34. ΠΡΟΕΔΡΙΚΟΝ ΔΙΑΤΑΓΜΑ υπ’ αριθ. 201 της 20/28 Αυγ. 1973 (ΦΕΚ Α΄ 193) Περί αυξήσεως των υπό του ΙΚΑ καταβαλλομένων βάσει 1.200 ή ολιγωτέρων ημερών εργασίας συντάξεων, ως και των κατωτάτων ορίων συντάξεως κατηγοριών τινων συνταξιούχων. Έχοντες υπ' όψει: 1)Τας διατάξεις του άρθρ. 29 παρ. 9 του Α.Ν. 1846/1951, ως ετροποποιήθη δια του άρθρ. 42 παρ. 1 του Ν.Δ. 2608/1953 «περί διοικήσεως του ΙΚΑ, μεταρρυθμίσεως της περί αυτού νομοθεσίας, ως κα περί άλλων τινών διατάξεων», 2)την υπ’ αριθ. 16/6.8.1973 πράξιν του Κυβερνητικού Πολιτικού Συμβουλίου, 3)γνώμην του Διοικητικού Συμβουλίου του ΙΚΑ (συν/σις αυτού υπ’ αριθ. 15/15.5.1973) περί υπάρξεως οικονομικής επαρκείας του ΙΚΑ δια την από 1 Μαΐου 1973 αύξησιν των υπό του ΙΚΑ χορηγουμένων βάσει 1.200 ή ολιγωτέρων ημερομισθίων, συντάξεων ως και των κατωτάτων ορίων συντάξεων κατηγοριών τινων συνταξιούχων, 4)την υπ’ αριθ. 493/1973 γνωμοδότησιν του Συμβουλίου της Επικρατείας, προτάσει του Ημετέρου επί των Κοινωνικών Υπηρεσιών Υπουργού, απεφασίσαμεν και διατάσσομεν: Άρθρον μόνον.-1.Από 1 Μαΐου 1973 αυξάνονται κατά ποσοστόν 15% αι υπό του ΙΚΑ καταβαλλόμεναι συντάξεις, βάσει 1.200 ή ολιγωτέρων ημερών εργασίας. Η ως άνω αύξησις υπολογίζεται επί του καταβαλλομένου ποσού της συντάξεως μετ’ αφαίρεσιν των λόγω οικογενειακών βαρών και απολύτου αναπηρίας χορηγουμένων προσαυξήσεων, ως και του τυχόν καταβαλλομένου προσωρινού επιδόματος. 2.Της ως άνω αυξήσεως δικαιούνται και οι συνταξιούχοι των οποίων η έναρξις καταβολής της συντάξεως εμπίπτει εις το μέχρι της 31 Δεκ. 1973 χρονικόν διάστημα. «2α.Ειδικώς προκειμένου περί συνταξιούχων, ων η έναρξις καταβολής της συντάξεως εμπίπτει εις το χρονικόν διάστημα από 1 Ιανουαρίου μέχρι 31 Δεκ. 1974, η χορηγουμένη αύξησις ανέρχεται: α)Εις ποσοστόν 15%, εφ’ όσον ο μέσος όρος των αποδοχών της διετίας 1972-1973 (άρθρ. 37 Α.Ν. 1846/51, ως ετροποποιήθη) υπάγεται εις την αυτήν ασφαλιστικήν κλάσιν, εις την κατετάσσετο ο ησφαλισμένος βάσει του μέσου όρου των αποδοχών της διετίας 1971-1972. β)Εις ποσοστόν 10% εφ’ όσον ο μέσος όρος των αποδοχών της διετίας 1972-1973, υπάγεται εις ασφαλιστικήν κλάσιν ανωτέραν εκείνης, εις ην κατετάσσετο ο ησφαλισμένος βάσει του μέσου όρου των αποδοχών της διετίας 1971-1972». Η παρ. 2α προσετέθη δια του Π.Δ. 229 της 16/28 Μαρτ. 1974 (ΦΕΚ Α΄ 82). 3.Από 1 Μαΐου 1973 ουδεμία μηνιαία σύνταξις μετά των προσαυξήσεων λόγω οικογενειακών βαρών και απολύτου αναπηρίας καταβαλλομένη υπό του ΙΚΑ δύναται να είναι μικροτέρα των δραχ. 1.500 δια τους συνταξιούχους λόγω γήρατος και αναπηρίας και των δραχ. 1.200 δια τα μέλη οικογενείας επιφυλασσομένης πάντως και εν προκειμένω της εφαρμογής, επί συντάξεων γήρατος και αναπηρίας των περί μειωμένων συντάξεων διατάξεων των παρ. 2, 5 και 14 του άρθρ. 28 του Α.Ν. 1846/51, ως αύται ετροποποιήθησαν μεταγενεστέρως. 4.Αι κατά τ’ ανωτέρω αυξανόμεναι συντάξεις δεν υπόκεινται εις τους περιορισμούς των παρ. 2 και 11 του άρθρ. 29 Α.Ν. 1846/51, ως αύται ετροποποιήθησαν μεταγενεστέρως. 5.Αι διατάξεις των ανωτέρω παραγράφων του παρόντος άρθρου έχουν εφαρμογήν και επί συντάξεων των συνταξιούχων των συγχωνευθέντων εις το ΙΚΑ Ταμείων. 6.Από 1 Μαΐου 1973 το κατώτατον όριον των εν παρ. 7 του άρθρ. 1 του Ν.Δ. 465/1970 δικαιούχων συντάξεως ή βοηθήματος ορίζεται εις δραχ. 1.000. Εις τον αυτόν επί των Κοινωνικών Υπηρεσιών Υπουργόν, ανατίθεμεν την δημοσίευσιν και εκτέλεσιν του παρόντος Δ/τος. 