20. ΝΟΜΟΘΕΤ.ΔΙΑΤΑΓΜΑ υπ’ αριθ. 2961 της 10/25 Αυγ. 1954 Περί συστάσεως Οργανισμού Απασχολήσεως και Ασφαλίσεως Ανεργίας. Βλ. ήδη Ν.Δ. 212/1969 (κατωτ. αριθ. 44). ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Ι Υπηρεσίαι Οργανισμού και αντικείμενον αρμοδιότητος Σύστασις, επωνυμία, χαρακτηρισμός Άρθρ.1.-1.Συνίσταται Οργανισμός Απασχολήσεως και Ασφαλίσεως Ανεργίας «ως νομικόν πρόσωπον δημοσίου δικαίου αναφερόμενος εφεξής ως Οργανισμός και διοικούμενος κατά τας διατάξεις του παρόντος. 2.Σκοπός της υπηρεσίας είναι κατά κύριον λόγον η ανάπτυξις του βαθμού της απασχολήσεως δια κινητοποιήσεως του διαθεσίμου εργατικού δυναμικού, προς εξυπηρέτησιν, των μισθωτών και των εργοδοτών. Αντικείμενα αρμοδιότητος του Οργανισμού Άρθρ.8.-1.Η πρόσληψις μαθητών τεχνιτών επί περιπτώσεων εφαρμογής προγράμματος θητείας κατά το Β.Δ. της 6.6.1952 «περί εκπαιδεύσεως μαθητών τεχνιτών» ενεργείται δια των Γραφείων Ευρέσεως Εργασίας εκ του καταρτιζομένου κατ’ έτος συμφώνως προς τας διατάξεις τούτου πίνακος επιλογής των ενδιαφερομένων υποψηφίων. Η υπηρεσία των Γραφείων Ευρέσεως Εργασίας, τοποθετεί παρά τω εργοδότη τους υπ’ αυτού εκ του ως άνω πίνακος υποδεικνυομένους. 2.Η εφαρμογή του προγράμματος θεωρητικής εκπαιδεύσεως των μαθητών τεχνιτών δύναται ν’ ανατίθεται δι’ αποφάσεως του Υπουργού Εργασίας και μετά γνώμην του Συμβουλίου Τεχνικής Εκπαιδεύσεως μαθητευομένων εις το εν άρθρ. 6 παρ. 1 και 5 οριζόμενα Κέντρα, δαπάναις του Οργανισμού. 3.Ο Υπουργός Εργασίας δύναται εις περιπτώσεις εφαρμογής συστήματος τεχνικής εκπαιδεύσεως μαθητευομένων κατά τας διατάξεις του από 6.6.1952 Β.Δ/τος «περί εκπαιδεύσεως μαθητών τεχνιτών» εις εκμεταλλεύσεις ή Οργανισμούς οιασδήποτε μορφής, απασχολούντας πλείονας των 500 εργατοτεχνίτας, να συνιστά Επιτροπάς Μαθητείας προς συντονισμόν του εν εκάστω τούτων προγράμματος εκπαιδεύσεως προς το γενικώτερον πρόγραμμα τεχνικής ειδικεύσεως των εργαζομένων. Η ασφαλιστική εισφορά των μαθητών τεχνιτών σιδηροδρόμων διεπομένων υπό του Β.Δ. της 6.6.1952 «περί εκπαιδεύσεως μαθητών τεχνιτών» ορίζεται εις το εν δέκατον της υπό των οικείων καταστατικών διατάξεων προβλεπομένης, βαρύνει δε εξ ολοκλήρου τον εργοδότην. Το Β.Δ. 3/6 Ιουν. 1952 παρατίθεται κατωτέρω εν σελ. 363. Τεχνική μετεκπαίδευσις εργαζομένων Άρθρ.9.-1.Ο Υπουργός Εργασίας εξουσιοδοτείται όπως μετά γνώμην του Συμβουλίου Τεχνικής Εκπαιδεύσεως μαθητευομένων δια κλάδους οικονομικής δραστηριότητος μεγάλης κοινωνικής σημασίας προσδιορίζει διαδικασίαν χορηγήσεως πιστοποιητικού επαγγελματικής ειδικότητος εις εργαζομένους υποβαλλομένους εις δοκιμασίαν ενώπιον Επιτροπής δεόντως κατά την συγκεκριμένην περίπτωσιν συγκροτουμένης εκάστοτε δι’ αποφάσεώς του ή καθορίζη περιόδους υποχρεωτικής και αδαπάνου τεχνικής ή επαγγελματικής εκπαιδεύσεως των εκ τούτων μη ειδικευμένων μισθωτών εις το εν άρθρ. 6 παρ. 1 και 5 του Ν.Δ. 2656/53 προβλεπόμενα Κέντρα Επαγγελματικής Μορφώσεως Εργαζομένων. 2.Εις το Συμβούλιον Τεχνικής Εκπαιδεύσεως μαθητευομένων του υπ’ αριθ. 1654/1951 Νόμου συμμετέχει εκπρόσωπος του Γενικού Επιτελείου Εθνικής Αμύνης, υποδεικνυόμενος αρμοδίως, και εκπρόσωπος του Υπουργείου Βιομηχανίας ή του Τεχνικού Επιμελητηρίου. (Αντί για τη σελ. 87(δ) Σελ. 87(ε) Τεύχος ΙΑ-6-3 Σελ. 95 Ασφάλιση κατά της Ανεργίας Οργ/σμός Απασ/σης Εργατ/κού Δυν/κού (Ο.Α.Ε.Δ.) 15.Γ .β.20 Συμβούλιον Απασχολήσεως και Ανεργίας Άρθρ.10.-1.Αι δαπάναι λειτουργίας του Συμβουλίου Απασχολήσεως και Ανεργίας του άρθρ. 8 του Ν.Δ. 2656/53, του Συμβουλίου Τεχνικής Εκπαιδεύσεως Μαθητευομένων, του Συμβούλου Επαγγελματικού Προσανατολισμού θεσπισθέντος δια της υπ’ αριθ. 30172/18.2.1954 αποφάσεως του Υπουργού Εργασίας, ως και το Δ.Σ. της Σχολής Επαγγελματικού Προσανατολισμού περί ης η υπ’ αριθ. 30415/8/54 αποφάσεως του Υπουργού Εργασίας, των Τοπικών Επιτροπών Μαθητείας του διαγωνισμού δια την επιλογήν των υποψηφίων μαθητών τεχνιτών, του υπ’ αριθ. 1654/1952 Νόμου, ως και οι δαπάναι δια την δημοσίευσιν μελετών σχετικών με τον Επαγγελματικόν Προσανατολισμόν, τα Κέντρα Επαγγελματικής Μορφώσεως των Εργαζομένων και το Πρόγραμμα Μαθητείας, ενεργούνται εις βάρος του προϋπολογισμού του Οργανισμού δι’ αποφάσεως του Δ.Σ. του Οργανισμού εγκρινομένης υπό του Υπουργού Εργασίας. ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ II Ασφάλισις Ανεργίας Πρόσωπα υπαγόμενα εις την Ασφάλισιν  Ανεργίας Άρθρ.11.-1.Εις την ασφάλισιν κατά της ανεργίας υπάγονται τα επ’ αμοιβή κατά κύριον λόγον εξηρτημένην εργασίαν παρέχοντα πρόσωπα δυνάμει σχέσεως εργασίας ωρισμένου ή αορίστου χρόνου και ησφαλισμένα κατά της ασθενείας παρ’ Οργανισμώ Κοινωνικής Ασφαλίσεως. 2.Η ασφάλισις ανεργίας ισχύει όπου έχει επεκταθή. 3.Ο Υπουργός Εργασίας εξουσιοδοτείται όπως δι’ αποφάσεων αυτού μετά γνώμην του Δ.Σ. του Οργανισμού υποβαλλομένην εντός 15θημέρου από της υποβολής του σχετικού ερωτήματος, ορίζει την τοπικήν περιφέρειαν της ασφαλίσεως ανεργίας, είτε περιορίζων χωρικώς την ήδη εν λειτουργία τελούσαν, είτε επεκτείνων ταύτην. Η τοιαύτη επέκτασις ή ο περιορισμός δύναται να γίνη δια το σύνολον των απασχολουμένων προσώπων ή κατ’ επαγγελματικάς κατηγορίας. «4.Στην ασφάλιση του κλάδου ανεργίας υπάγονται, εφ’ όσον ασφαλίζονται υποχρεωτικά στο Ι.Κ.Α., όλοι οι δασεργάτες και ρητινοσυλλέκτες. Σελ. 88(ε) Τεύχος ΙΑ-6-3 Σελ. 96 Με απόφαση του Υπουργού Εργασίας, που εκδίδεται ύστερα από πρόταση του Δ.Σ. του Ο.Α.Ε.Δ., ρυθμίζονται θέματα σχετικά με το χρόνο υπαγωγής στην ασφάλιση, το ύψος της εισφοράς και τον υπολογισμό της, τους υπόχρεους για την καταβολή της, το χρόνο και τη διαδικασία είσπραξης των εισφορών, την κατάταξη σε μισθολογικές κλάσεις, τον αριθμό των ημερών εργασίας που θεωρείται ότι πραγματοποίησαν κατά μήνα όσοι ασφαλίζονται με τρόπο πλασματικό, την περίοδο επιδότησης και κάθε άλλο ζήτημα που έχει σχέση με την ασφάλιση της ανεργίας των προσώπων αυτών». Η παρ. 4 προστέθηκε από την παρ. 1 του άρθρ. 18 του Νόμ. 1836/89 (ΦΕΚ Α΄ 79) κατωτ. αριθ. 181. 15.Γ .β.20 Ασφάλιση κατά της Ανεργίας Οργ/σμός Απασ/σης Εργατ/κού Δυν/κού (Ο.Α.Ε.Δ.) Πρόσωπα εξαιρούμενα Άρθρ.12.-«1.Εξαιρούνται της ασφαλίσεως ανεργίας: α)Οι ανήλικοι μέχρι συμπληρώσεως του 15ου έτους της ηλικίας των και οι μαθηταί τεχνίται περί ων το Β.Δ. της 6.6.1952 «περί εκπαιδεύσεως μαθητών τεχνιτών». β)Οι σύζυγοι, οι γονείς ή τα τέκνα εφ’ όσον απασχολούνται εις επιχειρήσεις ή εκμεταλλεύσεις ασκουμένας υπό του (ή της) συζύγου, πατρός ή μητρός ή τέκνου. γ)Οι εκ των ανωτέρω προσώπων υπό στοιχ. β απασχολούμενοι εις επιχειρήσεις ή εκμεταλλεύσεις αι οποίαι λειτουργούν υπό μορφήν εταιρίας, εφ’ όσον εν ή περισσότερα εκ των συγγενικών τούτων προσώπων συμμετέχει εις την εταιρίαν κατά ποσοστόν μείζον του 50%. δ)Οι εξ ιδίου δικαιώματος συνταξιούχοι του Δημοσίου ή των πάσης φύσεως Οργανισμών Δημοσίου Δικαίου, πλην του ΟΓ Α. ε)Οι τακτικοί υπάλληλοι και υπηρέται του Δημοσίου και των Οργανισμών Δημοσίου Δικαίου. ς)Τα πρόσωπα τα παρέχοντα εξηρτημένην εργασίαν ουχί προς σταθερόν εργοδότην (ως φορτοεκφορτωταί, εργάται εκδοράς και σφαγείς νεκροπομποί κλπ.) των οποίων η εις τον οικείον φορέα δια τον κλάδον ασθενείας ασφάλισις συντελείται μέσω των επαγγελματικών αυτών Σωματείων ή Συνεταιρισμών, δυνάμει ειδικού Κανονισμού. ζ)Οι οικόσιτοι μισθωτοί. η)Οι ησφαλισμένοι δια τον κίνδυνον της ανεργίας παρ’ ετέρω Ταμείω ασφαλίσεως έχοντι την μορφήν Ν.Π.Δ.Δ. θ)Οι απασχολούμενοι εις γεωργικάς, δασικάς και κτηνοτροφικάς εργασίας, πλην των υπαγομένων εις την ασφάλισιν του ΙΚΑ». «ι.Τα πρόσωπα που καθορίζει το πρώτο εδάφιο της παρ. 4 του άρθρ. 1 του Νόμ. 1648/1986, εφ’ όσον λαμβάνουν παροχές που έχουν χαρακτήρα σύνταξης, το ύψος των οποίων είναι ίσο ή ανώτερο του ποσού της κατώτερης σύνταξης πλήρους αναπηρίας του Ι.Κ.Α.». Η περίπτ. ι προστέθηκε από την παρ. 2 του άρθρ. 18 του Νόμ. 1836/89, (ΦΕΚ Α΄ 79), κατωτ. αριθ. 181. Η παρ. 1 αντικαταστάθηκε ως άνω από το άρθρ. 21 παρ. 1 Νόμ. 1082/1989 (κατωτ. σελ. 146,35). 2.Το άρθρ. 36 του Ν.Δ. 2698/1953 «περί ρυθμίσεως της κατά της ανεργίας ασφαλίσεως των εποχιακών και υποαπασχολουμένων καταργείται από της 1ης του επομένου μηνός από της δημοσιεύσεως του παρόντος. 3.Η υπαγωγή εις την ασφάλισιν ανεργίας, το ύψος των εισφορών και προϋποθέσεις εν γένει επιδοτήσεως των εργατών αλιείας ρυθμίζονται υπό Ειδικού Κανονισμού εγκρινομένου υπό του Υπουργού Εργασίας μετά πρότασιν του Διοικητικού Συμβουλίου. Ομοίως δύνανται κατόπιν αποφάσεως του Δ.Σ. του Οργανισμού, εγκρινομένης υπό του Υπουργού Εργασίας, να υπαχθώσιν εις την ασφάλισιν ανεργίας τα πρόσωπα περί ων το εδάφιον ς΄ της παρ. 1 του παρόντος, πλην των φορτοεκφορτωτών, εργατών εκδοράς και σφαγής και νεκροπομπών. Το ύψος των εισφορών και αι προϋποθέσεις εν γένει επιδοτήσεως τούτων ρυθμίζονται δι’ ειδικού κανονισμού, ως ανωτέρω, προκειμένου περί αλιεργατών». Το άρθρ. 12 αντικατεστάθη ως άνω δια του άρθρ. 2 Νόμ. 3464/1955 (κατωτ. αριθ. 25). Αναγγελία της καταγγελίας της σχέσεως εργασίας Άρθρ.13.1-2.(Κατηργήθησαν δια του άρθρ. 10 Νόμ. 3198/1955, κατωτ. αριθ. 21). (3.Οι εποχιακώς απασχολούμενοι καπνεργάται, περί ων το άρθρ. 36 του Ν.Δ. 2698/53 «περί διοικήσεως του Ιδρύματος Κοινωνικών Ασφαλίσεων», διέπονται υπό του Νόμ. 2348/53 «περί τροποποιήσεως, συμπληρώσεως και καταργήσεως διατάξεων αφορωσών την επεξεργασίαν των φύλλων του καπνού και συγχωνεύσεως του Τ.Α.Κ. μετά του Ι.Κ.Α.». 4-6.(Κατηργήθησαν δια του άρθρ. 10 Νόμ. 3198/ 1955). 7.Ο εργοδότης και ο μισθωτός δύνανται είτε κατά την σύστασιν της σχέσεως εργασίας, είτε διαρκούσης ταύτης, να συμφωνήσωσιν εγγράφως πάσης μορφής εκ περιτροπής εργασίαν καθορίζοντες και την ανάλογον μισθοδοσίαν βάσει των εκάστοτε ισχυόντων ημερομισθίων ή μισθών. Επίσης ο εργοδότης δύναται να επιβάλη εν περιπτώσει περιορισμού της δραστηριότητός του μετά προηγουμένην απόφασιν της Επιτροπής του Ν.Δ. 2511/53 σύστημα εκ περιτροπής εργασίας. Παροχαί Ανεργίας Άρθρ.2.-1.Ο Οργανισμός είναι όργανον εφαρμογής της πολιτικής απασχολήσεως του Υπουργείου Εργασίας και ειδικώτερον φορεύς: α)Δια την εξεύρεσιν εργασίας εις τους αιτουμένους απασχόλησιν. β)Δια την επαγγελματικήν εκπαίδευσιν των εργαζομένων. γ)Δια τον επαγγελματικόν προσανατολισμόν των εργαζομένων. δ)Δια την ανάπτυξιν του θεσμού της μαθητείας. ε)Δια την ασφάλισιν κατά του κινδύνου της ανεργίας, και ς)Δια την καταβολήν των επιδομάτων στρατεύσεως του Νόμ. 2054/52 «περί τροποποιήσεως της περί των στρατευομένων μισθωτών νομοθεσίας». 2.Ο Υπουργός Εργασίας εξουσιοδοτείται όπως δι’ αποφάσεων αυτού αναθέτη εις τον Οργανισμόν τούτον και άλλα αντικείμενα ρυθμίσεως της αγοράς εργασίας. Διοίκησις του Οργανισμού Άρθρ.14.-Αι παροχαί της ασφαλίσεως ανεργίας διακρίνονται: α)Επίδομα ανεργίας, β)ασφάλισις ασθενείας, γ)εισφορά δια παραγωγικήν πρόνοιαν ανέργων. Προϋποθέσεις παροχών ανεργίας Άρθρ.15.-1.Ο ησφαλισμένος έχει την αξίωσιν δι’ επιδότησιν: α)Εάν είναι ικανός και προσφέρεται προς εργασίαν και παρά την θέλησίν του δεν εξευρίσκει εργασίαν και (Αντί για τη σελ. 89(θ) Σελ. 89(ι) Τεύχος ΙΑ-6-3 Σελ. 97 Ασφάλιση κατά της Ανεργίας Οργ/σμός Απασ/σης Εργατ/κού Δυν/κού (Ο.Α.Ε.Δ.) 15.Γ .β.20 β)Εάν πληρούνται αι προϋποθέσεις επιδοτήσεως. 2.Ικανός προς εργασίαν θεωρείται ο ησφαλισμένος, όστις εργαζόμενος αναλόγως προς τας δυνάμεις, τας ικανότητας και την επαγγελματικήν του μόρφωσιν δύναται ν’ αποκερδαίνη τουλάχιστον το τρίτον εκείνου όπερ πρόσωπον σωματικώς και πνευματικώς υγιές της αυτής επαγγελματικής μορφώσεως είθισται ν’ αποκερδαίνη εν τη αυτή περιφερεία. 3.Εάν γεννάται αμφιβολία περί της προς εργασίαν ικανότητος ο άνεργος υποχρεούται καθ’ υπόδειξιν του Γραφείου Ευρέσεως Εργασίας να υποβληθή εις ιατρικήν εξέτασιν υπό των αρμοδίων υπηρεσιών του Ιδρύματος Κοινωνικών Ασφαλίσεων, της σχετικής ιατρικής γνωματεύσεως εχούσης υποχρεωτικήν ισχύν δια το Γραφείον Ευρέσεως Εργασίας. Επί σχετικής αρνήσεως τούτου η επιδότησις διακόπτεται δι’ ον χρόνον διαρκεί η άρνησις. 4.Ο άνεργος θεωρείται ότι προσφέρεται προς εργασίαν, εάν αποδέχεται απασχόλησιν προσφερόμενην αυτώ αρμοδίως ή υποβάλλεται εις επαγγελματικήν αναπροσαρμογήν ή άλλως δράττεται πάσης προσφερόμενης δυνατότητος δι’ απασχόλησιν. 5.Η απασχόλησις δύναται ν’ απαιτηθή παρά του ανέργου, εάν αι σωματικαί και πνευματικαί ούτου ικανότητες είναι ανάλογαι προς ταύτην, εάν η υγεία και το ήθος του δεν διατρέχωσι κίνδυνον, εάν η αντιμισθία είναι εύλογος και εάν η απασχόλησις δεν δυσχεραίνει την μελλοντικήν αυτού εξέλιξιν. Η τελευταία περίπτωσις δεν λαμβάνεται υπ’ όψιν, εάν ο άνεργος επεδοτήθη συνεχώς επί οκτώ εβδομάδας και δεν υφίσταται πρόβλεψις δια το προσεχές μέλλον ν’ απασχοληθή εις  το επάγγελμά του. 6.Άνεργος μη αποδεχόμενος προσφερομένην κατάλληλον απασχόλησιν απόλλυσι την αξίωσιν προς επιδότησιν. Επίσης άνεργος αποστέργων επαγγελματικήν αναπροσαρμογήν στερείται του επιδόματος ανεργίας επί 15 ημέρας. 7.Απασχόλησις εκτός της μονίμου κατοικίας του ανέργου δύναται ν’ αξιωθή, εάν εντεύθεν δεν διακινδυνεύει η προστασία των μελών της οικογενείας του και εάν εις τον τόπον της απασχολήσεως επί αδυναμίας αυθημερόν επιστροφής, υφίστανται ανάλογοι δυνατότητες εγκαταστάσεως. 8.Άνεργος, του οποίου η σχέσις εργασίας τερματίζεται δι’ εκουσίας αποχωρήσεως, στερείται του δικαιώματος της επιδοτήσεως. 9.Άνεργος, ούτινος καταγγέλλεται η σχέσις εργασίας κατ’ εφαρμογήν του άρθρ. 5 του Νόμ. 2112 ή της παρ. 2 του άρθρ. 6 του Β.Δ. 16 Νοεμ. 1920 στερείται του επιδόματος, πλην, εάν απαλλαγή της κατηγορίας δια βουλεύματος ή δικαστικής αποφάσεως. Η επιδότησις καταβάλλεται μετά προηγουμένην σχετικήν δήλωσιν του ανέργου, υποβαλλομένην εντός 14 ημερών από της δημοσιεύσεως των ως άνω πράξεων. Σελ. 90(ι) Τεύχος ΙΑ-6-3 Σελ. 98 Άνεργος Άρθρ.16.-1.Άνεργος θεωρείται, εκείνος όστις μετά την λήξιν της σχέσεως εργασίας δεν εύρε νέαν απασχόλησιν, εξηρτημένην ή μη. 2.Άνεργος δεν θεωρείται εν τη εννοία της παρ. 1: α)Ο υπηρετών εις τας ενόπλους δυνάμεις της Χώρας. β)Ο άνευ σχέσεως εργασίας εν εκμεταλλεύσει συζύγου γονέων ή τέκνων απασχολούμενος. γ)Ο εκτίων ποινήν στερητικήν της ελευθερίας ή δυνάμει άλλης διοικητικής διαταγής κρατούμενος και δ)Ο εκπαιδευόμενος επαγγελματικώς ως μαθητευόμενος εις επαγγελματικήν σχολήν ή ο πρακτικώς εξασκούμενος άνευ σχέσεως εργασίας. 3.Εάν η ανεργία είναι άμεσος συνέπεια διακοπής της λειτουργίας της εκμεταλλεύσεως εξ αιτίας απεργίας, δεν υφίσταται αξίωσις προς επιδότησιν διαρκούσης της διακοπής της λειτουργίας της εκμεταλλεύσεως. Το αυτό ισχύει επί ανταπεργίας του εργοδότου, εφ’ όσον αυτή ασκείται ως άμυνα εναντίον μερικής απεργίας, παθητικής αντιστάσεως ή μέτρων εργατικών αγώνων, τα οποία ματαιώνουσι την συνέχειαν των εργασιών εν εκμεταλλεύσει. 15.Γ .β.20 Ασφάλιση κατά της Ανεργίας Οργ/σμός Απασ/σης Εργατ/κού Δυν/κού (Ο.Α.Ε.Δ.) Προϋποθέσεις επιδοτήσεως Άρθρ.17.-«1.Ο ησφαλισμένος, ούτινος λύεται η σχέσις εργασίας δικαιούται επιδόματος ανεργίας, εφ’ όσον επραγματοποίησε 125 ημέρας εργασίας εν τη ασφαλίσει ανεργίας εντός των τελευταίων προ της λύσεως της σχέσεως εργασίας 14 μηνών των ημερών εργασίας των τελευταίων δύο μηνών μη συνυπολογιζομένων. Δύναται κατόπιν αποφάσεως του Διοικητικού Συμβουλίου του Οργανισμού εγκρινομένης δι’ αποφάσεως του Υπουργού Εργασίας, αι περί ων ανωτέρω ημέραι εργασίας δι’ άπαντας ή δι’ ωρισμένας μόνον κατηγορίας μισθωτών να μειωθούν μέχρις 100, εφ’ όσον μετά παρέλευσιν εξαμήνου από της ισχύος του παρόντος ήθελε διαπιστωθή, ότι η διαχείρισις του Οργανισμού Απασχολήσεως και Ασφαλίσεως Ανεργίας καταλείπει υπόλοιπα επιτρέποντα την επιδότησιν όλων ή μέρους τούτων. Η περί ης το προηγούμενον εδάφιον απόφασις του Δ.Σ. δύναται να καταργήται παρ’ αυτού μετ’ έγκρισιν του Υπουργού Εργασίας, εν περιπτώσει οικονομικής ανεπαρκείας του Κλάδου Ανεργίας ν’ ανταποκριθή εις την συνεπεία της αποφάσεως ταύτης πρόσθετον επιβάρυνσιν». Η παρ. 1 αντικατεστάθη ως άνω δια του άρθρ. 3 Νόμ. 3464/1955 (κατωτ. αριθ. 25). Με την 31877/25-27 Ιουλ. 1984 (ΦΕΚ Β΄ 431) απόφ. Υπ. Εργασίας οι προβλεπόμενες από το εδάφ. α΄ της άνω παρ. 1 125 ημέρες εργασίας στην ασφάλιση ανεργίας, για δίμηνη τακτική επιδότηση, μειώθηκαν σε 100 για τους μισθωτούς ξενοδοχειακών επιχειρήσεων, εστιατορίων, μπαρ και κέντρων αναψυχής, ζαχαροπλαστείων, καφενείων και ιαματικών λουτρών. Οι παραπάνω 100 ημέρες εργασίας θα πρέπει να έχουν πραγματοποιηθεί στις ως άνω, επαγγελματικές ειδικότητες. 2.Εις εποχήν οξείας κρίσεως δύναται ο Υπουργός Εργασίας δια Β.Δ/τος να ορίση δια τους μισθωτούς ωρισμένων κλάδων δραστηριότητος, όπου η κατάστασις της απασχολήσεως είναι λίαν δυσχερής, ότι η προϋπόθεσις υφίσταται, εάν ο άνεργος απησχολήθη προ της λύσεως της σχέσεως εργασίας διακοσίας είκοσιν ημέρας εντός των τελευταίων 20 μηνών. 3.(Καταργήθηκε από την παρ. 8 του άρθρ. 22 του Νόμ. 1836/89, ΦΕΚ Α΄ 79, κατωτ. αριθ. 181). 4.(Καταργήθηκε από το άρθρ. 16 του Νόμ. 1545/1985, ΦΕΚ Α΄ 91, κατωτ. αριθ. 161). 5.Ημέραι εργασίας καθ’ ας ο μισθωτός δεν ηργάσθη, καίτοι η σχέσις εργασίας εξηκολούθησεν υφισταμένη, συνυπολογίζονται δια την απόκτησιν της ικανότητος προς επιδότησιν, εφ’ όσον αναγνωρίζωνται ως ημέραι εργασίας κατά τας διατάξεις του άρθρ. 2 και 8 του Α.Ν. 1846/51. 6.(Καταργήθηκε από το άρθρ. 16 του Νόμ. 1545/1985, ΦΕΚ Α΄ 91, κατωτ. αριθ. 161). 7.«Το χρονικόν διάστημα περί ου αι παρ. 1, 2 και 6 του παρόντος επιμηκύνεται αναλόγως του χρόνου, καθ’ ον ο άνεργος ήτο ασθενής ή ετέλει εν στρατεύσει ή ήσκει αυτοτελές επάγγελμα, εφ’ όσον η ασθένεια αποδεικνύεται δια βεβαιώσεως του οικείου Ασφαλιστικού Οργανισμού, η δε στράτευσις και η άσκησις του αυτοτελούς επαγγέλματος δια βεβαιώσεως της οικείας Αρχής, δυναμένου του Δ.Σ. του Οργανισμού να θεωρήση ως πληρουμένην την εις παρ. 6 προϋπόθεσιν αν ένεκα σπουδαίου λόγου υπολείπεται αύτη μέχρι 10 το πολύ ημερομισθίων κατ’ έτος». Η παρ. 7 αντικατεστάθη ως άνω δια του άρθρ. 4 Νόμ. 3464/1955 (κατωτ. αριθ. 25). Χρόνος αναμονής Άρθρ.18.-Το επίδομα ανεργίας οφείλεται, μετά την πάροδον του χρόνου αναμονής, ήτις αρχίζει με την λύσιν της σχέσεως εργασίας και περιλαμβάνει τας πρώτας εξ ημέρας της ανεργίας. Διάρκεια επιδοτήσεως Άρθρ.19.1-4.(Καταργήθηκαν από το άρθρ. 16 του Νόμ. 1545/1985, ΦΕΚ Α΄ 91, κατωτ. αριθ. 161). «5.Λόγω των εορτών Πάσχα και Χριστουγέννων παρέχεται κάθε χρόνο στους επιδοτούμενους ανέργους οικονομική ενίσχυση ως εξής: α.Για τις εορτές του Πάσχα ίση με το μισό του μηνιαίου ποσού του επιδόματος ανεργίας, εφόσον έχουν συμπληρώσει διάρκεια τακτικής επιδότησης τριών μηνών στο χρονικό διάστημα από 1 Ιαν. μέχρι 30 Απρ. Αν οι επιδοτούμενοι έχουν συμπληρώσει διάρκεια επιδότησης μικρότερη απ’ αυτήν που καθορίζεται πιο πάνω, δικαιούνται οικονομική ενίσχυση ίση με τρία ημερήσια επιδόματα ανεργίας για κάθε μήνα επιδότησης. β.Για τις εορτές των Χριστουγέννων ίση με το ποσό του μηνιαίου επιδόματος ανεργίας, εφόσον έχουν αναπληρώσει διάρκεια τακτικής επιδότησης τεσσάρων μηνών στο χρονικό διάστημα από 1 Μαΐου μέχρι 31 Δεκεμβρίου. Αν οι επιδοτούμενοι έχουν συμπληρώσει διάρκεια επιδότησης μικρότερη απ’ αυτήν που καθορίζεται πιο πάνω, δικαιούνται οικονομική ενίσχυση ίση με έξι ημερήσια επιδόματα ανεργίας για κάθε μήνα επιδότησης». Η μέσα σε « » παρ. 5, αντικαταστάθηκε ως άνω από το άρθρ. 25 του Νόμ. 2020/28-28 Φεβρ. 1992 (ΦΕΚ Α΄ 34), (Διόρθ. Σφαλμ. στο ΦΕΚ Α΄ 48/31 Μαρτ. 1992, τόμ. 13, σελ. 244,9945). 6.Με απόφαση του Δ.Σ. του Ο.Α.Ε.Δ. μπορεί να παρέχεται έκτακτη οικονομική ενίσχυση για τις εορτές Πάσχα και Χριστουγέννων στους ασφαλσμένους που απολύθηκαν από τον εργοδότη τους κατά το χρονικό διάστημα από 1 (Αντί για τη σελ. 91(θ) Σελ. 91(ι) Τεύχος 1294-Σελ. 33 Ασφάλιση κατά της Ανεργίας Οργ/σμός Απασ/σης Εργατ/κού Δυν/κού (Ο.Α.Ε.Δ.) 15.Γ .β.20 Ιανουαρίου έως 30 Απριλίου, προκειμένου για το Πάσχα, ή κατά το χρονικό διάστημα από 1 Μαΐου έως 31 Δεκεμβρίου προκειμένου για τα Χριστούγεννα, εφ’ όσον δεν είχαν δικαίωμα τακτικής επιδότησης και με την προϋπόθεση ότι σε καθεμία από τις προαναφερόμενες περιόδους πραγματοποίησαν στην ασφάλιση του κλάδου της ανεργίας πενήντα τουλάχιστον ημερομίσθια προκειμένου για το Πάσχα ή εκατό τουλάχιστον ημερομίσθια προκειμένου για τα Χριστούγεννα. Με την ίδια απόφαση καθορίζεται το ποσό της οικονομικής ενίσχυσης και κάθε άλλη αναγκαία λεπτομέρεια». Οι παρ. 5 και 6 αντικαταστάθηκαν ως άνω από την παρ. 1 του άρθρ. 19 του Νόμ. 1836/89 (ΦΕΚ Α΄ 79) (κατωτ. αριθ. 181). Συνέχισις της επιδοτήσεως Άρθρ.20.-1.Εάν ο άνεργος, όστις εδικαιώθη επιδοτήσεως, δεν εξήντλησε την προς επιδότησιν αξίωσίν του, συνεπεία των λόγων αναστολής της συνεχίσεως, περί ων το άρθρ. 22 παρ. 1, δικαιούται τη αιτήσει του να συνέχιση την επιδότησίν του μέχρις εξαντλήσεως της αξιώσεώς του, εάν η αίτησις υποβληθή εντός δύο ετών από της ημέρας της αναγνωρίσεως της προς επιδότησιν αξιώσεώς του. 2.Η αξίωσις δια την συνέχισιν της επιδοτήσεως αποσβέννυται, εάν ο άνεργος δια της συμπληρώσεως της προϋποθέσεως απέκτησε νέαν αξίωσιν δι’ επιδότησιν, ήτις δεν είναι βραχυτέρα της υπολειπομένης διαρκείας δυνάμει της προηγουμένης αναγνωρισθείσης αξιώσεως δι’ επιδότησιν. Επίδομα ανεργίας Άρθρ.3.-1-3.(Αναφερόμενοι εις την σύνθεσιν του Διοικητικού Συμβουλίου του Οργανισμού αντικατεστάθησαν δια των διατάξεων της υπ’ αριθ. 71041/1964 αποφ. Υπ. Εργασίας, κατωτ. αριθ. 35). 4.Χρέη Εισηγητού παρά τω Δ.Σ. εκτελεί ο Διευθυντής του Οργανισμού ή ο αναπληρωτής αυτού, Γραμματέως δε υπάλληλος του Υπουργείου Εργασίας ή του Οργανισμού οριζόμενος δι’ αποφάσεως του Υπουργού Εργασίας. Σελ. 86(λ) Τεύχος 1294-Σελ. 32 5.Ο Πρόεδρος του Συμβουλίου εκπροσωπεί τον Οργανισμόν εξωδίκως και δικαστικώς. Το Δ.Σ. διοικεί τον Οργανισμόν και διαχειρίζεται την περιουσίαν αυτού κατά τα ειδικώτερον δια Κανονισμών οριζόμενα. Οι κανονισμοί ούτοι καταρτίζονται υπό του Δ.Σ. του Οργανισμού και εγκρίνονται υπό του Υπουργού Εργασίας δι’ αποφάσεως αυτού δημοσιευομένης δια της Εφημερίδος της Κυβερνήσεως. Μέχρι της εκδόσεως των κατά τα ως άνω Κανονισμών ισχύουσι και δια τον Οργανισμόν οι αντίστοιχοι κανονισμοί του Ι.Κ.Α. αναλόγως εφαρμοζόμενοι. Εις εκτέλεσιν της ανωτέρω παραγράφου εξεδόθη η υπ’ αριθ. 28961/3600 της 16 Μαΐου/3 Ιουν. 1957 απόφασις του Υπουργού Εργασίας «περί εγκρίσεως του Κανονισμού Προμηθειών του Ο.Α. και Α.Α.» Βλ. ήδη Β.Δ. 266/1971 (κατωτ. αριθ. 47). Ομοίως εξεδόθη η υπ’ αριθ. 44151/4661 της 9/18 Αυγ. 1956 αποφ. Υπ. Εργασίας (ΦΕΚ Β΄ 163) «περί υπαγωγής εις την ασφάλισιν ανεργίας των μισθωτών επεξεργασίας σταφίδος - μελών της εν Ηρακλείω Κρήτης Συνεργατικής Σταφιδεργατών» τροποποιηθείσα και συμπληρωθείσα δια των υπ’ αριθ. 29114/3654/1957, 28116/3966/24.6.1960 και 31016/4474/28.4. 1962 (ΦΕΚ Β΄ 150) και 10827/ 1759/68 ομοίων, Π.Δ. 1023/79 (ΦΕΚ Α΄ 287), Π.Δ. 987/1981 (ΦΕΚ Α΄ 250) και το Π.Δ. 227/26-29 Αυγ. 1997 (ΦΕΚ Α΄ 172). 15.Γ .β.20 Ασφάλιση κατά της Ανεργίας Οργ/σμός Απασ/σης Εργατ/κού Δυν/κού (Ο.Α.Ε.Δ.) 6.(Κατηργήθη δυνάμει του άρθρ. 12 του Ν.Δ. 4020/1959, κατωτ. σελ. 246,03). Το άρθρ. 3 αντικατεστάθη ως άνω δια του Άρθρ.21.-1.Το επίδομα ανεργίας σύγκειται από το βασικόν και τας προσαυξήσεις λόγω οικογενειακών βαρών. 2.Μέλη οικογενείας, δι’ α παρέχεται προσαύξησις, θεωρούνται τα υπό του Α.Ν. 1846/1951 αναγνωριζόμενα, εάν ο άνεργος εβαρύνετο πράγματι σημαντικώς δια την διατροφήν τούτων. Βλ. άρθρ. 33 Ν. 1846/1951 (Τόμ. 15β σελ. 53). 3.«Το βασικό επίδομα ανεργίας ορίζεται σε 40% του ημερομισθίου ή προκειμένου για τους υπαλλήλους σε 50% του μισθού, με τον περιορισμό ότι δεν θα είναι κατώτερο από τα 2/3 του ημερομισθίου του ανειδίκευτου εργάτη, ούτε ανώτερο του ποσού που καθορίζεται κάθε φορά με απόφαση του Υπουργού Εργασίας, έπειτα από πρόταση του Διοικητικού Συμβουλίου του Ο.Α.Ε.Δ. Σελ. 92(ι) Τεύχος 1294-Σελ. 34 Αν η σχέση εισφορών - παροχών του Λογαριασμού Ανεργίας δεν επιτρέπει την εφαρμογή των παραπάνω ορίων, είναι δυνατόν ο Υπουργός Εργασίας, έπειτα από αιτιολογημένη γνώμη του Διοικητικού Συμβουλίου του Ο.Α.Ε.Δ., να αναπροσαρμόζει αναλόγως τα ανωτέρω όρια». Τα δύο πρώτα μέσα σε « » εδάφια αντικαταστάθηκαν ως άνω από την παρ. 1 άρθρ. 12 Νόμ. 2224/5-6 Ιουλ. 1994 (ΦΕΚ Α΄ 112), κατωτ. αριθ. 207. Δια τον τοιούτον υπολογισμόν του επιδόματος οι ησφαλισμένοι κατατάσσονται εις μισθολογικάς κλάσεις κατά τα εν άρθρ. 25 παρ. 2 Α.Ν. 1846/1951 «περί Κοινωνικών Ασφαλίσεων» οριζόμενα, των κατά τ’ ανωτέρω ποσοστών υπολογιζομένων επί του τεκμαρτού ημερομισθίου της αντιστοίχου μισθολογικής κλάσεως. Εν περιπτώσει ευλόγων αμφιβολιών ως προς το πραγματικόν ύψος του μισθού ή ημερομισθίου λαμβάνεται υπ’ όψιν το μέσον ημερομίσθιον των τελευταίων εξ προ της λύσεως της σχέσεως εργασίας μηνών». Η παρ. 3 αντικατεστάθη ως άνω δια του άρθρ. 6 Νόμ. 3464/1955 (κατωτ. αριθ. 25). «Το καταβαλλόμενο την 31.12.1993 βασικό ημερήσιο επίδομα αυξάνεται κατά 30% από 1.1.1994». Το πέμπτο μέσα σε « » εδάφιο προστέθηκε από την παρ. 2 άρθρ. 12 Νόμ. 2224/5-6 Ιουλ. 1994 (ΦΕΚ Α΄ 112), κατωτ. αριθ. 207. Επίσης με την 32149/14-19 Ιουλ. 1994 (ΦΕΚ Β΄ 557) απ. Υπ. Εργασίας, κατωτ. αριθ. 20, εγκρίθηκε αύξηση του βασικού ημερήσιου επιδόματος ανεργίας που ισχύει την 31/12/1993 κατά 30% δηλ. από 1.894 δραχμ. σε 2.462 δραχμ. και μηνιαίο 61.550 δραχμ. Για την αύξηση του επιδόματος ανεργίας της άνω παρ. 3 βλέπε επίσης τις 34134/4-4 Οκτ. 1995 (ΦΕΚ Β΄ 834), κατωτ. αριθ. 215 και 33578/12-25 Ιουν. 1996 (ΦΕΚ Β΄ 486), κατωτ. αριθ. 220, απ. Υπ. Εργασ. και Κοιν. Ασφαλίσεων. 15.Γ .β.20 Ασφάλιση κατά της Ανεργίας Οργ/σμός Απασ/σης Εργατ/κού Δυν/κού (Ο.Α.Ε.Δ.) «4.Το βασικό επίδομα ανεργίας, όπως καθορίζεται στις προηγούμενες παρ. 1 και 2, προσαυξάνεται κατά δέκα τοις εκατό για κάθε προστατευόμενο μέλος της οικογένειας του ανέργου». Η παρ. 4 αντικαταστάθηκε ως άνω από την παρ. 2 του άρθρ. 19 του Νόμ. 1836/89 (ΦΕΚ Α΄ 79), κατωτ. αριθ. 181. Παρ. 5 δεν υπάρχει εις το επίσημον κείμενον. 6.Το επίδομα ανεργίας είναι ανεκχώρητον και ακατάσχετον, εκτός εάν πρόκειται περί διατροφής συζύγων, ανιόντων ή κατιόντων. Ο συμψηφισμός επιτρέπεται προς εξόφλησιν οφειλής εξ αχρεωστήτως καταβληθέντων επιδομάτων ανεργίας, δια δόσεων καθοριζομένων υπό του Δ.Σ., υπό τον περιορισμόν ότι το ήμισυ του επιδόματος καταβάλλεται εις τον άνεργον. Αναστολή επιδόματος ανεργίας Άρθρ.22.-1.Το επίδομα ανεργίας, αναστέλλεται, εάν: α)Ο άνεργος ανέλαβεν εξηρτημένην ή αυτοτελή εργασίαν, β)Κατέστη προσωρινώς ανίκανος προς εργασίαν και γ)δεν είναι διαθέσιμος προς απασχόλησιν εις την αγοράν εργασίας. Εν περιπτώσει στρατεύσεως η ανασταλείσα επιδότησις συνεχίζεται οπωσδήποτε επί δίμηνον από της αποστρατεύσεως. Διακοπή επιδόματος ανεργίας Άρθρ.23.-1.Το επίδομα ανεργίας διακόπτεται, εάν ο άνεργος απεβίωσεν, έτυχε συνταξιοδοτήσεως ή οιασδήποτε παροχής τύπου συντάξεως παρ’ Ασφαλιστικού Οργανισμού ή του Δημοσίου ή κατέστη οριστικώς ανίκανος προς εργασίαν. 2.Εάν μεταβάλληται δεδομένον στοιχείον του υπολογισμού του επιδόματος γίνεται νέος υπολογισμός. 3.Εάν η αναγνώρισις της προς επιδότησιν αξιώσεως ή ο υπολογισμός του επιδόματος αποδεικνύεται ως νόμω αβάσιμος, ανακαλείται η αναγνώρισις ή ο υπολογισμός και δη αναδρομικώς. 4.Επί διακοπής, μειώσεως, ανακλήσεως ή διορθώσεως της παροχής ανεργίας ο επιδοτηθείς άνεργος υποχρεούται να επιστρέψη τα ληφθέντα, εάν επέτυχε την έγκρισιν της παροχής δι’ αναληθών δηλώσεων ή δι’ αποσιωπήσεως ουσιωδών περιστατικών. 5.Εάν τρίτον πρόσωπον δολίως ή εκ βαρείας αμελείας παρέλειπεν οφειλομένας ενεργείας βάσει του παρόντος Ν.Δ/τος ή παρέσχε ψευδείς πληροφορίας και εντεύθεν προεκάλεσε νόμω αστήρικτον επιδότησιν, το Δ.Σ. δύναται ν’ αποφασίση περί δικαστικής επιδιώξεως δια την αποκατάστασιν της ζημίας. Ασφάλισις Ασθενείας Άρθρ.24.-«1.Αι ημέραι επιδοτήσεως λόγω ανεργίας εξομοιούνται προς ημέρας εργασίας δια την συμπλήρωσιν των προϋποθέσεων απονομής των παροχών ασθενείας εις είδος από τον Οργανισμόν παρ’ ω ο άνεργος τυγχάνει ησφαλισμένος δια τον κλάδον ασθενείας». 2.Επιδοτούμενος άνεργος καθιστάμενος ανίκανος προς εργασίαν συνεπεία ασθενείας δύναται να συνεχίση επιδοτούμενος επί 5 ημέρας, μη δικαιούμενος συγχρόνως επιδόματος ασθενείας. Εν περιπτώσει συνεχίσεως της ασθενείας η επιδότησις διακόπτεται, ο δε άνεργος λαμβάνει επίδομα ασθενείας, εφ’ όσον δικαιούται εκ του Οργανισμού, παρ’ ω είναι ησφαλισμένος δια την περίπτωσιν της ασθενείας. «3.Η εισφορά δια την ασφάλισιν ασθενείας υπολογίζεται βάσει του καταβαλλομένου επιδόματος ανεργίας ανέρχεται δε αύτη εις το εν τέταρτον της οφειλομένης εισφοράς ασθενείας, ως αύτη εκάστοτε καθορίζεται δια τους ησφαλισμένους του Ι.Κ.Α., καταβάλλεται εκ των κεφαλαίων του Οργανισμού και αποδίδεται εις τον οικείον Οργανισμόν εντός 15 ημερών από του τέλους του μηνός, καθ’ ον κατεβλήθη το επίδομα». Αι παρ. 1 και 3 αντικατεστάθησαν ως άνω δια του άρθρ. 8 Νόμ. 3464/1955 (κατωτ. αριθ. 25). Πρόνοια υπέρ των ανέργων δι’ εργασίας Άρθρ.25.-1.Ο Υπουργός Εργασίας δύναται μετά πρότασιν του Δ.Σ. του Οργανισμού να εγκρίνη την διάθεσιν κεφαλαίων τούτου δια την εκτέλεσιν έργων προσφόρων δια τον περιορισμόν της ανεργίας. Κεφάλαια διατίθενται δι’ εκτέλεσιν έργων ή οικοδομών, τα οποία έχουσι κοινωφελή ή τουριστικόν χαρακτήρα και εξυπηρετούσι το δημόσιον συμφέρον. Τα κεφάλαια διατίθενται είτε ως συνεισφορά, είτε ως δάνεια. Ο οργανισμός δύναται ν’ αναλαμβάνη και την απ’ ευθείας εκτέλεσιν των άνω έργων. 2.Το ύψος των διατιθεμένων κεφαλαίων είναι ανάλογον προς το ποσόν της επιδοτήσεως, το οποίον εξοικονομείται δια της απασχολήσεως επιδοτουμένων ανέργων εις τα περί ων η παρ. 1 του παρόντος έργα. 3.Η παροχή της συνεισφοράς ή του δανείου έχει ως προϋπόθεσιν την απασχόλησιν εις τα έργα επιδοτουμένων ανέργων υπό των Γραφείων Ευρέσεως Εργασίας. 4.Αι αιτήσεις περί συνεισφοράς ή δανείου υποβάλλονται εις το Δ.Σ. του Οργανισμού. 5.Ο Οργανισμός δύναται επίσης να χορηγή δάνεια εις τον Αυτόνομον Οργανισμόν Εργατικής Κατοικίας. (Αντί για τη σελ. 92,01) Σελ. 92,01(α) Τεύχος 1294-Σελ. 35 Ασφάλιση κατά της Ανεργίας Οργ/σμός Απασ/σης Εργατ/κού Δυν/κού (Ο.Α.Ε.Δ.) 15.Γ .β.20 Αρμοδιότης Τοπικών Υπηρεσιών Απασχολήσεως και Ανεργίας Άρθρ.26.-1.Η αρμοδιότης των Τοπικών Υπηρεσιών Απασχολήσεως και Ανεργίας καθορίζεται όσον αφορά μεν τον εργοδότην βάσει της έδρας της εγκαταστάσεως της εκμεταλλεύσεως, όσον αφορά δε τον μισθωτήν βάσει του τόπου της κατοικίας του. 2.Αμφισβητήσεις περί της υποχρεώσεως της υπαγωγής εις την ασφάλισιν ανεργίας ή περί της οφειλομένης εισφοράς επιλύονται υπό του Δ.Σ. του Οργανισμού Απασχολήσεως και Ανεργίας. 3.Αι τοπικαί υπηρεσίαι απασχολήσεως και ανεργίας διοικούνται υπό τοπικών επιτροπών, ων η μεν σύνθεσις και η αρμοδιότης ορίζεται δια κανονισμού του Οργανισμού, η δε συγκρότησις γίνεται δι’ αποφάσεως του Υπουργού Εργασίας. Διαδικασία εξασφαλίσεως αξιώσεως προς επιδότησιν Άρθρ.27.-«1.Για να επιδοτηθεί ο άνεργος, πρέπει να εμφανιστεί ο ίδιος στην υπηρεσία του ΟΑΕΔ της κατοικίας του ή του τόπου της τελευταίας απασχόλησής του και να υποβάλει αίτηση για επιδότηση μέσα σε 60 ημέρες από τη λύση της σχέσης εργασίας». Η παρ. 1 αντικαταστάθηκε ως άνω από την παρ. 4 του άρθρ. 7 του Νόμ. 1545/1985 (ΦΕΚ Α΄ 91) (κατωτ. αριθ. 161). 2.Η επιδότησις χωρεί εν ανάγκη και μόνον βάσει του Ασφαλιστικού βιβλιαρίου, εφ’ όσον η υπηρεσία, μετά έλεγχον, πείθεται περί της απασχολήσεως και απολύσεως του μισθωτού. Ο εργοδότης υποχρεούται όπως παραδώση το Ασφαλιστικόν βιβλιάριον υποκείμενος εν εναντία περιπτώσει εις τας κυρώσεις του άρθρ. 28 του παρόντος. 3.Εάν η υπηρεσία Ανεργίας δεν δύναται να προσφέρει δια του Γραφείου Ευρέσεως Εργασίας κατάλληλον εργασίαν εις τον άνεργον αύτη υποχρεούται ν’ αποφασίση επί της αιτήσεως. 4.Εάν αναγνωρίζεται υπό της υπηρεσίας η αξίωσις περί επιδοτήσεως, αύτη εφοδιάζει τον άνεργον δια Δελτίου επιδοτήσεως. Εάν όμως η αξίωσις απορρίπτεται, κοινοποιείται εις τον άνεργον έγγραφος απορριπτική απόφασις. «5.Σε περίπτωση διακοπής των εργασιών της εκμετάλλευσης και αδυναμίας από οποιοδήποτε λόγο καταγγελίας της σχέσης εργασίας και έκδοσης της σχετικής βεβαίωσης του εργοδότη ή αποχής του μισθωτού από την εργασία λόγω άσκησης απ’ αυτόν του δικαιώματος της επίσχεσης (άρθρ. 325 Α.Κ.), ο άνεργος μπορεί να λάβει επίδομα ανεργίας, εφ’ όσον συντρέχουν οι νόμιμες προϋποθέσεις και ενεργήσει σύμφωνα με όσα ορίζονται στην παρ. 1. Σελ. 92,02(α) Τεύχος 1294-Σελ. 36 Οι διατάξεις του άρθρ. 31 του Ν.Δ. 2698/1953 (ΦΕΚ 318) εφαρμόζονται αναλόγως και στις πιο πάνω περιπτώσεις. Όταν ο εργοδότης θέτει τους μισθωτούς σε διαθεσιμότητα, ο Ο.Α.Ε.Δ. καταβάλλει σ’ αυτούς που παραμένουν άνεργοι κατά τη διάρκεια της διαθεσιμότητας το δέκα τοις εκατό του μέσου όρου των τακτικών αποδοχών των δύο τελευταίων μηνών υπό καθεστώς πλήρους απασχόλησης. Οι παροχές αυτές δεν καταβάλλονται για χρονικό διάστημα μεγαλύτερο από τρεις μήνες κάθε έτος». Η παρ. 5 αντικαταστάθηκε ως άνω από την παρ. 1 του άρθρ. 20 του Νόμ. 1836/89 (ΦΕΚ Α΄ 79), κατωτ. αριθ. 181. Σύμφωνα δε με την παρ. 2 του ίδιου άρθρου του Νόμ. 1836/89 το ποσοστό που προβλέπεται στην παρ. 5 του ίδιου άρθρου 27 του Ν.Δ. 2961/1954, όπως αντικαταστάθηκε με την προηγούμενη παράγραφο, μπορεί να φθάσει, με απόφαση του Υπουργού Εργασίας, που εκδίδεται ύστερα από εισήγηση του Δ.Σ. του Ο.Α.Ε.Δ., μέχρι το τριάντα τοις εκατό για επιχειρήσεις που λειτουργούν μέσα στις ζώνες που ορίζονται από τις διατάξεις του άρθρ. 5 του Νόμ. 1836/89. Το ακριβές ποσοστό καθορίζεται αφού συνεκτιμηθούν οι πραγματικές ανάγκες για αναδιάρθρωση της παραγωγής και εκσυγχρονισμό της επιχείρησης. 15.Γ .β.20 Ασφάλιση κατά της Ανεργίας Οργ/σμός Απασ/σης Εργατ/κού Δυν/κού (Ο.Α.Ε.Δ.) 6.Αρμόδιον όργανον δια την έγκρισιν και την διακοπήν της επιδοτήσεως είναι ο Διευθυντής της Τοπικής Υπηρεσίας Απασχολήσεως και Ανεργίας. 7.Ο επιδοτούμενος ή και άλλα πρόσωπα έχοντα ευλόγως δεδικαιολογημένον συμφέρον έχουσι δικαίωμα προσφυγής ενώπιον του Δ.Σ. ή του δια του Κανονισμού Παροχών ορισθησομένου αρμοδίου συλλογικού οργάνου. 8.Η προσφυγή ασκείται εντός 14 ημερών από της γνωστοποιήσεως της αποφάσεως. Η προσφυγή δεν έχει ανασταλτικήν δύναμιν. Το Δ.Σ. του Οργανισμού δύναται κατ’ αίτησιν του ενδιαφερομένου να μεταρρύθμιση τας αποφάσεις των συλλογικών οργάνων. «9.Σε περίπτωση αναγγελίας του άνεργου στην αρμόδια υπηρεσία παροχών μετά την πάροδο 60 ημερών από τη λύση της εργασιακής σχέσης, απορρίπτεται η επιδότηση. 10.Η αξίωση για το επίδομα ανεργίας παραγράφεται μετά 60 ημέρες από τότε που κατέστη απαιτητό». Οι μέσα σε « » παρ. 9 και 10 αντικαταστάθηκαν ως άνω από την παρ. 3 άρθρ. 4 Νόμ. 2434/19-20 Αυγ. 1996 (ΦΕΚ Α΄ 188), κατωτ. αριθ. 222. Ποινικαί ευθύναι του εργοδότου Άρθρ.28.-1.Ο εργοδότης ή ο κατά νόμον εκπρόσωπος τούτου, όστις καταχωρεί εις τας υπ’ αυτού εκδιδομένας βεβαιώσεις αναληθή στοιχεία, ή παραλείπει να υποβάλη την αναγγελίαν της καταγγελίας της σχέσεως εργασίας περί ης το άρθρ. 13 του παρόντος, ή αρνείται να παράσχη σχετικάς πληροφορίας δια την συγκεκριμένην εκάστοτε λύσιν σχέσεως εργασίας, υπόκειται εις μηνιαίον πρόστιμον ως ορίζει η παρ. 2 του άρθρ. 5 του Ν.Δ. 2656/53. Ο εργοδότης και ο άνεργος, οίτινες βλάπτουσι τα συμφέροντα του Ταμείου, είτε διότι ασχολείται άνεργος επιδοτούμενος, είτε διότι άνεργος τυγχάνει επιδόματος ανεργίας άνευ πραγματικών προϋποθέσεων, τιμωρείται με τας ποινάς της παρ. 4 του άρθρ. 5 του Ν.Δ. 2656/1953. Τα εκ των ποινών τούτων προκύπτοντα έσοδα αποδίδονται εις τον Οργανισμόν κατά τα ειδικώτερον δια κοινής αποφάσεως των Υπουργών Οικονομικών και Εργασίας καθορισθησόμενα. Αι μηνύσεις υποβάλλονται παρά των Διευθυντών των Υπηρεσιών Απασχολήσεως και Ανεργίας κατά δε του εργοδότου και παρά του ανέργου. Ο Νόμ. 2656/1953 παρατίθεται ανωτέρω εν σελ. 82,01. Έλεγχος Ανεργίας Άρθρ.29.-«Δια Π.Δ/τος, εκδιδομένου τη προτάσει του Υπουργού Εργασίας μετά πρότασιν του Διοικητικού Συμβουλίου του Οργανισμού Απασχολήσεως Εργατικού Δυναμικού, καθορίζονται τα απαραίτητα μέτρα ελέγχου της ανεργίας των επιδοτουμένων ανέργων καθ’ άπασαν την Χώραν, ή κατά περιοχάς ή κατηγορίας μισθωτών, ως και αι επιβαλλόμεναι κυρώσεις εις τους μη συμμορφουμένους προς τας υποχρεώσεις των ανέργους». Το άρθρ. 29 αντικαταστάθηκε ως άνω από το άρθρ. 2 Νόμ. 3252/1955 (κατωτ. αριθ. 23). Εις εκτέλεσιν του ανωτέρω άρθρ. 5 εξεδόθη η υπ’ αριθ. 42517/3270 της 12/30 Ιουλίου 1955 απόφασις Υπουργού Εργασίας «περί Εγκρίσεως Κανονισμών λειτουργίας Δ. Συμβουλίου του Ο.Α. και Α.Α. ήτις συνεπληρώθη δια της υπ’ αριθ. 19155/2258 της 26 Απρ./9 Μαΐου 1957 ομοίας, ως και η υπ’ αριθ. 40104/15127 της 15 Ιουλ./19 Αυγ. 1957 ομοία «περί Εγκρίσεως κανονισμού συνθέσεως και αρμοδιοτήτων των Υπηρεσιών Οργανισμού Απασχολήσεως και Ασφαλίσεως Ανεργίας». Επίσης εξεδόθη η υπ’ αριθ. 43658/4589 της 9/30 Αυγ. 1956 απόφασις Υπ. Εργασίας (ΦΕΚ Β΄ 172) «περί Εγκρίσεως Λογιστικού και Διαχειριστικού Κανονισμού του Ο.Α.Α.Α.» ήτις ετροποποιήθη και συνεπληρώθη δια της υπ’ αριθ. 1719/469 της 31 Ιαν./5 Μαρτ. 1962 ομοίας (ΦΕΚ Β΄ 76). Υπηρεσίαι του Οργανισμού άρθρ. 23 Νόμ. 1082/1980 (κατωτ. σελ. 146,35). Δήλωσις του ανέργου Άρθρ.30.-«Ο επιδοτούμενος άνεργος υποχρεούται προ πάσης καταβολής εις τούτον επιδόματος ανεργίας να υποβάλη εις τον ΟΑΕΔ υπεύθυνον δήλωσιν κατά τας διατάξεις του Ν.Δ. 105/1969 περί του ότι δεν έχει απασχόλησιν κατά την έννοιαν της παρ. 1 του άρθρ. 16. Εις περίπτωσιν παραλείψεως υποβολής της ανωτέρω δηλώσεως διακόπτεται η επιδότησις». Το άρθρ. 30 αντικαταστάθηκε ως άνω από το άρθρ. 23 Νόμ. 1082/1980 (κατωτ. σελ. 146,35). Καταβολή επιδομάτων Άρθρ.31.-1.Τα επιδόματα ανεργίας δύνανται να καταβάλλωνται είτε απ’ ευθείας υπό των Τοπικών Υπηρεσιών Απασχολήσεως και Ανεργίας είτε δια των ανεγνωρισμένων Τραπεζών, κατόπιν προηγουμένης εγκρίσεως του Υπουργείου Εργασίας. «2.Τα επιδόματα ανεργίας καταβάλλονται ανά μήνα». Η παρ. 2 αντικαταστάθηκε ως άνω από το άρθρ. 56 Νόμ. 1914/1990 (ΦΕΚ Α΄ 178), (τόμ. 27, σελ. 196,451). 3.Εάν ο άνεργος δεν εκπληροί τας υποχρεώσεις διατροφής, προς τα μέλη, υπέρ ων αναγνωρίζονται προσαυξήσεις, η Τοπική Υπηρεσία δύναται να ορίση όπως ανάλογον τμήμα καταβάλλεται δια το μέλος της οικογενείας εις το Ίδρυμα ή και τρίτα πρόσωπα υπό την προστασίαν των οποίων τούτο ευρίσκεται. 4.Η διαδικασία αναγνωρίσεως της αξιώσεως της επιδοτήσεως και ο τρόπος καταβολής του επιδόματος ανεργίας καθορισθήσονται λεπτομερώς δια Κανονισμού. (Αντί για τη σελ. 93(ι) Σελ. 93(ια) Τεύχος 1294-Σελ. 37 Ασφάλιση κατά της Ανεργίας Οργ/σμός Απασ/σης Εργατ/κού Δυν/κού (Ο.Α.Ε.Δ.) 15.Γ .β.20 Πόροι της Υπηρεσίας Άρθρ.32.-1.Πόροι του Οργανισμού είναι: α)εργοδοτική εισφορά 2% και εργατική 1% επί των αποδοχών του εις την ασφάλισιν ανεργίας υπαγομένου προσωπικού καταργουμένης της κατά το άρθρ. 25 Α.Ν. 1846/51 εργοδοτικής εισφοράς 2%, ως αύτη συνεπληρώθη μεταγενεστέρως δια της υπ’ αριθ. 1018/54 Πράξεως του Υπουργικού Συμβουλίου (Εφημ. Κυβερνήσεως Φύλλον 143, τεύχος Α΄) επί των αποδοχών των ησφαλισμένων εις το ΙΚΑ υπέρ του παρ’ αυτώ κλάδου ανεργίας. Δια τον υπολογισμόν της κατά την παράγραφον ταύτην εισφοράς λαμβάνεται ως βάσις υπολογισμού η κατά το άρθρ. 25 παρ. 2 του Α.Ν. 1846/1951 προβλεπομένη ρύθμισις ή εκάστοτε δια τας εισφοράς του ΙΚΑ ισχύουσας διατάξεις, εφ’ όσον συνεισπράττονται μετά των εισφορών του ΙΚΑ. Εν εναντία περιπτώσει ο κατά τα ανωτέρω υπολογισμός δύναται να τροποποιηθή δι’ αποφάσεως του Διοικητικού Συμβουλίου του Οργανισμού, εγκρινομένης υπό του Υπουργού Εργασίας. Αι δαπάναι των Γραφείων Εύρεσης Εργασίας, ως και αι τοιαύται δια τα υπό τα στοιχεία β΄, γ΄, και δ΄ αντικείμενα του άρθρ. 2 του παρόντος, καλύπτονται υπό τής εργοδοτικής εισφοράς. (Ο Υπουργός της Εργασίας δύναται δι’ αποφάσεώς του δι’ εκμεταλλεύσεις ων αι απολύσεις κατά το εκάστοτε λήγον έτος δεν υπερέβησαν το 6% του μέσου όρου της απασχολήσεως του έτους τούτου, να εκπίπτη εκ του συνολικού ποσού της καταβληθείσης εισφοράς μέχρι 15%. Η έκπτωσις ενεργείται κατά αίτησιν των ενδιαφερομένων). Αι εντός ( ) περίοδοι κατηργήθησαν αφ’ ης ίσχυσαν δυνάμει του άρθρ.10 Νόμ. 3464/1955 (κατωτ. αριθ. 25). β)Οι τόκοι και πάσης φύσεως πρόσοδοι εκ της περιουσίας του Οργανισμού. γ)Παν έσοδον εκ χαριστικής αιτίας. 2.Η ειδική εισφορά δια την καταβολήν των επιδομάτων στρατεύσεως του Νόμ. 2054/52 διατηρείται εν ισχύϊ. Τα έσοδα και αι δαπάναι του κλάδου τούτου τηρούνται εις ειδικόν λογαριασμόν. Σελ. 94(ια) Τεύχος 1294-Σελ. 38 15.Γ .β.20 Ασφάλιση κατά της Ανεργίας Οργ/σμός Απασ/σης Εργατ/κού Δυν/κού (Ο.Α.Ε.Δ.) Διαδικασία εισπράξεως εισφοράς Άρθρ.33.-1.Η εκάστοτε ισχύουσα εισφορά υπέρ της Υπηρεσίας δι’ ασφάλισιν ανεργίας ως και η τοιαύτη δια την καταβολήν επιδομάτων στρατεύσεως του νόμ. 2054/1952 συνεισπράττονται υποχρεωτικώς μετά της υπέρ του Ι.Κ.Α. νενομισμένης εισφοράς. «2.Αι Τράπεζαι, παρ’ αις κατατίθενται αι υπέρ του Ι.Κ.Α. εισφοραί ως και αυτό τούτο το Ι.Κ.Α. την τελευταίαν ημέραν εκάστου μηνός μεταφέρουν οίκοθεν εις πίστωσιν του Οργανισμού Απασχολήσεως και Ασφαλίσεως Ανεργίας τα ανήκοντα εις τούτον ποσά εξ εισφορών, άτινα δια του παρόντος και προς διευκόλυνσιν του τρόπου της κατανομής ορίζονται εις 4/21, (ήτοι τρία εικοστά πρώτα δια τον κλάδον ανεργίας και εν εικοστόν πρώτον δια τον ειδικόν Λογαριασμόν Νόμ. 2054/1952), επί των συνολικών πάσης φύσεως εσόδων του Ι.Κ.Α. εξ ασφαλιστικών εισφορών, τακτικών και καθυστερουμένων, μετά των προσαυξήσεων των τελευταίων τούτων κλπ.». Η παρ. 2 αντικατεστάθη ως άνω δια του άρθρ. 12 Νόμ. 3464/1955 (κατωτ. αριθ. 25). 3.Αμφισβητήσεις τυχόν εκ της κατά την προηγουμένην παραγράφον κατανομής επιλύονται εκάστοτε δι’ αποφάσεως του Υπουργού Εργασίας. 4.Ο Υπουργός Εργασίας δύναται να ρυθμίση άλλως την διαδικασίαν εισπράξεως των εσόδων του Οργανισμού. 5.«Αι διατάξεις των άρθρ. 19, 26 και 27 του Α.Ν. 1846/1951 ως ετροποποιήθησαν μεταγενεστέρως εφαρμόζονται αναλόγως και επί του Οργανισμού Απασχολήσεως και Ασφαλίσεως Ανεργίας». Η παράγρ. 5 αντικατεστάθη ως άνω δια του Άρθρ.4.-1.Η σύνθεσις και αρμοδιότης των καθ’ έκαστον υπηρεσιών ως και η υπηρεσιακή κατάστασις του προσωπικού ορισθήσονται δια Κανονισμού. 2.Αι υπηρεσίαι διεξάγονται δι’ υπαλλήλων προσλαμβανομένων κατόπιν διαγωνισμού ή δι’ αποσπάσεως ή μετατάξεως εξ άλλων Οργανισμών Κοινωνικής Ασφαλίσεως και δια δημοσίων υπαλλήλων. 3.Οι Κανονισμοί λειτουργίας του Οργανισμού θεσπίζονται δια Β.Δ/των εκδιδομένων προτάσει των Υπουργών Οικονομικών και Εργασίας. Όργανα απασχολήσεως άρθρ. 6 Νόμ. 3252/1955. Κύρωσις των υπ’ αριθ. 2568/7.6.52, 34327/3.  7.52, 51772/4840/24.8.53 αποφάσεων  του Υπουργού Εργασίας Άρθρ.34.-1.Κυρούνται αφ’ ης ίσχυσαν αι υπ’ αριθ. 2568/7.6.52, 34327/3.7.1953 και 51772/4840/ 24.8. 53 προεγκριτικαί αποφάσεις του Υπουργού Εργασίας εν σχέσει με την εφαρμογήν του Νόμ. 2054/1952. Των υπό του Νόμου τούτου πάντως προβλεπομένων επιδομάτων δικαιούνται οι μισθωτοί οι απασχολούμενοι εις περιοχάς εις ας μέχρι τουλάχιστον της απολύσεως τούτων εκ των τάξεων του Στρατού έχει επεκταθή η ασφάλισις του Ι.Κ.Α. ή της δια του παρόντος νόμου συνιστωμένης Υπηρεσίας και από της επεκτάσεως ταύτης, της απαιτουμένης προϋπηρεσίας εν ελλείψει ασφαλιστέας τοιαύτης, αποδεικνυομένης δι’ επαρκών κατά την κρίσιν του Δ.Σ. της υποχρέου Υπηρεσίας στοιχείων. Μέχρι της κατά τ’ ανωτέρω επεκτάσεως της ασφαλίσεως οι οικείοι εργοδόται βαρύνονται με τας εκ του νόμ. 3514/1928, ως ετροποποιήθη μεταγενεστέρως, αντιστοίχους υποχρεώσεις επιδοτήσεως των κατά τας διατάξεις του νόμου τούτου δικαιούχων εφέδρων. Το Δ.Σ. της Υπηρεσίας δύναται να επεκτείνη την εφαρμογήν του Νόμ. 2054/52 και την καταβολήν των υπό τούτου προβλεπομένων επιδομάτων επί μισθωτών απασχολουμένων εκτός ασφαλιστικής περιοχής του Ι.Κ.Α. ή της Υπηρεσίας περιοχής, εφ’ όσον ούτοι υπάγονται εις την ασφάλισιν κλαδικού τινος ασφαλιστικού οργανισμού. 2.Δια τον υπολογισμόν των κατά Νόμ. 2054/1952 εισφορών και επιδομάτων, την αναγνώρισιν των υπ’ αυτών αξιώσεων, την άρσιν πάσης επί τούτων αμφισβητήσεως, την απαγόρευσιν δωρεάς, κατασχέσεως ή εκχωρήσεως αυτών ως και επιστροφήν ή συμψηφισμόν τούτων ισχύουσιν αναλόγως αι διατάξεις του παρόντος νόμου, δια δε τον υπολογισμόν του κατά το άρθρ. 8 Νόμ. 2054/52 ασφαλίστρου κλάδου συντάξεων το εν άρθρ. 25 παρ. 1 Α.Ν. 1846/51 προβλεπόμενον. 3.Αι διατάξεις των δύο προηγουμένων παραγράφων του παρόντος άρθρου ισχύουν αφ’ ης ίσχυσεν ο Νόμ. 2054/52. 4.Πάσα εκ του Nόμ. 2054/52 απορρέουσα αξίωσις εφέδρων κατά του Ι.Κ.Α. παραγράφεται μετά τρίμηνον από της απολύσεως του δικαιούχου εκ των τάξεων του Στρατού. 5.Από της ισχύος του παρόντος Ν.Δ/τος δικαιούνται των υπό του Νόμ. 2054/52 προβλεπομένων επιδομάτων οι μισθωτοί (καίτοι μη τελούντες εν ενεργώ συμβάσει εργασίας κατά την στράτευσιν αυτών) εφ’ όσον κατά την κλήσιν αυτών υπό τα όπλα έχουν πραγματοποιήσει 150 ημέρας εργασίας εντός των υπό του άρθρ. 35 παρ. β΄ Α.Ν. 1846/51 οριζομένων χρονικών περιόδων. «Η αληθής έννοια της διατάξεως του άρθρ. 34 παρ. 5 του Ν.Δ. 2961/1954 είναι ότι από της ισχύος τούτου δικαιούνται των υπό του Νόμ. 2054/1952 προβλεπομένων επιδομάτων οι στρατευόμενοι μισθωτοί μόνον εφ’ όσον καθίστανται έφεδροι μετά την ισχύν του ως άνω Ν.Δ/τος και κατά τον χρόνον προσκλήσεως ή της πραγματικής κατατάξεως αυτών υπό τα όπλα πληρούν τας εν τη διατάξει ταύτη οριζομένας προϋποθέσεις, καταργούμενης πάσης άλλης αντιθέτου διατάξεως». (άρθρ. 11 Νόμ. 3464/1955). «Εις περιόδους εκτάκτου ανάγκης δι’ αποφάσεων του Υπουργού Απασχολήσεως, μετά γνώμην του Διοικητικού Συμβουλίου του Ο.Α.Ε.Δ, δύναται να μειούται ο αριθμός των κατά τα ανωτέρω ημερών εργασίας προς θεμελίωσιν του δικαιώματος λήψεως του υπό του Νόμ. 2054/1952 «περί τροποποιήσεως και συμπληρώσεως της νομοθεσίας περί (Αντί της σελ. 95(ε) Σελ. 95(ζ) Τεύχος 572-Σελ. 55 Ασφάλιση κατά της Ανεργίας Οργ/σμός Απασ/σης Εργατ/κού Δυν/κού (Ο.Α.Ε.Δ.) 15.Γ .β.20 στρατευομένων μισθωτών «προβλεπομένου επιδόματος». Το ανωτέρω εντός « » δεύτερον εδάφιον προσετέθη δια της παρ. 3 του άρθρ. 6 Νόμ. 74/1975 (ανωτ. σελ. 56,03). 6.«Έφεδροι αξιωματικοί, υπαξιωματικοί και οπλίται του Λιμενικού σώματος και όλων των ενόπλων δυνάμεων της χώρας, μισθοδοτούμενοι παρά του Δημοσίου Ταμείου με αποδοχάς μονίμων, λαμβάνουσιν ως επίδομα στρατεύσεως την τυχόν υπάρχουσαν διαφοράν μεταξύ του εν λόγω μισθού και του κατά τας διατάξεις του Νόμ. 2054/52 επιδόματος. 7.Η αληθής έννοια του άρθρ. 8 του Νόμ. 2054/52 είναι ότι η εν τω στρατώ ξηράς, αέρος και θαλάσσης υπηρεσία των μισθωτών εν γένει, λογίζεται ως χρόνος πραγματικής εργασίας παρά τω παρ’ αυτώ υπηρετούν προ της στρατεύσεώς των εργοδότη ως προς τα έναντι του τελευταίου τούτου δικαιώματα του μισθωτού, εν ω δια την συμπλήρωσιν των δια την χορήγησιν πάσης φύσεως παροχών κοινωνικής ασφαλίσεως προϋποθέσεων προς πραγματικήν εργασίαν εξομοιούνται η εν τω στρατώ κλπ. εφεδρική υπηρεσία η συνεπαγόμενη την χορήγησιν επιδόματος στρατεύσεως κατά τας διατάξεις του Νόμ. 2054/52 και του παρόντος Ν.Δ/τος. Εν τη εννοία των παροχών της ασφαλίσεως κατά το προηγούμενον εδάφιον, δεν περιλαμβάνονται τα επιδόματα στρατεύσεως, περί ων το παρόν άρθρον και δι’ ας κατά την κειμένην νομοθεσίαν η προϋπηρεσία δέον να έχη συμπληρωθή μέχρι της κλήσεως του μισθωτού υπό τα όπλα. Υποχρέωσις συνδρομής και  παροχής πληροφοριών Άρθρ.35.-1.Όλαι αι αρχαί και αι υπηρεσίαι, οι φορείς της κοινωνικής ασφαλίσεως, αι επαγγελματικαί οργανώσεις δημοσίου και ιδιωτικού δικαίου, μισθωτών και εργοδοτών και οι εργοδόται υποχρεούνται να συντρέχωσι τον Οργανισμόν εις την εκτέλεσιν των καθηκόντων αυτού. 2.Οι εργοδόται ή οι νόμιμοι αυτών αντιπρόσωποι, υποχρεούνται να παρέχωσιν απροφασίστως εις τας αρμοδίας υπηρεσίας τας αναγκαίας, δια την εφαρμογήν του παρόντος Ν.Δ/τος πληροφορίας. Μεταβατικαί διατάξεις Άρθρ.36.-1.Ο Υπουργός της Εργασίας δύναται κατά την πρώτην περίοδον της λειτουργίας της Υπηρεσίας ν’ αποσπάση εκ του Υπουργείου Εργασίας και εκ των υπό την εποπτείαν του Οργανισμών δημοσίου ή ιδιωτικού δικαίου το αναγκαίον προσωπικόν, το οποίον εξακολουθεί μισθοδοτούμενον παρά του Δημοσίου ή των Οργανισμών μέχρι προσλήψεως ιδίου προσωπικού. Σελ. 96(ζ) Τεύχος 572-Σελ. 56 2.Ο Υπουργός Εργασίας, δύναται να εντάξη κατά την πρώτην περίοδον της λειτουργίας του Οργανισμού, μέχρι 100 υπαλλήλων εκ του προσωπικού του Ιδρύματος Κοινωνικών Ασφαλίσεων, ρυθμίζων συγχρόνως και τας εκ της προϋπηρεσίας τούτων παρά τω Ι.Κ.Α. σχέσεις ασφαλίσεως και συντάξεως, ή εκ του προσωπικού άλλων Οργανισμών, Κοινωνικής Πολιτικής, δημοσίου ή ιδιωτικού δικαίου, αρμοδιότητος Υπουργείου Εργασίας ή να προσλάβη προσωπικόν, της σχετικής αποφάσεως επεχούσης θέσιν Κανονισμού Προσωπικού.  Κατά την αυτήν διαδικασίαν δύναται ο Υπουργός Εργασίας ν’ αποσπάση εις το Υπουργείον Εργασίας προσωπικόν εκ των ως άνω Οργανισμών. Αι αποδοχαί του εντασσομένου προσωπικού διέπονται υπό της αντιστοίχου νομοθεσίας του Οργανισμού μέχρις εγκρίσεως του οικείου Κανονισμού του Οργανισμού. Το προσωπικόν του Οργανισμού ασφαλίζεται εις το Ίδρυμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων και διέπεται υπό των αυτών συνταξιοδοτικών, γενικών ή ειδικών διατάξεων των ισχυουσών εκάστοτε δια τους υπαλλήλους του Ι.Κ.Α. υποχρεούμενον εις την καταβολήν των αυτών εισφορών. 3.Ο Οργανισμός εγκαθίσταται, κατά την πρώτην λειτουργίαν αυτού και μέχρι μισθώσεως ιδίων οικημάτων εις οικήματα του Υπουργείου Εργασίας ή των υπό την εποπτείαν αυτού Νομικών Προσώπων. Ο Υπουργός Εργασίας καθορίζει δι’ αποφάσεων αυτού τους εν γένει όρους της εγκαταστάσεως. Αι προ του Α.Ν. 1846/51 συναφθείσαι μισθώσεις ακινήτων υπέρ του τέως Ταμείου Ανεργίας και υφιστάμεναι κατά την δημοσίευσιν του παρόντος υπέρ του Ι.Κ.Α. αναβιούσιν αυτοδικαίως ισχύουσαι υπέρ του Οργανισμού. Εις τον Οργανισμόν περιέρχονται άπαντα τα σωζόμενα έπιπλα, σκεύη, αρχεία κλπ., άτινα συμφώνως προς το σχετικόν πρωτόκολλον απογραφής, το Ι.Κ.Α παρέλαβε από το τέως Ταμείον Ανεργίας μετά τον Α.Ν. 1846/51. 4.Κατά την πρώτην εφαρμογήν του παρόντος και μέχρι συγκροτήσεως και λειτουργίας των Υπηρεσιών του Οργανισμού η όλη διεξαγωγή της Υπηρεσίας τούτου θα εξακολουθήση να ενεργήται υπό των Υπηρεσιών του Ιδρύματος Κοινωνικών Ασφαλίσεων. 5.Ο Υπουργός Εργασίας εξουσιοδοτείται όπως δι’ αποφάσεως αυτού θεσπίση κατά την πρώτην περίοδον της λειτουργίας του Οργανισμού τους κάτωθι Κανονισμούς: α)Λειτουργίας Διοικητικού Συμβουλίου. β)Συνθέσεως και αρμοδιοτήτων υπηρεσιών. γ)Προσωπικού. δ)Λογιστικής και οικονομικής διαχειρίσεως και ε)Διαδικασίας παροχών ανεργίας. Μέχρις εγκρίσεως των κανονισμών λειτουργίας του Οργανισμού ισχύουσιν οι μέχρι σήμερον αναλόγως εφαρμοζόμενοι. 15.Γ .β.20 Ασφάλιση κατά της Ανεργίας Οργ/σμός Απασ/σης Εργατ/κού Δυν/κού (Ο.Α.Ε.Δ.) 6.Εκ του μετά το πέρας εκάστης οικονομικής χρήσεως προκύπτοντος ενεργητικού υπολοίπου εν τω ισολογισμώ του Οργανισμού ποσόν μέχρι 5% τούτου φέρεται εις πίστωσιν του Ι.Κ.Α. προς κάλυψιν του παρ’ αυτώ εν τη διαχειρίσει του κλάδου ανεργίας από της ισχύος του Α.Ν. 1846/51 μέχρι της δημοσιεύσεως του παρόντος ελλείμματος, ούτινος το ποσόν ορίζεται δια λογιστικής καταστάσεως βεβαιούμενης δι’ αποφάσεως του Δ.Σ. του Ι.Κ.Α. και κυρουμένης υπό του Υπουργού Εργασίας. Πάντως το κατά τα ανωτέρω επιστρεπτέον εις το Ι.Κ.Α. ποσόν δεν δύναται να είναι έλασσον των 2 εκατομμυρίων δραχμών κατ’ έτος. 7.Το μεν ποσόν του επιδόματος ανεργίας των κατά την ισχύν του παρόντος Ν.Δ/τος εχόντων αναγγελθή προς επιδότησιν ησφαλισμένων διέπεται υπό της προ ισχυούσης νομοθεσίας, αλλ’ η διάρκεια της παροχής υπό του παρόντος Ν.Δ/τος. Ησφαλισμένοι επιδοτούμενοι κατά την δημοσίευσιν του παρόντος Ν.Δ/τος δικαιούνται μετά την εξάντλησιν της υπό του παρόντος οριζομένης διαρκείας 25 επιδόματα ανεργίας, εκτός εάν συμπληρούσι πρότερον το κατά την προϊσχύουσαν νομοθεσίαν ανώτατον όριον διαρκείας επιδοτήσεως. Ο Οργανισμός υποχρεούται ν’ αναλάβη δαπάναις του την καταβολήν των επιδομάτων ανεργίας από του μεθεπομένου μηνός της δημοσιεύσεως του παρόντος εις την Εφημερίδα της Κυβερνήσεως. Μέχρι της ενάρξεως της καταβολής των επιδομάτων ανεργίας υπό του Οργανισμού ταύτα καταβάλλονται υπό του Ι.Κ.Α. Ο Οργανισμός δικαιούται των εκ της υπέρ αυτού εν άρθρ. 31 θεσπιζομένης εισφοράς εσόδων από του 15θημέρου εντός του οποίου δημοσιεύεται το παρόν Ν.Δ/μα εις την Εφημερίδα της Κυβερνήσεως. Το Ίδρυμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων υποχρεούται όπως μεταφέρη εις τον Οργανισμόν άμα τη δημοσιεύσει του παρόντος εις την Εφημερίδα της Κυβερνήσεως τον Ειδικόν Λογαριασμόν του Νόμ. 2054/52 (επιδόματα στρατεύσεως). 8.1)Δια του παρόντος κυρούνται αφ’ ης εξεδόθησαν, αι κάτωθι αποφάσεις του Υπουργού Εργασίας. α)Η υπ’ αριθ. 30327/54 «περί χορηγήσεως εκτάκτου βοηθήματος ανεργίας λόγω των εορτών του Πάσχα». β)Η υπ’ αριθ. 30328/6/54 «περί χορηγήσεως εκτάκτου βοηθήματος εις μισθωτούς ανέργους των πόλεων Λαρίσης, Καρδίτσης και Τρικάλων εκ δραχ. 110.000». γ)Η υπ’ αριθ. 30328/7/1954, «περί χορηγήσεως εκτάκτου βοηθήματος εις ανέργους μισθωτούς των σεισμοπλήκτων πόλεων Αργοστολίου, Ληξουρίου και Ζακύνθου εκ δραχ. 35.000». δ)Η υπ’ αριθ. 30328/8/54 «περί χορηγήσεως εκτάκτου βοηθήματος υπέρ των σεισμοπαθών ανέργων μισθωτών των πόλεων Φαρσάλων και Σοφάδων εκ δραχ. 30.000». ε)Αι υπ’ αριθ. 30415/54 και 30415/1/54 αποφάσεις Υπουργού Εργασίας «περί διαθέσεως δραχ. 400.000 δια την εφαρμογήν του επαγγελματικού προσανατολισμού». ς)Η υπ’ αριθ. 30328/8/1954 απόφασις «περί διαθέσεως δραχ. 20.000 υπέρ των μη επιδοτουμένων ανέργων Λεβαδείας». ζ)Η υπ’ αριθ. 30429/54 «περί καταβολής εκτάκτου οικονομικής ενισχύσεως εις ανέργους Σύρου εκ δραχ. 100.000». η)Η υπ’ αριθ. 30519/2/53 απόφασις δι’ ης συνεστήθη ως ανεξάρτητος η υπηρεσία του επαγγελματικού προσανατολισμού με αντικείμενα 1)την μαθητείαν, περί ης ο Α.Ν. 1542/50 και 1654/51, 2) τον επαγγελματικόν προσανατολισμόν και 3) την επαγγελματικήν μόρφωσιν των εργαζομένων, περί ων το Ν.Δ. 2656/53 άνευ αυξήσεως των οργανικών θέσεων του Υπουργείου Εργασίας. 2.Προκειμενου περί ησφαλισμένων του τέως Τ.Α.Κ. αναπήρων πολέμου η προϋπόθεσις συμπληρώσεως του αριθμού των 360 ημερών εργασίας κατά την τελευταίαν πενταετίαν δια την εφαρμογήν των παρ. 2, 3 και 4 του άρθρ. 4 του Νόμ. 2348/53, ως ετροποποιήθη δια του Ν.Δ. 2519/53 περιορίζεται εις 300 ημέρας εργασίας. Τελική διάταξις Άρθρ.37.-Καταργείται ο Α.Ν. 118/45 ως ούτος ετροποποιήθη και συνεπληρώθη μεταγενεστέρως ως και πάσα άλλη γενική ή ειδική διάταξις της Νομοθεσίας περί ανεργίας του Α.Ν. 1846/51 και του Ν.Δ. 2698/53 πλην του άρθρ. 51, παρ. 4, αντικείμενη εις το παρόν Νομοθετικόν Δ/μα επανερχομένου εν ισχύϊ του Νόμ. 2112/20 και του Β.Δ. της 16/18 Ιουλ. 1920 ως ίσχυον προ του Α.Ν. 118/45. Η αληθής έννοια του άρθρ. 37 του Ν.Δ. 2961/1954 είναι ότι καταργείται πάσα αντικειμένη εις τούτο διάταξις του Α.Ν. 1846/1951 και του Ν.Δ. 2698/1953 πλην του άρθρ. 51 παρ. 4 του τελευταίου τούτου, ως επίσης και πάσα γενική η ειδική διάταξις, δι’ ης ρυθμίζονται άλλως ή ως εν τω Ν.Δ. 2961/1954 ορίζεται, τα της υπαγωγής εις την ασφάλισιν ανεργίας, εξαιρέσεως απ’ αυτής, υπολογισμού των εισφορών και παροχών κλπ. (άρθρ. 15 Νόμ. 3464/1955). Άρθρ.38-Η ισχύς του παρόντος Ν.Δ/τος άρχεται από της δημοσιεύσεως τούτου εις την Εφημερίδα της Κυβερνήσεως. Δυνάμει της παρ. 4 άρθρ. 7 Ν.Δ. 4544/1966 (τόμ. 20Α σελ. 290,27) αι διατάξεις του ανωτέρω Ν.Δ. 2961/1954 δεν εφαρμόζονται επί των εργατών και φυλάκων φορτηγίδων. (Αντί της σελ. 97(η) Σελ. 97(θ) 301-101 Ασφάλιση κατά της Ανεργίας Οργ/σμός Απασ/σης Εργατ/κού Δυν/κού (Ο.Α.Ε.Δ.) 15.Γ .β.20 Άρθρ.5.-Όργανα της απασχολήσεως είναι τα Γραφεία Ευρέσεως Εργασίας. (Μετά την σελ. 86(η) Σελ. 86,01 231-003 Ασφάλιση κατά της Ανεργίας Οργ/σμός Απασ/σης Εργατ/κού Δυν/κού (Ο.Α.Ε.Δ.) 15.Γ .β.20 15.Γ .β.20 Ασφάλιση κατά της Ανεργίας Οργ/σμός Απασ/σης Εργατ/κού Δυν/κού (Ο.Α.Ε.Δ.) Ίδρυσις υπηρεσιών απασχολήσεως Άρθρ.6.-1.Η ίδρυσις και η οργάνωσις: α) Των Γραφείων Ευρέσεως Εργασίας, β) των Κέντρων Ψυχοτεχνικών Ερευνών και του Ειδικού Τμήματος δια την κατάρτισιν επαγγελματικών συμβούλων, προοριζομένων δια την επαγγελματικήν κατεύθυνσιν των νέων και των εργαζομένων και γ)των Κέντρων Επαγγελματικής Μορφώσεως των Εργαζομένων, περί ων τα άρθρ. 2, 4 και 6 του Ν.Δ. 2656, ενεργούνται δια Β.Δ/των προτάσει των Υπουργών Οικονομικών και Εργασίας. Η περιοδική μετάκλησις εκ του εξωτερικού μέχρι 3 ειδικών δια την οργάνωσιν του Επαγγελματικού Προσανατολισμού και η μετεκπαίδευσις εις το θέμα τούτο, εν τω εξωτερικώ υπαλλήλων του Οργανισμού και του Υπουργείου Εργασίας περί ων η παρ. 3 του άρθρ. 4 του Ν.Δ. 2656/1953, ενεργείται δι’ αποφάσεως του Υπουργού Εργασίας. Ο Νόμ. 2656/1953 παρατίθεται ανωτέρω εν σελ. 82,01. Κατά τον αυτόν τρόπον ενεργείται η πρόσληψις του ειδικού προσωπικού τών υπό στοιχείων β΄ και γ΄ υπηρεσιών, κατά παρέκκλισιν της διαδικασίας της παρ. 2 του άρθρ. 4 του παρόντος. Εις τα Γραφεία Ευρέσεως Εργασίας, συνιστώνται επί βαθμώ τετάρτω ή πέμπτω, θέσεις Επαγγελματικών Συμβούλων. Δια την πλήρωσιν των θέσεων τούτων προτιμώνται οι πτυχιούχοι της Σχολής Επαγγελματικού Προσανατολισμού περί ης η υπ’ αριθ. 30415/8/1954 απόφασις του Υπουργού Εργασίας. Αι θέσεις αύται μετωνομάσθησαν εις θέσεις Εποπτών επαγγελματ. προσανατολισμού δια του άρθρ. 7 Νόμ. 3252/55. 2.Αι πάσης φύσεως δαπάναι εγκαταστάσεως (μισθώσεις ακινήτων, οργάνωσις υπηρεσίας, εφοδιασμός δια των απαιτουμένων οργάνων, επίπλων και σκευών κλπ. των Γραφείων Ευρέσεως Εργασίας και των παρ’ αυτοίς ιδρυομένων Κέντρων Ψυχοτεχνικών Ερευνών και Κέντρων Επαγγελματικής Μορφώσεως Εργαζομένων, αποφασίζονται και εκτελούνται υπό του Οργανισμού κατά τα ειδικώτερον δια Κανονισμών καθορισθησόμενα. Απογραφή και μετακίνησις ανέργων Άρθρ.7.-1.Ο Υπουργός Εργασίας, εξουσιοδοτείται επί τω τέλει εξακριβώσεως του βαθμού της απασχολήσεως και της ανεργίας, όπως αποφασίζη εκάστοτε περί της διενεργείας σχετικής απογραφής, ρυθμίζων δι’ αποφάσεώς του τας λεπτομερείας ταύτης. 2.Προς καταπολέμησιν της ανεργίας και εν τω πλαισίω της πολιτικής της παραγωγικής απασχολήσεως, εξουσιοδοτείται ο Υπουργός Εργασίας, όπως αποφασίζη εκάστοτε περί μετακινήσεως των ανέργων δαπάναις του Οργανισμού, εις τους τόπους της εργασίας και συμφώνως τη παρ. 7 του άρθρ. 15 του παρόντος. Πρόσληψις μαθητών τεχνιτών 