10. ΝΟΜΟΣ 5472 της 9/21 Μαΐου 1932 Περί διατάξεών τινων αφορωσών εις την κανονικήν εκμετάλλευσιν των ιαματικών πηγών. Άρθρ.1.-Επιτρέπεται εις τον αρμόδιον υπουργόν, μετ’ απόφασιν του υπουργικού συμβουλίου, όπως εγκρίνη την δαπάνην εκτελεσθέντων εις ιαματικάς πηγάς έργων καθ’ υπέρβασιν της δια της οικείας συμβάσεως καθορισθείσης τοιαύτης δι’ εν έκαστον έργον, εντός πάντοτε του συνολικού ποσού της δια συμβάσεως συμφωνηθείσης δαπάνης δι’ εκτέλεσιν έργων, μειουμένης της δαπάνης εκτελέσεως ετέρων συμφωνηθέντων έργων εν τη αυτή ιαματική πηγή. Της τοιαύτης εγκρίσως δέον να προηγήται έκθεσις επιτροπής εκ τριών τεχνικών υπαλλήλων, εξ ων εις ο νομομηχανικός της περιφερείας, γνωμοδοτούσης περί της αναγκαιότητος των εκτελεσθέντων έργων, της αξίας αυτών και του επωφελούς εις το Δημόσιον. Άρθρ.2.(Προσωρινής ισχύος). Άρθρ.3.-(Τροποποιείται το άρθρ.15 του Νόμ. 4844 (τόμ. 18). Η διάταξις αύτη δεν εφαρμόζεται επί της κοινότητος Υπάτης. Άρθρ.4.Η ισχύς του παρόντος άρχεται από της εις την Εφημερίδα της Κυβερνήσεως δημοσιεύσεώς του. Σελ.158 