6. ΝΟΜΟΣ υπ’ αριθ. 291 της 25/25 Ιουν. 1943 Περί διατάξεών τινων αφορωσών εις το προσωπικόν των δημοσίων και δημοτικών νοσοκομείων και των κοινωφελών νοσηλευτικών ιδρυμάτων. Εκυρώθη εξ υπαρχής (πλην των καταργουμένων διατάξεων) δια της υπ’ αριθ. 303/1946 πράξ. Υπ. συμβουλίου και διετηρήθη εν ισχύϊ δια της υπ’ αριθ. 304/1946 ομοίας. Άρθρ. 1.-1.Υπάλληλοι, τεχνίται και υπηρέται νοσοκομείων, δημοσίων και δημοτικών και κοινωφελών νοσηλευτικών ιδρυμάτων, οιουδήποτε κλάδου (ιατρικού, νοσηλευτικού, διοικητικού, τεχνικού, υπηρετικού κ.λπ.), πάσης κατηγορίας, τάξεως και βαθμού, υφ’ οιανδήποτε ιδιότητα και σχέσιν εργαζόμενοι και υπηρετούντες εν αυτοίς, μετασχόντες οπωσδήποτε κηρυχθείσης ομαδικής απεργίας, ή οπωσδήποτε συνεργήσαντες εις αυτήν ή ευνοήσαντες ταύτη, ή απέχοντες προς τοιούτον σκοπόν της εκτελέσεως των καθηκόντων των, απολύονται της υπηρεσίας δι’ αποφάσεως του οικείου διοικητικού ή του πειθαρχικού Συμβουλίου, άνευ άλλης τινός διαδικασίας και διατυπώσεως, καταργουμένης πάσης οιασδήποτε, είτε γενικής, είτε ειδικής, αντιθέτου διατάξεως οιουδήποτε Νόμου, και δη των νόμων περί προστασίας των εφέδρων παλαιών πολεμιστών των εργατικών Νόμων κ.λπ. 2.Οι εγκαλούμενοι επί τοιαύτη πράξει, καλούνται εις απολογίαν έγγραφον δια γενικής προσκλήσεως, τοιχοκολλουμένης εν τοις γραφείοις των νοσοκομείων και των νοσηλευτικών ιδρυμάτων. 3.(Κατηργήθη δια της υπ’ αριθμ. 303/1946 πράξ. Υπ. συμβουλίου). 4.Οι επί τοιαύτη αιτία απολυόμενοι δεν δύνανται να διορισθώσιν εις ουδέν εκ των εν τη παρ. 1η νοσοκομείων και νοσηλευτικών ιδρυμάτων, εις ουδεμίαν θέσιν ή υπηρεσίαν εν αυτοίς. Άρθρ. 2.-Κατηργήθη δια της υπ’ αριθ. 303/1946 πράξ. Υπ. Συμβουλίου). Άρθρ. 3.-Οι κατά τα προηγούμενα άρθρα απολυόμενοι της υπηρεσίας, αρνούμενοι να εγκαταλείψωσι το νοσοκομείον ή το νοσηλευτικόν ίδρυμα παρ’ ώ υπηρέτουν τιμωρούνται δια φυλακίσεως ενός μέχρι τριών μηνών. Αποβάλλονται δε βιαίως υπό της αστυνομικής αρχής επί τη αιτήσει της διοικήσεως ή διευθύνσεως του νοσοκομείου ή του νοσηλευτικού ιδρύματος. Άρθρ. 4.-(Κατηργήθη δια της υπ’ αριθ. 303/1946 πράξ. Υπ. Συμβουλίου). Σελ. 136 