8. ΑΝΑΓΚ. ΝΟΜΟΣ υπ’ αριθ. 301 της 29 Οκτ./4 Νοεμ. 1936 Περί τροποποιήσεως και συμπληρώσεως διατάξεών τινων του νόμ. 5613/1932. Ο νόμ. 5613/1932, αφορών το προσωπικόν των ΣΕΚ. παρατεθήσεται εις το επόμενον κεφάλαιον Γ΄. Άρθρ.1.-Εφ’ όσον ισχύοντες Νόμοι ή Κανονισμοί Ταμείων Προνοίας δεν προβλέπουσιν όρια ηλικίας δια το προσωπικόν των Σιδηροδρομικών και Τροχιοδρομικών Επιχειρήσεων ορίζονται τοιαύται ως εξής: Το 65ον έτος δια τους Διευθυντάς, Προϊσταμένους Υπηρεσιών και Τμηματάρχας, εξαιρέσει των Μηχανικών, δι’ ους ως όριον ηλικίας ορίζεται το εκάστοτε ισχύον δια τους αντιστοίχους βαθμούς των Μηχανικών του Υπουργείου Σιδηροδρόμων και Αυτοκινήτων. Το 55ον δια το προσωπικόν των ατμαμαξών και αμαξοστοιχιών των ελεγκτών αμαξοστοιχιών περιλαμβανομένων, και το 60όν έτος δι’ άπαν το λοιπόν προσωπικόν. Περί του ορίου ηλικίας βλ. το κατωτέρω Ν.Δ. 672/1948 και το άρθρ. 189 του Δημοσιοϋπαλληλικού Κώδικος. Η ηλικία καθορίζεται επί τη βάσει του επισήμου μητρώου εκάστης επιχειρήσεως, ως αναγράφεται εν αυτών κατά την 1ην Ιαν. 1931, απαραδέκτου ούσης πάσης μεταγενεστέρας καθ’ οιονδήποτε τρόπον διορθώσεως αυτής, πλην της δια της προαγωγής επισήμου αντιγράφου ληξιαρχικής πράξεως συνταχθείσης κατά την γέννησιν. Δια τους συμπληρούντες τα ούτω τεθέντα όρια ηλικίας εάν είναι μέτοχοι του τυχόν παρά τη επιχειρήσει λειτουργούντος Ταμείου Προνοίας, εφαρμόζονται αι διατάξεις του Κανονισμού αυτού. Δια την περίπτωσιν όμως μη εμπροθέσμου υποβολής της παραιτήσεως των κατά την προηγουμένην παράγραφον προειδοποιουμένων, το Δ.Σ. εκάστης επιχειρήσεως δύναται κατά την κρίσιν του να προβαίνη εις την απόλυσιν αυτών. Εις τας περιπτώσεις και των δύο προηγουμένων παραγράφων δεν ισχύουσιν αι διατάξεις του νόμ. 2112/1920 και των τυχόν μεταγενεστέρων αυτού τροποποιήσεων. Σελ. 96,04 Τεύχος 449-Σελ.44 Εάν υπέρ του προσωπικού Σιδηροδρομικής ή Τροχιοδρομικής τινος επιχειρήσεως δεν υφίσταται Ταμείον Προνοίας η απόλυσις των συμπληρούντων τα κατά τα ως άνω τεθέντα όρια ηλικίας, της τε εσωτερικής και εξωτερικής υπηρεσίας γίνεται συμφώνως προς τον νόμ. 2112 και τας μεταγενεστέρας αυτού τροποποιήσεις. Η κατά τον προειρημένον νόμ. 2112 γενομένη καταγγελία της συμβάσεως εργασίας δεν απαλλάσει την επιχείρησιν της υποχρεώσεως προς αποζημίωσιν δια του ημίσεος της αποζημιώσεως ην έδει να καταβάλη αύτη εάν δεν εγίνετο η σχετική προειδοποίησις. Εν περιπτώσει αδυναμίας των οικείων Ταμείων Προνοίας προς καταβολήν των βοηθημάτων λόγω αθρόας εξόδου των υπερηλίκων, καταβάλλονται ταύτα υπό των οικείων επιχειρήσεων υπό μορφήν ατόκου δανείου προς τα ως είρηται Ταμεία, εξοφλουμένου τμηματικώς εις δέκα ετησίας δόσεις. Εντός τριών το πολύ μηνών από της υποβολής σχετικής αιτήσεως δέον να τεθή εις την διάθεσιν του αιτούντος η αποζημίωσις ή το βοήθημα όπερ ούτος δικαιούται λαμβάνειν κατά τα ανωτέρω, της προθεσμίας ταύτης παρερχομένης απράκτου ουχί εξ υπαιτιότητος του αιτούντος, αι υποβληθείσαι παραιτήσεις ή αι γενόμεναι απολύσεις των υπερηλίκων θεωρούνται ως ουδέποτε γενόμεναι, ο δε παραιτηθείς ή απολυθείς επανέρχεται αυτοδικαίως εις ην προ της εξόδου του εκ της υπηρεσίας κατείχε θέσιν. Αι επιχειρήσεις δύνανται να καθορίσωσι τίνες εκ των συμπληρωσάντων τα όρια ηλικίας κατ’ εξαίρεσιν των ανωτέρω διατάξεων, λόγω σοβαράς υπηρεσιακής ανάγκης, δύνανται άνευ απωλείας των δικαιωμάτων των να παραμείνωσιν εν υπηρεσία και πέραν του ορίου της ηλικίας. 21.Β.β.8 Προσωπικό Σιδηροδρόμων- Ο.Σ.Ε.- Σιδηροδρομικών Επιχειρήσεων Άρθρ.2.-1.Τα οικεία Ταμεία Συντάξεως των Σιδηροδρομικών και Τροχιοδρομικών Επιχειρήσεων, υποχρεούνται, να τηρώσιν ιδιαιτέρους λογαριασμούς δια τας παρ’ αυτών παρεχομένας συντάξεις εις τους υπό των Επιχειρήσεων απολυομένους, λόγω ορίου ηλικίας, συμφώνως με τον παρόντα νόμον, μετόχους αυτών. 2.Εις περίπτωσιν καθ’ ην η παρά των ανωτέρω Ταμείων καταβολή Συντάξεων εις τους λόγω ορίου ηλικίας απολυθέντας παρά των Επιχειρήσεων Μετόχους αυτών, συμφώνως με τον παρόντα νόμον, ήθελεν επιφέρει οικονομικήν ανεπάρκειαν, υποχρεούσαν αυτά εις μείωσιν των παρεχομένων συντάξεων η καταβολή τούτων εν όλω ή εν μέρει εις τους Συνταξιούχους της ανωτέρω κατηγορίας βαρύνει τας οικείας Επιχειρήσεις και καταβάλλεται παρ’ αυτών κατά μήνα και εις την πρώτην ημέραν εκάστου μηνός προς τα ενδιαφερόμενα Ταμεία Συντάξεων. 3.Η κατά το προηγούμενον εδάφιον οικονομική ανεπάρκεια των Ταμείων Συντάξεων ελέγχεται και διαπιστούται παρά τριμελούς Επιτροπής αποτελουμένης εξ ενός αντιπροσώπου του Ταμείου, ενός αντιπροσώπου της Επιχειρήσεως οριζομένων παρ’ αυτών και ενός εκ των υπαλλήλων του διαχειριστικού ελέγχου του Υφυπουργείου Εργασίας, οριζομένου παρά του Υπουργού Εργασίας. 4.Η Επιτροπή αποφαίνεται περί της οικονομικής ή ου ανεπαρκείας του Ταμείου λαμβάνουσα υπ’ όψιν την υφισταμένην κατάστασιν των τε προσόδων ως και των προς τους μετόχους παροχών αυτού. 5.Την σύστασιν της Επιτροπής ζητεί το ενδιαφερόμενον Ταμείον, το δε πόρισμα του ελέγχου αυτής υποβάλλεται δι’ εκθέσεώς της προς το Υφυπουργείον Εργασίας, όπερ υποχρεούται εντός μηνός από της υποβολής και εις περίπτωσιν καθ’ ην διαπιστούται ότι επήλθεν ή ήθελεν επέλθει οικονομική ανεπάρκεια, οφειλομένη εις την εν τω εδαφ. 2 του παρόντος άρθρου αναφερομένην αιτίαν, να κοινοποιήση ταύτην προς την οικείαν επιχείρησιν, ορίζον το μέρος ή το όλον της παρ’ αυτής καταβλητέας συντάξεως δι’ έκαστον των συνταξιούχων της ανωτέρω κατηγορίας ως και την ημερομηνίαν της ενάρξεως της καταβολής. 6.Η ως ανωτέρω Επιτροπή αποφαίνεται κατά πλειοψηφίαν των μελών αυτής. 7.Αι επιχειρήσεις οσάκις νομίζουσιν ότι επήλθε μεταβολή της οικονομικής καταστάσεως των Ταμείων, έχουν το δικαίωμα να ζητήσουν την σύστασιν της Επιτροπής του παρόντος άρθρου, προς διαπίστωσιν της τυχόν οικονομικής επαρκείας αυτών, οπότε και παύει η εκ μέρους των επιχειρήσεων καταβολή του όλου ή μέρους των Συντάξεων. Άρθρ.3.-(Αντικαθίστανται αι παράγραφοι τρίτη και τετάρτη άρθρ. 4 νόμ. 5613/1932). Πάσα διάταξις αντικειμένη εις τον παρόντα νόμον καταργείται. 