2. ΑΝΑΓΚ. ΝΟΜΟΣ υπ’ αριθ.1092 της 21/22 Φεβρ.1938 Περί Τύπου Με τις παρ.1 και 2 του άρθρου μόνου του Νόμ. 2243/30 Σεπτ./30 Οκτ. 1994 (ΦΕΚ Α΄ 162) κατωτ. σελ. 344,04 καταργήθηκαν οι ποινικές διατάξεις ουσιαστικές και δικονομικές του παρόντος Α.Ν. πλην όμως διατηρήθηκαν σε ισχύ το άρθρ. 47 και 32, 37 & 38 αυτού. Για τις διοικητικές κυρώσεις σε περίπτωση παράβασης αυτών βλ. παρ.2 ιδίου Νόμ.2243/94. Περί της υποχρεώσεως των εκδοτών εφημερίδων και περιοδικών όπως αποστέλλωσιν αντίτυπα τούτων, εις δημοσίας, δημοτικάς ή κοινοτικάς βιβλιοθήκας βλ.Α.Ν.1562 του 1939 περί αντικαταστάσεως του άρθρ.1 του Νόμ. ΓΧΛΖ΄ του 1910 ως ετροποποιήθη και συνεπληρώθη δια του άρθρου μόνου του Νόμ.654 του 1915 (τόμ.31). ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ  Α΄ Γενικαί διατάξεις Άρθρ.7.-Αι διατάξεις του προηγουμένου άρθρου δεν εφαρμόζονται επί των εντύπων, άτινα χρησιμεύουσιν εις την άσκησιν επαγγέλματος ή εμπορίου και εις τας ανάγκας του οικογενειακού ή πολιτικού ή κοινωνικού βίου, οίον αγγελιών, τιμολογίων, εμπορικών εγκυκλίων, επισκεπτηρίων κλπ. Άρθρ.8.-(1.Πάντα τα ζητήματα τα αφορώντα την κυκλοφορίαν και πώλησιν εφημερίδων και περιοδικών και τα ασχολούμενα με ταύτας πρόσωπα και οργανισμούς ρυθμίζονται υπό του Υφυπουργείου Τύπου και Τουρισμού. 2.Η πώλησις των εφημερίδων και περιοδικών ενεργείται υπό πρακτορείων, εφημεριδοπωλών και περιπτέρων οριζομένων κατόπιν αδείας του Υφυπουργού Τύπου και Τουρισμού υποκειμένης εις ανάκλησιν. Ειδικώς προκειμένου περί πρακτορείων η ανάκλησις της ως άνω αδείας ενεργείται μετά σχετικήν απόφασιν του Υπουργικού Συμβουλίου προτάσει του Υφυπουργού Τύπου και Τουρισμού, εφόσον ήθελε διαπιστωθή ότι η πώλησις των εφημερίδων ή περιοδικών γίνεται κατά τρόπον κακόπιστον, ευνοουμένων μιας ή πλειόνων εφημερίδων ή περιοδικών εις βάρος των άλλων). «3.Δια την ακριβή εφαρμογήν του παρόντος υπό των πρακτορείων, δύναται ο Υφυπουργός Τύπου και Τουρισμού να αναθέτη την εποπτείαν της καλής λειτουργίας αυτών εις υπαλλήλους του υπ’ αυτόν Υφυπουργείου δικαιουμένους εις παντός είδους έλεγχον. 4.Απαγορεύεται η εν δημοσίω τόπω ή οδώ εκφώνησις τίτλων αισχρών, εξυβριστικών ή δυσφημιστικών κατά των αρχών ή ξένων επικρατειών ή ενός ή πλειόνων προσώπων ή ειδήσεων μη αναγραφομένων εν τω εντύπω ή αναγραφομένων μεν αλλ’ εκφωνουμένων κατά τρόπον δυνάμενον να διαταράξη την κοινή ησυχίαν. (5.Δικαιούται ο Υφυπουργός Τύπου και Τουρισμού να απαγορεύη εις εφημεριδοπώλας και περίπτερα, επί χρόνον μη υπερβαίνοντα τον ένα μήνα, την πώλησιν εφημερίδων και περιοδικών, εάν η πώλησις γίνεται κατά τρόπον κακόπιστον). 6.Οι παραβάται τιμωρούνται δια προστίμου δραχ.200 μέχρι 10.000.» Το άρθρ.8 κατηργήθη δια του Ν.Δ.76/1941. Αι παρ.3, 4 και 6 επανήχθησαν εν ισχύϊ δια του Ν.Δ.430/1941. Άρθρ.9.-(1).Ουδεμία εφημερίς δύναται να εκδίδηται ή διακόψασα την έκδοσίν της δύναται να επανεκδοθή άνευ αδείας του Υφυπουργού Τύπου και Τουρισμού διδομένης “και ανακαλουμένης” κατά την κρίσιν του. Τα εντός « » της παρ.1 προσετέθησαν υπό του άρθρ.32 Α.Ν.1169/1938. Πρβλ. και άρθρ.53 του παρόντος. «2.Ως διακοπή εκδόσεως δεν δύναται να θεωρηθή η κατά τα ειθισμένα αναστολή της εκδόσεως των νομικών ή άλλων ειδικών περιοδικών κατά τας θερινάς διακοπάς, ούτε η κατόπιν αδείας του Υφυπουργού Τύπου και Τουρισμού επερχομένη τοιαύτη επί ωρισμένον χρονικόν διάστημα τη αιτήσει του εκδότου της εφημερίδος ή του περιοδικού δια λόγους τεχνικούς. Πάντως δεν επιτρέπεται απόλυσις προσωπικού λόγω προσωρινής διακοπής ή αναστολής εκδόσεως». Η παρ.2 προσετέθη δια του άρθρ.1 Α.Ν.1683/ 1939. (Αντί της σελ. 301(β) Σελ. 301(γ) Τεύχος 554-Σελ.49 Γενικές διατάξεις για τον τύπο 18.Τ.α.2 Άρθρ.10.-«Ίνα τις εκδίδη ή επανεκδίδη εφημερίδα πλην των κατά το άρθρ.4 του περί δημοσιογραφικών οργανώσεων νόμου, δέον να πληροί και τους κάτωθι όρους»: α) Να είναι ήθους χρηστού και μορφώσεως ικανής και β) Να έχη μόνιμον κατοικίαν εν Ελλάδι. Το α΄ εδάφιον της παρ.1 ετροποποιήθη ως άνω υπό του άρθρ.1 παρ.5 του Α.Ν.1683/1939. Πρβλ. και άρθρ.53 του παρόντος. 2.Ο πληρών τας ανωτέρω προϋποθέσεις δέον όπως, ένα τουλάχιστον μήνα προ της εκδόσεως της εφημερίδος, υποβάλη, εις το Υφυπουργείον Τύπου και Τουρισμού : α) Αίτησιν μεθ’ όλων των απαραιτήτων δικαιολογητικών και πιστοποιητικών, εν ή δέον να μνημονεύεται, πλην της κατοικίας του εκδότου, και το όνομα και η κατοικία του διευθυντού και του διευθυντού του τυπογραφείου. β) Γραμμάτιον του Ταμείου Παρακαταθηκών και Δανείων ή πιστοποιητικόν βαρών του Υποθηκοφυλακείου, εξ ού να εμφαίνηται η κατάθεσις χρηματικής εγγυήσεως ή η εγγραφή  πρώτης υποθήκης επί κτήματος του αιτούντος την έκδοσιν ή οιουδήποτε τρίτου δια λογαριασμόν του αιτούντος. Άρθρ.11.-1.Το ποσόν της κατά το προηγούμενον άρθρον εγγυήσεως ορίζεται ως ακολούθως :«α) Επί ημερησίων εφημερίδων δραχ.300.000 δια τας Αθήνας, δραχ.150.000 δια την Θεσσαλονίκην, δραχ.100.000 δια τον Πειραιά και δραχ.75.000 δια πάσας τας λοιπάς πόλεις», β)«Επί μη ημερησίων εφημερίδων δραχ.50.000 δια τας Αθήνας και τον Πειραιά, δραχ.25.000 δια την Θεσσαλονίκην και δραχ.10.000 δια πάσας τας λοιπάς πόλεις». Τα εδάφ. α΄ και β΄ της παρ.1 ετροποποιήθησαν ως άνω υπό του άρθρ.1 παρ.6 του Α.Ν.1683/1939. Πρβλ΄. και άρθρ.53 του παρόντος. 2.Εις κατάθεσιν της ανωτέρω εγγυήσεως ή παραχώρησιν υποθήκης δύναται να προβή και πας τρίτος δια λογαριασμόν του αιτούντος την έκδοσιν. 3.Δεν υποχρεούνται εις κατάθεσιν εγγυήσεως μόνον ημερήσιαι εφημερίδες εκδοθείσαι επί διάστημα τριάκοντα πέντε συναπτών μηνών τουλάχιστον και επανεκδιδόμενοι παρά των ιδίων εκδοτών. Άρθρ.12.-1.Η κατά το προηγούμενον άρθρον εγγύησις παραμένει κατατεθειμένη παρά τω Ταμείω Παρακαταθηκών και Δανείων ή η εγγραφείσα υποθήκη εξακολουθεί υφισταμένη καθ’ άπαν το χρονικόν διάστημα της εκδόσεως της δι’ ην η εγγύησις εφημερίδος. Σελ. 302(γ) Τεύχος 554-Σελ.50 2.Η κατατεθείσα εγγύησις αποδίδεται τω καταθέτη ή η εγγραφείσα υποθήκη εξαλείφεται : α) Εν η περιπτώσει ήθελεν απορριφθή η περί εκδόσεως της εφημερίδος αίτησις. β) Εν η περιπτώσει ήθελε λάβη χώραν διακοπή της εκδόσεως της εφημερίδος και μετά τρεις μήνας από της εις το Υφυπουργείον Τύπου και Τουρισμού υποβολής της περί της διακοπής της εκδόσεως δηλώσεως, αφού εξοφληθούν εξ αυτής κατά προτεραιότητα οι τυχόν καθυστερούμενοι μισθοί του συντακτικού προσωπικού και τα ημερομίσθια των εργατών, ως και τα εκ της καταγγελίας της συμβάσεως εργασίας (τόμ.15) δικαιώματα των εργαζομένων εις αυτήν. Πρβλ. και άρθρ.53 του παρόντος. Άρθρ.13.-1.Συν τη ανωτέρω αιτήσει περί παροχής αδείας εκδόσεως εφημερίδος δέον, επί τη ποινή απαραδέκτου, να υποβάλληται παρά του αιτούντος και ο τίτλος αυτής. 2.Ως τίτλος εφημερίδος δεν δύναται να χρησιμοποιηθή τίτλος χρησιμοποιούμενος ήδη υπό εκδιδομένης εφημερίδος ή χρησιμοποιηθείς υπό εφημερίδος διακοψάσης την έκδοσιν αυτής, εφ’ όσον από της διακοπής της εκδόσεως και μέχρι της υποβολής του τίτλου δεν έχει παρέλθει πλήρης τριετία, εκτός εάν έχη τις αγοράση κανονικώς τον τίτλον παρά των κληρονόμων μεταστάντος ιδιοκτήτου εφημερίδος. 3.Χορηγουμένης της προς έκδοσιν εφημερίδος απαιτουμένης αδείας και μη επακαλουθούσης της εκδόσεως αυτής εντός έτους, ο υποβληθείς τίτλος ελευθερούται δυνάμενος να χρησιμοποιηθή παρά παντός τρίτου. 4.Αι διατάξεις των προηγουμένων εδαφίων έχουσιν εφαρμογήν και εν η ακόμη περιπτώσει ο τίτλος της εφημερίδος έχει κατατεθή ως βιομηχανικόν σήμα, εκτός εάν η εφημερίς έχη εκδοθή επί συνολικόν χρονικόν διάστημα πέντε τουλάχιστον ετών, οπότε ο κατατεθειμένος ως βιομηχανικόν σήμα τίτλος αυτής απολαμβάνει της υπό της κειμένης Νομοθεσίας περί βιομηχανικών σημάτων (τόμ.11) παρεχομένης προστασίας. Πρβλ. και άρθρ.53 του παρόντος. 18.Τ.α.2 Γενικές διατάξεις για τον τύπο Άρθρ.14.-Όστις εκδίδει εφημερίδα άνευ της κατά το άρθρ.9 του παρόντος αδείας του Υφυπουργού Τύπου και Τουρισμού ή δίδει ψευδή ή εσφαλμένα στοιχεία αφορώντα την έκδοσιν αυτής, τιμωρείται δια φυλακίσεως μέχρις ενός έτους και χρηματικής ποινής δραχμών μέχρις 100.000. Με την αυτήν ποινήν τιμωρείται ο εν αλλοδαπή τυπώνων εφημερίδα ή περιοδικών συντασσόμενον εν τη ημεδαπή και δια την έκδοσιν των οποίων δεν εχορηγήθη η κατά τον παρόντα νόμον άδεια. Πρβλ. και άρθρ.53 του παρόντος. Άρθρ.1.-Τύπος και έντυπον επί των οποίων εφαρμόζονται αι διατάξεις του νόμου τούτου, είναι παν ό,τι εκ τυπογραφίας ή οιουδήποτε άλλου μηχανικού ή χημικού μέσου, παράγεται εις όμοια αντίτυπα και χρησιμεύει εις πολλαπλασιασμόν ή διάδοσιν χειρογράφων, εικόνων, παραστάσεων μετά ή άνευ σημειώσεων, ή μουσικών έργων μετά κειμένου ή επεξηγήσεων, ή φωνογραφικών πλακών. Τα του κινηματογράφου διέπονται υπό ειδικού νόμου. Περί του κινηματογράφου πρβλ.Α.Ν.445/ 1936 (τόμ.4). Άρθρ.15.-«Αι διατάξεις των άρθρ.9, 10, 12, 13 και 14, εφαρμόζονται και επί των περιοδικών. Το ποσόν της εγγυήσεως ορίζεται ως εξής : Δραχ.50.000 δια τας Αθήνας και τον Πειραιά, δραχ.25.000 δια την Θεσσαλονίκην και δραχ.10.000 δια πάσας τας λοιπάς πόλεις. Της προς κατάθεσιν εγγυήσεως υποχρεώσεως απαλλάσσονται τη εγκρίσει οικείας τινός αρχής εκδιδόμενα ειδικά περιοδικά”. Ετροποποιήθη ως άνω υπό του άρθρ. 1 παρ. 7 του Α.Ν.1683/1939. Πρβλ. και άρθρ.53 του παρόντος. Άρθρ.16.-Πάσαι αι κατά την δημοσίευσιν του παρόντος νόμου εκδιδόμεναι εφημερίδες ως και αι έχουσαι λάβει παρά του Υφυπουργείου Τύπου και Τουρισμού έγγραφον άδειαν εκδόσεως θεωρούνται ως πληρούσαι τας προς έκδοσιν αυτών απαιτουμένας διατυπώσεις μόνον των άρθρ.10 (παρ.2) 11, 12, 13 του παρόντος (και 4 του νόμου περί δημοσιογραφικών οργανώσεων).“Εν περιπτώσει όμως μεταβιβάσεως της κυριότητος αυτών ο Υφυπουργός Τύπου και Τουρισμού αποφαίνεται κατά την κρίσιν του κατά πόσον υφίστανται αι αναγκαίαι προϋποθέσεις προς κατάθεσιν ή μη υπό των νέων ιδιοκτητών της συμφώνως προς τα άνω άρθρα εγγυήσεως, πάντως δε απαιτείται ανανέωσις της αδείας εκδόσεως”. Το αυτό ισχύει και επί των περιοδικών. Η εντός ( ) φράσις απηλείφθη υπό του άρθρ. 32 Α.Ν.1169/1938, τα δε εντός « » προσετέθησαν υπό του άρθρ.1 παρ.8 του Α.Ν.1683/1939. Άρθρ.17.-1.Απαγορεύεται η υπό των ημερησίων, των κατά περιόδους εκδιδομένων εφημερίδων, ως και των περιοδικών πάσα χαριστική επίδοσις, ήτοι η χορήγησις δώρων μετά ή άνευ λαχνού, χρηματικών βραβείων, βιβλίων και “πάσης οιασδήποτε παροχής». 2.Ωσαύτως απαγορεύεται : α) Πάσα δημοσίευσις επαγγελίας «περί πάσης οιασδήποτε παροχής». β) Πάσα επαγγελία γινομένη δια δημοσιεύσεως ή άλλως πως, δι’ ης σκοπείται η επιστροφή είτε αμέσως είτε εμμέσως μέρους του αντιτίμου του φύλλου. γ) «Πάσα υπό των εφημερίδων ή περιοδικών έκδοσις ή πώλησις πάσης φύσεων βιβλίων ή άλλων πραγμάτων. Τόμοι των φύλλων των εφημερίδων ή περιοδικών δεν θεωρούνται βιβλία». δ) Εξαιρουμένων των περιπτώσεων των εδαφ. 5, 6 και 7 του άρθρ.28 παν δημοσίευμα εντός του σώματος του φύλλου της εφημερίδος ή του περιοδικού, όπερ οπωσδήποτε και αν η σελιδοποιημένον δύναται αποσπώμενον του κυρίου σώματος του φύλλου της εφημερίδος ή του περιοδικού ν’ αποτελέση αυτοτελές και ανεξάρτητον βιβλίον. 3.Πάσα παράβασις των προηγουμένων παραγράφων του παρόντος άρθρου συνεπάγεται δια τον εκδότην και τον διευθυντήν της εφημερίδος ή του περιοδικού την ποινήν της φυλακίσεως ενός μηνός μέχρις ενός έτους και χρηματικήν ποινήν 50.000 μέχρι 500.000 δραχμών. Τα εντός « » της παρ.1 και της παρ. 2 α  τίθενται κατά τροποποίησιν υπό του άρθρ.32 Α.Ν.1169/ 1938. Το εδαφ. γ΄ της παρ.2 ετροποποιήθη ως άνω υπό του άρθρ.1 παρ.9 του Α.Ν.1683/1939. ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Γ΄ Περί ατελούς χάρτου εφημερίδων και περιοδικών Άρθρ.18.-1.Πάσα κατά την έννοιαν του παρόντος νόμου εφημερίς επιτρέπεται να εκδίδεται επί ατελώς εισαγομένου τυπογραφικού χάρτου. 2.(Αντικατασταθείσα δια του άρθρ.15 Νόμ.2366/ 1953 (τόμ.27 σελ.144,25) κατηργήθη δια του άρθρ. 2 Νόμ.3202/1955 κατωτ.σελ.330,01). Άρθρ.19.-1.Η κατά το προηγούμενον άρθρον ατελής εισαγωγή τυπογραφικού χάρτου, διενεργείται δι’ ειδικής αδείας του Υπουργείου Οικονομικών, ή της Τελωνειακής Αρχής εις ην ήθελε μεταβιβασθή το δικαίωμα τούτο. 2.Η ανωτέρω ατέλεια παρέχεται υπό την προϋπόθεσιν ότι θα τηρώνται αι περί ανωτάτου ορίου επιφανείας χάρτου και λοιπαί διατάξεις του παρόντος νόμου. Εις περίπτωσιν μη τηρήσεως των όρων τούτων εισπράττονται οι αναλογούντες εισαγωγικοί δασμοί επί του ατελώς παραληφθέντος χάρτου δι’ όν δεν ετηρήθησαν αι νόμιμοι προϋποθέσεις, επιβαλλομένων και των λοιπών κυρώσεων των υπό του παρόντος προβλεπομένων. Άρθρ.20.-1.Η ποσότης του ατελούς τυπογραφικού χάρτου του χορηγουμένου εκάστοτε εις τας εφημερίδας και τα περιοδικά «καθορίζεται δια των διατακτικών του Υφυπουργείου Τύπου και Τουρισμού μη δυναμένου να υπερβή τας ανάγκας ενός εξαμήνου». Εις περίπτωσιν όμως καθ’ ην η έκδοσις είναι ετησία, ο παραλαμβανόμενος χάρτης αφορά (Αντί της σελ. 303(α) Σελ. 303(β) Τεύχος 554-Σελ.51 Γενικές διατάξεις για τον τύπο 18.Τ.α.2 τας ετησίας αυτής ανάγκας. Ο εντός των ανωτέρω ορίων ακριβής καθορισμός των χρονικών διαστημάτων της χορηγήσεως χάρτου ορίζεται δι’ εκάστην συγκεκριμένην περίπτωσιν δια κοινής αποφάσεως του Υπουργού των Οικονομικών και του Υφυπουργού Τύπου και Τουρισμού. Η παράδοσις προς ανάλωσιν της ούτω καθορισθείσης ποσότητος χάρτου ενεργείται επί τη βάσει διατακτικών του Υφυπουργείου Τύπου και Τουρισμού εκδιδομένων κατόπιν ελέγχου της κυκλοφορίας των εφημερίδων και περιοδικών, καθ’ όρους και διατυπώσεις ορισθησομένας δια κοινής αποφάσεως των ανωτέρω Υπουργών. Η παρούσα διάταξις δύναται να τροποποιηθή δια κοινών αποφάσεων των αυτών Υπουργών δημοσιευομένων δια της Εφημερίδος της Κυβερνήσεως. Τα εντός « »της παρ.1 τίθενται ως ετροποποιήθησαν υπό του άρθρ.32 Α.Ν.1169/1938. 2.Κατά πάσαν παραλαβήν τυπογραφικού χάρτου ο ιδιοκτήτης ή ο διαχειριστής εφημερίδος ή περιοδικού υποχρεούται όπως καταθέτη εις την Τελωνειακήν Αρχήν έγγραφον δήλωσιν περί παροχής προσωπικής εγγυήσεως, δι’ ης θα αναλαμβάνηται η υποχρέωσις όπως εν περιπτώσει διαθέσεως του ατελώς παραλαμβανομένου χάρτου εις χρήσιν ετέραν και ουχί δια την εκτύπωσιν της εφημερίδος ή του περιοδικού ή εν περιπτώσει υπερβάσεως του οριζομένου υπό του Νόμου ως ανωτάτου ορίου εκτυπώσεως αριθμού φύλλων, καταβληθώσιν οι ανήκοντες εισαγωγικοί δασμοί. «Προκειμένου περί ημερησίων εφημερίδων το πρώτον εκδιδομένων ή επανεκδιδομένων μετά διακοπήν της εκδόσεώς των, ο αριθμός των εκτυπωθησομένων αντιτύπων και των σελίδων των δια τα δέκα πρώτα φύλλα αυτών καθορίζεται υπό του Υφυπουργού Τύπου και Τουρισμού». Προκειμένου περί περιοδικών ή εφημερίδων ουχί ημερησίων, το πρώτον δε εκδιδομένων ή επανεκδιδομένων μετά την διακοπήν της εκδόσεώς των, ο αριθμός των εκτυπωθησομένων φύλλων δια τας τέσσαρας πρώτας αυτών εκδόσεις καθορίζεται υπό του Υφυπουργού Τύπου και Τουρισμού. Δια την παροχήν της αναγκαιούσης δια το πρώτον φύλλον αυτών ποσότητος ατελούς τυπογραφικού χάρτου απαιτείται η παροχή εγγυήσεως χρηματικής ή τραπεζικής ή αξιοχρέου προσωπικής τοιαύτης ίσης προς τους ανήκοντας δασμούς και φόρους. επιστρεφομένης ή λυομένης ταύτης μετά την οριστικοποίησιν της ατελείας του ούτω παραληφθέντος χάρτου. Τα εντός « » της παρ.2 προσετέθησαν υπό του άρθρ.32 Α.Ν.1169/1938. Σελ. 304(β) Τεύχος 554-Σελ.52 3.Αι παρεχόμεναι ως άνω εγγυήσεις καταχωρίζονται παρά της Τελωνειακής Αρχής εις ίδιον βιβλίον, σημειουμένων εν αυτώ και πάντων των στοιχείων του τελωνειακού εγγράφου επί τη βάσει του οποίου εγένεται η παραλαβή του χάρτου. 4.Εκάστη εφημερίς ή περιοδικόν υποχρεούται να τηρή ειδικόν βιβλίον τεθεωρημένον παρά της αρμοδίας Τελωνειακής Αρχής, εν ώ θα καταχωρίζωνται άπαντα τα στοιχεία των τελωνειακών εγγράφων, επί τη βάσει των οποίων παραλαμβάνεται ο ατελής χάρτης, το ποσόν του χρησιμοποιηθέντος χάρτου δι’ εκάστην έκδοσιν, ο αριθμός των εκδοθέντων φύλλων (κεχωρισμένως των κακεκτύπων), το εκ της φθοράς του χάρτου κατά την εκτύπωσιν απομένον άχρηστον ποσόν χάρτου, ως και παν άλλο σχετικόν στοιχείον οριζόμενον δια των αποφάσεων του Υπουργού των Οικονομικών. Τα αφορώντα ειδικώτερον τον τύπον και το περιεχόμενον του ως άνω βιβλίου ως και τα του ελέγχου αυτού ορισθήσονται δι’ αποφάσεως του Υπουργού των Οικονομικών. Εις εκτέλεσιν της παρ.4 εξεδόθη η υπουργική απόφασις 5020/1938. 18.Τ.α.2 Γενικές διατάξεις για τον τύπο Άρθρ.21.-1.Η ατελής εισαγωγή του ως άνω τυπογραφικού χάρτου επιτρέπεται μόνον δια των τελωνείων α΄ και β΄ τάξεως. Έκαστον των Τελωνείων τούτων θεωρείται αρμόδιον μόνον ως προς τον χάρτην τον προοριζόμενον δια τας εντός της περιφερείας αυτού εκδιδομένας εφημερίδας και περιοδικά. Δια τα εκτός των περιφερειών των Τελωνείων τούτων εκδδιδομένας εφημερίδας και περιοδικά αρμόδιον είναι το πλησιέστερον Τελωνείον. Ειδικώς δια τας εν περιφερεία της Διευθύνσεως των Τελωνείων Πειραιώς εκδιδομένας εφημερίδας και περιοδικά αρμόδιον καθίσταται εν εκ των Τελωνείων Πειραιώς οριζόμενον προς τούτο δι’ αποφάσεως του Υπουργού των Οικονομικών. 2.Κατ’ εξαίρεσιν δύναται εις ειδικάς περιπτώσεις, ων η εκτίμησις εναπόκειται εις τον Υπουργόν των Οικονομικών, να επιτρέπεται  δι’ ειδικής αδείας αυτού ο εκτελωνισμός τοιούτου χάρτου δι’ οιουδήποτε των Τελωνείων α΄ ή β΄ τάξεως, καίτοι προοριζομένου του χάρτου τούτου δι’ εφημερίδας ή περιοδικά εκδιδόμενα εν τη περιφερεία ετέρου Τελωνείου, καθ’ όρους και διατυπώσεις οριζομένας δια των αυτών αδειών. Ο χάρτης ούτος δύναται ν’ αποστέλληται υπό την επιτήρησιν της Τελωνειακής Αρχής της εισαγωγής εις παραλαβήν των Τελωνείων τούτων, προκειμένου δε περί εφημερίδων ή περιοδικών εκδιδομένων εκτός της έδρας Τελωνειακής Αρχής προς τον Οικονομικόν Έφορον του τόπου της εκδόσεως ή ελλείψει αυτού προς την Αστυνομικήν Αρχήν καθ’ όρους και διατυπώσεις οριζομένας δια των αυτών αδειών. Άρθρ.22.-1.Ο προς ανάλωσιν δια την εκτύπωσιν εφημερίδων και περιοδικών ατελώς εισαγόμενος χάρτης θεωρείται παραλαμβανόμενος επί προσωρινή ατελεία μέχρι της οριστικής τακτοποιήσεως αυτού επί τη βάσει δικαιολογητικών στοιχείων καθοριζομένων εκάστοτε δι’ αποφάσεων του Υπουργού των Οικονομικών και εντός προθεσμιών οριζομένων ομοίως δια των αυτών αποφάσεων. 2.Τα προς παραλαβήν του ανωτέρω χάρτου κατατεθέντα τελωνειακά έγγραφα τακτοποιούνται άμα τη παραλαβή του εν αυτοίς αναφερομένου χάρτου. Παραμένει δε εκκρεμής η δοθείσα δια την παραλαβήν του χάρτου εγγύησις, τα δικαιολογητικά της οποίας έγγραφα, μετά την οριστικήν τακτοποίησιν της γενομένης παραλαβής, εξοφλούνται και υποβάλλονται εις την Διεύθυνσιν του τελωνειακού ελέγχου μετά των λοιπών δικαιολογητικών στοιχείων. Άρθρ.23.-1.Ο κατά τα ανωτέρω παραλαμβανόμενος τυπογραφικός χάρτης απαγορεύεται ν’ αποθηκεύεται εις αποθήκας άλλας ει μη τας των εφημερίδων και περιοδικών τοιαύτας, επιβαλλομένων εν  εναντία περιπτώσει των κυρώσεων των δια του Άρθρ.2.-1.Ως δημοσίευσις εντύπου θεωρείται η διανομή, πώλησις, καθώς και η εις δημόσιον μέρος ή εν δημοσία συναθροίσει ή (Αντί για τη σελ. 299(δ) Σελ. 299(ε) Τεύχος 1287-Σελ.99 Γενικές διατάξεις για τον τύπο 18.Τ.α.1-2 εις μέρος προσιτόν εις το κοινόν τοιχοκόλλησις ή έκθεσις παντός εντύπου. 2.Αδίκημα Τύπου υπάρχει όταν λάβη χώραν η κατά την προηγουμένην παράγραφον δημοσίευσις. άρθρ.32 του παρόντος προβλεπομένων. 2.Η κατοχή τοιούτου χάρτου παρ’ οιουδήποτε άλλου, εξαιρέσει των εφημερίδων και περιοδικών, επιτρέπεται μόνον υπό διαμετακόμισιν είτε εις τας ελευθέρας ζώνας, είτε εις τας αποθήκας των Τελωνείων, προσωρινάς τε και αποταμιεύσεως, είτε της Προνομιούχου Εταιρείας Γενικών Αποθηκών Ελλάδος. 3.Κατ΄εξαίρεσιν όμως προκειμένου περί χάρτου προοριζομένου αποκλειστικώς δια τας εν Αθήναις, Πειραιεί και Θεσ/νίκη εκδιδομένας μη ημερησίας εφημερίδας ή περιοδικά τα καταναλίσκοντα κατά τριμηνίαν ποσότητα χάρτου ουχί άνω των δύο χιλιάδων χιλιογράμμων, κατ’ εξαίρεσιν δε και δι’ εφημερίδας και περιοδικά επαρχιών μικράς κινήσεως, επιτρέπεται όπως ενεργήται η αποταμίευσις αυτού επ’ ονόματι των ασκούντων την εμπορίαν του χάρτου τούτου και δια λογαριασμόν των ως άνω δικαιούχων εις αποθήκας εγκεκριμμένας και λειτουργούσας κατά τας περί αποταμιεύσεως διατάξεις του Νόμ.1165 “περί Τελωνειακού Κώδικος” (τ.30) άνευ της υποχρεώσεως περί τηρήσεως της ετέρας των ανομοίων των αποθηκών τούτων κλειδών υπό της οικείας Τελωνειακής Αρχής, τηρουμένων προσέτι και των εν άρθρ.20 και 22 του παρόντος συναφών υποχρεώσεων. Η κατά τα ανωτέρω αποταμίευσις του δημοσιογραφικού χάρτου επιτρέπεται μόνον κατόπιν ειδικής αδείας του Υπουργού των Οικονομικών. Τα του τρόπου της εφαρμογής εν γένει των δια της παρούσης παραγράφου οριζομένων ρυθμισθήσονται δι’ αποφάσεως του Υπουργού των Οικονομικών. 4.Ο εν ταις αποθήκαις της Προνομιούχου Εταιρείας Γενικών Αποθηκών της Ελλάδος αποταμιευόμενος ατελώς τυπογραφικός χάρτης, εκτελωνιζόμενος προς ανάλωσιν υπό των εφημερίδων και περιοδικών, επιτρέπεται να παραλαμβάνηται εξ αυτών επί τη βάσει των εκάστοτε εκδιδομένων τελωνειακών αδειών παραδόσεως ουχί εφ’ άπαξ και εξ ολοκλήρου αλλά και τμηματικώς. Εν τη δευτέρα ταύτη περιπτώσει η Εταιρεία Γενικών Αποθηκών υποχρεούται, όπως παραδίδη τον χάρτην, επί τη βάσει της εκδοθείσης δι’ εκάστην ανάλωσιν τελωνειακής αδείας, τμηματικώς και αναλόγως των αναγκών των εφημερίδων και περιοδικών. Ομοίως υποχρεούται η Προνομιούχος Εταιρεία Γενικών Αποθηκών της Ελλάδος όπως  γνωστοποιή επί αποδείξει εις την οικείαν Τελωνειακήν Αρχήν τας γενομένας κατά μήνα επί τη βάσει εκάστης αδείας παραδόσεις κεχωρισμένως δι’ εκάστην εφημερίδα και περιοδικόν. επισυνάπτουσα απαραιτήτως και υπεύθυνον βεβαίωσιν της εφημερίδος ή του περιοδικού περί της εις την αποθήκην αυτών εναποθέσεως του παραληφθέντος χάρτου. Εις περίπτωσιν καθυστερήσεως προσαγωγής τοιαύτης (Αντί της σελ. 305(γ) Σελ. 305(δ) Τεύχος 554-Σελ.53 Γενικές διατάξεις για τον τύπο 18.Τ.α.2 βεβαιώσεως, δικαιούται η Εταιρεία Γενικών Αποθηκών ν’ αρνηθή την περαιτέρω παράδοσιν του χάρτου. Η διαδικασία αυτή εφαρμόζεται και δια τας εκ των Δημοσίων αποθηκών αποταμιεύσεως των Τελωνείων παραδιδομένας τμηματικώς ποσότητας χάρτου επί τη βάσει μιας και της αυτής αναλώσεως. Αι ως άνω βεβαιώσεις των εφημερίδων και περιοδικών προσαρτώνται εις τας εν άρθρ.22 οριζομένας εγγυήσεις ως δικαιολογητικά στοιχεία της γενομένης παραλαβής, εκδίδονται δε εφ’ απλού χάρτου. Ομοίως εκδίδονται εφ’ απλού χάρτου και πάντα τα τελωνειακά έγγραφα τ’ απαιτούμενα δια την εφαρμογήν του παρόντος. «Η αληθής έννοια της παρ.4 του άρθρ.23 του Α.Ν.1092/1938 περί απαλλαγής από των τελών χαρτοσήμου των εν τω άρθρω τούτω διαλαμβανομένων τελωνειακών εγγράφων είναι ότι η διάταξις αύτη περί απαλλαγής από των τελών χαρτοσήμου αναφέρεται εις παν τελωνειακόν έγγραφον του Νόμ.1165 περί τελωνειακού κώδικος (τ.30) κατατιθέμενον εν τοις τελωνείοις δια την αποταμίευσιν ή ανάλωσιν δημοσιογραφικού χάρτου» (άρθρ.2. παρ.3 Α.Ν.1683/1939). Εις τας Αθήνας, Πειραιά και Θεσσαλονίκην επιτρέπεται η παραλαβή επί προσωρινή ατελεία δημοσιογραφικού χάρτου παρά χαρτεμπόρων δυνάμει τουύ άρθρ.9 του Α.Ν.2352 περί δασμολογικών τινων μεταβολών (τ.30) και συμφώνως προς τους όρους του άρθρου τούτου. Άρθρ.24.-1.Η τμηματική παραλαβή του ατελούς τυπογραφικού χάρτου επιτρέπεται ομοίως και δια τον εν ιδιωτικαίς αποθήκαις αποταμιεύσεως, συμφώνως τω άρθρ.23 παρ.3 του παρόντος, αποταμιευόμενον χάρτην, τον αποκλειστικώς προοριζόμενον δια τας μη ημερησίας εφημερίδας και περιοδικά Αθηνών, Πειραιώς και Θεσσαλονίκης και δια τας εφημερίδας και περιοδικά επαρχιών μικράς κινήσεως υπό τας κάτωθι προϋποθέσεις. 2.Οι διατηρούντες κατά τ’ ανωτέρω ανεγνωρισμένας ιδιωτικάς αποθήκας έμποροι υποχρεούνται όπως τηρώσιν ίδιον βιβλίον αποθήκης του ατελώς παραληφθέντος δημοσιογραφικού χάρτου κατά μερίδας των εφημερίδων και περιοδικών, εμφαίνον αφ’ ενός μεν τας παρά των δικαιούχων της ατελείας εκτελωνιζομένας προς ανάλωσιν ποσότητας τοιούτου χάρτου, καταχωριζομένων των σχετικών στοιχείων κατά ημερολογιακήν σειράν και αναλυτικώς, αφ’ ετέρου δε τας εκάστοτε παραλαμβανομένας παρ’ αυτών τοιαύτας, καταχωριζομένων ομοίως των σχετικών πράξεων ημερολογιακώς και εν πάση λεπτομερεία. Σελ. 306(δ) Τεύχος 554-Σελ.54 Η εκ των αποθηκών τούτων παράδοσις του ατελούς τυπογραφικού χάρτου βασιζομένη πάντοτε επί εκδιδομένων σχετικών τελωνειακών αδειών ενεργείται επί τη βάσει τριπλοτύπων αποδείξεων, εκδιδομένων εφ’ απλού χάρτου και συμπληρουμένων εκάστοτε υπό των διατηρούντων τας αποθήκας ταύτας εμπόρων και υπογραφομένων παρ’ αυτών ως και της παραλαμβανούσης τον χάρτην δικαιούχου εφημερίδος ή περιοδικού. Το εν εκ των αποκομμάτων τούτων παραδίδεται παρευθύς εις την παραλαμβάνουσαν εφημερίδα ή περιοδικόν, το έτερον δε, το μεσαίον, ανά δεκαήμερα χρονικά διαστήματα εις την αρμοδίαν Τελωνειακήν Αρχήν, και το τρίτον αποτελούν το στέλεχος των αποδείξεων τούτων, παραμένει παρά τω μετερχομένω την εμπορίαν του χάρτου, εν ταις αποθήκαις, ως δικαιολογητικόν στοιχείον της διαθέσεως του εν λόγω χάρτου. Ο τύπος των αποδείξεων τούτων και του κατά τα ως άνω βιβλίου αποθήκης, το περιεχόμενον αυτών, τα της θεωρήσεως του βιβλίου υπό της Τελωνειακής Αρχής και πάσα εν γένει λεπτομέρεια δια την εφαρμογήν των δια της παρούσης παραγράφου οριζομένων ορισθήσονται δι’ αποφάσεων του Υπουργού των Οικονομικών. 3.Εν περιπτώσει μη τηρήσεως του ανωτέρω οριζομένου βιβλίου, ή παραλείψεως οιασδήποτε εγγραφής εν αυτώ των καθοριζομένων διπλοτύπων αποδείξεων ή παραλείψεως οιασδήποτε άλλης υποχρεώσεως ορισθησομένης δια των εκδοθησομένων Υπουργικών αποφάσεων επιβάλλονται αι υπό του άρθρ.32 του παρόντος προβλεπόμεναι ποιναί. Βασεί της παρ.3 εξεδόθη η απόφασις υπ. Οικ. 3443 της 23 Απρ./3 Μαΐου 1938 περί αποταμιεύσεως δημοσιογραφικού χάρτου μη ημερησίων εφημερίδων και περιοδικών εκδιδομένων εν Αθήναις, Πειραιεί και Θεσσαλονίκη, ως και μικράς κινήσεως εφημερίδων και περιοδικών. 18.Τ.α.2 Γενικές διατάξεις για τον τύπο Άρθρ.25.-1.Χάρτης τυπογραφικός ατελώς παραληφθείς υπό εφημερίδων ή περιοδικών μη χρησιμοποιηθείς δε παρ’ αυτών είτε λόγω διακοπής αυτών είτε δι’ οιονδήποτε άλλον λόγον, δέον μερίμνη των παραληπτριών εφημερίδων ή περιοδικών να επαναφέρηται και αύθις εις το Τελωνείον της εισαγωγής αυτού, εις ο κατατίθεται σχετική αίτησις καταχωριζομένη ως δηλωτικόν εισαγωγής. Προκειμένου περί χάρτου προερχομένου εκ των εν τω παρόντι προβλεπομένων ιδιωτικών αποθηκών, εκτελωνισθέντος δε ατελώς και μη παραληφθέντος εξ αυτών, η τοιαύτη επαπαναφορά ενεργείται μερίμνη των διατηρούντων τας αποθήκας ταύτας αποταμιεύσεως εμπόρων. Η περί επιστροφής βεβαίωσις ή ειδοποίησις προσαρτάται εις το οικείον έγγραφον περί παροχής εγγυήσεως και αποτελεί στοιχείον δια την οριστικοποίησιν του επί προσωρινή ατελεία παραληφθέντος χάρτου. 2.“Απαγορεύεται η μεταβίβασις του ατελώς εισαχθέντος τοιούτου χάρτου μεταξύ εφημερίδων ή περιοδικών άνευ προηγουμένης αδείας της οικείας τελωνειακής αρχής, Κατ’  εξαίρεσιν επιτρέπεται ο δανεισμός τοιούτου χάρτου μεταξύ εφημερίδων ή περιοδικών προς κάλυψιν άμεσων και επειγουσών αναγκών, υπό  τον όρον της εντός δεκαπενθημέρου προθεσμίας από του δανεισμού γνωστοποιήσεως τούτου εις την αρμοδίαν τελωνειακήν αρχήν, δια την εκ των υστέρων τήρησιν διατυπώσεων ατελούς μεταβιβάσεως, εφ’ όσον κατά την κρίσιν της συντρέχει προς τούτο περίπτωσις. Εις περίπτωσιν παραβάσεως των δια του παρόντος άρθρου οριζομένων, ανεξαρτήτως της εισπράξεως των εισαγωγικών δασμών και λοιπών φόρων του χάρτου, η πράξις χαρακτηρίζεται ως τελωνειακή παράβασις και τιμωρείται κατά τα δια του άρθρ.31 του παρόντος οριζόμενα. Κατ’ εξαίρεσιν αι μέχρι σήμερον διαπραχθείσαι παραβάσεις δανεισμών δημοσιογραφικού χάρτου κηρύσσονται παραγεγραμμέναι και δεν οφείλονται δασμοί, φόροι, τέλη, δικαιώματα ή πρόστιμα”. Η παρ.2 αντικατεστάθη ως άνω δια του άρθρ.35 Νόμ.3686/1957 (τόμ.30 σελ.484,01). ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Δ΄ Σχήμα Εφημερίδων και Περιοδικών (Άρθρ.26.-1.«Ουδεμία ημερησία εφημερίς δύναται να εκδίδηται εις επιφάνειαν χάρτου μείζονα των 12,40 κατά δεκατετραήμερον». 2.«Η ως άνω επιφάνεια χάρτου δέον να χρησιμοποιήται υπό της εφημερίδος οπωσδήποτε εντός δύο συνεχών εβδομάδων, απαγορευομένου του συμψηφισμού τυχόν υπολοίπου μη χρησιμοποιηθείσης επιφανείας χάρτου ενός δεκατετραημέρου εις την επιφάνεια χάρτου ετέρου δεκατετραημέρου”. 3.Κατά το τελευταίον δεκαπενθήμερον του μηνός Δεκεμβρίου εκάστου έτους αι εφημερίδες δύνανται να εκδίδωνται τρεις φοράς επί επιφανείας χάρτου ηυξημένης κατά τα 2/6 του μέσου όρου της ημερησίως χρησιμοποιουμένης τοιαύτης. 4.Ο Υφυπουργός Τύπου και Τουρισμού δύναται δι’ αποφάσεώς του να επιτρέπη την καθ’ υπέρβασιν των ανωτέρω ορίων έκδοσιν των ημερησίων εφημερίδων εις ημέρας εκτάκτων εθνικών γεγονότων, μη δυναμένας όμως να υπερβώσι τας (10) “20” εν όλω κατ’ έτος. 5.Ουδέν περιοδικόν δύναται να εκδίδηται κατά τεύχος εις επιφάνειαν χάρτου μείζονα της των 580 χιλιοστών του τετραγωνικού μέτρου επί εκάστης δραχμής της τιμής του. 6.Δις του έτους, ήτοι κατά την έκδοσιν των φύλλων των Χριστουγέννων και του Πάσχα έκαστον περιοδικόν δύναται να εκδίδηται εις επιφάνειαν χάρτου, κατ’ ανώτατον όριον, διπλασίαν της υπό του προηγουμένου εδαφίου επιτρεπομένης. 7.Οι παραβάται εκδόται ή ιδιοκτήται τιμωρούνται δι’ εκάστην παράβασιν με φυλάκισιν ενός μηνός μέχρις ενός έτους και με χρηματικήν ποινήν 50.000 μέχρι 500.000 δραχμών). Η ισχύς του άνω άρθρου ανεστάλη υπό του Α.Ν.1961/1939. Αι παρ.1 και 2 ετροποποιήθησαν ως άνω και ο εντός ( ) αριθμός της παρ.4 αντικατεστάθη δια του εντός των « » υπό του άρθρ.1 παρ.10 του Α.Ν.1683/1939. Πρβλ. και άρθρ.2 παρ,4 Α.Ν.1683/1939. Βάσει των άρθρ.26 και 34 εξεδόθη το Β.Δ.27 Απρ./9 Μαΐου 1938. Βλ. και άρθρ.4 Νόμ.73/1944 (18.Ιβ.). Άρθρ.27.-1-3 (Καταργήθηκαν από το άρθρ.2 Νόμ.1072/1980 (κατωτ.αριθ.17). 4.Περιοδικά και μη ημερήσιαι εφημερίδες κυκλοφορούσαι δια των πρακτορείων δεν δικαιούνται εκτυπώσεως αριθμού φύλλων πέραν των 60 % των πράγματι πωλουμένων κατ’ έκδοσιν, εξαιρέσει των εκδιδομένων εις σχήμα εφημερίδος ολόκληρον ή ημίκλαστον άνευ ιδιαιτέρου εξωφύλλου Αθηναϊκών περιοδικών εις ά επιτρέπεται να εκτυπώνωσιν αριθμόν φύλλων μέχρις 65 % επί πλέον των πράγματι πωλουμένων. Δύναται εν τούτοις ο Υφυπουργός Τύπου και Τουρισμού προκειμένου περί των μικράς κυκλοφορίας περιοδικών και μη ημερησίων εφημερίδων να καθορίζη εκάστοτε δι’ αποφάσεώς του κατώτατον όριον αριθμού εκτυπώσεως φύλλων, όπερ εν πάση περιπτώσει δέον να μη υπερβαίνη τας 15.000 φύλλων κατ’ έκδοσιν. 5.Περιοδικά και εφημερίδες μη κυκλοφορούσαι δια των πρακτορείων δεν δικαιούνται εκτυπώσεως αριθμού φύλλων πέραν των 20 % του αριθμού των πράγματι πωλουμένων υπ’ αυ(Αντί για τη σελ. 307(δ) Σελ. 307(ε) Τεύχος 737-Σελ.61 Γενικές διατάξεις για τον τύπο 18.Τ.α.2 τών φύλλων δια συνδρομών ή καθ’ οιονδήποτε άλλον τρόπον. «Προκειμένου περί καθαρώς νομικών περιοδικών ο Υφυπουργός Τύπου και Τουρισμού ορίζει δι’ αποφάσεώς του κατώτατον όριον αριθμού εκτυπώσεως φύλλων, όπερ εν πάση περιπτώσει δεν δύναται να υπερβή το 100 % των πράγματι πωλουμένων». Η εντός « » β΄ περίπτωσις της παρ.5 προσετέθη υπό του άρθρ.32 του Α.Ν.1169/1938. 6.(Προστεθείσα δια του άρθρ.1 Α.Ν.1869/ κατηργήθη δια του άρθρ.1 Νόμ.1968/1951. «7.Εις τα ανωτέρω καθοριζόμενα περιθώρια επί πλέον εκτυπώσεως φύλλων ή κατ’ ανώτατον όριον εκτυπώσεως τοιούτων υπολογίζονται και τα κακέκτυπα και εφθαρμένα φύλλα. Τα μέχρι της δημοσιεύσεως του παρόντος νόμου προκύψαντα κακέκτυπα κατά την εκτύπωσιν των εφημερίδων και περιοδικών τακτοποιηθήσονται, ως προς τον επί προσωρινή ατελεία παραληφθέντα και χρησιμοποιηθέντα προς τούτο δημοσιογραφικόν χάρτην, δια κοινής αποφάσεως του Υπουργού των Οικονομικών και του επί του Τύπου και Τουρισμού Υφυπουργού. «8.Τα επί πλέον των πράγματι πωλουμένων εκτυπούμενα φύλλα ως και τα κακέκτυπα και λοιπά εφθαρμένα φύλλα επιτρέπεται όπως εκποιώνται εις το ελεύθερον εμπόριον ίνα χρησιμοποιώνται ως χάρτης περιτυλίξεως. «9.Πάσα υπέρβασις των δια των ανωτέρω παρ.1, 2, 3, 4 και 5 του παρόντος καθοριζομένου αριθμού εκτυπώσεως φύλλων συνεπάγεται την επιβολήν προστίμου ίσου προς τρεις χαρτίνας δραχμάς κατά χιλιοστόγραμμον, εισπραττομένου μετά την οριστικήν διαπίστωσιν της υπερβάσεως και εις το τέλος εκάστου οικονομικού έτους παρά των Τελωνειακών Αρχών κατά τας περί εισπράξεως δημοσίων εσόδων διατάξεις. Η καταβολή του προστίμου απαλλάσει τον διαπράξαντα την παράβασιν πάσης υποχρεώσεως καταβολής δασμών και παρομαρτούντων φόρων και του χαρακτηρισμού της παραβάσεως ως λαθρεμπορίας. Επί τη καταβολή δε του προστίμου η τελωνειακή αρχή υποχρεούται όπως προβή εις την κήρυξιν οριστικής της προσωρινής ατελείας δια τον ούτως αναλωθέντα δημοσιογραφικόν χάρτην». (6)«10».Αι εκδόσεις των αθλητικών εφημερίδων δεν δύνανται να υπερβαίνωσι τας 13 κατά μήνα. (7)«11».Υπεύθυνον δήλωσιν περί της κυκλοφορίας παρέχουν τα πρακτορεία εφημερίδων, οι εκδόται των εφημερίδων ή περιοδικών και το «Ταμείον ασφαλίσεως εργατών τύπου Αθηνών και το Ταμείον ασφαλίσεως τυπογράφων και μισθωτών γραφικών τεχνών», προκειμένου περί εφημερίδων ή περιοδικών κυκλοφορούντων δια πρακτορείων εφημερίδων. Προκειμένου δε περί εφημερίδων και περιοδιΣελ. 308(ε) Τεύχος 737-Σελ.62 κών κυκλοφορούντων ουχί αποκλειστικώς δια πρακτορείων, δέον να υποβάλληται δια τον αριθμόν των φύλλων των κατ’ άλλον τρόπον κυκλοφορούντων, υπεύθυνος δήλωσις των ιδιοκτητών, διευθυντών και διαχειριστών της εφημερίδος ή του περιοδικού. Αι ως άνω δηλώσεις υποβάλλονται εφ’ απλού χάρτου. (9) «12».Δι’ αποφάσεως του Υπουργού των Οικονομικών του Υφυπουργού Τύπου και Τουρισμού δύναται να καθορισθή όπως τα υπό των εφημερίδων και περιοδικών επί πλέον των πωλουμένων εκτυπούμενα φύλλα παραδίδωνται προς εκποίησιν εις το Εθνικόν Τυπογραφείον καθ’ όρους και διατυπώσεις ορισθησομένας δια της αποφάσεως. 18.Τ.α.2 Γενικές διατάξεις για τον τύπο «13.Η απαιτούμενη εκάστοτε ποσότης δημοσιογραφικού χάρτου της κλάσεως 171 α  δια την εκτύπωσιν της ετησίας εκδόσεως της ενώσεως των συντακτών ημερησίων εφημερίδων Αθηνών “Φανός των Συντακτών», καθορίζεται δια κοινής αποφάσεως του Υπουργού Οικονομικών και του Υφυπουργού Τύπου και Τουρισμού, ανεξαρτήτως των υπό του Α.Ν.1092/1938 επιβαλλομένων ορίων εκτυπώσεως η δε εισαγωγή αυτού συνεπάγεται και  την υπό της οικείας Τελωνειακής Αρχής κήρυξιν αυτοδικαίως οριστικής της ατελείας. Τα μέχρι τούδε αδικήματα τα διαπραχθέντα υπό του “Φανού των Συντακτών” εις την διάθεσιν του χορηγηθέντος αυτώ δημοσιογραφικού χάρτου και προβλεπόμενα υπό του Νόμ.1165 (τ.30) και του Α.Ν. 1092/38 ως ετροποποιήθησαν δια νεωτέρων νόμων, κηρύσσονται παραγεγραμμένα και δεν οφείλονται δι’ αυτά δασμός ως και παρομαρτούντες φόροι και δικαιώματα». Αι παρ.7-9 προσετέθησαν υπό του άρθρ.1 του Α.Ν. 1863/1939. Τα εντός « » της παρ.(7) «11» αντικατεστάθησαν ως άνω υπό του άρθρ.32 του Α.Ν.1169/1938. Η παρ. 13 προσετέθη υπό του άρθρ. 1 Α.Ν. 1683/1939 υφ’ ού και κατηργήθη η πρώην παρ. 8, αι δε πρώην παρ. 6-7 και 9 ηριθμήθησαν εις 10, 11 και 12. Άρθρ.28.-1.Παν κατά την έννοιαν του παρόντος νόμου περιοδικόν δέον να έχει ποικιλίαν ύλης και ενιαίαν αρίθμησιν των σελίδων είτε κατά τεύχος είτε κατά τόμον ετήσιον, «εφ’ όσον εκδίδεται επί ατελούς χάρτου, η δε περιεχομένη ύλη μυθιστορήματος, διηγήματος ή νουβέλλας να μην υπερβαίνη εν πάσει περιπτώσει το ήμισυ του όλου αριθμού των σελίδων του και ο αριθμός των περιεχουσών ελληνικά θέματα σελίδων να μην είναι κατώτερος του ¼ του συνόλου της πραγματικής ύλης. Της υποχρεώσεως ταύτης προς καταχώρησιν ελληνικών θεμάτων εξαιρούνται τα ειδικά επιστημονικά και τεχνικά περιοδικά». Τα εντός « » προσετέθησαν υπό του άρθρ.1 Α.Ν.1683/1939. 2.Απαγορεύεται η επί ατελούς τυπογραφικού χάρτου εκτύπωσις συμπληρωματικών εκδόσεων εφημερίδων ή περιοδικών καθ’ οιονδήποτε τύπον εμφανιζομένων. Δεν θεωρούνται συμπληρωματικαί εκδόσεις αι υπό των εφημερίδων εκδιδόμεναι υπό την αυτήν ημερομηνίαν διάφοροι εκδόσεις του αυτού φύλλου. 3.Ομοίως απαγορεύεται η επί ατελούς τυπογραφικού χάρτου εκτύπωσις υπό μορφήν περιοδικών παντοειδών εντύπων ων το περιεχόμενον αποτελεί τμηματικήν έκδοσιν συγγραμμάτων, λεξικών, οδηγών, ιστορημάτων, μυθιστορημάτων, ουχί δε και ύλην περιοδικού, και αν έτι προς συγκάλυψιν της  τοιαύτης καταστρατηγήσεως προστίθενται σελίδες έστω και μέχρι του ημίσεως του όλου ποικίλης ύλης. 4.Ομοίως απαγορεύεται η επί ατελούς τυπογραφικού χάρτου εκτύπωσις περιοδικών δημοσιευόντων αυτοτελώς ή τμηματικώς διηγήματα ή ιστορήματα ως κύριος σκοπός είναι η περιγραφή εγκλημάτων ή ασέμνων και ανηθίκων πράξεων και γεγονότων, «ως και φαρμακευτικών και ιατρικών περιοδικών ων οι σκοποί τυγχάνουσι καθαρώς διαφημιστικαί και αν έτι προς συγκάλυψιν δημοσιεύουσι πραγματείας και μελέτας επιστημονικού μεν χαρακτήρος συντελούσας εν τούτοις εμμέσως εις την διαφήμισιν φαρμακευτικών ιδιοσκευασμάτων». Τα εντός « » της παρ.4 προσετέθησαν υπό του άρθρ.12 Α.Ν.1683/1939. 5.Κατ’ εξαίρεσιν επιτρέπονται τη ειδική αδεία του Υπουργού των Οικονομικών και του Υφυπουργού Τύπου και Τουρισμού συμπληρωματικαί ή ειδικαί εκδόσεις επί ατελούς τυπογραφικού χάρτου ειδικών περιοδικών στρατιωτικών, αεροπορικών, θρησκευτικών, τουριστικών, εκπαιδευτικών, εργατικών, κοινωνικών, γεωργικών κλπ. τη «εγκρίσει» κρατικής τινος αρχής εκδιδομένων εφ’ όσον το περιεχόμενον αυτών έχει άμεσον σχέσιν προς τον επιδιωκόμενον παρ’ αυτών ειδικόν μορφωτικόν σκοπόν. Η εντός « » λέξις της παρ.5 τίθεται κατά τροποποίησιν υπό του άρθρ.32 Α.Ν.1169/1938. «Κατά την αληθή έννοιαν των διατάξεων της παρούσης παραγράφου ως συμπληρωματικαί ή ειδικαί εκδόσεις θεωρούνται και τα εγκυκλοπαιδικά λεξικά εφ’ όσον εκ του περιεχομένου αυτών προκύπτει ότι έχουν γενικώτερον μορφωτικόν σκοπόν, τα οποία οπωσδήποτε εκδίδονται ήδη επί ατελούς χάρτου, είτε ως συμπληρωματικαί εκδόσεις Εγκυκλοπαιδικών περιοδικών, είτε και αυτοτελώς». Το ενός « » εδάφιον  προσετέθη δια του άρθρ.10 του Νόμ.2240/1952 (τ.27 σελ.370). 6.«α) Δι’ αποφάσεως του Υπουργού Οικονομικών, εκδιδομένης μετά γνώμην της παρά τω Υπουργείω Προεδρίας της Κυβερνήσεως λειτουργούσης Επιτροπής Εθνικών Δημοσιευμάτων επιτρέπεται η εκτύπωσις επί παραλαμβανομένου ατελώς τυπογραφικού χάρτου των δασμολογικών κλάσεως 48,Φ1Γ και 48.07 Β1 εκδόσεων ιστορικών αρχείων ή τοιούτων της Αρχαιολογικής Εταιρείας, ως επίσης και βιβλίων εθνικού ή θρησκευτικού περιεχομένου, εφ’ όσον διαπιστούται, ότι η εκ δασμών επιβάρυνσις των βιβλίων τούτων θέλει παρακωλύσει την ευρυτέραν κυκλοφορίαν των και ότι ελλείπει παρά τω εκδότη η πρόθεσις κέρδους. β) Εις την Επιτροπήν Εθνικών Δημοσιευμάτων, συνεδριάζουσαν επί θεμάτων παροχής α(Αντί της σελ. 309(β) Σελ. 309(γ) Τεύχος 554-Σελ.57 Γενικές διατάξεις για τον τύπο 18.Τ.α.2 τελείας χάρτου βάσει του παρόντος άρθρου, μετέχει ως μέλος αυτής και ανώτερος υπάλληλος της Κεντρικής Υπηρεσίας του Υπουργείου Οικονομικών, οριζόμενος μετά του αναπληρωτού του δι’ αποφάσεως του Υπουργού των Οικονομικών». Η παρ.6 τροποποιηθείσα δια του άρθρ.9 Ν.Δ.1210/1949, αντικατεστάθη ως άνω δια του άρθρου μόνου Α.Ν.618 της 11/11 Νοεμ.1968 (ΦΕΚ Α΄ 261). 7.Ο Υφυπουργός Τύπου και Τουρισμού δύναται να επιτρέψη την εκτύπωσιν επί ατελούς χάρτου περιοδικών εκδόσεων εξαμηνιαίων ή ετησίων, εφόσον κατά την δημοσίευσιν του παρόντος νόμου αι εν λόγω εκδόσεις εξεδίδοντο τακτικώς υπό τον αυτόν τίτλον από πενταετίας. 8.Απαγορεύεται η επί ατελούς τυπογραφικού χάρτου έκδοσις διαφημιστικών φύλλων (φέϊγ-βολάντ). 9.Ειδικώς προκειμένου περί ατελούς τυπογραφικού χάρτου των περιοδικών επιτρέπεται όπως ούτος η οιασδήποτε ποιότητος και χρώματος, δέον όμως να φέρη απαραιτήτως τας κεκανονισμένας υδατίνους γραμμάς. Άρθρ.3-1.Η κατάχρησις της ελευθεροτυπίας προς εκτέλεσιν κακουργήματος τινός ή πλημμελήματος αποτελεί ιδιαιτέραν επιβαρυντικήν αιτίαν. Εις τοιαύτας περιπτώσεις οσάκις ο νόμος επιβάλλει διαζευτικώς στερητικήν της ελευθερίας ή χρηματικήν ποινήν, ή δια του Τύπου τέλεσις του αδικήματος επισύρει αμφοτέρας τας ποινάς. 2.Εν περιπτώσει καθ’ υποτροπήν καταχρήσεως της ελευθεροτυπίας προς εκτέλεσιν οιουδήποτε αδικήματος και διαφόρου έτι του εις ό αφορά η προηγουμένη καταδίκη, επιβάλλεται υποχρεωτικώς υπό του Δικαστηρίου η προσωρινή παύσις του επιτηδεύματος των ενόχων διευθυντού, εκδότου της εφημερίδος, ή του περιοδικού και συντάκτου του επιληψίμου δημοσιεύματος μέχρις ενός έτους. Η προσωρινή παύσις αύτη του επιτηδεύματος του εκδότου της εφημερίδος ή του περιοδικού συνεπάγεται αυτοδικαίως την επί ίσον χρόνον απαγόρευσιν της χρήσεως του τίτλου αυτών. Η παύσις του επιτηδεύματος και η απώλεια ή απαγόρευσις της χρήσεως του τίτλου επέρχεται άμα ως καταστή αμετάκλητος η καταδικαστική απόφασις. Εν τοιαύτη περιπτώσει το προσωπικόν της εφημερίδος ή του περιοδικού δικαιούται των εκ των νόμων περί καταγγελίας συμβάσεως εργασίας (τόμ.15) αποζημιώσεων. ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Β΄ Περί εντύπων εν γένει Άρθρ.29.-Το άρθρ.18 του Νόμ.3326 περί προσθήκης και συμπληρώσεως τελωνειακών, φορολογικών και άλλων νόμων (τ.30) αντικαθίσταται ως εξής : «1.Εκ του κατά τας διατάξεις του παρόντος και του νέου τελωνειακού δασμολογίου εισαγωγής υπό των εφημερίδων και περιοδικών εισαγομένου χάρτου, το εκ των πιεστηρίων κατά την εκτύπωσιν αυτών απορριπτομένων λόγω φθοράς ή μη χρησιμοποιήσεως ποσόν χάρτου, μη δυνάμενον να υπερβή ποσοστόν 2 % επί της χρησιμοποιουμένης ποσότητος τοιούτου χάρτου, δεν δύναται να διατεθή άλλως εν τω εσωτερικώ ειμή μόνον προς πολτοποίησιν εις εργοστάσια χαρτοβιομηχανίας υπό τον έλεγχον του κράτους. Εκ του ανωτέρω ποσοστού το ½ τοις εκατόν δύναται να χρησιμοποιήται υπό των πρακτορείων εφημερίδων ως χάρτης περιτυλίγματος. 2.Δι’ αποφάσεως του Υπουργού Οικονομικών δύναται να επιτραπή η πολτοποίησις δημοσιογραφικού χάρτου και εις άλλας περιπτώσεις πλην της ανωτέρω, εφ’ όσον ειδικοί λόγοι προς τούτο συντρέχουσιν ων η εκτίμησις εναπόκειται εις τον Υπουργόν των Οικονομικών. Εις πάσας τας περιπτώσεις εκποιήσεως δημοσιογραφικού χάρτου προς πολτοποίησιν εισπράττεται ο εισαγωγικός δασμός της κλάσεως 176 εδάφ.α΄. Σελ. 310(γ) Τεύχος 554-Σελ.58 3.Η εκποίησις ενεργείται απ’ ευθείας εις τα εργοστάσια χαρτοβιομηχανίας υπό των εκδοτών των εφημερίδων ή περιοδικών παρουσία όμως Επιτροπής οριζομένης υπό του Υπουργού των Οικονομικών και συντιθεμένης εξ ενός ανωτέρου υπαλλήλου του Υπουργείου των Οικονομικών, ως Προέδρου, ενός ανωτέρου υπαλλήλου του Υφυπουργείου Τύπου και Τουρισμού και ενός αντιπροσώπου του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου Αθηνών ή Πειραιώς. 4.Εις περίπτωσιν εκποιήσεως του απορριπτομένου χάρτου εις εργοστάσια χαρτοβιομηχανίας κείμενα εκτός της έδρας Τελωνειακής Αρχής, η εκποίησις αυτού ενεργείται ενώπιον τριμελούς Επιτροπής απαρτιζομένης εκ δύο δημοσίων μελών, οριζομένων ως τοιούτων υπό του Υπουργού των Οικονομικών ή του Γενικού Διοικητού εκ των υπηρετούντων εν τω τόπω ένθα ευρίσκεται ο πωλητής και ενός αντιπροσώπου του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου ή Συλλόγου. 5.Η Επιτροπή συνέρχεται επιμελεία του αρμοδίου Τελώνου επί τη αιτήσει των ενδιαφερομένων και δια πρωτοκόλλου αυτής βεβαιοί την γενομένην πώλησιν του τοιούτου χάρτου, μετά προηγουμένην ακριβή ζύγισιν αυτού και διαπίστωσιν της τιμής εις ην επωλήθη ούτος. Το πρωτόκολλον τούτο προσυπογράφουσιν ό τε πωλητής και αγοραστής, όστις από της παραλαβής του χάρτου από της αποθήκης των πωλητού φέρει την ευθύνην μέχρι της πολτοποιήσεως αυτού. 6.Ο έλεγχος και η παρακολούθησις του τοιούτου χάρτου μέχρι της πολτοποιήσεως ενεργείται υπό των αρμοδίων Τελωνειακών Αρχών. Η πολτοποίησις ενεργείται παρουσία του Τελώνου της περιφερείας εν ή κείται το εργοστάσιον χαρτοβιομηχανίας και της Αστυνομικής Αρχής, αφού προηγουμένως διαπιστωθή το ακριβές βάρος του μετενεχθέντος χάρτου, συντάσσεται δε περί ταύτης σχετικόν πρωτόκολλον, βάσει του οποίου αποστελλομένου προς τον Τελώνην του τόπου της αποστολής του χάρτου, πιστούται ο αγοραστής χαρτοβιομήχανος. 7.Πάσαι αι εκ της εφαρμογής του παρόντος δαπάναι ως και η αποζημίωσις των Επιτροπών βαρύνουσι τον αγοραστήν. 8.Η αποζημίωσις των Επιτροπών καθορίζεται δι’ αποφάσεως του Υπουργού των Οικονομικών και δια ποσόν από 2 έως 4 % επί του αντιτίμου του χάρτου, προκαταβαλλομένου υπό του αγοραστού κατά τα δια της αποφάσεως ταύτης καθοριζόμενα εκάστοτε. 18.Τ.α.2 Γενικές διατάξεις για τον τύπο 9.Αντί της κατά τ’ ανωτέρω παραδόσεως του εκ των πιεστηρίων των τυπογραφείων προερχομένου εφθαρμένου δημοσιογραφικού χάρτου προς πολτοποίησιν επιτρέπεται όπως, δι’ αποφάσεως του Υπουργού των Οικονομικών δημοσιευομένης δια της Εφημερίδος της Κυβερνήσεως υπό όρους και διατυπώσεις οριζομένας δι’ αυτής, παραδίδεται ούτος προς επεξεργασίαν και διαχωρισμόν αυτού από των εφθαρμένων μερών του, ίνα ούτω καταστή κατάλληλος προς εκτύπωσιν εφημερίδων ή περιοδικών. Ο ούτος επεξεργασμένος χάρτης πωλείται εις εφημερίδας και περιοδικά δικαιούμενα ατελείας καθ’ όρους και διατυπώσεις ορισθησομένας δια της αυτής ως άνω αποφάσεως». Άρθρ.30.-1.Δύναται δι’ αποφάσεως του Υπουργού των Οικονομικών η εκποίησις του κατά το άρθρ.29 του παρόντος χάρτου να ενεργήται δια δημοπρασίας ενώπιον της κατά το αυτό ως άνω άρθρον επιτροπής και υπό τους διαγραφομένους εν τω άρθρω τούτω όρους και διατυπώσεις δια λογαριασμόν των κατόχων του χάρτου και εκδοτών των εφημερίδων ή περιοδικών. 2.Η δημοπρασία αύτη δύναται να αφορά είτε τον κατά το διάστημα ενός έτους ή έλασσον τούτου απορριπτόμενον εκ των πιεστηρίων των εφημερίδων κατά τ’ ανωτέρω χάρτην, είτε μέρος τούτου, είτε και ωρισμένον ποσόν τοιούτου χάρτου. 3.Περί της ενεργείας της δημοπρασίας επιμελείται ο αρμόδιος Τελώνης. 4.Εις την δημοπρασίαν δύνανται να λαμβάνωσι μέρος μόνον εργοστάσια χαρτοβιομηχανίας, προκειμένου δε περί χάρτου προοριζομένου προς επεξεργασίαν κατά την παρ.9 του άρθρ.29 του παρόντος και άλλα πρόσωπα. 5.Δι’ αποφάσεως του Υπουργού των Οικονομικών καθορισθήσονται οι όροι και αι διατυπώσεις της ενεργείας της δημοπρασίας, τόσον κατά την περίπτωσιν της εκποιήσεως του χάρτου προς πολτοποίησιν, όσον και κατά την διάθεσιν αυτού προς επεξεργασίαν και διαλογήν, ως και αι παρασχεθησόμεναι εκάστοτε εγγυήσεις. 6.Τα πρακτικά της δημοπρασίας υποβάλλονται δια του αρμοδίου Τελωνείου εις τον Υπουργόν των Οικονομικών προς έγκρισιν. Η απόφασις δε της εγκρίσεως κοινοποιείται εντός 30 ημερών δια του αρμοδίου Τελώνου εις τον πλειοδότην, όστις από της κοινοποιήσεως αναλαμβάνει την ευθύνην προς εξασφάλισιν της πολτοποιήσεως του χάρτου. Άρθρ.31.-(Κατηργήθη υπό του άρθρ.1 παρ.13 Α.Ν.1683/1939, των άρθρ.32-35 αριθμηθέντων εις 31-54). Άρθρ.-(32)31.-Η υποβολή ψευδών δηλώσεων και πάσα παράβασις των δια του παρόντος καθοριζομένων ως και δια των κατ’ εξουσιοδότησιν του παρόντος εκδοθησομένων αποφάσεων του Υπουργού των Οικονομικών καθορισθησομένων υποχρεώσεων των εκδοτών ή διαχειριστών ή άλλων προσώπων εντεταλμένων των εφημερίδων και περιοδικών εν σχέσει προς τον ατελώς παραλαμβανόμενον υπ’ αυτών τυπογραφικόν χάρτην, ως και των εμπόρων εισαγωγής και πωλήσεως τοιούτου χάρτου, εφόσον δεν εμπίπτει αύτη εις τας περί λαθρεμπορίας διατάξεις, χαρακτηρίζεται ως τελωνειακή παράβασις και τιμωρείται υπό της Τελωνειακής Αρχής δια χρηματικής ποινής (από δραχ.500-10.000) κατά τας διατάξεις των άρθρ.89 και επόμενα του Τελωνειακού Κώδικος (τ.30). Ομοίως υπόκεινται εις τας αυτάς ως άνω ποινάς και τα πρακτορεία εφημερίδων και οι κάτοχοι πιεστηρίων εάν αρνηθώσι να χορηγήσωσιν εις τας αρμοδίας υπηρεσίας τα ζητούμενα παρ’ αυτών στοιχεία περί του αριθμού των κυκλοφορούντων δια των πρακτορείων φύλλων, ή των εκτυπουμένων τοιούτων ή αν χορηγήσωσιν ανακριβή τοιαύτα, ή αν παρακωλύσωσι καθ’ οιονδήποτε τρόπον την ενέργειαν ελέγχου προς διαπίστωσιν των ως άνω στοιχείων. Επιτρέπεται εις τον Υπουργό των Οικονομικών όπως μη χορηγή ατελώς δημοσιογραφικόν χάρτην προς εκτύπωσιν εφημερίδος ή περιοδικού, άτινα υπέπεσαν καθ’ υποτροπήν εις την αυτήν παράβασιν. Τα όρια της χρηματικής ποινής ωρίσθησαν εις 200.000-5.000.000 δραχμάς δια της υπ’ αριθ.Δ.11187 της 24/24 Οκτ.1951 αποφάσεως Υπουργού Οικονομικών. Άρθρ.(33)32.-Απαγορεύεται η επί επιστροφή και δια προσωρινήν χρήσιν επ’ ανταλλάγματι παραχώρησις εφημερίδων και περιοδικών ή η ανταλλαγή αυτών παρά παντός εντεταλμένου την πώλησίν των προς τρίτους. Ο παραβάτης τιμωρείται με χρηματικήν ποινήν μέχρι 1000 δραχμών και φυλάκισιν μέχρι 10 ημερών και αν μεν είναι εφημεριδοπώλης και με ανάκλησιν της αδείας ασκήσεως του επαγγέλματός του επί χρονικόν διάστημα μέχρις ενός μηνός, αν δε είναι περιπτερούχος με ανάκλησιν της αδείας λειτουργίας του περιπτέρου του επί χρονικόν διάστημα  ενός μέχρι τριών μηνών, εν υποτροπή δε και με οριστικήν αφαίρεσιν της αδείας ταύτης μετ’ απόφασιν του Υπουργικού Συμβουλίου, προτάσει του Υφυπουργού Τύπου και Τουρισμού. Άρθρ.(34)33.-Καταργήθηκε από το άρθρ.2 Νόμ.1072/1980 (κατωτ.αριθ.17). (Αντί για τη σελ. 311(β) Σελ. 311(γ) Τεύχος 737-Σελ.63 Γενικές διατάξεις για τον τύπο 18.Τ.α.2 Άρθρ.(35)34.-“Αι προς το Αθηναϊκόν Πρακτορείον μηνιαίαι συνδρομαί των εφημερίδων ορίζονται εκάστοτε δι’ αποφάσεως του Υφυπουργού Τύπου και Πληροφοριών και είναι υποχρεωτικαί δι’ αυτάς. Αι συνδρομαί παρακρατώνται υπό των Πρακτορείων εφημερίδων και αποδίδονται εις το Αθηναϊκόν Πρακτορείον κατά μήνα”. Το άρθρ.35 ετροποποιήθη ως άνω δια του άρθρ.6 Α.Ν.444/1945. Άρθρ.4.-Εφημερίς κατά την έννοιαν του παρόντος νόμου είναι παν έντυπον καθ’ εκάστην ή και κατά τα μεγαλύτερα “αλλά κατά πάντως” χρονικά διαστήματα μέχρις ενός, κατ’ ανώτατον όριον, μηνός εκδιδόμενον, και περιέχον ύλην γενικού πολιτικού και κοινωνικού ενδιαφέροντος, ήτοι ειδήσεις, κρίσεις επί ζητημάτων απασχολούντων την δημοσίαν γνώμην, αναγγελίας και διαφημίσεις. Το εντός « » προσετέθησαν υπό του άρθρ.1 παρ.1 του Α.Ν.1683/1939. Άρθρ.(36)35.-Τα πρακτορεία εφημερίδων επί τη κοινοποιήσει προς αυτά αντιγράφου εξ απογράφου εκτελεστού δικαστικής αποφάσεως εκδικαζούσης εις συντάκτην ή υπάλληλον ημερησίας εφημερίδος ποσόν εκ καθυστερουμένων μισθών ή αυξήσεων μισθού ή ποσού αποζημιώσεως, καταβλητέας λόγω καταγγελίας της υπαλληλικής συμβάσεως, υποχρεούνται να καταβάλωσι τα επιτασσόμενα ποσά εις τον κοινοποιούντα δικαιούχον εκ του κατά νόμον αποδοτέου εις τον εκδότην της εφημερίδος υπολοίπου εκ του τιμήματος, κατ’ απόλυτον προτίμησιν από πάσης άλλης υποχρεώσεως της οφειλέτιδος εφημερίδος. Άρθρ.(37)36.-“1.Καθιερούται από της δημοσιεύσεως του παρόντος η Κυριακή αργία δι’ άπαν το προσωπικόν των εκδιδομένων εντός των ορίων της Επικρατείας ημερησίων εφημερίδων. Κατά συνέπειαν δεν θα εκδίδωνται και  δεν θα κυκλοφορούν, εφεξής το μεν απόγευμα εκάστης Κυριακής, αι απογευματιναί και την πρωΐαν της Δευτέρας αι πρωϊναί εφημερίδες. 2.Απαγορεύεται ωσαύτως η κυκλοφορία των απογευματινών εφημερίδων εκάστης Δευτέρας προ της 12 ης  μεσημβρινής. 3.Διατηρούνται επίσης εφεξής αι αργίαι των μεγάλων εορτών, αι καθιερωμέναι από μακρού χρόνου”. Το άρθρ.(37)36 αντικατεστάθη ως άνω δια του άρθρ.3 Ν.Δ.48/1941. Σελ. 312(γ) Τεύχος 737-Σελ.64 18.Τ.α.2 Γενικές διατάξεις για τον τύπο ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Ε΄ Περί επανορθώσεων Άρθρ.(38)37.-1.Ο Διευθυντής εφημερίδος ή περιοδικού, ο εκδότης και ο ιδιοκτήτης, ανεξαρτήτως πάσης άλλης ποινικής ή αστικής ευθύνης ην συνεπάγεται το δημοσίευμα του φύλλου αυτού, οφείλουσιν επί χρηματική ποινή (δραχ.1000-50.000) να καταχωρίζωσι δωρεάν πάσαν υπό Δημοσίου υπαλλήλου ή της αρμοδίας υπηρεσίας γενομένην επανόρθωσιν αναγραφεισών εν τη εφημερίδι ή τω περιοδικώ δημοσιεύσεων αναγομένων εις πράξεις των καθηκόντων του υπαλλήλου, αδιακρίτως αν το δημοσίευμα προέρχεται εκ της διευθύνσεως της εφημερίδος είτε εξ οιουδήποτε τρίτου. Η επανόρθωσις καταχωρίζεται εις το αμέσως επόμενον ή το βραδύτερον εις το μεθεπόμενον από της παραλαβής φύλλον της εφημερίδος ή του περιοδικού δι’ ομοίων τυπογραφικών στοιχείων και εν τη αυτή θέσει, εν η κατεχωρίσθη το προκαλέσαν ταύτην δημοσίευμα, άνευ ουδεμιάς δε παρεμβολής ή παραλείψεως. 2.Εφ’ όσον το δημοσίευμα θίγει τον Δημόσιον υπάλληλον, έχει ούτος επιπροσθέτως και το δικαίωμα της απαντήσεως κατά το επόμενον άρθρον κατόπιν αδείας του οικείου Υπουργού. 3.Η επανόρθωσις δέον να ή υπογεγραμμένη παρά του αποστολέως και να μη υπερβαίνη την έκτασιν του ανασκευαζομένου δημοσιεύματος, εκτός αν ο Εισαγγελεύς των Πρωτοδικών του τόπου της εκδόσεως της εφημερίδος  ή του περιοδικού ή ο Ειρηνοδίκης αν εν τω τόπω τούτω δεν εδρεύει Εισαγγελεύς, ήθελεν άλλως αποφασίσει κατ’ αίτησιν του Δημοσίου υπαλλήλου ή του  Διευθυντού της εφημερίδος υποβαλλομένην εντός 24 ωρών από της παραλαβής της επανορθώσεως. Δεν δύναται όμως ο Εισαγγελεύς ή ο Ειρηνοδίκης ν’ αποφασίση την υπέρβασιν του διπλασίου της εκτάσεως του ανασκευαζομένου άρθρου. 4.Ο διευθυντής,ο εκδότης ή ο ιδιοκτήτης δύναται ν’ αρνηθή την καταχώρησιν της επανορθώσεως. α) Εάν αύτη περιέχη εκφράσεις προφανώς δυσφημιστικές ή αποτελούσας αξιόποινον πράξιν και  β) Αν παρήλθεν  από της καταχωρίσεως του δημοσιεύματος διάστημα μηνός δια την Ημεδαπήν, ή τριών μηνών οσάκις ο αιτών την επανόρθωσιν διέτριβεν εν τη αλλοδαπή. Κατά πάσαν περίπτωσιν αρνήσεως προς καταχώρησιν υποχρεούται ο εκδότης ή διευθυντής εντός προθεσμίας τριών ημερών, να καταθέση την επανόρθωσιν μετά των λόγων εφ’ ων στηρίζει την άρνησιν παρά τω οικείω Εισαγγελεί των Πρωτοδικών, ή όπου δεν υπάρχει τοιούτος παρά τω Ειρηνοδίκη, ούτος δε δικαιούται να προβή εις οιανδήποτε ήθελε κρίνει τροποποίησιν του δημοσιεύματος. Η μετά τούτο άρνησις προς καταχώρησιν αποτελεί επιβαρυντικήν αιτίαν. 5.Η δίωξις του αδικήματος γίνεται κατ’ έγκλησιν του αιτησαμένου την επανόρθωσιν. 6.Αν μετά την δημοσίευσιν της επανορθώσεως η εφημερίς ή το περιοδικόν προβή εις νέον δημοσίευμα το αύτο έχον αντικείμενον και θίγον και πάλιν τον αυτόν δημόσιον υπάλληλον, υποχρεούται εις δημοσίευσιν, κατά τ’ ανωτέρω, νέας επανορθώσεως, ης η έκτασις δύναται να φθάση το διπλάσιον και κατ’ απόφασιν του Εισαγγελέως ή του Ειρηνοδίκου, κατά τας ανωτέρω διακρίσεις, το τριπλάσιον του δημοσιεύματος. Εν αρνήσει η περίπτωσις αύτη θεωρείται ως ιδιαιτέρως επιβαρυντική αιτία. 7.Επί πλειόνων παραβάσεων, εις το αυτό ή άλλο δημοσίευμα αναγομένων δεν εφαρμόζονται οι όροι των άρθρ.109 και 110 του Ποινικού Νόμου, αλλ’ ο ένοχος εκτίει αθροιστικώς τας επιβεβλημένας ποινάς. Άρθρ.(39)38.-1.Πας διευθυντής εφημερίδος ή περιοδικού, ο εκδότης ή ο ιδιοκτήτης οφείλει επί ποινή χρηματική δραχ.500 μέχρις 20.000, μη αποκλειομένης πάσης άλλης ποινικής ή αστικής ευθύνης και του δικαιώματος της αποζημιώσεως του παθόντος, να καταχωρίση εντός τριών ημερών ή εν τω αμέσως επομένω φύλλω, εάν δεν εξεδόθη τοιούτο προ της παρελεύσεως τριών ημερών, δι’ ομοίων τυπογραφικών στοιχείων και εν τη αυτή θέσει εν η κατεχωρίσθη το προκαλούν ταύτην δημοσίευμα και άνευ παρεμβολών ή παραλείψεων, την απάντησιν παντός ιδιώτου φυσικού ή νομικού προσώπου, οπωσδήποτε κατανομασθέντος ή υποδειχθέντος εν τω περιοδικώ ή τη εφημερίδι εκ των διαλαμβανομένων εν τω σχετικώ δημοσιεύματι, είτε τούτο προέρχεται εκ της διευθύνσεως είτε εκ μέρους τρίτου. Πάσα παρεμβολή ή παράλειψις κατά την καταχώρισιν της απαντήσεως επισύρει τας συνεπείας της παρ.1 του άρθρ.38. 2.Η απάντησις δύναται να γίνη και υπό τινος των κατιόντων, ανιόντων, αδελφών και συζύγων, εάν ο καθ’ ού το δημοσίευμα αποβιώση προ της παρελεύσεως της άνω προθεσμίας. Η παρά τινος των συγγενών τούτων άσκησις του προκειμένου δικαιώματος μετά την γενομένην δημοσίευσιν της απαντήσεως αίρει το αυτό δικαίωμα ως προς τους λοιπούς. 3.Κατά τα λοιπά εφαρμόζονται και εν προκειμένω αι διατάξεις των εδ.3 έως 6 του προηγουμένου άρθρου. 4.Ο εις απάντησιν δικαιούμενος ιδιώτης ως και ο έχων το δικαίωμα της επανορθώσεως δημόσιος υπάλληλος δικαιούται προσέτι, παριστάμενος ως πολιτικώς ενάγων κατά την επ’ ακροατηρίω δίκην, να αιτήσηται νομίμως ενώπιον του Ποινικού Δικαστηρίου άνευ προκοινοποιήσεως αγωγής, όπως ο διευθυντής, εκδότης ή ιδιοκτήτης υποχρεωθή δικαστικώς (Αντί της σελ. 313(β) Σελ. 313(γ) Τεύχος 554-Σελ.61 Γενικές διατάξεις για τον τύπο 18.Τ.α.2 εις εκτέλεσιν της καταχωρίσεως της απαντήσεως κατά τας διατάξεις του άρθρ.882 Πολιτικής Δικονομίας της εν αυτώ χρηματικής ποινής αυξανομένης εις το δεκαπλούν. Άρθρ.(40)39.-“1.Εκκρεμούσης ποινικής υποθέσεως και μέχρις εκδόσεως τελεσιδίκου αποφάσεως επ’ αυτής, απαγορεύεται η δημοσίευσις οιωνδήποτε κρίσεων ή χαρακτηρισμών  αφορώντων είτε εις τους διαδίκους είτε εις την κατηγορουμένην πράξιν, και ιδία πάσα κριτική ως προς την ενοχήν του κατηγορουμένου. Απαγορεύεται επίσης η δημοσίευσις κατηγορητηρίου, βουλεύματος, ή παντός εγγράφου αφορώντως εις την εν πλημμελήματι ή κακουργήματι διαδικασίαν πριν ή ταύτα αναγνωσθώσιν εν δημοσία συνεδριάσει δικαστηρίου. Δια της παρούσης διατάξεως δεν θίγεται η του άρθρ.11 παρ.4 του ψηφίσματος της 16 Δεκ.1924 “περί ανακρίσεως και εκδικάσεως αδικημάτων τινών υπό των Εφετών”. Δεν κωλύεται επίσης η αδεία του ανακριτού και του εισαγγελέως δημοσίευσις παντός εγγράφου εκ των ανωτέρω γινομένη συμφώνως τη ανακοινώσει αυτού, ήτις δέον να παρέχηται προς πάσας τας εφημερίδας”. Η παρ.1 αντικατεστάθη ως άνω δια του άρθρ.27 Ν.Δ.2493/1953. 2.Απαγορεύεται η δημοσίευσις εκθέσεως εν λεπτομερείαις ή εν περιλήψει της επ’ ακροατηρίω συζητήσεως επί εξυβρίσει ή δυσφημίσει, εις ην δεν επιτρέπεται η απόδειξις της αληθείας, ως και της εγκλήσεως, έτι δε απαγορεύεται η δημοσίευσις εκθέσεων ιατροδικαστικών ων το περιεχόμενον δύναται να προσβάλη τα χρηστά ήθη. Επίσης απαγορεύεται η δημοσίευσις ομοίων εκθέσεων επί πολιτικής και ποινικής δίκης, εάν διετάχθη η κεκλεισμένων των θυρών συζήτησις, πλην εάν επιτρέψει τούτο το δικαστήριον. 3.Αρξαμένης ποινικής διώξεως ο αρμόδιος Εισαγγελεύς, μετά σύμφωνον γνώμην του Ανακριτού της υποθέσεως, δύναται να διατάξη την απαγόρευσιν οιασδήποτε δημοσιεύσεως σχετικής προς την ενεργουμένην ανάκρισιν ή άλλην πράξιν της ποινικής διαδικασίας, ως και των φωτογραφιών των δραστών και των θυμάτων. Εάν ήρξατο προεισαγωγική ανάκρισις, την απαγόρευσιν εκδίδει μόνον ο Εισαγγελεύς. Η απαγορευτική διάταξις ισχύει αφ’ ης στιγμής δημοσιευθή εις ας εφημερίδας ορίση ο Εισαγγελεύς, των διευθυντών και ιδιοκτητών αυτών υποχρεουμένων εις τούτο επί πληρωμή του δια τας δημοσιεύσεις καθιερωμένου αντιτίμου και εντός δύο ημερών από της παρά του Εισαγγελέως αποστολής της απαγορεύσεως, άλλως τιμωρούνται ούτοι με χρηματικήν ποινήν (1.000 μέχρι 10.000 δραχμών). Η πληρωμή του αντιτίμου γενήσεται εκ  Σελ. 314(γ) Τεύχος 554-Σελ.62 του Δημοσίου Ταμείου κατά τας κειμένας διατάξεις, εκκαθαρίζεται δε εις βάρος του καταδικασθέντος μετά των λοιπών δικαστικών εξόδων. 4.Αι ανωτέρω διατάξεις δεν εφαρμόζονται επί των αποφάσεων αίτινες δύναται πάντοτε να δημοσιευθώσιν. Η κακόβουλος κατ’ επανάληψιν γινομένη δημοσίευσις προσφάτου αποφάσεως δεν αποκλείει την επί δυσφημίσει καταδίωξιν και τιμωρίαν. 5.Απαγορεύεται η δημοσίευσις της Διασκέψεως του Δικαστηρίου και των ενόρκων. 6.Αι επ’ ακροατηρίω συζητήσεις επί ποινικών υποθέσεων, αι εκδιδόμεναι επ’ αυτών αποφάσεις και αι ετυμηγορίαι των ενόρκων δύνανται να σχολιασθώσιν δια του Τύπου μόνον μετά την οριστικήν περάτωσιν της δίκης. Παν τοιούτο σχόλιον γινόμενον μετά την έγερσιν της ποινικής αγωγής και προ της εκδόσεως της οριστικής και τελεσιδίκου αποφάσεως, απαγορεύεται. 7.Επί δικών περί διαζυγίου επιτρέπεται μόνον η δημοσίευσις : α) Του ονόματος, του επαγγέλματος και της διευθύνσεως των διαδίκων και των μαρτύρων. β) Βραχείας εκθέσεως των νομικών ζητημάτων, άτινα προυτάθησαν και ελύθησαν, ουχί όμως των καταθέσεων των μαρτύτων. γ) Του διατακτικού της αποφάσεως του δικαστηρίου. δ) Εκ των αγορεύσεων των δικηγόρων μόνον των καθαρώς νομικών σημείων αυτών. 8.“Επί αυτοκτονιών και αποπείρας αυτοκτονιών απαγορεύεται η δημοσίευσις λεπτομερειών περί των αιτίων και του τρόπου τελέσεως αυτών”. “9.Οι παραβάται των ανωτέρω διατάξεων τιμωρούνται δια φυλακίσεως μέχρις εξ μηνών ή δια χρηματικής ποινής κατ’ άρθρ.57 παρ.1 του Ποινικού Κώδικος ή δι’ αμφοτέρων των ποινών τούτων”. Η παρ.8 αντικατεστάθη ως άνω και η παρ.9 προσετέθη δια του άρθρ.27 Ν.Δ.2493/1953. Δια το μέτρον των χρηματικών ποινών βλ. άρθρ.2 Ν.110/1945 και άρθρ.57 Ποιν. Κώδικος (τόμ.8 σελ.6 και 28). 18.Τ.α.2 Γενικές διατάξεις για τον τύπο Άρθρ.(41)40.Όστις ως συγγραφεύς ή εκδότης δημοσιεύει ή εκδίδει, ως και όστις θέτει εις κυκλοφορίαν, είτε αυτοτελώς είτε ως τμήματα συνολικής τινος εκδόσεως έντυπα, συγγράμματα, εικόνες, ή συμβολικάς παραστάσεις, δι’ ων εξαίρονται ως κατορθώματα ή οπωσδήποτε περιγράφονται ο βίος ή αι πράξεις ληστών ή κλεπτών ή άλλων εγκληματιών, είτε πραγματικών προσώπων, είτε φανταστικών κατά τρόπον αμέσως ή εμμέσως επιβλαβή δια τας ηθικάς αντιλήψεις του κοινού, εξαιρουμένων των φιλολογικών και φιλοσοφικών έργων ημεδαπών και αλλοδαπών, ανεγνωρισμένης συγγραφικής αξίας, τιμωρείται δια φυλακίσεως μέχρις ενός έτους και χρηματικής ποινής (μέχρι 10.000 δραχμών), εν υποτροπή δε δια φυλακίσεως τουλάχιστον 3 μηνών και χρηματικής ποινής (20.000 έως 50.000 δραχμών). Εάν ο συγγραφεύς και ο εκδότης είναι άγνωστοι, τιμωρείται ο εκμεταλλευόμενος ιδίω ονόματι το τυπογραφείον εν τω οποίω εξετυπώθησαν τα κατά το προηγούμενον εδάφιον δημοσιεύματα ή ο υπ’ αυτού εμπεπιστευμένος τη διευθύνσει του τυπογραφείου. Κατά τας αυτάς διατάξεις και με τας αυτάς ποινάς τιμωρείται και η περιγραφή αυτοκτονιών, ων επιτρέπεται μόνον η ξηρά ανακοίνωσις. Δια το μέτρον των χρηματικών ποινών βλ. άρθρ.2 Ν.110/1945 και άρθρ.57 Ποιν.Κώδικος (τόμ.8 σελ.6 και 28) εν συνδυασμώ προς το άρθρ.6 παρ.1 Ν.Δ.3016/954 (18 Δβ.). Άρθρ.5.-1.Περιοδικόν κατά την έννοιαν του παρόντος νόμου είναι παν έντυπον, όπερ εκδίδεται άπαξ τουλάχιστον κατά τριμηνίαν, εις τακτικάς εκδόσεις, και του οποίου το εν γένει περιεχόμενον δεν δύναται να προσδώση αυτώ την κατά το άρθρ.4 του παρόντος έννοιαν της εφημερίδος. 2.Επί πάσης αμφισβητήσεως επί του διαχωρισμού της εννοίας των άρθρ.4 και 5 αποφαίνεται ο Υφυπουργός Τύπου και Τουρισμού (μετ’ εισήγησιν  Σελ. 300(ε) Τεύχος 1287-Σελ.100 επιτροπής αποτελουμένης εξ ενός των διατελεσάντων προέδρων του Συνδέσμου Διευθυντών Αθηναϊκού Τύπου, ενός των ιδιοκτητών περιοδικών και δύο υπαλλήλων του Υφυπουργείου Τύπου και Τουρισμού, οριζομένων υπό του Υφυπουργού Τύπου και Τουρισμού, ως και των αναπληρωτών αυτών). 3.«Προς πάσαν μεταβολήν της χρονικής περιόδου καθ’ ην εκδίδονται αι εφημερίδες και τα περιοδικά, ως και προς πάσαν μεταφοράν της έδρας αυτών απαιτείται ειδική άδεια του Υφυπουργού Τύπου και Τουρισμού». Τα εντός ( ) της παρ.2 απηλείφθησαν και η παρ.3 προσετέθη υπό του άρθρ.1 παρ.2 του Α.Ν.1683/1939. Άρθρ.(42)41.-1.Εν περιπτώσει διώξεως εφημερίδος τινός ή περιοδικού συγράμματος δια τι αξιόποινον δημοσίευμα αυτών αφορών τον ιδιωτικόν βίον ή υπαγόμενον εις τας περί ασέμνων δημοσιευμάτων διατάξεις, ο αρμόδιος Εισαγγελεύς, μετά την εις αυτόν εγχείρισιν της εγκλήσεως ή μετά την επ’ αυτού δοθείσαν παραγγελίαν προς ανάκρισιν επί της περιπτώσεως της αυτεπαγγέλτου διώξεως, οφείλει αμέσως να ανακοινώση την γενομένην δίωξιν προς την εφημερίδα ή το περιοδικόν σύγγραμμα. Η ανακοίνωσις γίνεται προς τε τον εκδότην και τον διευθυντήν της εφημερίδος, κοινοποιείται δε προς αυτούς η ανακοίνωσις αύτη επιμελεία του Εισαγγελέως εγγράφως υπό των επιτετραμμένων την επίδοσιν Ποινικών Δικογράφων προσώπων κατά τα άρθρ.145 και 146 της Ποινικής Δικονομίας (τ.9). Από της στιγμής της κοινοποιήσεως ταύτης μέχρι της οριστικής και αμετακλήτου εκδικάσεως της κατηγορίας πλην της απλής εφ’ άπαξ αναγραφής της περί διώξεως ειδήσεως, απαγορεύεται απολύτως εις την εφημερίδα ή το περιοδικόν σύγγραμα του αξιοκατακρίτου δημοσιεύματος ν’ αναγράψη τι σχετικόν προς αυτό, είτε υπό τύπον επεκτάσεως ή αναπτύξεως αυτού, είτε υπό τύπον επεξηγήσεως, είτε υπό τύπον σχολίων, είτε υπό τύπον ειδήσεων, περί  της πορείας της διεξαγομένης ανακρίσεως, είτε εν σχέσει προς το εξαγόμενον και τας λεπτομε -ρείας αυτής είτε εν σχέσει προς την βεβαίωσιν ή μη της καταδιωκομένης πράξεως, είτε εν σχέσει προς την συλλογήν των αποδεικτικών μέσων. Η παράβασις της διατάξεως ταύτης αποτελεί αυτοτελή πράξιν κολάσιμον διωκομένην αυτεπαγγέλτως και τιμωρουμένην δια χρηματικής ποινής (5.000-30.000) δραχμών και εν υποτροπή δια φυλακίσεως μέχρις εξ μηνών και δια χρηματικής ποινής (10.000-50.000 δραχμών). Επί τη ιδία ποινή απαγορεύεται  και εις τον μηνυτήν από της αυτής ως άνω κοινοποιουμένης και εις αυτόν ανακοινώσεως πάσα σχετική δημοσίευσις. Δια το μέτρον των χρηματικών ποινών βλ. άρθρ.2 Ν.110/1945 και άρθρ.57 Ποιν.Κώδικος (τόμ.8 σελ.6 και 28). 2.Ως προς τον τρόπον της αποτίσεως της επιβλητέας χρηματικής ποινής επί του προκειμένου ιδιωνύμου αδικήματος ισχύουσιν οι περί αλληλεγγύου ευθύνης ορισμοί του άρθρ.60 παρ.1 του παρόντος Νόμου. Αι χρηματικαί ποιναί δια συρρεούσας ή κατ’ εξακολούθησιν παραβάσεις αποτίονται αθροιστικώς, μη εφαρμοζομένων των περί συρροής και περί του κατ’ εξακολούθησιν αδικήματος διατάξεων του Ποινικού Νόμου.  Άρθρ.(43)42.-1.Απαγορεύεται η δημοσίευσις σχεδίων επιστρατεύσεως ή κινητοποίησεως, οργανώσεως και συνθέσεως των στρατιωτικών, ναυτικών και αεροπορικών δυνάμεων του Κράτους, ως και η δημοσίευσις ανακοινώσεων, ειδήσεων, περιγραφών, ή φωτογραφιών σχετιζομένων προς εκτέλεσιν γυμνασίων ή ασκήσεων, οχυρώσεων, ή εγκαταστάσεων χρησίμων δια την Άμυναν της Χώρας από ξηράς, θαλάσσης και αέρος ή προς παρασκευστικά μέτρα άγοντα εις επιστράτευσιν, κινητοποίησιν, οχύρωσιν ως άνω της χώρας ή προς κινήσεις στρατιωτικών  ή ναυτικών μονάδων, άνευ εγγράφου ανακοινώσεως της αρμοδίας στρατιωτικής υπηρεσίας. Ως προς τας περί γυμνασίων ή ασκήσεων δημοσιεύσεις δεν επιτρέπεται δίωξις εάν δι’ αυτάς έχει δοθεί άδεια παρά του οικείου Υπουργείου. 2.Δια πάσαν παράβασιν της προηγουμένης παραγράφου οι υπεύθυνοι τιμωρούνται δια φυλακίσεως τουλάχιστον τριών μηνών και χρηματικής ποινής (5.000-100.000 δραχμών) εκτός εάν συντρέχη περίπτωσις εφαρμογής βαρυτέρας ποινής κατ’ άλλην ποινικήν δίωξιν. Δια το μέτρον των χρηματικών ποινών βλ. άρθρ.2 Ν.110/1945 και άρθρ.57 Ποιν. Κώδικος (τόμ.8 σελ.6 και 28). Άρθρ.(44)43.-Τιμωρείται με φυλάκισιν τουλάχιστον τριών μηνών και με χρηματικήν ποινήν (5.000-100.000 δραχμών) ια) Όστις με (Αντί για τη σελ. 315(γ) Σελ. 315(δ) Τεύχος 1110-Σελ.113 Γενικές διατάξεις για τον τύπο 18.Τ.α.2 σκοπόν να κλονίση την επί τα πολεμικά μέσα του στρατού (ξηράς, θαλάσσης, αέρος) εμπιστοσύνην των χειριζομένων αυτά, δημοσιεύει ειδήσεις, κρίσεις, φωτογραφίας, ή άλλας απεικονίσεις των μέσων τούτων παριστώσας ταύτα ως ατελή και επικίνδυνα. β) Όστις προς τον σκοπόν αυτόν δημοσιεύει ειδήσεις επί ατυχημάτων λαβόντων χώραν εν τη χρήσει των πολεμικών τούτων μέσων (οργάνων). Δια το μέτρον των χρηματικών ποινών βλ. άρθρ.2 Ν.110/1945 και άρθρ.57 Ποιν.Κώδικος (τόμ.8 σελ.6 και 28). Άρθρ.(45)44.-Ο διευθυντής και ο εκδότης εφημερίδος ή περιοδικού, εν ω εδημοσιεύθη άρθρον ή ανακοίνωσις ή γνώμαι αποδιδόμεναι εις στρατιωτικόν της ξηράς ή της θαλάσσης ή της αεροπορίας εν ενεργεία, οφείλει, καλούμενος υπό της Εισαγγελικής Αρχής, να κατονομάση εντός 24 ωρών  τον στρατιωτικόν. Εάν το δημοσίευμα προέρχεται εκ στρατιωτικού εν αποστρατεία, πρέπει να δηλούται σαφώς τούο εν τη εφημερίδι, ή τω περιοδικώ. Ο παραβαίνων τας υποχρεώσεις ταύτας διευθυντής και εκδότης, ως και ο ψευδώς απαδούς το άρθρον, τας ανακοινώσεις ή γνώμας εις στρατιωτικόν εν ενεργεία ή αποστρατεία τιμωρείται με φυλάκισιν τουλάχιστον 6 μηνών και χρηματικήν ποινήν (μέχρις 20.000 δραχμών). Άρθρ.(46)45.-1.Ως αυτουργοί των δια του Τύπου τελουμένων αδικημάτων τιμωρούνται ο συγγραφεύς του εντύπου, έτι δε ο εκδότης και ο εκμεταλλευόμενος εν ιδίω ονόματι το εν ω εξεδόθη έντυπον τυπογραφείον ή ο υπ’ αυτού εμπεπιστευμένος τη διευθύνσει του τυπογραφείου. 2.Εάν οι κατά την πρώτην παράγραφον υπεύθυνοι είναι άγνωστοι, ως αυτουργός τιμωρείται ο εν γνώσει αναλαβών την κυκλοφορίαν του επιληψίμου εντύπου. 3.Δεν αποκλείεται η εφαρμογή των περί συναιτιότητος γενικών διατάξεων του Ποιν. Νόμου κατά παντός άλλου τρίτου εκτός : α) των εν ταις προηγουμέναις παρ.1 και 2 αναφερομένων και β) των εργατών του τυπογραφείου εις ούς δεν εφαρμόζονται αύται δια την πράξιν της τυπώσεως. Άρθρ.(47)46.-1.Προκειμένου περί εφημερίδων ή περιοδικών, ως αυτουργοί των δι’ αυτών διαπραττομένων αδικημάτων τιμωρούνται : α) ο συγγραφεύς του δημοσιεύματος. β) «Έτι δε ο Διευθυντής και ο ιδιοκτήτης της εφημερίδος ή του περιοδικού, ως και ο εκδότης αυτού, υφ’ οιανδήποτε προσωνυμίαν και αν παρίστανται, εκτός εάν ούτοι αποδείξωσιν ότι εν αγνοία αυτών εγένετο η δημοσίευσις, ότε τιμωρούνται εν  Σελ. 316(δ) Τεύχος 1110-Σελ.114 πάση περιπτώσει επ’ αμελεία δια χρηματικής ποινής μέχρις 100.000 μεταλλικών δραχμών εάν η πράξις δεν τιμωρείται υφ’ ετέρας ποινικής διατάξεως”. Η περίπτ. β΄ αντικατεστάθη ως άνω δια του Άρθρ.6.-1.Παν έντυπον, δημοσιευόμενον κατά τα άρθρ.28 Ν.Δ.2493/1953. γ) «Εν ελλείψει των εν περιπτώσεσιν α΄ και β΄ προσώπων ο αρχιεργάτης της εφημερίδος ή του περιοδικού ή ο εκμεταλλευόμενος εν ιδίω ονόματι το Τυπογραφείον, εν ώ εξετυπώθησαν ή ο υπ’ αυτού εμπεπιστευμένος τη διευθύνσει του Τυπογραφείου. Εν πάση όμως περιπτώσει δεν τιμωρούνται οι εργάται του Τυπογραφείου». Η περίπτ. γ΄ αντικατεστάθη ως άνω δια του άρθρ.1 του Ν.Δ.3824 της 9/11 Αυγ.1958 (κατωτ.αριθ.5). Δια το μέτρον των χρηματικών ποινών βλ. άρθρ.2 Ν.110/1945 και άρθρ.57 Ποιν.Κώδικος (τόμ.8 σελ.6 και 28) εν συνδυασμώ προς το άρθρ.6 παρ.1 Ν.Δ.3016/954 (18.Δβ.). 2.Όπου υπάρχει ιδιαίτερος εκδότης και ιδιαίτερος ιδιοκτήτης της αυτής εφημερίδος ή περιοδικού λογίζονται συνυπεύθυνοι αμφότεροι. “Προκειμένου ειδικώς περί παραβάσεων αφορωσών εις ζητήματα χάρτου, υπεύθυνος είναι μόνο ο εκδότης”. Τα εντός « » της παρ.2 προσετέθησαν υπό του άρθρ.32 Α.Ν.1169/1938. Άρθρ.(48)47.-«Τα αδικήματα που πράττονται δια του τύπου παραγράφονται μετά 18 μήνες από την τέλεση της πράξης. Η προθεσμία της παραγραφής αναστέλλεται για όσο χρόνο σύμφωνα με διάταξη νόμου δεν μπορεί να αρχίσει ή να εξακολουθήσει η ποινική δίωξη και για όσο χρονικό διάστημα διαρκεί η κύρια διαδικασία ώσπου να γίνει αμετάκλητη η καταδικαστική απόφαση. Σε κάθε περίπτωση ο χρόνος της αναστολής δεν μπορεί να υπερβεί τα δύο έτη».   Το άρθρ.(48)47 αντικαταστάθηκε ως άνω από την παρ.2 άρθρ.4 του Νόμ.1738/18-20 Νοεμ.1987 (ΦΕΚ Α΄ 200), τόμ.1 σελ.116,55. Με την παρ.2 του άρθρ.5 του Νόμ.1941/1818 Μαρτ.1991 (ΦΕΚ Α΄ 41), τόμ.6Β σελ.667, ορίστηκε ότι, το άρθρ.(48)47 εξακολουθεί να ισχύει. 18.Τ.α.2 Γενικές διατάξεις για τον τύπο ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Ζ΄ Περί χρηματικής ικανοποιήσεως και αποζημιώσεως Άρθρ.(49)48.-“1.Η κατά το άρθρ.14 του Συντάγματος και το άρθρ.932 του Αστικού Κώδικος χρηματική ικανοποίησις λόγω ηθικής βλάβης του αδικηθέντος εκ τινος των υπό του παρόντος νόμου προβλεπομένων πράξεων ορίζεται, εφόσον ετελέσθησαν δια του τύπου, κατά την κρίσιν του δικαστού ουχί κατωτέρα των 5.000 μεταλλικών δραχμών ουδ’ ανωτέρα των 300.000 μεταλλικών δραχμών, επιφυλασσομένης και πάσης άλλης αποζημιώσεως. 2.Επί καταδίκης υπευθύνου συνιδιοκτήτου, διευθυντού ή ιδιοκτήτου εφημερίδος ή περιοδικού δια τινα των παραβάσεων των άρθρ.361, 362, 363, 364 και 365 του Ποινικού Κώδικος τελεσθείση δια δημοσιεύματος εν τη εφημερίδι ή τω περιοδικώ αυτού, η κατά την παρ.1 του παρόντος άρθρου χρηματική ικανοποίησις λόγω ηθικής βλάβης δεν δύναται να ορισθή κατωτέρα του ποσού των 200.000 μεταλλικών δραχμών”. Το άρθρ.48 αντικατεστάθη ως άνω δια του άρθρ.29 Ν.Δ.2493/1953. Άρθρ.(50)49.-1.Ο εκδότης και ιδιοκτήτης εφημερίδος ή περιοδικού τινος ευθύνονται εις την απότισιν του επιδικασθέντος ποσού αποζημιώσεως ή ικανοποιήσεως κατά το προηγούμενον άρθρον αλληλεγγύως μετά των καταδικασθέντων. Αν η περί αστικής αποζημιώσεως αγωγή εισήχθη εις το ποινικόν δικαστήριον, καλούνται και ούτοι ενώπιον αυτού νομίμως και αν δέν έχωσι την ιδιότητα του κατηγορουμένου και εις πάντα βαθμόν δικαιοδοδίας, δεν δικαιούνται όμως εις άσκησιν των εις τούτο προσηκόντων ενδίκων μέσων. 2.Εάν δεν ησκήθη παντάπασι ποινική δίωξις, το προς ικανοποίησιν του αδικηθέντος δια χρηματικής δόσεως δικαίωμα δεν αποσβέννυται, αλλά δύναται να ενασκηθή ενώπιον των πολιτικών δικαστηρίων δι’ αγωγής, εφαρμοζομένων εν τοιαύτη περιπτώσει των εν τη Πολιτική Δικονομία διατεταγμένων. 3.Ο αδικηθείς δύναται να παραστήση ενώπιον του Ποινικού Δκαστηρίου την περί χρηματικής ικανοποιήσεως αίτησιν αυτού και άνευ εγγράφου προδικασίας, το βραδύτερον αμέσως προ της ενάρξεως της αποδεικτικής διαδικασίας, μη αποκλειομένης και της κατά τον Νόμ.1699/919 εις πάσαν κατάστασιν της προανακρίσεως παραστάσεως αυτού ως πολιτικώς ενάγοντος. 4.Κατ’ εξαίρεσιν του άρθρ.7 της Ποινικής Δικονομίας ο εισαγαγών την πολιτικήν αγωγήν  ενώπιον του Πολιτικού Δικαστηρίου δύναται παραιτούμενος ταύτης να εμφανισθή ενώπιον του Ποινικού Δκαστηρίου ως πολιτικώς ενάγων. 5.Η προς ικανοποίησιν απαίτησις δύναται εξαιρετικώς και προ της κατάρξεως της δι’ αυτήν δίκης να εκχωρηθή και δη δια μονομερούς μόνον δηλώσεως της βουλήσεως του δικαιούχου, αλλά μόνον εις ιδρύματα φιλανθρωπικού, αγαθοεργού, πατριωτικού ή κοινωνικού σκοπού. Η προς τοιούτον ίδρυμα μονομερής περί εκχωρήσεως δήλωσις της βουλήσεως είναι υποχρεωτική δια τον δηλώσαντα μη χρήζουσα αποδοχής, η δε περί εκχωρήσεως δήλωσις της βουλήσεως δύναται να γίνη και δι’ εγγράφου συντεταγμένου εφ’ απλού χάρτου, όπερ έχει πλήρη αποδεικτικήν ισχύν. Προς της γνωστοποιήσεως της τοιαύτης εκχωρήσεως υπό του εκδοχέως ιδρύματος προς τον οφειλέτην κατηγορούμενον, ο εκχωρητής δύναται να επιδιώξη την επιδίκασιν της απαιτήσεως ταύτης ενώπιον του Ποινικού ή Πολιτικού Δικαστηρίου εν ονόματι και προς όφελος του ιδρύματος. Επί των μη δια καταχρήσεως της ελευθεροτυπίας τελεσθέντων ειρημένων αδικημάτων εαφρμόζονται οι γενικοί ορισμοί. ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ  Η΄ Περί κατασχέσεως εντύπων Άρθρ.(51)50.-1.Η κατάσχεσις εφημερίδων, περιοδικών ή και παντός εν γένει εντύπου επιτρέπεται εις τας εξής περιπτώσεις : α) Ένεκεν προσβολής κατά της Ορθοδόξου  Χριστιανικής Θρησκείας. β) Ένεκεν προσβολής κατά της Πατρίδος. γ) Ένεκεν προσβολής κατά του προσώπου της Αυτού Μεγαλειότητος του Βασιλέως, της Αυτού Βασιλικής Υφηλότητος του Διαδόχου και των Μελών της Βασιλικής Οικογενείας. δ) Ένεκεν προσβολής κατά των βάσεων του ισχύοντος πολιτεύματος. ε) Ένεκεν προσβολής κατά του προσώπου του Προέδρου της Κυβερνήσεως ή κατά του Υπουργικού Συμβουλίου. ς) Ένεκεν δημοσιεύσεως ειδήσεων αναγομένων εις κινήσεις του κατά γην, θάλασσαν ή αέρα στρατού ή εις έργα οχυρώσεως της χώρας από ξηράς, θαλάσσης και αέρος. ζ) Οσάκις έντυπόν τι υπαγόμενον εις τας διατάξεις του παρόντος Νόμου εκδίδεται άνευ αδείας του Υφυπουργού Τύπου και Τουρισμού. η) Οσάκις αναγράφει επαγγελίαν χορηγήσεως δώρων, λαχείων κλπ. θ) Εις την περίπτωσιν του άρθρ.27 παρ.(5) «8». Ο εντός ( ) αριθμός αντικατεστάθη δια του ενός « » υπό του άρθρ.32 Α.Ν.1169/1938. ι) Εις τας περιπτώσεις των άρθρ.17, 18 και 19, του Νόμ.5060. 2.Επίσης επιτρέπεται κατάσχεσις εντύπων, εφημερίδων και περιοδικών περιεχομένου επίζημίου εις τα εθνικά συμφέροντα εν γένει (Αντί της σελ. 317(α) Σελ. 317(β) Τεύχος 554-Σελ.65 Γενικές διατάξεις για τον τύπο 18.Τ.α.2 κατά την ανεξέλεγκτον κρίσιν του Υφυπουργού Τύπου και Τουρισμού. άρθρ.1 και 2 πρέπει ν’ αναγράψει το όνομα και την κατοικίαν του συγγραφέως και του διευθυντού του τυπογραφείου και την χρονολογίαν της τυπώσεως (μήνα και έτος) η ό εφημερίς και το περιοδικόν πρέπει ν’ αναγράφουν τα ονόματα και τας κατοικίας του εκδότου και του διευθυντού αυτών, ως και του διευθυντού του τυπογραφείου. 2.Δια πάσαν παράβασιν της προηγουμένης παραγράφου επιβάλλεται εις τον διευθυντήν του τυπογραφείου και εις τον εκδότην χρηματική ποινή (πέντε χιλιάδων μέχρι δέκα χιλιάδων δραχμών). Εν υποτροπή εντός εξ μηνών από της προηγουμένης καταδίκης, ως και εν περιπτώσει αναγραφής εν γνώσει ονόματος ή χρονολογίας ψευδούς επιβάλλεται προς τη χρηματική ποινή και φυλάκισις μέχρι δύο μηνών. Δια το μέτρον των χρηματικών ποινών βλ. Άρθρ.(52)51.-1.Οσάκις κατά το προηγούμενον άρθρον επιτρέπεται η κατάσχεσις, αύτη ενεργείται κατά παραγγελίαν του παρά Πλημμελειοδίκαις Εισαγγελέως υπό του Ανακριτού ή υπό των ανακριτικών υπαλλήλων. Δια την περίπτωσιν όμως του εδ. (9) «θ» του άρθρ.(51)50 η κατάσχεσις ενεργείται υπό των τελωνειακών αρχών κατά το άρθρ.27 παρ.5 του παρόντος νόμου. 2.Ο κατασχών ανακριτικός υπάλληλος οφείλει ν’ αποστείλει άνευ αναβολής την περί κατασχέσεως έκθεσιν μετά των κατασχεθέντων εις τον παρά Πλημμελειοδίκαις Εισαγγελέα. 3.Περί της διατηρήσεως και άρσεως των κατά τον Νόμον τούτον γιγνομένων κατασχέσεων εφαρμόζεται η σχετική διαδικασία του άρθρ.14 του Συντάγματος (τ.1). 4.Η περί κατασχέσεως διαδικασία δεν παρακωλύει επί πλημμελημάτων την πρόοδον της προανακρίσεως, η δε προς κατάσχεσιν παραγγελία του Εισαγγελέως προς τον ανακριτήν, αι ένεκα ταύτης ενεργούμεναι υπ’ αυτού πράξεις και τα εκδιδόμενα επί διαφωνίας βουλεύματα δεν παρακωλύουσι την δι’ απ’ ευθείας κλήσεως παρά του Εισαγγελέως εισαγωγήν των υποθέσεων ενώπιον του ακροατηρίου. Ο αριθ.9 της παρ.1 διωρθώθη εις στοιχ. θ΄ υπό του άρθρ.1 παρ.15 Α.Ν.1683/1939. Πρβλ. και άρθρ.53 του παρόντος. Μεταβατικαί διατάξεις Άρθρ.(53)52.-«Πάντα τα αδικήματα τα προβλεπόμενα υπό του Α.Ν.23 του 1936 και του Νόμ.1165, ως ετροποποιήθησαν δια νεωτέρων νόμων και αφορώντα την εκτύπωσιν ύλης ημερησίας εφημερίδος επί ατελούς δημοσιογραφικού χάρτου και οπωσδήποτε διαθέσεως αυτού, τα διαπραχθέντα μέχρι της δημοσιεύσεως του παρόντος εις την Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, ως και τα αδικήματα του τύπου τα προβλεπόμενα υπό των Ν.5330 και 5060 ως ετροποποιήθησαν υπό νεωτέρων νόμων και διαπραχθέντα μέχρι της 4 ης  Αυγ.1936, κηρύσσονται παραγεγραμμένα και δεν οφείλεται δασμός ως και παρομαρτούντες φόροι και δικαιώματα. Αποφάσεις αφορώσαι τα ανωτέρω αδικήματα μήπω εκτελεσθείσαι θεωρούνται παραγεγραμμέναι. Εκκρεμούσαι τυχόν υποθέσεις ενώπιον διοικητικών αρχών και διοικητικών δικαστηρίων δια παραβάσεις του Α.Ν.23/1936 ως και του Νόμ.1165 (τ.30) διαπραχθείσας υπό των εφημερίδων κηρύσσονται περαιωμέναι και ουδείς εισαγωγικός δασμός, παραμαρτούντες φόροι και δικαιώματα ή πρόστιμα οφείλονται δια την ανωτέρω αιτίαν». Σελ. 318(β) Τεύχος 554-Σελ.66 Ετροποποιήθη ως άνω υπό του άρθρ.1 παρ.16 Α.Ν.1683/1939. Άρθρ.(54)53.-Τα άρθρ.9, 10, 11, 12 και 13 (παρ.1 και 2), 14, 15 και 51 θέλουσιν ισχύσει εφ’ όσον χρόνον η δια του Β.Δ. της 4 Αυγ.1936 (τ.1) διαταχθείσα αναστολή της ισχύος του άρθρ.14 του Συντάγματος. Άρθρ.(55)54.-Καταργούνται : α) Τα άρθρ.1 έως 9, 13 (παρ.2 και 4), 16, 34, 35, 39, 40, 41, 42, 43 και 45 του Νόμ.5060/1931 περί τύπου κλπ. ως ετροποποιήθησαν και συνεπληρώθησαν δια μεταγενεστέρων διατάξεων.  β) Το Ν.Δ. της 27 Σεπτ.1925. γ) Ο Α.Ν.23 του 1936 περί του σχήματος και τιμής πωλήσεως εφημερίδων κλπ. δ) Ο υπ’ αριθ.286/1936 Α. Νόμος και αι παρ.1, 2, 3 και 5 του άρθρ.2 του υπ’ αριθ.583/1937 Α. Νόμου (τ.30). ε) Οι Νόμ.5330/1932 και 5484/1932 ως και πάσα διάταξις αντικειμένη εις τον παρόντα νόμον. Ο Α.Ν.1092/1938 καταργηθείς δια του άρθρ.100 του Ν.Δ.346/1969 (κατωτ. αριθ.10) επανήχθη εν ισχύϊ δια του άρθρ.2 Νόμ.10/1975 (κατωτ. αριθ.12). άρθρ.2 Ν.110/1945 και άρθρ.57 Ποιν. Κώδικος (τόμ.8 σελ.6 και 28). 3.Με τας αυτάς ποινάς τιμωρείται ο πωλών έντυπα, εφημερίδας ή περιοδικά μη αναγράφοντα τα εν τη παρ.1 οριζόμενα. 4.Διευθυντής εφημερίδος ή περιοδικού κατά την έννοιαν του παρόντος νόμου θεωρείται ο διευθύνων την σύνταξιν αυτών, εκδότης δε ο ιδιοκτήτης αυτών. 18.Τ.α.2 Γενικές διατάξεις για τον τύπο «5.Οσάκις εκδότης ή διευθυντής εφημερίδος ή περιοδικού είναι βουλευτής, η εφημερίς ή το περιοδικόν υποχρεούται να ορίση συγχρόνως ως συνεκδότην ή συνδιευθυντήν πρόσωπον έχον αντιστοίχως τα κατά τας κειμένας διατάξεις προσόντα του εκδότου ή του διευθυντού και μη έχον την ιδιότητα του Βουλευτού. Τα αυτά εφαρμόζονται και εις την περίπτωσιν καθ’ ην ο εκδότης ή ο διευθυντής αποκτήση την ιδιότητα του βουλευτού εκ των υστέρων, εντός δε 15 ημερών από της ανακηρύξεως αυτού. Προκειμένου περί των διατελούντων βουλευτών κατά την ισχύν του παρόντος Νόμου η 15θήμερος προθεσμία άρχεται από της δημοσιεύσεως τούτου. Προκειμένου περί διευθυντού υπηρετούντος εις την εφημερίδα ή το περιοδικόν προ της αναξηρύξεώς του ως βουλευτού και έχοντος την ιδιότητα μέλους Ενώσεως Συντακτών Ημερησίων Εφημερίδων εκ των προβλεπομένων υπό του Α.Ν.1093/1938 δεν εφαρμόζονται τα ανωτέρω περί προσλήψεως συνδιευθυντού, αλλά μόνον τα περί συνεκδότου. 6.Πάσαι αι εκ της κειμένης νομοθεσίας υφιστάμεναι δια τον εκδότην και τον διευθυντήν ποινικαί, αστικαί και λοιπαί εν γένει ευθύναι και υποχρεώσεις βαρύνουν ομοίως και τον οριζόμενον αντιστοίχως συνεκδότην ή συνδιευθυντήν». Αι παρ.5 και 6 προσετέθησαν δια του άρθρ.2 του Ν.Δ.3824 της 9/11 Αυγ.1958 (κατωτ.αριθ.5). Δια του άρθρ.3 του αυτού Ν.Δ/τος ωρίσθη ότι “οι παραβάται των ως άνω παραγράφων διώκονται αυτεπαγγέλτως και τιμωρούνται κατά τας διατάξεις του άρθρ.458 του Π.Κ. Δια την αυτήν παράβασιν των προηγουμένων παραγράφων τιμωρείται με τας αυτάς ποινάς και πας άλλος ιδιοκτήτης, συνιδιοκτήτης, διαχειριστής, εταίρος ή κατά Νόμον εκπρόσωπος του εκδίδοντος την εφημερίδα ή το περιοδικόν φυσικού ή νομικού προσώπου, ομοίως δε και ο διευθυντής του Πρακτορείου του θέτοντος εις κυκλοφορίαν την εφημερίδα ή το περιοδικόν και εν ελλείψει αυτού ο πωλών ταύτα”. 