6. ΠΡΟΕΔΡΙΚΟΝ ΔΙΑΤΑΓΜΑ της 10/16 Ιαν. 1935 Περί καθορισμού των επί των διαιτησιών και πραγματογνωμοσυνών δικαιωμάτων του Τεχνικού Επιμελητηρίου της Ελλάδος και των παρ’ αυτού διοριζομένων διαιτητών και πραγματογνωμόνων. Άρθρ.1.-(Κατηργήθη δια του άρθρ. 48 Εισαγ. Νόμου Κώδ. Πολιτ. Δικον. Α.Ν. 44/1967, τόμ. 10). Άρθρ.2.-1.Το Τεχνικόν Επιμελητήριον δικαιούται, τη αιτήσει οιουδήποτε, εις την εκτέλεσιν πραγματογνωμοσυνών επί τεχνικών ζητημάτων εμπιπτόντων εις την αρμοδιότητα και την εμπειρίαν των μελών αυτού, ως ταύτα καθορίζονται εκ των εκάστοτε περί μελών του Τ.Ε. κειμένων διατάξεων. 2.Οι Πραγματογνώμονες πρέπει απαραιτήτως να ώσιν εκ των εκλεξίμων μελών του επιμελητηρίου, ως ταύτα κατά τας εκάστοτε ισχύουσας σχετικάς διατάξεις καθορίζονται. 3.Η γνωμοδότησις των πραγματογνωμόνων κέκτηται πλήρη αποδεικτικήν δύναμιν, ισχυουσών περί αυτής των διατάξεων του άρθρ. 298 της Πολιτικής Δικονομίας. 4.Η όρκισις των πραγματογνωμόνων γίνεται καθώς και η των μαρτύρων, εάν απαιτήση ταύτην ο αιτών την πραγματογνωμοσύνην. 5.Οι πραγματογνώμονες ορίζονται υπό της διοικούσης επιτροπής του Τ.Ε. δι’ εκάστην περίπτωσιν, μεταξύ των κεκτημένων τα υπό του εδαφ. 2 του παρόντος προβλεπόμενα προσόντα. Η διοικούσα επιτροπή, ορίζουσα τους πραγματογνώμονας υποχρεούται να εκλέξη πρόσωπα ανήκοντα εις τον κλάδον εις την ειδικότητα του οποίου υπάγεται η διοικητικώς κρινομένη υπόθεσις. Προκειμένου περί υποθέσεων εχουσών ζητήματα αναγόμενα εις διαφόρους ειδικότητας και εφ’ όσον δεν είναι δυνατή η δια χωριστών πραγματογνωμοσυνών κρίσις, δύναται η διοικούσα επιτροπή να εκλέξη τους κατά την κρίσιν αυτής καταλληλοτέρους πραγματογνώμονας, ανεξαρτήτως της ειδικότητός των. 6.Ο αριθμός των δι’ εκάστην πραγματογνωμοσύνην διοριζομένων πραγματογνωμόνων δεν δύναται να υπερβή τους τρεις. Άρθρ.3.-«1.Ως δικαιώματα του Τεχνικού Επιμελητηρίου δια τας πραγματογνωμοσύνας, άτινα ο αιτών την πραγματογνωμοσύνην οφείλει να καταβάλη εις το Ταμείον του Επιμελητηρίου έναντι γραμματίου εισπράξεως, καθορίζονται τα ποσά τα προβλεπόμενα ως αμοιβαί δι’ εκτιμήσεις κλπ. υπό των παρ. α΄ και β΄ του εδαφ. 1 του άρθρ. 7 του από 19 Φεβρ. 1938 Δ/τος «περί αναθεωρήσεως του από 13 Ιουν. 1924 Δ/τος «περί καθορισμού των εις ιδιώτας Μηχανικούς κλπ. αμοιβών», με τας εξής τροποποιήσεις. α)Τα εν ταις προαναφερθείσαις παραγράφοις καθοριζόμενα ποσοστά προσαυξάνονται κατά 35%. β)Ως ανώτατον όριον αμοιβής, επομένως και δικαιωμάτων του Τ.Ε.Ε. ορίζεται δρχ. 50.000, ως κατώτερον δε δραχ. 2.000. (Αντί των σελ. 125-129) Σελ. 125(α) 342-059 Τεχνικό Επιμελητήριο 14.Β.ε.6 14.Β.ε.6 Τεχνικό Επιμελητήριο   2.Εις τας πραγματογνωμοσύνας εις ας απαιτείται η σύνταξις διαγραμμάτων επιμετρήσεων, τιμολογίων και πιστοποιήσεων και τούτο, είτε διότι τυχόν προσκομιζόμενα στοιχεία δεν είναι συντεταγμένα εγκύρως υπό Μηχανικού ή κρίνονται ανεπαρκή, ο αιτών την πραγματογνωμοσύνην πρέπει να καταβάλη επιπροσθέτως εις το Τ.Ε.Ε. έναντι γραμματίου εισπράξεως ποσόν επί της αξίας της καθορισθησομένης υπό της πραγματογνωμοσύνης του υπό κρίσιν αυτής αντικειμένου, ίσον προς 1/6‰ δια τα διαγράμματα, 2/6‰ δια την επιμέτρησιν και 3/6‰ δια την τιμολόγησιν και πιστοποίησιν. 3.Δια τας τυχόν συμπαρομαρτούσας εις εκτιμήσεις εμποροβιομηχανικού περιεχομένου δειγματοληψίας ή συμβιβασμούς, ο αιτών την πραγματογνωμοσύνην δέον να καταβάλη επιπροσθέτως εις το Τ.Ε.Ε. έναντι γραμματίου εισπράξεων ποσόν ίσον προς το 1% της αξίας του υπό πραγματογνωμοσύνην αντικειμένου. 4.Προκειμένου περί πραγματογνωμοσυνών αποσκοπουσών την έρευναν ή διακρίβωσιν και άλλων πέραν ή ασχέτως της αξίας ζητημάτων ή και μόνον τοιούτων αντικειμένων, ων η αξία δεν δύναται να αποτελέση μέτρον κρίσεως δια την απαιτουμένην όπως καταβληθή δια την πραγματογνωμοσύνην εργασίαν, η Διοικούσα Επιτροπή του Τ.Ε.Ε. καθορίζει αναλόγως των ειδικών συνθηκών εκάστης περιπτώσεως και κατά κρίσιν αυτής τα παρά του αιτούντος καταβληθησόμενα δικαιώματα του Τ.Ε.Ε. 5.Αι συντασσόμεναι εκθέσεις πραγματογνωμοσύνης, διαγράμματα κλπ. παραδίδονται εις το Τ.Ε.Ε. υπό των πραγματογνωμόνων εις τριπλούν, είτε αύται κατετέθησαν ενόρκως εις τα Δικαστήρια, είτε μη και παραμένουν ιδιοκτησία του Τ.Ε.Ε. υποχρεουμένου όπως παραδώση δωρεάν τω αιτούντι την πραματογνωμοσύνην δύο το πολύ αντίγραφα». Τα εδάφ. 1 και 2 αντικατεστάθησαν δια των ως άνω εδαφ. 1-5, των πρώην εδαφ. 3 και 4 λαβόντων αριθ. 6 και 7, δια του Κ.Δ. 28 Οκτ./7 Νοεμ. 1941. 6.Τ’ ανωτέρω δικαιώματα κατανέμονται μεταξύ του επιμελητηρίου και των πραγματογνωμόνων ως εξής:Το εν τρίτον περιέρχεται εις το ταμείον του επιμελητηρίου, ως καθαρόν αυτού δικαίωμα, τα δ’ έτερα δύο τρίτα διανέμονται μεταξύ των πραγματογνωμόνων, ως αμοιβή των. 7.Οι αιτούντες την πραγματογνωμοσύνην, πλην των ως άνω δικαιωμάτων, υποχρεούνται και εις την καταβολήν προς το επιμελητήριον πάσης δαπάνης αυτού, απαιτηθείσης δια την διεξαγωγήν της πραγματογνωμοσύνης, ως λ.χ. τηλεγραφικά, έξοδα κινήσεως πραγματογνωμόνων, κλπ. Άρθρ.4.-1.Το υπέρ του Ταμείου Συντάξεως Μηχανικών και Εργοληπτών Δημοσίων Έργων προβλεπόμενον ποσοστόν 5% επί του όλου ποσού των προς το Τεχνικόν Επιμελητήριον της Ελλάδος καταβαλλομένων δικαιωμάτων, δια τας υπό τούτου ενεργουμένας διαιτησίας και πραγματογνωμοσύνας, το προβλεπόμενον υπό της παρ. ιδ΄ του άρθρ. 4 του ν. 6276, αφαιρεταί εκ του συνόλου των καταβαλλομένων εις το επιμελητήριον δια τε τας διαιτησίας και πραγματογνωμοσύνας ποσών δια δικαιώματα του Τ.Ε.Ε., το δ’ απομένον μετά την αφαίρεσιν ταύτην υπόλοιπον διανέμεται, κατά τας διατάξεις του παρόντος, μεταξύ του επιμελητηρίου και των διαιτητών ή πραγματογνωμόνων. 