1. ΝΟΜΟΣ 1692 της 3/19 Ιαν. 1919 Περί φορολογίας της αυτομάτου υπερτιμήσεως της ακινήτου ιδιοκτησίας Τροποποιηθείς και συμπληρωθείς υπό: α)του Ν.Δ. της 27/28 Ιαν. 1923, β)του Ν.Δ. της 26 Ιουν. 1923, γ)του Ν.Δ. της 29 Νοεμ. 1923 και δ)του Ν.Δ. της 12/13 Δεκ. 1923 περί τροποποιήσεως κλπ, περί φόρου υπερτιμήματος, και κωδικοποιηθείς υπό του ε)Ν.Δ. 5/9 Ιαν. 1924, τροποποιηθείς δ’ είτα υπό των αρθρ. 48 και 50 του ν. 3338 (27 σελ. 70) και του άρθρ. 10 του Ν.Δ. 15/17 Ιουλ. 1926 περί τέλους επιτηδεύματος (27. Γα.), ως και του ς)Νόμ.3858 της 4/7 Φεβρ. 1929 «περί κυρώσεως του από 5 Νοεμ. 1927 Νομοθ. Διατάγματος περί κυρώσεως του από 17 Φεβρουαρίου 1926 Νομοθ. Διατάγματος περί του εις το Δημόσιον πληρωτέου φόρου υπερτιμήματος εν Θεσσαλονίκη». κατηργήθη υπό του Ν.Δ. της 19/22 Μαρτίου 1929 και του ν. 4225 (κατωτ. αρ. 2). 