2. ΝΟΜΟΣ 1165 της 17/21 Μαρτ. (αναδ. 6΄ Απρ.) 1918 Περί Τελωνειακού Κώδικος ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Α΄. Γενικαί Διατάξεις Άρθρον 1 1.Η τελωνειακή γραμμή της Χώρας αποτελείται εκ των ακτών αυτής και της κατά ξηράν μεθορίου γραμμής. 2.Επί της τελωνειακής γραμμής και εν άλλοις εμπορικοίς κέντροις ιδρύονται τελωνειακαί αρχαί, κατά τας περί τούτου διατάξεις των ιδιαιτέρων νόμων. 3.Αι ελεύθεραι ζώναι θεωρούνται ως κείμεναι εκτός της τελωνειακής γραμμής. 4.«Δι’ αποφάσεων του Υπουργού των Οικονομικών ορίζονται αι διαβάσεις, δι’ ων δέον να κομίζωνται τα δια της κατά ξηράν τελωνειακής γραμμής εισαγόμενα και εξαγόμενα εμπορεύματα. 5.Επίσης δι’ ομοίων αποφάσεων ορίζονται τα είδη των εμπορευμάτων ων η απ’ ευθείας εισαγωγή, εξαγωγή και μεταφορά επιτρέπεται εις εκάστην τελωνειακήν αρχήν». Αι παρ. 4 και 5 αντικατεστάθησαν ως άνω δια του Άρθρον 9 1.Εν περιπτώσει ναυαγίου τηρούνται αι διατάξεις των νόμων περί ναυαγίων και ναυαγιαιρέσεων. 2.Αι τελωνειακαί αρχαί οφείλουσι να παρέχωσι την συνδρομήν των δια παντός δυνατού μέσου εις τους ναυαγούς και να λαμβάνωσι τα κατάλληλα μέτρα προς εξασφάλισιν των τελωνειακών τελών και άλλων δικαιωμάτων του Δημοσίου, εκ συνεννοήσεως μετά της λιμενικής αρχής. 3.Η τελωνειακή αρχή, αδιακρίτως βαθμολογίας, έχει το δικαίωμα να ενεργή πάσας τας τελωνειακάς εργασίας, τας απαιτουμένας εκ του προορισμού των ναυαγίων. - 223 30.Β.α.2 Τελωνειακός Κώδικας Άρθρον 67 1.«Τα εις τας τελωνειακάς αποθήκας ή τον τελωνειακόν περίβολον αποτιθέμενα εμπορεύματα είτε εκ της αλλοδαπής, είτε εκ της ημεδαπής προέρχονται, εις ουδέν υποβάλλονται δικαίωμα επί οκτώ ημέρας, αφ’ ης απεβιβάσθησαν, συμπεριλαμβανομένης και ταύτης, μη υπολογιζομένων των Κυριακών και των εξαιρετέων ημερών, εφόσον αύται συμπίπτουσι κατά την λήξιν της προθεσμίας. «Προκειμένου όμως για παλαιοσίδερα (ΣΚΡΑΠΣ) η οριζόμενη από το προηγούμενο εδάφιο προθεσμία αυξάνεται σε 20 ημέρες». Επί εξαγωγής εγχωρίων προϊόντων δια των τελωνειακών αρχών Κρήτης, η προθεσμία αύτη ορίζεται εις δύο εβδομάδας, μη συμπεριλαμβανομένων των Κυριακών και των εξαιρετέων ημερών, επιτρέπεται δε να επεκταθή η διάταξις αύτη και εις άλλας τελωνειακάς αρχάς δια την εξαγωγήν». Το ανωτέρω μέσα σε « » εδάφιο προστέθηκε από την παρ. 3 άρθρ. 28 Νόμ. 1473/84, (ΦΕΚ Α΄ 127) (κατωτ. αριθ. 64). Επί εξαγωγής εγχωρίων προϊόντων δια των τελωνειακών αρχών Κρήτης, η προθεσμία αύτη ορίζεται εις δύο εβδομάδας, μη συμπεριλαμβανομένων των Κυριακών και των εξαιρετέων ημερών, επιτρέπεται δε να επεκταθή η διάταξις αύτη και εις άλλας τελωνειακάς αρχάς δια την εξαγωγήν». Η παρ. 1 συνεπληρώθη ως άνω δια του άρθρ. 8ου Νόμ. 1941/1920. Δια του άρθρ. 1 παρ. 2 Α.Ν. 1433/1938 η ανωτέρω προθεσμία δια τα τελωνιζόμενα εντός των περιοχών των Ελευθ. Ζωνών Πειραιώς και Θεσ/νίκης γαιάνθρακας, ξυλείαν και δημητριακούς καρπούς εις κόκκους, ηυξήθη εις 21 ημέρας από της καταθέσεως της διασαφήσεως εισαγωγής. Δια της υπ’ αριθ. Π. 10967/232 της 22 Οκτ./5 Νοεμ. 1965 αποφ. Υπ. Οικονομικών (ΦΕΚ Β΄ 733) η κατά την ανωτέρω παρ. 1 καθοριζομένη οκταήμερος προθεσμία αποκομιδής των εμπορευμάτων εκ των Τελωνειακών χώρων ωρίσθη εις δύο εβδομάδας μη συμπεριλαμβανομένων των Κυριακών και εξαιρετέων ημερών προκειμένου περί των αποτιθεμένων εις τους τελωνειακούς χώρους των Τελωνείων του Κράτους, εγχωρίων προϊόντων, προοριζομένων δι’ εξαγωγήν. - 259 30.Β.α.2 Τελωνειακός Κώδικας 2.«Κατά τας δεκαπέντε πρώτας ημέρας, μετά την λήξιν της προθεσμίας της πρώτης παραγράφου του άρθρου 67 του Νόμ. 1165, επιβάλλεται δικαίωμα υπερημερίας τεσσάρων λεπτών μεν δια τα εις τας τελωνειακάς αποθήκας αποβιβαζόμενα, δύο λεπτών δε δια τα εις τον τελωνειακόν περίβολον αποβιβαζόμενα, δι’ εκάστην ημέραν και δι’ έκαστον δοχείον, κιβώτιον ή δέμα, μη υπερβαίνον τα 50 χιλιόγραμμα». Η παρ. 2 αντικατεστάθη δια του άρθρ. 5 Νόμ. 1724/1919, και διεμορφώθη ως άνω κατόπιν του άρθρ. 15 Α.Ν. 899/1937, καθ’ ο τα δικαιώματα υπερημερίας καθορίζονται εις μεταλλικόν. 3.«Όταν το βάρος είναι ανώτερον, λογίζεται ως διπλούν ή πολλαπλούν κατά λόγον 50 χιλιογράμμων προς έκαστον δοχείον ή δέμα». Η παρ. 3 διεμορφώθη ως άνω κατόπιν του άρθρ. 15 Α.Ν. 899/1937. 4.Τα είδη, τα μη συνεσκευασμένα εις δέματα ή δοχεία ή κιβώτια, υποβάλλονται εις δικαίωμα υπερημερίας κατά λόγον του βάρους των, συλλήβδην λαμβανόμενα. 5.Μετά παρέλευσιν της ανωτέρω δεκαπενθημέρου προθεσμίας το δικαίωμα τούτο διπλασιάζεται, μετά παρέλευσιν δε ετέρων δέκα πέντε ημερών τριπλασιάζεται. Παράτασιν της προθεσμίας των ανωτέρω παρ. 1, 2 και 5 εν περιπτώσει ανωτέρας βίας βλ. Β.Δ. 27 Νοεμ./11 Δεκ. 1948 (κατωτ. αριθ. 24). 6.Το δικαίωμα τούτο επ’ ουδεμιά περιπτώσει δύναται να υπερβή την αξίαν του εμπορεύματος εάν ο παραλήπτης εγκαταλείψη αυτό εις το τελωνείον. 7.«Αι ατμοπλοϊκαί εταιρείαι απαλλάσσονται των δικαιωμάτων υπερημερίας δι’ εμπορεύματα, μη αναγεγραμμένα εν τω δηλωτικώ και κατά λάθος αποβιβασθέντα, εφόσον ταύτα δεν εκηρύχθησαν αζήτητα, ουδέ ετελωνίσθησαν». Η παρ. 7 αντικατεστάθη ως άνω δια της παρ. 2 του άρθρ. 8ου Νόμ. 1941/1920. 8.«Τα εμπορεύματα περί ων τα άρθρ. 31 και 32 του Νόμ. 1165, υποβάλλονται εις το δεκαπλούν του κατά το άρθρ. 5 του παρόντος και της πέμπτης παραγράφου του άρθρ. 67 του Νόμ. 1165 δικαιώματος υπερημερίας από της μεθεπομένης της εξετάσεως ή του τελωνισμού αυτών, της ειδικής προσκλήσεως απαιτουμένης μόνον δια την εκπλήρωσιν των νομίμων διατυπώσεων, όσον αφορά την κήρυξιν των εμπορευμάτων ως αζητήτων και την εκποίησιν αυτών. Το κατά το προηγούμενον εδάφιον δεκαπλούν δικαίωμα υπερημερίας επιβάλλεται εν τοις Τελωνείοις Πειραιώς και Θεσσαλονίκης μετά 4 ημέρας από της του τελωνισμού ή της εξετάσεως συμπεριλαμβανομένης και ταύτης. Παρά τοις αυτοίς τελωνείοις τα εμπορεύματα δεν υποβάλλονται εις δικαίωμα υπερημερίας κατά τας τρεις επομένας ημέρας του τελωνισμού ή της εξετάσεως έστω και αν αύται εμπίπτουσιν εντός των προθεσμιών των προηγουμένων παρ. 2 και 6». Η παρ. 8 αντικατεστάθη δια του άρθρ. 6 Νόμ. 1724/1919 και συνεπληρώθη ως άνω δια της παρ. 1 άρθρ. 1 Α.Ν. 1433/1938. 9.«Εις το αυτό δεκαπλούν δικαίωμα υποβάλλονται τα εμπορεύματα, δι’ α κατετέθη διασάφησις εξαγωγής ή μεταφοράς, μετά παρέλευσιν είκοσιν ημερών από της ειδικής προσκλήσεως της τελωνειακής αρχής προς εξαγωγήν ή μεταφοράν ή διαμετακόμισιν». Η παρ. 9 συνεπληρώθη ως άνω υπό της παρ. 3 του άρθρ. 8ου Νόμ. 1941/1919. (Αντί για τη σελ. 158,01) Σελ. 158,01(α) Τεύχος Ζ13-Σελ. 67 - 260 Τελωνειακός Κώδικας 30.Β.α.2 - 261 30.Β.α.2 Τελωνειακός Κώδικας 10.«Εμπορεύματα των οποίων η καθυστέρησις της παραλαβής οφείλεται εις λόγους ανωτέρας βίας, δύναται, τη αιτήσει του ενδιαφερομένου να απαλλάσσωνται, εν όλω ή εν μέρει, των κατά τας προηγουμένας παραγράφους οφειλομένων δικαιωμάτων. Η απαλλαγή αύτη παρέχεται δια πράξεως α)των προϊσταμένων των Τελωνείων Α΄ και Β΄ τάξεως δια τα εμπορεύματα της αρμοδιότητός των και τα εμπορεύματα της αρμοδιότητος των υποδεεστέρων Αρχών των υπαγομένων εις αυτά, εφ’ όσον η αιτουμένη απαλλαγή αφορά χρονικόν διάστημα μέχρι 15 ημερών και β)των προϊσταμένων των Τελωνειακών Διευθύνσεων δια τα εμπορεύματα της αρμοδιότητός των ως και τα εμπορεύματα της αρμοδιότητος των υποδεεστέρων Αρχών των υπαγομένων εις αυτάς, εφ’ όσον η αιτουμένη απαλλαγή αφορά χρονικόν διάστημα μέχρις ενός μηνός. Προκειμένου περί απαλλαγής δια χρονικά διαστήματα μείζονα των ανωτέρω, αύτη παρέχεται δια πράξεως της παρά τη έδρα της οικείας Τελωνειακής Περιφερείας Επιτροπής της παρ. 3 του άρθρ. 42 του παρόντος. Ειδικώτερον, η κατά το παρόν εδάφιον απαλλαγή, προκειμένου περί των Τελωνειακών Περιφερειών Πειραιώς και Θεσσαλονίκης, παρέχεται υπό Επιτροπής αποτελουμένης: «α)Εκ του οικείου Επιθεωρητού Τελωνείων. β)Εκ του οικείου Δ/ντού Τελωνείων και γ)Εξ ενός Τελωνειακού Διευθυντού». (Ο Επιθεωρητής και) ο Τελωνειακός Διευθυντής ως και οι αναπληρωταί τούτων ορίζονται εκάστοτε δι’ αποφάσεως του Υπουργού των Οικονομικών. Κατά των εν τοις προηγουμένοις εδαφίοις πράξεων επιτρέπεται προσφυγή εντός δέκα ημερών από της κοινοποιήσεώς των εις τον ενδιαφερόμενον, ενώπιον της κατά το άρθρ. 99 του παρόντος Κώδικος αρμοδίας Πρωτοβαθμίου Επιτροπής Προσφυγών και την υπό τούτου προβλεπομένην διαδικασίαν. Κατά των αποφάσεων των Πρωτοβαθμίων Επιτροπών Προσφυγών επιτρέπεται, ομοίως, έφεσις εντός δέκα ημερών από της κοινοποιήσεώς των εις τον ενδιαφερόμενον, ενώπιον του κατά το άρθρ. 128 του παρόντος Διοικητικού Δικαστηρίου Φορολογικών Παραβάσεων, εφ’ όσον τα παρά της Πρωτοβαθμίου Επιτροπής Προσφυγών καταλογισθέντα δικαιώματα υπερβαίνουσι το ποσόν των δέκα εκατομμυρίων δραχμών». Η παρ. 10 αντικατεστάθη ως άνω δια του άρθρ. 2 Νόμ. 2096/1952. Αι κατά τα ανωτέρω Επιτροπαί Απαλλαγών εκ δικαιωμάτων υπερημερίας διατηρηθείσαι δια του άρθρ. 1 παρ. 4 Β.Δ. 402 της 25/29 Μαΐου 1965 (τόμ. 24 σελ. 58,11), ετροποποιήθησαν ως άνω δια της παρ. 9 άρθρ. 1 της υπ’ αριθ. Δ. 6741 της 24/30 Ιουν. 1967 αποφ. των Αντιπροέδρου Κυβερνήσεως και Υπ. Οικονομικών (τόμ. 24 σελ. 58,21). «11.Εμπορεύματα αποτιθέμενα εγκρίσει της Τελωνειακής Αρχής εις παραχωρουμένας υπό ιδιωτών αποθήκας ή χώρους εκτός τελωνειακού περιβόλου υπόκεινται εις το τέταρτον των κατά τας ως άνω παραγράφους δικαιωμάτων υπερημερίας. Δι’ αποφάσεων του Υπουργού των Οικονομικών, μετά γνώμην της Διαρκούς Επιτροπής Δασμολογίου και Εμπορικών Συμβάσεων (Τμήμα Τελωνειακών Νόμων) δύναται να απαλλάσσωνται των κατά την παράγραφον ταύτην δικαιωμάτων υπερημερίας ωρισμένα εμπορεύματα αποτιθέμενα εις τας ανωτέρω αποθήκας ή υπαιθρίους εκτός τελωνειακού περιβόλου χώρους». Η παρ. 11 προσετέθη δια του άρθρ. 10 Α.Ν. 791/1948. Απαλλαγήν των επί προσωρινή ατελεία εισαγομένων και αποθηκευμένων εις ιδιωτικούς χώρους βλ. εν αποφ. Ε. 5535/245/1977 (τόμ. 30Β σελ. 490,03). «12.Ο τελωνειακός περίβολος των Διευθύνσεων Τελωνείων και των Τελωνείων α΄ τάξεως ορίζεται δι’ αποφάσεων των προϊσταμένων των αρχών τούτων, εγκρινομένων υπό του Υπουργού των Οικονομικών. Ο τελωνειακός περίβολος των λοιπών τελωνειακών Αρχών ορίζεται δι’ αποφάσεων των αρμοδίων Οικονομικών Επιθεωρητών Τελωνείων, εγκρινομένων υπό του Υπουργού των Οικονομικών». Η παρ. 12 προσετέθη δια του άρθρ. 10 Α.Ν. 791/1948 ως παρ. 13. Είτα καταργηθείσης της αρχικής παρ. 12 δια του άρθρ. 2 Νόμ. 2096/ 1952, η παράγραφος αύτη έλαβε τον αριθ. 12. Συμφώνως προς το άρθρ. 1ον Νόμ. 1941/ 1920, «κατ’ εξαίρεσιν της διατάξεως του άρθρ. 67 Νόμ. 1165 και των σχετικών διατάξεων του Νόμ. 1724 τα εις τον τελωνειακόν περίβολον (εκτός των τελων. αποθηκών) του Τελωνείου Πειραιώς και Θεσσαλονίκης αποτιθέμενα εμπορεύματα υποβάλλονται μόνον εις το ήμισυ των κατά το άρθρ. 67 Νόμ. 1165 δικαιωμάτων υπερημερίας, δεν υπόκεινται δε εις τας διατάξεις του Νόμ. 1724». Βλ. και άρθρ. 6 και 15 Α.Ν. 899/1937 (κατωτ. αριθ. 13). Απαλλαγάς των τελών υπερημερίας βλ. κατωτέρω εις το οικείον θέμα. Δια του Β.Δ. 7/7 Αυγ. 1952 (ΦΕΚ Α΄ 210) αι περί καθορισμού τελωνειακών περιβόλων διατάξεις της ως άνω παρ. 12 επεξετάθησαν και εις την Δωδεκάνησον. (Αντί για τη σελ. 159(δ) Σελ. 159(ε) Τεύχος 1144-Σελ. 13 - 262 Τελωνειακός Κώδικας 30.Β.α.2 ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Η΄ Περί αποσκευών επιβατών. Άρθρον 68 1.Οι εκ της αλλοδαπής προερχόμενοι επιβάται, αποβιβαζόμενοι εις τας δι’ αυτούς καθωρισμένας θέσεις, οφείλουσι να κομίζωσι τας αποσκευάς αυτών εις το τελωνειακόν κατάστημα προς εξέτασιν. 2.«Η δήλωσις του περιεχομένου των αποσκευών γίνεται προφορικώς, η δε τελωνειακή αρχή εξετάζει και καταγράφει τα υποκείμενα εις τέλος είδη εις επί τούτω τηρούμενον βιβλίον. Εν τω αυτώ βιβλίω αναγράφονται τα κατά το άρθρ. 25 απαιτούμενα στοιχεία της διασαφήσεως επί τη βάσει της περί αυτών προφορικής δηλώσεως». Η παρ. 2 συνεπληρώθη ως άνω δια του άρθρ. 3 Νόμ. 2110/1920. 3.Τα τελωνισθέντα είδη, παραδίδονται μετά την έκδοσιν του αποδεικτικού πληρωμής. 4.Επιτρέπεται η άνευ εξετάσεως προσωρινή απόθεσις των αποσκευών τούτων εις το τελωνειακόν κατάστημα προς φύλαξιν. «5.Δύναται, δι’ αποφάσεων του Υπουργού των Οικονομικών εκδιδομένων μετά γνώμην της Επιτροπής Τελωνειακών Νόμων, να επιτρέπηται, επί ειδικώς εκάστοτε κατονομαζομένων πλοίων φερόντων την Ελληνικήν σημαίαν, η διενέργεια τελωνειακού ελέγχου του όλου ή μέρους των αποσκευών των επιβατών και των πληρωμάτων αυτών και εκτός έτι της Ελληνικής Επικρατείας, εφ’ όσον τα πλοία ταύτα εξελθόντα των χωρικών υδάτων ξένων Κρατών κατευθύνονται, άνευ ενδιαμέσου προσεγγίσεως, εις Ελληνικούς λιμένας. Δι’ ομοίων αποφάσεων δύναται να καθορίζηται και ειδική διαδικασία ενεργείας του ως άνω τελωνειακού ελέγχου. Αι κατά τον ως άνω τελωνειακόν έλεγχον διαπιστούμεναι τελωνειακαί παραβάσεις και λαθρεμπορίαι διώκονται κατά τα περί τούτων οριζόμενα υπό της τελωνειακής νομοθεσίας». Η παράγρ. 5 προσετέθη δια του άρθρ. 4 Νόμ. 2876/1954. Άρθρον 69 Με το άρθρ. 15 του Νόμ. 1967/3-4 Οκτ. 1991 (ΦΕΚ Α΄ 149) τόμ. 13, σελ. 244,9937 ορίστηκε ότι: «Οι διατάξεις του άρθρ. 69 δεν εφαρμόζονται, για χρονικό διάστημα 4 μηνών από της εναπόθεσής τους, στις οικοσκευές-αποσκευές  Σελ. 160(ε) Τεύχος 1144-Σελ. 14 των παλιννοστούντων από την Ε.Σ.Σ.Δ. ομογενών Ελλήνων, που εναποτίθενται στις ειδικές προς τούτο προσωρινές τελωνειακές αποθήκες του Τελωνείου Αλεξανδρούπολης. Οι διατάξεις του παρόντος άρθρου ισχύουν μέχρι της 31.12.1996, δυναμένης της προθεσμίας αυτής να παρατείνεται με απόφαση του Υπουργού Οικονομικών, εφ’ όσον συντρέχουν οι προϋποθέσεις. Για την αναστολή εφαρμογής των διατάξεων του άνω άρθρ. 69, στους παλιννοστούντες από την Ε.Σ.Σ.Δ., βλέπε σχόλιο στο άρθρ. 39 του παρόντος Νόμ. 1165/1918. «1.Αι αποσκευαί των επιβατών δύνανται να διαμετακομίζωνται εις το εξωτερικόν ή το εσωτερικόν. Οι όροι και αι διατυπώσεις υφ’ ους επιτρέπεται η τοιαύτη διαμετακόμισις ως και ο τρόπος τελωνισμού των ούτω διαμετακομιζομένων δια το εσωτερικόν αποσκευών καθορίζονται εκάστοτε δι’ αποφάσεων του Υπουργού των Οικονομικών δημοσιευομένων δια της Εφημερίδος της Κυβερνήσεως. 2.Αι αποσκευαί των επιβατών, όσαι δεν παραληφθώσιν εντός 45 ημερών από της εις το τελωνείον αποθέσεώς των, εξετάζονται παρά του Προϊσταμένου της Τελωνειακής Αρχής και του ελεγκτού όπου υπάρχει τοιούτος και ενεργούνται τα εν άρθρ. 41 και επόμενα οριζόμενα. Η κατά τ' ανωτέρω προθεσμία δύναται να παρατείνηται κατά περίπτωσιν, αιτήσει των ενδιαφερομένων, μέχρι τριών μηνών, δι’ αποφάσεως του Προϊσταμένου της οικείας Τελωνειακής Περιφερείας, εφ’ όσον συντρέχουσιν ειδικοί προς τούτο λόγοι». Το άρθρ. 69 αντικατεστάθη ως άνω δια του άρθρ. 5 Νόμ. 2876/1954. - 263 30.Β.α.2 Τελωνειακός Κώδικας ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Θ΄ Περί εξαγωγής και μεταφοράς «Άρθρ.70.-1.Για την εξαγωγή από την ελληνική επικράτεια εμπορευμάτων που πληρούν τις προϋποθέσεις της παρ. 2 του άρθρ. 9 της ιδρυτικής Συνθήκης της ΕΟΚ πρέπει να κατατεθεί από τον εξαγωγέα ή τον αντιπρόσωπό του στην αρμόδια τελωνειακή αρχή διασάφηση. 2.Θεωρούνται ότι συνιστούν ένα μόνο εμπόρευμα τα συστατικά στοιχεία βιομηχανικών συνόλων που είναι αντικείμενα μιας ενιαίας υποδιαίρεσης της ονοματολογίας εμπορευμάτων για τις στατιστικές του εξωτερικού εμπορίου της Κοινότητας σύμφωνα με τις σχετικές κοινοτικές πράξεις. Το φυσικό ή νομικό πρόσωπο, που καταθέτει τη διασάφηση εξαγωγής, καλείται διασαφιστής. 2.Η διασάφηση εξαγωγής υπογράφεται από το διασαφιστή ή από τον αντιπρόσωπό του. Η διασάφηση είναι γραπτή δήλωση του διασαφιστή και, από την κατάθεσή της στην τελωνειακή αρχή, αποτελεί τίτλο υπέρ του Δημοσίου. Ο τύπος της διασάφησης αυτής καθορίζεται με απόφαση του υπουργού Οικονομικών, σύμφωνα με όσα ορίζονται στο άρθρ. 133 και περιλαμβάνει τις ακόλουθες απαραίτητες ενδείξεις: α.Το ονοματεπώνυμο και τον αριθμό φορολογικού μητρώου του διασαφιστή ή τον αριθμό ταυτότητας, σε περίπτωση που νόμιμα στερείται τέτοιου αριθμού, τη διεύθυνση της κατοικίας ή έδρας του και, εφ’ όσον η διασάφηση κατατίθεται από αντιπρόσωπο, τα παραπάνω στοιχεία της ταυτότητας και κατοικίας του καθώς και τη νομική σχέση της μεσολάβησής του. β.Τις απαραίτητες ενδείξεις που αφορούν το προηγούμενο τελωνειακό καθεστώς, εφ’ όσον τα εμπορεύματα είχαν προηγουμένως υπαχθεί σε κάποιο καθεστώς. γ.Τον αριθμό και το είδος των δεμάτων, τα σημεία και τους αριθμούς που αναγράφονται σε αυτά ή, αν πρόκειται για εμπορεύματα που δεν είναι συσκευασμένα, τον αριθμό των ειδών που αποτελούν αντικείμενο της διασάφησης ή τη λέξη «χύμα» κατά περίπτωση καθώς και τις ενδείξεις που είναι αναγκαίες για την εξακρίβωση των μη συσκευασμένων εμπορευμάτων. δ.Τον τόπο στον οποίο βρίσκονται τα εμπορεύματα. ε.Αν πρόκειται για εμπορεύματα που υπάγονται στην κοινή αγροτική πολιτική, τον κωδικό αριθμόδιάκριση της συνδυασμένης ονοματολογίας του Ολοκληρωμένου Τελωνειακού Δασμολογίου ή την ειδική γεωργική ονοματολογία. Πρέπει επίσης να περιέχει και την εμπορευματική περιγραφή των εμπορευμάτων αυτών σύμφωνα με τις ειδικότερες διακρίσεις της συνδυασμένης ονοματολογίας ή  όρους αρκετά συγκεκριμένους που να επιτρέπουν στην τελωνειακή αρχή να καθορίζει αμέσως και χωρίς αμφιβολία ότι τα εμπορεύματα αντιστοιχούν ακριβώς στον κωδικό αριθμό-διάκριση που δηλώθηκαν. στ.Αν πρόκειται για εμπορεύματα άλλα από εκείνα που αναφέρονται στο προηγούμενο εδάφιο, την ακριβή περιγραφή τους και τον κωδικό αριθμόδιάκριση, ώστε να είναι δυνατή η αναγνώριση και ο έλεγχός τους από την τελωνειακή αρχή. ζ.Αν πρόκειται για εμπορεύματα που επιβαρύνονται με εξαγωγικούς δασμούς ή για εμπορεύματα για τα οποία πρόκειται να ζητηθεί η χορήγηση επιστροφών ή άλλων ποσών κατά την εξαγωγή, τις ποσοτικές ενδείξεις και τα συμπληρωματικά στοιχεία που ενδεχομένως απαιτούνται για την επιβολή των δασμών αυτών ή για τον υπολογισμό των επιστροφών ή των άλλων ποσών. η.Την αξία και τα λοιπά αναγκαία ποσοτικά ή συμπληρωματικά στοιχεία των εξαγόμενων εμπορευμάτων. θ.Τη χώρα προορισμού των εμπορευμάτων, κατά την έννοια των κοινοτικών διατάξεων που αφορούν τη στατιστική του εξωτερικού εμπορίου της Κοινότητας. ι.Τον αριθμό και τα διακριτικά του κράτους-μέλους που εξέδωσε το πιστοποιητικό εξαγωγής ή προκαθορισμού, το οποίο υποβάλλεται σύμφωνα με τις σχετικές διατάξεις της κοινής αγροτικής πολιτικής. ια.Οποιεσδήποτε άλλες αναγκαίες πληροφορίες για την εφαρμογή των διατάξεων που διέπουν την εξαγωγή των εμπορευμάτων, οι οποίες καθορίζονται με απόφαση του Υπουργού Οικονομικών. 4.Στη διασάφηση πρέπει να επισυνάπτονται: α.το τιμολόγιο β.η φορτωτική γ.τα έγγραφα που αφορούν το προηγούμενο τελωνειακό καθεστώς, αν τα εμπορεύματα είχαν τεθεί σε τέτοιο καθεστώς και δ.κατά την κρίση της τελωνειακής αρχής, κατάλογο των δεμάτων ή ισοδύναμο δικαιολογητικό (κιβωτολόγιο κ.λπ), που να αναφέρει αναλυτικά το περιεχόμενο κάθε δέματος. Η τελωνειακή αρχή λαμβάνει τα απαραίτητα μέτρα, ώστε τα δικαιολογητικά αυτά να μη μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε άλλες περιπτώσεις εξαγωγών, παρά μόνο για την ποσότητα ή την αξία για την οποία εξακολουθούν να ισχύουν. 5.Με τον όρο «εξαγωγικοί δασμοί» νοούνται οι γεωργικές εισφορές και λοιπές επιβαρύνσεις κατά την εξαγωγή, που προβλέπονται στα πλαίσια της κοινής αγροτικής πολιτικής ή των ειδικών καθεστώτων που εφαρμόζονται για ορισμένα εμπορεύματα, τα οποία προκύπτουν από τη μεταποίηση γεωργικών προϊόντων. 6.Η διασάφηση εξαγωγής συμπληρώνεται με γραφομηχανή ή ιδιοχείρως με μελάνη, κατά τρόπο ευανάγνωστο χωρίς ξέσματα, διορθώσεις, απαλείψεις, διαγραφές ή αλλοιώσεις. 7.Για την κατάθεση της διασάφησης και εφ’ όσον τα προς εξαγωγή εμπορεύματα βρίσκονται υπό ένα τελωνειακό καθεστώς, η τελωνειακή αρχή επιτρέπει την προηγούμενη εξέταση των εμπορευμάτων και τη λήψη δειγμάτων ύστερα από γραπτή αίτηση του κυρίου τους ή του  (Μετά τη σελ. 160(δ) Σελ. 160,01 Τεύχος ΙΑ-7-2 Σελ. 103 - 264 Τελωνειακός Κώδικας 30.Β.α.2 νόμιμου αντιπροσώπου του. Η αίτηση αυτή πρέπει να περιλαμβάνει: α)το ονοματεπώνυμο και τη διεύθυνση κατοικίας του κυρίου των εμπορευμάτων, β)τον τόπο όπου βρίσκονται τα εμπορεύματα, γ)τις απαραίτητες ενδείξεις και πληροφορίες που αφορούν το προηγούμενο τελωνειακό καθεστώς, δ)οποιεσδήποτε άλλες πληροφορίες ή στοιχεία είναι απαραίτητα για την εξακρίβωση των εμπορευμάτων. Οι ποσότητες των δειγμάτων που πρέπει να ληφθούν αναγράφονται στην άδεια της τελωνειακής αρχής. Όταν τα συγκεκριμένα δείγματα που έχουν ληφθεί δεν καλύπτονται μεταγενεστέρως από διασάφηση εξαγωγής των εμπορευμάτων στα οποία αναφέρονται, οι επιβαρύνσεις, στις οποίες ενδεχομένως υπόκεινται, υπολογίζονται σύμφωνα με τα στοιχεία που αναφέρονται στην πιο πάνω γραπτή αίτηση και με το ποσοστό που ισχύει κατά την ημερομηνία αποδοχής της αίτησης αυτής. Η προκαταρκτική εξέταση των εμπορευμάτων και η λήψη δειγμάτων ενεργείται με την επίβλεψη της τελωνειακής αρχής, η οποία καθορίζει κατά περίπτωση και τον τρόπο ενέργειας. Η αποσυσκευασία, το ζύγισμα, η επανασυσκευασία και οποιεσδήποτε άλλες απαιτούμενες ενέργειες γίνονται με ευθύνη και δαπάνες του αιτούντος, ο οποίος βαρύνεται και με τα τυχόν έξοδα ανάλυσης». Το άρθρ. 70 αντικαταστάθηκε ως άνω από την παρ. 2 άρθρ. 3 Νόμ. 1808/1988, (ΦΕΚ Α΄ 218), κατωτ. αριθ. 73. «Άρθρ.70α.-1.Η κατάθεση της διασάφησης στην αρμόδια τελωνειακή αρχή για τη συμπλήρωση των σχετικών διατυπώσεων εξαγωγής ενεργείται κατά τις εργάσιμες ημέρες και ώρες των υπηρεσιών της αρχής αυτής. Μπορεί όμως να επιτραπεί από την τελωνειακή αρχή, ύστερα από αίτηση και με δαπάνες του διασαφιστή, η κατάθεση της διασάφησης και σε ημέρες και ώρες μη εργάσιμες. 2.Κατάθεση της διασάφησης δεν επιτρέπεται πριν από την προσκόμιση των εμπορευμάτων στους χώρους της τελωνειακής αρχής ή σε άλλους χώρους που έχουν εγκριθεί από αυτήν. Κατ’ εξαίρεση μπορεί να επιτραπεί από την τελωνειακή αρχή η κατάθεση της διασάφησης και πριν να προσκομισθούν τα εμπορεύματα. Στην περίπτωση αυτήν η τελωνειακή αρχή μπορεί ανάλογα με τις περιστάσεις να καθορίζει προθεσμία, για να προσκομιστούν. Αν η προθεσμία αυτή παρέλθει άπρακτη, η διασάφηση είναι αυτοδικαίως άκυρη. Σελ. 160,02 Τεύχος ΙΑ-7-2 Σελ. 104 Άρθρ.70β.-Η διασάφηση που ανταποκρίνεται στους όρους και στις διατυπώσεις του άρθρ. 70, αφού γίνει δεκτή και θεωρηθεί για το σκοπό αυτόν από τον προϊστάμενο της τελωνειακής αρχής ή από τον υπάλληλο, που ορίζεται από αυτόν, καταχωρίζεται αμέσως στο οικείο βιβλίο. Ο αριθμός και η ημερομηνία καταχώρισης και αποδοχής αναγράφονται στη διασάφηση. Κατ’ εξαίρεση, στις περιπτώσεις του δεύτερου εδαφίου της παρ. 2 του άρθρ. 70α, ως ημερομηνία αποδοχής της διασάφησης θεωρείται η ημερομηνία κατά την οποία προσκομίστηκαν τα εμπορεύματα στους χώρους της τελωνειακής αρχής ή στους χώρους που έχουν εγκριθεί από αυτήν. Άρθρον 10 1.Παραβάσεις των τελωνειακών ορισμών, ένεκεν αποδεδειγμένης ανωτέρας βίας, δεν επάγονται ποινικάς συνεπείας. 2.Το βάρος της αποδείξεως των τυχαίων γεγονότων φέρει ο πλοίαρχος, ο αγωγιάτης και οι λοιποί ενδιαφερόμενοι, κατά τους υπό του νόμου περί εμπορικής ναυτιλίας καθωρισμένους κανόνας. ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Β΄ Περί αφίξεων και δηλωτικών εισαγωγής ΤΜΗΜΑ Α΄ Δια θαλάσσης Άρθρ.70γ.-1.Επιτρέπεται στο διασαφιστή ύστερα από αίτησή του να διορθώνει μια ή περισσότερες από τις προβλεπόμενες στο άρθρ. 70 ενδείξεις της διασάφησης, η οποία έγινε δεκτή από την τελωνειακή αρχή, εφ’ όσον: α.η διόρθωση ζητηθεί πριν από την απομάκρυνση των εμπορευμάτων από τους χώρους της τελωνειακής αρχής ή τους χώρους που έχουν εγκριθεί από αυτήν, εκτός αν η αίτηση αναφέρεται σε στοιχεία, των οποίων η τελωνειακή αρχή είναι σε θέση να επαληθεύσει την ακρίβεια και χωρίς εξέταση των εμπορευμάτων, β.η σχετική αίτηση υποβληθεί πριν από την πληροφόρηση του διασαφιστή από την τελωνειακή αρχή ότι προτίθεται να εξετάσει τα εμπορεύματα ή πριν από τη διαπίστωση της ανακρίβειας των συγκεκριμένων ενδείξεων, γ.η διόρθωση αφορά μόνο τα εμπορεύματα που αρχικά αποτέλεσαν αντικείμενο της διασάφησης. - 265 30.Β.α.2 Τελωνειακός Κώδικας 2.Η παραπάνω διόρθωση γίνεται ύστερα από έγκριση της τελωνειακής αρχής είτε στο σώμα της διασάφησης είτε με κατάθεση νέας διασάφησης, που ανταποκρίνεται στους όρους του άρθρ. 70 και προορίζεται να αντικαταστήσει την αρχική διασάφηση, η οποία και ακυρώνεται. Στο σώμα και των δύο διασαφήσεων συντάσσεται σχετική πράξη. Στην τελευταία αυτήν περίπτωση ως ημερομηνία για τον προσδιορισμό των εξαγωγικών δασμών, φόρων και λοιπών επιβαρύνσεων και για την εφαρμογή των λοιπών διατάξεων που διέπουν την εξαγωγή θεωρείται η ημερομηνία αποδοχής της αρχικής διασάφησης. 3.Κατά το χρονικό διάστημα που τα εμπορεύματα παραμένουν στον τελωνειακό χώρο ο διασαφιστής μπορεί να ζητήσει από την τελωνειακή αρχή την ακύρωση της διασάφησης. Αν όμως η τελωνειακή αρχή πληροφορήσει το διασαφιστή για την πρόθεσή της να εξετάσει τα εμπορεύματα, που αποτελούν αντικείμενο της διασάφησης, η αίτηση ακύρωσης δεν γίνεται δεκτή πριν από την εξέταση αυτήν. 4.Η τελωνειακή αρχή επιτρέπει την ακύρωση της διασάφησης, μόνο αν ο διασαφιστής: α.αποδεικνύει ότι τα εμπορεύματα δεν απομακρύνθηκαν από τον τελωνειακό χώρο, β.προσκομίζει πάλι στην τελωνειακή αρχή όλα τα αντίτυπα ή αντίγραφα της διασάφησης εξαγωγής, καθώς και όλα τα λοιπά έντυπα ή έγγραφα που χορηγήθηκαν μετά την αποδοχή της διασάφησης, γ.προσκομίζει, κατά περίπτωση, στην τελωνειακή αρχή την απόδειξη ότι οι επιστροφές και τα λοιπά ποσά που παρέχονται συνέχεια της διασάφησης εξαγωγής έχουν εισπραχθεί ή ότι έχουν ληφθεί τα απαραίτητα μέτρα, ώστε να μην πληρωθούν από τις αρμόδιες υπηρεσίες, δ.εκπληρώνει άλλες υποχρεώσεις που προβλέπονται από τις ισχύουσες διατάξεις. 5.Η ακύρωση της διασάφησης έχει ως αποτέλεσμα την ακύρωση των πράξεων που έγιναν στα πιστοποιητικά εξαγωγής ή προκαθορισμού ή σε άλλα έγγραφα που αφορούν τη διασάφηση. 6.Η ακύρωση της διασάφησης δεν εμποδίζει την εφαρμογή των διατάξεων που ισχύουν σε περίπτωση παραβάσεων σχετικών με αυτή. 7.Αν η αναχώρηση από το τελωνειακό έδαφος της χώρας των εμπορευμάτων που διασαφίστηκαν για την εξαγωγή πρέπει να γίνει μέσα σε ορισμένη προθεσμία, η μη τήρηση της προθεσμίας αυτής συνεπάγεται την ακύρωση της σχετικής διασάφησης, εκτός αν δοθεί παράταση από τις αρμόδιες αρχές. Στην περίπτωση αυτήν εφαρμόζονται οι διατάξεις των εδαφ. α, β, γ και δ της παρ. 4 και των παρ. 5 και 6. Άρθρ.70δ.-1.Η τελωνειακή αρχή προβαίνει, αν το κρίνει αναγκαίο, στην επαλήθευση της διασάφησης και των εγγράφων που προσαρτώνται σε αυτή, για να βεβαιωθεί ότι οι ενδείξεις που περιλαμβάνονται στα έγγραφα αυτά αντιστοιχούν στις ενδείξεις που αναγράφονται στη διασάφηση. 2.Η τελωνειακή αρχή, με την επιφύλαξη των διατάξεων που προβλέπουν άλλους τρόπους ελέγχου, μπορεί να εξετάζει το σύνολο ή μέρος των εμπορευμάτων που αποτελούν αντικείμενο της διασάφησης εξαγωγής. 3.Η εξέταση (τελωνισμός) των εμπορευμάτων ενεργείται μέσα στους χώρους της τελωνειακής αρχής ή σε άλλους χώρους που έχουν εγκριθεί από αυτήν και κατά τη διάρκεια των εργάσιμων ημερών και ωρών των υπηρεσιών της αρχής αυτής. Κατ’ εξαίρεση η τελωνειακή αρχή, ύστερα από αίτηση και με δαπάνες του διασαφιστή, μπορεί να εγκρίνει την εξέταση των εμπορευμάτων έξω από τους παραπάνω χώρους ή σε μη εργάσιμες ημέρες και ώρες. 4.Η μεταφορά των εμπορευμάτων στους χώρους όπου πρέπει να γίνει η εξέταση, η αποσυσκευασία, η επανασυσκευασία και όλες γενικά οι απαραίτητες εργασίες για την εξέταση αυτήν, πραγματοποιούνται από το διασαφιστή ή με την ευθύνη του. Σε όλες τις περιπτώσεις οι δαπάνες που ανακύπτουν από τις εργασίες αυτές βαρύνουν το διασαφιστή. 5.Τα δέματα ανοίγονται ενώπιον του προϊσταμένου της τελωνειακής αρχής ή του τελωνειακού ελεγκτή, που οφείλει να προβαίνει στην επαλήθευση του περιεχομένου τους, ύστερα από συνοπτικό ή λεπτομερή έλεγχο που ενεργείται σε καθολική ή κατ’ επιλογή βάση, σύμφωνα με όσα ειδικότερα ορίζονται με προεδρικό δ/γμα, που εκδίδεται με πρόταση του Υπουργού Οικονομικών. 6.Όταν ενεργείται έλεγχος μέρους μόνο των διασαφιζόμενων εμπορευμάτων, η τελωνειακή αρχή υποδεικνύει στο διασαφιστή ή στο νόμιμο αντιπρόσωπό του τα εμπορεύματα που θα εξεταστούν. Τα αποτελέσματα της μερικής αυτής εξέτασης καλύπτουν το σύνολο των εμπορευμάτων που αναφέρονται στη διασάφηση. Ο διασαφιστής όμως μπορεί να ζητήσει αμέσως συμπληρωματική εξέταση των εμπορευμάτων, αν έχει γνώμη ότι τα αποτελέσματα της μερικής εξέτασης δεν ισχύουν για τα λοιπά διασαφιζόμενα εμπορεύματα. 7.Ο διασαφιστής ή ο νόμιμος αντιπρόσωπός του παρίσταται κατά την εξέταση των εμπορευμάτων και υποχρεούται να παρέχει στην τελωνειακή αρχή κάθε αναγκαία συνδρομή. 8.Αν η συνδρομή που παρέχεται κατά την προηγούμενη παράγραφο δεν θεωρείται από την τελωνειακή αρχή ικανοποιητική, η αρχή αυτή μπορεί να απαιτήσει από το διασαφιστή, να ορίσει το πρόσωπο που είναι κατάλληλο να την παράσχει. 9.Αν ο διασαφιστής δεν παρίσταται κατά την εξέταση των εμπορευμάτων ή δεν ορίζει το κατάλληλο πρόσωπο για να παράσχει τη συνδρομή που η τελωνειακή αρχή κρίνει αναγκαία, η αρχή αυτή τάσσει προθεσμία για συμμόρφωση, εκτός αν κρίνει ότι μπορεί να παραιτηθεί από την εξέταση αυτήν. Αν ως τη λήξη της προθεσμίας ο διασαφιστής δε συμμορφωθεί προς τις υποδείξεις της (Μετά τη σελ. 160,02) Σελ. 160,03 Τεύχος ΙΑ-7-2 σελ. 105 - 266 Τελωνειακός Κώδικας 30.Β.α.2 τελωνειακής αρχής, η αρχή αυτή προβαίνει αυτεπαγγέλτως στην εξέταση των εμπορευμάτων με ευθύνη και δαπάνες του διασαφιστή. Η τελωνειακή αρχή μπορεί να ζητήσει τις υπηρεσίες εμπειρογνώμονα ή οποιουδήποτε άλλου προσώπου, που ορίζεται σύμφωνα με τις ισχύουσες διατάξεις και η εξέταση θεωρείται ότι έγινε παρουσία του διασαφιστή. 10.Η τελωνειακή αρχή μπορεί επίσης να προβεί στην ακύρωση της διασάφησης, εφ’ όσον δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία ότι η άρνηση του διασαφιστή να παραστεί κατά την εξέταση των εμπορευμάτων ή να ορίσει πρόσωπο κατάλληλο να παράσχει την αναγκαία συνδρομή δεν έχει σκοπό να εμποδίσει τη διαπίστωση παράβασης των διατάξεων που διέπουν την εξαγωγή των εμπορευμάτων. Οι διατάξεις των άρθρ. 31 και 32 εφαρμόζονται μόνο για εμπορεύματα τα οποία έχουν αποτελέσει αντικείμενο δηλωτικού εισαγωγής ή άλλου τελωνειακού καθεστώτος. Άρθρ.70ε.-1.Η τελωνειακή αρχή μπορεί κατά την εξέταση των εμπορευμάτων να λαμβάνει δείγματα για την ανάλυσή τους ή τη διενέργεια λεπτομερέστερου ελέγχου. Τα έξοδα που προκύπτουν βαρύνουν τη διοίκηση. 2.Η τελωνειακή αρχή, αν αποφασίσει να προβεί σε δειγματοληψία, πληροφορεί σχετικά το διασαφιστή ή το νόμιμο αντιπρόσωπό του. Κατά τη δειγματοληψία παρίσταται ο διασαφιστής ή ο αντιπρόσωπός του για να παρέχει την αναγκαία συνδρομή. 3.Η δειγματοληψία πραγματοποιείται από την τελωνειακή αρχή σύμφωνα με τις μεθόδους που προβλέπουν οι ισχύουσες διατάξεις. Μπορεί όμως η αρχή αυτή να αναθέτει τη λήψη δειγμάτων σε τρίτο πρόσωπο ή ακόμη και στο διασαφιστή ή στο νόμιμο αντιπρόσωπό του, πάντοτε όμως υπό τον έλεγχό της. 4.Οι ποσότητες των δειγμάτων δεν πρέπει να υπερβαίνουν εκείνες που είναι αναγκαίες για την ανάλυση ή το λεπτομερή έλεγχο καθώς και για ενδεχόμενη επαλήθευση. 5.Οι διατάξεις των παρ. 8, 9 και 10 του άρθρ. 70δ εφαρμόζονται αναλόγως και στην περίπτωση του άρθρου αυτού. 6.Με την επιφύλαξη των οριζόμενων στην παρ. 4 του άρθρ. 70ζ, η αναμονή των αποτελεσμάτων της ανάλυσης ή του λεπτομερούς ελέγχου των δειγμάτων δεν εμποδίζει την εξαγωγή των εμπορευμάτων, εκτός αν η εξαγωγή αυτή αντιτίθεται σε περιοριστικά ή απαγορευτικά μέτρα. 7.Για τον περιορισμό του ποσού των δασμών, φόρων και λοιπών επιβαρύνσεων δεν εκπίπτουν από τη διασαφιζόμενη ποσότητα οι ποσότητες που έχουν ληφθεί ως δείγματα από την τελωνειακή αρχή. Σελ. 160,04 Τεύχος ΙΑ-7-2 Σελ. 106 Ο διασαφιστής όμως μπορεί να αντικαθιστά τα δείγματα που έχουν ληφθεί με όμοια εμπορεύματα, για να συμπληρωθεί η αποστολή. 8.Τα δείγματα, αν δεν έχουν καταστραφεί κατά την ανάλυση ή το λεπτομερή έλεγχό τους επιστρέφονται στο διασαφιστή ύστερα από αίτησή του, με δαπάνες του και καταβολή των επιβαρύνσεων που τυχόν οφείλονται για τα δείγματα αυτά, εφ’ όσον η διατήρησή τους από την τελωνειακή αρχή δεν κρίνεται απαραίτητη και ιδίως αν δεν υπάρχει δυνατότητα προσφυγής του διασαφιστή κατά της απόφασης που έχει ληφθεί από την τελωνειακή αρχή με βάση τα αποτελέσματα της ανάλυσης ή του λεπτομερούς ελέγχου. Τα δείγματα, των οποίων την επιστροφή δεν ζήτησε ο διασαφιστής, μπορεί να διατηρούνται από την τελωνειακή αρχή, για να διευκολύνεται η επαλήθευση μεταγενέστερων τελωνισμών. Σε εξαιρετικές περιπτώσεις η τελωνειακή αρχή μπορεί να αξιώσει από το διασαφιστή να παραλάβει τα δείγματα. Άρθρ.70στ.-1.Τα αποτελέσματα της επαλήθευσης της διασάφησης και των προσαρτημένων σ’ αυτή δικαιολογητικών, καθώς και της εξέτασης των εμπορευμάτων, λαμβάνονται υπόψη για τον υπολογισμό των εξαγωγικών δασμών, φόρων και επιβαρύνσεων εξαγωγής και για την εφαρμογή των διατάξεων που διέπουν την εξαγωγή των εμπορευμάτων. Σε περιπτώσεις που δεν γίνεται επαλήθευση της διασάφησης και των προσαρτημένων σ’ αυτή δικαιολογητικών ούτε εξέταση των εμπορευμάτων, ο υπολογισμός των εξαγωγικών δασμών, φόρων και επιβαρύνσεων εξαγωγής και η εφαρμογή των διατάξεων που διέπουν την εξαγωγή γίνεται με βάση τις ενδείξεις της διασάφησης. - 267 30.Β.α.2 Τελωνειακός Κώδικας 2.Τα αποτελέσματα της επαλήθευσης της διασάφησης και των δικαιολογητικών ή της εξέτασης των εμπορευμάτων, καθώς και τα στοιχεία που αποτέλεσαν αντικείμενο της επαλήθευσης ή της εξέτασης αυτής, αναγράφονται στην διασάφηση εξαγωγής. Σε περίπτωση εξέτασης μέρους των εμπορευμάτων αναγράφονται επίσης στη διασάφηση τα στοιχεία της μερίδας (παρτίδας) των εμπορευμάτων που εξετάστηκε. Η απουσία του διασαφιστή ή του αντιπροσώπου του αναφέρεται επίσης στη διασάφηση. 3.Αν το αποτέλεσμα της επαλήθευσης της διασάφησης και των προσαρτημένων δικαιολογητικών ή της εξέτασης των εμπορευμάτων δε συμφωνεί με τη διασάφηση, τα στοιχεία που λαμβάνονται υπόψη για τον υπολογισμό των εξαγωγικών δασμών, φόρων και λοιπών επιβαρύνσεων ή των επιστροφών ή άλλων ποσών που χορηγούνται κατά την εξαγωγή, καθώς και για την εφαρμογή των διατάξεων που διέπουν την εξαγωγή των εμπορευμάτων, είναι εκείνα που προσδιορίζονται στη διασάφηση από την τελωνειακή αρχή. 4.Η πράξη που συντάσσεται στο σώμα της διασάφησης για τα αποτελέσματα της επαλήθευσης και της εξέτασης των εμπορευμάτων φέρει ημερομηνία, υπογραφή και τα στοιχεία του αρμόδιου υπαλλήλου. 5.Οι διατάξεις που ισχύουν για τον ανατελωνισμό εισαγόμενων εμπορευμάτων εφαρμόζονται και για τα εξαγόμενα εμπορεύματα. Άρθρ.70ζ.-1.Για το αποτέλεσμα της επαλήθευσης της διασάφησης και των προσαρτημένων σε αυτή δικαιολογητικών, της εξέτασης των εμπορευμάτων, καθώς και για την εφαρμογή των διατάξεων που διέπουν την εξαγωγή, συντάσσεται σχετική πράξη στο σώμα της διασάφησης από εκείνους που ενήργησαν τους ελέγχους αυτούς. Στη συνέχεια προσδιορίζονται και βεβαιώνονται οι εξαγωγικοί δασμοί, φόροι και λοιπές επιβαρύνσεις με πράξη που συντάσσεται επίσης στο σώμα της διασάφησης και υπογράφεται από τον υπάλληλο που ενήργησε τη βεβαίωση αυτή. Αν ο υπολογισμός των εξαγωγικών δασμών, φόρων και λοιπών επιβαρύνσεων ενεργείται με ηλεκτρονικό υπολογιστή, η πιο πάνω πράξη βεβαίωσης αναπληρώνεται από το μηχανογραφικό έντυπο, που εκδίδεται και υπογράφεται από τον αρμόδιο υπάλληλο. Ο τύπος και το περιεχόμενό του καθορίζονται με απόφαση του Υπουργού Οικονομικών. 2.Οι εξαγωγικοί δασμοί, φόροι και λοιπές επιβαρύνσεις εισπράττονται με βάση τα ποσοστά ή τα ποσά που ισχύουν κατά την ημερομηνία αποδοχής της διασάφησης εξαγωγής από την τελωνειακή αρχή. Η ημερομηνία αυτή λαμβάνεται υπόψη για τον καθορισμό και των λοιπών στοιχείων, που είναι απαραίτητα για τον υπολογισμό των παραπάνω επιβαρύνσεων και για την εφαρμογή των διατάξεων που διέπουν την εξαγωγή των εμπορευμάτων. 3.Μετά τον έλεγχο για την τήρηση των τυχόν απαγορευτικών ή περιοριστικών μέτρων που προβλέπονται για τα εμπορεύματα και τη βεβαίωση των τυχόν οφειλόμενων εξαγωγικών δασμών, φόρων και λοιπών επιβαρύνσεων, η διασάφηση ελέγχεται από τον προϊστάμενο της τελωνειακής αρχής ή από τον οριζόμενο από αυτόν υπάλληλο και στη συνέχεια παραπέμπεται στον τελωνειακό ταμία για την είσπραξη των ποσών που βεβαιώθηκαν και την έκδοση του αποδεικτικού είσπραξης και της άδειας εξαγωγής των εμπορευμάτων, ο τύπος και το περιεχόμενο των οποίων καθορίζονται με απόφαση του Υπουργού Οικονομικών. Η άδεια εξαγωγής των εμπορευμάτων εκδίδεται μόνο εφ’ όσον έχουν καταβληθεί οι εξαγωγικοί δασμοί, φόροι και λοιπές επιβαρύνσεις ή έχει παρασχεθεί σχετική εγγύηση ή έχει χορηγηθεί αναστολή πληρωμής, σύμφωνα με τις ισχύουσες διατάξεις. Τα εμπορεύματα που αποτελούν αντικείμενο άδειας εξαγωγής παραμένουν υπό τελωνειακό έλεγχο έως τη στιγμή της εξόδου τους από τη χώρα. 4.Η άδεια εξαγωγής εκδίδεται μια φορά και για το σύνολο των εμπορευμάτων που αποτελούν αντικείμενο της διασάφησης. Η ημερομηνία της άδειας εξαγωγής καθώς και ο αριθμός και η ημερομηνία του αποδεικτικού είσπραξης αναγράφονται στη διασάφηση. 5.Η τελωνειακή αρχή, αν καθυστερούν τα αποτελέσματα των ελέγχων που άρχισαν είτε για την επαλήθευση του περιεχομένου της διασάφησης και των προσαρτημένων σ’ αυτήν εγγράφων είτε για την εξέταση των εμπορευμάτων και για το λόγο αυτόν κρίνει ότι δεν έχει στην κατοχή της τα απαραίτητα στοιχεία για να προσδιορίσει το ποσό των εξαγωγικών δασμών, φόρων και λοιπών επιβαρύνσεων ή των επιστροφών ή άλλων ποσών που χορηγούνται κατά την εξαγωγή των εμπορευμάτων, μπορεί να χορηγήσει την άδεια εξαγωγής εμπορευμάτων. Η χορήγηση της άδειας εξαγωγής συνεπάγεται την άμεση βεβαίωση και είσπραξη των πιο πάνω επιβαρύνσεων, σύμφωνα με τις ενδείξεις της διασάφησης. Αν η τελωνειακή αρχή κρίνει ότι οι έλεγχοι που άρχισαν ενδέχεται να οδηγήσουν στον προσδιορισμό ποσού εξαγωγικών δασμών, φόρων και λοιπών επιβαρύνσεων μεγαλύτερου από εκείνο που προκύπτει σύμφωνα με τις ενδείξεις της διασάφησης, αξιώνει την παροχή επαρκούς εγγύησης για την κάλυψη της διαφοράς μεταξύ του ποσού που προκύπτει από τις ενδείξεις της διασάφησης και εκείνου στο οποίο τα εμπορεύματα είναι ενδεχόμενο να υποβληθούν τελικά. Αν η τελωνειακή αρχή, με βάση τους ελέγχους που ενήργησε, προσδιορίζει ποσό εξαγωγικών δασμών, φόρων και λοιπών επιβαρύνσεων διαφορετικό από εκείνο που προκύπτει από τις ενδείξεις της διασάφησης, προβαίνει στην άμεση βεβαίωση και είσπραξη του ποσού αυτού. Άρθρ.70η.-1.Με απόφαση του Υπουργού Οι-κονομικών καθορίζονται οι όροι που πρέπει να τηρηθούν από τον ενδιαφερόμενο για την απόκτηση της έγκρισης υπαγωγής στη μια ή (Μετά τη σελ. 160,04) Σελ. 160,05 Τεύχος ΙΑ-7-2 Σελ. 107 - 268 Τελωνειακός Κώδικας 30.Β.α.2 στην άλλη από τις καθοριζόμενες στα άρθρ. 70θ έως και 70ιγ απλουστευμένες διαδικασίες, οι πρακτικοί τρόποι λειτουργίας των διαδικασιών αυτών, οι όροι και προϋποθέσεις για την εξασφάλιση των συμφερόντων του δημοσίου και κάθε άλλη αναγκαία λεπτομέρεια. Η πιο πάνω έγκριση μπορεί να περιορίζεται σε ορισμένα εμπορεύματα, να εκδίδεται ανάλογα με τις περιστάσεις ή να έχει διαρκή χαρακτήρα και είναι πάντοτε ανακλητή. 2.Η εφαρμογή των διαδικασιών που προβλέπονται στα άρθρα. 70θ έως και 70ιγ δεν εμποδίζει την άσκηση από την τελωνειακή αρχή των ελέγχων που κρίνει απαραίτητους. 3.Οι διατάξεις των άρθρ. 70 έως και 70ζ εφαρμόζονται και στις περιπτώσεις των άρθρ. 70θ έως και 70ιγ, εκτός αν ρητώς ορίζεται διαφορετικά. Άρθρ.70θ.-1.Με την επιφύλαξη των ειδικών διατάξεων που ισχύουν για τις ταχυδρομικές αποστολές επιστολών και δεμάτων, τα εμπορεύματα που εξάγονται για σκοπούς μη εμπορικούς, καθώς και τα εμπορεύματα μικρής αξίας, ιδίως εκείνα που περιέχονται στις προσωπικές αποσκευές των ταξιδιωτών, μπορεί να μην αποτελούν αντικείμενο διασάφησης. 2.Οι διατάξεις της παρ. 1 δεν εφαρμόζονται για τα εμπορεύματα για τα οποία επιβάλλονται απαγορεύσεις ή περιορισμοί κατά την εξαγωγή ή για τα οποία έχει ληφθεί ένα πιστοποιητικό εξαγωγής ή για τα οποία έχει ζητηθεί η παροχή επιστροφών ή άλλων ποσών που χορηγούνται κατά την εξαγωγή ή τα οποία πρόκειται να επανεισαχθούν. Άρθρ.70ι.-1.Με την επιφύλαξη του άρθρ. 70ιγ επιτρέπεται στο διασαφιστή να συμπληρώνει ή να τροποποιεί μεταγενεστέρως ορισμένες ενδείξεις της διασάφησης, καταθέτοντας συμπληρωματικές διασαφήσεις γενικού, περιοδικού ή ανακεφαλαιωτικού χαρακτήρα. 2.Οι ενδείξεις των συμπληρωματικών διασαφήσεων θεωρείται ότι συνιστούν, μαζί με τις ενδείξεις των διασαφήσεων, στις οποίες αναφέρονται, μια ενιαία και ιδιαίτερη πράξη, που ισχύει από την ημερομηνία αποδοχής της αντίστοιχης αρχικής διασάφησης. 3.Οι αρχικές διασαφήσεις, που αναφέρονται σε κάθε σειρά εμπορευμάτων, πρέπει να περιλαμβάνουν τις απαραίτητες ενδείξεις για τη διαπίστωση της ταυτότητας των συγκεκριμένων εμπορευμάτων. Άρθρ.70ια.-1.Οι τελωνειακές αρχές μπορούν να προβαίνουν στην έκδοση άδειας εξαγωγής εμπορευμάτων, μόλις αυτά προσκομίζονται στους χώρους της αρμόδιας τελωνειακής αρχής ή σε άλλους  Σελ. 160,06 Τεύχος ΙΑ-7-2 Σελ. 108 χώρους που έχουν εγκριθεί από την αρχή αυτή, χωρίς να έχει κατατεθεί ακόμη η προβλεπόμενη διασάφηση εξαγωγής. 2.Η έκδοση της άδειας εξαγωγής των εμπορευμάτων προϋποθέτει την κατάθεση στην τελωνειακή αρχή και κατ’ επιλογή της εμπορικού ή διοικητικού εγγράφου, που περιλαμβάνει τις απαραίτητες ενδείξεις για τη διαπίστωση της ταυτότητας των εμπορευμάτων και το οποίο συνοδεύεται από αίτηση εξαγωγής, που υπογράφεται από τον εξαγωγέα. Στο εμπορικό ή διοικητικό αυτό έγγραφο πρέπει να προσαρτάται οποιοδήποτε άλλο έγγραφο, από το οποίο εξαρτάται η εφαρμογή των διατάξεων που διέπουν την εξαγωγή των εμπορευμάτων. Οι τελωνειακές αρχές μπορούν να επιτρέπουν την αντικατάσταση της πιο πάνω αίτησης με μια γενική αίτηση, η οποία καλύπτει τις εξαγωγές που πραγματοποιούνται κατά τη διάρκειας μιας ορισμένης περιόδου. Η άδεια που χορηγείται με βάση τη γενική αυτή αίτηση πρέπει να αναγράφεται στο εμπορικό ή διοικητικό έγγραφο που προσκομίζεται σε κάθε εξαγωγή σύμφωνα με τα οριζόμενα πιο πάνω. 3.Η έκδοση της άδειας εξαγωγής των εμπορευμάτων μπορεί να γίνεται ύστερα από εξέτασή τους και σύγκριση με τις ενδείξεις που διαλαμβάνονται στο παραπάνω εμπορικό ή διοικητικό έγγραφο. 4.Η διασάφηση που αναφέρεται στα εμπορεύματα για τα οποία εκδόθηκε προηγουμένως άδεια εξαγωγής με βάση το πιο πάνω εμπορικό ή διοικητικό έγγραφο πρέπει να κατατίθεται στην τελωνειακή αρχή μέσα στις καθοριζόμενες προθεσμίες. Για την εφαρμογή της παρ. 2 του άρθρ. 70ζ τα αποτελέσματα της διασάφησης αυτής ανατρέχουν στην ημερομηνία αποδοχής από την τελωνειακή αρχή του πιο πάνω εμπορικού ή διοικητικού εγγράφου. 5.Με την επιφύλαξη του άρθρ. 70ιγ οι τελωνειακές αρχές μπορούν να αποδέχονται γενικές, περιοδικές ή ανακεφαλαιωτικές διασαφήσεις. Οι διασαφήσεις αυτές παράγουν αποτέλεσμα από την ημερομηνία αποδοχής του πιο πάνω εμπορικού ή διοικητικού εγγράφου. - 269 30.Β.α.2 Τελωνειακός Κώδικας Άρθρον 11 1.Παντός πλοίου, προερχομένου εκ του εξωτερικού και καταπλέοντος εις λιμένα ή όρμον του Βασιλείου, δι’ οιανδήποτε αιτίαν, και εξ ανάγκης, ο πλοίαρχος οφείλει να καταθέση εις την υγειονομικήν αρχήν διπλούν δηλωτικόν του φορτίου εντός 12 ωρών από του κατάπλου, συγχρόνως μετά της υγειονομικής πιστοποιήσεως και προ της ελευθέρας κοινωνίας. Την αυτήν υποχρέωσιν έχει ο πλοίαρχος και αν δεν φέρη φορτίον. Εις το δωδεκάωρον δεν υπολογίζονται αι από της δύσεως μέχρι της ανατολής ώραι. 2.Αν ο πλοίαρχος είναι αγράμματος, καλείται τρίτος, ίνα ενώπιον της υγειονομικής αρχής και του πλοιάρχου συντάξη και υπογράψη το δηλωτικόν. 3.Η υγειονομική αρχή, αφού θεωρήση το δηλωτικόν, παραπέμπει αμέσως το έτερον των διπλογράφων αυτού εις την τελωνειακήν αρχήν. Δια τον λιμένα Πειραιώς βλ. και άρθρ. 1 Α.Ν. 791/1948. Άρθρ.70ιβ.-1.Σε φυσικά ή νομικά πρόσωπα που προβαίνουν συχνά σε εξαγωγή εμπορευμάτων μπορεί να επιτραπεί να εξάγουν τα εμπορεύματα από τη χώρα απευθείας από τους χώρους τους, χωρίς προηγούμενη κατάθεση στην αρμόδια τελωνειακή αρχή της προβλεπόμενης διασάφησης εξαγωγής. 2.Πριν από την αναχώρηση των εμπορευμάτων από τους πιο πάνω χώρους, ο δικαιούχος της αναφερόμενης στην παρ. 1 άδειας υποχρεούται: α.Να ειδοποιεί την αρμόδια τελωνειακή αρχή για την αναχώρηση αυτή σύμφωνα με την προβλεπόμενη τυπική διαδικασία, για να χορηγηθεί η άδεια εξαγωγής τους. β.Να καταχωρίζει τα εμπορεύματα αυτά σε ειδικό λογιστικό βιβλίο. Η καταχώριση πρέπει να περιλαμβάνει και την ημερομηνία κατά την οποία πραγματοποιήθηκε, καθώς και τις ενδείξεις που είναι απαραίτητες για τη διαπίστωση της ταυτότητας των εμπορευμάτων. Η καταχώρηση αυτή μπορεί να αντικαθίσταται με οποιαδήποτε άλλη πρόσφορη διατύπωση. γ.Να θέτει στη διάθεση των τελωνειακών αρχών οποιαδήποτε έγγραφα, ιδίως τα πιστοποιητικά εξαγωγής ή προκαθορισμού, από τα οποία εξαρτάται η εφαρμογή των διατάξεων που διέπουν την εξαγωγή των εμπορευμάτων. δ.Να θέτει στη διάθεση των αρμόδιων τελωνειακών αρχών τα λογιστικά του βιβλία για διενέργεια των απαραίτητων ελέγχων. Η εκπλήρωση των διατυπώσεων α και β έχει τα ίδια έννομα αποτελέσματα με την αποδοχή της διασάφησης εξαγωγής. 3.Εφ’ όσον δεν επηρεάζεται ο έλεγχος, οι τελωνειακές αρχές μπορούν σε ορισμένες ειδικές περιπτώσεις, που η φύση των συγκεκριμένων εμπορευμάτων και ο ταχύς ρυθμός διεκπεραίωσης των εργασιών εξαγωγής το δικαιολογεί, να απαλλάσσουν το δικαιούχο της άδειας από την υποχρέωση αναγγελίας στην αρμόδια τελωνειακή αρχή κάθε εξαγωγής εμπορευμάτων, υπό τον όρο όμως ότι ο δικαιούχος της άδειας παρέχει στις τελωνειακές αρχές οποιαδήποτε πληροφορία κρίνουν απαραίτητη. Στην περίπτωση αυτήν η καταχώριση των εμπορευμάτων στο ειδικό λογιστικό βιβλίο του ενδιαφερόμενου εξαγωγέα επέχει θέση άδειας εξαγωγής. 4.Αν η τελωνειακή αρχή αποφασίσει να ενεργήσει εξέταση των εμπορευμάτων, η εξέταση αυτή ενεργείται με βάση τις ενδείξεις που αναφέρονται στο ειδικό λογιστικό βιβλίο του ενδιαφερόμενου εξαγωγέα. 5.Η διασάφηση, που αναφέρεται στα εμπορεύματα των οποίων έχει επιτραπεί η εξαγωγή κατά την παρ. 1, πρέπει να κατατίθεται στην αρμόδια τελωνειακή αρχή μέσα στις καθοριζόμενες προθεσμίες. Για την εφαρμογή της παρ. 2 του άρθρ. 70ζ, τα αποτελέσματα της διασάφησης ανατρέχουν στην ημερομηνία κατά την οποία ο ενδιαφερόμενος εξαγωγέας καταχώρισε τα εμπορεύματα στο ειδικό λογιστικό βιβλίο. 6.Οι διατάξεις της παρ. 5 του άρθρ. 70ια εφαρμόζονται και στην περίπτωση του άρθρου αυτού. Οι διασαφήσεις αποκτούν ισχύ από την ημερομηνία καταχώρισης των εμπορευμάτων στο ειδικό λογιστικό βιβλίο. Άρθρ.70ιγ.-Μπορεί να επιτρέπεται στο διασαφιστή να αντικαθιστά το σύνολο ή μέρος των ενδείξεων της διασάφησης που προβλέπεται στο άρθρ. 70 με στοιχεία που έχουν κωδικοποιηθεί ή έχουν συνταχθεί με οποιοδήποτε άλλο τρόπο που ανταποκρίνεται στις απαιτούμενες για τις διασαφήσεις ενδείξεις. Τα στοιχεία αυτά διαβιβάζονται στην αρμόδια τελωνειακή αρχή για περαιτέρω επεξεργασία από ηλεκτρονικό υπολογιστή». Τα άρθρ. 70α έως 70ιγ, προστέθηκαν από την παρ. 2 άρθρ. 3 Νομ. 1808/1988, (ΦΕΚ Α΄ 218), κατωτ. αριθ. 73. (Μετά τη σελ. 160,06) Σελ. 160,07 Τεύχος ΙΑ-7-2 Σελ. 109 - 270 Τελωνειακός Κώδικας 30.Β.α.2 - 271 30.Β.α.2 Τελωνειακός Κώδικας Άρθρον 71 1.Δια την μεταφοράν εγχωρίων προϊόντων ή εμπορευμάτων αφ’ ενός εις έτερον λιμένα του Κράτους, κατατίθεται παρά τη τελωνειακή αρχή διασάφησις μεταφοράς, εις διπλούν συντεταγμένη και υπαγομένη εις τα περί διασαφήσεων εξαγωγής διατεταγμένα και ενεργούνται τα εν άρθρ. 70 παρ. 2 οριζόμενα. 2.Επί της ετέρας των διασαφήσεων, της εφ’ απλού χάρτου γραφομένης, βεβαιούται υπό της τελωνειακής αρχής η φόρτωσις, και παραδίδεται αύτη εις τον πλοίαρχον ή τον πράκτορα ή τον φορτωτήν. Άρθρον 72 1.Ο πλοίαρχος, καταπλέων εις τον λιμένα του προορισμού του, παραδίδει εις την τελωνειακήν αρχήν την κατά την παρ. 2 του προηγουμένου άρθρου διασάφησιν. Άρθρον 73 1.Τα αποβιβαζόμενα εμπορεύματα παραδίδονται παρά της τελωνειακής αρχής επί τη καταθέσει της ασήμου διασαφήσεως και της φορτωτικής ή της αδείας του πρακτορείου. 2.Εάν κατά την αποβίβασιν προκύψη διαφορά μεταξύ του εξευρεθέντος βάρους των εμπορευμάτων ή των προϊόντων, των υποκειμένων εις τέλος ή φόρον και του εν τη διασαφήσει αναγεγραμμένου τοιούτου, επιβάλλεται εις τον φορτωτήν και τον παραλήπτην αλληλεγγύως ο επί της διαφοράς ανήκων φόρος μετά του προσθέτου τοιούτου 15%, βεβαιούμενος επί της διασαφήσεως. 3.Τα εγχώρια προϊόντα, τα υποκείμενα κατά την εξαγωγήν ή μεταφοράν εις τέλος ή φόρον, καθώς και τα δασικά προϊόντα, υπόκεινται προσέτι εις τας περί αυτών ειδικάς διατάξεις, εφ’ όσον αύται δεν τροποποιούνται δια του παρόντος νόμου. «4.Δι’ αποφάσεων του Υπουργού των Οικονομικών επιτρέπεται, όπως καθορίζωνται οι όροι και αι διατυπώσεις, υφ’ ας δύναται να επιτρέπηται υπό της Τελωνειακής Αρχής δια τα αποβιβαζόμενα εμπορεύματα και εγχώρια προϊόντα η παράδοσις και προ της καταθέσεως των τελωνειακών εγγράφων μεταφοράς, ως και αι παρασχετέαι προς τούτο εγγυήσεις». Η παρ. 4 αντικατεστάθη ως άνω δια του άρθρ. 3 Νόμ. 2096/1952. Άρθρον 74 1.Τα εγχώρια εμπορεύματα, μεταφερόμενα αφ’ ενός εις άλλον λιμένα του Κράτους, διατηρούσι την εθνικότητά των, εφ’ όσον το πλοίον δεν προσήγγισεν εις λιμένα της αλλοδαπής, εκτός της περιπτώσεως της ανωτέρας βίας. 2.Το Υπουργείον των Οικονομικών δύναται να επιτρέψη, όπως το πλοίον προσεγγίση εις ξένον λιμένα, χωρίς τα εμπορεύματα ταύτα να θεωρηθώσιν ως αλλοδαπά. Άρθρον 75 1.«Εάν τα μεταφερόμενα υπόκεινται εις τέλος ή φόρον ή δικαίωμα εξαγωγής ή μεταφοράς ανώτερον των (5.000 δραχμών) δίδεται εγγύησις, δια δε τα εξ αυτών εις ελάσσονα υποκείμενα επιτρέπεται να κανονισθώσι δι’ αποφάσεως του Υπουργού των Οικονομικών οι όροι και αι διατυπώσεις της μεταφοράς. Το εντός ( ) ποσόν ωρίσθη εις δραχ. 200 δια της υπ’ αριθ. Ν. 5828 της 10 Ιουν./15 Ιουλ. 1954 αποφάσεως Υπ. Οικονομικών. Δια της υπ’ αριθ. Π. 24396 της 11 Δεκ. 1953 (ΦΕΚ.4/Β/1954) αποφ. Υπ. Οικονομικών, ωρίσθη ότι «Κατά την από λιμένος εις λιμένα του Κράτους μεταφοράν ειδών ων απαγορεύεται η εξαγωγή δυνάμει ειδικών διατάξεων ή επιτρέπεται αύτη, κατόπιν ειδικής αδείας, λαμβάνεται παρά των Τελωνειακών Αρχών των λιμένων φορτώσεως εγγύησις δια την αποβίβασιν αυτών εις τον λιμένα του προορισμού των, ίση προς την κατά την ημέραν της φορτώσεως τρέχουσαν αυτών αξίαν». Επίσης δι’ ομοίας αποφάσεως επιτρέπεται να καθορίζηται ότι κατά την μεταφοράν ειδών, ων απαγορεύεται η εξαγωγή ή αύτη επιτρέπεται μόνον κατόπιν ειδικής αδείας, παρέχεται εγγύησις ίση προς την αξίαν αυτών. Το αυτό μέτρον δύναται να εφαρμόζηται και κατά την μεταφοράν οιωνδήποτε ετέρων ειδών δι’ άτινα επιβάλλεται δια γενικωτέρους λόγους η διαπίστωσις της αποβιβάσεώς των εις τον λιμένα του προορισμού των». Η παρ. 1 αντικατεστάθη ως άνω δια του άρθρ. 1 Α.Ν. 1054/1946. 2.Αι τελωνειακαί αρχαί του τόπου της αποβιβάσεως των προϊόντων αποστέλλουσι κατά τα οριζόμενα εν άρθρ. 57 εδ. 3, τα εγγυολυτήρια εις την τελωνειακήν αρχήν του λιμένος της φορτώσεως. 3.«Εάν εντός των ταχθεισών δια την έκδοσιν και αποστολήν των εγγυολυτηρίων προθεσμιών δεν περιέλθωσι ταύτα εις την τελωνειακήν αρχήν του λιμένος, ένθα εγένετο η φόρτωσις, προσκαλείται ο φορτωτής μετά του εγγυητού, ίνα προσαγάγωσιν εντός δύο μηνών επίσημον απόδειξιν περί της εντός του Κράτους αποβιβάσεως των εμπορευμάτων ή προϊόντων, άλλως η τελωνειακή αρχή προβαίνει εις την είσπραξιν του τέλους ή φόρου μετά του νομίμου τόκου υπερημερίας, λογιζομένου από της φορτώσεως ή εις την χρέωσιν και είσπραξιν της αξίας δι’ ην παρεσχέθη η εγγύησις κατά τας περιπτώσεις του δευτέρου εδαφίου της παρ. 1, ασχέτως της συντρεχούσης τυχόν περιπτώσεως λαθρεμπορίας». Η παράγρ. 3 αντικατεστάθη ως άνω δια της παρ. 1 άρθρ. 4 Ν.Δ. 144/1946. 4.Η διάταξις αύτη περί εισπράξεως του τέλους μετά τόκου υπερημερίας εφαρμόζεται και δια την λύσιν των κατά τα άρθρ. 37 παρ. (Αντί της σελ. 161(γ) Σελ. 161(δ) Τεύχος 384-Σελ. 3 - 272 Τελωνειακός Κώδικας 30.Β.α.2 2 και 10,57 παρ. 3 και 59 παρ. 2, λαμβανομένων εγγυήσεων. «5.Ο Υπουργός των Οικονομικών δύναται μετά σύμφωνον γνώμην του Τμήματος Τελωνειακών Νόμων της Διαρκούς Επιτροπής Δασμολογίου και Εμπορικών Συμβάσεων να απαλλάσση της κατά το παρόν άρθρον ευθύνης εξ εγγυήσεως, οσάκις πρόκειται αναμφισβητήτως περί ολικής ή μερικής απωλείας του εμπορεύματος εκ ναυαγίου ή άλλης περιπτώσεως ανωτέρας βίας ή περί μεταφοράς μικροποσοτήτων αποβιβαζομένων άνευ τηρήσεως των οικείων τελωνειακών διατυπώσεων». Η παρ. 5 προσετέθη δια του άρθρ. 11 Α.Ν. 791/1948. Άρθρον 76 1.«Αι αποσκευαί και τα εργαλεία τέχνης και εργασίας, τα κομιζόμενα παρ’ οδοιπόρων ή επιβατών εις ουδεμίαν υπόκεινται διατύπωσιν. Δι’ αποφάσεων του Υπουργού των Οικονομικών δημοσιευομένων εις την Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, επιτρέπεται όπως και έτερα προϊόντα μεταφέρονται από λιμένος εις λιμένα του εσωτερικού άνευ τελωνειακών εγγράφων μεταφοράς, ανεξαρτήτως εάν πρόκειται περί τοιούτων προοριζομένων δια την ατομικήν χρήσιν των παραληπτών ή προς εμπορίαν». Η παρ. 1 συνεπληρώθη ως άνω υπό της παρ. 1 του άρθρ. 25ου Νόμ. 1805/1951. 2.Δια τα μεταφερόμενα έπιπλα, σκεύη και είδη οικιακής χρήσεως, ως και προϊόντα εις μικράς ποσότητας, επιτρέπεται η φόρτωσις τη εγγράφω αδεία της τελωνειακής αρχής. «Επιτρέπεται δι’ αποφάσεων του Υπουργού των Οικονομικών, δημοσιευομένων δια της Εφημερίδος της Κυβερνήσεως, να ορίζωνται αι περιπτώσεις ως και τα είδη εγχωρίων προϊόντων και ελευθέρων εμπορευμάτων, άτινα μεταφέρονται εν τω εσωτερικώ δυνάμει αδειών μεταφοράς τελωνειακών αρχών, ως και αι δυνάμεναι να μεταφέρωνται δια τοιούτων αδειών ποσότητες. Δι’ ομοίων αποφάσεων δύναται να ορίζηται όπως ωρισμένα είδη μεταφέρωνται παρ’ επιβατών εν τω εσωτερικώ εις μικράς ποσότητας, άνευ ουδεμιάς τελωνειακής διατυπώσεως και άνευ πληρωμής οιουδήποτε φόρου, τέλους ή δικαιώματος. Εν περιπτώσει μη απαλλαγής των ειδών τούτων από των οφειλομένων φόρων, τελών και δικαιωμάτων, θα ορίζηται δια των αυτών αποφάσεων και ο τρόπος της εισπράξεως αυτών». Σελ. 162(δ) Τεύχος 384-Σελ. 4 Τα εντός « » εδάφια προσετέθησαν δια του άρθρ. 12 Α.Ν. 791/1948. «3.Δια τα εξαγόμενα έπιπλα, σκεύη και είδη οικιακής χρήσεως, ως και προϊόντα αξίας μέχρι δραχμών (40.000) μη υποκείμενα εις τέλος ή φόρον ανώτερον των δραχ. (5000) ων δεν απαγορεύεται η εξαγωγή, δύναται κατά την κρίσιν της τελωνειακής αρχής να επιτρέπηται η φόρτωσις τη εγγράφω αδεία αυτής. Η άδεια αύτη υποβάλλεται εις πάγιον τέλος χαρτοσήμου δραχ. 5». Η παρ. 3 προσετέθη δια του άρθρ. 2 Α.Ν. 899/37, τα δε εν αυτή ποσά αναπροσηρμόσθησαν δια της παρ. 2 άρθρ. 3 Ν.Δ. 144/46. Επί των εξαγομένων εγχωρίων προϊόντων εν γένει εις μικράν ποσότητα και αξίαν, μη υποκειμένων εις εξαγωγικούς δασμούς, φόρους, τέλη και δικαιώματα υπέρ του Δημοσίου ή Τρίτων, ουδέ εις συναλλαγματικάς διατυπώσεις εξαγωγής κλπ., η απαιτουμένη έγγραφος άδεια παρέχεται επί ειδικού εντύπου, ως ορίζεται εν άρθρ. 3 της υπ’ αριθ. Τ.1371/47 της 10/19 Μαρτ. 1970 αποφ. Υπ. Οικονομικών (κατωτ. αριθ. 46), από της ισχύος της οποίας (1 Σεπτ. 1970) καταργούνται αι υπ’ αριθ. Ε.10203 της 11/27 Ιουλ. 1960 (ΦΕΚ Β΄ 341) και Σ.5143/85 της 14/30 Ιουν. 1961 (ΦΕΚ Β΄ 209) αποφάσεις του αυτού Υπουργού. - 273 30.Β.α.2 Τελωνειακός Κώδικας Άρθρον 12 1.Το δηλωτικόν των διατελούντων υπό ταχυδρομικήν σύμβασιν και ωρισμένον δρομολόγιον εκτελούντων ατμοπλοίων επιτρέπεται να παραδίδηται εις την τελωνειακήν αρχήν υπό των πρακτόρων των ατμοπλοϊκών εταιρειών και μετά την ελευθέραν κοινωνίαν του πλοίου, εντός της κατά το προηγούμενον άρθρον προθεσμίας, και να διαλαμβάνη μόνον τα δια τον λιμένα του κατάπλου προωρισμένα εμπορεύματα. 2.Τα δια το εξωτερικόν προωρισμένα εμπορεύματα των ατμοπλοίων τούτων αναγράφονται μόνον κατά ποσόν ή αριθμόν εν τω δηλωτικώ του τελευταίου λιμένος. Άρθρον 77 1.Εάν τα αποβιβασθέντα ελεύθερα τέλους εμπορεύματα δεν παραληφθώσιν εντός δύο μηνών, αφ’ ης απετέθησαν εν ταις αποθήκαις του τελωνείου, ενεργούνται τα περί αζητήτων εμπορευμάτων οριζόμενα, των πρωτοκόλλων καταχωριζομένων εις ιδιαίτερον βιβλίον, τηρούμενον παρά του επί της μεταφοράς υπαλλήλου. Άρθρον 78 1.Η από πλοίου εις πλοίον μεταφόρτωσις εμπορευμάτων προς νέαν μεταφοράν ή εξαγωγήν ενεργείται κατόπιν αδείας της τελωνειακής αρχής. 2.Εν τη αδεία αναγράφεται ο λιμήν της τε προελεύσεως και του προορισμού, το πλοίον δι’ ου μετεφέρθησαν ταύτα, ως και εκείνο, δι’ ου θα ενεργηθή η μεταφορά ή η εξαγωγή. ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Ι΄ Περί ευφλέκτων υλών Άρθρον 79 1.Τα περιέχοντα ευφλέκτους ύλας, οίον πυρίτιδα, νιτρογλυκερίνην κλπ., δοχεία ή δέματα, τα εκ του εξωτερικού εισαγόμενα, δέον να φέρωσιν ευανάγνωστον επιγραφήν, δηλούσαν το περιεχόμενον, οι δε πλοίαρχοι ή πράκτορες ατμοπλοϊκών εταιρειών οφείλουσι να δηλώσι και δι’ ιδιαιτέρου σημειώματος εις την τελωνειακήν αρχήν τα τοιαύτα δοχεία ή δέματα προ της αποβιβάσεώς των, εάν είναι εν γνώσει του περιεχομένου αυτών. ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΙΑ΄ Περί τελωνειακής ζώνης και άλλων μέτρων επιτηρήσεως Άρθρον 80 1.Απαγορεύεται η ανέγερσις οικοδομών κατά μήκος του αιγιαλού, άνευ αδείας του Υπουργείου των Οικονομικών. (Μετά την σελ. 162(γ) Σελ. 162,01 173-27 - 274 Τελωνειακός Κώδικας 30.Β.α.2 - 275 30.Β.α.2 Τελωνειακός Κώδικας Άρθρον 81 1.Επιτρέπεται ίνα δια Β.Δ/τος καθορισθή τελωνειακή ζώνη επιτηρήσεως, αρχομένη από των συνόρων της ξηράς μέχρι δέκα χιλιομέτρων προς το εσωτερικόν του Κράτους και από των ακτών της θαλάσσης μέχρι πέντε χιλιομέτρων προς το εσωτερικόν, εντός της οποίας εμπορεύματα, δια Β.Δ/τος ορισθησόμενα, κατά την μεταφοράν και αποθήκευσιν αυτών, υπόκεινται εις εξέτασιν ή κατάσχεσιν. 2.Η ζώνη αύτη επιτρέπεται να επεκταθή δια Β.Δ/τος προς αυστηροτέραν άσκησιν της επιτηρήσεως, ιδίως κατά μήκος της οροθετικής γραμμής, τηρουμένων των φυσικών ορίων, τα οποία παρουσιάζουσι τα ύδατα, αι δημόσιοι οδοί ή αι σιδηροδρομικαί γραμμαί. Άρθρον 82 1.Δια Β.Δ/τος θέλουσι καθορισθή οι δήμοι και αι κοινότητες, αι συμπεριλαμβανόμεναι εις την τελωνειακήν ζώνην, εις ην δύνανται να περιληφθώσι και ολόκληροι νήσοι. 2.Οι δήμοι και αι κοινότητες θεωρηθήσονται περιλαμβανόμεναι εντελώς εις την ζώνην και εάν μέρος αυτών εκτείνηται πέραν των ορίων της εκτάσεως αυτής. Άρθρον 83 1.Τα εις τέλος υποκείμενα εμπορεύματα, τα μεταφερόμενα ή ευρισκόμενα εντός της τελωνειακής ζώνης επιτηρήσεως, υπόκεινται εις εξέτασιν και κατάσχεσιν, τηρουμένων των διατάξεων του άρθρ. 88, όταν υπάρχωσιν ενδείξεις, ότι προέρχονται εκ του εξωτερικού και εισήχθησαν λαθραίως εις το Κράτος. 2.Τα κατά το άρθρ. 81 ορισθέντα δια Β.Δ/τος εμπορεύματα δεν δύνανται να μεταφέρωνται ή καθ’ οιονδήποτε τρόπον να αποθηκεύωνται εντός της τελωνειακής ζώνης επιτηρήσεως, εάν δεν συνοδεύωνται δι’ ειδικού εγγράφου νομιμοποιήσεως, οίον δύναται να είναι αποδεικτικόν πληρωμής των τελωνειακών τελών ή άλλο εξ αυτού προερχόμενον έγγραφον. Εξαιρούνται μικραί ποσότητες εμπορευμάτων και εν γένει εμπορεύματα, προωρισμένα εις πώλησιν κατά μικράς ποσότητας, κατά τα ειδικώτερον δια Β.Δ/των κανονισθησόμενα. 3.Δέματα των κατά την προηγουμένην παράγραφον εμπορευμάτων, μεταφερόμενα εντός της τελωνειακής ζώνης, δέον να είναι εσφραγισμένα δια της σφραγίδος της τελωνειακής αρχής, όταν η ποσότης των εμπορευμάτων υπερβαίνη καθ’ εκάστην αποστολήν τας 50 οκάδας δι’ έκαστον είδος. 4.Απαγορεύεται η εν καιρώ νυκτός εντός της τελωνειακής ζώνης μεταφορά των κατά το άρθρ. 81 ορισθέντων δια Β.Δ/τος εμπορευμάτων. 5.Δια Β.Δ/των κανονισθήσονται οι όροι της εκδόσεως και ισχύος του εγγράφου νομιμοποιήσεως ή του εκ του αποδεικτικού της πληρωμής προερχομένου ειδικού εγγράφου. Άρθρον 84 1.Δεν επιτρέπεται να διατηρώνται εντός της τελωνειακής ζώνης αποθήκαι ζακχάρεως και καφέ εις μεγάλας ποσότητας, κατά τα δια Β.Δ/τος κανονισθησόμενα, άνευ ειδικής περί τούτου αδείας, εκδιδομένης παρά της αρμοδίας τελωνειακής αρχής και οριζούσης τους όρους και την διάρκειαν αυτής ουχί μικροτέραν του έτους. 2.Δια Β.Δ/των καθορισθήσονται αι περιπτώσεις καθ’ ας, κατ’ εξαίρεσιν, επιτρέπεται η τήρησις τοιούτων αποθηκών, άνευ ειδικής αδείας. 3.Τα αποθηκευμένα ταύτα εμπορεύματα δέον προσέτι να συνοδεύωνται δια του κατά το άρθρ. 83 εγγράφου νομιμοποιήσεως, εκδιδομένου επ’ ονόματι αυτού του διατηρούντος την αποθήκην και ουχί τρίτου. Άρθρον 85 1.Εντός αποστάσεως τριών χιλιομέτρων από της ακτής, το προσωπικόν της τελωνειακής υπηρεσίας και αστυνομίας έχει το δικαίωμα να επισκέπτηται τα χωρητικότητος μέχρις εκατόν κόρων πλοία και να ζητή την επίδειξιν του κατά το άρθρ. 18 δηλωτικού και των ναυτιλιακών εγγράφων του πλοίου. 2.Εν ελλείψει του δηλωτικού, εάν εκ των εγγράφων του πλοίου προκύπτη ότι το πλοίον διευθύνεται εις λιμένα της ημεδαπής, ή εάν υπάρχωσιν ενδείξεις οιασδήποτε τελωνειακής παραβάσεως, το πλοίον οδηγείται εις το πλησιέστερον τελωνείον, ένθα ενεργείται κατάσχεσις των εμπορευμάτων και συντάσσεται το περί τούτων πρωτόκολλον. 3.Εάν τα ανωτέρω αναφερόμενα πλοία είναι ξένης σημαίας, επιφυλάσσεται η ισχύς των διατάξεων των διεθνών συμβάσεων. Άρθρον 86 Επίσης κατάσχονται εμπορεύματα ανευρισκόμενα επί πλοίων χωρητικότητος κατωτέρας των 40 κόρων, προωρισμένων κατά τα ναυτιλιακά και τελωνειακά έγγραφα αυτών δια την αλλοδαπήν, προσορμισθέντων δε, άνευ ανωτέρας βίας, εις λιμένα ή όρμον του Κράτους, εις ον δεν είναι επιτετραμμένη η προσέγγισις, καίτοι ταύτα εισίν αναγεγραμμένα εν τω δηλωτικώ. Άρθρον 13 1.Όταν πλοίον, μη γενόμενον αμέσως δεκτόν εις ελευθέραν κοινωνίαν, τίθηται υπό επιτήρησιν ή κάθαρσιν, ο πλοίαρχος οφείλει να προβή εις προφορικήν ενώπιον του υγειονόμου δήλωσιν του φορτίου, εντός δώδεκα ωρών από του κατάπλου, συντασσομένης εκθέσεως, αναπληρούσης το δηλωτικόν. 2.Το δηλωτικόν τούτο παραπέμπεται αμέσως εις την τελωνειακήν αρχήν . Άρθρον 87 Τα κατά τα άρθρ. 83-86 μέτρα επιτηρήσεως δύνανται να εφαρμοσθώσι δια Β.Δ/των μόνον δι’ ωρισμένα εμπορεύματα, και εφ’ όσον χρόνον κρίνονται αναγκαία προς πρόληψιν και καταστολήν του λαθρεμπορίου, και εις ωρισμένους τόπους, καίτοι εν αυτοίς δεν υπάρχει καθωρισμένη η κατά το άρθρ. 81 τελωνειακή ζώνη. Άρθρον 88 1.Οι υπάλληλοι και φύλακες της τελωνειακής υπηρεσίας και αστυνομίας δύνανται να Σελ. 163 - 276 Τελωνειακός Κώδικας 30.Β.α.2 επισκέπτωνται εν καιρώ ημέρας τας εν τω άρθρ. 84 αναφερομένας αποθήκας προς επιθεώρησιν των εν αυταίς ευρισκομένων εμπορευμάτων και των συνοδευόντων αυτά εγγράφων. 2.Τα αυτά όργανα έχουσι το δικαίωμα να εισέρχωνται εις παν μέρος, θεωρούμενον υπό του νόμου ως δημόσιον, προς ανακάλυψιν και καταστολήν των τελωνειακών παραβάσεων και του λαθρεμπορίου και κείμενον εντός της τελωνειακής ζώνης επιτηρήσεως και εκτός έτι αυτής, οσάκις τα εμπορεύματα κατεδιώχθησαν κατ’ εξακολούθησιν εκτός της ζώνης ταύτης. 3.«Δι’ αποφάσεων του Υπουργού των Οικονομικών, εκδιδομένων μετά γνώμην του Τμήματος Τελωνειακών Νόμων της Διαρκούς Επιτροπής Δασμολογίου και δημοσιευομένων δια της Εφημερίδος της Κυβερνήσεως, δύναται προς πρόληψιν και καταστολήν του λαθρεμπορίου να καθορίζωνται διατυπώσεις, υπό τας οποίας θα επιτρέπεται η καθ’ άπαν το Κράτος ή μέρος αυτού εισαγωγή, κατοχή και διάθεσις ωρισμένων εμπορευμάτων, περί τα οποία παρατηρείται η δραστηριότης του λαθρεμπορίου». Η παρ. 3 προσετέθη δια της παρ. 1 άρθρ. 1 Α.Ν. 1514/1950. «4.Προς διαπίστωσιν πάσης τελωνειακής ή δασμολογικής παραβάσεως, ως και δια την επαλήθευσιν της τηρήσεως των καθιερουμένων βάσει του παρόντος άρθρου διατυπώσεων, οι Οικονομικοί Επιθεωρηταί Τελωνείων, οι Διευθυνταί Τελωνείων και οι παρά του Υπουργού των Οικονομικών δι’ ειδικών διαταγών εξουσιοδοτημένοι οικονομικοί υπάλληλοι, δύνανται να ενεργούν έλεγχον των βιβλίων και λοιπών στοιχείων οιασδήποτε επιχειρήσεως ή ιδιώτου και να προβαίνουν εις πάσαν εξέτασιν ή έρευναν, εχουσών εν τη προκειμένη περιπτώσει εφαρμογήν και των διατάξεων των άρθρ. 33, 34, 42 και επομένων του Κώδικος «περί φορολογίας καθαρών προσόδων» και των τοιούτων περί οικονομικής επιθεωρήσεως. Εάν εκ της ως άνω ερεύνης εξευρεθώσιν εμπορεύματα, άτινα έχουσιν υπαχθή εις τας διατάξεις της τρίτης παραγράφου του παρόντος άρθρου και των οποίων δεν αποδεικνύουσιν οι κάτοχοι την νόμιμον προέλευσιν, επί τη βάσει των εις εκτέλεσιν της προηγουμένης παραγράφου ορισθησομένων στοιχείων, ταύτα θεωρούνται ως λαθρεμπορικώς εισαχθέντα κατά τον χρόνον της ανακαλύψεως της πράξεως και εμπίπτοντα εις τας διατάξεις της επ’ αυτοφώρω λαθρεμπορίας του άρθρ. 111 του παρόντος Κώδικος, μόνον δια την εφαρμογήν των περί λαθρεμπορίας διατάξεων». Σελ. 164 Η παρ. 4 προστεθείσα δια του άρθρ. 1 Α.Ν. 1514/1950, αντικατεστάθη ως άνω δια της παρ. 1 άρθρ. 4 Νόμ. 2096/1952. «5.Προκειμένου περί εμπορευμάτων, άτινα ήθελον κριθή υπακτέα εις τας διατάξεις της τρίτης παραγράφου του παρόντος, δύναται ο Υπουργός των Οικονομικών, κατά την πρώτην μόνον εφαρμογήν των δι’ έκαστον είδος εμπορεύματος καθορισθησομένων διατυπώσεων, να προσκαλέση δι’ αποφάσεώς του δημοσιευομένης δια της Εφημερίδος της Κυβερνήσεως τους κυρίους ή κατόχους των παρανόμως εισηγμένων τοιούτων ειδών, όπως εντός τακτής προθεσμίας, δηλώσιν αυθορμήτως εις την πλησιεστέραν τελωνειακήν αρχήν τας παρά τούτων κατεχομένας ποσότητας και προβώσιν εις τον τελωνισμόν αυτών, μη απαιτουμένης προς τούτο της τηρήσεως των προϋποθέσεων των απορρεουσών εκ των περί περιορισμών των εισαγωγών και προστασίας του εθνικού νομίσματος διατάξεων. Εν περιπτώσει μη συμμορφώσεώς των εφαρμόζονται κατ’ αυτών αι κείμεναι διατάξεις». Η παρ. 5 προσετέθη δια του άρθρ. 1 Α.Ν. 1514/1950. «6.Οι δια των Τελωνείων εισάγοντες είδη προς εμπορίαν υποχρεούνται να τηρώσι τα εκδιδόμενα και εις αυτούς παραδιδόμενα τελωνειακά έγγραφα μετά των σχετικών δικαιολογητικών επί πενταετίαν από της εισαγωγής, παραμενουσών εν ισχύϊ των διατάξεων των οριζουσών μακρότερον χρόνον. Τα έγγραφα ταύτα δέον να επιδεικνύωνται εις πάσαν ζήτησιν των αρμοδίων Τελωνειακών οργάνων. Κατά των παραβατών των διατάξεων της παρούσης παραγράφου επιβάλλονται αι κυρώσεις αι προβλεπόμεναι υπό της παραγρ. 2 του άρθρ. 97 του παρόντος νόμου». Η παρ. 6 προσετέθη δια της παρ. 2 άρθρ. 4 Νόμ. 2096/1952. ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΙΒ΄ Περί τελωνειακών παραβάσεων Άρθρον 89 1.Η μη τήρησις των περί τας τελωνειακάς εργασίας και την τελωνειακήν υπηρεσίαν διατυπώσεων του παρόντος νόμου χαρακτηρίζεται και τιμωρείται ως τελωνειακή παράβασις. «2.Ως τελωνειακαί παραβάσεις χαρακτηρίζονται, επίσης, η καθ’ οιονδήποτε των εν άρθρ. 100 του παρόντος μνημονευομένων τρόπων διαφυγή ή απόπειρα διαφυγής της πληρωμής των ανηκόντων τω Δημοσίω τελών και δικαιωμάτων, ως και η μη τήρησις των εν τω αυτώ άρθρω 100 καθοριζομένων λοιπών διατυπώσεων, επισύρουσιν δε κατά των υπευθύνων πολλαπλούν τέλος συμφώνως προς τας διατάξεις του παρόντος νόμου και αν έτι ήθελεν κριθή αρμοδίως ότι δεν συντρέχουσι τα στοιχεία αξιοποίνου λαθρεμπορίας». Η παρ. 2 προσετέθη δια του άρθρ. 3 Α.Ν. 1514/1950, της παλαιάς παρ. 2 λαβούσης αριθ. 3. - 277 30.Β.α.2 Τελωνειακός Κώδικας 3.Η επί τελωνειακών παραβάσεων επιβαλλομένη ποινή δεν απαλλάσσει της πληρωμής των τελωνειακών και των λοιπών, κατά τας διατάξεις του Νόμου, οφειλομένων τελών, φόρων και δικαιωμάτων. Άρθρον 90 1.Εάν ευρεθώσιν επί του πλοίου ή αποβιβασθώσιν εξ αυτού δέματα ή δοχεία πλείονα των εν τω δηλωτικώ αναγραφέντων, επιβάλλεται εις τον πλοίαρχον πρόστιμον, ουχί (μικρότερον των εις τα επί πλέον ευρεθέντα ανηκόντων τελών, ούτε) μεγαλύτερον του τετραπλού. Οσάκις το επί πλέον ευρεθέν δέμα ή δοχείον έχη διακριτικά σημεία και αριθμούς όμοια προς τα των άλλων δεμάτων, των αναφερομένων εν τω δηλωτικώ θεωρούνται ως μη δηλωθέντα τα υποκείμενα εις ανώτερον τέλος. «Εν περιπτώσει ασκήσεως των κατά το άρθρ. 99 του παρόντος νόμου ενδίκων μέσων, δύνανται η Πρωτοβάθμιος Επιτροπή Προσφυγών και το Διοικητικόν Δικαστήριον Φορολογικών Παραβάσεων, εφ’ όσον συντρέχουν αποχρώντες λόγοι, να μειώσι το επί τη βάσει του προηγουμένου εδαφίου του παρόντος άρθρου καταλογιζόμενον πρόστιμον (μέχρι ποσού ουχί κατωτέρου του ενός τετάρτου των εις τα επί πλέον ευρεθέντα ή αποβιβασθέντα δέματα ή δοχεία ανηκόντων τελών»). Το εντός « » εδάφιον προσετέθη δια του άρθρ. 5 Νόμ. 2096/1952. 2.Εάν τα δέματα ή δοχεία δεν υπόκεινται εις τέλος, επιβάλλεται εις τον πλοίαρχον πρόστιμον μέχρι δραχ. «100.000» δι’ έκαστον δέμα ή δοχείον. 3.Εάν ευρεθώσι δέματα ή δοχεία ελάσσονα των δηλωθέντων, επιβάλλεται εις τον πλοίαρχον πρόστιμον (δραχ. «25.000) έως 1.000.000» κατά ελλείπον δέμα ή δοχείον. 4.Εάν προκύψωσι διαφοραί κατά ποσόν εις εμπορεύματα, λυτά ή χυτά, διαλαμβανόμενα εν τω δηλωτικώ επιβάλλεται εις τον πλοίαρχον πρόστιμον δραχ. «(25.000) έως 500.000». Δεν τιμωρούνται διαφοραί επί πλέον, μη υπερβαίνουσαι τα 10% και επί έλαττον, ουχί ανώτεραι των 5%. Τα πρόστιμα των παρ. 2-4 καθωρίσθησαν ως άνω δια της υπ’ αριθ. Τ. 1869/1949 (Φ.Ε.Κ. Β΄ 36) αποφάσεως Υπουργού Οικονομικών, εκδοθείσης βάσει του άρθρ. 25 Α.Ν. 791/1948. Τα πρόστιμα σε δραχμές των άνω παρ. 2, 3 και 4 20πλασιάστηκαν από την παρ. 2 άρθρ. 50 Νόμ. 1041/1980, ΦΕΚ Α΄ 75 (κατωτ. σελ. 226,533). 5.Εάν τα εμπορεύματα ευρεθώσι κατά το είδος ή κατά το ποσόν διάφορα και υποκείμενα εις τέλος ανώτερον των δηλωθέντων, επιβάλλεται εις τον πλοίαρχον πρόστιμον ουχί έλασσον του δεκάτου της διαφοράς του τέλους, ούτε ανώτερον του διπλασίου αυτής. Του προστίμου απαλλάσσεται ο πλοίαρχος, εάν δια προσαγωγής της πρωτοτύπου φορτωτικής αποδείξη, ότι το δηλωτικόν συνετάχθη συμφώνως ταύτη. Δεν τιμωρούνται διαφοραί άχρι 5% του επιβλητέου τέλους. Εάν το κατά το δηλωτικόν τέλος είναι ανώτερον του ευρεθέντος, επιβάλλεται ο ελάχιστος όρος του προστίμου. «6.Εάν εν τω κατατεθειμένω δηλωτικώ εισαγωγής αναγράφωνται εμπορεύματα υπαγόμενα εις τον κατ’ εκτίμησιν τελωνισμόν, ευρεθώσι δε διάφορα των δηλωθέντων, επιβάλλεται εις τον πλοίαρχον πρόστιμον μέχρι 10% επί του τέλους των ευρεθέντων εμπορευμάτων. Το αυτό πρόστιμον επί του τέλους των ευρεθέντων εμπορευμάτων επιβάλλεται εις τον πλοίαρχον εάν εν τω κατατεθειμένω δηλωτικώ εισαγωγής δεν περιγράφωνται τα εμπορεύματα κατά τας διακρίσεις του δασμολογίου εις τρόπον ώστε να είναι δυνατή η υπαγωγή τούτων εις ωρισμένην κλάσιν του δασμολογίου, ευρεθώσι δε διάφορα των δηλωθέντων. Του προστίμου απαλλάσσεται ο πλοίαρχος εάν δια της προσαγωγής της πρωτοτύπου φορτωτικής αποδείξη ότι το δηλωτικόν έχει συνταχθή συμφώνως ταύτη». Η παρ. 6 προσετέθη δια του άρθρ. 12 Νόμ. 3326/1925. Άρθρ. 91 1.Επιβάλλεται πρόστιμον δραχ. (50.000) άχρι 1.000.000» εις τον πλοίαρχον. Το ποσόν του προστίμου προσηρμόσθη ως τα του άρθρ. 90. α)Εν περιπτώσει παραβάσεως των περί δηλωτικού διατάξεων των άρθρ. 18 και 85, ή οσάκις προκύψωσιν αδικαιολόγητοι διαφοραί μεταξύ αυτού και του κατά το άρθρ. 11 δηλωτικού, εφ’ όσον δεν συντρέχη περίπτωσις λαθρεμπορίου «ουδέ εμπίπτει η παράβασις εις τας διατάξεις της τρίτης παραγράφου του άρθρ. 93 του παρόντος». Η εντός « » φράσις προσετέθη δια του άρθρ. 13 Α.Ν. 791/1948. β)Εν αντιστάσει του πλοιάρχου εις την κατά τα άρθρ. 20 και 85 επίσκεψιν, βεβαιουμένην δια πρωτοκόλλου υπό της λιμενικής και τελωνειακής αρχής. γ)Εν παραλείψει της κατά το άρθρ. 79 δηλώσεως του πλοιάρχου. Η αυτή ποινή επιβάλλεται 1)εις τον παραλιπόντα την αυτήν δήλωσιν πράκτορα και 2)εις τον παραλήπτην, εν ελλείψει της κατά το αυτό 79 άρθρον ευαναγνώστου επιγραφής. 2.Εις την αυτήν ποινήν υποβάλλονται οι συνιστώντες αποθήκας εντός της τελωνειακής ζώνης επιτηρήσεως, άνευ της κατά το άρθρ. 84 αδείας ή κατά παράβασιν των όρων αυτής. (Αντί για τη σελ. 165) Σελ. 165(α) Τεύχος 728-Σελ. 53 - 278 Τελωνειακός Κώδικας 30.Β.α.2 «3.Επιβάλλεται πρόστιμον εις τους πράκτορας ατμοπλοϊκών Εταιρειών ή κατ’ ατμοπλοίων εν γένει μέχρι δρχ. «500.000». Το ποσόν του προστίμου προσηρμόσθη ως τα του άρθρ. 90. Το πρόστιμο σε δραχμές του άνω άρθρου 20πλασιάστηκε από την παρ. 2 άρθρ. 50 Νόμ. 1041/1980, ΦΕΚ Α΄ 75 (κατωτ. σελ. 226,533). α)Εάν, μετά προηγουμένην έγγραφον πρόσκλησιν του διευθυντού του τελωνείου ή του τελώνου, παραλίπωσιν ή αναβάλωσιν εξ υπαιτιότητός των την εκ των πλοίων ή φορτηγίδων εκφόρτωσιν των παρ’ αυτών κομισθέντων εμπορευμάτων, εντός της δια του αυτού εγγράφου ταχθείσης προθεσμίας, και β)«Εάν μετά προηγουμένην έγγραφον πρόσκλησιν του διευθυντού του τελωνείου ή του τελώνου παραλίπωσιν ή αναβάλωσιν εξ υπαιτιότητός των την κατά τας δια του εγγράφου τούτου γενομένας υποδείξεις και εντός της δι’ αυτού ταχθείσης προθεσμίας τακτοποίησιν εντός των τελωνειακών αποθηκών των παρά των πρακτόρων τούτων κομιζομένων εμπορευμάτων». Η παράγρ. 3 προσετέθη δια του άρθρ. 3 Ν.Δ. 12 Ιουν. 1919 κυρωθέντος δια του Νόμ. 1941/1920. «4.Επιφυλασσομένων των περί λαθρεμπορίας διατάξεων, επιβάλλεται πρόστιμον μέχρι δραχ. 20.000 εις τον μεταφορέα παντός οχήματος, εκτελούντος οδικάς μεταφοράς, δι’ εκάστην των κάτωθι τελωνειακών παραβάσεων: α)Εν περιπτώσει παρεκκλίσεως αυτού εκ του καθορισθέντος υπό του τελωνείου εισόδου ή ενδιαμέσου ετέρου τελωνείου δρομολογίου του οχήματος ή μη διελεύσεώς του εκ των προκαθορισθεισών τελωνειακών αρχών, ως και μη μεταβάσεως εις το τελωνείον προορισμού εντός της καθορισθείσης προθεσμίας, πλην της δικαιολογουμένης, εκ βεβαιουμένης ανωτέρας βίας, καθυστερήσεως. β)Εν περιπτώσει φορτώσεως ή εκφορτώσεως του οχήματος άνευ αδείας της τελωνειακής αρχής ή άνευ της παρουσίας των αρμοδίων τελωνειακών οργάνων. γ)Εν περιπτώσει εκφορτώσεως εκ του οχήματος δεμάτων, δοχείων ή εμπορευμάτων εν γένει, επί πλέον ή έλαττον των αναγραφομένων εις τα συνοδευτικά του φορτίου αυτού έγγραφα, πλην της δικαιολογημένης, εκ βεβαιουμένης ανωτέρας βίας, επί έλαττον αποβιβάσεως. Εν προκειμένω δεν έχουν εφαρμογήν αι διατάξεις της δευτέρας περιπτώσεως της παρ. 4 του άρθρ. 90 του ως άνω Νόμ. 1165/1918. Σελ. 166(α) Τεύχος 728-Σελ. 54 δ)Εν περιπτώσει ρήξεως, αντικαταστάσεως, αφαιρέσεως και αλλοιώσεως των υπό των τελωνειακών αρχών επί του μεταφορικού μέσου ή των εμπορευμάτων τεθεισών μολυβδοσφραγίδων ή ετέρων σημείων αναγνωρίσεως. ε)Κατά πάσαν περίπτωσιν παραβάσεως διατάξεων της ισχυούσης διεθνούς τελωνειακής συμβάσεως, περί διεθνών μεταφορών εμπορευμάτων δια δελτίων TIR και των παραρτημάτων αυτής ή του παρόντος νόμου και των συναφών τελωνειακών κανονιστικών πράξεων δια των οποίων επιβάλλονται υποχρεώσεις εις τον μεταφορέα κατά την δια του ελληνικού εδάφους μεταφοράν εμπορευμάτων». Η παρ. 4 προστέθηκε ως άνω από την παρ. 3 άρθρ. 50 Νόμ. 1041/1980, ΦΕΚ Α΄ 75 (κατωτ. σελ. 226,533). - 279 30.Β.α.2 Τελωνειακός Κώδικας Άρθρον 92 1.Επιβάλλεται εις τον πλοίαρχον πρόστιμον δραχ. «(15.000) έως 500.000». Το πρόστιμον προσηρμόσθη ως τα του άρθρ. 90. Το πρόστιμο σε δραχμές του άνω άρθρου 20πλασιάστηκε από την παρ. 2 άρθρ. 50 Νόμ. 1041/1980, ΦΕΚ Α΄ 75 (κατωτ. σελ. 226,533). α)Εν περιπτώσει μη εμπροθέσμου καταθέσεως του κατά το άρθρ. 11 δηλωτικού, ή εάν τούτο δεν πληροί τους όρους του νόμου τούτου. Έκαστον δωδεκάωρον αναβολής προς κατάθεσιν του δηλωτικού επάγεται επανάληψιν του προστίμου. β)Εν περιπτώσει απόπλου άνευ του κατά το άρθρ. 14 δηλωτικού, ή άνευ αδείας της τελωνειακής αρχής ή κατά παράβασιν ετέρας διατυπώσεως του νόμου τούτου. γ)Εν περιπτώσει φορτώσεως, εκφορτώσεως ή μεταφορτώσεως, άνευ αδείας της τελωνειακής αρχής, ή άνευ της παρουσίας των αρμοδίων τελωνειακών οργάνων. δ)Εν περιπτώσει παραλείψεως της εις το τελωνείον παραδόσεως της κατά το άρθρ. 72 διασαφήσεως. ε)Εν περιπτώσει μη προσαγωγής εις το τελωνείον του κατάπλου υπό του πλοιάρχου του κατά το άρθρ. 14 δηλωτικού, ή του επέχοντος θέσιν δηλωτικού αποσπάσματος δηλωτικού ή διαβατηρίου, καθ’ ας περιπτώσεις ταύτα εκδίδονται κατά τον νόμον τούτον, καθώς και των άλλων τελωνειακών εγγράφων. «Με την επιφύλαξη των διατάξεων περί λαθρεμπορίας, επιβάλλεται το πρόστιμο της παρ. 1 του παρόντος άρθρου, ανά δωδεκάωρο, στο μεταφορέα κάθε αυτοκινήτου οχήματος για τη μη έγκαιρη, μέσα στην προθεσμία που καθορίστηκε από το τελωνείο εισόδου, προσκόμιση στην αρμόδια τελωνειακή αρχή, για τελωνισμό, για παράδοση σ’ ελεύθερη χρήση ή για επανεξαγωγή κάθε αυτοκινήτου που κινείται με δελτίο ελεύθερης χρήσης ή με άλλα τελωνειακά παραστατικά, προσωρινής ισχύος, που επέχουν θέση αποσπάσματος δηλωτικού του τελωνείου εισόδου». Το ανωτέρω μέσα σε « » εδάφιο προστέθηκε από την παρ. 3 άρθρ. 27 Νόμ . 1473/84, (ΦΕΚ Α΄ 127) (κατωτ. αριθ. 64). ς)«Αν το πλοίον προσεγγίζη εις θέσεις άλλας ή τας ωρισμένας υπό της τελωνειακής ή λιμενικής αρχής ως και εάν τούτο δεν αγκυροβολή εις την επί τούτω ωρισμένην θέσιν». Το εδάφ. ς΄ αντικατεστάθη ως άνω δια του άρθρ. 1 Ν.Δ. 1716/1942. «2.Το κατά την προηγουμένην παρ. 1 εδαφ. δ πρόστιμον επιβάλλεται μόνον εις τον φορτωτήν και παραλήπτην αλληλεγγύως, οσάκις ούτοι τυγχάνουσι γνωστοί, οι αυτοί ευθυνόμενοι και δια πάσαν παρουσιαζομένην εις τον τόπον της φορτώσεως και εκφορτώσεως διαφοράν μεταξύ φορτωθέντων και εκφορτωθέντων εμπορευμάτων και εγχωρίων προϊόντων, ως και δια την έλλειψιν ή την μη έγκαιρον έκδοσιν των νομίμων τελωνειακών εγγράφων δια την μεταφοράν εμπορευμάτων και εγχωρίων προϊόντων». Η παρ. 2 προσετέθη δια του άρθρ. 43 Νόμ. 3326/1925. «Διαφοραί μέχρι 10% πλέον ή έλαττον προκειμένου περί ελευθέρων τέλους εμπορευμάτων και μέχρι 5% προκειμένου περί υποκειμένων εις τέλος εμπορευμάτων, δεν τιμωρούνται». Το ανωτέρω εδάφιον προστεθέν δια του άρθρ. 33 Α.Ν. 2081/1939, αντικατεστάθη ως άνω δια του άρθρ. 13 Α.Ν. 791/1948. «3.Ωσαύτως, το κατά την πρώτην παράγραφον του παρόντος άρθρου πρόστιμον επιβάλλεται υπό τους εν τη προηγουμένη παραγράφω όρους και προϋποθέσεις και εν η περιπτώσει ήθελον διαπιστωθή διαφοραί μεταξύ των εν τη διασαφήσει μεταφοράς αναφερομένων ειδών και των κατά την επαλήθευσιν αυτής εν τω τόπω της φορτώσεως ευρεθησομένων τοιούτων, εφ’ όσον εξ άλλης διατάξεως δεν προβλέπεται βαρυτέρα κύρωσις». Η παρ. 3 προσετέθη δια του άρθρ. 6 Νόμ. 2096/1952. Άρθρον 93 1.Επιβάλλεται πρόστιμον δραχ. «(15.000) έως 300.000» οσάκις εμπορεύματα ελεύθερα τελωνειακού τέλους εισάγονται ή εξάγονται δι’ οδών μη επιτρεπομένων ή εν ώρα νυκτός. «2.Εάν τα εμπορεύματα είναι εκ των απηγορευμένων να εισάγωνται ή να εξάγωνται, το πρόστιμον δύναται να ανέλθη μέχρι δραχ. «5.000.000». Η παράγρ. 2 προσετέθη δια του άρθρ. 1 εδάφ. ζ΄ Ν.Δ. 16/19 Απρ. 1923. Τα πρόστιμα σε δραχμές των άνω παρ. 1 και 2, 20πλασιάστηκαν από την παρ. 2 άρθρ. 50 Νόμ. 1041/1980, ΦΕΚ Α΄ 75 (κατωτ. σελ. 226,533). «3.Επιβάλλονται πρόσθετα τέλη μέχρι του δεκαπλού των ανηκόντων τελωνειακών τελών (εισαγωγικού δασμού, δημοτικού φόρου και παρεπομένων ή αυτοτελών μεν αλλά κατά την εισαγωγήν εισπραττομένων φόρων και δικαιωμάτων) ασχέτως της συντρεχούσης τυχόν περιπτώσεως διώξεως επί λαθρεμπορία, ήτις επιφυλάσσεται εν πάση περιπτώσει: α)Επί παραβάσεων της παρ. 6 του άρθρ. 18 του παρόντος και των εις εκτέλεσιν ταύτης εκδοθησομένων αποφάσεων και, β)Εάν ευρεθώσιν επί πλοίου χωρητικότητος μέχρις 100 κόρων ή αποβιβασθώσιν εξ αυτού δέματα ή δοχεία πλείονα των εν τω δηλωτικώ αναγραφέντων, ως επίσης αν προκύψωσι διαφοραί κατά ποσόν εις εμπορεύματα χυτά ή λυτά υπερβαίνοντα τα 10%. Οσάκις τα επί πλέον ευρεθέντα δέματα ή δοχεία φέ(Αντί για τη σελ. 167(γ) Σελ. 167(δ) Τεύχος ΙΑ-7-2 Σελ. 111 - 280 Τελωνειακός Κώδικας 30.Β.α.2 ρουσι διακριτικά σημεία και αριθμούς, όμοια προς τα των άλλων των αναγραφομένων εν τω δηλωτικώ θεωρούνται ως μη δηλωθέντα, τα υποκείμενα εις ανώτερον τέλος. Επίσης επί διαφορών προκυπτουσών εις χυτά ή λυτά ομοειδή εμπορεύματα, ως μη δηλωθέντα θεωρούνται τα υποκείμενα εις ανώτερον τέλος. Τα επί τη βάσει της παρούσης παραγράφου πρόσθετα τέλη δύνανται να καθορισθώσι μέχρι «5.000.000» δραχμών και εν η περιπτώσει τα εμπορεύματα δεν υπόκεινται εις δασμούς εισαγωγής και λοιπούς φόρους ή υπόκεινται εις τοιούτους το δεκαπλούν των οποίων είναι μικρότερον του ποσού τούτου». Η παρ. 3 προσετέθη δια του άρθρ. 14 Α.Ν. 791/1948, δι’ ου είχον προστεθή και έτεραι δύο παράγραφοι, αίτινες όμως κατηργήθησαν δια του άρθρ. 2 παρ. 17 Α.Ν. 1514/1950. Τα πρόστιμα προσηρμόσθησαν ως τα του Άρθρον 14 1.Οι πλοίαρχοι οφείλουσι προ του απόπλου εκ του λιμένος, εις όν το πρώτον κατέπλευσαν, να εφοδιασθώσιν υπό της τελωνειακής αρχής δια δηλωτικού. 2.Εάν ουδέν εκ του φορτίου απεβιβάσθη, η τελωνειακή αρχή επιστρέφει εις τον πλοίαρχον το κατατεθέν δηλωτικόν, βεβαιούσα επ’ αυτού ότι ουδέν απεβιβάσθη. 3.Εάν μέρος του φορτίου απεβιβάσθη, βεβαιούται τούτο ενυπογράφως υπό του πλοιάρχου επί του πρωτοτύπου δηλωτικού και μετά τούτο η τελωνειακή αρχή εφοδιάζει αυτόν δι’ αποσπάσματος του κατατεθέντος δηλωτικού ή επιστρέφει το πρωτότυπον λαμβάνουσα απόσπασμα αυτού. 4.Εκδίδονται τόσα αποσπάσματα, όσοι είναι οι λιμένες του προορισμού. 5.Εάν τα εμπορεύματα είναι προωρισμένα δια το εξωτερικόν, εκδίδεται έν μόνον απόσπασμα δηλωτικού. 6.Εάν ο πλοίαρχος παρέλαβε νέον φορτίον η τελωνειακή αρχή εφοδιάζει αυτόν δια των νομίμων εγγράφων, ποιουμένη μνείαν των εκδοθέντων εγγράφων εφ’ εκάστου αυτών. 7.Των υπ’ αριθ. 1-5 υποχρεώσεων απαλλάσσονται τα εν άρθρ. 12 αναφερόμενα ατμόπλοια. 8.Της υπ’ αριθ. 1 υποχρεώσεως απαλλάσσονται οι πλοίαρχοι, οσάκις το πλοίον, καταπλεύσαν κενόν, αποπλέει άνευ φορτίου. άρθρ. 90. Άρθρον 94 1.«Επιβάλλεται πρόστιμον δραχ. (25.000) 500.000» εις τον λεμβούχον τον μεταφέροντα επιβάτας ή εμπορεύματα εντός του λιμένος ή εκτός αυτού κατά παράβασιν διατάξεων της τελωνειακής ή λιμενικής αρχής. Εν υποτροπή δύναται να κατασχεθή η λέμβος επί χρόνον ουχί ανώτερον του μηνός». Η παρ. 1 αντικατεστάθη ως άνω δια του άρθρ. 2 Ν.Δ. 1716/1942. «2.Δι’ οιανδήποτε άλλην παράβασιν του νόμου τούτου μη τιμωρουμένην κατ’ ειδικήν διάταξιν αυτού, επιβάλλεται πρόστιμον «(25.000) έως 500.000 δραχμών». Η ανωτέρω παράγραφος έλαβε τον αριθ. 2 αντί του αρχικού αριθ. 3, της παρ. 2 καταργηθείσης δια του άρθρ. 1 Ν.Δ. 16/19 Απρ. 1923. «3.Το αυτό πρόστιμον δύναται να επιβληθή και επί παραβάσεων διατάξεων των δυνάμει του νόμου τούτου εκδιδομένων Β.Δ/των εφ’ όσον αύται δεν τιμωρούνται κατ’ ειδικήν διάταξιν αυτού». Η ανωτέρω παράγραφος προσετέθη δια του άρθρ. 9 Νόμ. 1941/1920. Τα πρόστιμα σε δραχμές των άνω παρ. 1, 2 και 3, 20πλασιάστηκαν από την παρ. 2 άρθρ. 50 Νόμ. 1041/1980, ΦΕΚ Α΄ 75 (κατωτ. σελ. 226,533). Σελ. 168(δ) Τεύχος ΙΑ-7-2 Σελ. 112 «4.Επιβάλλεται πρόστιμον (από του απλού) μέχρι του τριπλασίου της διαφοράς του δασμού ή τέλους και των παρομαρτούντων φόρων και δικαιωμάτων της διαφευγούσης εκ της καταστρατηγήσεως των διατάξεων περί αποβάρου, οσάκις εμπορεύματα τελωνιζόμενα επί τη βάσει του μικτού βάρους αυτών εισάγονται γυμνά παρά τον καθιερωμένον και συνήθη τρόπον συσκευασίας ή οσάκις εμπορεύματα υποκείμενα εις έκπτωσιν νομίμου αποβάρου ή εις την πραγματικήν αποστάθμισιν εισάγωνται συσκευασμένα ουχί κατά τον συνήθη εμπορικόν τρόπον αλλά κατ’ ειδικόν τοιούτον επί τω σκοπώ ζημίας του Δημοσίου». Η παρ. 4 προσετέθη δια του άρθρ. 3 Α.Ν. 899/1937. Τα πρόστιμα προσηρμόσθησαν ως τα του άρθρ. 90. «5.Στους παραβάτες των διατάξεων της παρ. 2 του άρθρ. 70 ή και των άρθρ. 70θ έως και 70ιγ, επιβάλλεται, για κάθε παράβαση και ανεξάρτητα από τις ποινές που προβλέπονται από τις διατάξεις για τη λαθρεμπορία, πρόστιμο μέχρι το διπλάσιο της αξίας FOB των εμπορευμάτων που προσδιορίστηκε για τελωνειακούς σκοπούς σύμφωνα με τις ισχύουσες διατάξεις. Αν η παράβαση συνεπάγεται και την απώλεια εξαγωγικών δασμών, φόρων και λοιπών επιβαρύνσεων ή τη λήψη μεγαλύτερων επιστροφών ή άλλων ποσών που χορηγούνται κατά την εξαγωγή των εμπορευμάτων, το πρόστιμο αυτό είναι τουλάχιστον ισόποσο προς την απώλεια ή τη διαφορά αυτή. Δεν επιβάλλεται πρόστιμο, αν η απώλεια ή η διαφορά δεν υπερβαίνει τα 3%. Σε περίπτωση επιβολής προστίμου ανακαλείται η έγκριση υπαγωγής στις απλουστευμένες διαδικασίες εξαγωγής και με πράξη του προϊσταμένου της οικείας τελωνειακής περιφέρειας επιβάλλεται στον παραβάτη εξαγωγέα στέρηση από ένα μέχρι τρία χρόνια της υπαγωγής στις απλουστευμένες διαδικασίες εξαγωγής σε όλες τις τελωνειακές αρχές της δικαιοδοσίας του». Η παρ. 5 προστέθηκε από το άρθρ. 4 Νόμ. 1808/1988 (ΦΕΚ Α΄ 218), κατωτ. αριθ. 73. - 281 30.Β.α.2 Τελωνειακός Κώδικας Άρθρον 95 1.Οσάκις, κατά την εξέλεγξιν των εν ιδιωτικαίς αποθήκαις αποτεταμιευμένων εμπορευμάτων, καθώς και εν ιδιαιτέροις διαμερίσμασιν αποταμιευτικού καταστήματος, ανακαλύπτωνται διαφοραί κατά ποσόν επί πλέον ή έλαττον, υπερβαίνουσαι κατά δύο τοις εκατόν την κατά το άρθρ. 61 κανονιζομένην φύραν, ή μεταβολαί του είδους ή του ποιού των εμπορευμάτων, επιβάλλεται εις τον κύριον των εμπορευμάτων πρόστιμον, «ουχί (μικρότερον του διπλασίου, ούτε) μεγαλείτερον του δεκαπλού» των οφειλομένων δια τα ελλείποντα ή τα διαφόρου είδους ή ποιού εμπορεύματα τελωνειακών τελών. Η εντός « » φράσις αντικατεστάθη ως άνω δια του εδάφ. ια΄ άρθρ. 1 Ν.Δ. 16/19 Απρ. 1923. 2.Εάν αι κατά ποιόν, ποσόν ή είδος διαφοραί υπερβαίνωσι τα 10%, εκτός της πληρωμής του κατά την προηγουμένην παράγραφον προστίμου, ο κύριος υποχρεούται να καταβάλη αμέσως το τελωνειακόν τέλος όλων των επ’ ονόματι αυτού αποτεταμιευμένων εμπορευμάτων. Εν περιπτώσει δε υποτροπής, αποστερείται προσέτι επί έν έτος του πλεονεκτήματος της αποταμιεύσεως. 3.Εάν προκύπτη έλλειψις δοχείων ή δεμάτων σημειουμένων εν τοις βιβλίοις της αποταμιεύσεως, επιβάλλεται πρόστιμον «μέχρι του τετραπλασίου», των οφειλομένων δια τα ελλείποντα εμπορεύματα τελωνειακών τελών (εισαγωγικού δασμού, δημοτικού φόρου, και παρεπομένων φόρων και δικαιωμάτων). Εάν το βάρος εκάστου των ελλειπόντων δοχείων ή δεμάτων δεν είναι γνωστόν, υπολογίζεται επί τη βάσει του μέσου βάρους των ομοειδών δεμάτων των δια της αυτής αιτήσεως αποταμιευθέντων. Το πρόστιμον ωρίσθη μέχρι του 4πλασίου δια του άρθρ. 2ου Νόμ. 4057/1929. Η αληθής έννοια του άρθρ. 2ου του Νόμ. 4057 είναι ότι το δια της παρ. 3 του άρθρ. 95 του Νόμ. 1165 επιβαλλόμενον πρόστιμον δια τας εν τη παραγράφω ταύτη οριζομένας περιπτώσεις, ορίζεται από μιας δραχμής μέχρι του τετραπλασίου των οφειλομένων δια τα ελλείποντα εμπορεύματα τελωνειακών τελών (εισαγωγικού δασμού, δημοτικού φόρου και παρομαρτούντων φόρων και δικαιωμάτων).(Άρθρον 4 Α.Ν. 899/1937). «Κατά τας περιπτώσεις της παρούσης παραγράφου επιφυλάσσεται η επί λαθρεμπορία δίωξις κατά την διάταξιν της παρ. 3 του άρθρ. 100». Η τελευταία περίοδος προσετέθη δια του άρθρ. 1 εδάφ. ιβ΄ Ν.Δ. 16/19 Απρ. 1923. Κατόπιν της δια του Α.Ν. 2081/1939 τροποποιήσεως του Νόμ. 1165/1918 η παραπομπή δέον να λογισθή ως αναφερομένη εις την περιπτ. δ΄ της δευτέρας παραγράφου του άρθρ. 100 του Κώδικος. 4.Εάν ανευρίσκωνται, εντός των ιδιωτικών αποθηκών της αποταμιεύσεως, εμπορεύματα, τα οποία δεν έχουσιν αναγραφή εν τοις βιβλίοις του αποταμιευτικού καταστήματος, επιβάλλεται πρόστιμον ουχί (μικρότερον του διπλασίου ούτε) μεγαλείτερον του δεκαπλασίου των οφειλομένων τελών. Άρθρον 96 1.Οσάκις κατά την εις το εξωτερικόν επαναφοράν ή κατά την αποταμίευσιν, των επί προσωρινή ατελεία γενομένων δεκτών και μεταποιηθεισών πρώτων υλών, προκύπτωσιν επί πλέον ή έλαττον κατά ποσόν διαφοραί, υπερβαίνουσαι τα 5%, επιβάλλεται πρόστιμον, ουχί (μικρότερον του απλού, ούτε) μεγαλύτερον του τριπλού του επί των προκυψασών διαφορών ανήκοντος τέλους. Άρθρον 97 1.Επιβάλλεται πρόστιμον, ουχί (μικρότερον των τελωνειακών τελών, ούτε) μεγαλύτερον του πενταπλασίου αυτού, οσάκις ανακαλύπτωνται εμπορεύματα μεταφερόμενα ή άλλως, άνευ του υπό του άρθρ. 83 προβλεπομένου εγγράφου, κατεχόμενα εντός της τελωνειακής ζώνης, ή εν καιρώ νυκτός μεταφερόμενα εντός της αυτής ζώνης. «2.Επί παραλείψεως της τηρήσεως ή επί ανακριβούς ή ατάκτου τηρήσεως των εις εκτέλεσιν των διατάξεων της παρ. 3 του άρθρ. 88 του παρόντος καθοριζομένων διατυπώσεων, επιβάλλεται κατά των παραβατών πρόστιμον από είκοσι χιλιάδας μέχρι πεντήκοντα χιλιάδας δραχμάς, πλην αν συντρέχη περίπτωσις λαθρεμπορίας, ότε εφαρμόζονται και αι περί ταύτης διατάξεις. 3.Κατά των οπωσδήποτε συμμετασχόντων της κατά την παρ. 2 του άρθρ. 89 του παρόντος τελωνειακής παραβάσεως και αναλόγως του βαθμού της συμμετοχής εκάστου, ασχέτως της ποινικής διώξεως αυτών, επιβάλλεται, κατά τας διατάξεις των άρθρ. 100 και επ. του παρόντος, ιδιαιτέρως εις έκαστον και αλληλεγγύως πολλαπλούν τέλος από του διπλού μέχρι του δεκαπλού των βαρυνόντων το αντικείμενον ταύτης δασμών, φόρων, τελών και δικαιωμάτων, εν συνόλω δια πάντας τους συνυπαιτίους. Προς τούτο, οι δασμοί και φόροι λογίζονται δια μεν τας περιπτώσεις του άρθρ. 111 του παρόντος, εκείνοι οι οποίοι θα εφηρμόζοντο κατά την ημέραν της κατασχέσεως, εις τας λοιπάς δε περιπτώσεις οι δασμοί και φόροι οι οποίοι θα εφηρμόζοντο κατά την ημέραν της αποστολής της δικογραφίας εις την Εισαγγελικήν Αρχήν, ελλείψει δε τοιαύτης κατά την ημέραν περιελεύσεως εις ταύτην της οικείας μηνύσεως. Εν η περιπτώσει το δεκαπλούν των ανηκόντων δασμών και λοιπών φόρων εις το αντικείμενον της λαθρεμπορίας είναι μικρότερον των είκοσι χιλιάδων δραχμών, τα επιβλητέα τέλη δύνανται να καθορισθούν μέχρι του ποσού τούτου, το οποίον δύναται να αυξομειούται δια Π.Δ/των εκδιδομένων προτάσει του Υπουργού των Οικονομικών». Η  παρ. 2 προσετέθη δια του άρθρ. 1 παρ. (Αντί για τη σελ. 168,01) Σελ. 168,01(α) Τεύχος ΙΑ-7-2 Σελ. 113 - 282 Τελωνειακός Κώδικας 30.Β.α.2 2.Α.Ν. 1514/1950 κυρωθέντος δια του Νόμ. 1591/1950 (κατωτ. αριθ. 28 και 31) και η παρ. 3 προσετέθη δια του άρθρ. 4 του αυτού Νόμου. Αμφότεραι ετροποποιήθησαν ως άνω δια του άρθρ. 23 του Νόμ. 495/1976 (τόμ. 4Α σελ.). «4.Τα υπό της προηγουμένης παραγράφου προβλεπόμενα πολλαπλά τέλη επιβάλλουν δια πράξεών των, κατά τας διατάξεις του άρθρ. 99 του παρόντος, οι προϊστάμενοι των εν αυτώ καθοριζομένων τελωνειακών αρχών, πλην των προϊσταμένων των Υποτελωνείων. Προς έκδοσιν της πράξεως ταύτης διαβιβάζεται εις τον προϊστάμενον του αρμοδίου Τελωνείου, παρά της το πρώτον επιληφθείσης της διώξεως του λαθρεμπορίου δημοσίας αρχής, εις μεν τας περιπτώσεις του άρθρ. 111 του παρόντος, αντίγραφον της εκθέσεως κατασχέσεως και του σχηματισθέντος φακέλλου προανακρίσεως, εις δε τας λοιπάς περιπτώσεις αντίγραφον του τελευταίου τούτου. Σελ. 168,02(α) Τεύχος ΙΑ-7-2 Σελ. 114 - 283 30.Β.α.2 Τελωνειακός Κώδικας 5.Ο παραλαμβάνων Προϊστάμενος του αρμοδίου Τελωνείου, μετά την ενέργειαν διοικητικής ανακρίσεως, έχων προς τούτο και την κατά την παρ. 2 του Άρθρον 15 Ο πλοίαρχος, μετά τον κατάπλουν εις δεύτερον λιμένα, παραδίδει, εντός της προθεσμίας του άρθρ. 11, εις την τελωνειακήν αρχήν τα εν τω προηγουμένω άρθρω οριζόμενα έγγραφα. άρθρ. 6 και παρ. 1 του άρθρ. 17 του υπ’ αριθ. 1264 του έτους 1942 Ν.Δ/τος «περί τροποποιήσεως και συμπληρώσεως των διατάξεων περί οικονομικής Επιθεωρήσεως» αρμοδιότητα, συντάσσει και εκδίδει, το δυνατόν ταχύτερον, ητιολογημένην πράξιν, δια της οποίας κατά περίπτωσιν ή απαλλάσσει ή προσδιορίζει τους κατά τας διατάξεις του νόμου τούτου υπαιτίους, τον βαθμόν της ευθύνης εκάστου, τους ανήκοντας ή διαφυγόντας δασμούς και λοιπούς φόρους τους βαρύνοντας το αντικείμενον της λαθρεμπορίας και καταλογίζει το κατά τας διατάξεις του παρόντος άρθρου πολλαπλούν τέλος, εφ’ όσον δε συντρέχει περίπτωσις και τους διαφυγόντας δασμούς και λοιπούς φόρους. Η πληρωμή του πολλαπλού τέλους δεν απαλλάσσει από την υποχρέωσιν της πληρωμής των ανηκόντων δασμών και λοιπών φόρων, εξαιρέσει της περιπτώσεως καθ’ ην κατάσχεται και δημεύεται το αντικείμενον της λαθρεμπορίας. 6.Ειδικώτερον, εάν συντρέχη περίπτωσις χρεώσεως της αξίας, δι’ ην παρέχεται εγγύησις κατά τας περιπτώσεις του εδαφ. β΄ της πρώτης παραγράφου του άρθρ. 75 του παρόντος ανεξαρτήτως της συντρεχούσης, τυχόν, περιπτώσεως ποινικής διώξεως επί λαθρεμπορία, ήτις επιφυλάσσεται πάντοτε, επιβάλλονται εις βάρος του φορτωτού και λοιπών συνυπαιτίων κατά την αυτήν διαδικασίαν πολλαπλά τέλη μέχρι του δεκαπλού της αξίας, δι’ ην παρέχεται εγγύησις. Εις τα αυτά πολλαπλά τέλη υπόκεινται και όσοι εξάγουν λάθρα όμοια είδη άνευ καταθέσεως τελωνειακών εγγράφων, ανεξαρτήτως της συντρεχούσης τυχόν περιπτώσεως ποινικής διώξεως επί λαθρεμπορία, ήτις επιφυλλάσσεται πάντοτε. Εν τη περιπτώσει ταύτη η αξία των περί ων πρόκειται ειδών προσδιορίζεται δια της επιβαλλούσης τα πολλαπλά τέλη πράξεως. Τα επί τη βάσει της παρούσης παραγράφου πρόσθετα τέλη δύνανται να καθορισθώσι μέχρι 5.000.000 δραχμών και εν η περιπτώσει το δεκαπλούν της κατατεθείσης εγγυήσεως είναι μικρότερον του ποσού τούτου. Το ποσόν τούτο δύναται ν’ αυξομειώται δια Β.Δ/των εκδιδομένων προτάσει του Υπουργού των Οικονομικών. 7.Κατά των πράξεων τούτων των προβλεπομένων υπό του παρόντος άρθρου επιτρέπονται τα υπό των παρ. 6 και επομένων του άρθρ. 99 του παρόντος νόμου προβλεπόμενα ένδικα μέσα. «Εις τα αυτά ως άνω ένδικα μέσα υπόκειται και πάσα αμφισβήτησις κατά των ανωτέρω πράξεων ως και των τοιούτων των εκδιδομένων επί τη βάσει της πρώτης παραγράφου του άρθρ. 99 του παρόντος αφορώσα την ορθότητα του γενομένου δι’ αυτών προσδιορισμού των ανηκόντων δασμών, φόρων και λοιπών δικαιωμάτων εις το αντικείμενον των κατά  τας παρ. 1 και 2 του άρθρ. 89 του παρόντος παραβάσεων, είτε ο προσδιορισμός ούτος απετέλεσε την βάσιν προς καταλογισμόν διαφυγόντων δασμών κλπ. είτε προς καθορισμόν του καταβλητέου προσθέτου ή πολλαπλού τέλους». Το ανωτέρω εδάφιον προσετέθη δια του άρθρ. 6 Νόμ. 2876/1954. «Η εμπρόθεσμη άσκηση της προσφυγής δεν αναστέλλει την είσπραξη του 30% των προστίμων και πολλαπλών τελών που επιβλήθηκαν από την τελωνειακή αρχή. Το εισπραττόμενο ποσοστό 30% δεν μπορεί να είναι μεγαλύτερο από το ποσό των δασμών και λοιπών φόρων που αναλογούν στο αντικείμενο της τελωνειακής παράβασης. Μετά την έκδοση απόφασης από το Διοικητικό Πρωτοδικείο το ποσοστό 30% που εισπράχθηκε συμψηφίζεται ή επιστρέφεται εν όλω ή εν μέρει ανάλογα με την περίπτωση». Τα ανωτέρω μέσα σε « » εδάφια προστέθηκαν από την παρ. 4 άρθρ. 27 Νόμ. 1473/84 (ΦΕΚ Α΄ 127) (κατωτ. αριθ. 64). 8.Ουδεμίαν επιρροήν εξασκεί επί των αποφάσεων των Δικαστηρίων ή αθωωτική ή καταλογιστική απόφασις των Διοικητικών Δικαστηρίων και Επιτροπών ουδέ τανάπαλιν». Αι παραγρ. 3 - 8 προσετέθησαν δια του άρθρ. 4 του Α.Ν. 1514/1950. Τα κατώτατα όρια των προστίμων ή προσθέτων ή πολλαπλών τελών των άρθρων 90 - 97 κατηργήθησαν δια του άρθρ. 7 Νόμ. 2876/1954. Άρθρον 98 1.Εν συρροή τελωνειακών παραβάσεων ή εάν τελωνειακή παράβασις συντρέχη μετ’ άλλης ποινικώς τιμωρητέας πράξεως, εκάστη τελωνειακή παράβασις τιμωρείται ιδιαιτέρως κατά τας διατάξεις του νόμου τούτου. «2.Εν περιπτώσει υποτροπής του υπαιτίου δια της εντός του ιδίου οικονομικού έτους τελέσεως νέας παραβάσεως το πρόσθετον τέλος δύναται κατά την κρίσιν του επιβάλλοντος τούτο να επιταθή και μέχρι του διπλασίου των εν τω νόμω καθοριζομένων ανωτάτων ορίων». Η παρ. 2 προσετέθη δια του άρθρ. 4 Α.Ν. 1054/1946. Άρθρον 99 1.«Αι τελωνειακαί παραβάσεις βεβαιούνται δια πρωτοκόλλου των αρμοδίων οργάνων της τελωνειακής υπηρεσίας ή της οικονομικής τελωνειακής αστυνομίας». Αντικατεστάθη ως άνω δια του άρθρ. 3 παρ. 1 Α.Ν. 1054/1946. «Αι τελωνειακαί παραβάσεις, περί των οποίων η δευτέρα παράγραφος του άρθρ. 89 του παρόντος, βεβαιούνται επί τη βάσει των κατά το δεύτερον εδάφιον της τετάρτης παραγράφου του άρθρ. 97 του αυτού νόμου στοιχείων». Η ανωτέρω περίοδος προσετέθη δια του άρθρ. 3 παρ. 2 Α.Ν. 1514/1950. (Αντί για τη σελ. 169(α) Σελ. 169(β) Τεύχος Ζ13-Σελ. 71 - 284 Τελωνειακός Κώδικας 30.Β.α.2 «Αρμόδιοι δια την επιβολήν των υπό των διατάξεων του Τελωνειακού Κώδικος προβλεπομένων προσθέτων τελών είναι οι Διευθυνταί Τελωνείων ή Τελώναι ή Υποτελώναι της περιφερείας της τελέσεως της παραβάσεως. Ούτοι εντός του βραχυτέρου δυνατού χρονικού διαστήματος από της καταχωρήσεως του πρωτοκόλλου εις το οικείον βιβλίον ή της παραλαβής του και μετά προηγουμένην λήψιν της απολογίας του καθ’ ου τούτο και την ενέργειαν πάσης άλλης εξετάσεως, ην ήθελον τυχόν κρίνει αναγκαίαν, προβαίνουσιν εις την έκδοσιν ητιολογημένης πράξεως, δι’ ης καταλογίζουσι εις βάρος των κατά τας διατάξεις του Νόμου υπαιτίων και αστικώς συνυπευθύνων το νενομισμένον πρόσθετον τέλος». Αντικατεστάθη ως άνω δια του άρθρ. 3 παρ. 1 Α.Ν. 1054/1946. «Κατ’ εξαίρεσιν εν περιπτώσει συρροής τελωνειακών παραβάσεων τα κατά τον παρόντα πρόσθετα τέλη δύναται να επιβάλη επί πασών των συρρεουσών παραβάσεων ο δια την μίαν τούτων αρμόδιος Διευθυντής Τελωνείων ή Τελώνης ή Υποτελώνης». Το εντός « » εδάφιον προσετέθη δια του άρθρ. 15 Α.Ν. 791/1948. 2.«Αι διατάξεις των άρθρ. 108, 109 και 110 εφαρμόζονται κατ’ αναλογίαν και επί των τελωνειακών παραβάσεων. Η άγνοια των αστικώς συνυπευθύνων της προθέσεως των χαρακτηρισθέντων ως κυρίως υπαιτίων προς τέλεσιν της παραβάσεως δεν απαλλάσσει τούτους της ευθύνης». Η παρ. 2 αντικατεστάθη ως άνω δια του άρθρ. 3 παρ. 1 Α.Ν. 1054/1946. 3.«Η προς απολογίαν κλήσις κοινοποιείται δια παντός δημοσίου οργάνου προκειμένου μεν περί προσώπων των οποίων τυγχάνει γνωστή η διαμονή ως και περί προσώπων διατριβόντων επί πλοίων ως και περί πλοιοκτητών δι’ επιδόσεως κατά τας διατάξεις της παρ. 5, προκειμένου δε περί προσώπων αγνώστου διαμονής ή διατριβόντων εν τη αλλοδαπή δια τοιχοκολλήσεως της κλήσεως εις το κατάστημα της καλούσης τελωνειακής αρχής παρουσία δύο μαρτύρων. Περί της κοινοποιήσεως συντάσσεται επιδοτήριον κατά τας διατάξεις της Πολιτικής Δικονομίας. Εν περιπτώσει τοιχοκολλήσεως συντάσσεται περί τούτου έκθεσις υπογραφομένη υπό του ενεργήσαντος ταύτην οργάνου και των παραστάντων δύο μαρτύρων. Εν τη κλήσει ορίζεται ανάλογος κατά την κρίσιν της τελωνειακής αρχής προθεσμία προς απολογίαν από της κοινοποιήσεως αυτής, μη δυναμένη εν πάση περιπτώσει να υπερβαίνη τας 30 ημέρας. Εάν ο  Σελ. 170(β) Τεύχος Ζ13-Σελ. 72 καλούμενος δεν απολογηθή εντός της ταχθείσης προθεσμίας, η πράξις δύναται να εκδοθή και άνευ της απολογίας του». Η παράγρ. 3 αντικατεστάθη ως άνω δια του άρθρ. 3 παρ. 1 Α.Ν. 1054/1946. - 285 30.Β.α.2 Τελωνειακός Κώδικας 4.«Αι τελωνειακαί παραβάσεις παραγράφονται εάν εντός τριετίας από της τελέσεώς των δεν κοινοποιηθή η καταλογιστική πράξις του προϊσταμένου της αρμοδίας τελωνειακής αρχής». Η παράγρ. 4 αντικατεστάθη ως άνω δια του άρθρ. 3 παρ. 1 Α.Ν. 1054/1946. «Κατ’ εξαίρεσιν η ως άνω προθεσμία ορίζεται πενταετής προκειμένου περί τελωνειακών παραβάσεων περί ων η παρ. 2 του άρθρ. 89 του παρόντος νόμου». Το εντός « » εδάφιον προσετέθη δια του άρθρ. 11 Ν.Δ. 2680/1953. «Εις τον υπό του προηγουμένου άρθρου ως συνεπληρώθη δια του Α.Ν. 1054/1946 και του Ν.Δ. 2680/1953 καθοριζόμενον χρόνον πενταετούς παραγραφής, υπόκεινται άπασαι αι κατά την παρ. 2 του άρθρ. 89 του Νόμ. 1165/1918, ως ούτος ετροποποιήθη και συνεπληρώθη μεταγενεστέρως τελωνειακαί παραβάσεις αι πραχθείσαι αφ’ ης ήρξατο η ισχύς του Α.Ν. 1514/1950. Εις τον αυτόν χρόνον παραγραφής υπόκεινται προσέτι και αι προ της ισχύος του ανωτέρω Α.Ν. 1514/1950 πραχθείσαι λαθρεμπορίαι δια τους εις το αντικείμενον τούτων ανήκοντας δασμούς και φόρους εφ’ όσον ούτοι μέχρι της συμπληρώσεως της ήδη καθοριζομένης πενταετούς παραγραφής, αρχομένης ειδικώς δια ταύτας από της ισχύος του Α.Ν. 1514/1950, δεν είχον υποκύψει εις την δεκαετή παραγραφήν του άρθρ. 86 του Νόμου περί Εισπράξεως Δημοσίων Εσόδων». Τα εντός « » προσετέθησαν δια του άρθρ. 5 Νόμ. 3137/1955. «5.Η πράξις κοινοποιείται εις τον καθ’ ου εξεδόθη. Η κοινοποίησις γίνεται δια τελωνοφύλακος ή δι’ οιουδήποτε άλλου δημοσίου οργάνου δι’ επιδόσεως εις τον ίδιον καταδικασθέντα. Αν δεν ευρεθή ούτος εν τη κατοικία εν η κατοικεί ή προσκαίρως διαμένει, ή αν αρνηθή να παραλάβη την πράξιν και υπογράψη το αποδεικτικόν, ή αν δηλώση ότι αδυνατεί να υπογράψη το αποδεικτικόν, η επίδοσις της πράξεως γίνεται κατά τας διατάξεις, του άρθρ. 143 της Πολ. Δικονομίας. Εάν ο καθ’ ου εξεδόθη η πράξις διατρίβη επί πλοίου, ή είναι ανήλικος ή νομικόν πρόσωπον ιδιωτικού δικαίου, αύτη επιδίδεται κατά τας διατάξεις των άρθρ. 144 και 145 της Πολιτικής Δικονομίας. Εξαιρετικώς επί προσώπων διατριβόντων επί πλοίων, ως και επί πλοιοκτητών φυσικών ή νομικών προσώπων η επίδοσις δύναται να γίνη εις τον πράκτορα του πλοίου, αλλά πάντοτε δι’ ιδιαιτέρου δικογράφου δι’ έκαστον καταλογιζόμενον. Περί της κοινοποιήσεως συντάσσεται έκθεσις υπό του κοινοποιούντος υπαλλήλου, υπογραφομένη υπ’  αυτού και του προς ον η κοινοποίησις ή του προς ον εγένετο η επίδοσις ή του μάρτυρος. Όταν διατρίβη τις εν τη αλλοδαπή ή δεν είναι γνωστή η διαμονή αυτού κατά την περί τούτου βεβαίωσιν της αστυνομικής αρχής της έδρας του εκδόντος την πράξιν τελωνειακού υπαλλήλου, η κοινοποίησις γίνεται δια δημοσιεύσεως περιλήψεως της πράξεως δια της Εφημερίδος της Κυβερνήσεως». Η παρ. 5 αντικατεστάθη ως άνω δια του άρθρ. 34 παρ. 5 Α.Ν. 2081/1939. (Μετά την σελ. 170(α) Σελ. 170,01 173-31 - 286 Τελωνειακός Κώδικας 30.Β.α.2 - 287 30.Β.α.2 Τελωνειακός Κώδικας 6.Ο καθ’ ου εξεδόθη η πράξις ή οι δι’ αυτής κηρυχθέντες αστικώς συνυπεύθυνοι δικαιούνται προσφυγής, (εντός μηνός) από της κοινοποιήσεως της πράξεως, ενώπιον των δια της παρ. 8 του παρόντος Άρθρον 16 1.Το δηλωτικόν εισαγωγής συντάσσεται γαλλιστί ή αγγλιστί ή γερμανιστί ή ιταλιστί, μετά μεταφράσεως εις την ελληνικήν, διαλαμβάνει δε το όνομα, την σημαίαν και την χωρητικότητα του πλοίου, την προέλευσιν αυτού μετά των γενομένων προσεγγίσεων, τον αριθμόν των ανδρών του πληρώματος και την περιληπτικήν δήλωσιν ολοκλήρου του φορτίου κατ’ είδος, ποσόν, αριθμόν και βάρος δεμάτων ή δοχείων μετά των επ’ αυτών σημείων και αριθμών. 2.Δεν υποχρεούται ο πλοίαρχος να συμπεριλάβη εν τω δηλωτικώ τας αποσκευάς των επιβατών, όταν αύται αποτελώνται εκ δοχείων, δι’ ων συνήθως κομίζονται τα πράγματα των επιβατών. 3.Δι’ όσα είδη φέρουσι δι’ ιδίαν χρήσιν οι ναύται, ως και δια τα εφόδια του πλοίου,  οΣελ. 141 - 224 Τελωνειακός Κώδικας 30.Β.α.2 φείλει ο πλοίαρχος να καταθέση μετά του δηλωτικού και ιδιαιτέραν σημείωσιν, ήτις θεωρείται παρά της τελωνειακής αρχής και λαμβάνει τον αυτόν αριθμόν του δηλωτικού. 4.Τα συνοδεύοντα το δηλωτικόν έγγραφα προσαρτώνται αυτώ. 5.Το δηλωτικόν γράφεται δια μελάνης, άνευ διορθώσεων, απαλείψεων και αλλοιώσεων, διαλαμβάνει τα ποσά ολογράφως και αριθμητικώς και υπογράφεται υπό του πλοιάρχου, ή, κατά την περίπτωσιν του άρθρου συνιστωμένων πρωτοβαθμίων Επιτροπών Προσφυγών, ορίζων και αντίκλητον κατοικούντα εν τη έδρα της Επιτροπής μετά της ακριβούς διευθύνσεως της κατοικίας του, εν η περιπτώσει κατοικεί εκτός ταύτης. Η προσφυγή γίνεται εγγράφως, (υποβαλλομένη εις το νόμιμον τέλος χαρτοσήμου) κοινοποιείται δε ή εγχειρίζεται επ’ αποδείξει εις την εκδούσαν την εκκαλουμένην πράξιν τελωνειακήν αρχήν. Αύτη διαβιβάζει επ’ αποδείξει εις την αρμοδίαν Πρωτοβάθμιον Επιτροπήν Προσφυγών την δικογραφίαν μετά της προσφυγής και της επ’ αυτής εισηγήσεώς της το ταχύτερον από της παραλαβής της προσφυγής. Η μηνιαία προθεσμία έγινε 10ήμερος δια του άρθρ. 7 Νόμ. 2876/1954. Η ως άνω προσφυγή απηλλάγη τελών χαρτοσήμου δια του άρθρ. 19 παρ. 8 του Κώδικος Τελών Χαρτοσήμου (τόμ. 28 σελ. 32). 7.Έκαστος καταλογιζόμενος δια προσθέτου ή πολλαπλού τέλους ή έκαστος κηρυσσόμενος αστικώς συνυπεύθυνος υποβάλλει μόνον την ιδίαν προσφυγήν. Κατ’ εξαίρεσιν, εν περιπτώσει προσφυγής καταλογισθέντος επωφελείται της τυχόν εκδοθησομένης επιεικεστέρας αποφάσεως και ο δι’ αυτόν κηρυχθείς αστικώς συνυπεύθυνος, καίτοι μη ασκήσας ιδίαν προσφυγήν ή έφεσιν». Αι παρ. 6 και 7 αντικατεστάθησαν ως άνω δια του άρθρ. 2 Α.Ν. 1514/1950. «Δια των αποφάσεων των Πρωτοβαθμίων Επιτροπών Προσφυγών ή των αποφάσεων του Διοικητικού Δικαστηρίου Φορολογικών Παραβάσεων δύναται να περιορίζηται ή καταργήται δια πάντας ή τινας των συνυπαιτίων η αλληλέγγυος ευθύνη των καταλογισθέντων ως και η τοιαύτη των μετά τούτων κηρυχθέντων αστικώς συνυπευθύνων». Το ανωτέρω εδάφιον προσετέθη δια του άρθρ. 9 Νόμ. 2876/1954. 8.«Αι ως άνω προσφυγαί εκδικάζονται παρά Πρωτοβαθμίων Επιτροπών Προσφυγών συνιστωμένων εις τας πόλεις αίτινες ορίζονται εκάστοτε ως έδρα περιφερείας Τελωνειακής Επιθεωρήσεως και αποτελουμένων εξ ενός των εν τη έδρα υπηρετούντων Επιθεωρητών Τελωνείων ως Προέδρου και εκ δύο Οικονομικών υπαλλήλων, κεκτημένων βαθμόν Τμηματάρχου τουλάχιστον, ως μελών. Εάν εις την έδραν της Επιτροπής εδρεύει και Τελωνειακή Περιφέρεια, ο Προϊστάμενος ταύτης ορίζεται υποχρεωτικώς ως μέλος της Επιτροπής, προκειμένης εκδικάσεως προσφυγών κατά πράξεων μη εκδοθεισών παρ’ αυτού υπό την ιδιότητά του ως Προϊσταμένου Τελωνείου. Χρέη Γραμματέως της Επιτροπής εκτελεί τελωνειακός υπάλληλος οριζόμενος δι’ αποφάσεως του Προέδρου. Ο Πρόεδρος και τα μέλη της Επιτροπής ορίζονται μετά των αναπληρωτών αυτών δι’ αποφάσεων του Υπουργού των Οικονομικών. Εν περιπτώσει απουσίας ή κωλύματος Επιθεωρητού Τελωνείων, ως Πρόεδρος ορίζεται ο Προϊστάμενος της Τελωνειακής Περιφερείας, εν ανυπαρξία δε τοιούτου ή εν κωλύματι έτερος Οικονομικός Επιθεωρητής υπηρετών εν τη έδρα της Επιτροπής, ελλείψει δε και τοιούτου έτερος Οικονομικός υπάλληλος, κεκτημένος βαθμόν τουλάχιστον Τμηματάρχου». Η παρ. 8 αντικατεστάθη ως άνω δια του άρθρ. 2 Α.Ν. 1514/1950. «Προκειμένης εκδικάσεως προσφυγής κατά πράξεως Τελωνειακής Αρχής αφορώσης παράβασιν αποφάσεως του Υπουργού των Οικονομικών εκδοθείσης εις εκτέλεσιν των παρ. 3 έως και 5 του άρθρ. 88 του παρόντος, εις την Πρωτοβάθμιον Επιτροπήν Προσφυγών δύναται να μετέχη ως τρίτον μέλος, αντί του οικονομικού υπαλλήλου, αντιπρόσωπος συναφούς με το αντικείμενον της παραβάσεως εμπορικής ή επαγγελματικής οργανώσεως, οριζόμενος μεθ’ ενός ή πλειόνων αναπληρωτών δι’ αποφάσεων του Υπουργού των Οικονομικών. Εν περιπτώσει μη ορισμού ιδιωτικού μέλους ή μη προσελεύσεώς του κατά την ορισθείσαν δικάσιμον, ούτος αναπληρούται υπό οικονομικού υπαλλήλου οριζομένου υπό του Προέδρου της Πρωτοβαθμίου Επιτροπής Προσφυγών. Τα ιδιωτικά ταύτα μέλη οφείλουν όπως προ της αναλήψεως των καθηκόντων αυτών ομόσωσιν ενώπιον του Προέδρου της Επιτροπής τον όρκον του Δημοσίου Υπαλλήλου». Το εδάφιον τούτο προσετέθη δια του άρθρ. 7 του Νόμ. 2096/1952. «9.Η Επιτροπή συνεδριάζει δημοσία, παρόντων πάντων των μελών αυτής, τακτικών ή αναπληρωτικών, λαμβάνει δε τας αποφάσεις κατά πλειοψηφίαν. Ο Πρόεδρος της Επιτροπής έχει όλα τα δικαιώματα των Προέδρων των Δικαστηρίων, ως προς την διεύθυνσιν της διαδικασίας και την πειθαρχικήν εξουσίαν διαρκούσης της συνεδριάσεως. Αι περί εξαιρέσεως δικαστών διατάξεις εν γένει δεν εφαρμόζονται εις τας δια του παρόντος άρθρου συνιστωμένας Επιτροπάς Προσφυγών. 10.Περί εκάστης συνεδριάσεως τηρούνται εν ιδίω βιβλίω συνοπτικά πρακτικά υπογραφόμενα υπό της Επιτροπής και του Γραμματέως. Η Επιτροπή έχουσα οία και ο Τελώνης δικαιώματα και αρμοδιότητα συμφώνως προς την παρ. 5 του άρθρ. 97 του παρόντος νόμου κρίνει κατά πεποίθησιν και αποφαίνεται ητιολογημένως επί τε των δικονομικών ζητημάτων και της ουσίας. Σελ. 171 - 288 Τελωνειακός Κώδικας 30.Β.α.2 11.Κατά την δικάσιμον προσηκόντως κλητευθέντες, οι προσφεύγοντες δικαιούνται να παρίστανται αυτοπροσώπως, ή δια πληρεξουσίου αναπτύσσοντες προφορικώς τους ισχυρισμούς των, υποβάλλοντες δε εάν επιθυμούν και υπομνήματα συντεταγμένα επί του νενονισμένου χαρτοσήμου. Ως πληρεξούσιοι δύνανται να παραστώσι και δικηγόροι διωρισμένοι ενώπιον οιουδήποτε δικαστηρίου ή και ιδιώται. Η πληρεξουσιότης δύναται να δοθή και δι’ επιστολής του εντολέως, ούσης κεκυρωμένης υπό δικαστικής ή αστυνομικής τινος ή της κοινοτικής αρχής του τόπου της κατοικίας αυτού. Εν η περιπτώσει ο ενιστάμενος ή ο αντίκλητος αυτού, προσηκόντως κλητευθέντες, δεν παραστώσιν εις την δικάσιμον η Επιτροπή αποφασίσει και απόντων αυτών. 12.Μεθ’ εκάστην συνεδρίασιν ο Πρόεδρος ενεργεί την διανομήν των συζητηθεισών υποθέσεων μεταξύ αυτού και των μελών, ορίζων ούτω εισηγητάς δικαστάς, προς έκδοσιν αποφάσεων. Αι αποφάσεις δημοσιεύονται εν δημοσία συνεδριάσει, υπογράφονται δε υπό του Προέδρου, των μελών και του Γραμματέως. 13.Η απόφασις της Επιτροπής, εκδιδομένη το δυνατόν ταχύτερον, από της εις αυτήν περιελεύσεως της προσφυγής, κοινοποιείται εις την εκδόσασαν την προσβληθείσαν πράξιν τελωνειακήν αρχήν και υπό ταύτης εις τον προσφεύγοντα ή τον αντίκλητον αυτού κατά τας διατάξεις της παρ. 5 του παρόντος άρθρου. 14.Μη κοινοποιηθείσης εμπροθέσμως προσφυγής τα οφειλόμενα πολλαπλά ή πρόσθετα τέλη ή πρόστιμα εισπράττονται δυνάμει της πράξεως της Τελωνειακής Αρχής αναγκαστικώς, εάν μη εγένετο εκουσίως η καταβολή αυτών, υπό των δυνάμει της πράξεως υποχρέων. Κοινοποιηθείσης εμπροθέσμως προσφυγής η είσπραξις των οφειλομένων γίνεται μετά την έκδοσιν της αποφάσεως της Επιτροπής συμφώνως προς το διατακτικόν αυτής. Η είσπραξις των πολλαπλών ή προσθέτων τελών ή προστίμων ενεργείται υπό της τελωνειακής αρχής, μετά δε την λήξιν του οικον. έτους, καθ’ ο κατέστη τελεσίδικος η πράξις αυτής, η είσπραξις ανήκει εις τον αρμόδιον Δημόσιον Ταμίαν». Αι παράγρ. 7-14 προσετέθησαν δια του άρθρ. 2 του Α.Ν. 1514/1950. «Κατ’ εξαίρεσιν, η ως άνω πράξις της Τελωνειακής Αρχής είναι άμα τη εκδόσει της εκτελεστή, εφ’ όσον καταλογίζονται δι’ αυτής πρόσωπα ουχί μονίμως εγκατεστημένα εν Ελλάδι. Τα πρόσωπα ταύτα, ασκούντα το υπό του παρόντος άρθρου προβλεπόμενον ένδικον μέσον της προσφυγής, δύνανται να τύχωσιν υπό της Τελωνειακής Αρχής αναστολής εκτελέσεως της πράξεως μέχρις εκδόσεως της αποφάσεως της Πρωτοβαθμίου Επιτροπής Προσφυγών  Σελ. 172 εφ’ όσον παράσχωσιν αξιόχρεον κατά την κρίσιν της αυτής Τελωνειακής Αρχής εγγύησιν». Το εντός « » εδάφιον προσετέθη δια του άρθρ. 7 παρ. 2 Νόμ. 2096/1952. «15.Κατά των αποφάσεων της κατά τας προηγουμένας παραγράφους Επιτροπής, εφ’ όσον τα δια ταύτης προσδιορισθέντα πολλαπλά ή πρόσθετα τέλη ή πρόστιμα ανέρχονται εις το ποσόν των πέντε εκατομμυρίων δραχμών και άνω, επιτρέπεται εντός (τριάκοντα ημερών) από της κοινοποιήσεως αυτών έφεσις ενώπιον του κατά το άρθρ. 128 του παρόντος Διοικητικού Δικαστηρίου Φορολογικών Παραβάσεων, κατά τας περί τούτου διατάξεις, όπερ αποφαίνεται αμετακλήτως». Η μηνιαία προθεσμία έγινε 10ήμερος δια του άρθρ. 7 Νόμ. 2876/1954. 16.Η έφεσις δεν αναστέλλει την εκτέλεσιν της αποφάσεως της Επιτροπής, πλην αν περί τούτου αποφανθή το Διοικητικόν Δικαστήριον Φορολογικών Παραβάσεων, δι’ αποφάσεώς του επί υποβαλλομένης αυτώ αιτήσεως αναστολής, δια το τύποις δεκτόν της οποίας απαιτείται προηγουμένη υποβολή εφέσεως κατά τας διατάξεις της προηγουμένης παραγράφου. 17.Δι’ αποφάσεων του Υπουργού των Οικονομικών, δημοσιευομένων δια της Εφημερίδος της Κυβερνήσεως, καθορίζονται τα του τρόπου συγκλήσεως, τα της αναπληρώσεως του Προέδρου και των μελών, τα του χρόνου και τόπου συνεδριάσεων της Επιτροπής, τα της συντάξεως πινακιδίου των υπό συζήτησιν υποθέσεων και τοιχοκολλήσεως αυτού, τα της επιβολής ειδικού παραβόλου δια το τύποις δεκτόν της προσφυγής, τα του τρόπου προσκλήσεως του ενισταμένου ή του ωρισθέντος αντικλήτου αυτού ίνα παραστή κατά την δικάσιμον, τα της υπογραφής και δημοσιεύσεως ληφθείσης αποφάσεως εφ’ όσον εμεσολάβησε μεταβολή εις τα δικάσαντα πρόσωπα κατά τα στάδια της επί ακροατηρίω συζητήσεως, της λήψεως εν σχεδίω της αποφάσεως, της καθαρογραφής και υπογραφής ή δημοσιεύσεως αυτής, τα τηρητέα υπό της Επιτροπής βιβλία, τα της αποζημιώσεως ή εξόδων κινήσεως των μελών της Επιτροπής και του Γραμματέως αυτής ως και πάσα άλλη σχετική λεπτομέρεια». Αι παρ. 15-17 προσετέθησαν δια του άρθρ. 2 Α.Ν. 1514/1950. «Ομοίως, δύναται να επιτρέπηται όπως η Πρωτοβάθμιος Επιτροπή Προσφυγών Πειραιώς εδρεύει και συνεδριάζει και εις Αθήνας». Η εντός « » φράσις προσετέθη δια του άρθρ. 24ου Νόμ. 1805/1951. - 289 30.Β.α.2 Τελωνειακός Κώδικας «18.Δι’ αποφάσεων του Υπουργού των Οικονομικών δημοσιευομένων δια της Εφημερίδος της Κυβερνήσεως δύναται ν’ ανατίθεται η εκδίκασις των ενδίκων μέσων κατά πράξεων, αποφάσεων κλπ. των Τελωνειακών Αρχών, δι’ ων επιβάλλονται δια τα αντικείμενα της αμέσου και εμμέσου φορολογίας φόρος, τέλος απλούν και πολλαπλούν, πρόστιμον ή προσαύξησις κλπ. εις την κατά το άρθρ. 99 του Τελωνειακού Κώδικος προβλεπομένην Πρωτοβάθμιον Επιτροπήν Προσφυγών και Διοικητικόν Δικαστήριον Φορολογικών Παραβάσεων, καθοριζομένης ομοίως και της διαδικασίας αυτών». Η παρ. 18 προσετέθη δια του άρθρ. 3ου Νόμ. 1591/1950. «19.Εν περιπτώσει τροποποιήσεως επί το επιεικέστερον των διατάξεων του παρόντος νόμου των καθοριζουσών είτε τα επιβλητέα πρόσθετα ή πολλαπλά τέλη επί τελωνειακών παραβάσεων, είτε τα της αλληλεγγύου ευθύνης των συνυπαιτίων και αστικώς συνυπευθύνων προς καταβολήν τούτων, αι επιεικέστεραι αύται διατάξεις εφαρμόζονται, αν μη άλλως εν αυταίς ειδικώς ορίζεται, και επί των προ της ισχύος αυτών πραχθεισών ομοίων παραβάσεων των μήπω τελεσιδίκως από απόψεως διοικητικών ενδίκων μέσων κριθεισών μέχρι της δημοσιεύσεως των εν λόγω τροποποιήσεων». Η παρ. 19 προσετέθη δια του άρθρ. 8 Νόμ. 2876/1954 ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΙΓ΄ Περί χαρακτηρισμού της λαθρεμπορίας Άρθρον 100 1.«Λαθρεμπορία είναι: α)η εντός των συνόρων του Κράτους εισαγωγή ή εξ αυτών εξαγωγή εμπορευμάτων υποκειμένων, είτε εις εισαγωγικόν δασμόν, είτε εις εισπραττόμενον εν τοις Τελωνείοις τέλος, φόρον ή δικαίωμα, άνευ γραπτής αδείας της αρμοδίας τελωνειακής αρχής ή εν άλλω παρά τον ωρισμένον παρ’ αυτής τόπω ή χρόνω και β)πάσα οιαδήποτε ενέργεια, σκοπούσα να στερήση το Δημόσιον των υπ’ αυτού εισπρακτέων δασμών, τελών, φόρων και δικαιωμάτων επί των εισαγομένων εκ της αλλοδαπής ή εξαγομένων εμπορευμάτων και αν έτι ταύτα εισεπράχθησαν κατά χρόνον και τρόπον έτερον ή τον υπό του νόμου οριζόμενον. 2.Ως λαθρεμπορία θεωρείται. α)Η εις την γενικήν κατανάλωσιν άνευ εγγράφου αδείας της αρμοδίας τελωνειακής αρχής και πληρωμής του εισαγωγικού δασμού διάθεσις αντικειμένων εισαχθέντων κατά το δασμολόγιον ή δυνάμει νόμου ή συμβάσεως, ατελώς ή επί ηλαττωμένω δασμώ δι’ ωρισμένας ειδικάς χρήσεις, ή η χρησιμοποίησις των αντικειμένων τούτων εις άλλας χρήσεις εκτός των ωρισμένων, ειδικών τοιούτων. β.(Καταργήθηκε από την παρ. 2 άρθρ. 13 Νόμ. 1567/1985, ΦΕΚ Α΄ 171, κατωτ. σελ. 226,571, Διορθ. σφαλμ. στο ΦΕΚ Α΄ 200/27 Νοεμ. 1985). γ)Η εξαγωγή εις το εξωτερικόν ή η εισαγωγή εμπορευμάτων, ων κατά νόμον ή κατ’ απόφασιν της αρμοδίας αρχής, είναι απηγορευμένη η εξαγωγή ή η εισαγωγή, εκτός εάν δι’ εγγράφου αδείας επετράπη αύτη, κατ’ εξαίρεσιν της απαγορεύσεως, υπό της αρμοδίας αρχής. δ)Πάσα έλλειψις εμπορευμάτων εν ιδιωτικαίς αποθήκαις αποταμιεύσεως, σκοπούσα να στερήση το Δημόσιον των εισπρακτέων δασμών, τελών, φόρων και δικαιωμάτων επί των ελλειπόντων, εκτός αν ο εισαγωγικός δασμός μετά των παρομαρτούντων αυτώ φόρων, τελών και δικαιωμάτων, ως και των λοιπών φόρων, των ελλειπόντων εμπορευμάτων δεν υπερβαίνει τας «200.000» δραχμάς εν συνόλω και καταβληθώσι τα οφειλόμενα εντός 48 ωρών από της ανακαλύψεως και βεβαιώσεως του ελλείμματος, οπότε εφαρμόζεται η διάταξις της παρ. 3 του άρθρ. 95 του παρόντος, της πράξεως χαρακτηριζομένης ως τελωνειακής παραβάσεως. Το ποσόν των 200.000 δραχμών τίθεται συμφώνως προς διαμόρφωσιν του Ν.Δ. 144/1946. ε)Η επί πλοίων χωρητικότητος μέχρις 100 «κόρων», παραπλεόντων την ακτήν και διευθυνομένων εις Ελληνικόν λιμένα ύπαρξις εμπορευμάτων μη αναφερομένων εν τω δηλωτικώ του πλοίου παρά την διάταξιν του άρθρ. 18». Η παρ. 1 και αι περιπτ. α΄ - ε΄ της παρ. 2 αντικατεστάθησαν ως άνω δια του άρθρ. 1 Α.Ν. 2081/1939. Η λέξις «τόννων» αντικατεστάθη δια της «κόρων» δια του άρθρ. 2 Α.Ν. 791/1948. ς)«Η ύπαρξις εμπορευμάτων, έστω και αναγεγραμμένων εις το δηλωτικόν, εντός πλοίου χωρητικότητος κατωτέρας των 40 κόρων προσορμισθέντος άνευ ανωτέρας βίας εις λιμένα ή όρμον του Κράτους, εις ον δεν είναι επιτετραμμένη η προσέγγισις». Η περίπτ. ς΄ αντικατεστάθη ως άνω δια του άρθρ. 16 Α.Ν. 791/1948. ζ)Η κατά την ώραν της αναχωρήσεως εκ του πλοίου έλλειψις εμπορευμάτων, φορτωθέντων δια το εξωτερικόν ή δι’ άλλον λιμένα του Κράτους δι’ αιτήσεως εξωτερικής ή εσωτερικής αποστολής ή μεταφορτώσεως. η)Η κατά παράβασιν των, δι’ αποφάσεων του Υπουργού των Οικονομικών εκδιδομένων εις εκτέλεσιν της τρίτης παραγράφου του άρθρ. 88 του παρόντος οριζομένων διατυπώσεων κατοχή εμπορευμάτων και Η περίπτ. η΄ προσετέθη δια του άρθρ. 1 παρ. 3 Α.Ν. 1514/1950. «θ)Η αγορά, πώλησις και κατοχή εμπορευμάτων εισαχθέντων ή τεθέντων εις την κατανάλωσιν κατά τρόπον συνιστώντα το αδίκημα της λαθρεμπορίας». Η περίπτ. θ΄ προσετέθη δια του άρθρ. 8 Νόμ. 2096/1952. (Αντί για τη σελ. 173(η) Σελ. 173(θ) Τεύχος Η72-Σελ. 43 - 290 Τελωνειακός Κώδικας 30.Β.α.2 ι.(Καταργήθηκε από το εδάφ. ι άρθρ. 47 Νόμ. 1473/1984, ΦΕΚ Α΄ 127, Τόμ. 27, σελ. 196,361). «ι.η καθ’ οιονδήποτε τρόπο αφαίρεση του αριθμού πλαισίου από αυτοκίνητο και η καθ’ οιονδήποτε τρόπο τοποθέτηση, ενσωμάτωση κλπ. εις έτερον αυτοκίνητο, δια το οποίον δεν έχουν καταβληθεί οι οφειλόμενοι δασμοί και λοιποί φόροι. Ως αυτουργοί του αδικήματος διώκονται τόσο οι τεχνικοί και άλλοι εκτελούντες τις σχετικές εργασίες, όσο και ο ιδιοκτήτης ή εκμεταλλευόμενος το αυτοκίνητο στο οποίο μεταφέρεται ο ως άνω αριθμός. κ.η υποτιμολόγηση ή υπερτιμολόγηση εισαγομένων ή εξαγομένων εμπορευμάτων». Οι περιπτ. ι και κ προστέθηκαν από την παρ. 1 άρθρ. 4 Νόμ. 1567/1985, ΦΕΚ Α΄ 171, (κατωτ. σελ. 226,571) (Διόρθ. σφαλμ. στο ΦΕΚ Α΄ 200/27 Νοεμ. 1985). Άρθρον 101 1.«Η κατά την παρ. 1 και τα εδαφ. α΄ και γ΄ της παρ. 2 του προηγουμένου άρθρου γραπτή άδεια της αρμοδίας αρχής δεν αποκλείει την λαθρεμπορίαν, όταν η άδεια εξεδόθη, χωρίς να υπάρχη νόμιμος περίπτωσις εκδόσεως αυτής ή χωρίς να ενεργηθώσιν αι κατά νόμον προαπαιτούμεναι της εκδόσεως αυτής διατυπώσεις και πληρωμαί. 2.Ο ούτως εκδούς την άδειαν δημόσιος υπάλληλος τιμωρείται ως συνεργός λαθρεμπορίας, εάν ενήργησαν εν δόλω, αν δ’ ενήργησεν εξ αμελείας τιμωρείται με τας ποινάς του άρθρ. 104 του νόμου τούτου». Το άρθρ. 101 αντικατεστάθη ως άνω δια του άρθρ. 2 Α.Ν. 2081/1939. Σελ. 174(θ) Τεύχος Η72-Σελ. 44 - 291 30.Β.α.2 Τελωνειακός Κώδικας ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΙΔ΄ Περί ποινών της λαθρεμπορίας «Άρθρ.102.-1.Η κατά το άρθρ. 100 λαθρεμπορία τιμωρείται: Α)Δια φυλακίσεως τουλάχιστον έξ μηνών. Εάν όμως η λαθρεμπορία έχη αντικείμενον μη σημντικής αξίας και προς ατομικήν χρήσιν ή ανάλωσιν του υπαιτίου προωρισμένον, το ελάχιστον όριον της ποινής μειούται εις το ήμισυ. Β)Δια φυλακίσεως τουλάχιστον ενός έτους εις τας εξής περιπτώσεις: α)εάν επράχθη καθ’ υποτροπήν, β)εάν επράχθη ενόπλως ή υπό τριών ή πλειόνων ηνωμένων, γ)εάν οι δασμοί, φόροι, τέλη ή δικαιώματα, ων εστερήθη το δημόσιον, ανέρχωνται εις σημαντικόν ποσόν και δ)εάν ο υπαίτιος μετεχειρίσθη ιδιαίτερα τεχνάσματα. Εν περιπτώσει υποτροπής ουδέποτε δύναται να επιβληθή ποινή ελαφροτέρα της πρότερον καταγνωσθείσης. 2.Επί αποπείρας επιβάλλεται η εις την τετελεσμένην λαθρεμπορίαν απειλουμένη ποινή, εις δε τους συνεργούς, δύναται να επιβληθή η κατά των αυτουργών απειλουμένη ποινή». Εν σχέσει προς την παρ. 3 βλ. άρθρ. 467 Ποιν. Κώδ. (τόμ. 8 σελ. 77). Το άρθρ. 102 αντιστοιχεί προς το παλαιόν άρθρ. 12, υπό του πράκτορος. 6.Ελλείψει τινός των ανωτέρω όρων, το δηλωτικόν είναι απαράδεκτον. άρθρ. 108 του Νόμ. 1165/1918. Αντικατασταθέν και αριθμηθέν ως 102 δια του άρθρ. 3 Α.Ν. 2081/1939, αντικατεστάθη εκ νέου δια του άρθρ. 5 Α.Ν. 1514/1950 και ήδη ως άνω δια του άρθρ. 495/1976 (τόμ. 4Α σελ. Τα παλαιά άρθρ. 102 - 104 κατηργήθησαν δια του άρθρ. 31 Α.Ν. 2081/1939, τα δε άρθρ. 105 και 106 ηριθμήθησαν ως 130 και 131. Άρθρον 103 1.«Οσάκις οι εις το αντικείμενον της λαθρεμπορίας αντιστοιχούντες δασμοί, φόροι και λοιπά δικαιώματα του Δημοσίου δεν υπερβαίνουν εν τω συνόλω το 1.000(000) δεν ασκείται ποινική δίωξις, ή η αρξαμένη, εφ’ όσον δεν εξεδόθη οριστική απόφασις καταργείται, εάν οι υπόχρεοι ήθελον, παραιτούμενοι των κατά το άρθρ. 99 του παρόντος καθοριζομένων ενδίκων μέσων, καταβάλλει το καταλογιζόμενον αυτοίς πολλαπλούν τέλος κατά τας διατάξεις του άρθρ. 97 του παρόντος. Το υπό της παρούσης παραγράφου καθοριζόμενον όριον των ανηκόντων εις το αντικείμενον λαθρεμπορίας δασμών και φόρων δύναται ν’ αυξομειώνται δια Β.Δ/των εκδιδομένων προτάσει του Υπουργού των Οικονομικών. «Κατ’ εξαίρεσιν, και μετά την κατ’ εφαρμογήν των διατάξεων του προηγουμένου εδαφίου καταβολήν των πολλαπλών τελών επιτρέπεται άσκησις προσφυγής (εντός μηνός) από της καταβολής, αλλά μόνον εφ’ όσον το ούτω καταλογισθέν και πληρωθέν ποσόν είναι ανώτερον του δεκαπλασίου των κατά νόμιμον προσδιορισμόν αντιστοιχούντων εις το αντικείμενον της λαθρεμπορίας δασμών, φόρων και δικαιωμάτων». Το εντός « » εδάφιον προσετέθη δια του άρθρ. 9 Νόμ. 2096/1952. Η μηνιαία προθεσμία έγινε 10ήμερος δια του άρθρ. 7 Νόμ. 2876/1954. Το υπό του πρώτου εδαφίου προβλεπόμενον ποσόν του 1.000(000) δραχ., ωρίσθη εις δραχ. 2.000 δια του Β.Δ. 113 της 17/27 Φεβρ. 1961, εις δραχ. 4.000 δια του Β.Δ. 164 της 8/16 Μαρτ. 1967 και εις δραχ. 10.000 δια του Π.Δ. 303 της 18/30 Απρ. 1974 (ΦΕΚ Α΄ 115) και εις δρχ. 40.000 δια του Π.Δ. 574 της 31 Ιουλ./9 Αυγ. 1978 (ΦΕΚ Α΄ 123), ισχύοντος μετά 10 ημέρας από της δημοσιεύσεώς του. Το άνω ποσό των 40.000 δραχμ. αυξήθηκε σε 60.000 δραχμ. από το Π.Δ. 318/2-13 Απρ. 1981 (ΦΕΚ Α΄ 93) και αναπροσαρμόστηκε σε 150.000 από το Π.Δ. 595/8-13 Σεπτ. 1982 (ΦΕΚ Α΄ 111) και σε 500.000 δραχμ. από Π.Δ. 7/5-10 Ιαν. 1984 (ΦΕΚ Α΄ 3). Ήδη το άνω ποσό αυξήθηκε από 500.000 σε 750.000 δραχμ. από το άρθρ. 1 Π.Δ. 520/5-6 Οκτ. 1989 (ΦΕΚ Α΄ 221). Το άνω ποσό αναπροσαρμόστηκε και πάλι από 750.000 σε 2.000.000 δραχμ. από το Π.Δ. 124/29 Μαρτ. – 4 Απρ. 1991 (ΦΕΚ Α΄ 49). «Αι διατάξεις του πρώτου εδαφίου εφαρμόζονται και επί των περιπτώσεων παρανόμου εισαγωγής σιγαρέττων, καπνού πίππας και πούρων αλλοδαπής προελεύσεως, εφ’ όσον η παράβασις διεπιστώθη προ της εξόδου των ειδών τούτων εκ του τελωνειακού χώρου». Το τρίτο εδάφιο προστέθηκε από την παρ. 3 άρθρ. 51 Νόμ. 1041/1980, ΦΕΚ Α΄ 75 (τόμ. 27, σελ. 196,27). 2.Αι τυχόν επιβεβλημέναι κατασχέσεις αίρονται αυτοδικαίως, άμα τη καταβολή των πολλαπλών τελών, εάν συντρέχη η περίπτωσις της προηγουμένης παραγράφου. 3.Το παρόν άρθρον δεν εφαρμόζεται εάν η λαθρεμπορία διεπράχθη παρά δημοσίων υπαλλήλων ή ασκούντος εν τω Τελωνείω εκτελωνιστικόν επάγγελμα ή κομιστικόν ή άλλο συναφές προς την τελωνειακήν υπηρεσίαν έργον, ή εάν το αντικείμενον της λαθρεμπορίας ελήφθη εις την κατοχήν του διαπράξαντος την λαθρεμπορίαν δια κλοπής ή άλλου αδικήματος ή αν τούτο είναι μονοπωλιακόν είδος». Το άρθρ. 103 αντιστοιχεί προς το άρθρ. 109 Νόμ. 1165/1918. Αντικατασταθέν και αριθμηθέν ως 103 δια του άρθρ. 4 Α.Ν. 2081/1939, αντικατεστάθη εκ νέου ως άνω δια του άρθρ. 6 Α.Ν. 1514/1950. (Αντί για τη σελ. 174,01(α) Σελ.λ 174,01(β) Τεύχος 1144-Σελ. 15 - 292 Τελωνειακός Κώδικας 30.Β.α.2 - 293 30.Β.α.2 Τελωνειακός Κώδικας «4.Οσάκις το σύνολον των εις το αντικείμενον της λαθρεμπορίας ανηκόντων δασμών, φόρων και λοιπών δικαιωμάτων του Δημοσίου δεν υπερβαίνει το (έν εκατομμύριον) δραχμών, την κατά τας ισχυούσας εκάστοτε διατάξεις παρεχομένην αμοιβήν προς τους κατασχόντας ή καταμηνύσαντας κλπ. την λαθρεμπορίαν καθορίζει δι’ αποφάσεώς της η Τελωνειακή Αρχή η εκδόσασα την αντίστοιχον καταλογιστικήν πράξιν, εφ’ όσον εισεπράχθησαν τα δια ταύτης επιβληθέντα πολλαπλά τέλη. Η ούτω παρεχομένη αμοιβή καθορίζεται εις είκοσιν εκατοστά του εισπραχθέντος πολλαπλού τέλους εν τω συνόλω της. Το ανωτέρω ποσόν των 1000 νέων δραχμών των επί των λαθρεμποριών ανηκόντων δασμών και λοιπών φόρων ηυξήθη εις δραχ. 2000 δια της υπ’ αριθ. Τ. 930/11 της 25 Φεβρ./9 Μαρτ. 1964 αποφ. Υπ. Οικονομικών (ΦΕΚ Β΄ 84). Εις ας περιπτώσεις δεν εκδίδεται καταλογιστική πράξις ή δεν επιτυγχάνεται η είσπραξις του επιβληθέντος πολλαπλού τέλους ή λόγω των συνθηκών υφ’ ας ανεκαλύφθη η λαθρεμπορία κρίνεται ανεπαρκής η βάσει του προηγουμένου εδαφίου χορηγητέα αμοιβή, αύτη καθορίζεται και παρέχεται συμφώνως προς τας ισχυούσας γενικάς διατάξεις περί χορηγήσεως αμοιβών εις καταμηνυτάς κλπ. λαθρεμπορίων. Δι’ αποφάσεων του Υπουργού των Οικονομικών εκδιδομένων μετά γνώμην της Επιτροπής Τελωνειακών Νόμων καθορίζεται ο τρόπος πληρωμής της κατά την διαδικασίαν του πρώτου εδαφίου της παρούσης παραγράφου προσδιοριζομένης αμοιβής και τα απαιτούμενα προς τούτο δικαιολογητικά. Ομοίως δύναται να αυξομειώται το υπό του αυτού πρώτου εδαφίου καθοριζόμενον όριον εξ ενός εκατομμυρίου δραχμών». Η παρ. 4 προσετέθη δια του άρθρ. 10 Ν.Δ. 2680/1953. Άρθρον 104 «Πάσα εξ ολιγωρίας, αμελείας ή κουφότητος εν αγνοία σύμπραξις δημοσίου υπαλλήλου εν τη εκτελέσει λαθρεμπορίας, ως και πάσα εξ ολιγωρίας, αμελείας ή κουφότητος παράλειψις πράξεως, δυναμένης να προλάβη λαθρεμπορίαν, τιμωρείται δια φυλακίσεως το πολύ έξ μηνών και χρηματικής ποινής μέχρις δέκα χιλιάδων δραχμών». Το άρθρ. 104 αντιστοιχεί προς το παλαιόν άρθρ. 112 του Νόμ. 1165/1918, αντικατασταθέν και αριθμηθέν ως άνω δια του άρθρ. 5 Α.Ν. 2081/1939. Τα παλαιά άρθρ. 110 και 111 του Νόμ. 1165/18, κατηργήθησαν δια του άρθρ. 31 Α.Ν. 2081/1939. Άρθρον 105 «1.Η επί λαθρεμπορία εις οιανδήποτε ποινήν καταδίκη συνεπάγεται αυτοδικαίως τας συνεπείας των άρθρ. 21 και 23 του Ποινικού Νόμου η δ’ επί παραβάσει του άρθρ. 104 καταδίκη την πρόσκαιρον παύσιν του ενόχου από της δημοσίας υπηρεσίας επί τρίμηνον, μεθ’ ην εισάγεται ούτος ενώπιον του αρμοδίου κατά τους οργανισμούς της υπηρεσίας, εις ην ανήκει, δικαστηρίου ή Συμβουλίου προς οριστικήν απόλυσιν. 2.Πλοίαρχοι μηχανικοί, και πας ανήκων εις το πλήρωμα εν γένει εμπορικού πλοίου ή αεροσκάφους, στερούνται κατά συνέπειαν της επί λαθρεμπορία καταδίκης αυτοδικαίως του διπλώματός των, απαγορευομένης εφεξής της ναυτολογήσεώς των, οι δε υπάλληλοι της υπηρεσίας των Πρακτορείων των ατμοπλοίων και των αεροπορικών και των δι’ αυτοκινήτων συγκοινωνιών και οι σιδηροδρομικοί υπάλληλοι παντός βαθμού εκπίπτουσι της θέσεως ην κατέχουσι και καθίστανται ανίκανοι να αναλάβωσι παρομοίαν υπηρεσίαν επί τριετίαν. Οδηγοί δε αυτοκινήτων στερούνται αυτοδικαίως του διπλώματός των». Το άρθρ. 105 αντιστοιχεί προς το παλαιόν άρθρ. 113 του Νόμ. 1165/1918, αντικατασταθέν και αριθμηθέν ως άνω δια του άρθρ. 6 Α.Ν. 2081/1939. «3.Εφ’ όσον δια της επί λαθρεμπορία καταδίκης δεν επεβλήθη ποινή φυλακίσεως ανωτέρα των έξ μηνών ή τοιαύτη καθ’ υποτροπήν, τας κατά την προηγουμένην παράγραφον στερήσεις, απαγορεύσεις και ανικανότητας προκειμένου περί πλοιάρχων, μηχανικών και εν γένει ανηκόντων εις το πλήρωμα του εμπορικού πλοίου επιβάλλει, δι’ αποφάσεώς του, ο Υπουργός της Εμπορικής Ναυτιλίας μετά γνώμην του οικείου Συμβουλίου, κατά τας διατάξεις του άρθρ. 7 του Νόμ. 6146 του 1934 «περί τροποποιήσεως και συμπληρώσεως του από 13 Δεκ. 1923 Ν.Δ/τος περί Ποινικού και Πειθαρχικού Κώδικος του Ε.Ν.». Αι ούτω επιβαλλόμεναι στερήσεις, απαγορεύσεις και ανικανότητες δεν δύνανται να είναι μικρότεραι του διπλασίου του χρόνου της υπό των ποινικών δικαστηρίων επιβαλλομένης ποινής της φυλακίσεως και άρχονται προσμετρούμεναι μετά την έκτισιν ταύτης». Η παρ. 3 προσετέθη δια του άρθρ. 2ου Νόμ. 1591/1950. Άρθρον 17 1.Εκθέσεις ναυαγιαιρεσιακής επιτροπής περί παραδόσεως ναυαγίων εις την τελωνειακήν αρχήν, έγγραφα ταχυδρομικής αρχής περί εμπορευμάτων ευρεθέντων εντός ταχυδρομικών φακέλλων, ή διαταγαί του Υπουργείου των Οικονομικών επί αναλόγων περιπτώσεων εκδιδόμεναι, αναπληρούσι το δηλωτικόν. Άρθρον 106 «1.Εκτός των, κατά το άρθρ. 102 του νόμου τούτου ποινών, δύναται να επιβληθή προς τούτοις υπό του Δικαστηρίου και η ποινή του από τριών μηνών μέχρι δύο ετών εκτοπισμού εκτός του νομού της τε κατοικίας και της καταγωγής του καταδικασθέντος, ως και του τόπου της τελέσεως της λαθρεμπορίας και μακράν της θαλάσσης και των συνόρων του Κράτους κατά 50 τουλάχιστον χιλιόμετρα, (Αντί για τη σελ. 175(β) Σελ. 175(γ) Τεύχος Θ103-Σελ. 105 - 294 Τελωνειακός Κώδικας 30.Β.α.2 οριζομένου εν τη καταδικαστική αποφάσει του τόπου της υποχρεωτικής διαμονής του εκτοπιζομένου. Εν περιπτώσει υποτροπής, η ποινή του εκτοπισμού επιβάλλεται υποχρεωτικώς επί έξ μήνας μέχρι πέντε ετών. 2.Ο εκτοπισμός εκτελείται ευθύς άμα τη εκ των φυλακών εξόδω του καταδικασθέντος, παραδιδομένου προς τούτο εις την Χωροφυλακήν. Πάσα, διαρκούσης της εκτίσεως της ποινής του εκτοπισμού, στέρησις της προσωπικής ελευθερίας συνεπεία καταδίκης, συνυπολογίζεται εις την διάρκειαν του εκτοπισμού, ως και ο χρόνος της εκ του τόπου της υποχρεωτικής διαμονής του εκτοπισθέντος απομακρύνσεώς του κατ’ επιταγήν της Δικαστικής Αρχής. 3.Το δικάσαν Δικαστήριον δύναται δια μεταγενεστέρας αποφάσεώς του να μεταβάλη, αιτήσει του καταδικασθέντος ή του Εισαγγελέως, τον ορισθέντα τόπον διαμονής. Ο παρά Πλημμελειοδίκαις Εισαγγελεύς της περιφερείας, εν η εκτίεται η ποινή του εκτοπισμού, δύναται εις όλως εξαιρετικάς περιστάσεις, μετά γνώμην της επιτοπίας Αστυνομικής Αρχής, να επιτρέψη την επί δέκα το πολύ ημέρας απομάκρυνσιν του καταδικασθέντος εκ του τόπου του εκτοπισμού, καθορίζων τον τόπον και το μέσον της μεταβάσεώς του. Ο χρόνος ούτος δεν υπολογίζεται εις την διάρκειαν του εκτοπισμού. 4.Ο καταδικασθείς απομακρυνόμενος αυτογνωμόνως εκ του ορισθέντος αυτώ τόπου διαμονής τιμωρείται δια φυλακίσεως ενός μηνός μέχρις ενός έτους. Με την αυτήν ποινήν τιμωρείται και ο μη συμμορφούμενος προς τους όρους, υφ’ ους τω παρασχέθη υπό του Εισαγγελέως άδεια απομακρύνσεως εκ του τόπου της διαμονής του, ή υπερβαίνων εξ απειθείας την διάρκειαν αυτής». Το άρθρ. 106 αντιστοιχεί προς το παλαιόν άρθρ. 114 του Νόμ. 1165/1918, αντικατασταθέν και αριθμηθέν ως άνω δια του άρθρ. 7 Α.Ν. 2081/1939. Άρθρον 107 «1.Κατά πάσαν περίπτωσιν λαθρεμπορίας τα εμπορεύματα τα οποία αποτελούσι το αντικείμενον αυτής δημεύονται. 2.Επίσης δημεύονται τα ζώα, αι άμαξαι, τα πλοία χωρητικότητος μέχρι πεντήκοντα κόρων, αι λέμβοι και παν άλλο μεταγωγικόν μέσον, χρησιμοποιηθέν προς μεταφοράν του αποτελούντος το αντικείμενον της λαθρεμπορίας εμπορεύματος. Ωσαύτως, δημεύεται και παν εμπόρευμα ή αντικείμενον όπερ εχρησιμοποιήθη προς απόκρυψιν ή συγκάλυψιν του αντικειμένου της λαθρεμπορίας. Σελ. 176(γ) Τεύχος Θ103-Σελ. 106 Εάν, εξ οιουδήποτε λόγου, ήθελε καταστή αδύνατος η δήμευσις των κατά το παρόν άρθρον εις τοιαύτην υποκειμένων, επιβάλλεται τω ενόχω ποινή χρηματική «ίση με την αξία CIF προσαυξημένη με τις δασμοφορολογικές επιβαρύνσεις που αναλογούν στ’ αντικείμενα της λαθρεμπορίας που δε δημεύθηκαν», επιπροσθέτως πάσης άλλης ποινής επιβαλλομένης κατά τον παρόντα νόμον. Η μέσα σε « » φράση αντικαταστάθηκε ως άνω από το πρώτο εδάφιο άρθρ. 32 Νόμ. 1731/1987 (ΦΕΚ Α΄ 161) (κατωτ. αριθ. 68). 3.Η κατά το άρθρον τούτο δήμευσις επέρχεται ανεξαρτήτως της συμμετοχής εις το αδίκημα του έχοντος οιαδήποτε επί του πράγματος δικαιώματα. 4.Εξαιρείται η περίπτωσις καθ’ ην ο ένοχος της λαθρεμπορίας έλαβεν εις την κατοχήν του τα εις δήμευσιν κατά το παρόν άρθρον υποκείμενα δι’ αδικήματος, ότε αποδίδονται μεν ταύτα τω κυρίω, αντί δε της δημεύσεως επιβάλλεται τω ενόχω ποινή χρηματική «ίση με την αξία CIF προσαυξημένη με τις δασμοφορολογικές επιβαρύνσεις που αναλογούν στα αντικείμενα της λαθρεμπορίας που αποδίδονται στον κύριο» επιπροσθέτως πάσης άλλης επιβαλλομένης κατά τον παρόντα νόμον. Η μέσα σε « » φράση αντικαταστάθηκε ως άνω από το δεύτερο εδάφιο του άρθρ. 32 Νόμ. 1731/1987 (ΦΕΚ Α΄ 161) (κατωτ. αριθ. 68). «Εξαιρούνται επίσης από τη δήμευση αυτοκίνητα, των οποίων ο ιδιοκτήτης δεν διώκεται ποινικά ή απηλλάγη αμετάκλητα και απόκτησε το αυτοκίνητο καλόπιστα και ενόψει του είδους, του τρόπου και των λοιπών περιστάσεων της συναλλαγής δεν μπορούσε να προβλέψει ότι ήταν μέσο ή αντικείμενο λαθρεμπορίας ή συναφούς με αυτή πράξης». Το μέσα σε « » εδάφιο προστέθηκε από την παρ. 2 άρθρ. 4 Νόμ. 1567/1985, (ΦΕΚ Α΄ 171) (κατωτ. σελ. 226,571) (Διόρθ. σφαλμ. στο ΦΕΚ Α΄ 200/27 Νοεμ. 1985). 5.Τα κατά το παρόν άρθρον δημευόμενα, μετά την τελεσιδικίαν της περί δημεύσεως αποφάσεως του εκδικάσαντος την λαθρεμπορίαν Ποινικού Δικαστηρίου, διατίθενται κατά τας εκάστοτε διατάξεις του Τελωνειακού Κώδικος περί εκποιήσεως αζητήτων περιελθόντων εις την κυριότητα του Δημοσίου. 6.Το εκπλειστηρίασμα των κατά το παρόν άρθρον δημευομένων και εκποιουμένων εισάγεται ως δημόσιον έσοδον. Ομοίως εισάγεται ως δημόσιον έσοδον, εν περιπτώσει δημεύσεως των αντικειμένων τούτων, η κατά τας διατάξεις της παραγρ. 2 του άρθρ. 116 παρασχεθείσα χρηματική εγγύησις δια την απόδοσιν αυτών». Το άρθρ. 107 αντιστοιχεί προς το παλαιόν άρθρ. 115 Α.Ν. 1165/1918. Αντικατασταθέν και αριθμηθέν εις 107 δια του άρθρ. 8 Α.Ν. 2081/1939 αντικατεστάθη εκ νέου ως άνω δια του άρθρ. 10 Νομ. 2096/1952. - 295 30.Β.α.2 Τελωνειακός Κώδικας ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΙΕ΄ Περί αστικής ευθύνης Άρθρον 108 «Το εκδικάζον την επί λαθρεμπορία κατηγορίαν ποινικόν Δικαστήριον δύναται, δια της καταδικαστικής αποφάσεώς του, να κηρύξη αλληλεγγύως συνυπεύθυνον αστικώς μετά του καταδικασθέντος προς πληρωμήν της καταγνωσθείσης χρηματικής ποινής και των δικαστικών εξόδων, τη αιτήσει δε του ως πολιτικώς ενάγοντος παρισταμένου Δημοσίου, και της επιδικασθείσης αυτώ απαιτήσεως, τον κύριον ή τον παραλήπτην των εμπορευμάτων, τα οποία αποτελούσι το αντικείμενον της λαθρεμπορίας, και όταν έτι ούτος δεν υπέχη ποινικήν ευθύνην επί ταύτη, οσάκις ο καταδικασθείς ενήργησεν επί των αντικειμένων της λαθρεμπορίας ως εντολοδόχος, διαχειριστής ή αντιπρόσωπος του κυρίου ή του παραλήπτου, οιαδήποτε και αν η η νομική σχέσις, υφ’ ην παρουσιάζεται ή καλύπτεται η εντολή, ήτοι αδιαφόρως αν ο εντολοδόχος ενεργή ιδίω ονόματι ή ονόματι του εντολέως ή αν παρίσταται ως κύριος του εμπορεύματος ή δι’ οιασδήποτε άλλης προς αυτά νομικής σχέσεως και αδιαφόρως αν η ουσιαστική εκπροσώπησις του κυρίου είναι ειδική ή γενική, εκτός αν ήθελεν αποδειχθή, ότι οι ανωτέρω δεν ηδύναντο να έχωσι καν γνώσιν περί της πιθανότητος τελέσεως της λαθρεμπορίας». Το άρθρ. 108 αντιστοιχεί προς το παλαιόν άρθρ. 116 Νόμ. 1165/1918, αντικατασταθέν και αριθμηθέν ως άνω δια του άρθρ. 9 Α.Ν. 2081/1939. Άρθρον 109 «Εκτός του κατά το προηγούμενον άρθρον κυρίου ή παραλήπτου των αντικειμένων της λαθρεμπορίας, το Ποινικόν Δικαστήριον δύναται να κηρύξη επίσης αλληλεγγύως αστικώς συνυπευθύνους μετά του καταδικασθέντος προς πληρωμήν της καταγνωσθείσης χρηματικής ποινής και των δικαστικών εξόδων, τη αιτήσει δε του πολιτικώς ενάγοντος Δημοσίου και της επιδικασθείσης αυτώ απαιτήσεως, τους ιδιοκτήτας των πλοίων, λέμβων,αυτοκινήτων, αμαξών, ή αεροσκαφών, τας εταιρείας μεταφορών δια ξηράς, θαλάσσης ή αέρος, ως και τους υφ’ οιανδήποτε ιδιότητα ή ονομασίαν πράκτορας ή αντιπροσώπους αυτών ή των ιδιοκτητών πλοίων, λέμβων, αυτοκινήτων, αμαξών ή αεροσκαφών, έτι δε τους διευθυντάς ξενοδοχείων, πανδοχείων, καφενείων ή άλλων καταστημάτων προσιτών εις το κοινόν, και όταν έτι ούτοι δεν υπέχωσι ποινικήν ευθύνην επί τη λαθρεμπορία, όταν αύτη διεπράχθη εντός των ανωτέρω μεταφορικών μέσων ή δι’ αυτών ή εντός των άλλων υπό την διεύθυνσίν των καταστημάτων ή δια της χρησιμοποιήσεως αυτών είτε προς εκτέλεσιν  της λαθρεμπορίας, είτε προς διευκόλυνσιν αυτής καθ’ οιονδήποτε τρόπον, είτε προς απόκρυψιν των αντικειμένων της λαθρεμπορίας, εξαιρέσει της περιπτώσεως, καθ’ ην ήθελεν αποδειχθή, ότι οι ανωτέρω δεν ηδύναντο να έχωσι γνώσιν περί της πιθανότητος τελέσεως της λαθρεμπορίας». Το άρθρον 109 αντιστοιχεί προς το άρθρ. 117 Α.Ν. 1165/1918, αντικατασταθέν και αριθμηθέν ως άνω δια του άρθρ. 10 Α.Ν. 2081/1939. Άρθρον 110 «Οι καταβαλόντες έχουσι δικαίωμα αναλήψεως των καταβληθέντων από τους καταδικασθέντας, οι δε πράκτορες ή αντιπρόσωποι ατμοπλοϊκών εταιρειών ή ιδιοκτητών πλοίων ή ιδιοκτητών άλλων μεταφορικών μέσων και κατά των εταιρειών και ιδιοκτητών, ους εκπροσωπούσιν». Το άρθρ. 110 αντιστοιχεί προς το παλαιόν άρθρ. 118 Νόμ. 1165/1918, αντικατασταθέν και αριθμηθέν ως άνω δια του άρθρ. 11 Α.Ν. 2081/1939. ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΙΣΤ΄ Περί αρμοδιότητος και διαδικασίας επί λαθρεμπορία. Άρθρον 111 «1.Το αντικείμενον της λαθρεμπορίας ως και τα εις δήμευσιν υποκείμενα κατά το άρθρ. 107 του νόμου τούτου, μεταγωγικά μέσα κατάσχονται. α)Όταν η λαθρεμπορία είναι εν τω πράττεσθαι. Είναι δε εν τω πράττεσθαι η λαθρεμπορία, εφ’ όσον το αντικείμενον αυτής δεν ετοποθετήθη ακόμη εν τω τόπω της οριστικής εναποθέσεως αυτού, ήτοι εν τη οικία, τω καταστήματι, τη αποθήκη, ή οιωδήποτε άλλω τόπω, προωρισμένω υπό του δράστου ή του συμμετόχου της πράξεως εις οριστικήν εναπόθεσιν του λαθρεμπορεύματος. β)Αρτίως, μετά την συντέλεσιν της λαθρεμπορίας. Η περίπτωσις αύτη υφίσταται, όταν απετέθη μεν το αντικείμενον της πράξεως εις τον τόπον της οριστικής αυτού εναποθέσεως, αλλ’ ο ενεργών την κατάσχεσιν δημόσιος λειτουργός, αντιληφθείς αυτό, ενώ μετεφέρετο, παρηκολούθησε αυτό μέχρι του τόπου της εναποθέσεως, εις ον εζήτησε να εισέλθη άμα έφθασεν. Είναι αδιάφορον το χρονικόν διάστημα μέχρι της στιγμής της εισόδου, εφ’ όσον το διάστημα τούτο παρετάθη ένεκεν εμποδίων παρεμβληθέντων εις την είσοδον του υπαλλήλου. γ)Όταν ο δράστης συλλαμβάνεται εγγύς τω τόπω της τελέσεως της λαθρεμπορίας εν τη κατοχή οιωνδήποτε πειστηρίων ή συνεπεία καταδιώξεως δια δημοσίας κραυγής, καθίσταται δε δυνατή η μέχρι της εβδόμης ώρας της Σελ. 177 - 296 Τελωνειακός Κώδικας 30.Β.α.2 εσπέρας της επομένης ημέρας ανεύρεσις του αντικειμένου ή του μέσου της λαθρεμπορίας». Το άρθρ. 111 αντιστοιχεί προς το παλαιόν άρθρ. 12 Ν.Δ. 1677/1942. Σελ. 139 - 222 Τελωνειακός Κώδικας 30.Β.α.1-2 «6.Δια Β.Δ/των, εκδιδομένων τη προτάσει των Υπουργών Εσωτερικών, Οικονομικών και Γεωργίας, δύναται να απαγορευθή η εισαγωγή φυτών και ζώων ή οιωνδήποτε άλλων αντικειμένων λόγω της από μολύσματος ή ασθενείας προφυλάξεως της δημοσίας υγείας, της γεωργίας και της κτηνοτροφίας, επί ταις υπό των εν ισχύϊ υγειονομικών ή ειδικών νόμων προβλεπομέναις ποιναίς». Η παρ. 6 προσετέθη δια της παρ. 1 άρθρ. 2ου Νόμ. 1941/1920. Βλ. και άρθρ. 3 εδ. 2 Ν.Δ. 13/13 Ιουλ. 1923. Άρθρον 18 1.«Πλοίαρχος παντός πλοίου, χωρητικότητος μέχρις 100 κόρων προερχομένου εκ του εξωτερικού, εξαιρέσει των διατελούντων υπό ταχυδρομικήν σύμβασιν, προτιθέμενος να καταπλεύση εις ελληνικόν λιμένα, οφείλει να εφοδιασθή παρά της τελωνειακής αρχής του τόπου της προελεύσεως δια δηλωτικού του φορτίου». Η παρ. 1 ετροποποιήθη ως άνω δια της παρ. 1 άρθρ. 120 Νόμ. 1165/1918, αντικατασταθέν και αριθμηθέν ως άνω δια του άρθρ. 12 Α.Ν. 2081/1939. Άρθρον 112 «1.Καθήκον και αρμοδιότητα προς επιχείρησιν της κατασχέσεως του αντικειμένου, ή του μεταγωγικού μέσου ή του προς απόκρυψιν ή συγκάλυψιν της λαθρεμπορίας χρησιμοποιηθέντος είδους έχουσιν οι Τελωνειακοί Υπάλληλοι, οι Οικονομικοί Επιθεωρηταί Τελωνείων, πάντα τα όργανα της Τελωνοφυλακής και Οικονομικής Αστυνομίας, πάντα τα Αστυνομικά όργανα και πας  Ανακριτικός υπάλληλος». Το άρθρ. 112 αντιστοιχεί προς το παλαιόν άρθρ. 121 Νόμ. 1165/1918, αντικατασταθέν και αριθμηθέν ως άνω δια του άρθρ. 13 Α.Ν. 2081/1939. Η παρ. 1 αντικατεστάθη εκ νέου ως άνω δια του άρθρ. 10 παρ. 2 Νόμ. 2096/1952. «2.Μη παρισταμένου τινός των ανωτέρω, πας δημόσιος υπάλληλος δύναται να επιχειρήση την κατάσχεσιν του λαθρεμπορεύματος. 3.Η κατάσχεσις επιβάλλεται παρόντων δύο μαρτύρων ενηλίκων, πολιτών Ελλήνων και μόνον εν ελλείψει τοιούτων προσλαμβάνονται άλλοι εστερημένοι των προσόντων τούτων. Αν ελλείπωσι και τοιούτοι γίνεται η κατάσχεσις άνευ της παρουσίας μαρτύρων». Βλ. και άρθρ. 12 Νόμ. 2096/1952. Άρθρον 113 «Αν το κατασχετέον λαθρεμπόρευμα ή μεταγωγικόν μέσον εύρηται κεκλεισμένον εις οικίαν ή αποθήκην, ο κατά την παράγρ. 1 του προηγουμένου άρθρου υπάλληλος ή φύλαξ προσκαλεί τους εν αυτή ίνα ανοίξωσι, τούτων δε μη συμμορφουμένων, ανοίγει την θύραν και εισέρχεται παρουσία του Ειρηνοδίκου, ή, αν ο Ειρηνοδίκης δεν είναι παρών, παρουσία άλλου δημοσίου υπαλλήλου, ή εν ελλείψει και τοιούτου, δύο μαρτύρων και επιβάλλει την κατάσχεσιν». Το άρθρ. 113 αντιστοιχεί προς το παλαιόν άρθρ. 122 Νόμ. 1165/1918, αντικατασταθέν και αριθμηθέν ως άνω δια του άρθρ. 14 Α.Ν. 2081/1939. Σελ. 178 Άρθρον 114 «Περί της κατασχέσεως συντάσσεται έκθεσις, εν η βεβαιούνται λεπτομερώς η ύπαρξις των κατά το άρθρ. 111 όρων, υφ’ ους επιτρέπεται η κατάσχεσις, και περιγράφεται εν πάση ακριβεία το αντικείμενον, εφ’ ου αύτη επιβάλλεται, γίνεται δε μνεία και της κατά το επόμενον άρθρον συλλήψεως, αν τοιαύτη λάβη χώραν. Η έκθεσις αύτη υπογράφεται υπό του συντάσσοντος αυτήν δημοσίου υπαλλήλου ή φύλακος, των παρευρεθέντων ενδιαφερομένων και των μαρτύρων. Αν δεν θέλωσιν ή δεν δύνανται να υπογράψωσιν οι ενδιαφερόμενοι ή οι μάρτυρες, ή ένεκεν ελλείψεως μαρτύρων, δεν προσελήφθησαν τοιούτοι, γίνεται μνεία τούτων εν τη εκθέσει. Ουσιώδη στοιχεία της εκθέσεως, ων η έλλειψις συνεπάγεται ακυρότητα, είναι μόνον η παράλειψις της αναγραφής των κατά το άρθρ. 111 όρων, υφ’ ους επιτρέπεται η κατάσχεσις». Το άρθρ. 114 αντιστοιχεί προς το παλαιόν άρθρ. 123 Νόμ. 1165/1918, αντικατασταθέν και αριθμηθέν ως άνω δια του άρθρ. 15 Α.Ν. 2081/1939. Άρθρον 115 «Συντρεχούσης περιπτώσεώς τινος, εκ των εν άρθρ. 111 του νόμου τούτου, συλλαμβάνεται ο δράστης υπό των εν άρθρ. 112 παρ. 1 και 2 δημοσίων οργάνων και προσάγεται αμελλητί εις τον αρμόδιον Εισαγγελέα, όστις ενεργεί περαιτέρω (συμφώνως προς το Ν.Δ. της 22 Νοεμ. 1923 περί αμέσου εκδικάσεως πλημμελημάτων τινών επ’ αυτοφώρω)». Το άρθρ. 115 αντιστοιχεί προς το παλαιόν άρθρ. 2 Α.Ν. 791/1948. «Ο Υπουργός των Οικονομικών δύναται δι’ αποφάσεως αυτού μετά γνωμοδότησιν της Διαρκούς Επιτροπής Δρομολογίου και Εμπορικών Συμβάσεων να επιβάλη την θεώρησιν του ανωτέρω δηλωτικού ή και λοιπών ναυτιλιακών εγγράφων, των εξ ωρισμένων λιμένων του εξωτερικού προερχομένων πλοίων οιασδήποτε χωρητικότητος, παρά των οικείων Ελληνικών Προξενικών αρχών προς πρόληψιν λαθρεμπορίου ή δι’ οιονδήποτε άλλον λόγον». Το εντός « » εδάφιον προσετέθη υπό του άρθρ. 124 Νόμ. 1165/1918, αντικατασταθέν και αριθμηθέν ως άνω δια του άρθρ. 16 Α.Ν. 2081/1939. Αντί του Ν.Δ. 22 Νοεμ. 1923 ήδη εφαρμόζεται το άρθρ. 417 της νέας Ποιν. Δικ. (τόμ. 9). Άρθρον 116 «1.Τα κατασχεθέντα αντικείμενα της λαθρεμπορίας ως και μεταγωγικά μέσα προσάγονται αμελλητί υπό του ενεργήσαντος την κατάσχεσιν δημοσίου υπαλλήλου προς την τελωνειακήν αρχήν εν τη περιφερεία της οποίας διεπράχθη η λαθρεμπορία και αν έτι προέρχωνται εκ κλοπής ή έλαβον ταύτα εις την κατοχήν των οι δράσται παρανόμως. Αδυνάτου ή δυσχερούς ούσης της μεταφοράς των κατασχεθέντων, γίνεται σφράγισις αυτών ή ορίζεται φύλαξ ή λαμβάνεται οιονδήποτε άλλο μέτρον προς διαφύλαξιν αυτών. - 297 30.Β.α.2 Τελωνειακός Κώδικας 2.Η έκθεσις κατασχέσεως  μετά της κατά το άρθρ. 118 ενεργηθείσης προανακρίσεως αποστέλλεται αμέσως τω αρμοδίω Εισαγγελεί, αντίγραφα δε τούτων μετά των κατασχεθέντων εις τον προϊστάμενον της εν η η κατάσχεσις περιφερεία τελωνειακής αρχής. Το Συμβούλιον των Πλειμμελειοδικών δύναται, τη αιτήσει του κυρίου των κατασχεθέντων, υποβαλλομένη, επί ποινή απαραδέκτου, εντός 48 ωρών από της υπό του Εισαγγελέως λήψεως της εκθέσεως κατασχέσεως, να άρη την κατάσχεσιν, εάν αύτη ενηργήθη ακύρως ή παρανόμως ή αν δεν υπάρχωσι τα στοιχεία της λαθρεμπορίας κατά το άρθρ. 100 του νόμου τούτου. Δύναται δε εν πάση περιπτώσει, κατ’ αίτησιν του κυρίου των κατασχεθέντων, υποβαλλομένην εντός του ανωτέρω χρονικού διαστήματος, να διατάξη την εις τούτον απόδοσιν αυτών επ’ εγγυήσει χρηματική κατατιθεμένη νομίμως και ίση προς την εν τω εσωτερικώ αξίαν αυτών. Η εγγύησις αύτη επέχει θέσιν τιμήματος πωλήσεως των κατασχεθέντων και υπόκειται εις την κατά το άρθρ. 107 δήμευσιν. Κατά του βουλεύματος του Συμβουλίου των Πλημμελειοδικών επιτρέπεται μόνον ανακοπή ενώπιον του Συμβουλίου των Εφετών κατά τας διατάξεις του άρθρ. 260 της Ποινικής Δικονομίας, εντός 48 ωρών από της εκδόσεως του βουλεύματος, μη απαιτουμένης της επιδόσεως αυτού. 3.Εισαχθείσης της κατηγορίας κατά την διαδικασίαν του Ν.Δ. της 22 Νοεμ. 1923 «περί αμέσου εκδικάσεως πλημμελημάτων τινών επ’ αυτοφώρω» το δικαστήριον αποφαίνεται περί της δημεύσεως ή αποδόσεως των εν άρθρ. 107 αναφερομένων, αν δ’ αναβάλη την συζήτησιν, δύναται να διατάξη τα εν τη προηγουμένη παραγράφω οριζόμενα». Το άρθρ. 116 αντιστοιχεί προς το παλαιόν άρθρ. 125 Νόμ. 1165/1918, αντικατασταθέν και αριθμηθέν ως άνω δια του άρθρ. 17 Α.Ν. 2081/1939. Άρθρον 117 «1.Πας πολίτης προσκαλούμενος υπό δημοσίου υπαλλήλου, του μέλλοντος να ενεργήση ή ενεργούντος ή ενεργήσαντος την κατάσχεσιν λαθρεμπορεύματος ή την σύλληψιν δράστου λαθρεμπορίας, οφείλει να παράσχη πάσαν ζητουμένην υπό των δημοσίων οργάνων και ανάλογον προς τας δυνάμεις του προσκαλουμένου και την κοινωνικήν αυτού θέσιν συνδρομήν και ενίσχυσιν. 2.Ο παραβαίνων την υποχρέωσιν ταύτην, τιμωρείται δια φυλακίσεως μέχρι μιας εβδομάδος και χρηματικής ποινής μέχρι 4.000 δραχμών». Το άρθρ. 117 αντιστοιχεί προς το παλαιόν άρθρ. 126 Νόμ. 1165/1918, αντικατασταθέν και αριθμηθέν ως άνω δια του άρθρ. 18 Α.Ν. 2081/1939. Άρθρον 118 «1.Οι εν τω άρθρ. 112 παρ. 1 και 2 αναφερόμενοι άμα τη κατασχέσει ή τη συλλήψει του δράστου, προβαίνουσιν εις τας προς βεβαίωσιν της λαθρεμπορίας ανακριτικάς πράξεις, έχοντες πάντα τα δικαιώματα και τας υποχρεώσεις των εν άρθρ. 17 της Ποινικής Δικονομίας υπαλλήλων, αποστέλλουσι δε την ενεργηθείσαν προανάκρισιν εις τον αρμόδιον παρά Πλημμελειοδίκαις Εισγγελέα. 2.Ο Προϊστάμενος της τελωνειακής αρχής παραλαμβάνων, κατά το άρθρ. 116, τα κατασχεθέντα, συντάσσει σχετικήν έκθεσιν, ην πέμπει εις τον Εισαγγελέα και μεριμνά περί της μεταφοράς ή φυλάξεως αυτών, ενεργών περαιτέρω, συμφώνως προς τα άρθρ. 119 και 120 του νόμου τούτου». Το άρθρ. 118 αντιστοιχεί προς το παλαιόν άρθρ. 127 Νόμ 1165/1918, αντικατασταθέν και αριθμηθέν ως άνω δια του άρθρ. 19 Α.Ν. 2081/1939. Βλ. ήδη και άρθρ. 251 και 252 της νέας Ποιν. Δικονομίας (τόμ. 9). Άρθρον 119 «1.Άμα ως η τελωνειακή αρχή παραλάβη τα, κατά τα άρθρ. 111 και επόμ. κατασχεθέντα εμπορεύματα ή μεταγωγικά μέσα, δημοσιεύει δια τοιχοκολλήσεως εις το τελωνειακόν κατάστημα, πρόσκλησιν προς πάντα ενδιαφερόμενον να εμφανισθή εντός πέντε ημερών και προκαταβάλη τας αναγκαίας δαπάνας δια την φύλαξιν αυτών μέχρι τελεσιδικίας της αποφάσεως, ήτις θα αποφανθή περί της δημεύσεως αυτών. Το ποσόν των δαπανών ορίζει ο διευθυντής του τελωνείου ή ο τελώνης δια πρωτοκόλλου, δι’ ου δύναται να ορισθή και η κατά χρονικά διαστήματα προκαταβολή. 2.Αν ουδείς προκαταβάλη τας δαπάνας ταύτας κατά τον εν τω πρωτοκόλλω ορισθέντα χρόνον, η τελωνειακή αρχή προβαίνει εις την δια δημοπρασίας εκποίησιν των κατασχεθέντων. Η δημοπρασία προκηρύσσεται δια διακηρύξεως της τελωνειακής αρχής, δημοσιευομένης κατά τους όρους του άρθρ. 41. Η δημοπρασία ενεργείται εν τω καταστήματι της τελωνειακής αρχής ενώπιον της τελωνειακής αρχής κατά την ορισθείσαν εν τη διακηρύξει ημέραν και ώραν και τρεις τουλάχιστον ημέρας μετά την τελευταίαν τοιχοκόλλησιν. Το αποτέλεσμα της δημοπρασίας εγκρίνεται, κατά τας διατάξεις του εδαφ. 2 της παρ. 3 του άρθρ. 42. 3.Δύναται η τελωνειακή αρχή, εγκρίσει του Υπουργείου, να αποστείλη τα κατασχεθέντα προς πώλησιν εις άλλην τελωνειακήν αρχήν. Η πώλησις ενεργείται κατά τας αυτάς διατυπώσεις υπό της εις ην απεστάλησαν τελωνειακής αρχής». Το άρθρ. 119 αντιστοιχεί προς το παλαιόν άρθρ. 132 Νόμ. 1165/1918, αντικατα(Αντί της σελ. 179(β) Σελ. 179(γ) Τεύχος 657-Σελ. 5 - 298 Τελωνειακός Κώδικας 30.Β.α.2 σταθέν και αριθμηθέν ως άνω δια του άρθρ. 20 Α.Ν. 2081/1939. Άρθρον 120 «1.Αν τα κατασχεθέντα υπόκεινται εις φθοράν ή ελάττωσιν αξίας, ή η φύλαξις αυτών η δυσχερής, βεβαιοί δε τούτο δια πρωτοκόλλου αυτής η τελωνειακή αρχή, δύνανται να εκποιηθώσι δια μονοημέρου δημοπρασίας και αν προσφέρεται εις καταβολήν των εξόδων της φυλάξεως οιοσδήποτε ενδιαφερόμενος. Η δημοπρασία ενεργείται ενώπιον του προϊσταμένου της τελωνειακής αρχής μεθ’ απλήν κήρυξιν δια κήρυκος κατά την επιτόπιον συνήθειαν. 2.Το εκπλειστηρίασμα κατατίθεται εις το δημόσιον ταμείον επί παρακαταθήκη. 3.Τα κατασχεθέντα αντικείμενα, ων δεν κατέστη δι’ οιονδήποτε λόγον εφικτή η εκποίησις συμφώνως προς τας προηγουμένας παραγράφους του άρθρου τούτου και δεν διετάχθη η απόδοσις δια της αποφάσεως του εκδικάσαντος την λαθρεμπορίαν ποινικού δικαστηρίου, θεωρούνται μετά τρίμηνον από της τελεσιδικίας της αποφάσεως του ποινικού δικαστηρίου, ως εγκαταλελειμμένα και περιέρχονται εις την κυριότητα του Δημοσίου, εφαρμοζομένων και επί τούτων των διατάξεων των παρ. 4 εδ. 2, και 3 και 5 του άρθρ. 44». Το άρθρ. 120 αντιστοιχεί προς το παλαιόν άρθρ. 13 από Α.Ν. 1 Νοεμ. 1935 «περί δασμολογικών τινών μέτρων». 2.Εν αρνήσει της τελωνειακής αρχής, όπως εκδώση το δηλωτικόν τούτο, ο πλοίαρχος οφείλει να παραδώση εις την Ελληνικήν Προξενικήν αρχήν του λιμένος, εις όν παρέλαβε τα εν τω πλοίω αυτού ευρισκόμενα εμπορεύματα, εάν τοιαύτη αρχή υπάρχη, δηλωτικόν ολοκλήρου του φορτίου μετ’ αντιγράφου των φορτωτικών εφ’ απλού χάρτου. Σελ. 142 3.Η Προξενική αρχή, παραλαμβάνουσα το δηλωτικόν τούτο μετά των φορτωτικών, φυλάσσει ταύτα εις το αρχείον της και εκδίδει τω πλοιάρχω αντίγραφον του δηλωτικού, ίνα προσαρτηθή εις το κατά το άρθρ. 133 Νόμ. 1165/1918, αντικατασταθέν και αριθμηθέν ως άνω δια του άρθρ. 21 Α.Ν. 2081/1939. 4.(Προστεθείσα δια του άρθρ. 5 Νόμ. 332/1976, κατωτ. αριθ. 49, κατηργήθη δια του άρθρ. 2 Νόμ. 739/1977, κατωτ. αριθ. 54). Σελ. 180(γ) Τεύχος 657-Σελ. 6 - 299 30.Β.α.2 Τελωνειακός Κώδικας Άρθρον 121 «Ουδέν δικαίωμα αποζημιώσεως δύναται να γεννηθή κατά του Δημοσίου, δι’ οιονδήποτε λόγον εκ της κατασχέσεως ή εκποιήσεως των κατασχεθέντων λόγω λαθρεμπορίας, απαγορευομένης πάσης προσφυγής εις τα δικαστήρια». Το άρθρ. 121 αντιστοιχεί προς το παλαιόν άρθρ. 134 Νόμ. 1165/1918, αντικατασταθέν και αριθμηθέν ως άνω δια του άρθρ. 22 Α.Ν. 2081/1939. Άρθρον 122 «1.Αρμόδιον δικαστήριον πλημμελειοδικών προς εκδίκασιν του αδικήματος της λαθρεμπορίας κατά τα άρθρ. 100, 101, 102, 104, 105 και επόμ. είναι εκείνο, εν τη περιφερεία του οποίου ετελέσθη το αδίκημα. 2.«Εάν ο κατηγορούμενος δεν συνελήφθη επ’ αυτοφώρω ή εάν δι’ οιονδήποτε λόγον δεν κατέστη εφικτή η άμεσος εις το ακροατήριον εισαγωγή της υποθέσεως, κατά το άρθρ. 115 του παρόντος νόμου ή εάν παρίσταται ανάγκη ανακρίσεως προς βεβαίωσιν της συμμετοχής και άλλων συναιτίων ή της εκτελέσεως συναφών αδικημάτων, ο Εισαγγελεύς απευθύνεται εις τον ανακριτήν, όστις υποχρεούται όπως περατώση την ανάκρισιν εντός τεσσαράκοντα πέντε ημερών από της εις αυτόν περιελεύσεως της σχετικής δικογραφίας». Η παρ. 2 τροποποιηθείσα δια του άρθρ. 24 Ν.Δ. 2493/1953 (τόμ. 8 σελ. 84,01), αντικατεστάθη ως άνω δια του άρθρ. 6 Νόμ. 332/1976 (κατωτ. αριθ. 49). 3.Διαρκούσης της ανακρίσεως, εφαρμόζονται αι διατάξεις των παρ. 4, 5 και 8 του άρθρ. 2 και των άρθρ. 3 και 5 του Ψηφίσματος της 16 Δεκ. 1924. Δια του άρθρ. 591 της νέας Ποιν. Δικ. κατηργήθη το ανωτέρω Ψήφισμα. 4.«Περατωθείσης της ανακρίσεως, δύναται ο Εισαγγελεύς, συμφωνούντος του ανακριτού, να παραπέμψη τον κατηγορούμενον δι’ απ’ ευθείας κλήσεως εις το ακροατήριον. Κατά της τοιαύτης κλήσεως συγχωρείται εις τον κατηγορούμενον προσφυγή ενώπιον του Εισαγγελέως Εφετών κατά τας διατάξεις του άρθρ. 322 παρ. 1 και 2 του Κώδικος Ποινικής Δικονομίας εφαρμοζομένας και εν προκειμένω. Ο Εισαγγελεύς Εφετών εν παραδοχή της προσφυγής δύναται να διατάξη είτε την συμπλήρωσιν της ανακρίσεως ότε αύτη δέον να περατωθή εντός της δια της παρ. 2 του παρόντος άρθρου τασσομένης προθεσμίας, είτε την υποβολήν της υποθέσεως εις το  συμβούλιον, ότε τούτο δέον όπως αποφανθή περί της παραπομπής ή μη του κατηγορουμένου εις το ακροατήριον εντός 10 ημερών από της εις αυτό περιελεύσεως της δικογραφίας μετά της επ’ αυτής εισαγγελικής προτάσεως. 5.Αποφανθέντος του συμβουλίου ότι δεν υπάρχει αφορμή προς κατηγορίαν, το βούλευμα εισάγεται εντός 5 ημερών από της εκδόσεώς του υπό του παρ’ Εφέταις Εισαγγελέως προς επικύρωσιν ή μεταρρύθμισιν εις το Συμβούλιον των Εφετών, όπερ οφείλει να αποφανθή εντός ετέρων 5 ημερών κατά τα εις τα άρθρ. 318 και επ. του Κώδικος Ποινικής Δικονομίας οριζόμενα. Η εις το ακροατήριον εισαγωγή της υποθέσεως δέον να γίνεται εντός προθεσμίας 15 ημερών το βραδύτερον από της παρελεύσεως των προς άσκησιν εφέσεως ή αναιρέσεως προθεσμιών. Το δικαστήριον κατά πάσαν περίπτωσιν δύναται ν’ αναβάλη την συζήτησιν της υποθέσεως δια κρείσσονας αποδείξεις εις ρητήν δικάσιμον μη απέχουσαν περισσότερον των 15 ημερών από της αρχικώς ορισθείσης ημέρας συζητήσεως». Αι παρ. 4 και 5 αντικατεστάθησαν ως άνω δια του άρθρ. 6 Νόμ. 332/1976 (κατωτ. αριθ. 49). (Μετά την σελ. 180(β) Σελ. 180,01 Τεύχος 599-Σελ. 71 - 300 Τελωνειακός Κώδικας 30.Β.α.2 - 301 30.Β.α.2 Τελωνειακός Κώδικας 6.Αι διατάξεις της Ποινικής Δικονομίας εφαρμόζονται κατά τα λοιπά εφ’ όσον δεν αντίκεινται εις τας του νόμου τούτου. Το Δημόσιον δύναται να προβάλη τας περί αποζημιώσεως απαιτήσεις του, παριστάμενον ως πολιτικώς ενάγον, και το πρώτον επ’ ακροατηρίου δια των νομίμων αντιπροσώπων του ή δια του ειδικήν εντολήν του Υπουργού των Οικονομικών έχοντος Εισαγγελέως. Η τοιαύτη προβολή των απαιτήσεων του Δημοσίου δεν επιτρέπεται το πρώτον παρ’ εφέταις. «Αι περί αποζημιώσεως απαιτήσεις του Δημοσίου δεν δύνανται να περιλαμβάνωσι τα οφειλόμενα αυτώ τέλη, φόρους, δασμούς και δικαιώματα». Η τελευταία εντός « » περίοδος προσετέθη δια του άρθρ. 7 παρ. 2 Α.Ν. 1514/1950. 7.Κατά της καταδικαστικής αποφάσεως επιτρέπεται το ένδικον μέσον της εφέσεως, όταν επεβλήθη ποινή φυλακίσεως υπερβαίνουσα το έτος. Η έφεσις δεν έχει ανασταλτικήν δύναμιν, ουδ’ επιτρέπεται μετ’ αυτήν προσωρινή επί εγγυήσει απόλυσις. Κατά τα λοιπά ισχύουσιν αι σχετικαί διατάξεις της Ποιν. Δικονομίας. 8.(Καταργήθηκε από την παρ. 14 του άρθρ. 5 Νόμ. 1738/18-20 Νοεμ. 1987 (ΦΕΚ Α΄ 200), τόμ. 1 σελ. 116,55). Το άρθρ. 122 αντιστοιχεί προς το παλαιόν άρθρ. 135 Νόμ. 1165/1918, αντικατασταθέν και αριθμηθέν ως άνω δια του άρθρ. 23 Α.Ν. 2081/1939. Άρθρον 123 «1.Κατά πάσαν επ’ ακροατηρίου συζήτησιν, καλούνται υπό του Εισαγγελέως, εκτός των κατηγορουμένων και καθ’ ας διατυπώσεις και προθεσμίας καλούνται ούτοι, και οι εκ της προανακρίσεως ενδεικνυόμενοι ως αλληλεγγύως μετ’ αυτών αστικώς συνυπεύθυνοι κατά τα άρθρ. 108 και 109 του παρόντος, οίτινες έχουσι πάντα τα κατά την Ποιν. Δικονομίαν παρεχόμενα εις τον κατηγορούμενον δικαιώματα, άμα ως επιδοθή αυτοίς η προς εμφάνισιν εις το ακροατήριον κλήσις. 2.Ο μετασχών της συζητήσεως αστικώς υπεύθυνος δύναται να ασκήση πάντα τα εις τον κατηγορούμενον ανήκοντα ένδικα μέσα κατά της καταδικαστικής αποφάσεως, αλλά ως προς μόνον το αναγνωρίζον την αστικήν αυτού ευθύνην μέρος αυτής. Ασκηθέντος ενδίκου τινός μέσου υπό του κατηγορουμένου το επί τούτο κρίνον δικαστήριον επιλαμβάνεται και του περί της ευθύνης των αστικώς συνυπευθύνων κεφαλαίου της αποφάσεως και αν δεν στρέφεται κατ’ αυτού το υπό του κατηγορουμένου ασκηθέν ένδικον μέσον και όταν ακόμη δεν ενεφανίσθη ο αστικώς υπεύθυνος. 3.Ο αστικώς υπεύθυνος και αν δεν κλητευθή κατά την παρ. 1 του άρθρου τούτου, δικαιούται πάντοτε να παρέμβη εκουσίως, εις την ποινικήν δίκην, και παρ’ Εφέταις το πρώτον, αλλά μέχρι της ενάρξεως της αποδεικτικής διαδικασίας. Ο κλητευθείς ή εκουσίως παρεμβάς δύναται ν’ αποβληθή της ποινικής διαδικασίας τη αιτήσει του ή αυτεπαγγέλτως, εφ’ όσον, κατά την κρίσιν του δικαστηρίου, δεν φέρη την ιδιότητα του κατά τα άρθρ. 108 και 109 του νόμου τούτου αστικώς συνυπευθύνου». Το άρθρ. 123 αντιστοιχεί προς το παλαιόν άρθρ. 136 Νόμ. 1165/1918, αντικατασταθέν και αριθμηθέν ως άνω δια του άρθρ. 24 Α.Ν. 2081/1939. Άρθρον 124 «Οιοσδήποτε οικονομικός υπάλληλος (Οικ. Επιθεωρητής Τελωνείων, Υπάλληλος Τελωνείου, Εφορίας καπνού, Οικονομικής Εφορίας, Ταμείου κλπ.) ή εισπράκτωρ ή Τελωνοφύλαξ ή έτερος βαθμούχος του Σώματος της Τελωνοφυλακής και της οικονομικής αστυνομίας κατά θάλασσαν, ενεργών ανακριτικάς πράξεις επί λαθρεμπορία ή συμμετασχών εις αυτάς δεν αποκλείεται να εξετασθή ως μάρτυς κατά την επ’ ακροατηρίου διαδικασίαν». Το άρθρ. 124 αντιστοιχεί προς το παλαιόν άρθρ. 137 Νόμ. 1165/1918, αντικατασταθέν και αριθμηθέν ως άνω δια του άρθρ. 25 Α.Ν. 2081/1939. Άρθρον 125 «Οσάκις κατάσχεται το αντικείμενον της λαθρεμπορίας ή το μεταγωγικόν μέσον αυτής, χωρίς ν’ ανακαλυφθή ο δράστης ούτε εκ της ανακρίσεως, ο Εισαγγελεύς εισάγει την υπόθεσιν εις το Πλημμελειοδικείον το οποίον αποφασίζει περί της δημεύσεως των κατασχεθέντων». Το άρθρ. 125 αντιστοιχεί προς το παλαιόν άρθρ. 138 Νόμ. 1165/1918, αντικατασταθέν και αριθμηθέν ως άνω δια του άρθρ. 26 Α.Ν. 2081/1939. άρθρ. 11 δηλωτικόν. 4.Εν ελλείψει Ελληνικής Προξενικής αρχής εν τω λιμένι της φορτώσεως, ο πλοίαρχος οφείλει να συντάξη πρόχειρον δηλωτικόν εφ’ απλού χάρτου προ του κατάπλου εις Ελληνικόν Λιμένα και εις απόστασιν δέκα χιλιομέτρων από της ακτής, αναγράφων εις αυτό το φορτίον και τα εφόδια του πλοίου. 5.Η τελωνειακή αρχή οφείλει να προσαρτά το κατά τας ανωτέρω παραγράφους δηλωτικόν εις το κατά το άρθρ. 11 κατατιθέμενον δηλωτικόν ή εν περιπτώσει επιστροφής του εις το απόσπασμα αυτού. «6.Τα υπό του άρθρου τούτου προβλεπόμενα έν ή πλείονα δηλωτικά υποχρεούται ο πλοίαρχος να αντιγράφη δια μελάνης άνευ διορθώσεων, απαλείψεων και αλλοιώσεων εις το ημερολόγιον του πλοίου προ του απόπλου τούτου δια τας Ελληνικάς ακτάς. Η δι’ οιονδήποτε λόγον μη επίδειξις ή απώλεια του «ημερολογίου», εφ’ όσον δεν αποδεικνύεται ανωτέρα βία, λογίζεται ως μη τήρησις αυτού επαγομένη τας επί ταύτη κυρώσεις. Η ανωτέρω υποχρέωσις προς αντιγραφήν των δηλωτικών εις το ημερολόγιον, επεξετάθη και εις τα πλοιάρια κάτω των 10 κόρων, υπεχρεώθησαν δε τα πλοιάρια ταύτα, εκτελούντα πλόας μετά της αλλοδαπής, εις την τήρησιν Ημερολογίου κατά τους όρους και διατυπώσεις τους καθοριζομένους δια τα πλοία. (Απόφ. Υπ. Οικονομικών Τ.8060 της 27 Σεπτ. 1948 Φ.Ε.Κ. 155/Β/1948). Ο Υπουργός των Οικονομικών δύναται δι’ αποφάσεων αυτού, εκδιδομένων μετά γνώμην του Τμήματος Τελωνειακών Νόμων της Διαρκούς Επιτροπής Δασμολογίου και Εμπορικών Συμβάσεων και δημοσιευομένων δια της Εφημερίδος της Κυβερνήσεως, να καταργή ή συμπληροί τα ως άνω μέτρα, δι’ ων σκοπείται η πρόληψις του λαθρεμπορίου, ως και να επεκτείνη τα επί τη βάσει της παρούσης παραγράφου καθιερούμενα ή ληφθησόμενα μέτρα και εις πλοιάρια κάτω των δέκα κόρων». Η παρ. 6 προσετέθη δια της παραγρ. 2 άρθρ. 2 Α.Ν. 791/1948. - 225 30.Β.α.2 Τελωνειακός Κώδικας Άρθρον 126 «1.Πας αξιών δικαίωμα επί κατασχεθέντων αντικειμένων ή μεταγωγικών μέσων λαθρεμπορίας, είτε ανεκαλύφθη ο δράστης αυτής είτε μη, αν θέλη να αμφισβητήση την δήμευσιν αυτών δύναται να υποβάλη τας αξιώσεις αυτού δι’ αιτήσεως προς τον Εισαγγελέα. Η αίτησις εισάγεται εις το Πλημμελειοδικείον και συζητείται συν τη κυρία συζητήσει, καθ’ ην καλείται και ο υποβαλών την αίτησιν αυτού. Το δικαστήριον αποφαίνεται περί της αιτήσεως και, αν δεν αποφανθή υπέρ της δημεύσεως, διατάσσει την απόδοσιν των κατασχεθέντων ή του εκπλειστηριάσματος εις τον δικαιούχον. 2.Την εις τον δικαιούχον απόδοσιν διατάσσει το δικαστήριον και εξ επαγγέλματος, όταν κρίνη ότι δεν υπάρχει περίπτωσις δημεύσεως. 3.Αν η αποφαινομένη περί της δημεύσεως απόφασις του δικαστηρίου είναι η καταδικάζουσα τον δράστην, καθίσταται τελεσίδικος,άμα ως παρέλθωσιν αι νόμιμοι προθεσμίαι των ενδίκων μέσων ως προς τον καταδικασθέντα. Ο τρίτος δ’ έχων αξιώσεις επί των δη(Αντί για τη σελ. 181(α) Σελ. 181(β) Τεύχος 1-83 Σελ. 67 - 302 Τελωνειακός Κώδικας 30.Β.α.2 μευομένων δια της αποφάσεως αντικειμένων, δεν δύναται να προσβάλη δι’ ενδίκων μέσων την απόφασιν, δύναται όμως να παρέμβη και υποβάλη τας αξιώσεις του κατά πάσαν συζήτησιν της υποθέσεως, συνεπεία ενδίκων μέσων του καταδικασθέντος. 4.Αν η αποφαινομένη περί της δημεύσεως απόφασις του δικαστηρίου δεν περιέχη διάταξιν, καταδικάζουσαν τον δράστην της λαθρεμπορίας, δύναται να ανακοπή υπό παντός έχοντος αξιώσεις επί των δημευομένων αντικειμένων, μη κληθέντος δε να παραστή κατά την συζήτησιν, εφ’ ης εξεδόθη εντός προθεσμίας ημερών εξήκοντα, αρχομένην από της επιούσης της ημέρας της εκδόσεώς της. Επί της ανακοπής αποφαίνεται το Πλημμελειοδικείον, η δε απόφασις αυτού είναι τελεσίδικος, ουδενός επιτρεπομένου κατ’ αυτής ενδίκου μέσου». Το άρθρ. 126 αντιστοιχεί προς το παλαιόν άρθ. 139 Νόμ. 1165/1918, αντικατασταθέν και αριθμηθέν ως άνω δια του άρθρ. 27 Α.Ν. 2081/1939. «Άρθρ.126Α.-1.Εάν ως αντικείμενον λαθρεμπορίας ή ως μεταγωγικόν μέσον των αποτελούντων το αντικείμενον αυτής λαθρεμπορευμάτων κατεσχέθη αυ/τον, ο κατασχών, ή η παρ’ η ούτος τελεί υπηρεσία, παραδίδει τούτο μετ’ αντιγράφου της εκθέσεως κατασχέσεως εις την τελωνειακήν αρχήν, εν τη περιφερεία της οποίας διεπράχθη η λαθρεμπορία, συντασσομένης εκθέσεως παραδόσεως και παραλαβής, επισυνάπτει, δε, εις την προς τον Εισαγγελέα υποβαλλομένην προανάκρισιν εν πρωτοτύπω την έκθεσιν κατασχέσεως και την τοιαύτην παραδόσεως και παραλαβής και κοινοποιεί εις την Τελωνειακήν Αρχήν και την εν τη περιφερεία αυτής υπηρεσίαν του Οργανισμού Διαχειρίσεως Δημοσίου Υλικού (ΟΔΔΥ) αντίγραφον του διαβιβαστικού εγγράφου της προανακρίσεως. 2.Η Τελωνειακή αρχή, εις την οποίαν παρεδόθη το αυτοκίνητον, εφ’ όσον συντρέχει περίπτωσις, συντάσσει έκθεσιν επαληθεύσεως, δια της οποίας προσδιορίζει τους δια την εισαγωγήν του αυτοκινήτου αναλογούντας δασμούς, φόρους, τέλη, εισφοράς και λοιπά δικαιώματα, αντίγραφον δε της εκθέσεως ταύτης αποστέλλει και εις τον Εισαγγελέα. 3.Το κατασχεθέν αυτοκίνητον μετ’ αντιγράφου της εκθέσεως κατασχέσεως τούτου, αντιγράφου της εκθέσεως παραδόσεως και παραλαβής αυτού, ως και αντιγράφου της αφορώσης εις την εισαγωγήν τούτου εκθέσεως επαληθεύσεως, παραδίδεται υπό της τελωνειακής αρχής εις την εν τη περιφερεία αυτής υπηρεσίαν του ΟΔΔΥ προς φύλαξιν, συντασσομένου πρωτοκόλλου παραδόσεως και παραλαβής, αντίγραφον του οποίου αποστέλλεται υπό της Τελωνειακής αρχής εις τον Εισαγγελέα. Σελ. 182(β) Τεύχος 1-83 Σελ. 68 4.Ο ΟΔΔΥ, άμα τη υπ’ αυτού παραλαβή του αυτοκινήτου, συντάσσει περί της εν τω εσωτερικώ, αξίας τούτου έκθεσιν κοστολογήσεως, εις την οποίαν γίνεται λεπτομερής μνεία των στοιχείων της ταυτότητος αυτού, ως και της καταστάσεως, εις την οποίαν τούτο ευρίσκεται, αποστέλλει δε αντίγραφον της εκθέσεως ταύτης εις την Τελωνειακήν αρχήν και τον Εισαγγελέα. 5.Το Συμβούλιον των Πλημμελειοδικών, εάν κατά την κρίσιν αυτού συντρέχη η εν παρ. 4 του άρθρ. 107 περίπτωσις μη δημεύσεως του κατασχεθέντος αυτοκινήτου, δύναται τη αιτήσει του ιδιοκτήτου, επί της οποίας αποφαίνεται αμετακλήτως, να διατάξη την άρσιν της κατασχέσεως του αυτοκινήτου, και την απόδοσιν αυτού εις τον ιδιοκτήτην. Η προς τούτο δικαιοδοσία του συμβουλίου υφίσταται μόνον εφ’ όσον μεν υπόθεσις δεν εισήχθη εις το ακροατήριον του εις πρώτον βαθμόν αρμοδίου δικαστηρίου, το δε αυτοκίνητον δεν εξεποιήθη ουδέ διετέθη κατά την παρ. 8 του παρόντος άρθρου. Το δικαστήριον, μη δεσμευόμενον εκ του βουλεύματος, αποφαίνεται δια της τελειωτικής του αποφάσεως κατά περίπτωσιν συμφώνως προς τα εν παρ. 1-3 του άρθρ. 107 ή τα εν τέλει της παρ. 4 του αυτού άρθρου οριζόμενα. - 303 30.Β.α.2 Τελωνειακός Κώδικας 6.Το Συμβούλιον Πλημμελειοδικών, δύναται, επίσης, τη αιτήσει του ιδιοκτήτου, (επί της οποίας αποφαίνεται αμετακλήτως), να διατάξη εν πάση περιπτώσει, εντός του κατά την προηγουμένην παράγραφον χρόνου, την άρσιν της κατασχέσεως του αυτοκινήτου και την εις τον ιδιοκτήτην απόδοσιν αυτού, επί τη καταθέσει χρηματικής εγγυήσεως, ισοπόσου προς την εν τω εσωτερικώ αξίαν τούτου. Η μέσα σε ( ) φράση απαλείφθηκε από την παρ. 3 άρθρ. 4 Νόμ. 1567/1985 (ΦΕΚ Α΄ 171) (κατωτ. σελ. 226,571) (Διόρθ. σφαλμ. στο ΦΕΚ Α΄ 200/27 Νοεμ. 1985). Η εγγύησις αύτη επέχει θέσιν τιμήματος πωλήσεως του κατασχεθέντος αυτοκινήτου και υπόκειται εις την κατά το άρθρ. 107 δήμευσιν, εφαρμοζομένης αναλόγως και της δευτέρας περιόδου της παρ. 6 του αυτού άρθρου. «Το συμβούλιο πλημμελειοδικών, μετά από αίτηση του ιδιοκτήτη αυτοκινήτου που υπήρξε μέσο ή αντικείμενο λαθρεμπορίας, διατάσσει την απόδοσή του σ’ αυτόν ή ορίζει αυτόν ως μεσεγγυούχο, χωρίς επιβολή χρηματικής εγγύησης, εφόσον α)δεν διώκεται ποινικά ως αυτουργός ή συμμέτοχος για πράξη λαθρεμπορίας ή άλλης συναφούς με αυτή και β)εφόσον απέκτησε το αυτοκίνητο καλόπιστα και δεν μπορούσε ενόψει του είδους, του τρόπου και των λοιπών συνθηκών να προβλέψει ότι ήταν μέσο ή αντικείμενο λαθρεμπορίας ή συναφούς με αυτή πράξης, επιφυλασσομένων των διατάξεων για απαιτήσεις του Δημοσίου από δασμούς και λοιπούς φόρους. Στις περιπτώσεις της παραγράφου αυτής το βούλευμα υπόκειται σε ένδικα μέσα κατά τους ορισμούς του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας». Τα μέσα σε « » εδάφια προστέθηκαν από την παρ. 4 άρθρ. 4 Νόμ. 1567/1985 (ΦΕΚ Α΄ 171) (κατωτ. σελ. 226,571) (Διόρθ. σφαλμ. στο ΦΕΚ Α΄ 200/27 Νοεμ. 1985). 7.Παν βούλευμα ή απόφασις περί άρσεως της κατασχέσεως του αυτοκινήτου και αποδόσεως αυτού εις τον ιδιοκτήτην, ως και πάσα απόφασις περί δημεύσεως τούτου, κοινοποιείται υπό του εισαγγελέως εις την τελωνειακήν αρχήν και τον ΟΔΔΥ, γνωστοποιουμένης αυτοίς και της ημερομηνίας του αμετακλήτου. Εάν εντός έτους από της κατασχέσεως δεν εξεδόθη ή δεν κατέστη αμετάκλητον τοιούτον βούλευμα ή απόφασις, ο εισαγγελεύς προβαίνει εις σχετικήν ανακοίνωσιν προς τας αυτάς υπηρεσίας. 8.Ο ΟΔΔΥ μετά παρέλευσιν προθεσμίας τριών μηνών από του αμετακλήτου της αποφάσεως ή του βουλεύματος περί άρσεως της κατασχέσεως του αυτοκινήτου και αποδόσεως αυτού εις τον ιδιοκτήτην, εφ’ όσον εντός της προθεσμίας ταύτης δεν  παρελήφθη τούτο υπό του ιδιοκτήτου, προβαίνει εις την εκποίησιν αυτού ή εις την διάθεσιν τούτου εις δημοσίαν υπηρεσίαν. Ομοία εκποίησις ή διάθεσις ενεργείται υπό του ΟΔΔΥ μετά παρέλευσιν έτους από της κατασχέσεως του αυτοκινήτου, εφ’ όσον εν τω μεταξύ δεν εξεδόθη, ή δεν κατέστη αμετάκλητον, βούλευμα ή απόφασις περί άρσεως της κατασχέσεως αυτού και αποδόσεως τούτου εις τον ιδιοκτήτην ή δεν εξεδόθη, ή δεν κατέστη αμετάκλητος, απόφασις περί δημεύσεως του αυτοκινήτου. 9.Η κατά την προηγουμένην παράγραφον εκποίησις ή διάθεσις γίνεται κατά τας εκάστοτε ισχυούσας διατάξεις περί της υπό του ΟΔΔΥ εκποιήσεως ή διαθέσεως αυτοκινήτων ανηκόντων εις την κυριότητα του Δημοσίου, εφαρμοζομένας και εν προκειμένω αναλόγως. 10.Εάν μετά την εκποίησιν ή διάθεσιν του κατασχεθέντος αυτοκινήτου διετάχθη δια βουλεύματος ή αποφάσεως, αμετακλήτου, η απόδοσις αυτού εις τον ιδιοκτήτην καταβάλλεται εις τούτον δια του ΟΔΔΥ ως αποζημίωσις, ποσόν ίσον προς την εν τη εκθέσει κοστολογήσεως οριζομένην αξίαν του αυτοκινήτου, ή το εκ της εκποιήσεως αυτού τίμημα, εάν τούτο είναι ανώτερον, εξαντλουμένης ούτω της ευθύνης του Δημοσίου. 11.Δύναται δι’ αποφάσεων του Υπουργού των Οικονομικών δημοσιευομένων δια της Εφημερίδος της Κυβερνήσεως, να ρυθμίζωνται ειδικώτεραι λεπτομέρειαι της κατά τας παρ. 9 και 10 του παρόντος άρθρου εκποιήσεως ή διαθέσεως. 12.Επί των κατά το παρόν άρθρον αυτοκινήτων εφαρμόζονται κατά τα λοιπά αι διατάξεις του παρόντος κώδικος. 13.Κατασχεθέντα αυτοκίνητα, των οποίων διετάχθη η απόδοσις προ της ισχύος του παρόντος νόμου, κατ’ άρθρ. 107 παρ. 4 ή 116 παρ. 2, ή των οποίων διετάχθη η οριστική απόδοσις δια βουλεύματος ή αποφάσεως εκδοθέντων επί της κατ’ ουσίαν κατηγορίας, μη παραληφθέντα υπό του ιδιοκτήτου εντός προθεσμίας τριών μηνών, αφ’ ης κατέστη αμετάκλητον το περί αποδόσεως βούλευμα ή απόφασις, εκποιούνται ή διατίθενται κατά τας διατάξεις των προηγουμένων παραγράφων. Ομοία εκποίησις ή διάθεσις αυτοκινήτων, κατασχεθέντων προ της ισχύος του παρόντος, ενεργείται και εάν παρήλθεν έτος από της κατασχέσεως χωρίς εν τω μεταξύ να εκδοθή ή καταστή αμετάκλητον βούλευμα ή απόφασις περί αποδόσεως. Εις τας ανωτέρω περιπτώσεις, εάν δεν συνετάγησαν εκθέσεις επαληθεύσεως ή κοστολογήσεως, αύται συντάσσονται εντός μηνός από της ισχύος του παρόντος». Το άρθρ. 126Α προσετέθη δια του άρθρ. 1 Νόμ. 739/1977 (κατωτ. αριθ. 54) (Αντί για τη σελ. 182,01(α) Σελ. 182,01(β) Τεύχος 1-83 Σελ. 69 - 304 Τελωνειακός Κώδικας 30.Β.α.2 «14.Με απόφαση του Υπουργού Οικονομικών μπορεί να ορισθεί ότι εξαιρείται από την παράδοση στον Ο.Δ.Δ.Υ. ένα ή περισσότερα αυτοκίνητα από εκείνα που έχουν κατασχεθεί ως αντικείμενα λαθρεμπορίας ή ως μεταφορικά μέσα λαθρεμπορευμάτων, καθώς και ότι ανατίθεται η φύλαξή τους σε ορισμένο τελωνείο. Μετά την περιέλευση της κυριότητας των αυτοκινήτων αυτών στο Δημόσιο λόγω παρόδου των προθεσμιών που αναγράφονται στην παρ. 8, ο Υπουργός Οικονομικών με απόφασή του διαθέτει τα αυτοκίνητα αυτά, είτε στις τελωνειακές αρχές που είναι αρμόδιες για τη δίωξη του λαθρεμπορίου και των ναρκωτικών, είτε στην Υπηρεσία Ελέγχου Διακίνησης Αγαθών και τα παραρτήματά της. Αν διαπιστωθεί ότι τα αυτοκίνητα αυτά δεν είναι κατάλληλα για τις ανάγκες των πιο πάνω υπηρεσιών, ο Υπουργός Οικονομικών με όμοια απόφασή του διατάσσει την απόδοσή τους στον Ο.Δ.Δ.Υ. Αν μετά τη διάθεση του αυτοκινήτου που κατασχέθηκε διατάχθηκε αμετακλήτως με βούλευμα ή δικαστική απόφαση η απόδοσή του στον ιδιοκτήτη, καταβάλλεται σε αυτόν ως πλήρης αποζημίωση μόνο ποσό ίσο με την αξία του αυτοκινήτου, όπως αυτή ορίζεται στην έκθεση κοστολόγησης, στην οποία υπολογίζονται ή όχι, κατά περίπτωση, οι δασμοί, οι φόροι και οι εισφορές που φέρεται ότι έχουν καταβληθεί, και που συντάσσεται αμέσως μετά την έκδοση της απόφασης του Υπουργού Οικονομικών για φύλαξη του αυτοκινήτου που κατασχέθηκε. Η έκθεση κοστολόγησης συντάσσεται στην περίπτωση αυτήν από τον προϊστάμενο του τελωνείου κατάσχεσης του αυτοκινήτου, τον αρμόδιο επιθεωρητή τελωνείων και ένα μηχανολόγο μηχανικό της διεύθυνσης τεχνικών υπηρεσιών της οικείας νομαρχίας. Οι αποφάσεις του Υπουργού Οικονομικών της παραγράφου αυτής κοινοποιούνται στον Ο.Δ.Δ.Υ., καθώς και στην αρμόδια για τη σχετική λαθρεμπορία εισαγγελική αρχή. Στις περιπτώσεις της παραγράφου αυτής, οι κοινοποιήσεις που ενεργούνται από την εισαγγελική αρχή γίνονται προς το οικείο τελωνείο φύλαξης αντί για τον Ο.Δ.Δ.Υ. Κατά τα λοιπά εφαρμόζονται αναλόγως οι διατάξεις των προηγούμενων παραγράφων». Η παρ. 14 προστέθηκε από το άρθρ. 17 Νόμ. 1798/1988 (ΦΕΚ Α΄ 166) (Τόμ. 28Α, σελ. 320,508). Άρθρον 127 (Μεταβατικαί διατάξεις) Άρθρον 128 Συνιστάται «Διοικητικόν Δικαστήριον των Φορολογικών Παραβάσεων» εδρεύον εν Αθήναις και συνεδριάζον εν τω Υπουργείω των Οικονομικών.  Σελ. 182,02(β) Τεύχος 1-83 Σελ. 70 Το Δικαστήριον τούτο συγκροτείται κατά τας διατάξεις του άρθρ. 21 του Νόμ. 971 της 21 Οκτ. 1917 «περί φορολογίας του οινοπνεύματος» και διέπεται υπό πασών των διατάξεων του αυτού άρθρου εφ’ όσον δεν τροποποιούνται δια του παρόντος. «Καθήκοντα εισηγητού παρά τω Δικαστηρίω τούτω εκτελεί ο κατ’ εκδικαζόμενον εκάστοτε αντικείμενον αρμόδιος Τμηματάρχης, αναπληρούμενος εν περιπτώσει απουσίας ή κωλύματος δι’ ετέρου οικονομικού υπαλλήλου οριζομένου δι’ αποφάσεως του Υπουργού των Οικονομικών». Το άρθρ. 128 αντιστοιχεί προς το παλαιόν άρθρ. 119 Νόμ. 1165/1918, αριθμηθέν ως άνω δια του άρθρ. 29 Α.Ν. 2081/1939 δι’ ου κατηργήθη η β΄ παράγραφος αυτού. Η εντός « » περίοδος αντικατεστάθη ως άνω δια του άρθρ. 11 Νόμ. 2096/1952. Άρθρον 129 «Διαρκούσης της κατά τον Α.Ν. της 11 Ιαν. 1936 και κατά το άρθρ. 1 του Α.Ν. 392 του 1936 διαταχθείσης αναστολής της ποινικής διώξεως, αναστέλλεται και η πρόοδος του χρόνου της παραγραφής του αξιοποίνου της παραβάσεως». Το άρθρ. 129 προσετέθη δια του άρθρ. 30 Α.Ν. 2081/1939. Τα παλαιά άρθρ. 128-131 κατηργήθησαν δια του άρθρ. 31 του αυτού Α. Νόμου. Άρθρον 130 1.Κατά την έννοιαν του παρόντος νόμου, εμπόρευμα είναι παν ενσώματον κινητόν αντικείμενον. 2.Ως προς τας αποσκευάς των ταξειδιωτών δεν απαιτείται η κατά τα εδάφια α΄ και β΄ του άρθρ. 100 άδεια να η έγγραφος. Σημειωτέον ότι η παρ. 2 αναφέρεται εις το αρχικόν κείμενον του άρθρ. 100. 3.Ως αποσκευαί, κατά την έννοιαν του παρόντος νόμου, λογίζονται μόνα τα αντικείμενα τα υπό του ταξειδιώτου συναποκομιζόμενα προς ατομικήν και οικογενειακήν αυτού χρήσιν. - 305 30.Β.α.2 Τελωνειακός Κώδικας Άρθρον 131 1.Πλοίον, κατά την έννοιαν του παρόντος νόμου, θεωρείται παν μεταγωγικόν μέσον, ανεξαρτήτως της κινούσης αυτό δυνάμεως ικανόν να ενεργήση την εις άλλον λιμένα ή όρμον μεταφοράν των εν αυτώ τιθεμένων εμπορευμάτων. 2.Λέμβος, κατά την έννοιαν του παρόντος νόμου, θεωρείται παν μεταγωγικόν μέσον, χρησιμεύον μόνον προς εκφόρτωσιν ή μεταφοράν εμπορευμάτων εν τω αυτώ λιμένι ή όρμω. Άρθρον 132 1.Καταργούνται: Ο νόμος της 19/31 Μαρτ. 1843 περί οργανισμού των τελωνείων του Κράτους. Ο νόμος της 7 Απρ. 1843 περί τελωνειακού δικαιώματος των μεταφερομένων εντός του Κράτους εμπορευμάτων. Ο νόμος ΧΞΘ΄ της 7 Αυγ. 1861 περί μεταρρυθμίσεως διατάξεών τινων του τελωνειακού οργανισμού. Το ΜΗ΄ ψήφισμα της 1 Ιουλ. 1863 περί των τελωνειακών δικαιωμάτων. Ο νόμος ΧΙΣΤ΄ της 13 Ιουν. 1877 περί τροποποιήσεως διατάξεων του Τελωνειακού νόμου. Ο νόμος ΩΙΑ΄ της 15 Απρ. 1880 περί τροποποιήσεως τελωνειακών τινων διατάξεων. Ο νόμος ΑΦΙΓ΄ της 28 Μαΐου 1887 περί συμπληρώσεως και μεταρρυθμίσεως διατάξεων των τελωνειακών νόμων. Ο νόμος ΑΨΑ΄ της 29 Μαΐου 1889 περί αμοιβής των καταμηνυόντων ή συλλαμβανόντων λαθρεμπορία, εκτός του άρθρ. 5 αυτού, αφορώντος τα είδη των μονοπωλίων και το τουμπεκίον, διατηρουμένων εν ισχύϊ, του οποίου όμως αντικαθίσταται η διάταξις «εν τοιαύτη περιπτώσει αι διατάξεις του από 13 Ιουν. 1877 ΧΙΣΤ΄ νόμου εφαρμόζονται μόνον εάν ο κάτοχος των ανωτέρω ειδών είχε ταύτα προς εμπορίαν» δια της διατάξεως «εν τοιαύτη περιπτώσει αι ποινικαί και αι περί αμοιβών διατάξεις του νόμου «περί Τελωνειακού Κώδικος» εφαρμόζονται μόνον εάν ο κάτοχος των ανωτέρω ειδών είχε ταύτα προς εμπορίαν». Ο νόμος ΑΩΜΖ΄ της 30 Μαΐου 1890 περί μεταρρυθμίσεως διατάξεών τινων των τελωνειακών νόμων. Ο νόμος ΑπϞΘ της 29 Φεβρ. 1892 περί μεταρρυθμίσεως διατάξεών τινων του τελωνειακού οργανισμού. Ο νόμος ΒΞΔ΄ της 31 Ιουλ. 1892 περί εφαρμογής των διατάξεων των άρθρ. 7, 8 και 9 του Νόμ. ΑΦΙΓ΄ κλπ. Τα άρθρ. 7, 8, 10, η παρ. γ΄ του άρθρ. 15, τα ΄Αρθρον 19 1.Επί τη απωλεία του κατά το εδ. 1 του άρθρ. 18 δηλωτικού, υποχρεούται ο πλοίαρχος εις παροχήν προσωπικής εγγυήσεως, όπως εντός εξαμήνου προθεσμίας προσαγάγη αντίγραφον αυτού και επιτρέπεται η αναχώρησις του πλοίου. 2.Επί τη απωλεία του κατά το εδ. 2 του άρθρ. 18 δηλωτικού, η τελωνειακή αρχή του λιμένος του κατάπλου του πλοίου, αιτείται παρά της προξενικής αρχής την αποστολήν αντιγράφου του κρατηθέντος παρ’ αυτής πρωτοτύπου και επιτρέπει την αναχώρησιν του πλοίου, αφού λάβη προσωπικήν εγγύησιν. 3.Η προσωπική εγγύησις ορίζεται εις ποσόν μη υπερβαίνον τας δραχ. (500)300.000. Το ποσόν της εγγυήσεως ηυξήθη ως άνω δια της υπ’ αριθ. Τ.1869 της 2 Μαρτ. 1949 αποφ. Υπ. Οικονομικών (ΦΕΚ 36/Β/49). άρθρ. 16, 17, 18, 19, 20 και 27 του νόμου ΒΡΚΑ΄ της 30 Δεκ. 1892 περί τελωνειακού δασμολογίου. Το άρθρ. 6 του νόμου ΒΡΝΗ΄ της 13 Φεβρ. 1893 περί προσωρινής ατελείας πρώτων υλών, επί τη εξαγωγή αυτών μεταποιημένων εις βιομηχανικά προϊόντα. Ο νόμος ΒΣϞΓ΄ της 10 Ιουλ. 1895 περί μεταρρυθμίσεως διατάξεών τινων των τελωνειακών νόμων. Ο νόμος ΒΥΙΖ΄ της 9 Απρ. 1896 περί μεταρρυθμίσεως άρθρων τινων του νόμου ΑπϞΘ΄ κλπ. Τα άρθρα 6, 13, 14, 15 και 16 του νόμου ΓΤ ϞΣΤ΄ της 15 Οκτ. 1909 και Πάσα διάταξις αντικειμένη εις τον παρόντα νόμον. Τα άρθρ. 130-132 τίθενται ως ηριθμήθησαν δια της παρ. 2 του άρθρ. 31 του Α.Ν. 2081/ 1939. Άρθρον 133 «1.Δια Β.Δ/των κανονισθήσονται τα της εσωτερικής οργανώσεως της λειτουργίας των τελωνειακών αρχών, η αρμοδιότης τούτων, τα καθήκοντα των τελωνειακών υπαλλήλων, τα του ελέγχου της διοικητικής διαχειρίσεως τούτων, ο κανονισμός της εσωτερικής υπηρεσίας της Διευθύνσεως Τελωνειακού Ελέγχου ως και τα του καταλογισμού παρ’ αυτής των τελωνειακών υπολόγων, τα της διαχειρίσεως των υπό της τελωνειακής υπηρεσίας παρεχομένων εις το κοινόν εντύπων (επιτρεπομένου να ορίζηται και τίμημα πωλήσεως αυτών), η χωρική δικαιοδοσία εκάστης τελωνειακής αρχής (και ο κατά το άρθρ. 67 τελων. περίβολος αυτής)». «2.Δι’ αποφάσεων του Υπουργού των Οικονομικών εκδιδομένων μετά γνώμην της Διαρκούς Επιτροπής Δασμολογίου και Εμπορικών Συμβάσεων (Τμήμα Τελωνειακών Νόμων) δύναται: α)να ορίζωνται τα τηρούμενα παρά των Τελωνειακών Αρχών βιβλία και τα χρησιμοποιούμενα παρ’ αυτών ή των συναλλασσομένων μετ’ αυτών έντυπα και β)να καταργώνται τινά των ήδη εν χρήσει βιβλίων και εντύπων δια πάσας ή ωρισμένας Τελωνειακάς Αρχάς. Δια των αυτών αποφάσεων δύναται να καθορίζηται ή μεταρρυθμίζηται ο τύπος των ανωτέρω βιβλίων ή εντύπων». Το άρθρ. 133 αντικατεστάθη και ηριθμήθη ως άνω δια του άρθρ. 32 Α.Ν. 2081/1939. Η παρ. 2 προσετέθη δια του άρθρ. 17 Α.Ν. 791/1948. Εξεδόθη σχετικώς η υπ’ αριθ. Τ. 114/7/1975 απόφ. Υπ. Οικονομικών περί τρόπου εξοφλήσεως των αποδείξεων παραλαβής αποσκευών επιβάτου (τόμ. 30Α σελ. 262,04). Εκδόθηκε σχετικά η αριθ. 5339/1138/13-19 Δεκ. 1984 (ΦΕΚ Β΄ 884) απόφ. Υπ. Οικονομικών, περί καθιερώσεως τελωνειακού εντύπου για εφοδιασμούς πλοίων με εγχώρια προϊόντα. (Αντί για τις σελ. 183(α)-184,01) Σελ. 183(β) Τεύχος Η72-Σελ. 49 - 306 Τελωνειακός Κώδικας 30.Β.α.2 Άρθρ.134.-«1.Με Π.Δ/τα, που εκδίδονται με πρόταση του Υπουργού Οικονομικών επιτρέπεται να προσαρμόζονται οι διατάξεις του παρόντος με τις πράξεις των αρμόδιων Οργάνων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που έχουν υποχρεωτική εφαρμογή και οι οποίες αναφέρονται σε θέματα που ρυθμίζονται με διαφορετικό τρόπο από τον παρόντα νόμο. 2.Με αποφάσεις του Υπουργού Οικονομικών που δημοσιεύονται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως καθορίζονται οι αναγκαίες λεπτομέρειες για την προσαρμογή των τελωνειακών διαδικασιών προς τις αντίστοιχες διαδικασίες όπως καθορίζονται με πράξεις των Κοινοτικών Οργάνων». Το άρθρ. 134 προστέθηκε από την παρ. 2 άρθρ. 28 Νόμ. 1473/1984, (ΦΕΚ Α΄ 127) (κατωτ. αριθ. 64). Άρθρον 20 1.Εμπορικόν πλοίον, κατά τον κατάπλουν ή απόπλουν αυτού ή και ναυλοχούν, υπόκειται εις την επίσκεψιν της τελωνειακής αρχής, επιφυλασσομένων των περί εμπορικών πλοίων ξένης σημαίας ιδιαιτέρων ορισμών των εν ισχύϊ διεθνών συμβάσεων. 2.Ανθισταμένου του πλοιάρχου εις την επίσκεψιν, ενεργείται αύτη τη συνδρομή της λιμενικής αρχής. «3.Δι’ αποφάσεως του Υπουργού των Οικονομικών καθορίζονται, εκάστοτε, τα της επισκέψεως υπό της Τελωνειακής Αρχής των πλοίων του Ελληνικού Βασιλικού Ναυτικού ως και παντός ετέρου πλοίου ανήκοντος ή χρησιμοποιουμένου υπό Κρατικών Υπηρεσιών». Η παρ. 3 προσετέθη υπό του άρθρ. 1 Νόμ. 2096/1952, εις εκτέλεσιν δε αυτής εξεδόθη η υπ’ αριθ.Τ.4963/1952 απόφασις (κατωτ. αριθ. 33). Δια του άρθρ. 4 παρ. 3 Α.Ν. 1631/1939 ωρίσθη ότι «Δια Β.Δ./των εκδιδομένων προτάσει του επί των Οικονομικών Υπουργού και των επί της Εμπορικής Ναυτιλίας ως και του Τύπου και Τουρισμού Υφυπουργών, επιτρέπεται να ορίζωνται κατά παρέκκλισιν των διατάξεων του Νόμ. 1165 του 1918 «περί τελωνειακού κώδικος», ως ούτος ετροποποιήθη και συνεπληρώθη μεταγενεστέρως, τα της τελωνειακής επιβλέψεως και του ελέγχου της κινήσεως εις τας Ελληνικάς θαλάσσας και τους λιμένας των υπό οιανδήποτε σημαίαν πλοίων αναψυχής ή ναυτικών αθλήσεων ως και αι συναφείς υποχρεώσεις των κυβερνητών και ιδιοκτητών αυτών». Άρθρον 21 1.Οι ενεργούντες την επίσκεψιν τελωνειακοί υπάλληλοι οφείλουσι να προβαίνωσιν εις την σφράγισιν των εφοδίων, όταν ταύτα υπερβαίνωσι την αναλογίαν των αναγκών του πληρώματος κατά τον χρόνον της εν τω λιμένι παραμονής. «Ειδικώς προκειμένου περί πλοίων προερχομένων εκ του εξωτερικού εκτελούντων ομαδικά ταξίδια αναψυχής δεν ενεργείται σφράγισις του διαμερίσματος τροφών και εφοδίων του πλοίου, επιτρεπομένης της χρησιμοποιήσεως των εφοδίων τούτων και δια τας ανάγκας των επιβατών κατά τον χρόνον της εις τα Ελληνικά ύδατα παραμονής των. Κατ’ εξαίρεσιν των εν τω προηγουμένω εδαφίω οριζομένων, επιτρέπεται εις τον Υπουργόν των Οικονομικών, όπως δι’ ειδικών διαταγών του επιβάλλη εις ωρισμένας περιπτώσεις και δι’ ειδικούς λόγους την σφράγισιν του διαμερίσματος τροφών και εφοδίων και των πλοίων τούτων κατά τα εν τω πρώτω εδαφίω οριζόμενα». Τα εντός «» εδάφια προσετέθησαν δια του άρθρ. 2 Νόμ. 2787/1954. 2.Η τελωνειακή αρχή έχει το δικαίωμα να παραλαμβάνη εν ταις αποθήκαις του τελωνείου τα εφόδια, υποχρεουμένη προς τούτο, όταν πρόκειται περί ειδών μονοπωλίου ή υποκειμένων εις φόρον καταναλώσεως, επιστρέφει δε ταύτα κατά την αναχώρησιν του πλοίου. 3.Οι πλοίαρχοι οφείλουσι να επιδεικνύωσιν εις τους ενεργούντας την επίσκεψιν τελωνειακούς υπαλλήλους πάντα τα εν τω πλοίω εμπορεύματα, να ανοίγωσι τα κλειστά μέρη του πλοίου και να διευκολύνωσι την εκτέλεσιν της υπηρεσίας ταύτης. Άρθρον 22 1.Οσάκις πλοία, εξ ανωτέρας βίας προσορμιζόμενα, έχουσιν ανάγκην επισκευής, οι πλοίαρχοι, αφού συμμορφωθώσι προς τας  περί δηλωτικών διατυπώσεις, δύνανται, κατόπιν αδείας της τελωνειακής αρχής, ν’ αποβιβάσωσι και ν’ αποθέσωσι τα εν τω πλοίω εμπορεύματα εν τω καταστήματι αυτής ή εν τη υπ’ αυτής εγκριθείση ιδιωτική αποθήκη. 2.Μετά παρέλευσιν δύο μηνών υποβάλλονται τα εις το κατάστημα του τελωνείου αποτεθειμένα εμπορεύματα εις την πληρωμήν τέλους υπερημερίας. Άρθρον 23 1.Η εκφόρτωσις και παράδοσις των εμπορευμάτων εις την τελωνειακήν αρχήν γίνεται επί τη βάσει του δηλωτικού. «2.Επιτρέπεται η εν ταις γενικαίς αποθήκαις ταις συνιστωμέναις εν τη έδρα της τελωνειακής αρχής παράδοσις και αποθήκευσις των εμπορευμάτων απ’ ευθείας εκ των πλοίων και φορτηγίδων τη συνοδεία τελωνειακών οργάνων και αδεία της τελωνειακής αρχής. Η αποθήκευσις ενεργείται κατά τας διατάξεις των τελωνειακών νόμων και του Νόμ. ΒΥΠΘ΄ της 10 Απρ. 1896 «περί Γενικών Αποθηκών» εφαρμόζονται δ’ επί των εμπορευμάτων τούτων αδιακρίτως άπασαι αι διατάξεις των τελωνειακών νόμων, διαταγμάτων κλπ., θεωρουμένων των Γενικών Αποθηκών ως προσωρινών τελωνειακών αποθηκών και ενεργουμένων εν ταις αποθήκαις ταύταις πασών των τελωνειακών εργασιών, των κατά τους τελωνειακούς νόμους απαιτουμένων επί των εν αυταίς απο(Αντί για τη σελ. 143) Σελ. 143(α) Τεύχος Ζ13-Σελ. 53 - 226 Τελωνειακός Κώδικας 30.Β.α.2 θηκευομένων εμπορευμάτων εφ’ ων παραμένει αμείωτος η δικαιοδοσία της τελωνειακής αρχής η εκ των τελωνειακών νόμων, διαταγμάτων και εγκυκλίων απορρέουσα. «Επιτρέπεται επίσης να ανατίθεται στους εκμεταλλευομένους γενικές αποθήκες η διαχείριση των εμπορευμάτων που εκφορτώνονται σε δημόσιες προσωρινές τελωνειακές αποθήκες ή χώρους». Το ανωτέρω μέσα σε « » εδάφιο προστέθηκε από την παρ. 1 άρθρ. 26 Νόμ. 1473/84, (ΦΕΚ Α΄ 127) (κατωτ. αριθ. 64). 3.Εν περιπτώσει αποθηκεύσεως εμπορευμάτων κατά την προηγουμένην παράγραφον εις τας Γενικάς Αποθήκας, οι εκμεταλλευόμενοι τας αποθήκας ταύτας υπέχουσιν ευθύνην απέναντι των κυρίων των εμπορευμάτων και του Κράτους δια τε την αξίαν αυτών και τα πληρωτέα τέλη, δικαιώματα και λοιπά πρόστιμα ή πρόσθετα τέλη, δια των τελωνειακών νόμων και κανονισμών οριζόμενα, υπέχοντες και τας ευθύνας δια τας πράξεις των αποθηκαρίων των αποθηκών αυτών, καταλογιζομένων καθ’ ον τρόπον και οι τελωνειακοί αποθηκάριοι του Κράτους. 4.Εις τας κατά τας προηγουμένας παραγράφους του παρόντος άρθρου αναφερομένας αποθήκας απαγορεύεται η αποθήκευσις εμπορευμάτων εφ’ ων ενηργήθησαν αι κατά τους τελωνειακούς νόμους κλπ. διατυπώσεις αποταμιεύσεως. 5.Περί της κατά τας προηγουμένας παραγράφους αποθηκεύσεως συνομολογείται ειδική σύμβασις μεταξύ του Υπουργού των Οικονομικών και του εκμεταλλευομένου τας Γενικάς Αποθήκας, εγκρινομένη δια διατάγματος προτάσει του Υπουργικού Συμβουλίου εκδιδομένου. 6.Τα αποθηκευόμενα εμπορεύματα εις τας Γενικάς Αποθήκας απαλλάσσονται της πληρωμής των οριζομένων υπό του Τελωνειακού Κώδικος δικαιωμάτων υπερημερίας κατά τον χρόνον της εν ταις αποθήκαις ταύταις παραμονής των». Κατά το άρθρ. 2 Α.Ν. 1433/1938, «η διάταξις του άρθρ. 51 Νόμ. 1165 εφαρμόζεται και επί των αποτιθεμένων εμπορευμάτων εις τας προσωρινάς αποθήκας ή τους τελωνειακούς περιβόλους των τελωνειακών αρχών». Δια την ευθύνην των Διευθυντών Τελωνείων ή Τελωνών δια τα ανακαλυπτόμενα ελλείμματα κλπ. εις τα εμπορεύματα, βλ. άρθρ. 6 Ν.Δ. 13 Ιουλ. 1923 (κατωτ. αριθ. 7). «7.Με τους όρους και προϋποθέσεις που καθορίζονται από τις προηγούμενες παραγράφους του παρόντος άρθρου, επιτρέπεται η εναπόθεση και η  Σελ. 144(α) Τεύχος Ζ13-Σελ. 54 διαχείριση εμπορευμάτων που κομίζονται αεροπορικώς απευθείας από το εξωτερικό ή έπειτα από διαμετακόμιση από το εσωτερικό σε χώρους, ή αποθήκες της Α.Ε. «ΟΛΥΜΠΙΑΚΗ ΑΕΡΟΠΟΡΙΑ». Τα εναποτιθέμενα εμπορεύματα τόσο στις παραπάνω αποθήκες ή χώρους όσο και στις αποθήκες ή χώρους των προηγούμενων παραγράφων, επιβαρύνονται με τα προβλεπόμενα από το άρθρ. 67 δικαιώματα υπερημερίας δύο ημέρες μετά από την κατάθεση του τελωνειακού παραστατικού εγγράφου με το οποίο ζητείται τελωνειακός προορισμός των εμπορευμάτων». Η παρ. 7 προστέθηκε από την παρ. 2 άρθρ. 26 Νόμ. 1473/1984 (ΦΕΚ Α΄ 127) (κατωτ. αριθ. 64). ΤΜΗΜΑ Β΄ Δια ξηράς Άρθρον 24 1.Τα δια της κατά ξηράν μεθορίου γραμμής εισαγόμενα εμπορεύματα κομίζονται δια των κεκανονισμένων οδών εις την πλησιεστέραν τελωνειακήν αρχήν, παρ’ η κατατίθεται το δηλωτικόν εισαγωγής. Εάν η τελωνειακή Αρχή δεν έχει το δικαίωμα να τελωνίζη τα εμπορεύματα, θέτει σφραγίδας επ’ αυτών και παραπέμπει αυτά, δαπάναις του κυρίου αυτών, υπό συνοδείαν, εις την πλησιεστέραν τελωνειακήν αρχήν. «2.Κατά τα λοιπά επί της εισαγωγής δια ξηράς ισχύουσι κατ’ αναλογίαν τα ανωτέρω οριζόμενα επί της δια θαλάσσης εισαγωγής. 3.Δια Β.Δ/των κανονισθήσονται ιδιαιτέρως τα της εισαγωγής και λοιπών τελωνειακών εργασιών γιγνομένων δια σιδηροδρόμου». Αι παρ. 2 και 3 προσετέθησαν υπό της παρ. 2 Άρθρον 2 1.Απαγορεύεται η εν καιρώ νυκτός, ήτοι ημίσειαν ώραν μετά την δύσιν του ηλίου μέχρις ημισείας ώρας προ της ανατολής, διακομιδή εμπορευμάτων δια της τελωνειακής γραμμής. 2.Επιτρέπεται και εν καιρώ νυκτός ο είσπλους εις τους λιμένας και η προσέγγισις εις όρμους, όπου υπάρχει τελωνειακή αρχή. 3.Απαγορεύεται πάσα επιβίβασις ή αποβίβασις εμπορευμάτων εν ώρα νυκτός. άρθρ. 2ου Νόμ. 1941/1920. «Ομοίως δια Β.Δ/των κανονισθήσονται ιδιαιτέρως τα της εξαγωγής δια φορτηγών αυτοκινήτων». Το δεύτερον εδάφιον προσετέθη υπό της παρ. 1 άρθρ. 2 του Α.Ν. 2155/1939. Κατά το άρθρ. 1 παραρτήματος Νόμ. 5017/1931 περί Πολιτικής Αεροπορίας» Άπασα η εκάστοτε ισχύουσα Τελωνειακή Νομοθεσία εφαρμόζεται και επί της δι’ αέρος εισαγωγής, εξαγωγής, διαμετακομίσεως και μεταφοράς τηρουμένων των περί τελωνείων διατάξεων της εν ισχύϊ διεθνούς συμβάσεως αεροπορίας». - 227 30.Β.α.2 Τελωνειακός Κώδικας ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Γ΄ «Διασάφηση εισαγωγής και τελωνισμός εμπορευμάτων που τίθενται σε ανάλωση ή ελεύθερη κυκλοφορία» Ο ανωτέρω τίτλος αντικαταστάθηκε ως άνω από την παρ. 1 άρθρ. 1 Νομ. 1808/1988 (ΦΕΚ Α΄ 218), κατωτ. αριθ. 73. «Άρθρ.25.-1.Για να τεθούν σε ανάλωση ή ελεύθερη κυκλοφορία τα εμπορεύματα, που προσκομίστηκαν στην τελωνειακή αρχή ή βρίσκονται υπό άλλο τελωνειακό καθεστώς, ο κύριος των εμπορευμάτων ή ο νόμιμος αντιπρόσωπός του οφείλει να καταθέσει στην αρμόδια τελωνειακή αρχή διασάφηση κατά τις διατάξεις του κώδικα αυτού. 2.Το φυσικό ή νομικό πρόσωπο που καταθέτει τη διασάφηση ονομάζεται «διασαφιστής». Κύριος των εμπορευμάτων τα οποία αποτελούν αντικείμενο της διασάφησης θεωρείται ο αναγραφόμενος ως παραλήπτης τους στο πρωτότυπο της φορτωτικής ή στη διατακτική του πλοιάρχου ή του πράκτορα ή άλλου μεταφορέα. 3.Η διασάφηση είναι γραπτή δήλωση του διασαφιστή και από την κατάθεσή της στην τελωνειακή αρχή αποτελεί τίτλο υπέρ του δημοσίου. 4.Η διασάφηση, της οποίας ο τύπος καθορίζεται με απόφαση του Υπουργού Οικονομικών σύμφωνα με τα προβλεπόμενα στο άρθρ. 133, διαλαμβάνει τις ακόλουθες ενδείξεις: α)Το ονοματεπώνυμο και τον αριθμό φορολογικού μητρώου του διασαφιστή ή τον αριθμό ταυτότητας σε περίπτωση που νόμιμα στερείται τέτοιου αριθμού, τη διεύθυνση της κατοικίας ή έδρας του και, εφ’ όσον η διασάφηση κατατίθεται από αντιπρόσωπο, τα απαραίτητα στοιχεία της ταυτότητας και κατοικίας του καθώς και τη νομική σχέση της μεσολάβησής του. β)Τα στοιχεία του μεταφορικού μέσου με το οποίο κομίστηκαν τα εμπορεύματα και την εθνικότητά του. γ)Τον αριθμό και την ημερομηνία καταχώρισης του δηλωτικού εισαγωγής των εμπορευμάτων. δ)Τις απαραίτητες ενδείξεις που αφορούν το προηγούμενο τελωνειακό καθεστώς, εφ’ όσον τα εμπορεύματα είχαν προηγουμένως υπαχθεί σε κάποιο καθεστώς. ε)Τον τόπο στον οποίο βρίσκονται τα εμπορεύματα. στ)Τον αριθμό και το είδος των δεμάτων, τα σημεία και τους αριθμούς που αναγράφονται σε αυτά, ή, αν πρόκειται για εμπορεύματα που δεν είναι συσκευασμένα, τον αριθμό των ειδών που αποτελούν αντικείμενο της διασάφησης ή τη λέξη «χύμα», κατά περίπτωση, καθώς και τις ενδείξεις που είναι αναγκαίες για την εξακρίβωση των μη συσκευασμένων εμπορευμάτων. ζ)Την εμπορευματική περιγραφή κατά δέμα ως προς το είδος, την ποσότητα, την ποιότητα, το βάρος (μικτό και καθαρό) ανάλογα με τις ειδικότερες διακρίσεις της συνδυασμένης ονοματολογίας, καθώς και τον κωδικό αριθμό-διάκριση του Ολοκληρωμένου Τελωνειακού Δασμολογίου και της φορολογικής επιβάρυνσης. η)Τη δασμολογητέα αξία των εμπορευμάτων καθώς και τα στοιχεία που κατά περίπτωση προβλέπονται από το Ολοκληρωμένο Τελωνειακό Δασμολόγιο ή άλλους φορολογικούς νόμους, όπως δασμολογητέο βάρος, φορολογητέα αξία, μέτρα, τεμάχια, κεφαλές, και είναι απαραίτητα για τον υπολογισμό και τη βεβαίωση των δασμών, φόρων και λοιπών επιβαρύνσεων. Ειδικότερα: (1)Αν πρόκειται για εμπορεύματα που επιβαρύνονται με δασμούς κατ’ αξία, τη δασμολογητέα τους αξία καθώς και τα τυχόν ποσοτικά στοιχεία που είναι απαραίτητα για τον προσδιορισμό της αξίας αυτής. (2)Αν πρόκειται για εμπορεύματα που επιβαρύνονται με δασμούς κατ’ είδος, τα συμπληρωματικά ποσοτικά στοιχεία και χαρακτηριστικά που είναι απαραίτητα για την επιβολή των δασμών, φόρων και λοιπών επιβαρύνσεων. (3)Αν πρόκειται για εμπορεύματα που επιβαρύνονται με δασμούς κατ’ αξία με ελάχιστο ή μέγιστο όριο είσπραξης, που βασίζεται σε ειδικά στοιχεία, το σύνολο των ενδείξεων που διαλαμβάνονται στις περιπτ. (1) και (2). θ)Τη χώρα προέλευσης και τη χώρα καταγωγής των εμπορευμάτων, κατά την έννοια των κοινοτικών διατάξεων που ισχύουν. Αν πρόκειται για εμπορεύματα για τα οποία ζητείται το ευεργέτημα προτιμησιακής μεταχείρισης λόγω της καταγωγής τους, εφαρμόζονται οι κοινοτικές ή συμβατικές διατάξεις που προβλέπουν την προτιμησιακή αυτή μεταχείριση. ι)Τον αριθμόν που τίθεται πριν από τα γράμματα τα οποία προσδιορίζουν τη χώρα έκδοσης, καθώς και την ημερομηνία έκδοσης του πιστοποιητικού εισαγωγής ή προκαθορισμού που προσκομίζεται σύμφωνα με τις διατάξεις που ισχύουν στον τομέα της κοινής αγροτικής πολιτικής. ια)Τα απαιτούμενα για τη στατιστική λοιπά στοιχεία: ιβ)Οποιεσδήποτε άλλες αναγκαίες πληροφορίες για την εφαρμογή των διατάξεων που διέπουν τη θέση σε ανάλωση ή ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων, τα οποία αποτελούν αντικείμενο της διασάφησης. ιγ)Τις πρόσθετες ενδείξεις που καθορίζονται με απόφαση του Υπουργού Οικονομικών και αφορούν τον αποστολέα των εμπορευμάτων, το ποσοστό των δασμών, φόρων και λοιπών επιβαρύνσεων, το ποσό των επιβαρύνσεων αυτών όπως υπολογίστηκε από το διασαφιστή, και γενικώς το εμπόρευμα που αποτελεί αντικείμενο της διασάφησης. Με όμοια απόφαση μπορεί να καθορίζεται απλουστευμένη μορφή απεικόνισης των ενδείξεων αυτών ή να περιορίζεται (Αντί για τη σελ. 145(β) Σελ. 145(γ) Τεύχος ΙΑ-7-2 Σελ. 85 - 228 Τελωνειακός Κώδικας 30.Β.α.2 ο αριθμός τους. 5.Στη διασάφηση επισυνάπτονται: α)Το τιμολόγιο, με βάση το οποίο δηλώνεται και η δασμολογητέα αξία. β)Η δήλωση στοιχείων, εφ’ όσον απαιτείται, για τον καθορισμό της δασμολογητέας αξίας των εμπορευμάτων. γ)Τα αναγκαία δικαιολογητικά για την εφαρμογή προτιμησιακού δασμολογικού καθεστώτος ή φορολογικής απαλλαγής ή κάθε άλλου μέτρου που επιβάλλει παρέκκλιση από το καθεστώς του κοινού δικαίου που εφαρμόζεται για τα εμπορεύματα. δ)Η φορτωτική ή η διατακτική του μεταφορέα ή πράκτορα. Η διατακτική είναι απαραίτητη όταν το εμπόρευμα κομίζεται με πλοίο που αντιπροσωπεύεται στο λιμάνι από πράκτορα. ε)Το έγγραφο που αναφέρεται στο προηγούμενο τελωνειακό καθεστώς, αν τα εμπορεύματα έχουν τεθεί σε τέτοιο καθεστώς. στ)Κατά την κρίση της τελωνειακής αρχής, κατάλογος των δεμάτων ή ισοδύναμο δικαιολογητικό (κιβωτολόγιο κ.λπ.) που αναφέρει αναλυτικά το περιεχόμενο κάθε δέματος. ζ)Οποιαδήποτε άλλα αναγκαία έγγραφα για την εφαρμογή των διατάξεων που διέπουν τη θέση σε ανάλωση ή σε ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων. Η τελωνειακή αρχή μπορεί να αξιώνει για τα έγγραφα που προσκομίζονται και προσαρτώνται στη διασάφηση να συνοδεύονται και από μετάφρασή τους στην ελληνική γλώσσα. Η τελωνειακή αρχή λαμβάνει τα απαραίτητα μέτρα ώστε τα δικαιολογητικά που προσαρτώνται στη διασάφηση, να μην μπορούν να χρησιμοποιηθούν μεταγενέστερα, παρά μόνο για την ποσότητα ή την αξία για την οποία εξακολουθούν να ισχύουν. 6.Η διασάφηση συμπληρώνεται με γραφομηχανή ή ιδιοχείρως με μελάνη, κατά τρόπο ευανάγνωστο, χωρίς ξέσματα, διορθώσεις, απαλείψεις, διαγραφές ή αλλοιώσεις. 7.Για την κατάθεση της διασάφησης, η τελωνειακή αρχή επιτρέπει την προηγούμενη εξέταση των εμπορευμάτων και τη λήψη δειγμάτων, ύστερα από γραπτή αίτηση του κυρίου των εμπορευμάτων ή του νόμιμου αντιπροσώπου του. Η αίτηση αυτή περιέχει: α.Το ονοματεπώνυμο και τη διεύθυνση του κυρίου των εμπορευμάτων, β.τον τόπο όπου βρίσκονται στα εμπορεύματα, γ.τον αριθμό του δηλωτικού εισαγωγής ή το έγγραφο του προηγούμενου τελωνειακού καθεστώτος. δ.Οποιεσδήποτε άλλες πληροφορίες ή στοιχεία είναι απαραίτητα για την εξακρίβωση των εμπορευμάτων. Οι ποσότητες των δειγμάτων που πρέπει να ληφθούν αναγράφονται στην άδεια της τελωνειακής Σελ. 146(γ) Τεύχος ΙΑ-7-2 Σελ. 86 αρχής. Αν τα δείγματα που έχουν ληφθεί δεν καλύπτονται μεταγενεστέρως από διασάφηση για θέση σε ανάλωση ή σε ελεύθερη κυκλοφορία, οι δασμοί, φόροι και λοιπές επιβαρύνσεις, στους οποίους ενδεχομένως υπόκεινται, υπολογίζονται σύμφωνα με τα στοιχεία που αναφέρονται στην πιο πάνω γραπτή αίτηση και με το ποσοστό που ισχύει κατά την ημερομηνία αποδοχής της αίτησης αυτής. Η προκαταρκτική εξέταση των εμπορευμάτων και η λήψη δειγμάτων ενεργούνται με την επίβλεψη της τελωνειακής αρχής, η οποία καθορίζει κατά περίπτωση και τον τρόπο ενέργειας. Η αποσυσκευασία, το ζύγισμα, η επανασυσκευασία και οποιεσδήποτε άλλες απαιτούμενες ενέργειες γίνονται με ευθύνη και δαπάνες του αιτούντος, ο οποίος βαρύνεται και με τα τυχόν έξοδα ανάλυσης. 8.Η κατάθεση της διασάφησης στην αρμόδια τελωνειακή αρχή γίνεται κατά τις εργάσιμες ημέρες και ώρες των υπηρεσιών της αρχής αυτής. Μπορεί όμως να επιτρέπεται από την τελωνειακή αρχή, ύστερα από αίτηση και με δαπάνες του διασαφιστή, η κατάθεση της διασάφησης και σε μη εργάσιμες ώρες και ημέρες. Κατάθεση διασάφησης δεν επιτρέπεται πριν από την άφιξη των εμπορευμάτων στους χώρους της τελωνειακής αρχής ή σε άλλους χώρους που έχουν εγκριθεί από την αρχή αυτήν. Κατ’ εξαίρεση μπορεί να επιτρέπεται από την τελωνειακή αρχή η κατάθεση της διασάφησης και πριν να προσκομιστούν τα εμπορεύματα. Στην περίπτωση αυτήν, η τελωνειακή αρχή μπορεί, ανάλογα με τις περιστάσεις, να καθορίζει προθεσμία να προσκομιστούν. Αν η προθεσμία παρέλθει άπρακτη, η διασάφηση είναι αυτοδικαίως άκυρη. - 229 30.Β.α.2 Τελωνειακός Κώδικας Άρθρ.26.-1.Η διασάφηση που ανταποκρίνεται στους όρους και διατυπώσεις που καθορίζονται από το άρθρ. 25, αφού γίνει δεκτή και θεωρηθεί για το σκοπό αυτόν από τον προϊστάμενο της τελωνειακής αρχής ή τον υπάλληλο που ορίζεται από αυτόν, καταχωρίζεται στο οικείο βιβλίο. Τα ίδια ισχύουν και για τη διασάφηση που γίνεται αποδεκτή σύμφωνα με την παρ. 2. Ο αριθμός και η ημερομηνία καταχώρισης και αποδοχής αναγράφονται στη διασάφηση. Κατ’ εξαίρεση, στις περιπτώσεις της παρ. 8 του άρθρ. 25, ως ημερομηνία αποδοχής της διασάφησης θεωρείται, για όλες τις συνέπειες, η ημερομηνία βεβαίωσης από την τελωνειακή αρχή ότι τα εμπορεύματα έχουν προσκομιστεί στους χώρους του τελωνείου ή στους χώρους που έχουν εγκριθεί από αυτή. 2.Αν δεν τηρηθούν τα οριζόμενα στο άρθρ. 25, η διασάφηση είναι απαράδεκτη. Ύστερα από αίτηση του διασαφιστή και για λόγους που κρίνονται βάσιμοι, μπορεί η τελωνειακή αρχή, με την προϋπόθεση καθορισμού προθεσμίας για τη συμπλήρωση των ενδείξεων ή την προσκόμιση των δικαιολογητικών, να αποδέχεται διασάφηση: α.Στην οποία δεν αναγράφονται όλες οι ενδείξεις που προβλέπονται στην παρ. 4 του άρθρ. 25. Ωστόσο σε κάθε περίπτωση οι ενδείξεις που είναι απαραίτητες δια τη διαπίστωση της ταυτότητας των εμπορευμάτων στα οποία αναφέρεται η διασάφηση πρέπει να αναγράφονται σ’ αυτήν. Απαραίτητες ενδείξεις είναι τουλάχιστον: (1)Οι διαλαμβανόμενες στα εδάφια α, β, γ, δ, στ και ζ, (2)Προσωρινή ένδειξη της αξίας των εμπορευμάτων, η οποία γίνεται αποδεκτή από την τελωνειακή αρχή, εφ’ όσον διαπιστώνεται ότι ο διασαφιστής ενόψει των στοιχείων που διαθέτει, δεν είναι σε θέση να δηλώσει την οριστική αξία. (3)Άλλα στοιχεία τα οποία θεωρούνται απαραίτητα από την τελωνειακή αρχή για την εξακρίβωση των εμπορευμάτων, για την εφαρμογή των διατάξεων που διέπουν τη θέση σε ανάλωση ή ελεύθερη κυκλοφορία καθώς και για τον καθορισμό της εγγύησης, από την παροχή της οποίας εξαρτάται η έκδοση της άδειας παραλαβής των εμπορευμάτων. β.Στην οποία δεν επισυνάπτονται όλα τα δικαιολογητικά που προβλέπονται στην παρ. 5 του άρθρ. 25. Πάντως, από τα δικαιολογητικά αυτά, εκτός από τη φορτωτική ή τη διατακτική που, επισυνάπτεται σε κάθε περίπτωση, πρέπει να επισυνάπτονται τουλάχιστον εκείνα, από την κατάθεση των οποίων εξαρτάται η θέση των εμπορευμάτων σε ανάλωση ή ελεύθερη κυκλοφορία. Κατ’ εξαίρεση, η διασάφηση στην οποία δεν επισυνάπτονται ορισμένα από τα δικαιολογητικά αυτά μπορεί να γίνει αποδεκτή, εφ’ όσον διαπιστωθεί από την τελωνειακή αρχή ότι: (1)Τα δικαιολογητικά που λείπουν υπάρχουν και εξακολουθούν να ισχύουν. (2)Τα δικαιολογητικά αυτά δεν έγινε δυνατό να επισυναφθούν στη διασάφηση για λόγους ανεξάρτητους από τη θέληση του διασαφιστή. (3)Οποιαδήποτε καθυστέρηση στην αποδοχή της διασάφησης θα παρεμπόδιζε τη θέση των εμπορευμάτων σε ανάλωση ή ελεύθερη κυκλοφορία ή θα είχε ως συνέπεια την υπαγωγή τους σε μεγαλύτερο ποσοστό δασμών, φόρων και λοιπών επιβαρύνσεων. Τα στοιχεία που αναφέρονται στα δικαιολογητικά που λείπουν πρέπει οπωσδήποτε να αναγράφονται στη διασάφηση. Στις πιο πάνω περιπτώσεις, η έκδοση της προβλεπόμενης από το άρθρ. 28 άδειας παραλαβής των εμπορευμάτων για θέση σε ανάλωση ή σε ελεύθερη κυκλοφορία μπορεί να γίνεται έπειτα από παροχή εγγύησης, με τον όρο όμως ότι για τα εμπορεύματα αυτά δεν ισχύουν απαγορευτικά ή περιοριστικά μέτρα. 3.Με την επιφύλαξη των κοινοτικών διατάξεων για τη δασμολογητέα αξία, η προθεσμία που παρέχει η τελωνειακή αρχή για τη συμπλήρωση των ενδείξεων ή την επισύναψη των δικαιολογητικών που λείπουν κατά την αποδοχή της διασάφησης δεν μπορεί να υπερβαίνει τον ένα μήνα από την αποδοχή της διασάφησης. Είναι δυνατόν όμως να χορηγείται, ύστερα από αίτηση του διασαφιστή, συμπληρωματική προθεσμία, έως τρεις μήνες, όταν πρόκειται για δικαιολογητικό από την επισύναψη του οποίου εξαρτάται η εφαρμογή δασμού ή φόρου μειωμένου ή μηδενικού και με την προϋπόθεση ότι η τελωνειακή αρχή βεβαιώνει ότι τα εμπορεύματα στα οποία αναφέρεται η ελλιπής διασάφηση μπορούν πράγματι να υπαχθούν σε μειωμένο ή μηδενικό δασμό ή φόρο. 4.Όταν ένας δασμός, μειωμένος ή μηδενικός, εφαρμόζεται μόνο στην περίπτωση που τα εμπορεύματα τίθενται σε ανάλωση ή ελεύθερη κυκλοφορία μέσα σε ορισμένες δασμολογικές ποσοστώσεις και οροφές, ο καταλογισμός μέσα στα όρια που έχουν εγκριθεί γίνεται κατά τη στιγμή που πραγματικά προσκομίζεται το δικαιολογητικό από το οποίο εξαρτάται η υπαγωγή στο μειωμένο ή μηδενικό αυτόν δασμό. Το δικαιολογητικό όμως αυτό πρέπει να προσκομίζεται οπωσδήποτε: α)πριν από την ημερομηνία κατά την οποία λαμβάνεται κοινοτικό μέτρο επαναφοράς των κανονικών δασμών, εφ’ όσον πρόκειται για δασμολογική οροφή. β)πριν από την κάλυψη των περιθωρίων που προβλέφθηκαν, εφ’ όσον πρόκειται για δασμολογικές ποσοστώσεις. 5.Με την επιφύλαξη των παραπάνω παρ. 3 και 4, το δικαιολογητικό, από το οποίο εξαρτάται η υπαγωγή στο μειωμένο ή μηδενικό δασμό ή φόρο, μπορεί να προσκομίζεται μετά την ημερομηνία λήξης της περιόδου για την οποία έχει καθοριστεί ο μειωμένος ή μηδενικός δασμός ή φόρος, με την προϋπόθεση όμως ότι η διασάφηση είχε γίνει αποδεκτή πριν από την ημερομηνία αυτή. (Αντί για τη σελ. 146,01) Σελ. 146,01(α) Τεύχος ΙΑ-7-2 Σελ. 87 - 230 Τελωνειακός Κώδικας 30.Β.α.2 6.Μετά την αποδοχή από την τελωνειακή αρχή ελλιπούς διασάφησης δεν μπορεί να παρεμποδιστεί ή να καθυστερήσει η έκδοση άδειας παράδοσης των εμπορευμάτων που αναφέρονται στη διασάφηση αυτήν, εκτός αν ισχύουν ρητές αντίθετες διατάξεις. Με την επιφύλαξη των διατάξεων της παρ. 4 του άρθρ. 28, η παράδοση των εμπορευμάτων γίνεται σύμφωνα με τους παρακάτω όρους: α)Αν η μεταγενέστερη συμπλήρωση ένδειξης της διασάφησης ή η προσκόμιση δικαιολογητικού που λείπει κατά το χρόνο αποδοχής της διασάφησης δεν μπορεί να έχει καμία επίδραση στο ποσό των δασμών, φόρων και λοιπών επιβαρύνσεων που ισχύουν για τα εμπορεύματα, η τελωνειακή αρχή προβαίνει αμέσως στη βεβαίωση και είσπραξη του πιο πάνω ποσού, όπως προσδιορίζεται υπό κανονικές συνθήκες. β)Αν η διασάφηση φέρει, κατ’ εφαρμογή της παρ. 2 εδαφ. α΄ περιπτ. (2), προσωρινή ένδειξη αξίας, η τελωνειακή αρχή: (1)προβαίνει στην άμεση βεβαίωση και είσπραξη του ποσού των δασμών, φόρων και λοιπών επιβαρύνσεων που υπολογίζεται με βάση την ένδειξη αυτήν, (2)αξιώνει την παροχή επαρκούς εγγύησης για την κάλυψη της διαφοράς μεταξύ του ποσού αυτού και εκείνου με το οποίο τα εμπορεύματα είναι δυνατό να επιβαρυνθούν τελικά. γ)Αν στις άλλες περιπτώσεις η μεταγενέστερη συμπλήρωση ένδειξης της διασάφησης ή η προσκόμιση δικαιολογητικού που λείπει κατά το χρόνο της αποδοχής της μπορεί να έχει επιδράσει στο ποσόν των δασμών, φόρων και λοιπών επιβαρύνσεων, η τελωνειακή αρχή: (1)προβαίνει στην άμεση βεβαίωση και είσπραξη του ποσού αυτού που υπολογίζεται σύμφωνα με το μειωμένο ποσοστό και απαιτεί την παροχή επαρκούς εγγύησης που να καλύπτει τη διαφορά μεταξύ μειωμένου και κανονικού ποσοστού, όταν η ένδειξη ή το δικαιολογητικό μπορεί να έχει ως συνέπεια την επιβολή μειωμένου ποσοστού, (2)απαιτεί την παροχή επαρκούς εγγύησης που να καλύπτει την ενδεχόμενη είσπραξη του ποσού αυτού, που υπολογίζεται σύμφωνα με το κανονικό ποσοστό, όταν η ένδειξη ή το δικαιολογητικό μπορεί να έχει ως συνέπεια την υπαγωγή των εμπορευμάτων στο ευεργέτημα πλήρους απαλλαγής από δασμούς, φόρους και λοιπές επιβαρύνσεις. 7.Αν ως τη λήξη των προθεσμιών που αναφέρονται στις προηγούμενες παραγράφους ο διασαφιστής δεν προσκομίσει τα απαραίτητα στοιχεία για τον οριστικό καθορισμό της αξίας των εμπορευμάτων ή δεν συμπληρώσει τις ενδείξεις ή δεν προσκομίσει τα δικαιολογητικά που λείπουν, η τελωνειακή  Σελ. 146,02(α) Τεύχος ΙΑ-7-2 Σελ. 88 αρχή προβαίνει αμέσως στην είσπραξη των δασμών, φόρων και λοιπών επιβαρύνσεων από το ποσό της εγγύησης που έλαβε για το σκοπό αυτόν. 8.Ελλιπής διασάφηση που γίνεται αποδεκτή σύμφωνα με τους παραπάνω όρους, μπορεί, είτε να συμπληρώνεται από το διασαφιστή είτε να αντικαθίσταται, έπειτα από έγκριση της τελωνειακής αρχής, με άλλη διασάφηση που ανταποκρίνεται στους καθοριζόμενους στο άρθρ. 25 όρους. Στην τελευταία αυτήν περίπτωση, ως ημερομηνία αποδοχής της νέας διασάφησης λαμβάνεται η ημερομηνία της αποδοχής της ελλιπούς διασάφησης. 9.Επιτρέπεται στο διασαφιστή, ύστερα από αίτησή του, να διορθώνει μία ή περισσότερες από τις προβλεπόμενες στο άρθρ. 25 παρ. 4 ενδείξεις της διασάφησης, η οποία έγινε αποδεκτή από την τελωνειακή αρχή, υπό τους εξής όρους: α.Η διόρθωση πρέπει να ζητηθεί πριν από την έκδοση άδειας παραλαβής του εμπορεύματος για ανάλωση ή ελεύθερη κυκλοφορίας. β.Η διόρθωση πρέπει να αφορά μόνο τα εμπορεύματα εκείνα που αρχικά αποτέλεσαν αντικείμενο της διασάφησης. γ.Η διόρθωση δεν επιτρέπεται να γίνει, αν η σχετική αίτηση για διόρθωση υποβάλλεται μετά την πληροφόρηση του διασαφιστή από την τελωνειακή αρχή ότι προτίθεται να εξετάσει τα εμπορεύματα ή μετά τη διαπίστωση από την αρχή αυτή της ανακρίβειας των συγκεκριμένων ενδείξεων. Η παραπάνω διόρθωση γίνεται, ύστερα από έγκριση της τελωνειακής αρχής, με κατάθεση νέας διασάφησης που ανταποκρίνεται στους καθοριζόμενους στην παρ. 4 του άρθρ. 25 όρους και που αντικαθιστά την αρχική διασάφηση. Στο σώμα και των δύο διασαφήσεων συντάσσεται σχετική πράξη. Στην περίπτωση αυτήν ως ημερομηνία αποδοχής της νέας διασάφησης θεωρείται για όλες τις συνέπειες η ημερομηνία της αρχικής διασάφησης. - 231 30.Β.α.2 Τελωνειακός Κώδικας 10.Με την επιφύλαξη των διατάξεων των άρθρ. 33 και 67, αν ο διασαφιστής προσκομίσει απόδειξη, που κρίνεται ικανοποιητική από την τελωνειακή αρχή, ότι εμπόρευμα διασαφίστηκε κατά λάθος για θέση σε ανάλωση ή ελεύθερη κυκλοφορία ή λόγω των ειδικών συνθηκών, η θέση σε ανάλωση ή σε ελεύθερη κυκλοφορία του εμπορεύματος δε δικαιολογείται πλέον, η τελωνειακή αρχή, με την προϋπόθεση ότι δε χορήγησε την άδεια παραλαβής του εμπορεύματος, επιτρέπει, με απόφασή της, την αντικατάσταση της διασάφησης με άλλη και για άλλο τελωνειακό καθεστώς. Επιτρέπεται ακύρωση της διασάφησης, αν δεν έχει αντικείμενο, είτε γιατί δεν υπάρχει το εμπόρευμα για το οποίο κατατέθηκε είτε γιατί παρήλθε άπρακτη η προθεσμία του τελευταίου εδαφίου της παρ. 8 του άρθρ. 25. Η ακύρωση, για την οποία συντάσσεται σχετική πράξη στο σώμα της διασάφησης, γίνεται από την τελωνειακή αρχή είτε αυτεπάγγελτα είτε ύστερα από αίτηση του διασαφιστή. Άρθρ.27.-1.Η τελωνειακή αρχή προβαίνει, αν το κρίνει απαραίτητο, στην επαλήθευση της διασάφησης και των δικαιολογητικών που προσαρτώνται σε αυτή, για να βεβαιωθεί κυρίως ότι οι ενδείξεις που περιλαμβάνονται στα δικαιολογητικά αντιστοιχούν στις ενδείξεις που αναγράφονται στη διασάφηση. 2.Η εξέταση (τελωνισμός) των εμπορευμάτων γίνεται μέσα στις τελωνειακές αποθήκες ή χώρους από την τελωνειακή αρχή και κατά τη διάρκεια των εργάσιμων ωρών και ημερών των υπηρεσιών της αρχής αυτής. Κατ’ εξαίρεση, ο προϊστάμενος της τελωνειακής αρχής μπορεί, σε ειδικές περιπτώσεις, να επιτρέπει, με αιτιολογημένη πράξη του και ύστερα από αίτηση και δαπάνες του διασαφιστή, την εξέταση των εμπορευμάτων και σε μη εργάσιμες ώρες και ημέρες ή και έξω από τις τελωνειακές αποθήκες ή χώρους. 3.Η μεταφορά των εμπορευμάτων στους χώρους όπου πρέπει να γίνει η εξέταση, η αποσυσκευασία, η επανασυσκευασία και γενικά όλες οι απαραίτητες εργασίες για την εξέταση αυτήν πραγματοποιούνται από το διασαφιστή ή με την ευθύνη του. Σε όλες τις περιπτώσεις οι δαπάνες που ανακύπτουν από τις εργασίες αυτές βαρύνουν το διασαφιστή. 4.Τα δέματα ανοίγονται ενώπιον του προϊσταμένου της τελωνειακής αρχής ή του τελωνειακού ελεγκτή, που οφείλει να προβαίνει στην επαλήθευση του περιεχομένου τους ύστερα από συνοπτικό ή λεπτομερή έλεγχο, ο οποίος ενεργείται σε καθολική ή κατ’ επιλογή βάση. Αν ενεργείται έλεγχος μέρους μόνο των διασαφιζομένων εμπορευμάτων, η τελωνειακή υπηρεσία υποδεικνύει στο διασαφιστή ή στον αντιπρόσωπό του τα εμπορεύματα τα οποία θα εξετασθούν. Τα αποτελέσματα της μερικής αυτής εξέτασης καλύπτουν το σύνολο των εμπορευμάτων που αποτελούν το αντικείμενο της διασάφησης. Ο διασαφιστής όμως μπορεί να ζητήσει αμέσως συμπληρωματική εξέταση των εμπορευμάτων, αν έχει τη γνώμη, ότι τα αποτελέσματα της μερικής εξέτασης δεν ισχύουν για τα λοιπά διασαφιζόμενα εμπορεύματα. Με απόφαση του Υπουργού Οικονομικών μπορούν να καθορίζονται και άλλοι τρόποι ελέγχου. 5.Η τελωνειακή αρχή μπορεί να απαιτεί από τον παριστάμενο κατά την εξέταση των εμπορευμάτων διασαφιστή ή το νόμιμο αντιπρόσωπό του να παρέχει την αναγκαία συνδρομή για τη διευκόλυνση της εξέτασης και του έργου της, ο οποίος οφείλει να προσφέρει τη βοήθεια αυτήν. Αν η συνδρομή που προσφέρεται δε θεωρείται από την τελωνειακή αρχή ικανοποιητική, η αρχή αυτή μπορεί να αξιώσει από το διασαφιστή να ορίσει το πρόσωπο που είναι κατάλληλο να την παράσχει. Αν ο διασαφιστής δεν παρίσταται κατά την εξέταση των εμπορευμάτων ή δεν ορίζει το κατάλληλο πρόσωπο να παράσχει τη συνδρομή που κρίνεται απαραίτητη από την τελωνειακή αρχή, η αρχή αυτή τάσσει προθεσμία για συμμόρφωση, εκτός αν κρίνει ότι μπορεί να παραιτηθεί από την εξέταση αυτήν. Αν έως τη λήξη της προθεσμίας ο διασαφιστής δεν έχει συμμορφωθεί με τις οδηγίες της τελωνειακής αρχής, εφαρμόζονται τα οριζόμενα στο άρθρ. 31 και η εξέταση των εμπορευμάτων ενεργείται με ευθύνη και δαπάνες του διασαφιστή. Στην περίπτωση αυτήν η αρχή μπορεί να ζητήσει τις υπηρεσίες πραγματογνώμονα ή οποιουδήποτε άλλου προσώπου, που ορίζεται σύμφωνα με τις ισχύουσες διατάξεις και αυτή η εξέταση θεωρείται ότι έγινε παρουσία του διασαφιστή. 6.Η τελωνειακή αρχή μπορεί, κατά την εξέταση των εμπορευμάτων, να λαμβάνει δείγματα για την ανάλυσή τους ή τη διενέργεια λεπτομερέστερου ελέγχου. Τα έξοδα που προκύπτουν δε βαρύνουν το διασαφιστή. Κατά τη λήψη των δειγμάτων παρίσταται ο διασαφιστής ή ο νόμιμος αντιπρόσωπός του για να παρέχεται η απαραίτητη βοήθεια. Οι λήψεις δειγμάτων γίνονται από την τελωνειακή υπηρεσία και σύμφωνα με τις μεθόδους που προβλέπουν οι ισχύουσες τελωνειακές διατάξεις. Μπορεί όμως η υπηρεσία αυτή να αναθέτει τη λήψη δειγμάτων σε τρίτο πρόσωπο ή ακόμη και στο διασαφιστή ή το νόμιμο αντιπρόσωπό του, πάντοτε όμως υπό τον έλεγχό της. Οι ποσότητες των δειγμάτων δεν πρέπει να υπερβαίνουν εκείνες που είναι αναγκαίες για την ανάλυση, την εξέταση και την ενδεχόμενη νέα ανάλυση. Οι διατάξεις της παρ. 5 εφαρμόζονται αναλόγως και στις περιπτώσεις που ο διασαφιστής αρνείται να παραστεί ή να προσφέρει την απαραίτητη συνδρομή κατά τη λήψη δειγμάτων. Με την επιφύλαξη της παρ. 4 του άρθρ. 28 η αναμονή των αποτελεσμάτων της ανάλυσης ή του ελέγχου των δειγμάτων που έχουν ληφθεί δεν εμποδίζει την έκδοση της άδειας παρα(Μετά τη σελ. 146,02(α) Σελ. 146,03 Τεύχος ΙΑ-7-2 Σελ. 89 - 232 Τελωνειακός Κώδικας 30.Β.α.2 λαβής των εμπορευμάτων, εκτός αν η έκδοση αυτή αντιτίθεται σε απαγορευτικά ή περιοριστικά μέτρα. Για τον προσδιορισμό του ποσού των δασμών, φόρων και λοιπών επιβαρύνσεων που εφαρμόζονται στα τελωνιζόμενα εμπορεύματα δεν εκπίπτουν από τη διασαφιζόμενη ποσότητα τα δείγματα που έχουν ληφθεί από την τελωνειακή αρχή. Τα δείγματα, αν δεν έχουν καταστραφεί κατά την ανάλυση ή τον έλεγχό τους, επιστρέφονται στο διασαφιστή, ύστερα από αίτησή του και με δαπάνες του, εφ’ όσον η διατήρησή τους από την τελωνειακή αρχή δεν κρίνεται απαραίτητη, ιδίως αν δεν υπάρχει δυνατότητα προσφυγής του διασαφιστή κατά της απόφασης που έχει ληφθεί από την τελωνειακή αρχή με βάση τα αποτελέσματα της ανάλυσης ή του ελέγχου. Τα δείγματα των οποίων την επιστροφή δε ζήτησε ο διασαφιστής, μπορούν να διατηρούνται από την τελωνειακή αρχή, για να διευκολύνονται επαληθεύσεις μεταγενέστερων τελωνισμών. Σε εξαιρετικές περιπτώσεις, η τελωνειακή αρχή μπορεί να αξιώσει από το διασαφιστή να παραλάβει τα δείγματα. 7.Αν για την εξέταση των εμπορευμάτων απαιτούνται ειδικές γνώσεις, μπορεί να ζητείται η γνώμη υπαλλήλων του δημοσίου, νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου ή δημόσιων επιχειρήσεων και οργανισμών, οι οποίοι έχουν τις απαιτούμενες επιστημονικές γνώσεις. Τέτοιοι υπάλληλοι μπορεί να τίθενται στη διάθεση των τελωνείων που παρουσιάζουν μεγάλη εμπορευματική κίνηση σύμφωνα με όσα καθορίζονται με προεδρικά δ/τα, που εκδίδονται με πρόταση του Υπουργού Οικονομικών και του κατά περίπτωση αρμόδιου υπουργού. 8.Τα αποτελέσματα της επαλήθευσης της διασάφησης και των προσαρτημένων σ’ αυτή δικαιολογητικών, της εξέτασης των εμπορευμάτων, καθώς και τα στοιχεία που αποτέλεσαν αντικείμενο της επαλήθευσης ή της εξέτασης αναγράφονται στη διασάφηση. Σε περίπτωση εξέτασης μέρους των εμπορευμάτων, αναγράφεται επίσης η μερίδα του εμπορεύματος που εξετάστηκε. Η απουσία του διασαφιστή ή του αντιπροσώπου του, κατά την εξέταση των εμπορευμάτων, αναφέρεται επίσης στη διασάφηση. Αν τα αποτελέσματα επαλήθευσης της διασάφησης και εξέτασης των εμπορευμάτων δεν συμφωνούν με τη διασάφηση, τα στοιχεία που λαμβάνονται υπόψη για την επιβολή των δασμών, φόρων και λοιπών επιβαρύνσεων και για την εφαρμογή των διατάξεων που διέπουν τη θέση εμπορευμάτων σε ανάλωση ή ελεύθερη κυκλοφορία είναι, με την επιφύλαξη της παρ. 9, εκείνα που προσδιορίζονται από την τελωνειακή αρχή. Σελ. 146,04 Τεύχος ΙΑ-7-2 Σελ. 90 Η πράξη που συντάσσεται για τα αποτελέσματα της επαλήθευσης και της εξέτασης φέρει ημερομηνία, υπογραφή και τα στοιχεία του αρμόδιου υπαλλήλου. 9.Ο αρμόδιος επόπτης ελεγκτηρίου μπορεί να ενεργεί νέα επαλήθευση της διασάφησης και των δικαιολογητικών εγγράφων που προσαρτώνται σ’ αυτήν, καθώς και νέα εξέταση των εμπορευμάτων (ανατελωνισμό), σε ποσοστό που δεν μπορεί να είναι μικρότερο από εκείνο που καθορίζει ο προϊστάμενος της τελωνειακής αρχής. Ο ανατελωνισμός γίνεται σε εμπορεύματα που δεν έχουν εξαχθεί από τις τελωνειακές αποθήκες ή δεν έχουν παραδοθεί, στις περιπτώσεις που είναι αποθηκευμένα σε άλλους χώρους. Ο ανατελωνισμός μπορεί να ενεργηθεί και από τον προϊστάμενο της τελωνειακής αρχής, τους προϊσταμένους και τους υποδιευθυντές των διευθύνσεων τελωνείων, τους προϊσταμένους των τελωνειακών περιφερειών και τους αρμόδιους επιθεωρητές τελωνείων. Ο ανατελωνισμός, στον οποίο καλείται να παραστεί και ο διασαφιστής ή ο νόμιμος αντιπρόσωπός του, γίνεται παρουσία του ελεγκτή που έχει ενεργήσει τον τελωνισμό ή, αν αυτός απουσιάζει, παρουσία άλλου τελωνειακού υπαλλήλου, σύμφωνα με τα οριζόμενα στις παρ. 5 και 6. Για το αποτέλεσμα του ανατελωνισμού συντάσσεται σχετική πράξη στη διασάφηση, που υπογράφεται από τον υπάλληλο που τον πραγματοποίησε και από τον ελεγκτή. Τα αποτελέσματα του ανατελωνισμού, αν δεν συμφωνούν με τα αποτελέσματα της πράξης του ελεγκτή που έχει ενεργήσει τον τελωνισμό, λαμβάνονται υπόψη για τον υπολογισμό των δασμών, φόρων και λοιπών επιβαρύνσεων και την εφαρμογή των λοιπών διατάξεων που διέπουν τη θέση σε ανάλωση ή ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων. - 233 30.Β.α.2 Τελωνειακός Κώδικας 10.Με προεδρικά δ/τα, που εκδίδονται με πρόταση του Υπουργού Οικονομικών, επιτρέπεται: α)Να ενεργείται η βεβαίωση και είσπραξη των δασμών, φόρων και λοιπών επιβαρύνσεων με βάση τις ενδείξεις της διασάφησης για όλα ή ορισμένα μόνο εμπορεύματα ή κατηγορίες τους και από όλες ή ορισμένες μόνο τελωνειακές αρχές. β)Να μεταβάλλονται τα στοιχεία που πρέπει να δηλώνονται στη διασάφηση, η διαδικασία της εξέτασης των εμπορευμάτων, εφοδίων πλοίων, ταχυδρομικών δεμάτων και αποσκευών επιβατών που τίθενται σε ανάλωση, ελεύθερη κυκλοφορία, αποταμίευση, διαμετακόμιση ή εξαγωγή, η διαδικασία της βεβαίωσης στις περιπτώσεις αυτές των δασμών, φόρων και λοιπών επιβαρύνσεων, καθώς και ο τρόπος της είσπραξής τους. γ)Να περιορίζεται η επαλήθευση της διασάφησης και των προσαρτημένων σ’ αυτή δικαιολογητικών, καθώς και η εξέταση ορισμένων εμπορευμάτων, σε ποσοστό όμως που δεν μπορεί να είναι κατώτερο από 10% των διασαφήσεων που γίνονται αποδεκτές. Στις περιπτώσεις α΄ και γ΄ τα εμπορεύματα που δεν υποβάλλονται σε εξέταση ή για τα οποία δε γίνεται επαλήθευση της διασάφησης και των δικαιολογητικών θεωρούνται ότι έχουν εξεταστεί. Στην περίπτωση αυτήν, ο υπολογισμός των δασμών, φόρων και λοιπών επιβαρύνσεων, καθώς και η εφαρμογή των διατάξεων που διέπουν τη θέση τους σε ανάλωση ή ελεύθερη κυκλοφορία ενεργείται με βάση τις ενδείξεις της διασάφησης. Αν κατά τη διενέργεια ελέγχου διαπιστωθούν διαφορές μεγαλύτερες από τις προβλεπόμενες στο άρθρ. 33, επιβάλλεται στο διασαφιστή, με επιφύλαξη των διατάξεων για τη λαθρεμπορία, αντί για την ποινή του άρθρ. 33, πρόστιμο ίσο με το σύνολο της βεβαιούμενης από τον έλεγχο οφειλής του από δασμούς, φόρους και λοιπές επιβαρύνσεις. Σε περίπτωση υποτροπής του διασαφιστή μέσα σε τρία χρόνια, το πρόστιμο αυτό βεβαιώνεται και εισπράττεται στο πενταπλάσιο. Με όμοια προεδρικά δ/τα μπορεί να καθορίζονται πρόσθετα μέτρα για την εξασφάλιση των συμφερόντων του δημοσίου ή τρίτων, ειδικές διαδικασίες τελωνισμού στις πιο πάνω περιπτώσεις, οι πρακτικοί τρόποι λειτουργίας των διαδικασιών αυτών, καθώς και κάθε άλλη αναγκαία λεπτομέρεια. Άρθρ.28.-1.Για το αποτέλεσμα της επαλήθευσης των ενδείξεων της διασάφησης και των προσαρτημένων σε αυτή δικαιολογητικών, της εξέτασης των εμπορευμάτων, καθώς και για την εφαρμογή των διατάξεων που διέπουν τη θέση των εμπορευμάτων σε ανάλωση ή σε ελεύθερη κυκλοφορία, συντάσσεται σχετική πράξη στο σώμα της διασάφησης που υπογράφεται από εκείνους που ενήργησαν τους ελέγχους αυτούς. Στη συνέχεια προσδιορίζονται και βεβαιώνονται οι οφειλόμενοι δασμοί, φόροι και λοιπές επιβαρύνσεις με πράξη που συντάσσεται επίσης στο σώμα της διασάφησης και υπογράφεται από τον υπάλληλο που ενήργησε τη βεβαίωση αυτή. Αν ο υπολογισμός των δασμών, φόρων και λοιπών επιβαρύνσεων ενεργείται με ηλεκτρονικό υπολογιστή, η πιο πάνω πράξη βεβαίωσης αναπληρώνεται από το μηχανογραφικό έντυπο που εκδίδεται και υπογράφεται από τον αρμόδιο υπάλληλο. Ο τύπος και το περιεχόμενό του καθορίζονται με απόφαση του Υπουργού Οικονομικών. 2.Οι εισαγωγικοί δασμοί, φόροι και λοιπές επιβαρύνσεις εισπράττονται με βάση τα ποσοστά ή τα ποσά που ισχύουν κατά την ημερομηνία αποδοχής της διασάφησης από την τελωνειακή αρχή, εκτός αν ρητώς ορίζεται αλλιώς από ειδική διάταξη νόμου. Η ημερομηνία αυτή λαμβάνεται υπόψη και για τον προσδιορισμό των λοιπών στοιχείων δασμοφορολόγησης εμπορευμάτων, καθώς και για την εφαρμογή των λοιπών διατάξεων που διέπουν τη θέση των εμπορευμάτων σε ανάλωση ή σε ελεύθερη κυκλοφορία. Σε περίπτωση μείωσης του ποσοστού των τελωνειακών δασμών, φόρων και λοιπών επιβαρύνσεων, μετά την αποδοχή της διασάφησης και πριν από την έκδοση της άδειας παραλαβής του εμπορεύματος, ο διασαφιστής μπορεί να ζητήσει την εφαρμογή του ευνοϊκοτέρου γι’ αυτόν ποσοστού. Το προηγούμενο εδάφιο δεν έχει εφαρμογή αν πρόκειται για εμπορεύματα που η άδεια παραλαβής τους δεν μπόρεσε να εκδοθεί από την τελωνειακή αρχή, για λόγους που αποκλειστικά βαρύνουν το διασαφιστή. 3.Μετά τον έλεγχο για την τήρηση των τυχόν απαγορευτικών ή περιοριστικών μέτρων εισαγωγής που προβλέπονται για τα εμπορεύματα και τη βεβαίωση των οφειλόμενων δασμών φόρων και λοιπών επιβαρύνσεων, η διασάφηση ελέγχεται και θεωρείται από τον προϊστάμενο της τελωνειακής αρχής ή από τον οριζόμενο από αυτόν υπάλληλο και στη συνέχεια παραπέμπεται στον τελωνειακό ταμία για είσπραξη των ποσών που βεβαιώθηκαν και την έκδοση του αποδεικτικού είσπραξης. Ο τύπος και το περιεχόμενο του εντύπου αυτού καθορίζονται με απόφαση του Υπουργού Οικονομικών. Η πιο πάνω βεβαίωση των δασμών, φόρων και λοιπών επιβαρύνσεων γνωστοποιείται στο διασαφιστή ή το νόμιμο αντιπρόσωπό του. Εφ’ όσον έχουν καταβληθεί οι δασμοί, φόροι και λοιπές επιβαρύνσεις ή έχει παρασχεθεί σχετική εγγύηση για το ποσό τους, η τελωνειακή αρχή εκδίδει την άδεια παραλαβής του εμπορεύματος, της οποίας ο τύπος και το περιεχόμενο καθορίζονται με απόφαση του Υπουργού Οικονομικών. Ωσότου εκδοθεί η άδεια παραλαβής τους τα εμπορεύματα δεν μπορεί να μετακινηθούν από το χώρο που βρίσκονται ούτε μπορεί να έχουν οποιαδήποτε άλλη μεταχείριση χωρίς την έγκριση της τελωνειακής αρχής. Η άδεια παραλαβής των εμπορευμάτων εκδίδεται μια φορά και για το σύνολο των εμπορευμάτων που αποτελούν το αντικείμενο της διασάφησης. Ο αριθμός και η ημερομηνία της άδειας παραλαβής καθώς και του αποδεικτικού είσπρα(Μετά τη σελ. 146,04) Σελ. 146,05 Τεύχος ΙΑ-7-2- Σελ. 91 - 234 Τελωνειακός Κώδικας 30.Β.α.2 ξης αναγράφονται στη διασάφηση. 4.Η τελωνειακή αρχή, αν καθυστερούν τα αποτελέσματα των ελέγχων που άρχισαν, είτε για την επαλήθευση των ενδείξεων της διασάφησης και των δικαιολογητικών που προσαρτώνται σε αυτήν είτε για την εξέταση των εμπορευμάτων, και, για το λόγο αυτόν, δεν είναι σε θέση να προσδιορίσει το ποσό των δασμών, φόρων και λοιπών επιβαρύνσεων, στο οποίο υποβάλλονται τα εμπορεύματα, μπορεί, ύστερα από αίτηση του διασαφιστή, να εκδώσει άδεια παραλαβής των εμπορευμάτων αυτών. Η τελωνειακή αρχή δεν μπορεί να αρνηθεί τη χορήγηση της άδειας αυτής για το λόγο ότι ο οριστικός καθορισμός της δασμολογητέας αξίας των εμπορευμάτων έχει αναβληθεί ή η καταγωγή των εμπορευμάτων, για τα οποία έχει ζητηθεί προτιμησιακή δασμολογική μεταχείριση λόγω της καταγωγής τους, δεν έχει οριστικά καθοριστεί. Η χορήγηση της άδειας παραλαβής των εμπορευμάτων συνεπάγεται την άμεση βεβαίωση και είσπραξη των πιο πάνω επιβαρύνσεων, σύμφωνα με τα στοιχεία της διασάφησης. Αν η τελωνειακή αρχή κρίνει, ότι οι έλεγχοι που άρχισαν ενδέχεται να οδηγήσουν στον προσδιορισμό ποσού δασμών, φόρων και λοιπών επιβαρύνσεων μεγαλύτερου από εκείνο που προκύπτει σύμφωνα με τις ενδείξεις της διασάφησης, αξιώνει την παροχή επαρκούς εγγύησης για την κάλυψη της διαφοράς μεταξύ του ποσού που προκύπτει από τις ενδείξεις της διασάφησης και εκείνου στο οποίο τα εμπορεύματα είναι ενδεχόμενο να υποβληθούν τελικά. Αν η τελωνειακή αρχή, με βάση τους ελέγχους που ενήργησε, προσδιορίσει ποσό δασμών φόρων και λοιπών επιβαρύνσεων διαφορετικό από εκείνο που προκύπτει από τις ενδείξεις της διασάφησης, προβαίνει στην άμεση βεβαίωση και είσπραξη του ποσού αυτού. 5.Το πρωτότυπο της άδειας παραλαβής παραδίδεται από το διασαφιστή ή το νόμιμο αντιπρόσωπό του στον αρμόδιο τελωνειακό υπάλληλο της θύρας εξόδου, ο οποίος, αφού διαπιστώσει ότι τα στοιχεία της συμφωνούν προς τα εμπορεύματα, επιτρέπει την έξοδο και βεβαιώνει με πράξη του στην άδεια αυτήν την πραγματοποίηση της εξόδου και τη χρονολογία της. Αν η έξοδος των εμπορευμάτων γίνεται τμηματικά, βεβαιώνεται η ημερομηνία κάθε τμηματικής εξόδου. Η άδεια παραλαβής επισυνάπτεται στη διασάφηση στην οποία αναφέρεται. Τα στοιχεία της άδειας παραλαβής και εξόδου των εμπορευμάτων που αποκομίζονται από τους τελωνειακούς χώρους καταχωρίζονται σε βιβλίο που τηρείται για το σκοπό αυτόν, στη θύρα εξόδου. Σελ. 146,06 Τεύχος ΙΑ-7-2 Σελ. 92 6.Τα εμπορεύματα, που αποτελούν αντικείμενο διασάφησης για να τεθούν σε ανάλωση, τελωνίζονται ταυτόχρονα και για να τεθούν σε ελεύθερη κυκλοφορία. Αν τα εμπορεύματα τελωνίζονται μόνο για να τεθούν σε ελεύθερη κυκλοφορία, σύμφωνα με τις διατάξεις του κεφαλαίου αυτού, οι τελωνειακές αρχές λαμβάνουν τα απαραίτητα μέτρα, για να εξασφαλιστεί η ελεύθερη κυκλοφορία τους στο εσωτερικό της Κοινότητας και η είσπραξη των φόρων και λοιπών επιβαρύνσεων. Για το σκοπό αυτόν, τα εμπορεύματα που τελωνίζονται σε ελεύθερη κυκλοφορία τίθενται σε τελωνειακό καθεστώς, ώστε να αποκλειστεί το ενδεχόμενο να τεθούν σε ανάλωση στο εσωτερικό της ελληνικής επικράτειας. Αν τα εμπορεύματα προορίζονται να μεταφερθούν αμέσως σε άλλο κράτος μέλος, τίθενται σε τελωνειακό καθεστώς που διασφαλίζει την ελεύθερη κυκλοφορία στο εσωτερικό της Κοινότητας. Με απόφαση του Υπουργού Οικονομικών καθορίζεται κάθε αναγκαία λεπτομέρεια για την εφαρμογή της παραγράφου αυτής. 7.Με τον όρο «εισαγωγικοί δασμοί» νοούνται οι τελωνειακοί δασμοί και οι φορολογικές επιβαρύνσεις ισοδύναμου αποτελέσματος, καθώς και οι γεωργικές εισφορές και λοιπές επιβαρύνσεις κατά την εισαγωγή, που προβλέπονται στα πλαίσια της κοινής αγροτικής πολιτικής ή των ειδικών καθεστώτων που εφαρμόζονται για ορισμένα εμπορεύματα, τα οποία προκύπτουν από τη μεταποίηση γεωργικών προϊόντων». Τα άρθρ. 25 έως 28 αντικαταστάθηκαν ως άνω από την παρ. 2 άρθρ. 1 Νομ. 1808/1988 (ΦΕΚ Α΄ 215), κατωτ. αριθ. 73. - 235 30.Β.α.2 Τελωνειακός Κώδικας Άρθρ.28α.-«1.Κατεξαίρεση των οριζομένων στο προηγούμενο άρθρο 28, επιτρέπεται, ύστερα από αίτηση του διασαφιστή (κύριου των εμπορευμάτων ή εξαγωγέα) και σύμφωνα με τις επόμενες παραγράφους, η αναστολή είσπραξης των εισαγωγικών ή εξαγωγικών δασμών που οφείλονται επί εμπορευμάτων τα οποία τελωνίζονται για ανάλωση ή ελεύθερη κυκλοφορία ή για εξαγωγή. Ως εισαγωγικοί δασμοί νοούνται, τόσο οι δασμοί και φορολογικές επιβαρύνσεις ισοδύναμου αποτελέσματος, όσο και οι εισφορές και άλλες επιβαρύνσεις κατά την εισαγωγή που προβλέπονται στα πλαίσια της κοινής αγροτικής πολιτικής ή των ειδικών καθεστώτων τα οποία εφαρμόζονται σε ορισμένα εμπορεύματα που προκύπτουν από τη μεταποίηση γεωργικών προϊόντων. Ως εξαγωγικοί δασμοί νοούνται οι εισφορές και άλλες επιβαρύνσεις κατά την εξαγωγή, που προβλέπονται στα πλαίσια της κοινής αγροτικής πολιτικής ή των ειδικών καθεστώτων τα οποία εφαρμόζονται σε ορισμένα εμπορεύματα που προκύπτουν από τη μεταποίηση γεωργικών προϊόντων. 2.Η τελωνειακή αρχή παρέχει προθεσμία πληρωμής των δασμών, μόνον εφόσον προσκομίζεται από το διασαφιστή τραπεζική εγγύηση, το ύψος της οποίας καθορίζεται από την Αρχή αυτή και καλύπτει μία ή ενδεχομένως περισσότερες πράξεις εισαγωγής ή εξαγωγής εμπορευμάτων. Η παροχή της προθεσμίας για την είσπραξη των δασμών δεν συνεπάγεται είσπραξη τόκου ή προσαύξηση εκπρόθεσμης καταβολής. Η λήψη από την τελωνειακή αρχή της τραπεζικής εγγύησης δεν απαλλάσσει το διασαφιστή από την υποχρέωση να καταβάλει τους οφειλόμενους δασμούς το αργότερο μέχρι τη λήξη της προθεσμίας πληρωμής. 3.Με την επιφύλαξη των επόμενων παραγράφων, η προθεσμία πληρωμής των δασμών, που ορίζεται στην προηγούμενη παράγραφο, είναι 30 ημέρες από την ημερομηνία βεβαίωσης των δασμών αυτών από την τελωνειακή αρχή. Η βεβαίωση αυτή ενεργείται μέσα σε 2 ημέρες από την ημερομηνία έκδοσης της άδειας παραλαβής των εμπορευμάτων. Εξαιρετικά, η βεβαίωση των δασμών μπορεί, εφόσον κρίνεται αναγκαίο από την τελωνειακή αρχή, να γίνει μέσα σε συμπληρωματική προθεσμία 12 κατ’ ανώτατο όριο. Στην περίπτωση αυτή, η προβλεπόμενη προθεσμία πληρωμής των τριάντα ημερών μειώνεται κατά αριθμό ημερών αντίστοιχο προς εκείνον της συμπληρωματικής αυτής προθεσμίας. 4.Τα ποσά που οφείλονται από δασμούς για εμπορεύματα των οποίων επιτράπηκε η παραλαβή κατά τη διάρκεια μιας συγκεκριμένης περιόδου, η οποία δεν επιτρέπεται να είναι μεγαλύτερη από 31  ημέρες, μπορούν να αποτελέσουν αντικείμενο, μιας μόνο βεβαίωσης από την τελωνειακή αρχή στο τέλος της περιόδου. Στην περίπτωση αυτή: α.η βεβαίωση γίνεται μέσα στις προθεσμίες που προβλέπονται από την προηγούμενη παράγραφο. β.η προθεσμία είσπραξης των 30 ημερών, την οποία προβλέπει η προηγούμενη παράγραφος, μειώνεται κατ’ αριθμό ημερών ίσο με το ήμισυ του αριθμού των ημερών που αντιστοιχεί στη συγκεκριμένη αυτή περίοδο. Κατά την εφαρμογή του τρίτου εδαφίου της προηγούμενης παραγράφου, η προθεσμία είσπραξης που υπολογίζεται με τον τρόπο αυτόν, μειώνεται ακόμη κατ’ αριθμόν ημερών που αντιστοιχεί προς τη συμπληρωματική προθεσμία η οποία χρησιμοποιείται για τη βεβαίωση των διαφόρων ποσών, που αποτελούν αντικείμενο αυτής, γ.η προθεσμία είσπραξης αρχίζει από την ημερομηνία της βεβαίωσης. Όταν ο αριθμός των ημερών της πιο πάνω περιόδου είναι περιττός, ο αριθμός των προς μείωση ημερών είναι ίσος προς το ήμισυ του αμέσως μικρότερου άρτιου αριθμού. 5.Η αναστολή είσπραξης των δασμών μπορεί να παρέχεται από τις τελωνειακές αρχές για το σύνολο των ποσών τα οποία έχουν βεβαιωθεί, με τους όρους που καθορίζονται στην παραπάνω παρ. 3, κατά τη διάρκεια μιας συγκεκριμένης περιόδου που δεν επιτρέπεται να είναι μεγαλύτερη από 31 ημέρες. Στην περίπτωση αυτή η προβλεπόμενη από την παρ. 3 του παρόντος άρθρου προθεσμία είσπραξης των 30 ημερών μειώνεται κατά αριθμό ημερών, ίσο με το ήμισυ του αριθμού των ημερών που αντιστοιχεί στην περίοδο αυτή και υπολογίζεται από τη λήξη της εν λόγω περιόδου. Όταν γίνεται εφαρμογή του τρίτου εδαφίου της ίδιας παρ. 3, η προθεσμία είσπραξης που υπολογίζεται με τον τρόπο αυτόν μειώνεται κατά αριθμό ημερών που αντιστοιχεί προς τη συμπληρωματική προθεσμία που χρησιμοποιείται για τις βεβαιώσεις των διαφόρων ποσών τα οποία αποτελούν αντικείμενο των βεβαιώσεων αυτών. Αν ο αριθμός των ημερών της συγκεκριμένης περιόδου είναι περιττός, εφαρμόζονται τα οριζόμενα στο τελευταίο εδάφιο της προηγούμενης παραγράφου. 6.Για τον υπολογισμό των προθεσμιών είσπραξης που καθορίζονται σύμφωνα με τους όρους που προβλέπονται στις παραπάνω παρ. 3, 4 και 5, δεν λαμβάνονται υπόψη οι μη εργάσιμες ημέρες, οι οποίες συμπίπτουν με τη λήξη των προθεσμιών αυτών. 7.Η μη καταβολή από τον οφειλέτη των δασμών κατά τη λήξη της προθεσμίας είσπραξης συνεπάγεται, εκτός από την προσαύξηση λόγω μη εμπρόθεσμης καταβολής που αρχίζει από την επόμενη της λήξης της προς είσπραξη προθεσμίας και τη μη παροχή από την τελωνειακή αρχή στο διασαφιστή έγκρισης παραλαβής εμπορευμάτων με αναστολή είσπραξης των δασμών. Η τελωνειακή αρχή μπορεί να χορηγεί συμπληρωματική διευκόλυνση πληρωμής των δασμών, με την προϋπόθεση επιβολής προσαυξήσεων εκπρόθεσμης καταβολής από την επομένη της προς είσπραξη αρχικής προθεσμίας. Η συμπληρωματική αυτή διευκόλυνση δεν επιτρέπεται να υπερβαίνει τον ένα μήνα. 8.Οι διατάξεις του παρόντος άρθρου δεν ε-φαρμόζονται σε οφειλόμενους δασμούς οι ο(Μετά τη σελ. 146,06) Σελ. 146,07 Τεύχος ΙΑ-7-2 Σελ. 93 - 236 Τελωνειακός Κώδικας 30.Β.α.2 ποίοι λόγω ειδικότερων περιστάσεων δεν έχουν βεβαιωθεί από τις τελωνειακές αρχές μέσα στις προθεσμίες που προβλέπονται από την παραπάνω παρ. 3». Το άρθρ. 28α προστέθηκε από την παρ. 1 άρθρ. 27 Νόμ. 1473/1984 (ΦΕΚ Α΄ 127) (κατωτ. αριθ. 64). «Άρθρ.28β.-Με απόφαση του Υπουργού Οικονομικών καθορίζονται οι όροι και προϋποθέσεις που πρέπει να τηρηθούν από τον ενδιαφερόμενο για την απόκτηση της έγκρισης υπαγωγής σε μία από τις ιδιαίτερες διαδικασίες που καθορίζονται στα άρθρ. 28γ έως 28ζ, οι πρακτικοί τρόποι λειτουργίας των διαδικασιών αυτών, οι όροι και οι προϋποθέσεις εξασφάλισης των συμφερόντων του δημοσίου και κάθε άλλη αναγκαία λεπτομέρεια. Η πιο πάνω έγκριση μπορεί να περιορίζεται σε ορισμένα εμπορεύματα, να εκδίδεται ανάλογα με τις περιστάσεις ή να έχει διαρκή χαρακτήρα και είναι πάντοτε ανακλητή. Οι διατάξεις του κεφαλαίου αυτού, που αφορούν τη διασάφηση εισαγωγής και τελωνισμού εμπορευμάτων για να τεθούν σε ανάλωση ή σε ελεύθερη κυκλοφορία, εφαρμόζονται και στις περιπτώσεις των άρθρ. 28γ και 28δ, εκτός αν ρητώς ορίζεται διαφορετικά. Άρθρ.28γ.-Με την επιφύλαξη των ειδικών διατάξεων που ισχύουν για τις ταχυδρομικές αποστολές επιστολών και δεμάτων μπορεί: α)να μην απαιτείται η κατάθεση της προβλεπόμενης από το άρθρ. 25 διασάφησης, για να τεθούν σε ανάλωση ή σε ελεύθερη κυκλοφορία εμπορεύματα, τα οποία προηγουμένως είχαν τεθεί υπό το καθεστώς της τελειοποίησης προς επανεξαγωγή. β)Να μην αποτελούν αντικείμενο διασάφησης τα εμπορεύματα που εισάγονται για σκοπούς μη εμπορικούς, καθώς και τα εμπορεύματα μικρής αξίας, ιδίως εκείνα που περιέχονται στις προσωπικές αποσκευές ταξιδιωτών. Άρθρον 3 1.Της απαγορεύσεως του ανωτέρω άρθρου εξαιρούνται: α)Τα δια σιδηροδρόμων ή αναγνωρισμένων αγωγέων κομιζόμενα εμπορεύματα. β)Αι αποσκευαί των επιβατών, και γ)Τα εμπορεύματα τα κομιζόμενα δι’ ατμοπλοίων διατελούντων υπό ταχυδρομικήν σύμβασιν και ωρισμένον δρομολόγιον εκτελούντων. 2.«Δι’ αποφάσεων των προϊσταμένων των τελωνειακών περιφερειών δύνανται να καθορίζωνται και άλλαι (γενικαί ή ειδικαί) εξαιρέσεις, οσάκις αναπότρεπτος ανάγκη επιβάλλει ταύτας». Η παραγρ. 2 αντικατεστάθη ως άνω δια της παρ. 2 του άρθρ. 25ου του Νόμ. 1805/1951. Άρθρ.28δ.-Με την επιφύλαξη του άρθρ. 28στ επιτρέπεται στο διασαφιστή να προσκομίζει ή να τροποποιεί μεταγενεστέρως ορισμένα στοιχεία της διασάφησης, καταθέτοντας συμπληρωματικές διασαφήσεις γενικού, περιοδικού ή ανακεφαλαιωτικού χαρακτήρα. Οι ενδείξεις των συμπληρωματικών διασαφήσεων θεωρείται ότι συνιστούν, μαζί με τις ενδείξεις των διασαφήσεων στις οποίες αναφέρονται, μια ενιαία και αδιαίρετη πράξη που ισχύει από την ημερομηνία αποδοχής της αντίστοιχης αρχικής διασάφησης. Σελ. 146,08 Τεύχος ΙΑ-7-2- Σελ. 94 Η παροχή της έγκρισης των διευκολύνσεων που προβλέπονται στο άρθρο αυτό εξαρτάται από τη σύσταση εγγύησης, της οποίας το είδος και το ποσό προσδιορίζονται κατά τη διαδικασία που προβλέπονται στο άρθρ. 28β. Οι αρχικές διασαφήσεις, που αναφέρονται σε κάθε σειρά εμπορευμάτων, πρέπει να περιέχουν τις απαραίτητες ενδείξεις για την αναγνώριση της ταυτότητας των συγκεκριμένων εμπορευμάτων. Άρθρ.28ε.-1.Οι τελωνειακές αρχές μπορούν να προβαίνουν στην έκδοση άδειας παραλαβής εμπορευμάτων, μόλις αυτά προσκομίζονται στους χώρους της αρμόδιας τελωνειακής αρχής χωρίς να έχει κατατεθεί ακόμη και η προβλεπόμενη στο άρθρ. 25 διασάφηση. Η έκδοση της άδειας παραλαβής των εμπορευμάτων προϋποθέτει την κατάθεση στην αρχή αυτή, και κατ’ επιλογή της, εμπορικού ή διοικητικού εγγράφου, το οποίο συνοδεύεται με αίτηση που υπογράφεται από τον ενδιαφερόμενο για τη θέση των εμπορευμάτων σε ανάλωση ή σε ελεύθερη κυκλοφορία. Στο έγγραφο αυτό πρέπει να προσαρτάται οποιοδήποτε άλλο έγγραφο από το οποίο εξαρτάται η θέση σε ανάλωση ή σε ελεύθερη κυκλοφορία του εμπορεύματος. Η αποδοχή από την τελωνειακή αρχή του εμπορικού ή διοικητικού αυτού εγγράφου έχει τα ίδια έννομα αποτελέσματα με την αποδοχή της διασάφησης που προβλέπεται στο άρθρ. 25. Η έκδοση της άδειας παραλαβής των εμπορευμάτων μπορεί να γίνει ύστερα από προηγούμενη εξέταση των εμπορευμάτων αυτών και σύγκριση με τις ενδείξεις που περιλαμβάνονται στο πιο πάνω εμπορικό ή διοικητικό έγγραφο. Η διασάφηση, που αναφέρεται στα εμπορεύματα για τα οποία εκδόθηκε προηγουμένως η άδεια παραλαβής, με βάση το πιο πάνω εμπορικό ή διοικητικό έγγραφο, πρέπει να κατατίθεται στην τελωνειακή αρχή μέσα στις καθοριζόμενες προθεσμίες. - 237 30.Β.α.2 Τελωνειακός Κώδικας Για την εφαρμογή του πρώτου και δεύτερου εδαφίου της παρ. 2 του άρθρ. 28, τα αποτελέσματα της διασάφησης αυτής ανατρέχουν στην ημερομηνία της αποδοχής από την τελωνειακή αρχή του πιο πάνω εμπορικού ή διοικητικού εγγράφου. Με την επιφύλαξη του άρθρ. 28στ, οι τελωνειακές αρχές μπορούν να αποδέχονται γενικές, περιοδικές ή ανακεφαλαιωτικές διασαφήσεις. Οι διασαφήσεις αυτές παράγουν αποτελέσματα από την ημερομηνία αποδοχής του πιο πάνω εμπορικού ή διοικητικού εγγράφου. Οι διατάξεις του άρθρου αυτού δεν εμποδίζουν τη διενέργεια οποιουδήποτε ελέγχου από τις τελωνειακές αρχές, αν αυτές τον κρίνουν απαραίτητο. Για να εγκριθούν οι προβλεπόμενες στο άρθρο αυτό διευκολύνσεις, απαιτείται η παροχή εγγύησης, το είδος και το ποσό της οποίας προσδιορίζεται κατά την προβλεπόμενη στο άρθρ. 28β διαδικασία. 2.Σε φυσικά ή νομικά πρόσωπα, που προβαίνουν συχνά στη θέση σε ανάλωση ή σε ελεύθερη κυκλοφορία εμπορευμάτων, μπορεί να επιτραπεί να παραλαμβάνουν τα εμπορεύματα αυτά αμέσως μετά την προσκόμισή τους στους χώρους της τελωνειακής αρχής ή άλλους χώρους που προσδιορίζονται και ελέγχονται από αυτή, χωρίς αυτά να έχουν αποτελέσει προηγουμένως αντικείμενο της προβλεπόμενης στο άρθρ. 25 διασάφησης. Με την άφιξη των εμπορευμάτων στους ειδικά επιλεγμένους για το σκοπό αυτόν χώρους ο δικαιούχος της άδειας αυτής υποχρεούται: α)να ειδοποιεί την αρμόδια τελωνειακή αρχή για την άφιξη των εμπορευμάτων, σύμφωνα με την προβλεπόμενη τυπική διαδικασία, για να χορηγηθεί η άδεια παραλαβής τους, β)να καταχωρίζει τα εμπορεύματα σε ειδικό λογιστικό του βιβλίο. Η καταχώριση πρέπει να περιλαμβάνει και την ημερομηνία κατά την οποία πραγματοποιήθηκε καθώς και τις απαραίτητες ενδείξεις για την αναγνώριση των εμπορευμάτων. Η καταχώριση αυτή μπορεί να αντικαθίσταται με οποιαδήποτε άλλη πρόσφορη διατύπωση. γ)να θέτει στη διάθεση των αρμόδιων τελωνειακών αρχών οποιαδήποτε έγγραφα, από τα οποία εξαρτάται η εφαρμογή των διατάξεων που διέπουν τη θέση των εμπορευμάτων σε ανάλωση ή σε ελεύθερη κυκλοφορία. Η εκπλήρωση των διατυπώσεων α΄ και β΄ έχει τα ίδια έννομα αποτελέσματα με την αποδοχή της προβλεπόμενης στο άρθρ. 25 διασάφησης. 3.Εφ’ όσον δεν επηρεάζεται ο έλεγχος, οι τελωνειακές αρχές μπορούν: α)αντί να απαιτούν από το δικαιούχο της άδειας να αναμένει την πραγματική άφιξη των εμπορευμάτων, για να τις ειδοποιήσει, να του επιτρέψουν να γνωστοποιεί σε αυτές την άφιξη, μόλις αυτή παρουσιάζεται ως επικείμενη. β)σε ορισμένες ειδικές περιπτώσεις, όπου η φύση των εμπορευμάτων και ο ταχύς ρυθμός διεκπεραίωσης των εργασιών εισαγωγής το δικαιολογεί, να απαλλάσσουν το δικαιούχο της άδειας από την υποχρέωση αναγγελίας στις αρχές αυτές κάθε άφιξης εμπορευμάτων, υπό τον όρο όμως ότι ο δικαιούχος παρέχει σε αυτές οποιαδήποτε πληροφορία κρίνουν απαραίτητη. Στην περίπτωση αυτήν η καταχώριση των εμπορευμάτων στο ειδικό λογιστικό βιβλίο του ενδιαφερόμενου επέχει θέση άδειας παραλαβής. Αν η τελωνειακή αρχή αποφασίσει να ενεργήσει εξέταση των εμπορευμάτων, η εξέταση αυτή γίνεται με βάση τις ενδείξεις που αναφέρονται και στο ειδικό λογιστικό βιβλίο του ενδιαφερομένου. Η διασάφηση, που αναφέρεται στα εμπορεύματα που έχει επιτραπεί η εισαγωγή τους κατά την παρ. 2, πρέπει να κατατίθεται στην αρμόδια τελωνειακή αρχή μέσα στις καθοριζόμενες προθεσμίες. Για την εφαρμογή του πρώτου και δεύτερου εδαφίου της παρ. 2 του άρθρ. 28 τα αποτελέσματα της διασάφησης αυτής ανατρέχουν στην ημερομηνία που ο ενδιαφερόμενος καταχώρισε τα εμπορεύματα στο ειδικό λογιστικό βιβλίο. Τα τέσσερα τελευταία εδάφια της παρ. 1 του άρθρ. 28ε εφαρμόζονται και στις περιπτώσεις των παρ. 2 και 3 του άρθρου αυτού. Άρθρ.28στ.-Επιτρέπεται στο διασαφιστή να αντικαθιστά το σύνολο ή μέρος των ενδείξεων της διασάφησης που προβλέπεται στο άρθρ. 25, με στοιχεία που έχουν κωδικοποιηθεί ή έχουν συνταχθεί με οποιοδήποτε άλλο τρόπο ο οποίος ανταποκρίνεται στις απαιτούμενες για τις γραπτές διασαφήσεις ενδείξεις. Τα στοιχεία αυτά διαβιβάζονται στην αρμόδια τελωνειακή αρχή για παραπέρα επεξεργασία από ηλεκτρονικό υπολογιστή. Το άρθρο αυτό δεν εμποδίζει την άσκηση από την τελωνειακή αρχή οποιουδήποτε ελέγχου που αυτή κρίνει απαραίτητο. Άρθρ.28ζ.-Αν μια αποστολή αποτελείται από εμπορεύματα που υπάγονται σε περισσότερες δασμολογικές κλάσεις και η μεταχείριση για κάθε σειρά από τα εμπορεύματα αυτά, ανάλογα με το είδος της, απαιτεί εργασία και έξοδα δυσανάλογα σε σύγκριση με το ποσό των δασμών, φόρων και λοιπών επιβαρύνσεων, μπορεί να επιτρέπεται, ύστερα από αίτηση του διασαφιστή, ολόκληρη η αποστολή εμπορευμάτων να αποτελέσει αντικείμενο δασμοφορολόγησης με βάση το είδος του εμπορεύματος εκείνου που επιβαρύνεται με την υψηλότερη επιβάρυνση. Η πιο πάνω ρύθμιση δεν επηρεάζει τις υποχρεώσεις του διασαφιστή για την παροχή στατιστικών στοιχείων, σύμφωνα και με τους όρους που προβλέπονται από τις κοινοτικές διατάξεις για το εξωτερικό εμπόριο της Κοινότητας και το εμπόριο μεταξύ των κρατών μελών της, ούτε και την εφαρμογή άλλων διατάξεων που διέπουν τη θέση των εμπορευμάτων σε ανάλωση ή σε ελεύθερη κυκλοφορία. Οι ενδείξεις, που πρέπει να αναφέρονται στη διασάφηση για τα εμπορεύματα αυτά, καθορίζονται με απόφαση του Υπουργού Οικονομικών. (Μετά τη σελ. 146,08) Σελ. 146,081 Τεύχος 1143-6Σελ. 105 - 238 Τελωνειακός Κώδικας 30.Β.α.2 Άρθρ.28η.-Στους παραβάτες των διατάξεων των άρθρ. 28β έως 28ζ επιβάλλεται για κάθε παράβαση, με επιφύλαξη των διατάξεων για τη λαθρεμπορία, το πρόστιμο που προβλέπεται στο τέταρτο εδάφιο της παρ. 10 του άρθρ. 27». Τα άρθρ. 28β έως και 28η προστέθηκαν από την παρ. 3 άρθρ. 1 Νομ. 1808/1988 (ΦΕΚ Α΄ 218), κατωτ. αριθ. 73. Άρθρον 29 1.Το δημόσιον διατηρεί αμείωτα τα δικαιώματα αυτού κατά του κυρίου των εμπορευμάτων δια τα μη εισπραχθέντα τέλη ή δικαιώματα, καθώς και δια τα ελλιπώς βεβαιωθέντα ή εισπραχθέντα. «Ως ελλιπώς βεβαιωθέντα ή εισπραχθέντα νοούνται τα ποσά, άτινα δεν εβεβαιώθησαν ή δεν εισεπράχθησαν εν όλω ή εν μέρει συνεπεία οιασδήποτε παραλείψεως γενομένης κατά τον τελωνισμόν των εμπορευμάτων, εφ’ όσον τούτο προκύπτει εκ του κειμένου του κατατεθέντος Τελωνειακού παραστατικού εγγράφου, των επ’ αυτού πράξεων και των συνημμένων τούτω δικαιολογητικών εγγράφων, δι’ ων προσδιορίζονται τα κρίσιμα στοιχεία δια την ορθήν βεβαίωσιν των οφειλομένων δασμών, φόρων, τελών και λοιπών δικαιωμάτων». Το ανωτέρω εντός « » εδάφιον προσετέθη δια του άρθρ. 74 Νόμ. 542/1977 (κατωτ. αριθ. 50). 2.Τα ελλιπώς βεβαιωθέντα ή εισπραχθέντα βεβαιούνται συμπληρωματικώς δια πράξεως της τελωνειακής αρχής, εισπράττονται δε διοικητικώς υπό του τελωνείου κατά τους νόμους περί εισπράξεως δημοσίων τελών. «Η προθεσμία άσκησης προσφυγής κατά της πράξης βεβαίωσης, από οποιαδήποτε αιτία, των ποσών που δεν εισπράχθηκαν ή των ποσών που βεβαιώθηκαν ή εισπράχθηκαν ελλιπώς, καθώς επίσης και η άσκηση της προσφυγής, δεν έχουν ανασταλτικό αποτέλεσμα, εκτός αν καταβληθεί ποσοστό τουλάχιστον 50% της οφειλής που βεβαιώθηκε. Η ρύθμιση αυτή εφαρμόζεται και για τις πράξεις βεβαίωσης της τελωνειακής αρχής για εμπορεύματα που παραδόθηκαν με τελωνειακό καθεστώς που επιφέρει αναστολή είσπραξης των δασμοφορολογικών επιβαρύνσεων». Τα ανωτέρω μέσα σε « » εδάφια προστέθηκαν από την παρ. 2 άρθρ. 27 Νόμ. 1473/84 (ΦΕΚ Α΄ 127) (κατωτ. αριθ. 64). 3.«Τα ελλιπώς βεβαιωθέντα ή εισπραχθέντα παραγράφονται εντός (πενταετίας) από του τελωνισμού». Σελ. 146,082 Τεύχος 1143-Σελ. 106 Η παρ. 3 ετροποποιήθη ως άνω υπό του άρθρ. 7 του Νόμ. 2960/1922. Κατά το άρθρ. 86 παρ. 2 του Ν.Ε.Δ.Ε. (τόμ. 25 σελ. 188):«Τα χρέη προς το Δημόσιον εξ εισαγωγικών δασμών και τελών εν γένει εισπραττομένων εν τοις Τελωνείοις παραγράφονται μετά δεκαετίαν από της λήξεως της χρήσεως εντός της οποίας εγεννήθη η προς είσπραξιν αυτών απαίτησις του Δημοσίου». - 239 30.Β.α.2 Τελωνειακός Κώδικας «Άρθρ.30.-1.Τα αχρεωστήτως εισπραχθέντα από τα τελωνεία ποσά, επιστρέφονται άτοκα στο δικαιούχο, αν εντός ανατρεπτικής προθεσμίας τριών ετών από της ημερομηνίας βεβαίωσης αυτών υποβληθεί υπό τούτου στην αρμόδια τελωνειακή αρχή σχετική αίτηση μετά των απαιτούμενων δικαιολογητικών εγγράφων. Αν η διαπίστωση της αχρεωστήτου είσπραξης έγινε από την τελωνειακή υπηρεσία, καλείται απ’ αυτήν ο δικαιούχος να υποβάλει τη σχετική περί επιστροφής αίτηση μετά δικαιολογητικών, εντός της αυτής ως ανωτέρω προθεσμίας. Για την επιστροφή αυτήν οι τελωνειακές αρχές ενεργούν κατά προτεραιότητα. Αν η αχρεωστήτως είσπραξη έχει αναγνωριστεί ή βεβαιωθεί με απόφαση του αρμόδιου διοικητικού δικαστηρίου, ο δικαιούχος οφείλει, εντός έτους από της δημοσίευσης της ανωτέρω απόφασης, να υποβάλει στην αρμόδια τελωνειακή αρχή σχετική περί επιστροφής αίτηση μετά των απαιτούμενων δικαιολογητικών. Αν η αναγνώριση ή βεβαίωση της αχρεωστήτου είσπραξης έγινε με απόφαση που εκδόθηκε, ύστερα από έφεση ή αναίρεση, η ετήσια αυτή προθεσμία για την υποβολή της σχετικής αίτησης μετά των δικαιολογητικών αρχίζει από της δημοσίευσης της απόφασης αυτής. 2.Περί της επιστροφής εκδίδεται απόφαση: -του προϊσταμένου της τελωνειακής αρχής, επιπέδου διεύθυνσης. -του προϊσταμένου της οικείας τελωνειακής περιφέρειας, προκειμένου περί των λοιπών τελωνειακών αρχών. Με απόφαση του Υπουργού Οικονομικών ορίζονται τα απαιτούμενα για την επιστροφή δικαιολογητικά, τα του τρόπου επιστροφής, καθώς και κάθε άλλη αναγκαία λεπτομέρεια. 3.Αν εντός της κατά την παρ. 1 του παρόντος άρθρου προβλεπόμενης κατά περίπτωση προθεσμίας δεν υποβληθεί από το δικαιούχο ή τον αντιπρόσωπο αυτού αίτηση μετά των απαιτούμενων δικαιολογητικών, οι απαιτήσεις αχρεωστήτως εισπραχθέντων παραγράφονται. 4.Χρηματική αξίωση από αχρεώστητο είσπραξη επιβαρύνσεων και περί της οποίας εκδόθηκε η υπό της παρ. 2 του παρόντος άρθρου προβλεπόμενη απόφαση παραγράφεται μετά παρέλευση προθεσμίας ενός έτους από της κοινοποίησης της απόφασης. 5.Η αναστολή ή η διακοπή της παραγραφής διέπεται από τις διατάξεις του Κώδικα Δημοσίου Λογιστικού. 6.Ποσά από φόρους και λοιπές επιβαρύνσεις μέχρι 1.000 δραχμές κατά πράξη, που εισπράχθηκαν αχρεώστητα ή ελλιπώς βεβαιώθηκαν ή εισπράχθηκαν, δεν επιστρέφονται ή δεν βεβαιώνονται συμπληρωματικά για είσπραξη. Με αποφάσεις του Υπουργού Οικονομικών δύναται το ανωτέρω ποσό να αυξομειώνεται, μη δυνάμενο όμως να υπερβεί το προβλεπόμενο από τις ισχύουσες συναφείς διατάξεις της κοινοτικής τελωνειακής νομοθεσίας, αντίστοιχο για τους δασμούς, ποσό. 7.Θέματα παραγραφής αχρεωστήτως εισπραχθέντων ποσών από τα τελωνεία προ της ισχύος του παρόντος άρθρου ρυθμίζονται από τις μέχρι της ισχύος του παρόντος κείμενες διατάξεις». Το άρθρ. 30 αντικαταστάθηκε ως άνω από το άρθρ. 6 Νόμ. 1957/1991, ΦΕΚ Α΄ 114 (τόμ. 13 2 , σελ. 244,9935). (Αντί για τη σελ. 146,09) Σελ. 146,09(α) Τεύχος 1143-Σελ. 107 - 240 Τελωνειακός Κώδικας 30.Β.α.2 - 241 30.Β.α.2 Τελωνειακός Κώδικας «Άρθρ.31.-1.Η τελωνειακή αρχή, πριν από την έκδοση της άδειας παραλαβής και ύστερα από γραπτή αίτηση του διασαφιστή, μπορεί να εγκρίνει: α)Την εγκατάλειψη των εμπορευμάτων, υπέρ του Δημοσίου, ελεύθερων από όλα τα έξοδα και βάρη. Η αίτηση αυτή μπορεί να διατυπώνεται και στο σώμα της διασάφησης. Η αποδοχή της από την τελωνειακή αρχή σημειώνεται και στη διασάφηση. Μετά την αποδοχή δεν επιτρέπεται ανάκλησή της. Στα εγκαταλειπόμενα εμπορεύματα εφαρμόζονται οι διατάξεις της παρ. 5 του άρθρ. 44. β)Την καταστροφή των εμπορευμάτων, σύμφωνα με όσα καθορίζονται στην παρ. 3 του άρθρ. 36. Τα σχετικά έξοδα βαρύνουν το διασαφιστή. Η γραπτή αίτηση του διασαφιστή για την καταστροφή των εμπορευμάτων μπορεί να διατυπώνεται και στο σώμα της διασάφησης. Η αποδοχή της από την τελωνειακή αρχή σημειώνεται και στη διασάφηση. Για την καταστροφή συντάσσεται πρωτόκολλο και γίνεται μνεία στη διασάφηση. Στη διασάφηση και στο προσαρτώμενο σ’ αυτήν πρωτόκολλο καταστροφής αναφέρεται το είδος και η ποσότητα των υπολειμμάτων και απορριμμάτων που ενδεχομένως προκύπτουν από την καταστροφή, ώστε να είναι δυνατό να τεθούν σε ανάλωση ή σε ελεύθερη κυκλοφορία. 2.Η εγκατάλειψη υπέρ του Δημοσίου ή η καταστροφή των εμπορευμάτων υπό τον έλεγχο της τελωνειακής αρχής απαλλάσσει το διασαφιστή από την υποχρέωση να πληρώσει δασμούς φόρους και λοιπές επιβαρύνσεις εκτός από τα ανταποδοτικά τέλη και δικαιώματα. 3.Η θέση σε ανάλωση ή σε ελεύθερη κυκλοφορία των υπολειμμάτων και απορριμμάτων, που ενδεχομένως προκύπτουν από την καταστροφή εμπορευμάτων, ενεργείται με βάση τα στοιχεία δασμοφορολόγησης που αναφέρονται στα υπολείμματα και απορρίμματα, όπως αυτά αναγνωρίζονται και γίνονται δεκτά από την τελωνειακή αρχή κατά την ημερομηνία της καταστροφής. 4.Ο διασαφιστής πρέπει να παρίσταται κατά τον τελωνισμό των εμπορευμάτων. 5.Αν μετά την καταχώριση και την αποδοχή της διασάφησης ο διασαφιστής αποχωρήσει ή δεν προσφέρει την απαραίτητη συνδρομή και δεν προσέλθει μέσα σε τέσσερις ημέρες από την αποδοχή της για την εξέταση των εμπορευμάτων, ο προϊστάμενος του τελωνείου ή ο επόπτης ελεγκτηρίων μαζί με τον τελωνειακό ελεγκτή, ή, αν δεν υπάρχει τελωνειακός ελεγκτής, με άλλο τελωνειακό υπάλληλο, εξετάζει, έστω και αν απουσιάζει ο διασαφιστής, τα εμπορεύματα ή συνεχίζει την εξέταση, αν αυτή είχε αρχίσει πριν από την αποχώρησή του, αφού γίνει μνεία στη διασάφηση για την παρουσία ή την απουσία του. 6.Αν μέσα σε πέντε ημέρες από την, κατά την προηγούμενη παράγραφο, εξέταση των εμπορευμάτων ο διασαφιστής δεν προσέλθει, για να ρυθμιστεί η κατάσταση των εμπορευμάτων και δεν είναι δυνατή η έκδοση άδειας παραλαβής τους, είτε γιατί δεν προσκομίστηκαν τα έγγραφα από τα οποία εξαρτάται η θέση των εμπορευμάτων σε ανάλωση ή σε ελεύθερη κυκλοφορία είτε γιατί δεν καταβλήθηκαν ή δεν αποτέλεσαν αντικείμενο εγγύησης εμπροθέσμως οι δασμοί, φόροι και λοιπές επιβαρύνσεις είτε από οποιαδήποτε άλλη αιτία, η τελωνειακή αρχή επικολλά στην εξωτερική θύρα του τελωνειακού καταστήματος δηλοποίηση, η οποία διαλαμβάνει και τα στοιχεία της διασάφησης καθώς και της εξέτασης των εμπορευμάτων. Στη δηλοποίηση αυτήν ορίζεται επίσης και η ημέρα πώλησης των εμπορευμάτων με δημοπρασία, η οποία διενεργείται μετά την πάροδο πέντε ημερών από την τοιχοκόλληση της δηλοποίησης. Η τελωνειακή αρχή πληροφορεί επίσης σχετικά το διασαφιστή ή τον αντιπρόσωπό του με απλή επιστολή της, της οποίας δεν απαιτείται επίδοση. 7.Η τελωνειακή αρχή μπορεί, με ευθύνη και με δαπάνες του διασαφιστή, να μεταφέρει τα εμπορεύματα, αν βρίσκονται σε χώρους που εγκρίθηκαν από αυτήν και είναι έξω από τις τελωνειακές αποθήκες ή περιβόλους, σε ειδικούς υπό την εποπτεία της χώρους ή αποθήκες. 8.Αν τα εμπορεύματα υπόκεινται σε φθορά ή είναι δυσχερής η φύλαξή τους, η τελωνειακή αρχή μπορεί να συντέμνει τις προθεσμίες του άρθρου αυτού. 9.Σε περίπτωση που υφίσταται κίνδυνος από τη διατήρηση των εμπορευμάτων η τελωνειακή αρχή μπορεί να καταστρέψει τα εμπορεύματα. Η θέση σε ανάλωση ή σε ελεύθερη κυκλοφορία των υπολειμμάτων και απορριμμάτων, που ενδεχομένως προκύπτουν από την καταστροφή αυτήν, πραγματοποιείται βάσει των στοιχείων δασμοφορολόγησης που αναφέρονται στα υπολείμματα και απορρίμματα, όπως αυτά αναγνωρίζονται και γίνονται δεκτά από την τελωνειακή αρχή κατά την ημερομηνία καταστροφής. Οι σχετικές δαπάνες καταστροφής βαρύνουν το διασαφιστή. 10.Η κατά την παρ. 6 πώληση των εμπορευμάτων ενεργείται σύμφωνα με όσα ορίζονται στην παρ. ΙΙ του άρθρ. 43 και στο άρθρ. 44. 11.Για τον υπολογισμό των πιο πάνω προθεσμιών καθώς και εκείνων των άρθρ. 32 και 67 δεν λαμβάνονται υπόψη, αν συμπίπτουν με τη λήξη των προθεσμιών, οι μη εργάσιμες ημέρες. Το άρθρ. 31 αντικαταστάθηκε ως άνω από το Άρθρον 4 1.Ουδεμία εργασία προς φόρτωσιν, εκφόρτωσιν ή μεταφόρτωσιν εμπορευμάτων ή προϊόντων επιτρέπεται να ενεργηθή άνευ εγγράφου αδείας της τελωνειακής Αρχής και άνευ της παρουσίας υπαλλήλου αυτής και εις θέσεις άλλας παρά τας ωρισμένας υπό της τελωνειακής αρχής ή τας οριζομένας εν τη αδεία αυτής. 2.Εκάστη άδεια εκδίδεται δι’ ωρισμένην φόρτωσιν, εκφόρτωσιν ή μεταφόρτωσιν. Κατ’ εξαίρεσιν, άδεια δεν απαιτείται κατά τας περιπτώσεις του προηγουμένου άρθρου. Σελ. 140 3.Προ του πέρατος εκάστης εκφορτώσεως ή μεταφορτώσεως δεν δύνανται να δεχθώσιν οι πλοίαρχοι εμπορεύματα προς φόρτωσιν άνευ ειδικής αδείας της τελωνειακής αρχής. άρθρ. 2 Νομ. 1808/1988, (ΦΕΚ Α΄ 218), κατωτ. αριθ. 73. (Μετά τη σελ. 146,10) Σελ. 146,11 Τεύχος ΙΑ-7-2 Σελ. 97 - 242 Τελωνειακός Κώδικας 30.Β.α.2 Άρθρ.32.-1.Αν τα εμπορεύματα μετά την εξέτασή τους, παρουσία του διασαφιστή, δεν παραληφθούν ή αν δεν παρασχεθεί εγγύηση για τους δασμούς, φόρους και λοιπές επιβαρύνσεις ενεργούνται, μέσα σε οκτώ ημέρες από την εξέτασή τους, τα οριζόμενα στις παρ. 6 έως και 11 του άρθρ. 31. 2.Η τελωνειακή αρχή μπορεί ύστερα από αίτηση του διασαφιστή να παρατείνει την προθεσμία της προηγούμενης παραγράφου κατά πέντε το πολύ ημέρες». Το άρθρ. 32 αντικαταστάθηκε ως άνω από το άρθρ. 2 Νομ. 1808/1988, (ΦΕΚ Α΄ 218), κατωτ. αριθ. 73. Κατά το άρθρ. 35 Α.Ν. 2081/1939, «Επί των κατά τα άρθρ. 31 και 32 του Νόμ. 1165 εκποιουμένων εμπορευμάτων εφαρμόζονται αι διατάξεις του άρθρ. 44, πλην του εδάφ. 2 της παρ. 4 αυτού». Σελ. 146,12 Τεύχος ΙΑ-7-2 Σελ. 98 - 243 30.Β.α.2 Τελωνειακός Κώδικας Άρθρον 33 1.Εάν ευρεθώσιν εμπορεύματα, πλείονα των εν τη διασαφήσει αναφερομένων, ή υποκείμενα εις τέλος ανώτερον, ή, επί τέλους κατ’ εκτίμησιν, αξίας ανωτέρας, εισπράττεται το τέλος των ευρεθέντων και πρόσθετον τοιούτο 15% επί της διαφοράς, ήτις προκύπτει μεταξύ του βεβαιωθέντος τέλους και του κατά την διασάφησιν τοιούτου. 2.Εάν εν τη διασαφήσει αναγραφώσιν ως ατελή εμπορεύματα, ευρεθώσι δε ταύτα υποκείμενα εις τέλος, εισπράττεται τούτο και πρόσθετον 15% επ’ αυτού. 3.Εάν ευρεθώσιν εμπορεύματα ελάσσονα των εν τη διασαφήσει αναφερομένων ή υποκείμενα εις τέλος κατώτερον, εισπράττεται το τέλος των ευρεθέντων και πρόσθετον 5% επί της διαφοράς. Προσθήκη γενομένη εις την παρ. 3 δια του άρθρ. 3 Ν.Δ. 1724/1919, κατηργήθη δια του άρθρ. 4 Νόμ. 3326/1925. 4.Τα πρόσθετα ταύτα τέλη δεν δύνανται να είναι ανώτερα του δεκάτου του τέλους των ευρεθέντων εμπορευμάτων. 5.Εάν το δέμα, δοχείον ή κιβώτιον, εις ο ευρεθώσιν εμπορεύματα ελάσσονα των εν τη διασαφήσει, τυγχάνη ανέπαφον και πλήρες και μη δυνάμενον να περιλάβη πλέον του ευρεθέντος, βεβαιούνται ταύτα επί της διασαφήσεως και επιβάλλεται μόνον το εις το ευρεθέν εμπόρευμα ανήκον τέλος. 6.Εάν το δέμα, κιβώτιον ή δοχείον ευρεθή παραβεβιασμένον και το περιεχόμενον αυτού ελλιπές ή διάφορον του διασαφισθέντος, βεβαιούνται ταύτα επί της διασαφήσεως, αντίγραφον δε αυτής αποστέλλεται εις τον αρμόδιον Εισαγγελέα, εάν συντρέχη περίπτωσις ποινικής καταδιώξεως, επιβάλλεται δε το εις το ευρεθέν εμπόρευμα ανήκον τέλος. 7.Εάν ευρεθώσιν εμπορεύματα ατελή, ποσού δε ίσου ή διαφόρου προς το εν τη διασαφήσει αναγραφέν, ενώ εν αυτή αναγράφονται ως υποκείμενα εις τέλος, ουδέν επιβάλλεται τέλος. 8.Εάν δοχείον, περιέχον ρευστόν, ευρεθή κατά τον τελωνισμόν εν μέρει ή καθ’ ολοκληρίαν κενόν, η δε έλλειψις προήλθεν εκ βλάβης του δοχείου, συντάσσσεται περί τούτου επί της διασαφήσεως πράξις και εάν αποδειχθή ότι όντως η έλλειψις προήλθεν εκ του λόγου τούτου, επιβάλλεται τέλος μόνον επί του τυχόν απομείναντος εν τω δοχείω ποσού. 9.Διαφοραί επί έλαττον μεν άχρι 5% εκπίπτονται κατά τον υπολογισμόν του τέλους, επί πλέον δε άχρι 5% υποβάλλονται μόνον εις το απλούν τέλος. «10.(Εις επιβάτην φέροντα μεθ’ εαυτού υποκείμενα εις τέλος είδη, μη αναγραφόμενα εις το υπό του πλοιάρχου κατατεθέν δηλωτικόν, επιβάλλεται πρόσθετον τέλος 10% εάν το πληρωτέον τέλος είναι ανώτερον των δραχ. (40.000 και κατώτερον των 200.000 δραχμών), 30% δε εάν το τέλος είναι ανώτερον των (200.000) δραχμών. Το πρόσθετον τούτο τέλος εισπράττεται μόνον κατά τον προς εισαγωγήν τελωνισμόν, ως επίσης και κατά την περίπτωσιν της μεταφορτώσεως δια τας ελευθέρας Ζώνας Πειραιώς και Θεσσαλονίκης). Τα ανωτέρω ποσά τίθενται ως αναπροσηρμόσθησαν δια του άρθρ. 3 παρ. 1 Ν.Δ. 144/1946. Δια της υπ’ αριθ. Τ.9062/1948 αποφ. Υπ. Οικον. (Φ.Ε.Κ. 179/Β/48), τ’ ανωτέρω ποσά επενταπλασιάσθησαν. Αι διατάξεις του ανωτέρω εδαφίου θεωρούνται ατονήσασαι μετά το Ν.Δ. 2544/1953 περί τελωνισμού ειδών ατομικής χρήσεως. Εάν ως εκ του είδους των τα υπό του επιβάτου φερόμενα μεθ’ εαυτού είδη εν συνδυασμώ προς την ποσότητα αυτών και την επαγγελματικήν ειδικότητα ή οιαδήποτε άλλα στοιχεία έχωσι τον χαρακτήρα του εμπορεύματος επιβάλλεται εις τον επιβάτην, εξαιρέσει των δειγματοφόρων και των αλλοδαπών των μη μονίμως εγκατεστημένων εν Ελλάδι, πρόσθετον τέλος 50% εις οιονδήποτε ποσόν και αν ανέρχεται το ανήκον τέλος και οιονδήποτε τελωνειακόν προορισμόν ήθελε λάβει το εμπόρευμα. Εάν ενίσταται ο επιβάτης κατά της εκτιμήσεως των ανωτέρω στοιχείων του χαρακτηρισμού ως εμπορεύματος των μεθ’ εαυτού κομισθέντων ειδών, αποφαίνεται αμετακλήτως η παρά τω Τελωνείω Επιτροπή Αμφισβητήσεων ή εν ελλείψει τοιαύτης η Ανωτάτη Επιτροπή Τελωνειακών Αμφισβητήσεων». Η παρ. 10 προστεθείσα υπό του εδάφ. θ΄ άρθρ. 1 Ν.Δ. 16/19 Απρ. 1923, αντικατεστάθη ως άνω υπό του άρθρ. 7 Α.Ν. 1433/1938. Απαλλάσσονται των προσθέτων τελών του άρθρ. 33 Νόμ. 1165 τα δι’ αποσκευών ή υπό τύπον αποσκευών κομιζόμενα εκθέματα. (Άρθρ. 1 παρ. 4 υπ’ αριθ. 8/1937 απόφ. Υπουργού Οικονομικών (Φ.Ε.Κ. 85/Β΄/1937). Η 10η παράγραφος του άρθρ. 33 του 1165 νόμου δεν έχει εφαρμογήν επί των αποσκευών των δια του αέρος αφικνουμένων επιβατών εάν αύται περιέχωσιν είδη υποκείμενα εις δασμόν, μη προωρισμένα δι’ ατομικήν συνήθη χρήσιν των επιβατών και μη αναγραφόμενα εις το υπό του κυβερνήτου ή οδηγού του αεροσκάφους κατατιθέμενον δηλωτικόν. (Άρθρ. 4 Παραρτ. Νόμ. 5017/1931 περί Πολιτικής Αεροπορίας). «11.Εισπράττεται πρόσθετον τέλος 15% επί του τέλους του ευρεθέντος εμπορεύματος οσάκις δια της διασαφήσεως εδηλώθη ως άγνωστον το περιεχόμενον του δοχείου ή δέματος, είτε ως προς το είδος, είτε το ποσόν, είτε ποιόν και βάρος. 12.Επίσης εισπράττεται πρόσθετον τέλος, 5% επί του τέλους του ευρεθέντος εμπορεύματος, οσάκις εν τη κατατιθεμένη διασαφήσει εισαγωγής ενυπάρχει αοριστία ως προς την περιγραφήν του εμπορεύματος». Αι παρ. 11 και 12 προσετέθησαν υπό του άρθρ. 4 Νόμ. 3326/1925. (Αντί για τη σελ. 147(β) Σελ. 147(γ) Τεύχος ΙΑ-7-2 Σελ. 99 - 244 Τελωνειακός Κώδικας 30.Β.α.2 «13.Δια τον υπολογισμόν των προσθέτων τελών, περί ων αι ανωτέρω παράγραφοι του παρόντος άρθρου, λαμβάνεται πάντοτε, ασχέτως βεβαιώσεως ή μη τέλους επί του τελωνειακού παραστατικού, ως βάσις ο έναντι των τρίτων προς την Ε.Ο.Κ. χωρών ισχύων δασμός, ανεξαρτήτως χώρας προελεύσεως του εμπορεύματος». Η παρ. 13 προσετέθη δια του άρθρ. 75 Νόμ. 542/1977 (κατωτ. αριθ. 50). Οι διατάξεις του άνω άρθρ. 33 αναστάλησαν μέχρι 31 Μαρτ. 1988 από την 0.381/61 π.ε./22 Ιαν.-19 Φεβρ. 1988 (ΦΕΚ Β΄ 89) απόφ. Υπ. Οικονομικών. Η ανωτέρω 0.381/61π.ε/1988 απόφαση, κυρώθηκε και έχει ισχύ νόμου από την έκδοσή της από την παρ. 4 άρθρ. 11 Νομ. 1839/1989 (ΦΕΚ Α΄ 90), (τομ. 28Α, σελ. 268,03). Άρθρον 34 Εάν δέμα, κιβώτιον ή δοχείον, αναγεγραμμένον εν τη διασαφήσει, δεν απεβιβάσθη, καίτοι αναφέρεται εν τω δηλωτικώ, βεβαιώση δε τούτο ενυπογράφως ο πλοίαρχος ή ο πράκτωρ, ουδέν εισπράττεται τέλος παρά της Τελωνειακής Αρχής, συντάσσεται δε παρά της τελωνειακής αρχής πρωτόκολλον κατά του πλοιάρχου, δια την μη αποβίβασιν και αντίγραφον αυτού προσαρτάται εις την διασάφησιν. Άρθρον 35 1.Επιτρέπεται να γίνηται χρήσις ειδικών σημάτων, τιθεμένων τη φροντίδι των ενεργούντων την εξέτασιν υπαλλήλων, άμα τω πέρατι αυτής, επί των εξετασθέντων δεμάτων ή δοχείων, προς βεβαίωσιν της ταυτότητος αυτών. 2.Το Υπουργείον των Οικονομικών κανονίζει τας περιπτώσεις, καθ’ ας γίνεται χρήσις των σημάτων τούτων, τον τρόπον της εφαρμογής και το παρά των ενδιαφερομένων καταβλητέον αντίτιμον αυτών. Άρθρον 36 1.Εν περιπτώσει βλάβης ή φθοράς εμπορευμάτων υποκειμένων εις εισαγωγικόν τέλος, μήπω δε εκτελωνισθέντων, ο βαθμός αυτής βεβαιούται παρά του Τελώνου, του ελεγκτού και του χημικού του Τελωνείου, εν ελλείψει δε εκατέρου των δύο τελευταίων, και του Ειρηνοδίκου, και κατά λόγον της βεβαιωθείσης βλάβης ή φθοράς μειούται το τέλος, συντασσομένου περί τούτου πρωτοκόλλου. Η ως άνω Επιτροπή αποφαίνεται κατά πλειοψηφίαν, μόνον δε εις περίπτωσιν καθ’ ην ο παραλήπτης ενίσταται κατά της αποφάσεως ταύτης, ενεργούνται τα εν παρ. 2 του άρθρ. 36 οριζόμενα. (Άρθρ. 4 Νόμ. 1724/1919). Σελ. 148(γ) Τεύχος ΙΑ-7-2 Σελ. 100 2.«Εάν ο παραλήπτης ενίσταται κατά του πρωτοκόλλου, αποφαίνονται δύο πραγματογνώμονες, ων τον ένα διορίζει η τελωνειακή Αρχή και όστις δέον να η Δημόσιος Υπάλληλος, τον δε έτερον ο παραλήπτης. Εάν διαφωνία τούτων διορίζεται επιδιαιτητής Δημόσιος Υπάλληλος εκ των μάλλον ειδημόνων προς το υπό εκτίμησιν θέμα υπό του εν τη έδρα της τελωνειακής Αρχής Προέδρου των Πρωτοδικών ή εν ελλείψει τοιούτου υπό του Ειρηνοδίκου, όστις αποφαίνεται αμετακλήτως της αποφάσεώς του περιοριζομένης εντός των ορίων των αποφάσεων των πραγματογνωμόνων». Η παρ. 2 αντικατεστάθη ως άνω υπό του Άρθρον 5 1.Η τελωνειακή αρχή δύναται να επιτρέπη την φόρτωσιν προς εξαγωγήν ή μεταφοράν εγχωρίων προϊόντων ή μεταλλευμάτων εκ παντός όρμου ή σκαλώματος, μετά προηγουμένην κατάθεσιν διασαφήσεως και παρουσία υπαλλήλου. 2.Εάν τα προϊόντα δεν υπόκεινται εις τέλος ή φόρον, η παρουσία υπαλλήλου κατά την φόρτωσιν δεν είναι απαραίτητος. άρθρ. 5 Α.Ν. 1433/1938. Βλ. και άρθρ. 4 Νόμ. 1724/1919. 3.Εάν εμπορεύματα, ων εζητήθη η παραλαβή ή οιαδήποτε άλλη διάθεσις, υπέστησαν βλάβην, ης ένεκεν απώλεσαν πάσαν αξίαν κατά την κρίσιν του παραλήπτου, καταστρέφονται, τη αιτήσει αυτού, παρουσία επιτροπής αποτελουμένης εκ του Τελώνου και του ελεγκτού, συντασσομένου περί τούτου πρωτοκόλλου. Μη υπάρχοντος ελεγκτού, αναπληρούται ούτος υπό του Ειρηνοδίκου. 4.Εάν εμπορεύματα, ευρισκόμενα εν τελωνειακαίς αποθήκαις ή εν αποταμιεύσει, υποστώσι σήψιν ή αλλοίωσιν, απειλούσαν κατά γνώμην του αστυνομικού ή υγειονομικού ιατρού ή, εν ελλείψει τοιούτου, άλλου επιστήμονος ιατρού, την δημοσίαν υγείαν, η τελωνειακή Αρχή κοινοποιεί την ιατρικήν γνωμοδότησιν εις τον κύριον των εμπορευμάτων και καλεί αυτόν να παραστή κατά την καταστροφήν, ήτις ενεργείται κατά την διάταξιν της προηγουμένης παραγράφου. Ο κύριος των εμπορευμάτων δικαιούται να ζητήση εντός 24 ωρών από της προς αυτόν κοινοποιήσεως αναθεώρησιν της ιατρικής γνωμοδοτήσεως, ενεργουμένην εντός δύο ημερών παρά του γνωμοδοτήσαντος ιατρού και ετέρου τοιούτου, προτεινομένου υπό του κυρίου των εμπορευμάτων. Εν διαφωνία, αποφαίνεται αμετακλήτως τρίτος επιδιαιτητής επιστήμων ιατρός διοριζόμενος παρά του Ειρηνοδίκου. 5.«Οι πραγματογνώμονες δίδουσιν ενώπιον του προϊσταμένου της τελωνειακής Αρχής τον κατά τας διατάξεις της Πολιτικής Δικονομίας οριζόμενον όρκον και υπέχουσι τας ευθύνας των δημοσίων υπαλλήλων δια την εκτέλεσιν των καθηκόντων των». Η παραγρ. 5 αντικατεστάθη ως άνω υπό του άρθρ. 4 Ν.Δ. 4 Δεκ. 1923 «περί τροποποιήσεως διατάξεων οικονομικών νόμων». - 245 30.Β.α.2 Τελωνειακός Κώδικας 6.Αι αποζημιώσεις των πραγματογνωμόνων και των ιατρών βαρύνουσι τον παραλήπτην, ορίζονται δε υπό του Ειρηνοδίκου. ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Δ΄ Περί διαμετακομίσεως Άρθρον 37 1.Προς μεταφόρτωσιν εμπορευμάτων αποστελλομένων εις λιμένα της ημεδαπής ή αλλοδαπής, είτε αμέσως από πλοίου εις πλοίον, είτε εκ των προσωρινών αποθηκών του Τελωνείου, κατατίθεται εις το τελωνείον διασάφησις, εάν εν τω κατατεθέντι δηλωτικώ δεν δηλώται ρητώς, ότι τα εμπορεύματα είναι προωρισμένα να διαμετακομισθώσιν. 2.Δια της διασαφήσεως, διεπομένης κατ’ αναλογίαν υπό των διατάξεων του άρθρ. 25, παρέχεται εγγύησις περί αποβιβάσεως των δια το εσωτερικόν προωρισμένων εμπορευμάτων εις λιμένα του εσωτερικού, ευθύνονται δε αλληλεγγύως ο αποστολεύς και ο εγγυητής δια πάσαν εις τον τόπον της παραλαβής του εμπορεύματος προκύψουσαν διαφοράν. 3.Η τελωνειακή αρχή επιτρέπει, δυνάμει εγγράφου αδείας, την μεταφόρτωσιν των εμπορευμάτων, αφού προβή εις την εξέτασιν αυτών. Της εξετάσεως απαλλάσσονται τα εις λιμένας, ένθα εδρεύει τελωνείον Α΄ ή Β΄ τάξεως, αποστελλόμενα εμπορεύματα, αφού ταύτα σφραγισθώσι και περιδεθώσι υπό της τελωνειακής αρχής, ως και τα εις το εξωτερικόν αποστελλόμενα. 4.Η μεταφόρτωσις εμπορευμάτων, ων το δηλωτικόν αναγράφει ρητώς, ότι είναι προωρισμένα να διαμετακομισθώσιν, ενεργείται δυνάμει αιτήσεως εφ’ απλού χάρτου του πλοιάρχου ή πράκτορος του κομίσαντος το εμπόρευμα πλοίου και γραπτής αδείας της τελωνειακής αρχής, άνευ εξετάσεως των εμπορευμάτων. 5.Απαγορεύεται η μεταφόρτωσις επί πλοίων χωρητικότητος κατωτέρας των 30 «κόρων». Η εντός « » λέξις τίθεται συμφώνως τω άρθρ. 2 Α.Ν. 791/1949. 6.Η εκτέλεσις της μεταφορτώσεως βεβαιούται παρά της τελωνειακής αρχής, προσαρτάται δε εις την διασάφησιν ή αίτησιν η φορτωτική, υπογεγραμμένη υπό του πλοιάρχου ή του πράκτορος και του επιτετραμμένου την είσπραξιν των δημοτικών φόρων. 7.Η τελωνειακή αρχή εκδίδει τω πλοιάρχω ή τω πράκτορι απόσπασμα του δηλωτικού, εν ω αναγράφονται οι αριθμοί, το είδος, το ποσόν και το μικτόν βάρος των δοχείων, ή εάν εγένετο η εξέτασις, το καθαρόν βάρος. Απόσπασμα εκδίδεται και κατά την περίπτωσιν της εις την αλλοδαπήν αποστολής, εάν ήθελε ζητηθή. 8.Επιτρέπεται, ίνα δια Β.Δ/των, κατ’ εξαίρεσιν του ανωτέρω εν παρ. 3 τεθειμένου κανόνος, καταστή υποχρεωτική η εξέτασις ωρισμένων κατηγοριών εμπορευμάτων προωρισμένων είτε δι’ όλους τους λιμένας του Βασιλείου είτε διά τινας. 9.Η δια των σιδηροδρόμων αποστολή εμπορευμάτων ενεργείται κατά διατυπώσεις, οριζομένας δια Β.Δ/των. «Η δια φορτηγών αυτοκινήτων αποστολή εμπορευμάτων ενεργείται ομοίως κατά διατυπώσεις οριζομένας δια Β.Δ/των». Το εντός « » εδάφιον προσετέθη υπό του άρθρ. 2 Α.Ν. 2155/1939. 10.Εντός μηνός από της αποβιβάσεως των αποστελλομένων εις το εσωτερικόν εμπορευμάτων, το τελωνείον του τόπου της αποβιβάσεως αποστέλλει αντίγραφον του περιελθόντος αυτώ αποσπάσματος δηλωτικού εις την εκδούσαν τούτο τελωνειακήν Αρχήν, μετ’ αντιγράφου της κατατεθείσης διασαφήσεως ή άλλου δικαιολογητικού εγγράφου της περαιτέρω τύχης των εμπορευμάτων. Τα τελωνεία Α΄ και Β΄ τάξεως αποστέλλουσιν εντός δύο μηνών αντίγραφον μόνον του αποσπάσματος. 11.«Εάν κατά την υπό του τελωνείου της αποβιβάσεως εξέτασιν των εμπορευμάτων προκύψωσι διαφοραί εκ των προβλεπομένων εν παρ. 1 και 2 του άρθρ. 33, μεταξύ της εν τω τελωνείω της αποστολής κατατεθείσης διασαφήσεως και των ευρεθέντων εμπορευμάτων, δεν προκύπτωσι δε τοιαύται μεταξύ αυτών και της εν τω τελωνείω της αποβιβάσεως κατατεθείσης διασαφήσεως, το τελωνείον τούτο σημειοί λεπτομερώς τας διαφοράς ταύτας επί των αντιγράφων αποσπασμάτων των αποστελλομένων εις το τελωνείον της αποστολής, τούτο δε βεβαιοί δια πράξεώς του εις βάρος του αποστολέως και του εγγυητού και εισπράττει το ανήκον πρόσθετον τέλος επί των διαφορών τούτων». «12.Εάν, αι αυταί, ως ανωτέρω, διαφοραί, προκύπτωσι μεταξύ της κατατεθείσης εν τω τελωνείω της αποβιβάσεως διασαφήσεως (συμφωνούσης κατά το περιεχόμενον προς την κατατεθειμένην εν τω τελωνείω της αποστολής) και των ευρεθέντων εμπορευμάτων, το τελωνείον της αποβιβάσεως βεβαιοί και εισπράττει εις βάρος του παραλήπτου το τε τέλος και το πρόσθετον κατά τους ορισμούς του άρθρ. 33 επί τη βάσει των ευρεθέντων και της διαφοράς. 13.Εάν αι αυταί ως ανωτέρω διαφοραί εν μέρει μόνον προκύπτωσι μεταξύ των εμπορευμάτων και της εν τω Τελωνείω της αποβιβάσεως κατατεθείσης διασαφήσεως, εφαρμόζονται κατ’ αναλογίαν αι διατάξεις των ανωτέρω παραγράφων 11 και 12. 14.Κατά την περίπτωσιν της παραγρ. 3 του άρθρ. 33 επιβάλλεται πρόσθετον τέλος 15% επί της διαφοράς και κατά τας διακρίσεις των διατάξεων των ανωτέρω παραγράφων 11-13. (Αντί της σελ. 149) Σελ. 149(α) 329-003 - 246 Τελωνειακός Κώδικας 30.Β.α.2 15.Οι λοιποί ορισμοί του άρθρ. 33 εφαρμόζονται και κατά την επιβολήν των υπό του παρόντος άρθρου προβλεπομένων τελών, εκτός της διατάξεως της παρ. 9 του άρθρ. 33, ήτις δεν ισχύει επί διαφορών προκυπτουσών κατά την εν τω τελωνείω της αποβιβάσεως εξέτασιν των υπό διαμετακόμισιν αποστελλομένων εμπορευμάτων. 16.Επί των υπό διαμετακόμισιν αποστελλομένων χυτών ή λυτών εμπορευμάτων καθώς και επί παντός ετέρου εμπορεύματος, εξ ενός και του αυτού είδους αποτελουμένου, οίον ο καφές, η ζάκχαρις και λοιπά, άτινα ζυγίζονται μικτοβαρή, απομενούσης προς πλήρη καθορισμόν του τέλους μόνον της αφαιρέσεως του αποβάρου, ως επίσης και επί παντός άλλου υπό διαμετακόμισιν αποστελλομένου εμπορεύματος, οσάκις των, ως είρηται, εμπορευμάτων εγένετο εξέτασις κατ’ είδος, ποσόν, ποιόν και βάρος παρά του Τελωνείου της αποστολής, κατά μεν την περίπτωσιν της παρ. 11 το τελωνείον της αποβιβάσεως σημειοί δια πράξεώς του επί του αντιγράφου αποσπάσματος τας προκυψάσας διαφοράς, το δε τελωνείον της αποστολής βεβαιοί εις βάρος του αποστολέως και εγγυητού τας διαφοράς ταύτας και εισπράττει το ανήκον τέλος και το πρόσθετον τοιούτον, κατά δε την περίπτωσιν της παρ. 12 το τελωνείον της αποβιβάσεως εισπράττει το τε τέλος και το πρόσθετον τοιούτον και κατά την περίπτωσιν της παρ. 3 του άρθρ. 33 το τελωνείον της αποβιβάσεως σημειοί τας διαφοράς επί των αντιγράφων αποσπασμάτων, το δε τελωνείον της αποστολής βεβαιοί εις βάρος του αποστολέως και εγγυητού και εισπράττει το τε τέλος και το πρόσθετον τοιούτον. Κατά τας τρεις ταύτας περιπτώσεις δεν έχει εφαρμογήν η διάταξις του άρθρ. 33 παρ. 9. 17.Δια Β.Δ/τος ορίζονται τα εμπορεύματα ων δεν επιτρέπεται η δια της χώρας διαμετακόμισις ή επιτρέπεται υπό ιδιαιτέρους όρους και διατυπώσεις». Η παρ. 11 αντικατεστάθη ως άνω και αι παρ. 12-17 προσετέθησαν δια του άρθρ. 4ου Νόμ. 1941/1920. «18.Το Διοικητικόν Δικαστήριον Φορολογικών Παραβάσεων δύναται ν’ απαλλάσση της κατά την παρ. 2 του άρθρου τούτου εγγυήσεως οσάκις πρόκειται αναμφισβητήτως περί ολικής απωλείας εκ ναυαγίου του τε εμπορεύματος, δι’ ο παρεσχέθη η εγγύησις, ως και του πλοίου εφ’ ου εφορτώθη τούτο». Η παρ. 18 προσετέθη υπό του άρθρ. 7ου Νόμ. 4057/1929. Σελ. 150(α) Άρθρον 38 1.Ζητουμένης παρά του πλοιάρχου ή του πράκτορος του κομίσαντος το εμπόρευμα του πλοίου της μεταβολής του εν τω δηλωτικώ σημειουμένου προορισμού του εμπορεύματος και αποστολής αυτού εις έτερον λιμένα, η τελωνειακή αρχή επιτρέπει τούτο δι’ απλής αδείας. Η αίτησις του πλοιάρχου και η άδεια προσαρτώνται εις το δηλωτικόν προς εξόφλησιν αυτού. 2.Αν η αποστολή των εμπορευμάτων τούτων προώρισται δια το εσωτερικόν, η τελωνειακή αρχή του τόπου της φορτώσεως δύναται να εξετάση τα εμπορεύματα και ν’ αναγράψη επί της αιτήσεως το είδος και το βάρος αυτών. Εις εξαιρετικάς περιστάσεις η τελωνειακή αρχή έχει το δικαίωμα να πράξη τούτο και δια τα εις το εξωτερικόν αποστελλόμενα εμπορεύματα. - 247 30.Β.α.2 Τελωνειακός Κώδικας ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Ε΄ Περί αζητήτων εμπορευμάτων Με το άρθρ. 15 του Νόμ. 1967/3-4 Οκτ. 1991 (ΦΕΚ Α΄ 149), τόμ. 13 σελ. 244,9937, ορίστηκε ότι: «Οι διατάξεις του άρθρ. 39-45 δεν εφαρμόζονται, για χρονικό διάστημα 4 μηνών από της εναπόθεσής τους, στις οικοσκευές-αποσκευές των παλιννοστούντων από την Ε.Σ.Σ.Δ. ομογενών Ελλήνων, που εναποτίθενται στις ειδικές προς τούτο προσωρινές τελωνειακές αποθήκες του Τελωνείου Αλεξανδρούπολης. Οι διατάξεις του παρόντος άρθρου ισχύουν μέχρι της 31.12.1996, δυναμένης της προθεσμίας αυτής να παρατείνεται με απόφαση του Υπουργού Οικονομικών, εφ’ όσον συντρέχουν οι προϋποθέσεις». Άρθρον 39 «1.Όσα εμπορεύματα ουδείς παρουσιάζεται να παραλάβη προκειμένου μεν περί των Διευθύνσεων Τελωνείων και των Τελωνείων α΄ τάξεως εντός τριών μηνών, προκειμένου δε περί των λοιπών Τελωνειακών Αρχών εντός τεσσαράκοντα πέντε ημερών από της καταθέσεως του οικείου δηλωτικού ή αποσπάσματος τούτου ή διαβατηρίου προκειμένου περί μεταφορτώσεως ή αποβολής εξ αποταμιεύσεως, ή εν περιπτώσει μη εμπροθέσμου καταθέσεως του δηλωτικού ή του αποσπάσματος ή του διαβατηρίου από της ημέρας του κατάπλου του πλοίου, κηρύσσονται αζήτητα δια πρωτοκόλλου συντασσομένου εις διπλούν και υπογραφομένου παρά του προϊσταμένου της Τελωνειακής Αρχής, του αρμοδίου επόπτου Ελεγκτηρίων όπου υπάρχει τοιούτος, και του ελεγκτού αζητήτων ή του διαχειριζομένου ταύτα Τελωνειακού υπαλλήλου». Η παραγρ. 1 αντικατεστάθη ως άνω δια του άρθρ. 1 Νόμ. 2876/1954. Η υπό της ανωτέρω παρ. 1 προβλεπομένη προθεσμία περί αζητήτων εμπορευμάτων συνετμήθη, προκειμένου περί των Διευθύνσεων Τελωνείων α΄ και β΄ τάξεως, εις το ήμισυ δια τα πάσης φύσεως αυτοκίνητα οχήματα δια της παρ. 1 της υπ’ αριθ. 145/1966 Π.Υ.Σ. (κατωτ. σελ. 278). Αι υπό της ανωτέρω παρ. 1 προβλεπόμεναι προθεσμίαι περί αζητήτων εμπορευμάτων συνετμήθησαν, προκειμένου περί της Διευθύνσεως Τελωνείου Αθηνών, εις το ήμισυ δια της παρ. 1 της υπ’ αριθ. 14 της 16/25 Ιαν. 1968 Πράξεως Υπ. Συμβουλίου (ΦΕΚ Α΄ 19). Ομοίως συνετμήθησαν εις το ήμισυ προκειμένου περί της Δ/νσεων Τελωνείου Αερολιμένος Αθηνών δια της παρ. 1 της υπ’ αριθ. 67/1968 Πράξεως Υπ. Συμβουλίου (Τόμ. 30Α  σελ. 276) και περαιτέρω προκειμένου περί των Διευθύνσεων Θ΄ και Ι΄ Τελωνείων Κρατικού Αερολιμένος Αθηνών εις 30 ημέρας, δια της υπ’ αριθ. 20/1977 ΠΥΣ (τόμ. 30Α σελ. 256,03). «2.Προκειμένου περί αυτοκινήτων οχημάτων, η κατά την παρ. 1 προθεσμία ορίζεται αδιακρίτως εις τεσσαράκοντα πέντε ημέρας». Η παρ. 2 προσετέθη και αι επόμεναι παρ. 2, 3, 4 και 5 ηριθμήθησαν ως 3, 4, 5, και 6 δια των παρ. 1 και 2 αντιστοίχως του άρθρ. 3 Νόμ. 332/1976 (κατωτ. αριθ. 49). Η προθεσμία της άνω παρ. 2 συντμήθηκε σε 15 ημέρες από το Π.Δ. 1059/7-16 Σεπτ. 1981 (ΦΕΚ Α΄ 257). (2)3.Δια πράξεως, συντασσομένης επί του πρωτοκόλλου παρά των ιδίων αρχών, βεβαιούται το μικτόν βάρος των εμπορευμάτων και η κατάστασις αυτών ή των περιεχόντων αυτά δεμάτων ή δοχείων, μεθ’ ο ταύτα ανοίγονται και το περιεχόμενον αυτών περιγράφεται λεπτομερώς, κατ’ είδος, ποσόν και βάρος καθαρόν, εν τω αυτώ πρωτοκόλλω. Μετά την επαλήθευσιν ταύτην, παραδίδονται ταύτα εις τον διαχειριζόμενον τα αζήτητα τελωνειακόν υπάλληλον και καταχωρίζονται εις το παρά της τελωνειακής αρχής τηρούμενον βιβλίον αζητήτων εμπορευμάτων. (3)4.Το εν των ανωτέρω πρωτοκόλλων προσαρτάται εις το δηλωτικόν εισαγωγής προς εξόφλησιν του αντιστοίχου είδους, του ετέρου πρωτοκόλλου τηρουμένου εν τω τελωνείω αντί δηλωτικού. (4)5.Το εν των ανωτέρω κηρυσσόμενα αζήτητα εμπορεύματα μεταφέρονται δι’ εξόδων βαρυνόντων ταύτα εις ιδιαιτέραν αποθήκην αζητήτων. Μη υπαρχούσης τοιαύτης αποθήκης, ή οσάκις η εις ταύτην μεταφορά των εμπορευμάτων είναι οικονομικώς ασύμφορος ή δεν καθίσταται αύτη εφικτή δι’ ειδικούς λόγους, τα εμπορεύματα παραμένουσιν εις ιδιαίτερον χώρον των προσωρινών τελωνειακών αποθηκών ή περιβόλων». Η παράγρ. 4 αντικατεστάθη ως άνω δια του άρθρ. 1 Νόμ. 2876/1954. (5)6.Προτάσει του Υπουργού των Οικονομικών δύνανται δια πράξεων του Υπουργικού Συμβουλίου, δημοσιευομένων δια της Εφημερίδος της Κυβερνήσεως, να συντέμνωνται αι προθεσμίαι της παρ. 1 του παρόντος άρθρου ως και των άρθρ. 40, 44 παρ. 4 και 63 παρ. 4, είτε γενικώς δι’ άπαντα τα εμπορεύματα, είτε ειδικώς δι’ ωρισμένα εξ αυτών». Η παράγρ. 5 προσετέθη δια του άρθρ. 1 Νόμ. 2876/1954. Άρθρον 40 «Εντός δύο μηνών από της συντάξεως των κατά το προηγούμενον άρθρον πρωτοκόλλων αντίγραφα ή αποσπάσματα τούτων τοιχοκολλώνται εις την είσοδον του Τελωνειακού Καταστήματος. Αντίγραφα ή αποσπάσματα των πρωτοκόλλων τούτων δύνανται να κοινοποιώνται εις τας δι’ ων εκομίσθησαν τα εμπορεύματα (Αντί για τη σελ. 151(ε) Σελ. 151(ζ) Τεύχος 1143-Σελ. 109 - 248 Τελωνειακός Κώδικας 30.Β.α.2 μεταφορικάς Εταιρίας κλπ. ή Πράκτορας αυτών, εφ’ όσον εδρεύουσιν εν τη πόλει ένθα και η Τελωνειακή Αρχή». Το άρθρ. 40 αντικατεστάθη ως άνω δια του άρθρ. 2 Νόμ. 2876/1954. Η κατά το ανωτέρω άρθρ. 40 προθεσμία περί αζητήτων εμπορευμάτων συνετμήθη προκειμένου περί των Διευθύνσεων Τελωνείων α΄ και β΄ τάξεως, εις το ήμισυ δια τα πάσης φύσεως αυτοκίνητα οχήματα δια της παρ. 1 της υπ’ αριθ. 145/1966 Π.Υ.Σ. (κατωτ. σελ. 278). Η υπό του ανωτέρω άρθρ. 40 προβλεπομένη προθεσμία περί αζητήτων εμπορευμάτων συνετμήθη, προκειμένου περί της Διευθύνσεως Τελωνείου Αθηνών, εις το ήμισυ δια της παρ. 1 της υπ’ αριθ. 14 της 16/25 Ιαν. 1968 Πράξεως Υπ. Συμβουλίου (ΦΕΚ Α΄ 19). Ομοίως συνετμήθησαν εις το ήμισυ προκειμένου περί της Δ/νσεως Τελωνείου Αερολιμένος Αθηνών δια της παρ. 1 της υπ’ αριθ. 67/1968 Πράξεως Υπ. Συμβουλίου (κατωτ. σελ. 278,01). Ομοίως συνετμήθησαν εις το τρίτον προκειμένου περί κατεψυγμένων κρεάτων, βρωσίμων σπλάγχνων, ορνιθοειδών και θηραμάτων, δια της παρ. 1 Π.Υ.Σ. 69/1976 (τόμ. 30Α σελ. 278,06). Σελ. 152(ζ) Τεύχος 1143-Σελ. 110 - 249 30.Β.α.2 Τελωνειακός Κώδικας Άρθρον 6 1.Προς μεταφοράν εγχωρίων προϊόντων εντός της περιφερείας του τελωνείου δια λέμβων ή πλοιαρίων, εκ σκαλωμάτων ή θέσεων, ένθα δεν εδρεύει τελωνειακή αρχή, χορηγείται άδεια παρά της πλησιεστέρας τελωνειακής αρχής εις πλοία εφωδιασμένα δια ναυτιλιακών εγγράφων. Η φόρτωσις αύτη δύναται να γίνη και άνευ παρουσίας υπαλλήλου. Άρθρον 41 1.Εντός ετέρων δέκα ημερών από της λήξεως των προθεσμιών, ο τελώνης εκδίδει διακήρυξιν περί πωλήσεως των εμπορευμάτων, διαλαμβάνουσαν αυτά κατ’ είδος και βάρος και ορίζουσαν τον τόπον και την ημέραν της δημοπρασίας. 2.Η διακήρυξις τοιχοκολλάται εν τη επί τούτω ωρισμένη θέσει του τελωνειακού καταστήματος επί αποδείξει του ενεργήσαντος την τοιχοκόλλησιν και δημοσιεύεται υπό της δημοτικής ή κοινοτικής αρχής, παρ’ η εδρεύει η τελωνειακή αρχή επί πλέον δύναται να δημοσιευθή και εν περιλήψει δι’ εφημερίδος του τόπου, εάν υπάρχη τοιαύτη. «Προκειμένου περί αζητήτων των Τελωνείων Αθηνών, Πειραιώς και Θεσσαλονίκης, περίληψις της διακηρύξεως δημοσιεύεται δια δύο τουλάχιστον ημερησίων εφημερίδων και εις εμφανές τούτων μέρος, της απαιτουμένης προς τούτο δαπάνης καταβαλλομένης εκ της παγίας προκαταβολής των Τελωνείων των πόλεων τούτων». Το εντός « » εδάφιον προσετέθη υπό του άρθρ. 6 Α.Ν. 791/1948. Άρθρον 42 1.Η δημοπρασία ενεργείται υπό της τελωνειακής αρχής κατά την ορισθείσαν ημέραν από της 11ης πρωϊνής ώρας μέχρι της μεσημβρίας εν τω τελωνειακώ καταστήματι, παρατεινομένη εάν δίδωνται ανώτεραι προσφοραί. Οι πλειοδόται δικαιούνται να εξετάσωσι τα εν τη αποθήκη του τελωνείου προς πώλησιν εμπορεύματα. 2.Μετά την κατακύρωσιν επ’ ονόματι του τελευταίου πλειοδότου, παρακατατίθεται υπ’ αυτού αμέσως το τέταρτον του εκπλειστηριάσματος, μεθ’ ο υπογράφονται τα πρακτικά της δημοπρασίας παρά του τελευταίου πλειοδότου του εγγυητού και του κήρυκος, η έγκρισις δε της γενομένης κατακυρώσεως γίνεται παρά του αρμοδίου Γενικού Οικονομικού Επιθεωρητού, εάν το πλειστηρίασμα δεν υπερβαίνει τας δραχμάς χιλίας. Επί ανωτέρου ποσού, ή, εν ελλείψει Γενικού Οικονομικού Επιθεωρητού, η έγκρισις απόκειται εις το Υπουργείον των Οικονομικών. Η περί της εγκρίσεως απόφασις εκδίδεται εντός πέντε ημερών από της παραλαβής των πρακτικών. Το άνω ποσόν ωρίσθη εις δραχ. 1000 νέας εκδόσεως δια της υπ’ αριθ. Τ. 4572 της 19/21 Αυγ. 1954 αποφ. Υπουρ. Οικονομικών. «3.Το Υπουργείον των Οικονομικών δύναται να επιτρέψη ίνα αι τελωνειακαί αρχαί προβαίνωσιν εις εκποίησιν των αζητήτων εμπορευμάτων δια μονοημέρου δημοπρασίας, προκηρυσσομένης ως τελειωτικής». Η παρ. 3 προσετέθη δια του άρθρ. 1 Ν.Δ. 30 Οκτ. 1925 κυρωθέντος υπό του Νόμ. 4057/ 1929. «Εις την περίπτωσιν του προηγουμένου εδαφίου η έγκρισις της κατακυρώσεως γίνεται παρ’ Επιτροπής αποτελουμένης: «Δια τας Δ/νσεις Τελωνείων α΄ και β΄ τάξεως: α)Εκ του οικείου Διευθυντού. β)Εκ του επόπτου ελεγκτηρίων και γ)Εκ του ελεγκτού αζητήτων και Δια τας λοιπάς τελωνειακάς αρχάς: α)Εκ του οικείου Τελώνου. β)Εκ του Οικονομικού Εφόρου και γ)Εκ του Ειρηνοδίκου. Εν ελλείψει των ανωτέρω μελών ορίζονται ως τοιαύτα έτεροι δημόσιοι υπάλληλοι». Τα ανωτέρω περί Επιτροπής, προστεθέντα δια του άρθρ. 1 Α.Ν. 873/1937 (κατωτ. αριθ. 12), ετροποποιήθησαν ως άνω δια της παρ. 9 άρθρ. 1 της υπ’ αριθ. Δ. 6741 της 24/30 Ιουν. 1967 αποφ. των Αντιπροέδρου Κυβερνήσεως και Υπ. Οικονομικών (τόμ. 24 σελ. 58,21). Άρθρον 43 1.Εάν προ της εγκρίσεως δοθή εις τον τελώνην εγγράφως ανωτέρω προσφορά κατά 5% τουλάχιστον μετά παρακαταθήκης του τετάρτου αυτής, επαναλαμβάνεται η δημοπρασία εντός 8 ημερών από της νέας προσφοράς, μετά προηγουμένην περί τούτου δια τοιχοκολλήσεως δημοσίευσιν διακηρύξεως εν τω τελωνειακώ καταστήματι. 2.Μετά την έγκρισιν, ο τελώνης καλεί εγγράφως τον αγοραστήν να καταθέση το υπόλοιπον του πλειστηριάσματος, υποχρεούται δε ο αγοραστής μετά την καταβολήν τούτου εις τελωνισμόν των εμπορευμάτων τα οποία δύνανται να λάβωσι και οιονδήποτε άλλον τελωνειακόν προορισμόν. 3.Εάν ο αγοραστής δεν καταβάλη το πλειστηρίασμα εντός 8 ημερών από της εις αυτόν κοινοποιήσεως της εγκρίσεως, ενεργείται αναπλειστηριασμός εις βάρος αυτού και του εγγυητού, και της επί έλαττον διαφοράς εισπραττομένης δια των περί εισπράξεως δημοσίων εσόδων νομίμων αναγκαστικών μέσων. (Μετά τη σελ. 152(ζ) Σελ. 152,01 Τεύχος 1143-Σελ. 111 - 250 Τελωνειακός Κώδικας 30.Β.α.2 - 251 30.Β.α.2 Τελωνειακός Κώδικας 4.Εάν, προ της καταβολής του πλειστηριάσματος παρά του πλειοδότου εμφανισθή ο κύριος των εμπορευμάτων και αιτήσηται την παραλαβήν, αποταμίευσιν ή οιανδήποτε άλλην των πλειστηριασθέντων εμπορευμάτων διάθεσιν, θεωρείται άκυρος η δημοπρασία και ενεργούνται αι δια τον αιτηθέντα  προορισμόν διατυπώσεις. 5.«Η μεταφορά των εμπορευμάτων εις την αποθήκην των αζητήτων ενεργείται παρά της κομιστικής υπηρεσίας του Τελωνείου, ούσης άμα υποχρέου δια το άνοιγμα των δοχείων προς επαλήθευσιν και την εκ νέου συσκευήν και τοποθέτησιν αυτών, η δε δια την εργασίαν ταύτην αμοιβή, ως και η δαπάνη της δημοσιεύσεως των διακηρύξεων, βαρύνουσι τον τελευταίον πλειοδότην και καταβάλλονται παρ’ αυτού κατά την παραλαβήν του αζητήτου εμπορεύματος ή εν περιπτώσει εμφανίσεως του κυρίου του εμπορεύματος κατά την παρ’ αυτού παραλαβήν του. 6.Εντός τριών ημερών από της καταβολής του εκπλειστηριάσματος κατατίθεται τούτο εις το αρμόδιον Ταμείον επί εκδόσει γραμματίου παραλαβής επί παρακαταθήκη επ’ ονόματι του Τελώνου, όστις παραλαμβάνει και προσαρτά αυτό εις το πρωτόκολλον μετά των πρακτικών». Αι παρ. 5 και 6 αντικατεστάθησαν ως άνω υπό του άρθρ. 5ου Νόμ. 1941/1920. 7.«Εάν παρά του δικαιουμένου εις απόληψιν του πλειστηριάσματος προσαχθή εντός έτους από της καταθέσεως αυτού νόμιμος τίτλος, αποδεικτικός της κυριότητος των πωληθέντων αζητήτων εμπορευμάτων, εις την τελωνειακή αρχήν, αύτη αποστέλλει το γραμμάτιον εις τον αρμόδιον ταμίαν δι’ εγγράφου, δι’ ου εντέλλεται την απόδοσιν του παρακατατεθέντος ποσού. Η παρ. 7 ετροποποιήθη ως άνω υπό του άρθρ. 6ου Νόμ. 1941/1920. 8.Αντίγραφον του εγγράφου τούτου μετά των πρακτικών προσαρτάται εις το σχετικόν πρωτόκολλον αζητήτων προς εξόφλησιν αυτού. 9.Εάν εντός του έτους από της εκδόσεως του γραμματίου παρακαταθήκης δεν εμφανισθή ο κύριος του πωληθέντος αζητήτου, ο τελώνης αποστέλλει εντός δέκα πέντε ημερών από της λήξεως της προθεσμίας το γραμμάτιον εις τον δημόσιον ταμίαν, ίνα το παρακατατεθέν ποσόν εισαχθή ως δημόσιον έσοδον, εκδιδομένου τακτικού γραμματίου παραλαβής. Η παρ. 9 επανήχθη εν ισχύϊ ως άνω δια της παρ. 2 του άρθρ. 4 Ν.Δ. 144/1946. 10.Εμπορευμάτων, ων το εισαγωγικόν τέλος υπερβαίνει τας (4.000 δραχμάς) απαγορεύεται η εκποίησις εν υποτελωνείοις. Τα τοιαύτα εμπορεύματα αποστέλλονται εις το πλησιέστερον τελωνείον Α΄ ή Β΄ τάξεως προς πώλησιν ειδοποιουμένου περί τούτου του Υπουργείου των Οικονομικών. Το ποσόν αναπροσηρμόσθη ως άνω δια της παρ. 1 του άρθρ. 3 Ν.Δ. 144/1946, είτα δε ωρίσθη εις δραχ. 100 νέας εκδόσεως δια της υπ’ αριθ. Τ. 4572 της 19/21 Αυγ. 1954 αποφ. Υπ. Οικονομικών. 11.Αι διατάξεις των άρθρ. 42 και 43 εφαρμόζονται και επί της κατά το άρθρ. 31 πωλήσεως. «12.Εάν εκποιώνται ως αζήτητα εμπορεύματα αποθηκευμένα ή αποταμιευμένα εις τας Γενικάς Αποθήκας, το εκπλειστηρίασμα των εμπορευμάτων τούτων κατατίθεται εις το αρμόδιον ταμείον επί εκδόσει γραμματίου παραλαβής επί παρακαταθήκη επ’ ονόματι των Γενικών Αποθηκών, όπερ προσαρτάται εις το πρωτόκολλον μετά των πρακτικών. 13.Το γραμμάτιον τούτο εξοφλείται κατά τας διατάξεις των παρ. 7, 8 και 9 του άρθρ. 43 του Νόμ. 1165 εκπιπτομένων εκ του ποσού αυτού πάντων των νομίμων δικαιωμάτων του τε Δημοσίου και της Εταιρείας των Γενικών Αποθηκών επί των εκποιηθέντων εμπορευμάτων, του τυχόν απομένοντος υπολοίπου εισαγομένου εις το Δημόσιον ταμείον ως τακτικού εσόδου». Αι παρ. 12 και 13 προσετέθησαν υπό του άρθρ. 16 του Νόμ. 3326/1925. «14.Επί εμπορευμάτων εκποιουμένων υπό της τελωνειακής Αρχής κατά τας διατάξεις των άρθρ. 31, 32, 43 παρ. 2, 11 και 12, 63 παρ. 3 και 120 παρ. 1 και μη παραλαμβανομένων υπό του τελευταίου πλειοδότου εντός οκτώ ημερών από της καταβολής του εκπλειστηριάσματος εφαρμόζονται αι περί αζητήτων εμπορευμάτων διατάξεις του άρθρ. 39 και επομένων του αυτού νόμου. 15.Κατά την περίπτωσιν της προηγουμένης παραγράφου προκειμένου περί των εις τας Γενικάς Αποθήκας μετά την κατά το άρθρ. 63 εκποίησιν και καταβολήν του εκπλειστηριάσματος εγκαταλειπομένων εμπορευμάτων ταύτα μεταφέρονται εις τας Τελωνειακάς Αποθήκας. Η δαπάνη της μεταφοράς εκπίπτεται εκ του εκπλειστηριάσματος της νέας εκποιήσεως». Αι παράγρ. 14 και 15 προσετέθησαν δια του άρθρ. 4 του Ν.Δ. 1716/1942. Άρθρον 44 1.Όταν μεταξύ των αζητήτων εμπορευμάτων υπάρχωσιν είδη ευτελούς αξίας ή καταστάντα άχρηστα ένεκεν βλάβης, βεβαιούται τούτο δια λεπτομερούς πρωτοκόλλου υπογραφομένου παρά του τελώνου, του ελεγκτού και του αποθηκαρίου, μεθ’ ο καταστρέφονται παρουσία τούτων. 2.Εάν πρόκειται περί βρωσίμων ειδών, βεβαιοί την αχρηστίαν τούτων εν τω ιδίω πρωτοκόλλω και ο υγειονομικός ή ο αστυνομικός ιατρός, ή, εν ελλείψει τοιούτου οιοσδήποτε επιστήμων ιατρός. 3.Εάν τα εμπορεύματα υπόκεινται εις φθορά, δύνανται να συντομευθώσι, κατά την κρίσιν της τελωνειακής αρχής, αι εν άρθρ. 40 οριζόμεναι προθεσμίαι. «4.Αζήτητα εμπορεύματα, ων δεν κατέστη δι’ οιονδήποτε λόγον εφικτή η εκποίησις εν(Αντί για τη σελ. 153(γ) Σελ. 153(δ) Τεύχος Ζ13-Σελ. 61 - 252 Τελωνειακός Κώδικας 30.Β.α.2 τός προθεσμίας έξ μηνών, από της επαληθεύσεως αυτών εις τρεις διαφόρους δημοπρασίας, απεχούσας αλλήλων τουλάχιστον (κατά μήνα) θεωρούνται ως εγκατελελειμμένα και περιέρχονται εις την κυριότητα του Δημοσίου. Περί της συνδρομής των ανωτέρω όρων της εγκαταλείψεως συντάσσεται πράξις επί των οικείων πρωτοκόλλων υπό του τελώνου και του επί των αζητήτων ελεγκτού. Αι προθεσμίαι της παρ. 4 συνετμήθησαν εις το τέταρτον δυνάμει του άρθρ. 7 Α.Ν. 791/1948, πλην η διάταξις αύτη κατηργήθη δια του άρθρ. 3 Νόμ. 2876/1954. Αι προθεσμίαι της παρ. 4 συνετμήθησαν προκειμένου περί των Διευθύνσεων Τελωνείων α΄ και β΄ τάξεως εις το ήμισυ δια τα πάσης φύσεως αυτοκίνητα οχήματα δια της παρ. 1 της υπ’ αριθ. 145/1966 Π.Υ.Σ. (κατωτ. σελ. 278). Αι υπό της ανωτέρω παρ. 4 προβλεπόμεναι προθεσμίαι περί αζητήτων εμπορευμάτων συνετμήθησαν, προκειμένου περί της Διευθύνσεως Τελωνείου Αθηνών, εις το ήμισυ δια της παρ. 1 της υπ’ αριθ. 14 της 16/25 Ιαν. 1968 Πράξεως Υπ. Συμβουλίου (ΦΕΚ Α΄ 19). Ομοίως συνετμήθησαν εις το ήμισυ προκειμένου περί της Δ/νσεως Τελωνείου Αερολιμένος Αθηνών δια της παρ. 1 της υπ’ αριθ. 67/1968 Πράξεως Υπ. Συμβουλίου (κατωτ. σελ. 278,01). Ομοίως συνετμήθησαν εις το τρίτον προκειμένου περί κατεψυγμένων κρεάτων βρωσίμων σπλάγχνων, ορνιθοειδών και θηραμάτων, δια της παρ. 1 Π.Υ.Σ. 69/1976 (τόμ. 30Α σελ. 278,06). 5.Τα κατά την προηγουμένην παράγραφον περιερχόμενα εις την κυριότητα του Δημοσίου εμπορεύματα επιτρέπεται, όπως καταστρέφωνται ή διατίθενται ελεύθερα εισαγωγικών δασμών, τελών και φόρων προς πλήρωσιν των αναγκών της δημοσίας υπηρεσίας ή των φιλανθρωπικών ιδρυμάτων. Ομοίως δύνανται να εκποιώνται τα ανωτέρω είδη ελεύθερα τελωνειακών δασμών και φόρων, μετά προηγουμένην γνωμοδότησιν Επιτροπής και κατόπιν γενικών ή ειδικών διαταγών του Υπουργού των Οικονομικών. Η κατά το προηγούμενον εδάφιον Επιτροπή, απαρτίζεται εξ ενός επιθεωρητού τελωνείων, οριζομένου υπό του Υπουργού των Οικονομικών και του αρμοδίου Διευθυντού τελωνείων ή του αναπληρωτού του και του τελώνου. Εν ελλείψει Διευθυντού τελωνείων η Επιτροπή απαρτίζεται εκ του υπηρετούντος εις την έδραν του τελωνείου επιθεωρητού  Σελ. 154(δ) τεύχος Ζ13-Σελ. 62 τελωνείων, του τελώνου και του ελεγκτού αζητήτων, όπου δε δεν υπηρετεί επιθεωρητής, εκ του προϊσταμένου της τελωνειακής αρχής, του ειρηνοδίκου και ενός ετέρου τελωνειακού ή άλλου δημοσίου υπαλλήλου. «Προκειμένου για Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης ή Νομικά Πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου ή Γεωργικούς Συνεταιρισμούς που έχουν ανάγκη από βοήθεια, επιτρέπεται, με απόφαση του Υπουργού Οικονομικών, η διάθεση των παραπάνω ειδών, με τίμημα που δεν μπορεί να υπερβεί το 1/10 της τιμής κοστολόγησης». Το ανωτέρω μέσα σε « » εδάφιο προστέθηκε από την παρ. 3 άρθρ. 26 Νόμ. 1473/1984 (ΦΕΚ Α΄ 127) (κατωτ. αριθ. 64). Η παράδοσις των εμπορευμάτων τούτων εις τας υπέρ ων διατίθενται δημοσίας υπηρεσίας ή φιλανθρωπικά ιδρύματα, γίνεται δια πρωτοκόλλου παραδόσεως και παραλαβής, αναγράφοντος λεπτομερώς κατά τας δασμολογικάς και εμπορευματολογικάς διακρίσεις, τα παραδιδόμενα είδη. Η εις την γενικήν κατανάλωσιν διάθεσιν των ειδών τούτων υπό των φιλανθρωπικών ιδρυμάτων προ της παρελεύσεως πενταετίας από της παραλαβής απαγορεύεται». Αι παρ. 4 και 5 προσετέθησαν υπό του άρθρ. 2 Α.Ν. 873/1937. «Είδη περιερχόμενα εις την κυριότητα του Δημοσίου, συμφώνως τη προηγουμένη παρ. 4, δύνανται να διατίθενται δωρεάν εις συνεταιρισμούς Δημοσίων υπαλλήλων, ελεύθερα δασμών και φόρων, κατόπιν εγκρίσεως του Υπουργού των Οικονομικών». Το ανωτέρω εδάφιον προσετέθη δια του άρθρ. 10 Νόμ. 428/1943. «6.Τα κατά την παρ. 2 του άρθρ. 39 του παρόντος νόμου κηρυχθέντα ως αζήτητα αυτοκίνητα οχήματα, εφ’ όσον ουδείς παρουσιασθή εντός ενός μηνός προς παραλαβήν των, περιέρχονται αυτοδικαίως, εις την κυριότητα του Δημοσίου, συντασσομένης αυθημερόν περί τούτου σχετικής πράξεως επί του οικείου πρωτοκόλλου αζητήτων. Επί των ως άνω αυτοκινήτων οχημάτων αι διατάξεις των άρθρ. 40, 41, 42 και 43 του παρόντος νόμου δεν έχουν εφαρμογήν». Η παρ. 6 προσετέθη δια του άρθρ. 4 Νόμ. 332/1976 (κατωτ. αριθ. 49). - 253 30.Β.α.2 Τελωνειακός Κώδικας Άρθρ.45.-«1.Εμπορεύματα, για τα οποία προβλέπονται απαγορεύσεις ή περιορισμοί εισαγωγής τους, κηρυσσόμενα αζήτητα και περιερχόμενα στην κυριότητα του Δημοσίου, επιτρέπεται κατεξαίρεση να εκποιούνται ή να διαθέτονται σύμφωνα με τις διατάξεις της παρ. 5 του άρθρ. 44 του παρόντος, με όρους και διατυπώσεις που καθορίζονται με αποφάσεις του Υπουργού Οικονομικών και του αρμόδιου κατά περίπτωση υπουργού. 2.Απαγορεύεται η λήψη οποιουδήποτε ασφαλιστικού ή αναγκαστικού μέτρου σε εκτέλεση απόφασης ή διάταξης Πολιτικού Δικαστηρίου και από οποιαδήποτε αιτία, για εμπορεύματα που εναποθέτονται ή αποθηκεύονται στις αποθήκες ή χώρους προσωρινής εναπόθεσης ή αποταμίευσης, που προβλέπονται από τον παρόντα νόμο. 3.Οι διατάξεις του παρόντος για τα αζήτητα εμπορεύματα εφαρμόζονται και σε περίπτωση κατάσχεσης ή μεσεγγύησης που διατάχθηκε από Ποινικό Δικαστήριο για εμπορεύματα που βρίσκονται στις παραπάνω αποθήκες ή χώρους, αν αυτή δεν αρθεί μέσα σε ένα έτος από την επιβολή ή, προκειμένου για αποταμιευμένα εμπορεύματα, από τη λήξη της αποταμίευσης». Το άρθρ. 45 αντικαταστάθηκε ως άνω από την παρ. 4 άρθρ. 26 Νόμ. 1473/1984 (ΦΕΚ Α΄ 127) (κατωτ. αριθ. 64). ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΣΤ΄ Περί αποταμιεύσεως και ελευθέρας ζώνης Άρθρον 46 1.Αποταμιευτικά καταστήματα προς απόθεσιν των εκ της αλλοδαπής προερχομένων εμπορευμάτων, των μη προοριζομένων εις άμεσον ανάλωσιν, θέλουσι λειτουργεί εις τα τελωνεία α΄ τάξεως και εις τα δια Β.Δ/τος ορισθησόμενα λοιπά τελωνεία. 2.Τα εις αποταμιευτικά καταστήματα αποτιθέμενα εμπορεύματα δεν υπόκεινται εις εισαγωγικόν τέλος, εξαγόμενα δε εις την αλλοδαπήν δεν υπόκεινται εις τέλος εξαγωγής. 3.«Δι’ αποφάσεων του Υπουργού των Οικονομικών δημοσιευομένων δια της Εφημερίδος της Κυβερνήσεως δύναται να απαγορεύηται εν όλω ή εν μέρει η αποταμίευσις εμπορευμάτων εις τας αποθήκας του Οργανισμού Λιμένος Πειραιώς ή των Ελευθέρων Τελωνειακών Συγκροτημάτων ή της Προνομιούχου Εταιρείας Γενικών Αποθηκών της Ελλάδος, ως και τας αποθήκας αποταμιεύσεως του Δημοσίου ή τας ιδιωτικάς τοιαύτας. Αι αποφάσεις, αι αφορώσαι την αποταμίευσιν εις τας αποθήκας του Οργανισμού Λιμένος Πειραιώς, εκδίδονται υπό των Υπουργών Οικονομικών και Δημοσίων Έργων». Η παρ. 3 αντικατεστάθη ως άνω δια του άρθρ. 8 Α.Ν. 791/1948. Άρθρον 47 1.Προς χρήσιν του δικαιώματος της αποταμιεύσεως δέον να κατατεθή εν τω τελωνείω διασάφησις, εφ’ ης αναγράφεται και η ρήτρα προς αποταμίευσιν. 2.Η τελωνειακή αρχή προβαίνει εις την εξέτασιν των εμπορευμάτων και καθορίζει το είδος, ποσόν, ποιόν και καθαρόν βάρος. «3.Αι περί εισαγωγής διατάξεις των άρθρ. 25 και επόμενα του νόμου τούτου εφαρμόζονται κατ’ αναλογίαν και επί αποταμιεύσεως, τα δε κατά το άρθρ. 33 οριζόμενα πρόσθετα τέλη επιβάλλονται και εισπράττονται και κατά την αποταμίευσιν εμπορευμάτων». Η παρ. 3 ετροποποιήθη ως άνω υπό του άρθρ. 7ου Νόμ. 1941/1920. Άρθρον 48 1.Προ της μεταφοράς των εμπορευμάτων εις τας αποθήκας της αποταμιεύσεως, ο αποταμιευτής παραδίδει εις το τελωνείον αίτησιν αποταμιεύσεως, εν η αναγράφει λεπτομερώς τα εμπορεύματα κατά τον γενόμενον επί της διασαφήσεως υπό της τελωνειακής αρχής καθορισμόν αυτών. 2.Τα αποταμιευόμενα εμπορεύματα αποτίθενται, επιμελεία και δαπάνη του εμπορίου, είτε εν ταις αποθήκαις των αποταμιευτικών καταστημάτων, υπό άμεσον φύλαξιν της τελωνειακής αρχής, είτε εν ταις γενικαίς αποθήκαις, είτε εν ταις υπό της τελωνειακής αρχής εγκεκριμέναις ιδιωτικαίς αποθήκαις. Άρθρον 7 Απαγορεύεται εις πλοία οιασδήποτε χωρητικότητος και προελεύσεως, φέροντα φορτίον, η προσέγγισις εις λιμένας ή όρμους, ένθα δεν υπάρχει τελωνειακή αρχή, ή εις θέσεις άλλας παρά τας ωρισμένας προς εκφόρτωσιν. Άρθρον 49 1.Ο επιστάτης της διαμετακομίσεως παραβάλλει την αίτησιν αποταμιεύσεως προς την διασάφησιν και, εν συμφωνία αυτών, δέχεται και θεωρεί την αίτησιν και καταχωρίζει αυτήν υπ’ αύξοντα αριθμόν αιτήσεων αποταμιεύσεως του οικείου βιβλίου. 2.Η διασάφησις, αφού σημειωθή επ’ αυτής ο αριθμός της αιτήσεως αποταμιεύσεως και θεωρηθή παρά του προϊσταμένου του αποταμιευτικού καταστήματος, επιστρέφεται εις το τελωνείον. 3.Η υπηρεσία του αποταμιευτικού καταστήματος οφείλει να εγχειρίση εις τον αποταμιευτήν απόδειξιν δια τα παραλαμβανόμενα εν ταις αποθήκαις του αποταμιευτικού καταστήματος εμπορεύματα, προσυπογραμμένην και παρά του αποθηκαρίου. Άρθρον 50 1.Ο ιδιοκτήτης των εν αποθήκαις των αποταμιευτικών καταστημάτων ευρισκομένων εμπορευμάτων, δύναται, τη αδεία της τελωνειακής αρχής, να ανοίγη τα δέματα και να λαμβάνη άνευ διατυπώσεων δείγματα, παρουσία υπαλλήλου του αποταμιευτικού καταστήματος. Άρθρον 51 1.Το Δημόσιον δεν ευθύνεται δια τας φυσικάς μειώσεις ή φθοράς των αποταμιευομένων εμπορευμάτων, ούτε δια τας εξ ανωτέρας βίας βλάβας. Κατά το άρθρ. 2 Α.Ν. 1433/1938, το άρθρ. 51 εφαρμόζεται και επί των αποτιθεμένων εμπορευμάτων εις τας προσωρινάς αποθήκας ή τους τελωνειακούς περιβόλους των τελωνειακών αρχών. (Αντί για τη σελ. 154,01) σελ. 154,01(α) Τεύχος Ζ13-Σελ. 63 - 254 Τελωνειακός Κώδικας 30.Β.α.2 Άρθρον 52 1.Δια τα εις ιδιωτικάς αποθήκας αποταμιευόμενα εμπορεύματα δίδεται προσωπική εγγύησις δια τα τελωνειακά τέλη και άλλα δικαιώματα. 2.Δια τα αποταμιευόμενα εν ταις γενικαίς αποθήκαις εμπορεύματα κατά τον Νόμ. ΒΥΙΗ΄ της 10 Απρ. 1896 δεν απαιτείται η παροχή ιδιαιτέρας εγγυήσεως. Δια τα εμπορεύματα ταύτα, προκειμένου να τεθώσιν εις ανάλωσιν ή ν’ αποσταλώσιν υπ’ εγγύησιν εις ετέραν γενικήν αποθήκην ή κατάστημα αποταμιεύσεως υπό νέου κυρίου, προς ον μετεβιβάσθη η κυριότης τούτων, δεν απαιτείται κατάθεσις αιτήσεως αναγνωρίσεως εις την τελωνειακήν αρχήν, αλλά μόνον επί των σχετικών αιτήσεων αναλώσεως ή αποστολής γίνεται βεβαίωσις της Διευθύνσεως της γενικής αποθήκης, εν η τα εμπορεύματα απεταμιεύθησαν, ότι ο αιτών είναι κομιστής των σχετικών τίτλων αποθηκεύσεως των εμπορευμάτων. Σελ. 154,02(α) Τεύχος Ζ13-Σελ. 64 - 255 30.Β.α.2 Τελωνειακός Κώδικας Άρθρον 53 1.Ο επιστάτης της διαμετακομίσεως έχει το δικαίωμα να ζητήση και να τηρή την ετέραν ανομοίαν κλείδα ιδιωτικών αποθηκών, εάν κρίνη τούτο αναγκαίον. 2.Εν ταις ιδιωτικαίς αποθήκαις ο αποταμιευτής δύναται να επιμελήται των εμπορευμάτων, υπό την επίβλεψιν της τελωνειακής αρχής, τηρουμένων των τελωνειακών διατυπώσεων κατά την εισαγωγήν και εξαγωγήν των εμπορευμάτων εκ της αποθήκης. 3.Τα εν ιδιωτικαίς αποθήκαις αποταμιευμένα εμπορεύματα ως προς την αποταμίευσιν, τα τελωνειακά τέλη και άλλα δικαιώματα τεκμαίρονται της κυριότητος του αποταμιευτού, εφ’ όσον ευρίσκονται εντός της αποθήκης. Άρθρον 54 1.Τα εις δημοσίας ή ιδιωτικάς αποθήκας αποτεταμιευμένα εμπορεύματα, δύνανται να μεταβιβασθώσιν εις την κυριότητα άλλου. Απαιτείται όμως να παραδοθή εις την τελωνειακήν αρχήν αίτησις αναγνωρίσεως, υπογεγραμμένη παρά του αναγνωρίζοντος κυρίου των εμπορευμάτων και του αναγνωριζομένου νέου κυρίου. 2.Εάν ο νέος κύριος προτίθηται να αποστείλη τα εμπορεύματα εις το εξωτερικόν ή το εσωτερικόν ή να φέρη ταύτα εις ανάλωσιν επιτρέπεται κατάθεσις αιτήσεως αναγνωριστικής αποστολής ή αναλώσεως. Άρθρον 55 1.Τα εν αποταμιεύσει ευρισκόμενα εμπορεύματα φέρονται εις ανάλωσιν ή αποστέλλονται, είτε εν όλω, είτε εν μέρει, εάν δύνανται να διαιρεθώσιν άνευ μεταβολής της βάσεως του τέλους, εις το εξωτερικόν ή εις το εσωτερικόν, μετά προηγουμένην κατάθεσιν περί τούτου αιτήσεως, εμφαινούσης το είδος, το ποσόν και τον νέον αυτών προορισμόν. 2.Αι αιτήσεις αναλώσεως αποτεταμιευμένων εν δημοσίαις ή ιδιωτικαίς αποθήκαις εμπορευμάτων και αι αιτήσεις αποστολής διέπονται υπό των περί διασαφήσεων διατάξεων των άρθρ. 25 και επόμ. Άρθρον 56 1.Κατά την εις το εξωτερικόν αποστολήν εμπορευμάτων εκ της αποταμιεύσεως, ενεργείται η εξέτασις αυτών υπό του τελωνείου. 2.Η εις το εξωτερικόν αποστολή επιτρέπεται μόνον δια πλοίων χωρητικότητος ανωτέρας των τριάκοντα κόρων. 3.Εάν κατά τον έλεγχον προκύψη διαφορά κατ’ είδος ή ποσόν μεταξύ των εν τη αιτήσει αποστολής εις το εξωτερικόν αναφερομένων εμπορευμάτων και των ευρεθέντων τοιούτων, επιβάλλεται τέλος μεν  15% επί του εισαγωγικού τέλους, κατά την περίπτωσιν της παρ. 3 του άρθρ. 33, τέλος δε 5% επί του εισαγωγικού τέλους, κατά την περίπτωσιν της παρ. 1 του αυτού άρθρου. Άρθρον 57 1.Κατά την αποστολήν των εμπορευμάτων εις το εσωτερικόν, ενεργείται υπό της υπηρεσίας του αποταμιευτικού καταστήματος εξέτασις και ζύγισις αυτών, και προσδιορίζεται το πληρωτέον τέλος, παρεχομένης δι’ αυτό εγγυήσεως. Εάν προκύψη διαφορά, εφαρμόζεται η διάταξις του άρθρ. 56 παρ. 3. 2.Μετά την εκτέλεσιν της φορτώσεως, η τελωνειακή αρχή εκδίδει διαβατήριον και παραδίδει αυτό εις τον πλοίαρχον. 3.Το τελωνείον του τόπου της αποβιβάσεως των αποστελλομένων εκ της αποταμιεύσεως εμπορευμάτων εκδίδει εγγυολυτήριον εκ τριπλοτύπου βιβλίου και αποστέλλει αυτό εντός δύο μηνών εις τον προϊστάμενον, του αποταμιευτικού καταστήματος, του ετέρου αντιτύπου παραδιδομένου εις τον παραλήπτην. 4.Ο τελωνισμός των εις ανάλωσιν εισαγομένων εκ της αποταμιεύσεως εμπορευμάτων ενεργείται κατά τας διατάξεις των άρθρ. 27 και επομ. Άρθρον 58 1.Επιτρέπεται, ίνα δια Β.Δ/τος ορίζωνται εκάστοτε τα εμπορεύματα, ων η εξ αποταμιευτικού καταστήματος ή εκ προσωρινών αποθηκών τελωνείου αποστολή εις την αλλοδαπήν γίνεται μετά προηγουμένην τη τελωνειακή αρχή δόσιν, συν τη φορτωτική, εγγυήσεως περί της εντός πενταμήνου προθεσμίας προσαγωγής πιστοποιητικού της Ελληνικής Προξενικής αρχής της εδρευούσης εις τον λιμένα ή παρά τον λιμένα, ένθα τα εμπορεύματα απεβιβάσθησαν ή, εν ελλείψει Προξενικής αρχής, πιστοποιητικού τοπικής αρχής. 2.Εάν η αποβίβασις εγένετο εις πλείονας του ενός λιμένας, επιτρέπεται να πιστοποιήται υπό το εκδοθέν εν τω πρώτω λιμένι πιστοποιητικόν ή εις τους επομένους λιμένας αποβίβασις. 3.Η εγγύησις είναι προσωπική και αφορά εις το πληρωτέον τέλος εν περιπτώσει μη εμπροθέσμου προσαγωγής του πιστοποιητικού. Άρθρον 8 1.Τα τελωνισθέντα αλλοδαπά εμπορεύματα εξομοιούνται προς τα εγχώρια. 2.Τα εξαχθέντα εις την αλλοδαπήν εγχώρια εμπορεύματα θεωρούνται ως αλλοδαπά και υποβάλλονται εις τας περί τελωνειακού δασμολογίου διατάξεις. Άρθρον 59 1.Τα προς λύσιν της κατά το προηγούμενον άρθρον εγγυήσεως προσαγόμενα πιστοποιητικά διαλαμβάνουσι το είδος και το ποσόν των αποβιβασθέντων εμπορευμάτων, το πλοίον, εξ ου ταύτα απεβιβάσθησαν, και τον χρόνον της αποβιβάσεως. 2.Μη προσαγομένου εμπροθέσμως του πιστοποιητικού, η τελωνειακή αρχή εισπράττει το εν τη εγγυήσει σημειούμενον εισαγωγικόν τέλος. Σελ. 155 - 256 Τελωνειακός Κώδικας 30.Β.α.2 Άρθρον 60 1.Ο τελώνης και ο επιστάτης της διαμετακομίσεως δικαιούνται να ενεργώσιν, είτε αυτοπροσώπως, είτε δι’ υπαλλήλων, έλεγχον των εν ταις ιδιωτικαίς αποθήκαις ευρισκομένων εμπορευμάτων, όταν κρίνωσι τούτο αναγκαίον. Άρθρον 61 1.Δια τα αποτεταμιευμένα εν αποθήκαις δημοσίαις ή ιδιωτικαίς, εμπορεύματα, τα υποκείμενα εις φυσικήν μείωσιν (φύραν), χορηγείται κατά την βεβαίωσιν των τελωνειακών τελών ανάλογος έκπτωσις, εάν ταύτα παραμείνωσιν εν ταις αποθήκαις της αποταμιεύσεως τουλάχιστον επί έξ μήνας και βεβαιωθή υπό του τελώνου, του επιστάτου της διαμετακομίσεως και του χημικού επιμελητού ή του ελεγκτού, εν ελλείψει δε των τριών τελευταίων υπό του ειρηνοδίκου, δια πρωτοκόλλου, προσαρτωμένου εις την αίτησιν αποταμιεύσεως ή αναγνωρίσεως, ότι το έλλειμμα οφείλεται εις φυσικήν μείωσιν. 2.Τα είδη των εμπορευμάτων, τα απολαύοντα του πλεονεκτήματος της εκπτώσεως, ως και το μέτρον ταύτης, καθορισθήσονται δια Β.Δ/τος. 3.Εκτός της κατά το άρθρον τούτο φυσικής μειώσεως, ουδεμία άλλη βλάβη ή φθορά δύναται να δικαιολογήση μείωσιν του τέλους των εν αποταμιεύσει εμπορευμάτων. «4.Επιτρέπεται ν’ απαλλάσσωνται, εν όλω ή εν μέρει, δι’ αποφάσεως του Υπουργού των Οικονομικών, του εισαγωγικού δασμού, και παντός ετέρου οφειλομένου φόρου ή τέλους, όσα των εν δημοσίαις τελωνειακαίς αποθήκαις αποταμιεύσεως, ή εν αποθήκαις της εταιρείας των Γενικών Αποθηκών, εναποτεταμιευμένων εμπορευμάτων αποδεδειγμένως κατεστράφησαν ή εβλάβησαν εκ τύχης ή ανωτέρας βίας, κατόπιν συμφώνου γνωμοδοτήσεως της ανωτάτης επιτροπής τελωνειακών αμφισβητήσεων». Η παρ. 4 προσετέθη δια του άρθρ. 12 Ν.Δ. 21/24 Αυγ. 1925 «περί καταργήσεως διατάξεων τελωνειακών νόμων κλπ.». Άρθρον 62 1.Η διάρκεια της αποταμιεύσεως παντός είδους τροφίμων ορίζεται εξάμηνος, των δε λοιπών εμπορευμάτων ετησία. «Δι’ αποφάσεων του Υπουργού των Οικονομικών δύνανται να παρατείνωνται ή συντέμνωνται αι ως άνω προθεσμίαι αποταμιεύσεως είτε γενικώς είτε και ειδικώς εις ωρισμένας περιπτώσεις. Σελ. 156 Δι’ ομοίων αποφάσεων δύναται το δικαίωμα της παρατάσεως των προθεσμιών τούτων να μεταβιβάζηται εν όλω ή εν μέρει εις τους προϊσταμένους των Τελωνειακών Περιφερειών. Τα εντός « » εδάφια αντικατεστάθησαν ως άνω δια του άρθρ. 8 Α.Ν. 791/1948. 2.Κατά τας περιπτώσεις των άρθρ. 54 και 57, η κατά την προηγουμένην παρ. 1 του παρόντος άρθρου προθεσμία λογίζεται από της αρχικής αποταμιεύσεως. 3.Αι διατάξεις των προηγουμένων παρ. 1 και 2 του παρόντος άρθρου εφαρμόζονται και δια τα εν άρθρ. 64 αναφερόμενα κενά δοχεία. 4.Η διάρκεια της αποταμιεύσεως εις τας αποθήκας των δημοσίων αποταμιευτικών καταστημάτων παντός είδους τροφίμων ορίζεται δωδεκάμηνος, των δε λοιπών εμπορευμάτων, ως και κενών δοχείων, δεκαοκτάμηνος. 5.Η διάρκεια αποταμιεύσεως κενών δοχείων παραλαμβανομένων κατά τους όρους του άρθρ. 64 (του Νόμ. 1165) ορίζεται διετής. 6.Κατά τας περιπτώσεις των άρθρ. 54 και 57 (του Νόμ. 1165) αι κατά τας δύο προηγουμένας παραγράφους προθεσμίαι λογίζονται από της αρχικής αποταμιεύσεως και δύνανται να παρατείνωνται επί χρονικόν διάστημα ουχί ανώτερον των 6 μηνών, δια γενικών ή ειδικών αποφάσεων του Υπουργού των Οικονομικών, εφαρμόζονται δε και δια τας αποταμιεύσεις τας ενεργηθείσας από 1 Δεκ. 1929 και εφεξής». Το άρθρ. 62 ετροποποιήθη ως άνω υπό του άρθρ. 11 Νόμ. 4608/1930, αι δε παρ. 4-6 προσετέθησαν υπό του άρθρ. 4 Νόμ. 5200/1931. Άρθρον 63 1.Εάν ο κύριος των εμπορευμάτων δεν παρουσιασθή κατά την λήξιν της διετίας προς παραλαβήν αυτών ή αποστολήν εις το εξωτερικόν, καλείται ούτος εγγράφως εντός οκτώ ημερών παρά του επιστάτου της διαμετακομίσεως, ίνα εντός προθεσμίας είκοσιν ημερών παραλάβει τα εμπορεύματα. 2.Εάν ο αποταμιευτής είναι αγνώστου διαμονής, η προς αυτόν πρόσκλησις δημοσιεύεται δια της Εφημερίδος της Κυβερνήσεως, τασσομένης διμήνου προθεσμίας από της δημοσιεύσεως προς προσέλευσιν και παραλαβήν ή εξαγωγήν των εμπορευμάτων. 3.Εάν ο κύριος των εμπορευμάτων δεν πληρώση εντός των ανωτέρω προθεσμιών το εισαγωγικόν τέλος και λοιπά δικαιώματα, ή δεν αποστείλη τα εμπορεύματα εις το εξωτερικόν, εκποιούνται ταύτα κατά τας διατάξεις των άρθρ. 42 και επομ. - 257 30.Β.α.2 Τελωνειακός Κώδικας «4.Αι διατάξεις των παρ. 4 και 5 του άρθρ. 44 του Νόμ. 1165, ως τούτο συμπληρούται δια του παρόντος, εφαρμόζονται μετά παρέλευσιν εξαμήνου από της λήξεως των κατά τας προηγουμένας παραγράφους του παρόντος άρθρου προθεσμιών και επί των εν αποταμιεύσει εις δημοσίας αποθήκας εμπορευμάτων, των εκποιουμένων κατά τας διατάξεις των άρθρ. 42 και επόμ. «Κατά την περίπτωσιν του προηγουμένου εδαφίου οι αποταμιευταί απαλλάσσονται των δικαιωμάτων αποταμιεύσεως και υπερημερίας. Ωσαύτως απαλλάσσονται οι αποταμιευταί της ευθύνης, της πληρωμής των εκ της συστάσεως της αποταμιεύσεως, οφειλομένων εισαγωγικών δασμών, λοιπών φόρων και τόκων υπερημερίας, εφ’ όσον το επιτευχθέν εκπλειστηρίασμα εκ της εκποιήσεως των εις την κυριότητα του Δημοσίου περιελθόντων εμπορευμάτων καλύπτει εξ ολοκλήρου το ποσόν της οφειλής ταύτης ή τα εμπορεύματα ταύτα κατεστράφησαν ή διετέθησαν προς πλήρωσιν αναγκών της Δημοσίας υπηρεσίας, Φιλανθρωπικών Ιδρυμάτων ή Συνεταιρισμών Δημοσίων Υπαλλήλων, κατά τα εν τη παρ. 5 του άρθρ. 44 οριζόμενα. Εις ας περιπτώσεις, το επιτευχθέν εκπλειστηρίασμα καλύπτει μέρος του, εκ δασμών, λοιπών φόρων και τόκων υπερημερίας, οφειλομένου ποσού, επιτρέπεται εις τον Υπουργόν των Οικονομικών, μετά γνώμην του Τμήματος Τελωνειακών Νόμων της Διαρκούς Επιτροπής του Δασμολογίου και Εμπορικών Συμβάσεων, ν’ απαλλάσση τους αποταμιευτάς εν όλω ή εν μέρει της ευθύνης της πληρωμής δια το υπόλοιπον ποσόν των εκ της συστάσεως της αποταμιεύσεως οφειλομένων εισαγωγικών δασμών, λοιπών φόρων και τόκων υπερημερίας». Το δεύτερον εδάφιον αντικατεστάθη ως άνω δια του άρθρ. 22 Νόμ. 3686/1957 (κατ. σελ. 484,01). Η παρ. 4 προσετέθη δια του άρθρ. 3 Α.Ν. 873/1937. Αι προθεσμίαι της ανωτέρω παρ. 4 συνετμήθησαν προκειμένου περί των Διευθύνσεων Τελωνείων α΄ και β΄ τάξεως, εις το ήμισυ δια τα πάσης φύσεως αυτοκίνητα οχήματα δια της παρ. 1 της υπ’ αριθ. 145/1966 Π.Υ.Σ. (κατωτ. σελ. 278). Αι υπό της ανωτέρω παρ. 4 προβλεπόμεναι προθεσμίαι περί αζητήτων εμπορευμάτων συνετμήθησαν, προκειμένου περί της Διευθύνσεως Τελωνείου Αθηνών, εις το ήμισυ δια της παρ. 1 της υπ’ αριθ. 14 της 16/25 Ιαν. 1968 Πράξεως Υπ. Συμβουλίου (ΦΕΚ Α΄ 19). Ομοίως συνετμήθησαν εις το ήμισυ προκειμένου περί της Δ/νσεως Τελωνείου Αερολιμένος Αθηνών δια της παρ. 1 της υπ’ αριθ. 67/1968 Πράξεως Υπ. Συμβουλίου (κατωτ. σελ. 278,01). Ομοίως συνετμήθησαν εις το τρίτον προκειμένου περί κατεψυγμένων κρεάτων, βρωσίμων σπλάγχνων, ορνιθοειδών και θηραμάτων δια της παρ. 1 Π.Υ.Σ. 69/1976 (τόμ. 30Α σελ. 278,06). «5.Αι διατάξεις της προηγουμένης παρ. 4 εφαρμόζονται και επί των εν ταις αποθήκαις της Προνομιούχου Εταιρίας Γενικών Αποθηκών της Ελλάδος αποταμιευομένων εμπορευμάτων. Εν τη περιπτώσει ταύτη τα οφειλόμενα εις αυτήν αποθήκευτρα καταβάλλονται υπό του Δημοσίου, μη δυνάμενα εν πάση περιπτώσει να είναι ανώτερα του 50% της αξίας τσιφ του εμπορεύματος κατά τον χρόνον της παραλαβής αυτού υπό του Δημοσίου εκ των Γενικών Αποθηκών. Εν περιπτώσει βλάβης ή φθοράς του εμπορεύματος η αξία αύτη μειούται αναλόγως. Η κατά τα ανωτέρω αξία καθορίζεται υπό Επιτροπής συγκειμένης εκ του αρμοδίου Οικονομικού Επιθεωρητού Τελωνείων, του οικείου Τελωνειακού Διευθυντού ή Τελώνου ή των νομίμων αυτών αναπληρωτών και ενός υπαλλήλου της Προνομιούχου Εταιρείας των Γενικών Αποθηκών οριζομένου παρ’ αυτής. Αντί του Επιθεωρητού, απόντος ή κωλυομένου, της Επιτροπής μετέχει ο Οικονομικός Έφορος». Η παρ. 5 προσετέθη δια του άρθρ. 9 Α.Ν. 791/1948. Άρθρον 64 1.Δια τα κενά δοχεία τα αποταμιευόμενα, ίνα εξαχθώσι πεπληρωμένα εγχωρίων προϊόντων, η προθεσμία ορίζεται τριετής. Η ανωτέρω προθεσμία αποταμιεύσεως των κενών δοχείων δύναται να παρατείνηται δι’ αποφάσεως του Υπουργού των Οικονομικών επί 4 εξάμηνα, εάν αποχρώντως δικαιολογήται η μη εμπρόθεσμος αποστολή αυτών εις την αλλοδαπήν, δυνάμει των παρ. 2-3 Α.Ν. 28 Οκτ. 1935, ως αντικατεστάθησαν δια του άρθρ. 11 Νόμ. 2876/1954. 2.Τα δοχεία ταύτα παραδίδονται εις χρήσιν των παραληπτών, αφού εξασφαλισθή η ταυτότης αυτών δια προσθέτων γνωρισμάτων τιθεμένων παρά της τελωνειακής αρχής, εφ’ όσον τούτο είναι δυνατόν, και παρασχεθή αξιόχρεως εγγύησις δια την εμπρόθεσμον εξαγωγήν αυτών πεπληρωμένων εγχωρίων προϊόντων ή κενών. 3.Οσάκις τα δοχεία ταύτα εισάγονται δια τελωνειακών αρχών, ένθα δεν υπάρχει αποταμιευτικόν κατάστημα, επιτρέπεται η εφαρμογή της προηγουμένης παραγράφου, θεωρουμένων των δοχείων ως εν αποταμιεύσει. Η διάρκεια της αποταμιεύσεως εν τη περιπτώσει ταύτη είναι διετής. (Αντί για τη σελ. 157(ζ) Σελ. 157(η) Τεύχος 1144-Σελ. 11 - 258 Τελωνειακός Κώδικας 30.Β.α.2 Περί τελωνισμού ή καταστροφής κενών δοχείων αποταμιευθέντων μέχρι 31 Δεκ. 1969, Βλ. Ν.Δ. 20/1973 (κατωτ. σελ. 312,12). Άρθρον 65 1.Επί των εν ταις αποθήκαις των αποταμιευτικών καταστημάτων ευρισκομένων εμπορευμάτων επιβάλλεται δικαίωμα αποταμιεύσεως ημίσεος λεπτού (κατ’ οκάν) και δι’ εκάστην τριμηνίαν επί του ακαθαρίστου βάρους αυτών. Κατά το άρθρ. 15 Α.Ν. 899/1937 τα δικαιώματα αποταμιεύσεως καθορίζονται εις μεταλλικόν, κατά χιλιόγραμμον. 2.Επιτρέπεται να κανονισθή δια Β.Δ/τος η επί ενοικίω παραχώρησις ιδιαιτέρων διαμερισμάτων αποταμιευτικού καταστήματος, ανεξαρτήτως του ποσού των εντός αυτών αποταμιευομένων εμπορευμάτων και οι όροι και αι διατυπώσεις της αποταμιεύσεως ταύτης. Άρθρ.66.-«1.Με Π.Δ/τα, που εκδίδονται, με πρόταση του Υπουργικού Συμβουλίου, μπορεί να συνιστώνται ελεύθερες ζώνες, για την εξυπηρέτηση του εξαγωγικού και διαμετακομιστικού εμπορίου της χώρας. 2.Με τα ίδια Π.Δ/τα μπορεί να καθορίζονται: α)Οι περιοχές που θα συνιστώνται οι ελεύθερες ζώνες και η εδαφική τους έκταση. β)Το είδος των ελεύθερων ζωνών. γ)Οι αρχές ή τα πρόσωπα στα οποία αναθέτεται η διαχείριση των ελεύθερων ζωνών, καθώς και οι όροι και προϋποθέσεις της ανάθεσης της διαχείρισης και οι υποχρεώσεις του διαχειριστή. 3.Με αποφάσεις του Υπουργού Οικονομικών που δημοσιεύονται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως ρυθμίζονται οι όροι και οι αναγκαίες λεπτομέρειες για τη λειτουργία των ελεύθερων ζωνών». Το άρθρ. 66 αντικαταστάθηκε ως άνω από την παρ. 1 άρθρ. 28 Νόμ. 1473/1984, (ΦΕΚ Α΄ 127) (κατωτ. αριθ. 64). ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Ζ΄ Περί δικαιωμάτων υπερημερίας Με το άρθρ. 15 του Νόμ. 1967/3-4 Οκτ. 1991 (ΦΕΚ Α΄ 149), τόμ. 13 σελ. 244,9937, ορίστηκε ότι: «Οι διατάξεις του άρθρ. 67 δεν εφαρμόζονται, για χρονικό διάστημα 4 μηνών από της εναπόθεσής τους, στις οικοσκευές-αποσκευές των παλιννοστούντων από την Ε.Σ.Σ.Δ. ομογενών Ελλήνων, που εναποτίθενται στις ειδικές  Σελ. 158(η) Τεύχος 1144-Σελ. 12 προς τούτο προσωρινές τελωνειακές αποθήκες του Τελωνείου Αλεξανδρούπολης. Οι διατάξεις του παρόντος άρθρου ισχύουν μέχρι της 31.12.1996, δυναμένης της προθεσμίας αυτής να παρατείνεται με απόφαση του Υπουργού Οικονομικών, εφ’ όσον συντρέχουν οι προϋποθέσεις». 