2. ΑΝΑΓΚ. ΝΟΜΟΣ υπ’ αριθ. 275 της 21/24 Οκτ. 1936 (ΦΕΚ Α΄ 470) Περί συστάσεως Ταμείου Ασφαλίσεως Ναυτικών Πρακτόρων και υπαλλήλων Για τον τρόπο που γίνεται η ασφάλιση των υπαγομένων στο άνω ταμείο μετά την 1-1-1987 βλέπε άρθρ. 12-16 Νόμ. 1654/17-24 Νοεμ. 1986 (ΦΕΚ Α΄ 177) (κατωτ. αριθ. 38). Άρθρ.1.-1.Συνιστάται Νομικόν Πρόσωπον Δημοσίου Δικαίου υπό τον τίτλον «Ταμείον Ασφαλίσεως Ναυτικών Πρακτόρων και Υπαλλήλων» εδρεύον εν Πειραιεί και υπαγόμενον υπό την εποπτείαν και τον έλεγχον του Υφυπουργείου Εργασίας «Διεύθυνσις Κοινωνικής Προνοίας και Συνεταιρισμών». 2.Σκοπός του Ταμείου είναι η κατά τας διατάξεις του Καταστατικού ασφάλισις των κατά το επόμενον άρθρον προσώπων και των μελών των οικογενειών αυτών κατά των κινδύνων α)ασθενείας, β)αναπηρίας, γήρατος και θανάτου και δη δια της χορηγήσεως ασφαλιστικών παροχών, α΄ μεν πλήρων καθ’ ο μέτρον θα ορισθούν υπό του Καταστατικού εις τους εκ των προσώπων τούτων μη ησφαλισμένους κατά τας διατάξεις του Νόμ. 6298, β΄ δε επικουρικώς, ήτοι καθ’ ο μέτρον αι υπό του Καταστατικού ορισθησόμεναι υπερβαίνουν τας υπό του Νόμ. 6298 χορηγουμένας, εις τους εκ των προσώπων τούτων ησφαλισμένους κατά τον Νόμ. 6298 χορηγουμένας, εις τους εκ των προσώπων τούτων ησφαλισμένους κατά τον Νόμ. 6298 και απολαυόντας των παροχών του ιδρύματος των κοινωνικών ασφαλίσεων. Άρθρ.2.-1.Εις το Ταμείον Ασφαλίσεως Ναυτικών Πρακτόρων και Υπαλλήλων (Τ.Α.Ν.Π.Υ.) ασφαλίζονται υποχρεωτικώς οι κατά κύριον επάγγελμα εν Ελλάδι εργαζόμενοι πράκτορες ή υπάλληλοι και υπηρέται των Διευθύνσεων, πρακτορείων, υποπρακτορείων και Επαρχιακών πρακτορείων. α)της επιβατηγού Ελληνικής Ατμοπλοΐας και εκ των αλλοδαπών ατμοπλοϊκών, των εξυπηρετουσών δια τακτικών προσεγγίσεων Ελληνικούς λιμένας εφ’ όσον εκδίδουν οριστικά εισιτήρια και οριστικάς φορτωτικάς, β)της φορτηγού Ελληνικής Ατμοπλοΐας εφ’ όσον εξυπηρετεί γραμμάς εσωτερικού (ακτοπλοΐα) και δεν μεταφέρει ομοειδή φορτία. 2.Δεν ασφαλίζονται οι πράκτορες, υπάλληλοι και υπηρέται των τουριστικών και μεταναστευτικών γραφείων. Άρθρ.3.-1.Πόροι του Ταμείου είναι: Α.Εισφοραί εκάστου ησφαλισμένου μη υπαγομένου εις τας ασφαλίσεις του Νόμ. 6298. Η εισφορά αύτη είναι ίση προς την υπό του άρθρ. 21 του Νόμ. 6298 οριζομένην εν συνόλω δια το ίδρυμα των Κοινωνικών Ασφαλίσεων και προσδιορίζεται επί τη βάσει των διακρίσεων του Νόμ. 6298 εις κλάσεις, κατόπιν δηλώσεως του ησφαλισμένου περί της μισθολογικής κλάσεως εις την οποίαν επιθυμεί να καταταγή. Η καταβολή αύτη βαρύνει εξ ολοκλήρου τον ησφαλισμένον. Εν περιπτώσει παραλείψεως του ησφαλισμένου όπως προβή εγκαίρως, συμφώνως προς το Καταστατικόν εις την δήλωσιν, το Διοικητικόν Συμβούλιον του Ταμείου κατατάσσει τούτον εις μίαν των μισθολογικών κλάσεων του Νόμ. 6298 κατά την κρίσιν του. Β.(Αφεώρα ποσοστόν 3% επί του εισιτηρίου επιβατών, όπερ κατηργήθη δια της υπ’ αριθ. 555/1949 πράξ. Υπ. Συμβουλίου (τόμ. 27 σελ. 66,02) και επί του ναύλου εμπορευμάτων, όπερ κατηργήθη δια του Νόμ. 843/1948, τόμ. 27 σελ. 59). Γ.Αι πρόσοδοι εκ της περιουσίας και εκ χαριστικής αιτίας. «Δ.Εισφορά των επικουρικώς παρά τω Ταμείω ησφαλισμένων και κυρίων εις τας ασφαλίσεις του Νόμ. 6298 υπαγομένων. Η εισφορά αύτη ορίζεται εις ποσοστόν 6% επί των εν γένει αποδοχών εκάστου ησφαλισμένου και βαρύνει κατά το ήμισυ μεν τον ησφαλισμένον κατά το έτερον δε ήμισυ τον εργοδότην αυτού». Το εδάφ. Δ΄ προσετέθη δια της υπ’ αριθ. 20394 της 19/24 Αυγ. 1944 αποφ. Υπ. Εργασίας Ταμείο Ασφλίσεως Ναυτικών Πρακτόρων και Υπαλλήλων(ΤΑΝΠΥ) 39.Ο.γ.1-2 (Αντί για τη σελ. 1837(α) Σελ. 1837(β) Τεύχος Θ42-Σελ. 97 (ΦΕΚ Β΄ 119), κυρωθείσης αφ’ ης ίσχυσε δια της παρ. 2 άρθρ. 4 Ν.Δ. 4577/1966 (τόμ. 15Β σελ. 18,0021). 2.Προκειμένου περί προσώπων ησφαλισμένων, υπαγομένων και εις την ασφάλισιν του Νόμ. 6298, το Ταμείον επιμελείται της εισπράξεως της κεκανονισμένης δια το Ίδρυμα εισφοράς, ήτις κατανέμεται εις τον ησφαλισμένον και τον οικείον εργοδότην κατά τας διατάξεις του προμνησθέντος Νόμου, και την οποίαν αποδίδει τούτο ακεραίαν προς το ίδρυμα όπως θα ορίση κανονισμός εκδιδόμενος κατά τας διατάξεις του Νόμ. 6298, ως αύται ετροποποιήθησαν υπό του άρθρ. 59 του Α. Νόμου «περί οργανισμού Υπουργείου Εργασίας». 3.Κατά των καθυστερούντων την καταβολήν των εισφορών εργοδοτών εφαρμόζονται αι διατάξεις του άρθρ. 23 του Νόμ. 6298, του ιδρύματος των Κοινωνικών Ασφαλίσεων, δυναμένου να επιδιώξη και απ’ ευθείας είσπραξιν κατά τας ισχυούσας δι’ αυτό διατάξεις. Άρθρ.4.-«Παρά τω Ταμείω Ασφαλίσεως Ναυτικών Πρακτόρων και Υπαλλήλων, αποκαλουμένω εφεξής εν τω παρόντι χάριν συντομίας «Ταμείον», συνιστάται Κλάδος Προνοίας και Αρωγής. Σκοπός του δια του παρόντος συνιστωμένου Κλάδου έσεται η χορήγησις εφ’ άπαξ ή περιοδικού βοηθήματος εις τους εξερχομένους του επαγγέλματος ησφαλισμένους του Ταμείου ως και εις τα μέλη οικογενείας αυτών, εν περιπτώσει θανάτου του προστάτου των ησφαλισμένου. Ο Κλάδος Προνοίας και Αρωγής, χρηματοδοτούμενος αποκλειστικώς εξ εισφορών των παρ’ αυτώ ασφαλιζομένων έχει οικονομικήν αυτοτέλειαν, διοικούμενος υπό του Δ.Σ. του Ταμείου. Δια Β.Δ/τος, εκδιδομένου προτάσει του επί της Εργασίας Υπουργού, μετά γνώμην του Δ.Σ. του Ταμείου και γνώμην του παρά τω Υπουργείω Εργασίας Συμβουλίου Κοινωνικής Ασφαλίσεως θέλουσι καθορισθή οι πόροι του συνιστωμένου Κλάδου, ως και η κατανομή τούτων, τα των προϋποθέσεων απονομής των παροχών, το είδος, η έκτασις και το ύψος αυτών, η διαδικασία χορηγήσεως τούτων, οι λόγοι εκπτώσεως και αναστολής της καταβολής των παροχών, τα της παραγραφής των αξιώσεων επί τας παροχάς, ο χρόνος ενάρξεως και λήξεως του δικαιώματος επί τας παροχάς, ως και τα της αναγνωρίσεως και εξαγοράς της προϋπηρεσίας. Πάσα εν τω μέλλοντι τροποποίησις των διεπουσών τον ως άνω Κλάδον διατάξεων, πλην των περί πόρων τοιούτων ενεργείται κατά την διαδικασίαν του άρθρ. 5 του Α.Ν. 275/1936. 2.Εις την ασφάλισιν του ΤΑΝΠΥ υπάγονται επίσης υπό τας προϋποθέσεις του άρθρ. 13 του Ν.Δ. 4109/60, οι εν Ελλάδι πράκτορες των ημεδαπών και ξένων Αεροπορικών Εταιριών ως και οι υπάλληλοι τούτων, εφ’ όσον ούτοι κατά κύριον λόγον ασκούν το ανωτέρω επάγγελμα και δεν τυγχάνουν ησφαλισμένοι παρ’ ετέρω ασφαλιστικώ Οργανισμώ  Σελ. 1838(β) Τεύχος Θ42-Σελ. 98 (κυρίας ασφαλίσεως οι Πράκτορες, επικουρικής δε οι υπάλληλοι τούτων), δια την αιτίαν ταύτην. Το άρθρ. 4 αντικατεστάθη ως άνω δια του άρθρ. 11 Νόμ. 4497/1966 (τόμ. 15Β σελ. 18,0019). Άρθρ.5.-1.Δια Καταστατικών, τα οποία κατά την πρώτην εφαρμογήν θα συνταχθούν μεν παρά της υπηρεσίας του Υφυπουργείου Εργασίας θα εγκριθούν δε κατά τας γενικάς διατάξεις του άρθρ. 59 του Α. Νόμου «περί οργανισμού Υπουργείου Εργασίας», θα ορισθούν ειδικώτερον αι δι’ εκάτερον των ως άνω Ταμείων λεπτομέρειαι της διοικήσεως, διαχειρίσεως και εν γένει λειτουργίας. Ούτω δια το Τ.Α.Ν.Π.Υ. δια του καταστατικού θα ορισθώσιν οι ησφαλισμένοι και οι εκ τούτων έλκοντες δικαιώματα, ο τρόπος της εισπράξεως των πόρων, ως και της κατανομής τούτων μεταξύ των δύο κλάδων ασφαλίσεως α)ασθενείας και β)αναπηρίας ή γήρατος και θανάτου, εκάτερος των οποίων είναι οικονομικώς και διαχειριστικώς εντελώς ανεξάρτητος από του ετέρου, τα της διοικήσεως και αι δαπάναι αυτής, αι παροχαί και αι προϋποθέσεις τας οποίας πρέπει να πληρούν οι ησφαλισμένοι και οι εξ αυτών έλκοντες δικαιώματα, ίνα τύχουν των ασφαλιστικών παροχών, ο τρόπος της εξακριβώσεως των προϋποθέσεων τούτων ο τρόπος εκπροσωπήσεως του Ταμείου και γενικώς ο τρόπος διαχειρίσεως, διαθέσεως των πόρων, ελέγχου ως και πάσα άλλη λεπτομέρεια αναγκαία δια την εκπλήρωσιν του σκοπού του Ταμείου. 2.Δια των καταστατικών δύναται να τεθούν υπέρ του Ταμείου και των ησφαλισμένων αναλόγως διατάξεις ισχύουσαι υπέρ του ιδρύματος των Κοινωνικών Ασφαλίσεων και των παρ’ αυτώ ησφαλισμένων. Άρθρ.6.-1.Από της ισχύος του παρόντος καταργούνται ο από 19/11/1935 Α. Νόμος «περί συστάσεως Ταμείου Ασφαλίσεως Ναυτικών Πρακτόρων και Υπαλλήλων» και ο από 18/1/1936 Α. Νόμος «περί τροποποιήσεως και συμπληρώσεως του από 19/11/35 Α. Νόμου «περί συστάσεως Ταμείου Ασφαλίσεως Ναυτικών Πρακτόρων και Υπαλλήλων». 2.Η ισχύς του παρόντος Νόμου άρχεται από της δημοσιεύσεώς του δια της Εφημερίδος της Κυβερνήσεως. 39.Ο.γ.2 Ταμείο Ασφλίσεως Ναυτικών Πρακτόρων και Υπαλλήλων(ΤΑΝΠΥ) 