8. ΝΟΜΟΣ ΓΡΛΑ΄ της 19/22 Ιουν. 1906 Περί επεκτάσεως των επί ενεχύρω πλεονεκτημάτων υπέρ της Λαϊκής Τραπέζης. Άρθρ.1.-Εις την δια του Β.Δ. της 24 Ιουν. 1905 ανεγνωρισμένην Λαϊκήν Τράπεζαν παρέχεται το δικαίωμα να δέχηται ως ενέχυρον παν πράγμα εκ των εν τη συναλλαγή, (εφαρμοζομένων ως προς τα τοιαύτα ενέχυρα των διατάξεων του ν.ΩΚΘ΄ της 18 Απρ. 1880. Αλλά προς εκποίησιν ενεχύρου αξίας ελάσσονος των δραχμών εκατόν, η εκ μέρους της Λαϊκής Τραπέζης προειδοποίησις του οφειλέτου δεν είναι υποχρεωτική, της σχετικής δια την σύστασιν του επί ενεχύρω δανείου αποδείξεως της Λαϊκής Τραπέζης δυναμένης να εκδίδηται και ανωνύμως μέχρι του προειρημένου ποσού, αλλ’ εις πρόσωπα  έχοντα γνωστήν κατοικίαν. Προσέτι η δια συμβολαιογράφου εκποίησις δύναται να γίνη και δια μιας πράξεως    επί   πλειόνων,   του   αυτού   ή  διαφόρων Σελ. 213 Διάφορες Τράπεζες 12.Θ.ω.1-8 οφειλετών, ενεχύρων, των οποίων η εκτιμηθείσα αξία δεν υπερβαίνει ολικώς τας δραχμάς πεντακοσίας, αλλά μετά ένα μήνα αφ’ ής η απαίτησις καταστή ληξιπρόθεσμος). Τα εντός ( ) κατηργήθησαν κατά μεν την α΄ περίοδον λόγω της καταργήσεως του ν.ΩΚΘ΄ (πρβλ. άρθρ. 96 παρ. 1 περίπτ. α΄ και 97 παρ. 1 Ν.Δ. 17 Ιουλ./13 Αυγ. 1923, 12Βα.4), κατά δε την β΄ περίοδον, ως αντικείμενα εις τας διατάξεις του άνω Δ/τος δυνάμει του άρθρ. 96 παρ. 1 περίπτ. β΄αυτού. Άρθρ.2.-Τα ενέχυρα άπαξ παραδοθέντα εις την Λαϊκήν Τράπεζαν, θεωρούνται ως προς ταύτην και ως προς πάντα εκ της ενεχυριάσεως ειδικόν διάδοχον υπέγγυα δια την δανεισθείσαν ποσότητα, ή το τίμημα, οποιοσδήποτε και αν είναι ο ιδιοκτήτης. Άρθρ.3.-Ο υπό της Λαϊκής Τραπέζης λαμβανόμενος τόκος δια τα επί ενεχύρω δάνεια εν γένει δεν δύναται να υπερβαίνει τα 8% ετησίως. Δια δε δικαιώματα εκτιμήσεως ή φυλάξεως των ενεχύρων ή οιαδήποτε άλλα επιτρέπεται η εφ’ άπαξ  λήψις ποσοστού, μη υπερβαίνοντος όμως εν συνόλω το 1% επί της δανειζομένης ποσότητος, οποιαδήποτε και αν η η διάρκεια του δανείου, είτε η αρχικώς είτε η κατά παράτασιν συνεπεία ανανεώσεων συνομολογηθείσα. Περί του πλειστηριασμού των εις την Λαϊκήν Τράπεζαν διδομένων ενεχύρων βλ.άρθρ. 891 Πολ. Δικονομίας, ως ετροποποιήθη υπό του άρθρ. 2 ν.ΓΦΝΔ΄ (10 Αα.1 και 10.Βα.2) 