2. ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΟΝ ΔΙΑΤΑΓΜΑ της 20/22 Ιαν. 1925 Περί της δι’ ενοικιάσεως διαθέσεως εσόδων τινών. Άρθρ.1-2.(Αντικατεστάθησαν δια του άρθρου 19 Α.Ν. 505/1937, ανωτ. σελ. 140). Άρθρ.3.-(Αναφέρεται εις την καταργηθείσαν φορολογίαν επί των εισιτηρίων των αυτοκινήτων). Άρθρ.4.-Ενοικιαστής εισπράττων τέλος μη νενομισμένον, ή οπωσδήποτε ενεργών παρά τας διατάξεις των διεπόντων το ενοικιαζόμενον έσοδον νόμων, τιμωρείται υπό του πλημμελειοδικείου κατ’ έγκλησιν των αρμοδίων οικονομικών υπαλλήλων δια χρηματικής ποινής (δρχ. 500 άχρι 10.000). Εν υποτροπή η ποινή διπλασιάζεται. Ο υπουργός των Οικονομικών έχει το δικαίωμα να ελέγχη αν τηρώνται παρά των ενοικιαστών αι διατάξεις των νόμων και αν συμμορφώνται προς τους όρους της διακηρύξεως, να ασκή δε τούτο δι’ οικονομικών υπαλλήλων ειδικώς εντεταλμένων. Άρθρ.5.-Οι κατά τας κειμένας διατάξεις υπηρετούντες επόπται φορολογίας δημοσίων θεαμάτων, εισιτηρίων, αυτοκινήτων κλπ., ως και οι εργάται σφραγίσεως των εισιτηρίων, απολύονται εντός 15 ημερών από της εγκαταστάσεως των αναδειχθησομένων ενοικιαστών. Άρθρ.6.-Οσάκις παραστή ανάγκη εισπράξεως απ’ ευθείας παρά του δημοσίου των κατά το άρθρ. 1 εσόδων, επιτρέπεται η πρόσληψις και σφραγιστών βάσει των ισχυουσών κατά την δημοσίευσιν του παρόντος σχετικών διατάξεων. Ωσαύτως δύνανται να επαναδιορίζωνται, αποφάσει του υπουργού των Οικονομικών, επόπται και σφραγισταί εκ των προϋπηρετησάντων δυνάμει του Ν.Δ. της 9 Ιουλ. 1923 περί εποπτών φόρου δημοσίων θεαμάτων και του άρθρ. 7 του ν. 3219 περί τροποποιήσεως και συμπληρώσεως των διατάξεων περί φορολογίας των κέντρων διασκεδάσεως και πολυτελείας (28.Βα. 2δ και 28.Βγ.2) Η ισχύς του παρόντος Ν.Δ/τος άρχεται από της δημοσιεύσεώς του εις την Εφημερίδα της Κυβερνήσεως. 