16. ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ Αριθ. 202, αριθ. πρ. Α 11322/1935 Περί συμπληρώσεως και τροποποιήσεως των υπ’ αριθ. 2259/1933, 394/1933 και 52/1935 εγκυκλίων διαταγών του υπουργείου περί απογράφου, δικηγορικής αμοιβής κλπ. Συμπληρούντες και τροποποιούντες τας υπ’ αριθ. 2259/1933, 394/1933, Λ 1235/52 ε.ε εγκυκλίους ημών διαταγάς εν σχέσει με το ζήτημα της χαρτοσημάνσεως των απογράφων εκτελεστών αποφάσεων, δι’ ων επιδικάζονται, συν τοις άλλοις, δικαστικά δαπανήματα και δικηγορική αμοιβή, γνωρίζομεν υμίν ότι, εάν εν τη αποφάσει ορίζηται απλώς η δικηγορική αμοιβή, χωρίς και να επιδικάζηται τοιαύτη προσωπικώς υπέρ διαδίκου δικηγόρου, δέον να μη καταβάλληται τέλος χαρτοσήμου κατά την έκδοσιν του απογράφου της εκτελεστής αποφάσεως, δι’ ης επιδικάζονται υπέρ του νικώντος διαδίκου δικαστικά δαπανήματα, εν οις συγκαταλέγεται και η δικηγορική αμοιβή. Άλλως όμως έχει το ζήτημα και δέον απαραιτήτως να καταβάλληται τέλος χαρτοσήμου κατά την έκδοσιν απογράφου, οσάκις επιδικάζεται υπέρ διαδίκου δικηγόρου δικηγορική αμοιβή, κυρησσομένου υπό του προέδρου εκτελεστού πίνακος αμοιβής αυτού, καθ’ όσον εν προκειμένω τυγχάνει εφαρμοστέα η παρ. 1 εδ. γ΄ του άρθρ. 13 του ισχύοντος κώδικος χαρτοσήμου. 