10. ΝΟΜΟΘΕΤ. ΔΙΑΤΑΓΜΑ υπ’ αριθ. 2652 της 17/30 Οκτ. 1953 (Φ.Ε.Κ. Α' 297) Περί τροποποιήσεως και συμπληρώσεως του Νόμ. 1752/1951 περί ναυτικής εργασίας. Άρθρ.1.-(Προστίθεται παρ. 4-5 εις το άρθρ. 13 του Νόμ. 1752/1951, ανωτ. αριθ. 8α. Κατηργήθη δια του Β.Δ. 775/1970, κατωτ. αριθ. 12). Άρθρ.2.-Εις το άρθρ. 15 του Νόμ. 1752/1951 προστίθεται και στ' παράγραφος έχουσα ούτω: «ς)Προκειμένου περί επιτάξεως πλωτών μέσων κατά τας διατάξεις των άρθρ. 1 και 190 του Κώδικος περί επιτάξεων και ναυλώσεων: 1.Εάν πρόκειται περί παρωπλισμένου πλωτού μέσου και το πλήρωμα προσλαμβάνεται κατά την επίταξιν του πλωτού μέσου η απόλυσις του πληρώματος ένεκα της λύσεως της επιτάξεως, δεν θεωρείται πρόωρος λύσις της συμβάσεως της ναυτικής εργασίας κατά την έννοιαν του παρόντος άρθρου ουδέ παρέχει δικαίωμα αποζημιώσεως κατά το άρθρ. 8 και 16. 2.Εάν δεν πρόκειται περί παρωπλισμένου πλωτού μέσου και γενομένης επιτάξεως διατηρείται το αυτό πλήρωμα, η ευθύνη της αποζημιώσεως, εάν υφίσταται τοιαύτη κατά την ημέραν της επιτάξεως, εφ’ όσον ο πλοιοκτήτης μετά την λύσιν της επιτάξεως δεν ήθελε διατηρήσει το αυτό πλήρωμα, παραμένει εις βάρος του πλοιοκτήτου το πλωτού μέσου, ως αύτη υφίστατο κατά την ημέραν της επιτάξεως μη προσμετρουμένου οπωσδήποτε του χρόνου επιτάξεως του πλωτού μέσου. 3.Πάσα μεταβολή πληρώματος διαταχθείσα κατά την διάρκειαν της επιτάξεως διέπεται υπό των ισχυουσών διατάξεων και βαρύνει τον υπέρ ου η επίταξις». Άρθρ.3.-Εις το άρθρ. 23 του Νόμ. 1752/1951 προστίθενται αι κάτωθι παρ. 5, 6 και 7. «5.α)Η λιμενική ή προξενική αρχή υποχρεούται να καταχωρή εις το φυλλάδιον του ναυτικού το εξ ιατρικής γνωματεύσεως πιστοποιούμενον είδος της ασθενείας ή του ατυχήματος, την διάρκεια τούτων και την πληρωθείσαν αποζημίωσιν, και να υποβάλη αναφοράν προς την Υπηρεσίαν Μητρώων Εργατών Θαλάσσης του Υ .Ε.Ν. και το Γραφείον Ευρέσεως Ναυτικής Εργασίας, περί των καταχωρίσεων τούτων προς τήρησιν ειδικού μητρώου, υπό των Υπηρεσιών τούτων. β)Εν περιπτώσει απωλείας ή αντικαταστάσεως του ναυτικού φυλλαδίου αι εν τω ως άνω ειδικώ μητρώω εγγραφαί περί ασθενείας ή ατυχήματος του ναυτικού, μεταφέρονται υποχρεωτικώς εν σαφεί περιλήψει εις το νέον ναυτικόν φυλλάδιον. 6.Δι’ ασθένειαν υπάρχουσαν προ της ναυτολογίας και υποτροπιάσασαν ή δι’ ασθένειαν χρονίαν παροξυνθείσαν η προστασία του ασθενούς ναυτικού ορίζεται εις ιατροφαρμακευτικήν και νοσοκομειακήν περίθαλψιν κατά τας κειμένας διατάξεις, παλλινόστησιν και καταβολήν του ισχύοντος εκάστοτε μισθού ασθενείας μέχρι δύο μηνών. «7.Αγωγή περί αποζημιώσεως λόγω ασθενείας, του αμοιβαία συναινέσει απολυθέντος ναυτικού, είναι απαράδεκτος μετά πάροδον 4 μηνών από της απολύσεώς του. Επί αγωγής αποζημιώσεως και παροχής ιατρικής περιθάλψεως δια την ως άνω αιτίαν εμπροθέσμως ασκουμένης διατάσσεται υποχρεωτικώς πραγματογνωμοσύνη δια δύο τουλάχιστον πραγματογνωμόνων, προς διαπίστωσιν του γεγονότος εάν η ασθένεια είναι απότοκος της επί του πλοίου υπηρεσίας του ναυτικού ή ου». Η παρ 7 τροποποιήθηκε ως άνω από το άρθρο μόνο Π.Δ. 1212/28 Σεπτ.-9 Οκτ. 1981 (ΦΕΚ Α' 299). Το Ν.Δ. 2652/1953 κατηργήθη δια του άρθρ. 295 του Κώδικος Ιδιωτ. Ναυτικού Δικαίου (τόμ 19 σελ. 31) πλην αι ανωτέρω διατάξεις διετηρήθησαν προσωρινώς εν ισχύϊ μέχρι της δια Β.Δ/τος καταργήσεως ή τροποποιήσεως αυτών. Εκ τούτων αι διατάξεις του άρθρ. 3 αποτελούν προσθήκην εις το άρθρ. 66 του Κώδικος και αι του άρθρ. 1 εις το άρθρ. 73 του Κώδικος. 