31. ΝΟΜΟΘΕΤ. ΔΙΑΤΑΓΜΑ υπ’ αριθ. 1175  της 3/19 Ιουν. 1972 (ΦΕΚ Α΄ 89) Περί εφημερίας των ιατρών κατά τας Κυριακάς και λοιπάς αργίας. Άρθρ.1.-1.Ιατροί ασκούντες το ιατρικόν επάγγελμα εν Ελλάδι εις έδρας Νομών ως και πόλεις άνω των 20.000 κατοίκων, υποχρεούνται εις εφημερίαν κατά τας Κυριακάς και λοιπάς αργίας. Δι’ αποφάσεως του Υπουργού Κοινωνικών Υπηρεσιών, εκδιδομένης προτάσει του οικείου Νομάρχου και δημοσιευομένης δια της Εφημερίδος της Κυβερνήσεως, η εφημερία δύναται να επεκταθή και εις πόλεις κάτω των 20.000 κατοίκων. 2.Υπόχρεοι προς εφημερίαν τυγχάνουν οι ιατροί των ειδικοτήτων: α)Παθολογίας, Γενικής Ιατρικής. β)Παιδιατρικής. γ)Καρδιολογίας. δ)Μαιευτικής-Γυναικολογίας. ε)Χειρουργικής. 3.Δι’ αποφάσεως του Υπουργού Κοινωνικών Υπηρεσιών, δημοσιευομένης δια της Εφημερίδος της Κυβερνήσεως, δύναται να ορίζωνται δι’ εφημερίαν και ιατροί ετέρων ειδικοτήτων ως και οδοντίατροι. 4.Της υποχρεώσεως προς εφημερίαν εξαιρούνται οι Καθηγηταί των Ιατρικών Σχολών των εν τη ημεδαπή Ανωτάτων Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων, οι υπερβάντες το 65ον έτος της ηλικίας των, ομοίως οι ιατροί οι έχοντες την ιδιότητα του δημοσίου υπαλλήλου και μη ασκούντες ιδιωτικώς την Ιατρικήν ως και οι υγειονομικοί αξιωματικοί των Ενόπλων Δυνάμεων. Άρθρ.2.-1.Δι’ αποφάσεων του Υπουργού Κοινωνικών Υπηρεσιών, δημοσιευομένων δια της Εφημερίδος της Κυβερνήσεως, καθορίζονται ο τόπος και ο χρόνος της Εφημερίας των ιατρών, η διάρκεια αυτής ως και αι κατ’ αυτήν υποχρεώσεις των εφημερευόντων ιατρών. 2.Δια πίνακος καταρτιζομένου ανά τρίμηνον υπό του οικείου Ιατρικού Συλλόγου και γνωστοποιουμένου εις το κοινόν ορίζονται οι εκάστοτε υπόχρεοι προς εφημερίαν ιατροί. Τα της καταρτίσεως του πίνακος των υποχρέων ιατρών, τα της αναπληρώσεως τούτων, της γνωστοποιήσεως αυτού εις το κοινόν και πάσα άλλη λεπτομέρεια της συντάξεως αυτού καθορίζονται δι’ αποφάσεως του Υπουργού Κοινωνικών Υπηρεσιών δημοσιευομένης δια της Εφημερίδος της Κυβερνήσεως. Άρθρ.3.-1.Δια την αμοιβήν των μεν ιατρών κατά τον χρόνον της εφημερίας αυτών εφαρμόζονται αι διατάξεις του από 23.12.1957/1.2.1958 Β.Δ/τος «περί κανονισμού αμοιβής Ιατρικών Υπηρεσιών», κατά την δευτέραν και μεγαλυτέραν στήλην των πινάκων αυτού και άνευ της κατά την παρ. 1 του άρθρ. 2 του εν λόγω Β.Δ/τος μειώσεως, των δε Οδοντιάτρων του υπ’ αριθ. 754/19.9.1961 Β.Δ/τος κατά την δευτέραν και μεγαλυτέραν στήλην των πινάκων αυτού. 2.Η αμοιβή καταβάλλεται υπό του ασθενούς εξ ολοκλήρου, εφ’ όσον ούτος δεν είναι ησφαλισμένος ή ο εφημερεύων ιατρός δεν είναι συμβεβλημένος μετά του Δημοσίου ή Ταμείου Υγείας κλπ., εις ο ανήκει ο ασθενής. Εις την δευτέραν περίπτωσιν ο ησφαλισμένος δικαιούται να εισπράξη εκ του Δημοσίου ή οικείου Ταμείου Υγείας κλπ. βάσει αποδείξεως χορηγουμένης υπό του εξετάσαντος αυτού ιατρού το ποσόν κατά το ισχύον δια τους συμβεβλημένους ιατρούς τιμολόγιον. Εις περίπτωσιν καθ’ ην ο ησφαλισμένος ασθενής εξετασθή κατά τον χρόνον της εφημερίας υπό ιατρού συμβεβλημένου μετά του Δημοσίου ή Ταμείου Υγείας κλπ. εις ο ανήκει, καταβάλλει εις αυτόν μόνον την διαφοράν της αμοιβής, του υπολοίπου ταύτης καταβαλλομένου υπό του Δημοσίου ή Ταμείου Υγείας κλπ. κατά τα κεκανονισμένα. 3.Αι διατάξεις του παρόντος άρθρου δεν ισχύουν δια τους ησφαλισμένους εις το ΙΚΑ και τον ΟΓΑ, εις τα οποία εφαρμόζεται το σύστημα του μισθωτού ιατρού. Τα Ταμεία ταύτα οφείλουν, όπως αντιμετωπίσουν τας ανάγκας των ησφαλισμένων αυτών, κατά τας δια του παρόντος καθοριζομένας περιόδους εφημερίας, δι’ αναλόγων μέτρων. Δια τον συντονισμόν της εφημερίας οι πίνακες των Ταμείων, δέον να κοινοποιούνται εις τον οικείον Ιατρικόν Σύλλογον. 4.Άπαντες οι εφημερεύοντες ιατροί, συμβεβλημένοι ή μη μετά του Δημοσίου ή Ταμείου Υγείας κλπ. του ασθενούς υποχρεούνται όπως αναγράφουν τα ενδεικνυόμενα φάρμακα εις το ειδικόν συνταγολόγιον του ησφαλισμένου. Ουδεμία δαπάνη δια φάρμακα χορηγηθέντα κατ’ άλλον τρόπον κατά τον χρόνον της εφημερίας βαρύνει το Δημόσιον ή το οικείον Ταμείον Υγείας κλπ. Το αυτό ισχύει και δια τας παρακλινικάς εξετάσεις. Άρθρ.4.-1.Οι παραβαίνοντες τας διατάξεις του παρόντος, τας επί τη βάσει των διατάξεων αυτού εκδιδομένας κανονιστικάς πράξεις ή τους περί εφημερίας ορισμούς των πινάκων των καταρτιζομένων υπό των οικείων Ιατρικών Συλλόγων κειμένας διατάξεις. Το αρμόδιον Πειθαρχικόν Συμβούλιον υποχρεούται, όπως εκδώση απόφασιν εντός διμήνου από της παραπομπής αυτώ. 2.Οι κατά τας διατάξεις της παρ. 1 του παρόντος    άρθρου   παραβάτου      ιατροί   τιμωρούνται  (Μετά την σελ. 524,06(α) Σελ.524,07 Τεύχος 466-Σελ.113 523 Άσκηση Ιατρικού Επαγγέλματος 34.Ζ.α.31 κατά τας διατάξεις του άρθρ. 458 του Ποινικού Κώδικος, εφ’ όσον κατ’ άλλην διάταξιν δεν τιμωρούνται βαρύτερον. Η ποινική δίωξις χωρεί μόνον κατ’ έγκλησιν. 3.Ο Υπουργός Κοινωνικών Υπηρεσιών δύναται εν περιπτώσει πειθαρχικής ή ποινικής καταδίκης, δια τι των εν παρ. 1 του παρόντος άρθρου οριζομένων αδικημάτων, να ανακαλή την άδειαν ασκήσεως του επαγγέλματος του καταδικασθέντος, από δέκα ημέρας μέχρις ενός μηνός και εν υποτροπή μέχρι τριών μηνών. Άρθρ.5.-Δι’ αποφάσεων του Υπουργού Κοινωνικών Υπηρεσιών δημοσιευομένων δια της Εφημερίδος της Κυβερνήσεως ρυθμίζεται πάσα λεπτομέρεια αναγκαία δια την εφαρμογήν του παρόντος, μετά γνώμην του Πανελληνίου Ιατρικού ή του Οδοντιατρικού Συλλόγου. Άρθρ.6.-Η ισχύς του παρόντος άρχεται από της δημοσιεύσεώς του δια της Εφημερίδος της Κυβερνήσεως. 