6. ΑΝΑΓΚ.ΝΟΜΟΣ υπ’ αριθ. 866 της 25/26 Ιαν. 1946 Περί αυθεντικής ερμηνείας του άρθρ. 1 του Α.Ν. 28 του 1944 «περί εξουσιοδοτήσεως των Υπουργών Εργασίας και Οικονομικών όπως προβαίνουν εις καθορισμόν μισθών και ημερομισθίων». Άρθρον μόνον–1.Η αληθής έννοια του άρθρ. 1 του Α.Ν. 28/1944 «περί εξουσιοδοτήσεως των Υπουργών επί της Εργασίας και Οικονομικών, όπως προβαίνουν εις καθορισμόν μισθών και ημερομισθίων» είναι ότι, δυνάμει του νόμου τούτου, δύνανται οι Υπουργοί Οικονομικών και Εργασίας: (Αντί για τη σελ. 133(γ) Σελ. 133(δ) Τεύχος 1296 – Σελ. 1 Διοικητική Ρύθμιση αποδοχών και όρων εργασίας 15.Δ.δ.1-6 58 α-γ)(Κατηργήθησαν δια του άρθρ. 14 ν. 2053/1952, 15. Δε. 6). «δ)Να προσδιορίζουν εκτάκτους οικονομικάς ενισχύσεις, επί ταις εορταίς των Χριστουγέννων ή του Πάσχα (δώρον) εις χρήμα ή εις είδος, των μισθωτών των παρεχόντων τας υπηρεσίας των παρ’ οιωδήποτε εργοδότη, φυσικώ ή Νομικώ Προσώπω, επί συμβάσει εργασίας ιδιωτικού δικαίου, ανεξαρτήτως της διατηρήσεως ή μη ταύτης κατά τον χρόνον του προσδιορισμού του δώρου και υπό την προϋπόθεσιν ότι υφίστατο τοιαύτη σύμβασις πρότερον και δη κατά τον χρόνον όστις παρεντίθεται μεταξύ της εορτής εις ην αναφέρεται η έκτακτος οικονομική ενίσχυσις (δώρον) και  της προηγηθείσης τοιαύτης (Εορταί Χριστουγέννων ή Πάσχα). Επίσης να καθορίζουν την αυτήν ως άνω έκτακτον οικονομικήν ενίσχυσιν δια μισθωτούς τελούντας κατά τον χρόνον του καθορισμού ταύτης, εν καταστάσει ασθενείας. Δια τούτους αι έκτακτοι αύται οικονομικαί ενισχύσεις βαρύνουν τον εργοδότην, δι’ όσον χρόνον ειργάσθη παρ’ αυτώ ο μισθωτός και τον Οργανισμόν Κοινωνικής Ασφαλίσεως παρ’ ου επιδοτείται ο μισθωτός δι’ όσον χρόνον διαρκεί η ασθένεια». Το εδ. δ’ προσετέθη δια του Α.Ν. 1777 της 20/21 Απρ. 1951 «περί συμπληρώσεως των διατάξεων του Ν. 28/1944 και του άρθρου μόνου του Α.Ν. 866/1946» κυρωθέντος δια του Ν. 1901 της 28 Ιουλ./1 Αυγ. 1951 «περί κυρώσεως του Α.Ν. 1777/1951». Δια του άρθρ. 15 του Ν. 2053/1952 (κατωτ. 15. Δε. 6) κατηργήθησαν ο Ν. 28/1944 (ανωτ. αριθ. 4) ως και οι τροποποιήσαντες και συμπληρώσαντες τούτον Νόμοι πλην του Α.Ν. 690/1945 (κατωτ. 15. Εα. 11) ως και του Ν. 1901/1951. 