17. ΑΝΑΓΚ. ΝΟΜΟΣ υπ' αριθμ. 2280 της 2/6 Απρ. 1940 Περί τροποποιήσεως και συμπληρώσεως των περί ιθαγενείας διατάξεων. Κεφάλαιον Α' Γενικαί Διατάξεις Άρθρον 1-6 (Κατηργήθησαν δια του άρθρ. 31 Ν.Δ. 3370/1955). Άρθρον 16 Καταργούνται από της ισχύος του παρόντος Νόμου: α)Ο ν.734 της 7/14 Ιουν. 1916 "περί εγγραφής εις τα μητρώα η τα δημοτολόγια των εν αλλοδαπή ομογενών". β)Ο ν. 3098 της 17/24 Ιουλ. 1924 περί αποκτήσεως της ελληνικής ιθαγενείας υπό των εις την αλλοδαπήν προσφυγόντων Ελλήνων το γένος, εκ Μικράς Ασίας και Θράκης. Αι λεπτομέρειαι των διατάξεων του παρόντος κανονισθήσονται δια Β. Διαταγμάτων. Άρθρον 7. 1.Το άρθρ. 5 του από 12/13 Αυγούστου 1927 Π.Δ. (ανωτ. αρ. 15) καταργείται αφ' ης ίσχυσεν. Εξαιρετικώς διατηρούσι την Ελληνικήν ιθαγένειαν μόνον οι μέχρι της ενάρξεως της ισχύος του παρόντος Νόμου εκπληρώσαντες πλήρη και πραγματικήν στρατιωτικήν υποχρέωσιν ή ευρισκόμενοι εις τας τάξεις του στρατού, εξαιρουμένων των ανικάνων. Κεφάλαιον Β' Ειδικαί Διατάξεις Άρθρον 8 Οι κατά την έναρξιν της ισχύος του παρόντος νόμου εν Ελλάδι διαμένοντες αλλοδαποί ομογενείς οι καταγόμενοι εκ μερών καθορισθησομένων δια κοινής αποφάσεως των υπουργών των Εσωτερικών και Εξωτερικών εφ' άπαξ εκδοθησαμένης, έχοντες την ιθαγένειαν της πολιτείας εις ην τα μέρη ταύτα ανηκούσι, δικαιούνται αδείας διαμονής εν Ελλάδι κατά διετίαν, ανανεουμένης, εφ' όσον ήλθον εις την Ελλάδα μέχρι της 31 Δεκεμ. 1934. 2.Εάν εντός διμήνου από της υποβολής της αιτήσεως περί χορηγήσεως αδείας διαμονής δεν εκδοθή τοιαύτη άδεια υπό της αρμόδιας Αρχής, η προγενεστέρως χορηγηθείσα εις τον αιτούντα άδεια θεωρείται ανανεωθείσα αυτοδικαίως δια μίαν διετίαν. Δύναται όμως η αρμοδία Αρχή, δια λόγους δημοσίου συμφέροντος να αρνηθή την χορήγησιν αδείας διαμονής ή και ανακαλέση χορηγηθείσαν τοιαύτην. Σελ. 208(α) 3.Η τοιαύτη άρνησις ή ανάκλησις κοινοποιείται εγγράφως εις τον αιτούντα, δικαιούμενον εντός είκοσι ημερών από της κοινοποιήσεως να προσφύγη εις τον αρμόδιον υπουργόν. Διαρκούσης της δια την προσφυγήν προθεσμίας και μέχρι της εκδόσεως αποφάσεως του υπουργού επί ασκηθείσης προσφυγής ο αιτών την άδειαν δικαιούται να διαμένη εν Ελλάδι. 4.Επί των από 1ης Ιανουαρίου 1935 ελθόντων εις την Ελλάδα ομογενών αλλοδαπών, περί ων προβλέπει η § 1 του παρόντος άρθρου, εφαρμόζονται αι κείμεναι διατάξεις. Εξαιρετικώς δε και εφ' όσον συντρέχουσι προς τούτο ειδικοί λόγοι δύναται δια κοινής αποφάσεως των υπουργών Εσωτερικών και Εξωτερικών εκδιδομένης δι' εκάστην ατομικήν περίπτωσιν να επεκταθή εις αυτούς η εφαρμογή των διατάξεων των προηγουμένων παραγράφων. Άρθρον 9. 1.Η κατά το προηγούμενον άρθρον χορήγησις αδείας διαμονής εν Ελλάδι συνεπάγεται και την υποχρεωτικήν χορήγησιν αδείας εργασίας, τηρουμένων των υπό των κειμένων διατάξεων καθοριζομένων λοιπών προϋποθέσεων. 2.Προκειμένου περί επαγγελμάτων προς άσκησιν των οποίων απαιτείται η ιδιότης του Έλληνος πολίτου, καθορίζονται δια κοινής αποφάσεως του υπουργού των Εσωτερικών του υφυπουργού Εργασίας και του αρμοδίου Υπουργού, τα επαγγέλματα προς άσκησιν των οποίων επιτρέπεται η χορήγησις αδείας υπό του αρμοδίου υπουργού. 3.Δια κοινής αποφάσεως του υπουργού των Εσωτερικών και του αρμοδίου υπουργού καθορίζονται αι υπηρεσίαι και θέσεις του Κράτους, ή άλλων νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου, εις ας επιτρέπεται ο διορισμός των κατά το άρθρον 8 αλλοδαπών ομογενών. Οι εις τας θέσεις ταύτας διοριζόμενοι κτώνται δια του διορισμού την Ελληνικήν ιθαγένειαν. Οι ήδη υπηρετούντες θεωρούνται αποκτήσαντες την ελληνικήν ιθαγένειαν. 4.Δια κοινής αποφάσεως των εν § 2 υπουργών κανονισθήσονται ειδικώτερον τα της χορηγήσεως των κατά τας § § 1 και 2 αδειών και εν γένει τα αφορώντα την εκτέλεσιν των διατάξεων των παραγράφων τούτων. Άρθρον 10. (Κατηργήθη δια του Ν.Δ. 3370/1955). 7.Β.α.16-17 Ιθαγένεια Άρθρ.11-12.-(Καταργήθηκαν από τότε που ίσχυσαν, θεωρούμενα ότι δεν ίσχυσαν ποτέ από την παρ. 1 άρθρ. 23 Νόμ. 2130/22-23 Απρ. 1993 (ΦΕΚ Α' 62), (τόμ. 3 σελ. 52,361), περιπτώσεις δε που ρυθμίστηκαν με βάση τις καταργούμενες διατάξεις επανεξετάζονται μετά από αίτηση των ενδιαφερομένων. Άρθρον 13 Δια την εγγραφήν εις τα εν Ελλάδι σχολεία από της στοιχειώδους εκπαιδεύσεως μέχρι και της ανωτάτης μη Ελλήνων υπηκόων δέον να προσάγηται πιστοποιητικόν ιθαγενείας των οικείων Αρχών του Κράτους, ούτινος είναι υπήκοοι ή των εν Ελλάδι οικείων προξενικών Αρχών. Εν ελλείψει τοιούτου πιστοποιητικού δέον να προσάγηται πιστοποιητικόν του υπουργείου των Εσωτερικών ότι το περί ου ο λόγος πρόσωπον δεν κέκτηται την ελληνικήν ιθαγένειαν. Άρθρον 14. Εκτός των περιπτώσεων, καθ' ας συμφώνως προς τας κειμένας διατάξεις απαιτείται γνωμοδότησις του συμβουλίου ιθαγενείας ο υπουργός των Εσωτερικών δύναται να ζητή την γνώμην του συμβουλίου τούτου και επί παντός θέματος σχετικού προς την ιθαγένειαν. Άρθρον 15 Αι εις το υπουργείον των Εσωτερικών εισαγόμεναι υπό ιδιωτών εφέσεις κατ' αποφάσεων της επιτροπής ιθαγενείας και ανταλλαξιμότητος ή του γνωμοδοτικού Συμβουλίου ανταλλαγής και αιτήσεις αναθεωρήσεως κατ' αποφάσεως καθορισμού ιθαγενείας δέον να συνοδεύωνται επί ποινή απαραδέκτου υπό διπλοτύπου εισπράξεως παραβόλου δραχμ. 8.000 υπέρ του Δημοσίου. 