38. ΠΡΑΞΙΣ ΥΠΟΥΡΓΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ Αριθ. 10 της 9/11 Ιαν. 1956 Περί τροποποιήσεως διατάξεων τινών αναφερομένων εις την είσπραξιν των εσόδων του Δημοσίου, Δήμων και Κοινοτήτων. Άρθρ.1.-Α'.(Αντικαθίστανται αι παρ. 2 και 3 του Άρθρ.6.-(Κατηργήθη δυνάμει του άρθρ. 1ου του Ν.Δ. 3908/1958). Άρθρ.7.-"1.Επιτρέπεται αιτήσει του ενδιαφερομένου αρμοδίως υποβαλλομένη εντός τριμήνου ανατρεπτικής προθεσμίας από της ισχύος του παρόντος, η αναθεώρησις αποφάσεων καταλογισμού εισφορών επιβληθεισών κατά τας διατάξεις του Α.Ν. 2375/1940 και Ν.Δ. 136/1946 δι' εισαγωγάς ειδών βιοτικών αναγκών εις βάρος παντός φυσικού ή νομικού προσώπου επ' ονόματι του οποίου εξεδόθη η άδεια εισαγωγής και εγένετο η κοστολόγησις, εφ' όσον εκ βεβαιώσεων των αρμοδίων Οικονομικών Εφόρων ή εξ άλλων επισήμων στοιχείων αποδεικνύεται ότι η εισαγωγή εν όλω ή εν μέρει επραγματοποιήθη δια λογαριασμόν τρίτων ή ότι τα εισαχθέντα είδη εν όλω ή εν μέρει, μετεβιβάσθησαν προ ή κατά την εισαγωγήν υφ' οιονδήποτε τύπον εις τρίτους προς διάθεσιν εις την κατανάλωσιν. 2.Αναθεωρουμένης της καταλογιστικής αποφάσεως, η δια ταύτης επιβληθείσα εισφορά επιμερίζεται μεταξύ των καθ' οιονδήποτε τρόπον, κατά τα ανωτέρω συμπραξάντων δια την ενέργειαν της εισαγωγής ή συμβληθέντων μετά ταύτην, αναλόγως της υπό εκάστου τούτων κτηθείσης ποσότητος του εισαχθέντος είδους. 3.Η κατά τας προηγουμένας παραγράφους αναθεώρησις δεν χωρεί εφ' όσον αι καταλογισθείσαι ήδη εισφοραί κατεβλήθησαν εις το Δημόσιον Ταμείον και καθ' ο μέρος συνετελέσθη η καταβολή τούτων". Το άρθρ. 7 αντικατεστάθη ως άνω δια του άρθρ. 3ου του Ν.Δ. 3908/1958. Άρθρ.8.-Η μεταβίβασις οικοπέδων, οικιών ή διαμερισμάτων παρά των Ενώσεων Συντακτών Ημερησίων Εφημερίδων προς τα μέλη των ή προς μέλη των οικογενειών των απαλλάσσεται του φόρου μεταβιβάσεως εφ' όσον κατά την αγοράν των οικοπέδων, εφ' ων ανηγέρθησαν αι μεταβιβαζόμεναι οικίαι ή διαμερίσματα, κατεβλήθη ο φόρος μεταβιβάσεως. Άρθρ.9.-Πάσα γενική ή ειδική διάταξις άλλως ορίζουσα τα των άρθρ. 1 έως 8 της παρούσης καταργείται. Η παρούσα κυρωθήσεται νομοθετικώς. Η ανωτέρω Πράξις εκυρώθη αφ' ης ίσχυσε δια του Ν.Δ. 3908 της 10/11 Νοεμ. 1958 (κατωτ. σελ. 212,11) πλην της παρ. 2 του άρθρ. 4 και του άρθρ. 6 καταργηθέντων. 25.Γ.β.38 Κώδικας περί Εισπράξεως Δημοσίων Εσόδων άρθρ. 1 Ν.Δ. 3079/1954). Β'.Επί βεβαιωμένων κατά την 10 Δεκ. 1955 οφειλών προσαυξήσεις εκπροθέσμου καταβολής υπερβαίνουσαι το, ως άνω ανώτατον όριον 50% περιορίζονται εις το ποσοστόν του τυχόν όμως καταβληθείσαι ανώτεραι του άνω ποσοστού προσαυξήσεις ούτε επιστρέφονται ούτε συμψηφίζονται προς υφισταμένας οφειλάς. Γ."Αι διατάξεις των ανωτέρω παρ. Α' και Β' έχουσιν εφαρμογήν και δια την εκπρόθεσμον καταβολήν των προς Δήμους, Κοινότητας και Νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου, χρεών, άτινα κατά τας κειμένας διατάξεις επιβαρύνονται με τας συνεπείας υπερημερίας τας προβλεπομένας δια τα χρέη προς το Δημόσιον. Τυχόν επί πλέον εισπραχθείσαι προσαυξήσεις βάσει των προϊσχυουσών διατάξεων δεν αναζητούνται ουδέ συμψηφίζονται. Εξαιρετικώς ως προς τα χρέη προς το Ι.Κ.Α. και τους Οργανισμούς κοινωνικής ασφαλίσεως αρμοδιότητος Υπουργείου Εργασίας εφαρμόζονται αι ειδικαί περί αυτών διατάξεις". Η παρ. Γ' αντικατεστάθη ως άνω δια του άρθρ. 3ου Ν.Δ. 3908/1958, (κατωτ. σελ. 212, 11). Άρθρ.2.-1.Αι από 1ης Ιαν. 1956 και εφεξής βεβαιούμεναι εις τα Δημόσια Ταμεία ή τα τοιαύτα των Δήμων και Κοινοτήτων οφειλαί εν γένει προς το Δημόσιον, Δήμους και Κοινότητας αι ανήκουσαι εις οικονομικά έτη προγενεστέρα του έτους καθ' ο ενεργείται η βεβαίωσις αυτών καταβάλλονται προσηυξημέναι δια των κατά τας οικείας διατάξεις προσαυξήσεων λόγω εκπροθέσμου παραλείψεως ή ανακριβείας δηλώσεως άνευ περαιτέρω επιβαρύνσεως αυτών εις 12 μηνιαίας δόσεις της πρώτης καταβλητέας μέχρι της δεκάτης του δευτέρου από της βεβαιώσεως μηνός, του μηνός της βεβαιώσεως θεωρουμένου ως πρώτου. Παρόμοιαι οφειλαί προς το Δημόσιον, Δήμους και Κοινότητας ων έχει ήδη ενεργηθή ή ενεργηθήσεται μέχρι 31 Δεκ. 1955 βεβαίωσις εις τα αρμόδια προς είσπραξιν αυτών Δημόσια Ταμεία ή τα τοιαύτα των Δήμων και Κοινοτήτων ανήκουσαι εις τα μέχρι και του 1954-55 οικονομικά έτη προσηυξημέναι δια των κατά τας οικείας διατάξεις προσαυξήσεων λόγω εκπροθέσμου παραλείψεως ή ανακριβείας δηλώσεως και των μέχρι 31 Δεκ. 1955 παρομοίων επιβαρύνσεων λόγω εκπροθέσμου καταβολής καταβάλλονται εις 12 μηνιαίας δόσεις της πρώτης καταβλητέας μέχρι της 10 Ιαν. 1956. 2.Η καθυστέρησις πληρωμής δόσεως τινός των ανωτέρω επιφέρει την περαιτέρω επιβάρυνσιν του ποσού ταύτης δια των κατά τας οικείας διατάξεις προσαυξήσεων λόγω εκπροθέσμου καταβολής χωρίς να έχη ως συνέπειαν την απώλειαν του δικαιώματος καταβολής του υπολοίπου χρέους άνευ επιβαρύνσεων λόγω εκπροθέσμου καταβολής εις τας καθορισθείσας δόσεις. 3.Εις την διευκόλυνσιν των άνω παραγράφων δεν υπάγονται αι εξ ελλειμμάτων της διαχειρίσεως και εκ συμβάσεων προερχόμεναι οφειλαί. 4.Η κατά την παρ. 1 του παρόντος άρθρου διευκόλυνσις χωρεί εφ' όσον η οφειλέτης εκάστης δόσεως έχει εξοφλήσει απάσας τας καταβλητέας κατά την χρονολογίαν λήξεως ταύτης οφειλάς αυτού προς το κατά περίπτωσιν οικείον Ταμείον του Δημοσίου, Δήμου ή Κοινότητος του τρέχοντος εκάστοτε οικονομικού έτους. Άρθρ.3.-"Προκειμένου περί χρεών προς το Δημόσιον, Δήμους ή Κοινότητας δι' α ανεστάλη η καταβολή ή παρεσχέθη διευκόλυνσις καταβολής, είτε νόμω είτε αιτήσει του οφειλέτου κατά το τελευταίον προς συμπλήρωσιν του χρόνου της παραγραφής έτος, η παραγραφή αναστέλλεται δια χρονικόν διάστημα ίσον προς τον χρόνον της χορηγηθείσης αναστολής ή τμηματικής καταβολής. Επίσης η παραγραφή αναστέλλεται εφ' όσον χρόνον το Δημόσιον, Δήμοι ή Κοινότητες και Νομικά πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου εκωλύθησαν ή κωλύονται να επιδιώξουν την δι' αναγκαστικών μέσων ικανοποίησιν της απαιτήσεώς των, συνεπεία αναστολής εκτελέσεως χορηγηθείσης δια διατάξεως Νόμου. Μετά την παύσιν της αναστολής εκτελέσεως συνεχίζεται η παραγραφή, εν ουδεμιά δε περιπτώσει συμπληρούται αύτη προ της παρελεύσεως έξ μηνών". Το άρθρ. 3 αντικατεστάθη ως άνω δια του άρθρ. 3ου του Ν.Δ. 3908/1958. Άρθρ.4.-1.Αι διατάξεις του άρθρ. 9 του Νόμ. 3213/1955 "περί τροποποιήσεως και συμπληρώσεως των διατάξεων περί μέτρων προστασίας της επαρχιακής βιομηχανίας" εφαρμόζονται και δια τας μετά την 31 Δεκ. 1954 βεβαιωθείσας ή βεβαιωθησομένας οφειλάς των επιχειρήσεων τούτων, εφ' όσον αι οφειλαί αύται ανάγονται εις το μέχρι 30 Ιουν. 1955 διάστημα, ο δε αριθμός των μηνιαίων δόσεων καθορίζεται κατά περίπτωσιν εις δέκα οκτώ μέχρι τριάκοντα. "Αι αυταί ως άνω διατάξεις, ως τροποποιούνται δια του παρόντος, έχουσιν εφαρμογήν και δια  τας επαρχιακάς βιοτεχνίας, λιγνιτικάς και μεταλλευτικάς επιχειρήσεις ως και δια τας επαρχιακάς  ξενοδοχειακάς τοιαύτας τας εφωδιασμένας δια  της               κατά                νόμον                   αδείας (Αντί της σελ. 212,09) Σελ. 212,09(α) 115-67 Κώδικας περί Εισπράξεως Δημοσίων Εσόδων 25.Γ.β.38 λειτουργίας του Ελληνικού Οργανισμού Τουρισμού". Τα εντός « » αντικατεστάθησαν ως άνω δυνάμει του άρθρ. 3ου του Ν.Δ. 3908/1958. 2.(Κατηργήθη δυνάμει του άρθρ. 1ου του Ν.Δ. 3908/1958, κατωτ. σελ. 212,11). Άρθρ.5.-1.Αι εν παρ. 5 του άρθρ. 2 του Ν.Δ. 3079/1954 καθοριζόμεναι μηνιαίαι δόσεις δύνανται ν' αυξάνωνται και περαιτέρω μέχρι το πολύ του διπλασίου, συντρεχούσης οικονομικής αδυναμίας του οφειλέτου, δι' αποφάσεως των αρμοδίων λόγω ποσού οργάνων εφ' άπαξ. 2."Οφειλαί του Οργανισμού Τηλεπικοινωνιών Ελλάδος προς το Δημόσιον εκ χρησιμοποιήσεως Ταχυδρομικών Γραφείων β' και γ' τάξεως και εκ της συμμετοχής του Δημοσίου εις τας ακαθαρίστους εισπράξεις του Ο.Τ.Ε. αναγόμεναι εις τα μέχρι και του 1954-55 οικονομικά έτη, απαλλάσσονται προσαυξήσεων εκπροθέσμου καταβολής, εφ' όσον κατεβλήθησαν μέχρι 31 Μαρτ. 1956. Προσαυξήσεις εκπροθέσμου καταβολής πληρωθείσαι υπό του Ο.Τ.Ε. επί οφειλών εκ της ανωτέρω αιτίας από του οικ. έτους 1952-53 μέχρι της 31 Μαρτ. 1956 θεωρούνται καταβληθείσαι έναντι της βασικής οφειλής". Η παρ. 2 αντικατεστάθη ως άνω δια του άρθρ. 3ου του Ν.Δ. 3908/1958. 3.Μέλη Κοινοτικών Επιτροπών Διανομής δύνανται να απαλλάσσωνται της αλληλεγγύου ευθύνης αυτών δια την διαχείρισιν κρατικών εφοδίων, εφ' όσον εκ διοικητικής ερεύνης Επιθεωρητού Δημοσίων Υπολόγων ή δικαστικής αποφάσεως αποδεινύεται ότι δεν συντρέχει υπαιτιότης αυτών. Η απαλλαγή παρέχεται δι' αποφάσεων του Υπουργού των Οικονομικών μετά γνώμην της Επιτροπής του άρθρου 1 του Α.Ν. 1845 του 1951. 4.Υπόλοιπα χρεών αποθηκαρίων διανομέων και παντοπωλών προερχομένων εκ της εκκαθαρίσεως των λογαριασμών αυτών της μέχρι 31ης Μαρτ. 1953 διαχειρίσεως εφοδίων καταβάλλονται εις 20 μηνιαίας δόσεις, άνευ προσαυξήσεως εκπροθέσμου καταβολής της πρώτης δόσεως καταβλητέας μέχρι της 10ης Ιαν. 1956. Εν περιπτώσει καθυστερήσεως πληρωμής δόσεως τινός των ανωτέρω το ποσόν ταύτης επιβαρύνεται με τας νομίμους προσαυξήσεις εκπροθέσμου καταβολής αφ' ης αύτη ήτο καταβλητέα. 5.Εισφοραί και χρέη δια δακοκτονίαν χρήσεως 1954-1955 προς κάλυψιν δαπανών δακοκτονίας προηγουμένων ετών επιτρέπεται να καταβληθώσιν εις πέντε μηνιαίας δόσεις της πρώτης καταβληθησομένης μέχρι 10 Ιαν. 1956. Σελ. 212,10(α) 115-68 Αι βαρύνουσαι τα άνω χρέη προσαυξήσεις εκπροθέσμου καταβολής δεν δύνανται να υπερβώσι τα 50% του αρχικού χρέους. 