2. ΠΡΟΕΔΡΙΚΟΝ ΔΙΑΤΑΓΜΑ της 8/10 Οκτ. 1932 Περί κωδικοποιήσεως εις ενιαίον κείμενον του ν. 5288 π. ρυθμίσεως της αγοράς εργασίας, μετά των διατάξεων του άρθρ. 1 του ν. 5598 π. τροποποιήσεως και συμπληρώσεως εργατικών τινών νόμων. Αι διατάξεις του ν. 5288 π. ρυθμίσεως της αγοράς εργασίας και αι τροποποιούσαι τον ν. τούτον διατάξεις του άρθρ. 1του ν. 5598 π. τροποποιήσεως και συμπληρώσεως εργατικών τινών νόμων κωδικοποιούνται εις ενιαίον κείμενον νόμου έχων ως εξής: ΝΟΜΟΣ 5288 Περί ρυθμίσεως της αγοράς εργασίας Ι.Αντικείμενον του νόμου Άρθρον 1 Ο παρών νόμος αποσκοπεί να ρυθμίση την αγοράν της εργασίας δια της συστάσεως ειδικών υπηρεσιών, αι οποίαι υπό τον έλεγχον της πολιτείας (υπουργείον Εθνικής Οικονομίας, διεύθυνσις εργασίας και κοινωνικής πρόνοιας) θέλουσιν αναλάβει: α)Την συστηματικήν μεσολάβησιν προς τοποθέτησιν εις εργασίαν ανέργων υπαλλήλων, εργατών και υπηρετών. β)Τον διαφωτισμόν των ενδιαφερομένων περί της καταστάσεως της αγοράς εργασίας παρ’ ημίν και εις τας ενδημικάς χώρας και γ)Το έργον της προσφορωτέρας κατανομής των εργατικών δυνάμεων της χώρας ανά τα διάφορα διαμερίσματα και τους διαφόρους παραγωγικούς αυτής κλάδους, προς επίτευξιν, εν τω μέτρω του δυνατού, εξισώσεως μεταξύ προσφοράς και ζητήσεως εργασίας. ΙΙ.Σύστασις και οργάνωσις γραφείων  ευρέσεως Εργασίας. Άρθρον 9 Η δια των γραφείων ευρέσεως εργασίας μεσολάβησις προς τοποθέτησιν εργατών ή υπαλλήλων εις εργασίας ενεργείται δωρεάν διά τε τους τοποθετουμένους και τους εργοδότας και διέπεται υπό των κατωτέρω αρχών. Άρθρον 10 1.Η μεσολάβησις εκτελείται μετά πάσης αμεροληψίας, χωρίς να εξετάζεται ή να λαμβάνεται υπ’ όψιν η εις οργανώσεις ή πολιτικάς μερίδας συμμετοχή ή μη των ενδιαφερομένων και κατά την εκάστοτε σειράν εγγραφής αυτών εις τους καταλόγους προσφοράς και ζητήσεως εργασίας του γραφείου. 2.Κατά παρέκκλισιν των ανωτέρω ορισμών μεταξύ δώδεκα κατά σειράν αιτούντων εξεύρεσιν εργασίας δύναται να επιδιώκεται η τοποθέτησις των εξ αυτών, λόγω αποδεδειγμένων επαγγελματικών δεξιοτήτων ή φυσικών προσόντων, μάλλον καταλλήλων δια τας υφισταμένας διαθεσίμους θέσεις ή των εις δυστυχεστέραν οικονομικήν θέσιν ευρισκομένων, είτε λόγω της προσωπικής και οικογενειακής των καταστάσεως, είτε λόγω μακροτέρας των άλλων περιόδου ανεργείας. Προ της ικανοποιήσεως των δώδεκα αιτήσεων, μεταξύ των οποίων συγχωρείται να λάβη χώραν δια τους ανωτέρω λόγους προτίμησις μεσολαβήσεως, δεν επιτρέπεται η μεσολάβησις προς τοποθέτησιν ετέρων μεταγενεστέρως προσελθόντων. 3.Η ικανοποίησις των αιτήσεων των εργοδοτών ενεργείται κατά σειράν εγγραφής αυτών εις τα οικεία βιβλία των γραφείων, δύναται όμως να ορίζηται και διάφορος σειρά ικανοποιήσεως αυτών, εφ’ όσον το τοιούτον επιβάλλεται εξ εξαιρετικών λόγων, κρινομένων παρά του (διοικητικού) «γνωμοδοτικού» συμβουλίου του γραφείου. Βλ. σχόλιον υπό το άρθρ. 6. Άρθρον 11 1.Δεν επιτρέπονται επ’ ευκαιρία της μεσολαβήσεως προς τοποθέτησιν: α)δυσμενείς συστάσεις διά τινα εργάτην ή υπάλληλον προς δυσχέρανσιν της προσλήψεώς του, β)αντίποινα κατά εργατών ή μέτρα ανάλογα κατά εργοδοτών, γ)επηρεασμός της κρατούσης εκάστοτε εν τη περιφερεία αντιμισθίας, χωρίς όμως ν’ αποκλείεται ενδεχομένη ανακοίνωσις παρά των γραφείων των εν δεδομένη στιγμή κρατούντων όρων αντιμισθίας εν οιωδήποτε διαμερίσματι της χώρας ή εν τω εξωτερικώ. 2.Εάν δια κατηγορίαν τινά εργατών ή υπαλλήλων υφίσταται μετά των οικείων εργοδοτών συλλογική σύμβασις εργασίας, ης τα γραφεία έχουν γνώσιν, η παρ’ αυτών μεσολάβησις προς τοποθέτησιν εργατών ή υπαλλήλων μετεχόντων της συμβάσεως παρ’ εργοδόταις, οίτινες επίσης μετέχουσιν αυτής, ενεργουμένη τυχόν υπό όρους διαφορετικούς των δια της εν λόγω συμβάσεως καθωρισμένων, δεν δύναται να θεωρηθή ως οπωσδήποτε απαλλάττουσα τους δια συλλογικής συμβάσεως δεσμευομένους των εξ αυτής υποχρεώσεών των. 3.Επιτρέπεται η παρά των γραφείων παροχή πληροφοριών περί των προσωπικών ιδιοτήτων του τοποθετησομένου, οσάκις αύται είναι ιδιαζόντως χρήσιμοι τω εργοδότη ή τω εργαζομένω εξ αυτής της φύσεως της κενής θέσεως και έχουσι περιέλθη επισήμως εις γνώσιν της υπηρεσίας. Άρθρον 12 1.Απαγορεύεται εις τα γραφεία ευρέσεως εργασίας να παρέχουν τας υπηρεσίας των: α)προς τοποθέτησιν εις εργασίας προσώπων τελούντων εν απεργία κηρυχθείση, τούτων αρνηθέντων να αναθέσουν την εξέτασιν της διαφοράς εις δημοσίαν αρχήν ή εις την επιτροπήν συνδιαλλαγής, ην ήθελεν ορίζει ή προτείνει ο υπουργός της Εθνικής Οικονομίας, ή να αποδεχθούν την επί της διαφοράς απόφασιν της ούτως ορισθείσης δημοσίας αρχής ή επιτροπής συνδιαλλαγής, και β)προς εξεύρεσιν προσωπικού αναγκαιούντος εις εργοδόΣελίς 73 Γραφεία Εύρεσης Εργασίας Σύμβουλοι Εργασίας 15.Γ.α.2 την μη στρέξαντα την κατά τα ανωτέρω εξέτασιν της διαφοράς, ή μη αποδεχθέντα την επ’ αυτής απόφασιν της προρρηθείσης δημοσίας αρχής ή επιτροπής συνδιαλλαγής, ή κηρύξαντα αποκλεισμόν από της εργασίας (λόκ-άουτ) άνευ προγενεστέρας προσφυγής προς αυτάς, ή λόγω αρνήσεώς του να συμμορφωθή προς τας σχετικάς αποφάσεις των. 2.Υπάλληλος γραφείου ευρέσεως εργασίας ενεργών κατά παράβασιν των διατάξεων των άρθρων 10, 11 και 12 απολύεται της υπηρεσίας. Άρθρον 13 1.Πας κύριος ή διευθυντής εργασιών, επιχειρήσεων, εκμεταλλεύσεων εκ των κατονομαζομένων περιληπτικώς εν τη περιπτώσει β΄ του άρθρ. 4, ως και οι διοικούντες ή διευθύνοντες οργανισμούς τοπικής αυτοδιοικήσεως ή αυτονόμους οργανισμούς δημοσίου δικαίου ή επιχειρήσεις ή εκμεταλλεύσεις ασκουμένας δια λογαριασμόν του κράτους ή συνεπεία παραχωρήσεως τούτου, οφείλουν να γνωστοποιώσιν εις το οικείον γραφείον ευρέσεως εργασίας πάσαν απόλυσιν υπαλλήλων, εργατών και υπηρετών, ή γενικώς κένωσιν θέσεως εξ οιουδήποτε λόγου, και να παρέχουν αυτώ λεπτομερείς πληροφορίας περί του ονοματεπωνύμου των εξερχομένων και των θέσεων ας ούτοι κατείχον παρ’ αυτοίς, και περί των αντιμισθιών των. Η τοιαύτη γνωστοποίησις ενεργείται εντός πενθημέρου από της ημέρας της απολύσεως. 2.Οι οργανισμοί τοπικής αυτοδιοικήσεως, οι αυτόνομοι οργανισμοί δημοσίου δικαίου, ως και αι εργασίαι, επιχειρήσεις ή εκμεταλλεύσεις αι ασκούμεναι δια λογαριασμόν του κράτους ή δυνάμει κρατικής παραχωρήσεως, οφείλουν να προσλαμβάνουν το αναγκαιούν εργατικόν και υπηρετικόν προσωπικόν μέσω του οικείου γραφείου ευρέσεως εργασίας, εφ’ όσον οι παρά τούτου προτεινόμενοι εμφανίζουν την απαιτουμένην καταλληλότητα. Τα της εκτελέσεως της παρούσης παραγράφου ορισθήσονται δια διατάγματος, προκαλουμένου παρά του υπουργού Εθνικής Οικονομίας μετά γνώμην του συμβουλίου εργασίας. VII.Ιδιωτικά Γραφεία Ευρέσεως Εργασίας Άρθρον 14 1.Μετά παρέλευσιν τριών μηνών από της ισχύος του παρόντος νόμου δεν επιτρέπεται η σύστασις ή η συνέχισις της λειτουργίας ιδιωτικού γραφείου ευρέσεως εργασίας, ειμή κατόπιν ειδικής αδείας του υπουργού της Εθνικής Οικονομίας, εκδιδομένης κατ’ αίτησιν των ενδιαφερομένων, προς τους ορισμούς της οποίας οφείλουν ούτοι να συμμορφώνται. Σελίς 74 2.Άμα τη συστάσει γραφείου ευρέσεως εργασίας δεν επιτρέπεται η παροχή αδείας εγκαταστάσεως εν τη περιφερεία του ιδιωτικών γραφείων ευρέσεως εργασίας, παρεχόντων τας υπηρεσίας των επί οιαδήποτε αμοιβή 3.Έν έτος το πολύ από της συστάσεως κατά τον παρόντα νόμον γραφείου ευρέσεως εργασίας τα εν τη περιφερεία του λειτουργούντα επί κέρδει ιδιωτικά γραφεία ευρέσεως εργασίας οφείλουν να τερματίσουν τας εργασίας των άνευ αποζημιώσεως. VIII.Διακανονισμός μεταναστευτικής κινήσεως Άρθρον 15 1.Ως μετανάσται κατά τον παρόντα νόμον νοούνται οι Έλληνες πολίται, οι επί σκοπώ εξευρέσεως των μέσων διαβιώσεως ή προς ανάπτυξιν οικονομικής τινος δραστηριότητος μεταβαίνοντες εις ξένας χώρας ή διαμένοντες ή εγκατεστημένοι εν αυταίς ως και τα μετ’ αυτών μέλη των οικογενειών των. 2.Η μεταναστευτική κίνησις (μετανάστευσις και παλιννόστησις) τελεί υπό τον έλεγχον και την προστασίαν της πολιτείας, των οποίων η έκτασις και ο τρόπος της ασκήσεως ορίζονται δια διαταγμάτων, προκαλουμένων παρά των υπουργών της Εθνικής Οικονομίας, Εξωτερικών και Εσωτερικών μετά γνώμην του συμβουλίου «επιθεωρήσεως» εργασίας. Δι’ ομοίων διαταγμάτων καθορίζονται οι όροι υφ’ ους επιτρέπεται εν τη χώρα η ενάσκησις των έργων των πρακτόρων, οι οποίοι αναλαμβάνουν την εις ξένας χώρας τοποθέτησιν της εργασίας Ελλήνων πολιτών, ως και αι ευθύναι των εν λόγω πρακτόρων. Τους π. μεταναστεύσεως και αποδημίας ν. βλ. εν. τ. 4. ΙΧ.Πρόσληψις αλλοδαπών εργαζομένων Άρθρον 16 Δεν επιτρέπεται η πρόσληψις αλλοδαπού υπαλλήλου, εργάτου ή υπηρέτου εις εργασίαν, επιχείρησιν ή εκμετάλλευσιν λειτουργούσαν εν τη χώρα άνευ προηγουμένης εγκρίσεως του υπουργού της Εθνικής Οικονομίας χορηγουμένης κατά τους ορισμούς διατάγματος, προκαλουμένου παρά των υπουργών Εθνικής Οικονομίας, Εσωτερικών και Εξωτερικών μετά γνώμην του συμβουλίου εργασίας. Κατά των παραβατών των ορισμών του προηγουμένου εδαφίου εφαρμόζονται αι ποιναί του άρθρ.20 παραγρ.2. Βλ. και άρθρ.5 του Α.Ν. της 10/13 Ιαν. 1935, (κατωτ. αρ.8) Επίσης ν. 4310 (τ.4). 15.Γ .α.2 Γραφεία Εύρεσης Εργασίας Σύμβουλοι Εργασίας Χ.Γενικωτέρα μέριμνα δια την οργάνωσιν της αγοράς εργασίας. Άρθρα 17-19 (Αφορώσι την σύστασιν και αρμοδιότητα του Τμήματος Εργατικής και Μεταναστευτικής Κινήσεως. Το θέμα τούτο ήδη διέπεται υπό του Α.Ν. 560/1945 περί οργανισμού του Υπουργείου Εργασίας, 15.Αβ.8). ΧΙ.Ποινικαί διατάξεις Άρθρ.20.-«Ι.Τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον 3 μηνών ή με χρηματική ποινή τουλάχιστον 100.000 δραχμών όποιος διατηρεί ιδιωτικό γραφείο ευρέσεως εργασίας ή μεσολαβεί με αμοιβή στην εξεύρεση εργασίας σε Έλληνες ή αλλοδαπούς για να απασχοληθούν στην Ελλάδα. Σε περίπτωση υποτροπής επιβάλλονται και οι δύο ποινές». Η παρ. Ι αντικαταστάθηκε ως άνω από την παρ. 4 άρθρ. 26 Νόμ. 1346/1983, κατωτ. σελ. 282,45. 2.Τιμωρείται δια κρατήσεως 10 ημερών μέχρις 60 ημερών, ή δια προστίμου (500 μέχρι 5.000 δρχ.), παν πρόσωπον εκ των εν άρθρω 13 παραγρ. 1 αναφερομένων μη συμμορφούμενον προς τους ορισμούς αυτής, ως και πας κύριος ή διευθύνων εργασίαν, επιχείρησιν ή εκμετάλλευσιν λειτουργούσαν εν τη χώρα, όστις ήθελε προσλάβει αλλοδαπόν εργάτην, τεχνίτην ή υπάλληλον κατά παράβασιν των ορισμών του άρθρου 16 και των εις εκτέλεσιν αυτού εκδοθησομένων διαταγμάτων. Οι κατά παράβασιν των εν λόγω ορισμών προσλαμβανόμενοι αλλοδαποί δύνανται ν’ απελαύνωνται κατά τας σχετικάς διατάξεις του ν. 4310 (τόμ.4). 3.Αι διατάξεις του άρθρου 16 του ν. 4180 π. υποχρεωτικής προσλήψεως εφέδρων και προτιμήσεως αυτών εις δημοσίας υπηρεσίας και δημοσίους οργανισμούς (15.Ηα.2) εφαρμόζονται αναλόγως κατά των διοικούντων ή διευθυνόντων τους περί ων η παράγρ. 2 του άρθρου 13 του παρόντος οργανισμούς και επιχειρήσεις ή εκμεταλλεύσεις εν περιπτώσει μη συμμορφώσεώς των προς τους ορισμούς αυτής και των εκδοθησομένων διαταγμάτων. 4.Αι σχετικαί προς επιβολήν των ποινών των προηγουμένων παραγράφων μηνύσεις εκδικάζονται δι’ απ’ ευθείας κλήσεως. 5.Οι δυνάμει του παρόντος καταδικαζόμενοι εις χρηματικάς ποινάς ή πρόστιμα καταθέτουσι τα σχετικά ποσά εις το Ταμείον Παρακαταθηκών και Δανείων εις ίδιον λογαριασμόν υπό τον τίτλον «Κεφάλαιον προς αντιμετώπισιν της ανεργίας», υποβάλλουσι δε τα οικεία αποδεικτικά καταθέσεως εις τον γραμματέα του δικάσαντος δικαστηρίου, όστις και αποστέλλει ταύτα το ταχύτερον εις το υπουργείον Εθνικής Οικονομίας (Τμήμα εργατικής και μεταναστευτικής κινήσεως). Τα της χρησιμοποιήσεως του «Κεφαλαίου προς αντιμετώπισιν της ανεργίας» ορίζονται δια διατάγματος προκαλουμένου παρά του υπουργού της Εθνικής Οικονομίας, μετά γνώμην του συμβουλίου εργασίας. 6.Η δημοσίευσις και εκτέλεσις του παρόντος ανατίθεται εις τον επί της Εθνικής Οικονομίας υπουργόν. Άρθρον 2 1.Εις πόλεις, ων ο πληθυσμός κατά την χρονικώς εγγυτέραν κρατικήν απογραφήν υπερβαίνει τας 20.000 κατοίκων, δύνανται να συνιστώνται ειδικαί υπηρεσίαι ευρέσεως εργασίας, αποκαλούμεναι «Γραφεία Ευρέσεως Εργασίας». Εις εξαιρετικάς περιπτώσεις δύνανται να συσταθούν τοιαύτα γραφεία και εις πόλεις έχουσας πληθυσμόν κατώτερον των 20.000. 15.Γ .α.2 Γραφεία Εύρεσης Εργασίας Σύμβουλοι Εργασίας (2.Η σύστασις Γραφείων Ευρέσεως Εργασίας ενεργείται δια Διαταγμάτων, προκαλουμένων παρά των υπουργών Εθνικής Οικονομίας, Οικονομικών και Εσωτερικών, μετά γνωμοδότησιν του Συμβουλίου Εργασίας). (3.Έκαστον γραφείον ευρέσεως εργασίας αποτελεί ίδιον νομικόν πρόσωπον δημοσίου δικαίου τελούν υπό την καθοδήγησιν, την εποπτείαν και τον έλεγχον του Υπουργείου Εθνικής Οικονομίας (διεύθυνσις εργασίας και κοινωνικής προνοίας). Τα εδαφ. 2 και 3 κατηργήθησαν υπό του άρθρ. 1 του Α.Ν. της 10/13 Ιουν. 1935 (κατωτ. αρ. 8). Άρθρον 3 1.Δια πράξεων των υπουργών Εθνικής Οικονομίας, Εσωτερικών και Οικονομικών, δημοσιευομένων δια της Εφημερίδος της Κυβερνήσεως, καθορίζονται αι δια την εν γένει διοίκησιν και λειτουργίαν των γραφείων ευρέσεως εργασίας απαιτούμεναι δαπάναι. Τούτων το κατ’ έτος ποσόν δι’ έκαστον συσταθησόμενον γραφείον δεν δύναται να υπερβαίνη: α)τας διακοσίας εβδομήκοντα πέντε χιλιάδας προκειμένου περί των πόλεων Αθηνών, Πειραιώς και Θεσσαλονίκης, β)τας εκατόν εβδομήκοντα πέντε χιλιάδας δια τας πόλεις Καβάλλας, Βόλου, Πατρών, Κερκύρας και Ξάνθης, και γ)τας εκατόν χιλιάδας προκειμένου δια πάσαν άλλην πόλιν εκ των εν τη παραγρ. 1 του προηγουμένου άρθρου καθοριζομένων. 2.Εκ των εν τη προηγουμένη παραγράφω δαπανών αι μεν των περιπτώσεων α΄ και β΄ βαρύνουσι τους οικείους δήμους και το κράτος, κατ’ αναλογίας καθοριζομένας δια των εν τη εν λόγω παραγράφω αναφερομένων υπουργικών πράξεων, αι δε της περιπτώσεως γ΄ τους οικείους δήμους. Τα κατά τα ανωτέρω βαρύνοντα έκαστον δήμον ποσά εγγράφονται κατ’ έτος υποχρεωτικώς εις τον προϋπολογισμόν αυτού παρά του αρμοδίου νομάρχου, ενώ τα εις βάρος του κράτους ποσά αναγράφονται εν τω προϋπολογισμώ των εξόδων του υπουργείου Εθνικής Οικονομίας. 3.Τα της οργανώσεως εκάστου συνιστωμένου γραφείου ευρέσεως εργασίας, η περιφέρεια δράσεως αυτού, η σύνθεσις του προσωπικού του και αι αρμοδιότητες των απαρτιζόντων αυτό υπαλλήλων, ως και τα της συνεργασίας των διαφόρων γραφείων καθορίζονται δια πράξεως των υπουργών της Εθνικής Οικονομίας και των Οικονομικών, εκδιδομένων μετά γνώμην του διοικητικού συμβουλίου του οικείου γραφείου ευρέσεως εργασίας και δημοσιευομένων εις την Εφημερίδα της Κυβερνήσεως. 4.Δια Διατάγματος, προκαλουμένου παρά του υπουργού Εθνικής Οικονομίας, μετά γνώμην του διοικητικού συμβουλίου του υπουργείου Εθνικής Οικονομίας, θέλουσιν ορισθή οι λόγοι και ο τρόπος ασκήσεως της πειθαρχικής εξουσίας επί των υπαλλήλων των γραφείων ευρέσεως εργασίας και απολύσεως αυτών. 5.Τα μη εκ δημοσίων υπαλλήλων μέλη του διοικητικού συμβουλίου εκάστου γραφείου ευρέσεως εργασίας και οι απαρτίζοντες το προσωπικόν τούτου υπέχουσιν εν τη εκτελέσει των καθηκόντων τας ευθύνας των δημοσίων υπαλλήλων και απολαύουσι της υπέρ των τελευταίων τούτων δια του Ποινικού Νόμου θεσπισθείσης ειδικής προστασίας. ΙΙΙ.Αρμοδιότης Γραφείων Ευρέσεως Εργασίας Άρθρον 4 Ειδικώτερον εις την αρμοδιότητα των συνιστωμένων γραφείων ευρέσεως εργασίας ανήκουν: α)Η καταγραφή εις ειδικούς καταλόγους των προσώπων των αιτούντων τοποθέτησιν εις εργασίας, ή την πρόσληψιν μισθωτού προσωπικού και η δωρεάν μεσολάβησις μεταξύ τούτων προς ικανοποίησιν των σχετικών αιτήσεων. β)Η όσον το δυνατόν ακριβεστέρα τήρησις πίνακος των εργασιών εκμεταλλεύσεων και επιχειρήσεων των λειτουργουσών εν τη περιφερεία των, εξαιρουμένων της αγροτικής φύσεως τοιούτων. γ)Η κατά τας οδηγίας του υπουργείου Εθνικής Οικονομίας συλλογή και υποβολή εις αυτό στοιχείων αναφερομένων εις την εν τη περιφερεία των κατάστασιν της αγοράς της εργασίας. δ)Η περιοδική δημοσίευσις, είτε δια του τύπου, εφ’ όσον παρέχεται δωρεάν, είτε δια τοιχοκολλήσεως εις μέρη εξασφαλίζοντα επαρκή δημοσιότητα, πινάκων αναγραφόντων τον αριθμόν και τας ειδικότητας των τυχόν ανέργων ή τας τυχόν κενάς θέσεις εν τη περιφερεία των, ή εις τας περιφερείας ετέρων γραφείων ευρέσεως εργασίας, ως και των πληροφοριών των παρεχομένων παρά του υπουργείου Εθνικής Οικονομίας και αφορωσών την κατάστασιν της αγοράς της εργασίας εις τας ενδημικάς χώρας (χώρας κατευθύνσεως των μεταναστών), και επί πλέον η καθοδήγησις των εν τη μεταναστευτική κινήσει προσώπων, επί σκοπώ προσφορωτέρας εγκαταστάσεώς των εν τη ξένη. ε)Η υποβολή εις το υπουργείον Εθνικής Οικονομίας κατά δεκαπενθήμερον καταστάσεως, συντασσομένης βάσει των ως άνω καταλόγων και εμφαινούσης τον αριθμόν, το φύλον, την ηλικίαν, την διάρκειαν της ανεργείας και τας ειδικότητας των τυχόν ανέργων και των τυχόν κενών θέσεων εν τη περιφερεία των, ως και τας δια της μεσολαβήσεως των γραφείων επιτευχθείσας τοποθετήσεις εις εργασίας. ς)Η υποβολή εις το υπουργείον Εθνικής Οικονομίας κατά εξάμηνον εκθέσεως περί της καταστάσεως της αγοράς εργασίας εντη περιφερεία των και περί των αιτίων των τυχόν διαπιστουμένων διακυμάνσεων της προσφοράς Σελίς 71 Γραφεία Εύρεσης Εργασίας Σύμβουλοι Εργασίας 15.Γ.α.2 και ζητήσεως εργασίας και ζ)Η διενέργεια κατά τους ορισμούς ειδικού διατάγματος, εκδοθησομένου προτάσει των υπουργών Εθνικής Οικονομίας, Οικονομικών, Συγκοινωνίας και Ναυτικών, της μετακινήσεως ανέργων της περιφερείας των εις ετέρας περιφερείας εμφανιζούσας ζήτησιν εργασίας. Προς τον σκοπόν τούτον δύναται κατ’ έτος να εγγράφεται εις τον προϋπολογισμόν των εξόδων του υπουργείου Εθνικής Οικονομίας πίστωσις μέχρι ποσού 300.000 δραχμών, η κατανομή της οποίας εις τα διάφορα γραφεία ευρέσεως εργασίας ενεργείται δια πράξεως του υπουργού της Εθνικής Οικονομίας. Άρθρον 5 Εφ’ όσον δια συλλογικής συμβάσεως μεταξύ εργοδοτών και εργαζομένων ήθελεν αναγνωρισθή ότι οι δι’ αυτής δεσμευόμενοι εργοδόται υποχρεούνται να προσλαμβάνουν το όλον ή μέρος του προσωπικού αυτών εξ ωρισμένων εργατικών οργανώσεων, αι τοιαύται διατάξεις της συλλογικής συμβάσεως εκτελούνται πάντοτε μεσολαβήσει των οικείων γραφείων ευρέσεως εργασίας, άτινα υποχρεούνται εις ακριβή εφαρμογήν της τοιαύτης συμφωνίας των ενδιαφερομένων. IV.Διοικητικόν Συμβούλιον Γραφείων Ευρέσεως Εργασίας Άρθρον 6 1.Έκαστον συνιστάμενον γραφείον ευρέσεως εργασίας, διοικείται παρά (διοικητικού) «γνωμοδοτικού» συμβουλίου, ο αριθμός των μελών του οποίου δεν δύναται μετά του προέδρου να είναι κατώτερος των πέντε, ουδ’ ανώτερος των ένδεκα. 2Αναλόγως της κατ’ αριθμόν συνθέσεως του (διοικητικού) «γνωμοδοτικού» συμβουλίου εκάστου γραφείου, έν μέχρι τεσσάρων εκ των μελών του ανήκουν εις την τάξιν των εργοδοτών και ισάριθμα εις την τάξιν των εργαζομένων, μέχρι δε δύο μελών διορίζονται καθ’ υπόδειξιν του δημοτικού συμβουλίου της πόλεως, εν τη οποία εδρεύει το γραφείον, εκ των μελών του δημοτικού συμβουλίου των μη ανηκόντων εις την εργοδοτικήν τάξιν ή εις την τάξιν των εργαζομένων. Ο αριθμός των εκ δημοτικών συμβούλων μελών του (διοικητικού) «γνωμοδοτικού» συμβουλίου εκάστου γραφείου δεν δύναται να είναι ανώτερος του αριθμού των εργοδοτικών μελών αυτού, θα εκλέγωνται δε υπό του υπουργού της Εθνικής Οικονομίας μεταξύ διπλασίου αριθμού υποδεικνυομένου υπό του οικείου δημοτικού συμβουλίου. Το υπό του παρόντος ν. προβλεπόμενον διοικητικόν συμβούλιον παρ’ εκάστω γραφείω ευρέσεως εργασίας μετωνομάσθη εις γνωμοδοτικόν δυνάμει του άρθρ. 3 του Α.Ν. της 10/13 Ιουν. 1935 (κατ. αρ. 8). Σελίς 72 Άρθρον 7 1.Πρόεδρος του (διοικητικού) «γνωμοδοτικού» συμβουλίου καθίσταται ο εν τη έδρα τούτου εδρεύων επιθεωρητής εργασίας, του δε εν Αθήναις ο γεν. επιθεωρητής εργασίας ή άλλος ανώτερος υπάλληλος της διευθύνσεως εργασίας οριζόμενος παρά του υπουργού. 2.Προκειμένου περί γραφείων ευρέσεως εργασίας, εν τη έδρα των οποίων δεν εδρεύει επιθεωρητής, πρόεδρος του (διοικητικού) «γνωμοδοτικού» συμβουλίου διορίζεται είς των δημοτικών συμβούλων του οικείου δήμου εκ των μη ανηκόντων εις την τάξιν των εργοδοτών ή των εργαζομένων. Εν τοιαύτη περιπτώσει ο επιθεωρητής εργασίας, εν τη περιφερεία του οποίου περιλαμβάνεται η πόλις εν η εδρεύει το γραφείον ευρέσεως εργασίας, δικαιούται να παρίσταται εις τας συνεδριάσεις του (διοικητικού) «γνωμοδοτικού» συμβουλίου αυτού ως έκτακτον μέλος, έχον όμως πάντα τα δικαιώματα των λοιπών μελών αυτού. 3.Μόνον Έλληνες πολίται υπερβάντες το 25ον έτος της ηλικίας των, γνωρίζοντες γραφήν και ανάγνωσιν, μη εστερημένοι των πολιτικών αυτών δικαιωμάτων και εγκατεστημένοι από έτους τουλάχιστον εν τη έδρα του γραφείου ευρέσεως εργασίας, δύνανται να υποδεικνύωνται και διορίζωνται ως τακτικά και αναπληρωματικά μέλη του (διοικητικού) «γνωμοδοτικού» συμβουλίου. 4.Το (διοικητικόν) «γνωμοδοτικόν» συμβούλιον, άμα τω καταρτισμώ του, προβαίνει εις την εκλογήν δύο αντιπροέδρων, ων ο είς δέον να ανήκη εις την εργοδοτικήν τάξιν, ο δε έτερος εις την εργατικήν. 5.Τα της υποδείξεως των μελών του (διοικητικού) «γνωμοδοτικού» συμβουλίου ορίζονται δια διατάγματος, προκαλουμένου παρά του υπουργού Εθνικής Οικονομίας μετά γνώμην του συμβουλίου εργασίας, ο δε διορισμός αυτών και του προέδρου ενεργείται δι’ αποφάσεως του αυτού υπουργού. Η θητεία των διοριζομένων είναι διετής, η δε των δια το πρώτον διορισθησομένων λήγει την 31ην Δεκ. 1933. Δια Διατάγματος, καθ’ όμοιον τρόπον εκδιδομένου, ορισθήσονται τα της εν γένει λειτουργίας και εκπληρώσεως των έργων του (διοικητικού) «γνωμοδοτικού» συμβουλίου, τα της αναπληρώσεως των μελών και του προέδρου αυτού και τα της αμοιβής αυτών, ήτις δεν δύναται δι’ έκαστον (διοικητικόν) «γνωμοδοτικόν» συμβούλιον να υπερβή τας δραχμάς είκοσι πέντε χιλιάδας ετησίως. 6.Χρέη γραμματέως του (διοικητικού) «γνωμοδοτικού» συμβουλίου εκτελεί ο παρ’ αυτού εκλεγόμενος υπάλληλος του γραφείου ευρέσεως εργασίας, μέχρι δε συγκροτήσεως του προσωπικού αυτού είς των υπαλλήλων του οικείου δήμου, οριζόμενον παρά του δημάρχου. Βλ. σχόλιον υπό το άρθρ. 6. 15.Γ .α.2 Γραφεία Εύρεσης Εργασίας Σύμβουλοι Εργασίας V.Αρμοδιότητες (Διοικητικού) «Γνωμοδοτικού» Συμβουλίου Άρθρον 8 1.Το (Διοικητικόν) «Γνωμοδοτικόν» Συμβούλιον εκάστου γραφείου ευρέσεως εργασίας» α)Εποπτεύει την καλήν λειτουργίαν της υπηρεσίας και ελέγχει την παρ’ αυτής εκτέλεσιν των διατάξεων του παρόντος και των εκδοθησομένων διαταγμάτων και οδηγιών και επιμελείται της εκπληρώσεως των σκοπών του γραφείου. β)Καταρτίζει από κοινού μετά του προϊσταμένου της υπηρεσίας τον ετήσιον προϋπολογισμόν του γραφείου ευρέσεως εργασίας, ον και υποβάλλει προς έγκρισιν εις τον υπουργόν της Εθνικής Οικονομίας, και επιβλέπει την πρόσφορον χρησιμοποίησιν των υπέρ αυτού εγκρινομένων πιστώσεων. γ)Υποβάλλει εις το υπουργείον Εθνικής Οικονομίας τας γνώμας του περί της καλλιτέρας οργανώσεως του γραφείου ευρέσεως εργασίας και προτείνει εις τον υπουργόν Εθνικής Οικονομίας τα διοριστέα εις την υπηρεσίαν ταύτην πρόσωπα˙ και δ)Διατηρεί όσον το δυνατόν στενωτέρας σχέσεις μετά των τοπικών εργοδοτικών και εργατικών οργανώσεων, ως και μετά των εμπορικών και βιομηχανικών επιχειρήσεων της περιφερείας του, προς επιτυχεστέραν εκπλήρωσιν των σκοπών του γραφείου ευρέσεως εργασίας. Βλ. σχόλιον υπό το άρθρ. 6 VI.Μεσολάβησις και τοποθέτησις εις εργασίας 