2. ΑΝΑΓΚ. ΝΟΜΟΣ υπ’ αριθ. 1543 της 29/29 Οκτ. 1950 Περί προστασίας της καταναλώσεως των εγχωρίων λιγνιτών. ΄Αρθρ.1.-Δι’ αποφάσεων του αρμοδίου Υπουργού Εφοδιασμού και Διανομών εκδιδομένων μετά σύμφωνον γνώμην της υπό του άρθρ.2 του παρόντος συνιστωμένης επιτροπής και δημοσιευομένων εν τη Εφημερίδι της Κυβερνήσεως, (δύναται α) να) επεκτείνεται η υποχρεωτική κατανάλωσις λιγνιτών, ή (να) επιβάλλεται η χρήσις τούτων εν προσημίξει, ή εν αναλογία ωρισμένου ποσοστού καύσεως, μετά των εκ του εξωτερικού εισαγωμένων στερεών καυσίμων και επί άλλων Βιομηχανιών, Βιοτεχνιών κλπ. επιχειρήσεων, εις ας μέχρι σήμερον δεν έχει επιβληθή η υποχρεωτική χρήσις λιγνιτών, απαγορευομένης της χρήσεως υγρών και στερεών καυσίμων εκ των εισαγομένων εκ του εξωτερικού «εκτός εάν η Επιτροπή του άρθρ.2 ήθελεν αποφασίσει άλλως», β) (να) καθορίζεται και επιβάλλεται η χρήσις ποσοστού προσμίξεως λιγνιτών μετά των εκ του εξωτερικού εισαγομένων στερεών καυσίμων και (να) αυξάνεται ή ελαττώνεται το ανωτέρω ποσοστόν και γ)«εφεξής απαγορεύεται η έκδοσις αδείας μετατροπής υφισταμένων εγκαταστάσεων στερεών καυσίμων δια καύσιν πετρελαίου, ομοίως από της δημοσιεύσεως του παρόντος δια την έκδοσιν αδειών εγκαταστάσεως και λειτουργίας νέων Βιομηχανιών, Βιοτεχνιών κλπ., απαιτείται η σύμφωνος γνώμη της υπό του άρθρ.2 του παρόντος συνιστωμένης Επιτροπής». Άρθρ.2.-Συνιστάται παρά τω Υπουργείω Εφοδιασμού και Διανομών Επιτροπή αποτελουμένη εξ ενός αντιπροσώπου εκάστου των κάτωθι Υπουργείων: Εφοδιασμού και Διανομών, Συντονισμού, Εθνικής Οικονομίας, Μεταφορών και Γεωργίας, εις ην ανατίθενται πάντα τα υπό του άρθρ.1 του παρόντος καθοριζόμενα καθήκοντα και αρμοδιότητες, ως  και το έργον της μελέτης και γνωματεύσεις επί παντός ζητήματος συντελούντος εις την ανάπτυξιν της λιγνιτοπαραγωγής και της καταναλώσεως «αυτής, και ειδικώτερον η έρευνα και η απογραφή των εν Ελλάδι Βιομηχανιών, Βιοτεχνών κλπ. ίνα καθορισθή η δυνατότης της υποχρεωτικής καταναλώσεως λιγνιτών έστω και αν θα απητείτο προς τούτο τροποποίησις των αρχικών εγκαταστάσεων. Προς τον σκοπόν τούτον αι αρμόδιαι Υπηρεσίαι των Υπουργείων Εθνικ. Οικονομίας και Μεταφορών υποχρεούνται όπως εντός μηνός από της δημοσιεύσεως του παρόντος θέσωσι εις την διάθεσιν της κατά τα ανωτέρω Επιτροπής των πάσης φύσεως αρχικών εγκαταστάσεων ως και των επελθουσών μετατροπών των εν Ελλάδι Βιομηχανιών, Βιοτεχνιών κλπ. Η Επιτροπή οφείλει εντός προθεσμίας 4 μηνών από της λήψεως των άνω στοιχείων να γνωματεύση κεχωρισμένως κατά κατηγορίαν καταναλωτών επί της εφαρμογής των διατάξεων του άρθρ.1, καθορίζουσα και χρόνον ενάρξεως χρησιμοποήσεως των λιγνιτών». Εις την αυτήν ωσαύτως επιτροπήν καλούμενοι παρίστανται συμβουλευτικώς και άνευ ψήφου, αντιπρόσωπος του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου Αθηνών, «Πειραιώς, Θεσσαλονίκης, Ομοσπονδίας Επαγγελματιών και Βιοτεχνών Ελλάδος και Γ.Σ.Ε. Ελλάδος», του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδος, ως και της Ενώσεως Ελλήνων Λιγνιτοπαραγωγών. Αι λεπτομέρειαι και ο τρόπος λειτουργίας της παρούσης Επιτροπής θέλουσι καθορισθή δι’ αποφάσεως του αρμοδίου Υπουργείου Εφοδιασμού και Διανομών. «Εις την κρίσιν της δια του άρθρ.2 συνιστωμένης Επιτροπής υπάγονται και άπασαι αι επιχειρήσεις ασβεστοποιΐας Β. Ελλάδος αι αναφερόμεναι εις την υπ’ αριθ. 9 αγορανομικήν διάταξιν της 4 Φεβρ. 1949». Άρθρ.3.-Δια του παρόντος κυρούνται: α)η υπ’ αριθ. 13862/280/18.2.1946 απόφασις «περί καθορισμού ποσοστών καταναλώσεως γαιάνθρακος και λιγνίτου παρά διαφόρων βιομηχανιών, επιχειρήσεων και Ιδρυμάτων», β)η υπ’ αριθ. 21/48 Αγορανομική Διάταξις «περί απαγορεύσεως της χρησιμοποιήσεως καυσίμων εκ του εξωτερικού εισαγομένων εις οινοπνευματοποιεία Β΄ κατηγορίας», γ)η υπ’ αριθ. 9/49 Αγορανομική Διάταξις «περί απαγορεύσεως της χρησιμοποιήσεως υγρών καυσίμων υπό των εργοστασίων παραγωγής ασβέστου εις Νομούς  Σελ. 227 Καύσιμα 5.Ε.β.1-2 τινάς Β.Ελλάδος» και δ)η υπ’ αριθ. 75/50 Αγορανομική Διάταξις «περί συμπληρώσεως της υπ’ αριθ. 9/49 Αγορανομικής Διατάξεως», «ε)Εις την περίπτωσιν της γ΄ παραγράφου χορηγείται δίμηνος παράτασις μετατροπής». Άρθρ.4.-1.Οι παραβαίνοντες τας κατά τα άρθρ.1 και 3 του παρόντος αποφάσεις τιμωρούνται δια φυλακίσεως ή χρηματικής ποινής «μέχρι 50 εκατομμυρίων, εν υποτροπή δε αφαιρείται η άδεια της λειτουργίας», ή και δι’ αμφοτέρων των ποινών τούτων. 2.Επί των κατά την προηγουμένην παράγραφον αδικημάτων λογιζομένων ως αγορανομικών, εφαρμόζονται αι διατάξεις του Ν.Δ.136/1946 «περί κυρώσεως, τροποποιήσεως και συμπληρώσεως του από 10/11.5.46 Ν.Δ/τος «περί Αγορανομικού Κώδικος» ως ετροποποιήθη και συνεπληρώθη μεταγενεστέρως. Άρθρ.5.-1.Πάσα διάταξις αντικειμένη εις τον παρόντα Νόμον καταργείται. 2.Η ισχύς του παρόντος άρχεται από της δημοσιεύσεως αυτού εις την Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, υποβληθήσεται δε προς κύρωσιν εις την Βουλήν ευθύς άμα τη επαναλήψει των εργασιών της. Εκυρώθη δια του Νόμου 1640 της 4/9 Ιαν. 1951 περί κυρώσεως του υπ’ αριθ.1543/50 Α. Νόμου. Τα εντός ( ) διεγράφησαν και τα εντός « » προσετέθησαν δια του άρθρου δευτέρου του κυρωτικού τούτου νόμου, ισχύοντος από της δημοσιεύσεώς του. Η χρήσις υγρών και στερεών καυσίμων εισαγομένων εκ του εξωτερικού απηγορεύθη εις: α)Εστιατόρια, ζαχαροπλαστεία, αρτοποιεία, γαλακτοπωλεία, βαφεία, λουτρά και βυρσοδεψεία (Αποφ. 39696/1929 της 2 Μαρτ. 1951, ανασταλείσα αλλεπαλλήλως και τέλος μέχρι 1 Μαρτ. 1952 δια της αποφ. 172386/6816 της 24/25 Οκτ. 1951). β)Τας βιομηχανίας και βιοτεχνίας ζαχαρωδών προϊόντων και ξηρών καρπών, πλυντηρίων, τυροκομείων και γαλακτοκομείων (Αποφ. 83402/4109 της 16/25 Μαΐου 1951, ανασταλείσα μέχρι 15 Οκτ. 1951 δια της αποφ. 120501/5271 της 28 Ιουλ./16 Αυγ 1951). γ)Εις τα πάσης φύσεως κεραμοποιεία και πλινθοποιεία, ωρίσθη ποσοστόν καταναλώσεως στερεών καυσίμων εις 50% δι’ εγχώρια καύσιμα και 50% δια γαιάνθρακας (Αποφ. 58696/2978 της 3/13 Απρ. 1951). Σελ. 228 5.Ε.β.2 Καύσιμα Της υποχρεωτικής χρήσεως εγχωρίων καυσίμων εξηρέθησαν: α)Αι Δημόσιαι Υπηρεσίαι και Οργανισμοί Δημοσίου Δικαίου, αι χρησιμοποιούσαι μέχρι τούδε υγρά καύσιμα δια τας πάσης φύσεως ανάγκας των. Αι εκ τούτων χρησιμοποιούσαι στερεά καύσιμα εξωτερικού, υποχρεούνται εις χρήσιν λιγνιτών κατά ποσοστόν 50% (Αποφ. 90822/4352 της 30 Μαΐου /2 Ιουν. 1951). β)Τα διάφορα ιδρύματα αμιγούς φιλανθρωπικού χαρακτήρος. Τα εκ τούτων χρησιμοποιούντα στερεά καύσιμα υποχρεούνται εις χρήσιν λιγνιτών κατά 50%. (Αποφ. 100787/4640 της 13/23 Ιουν. 1951). Το ποσοστόν τούτο νοείται επί του συνόλου της καταναλισκομένης υπ’ αυτών ποσότητος καυσίμων. Άπασαι αι ανωτέρω αποφάσεις ορίζουν ότι η παράβασις αυτών αποτελεί αγορανομικόν αδίκημα, προβλεπόμενον και τιμωρούμενον κατά τας διατάξεις του άρθρου 4 Α.Ν. 1543/50. 