1γ. ΝΟΜΟΣ 5304 της 8/14 Ιαν. 1932 Περί μέτρων προστασίας της επιβατηγού Ναυτιλίας. Αχρήστευσις παλαιών πλοίων Άρθρ.1.-(Κατηργήθη δια του άρθρ. 6 Νόμ. 6055/1934). Άρθρ.22.-1.Τα κατά το προηγούμενον άρθρον εγκρινόμενα ναυλολόγια είναι υποχρεωτικά, απαγορευομένης οιασδήποτε αυξήσεως αυτών εις την πρώτην περίπτωσιν ή περαιτέρω μειώσεως εις την δευτέραν, ιδία επί σκοπώ αθεμίτου ανταγωνισμού, άνευ προηγουμένης εγκρίσεως του Υπουργού των Ναυτικών, στηριζομένης εις γνωμοδότησιν του Συμβουλίου Εμπορικού Ναυτικού. 2.Πάσα παράβασις των εγκρινομένων ναυλολογίων διώκεται δι’ απ’ ευθείας κλήσεως ενώπιον του πλημμελειοδικείου, τιμωρείται δε δια χρηματικής ποινής 5.000-50.000 δραχμών. 3.Ο πλοιοκτήτης και ο πράκτωρ, επί Νομικού δε Προσώπου και ο διευθυντής είναι αλληλεγγύως υπεύθυνοι δια πάσαν κατά το άρθρον τούτο παράβασιν. Δρομολόγια Άρθρ.23.-1.Δια Δ/τος δύναται να ανατεθή υπό τον έλεγχον και την γνωμοδότησιν του Συμβουλίου του Εμπορικού Ναυτικού και ο καθορισμός των δρομολογίων των επιβατηγών ατμοπλοίων προς περιορισμόν του αθεμίτου συναγωνισμού. Σελ. 336(α) Τεύχος 381-Σελ. 12 2.Κατά τον καθορισμόν δέον να λαμβάνηται πρόνοια α)όπως μη συμπίπτη αναχώρησις περισσοτέρων του ενός πλοίων δια την αυτήν γραμμήν, εφ’ όσον αι ανάγκαι της συγκοινωνίας δεν υπαγορεύουν τούτο, β)όπως εναλλάσσηται, ει δυνατόν, καθ’ ωρισμένην χρονικήν περίοδον, ουχί ελάσσονα του ενός μηνός, η ημέρα της εκ Πειραιώς αναχωρήσεως των εξυπηρετούντων την αυτήν γραμμήν πλοίων. 3.Τα κατά τα προηγούμενα εδάφια καθοριζόμενα δρομολόγια, εγκρινόμενα παρά του Υπουργού των Ναυτικών, καθίστανται υποχρεωτικά, απαγορευομένης πάσης παραβάσεως αυτών, ιδία επί σκοπώ συναγωνισμού γενομένης. Οι παραβάται τιμωρούνται κατά τις διατάξεις και την ποινήν του άρθρ. 22 παρ. 2 και 3 του παρόντος. Άρθρ.24.-Από της ισχύος του παρόντος Νόμου καταργούνται το Ν.Δ. της 11 Ιουλ. 1927 περί επιβατηγών πλοίων, ως ετροποποιήθη και συνεπληρώθη υπό του Νόμ. 4835, πλην του άρθρ. 3, ως και το άρθρ. 1 του Νόμ. 4969, και πάσα άλλη διάταξις αντικειμένη εις τον παρόντα Νόμον. Άρθρ.2.-Πλοία επιβατηγά χωρητικότητος ολικής ανωτέρας των 100 κόρων, ευρισκόμενα εν συνεχεί παροπλισμώ δύο ετών και άνω, μετρουμένων αναδρομικώς από 1 Ιαν. 1932, και άγοντα κατά την ημερομηνίαν ταύτην ηλικίαν μεγαλυτέραν των 45 έτων, δεν δύναται εφεξής να εκτελώσι μεταφοράς επιβατών ή εμπορευμάτων. Αποζημίωσις αρχηστευομένων πλοίων Άρθρ.3-8.-(Κατηργήθησαν δια του άρθρ. 6 του Νόμ. 6055/1934). Άρθρ.9.-1.Μετά την πληρωμήν της αποζημιώσεως τα αχρηστευόμενα πλοία περιέρχονται εις την κυριότητα του κατά το άρθρ. 10 ταμείου, υποχρεουμένου να εκποιή ταύτα. Εν η περιπτώσει ο αγοραστής είναι Έλλην υποχρεούται εις διάλυσιν του αγορασθέντος πλοίου. 2.Εάν επί των πλοίων τούτων υφίστανται υποθήκαι ή κατασχέσεις, η πληρωμή της αποζημιώσεως αναβάλλεται μέχρις ου αύται αρθώσι τη επιμέλεια του πλοιοκτήτου, και το πλοίον καταστή ελεύθερον παντός βάρους. Ταμείον εκκαθαρίσεως επιβατηγού στόλου Άρθρ.10-15.-(Αφεώρων την σύστασιν, διοίκησιν και λειτουργίαν του Ταμείου Εκκαθαρίσεως Επιβατηγού Στόλου, το όποιον κατηργήθη δια του άρθρ. 14 Ν.Δ. 68/1941). (Αντί της σελ. 335) Σελ. 335(α) Τεύχος 381-Σελ. 11 Προστασία Επιβατηγού Ναυτιλίας 19.Δ.α.1-1γ Αποζημίωσις πληρωμάτων Άρθρ.16-18.(Μεταβατικαί διατάξεις). Διάλυσις Τ.Ε.Ε.Σ. Άρθρ.19.-(Αντικατεστάθη δια των διατάξεων του Ν.Δ. 68/1941). Ηλικία αναγνωρίσεως πλοίων Άρθρ.20.-(Το άρθρον τούτο, ως και η προστεθείσα εις αυτό δια του άρθρ. 1 Α.Ν. 1303/1938 παρ. 5, κατηργήθησαν δια του άρθρ. 4 Ν.Δ. 524/1970, κατωτ. αριθ. 16). Ναυλολόγια Άρθρ.21.-1.Τα ανώτερα όρια των ναύλων επιβατών και εμπορευμάτων των επιβατηγών πλοίων των εκτελούντων ακτοπλοΐαν υπόκεινται υπό τον έλεγχον του Συμβουλίου του Εμπορικού Ναυτικού και την έγκρισιν του Υπουργού των Ναυτικών, ως θα καθορισθή δια Δ/τος. 2.Δύναται επίσης και τα κατώτερα επιτρεπόμενα όρια των ναύλων τούτων να τεθούν υπό τον ίδιον έλεγχον του Συμβουλίου και την έγκρισιν του Υπουργού καθ’ όλας τας γραμμάς ή διά τινας μόνον εκ τούτων. 