6. ΠΡΟΕΔΡΙΚΟΝ ΔΙΑΤΑΓΜΑ της 28 Φεβρ./3 Μαρτ. 1934 Περί χρησιμοποιήσεως του κεφαλαίου προς αντιμετώπισιν της ανεργίας Εν όψει των διατάξεων του άρθρ. 20 παρ. 5 του κωδικοπ. ν. 5288 (ανωτ. αρ. 2). Άρθρον 1 Δια την εφαρμογήν του παρόντος Δ/τος ως άνεργοι θεωρούνται τα πρόσωπα, δια την εις Σελίς 77 30 τομ 15(1) Γραφεία Εύρεσης Εργασίας Σύμβουλοι Εργασίας 15.Γ.α.5-6 εργασίαν τοποθέτησιν των οποίων υποχρέωσιν έχουσι να μεριμνώσι τα Γραφεία Ευρέσεως Εργασίας. Άρθρον 2 1.Εκ του κεφαλαίου προς αντιμετώπισιν της ανεργίας ενεργούνται δαπάναι δια τους κάτωθι σκοπούς: α)Δια την χορήγησιν εργαλείων μικράς αξίας εις ανέργους εργάτας, όταν ταύτα είναι απαραίτητα δια την ανάληψιν εργασίας εκ μέρους αυτών και στερούνται ούτοι αποδεδειγμένως του αναγκαιούντος προς αγοράν αυτών ποσού. Η αυτή ενίσχυσις και υπό τας αυτάς προϋποθέσεις παρέχεται εις συνεταιρισμούς συνιστωμένους παρ’ ανέργων προς εκτέλεσιν εργασίας επ’ αμοιβή. β)Δια την έκδοσιν δημοσιευμάτων, αγγελιών και διαφημίσεων προς δημιουργίαν και διατήρησιν εν τω εξωτερικώ καλής περί των Ελλήνων εργατών και υπαλλήλων φήμης. γ)Δια μελέτην των ζητημάτων ανεργίας και δια παρακολούθησιν της κοινωνικής και επαγγελματικής καταστάσεως των εν τω εξωτερικώ τοποθετημένων ανέργων πολιτών. δ)Δια προκαταβολάς προς μετακίνησιν ανέργων από της περιφερείας ενός γραφείου ευρέσεως εργασίας εις την περιφέρειαν ετέρου γραφείου, εν η πρόκειται ν’ αναλάβωσιν εργασίαν, εφ’ όσον η σχετική εκ μέρους του Δημοσίου πίστωσις είναι εξηντλημένη. 2.Δαπάνη δια τους εις τας περιπτώσεις β΄ και γ΄ της προηγουμένης παραγρ. αναφερομένους σκοπούς ενεργείται, εφ’ όσον οι υφιστάμενοι πόροι του κεφαλαίου επαρκούσι δια τους εις τας περιπτώσεις α΄ και δ΄ της αυτής παραγρ. οριζομένους σκοπούς. Άρθρον 3 1.Το συμβούλιον εργασίας ορίζει εν αρχή εκάστου έτους την αναλογίαν, καθ’ ην οι διαθέσιμοι πόροι του κεφαλαίου προς αντιμετώπισιν της ανεργίας θα δύνανται να χρησιμοποιηθώσιν δι’ έκαστον των εν άρθρω 2 αναφερομένων σκοπών, και αποφασίζει περί κατανομής καθόλου ή εν μέρει των ούτως οριζομένων ποσοστών εις γραφεία ευρέσεως εργασίας προς διάθεσιν παρά των (διοικητικών) «γνωμοδοτικών» αυτών συμβουλίων δια τους σκοπούς τούτους. 2.Αι κατά την προηγουμένην παράγρ. αποφάσεις του συμβουλίου εργασίας υπόκεινται εις την έγκρισιν του υπουργού της Εθνικής Οικονομίας. Το ως άνω συμβούλιον μετωνομάσθη «γνωμοδοτικόν» υπό του άρθρ. 3 Α.Ν. 10/13 Ιουν. 1935 (κατωτ. αρ. 7). Άρθρον 4 1.Εντός των ορίων του εν τω προηγουμένω άρθρω αναφερομένου προϋπολογισμού, αποφασίζονται αι εκάστοτε αναγκαίαι δαπάναι υπό του συμΣελίς 78 βουλίου εργασίας, ή υπό των διοικητικών συμβουλίων των γραφείων ευρέσεως εργασίας, και εντέλλονται υπό των προέδρων αυτών, προσυπογράφοντος και του αρμοδίου γραμματέως. 2.Μετά την εξάντλησιν των κατά το προηγούμενον άρθρ. παρεχομένων εις γραφεία πιστώσεων οι λογαριασμοί μετά των σχετικών δικαιολογητικών υποβάλλονται εις το συμβούλιον εργασία, όπερ αποφαίνεται περί της νομιμότητος και ακριβείας αυτών. Άρθρον 5 Το συμβούλιον εργασίας δύναται να ζητή οποτεδήποτε παρά του Ταμείου Παρακαταθηκών και Δανείων κατάστασιν εισπράξεων και πληρωμών του κεφαλαίου προς αντιμετώπισιν της ανεργίας. Το αυτό συμβούλιον υποβάλλει δι’ έκαστον έτος και κατά το πρώτον τρίμηνον του αμέσως επομένου έτους απολογισμόν της διαχειρίσεως του κεφαλαίου προς αντιμετώπισιν της ανεργίας μετά των σχετικών δικαιολογητικών εις τον υπουργόν της Εθνικής Οικονομίας, υπό του οποίου διαβιβάζεται ούτος εις το Ελεγκτικόν Συνέδριον προς ενέργειαν του προσήκοντος ελέγχου. Άρθρον 6 Η πληρωμή των δαπανών εκτελείται υπό του Ταμείου Παρακαταθηκών και Δανείων και των κατά τόπους πρακτορείων αυτού. Αι λοιπαί λεπτομέρειαι εφαρμογής του παρόντος ορίζονται δι’ αποφάσεως του υπουργού Εθνικής Οικονομίας μετά γνώμην του συμβουλίου εργασίας. 