1. ΒΑΣΙΛΙΚΟΝ ΔΙΑΤΑΓΜΑ της 26 Απρ. (8 Μαΐου)/22 Αυγ. 1834 (ΦΕΚ 30) Περί ιδιοκτήτων μοναστηρίων και εκκλησιών. Ακούσαντες την γνώμην της επί των Εκκλησιαστικών κτλ. Γραμματείας της Επικρατείας περί των ναών και των καταχρηστικώς καλουμένων μοναστηρίων, των ανεγερθέντων παρ’ ιδιωτών, και διαμεινάντων εις αυτούς ως ιδιοκτησιών των, απεφασίσαμεν και διατάσσομεν: Άρθρ.1.-Όλα τα ιδιωτικά μοναστήρια και οι ναοί, επί των οποίων έχει τις αποδεδειγμένα δικαιώματα ιδιοκτησίας, μένουν εις αυτόν ανενοχλήτως. Εξ εναντίας τα κτήματα, δι’ όσα δεν υπάρχουσιν αποδείξεις ότι ανήκουσιν ιδίως εις τον πρώτον κτήτορα ή τους απογόνους τους, αλλ’ αφιερώθησαν παρ’ άλλων εις το μοναστήριον ή την εκκλησίαν, να παραλαμβάνωνται εις το εκκλησιαστικόν ταμείον ως αφιερώματα. Άρθρ.2.-Δεν επιτρέπεται του λοιπού εις ουδένα ν’ αφιερώση εις εν των ιδιοκτήτων τούτων ναών ή των λεγομένων μοναστηρίων οποιονδήποτε αφιέρωμα. Άρθρ.3.-Όσα τοιαύτα μοναστήρια ή εκκλησίαι αφωσιώθησαν άπαξ εις δημοσίαν χρήσιν και ή κατέστησαν ενοριακά, ή έπαυσαν οπωσδήποτε να διοικώνται και διαχειρίζωνται αμέσως παρά των εχόντων επ’ αυτοίς αξιώσεις ιδιοκτησίας, θέλουν λογίζεσθαι και εις το εξής δημόσια και συμπεριλαμβάνεσθαι εις το περί των μοναστηρίων του Βασιλείου μέτρον. Όλαι δε αι περί αυτών περαιτέρω αξιώσεις είναι απαράδεκτοι. Άρθρ.4.-Αι ιδιόκτητοι εκκλησίαι τότε μόνον δύνανται να χρησιμεύουν ως ενοριακαί όταν αγορασθώσι παρά της ενορίας, ή χαρισθώσιν εις αυτήν παρά του ιδιοκτήτου. Άρθρ.5.-Τα ιδιωτικά μοναστήρια δεν θέλουν φέρει του λοιπού το όνομα τούτο, ουδέ θέλουν χρησιμεύει προς ενοίκησιν μοναχών, αλλά ως ιδιαίτερα ευκτήρια και ησυχαστήρια αυτού μόνου του ιδιοκτήτου των. Άρθρ.6.-Εις την επί των Εκκλησιαστικών κτλ. Γραμματείαν της Επικρατείας ανατίθεται η εκτέλεσις και κονοποίησις του παρόντος Δ/τος. 