3. ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΙΚΑ Αριθ.274 της 7 Δεκ.1949 Περί χορηγήσεως εις ησφαλισμένους ενδείξεων ανικανότητος προς εργασίαν. Προς άπαντα τα Υποκαταστήματα του ΙΚΑ Ως τυγχάνει εις υμάς γνωστόν, η λόγω ασθενείας αποχή ησφαλισμένου εκ της εργασίας του όχι μόνον δεν επιφέρει λύσιν της συμβάσεως εργασίας, αλλά τούναντίον ο εργοδότης συνεπεία ρητών διατάξεων του Αστικού Κώδικος (άρθρ.657-658, περί ως βλ. εγκυκλίους υπ’ αριθ.72/1946 και 126/1948) υποχρεούται εις την εφ’ ωρισμένου χρόνου και υφ’ ωρισμένας προϋποθέσεις καταβολήν της διαφοράς της αντιμισθίας μεταξύ του υπό του Ιδρύματος παρεχομένου επιδόματος ανικανότητος προς εργασίαν και του υπό τούτου προ της ασθενείας καταβαλλομένου μισθού. Επειδή εν τη εφαρμογή των διατάξεων τούτων συχνάκις δημιουργούνται προστριβαί μεταξύ εργοδοτών και ησφαλισμένων, ιδία λόγω δυσχερειών περί την απόδειξιν της αιτίας, ένεκεν της οποίας διακόπτεται η παροχή εργασίας, του χρόνου της ητιολογημένης αποχής κλπ., προς αποφυγήν δε των κατ’ επανάληψιν υποβληθέντων ημίν παραπόνων παρ’ εργοδοτών και ησφαλισμένων, παραγγέλλομεν τα κάτωθι : Οσάκις τούτο ζητείται, δέον να χορηγήτε εις τους ησφαλισμένους δικαιολογητικά της αποχής τούτων εκ της εργασίας των λόγω ασθενείας. Τα δικαιολογητικά του θα εκδίδωνται παρά του αποφασίζοντος περί της ανικανότητος προς εργασίαν οργάνου (ιατρού επιτροπής) εφ’ απλού χάρτου. Και προκειμένου μεν περί μικράς διαρκείας ασθενείας θα χρησιμοποιούνται και σήμερον εν χρήσει έντυπα υπό τον τίτλον “πιστοποιητικόν ικανότητος”, επί δε των λοιπών περιπτώσεων έτερα, των οποίων εύρηται υπόδειγμα εν τέλει της παρούσης. 