21. ΑΝΑΓΚ. ΝΟΜΟΣ υπ’ αριθ. 511 της 31/31 Δεκ. 1947 Περί μέτρων αναφερομένων εις τους υπό εκτόπισιν διατελούντας. Εκυρώθη δια του νόμ. 539/1948. Άρθρ.1.-1.Η Αστυνομική Αρχή, εις την περιφέρειαν της οποίας ευρίσκονται υπό την επιτήρησίν της άτομα τελούντα υπό εκτόπισιν βάσει αποφάσεων των Επιτροπών Δημοσίας Ασφαλείας, δύναται: α)να υποχρεοί ταύτα να παρουσιάζωνται ενώπιόν της καθ’ ωρισμένα χρονικά διαστήματα, β)να απαγορεύη την κυκλοφορίαν αυτών καθ’ ωρισμένας ώρας της νυκτός, γ)να απαγορεύη την απομάκρυνσιν αυτών πέραν ωρισμένης ακτίνος από του τόπου της εκτοπίσεως, δ)να υποχρεοί αυτούς να δηλώσωσι πάσαν αλλαγήν της κατοικίας των, ε)να ενεργή κατ’ οίκον ερεύνας καθ’ οιανδήποτε ώραν της ημέρας ή της νυκτός, ς)να απαγορεύη πάσαν συγκέντρωσιν αυτών, ζ)να απαγορεύη την υπ’ αυτών ίδρυσιν πάσης φύσεως συλλόγων λεσχών και εντευκτηρίων, η)να απαγορεύη την έκδοσιν και την μεταξύ αυτών κυκλοφορίαν εντύπων ή χειρογράφων, άτινα ήθελε θεωρήση επιβλαβή εις την δημοσίαν τάξιν, θ)να απαγορεύη την υπ’ αυτών άσκησιν του επαγγέλματός των, εφ’ όσον ήθελε κρίνη ότι αύτη δεν γίνεται δια σκοπούς καθαρώς βιοποριστικούς, ι)να καθορίζη το ανώτατον όριον του χρηματικού ποσού όπερ έκαστος των εις εκτόπισιν τελούντων δικαιούται να κατέχη. Ως προς τα επί πλέον ποσά και τα πολύτιμα αντικείμενα εφαρμόζονται αναλόγως αι διατάξεις των άρθρ. 8-12 του από 9/17 Ιουλ. 1923 Β.Δ/τος «περί εσωτερικού κανονισμού των φυλακών», ια)να υποβάλη εις έρευναν παν αντικείμενον αποστελλόμενον προς τους υπό εκτόπισιν τελούντας, ιβ)να ελέγχη την αλληλογραφίαν αυτών εφαρμοζομένων αναλόγως των διατάξεων των παρ. 3 και 4 του άρθρ. 22 του από 9/17 Ιουλ. 1923 Β.Δ/τος. 2.Πάσα παράβασις αστυνομικής διατάξεως, εκδοθείσης εις εκτέλεσιν των υπό της προηγουμένης παραγράφου οριζομένων, τιμωρείται δια φυλακίσεως μέχρις ενός έτους και εν υποτροπή δια φυλακίσεως τουλάχιστον τριών μηνών. Άρθρ.2.-1.Επί των διατελούντων υπό εκτόπισιν βάσει αποφάσεων των Επιτροπών Δημοσίας Ασφαλείας, δύναται ο Υπουργός Δημοσίας Τάξεως να ασκή τα υπό της παρ. 2 του άρθρ. 25 του Νόμ. 5530 του 1932, ως αύτη αντικατεστάθη δια του άρθρ. 6 του Α.Ν. 2430 του 1940, παρεχόμενα δικαιώματα εις τον Υφυπουργόν Δημοσίας Ασφαλείας. 2.Αποφάσεις του Υπουργού Δημοσίας Τάξεως, ληφθείσαι προ της ισχύος του παρόντος και αναφερόμεναι, εις τα υπό της προηγουμένης παραγράφου χορηγούμενα αυτώ δικαιώματα, κυρούνται. Άρθρ.3.-Τα άρθρ. 138 της Ποιν. Δικονομίας, 164 και 267 του Ποιν. Νόμου έχουσιν εφαρμογήν και επί των καλουμένων προς εξέτασιν παρά των δικαστικών λειτουργών των δυνάμει του Ν.Δ/τος υπ’ αριθ. 219 του 1947 διατεθειμένων εις το Υπουργείον δημοσίας Τάξεως, οίτινες κατά την εκτέλεσιν των υπό του ειρημένου Ν.Δ/τος καθοριζομένων καθηκόντων των, κέκτηνται και πάντα τα λοιπά δικαιώματα, τα υπό των κειμένων Νόμων παρεχόμενα εις τους ενεργούντας προανάκρισιν κατά τάς διατάξεις της Ποιν. Δικονομίας. Άρθρ.4.-Αι διατάξεις του άρθρ. 3 παρ. 5 του Ν.Δ/τος της 4ης Μαΐου 1946 «περί τροποποιήσεως και συμπληρώσεως των ισχυόντων Νόμων περί συστάσεως εν εκάστω Νομώ Επιτροπών επί της Δημοσίας Ασφαλείας «έχουσιν εφαρμογήν επί πάντων των υπαλλήλων των αναφερομένων εις το άρθρ. 1 του Ψηφίσματος Θ΄ «περί εξυγιάνσεως των Δημοσίων Υπηρεσιών κλπ. » πλην των εν τω αυτώ άρθρω ρητώς αναγραφομένων εξαιρέσεων. «Οι υπάλληλοι ούτοι στερούνται του μισθού και των αποδοχών των, λαμβάνοντες τα όσα χορηγούνται εις τους εν ταις φυλακαίς κρατουμένους». Η δευτέρα παράγραφος αντικατεστάθη ως άνω δια του άρθρ. 4ου Νόμ. 539/48. Άρθρ.5.-Η ισχύς του παρόντος άρχεται από της δημοσιεύσεώς του εις την Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, υποβληθήσεται δε ευθύς μετά την επανάληψιν των εργασιών της Βουλής προς κύρωσιν. 