3. ΑΝΑΓΚ. ΝΟΜΟΣ 2479 της 2/7 Αυγ. 1940 Περί τροποποιήσεως και συμπληρώσεως των περί Ταμείου Προνοίας Ξενοδόχων διατάξεων του Α.Ν. 2151/39. Άρθρ.1.–1–3.(Αναφέρονται εις τους πόρους του Ταμείου Προνοίας Ξενοδόχων, περί ων βλ. ήδη παρ.1 άρθρ.5 Ν.Δ. 866/1941, κατωτ. αριθ. 5, ως ετροποποιήθη δια του άρθρ.1 Ν.Δ. 2116/1943, κατωτ. αριθ. 6). 4.Ξενοδόχοι, των οποίων τα ξενοδοχεία έχουσιν ολιγωτέρας των 10 κλινών, δύνανται να ζητήσωσι την διαγραφήν των εκ του Ταμείου Προνοίας Ξενοδόχων. Ούτοι απαλλάσσονται μετά την διαγραφήν των της υπό στοιχεία Α΄ και Β΄ του παρόντος άρθρου συνδρομής, στερούμενοι συνάμα παντός δικαιώματος επί των υπό του ταμείου παρεχομένων βοηθημάτων. 5.Αι διατάξεις των προηγουμένων παραγράφων τίθενται εν ισχύϊ δια Β.Δ/τος, εκδιδομένου προτάσει των Υφυπουργών Τύπου και Τουρισμού και Εργασίας. Δια του αυτού Δ/τος καθορισθήσονται ο τρόπος βεβαιώσεως και εισπράξεως των πόρων του παρόντος άρθρου, και πάσα σχετική προς ταύτας λεπτομέρεια. Αφ’ ης ισχύσωσιν αι διατάξεις αύται, καταργούνται αι περί πόρων του Ταμείου Προνοίας Ξενοδόχων διατάξεις του Α.Ν. 2151/39 περί τροποποιήσεως του υπ’ αριθ. 1697/39 Α.Νόμου περί μετατροπής του Ταμείου Αλληλοβοηθείας Ξενοδόχων εις Οργανισμόν Ξενοδοχειακής Πίστεως. 6.Το Ταμείον Προνοίας Ξενοδόχων υποχρεούται από του οικονομικού έτους 1941–1942 ν’ αποδίδη εκ των πόρων του κατ’ έτος και εις ίσας μηνιαίας δόσεις, α)δραχμάς 400.000 εις το Επαγγελματικόν Επιμελητήριον Τουριστικών Ξενοδοχείων και β)δραχ. 150.000 εις την σχολήν τουριστικών επαγγελμάτων. Από του αυτού οικονομικου έτους 1941– 1942 καταργούνται πάσαι αι περί αποδόσεως εις τους ως άνω οργανισμούς διατάξεις του άρθρ.8 του Α.Ν. 2151/39 περί τροποποιήσεως του υπ’ αριθ. 1697/1939 Α. Νόμου περί μετατροπής του ταμείου Αλληλοβοηθείας Ξενοδόχων εις Οργανισμόν Ξενοδοχειακής Πίστεως. 7.Μετά ένα μήνα από της δημοσιεύσεως του παρόντος νόμου επαναφέρονται εν ισχύϊ αι δια της παρ.1 του άρθρ.9 του Α.Ν. 1697/39 περί Οργανισμού Ξενοδοχειακής Πίστεως καταργηθείσαι διατάξεις του Α.Ν. 394/36 περί χαρακτηρισμού και όρων εργασίας προσωπικού των ξενοδοχείων και 844/37 περί συμπληρώσεως του Α.Ν. 394/36 περί εισφορών των ξενοδόχων προς το ταμείον Αλληλοβοηθείας και Περιθάλψεως Υπαλλήλων Ξενοδοχείων. Το Ταμείον Προνοίας Ξενοδόχων από της αυτής ως άνω ημερομηνίας απαλλάσσεται της κατά το Άρθρ.9.–Τα υπό του παρόντος νόμου προβλεπόμενα Β.Δ/τα εκδίδονται προτάσει του Υφυπουργού Τύπου και Τουρισμού, πλην αν άλλως ορίζεται εν τω παρόντι. Δι’ ομοίων Δ/των καθορισθήσονται αι λεπτομέρειαι εφαρμογής αυτού. άρθρ.8 του Α.Ν. 2151/39 αποδόσεως προς το Ταμείον Αλληλοβοηθείας και Περιθάλψεως Υπαλλήλων Ξενοδοχείων. Άρθρ.2.–1.Δια τας κατά το προηγούμενον άρθρον συνδρομάς, καθυστερουμένας πέραν της λήξεως του οικονομικού έτους καθ’ ο κατέστησαν απαιτηταί, επιβάλλεται ο νόμιμος τόκος υπερημερίας, υπολογιζόμενος από της λήξεως του οικονομικού έτους. 2.Αι κατά τον παρόντα νόμον απαιτήσεις του Ταμείου Προνοίας Ξενοδόχων εκ καθυστερουμένων συνδρομών, καταβολών και τόκων υπερημερίας εισπράττονται κατά τας διατάξεις του νόμου περί εισπράξεως δημοσίων εσόδων. 3.Οι ξενοδόχοι υποχρεούνται να χρησιμοποιώσιν αποκλειστικώς τα υπό του Ταμείου Προνοίας Ξενοδόχων διατιθέμενα δελτία αφίξεως πελάτων. Οι μη συμμορφούμενοι τιμωρούνται τη εγκλήσει του Ταμείου Προνοίας Ξενοδόχων δια φυλακίσεως μέχρι δύο μηνών και χρηματικής ποινής μέχρι (τριών χιλιάδων) δραχμών. Ο τύπος των δελτίων τούτων καθορισθήσεται δια κοινής αποφάσεως των Υφυπουργών Δημοσίας Ασφαλείας και Τύπου και Τουρισμού. Δια το μέτρον της ως άνω χρηματικής ποινής βλ. άρθρ.2 Νόμ. 110/1945 και άρθρον 57 του Ποινικού Κώδικος (τόμ. 8 σελ. 6 και 28) ως επίσης και άρθρ.6 παρ.1 Ν.Δ. 3016/1954 (ανωτ. σελ. 165). Άρθρ.3.–Δύνανται ν’ αποτελέσωσι μέλη του Ταμείου Προνοίας Ξενοδόχων και πανδοχείς υποβάλλοντες σχετικήν αίτησιν εγγραφής. Ούτοι υπόκεινται εις τας υποχρεώσεις των ξενοδοχείων της τελευταίας τάξεως, δικαιούμενοι των αντιστοίχων ωφελημάτων των παρεχομένων υπό του ταμείου εις τους ξενοδόχους της τάξεως ταύτης. Άρθρ.4.–Εις το συμβούλιον του Ταμείου Προνοίας Ξενοδόχων προστίθεται ως έβδομον μέλος ο εκάστοτε πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου του Επιμελητηρίου Τουριστικών Ξενοδοχείων. Τα συμμετέχοντα εις το συμβούλιον του ταμείου τούτου ξενοδοχειακά μέλη και οι αναπληρωταί αυτών, δέον ν’ ασκώσι το επάγγελμά των εν Αθήναις ή εις ακτίνα μέχρις είκοσι χιλιομέτρων απ’ αυτής. Εξαιρετικώς έν εκ των τακτικών μελών λαμβάνεται εκ Θεσσαλονίκης. Άρθρ.5.–Δι’ αποφάσεως του Υφυπουργού Τύπου και Τουρισμού καθορισθήσονται τα οδοιπορικά έξοδα και η ημερησία αποζημίωσις των εξ επαρχιών συμβούλων μετεχόντων εις συμβούλια οργανισμών αρμοδιότητος Υφυπουργείου Τύπου και Τουρισμού. Άρθρ.6.–1.Παρέχεται το δικαίωμα εις το συμβούλιον του Ταμείου Προνοίας Ξενοδόχων, Σελ. 231 Ταμείο Πρόνοιας Ξενοδόχων 18.Ζ.δ.3 όπως συνάψη δάνειον παρά τινος Τραπέζης, ταμείου ή οργανισμού θέτον ως εγγύησιν τους πόρους του ταμείου τούτου προς τον σκοπόν παροχής βοηθημάτων εις τους ιδιοκτήτας των λόγω ακαταλληλότητος κλεισμένων, ξενοδοχείων και πανδοχείων υπό του Υφυπουργείου Τύπου και Τουρισμού. Πάντα τα σχετικά προς τ’ ανωτέρω καθορισθήσονται δια Β.Δ/τος εκδιδομένου προτάσει των Υφυπουργών Τύπου και Τουρισμού και Εργασίας. 2.Πραγματοποιουμένου του ώς άνω δανείου η προς το Ταμείον Προνοίας Ξενοδόχων καταβολή του στοιχείου Γ΄ της παρ.1 του άρθρ.1 του παρόντος νόμου αυξάνεται ως εξής: Των ξενοδοχείων πρώτης τάξεως από δραχμάς τρεις εις τέσσαρας. Των δευτέρας τάξεως από δραχμάς δύο εις τρεις. Των τρίτης τάξεως από δραχμήν μίαν εις δύο. Των κατωτέρων τάξεων από λεπτά πεντήκοντα εις δραχμήν μίαν. Αι αυξήσεις αύται άρχονται από της πρώτης ημέρας του επομένου μηνός καθ’ ον θέλει συναφθή το δάνειον, διατηρούνται δε μέχρις εξοφλήσεως αυτού. 3.Ο υπέγγυοι πόροι του ταμείου παραμένουσιν αμείωτοι μέχρις εξοφλήσεως του δανείου. Άρθρ.7.–(Προστίθεται εδάφιον εις το τέλος της παρ.1 του άρθρ.13 του Α.Ν. 2151 (ανωτ. αριθ. 2). Άρθρ.8.–Αι διατάξεις του ισχύοντος εσωτερικού κανονισμού του Ταμείου Προνοίας Ξενοδόχων τροποποιούνται και συμπληρούνται δι’ αποφάσεων του διοικητικού συμβουλίου του ταμείου τούτου εγκρινομένων υπό των Υφυπουργών Τύπου και Τουρισμού και Εργασίας και δημοσιευομένων εις την Εφημερίδα της Κυβερνήσεως. Εφ’ όσον εκ της τροποποιήσεως ή συμπληρώσεως του ανωτέρω κανονισμού προκαλούνται δαπάναι, απαιτείται έγκρισις και του Υπουργού των Οικονομικών. 