11. ΝΟΜΟΣ 5060 της 30/30 Ιουν. 1931 Περί τύπου, προσβολών της τιμής εν γένει και άλλων σχετικών διατάξεων. Με την παρ. 1 άρθρου μόνου του Νόμ. 2243/30 Σεπτ./30 Οκτ. 1994 (ΦΕΚ Α΄ 162), κατωτ. αριθ. 26, κατηργήθηκαν οι ποινικές διατάξεις, ουσιαστικές και δικονομικές, του παρόντος νόμου και διατηρήθηκαν σε ισχύ οι διατάξεις των άρθρ. 29 & 30, όπως ισχύουν. ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΙΑ΄ Περί ασέμνων δημοσιευμάτων Οι περί ασέμνων δημοσιευμάτων Ελληνικοί νόμοι εφαρμόζονται καθ’ ημεδαπών και αλλοδαπών, ανεξαρτήτως από των νόμων του τόπου της τελέσεως, και δια πράξεις τελεσθείσας εν τη αλλοδαπή, δυνάμει του άρθρ. 8 του Ποιν. Κώδικος (τόμ. 8 σελ. 22). ΄Αρθρ.29.-1.Όστις, προς τον σκοπόν εμπορίας, ή διανομής, ή δημοσία εκθέσεως, παρασκευάζει, αποκτά, κατέχει, μεταφέρει, εισάγει εις το Κράτος ή εξάγει, ή καθ’ οιονδήποτε τρόπον τίθησιν εις κυκλοφορίαν έγγραφα, έντυπα, συγγράμματα, σχέδια, εικόνας, ζωγραφίας, εμβλήματα, φωτογραφίας, κινηματογραφικάς ταινίας, ή άλλα αντικείμενα άσεμνα, οιουδήποτε είδους, όστις μεταχειρίζεται οιονδήποτε μέσον δημοσιότητος προς διευκόλυνσιν της κυκλοφορίας ή του εμπορίου των αυτών ασέμνων αντικειμένων, «τιμωρείται δια φυλακίσεως τουλάχιστον ενός μηνός και δια χρηματικής ποινής τουλάχιστον 30.000 μεταλλικών δραχμών. Εν υποτροπή δε δια φυλακίσεως τουλάχιστον 6 μηνών και δια χρηματικής ποινής τουλάχιστον 50.000 μεταλλικών δραχμών. Εάν όμως η καθ’ υποτροπήν πράξις ετελέσθη δια δημοσιεύματος εν εφημερίδι ή περιοδικώ, η χρηματική ποινή δεν δύναται να είναι ελάσσων των 200.000 μεταλλικών δραχμών. Εν προκειμένω εφαρμόζονται κατ’ αναλογίαν αι διατάξεις του άρθρ. 82 παρ. 4 του Ποινικού Κώδικος». Η εντός « » περίοδος αντικατεστάθη ως άνω δια του άρθρ. 26 Ν.Δ. 2493/1953. 2.Δια της καταδικαστικής αποφάσεως απαγγέλλεται και η δήμευσις των εν άρθρ. 1 της εν Γενεύη υπογραφείσης συμβάσεως αναφερομένων αντικειμένων, ως και των τυπογραφικών και φωτογραφικών πλακών, της καταστροφής αυτών ενεργουμένης επιμελεία της αστυνομικής αρχής, δαπάνη του καταδικασθέντος, ήτις και προσδιορίζεται κατ’ αποκοπήν δια της καταδικαστικής αποφάσεως και εισπράττεται συγχρόνως μετά των εξόδων και τελών  δια γραμματίου παρακαταθήκης. Εάν το επιλήψιμον αντικείμενον αποτελή μέρος δημοσιεύματος περιέχοντος και μη επιλήψιμα μέρη, δύναται το δικαστήριον, εφ’ όσον είναι δυνατός ο περιορισμός, να περιορίση την δήμευσιν και καταστροφήν δια μόνον το επιλήψιμον μέρος. Η δήμευσις και καταστροφή του εν τω προηγουμένω εδαφίω αντικειμένου δύναται να διαταχθή, κατά την κρίσιν του δικαστηρίου και εν περιπτώσει αθωώσεως, της δαπάνης της καταστροφής βαρυνούσης εν τοιαύτη περιπτώσει το Δημόσιον. «΄Αρθρ.30.-΄Ασεμνα κατά τις περιπτώσεις του προηγούμενου άρθρου θεωρούνται τα χειρόγραφα, έντυπα εικόνες και λοιπά αντικείμενα, όταν, σύμφωνα με το κοινό αίσθημα, προσβάλλουν την αιδώ. Δεν θεωρούνται άσεμνα τα έργα τέχνης ή επιστήμης και ιδίως αυτά που ανήκουν στην πολιτιστική δημιουργία της ανθρωπότητας ή που συμβάλλουν στην προώθηση της ανθρώπινης γνώσης, εκτός από την περίπτωση όπου προσφέρονται προς πώληση, πωλούνται ή παρέχονται ειδικά, σε πρόσωπα ηλικίας κάτω των 18 ετών και για σκοπούς άλλους, εκτός από τη σπουδή. Για το χαρακτηρισμό έργου ως ανήκοντος στις παραπάνω εξαιρέσεις ο εισαγγελέας μπορεί να προκαλέσει συμβουλευτική γνωμοδότηση πενταμελούς επιτροπής, την οποία διορίζει ο ίδιος από παιδαγωγούς, καθηγητές της Ανώτατης Σχολής των Καλών Τεχνών και μέλη συλλόγων για την προστασία της παιδικής ηλικίας ή όπου δεν υπάρχουν τέτοια πρόσωπα, τριμελούς επιτροπής από παιδαγωγούς και λογίους». Το άρθρ. 30 αντικαταστάθηκε ως άνω από το άρθρ. 3 Νόμ. 1291/1-4 Οκτ. 1982 (ΦΕΚ Α΄ 122), τόμ. 8 σελ. 67. (Αντί για τις σελ. 335(γ)-342(α) Σελ. 335(δ) Τεύχος 1286- Σελ. 107 Αδικήματα τύπου 18.Υ.α.11 