10. ΝΟΜΟΣ 3250 της 27/31 Δεκ. 1924 Περί κυρώσεως του από 3 Σεπτ. 1924 Ν.Δ/τος περί απαγορεύσεως δικαιοπραξιών επί ακινήτων. Άρθρ.1.-1.Επί ακινήτων παντός είδους ανηκόντων εις ανταλλαξίμους μουσουλμάνους ή ανταλλάξιμα μουσουλμανικά νομικά πρόσωπα (βακούφια κλπ.) απαγορεύεται επί ποινή απολύτου ακυρότητος πάσα δικαιοπραξία, δι’ ης μεταβιβάζεται η κυριότης ή ιδρύεται έτερον εμπράγματον δικαίωμα, ως και πάσα εγγραφή προσημειώσεως, ή αναγκαστική ή συντηρητική κατάσχεσις και η εκποίησις δι’ αναγκαστικού πλειστηριασμού. (Αντί της σελ. 297) Σελ. 297(α) -709Απαγορευμένες και Ανώμαλες δικαιοπραξίες 17.Γ.δ.1-10 2.Αι δια του ανωτέρω εδαφίου τιθέμεναι απαγορεύσεις δεν έχουσιν ισχύν απέναντι του δημοσίου, έχοντος το δικαίωμα της ελευθέρας διαθέσεως των κτημάτων της ως άνω κατηγορίας, ή άλλου νομικού προσώπου υποκαθιστώντος το δημόσιον εν τη διοικήσει των κτημάτων τούτων. 3.Προκειμένου περί μεταβιβάσεως κυριότητος ή συστάσεως ετέρου οιουδήποτε εμπραγμάτου δικαιώματος, ως και εγγραφής προσημειώσεως, αναγκαστικής ή συντηρητικής κατασχέσεως και εκποιήσεως δι’ αναγκαστικού πλειστηριασμού, επί κτημάτων ανηκόντων εις μουσουλμάνους αδιακρίτως υπηκοότητος, απαιτείται και η ενώπιον του συμβολαιογράφου κατάθεσις βεβαιώσεως της Γενικής Διευθύνσεως Ανταλλαγής περί του ότι ο πωλητής μουσουλμάνος δεν είναι ανταλλάξιμος. Η προσαγωγή της βεβαιώσεως ταύτης αποτελεί κύριον στοιχείον εγκυρότητος δικαιοπραξίας. «Προκειμένου περί μεταβιβάσεως κυριότητος ή συστάσεως ετέρου εμπραγμάτου δικαιώματος κλπ. ως άνω επί αστικών ή αγροτικών κτημάτων ανηκόντων εις μουσουλμάνους ιδιοκτήτας Έλληνας υπηκόους κατοίκους Δυτικής Θράκης, η εν τω προηγουμένω εδαφίω απαιτουμένη βεβαίωσις της διευθύνσεως ανταλλαγής του υπουργείου Γεωργίας, προκειμένου περί αστικού ακινήτου ή αγροτικού μέχρις εκτάσεως χιλίων στρεμμάτων αυτοτελούς εκτάσεως κατά ιδιοκτήτην, εκδίδεται υπό του γενικού διοικητού Δ. Θράκης ή των νομίμων αυτού αναπληρωτών, κατόπιν συμφώνου γνώμης τριμελούς επιτροπής αποτελουμένης (εκ του διευθυντού εποικισμού Δυτικής Θράκης) «εκ του προϊσταμένου του Τμήματος Εποικισμού της Γεν. Διοικήσεως Θράκης» ή του αναπληρωτού αυτού, ενός ανωτέρου υπαλλήλου της Γενικής Διοικήσεως, οριζομένου υπό του γενικού διοικητού, και ενός πρωτοδίκου, οριζομένου υπό του προέδρου των πρωτοδικών Ροδόπης. Διατηρείται η αρμοδιότης της διευθύνσεως ανταλλαγής προς έκδοσιν βεβαιώσεως μη ανταλλαξιμότητος εις ιδιοκτήτας κατοίκους Δυτικής Θράκης προκειμένου περί αγροτικών ιδιοκτησιών επέκεινα των 1000 στρεμμάτων συνεχούς εκτάσεως». Η εντός « » πράγραφος του εδ. 3 προσετέθη υπό του άρθρ. 1 του Ν.Δ. 14/20 Νοεμ. 1925 περί προσθήκης διατάξεως εις το από 3 Σεπτ. 1924 Ν.Δ/μα. Η εντός ( ) φράσις αντικατεστάθη δια της εντός « » δια του άρθρ. 7 Α.Ν. 2123/1939. Σελ. 298(α) -7104.Προκειμένου περί αποδόσεως κτημάτων καταληφθέντων οπωσδήποτε υπό του δημοσίου και διεκδικουμένων υπό μουσουλμάνων μη ελληνικής υπηκοότητος, ως και περί παροχής αδείας ελευθέρας διαθέσεως των κτημάτων αυτών, αποφαίνεται ως προς την αναγνώρισιν της υπηκοότητος και την παροχήν της αδείας η γενική διεύθυνσις ανταλλαγής, στηριζομένη επί της γνώμης της εν άρθρ. 7 εδ. 5 του Ν.Δ. της 2 Μαΐου 1924 περί συστάσεως Γενικής Διευθύνσεως Ανταλλαγής οριζομένης υποεπιτροπής. Εις τα μέλη της υποεπιτροπής ταύτης παρέχεται η δια τα μέλη του συμβουλίου ανταλλαγής οριζομένη αποζημίωσις. 17.Γ.δ.10 Απαγορευμένες και Ανώμαλες δικαιοπραξίες Άρθρ.2.-«1.Απαγορεύεται επί ποινή απολύτου ακυρότητος η δια πράξεων εν τη ζωή καθ’ οιονδήποτε τρόπον μεταβίβασις ή διανομή ή σύστασις οιουδήποτε εμπραγμάτου δικαιώματος επί αγροτικών ακινήτων ανηκόντων εις φυσικά πρόσωπα και Νομικά πρόσωπα Ιδιωτικού Δικαίου ως προς την πέραν των 250 στρεμμάτων έκτασιν κατ’ ιδιοκτήτην. 2.Το αυτό ισχύει και επί «αγροτικών» κτημάτων οιασδήποτε εκτάσεως ανηκόντων εις την εκκλησιαστικήν εν γένει περιουσίαν και τα Νομικά Πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου. 3.Αι απαγορεύσεις των προηγουμένων παραγράφων δύνανται ν’ αρθρώσι δι’ αποφάσεως του Υπουργού της Γεωργίας μετά γνώμην του Γνωμοδοτικού Συμβουλίου Εποικισμού δημοσιευομένης εις μίαν Εφημερίδα της Πρωτευούσης του Νομού ένθα κείται το κτήμα και εν ελλείψει τοιαύτης εις μίαν Εφημερίδα της Πρωτευούσης του Κράτους». Αι παρ. 1, 2 και 3 αντικατεστάθησαν ως άνω δια του Νόμ. 2148/1952 (κατωτ. αριθ. 38) η δε λέξις «αγροτικών» της παρ. 2 προσετέθη δια της παρ. 2 άρθρ. 73 Ν.Δ. 2185/1952 (τόμ. 17 σελ. 218,19). Εις εκτέλεσιν της προϊσχυούσης παρ. 3 είχεν εκδοθή το Π.Δ. της 7/10 Ιαν. 1925 περί επεκτάσεως απαγορεύσεων κλπ. δι’ ου επεκτείνονται αι απαγορεύσεις δικαιοπραξιών μεταβιβαστικών της κυριότητος ή άλλων εμπραγμάτων δικαιωμάτων επί αγροτικών ακινήτων, οπουδήποτε της χώρας κειμένων και ανηκόντων εις μονάς ή άλλα νομικά πρόσωπα, οιασδήποτε εκτάσεως και αν ώσι. Δια του από 6/6 Νοεμ. 1926 Π.Δ/τος περί παροχής αδείας κλπ. επετράπη εις το αμερικανικόν κολλέγιον ν’ αποκτήση την κυριότητα ακινήτων, εκτάσεως το πολύ εκατόν στρεμμάτων κειμένων εν Μακεδονία, προς ανέγερσιν εκπαιδευτηρίου και παραρτημάτων αυτού. Εν συνεχεία της παρ. 3 είχον προστεθή τρία εδάφια δια της παρ. 1 του άρθρ. 73 Ν.Δ. 2185/1952 και έτερα τέσσαρα εδάφια δια του άρθρου 15 Νόμ. 2258/1952 (ανωτ. σελ. 218,19 και κατωτ. σελ. 314,1), πλην άπαντα ταύτα κατηργήθησαν δια του άρθρ. 65 Νόμ. 3194/1955 (ανωτ. σελ. 218,27). (4.Απαγορεύεται εις αλλοδαπούς ν’ αποκτώσιν από της δημοσιεύσεως του παρόντος άνευ αδείας του υπουργού της Γεωργίας ακίνητα κείμενα εις παραμεθορίους χώρας του Κράτους ορισθησομένας δια Διατάγματος). Το εντός ( ) εδ. 4 αντικατεστάθη υπό του Ν.Δ. της 5/24 Μαΐου 1926 κυρωθέντος υπό του Ν.Δ. της 22/24 Ιουν. 1927 (κατωτ. αρ. 12). Την ακυρότητα των δικαιοπραξιών που καταρτίστηκαν κατά παράβαση της άνω παρ. 4, μπορεί να επικαλεσθεί μόνο το Δημόσιο βλ. άρθρ. 11 Νόμ. 1540/4-10 Απρ. 1985 (ΦΕΚ Α΄ 67), τόμ. 17 1  σελ. 218,855. (Αντί για τη σελ. 298,01) Σελ. 298,01(α) Τεύχος Ζ92-Σελ. 17 Απαγορευμένες και Ανώμαλες δικαιοπραξίες 17.Γ.δ.10 17.Γ.δ.10 Απαγορευμένες και Ανώμαλες δικαιοπραξίες «Η αληθής έννοια του άρθρ. 2 του ν. 3250 είναι ότι η απαγόρευσις δικαιοπραξιών μεταβιβάσεως κυριότητος ή συστάσεως εμπραγμάτων δικαιωμάτων δεν αφορά τας προς το δημόσιον τοιαύτας». (Άρθρ. 4 ν. 5904). Βλ. και Α.Ν. 1629/1939 (κατωτ. αρ. 30). Άρθρ.3.-Αι από του Οκτωβρίου του έτους 1923 γενόμεναι δικαιοπραξίαι δι’ εγγράφου φέροντος βεβαίαν χρονολογίαν επί ακινήτων της νήσου Σαμοθράκης, αφορώσαι κτήματα μη υποκείμενα εις ανταλλαγήν των πληθυσμών, κυρούνται αφ’ ης αύται εγένοντο. Άρθρ.4.-1.Καταργούνται:α)ο ν. 924 του 1917 και άπαντα τα προς εκτέλεσίν του έκδοθέντα Διατάγματα, β)ο ν. 1650 του 1919 και τα εις εκτέλεσίν του εκδοθέντα Διατάγματα, γ)το Ν.Δ. της 6 Οκτ. 1922, δ) το α΄ εδάφιον του μόνου άρθρου του Ν.Δ. της 20 Δεκ. 1922, ε)το Ν.Δ. της 18 Απρ. 1923, και ς)το Ν.Δ. της 10 Σεπτ. του 1923, άπαντα αφορώντα απαγορεύσεις δικαιοπραξιών επί ακινήτων, και τα εις εκτέλεσιν αυτών εκδοθέντα Διατάγματα, ως και πάσα διάταξις αντιβαίνουσα εις τον παρόντα νόμον. 2.Η ισχύς του παρόντος άρχεται από της δημοσιεύσεως αυτού εις την Εφημερίδα της Κυβερνήσεως. 