15. ΝΟΜΟΣ 3730 της 29 Δεκ. 1928/3 Ιαν. 1929 Περί συμπληρώσεως του ν. ΤΟΔ΄ π. καταδιώξεως της ληστείας. Άρθρον 1 Η ωρισμένη αμοιβή δια την κατάδειξιν, σύλληψιν, ή τον φόνον ληστού δίδεται και όταν ο ληστής συλληφθή ή φονευθή εν τη αλλοδαπή και υπό αλλοδαπών. Εις την περίπτωσιν ταύτην ο υπουργός των Εσωτερικών, δι’ αποφάσεώς του, ορίζει πενταμελή εξ ανωτέρων δικαστικών και διοικητικών υπαλλήλων επιτροπήν, ήτις δέον να γνωματεύση περί του τρόπου της διανομής της αμοιβής της καταδείξεως, της συλλήψεως, ή του φόνου  Σελ. 104 ληστού εις τον καταδείκτην ή καταδείκτας και τους συλλαβόντας ή φονεύσαντας τούτον ή οπωσδήποτε συντελέσαντας εις τούτο, συντασσομένου σχετικού πρωτοκόλλου. Άρθρον 2 Οσάκις ο καταδείκτης του κρησφυγέτου ληστού ή ληστρικής συμμορίας δεν επιθυμεί να συνταχθή επ’ ονόματί του πρωτόκολλον καταδείξεως, τούτο συντάσσεται επ’ ονόματι του εις ον ανακοινούται η κατάδειξις. Επ’ ονόματι επίσης του ιδίου τούτου προσώπου εκδίδεται και εξοφλείται το ένταλμα και παρ’ αυτού λαμβάνει ο καταδείκτης την αμοιβήν. Αι διατάξεις του παρόντος νόμου ισχύουσι και επί καταδείξεων, συλλήψεων ή φόνων ληστών γενομένων από 1 Ιαν. 1928. 