1. ΑΝΑΓΚ. ΝΟΜΟΣ υπ’ αριθ. 567 της 23 Μαρτ./1 Απρ. 1937. Περί μετατροπής της επαγγελματικής ξενοδοχειακής σχολής εις Σχολήν Τουριστικών Επαγγελμάτων. Άρθρ.1.-Η δυνάμει του άρθρ.5 του Α.Ν. της 12 Ιουν. 1935 (18. Ζβ. 1) περί συστάσεως Οργανισμού Πανελληνίου Ενώσεως Τουριστικών Ξενοδοχείων συσταθείσα, δια του Β.Δ/τος της 24 Απρ./8 Μαΐου 1936 Επαγγελματική Ξενοδοχειακή Σχολή, μετατρέπεται και μετονομάζεται από της ισχύος του παρόντος εις Σχολήν Τουριστικών Επαγγελμάτων. Η Σχολή εδρεύει εν Αθήναις και αποτελεί νομικόν πρόσωπον δημοσίου δικαίου. Το υφυπουργείον Τύπου και Τουρισμού ασκεί εποπτείαν επί της Σχολής δια της διευθύνσεως τουριστικής οργανώσεως. Το ανωτέρω αναφερόμενον Β.Δ/μα κατηργήθη υπό του άρθρ.10 του παρόντος. άρθρ.4 Α.Ν. 1108/1938 (18.Ζα.), ως επίσης και Β.Δ. 18/27 Νοεμ. 1937 περί τρόπου εισπράξεως των πόρων της Σχολής Τουριστικών Επαγγελμάτων. 18.Β.η.1 Σχολή Τουριστικών Επαγγελμάτων 304 Άρθρ.8.-(Δια Β.Δ/τος εκδιδομένου μερίμνη του υφυπουργού Τύπου και Τουρισμού μετά γνώμην του διοικητικού συμβουλίου της σχολής θέλουσι καθορισθή τα καθήκοντα και δικαιώματα του Β. Επιτρόπου και του διοικητικού συμβουλίου της σχολής ως και πάντα τ’ αφορώντα εις την διοίκησιν, διαχείρισιν και λειτουργίαν αυτής, τας απαιτηθησομένας αποζημιώσεις και δαπάνας εν γένει, τα του διοικητικού, διαχειριστικού, διδακτικού κλπ. προσωπικού και της αμοιβής αυτού, τα περί πειθαρχικού συμβουλίου ως και πάσα λεπτομέρεια αφορώσα την λειτουργίαν της σχολής. Δια του οργανισμού της σχολής, υπό του διοικητικού συμβουλίου της σχολής καταρτιζομένου και δια Β.Δ/τος κυρουμένου και εκδιδομένου υπό των υπουργών των Οικονομικών και Τύπου και Τουρισμού, θέλουσι κανονισθή πάντα τα αφορώντα εις την εκπαίδευσιν των μαθητών της σχολής, τα τμήματα αυτής, ο αριθμός των μαθητών εν εκάστω τμήματι, ο χρόνος της φοιτήσεως, η ετήσια διάρκεια των μαθημάτων, τα των εξετάσεων, τα δίδακτρα, τα προσόντα των δυναμένων να φοιτήσουν, η διδακτέα ύλη και η κατανομή αυτής, αι ώραι διδασκαλίας εκάστου μαθήματος και παν εν γένει ζήτημα αφορών την εν τη σχολή εκπαίδευσιν και φοίτησιν καθώς και την πρακτικήν μόρφωσιν των εις αυτήν φοιτώντων. Ζητήματα τινά εκ των ανωτέρω δύνανται να κανονισθώσι δια του εσωτερικού κανονισμού της σχολής καταρτιζομένου υπό του διοικ. συμβουλίου και εγκρινομένου υπό του υπουργού Τύπου και Τουρισμού. Δια Δ/των εκδιδομένων μερίμνη του υφυπουργού Τύπου και Τουρισμού μετά σύμφωνον γνώμην του διοικητικού συμβουλίου της σχολής δύνανται να ιδρυθούν παραρτήματα της σχολής εις άλλας πόλεις της Χώρας συντηρούμενα εκ των πόρων αυτής. Το διοικ. συμβούλιον της σχολής δύνανται δι’ αποφάσεώς του να καθορίση διαφόρους διευκολύνσεις ας η σχολή θέλει παρέχει εις τους εξ επαρχιών μαθητάς σχετικώς προς την κατοικίαν και διατροφήν αυτών. Η τροποποίησις των εν τω παρόντι άρθρω Δ/των δεν επιτρέπεται άνευ της συμφώνου γνώμης των 2/3 των μελών του διοικ. συμβουλίου της σχολής). Εις εκτέλεσιν της παρ.1 εξεδόθη το Β.Δ. της 14/19 Ιουλ. 1937 περί διοικήσεως και λειτουργίας της Σχολής Τουριστικών Επαγγελμάτων, και  Εις εκτέλεσιν της παρ.2 εξεδόθη το Β.Δ. της 3/18 Σεπτ. 1937 περί οργανισμού της Σχολής Τουριστικών Επαγγελμάτων Βλ. ήδη άρθρ.1 Ν.Δ. 688/1948 (κατωτ. αριθ. 4). Άρθρ.9.-Οι διευθύνοντες επιχειρήσεις ανηκούσας εις τουριστικά επαγγέλματα εν γένει υποχρεούνται να παρέχωσιν επί τη αιτήσει της σχολής ακριβείς προς αυτήν πληροφορίας. Οι μη συμμορφούμενοι προς την ανωτέρω διάταξιν τιμωρούνται τη εγκλήσει της διοικήσεως της σχολής δια προστίμου μέχρι (5.000) δραχμών. Δια το μέτρον των χρηματικών ποινών βλ. άρθρ.2 Ν. 110/1945 και άρθρ.57 Ποιν. Κώδικος (τόμ. 8 σελ. 6 και 28). Άρθρ.10.-Η υπό στοιχείον γ΄ παράγραφος «περί παροχής καταλλήλου μορφώσεως κλπ.» ως και η προτελευταία παράγραφος του άρθρ. 5 του Α.Ν. της 12 Ιουν. 1935 περί συστάσεως Οργανισμού Πανελληνίου Ενώσεως Τουριστικών Ξενοδοχείων (18.Ζβ.1) καταργούνται. Ωσαύτως καταργείται το Β.Δ. της 24 Απρ. 1936 περί συστάσεως επαγγελματικής Ξενοδοχειακής Σχολής. Άρθρ.11.-Δια Β.Δ/των εκδιδομένων μερίμνη του υφυπουργού Τύπου και Τουρισμού θέλουσι κανονισθή πάσαι αι λεπτομέρειαι αφορώσαι την εκτέλεσιν του παρόντος νόμου, ούτινος η ισχύς άρχεται από της δημοσιεύσεως αυτού εν τη Εφημερίδι της Κυβερνήσεως. Άρθρ.2.-(Αναφέρεται εις τους σκοπούς της Σχολής περί ων βλ. άρθρ.2 Β.Δ. 9/16 Ιουλίου 1952). Άρθρ.3.-(Αναφερόμενον εις τον τρόπον διοικήσεως της Σχολής και την σύνθεσιν και λειτουργίαν του Διοικητικού Συμβουλίου αυτής, κατηργήθη δια των νεωτέρων διατάξεων των άρθρ.1 παρ. Γ΄ Κ.Δ. 20 Φεβρ./28 Μαΐου 1942 και άρθρ.2 παρ. Γ΄ Β.Δ. 17/30 Οκτ. 1946, του θέματος ρυθμιζομένου ήδη δια των άρθρ. 5-7 Β.Δ. 9/16 Ιουλ. 1952). Άρθρ.4.-Εις την σχολήν δύνανται να φοιτήσουν προς μετεκπαίδευσιν οι εργαζόμενοι εις τουριστικά επαγγέλματα, ως ταύτα θέλουσι καθορισθή δι’ αποφάσεως του υφυπουργού Τύπου και Τουρισμού. Εις την σχολήν ωσαύτως δύνανται να φοιτήσουν προς εκπαίδευσιν και οι επιθυμούντες να εργασθούν εις τουριστικά επαγγέλματα. Δύνανται, δια Δ/τος, μετά σύμφωνον γνώμην του διοικ. συμβουλίου της Σχολής, να συσταθούν τμήματα προς εκπαίδευσιν των ασχολουμένων εις επαγγέλματα σχετικά προς τον τουρισμόν. Εις εκτέλεσιν της παρ.1 εξεδόθη η Υπ. Απόφ. 10039. Η δι’ ης ωρίσθησαν ως τουριστικά επαγγέλματα τα εξής: 1)Τα ξενοδοχεία ύπνου εν γένει. 2)Τα εστιατόρια εν γένει (εστιατόρια, ζυθεστιατόρια, οινομαγειρεία κλπ.), 3)Τα ζαχαροπλαστεία και γαλακτοπωλεία εν γένει, 4)Τα καφενεία. 5)Τα κέντρα διασκεδάσεως. 6)Τα τουριστικά γραφεία και γραφεία ταξειδίων. Βλ. και άρθρ.1 παρ. 1 Α.Ν. 1429/1938, κατωτέρω αριθ.2 και άρθρ.6 Α.Ν. 1108/ 1938.18.Ζα. Άρθρ.5.-Οι ευδοκίμως φοιτήσαντες εις την σχολήν και λαβόντες πτυχίον έκ τινος τμήματος αυτής απολαμβάνουν των εξής πλεονεκτημάτων: 1.Προσλαμβάνονται υποχρεωτικώς εις τας κενουμένας θέσεις της ειδικότητός των εις επιχειρήσεις ανηκούσας εις τουριστικά επαγγέλματα κατ’ απόλυτον προτίμησιν, κατά το δια Δ/τος καθορισθησόμενα. Εργοδόται μη συμμορφούμενοι προς την παρούσαν διάταξιν τιμωρούνται τη εγκλήσει παντός ενδιαφερομένου δια προστίμου μέχρι (2.000) δραχμών και δια φυλακίσεως μέχρις ενός μηνός. Σχετικώς εξεδόθη το Β.Δ. 15/21 Μαρτ. 1940 περί τρόπου προσλήψεως και απολύσεως πτυχιούχων της Σχολής Τουριστικών Επαγγελμάτων. Δια το μέτρον των χρηματικών ποινών βλ. άρθρ.2 Ν. 110/1945 και άρθρ.57 Ποιν. Κώδικος (τομ. 8 σελ. 6 και 28) εν συνδυασμώ προς το άρθρ.6 παρ. 1 Ν.Δ. 3016/954 (18. Δβ). 2.Θεωρούνται υπάλληλοι εις τας μετά των εργοδοτών σχέσεις των εφόσον έχουν συμπεπληρωμένην διετή υπηρεσίαν εις εργασίαν της ειδικότητός των. 3.Οι δεικνύοντες εξαιρετικά προσόντα δύνανται να αποστέλλωνται εις ανωτέρας σχολάς της αλλοδαπής προς συμπλήρωσιν της μορφώσεώς των δαπάνη της σχολής, ήτις θέλει ωσαύτως ενεργή όπως επιτρέπεται εις τους αποφοίτους της να συμπληρώνουν την πραγματικήν των μόρφωσιν εις ξενοδοχεία ξένων χωρών. Εργοδότης προσλαβών εις την υπηρεσίαν του πτυχιούχον της Σχολής Τουριστικών Επαγγελμάτων ή ευδοκίμως μετεκπαιδευθέντα εις αυτήν και κρίνων αυτόν ακατάλληλον, αναφέρεται εις την επιτροπήν του άρθρ. 13 του Νόμ. Σελ. 93 Σελ. 88,16(α) Σχολή Τουριστικών Επαγγελμάτων 18.Β.η.1 303 394/1936 περί χαρακτηρισμού και όρων εργασίας προσωπικού ξενοδοχείων (18.Ζγ), ήτις αποφαίνεται περί του βασίμου ή μη των ισχυρισμών του αναφερομένου. Εις περίπτωσιν καθ’ ην η επιτροπή κρίνη τούτον ως ακατάλληλον, ο εργοδότης δύναται να απολύση αυτόν άνευ αποζημιώσεως. Η απόφασις της ως άνω επιτροπής ορίζει και τον χρόνον μέχρι δύο ετών το πολύ, καθ’ ο ο κριθείς ως ακατάλληλος υπάλληλος στερείται του δικαιώματος της κατά προτίμησιν προσλήψεως αυτού παρ’ εργοδότου. Εργοδότης απολύων λόγω ακαταλληλότητος υπάλληλον προσληφθέντα κατά τας διατάξεις της υπ’ αριθ. 1 παραγράφου του παρόντος άρθρου, παρά την γνώμην της ανωτέρω επιτροπής, υποχρεούται να καταβάλη εις τον απολυόμενον αποζημίωσιν διπλασίαν της οριζομένης υπό του Νόμ. 2112/1920 ως ούτος ετροποποιήθη μεταγενεστέρως. Άρθρ.6.-Δι’ αποφάσεως του υφυπουργού Τύπου και Τουρισμού δημοσιευομένης εις την Εφημερίδα της Κυβερνήσεως δύναται να απαγορευθή επί ταις ποιναίς του προηγουμένου άρθρου είτε γενικώς, είτε εις ωρισμένας περιφερείας η εν τουριστικοίς ξενοδοχείοις εργασία υπαλλήλων μη αποφοίτων της Σχολής Τουριστικών Επαγγελμάτων ή μη ευδοκίμως μετεκπαιδευθέντων εις αυτήν. Άρθρ.7.-Οι πόροι της σχολής συνίστανται: (1.Εκ μηνιαίας συνδρομής δύο δραχμών καταβαλλομένης υπό παντός εργαζομένου ανεξαρτήτως φύλου και επί οιαδήποτε αμοιβή εις επιχειρήσεις απάσης της χώρας ανηκούσας εις τουριστικά επαγγέλματα, ως ταύτα θέλουσι καθορισθή συμφώνως προς το άρθρ. 4 του παρόντος νόμου. Η συνδρομή αύτη κρατείται από πάντα υπόχρεων υπό του εργοδότου κατά μήνα και καταβάλλεται επ’ ονόματι της σχολής εις ένα εκ των καταστημάτων της Εθνικής Τραπέζης της Ελλάδος ή όπου και όπως ήθελεν ορίσει το Διοικητικόν Συμβούλιον της Σχολής. 2.Εκ μηνιαίας συνδρομής τριών δραχμών δι’ έκαστον ως ανωτέρω εργαζόμενον. Η συνδρομή αύτη βαρύνει τους εργοδότας και καταβάλλεται ως και συγχρόνως προς την ανωτέρω συνδρομήν). Εργοδότης δηλώσας ανακριβή αριθμόν εργαζομένων παρ’ αυτώ προσώπων ή παραλείψας να κρατήση τον υπ’ αριθ. 1 πόρον ή αμελήσας να καταθέση εντός της τασσομένης προθεσμίας τους υπ’ αριθ. 1 και 2 πόρους, τιμωρείται τη εγκλήσει της διοικήσεως της σχολής δια των εν άρθρ. 5 προβλεπομένων ποινών, εν υποτροπή δε μέχρι του διπλασίου αυτών, εισάγεται δε και εκδικάζεται κατά την διαδικασίαν των επ’ αυτοφώρω αδικημάτων. Τα εις χρηματικάς ποινάς καταλογιζόμενα ποσά περιέχονται εις την σχολήν. (3.Εκ των εσόδων του ποσοστού 0,50% επί του φιλοδωρήματος του προσωπικού των ξενοδοχείων, όπερ περιέρχεται και διατίθεται υπέρ της Σχολής Τουριστικών Επαγγελμάτων μετά των μέχρι τούδε περιελθόντων ποσών εις την Σιβιτανίδειον Σχολήν  Σελ. 94 ως και εκείνων ων η πληρωμή καθυστερείται εισέτι). Οι μη εισπράττοντες ως και οι μη εμπροθέσμως καταβάλλοντες το προϊόν του ως άνω εσόδου συμφώνως προς τας οδηγίας του Διοικητικού Συμβουλίου της Σχολής τιμωρούνται με τας ποινάς του προηγουμένου εδαφίου. (4.Εξ ετησίας επιχορηγήσεως του υφυπουργού Τύπου και Τουρισμού διατιθεμένης εκ του τακτικού κονδυλίου επιχορηγήσεων του προϋπολογισμού αυτού. 5.Εκ των διδάκτρων. 6.Εκ δωρεάν και παντός άλλου εσόδου νομίμως περιερχομένου εις την σχολήν). Οι πόροι της Σχολής Τουριστικών Επαγγελμάτων ορίζονται ήδη δια της παρ.2 άρθρ.1 Ν.Δ. 2116/1943 (κατωτ. αριθ. 3). Αι ποινικαί διατάξεις του ανωτέρω άρθρου διετηρήθησαν εν ισχύϊ δια της παρ.4 άρθρ.2 Ν.Δ. 1116/1943. Βλ. άρθρ.11 Α.Ν. 844/1937 (18.Ζγ.) και 