2. ΑΝΑΓΚ. ΔΙΑΤΑΓΜΑ της 29/29 Ιουλ. 1932 Περί μετατροπής εις δραχμάς των εις ξένον νόμισμα ή συνάλλαγμα οφειλών. Άρθρ.1.-1.Οφειλαί πάσης φύσεως εις ξένον νόμισμα ή συνάλλαγμα, πληρωτέαι εν Ελλάδι, γεγεννημέναι προ της 26 Απρ. 1932, λογίζονται από της ημέρας της δημοσιεύσεως του παρόντος μετατραπείσαι εις οφειλάς δραχμών, επί τιμή εκατόν δραχμών κατά δολλάριον, αναλόγως δε επί τη κατά την αυτήν ημέραν τρεχούση ισοτιμία των λοιπών νομισμάτων προς το δολλάριον. «Η αληθής έννοια του εν άρθρ. 1 αναφερομένου όρου «γεγεννημέναι οφειλαί» είναι ότι ως τοιαύται θεωρούνται αι προ της 26 Απρ. 1932 υφιστάμεναι, έστω και μη απαιτηταί, ως και αι οφειλαί υφ’ οιανδήποτε αίρεσιν». (Άρθρ.3. εδαφ. 4 Ν.Δ. 1/1 Αυγ. 1935). «2.Τόκοι ή άλλαι πρόσοδοι, οίον, εισοδήματα, διηνεκή ή πρόσκαιρα, συντάξεις, διατροφαί, μισθοδοσίαι, και λοιπαί περιοδικαί παροχαί, υπόκεινται ομοίως εις την αυτήν μετατροπήν». Αντικατεστάθη ως άνω δια του εδάφ. 1 του Άρθρ.3.-1.Κατ’ εξαίρεσιν των διατάξεων των άρθρ. 1 και 2 του παρόντος, οφειλαί εις ξένον νόμισμα ή συνάλλαγμα προς κτηματικάς Τραπέζας εν Ελλάδι, γεγεννημέναι προ της 26 Απρ. 1932 και απορρέουσαι εκ τοκοχρεωλυτικών ενυποθήκων δανείων, λογίζονται από της ημέρας της δημοσιεύσεως του παρόντος μετατραπείσαι εις οφειλάς δραχμών, επί τη τιμή δραχ. 425 κατ’ αγγλικήν λίραν, αναλόγως δε επί τη κατά την αυτήν ημέραν τρεχούση ισοτιμία των λοιπών νομισμάτων προς την αγγλικήν λίραν. «Η διάταξις αύτη δεν ισχύει επί οφειλών εις ξένον νόμισμα ή συνάλλαγμα προς κτηματικάς Τραπέζας εν Ελλάδι εκ τοκοχρεωλυτικών ενυποθήκων δανείων των αλλοδαπών μη Ελλήνων το γένος και εχόντων μόνιμον κατοικίαν εν τη αλλοδαπή». Η εντός « » παράγραφος προσετέθη δια του άρθρ. 5 εδάφ. 1 Ν.Δ. 1/1 Αυγ. 1935, κατωτ. αριθ.  2.Αι διατάξεις των εδαφ. 4 και 5 του άρθρ. 1 εφαρμόζονται και επί των περιπτώσεων του παρόντος άρθρου. Βλ. και άρθρ. 5 παρ. 2 Ν.Δ. 1/1 Αυγ. 1935. .167. Άρθρ.4.-1.Το Δημόσιον εγγυάται προς τας εν Ελλάδι κτηματικάς Τραπέζας, κατά τα εν εδάφ. 2 του άρθρ. 5 οριζόμενα, την καταβολήν του εκάστοτε υπολοίπου εις συμπλήρωσιν της εις συνάλλαγμα καταβολής των τοκοχρεωλυτικών δόσεων των εξωτερικών κτηματικών δανείων, μετά την κατά το προηγούμενον άρθρον μετατροπήν εις δραχμάς των προς αυτάς οφειλών εξ ενυποθήκων δανείων, των εξυπηρετούντων τα ως άνω εξωτερικά δάνεια. 2.Δια συμβάσεως, συναπτομένης μεταξύ του Δημοσίου, της Τραπέζης της Ελλάδος, και εκάστης των κτηματικών Τραπεζών και κυρουμένης δια Δ/τος, θέλουσι ρυθμισθή τα της εκτελέσεως των εν τω προηγουμένω εδαφίω προβλεπομένων. Άρθρ.5.-1.Εις το Δημόσιον ανήκει πάσα διαφορά προκύπτουσα:α)Εκ της κατά τας διατάξεις του παρόντος νόμου εις δραχμάς τροπής του καθαρού υπολοίπου των εις συνάλλαγμα οφειλών της Τραπέζης της Ελλάδος εκ δανείων ή προπωλήσεων συναλλάγματος, των γεγεννημένων προ της 26 Απρ. 1932.  «β)Εκ των απομενόντων εις τας Τραπέζας στοιχείων του ενεργητικού εις συνάλλαγμα, όσα δεν υπόκεινται εις την κατά τον παρόντα νόμον μετατροπήν εις δραχμάς, μετ’ αφαίρεσιν της τυχόν προκυπτούσης εις βάρος της Τραπέζης διαφοράς λόγω της παθητικότητος της εις συνάλλαγμα καταστάσεως αυτής. Προς εξεύρεσιν των ως άνω στοιχείων του ενεργητικού εις συνάλλαγμα, εφ’ ων υπολογισθήσεται η υπέρ του Δημοσίου διαφορά, αφαιρούνται 1)αι εις ξένον νόμισμα ομολογίαι των εθνικών δανείων και 2)τα αντίστοιχα εις συνάλλαγμα στοιχεία του παθητικού, όσα δεν υπόκεινται εις μετατροπήν εις δραχμάς. Προς εφαρμογήν των εν τω παρόντι στοιχείω β΄ καθοριζομένων λαμβάνεται ως βάσις η κατά την 26 Απρ. 1932 κατάστασις των Τραπεζών, αφαιρούνται όμως πάσαι αι μετά την ημερομηνίαν ταύτην και μέχρι της 29 Ιουλ. 1932 αποδοθείσαι καταθέσεις και εισπραχθείσαι απαιτήσεις, αι υφιστάμεναι κατά την 26 Απρ. 1932». Η εντός « » περίπτωσις αντικατεστάθη ως άνω αφ’ ης ίσχυσεν δια του άρθρ. 6 εδαφ. 1 του Ν.Δ. 1/1 Αυγ. 1935 κατωτ. αρ. 3. 1.Η αληθής έννοια της διατάξεως του εδ. 1 του άρθρ. 6 του Ν.Δ. της 1 Αυγ. 1935 «περί κυρώσεως του Α.Δ. της 29 Ιουλ. 1932 κλπ.» είναι ότι προς εφαρμογήν των εν αυτή καθοριζομένων λαμβάνεται ως βάσις η κατά την 26 Απρ. 1932 κατάστασις των Τραπεζών προς εξεύρεσιν της οποίας όμως δεν συνυπολογίζονται τα εις εξωτερικόν συνάλλαγμα ή ξένον νόμισμα ή χρυσόν στοιχεία του τε ενεργητικού και παθητικού των Τραπεζών περί ων προβλέπουσιν αι διατάξεις των άρθρ. 3 και 4 του Α.Δ. της 29 Ιουλ. 1932 «περί μετατροπής εις δραχμάς των εις ξένον νόμισμα ή συνάλλαγμα οφειλών» ως ετροποποιήθησαν δια του Α.Ν της 26 Ιουν. 1935 «περί ρυθμίσεως των προς την Εθνικήν Κτηματικήν Τράπεζαν οφειλών κλπ.». (Άρθρον μόνον Α.Ν. 491/1937). 2.Η υπέρ του Δημοσίου προκύπτουσα διαφορά αύτη ή το αναγκαίον τμήμα αυτής διατίθεται προς τον εν εδαφ. 1 του άρθρ. 4 αναφερόμενον σκοπόν, κατά τα ειδικώτερον δια της εν εδαφ. 2 του αυτού άρθρου προβλεπομένης συμβάσεως ορισθησόμενα. 3.Η διάταξις του άρθρ. 7 του Νόμ. 5422 καταργείται. «Η αληθής έννοια της διατάξεως του εδ. 3 του άρθρ. 5 του κυρουμένου Α.Δ/τος είναι ότι η διάταξις του άρθρ. 7 του Νόμ. 5422 καταργείται, η δε Τράπεζα της Ελλάδος ουδεμίαν υπέχει υποχρέωσιν δια τας από της ισχύος του άρθρ. 2 του Α.Ν. της 8 Οκτ. 1931 και εφεξής δημιουργηθείσας σχέσεις, όσον αφορά εις την εις συνάλλαγμα κατάστασιν των Τραπεζών ή άλλων ανωνύμων εταιρειών». (Άρθρ. 7 Ν.Δ. 1/1 Αυγ. 1935). Άρθρ.6.-Ο από 1 Ιουλ. 1932 Α.Νόμος «περί προσωρινής αναστολής των εις χρυσόν υποχρεώσεων κλπ.» καταργείται. Άρθρ.7.-Δια Δ/των, εκδιδομένων προτάσει των επί των Οικονομικών και Εθνικής Οικονομίας υπουργών, καθορισθήσονται αι λεπτομέρειαι της εκτελέσεως του παρόντος. Το παρόν Α.Δ/μα, ούτινος η ισχύς άρχεται από της καταχωρίσεώς του εν τη Εφημερίδι της Κυβερνήσεως, υποβληθήσεται εις τα Νομοθετικά Σώματα προς κύρωσιν, άμα τη επαναλήψει των εργασιών αυτών. Εκυρώθη και ετροποποιήθη δια του Ν.Δ. της 1/1 Αυγ. 1935 κατωτ. αριθ. 3. άρθρ. 3 του Ν.Δ. της 1/1 Αυγ. 1935, κατωτ. αριθ. 3 3.Εις τας εν τω παρόντι άρθρω οφειλάς υπάγονται και αι κατά την 26 Απρ. 1932 υφιστάμεναι παρά Τραπέζαις καταθέσεις εις ξένον νόμισμα ή συνάλλαγμα. 4.(Κατηργήθη αφ’ ης ίσχυσεν δια του άρθρ. 3 Ν.Δ. 1/1 Αυγ. 1935). 5.Η διάταξις των εδαφ. 1 και 3 του παρόντος άρθρου έχει εφαρμογήν και επί ανανεωθεισών μεταγενεστέρως οφειλών, εφ’ όσον αύται υφίσταντο προ της 26 Απριλίου. «Εν τη εννοία της διατάξεως του εδάφ. 5 του άρθρ. 1 περιλαμβάνονται και πάσαι αι καταθέσεις, ων τα ποσά παρέμειναν και μετά την 26 Απρ. 1932, εις συνάλλαγμα παρά τη παρ’ η η κατάθεσις Τραπέζη, υπό τον αυτόν ή διάφορον τύπον». (Άρθρ.3 παρ. 3 Ν.Δ. 1/1 Αυγ. 1935). 6.«Εις τας κατά το παρόν άρθρον οφειλάς υπάγονται και αι εις επιταγάς εξωτερικού συναλλάγματος ομαλαί παρακαταθήκαι». Το εντός « » εδάφιον προσετέθη δια του άρθρ. 3 εδάφ. 5 του Ν.Δ. της 1/1 Αυγ. 1935, κατωτ. αριθ. 3. Άρθρ.2.-Της διατάξεως του προηγουμένου άρθρου εξαιρούνται, και αν έτι είναι πληρωτέαι εν Ελλάδι: «α)Οφειλαί εις ξένον νόμισμα ή συνάλλαγμα, απορρέουσαι εξ εμπορικής συναλλαγής προς τους εν τη αλλοδαπή έχοντας μόνιμον κατοικίαν ή την έδραν της επιχειρήσεως ην ασκούσιν, ανεξαρτήτως υπηκοότητος. β)Οφειλαί εις ξένον νόμισμα ή συνάλλαγμα των εν τη αλλοδαπή εχόντων μόνιμον κατοικίαν ή την έδραν της επιχειρήσεως ην ασκούσιν, ανεξαρτήτως υπηκοότητος, προς την ημεδαπήν». Αι εντός « » περιπτώσεις α’ και β’ αντικατεστάθησαν ως άνω αφ’ ης ίσχυσαν δια του άρθρ. 4 εδαφ. 1 και 2 του Ν.Δ. της 1/1 Αυγ. 1935, κατωτ. αριθ. 3 γ)Οφειλαί εις ξένον νόμισμα ή συνάλλαγμα, απορρέουσαι εκ χρηματοδοτήσεως του εισαγωγικού εμπορίου. «Εις την περίπτ. γ’ του άρθρ. 2 του Α.Δ/τος της 29 Ιουλ. 1932 υπάγονται και τα δάνεια επ’ ενεχύρω εμπορευμάτων εισαγωγής, τα συναφθέντα προς πληρωμήν, αμέσως ή εμμέσως, της αξίας των εισαχθέντων εμπορευμάτων». (Άρθρ.4 εδαφ. 3 Ν.Δ. 1/1 Αυγ. 1935). δ)Οφειλαί εις ξένον νόμισμα ή συνάλλαγμα, απορρέουσαι εξ ασφαλιστικής συμβάσεως, συνωμολογημένης εις ξένον νόμισμα ή συνάλλαγμα. Σελ. 81 .165. Δραχμοποίηση 26.Γ.β.1-2 «ε)Καταθέσεις εις ξένον νόμισμα ή συνάλλαγμα, ανήκουσαι αποδεδειγμένως εις αλλοδαπούς υπηκόους, μη Έλληνας το γένος, μονίμως κατοικούντας εν τη αλλοδαπή κατά την έναρξιν της ισχύος του παρόντος, ως και αι καταθέσεις των εν Ελλάδι, μελών του Διπλωματικού Σώματος και των ξένων αποστολών. Δια Δ/τος θέλουσι καθορισθή τα δικαιολογητικά στοιχεία προς απόδειξιν των εν τη ανωτέρω παραγράφω ιδιοτήτων».  «Οι καταθέται της κατηγορίας ταύτης υποχρεούνται όπως, εντός εξαμήνου από της δημοσιεύσεως του ανωτέρω Δ/τος, προσαγάγωσιν εις την παρ. η η κατάθεσίς των Τράπεζαν τα δικαιολογητικά ταύτα. Εις την περίπτωσιν μη εμπροθέσμου υποβολής των δικαιολογητικών διέπονται υπό των διατάξεων του άρθρ. 1 του δια του παρόντος κυρουμένου Α.Δ/τος». Η περίπτ. ε΄ αντικατεστάθη αφ’ ης ίσχυσεν δια του άρθρ. 4 παρ. 4 του Ν.Δ. της 1/1 Αυγ. 1935. Το τελευταίον εδάφιον της παρ. 4 αντικατεστάθη ως άνω εκ νέου δια του άρθρ. 3 του Α.Ν. 23/25 Ιαν. 1936 κατωτ. αριθ. 5. «ς)Οφειλαί εις ξένον νόμισμα ή συνάλλαγμα, απορρέουσαι εξ ομολογιακών ή άλλων τοκοχρεωλυτικών δανείων των εν Ελλάδι ανωνύμων εταιρειών, δήμων, και κοινοτήτων, ως και νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου προς την αλλοδαπήν ή και προς την ημεδαπήν, ων όμως τα κεφάλαια ηντλήθησαν ειδικώς και αποδεδειγμένως και οφείλονται εις την αλλοδαπήν παρ’ εν Ελλάδι Τραπεζών ή άλλων ανωνύμων εταιρειών ή δι’ α έχει παρασχεθή η εγγύησις του Κράτους ή της Εθνικής Τραπέζης της Ελλάδος. «Αι κατά το παρόν άρθρον οφειλαί εξοφλούνται κατά τας μέχρι τούδε κειμένας διατάξεις. Ειδικώτερον επί των υπό το στοιχείον α΄ οφειλών εφαρμόζονται αι διατάξεις του άρθρ. 4 του εδαφ. 2 του νόμ. 5422 και του άρθρ. 1 του δια του Νόμ. 5665 κυρωθέντος Ν.Δ/τος της 14 Ιουλ. 1932. Αι αυταί διατάξεις εφαρμόζονται και επί της περιπτ. γ΄, εφ’ όσον ο πιστωτής επωφελείται των ανωτέρω διατάξεων». Η εντός «» περίπτωσις αντικατεστάθη ως άνω δια του άρθρ. 4 παρ. 5 του Ν.Δ. της 1/1 Αυγ. 1935, κατωτ. αριθ. 3.  «ζ)Οφειλαί εις ξένον νόμισμα ή συνάλλαγμα, προερχόμεναι εξ ενυποθήκων δανείων, παρασχεθέντων υπό ασφαλιστικών εταιρειών, εν συνδυασμώ με ασφαλίσεις ζωής. Σελ. 82 .166. 26.Γ.β.2 Δραχμοποίηση η)Αι παρά Τραπέζαις εις συνάλλαγμα καταθέσεις των ασφαλιστικών εταιρειών, αι υφιστάμεναι κατά την 26 Απρ. 1932 και προερχόμεναι αποδεδειγμένως εξ εισπράξεως ασφαλίστρων εις συνάλλαγμα, μετά προηγουμένην απόφασιν της επί του συναλλάγματος επιτροπής, αποδιδόμεναι είτε εις δραχμάς επί τη εκάστοτε τιμή του συναλλάγματος, είτε εις αυτούσιον συνάλλαγμα, κατά τας κειμένας διατάξεις. θ)Αι υφιστάμεναι παρά Τραπέζαις η άλλοις πιστωτικοίς ιδρύμασιν εν Ελλάδι καταθέσεις εις ξένον νόμισμα ή συνάλλαγμα νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου, δήμων και κοινοτήτων, εφ’ όσον αι καταθέσεις αύται προέρχονται εξ υπολοίπων συναφθέντων δανείων εις συνάλλαγμα, περιλαμβανομένων εις την περίπτωσιν του εδαφ. 5 το παρόντος άρθρου. ι)Οφειλαί εις ξένον νόμισμα ή συνάλλαγμα προς  Τραπέζας εν Ελλάδι, απορρέουσαι εξ εγγυήσεων δοθεισών παρά τούτων, εντολή πελατών των, προς την αλλοδαπήν. ια)Καταθέσεις εις ξένον νόμισμα ή συνάλλαγμα, βάσει των οποίων εχορηγήθησαν παρά Τραπεζών εγγυήσεις περί ων η προηγούμενη περίπτωσις, εφ’ όσον αι εγγυήσεις κατέπεσαν και εξωφλήθησαν αι προς την αλλοδαπήν οφειλαί». Αι περιπτ. ζ΄-ια΄ προσετέθησαν δια του άρθρ. 4 παρ. 6 του Ν.Δ. 1/1 Αυγ. 1935, κατωτ. αριθ. 3. 