10. ΝΟΜΟΘΕΤ. ΔΙΑΤΑΓΜΑ υπ’ αριθ. 1056  της 17/21 Δεκ. 1971 (ΦΕΚ Α΄ 267) Περί τροποποιήσεως της διεπούσης το Ταμείον Αρωγής Υπαλλήλων αρμοδιότητος Υπουργείου Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων, νομοθεσίας. Άρθρ.1.-1.Το υπό του Ταμείου Αρωγής Υπαλλήλων αρμοδιότητος Υπουργείου Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων παρεχόμενον πλήρες μηνιαίον βοήθημα εις τους παρ’ αυτώ ησφαλισμένους, ορίζεται από της ιδρύσεως του Ταμείου μέχρι και της 31ης Δεκ. 1962 εις τα 25/100 και από 1ης Ιαν. 1963 εις τα 30/100 της εκάστοτε παρεχομένης αυτοίς μηνιαίας συντάξεως. 2.Ως πλήρες μηνιαίον βοήθημα νοείται το παρεχόμενον κατά τας διακρίσεις της προηγουμένης παραγράφου μετά συμπλήρωσιν παρά τω Ταμείω 35 ετών χρόνου ασφαλίσεως ως τοιούτου νοουμένου και του εξ αναγνωρίσεως κατά τας ειδικωτέρας περί τούτου διατάξεις της νομοθεσίας του Ταμείου. 3.Δια τους έχοντας χρόνον ασφαλίσεως κατά την έννοιαν της παρ. 2 του παρόντος άρθρου μικροτέραν των 35 ετών, το βοήθημα υπολογίζεται εις τόσα τριακοστά πέμπτα του πλήρους μηνιαίου βοηθήματος, όσα τα έτη της παρά τω Ταμείω ασφαλίσεώς των. Άρθρ.2.-Δι’ αποφάσεως του Υπουργού Κοινωνικών Υπηρεσιών μετά γνώμην του Δ.Σ. του Ταμείου ερειδομένην επί αναλογιστικής μελέτης και γνώμην του παρά τω Υπουργείω Κοινωνικών Υπηρεσιών λειτουργούντος Συμβουλίου Κοινωνικής Ασφαλίσεως, τα υπό της παρ. 1 του άρθρ. 1 καθοριζόμενα ποσοστά του παρεχομένου μηνιαίου βοηθήματος υπό του Ταμείου Αρωγής Υπαλλήλων αρμοδιότητος Υπουργείου Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων, δύνανται να αυξομειούνται αναλόγως των οικονομικών δυνατοτήτων αυτού. Άρθρ.3.-Χρηματικαί απαιτήσεις κατά του Ταμείου απορρέουσαι εκ της μη εφαρμογής των διατάξεων του άρθρ. 9 του Β.Δ. της 23.8.1952 αίτινες δεν έχουν αναγνωρισθή δι’ αμετακλήτων δικαστικών αποφάσεων λογίζονται παραγεγραμμέναι από της δημοσιεύσεως του παρόντος, αι δε τυχόν περί τοιούτων απαιτήσεων εκκρεμείς δίκαι ενώπιον παντός δικαστηρίου καταργούνται αυτοδικαίως. Άρθρ.4.-Η ισχύς του παρόντος άρχεται από της δημοσιεύσεώς του εις την Εφημερίδα της Κυβερνήσεως. 