13. ΒΑΣΙΛΙΚΟΝ ΔΙΑΤΑΓΜΑ της 11/24 Ιουλ. 1950 Περί ορισμού ετέρων χρήσεων πετρελαίου εσωτερικής ή εξωτερικής καύσεως. Έχοντες υπ’ όψιν το άρθρ. 9 του υπ’ αριθ. 644/1937 Α. Νόμου «περί όρων πωλήσεως και χρησιμοποιήσεως πετρελαίου εσωτερικής ή εξωτερικής καύσεως» και την υπ’ αριθ. 224/17/5/1950 σύμφωνον γνώμην του Συμβουλίου Επικρατείας, προτάσει του Ημετέρου επί των Οικονομικών Υπουργού, απεφασίσαμεν και διατάσσομεν: Άρθρον μόνον.-1.Εκτός των υπό του:1)άρθρ.1 του υπ’ αριθ. 644/1937 Α. Νόμου «περί όρων πωλήσεως και χρησιμοποιήσεως πετρελαίου εσωτερικής ή εξωτερικής καύσεως», 2)από 7/6/1937 Β.Δ/τος «περί ορισμού ετέρων χρήσεων ακαθάρτου πετρελαίου και επιβολής ειδικού τέλους δια την έκδοσιν αδειών πωλήσεως αυτού» και 3)από 23/7/47 Β.Δ/τος «περί ορισμού ετέρων χρήσεων πετρελαίου εσωτερικής ή εξωτερικής καύσεως προβλεπομένων περιπτώσεων χρήσεως πετρελαίου εσωτερικής ή εξωτερικής καύσεως, επιτρέπεται η πώλησις, αγορά και χρήσις του πετρελαίου τούτου και: Η διάταξις του Β.Δ.23/7/47 απανελήφθη εν άρθρ. 4 παρ. 2 περίπτ. στ΄ του ανωτέρω Α.Ν. 1524/1950. Α.Προς παραγωγήν ατμού ή θερμού ύδατος εις:1)Οινοπνευματοποιεία και Οινοποιεία, 2)Βιομηχανίας Γάλακτος, Σταφιδίνη και Ζυμών, 3)Κονσερβοποιεία, 4)Ζυθοποιεία, 5)Σπορελαι-ουργεία – Βιομηχανικά λίπη, Πυρηνελαιουργεία, 6)Σαπωνοποιεία, 7)Βιομηχανικά Ξηραντήρια, 8)Υφαντήρια, 9)Βαφεία – Καθαριστήρια, 10)Βιο-μηχανίας Ελαστικού, 11)Υγειονομικά Ιδρύματα (Αποστειρωτικοί Κλιβανισμοί) και 12)Πλυντήρια. Β.Προς παραγωγήν θερμού αέρος εις Ξηραντήρια δι’ απ’ ευθείας δράσεως θερμοαέρος. (Αντί της σελ. 387(β) Σελ. 387(γ) 118 – 63 Μονοπώλιο πετρελαίου 28.Η.ε.12-13 Γ .Προς θέρμανσιν κλιβάνων ή καμίνων: 1)Ζαχαροπλαστικής, 2)τήξεως, πυρακτώσεως και θερμικής κατεργασίας μετάλλων, (χυτήρια, επιψευδαργυρώσεις, επισμάλτωσις, 3)εψήσεως πηλίνων και εκ πορσελάνης σκευών, 4)εψήσεως χρωμάτων, 5)τήξεως και αποψύξεως της υάλου, 6)τήξεως υελοεπιχρίσματος (εμαγιέ), 7)εψήσεως σμυριδοτροχών, 8)τήξεως ορυκτών μεταλλευμάτων, 9)Ασβεστοποιείων, 10)Κεραμοποιείων, 11)Σισαμε-λαιοτριβείων, 12)Σταφιδοεργοστασίων, 13)Τσιμε-ντοποιΐας και 14)Ξηράνσεως και εψήσεως αλλάντων. Δ.Δια βραστήρας: 1)Παρασκευής ζαχαρωτών προϊόντων, 2)φρύξεως και αποστειρώσεως (ξηρών καρπών), 3)Γαλακτοκομικών εγκαταστάσεων και 4)Εγκαταστάσεων αποστάξεως ύδατος. Ε.Αυτουσίου ή δια προσμίξεως δια: 1)Ένανθράκευσιν φωταερίου και 2)επάλειψιν σιδηρών τύπων. 2.Δια τας περιπτώσεις της προηγουμένης παραγράφου επιβάλλεται το υπό του άρθρ. 6 του υπ’ αριθ. 644/1937 Α.Νόμου, ως ετροποποιήθη και συνεπληρώθη μεταγενεστέρως, προβλεπόμενον ειδικόν τέλος. Δια του άρθρ. 19 Ν.Δ.2561/1953, τ.27 σελ. 370,02(α), ωρίσθη ότι από 1 Σεπτ. 1953 προκειμένου περί του ακαθάρτου πετρελαίου του χρησιμοποιουμένου προς θέρμανσιν κλιβάνων ή καμίνων ασβεστοποιείων το ανωτέρω ειδικόν τέλος ορίζεται εις δραχ. 300 κατά χιλιόγραμμον. Εις τον αυτόν Υπουργόν των Οικονομικών ανατίθεμεν την δημοσίευσιν και εκτέλεσιν του παρόντος Διατάγματος. 