4. ΓΝΩΜΟΔΟΤΗΣΙΣ ΝΟΜΙΚΗΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ ΙΚΑ Αριθ. 62485/9911 της 27 Ιαν. 1953 Μη υπαγωγή εις ασφάλισιν εκ πλάνης αρμοδίου οργάνου του ΙΚΑ. Εις απάντησιν του υπ’ αριθ. 12536 εγγράφου του Ασφαλιστικού Κλάδου (Δ/νσις Εσόδων, Τμήμα Ασφαλιστικών Σχέσεων) «περί του εάν η απόφασις, η αναγνωρίζουσα πλάνην χωρήσασαν εις το παρελθόν και συνεπεία της οποίας πρόσωπον τι δεν υπήχθη εις την ασφάλισιν, έχει αναδρομικήν ισχύν», έχομεν την τιμήν ν’ ανακοινώσωμεν την γνώμην ημών, γενομένην αποδεκτήν παρά του Νομικού Συμβουλίου, κατά την συνεδρίασιν αυτού της 14ης Ιαν. 1953, εισηγήσει του κ. Θ. Μακρή. Εν άρθρ. 4 παρ. 1 εδ. 2 του Ν. 6298/1934 είχε περιληφθή ειδική ρύθμισις, συμφώνως προς την οποίαν εν περιπτώσει υπαγωγής εις την ασφάλισιν  Σελ. 88 προσώπου, το οποίον το αρμόδιον ασφαλιστικόν όργανον εκ πλάνης έκρινεν ως μη υπαγόμενον εις την ασφάλισιν ταύτην, η νέα περί υπαγωγής εις την παρά τω Ι.Κ.Α. ασφάλισιν απόφασις δεν είχεν αναδρομικήν ισχύν, εκτός εάν ο εργοδότης ή ο ησφαλισμένος εζήτουν την αναδρομικήν υπαγωγήν του ησφαλισμένου εις την ασφάλισιν. Εις τον Α.Ν. 1846/1951 δεν περιελήφθη ανάλογος ρύθμισις. Υπό το κράτος της ισχύος αυτού γεννάται επομένως το ζήτημα, ποίαι αι συνέπειαι της εκ πλάνης του αρμοδίου οργάνου μη υπαγωγής προσώπου εις την παρά τω Ι.Κ.Α. ασφάλισιν, οσάκις διαπιστουμένης της πλάνης ανακαλείται η περί μη υπαγωγής εις την ασφάλισιν πεπλανημένη απόφασις του οργάνου. Συμφώνως προς την διάταξιν του άρθρ. 2 παρ. 1 του Α.Ν. 1846/1951, η υπαγωγή εις την παρά τω Ι.Κ.Α. αφάλισιν χωρεί υποχρεωτικώς και αυτοδικαίως ευθύς ως συντρέξωσι παρά τω προσώπω αι κατά νόμον προϋποθέσεις δια την τοιαύτην υπαγωγήν αυτού εις την ασφάλισιν του Ι.Κ.Α. Αναγκαία συνέπεια της ρυθμίσεως ταύτης είναι ότι η ασφαλιστική σχέσις του προσώπου προς το Ίδρυμα δημιουργείται άμα τη συνδρομή των κατά νόμον προϋποθέσεων, η δε πεπλανημένη απόφασις του αρμοδίου οργάνου του Ι.Κ.Α. περί μη υπαγωγής του προσώπου εις την παρ’ αυτώ ασφάλισιν στερείται εννόμου σημασίας ως προς την παρά τω Ι.Κ.Α. ασφάλισιν τούτου. Εκ των ανωτέρω παρέπεται, ότι από της συνδρομής των κατά νόμον προϋποθέσεων δια την υπαγωγήν προσώπου τινός εις την ασφάλισιν του Ι.Κ.Α. δημιουργούνται αι αντίστοιχοι υποχρεώσεις του εργοδότου καταβολής εισφορών εις το Ι.Κ.Α., ουδόλως δε θίγονται αύται εκ της περί μη υπαγωγής του προσώπου πεπλανημένης αποφάσεως του αρμοδίου οργάνου του Ι.Κ.Α. Είναι βεβαίως προφανές, ότι εις τας περιπτώσεις ταύτας, εν σχέσει προς τας αναδρομικώς οφειλομένας εισφοράς, δεν δύναται να τύχη εφαρμογής η διάταξις του εδ. 2 της παρ. 5 του άρθρ. 26 του Α.Ν. 1846/1951 περί της υποχρεώσεως του εργοδότου καταβολής της τε εργοδοτικής και της εισφοράς του ησφαλισμένου, εν περιπτώσει καθυστερήσεως καταβολής των εισφορών πέραν του διμήνου, ως επίσης, ότι η υποχρέωσις του εργοδότου περιορίζεται εντός των χρονικών ορίων, τα οποία ισχύουν δια την παραγραφήν του δικαιώματος του Ι.Κ.Α. προς είσπραξιν εισφορών (άρθρ. 27 παρ. 7 Α.Ν. 1846/1951). 15Β.Β.ω.3-4 Διάφορα Υπαγωγή σε ασφάλιση και είσπραξη εισφορών 15Β.Γ.α.1-6 