4. ΝΟΜΟΘΕΤ. ΔΙΑΤΑΓΜΑ της 4/9 Ιουν. 1927 Περί κυρώσεως και τροποποιήσεως του Ν.Δ. 15/15 Σεπτ. 1926 περί τρόπου διορισμού ιατρών παρά ταις ιαματικαίς πηγαίς. Κυρούται το Ν.Δ. της 15 Σεπτ. 1926, τροποποιούμενον ως εξής: Άρθρ.1.-Ιατροί παρά ταις ιαματικαίς πηγαίς διορίζονται επί τριετίαν παρ’ εκάστη ιαματική πηγή επιστήμονες ασκήσαντες επί (πενταετίαν) «τριετίαν» τουλάχιστον το ιατρικόν επάγγελμα και επιτυχόντες εν διαγωνισμώ και ονομαζόμενοι «λουτρολόγοι ιατροί». Ο διαγωνισμός ενεργείται υπό του ιατροσυνεδρίου, αι δε λεπτομέρειαι αυτού κανονίζονται δια Δ/τος, προτιμωμένων εκ των τυχόντων του αυτού βαθμού επιτυχίας των υπηρετησάντων εις τους πολέμους ως εφέδρων υγειονομικών αξιωματικών, μεταξύ δε τούτων των αναπήρων, των τραυματιών και των εχόντων μείζονα υπηρεσίαν μετώπου, εφ’ όσον κατά την κρίσιν του ιατροσυνεδρίου είναι σωματικώς ικανοί. Ο πρώτος διαγωνισμός ενεργηθήσεται εντός του μηνός Νοεμβρίου τρέχοντος έτους 1927. Κατά παρέκκλισιν των διατάξεων του παρόντος, διορίζονται ιατροί εις ιαματικάς πηγάς κατά τα μέχρι τούδε ισχύοντα, εφ’ όσον ο διαγωνισμός δεν εγένετο εισέτι ή ο αριθμός των επιτυχόντων δεν εξαρκεί δι’ απάσας τας πηγάς. (Οι ούτω διοριζόμενοι ιατροί δέον να ήσκησαν επί πενταετίαν το επάγγελμα εν τη επαρχία εις την περιφέρειαν της οποίας υπάγονται αι πηγαί, πλην των πηγών Λουτρακίου, Αιδηψού, Μεθάνων και Υπάτης). Η εντός ( ) λέξις αντικατεστάθη δια της εντός « » υπό του άρθρ.22 Α.Ν. 1169/1938 υφ’ ου και απηλείφθη η β΄ περίοδος της δ΄ παραγράφου. Εις εκτέλεσιν του ανωτέρω άρθρου εξεδόθη το Π.Δ. της 20/27 Σεπτ. 1927 περί καθορισμού του τρόπου ενεργείας διαγωνισμού δια τον διορισμόν ιατρών εν ταις ιαματικαίς πηγαίς, τροποποιηθέν υπό των Π.Δ. της 2 Απρ./17 Μαΐου 1928, της 5/9 Οκτ. 1928 και της 30 Απρ./6 Μαΐου 1930 και συμπληρωθέν υπό του Π.Δ. της 21/22 Μαρτ. 1931 περί κατατάξεως πηγών. Άρθρ.2.-Οι ούτω διοριζόμενοι ιατροί ιαματικών πηγών δύνανται ν’ αποστέλλωνται εις εποχάς καθ’ ας δεν λειτουργούσιν αι πηγαί παρ’ αις ετοποθετήθησαν εις την Εσπερίαν προς παρακολούθησιν λουτροθεραπείας και ειδίκευσιν των εις τον κλάδον τούτον, της σειράς της αποστολής καθοριζομένης υπό του ιατροσυνεδρίου. Άρθρ.3.-Δια την αντιμισθίαν των ως άνω διοριζομένων ιατρών και δια τας δαπάνας ειδικεύσεως αυτών εις την Εσπερίαν επιβάλλεται ειδικόν τέλος μέχρι δραχ. (50) δι’ έκαστον λουόμενον εν ταις παρ’ ημίν ιαματικαίς πηγαίς εφ’ άπαξ εις εκάστην λουτρικήν περίοδον, καταβαλλόμενον κατά την χορήγησιν της αδείας λούσεως, ης άνευ εις ουδένα επιτρέπεται η χρήσις λουτρών. Το εν τω ανωτέρω άρθρω οριζόμενον τέλος δύναται να καταβάλληται τμηματικώς και κατά λούσιν, καθοριζόμενον εκάστοτε δι’ αποφάσεως του επί της Εθνικής Οικονομίας Υπουργού, εισέρχεται δε εις το παρά τη Υπηρεσία Ξένων και Εκθέσεων ταμείον υπό ειδικόν κεφάλαιον και δύναται να χρησιμοποιήται εις ενίσχυσιν του σκοπού των λουτροπόλεων εφ’ όσον εξαρκεί. Του τέλους τούτου απαλλάσσονται οι δημόσιοι και δημοτικοί υπηρέται, οι οπλίται ξηράς και θαλάσσης, οι εργάται και οι προσάγοντες πιστοποιητικόν απορίας εκ της οικείας κοινοτικής ή δημοτικής αρχής ατελώς εκδιδόμενον. Το εντός του ανωτέρου ορίου ποσοστόν του τέλους, ο τρόπος της εισπράξεως και διαθέσεως του φόρου τούτου, ο καθορισμός της αντιμισθίας των διοριζομένων ιατρών και των δαπανών ειδικεύσεώς των και πάσα αναγκαία λεπτομέρεια κανονίζονται δια Δ/τος. Εις εκτέλεσιν της πρώτης παραγράφου το τελευταίον εδάφιον του από 2 Απρ./11 Μαΐου 1928 Π.Δ/τος περί τροποποιήσεως του από 20 Σεπτ. 1927 Δ/τος κλπ. ως ετροποποιήθη υπό του Π.Δ. της 27 Μαρτ./1 Απρ. 1929, ώρισε τα εξής: «Καθορίζομεν την λουτρικήν περίοδον: 1) των ιαματικών πηγών Λουτρακίου, Αιδηψού, Καΐάφα, Μεθάνων, Λαγκαδά και Σιδηροκάστρου από 15 Μαΐου έως 30 Σεπτεμβρίου, 2) των ιαματικών πηγών Σμοκόβου, Σουλανδά από 15 Μαΐου έως 15 Οκτωβρίου, και 3) των ιαματικών πηγών Υπάτης από 15 Απριλίου έως 30 Σεπτεμβρίου εκάστου έτους» Το ως άνω τέλος λούσεως ωρίσθη δια του άρθρ.10 Ν.Δ. 3016/1954, ανωτ. σελ. 165 εις ποσοστόν 3% επί του βασικού λουτρικού δικαιώματος δια πάσας τας ιαματικάς πηγάς πλην των χαρακτηριζομένων ως τοπικής σημασίας εις ας ορίζεται εις ποσοστόν 2%. Το ανωτέρω τέλος, όπερ από της ισχύος των Νόμ. 1624/1951 και Ν.Δ. 3016/1954 περιήλθεν εις τον Ε.Ο.Τ., αποδίδεται νυν εις το Δημόσιον δυνάμει της παρ.3 του άρθρ.11 του Νόμ. 4086/1960 (τόμ. 18 Δα. 13). Το ανωτέρω τέλος για το λουτρικό δικαίωμα καταργήθηκε από την παρ.9 άρθρ.29 Νομ. 1473/1984, ΦΕΚ Α΄ 127 (τομ. 27, σελ. 196,361). (Αντί για τη σελ.173(α)Σελ.173(β) Τεύχος Ζ111-Σελ.45 Ιατροί ιαματικών πηγών 18.Δ.δ.4 Άρθρ.4.-Προκειμένου περί ιαματικών πηγών αίτινες ανήκουσιν εις δήμους, κοινότητας ή ιδιώτας, υποχρεούνται οι ιδιοκτήται αυτών, όπως καταβάλλωσι την αντιμισθίαν των παρ’ αυταίς διοριζομένων ιατρών κατά το όλον ή κατά μέρος, οριζόμενον δια Δ/τος ομοίως υποχρεούνται όπως παρέχωσιν δωρεάν οίκησιν εις τους διοριζομένους ιατρούς καθ’ όλην την διάρκειαν της λουτρικής περιόδου. Άρθρ.5.-Επιτρέπεται εις τους δήμους ή κοινότητας, εις ων την ιδιοκτησίαν ανήκουσιν αι ιαματικαί πηγαί, όπως καταβάλλωσιν εξ ιδίων τας δαπάνας της εις την Εσπερίαν ειδικεύσεως εις την λουτροθεραπείαν των δια τας πηγάς των χρησιμοποιηθησομένων ιατρών, εν τη περιπτώσει δε ταύτη δύναται, τη αιτήσει των, ο κατά το άρθρ.1 διαγωνισμός να ενεργηθή κεχωρισμένως και να διεξαχθή μόνον μεταξύ των ιατρών των προερχομένων εκ της περιφερείας του αιτούντος δήμου ή κοινότητος. Ουδείς λουτρολόγος ιατρός μετατίθεται άνευ αποχρώντος λόγου από λουτροπόλεως εις λουτρόπολιν προ παρελεύσεως τριετίας. Άρθρ.6.-Εις ουδεμίαν πηγήν διορίζονται πλείονες των δύο ιατρών. Πάσα λεπτομέρεια δια την εφαρμογήν και εκτέλεσιν του παρόντος νόμου κανονίζεται δια Δ/τος. Εις εκτέλεσιν του άνω άρθρου, εξεδόθη το Β.Δ. της 20/27 Σεπτ. 1927. (Βλ. σχόλ. ανωτέρω άρθρ.3). Άρθρ.7.-Εις τους παραβαίνοντας τας δια του παρόντος ή των εις εκτέλεσιν αυτών Δ/των διατάξεις επιβάλλονται αι ποιναί των άρθρ.12 και 1 του Νόμ. 2188 περί ιαματικών πηγών (18.Δα.). 