6. ΝΟΜΟΘΕΤ. ΔΙΑΤΑΓΜΑ υπ’ αριθ. 3604 της 13/13 Οκτ. 1956 Περί κυρώσεως της υπ’ αριθ. 6414/16.2.1956 αποφάσεως της εξ Υπουργών Επιτροπής της υπ’ αριθ. 267/9.4.1953 πράξεως του Υπουργικού Συμβουλίου «περί συμπληρώσεως της παρ. 1 της υπ’ αριθ. 29267/17.4.1953 αποφάσεως της ιδίας Επιτροπής». Εν όψει του άρθρ. 35 του Συντάγματος κλπ. Άρθρ.1.-Κυρούται από της 17.4.1953, η υπ’ αριθ. 6414/16.2.1956 απόφασις δημοσιευθείσα δια της Εφημερίδος της Κυβερνήσεως (ΦΕΚ 46/28.2.1956 τευχ. Β΄) της εξ Υπουργών Επιτροπής, της υπ’ αριθ. 267/9.4.1953 πράξεως του Υπουργικού Συμβουλίου «περί συμπληρώσεως της παρ. 1 της υπ’ αριθ. 29267/17.4.1953 αποφάσεως της ιδίας Επιτροπής «έχουσα ούτω: Έχοντες υπόψη: α)Τας διατάξεις της υπ’ αριθ. 267/9.4.1953 πράξεως του Υπουργικού Συμβουλίου «περί αναπροσαρμογής της δραχμής εις ξένον συνάλλαγμα» κυρωθείσης δια του υπ’ αριθ. 2415/1953 Ν.Δ/τος. β)Την παρ. 1 της υπ’ αριθ. 29267/17.4.1953 αποφάσεως ημών έχουσαν ούτω: «1.Αι διατάξεις της παρ. 6 εδάφ. α΄ της υπ’ αριθ. 267/9.4.1953 πράξεως του Υπουργικού Συμβουλίου «περί αναπροσαρμογής της αξίας της δραχμής εις ξένον συνάλλαγμα» δεν έχουσιν εφαρμογήν προκειμένου περί εξαγωγών ελληνικών προϊόντων επί παρακαταθήκη (ΕΝ CONSIGNATION) πραγματοποιηθεισών προ της 9ης Απρ. 1953, κατόπιν προηγουμένης σχετικής εγκρίσεως της παρά τη Τραπέζη της Ελλάδος Επιτροπής Ελέγχου Συναλλάγματος, εφ’ όσον η πώλησις αυτών εις τον εν τη αλλοδαπή αγοραστήν διαπιστούται μετ’ έλεγχον της Τραπέζης της Ελλάδος, ότι λαμβάνει χώραν μετά την 9 Απρ. 1953». Λαβόντες υπ’ όψει: 1)Ότι, κατ’ αποδιδομένην υπό τινων ερμηνείαν εις την ανωτέρω παρ. 1 της υπ’ αριθ. 29267/17.4.1953 αποφάσεως ο διακανονισμός της εις συνάλλαγμα αξίας και των εξαχθέντων προ της αναπροσαρμογής (9.4.1953) επί παρακαταθήκη γεωργικών προϊόντων, και πωληθέντων εις την αλλοδαπήν μετά την αναπροσαρμογήν ενεργείται επί τη βάσει της νέας επισήμου τιμής του συναλλάγματος, ενώ το τοιούτον αντίκειται κατά βάσιν εις την παρ. 6 εδάφ. β΄ της ως άνω υπ’ αριθ. 267/9.4.1953 πράξεως του Υπουργικού Συμβουλίου καθ’ ην προκειμένου περί εξαγωγών γεωργικών εν γένει προϊόντων πραγματοποιουμένων μετά την ισχύν της ως άνω πράξεως ποσοστόν 50% επί της ως άνω διαφοράς (της μεταξύ της παλαιάς τιμής συναλλάγματος συν τη πριμοδοτήσει αφ’ ενός και της νέας τιμής αφ’ ετέρου) περιέρχεται εις το Δημόσιον, εφ’ όσον τα προϊόντα ταύτα έχουν πωληθή υπό των παραγωγών προ της ισχύος της υπ’ αριθ. 267/9.4.1953 πράξεως του Υπουργικού Συμβουλίου. 2)Ότι η Τράπεζα της Ελλάδος εφαρμόζουσα συνδεδυασμένως τας ως άνω δύο παραγράφους (την παρ. 1 της 29267/17.4.1953 αποφάσεως ημών και την παρ. 6 εδάφ. β΄ της 267/9.4.1953 πράξεως του Υπουργικού Συμβουλίου) ορθώς προβαίνει εις την υπέρ του Δημοσίου είσπραξιν του 50% της διαφοράς μεταξύ της παλαιάς τιμής συναλλάγματος συν τη πριμοδοτήσει και της νέας τοιαύτης επί των περιπτώσεων της εξαγωγής και διακανονισμού της αξίας των γεωργικών προϊόντων κατά τας διατάξεις της παρ. 1 της υπ’ αριθ. 29267/17.4.1953 ημετέρας αποφάσεως δεδομένου ότι άλλως θα ετίθεντο εις ήσσονα μοίραν αι περιπτώσεις της παρ. 6 εδάφ. β΄ της 267/9.4.1953 πράξεως του Υπουργικού Συμβουλίου από τας περιπτώσεις της παρ. 1 της υπ’ αριθ. 29267/17.4.1953 ημετέρας αποφάσεως, αποφασίζομεν:Συμπληρούντες την παρ. 1 της εν προοιμίω αναφερομένης υπ’ αριθ. 29267/17.4.1953 αποφάσεως ημών, προστίθεμεν εδάφιον, έχον ούτω: Επί των ως άνω ΕΝ CONSIGNATION εξαγωγών γεωργικών προϊόντων έχουσιν εφαρμογήν αι διατάξεις του εδαφ. β΄ της παρ. 6 της προαναφερομένης υπ’ αριθ. 267/9.4.1953 πράξεως του Υπουργικού Συμβουλίου. Η παρούσα, ης η ισχύς άρχεται από 17.4.1953, κυρωθήσεται νομοθετικώς. Δημοσιευθήτω δια της Εφημερίδος της Κυβερνήσεως». Άρθρ.2.-Αι διατάξεις του άρθρ. 1 του παρόντος Ν.Δ/τος έχουσιν εφαρμογήν επί πασών των υποθέσεων, αίτινες εκκρεμούσιν εις τα δικαστήρια εις οιονδήποτε στάδιον και βαθμόν ή δεν έχουσιν, εν πάση περιπτώσει εκδοθή τελεσίδικοι αποφάσεις. 