2. ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ Ι.Κ.Α. Αριθ. 2772 της 12 Φεβρ. 1951 Περί χορηγήσεως οικογενειακών επιδομάτων. 1.Προκειμένου να χορηγηθή οικογ. επίδομα εις συνταξιοδοτουμένους, κατ’ εφαρμογήν της υπ’ αριθ. 21483/1.116/18.10.50 Υπουργ. Αποφάσεως, η ιδιότης του μέλους οικογενείας δέον να κρίνηται, κατά τα εν άρθρ. 35 Ν. 6298 αναφερόμενα, και πάντοτε εν σχέσει με τον ησφαλισμένον ή συνταξιούχον και εις την περίπτωσιν ακόμη του θανάτου αυτού. 2.Όσον αφορά ειδικώτερον την κατηγορίαν των συνταξιούχων λόγω θανάτου, τοιούτον επίδομα δεν θα χορηγήται, εάν το συντηρούμενον μέλος οικογενείας του θανόντος είναι έν. Εφ’ όσον όμως οι δικαιοδόχοι συντάξεως είναι πλείονες του ενός, τότε θα καταβάλλεται οικογενειακόν επίδομα, το ποσόν του οποίου θα εξευρίσκεται δια της αφαιρέσεως εκ του συνολικού αριθμού των μελών του ενός εξ αυτών. Η τοιαύτη ερμηνεία είναι σύμφωνος με την θέλησιν του νομοθέτου και προκύπτει εκ της παρ. 2 της εν λόγω Υπουργικής Αποφάσεως, ένθα καθορίζεται επιμερισμός του ποσού του οικογενειακού επιδόματος εις τας περιπτώσεις διαχωρισμού των συντάξεων των δικαιοδόχων. 3.Κατόπιν των ανωτέρω, η χήρα ησφαλισμένου ή συνταξιούχου συμπεριλαμβάνεται αναμφιβόλως εις τα μέλη της οικογενείας του θανόντος. Το στοιχείον της κυρίας συντηρήσεως, εξεταζόμενον εν σχέσει με τον θανόντα θα πρέπει να έχη κριθή, όπου απαιτείται, κατά τον χρόνον απονομής της συντάξεως. Εάν π.χ. θανών ησφαλισμένος κατέλιπε σύζυγον, τρία τέκνα και μητέρα, ήτοι πέντε πρόσωπα, άπαντα δικαιοδόχους συντάξεως, το οικογενειακόν επίδομα θέλει καταβληθή δια τα τέσσαρα μόνον εξ αυτών. 4.Τέλος διευκρινίζομεν, ότι εάν εις συγκεκριμένην περίπτωσιν συμβή να δικαιούνται συντάξεως αμφότεροι οι σύζυγοι τότε το οικογενειακόν επίδομα άπαξ θα καταβληθή και θα το λάβη εκείνος εκ των συζύγων, όστις βαρύνεται με τη συντήρησιν των μελών της οικογενείας. 