6. ΒΑΣΙΛΙΚΟΝ ΔΙΑΤΑΓΜΑ της 3/22 Αυγ. 1957 Περί εγκρίσεως του Κανονισμού Κλάδου Ασθενείας του Ταμείου Ασφαλίσεως Εργατών Τύπου Αθηνών. Έχοντες υπ’ όψιν: 1)Τας διατάξεις των άρθρ. 6 και 13 του Ν. Δ. 3572/56 «περί Ταμείου Ασφαλίσεως Εργατών Τύπου Αθηνών». 2)Πρότασιν του Δ.Σ. του Ταμείου Ασφαλίσεως Εργατών Τύπου Αθηνών (αρ. πρωτ. 233/28.3.57). 3)Γνώμην του Συμβουλίου Κοινωνικής Ασφαλίσεως, διατυπωθείσαν κατά την 279ην συνεδρίασιν αυτού της ΙΑ΄ περιόδου της 18.4.1957 και 4)Την υπ’ αριθ. 383/1957 γνωμοδότησιν του Συμβουλίου της Επικρατείας, προτάσει του Ημετέρου επί της Εργασίας Υπουργού απεφασίσαμεν και διατάσσομεν: Εγκρίνομεν τον Κανονισμόν του Κλάδου Ασθενείας του Ταμείου Ασφαλίσεως Εργατών Τύπου Αθηνών, εξ άρθρ. 38, έχοντα ούτω: Σελ. 842(α) 202-016 ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ ΚΛΑΔΟΥ ΑΣΘΕΝΕΙΑΣ  ΤΑΜΕΙΟΥ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΣ ΕΡΓΑ ΤΩΝ ΤΥΠΟΥ  ΑΘΗΝΩΝ. Άρθρ.1.-Αντικείμενον της υπό του Ταμείου ασκουμένης ασφαλίσεως κατά της ασθενείας, είναι η χορήγησις των υπό του παρόντος προβλεπομένων εις είδος και εις χρήμα παροχών, εις τους αμέσως ησφαλισμένους και συνταξιούχους και εις τα προστατευόμενα μέλη της οικογενείας τούτων, κατά τα ειδικώτερον οριζόμενα εν τοις επομένοις άρθροις του παρόντος. Κατηγορίαι Παροχών Άρθρ.9.-«1.Εάν ο θεράπων ιατρός κρίνη ότι συντρέχει περίπτωσις συγκλήσεως Ιατρικού Συμβουλίου, αιτείται τούτο παρά του Αρχιάτρου, όστις αποφασίζει σχετικώς. Το Ιατρικόν Συμβούλιον συγκροτείται εκ του θεράποντος ιατρού, του Αρχιάτρου και εξ ενός Καθηγητού ή Υφηγητού της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών της ειδικότητος της παθήσεως του πάσχοντος. Εν η περιπτώσει ο ασθενής νοσηλεύεται εις Νοσοκομείον ή Κλινικήν, το Ιατρικόν Συμβούλιον συγκροτείται τη αιτήσει του Νοσοκομείου ή της Κλινικής και μετέχει εις αυτό αντί του θεράποντος ιατρού, ο επιστημονικός Διευθυντής του Νοσοκομείου ή της Κλινικής, εις την οποίαν νοσηλεύεται ο πάσχων. Η αμοιβή των Ιατρικών Συμβουλίων ορίζεται δια γενικής αποφάσεως του Δ. Συμβουλίου του Ταμείου εντός των πλαισίων των υπό των κειμένων σχετικών διατάξεων καθοριζομένων αμοιβών». Η παρ. 1 αντικατεστάθη ως άνω δια του άρθρ. 3 Β.Δ. 398 της 2/13 Ιουν. 1970 (ΦΕΚ Α΄ 132). 2.Την σύγκλησιν του ιατρικού Συμβουλίου δύναται να αιτήσηται παρά του Αρχιάτρου ο περιθαλπόμενος ησφαλισμένος ή και τα μέλη οικογενείας τούτου. Μαιευτική Περίθαλψις Άρθρ.10.-«1.Εν περιπτώσει τοκετού αμέσως ησφαλισμένης ή αμέσου συνταξιούχου ή της συζύγου ησφαλισμένου ή της συζύγου συνταξιούχου, παρέχεται μαιευτική περίθαλψις, εν συμβεβλημένω μαιευτηρίω ή κλινική, ή εφ’ άπαξ βοήθημα τοκετού κατ’ εκλογήν του ησφαλισμένου. Το βοήθημα ισούται προς το ποσόν 15 τεκμαρτών ημερομισθίων εργάτου Τύπου εν περιπτώσει φυσιολογικού τοκετού, προς το ποσόν 20 τεκμαρτών ημερομισθίων εργάτου Τύπου εν περιπτώσει τοκετού κατόπιν επεμβάσεως και προς το ποσόν 25 τεκμαρτών ημερομισθίων εργάτου Τύπου εν περιπτώσει τοκετού κατόπιν καισαρικής τομής». Η παρ. 1 είχεν αντικατασταθή δια του άρθρ. 1 Β.Δ. 621 της 26 Ιουν./ 27 Ιουλ. 1965 (ΦΕΚ Α΄ 141) και τροποποιηθή δια του άρθρ. 4 Β.Δ. 398 της 2/13 Ιουν. 1970 (ΦΕΚ Α΄ 132). Το δεύτερον εδάφιον αυτής είχε τροποποιηθή δια της παρ. 2 άρθρ. 1 Β.Δ. 79 της 31 Ιαν./12 Φεβρ. 1972 (ΦΕΚ Α΄ 24). Αντικατεστάθη ολόκληρο ως άνω δια της παρ. 4 της υπ’ αριθ. 406/515 της 3/13 Δεκ. 1976 (ΦΕΚ Β΄ 1499) αποφ. Υπ. Κοινων. Υπηρεσιών. 2.Το βοήθημα καταβάλλεται μετά τον τοκετόν επί τη προσαγωγή της ληξιαρχικής πράξεως γεννήσεως. Το βοήθημα διπλασιάζεται εν περιπτώσει τοκετού διδύμων και τριπλασιάζεται εν περιπτώσει γεννήσεως τριδύμων. 3.Διαρκούσης της περιόδου κυοφορίας, λοχείας και θηλάσεως παρέχονται εις την ησφαλισμένην ή εις την σύζυγον ησφαλισμένου ή συνταξιούχου αι ενδεδειγμέναι συμβουλαί και οδηγίαι υπό του θεράποντος ιατρού ή ειδικών ιατρών (Μαιευτήρων, Γυναικολόγων, Παιδιάτρων κλπ.), άνευ οιασδήποτε επιβαρύνσεως του ησφαλισμένου. «Η δαπάνη της φαρμακευτικής περιθάλψεως ως επιβαλλομένη συνεπεία της κυοφορίας, λοχείας και θηλάσεως βαρύνει εξ ολοκλήρου του Ταμείον» Η εντός « » διάταξις προσετέθη δια του Β.Δ. της 15 Δεκ. 1958/ 15 Ιαν. 1959. Φαρμακευτική Περίθαλψις Άρθρ.11.-1.Το Ταμείον παρέχει εις τους ησφαλισμένους του και τα μέλη της οικογενείας τ’ αναγκαία προς αποκατάστασιν της υγείας και της προς εργασίαν ικανότητός των ή προς ανακούφισιν εκ της νοσηράς των καταστάσεως φάρμακα και λοιπά δόκιμα θεραπευτικά μέσα, μέχρι του ποσού του ενδεδειγμένου εν εκάστη περιπτώσει κατά τους κανόνας της ιατρικής και της φαρμακευτικής επιστήμης και της οικονομικής συνταγογραφίας. Το Ταμείον χορηγεί ωσαύτως εις τους ησφαλισμένους και τα μέλη οικογενείας τας αναγκαίας προς διάγνωσιν των νόσων ουσίας. 2.Δι’ αποφάσεως του Δ. Συμβουλίου δύναται να καταρτισθή πίναξ των παρεχομένων υπό του Ταμείου φαρμάκων κλπ. ουσιών και των εξ αυτών χορηγητέων κατ’ ανώτατον όριον ποσοτήτων. 3.Φαρμακευτικά ιδιοσκευάσματα και συσκευασίαι προστατευόμεναι δι’ ειδικής ονομασίας παρέχονται μόνον οσάκις δεν δύναται ν’ αναπληρωθώσι δι’ άλλων φαρμακευτικών συνθέσεων και εφ’ όσον είναι εγκεκριμέναι υπό του ανωτάτου Υγειονομικού Συμβουλίου του Κράτους. Δι’ αποφάσεως του Δ. Συμβουλίου δύναται να καταρτισθή πίναξ περιλαμβάνων τα δυνάμενα ν’ αναπληρωθούν δια συνήθων συνθέσεων ιδιοσκευμάσματα ως και τοιαύτα ων επιτρέπεται η δια λογαριασμόν του Ταμείου χορήγησις. 4.Φάρμακα μη περιλαμβανόμενα εις την εκάστοτε ισχύουσαν επίσημον Ελληνικήν Φαρμακοποιΐαν, των οποίων η χρήσις δια θεραπευτικούς σκοπούς δεν είναι κοινώς παραδεδεγμένη, δεν χορηγούνται υπό του Ταμείου. Αμφισβητήσεις αφορώσαι τα χορηγητέα φάρμακα φέρονται προς επίλυσιν υπό του παραγγείλαντος την χορήγησιν ιατρού ή του ασθενούς ενώπιον του Αρχιάτρου. 5.Εις την αξίαν του φαρμάκου δεν περιλαμβάνεται το περιέχον τούτο δοχείον, φιάλη, κυτίον κλπ. όπερ προσάγεται ιδιαιτέρως υπό του ησφαλισμένου εκτός εάν ως εκ του συνήθους τρόπου συσκευασίας του φαρμάκου περιλαμβάνεται εις την αξίαν του φαρμάκου και το περιέχον. 6.Τα φάρμακα χορηγούνται δια λογαριασμόν του Ταμείου μόνον επί τη βάσει συνταγής του αρμοδίου προς παροχήν της ιατρικής περιθάλψεως εις τον ησφαλισμένον ιατρού. (Αντί για τη σελ. 845(δ) Σελ. 845(ε) Τεύχος Ε111 Σελ. 101 403 Ταμείο Ασφαλίσεως Τεχνικών Τύπου Αθηνών(ΤΑΤΤΑ) 39.Ι.δ.6 7.Εκάστη συνταγή εκτελείται μόνον άπαξ, απαγορευομένης παραγγελίας προς επανεκτέλεσιν αυτής. 8.Η συνταγή δέον να προσάγεται προς εκτέλεσιν εντός 2 ημερών από της επ’ αυτής υπό του εκδίδοντος ιατρού σημειωθείσης χρονολογίας. «9.Δύναται το Δ. Συμβούλιον να ορίση την θεώρησιν ωρισμένων κατηγοριών συνταγών, προ της εκτελέσεώς των υπό του Αρχιάτρου ή του αναπληρούντος αυτόν λόγω απουσίας ή κωλύματος». Η παρ. 9 αντικατεστάθη ως άνω δια της παρ. 2 της υπ’ αριθ. 406/1555 της 9/22 Νοεμ. 1977 (ΦΕΚ Β΄ 1247) αποφ. Υπ. Κοινων. Υπηρεσιών. 10.Οδοιπορικά έξοδα προς μετάβασιν εις φαρμακείον προς εκτέλεσιν συνταγής δεν χορηγούνται. 11.Επί της συνταγής αναγράφονται υπό του παραγγέλοντος ιατρού το ονοματεπώνυμον, η διεύθυνσις, και ο αριθμός μητρώου του ησφαλισμένου, εάν δε η συνταγή αφορά μέλος της οικογενείας του ησφαλισμένου και η συγγενική σχέσις αυτού προς τον αμέσως ησφαλισμένον. 12.Συνταγαί φέρουσαι μεταβολάς, διορθώσεις, ξέσματα κλπ. δεν αναγνωρίζονται υπό του Ταμείου και δεν καταβάλλεται το αντίτιμον αυτών. 13.Ο τύπος των συνταγών καθορισθήσεται δι’ αποφάσεως του Δ. Συμβουλίου, δυναμένου τούτου να θεσπίζη ιδίου χρώματος συνταγάς δια τα μέλη της οικογενείας. 14.Ο φαρμακοποιός οφείλει να αρνηθή την δια λογαριασμόν του Ταμείου εκτέλεσιν συνταγής τινός, εάν αύτη προσάγεται μετά την παρέλευσιν δύο ημερών από της εκδόσεώς της ή εάν αύτη δεν είναι αναγεγραμμένη επί ειδικού εντύπου της ασφαλίσεως και δεν υπογράφεται παρ’ ιατρού συμβεβλημένου μετά του Ταμείου. Το Ταμείον υποχρεούται όπως εφοδιάση τα φαρμακεία δια καταλόγων των ιατρών τας συνταγάς των οποίων δύνανται να εκτελώσι δια λογαριασμόν αυτού. Τρόπος παροχής της ιατροφαρμακευτικής  περιθάλψεως. Άρθρ.12.-«1.Δια συμβάσεως καταρτιζομένης μεταξύ του Ταμείου και του Πανελληνίου Φαρμακευτικού Συλλόγου ή Φαρμακευτικών Συλλόγων και περιλαμβανούσης λεπτομερώς τους όρους της παροχής φαρμάκων (εκπτώσεως επί του εγκεκριμένου τιμολογίου με τρόπον και χρόνον παροχής φαρμάκων κλπ.) να ανατίθηται η εκτέλεσις των συνταγών εις άπαντας τους φαρμακοποιούς εκάστης πόλεως όπου ισχύει η ασφάλισις του Ταμείου. Η παροχή των φαρμάκων ενεργείται δια της εκτελέσεως των συνταγών υπό τινος φαρμακοποιού - μέλους φαρμακευτικού συλλόγου. Σελ. 846(ε) Τεύχος Ε111 Σελ. 102 2.Συστάσεις των εκδιδόντων τας συνταγάς ιατρών δια την εκτέλεσιν των παρ’ ωρισμένου φαρμακείου απαγορεύονται απολύτως υπό οιονδήποτε τύπον και αν παρέχωνται. Η Παροχή τοιούτων συστάσεων λογίζεται ως ουσιώδης παράβασις των έναντι του Ταμείου, υποχρεώσεων των ιατρών. 3.Το Ταμείον δύναται ν’ απαγορεύη την εκτέλεσιν συνταγών δια λογαριασμόν του υπό φαρμακοποιού - μέλους φαρμακευτικού συλλόγου εις περίπτωσιν παραβάσεων εκ μέρους τούτου των όρων της συλλογικής συμβάσεως προμηθείας φαρμάκων, ή πλημμελούς εκτελέσεως των συνταγών. Περί τούτου ειδοποιεί δια παντός προσφόρου μέσου τους ησφαλισμένους και αναφέρει εις τας αρμοδίας αρχάς δια τον προσήκοντα κολασμόν βάσει των κειμένων διατάξεων. Η απαγόρευσις απαγγέλλεται υπό του Διοικητικού Συμβουλίου αυτεπαγγέλτως ή τη αιτήσει του Διευθυντού ή του Αρχιάτρου. 4.Άπαντες οι φαρμακοποιοί - μέλη Φαρμακευτικού συλλόγου έχοντες εν νομίμω λειτουργία Φαρμακείον, υποχρεούνται όπως χορηγούν άπαντα τα φάρμακα και ιδιοσκευάσματα, τ’ αναγραφόμενα εις τας υπό των ησφαλισμένων του Ταμείου προσκομιζομένας συνταγάς. Η παραλαβή των φαρμάκων των αναγραφομένων εις την συνταγήν, δέον να βεβαιούται δια της υπογραφής επ’ αυτής του ησφαλισμένου ή μέλους της οικογενείας του, κατά τα ειδικώτερον δι’ αποφάσεως του Διοικητικού Συμβουλίου οριζόμενα». Το άρθρ. 12 αντικαταστάθηκε ως άνω από την παρ. 3 της 406/868/7 Ιουλ. - 5 Σεπτ. 1979 (ΦΕΚ Β΄ 747) αποφ. Υπ. Κοιν. Υπηρεσιών, Διόρθ. Σφαλμ. στο ΦΕΚ Β΄ 871/2 Οκτ. 1979. 404 39.Ι.δ.6 Ταμείο Ασφαλίσεως Τεχνικών Τύπου Αθηνών(ΤΑΤΤΑ) Νοσοκομειακή Περίθαλψις Άρθρ.13.-«1.Η Νοσοκομειακή περίθαλψις περιλαμβάνει την εις θεραπευτήριον νοσηλείαν του πάσχοντος, οσάκις ο ασθενής, λόγω της φύσεως της ασθενείας ή της ελλείψεως μέσων δια την κατ’ οίκον περίθαλψιν, έχει ανάγκην εισαγωγής εις θεραπευτήριον. Η εισαγωγή εν θεραπευτηρίω ενεργείται πάντοτε κατόπιν αποφάσεως του Αρχιάτρου του Ταμείου, εγκρινομένης υπό της Υγειονομικής Επιτροπής, προτάσει του θεράποντος ιατρού. Εις την νοσοκομειακήν περίθαλψιν περιλαμβάνεται πλην της ενδιαιτήσεως του ασθενούς και η ιατρική και φαρμακευτική περίθαλψις άνευ οιασδήποτε συμμετοχής τούτου εις τας σχετικάς δαπάνας. Η νοσοκομειακή περίθλαψις παρέχεται υπό των μετά του Ταμείου συμβεβλημένων θεραπευτηρίων και Κλινικών εις την Α΄ θέσιν τούτων της μεταξύ αυτών επιλογής ανηκούσης εις τον ασθενή. Ωσαύτως δύναται ο ησφαλισμένος κατόπιν εγκρίσεως του Διοικ. Σσυμβουλίου να αιτήται την νοσηλείαν του εις νομίμως λειτουργούν νοσοκομείον, μη συμβεβλημένου μετά του Ταμείου. Τα υπό του Ταμείου καταβαλλόμενα εν τη περιπτώσει ταύτη νοσήλια δεν δύνανται να είναι ανώτερα των ισχυόντων δια τα μετά του Ταμείου συμβεβλημένα ομοειδή νοσοκομεία, της τυχόν επί πλέον διαφοράς βαρυνούσης εξ ολοκλήρου τον ασθενή. 2α)Εάν ο ησφαλισμένος πάσχη εξ ιδιαζόντως σοβαράς παθήσεως, δι’ ην ενδείκνυται επικίνδυνος χειρουργική επέμβασις, μη δυναμένη να ενεργηθή ει μη παρ’ ωρισμένων εξειδικευμένων προς τούτο ιατρών, δύναται να νοσηλευθή εις μη συμβεβλημένην κλινικήν ανεξαρτήτως των εν τη παρ. 1 του παρόντος περιορισμών ή εν συμβεβλημένη, αλλά τη επιμελεία του Ειδικού ως άνω μη συμβεβλημένου ιατρού. Εν τοιαύτη περιπτώσει, πλην των κατά την παρ. 1, αποδιδομένων εις τον ασθενή νοσηλίων, δύναται το Ταμείον να αναλάβη και την δαπάνην της αμοιβής του ειδικού χειρουργού ιατρού υπό την προϋπόθεσιν της προ της ενάρξεως της νοσηλείας ειδικής μετ’ αυτού συμφωνίας εγκρινομένης υπό του Δ.Σ. του Ταμείου. «β. Προκειμένου περί ιδιαιτέρως σοβαρών παθήσεων δύναται ο ασθενής να νοσηλευθή εις θεραπευτήριον της ιδίας αυτού εκλογής εν τη αλλοδαπή κατόπιν εγκρίσεως της Υγειονομικής Επιτροπής. Το ταμείον αποδίδει εις τον ασθενή το σύνολον της παραγματοποιηθείσης υπ’ αυτού δαπάνης δια τας ημέρας νοσηλείας του εις Νοσοκομείον ή Κλινικήν, δι’ ιατρικάς αμοιβάς, δια την διενέργειαν πάσης φύσεως εργαστηριακών και παρακλινικών εξετάσεων και ειδικών θεραπειών και εν γένει δια πάσαν δαπάνην Υγειονομικής φύσεως σχετικήν με την νοσηλείαν του, ως και το αντίτιμον αγοράς απαιτηθέντων φαρμάκων. Προκειμένης μεταμοσχεύσεως νεφρού λαμβανούσης χώραν εις θεραπευτήριον της αλλοδαπής, κατόπιν προηγουμένης εγκρίσεως της Υγειονομικής Επιτροπής, το ταμείον αποδίδει εις τον ασθενή εκτός των νοσηλίων του κλπ. και το σύνολον της πραγματοποιουμένης δαπάνης του τυχόν δότου. Εκ των ανωτέρω δαπανών δύναται δι’ αποφάσεως του Δ. Συμβουλίου, του ταμείου να προκαταβληθούν επί αποδόσει λογαριασμού νοσήλια μέχρις, ενός μηνός. Εις περίπτωσιν καθ’ ην η περίθαλψις πραγματοποιείται εξωνοσοκομειακώς, το ταμείον καταβάλλει τας πραγματοποιηθείσας δαπάνας. Ως δαπάναι περιλαμβανόμεναι εν τη εννοία της διατάξεως του προηγουμένου εδαφίου νοούνται: 1)αι αμοιβαί των ιατρών, 2)αι δαπάναι των εργαστηριακών και παρακλινικών εξετάσεων, 3)αι δαπάναι ειδικών θεραπειών και 4)τυχόν έτεραι δαπάναι Υγειονομικής φύσεως. Εάν ο ασθενής ησφαλισμένης νοσηλευθή εξωνοσοκομειακώς το ταμείον, πέραν των ανωτέρω δαπανών, καταβάλλει εις τούτον τα έξοδα διαμονής και διατροφής αυτού και του συνοδού του, κατά τον χρόνον παραμονής των εις την αλλοδαπήν εκτός Νοσοκομείου. Ως έξοδα διαμονής αποδίδεται ποσόν μη δυνάμενον να είναι ανώτερον από την δαπάνην παραμονής των εις μέσης τάξεως ξενοδοχείον του τόπου νοσηλείας, ως έξοδα δε διατροφής των καταβάλλεται πάγιον ημερήσιον ποσόν δι’ έκαστον άτομον καθοριζόμενον εκάστοτε υπό του Δ. Συμβουλίου του ταμείου, άνευ προσκομίσεως δικαιολογητικών και αποδείξεων υπό του ασθενούς - ησφαλισμένου και του συνόδου του. Εξαιρετικώς επί νοσηλείας εις την αλλοδαπήν πασχόντων εξ ιδιαζόντως σοβαράς παθήσεως, η διάγνωσις ή η θεραπεία της οποίας δεν είναι δυνατή εν Ελλάδι, αποδίδονται υπό του ταμείου, πέραν των ανωτέρω δαπανών, και τα 4/5 του αντιτίμου των εισιτηρίων μεταβάσεως και επιστροφής του ασθενούς του δότου και του τυχόν αναγκαίου συνοδού, εφ’ όσον το Δ. Συμβούλιον του ταμείου, αποφασίσει κατά την κρίσιν του και κατόπιν γνώμης της Υγειονομικής Επιτροπής του Οργανισμού, ότι η υγεία του ασθενούς επιβάλλει την ύπαρξιν συνοδού. Προκειμένου περί εκτάκτου περιθάλψεως, βεβαιουμένης υπό του περιθάλποντος ιατρού, Νοσοκομείου, Κλινικής κλπ., το ταμείον καταβάλλει τα ανωτέρω κατόπιν γνωματεύσεως της Πρωτοβαθμίου, Υγειονομικής Επιτροπής του και εγκρίσεως υπό του Δ. Συμβουλίου του Οργανισμού, εν περιπτώσει δε μη εκτάκτου Περιθάλψεως το ταμείον καταβάλλει τας υπό των οικείων διατάξεων προβλεπομένας δαπάνας δια τους περιθαλπομένους ησφαλισμένους του εν τη ημεδαπή. Η διενέργεια οιασδήποτε των ανωτέρω περιγραφομένων δαπανών, αποδεικνύεται εκ των σχετικών αποδείξεων εισπράξεως, εφ’ όσον αύται  είναι    θεωρημέναι    παρά    της    οικείας     Ελλη(Αντί για τη σελ. 847(η) Σελ. 847(θ) Τεύχος Ε111 Σελ. 103 405 Ταμείο Ασφαλίσεως Τεχνικών Τύπου Αθηνών(ΤΑΤΤΑ) 39.Ι.δ.6 νικής Προξενικής Αρχής ή εν ελλείψει τοιαύτης, παρά της αρμοδίας κατά το δίκαιον του τόπου της νοσηλείας, Δημοσίας Αρχής». Η περίπτ. β τροποποιήθηκε ως άνω από την παρ. 2 της 406/1803/27 Δεκ. 1979 - 6 Μαρτ. 1980 (ΦΕΚ Β΄ 225). 3.Τα έξοδα μεταφοράς του πάσχοντος εις θεραπευτήριον δι’ ασθενοφόρου αυτοκινήτου, εφ’ όσον υπάρχει ανάγκη προς τούτον διαπιστουμένη υπό του Αρχιάτρου, βαρύνουν το Ταμείον και καταβάλλονται εις τον δικαιούχον επί τη προσαγωγή της σχετικής αποδείξεως πληρωμής. 4.Ο εν Θεραπευτηρίω νοσηλευόμενος υποχρεούται να συμμορφούται προς τους κανονισμούς αυτού, να εκπληροί τα υπό της Διευθύνσεως του Θεραπευτηρίου διατασσόμενα και την υπό των ιατρών διατασσομένην θεραπείαν και να αποφεύγη πάσαν ενέργειαν η οποία είναι ασυμβίβαστος προς την κατάστασίν του ή παρεμποδίζει την ταχείαν θεραπείαν και ανάρρωσιν αυτού. Εν εναντία περιπτώσει δύναται να στερήται των εις χρήμα παροχών κατά τα εν παρ. 1 του άρθρ. 8 του παρόντος οριζόμενα. 5.Εν τη εγκρίσει προς εισαγωγήν εν νοσοκομείω (εισιτήριον εισόδου) σημειούται και το νοσοκομείον, όπερ θα δεχθή τον ασθενή. Παν εισιτήριον μη χρησιμοποιηθέν εντός 3 ημερών από της εκδόσεώς του καθίσταται άκυρον εφ΄όσον δεν έχει αναγραφή επ’ αυτού ότι κατά την ημερομηνίαν προσαγωγής του εις το θεραπευτήριον δεν υπήρχε κενή θέσις. 6.Η έγκρισις ζητείται εκ των προτέρων, εξαιρετικώς δε εκ των υστέρων και πάντως προ της παρελεύσεως 48 ωρών από της εισαγωγής, μόνον εφ’ όσον πρόκειται περί επειγουσών περιπτώσεων, καθ’ ας η άμεσος παροχή ιατρικής περιθάλψεως εν νοσοκομείω θεωρείται επιβεβλημένη εκ της καταστάσεως του ασθενούς, εκ δε της αναβολής επίκειται κίνδυνος. Εν περιπτώσει εκπροθέσμου αναγγελίας, το Ταμείον βαρύνεται με την δαπάνην νοσηλείας από της ημέρας της ως άνω αναγγελίας της εισόδου του εν θεραπευτηρίω. 7.Η υπό του Ταμείου έγκρισις προς νοσηλείαν ασθενούς εν νοσοκομείω ισχύει δι’ ωρισμένον χρόνον, καθοριζόμενον υπό του Αρχιάτρου, μετά γνώμην, του θεράποντος ιατρού. Ο χρόνος ούτος δύναται να παρατείνεται κατά τας πραγματικάς ανάγκας του ασθενούς, μέχρις εξαμήνου ως και πέραν τούτου μέχρις ενός έτους, μετά σύμφωνον όμως γνώμην της Υγειονομικής Επιτροπής. 8.Εις εντελώς εξαιρετικάς περιπτώσεις και μετά την συμπλήρωσιν των υπό του παρόντος Καταστατικού προβλεπομένων ανωτέρω χρονικών ορίων νοσοκομειακής περιθάλψεως, δύναται δι’ αποφάσεως του Διοικητικού Συμβουλίου, λαμβανομένης μετά σύμφωνον γνώμην της Υγειονομικής Επιτροπής του Ταμείου, να νοσηλεύεται εις το Άσυλον Ανιάτων ησφαλισμένος του οποίου το νόσημα χαρακτηρίζεται ως ανίατον  Σελ. 848(θ) Τεύχος Ε111 Σελ. 104 και έχουσιν εξαντληθή όλα τα υπάρχοντα επιστημονικά μέσα. Το άρθρ. 13 τροποιηθέν κατ’ επανάληψιν δια διαφόρων Δ/των και Υπουργικών αποφάσεων, αντικατεστάθη ως άνω δια της παρ. 3 της υπ’ αριθ. 406/1555 της 9/22 Νοεμ. 1977 (ΦΕΚ Β΄ 1247) αποφ. Υπ. Κοινων. Υπηρεσιών. 406 39.Ι.δ.6 Ταμείο Ασφαλίσεως Τεχνικών Τύπου Αθηνών(ΤΑΤΤΑ) Σανατοριακή περίθαλψις Άρθρ.14.-1.Η σανατοριακή περίθαλψις περιλαμβάνει την εν σανατορίω περίθαλψιν των πασχόντων εκ φυματιώσεως και εχόντων ένδειξιν νοσηλείας εν σανατορίω κατά τον προσήκοντα επιστημονικόν τρόπον, βεβαιωμένης άνευ ουδεμιάς συμμετοχής του περιθαλπομένου εις τας δαπάνας ιατρικής και φαρμακευτικής περιθάλψεως. 2.Η σανατοριακή περίθαλψις παρέχεται εις συμβεβλημένα μετά του Ταμείου και νομίμως λειτουργούντα εν τη χώρα σανατόρια. 3.Η διάρκεια σανατοριακής περιθάλψεως ορίζεται κατά περίπτωσιν παρά της Υγειονομικής Επιτροπής του Ταμείου, δεν δύναται δε να παραταθή αύτη πέραν των 18 μηνών, εκτός εάν συντρέχη περίπτωσις εφαρμογής αμφοτέροπλεύρου τεχνητού πνευμοθώρακος η ανάγκη εφαρμογής θωρακοπλαστικής η άλλης παρεμφερούς επεμβάσεως και γενικώς εις περιπτώσεις ανάγκης συνεχούς και αμέσου παρακολουθήσεως, προς εφαρμογήν ενεργητικής τεχνητής θεραπείας, οπότε δύναται η σανατοριακή περίθαλψις να παραταθή μέχρι πέρατος της θεραπείας, ουχί δε πάντως πέραν των 24 μηνών εν συνόλω. Ωσαύτως εις όλως εκτάκτους περιπτώσεις δύναται να παραταθή η σανατοριακή περίθαλψις μέχρι 36, το πολύ μηνών. Η έγκρισις εισαγωγής εν σανατορίω παρέχεται πάντοτε εκ των προτέρων δι΄ αποφάσεως του Δ. Συμβουλίου, εισηγήσει του θεράποντος ιατρού η του Αρχιάτρου και μετά σύμφωνον γνώμην της Υγειονομικής Επιτροπής του Ταμείου. Η τελευταία αύτη καθορίζει το Σανατόριον εις ο θα εισαχθή ο ασθενής μη παρεχομένου αυτώ δικαιώματος επιλογής. Εις περίπτωσιν εξόδου ασθενούς εκ του σανατορίου επιτρέπεται, εφ΄ όσον δεν έχει συμπληρώσει το ανώτατον όριον νοσηλείας του προηγουμένου εδαφίου, κατόπιν γνωματεύσεως της Υγειονομικής Επιτροπής περί επιδεινώσεως της υγείας του, η εκ νέου εισαγωγή του προς νοσηλείαν εν σανατορίω μέχρι συμπληρώσεως του ανωτάτου ορίου νοσηλείας. 4.Οι έχοντες ένδειξιν νοσηλείας εν σανατορίοις και αρνούμενοι την εις σανατόριον εισαγωγήν των, στερούνται του δικαιώματος οιασδήποτε ασφαλιστικής παροχής εκ του Ταμείου δια την πάθησίν των ταύτην μέχρις ου ο πάσχων αποδεχθή την εισαγωγήν του εν σανατορίω. Αι διατάξεις των παρ. 3 και 4 του προηγουμένου άρθρου έχουν εφαρμογήν και εν προκειμένω. 5.Μετά 18 μηνών η και μικροτέρας διαρκείας νοσηλείαν εν Σανατορίω εφ΄ όσον έχει κλινικώς ιαθή ο ασθενής (αρνητικά πτύελα διαπιστωθέντα εις επανειλημμένας εξετάσεις, τομογραφία) το Διοικ. Συμβούλιον του Ταμείου δύναται ν΄ αποφασίση μετά γνωμάτευσιν της Υγειονομικής Επιτροπής την εισαγωγήν του ασθενούς εις ειδικόν Αναρρωτήριον και την παραμονήν του εν αυτώ μέχρις 6 το πολύ μηνών. Εις εξαιρετικάς περιπτώσεις το Διοικ. Συμβούλιον, μετά γνωμάτευσιν της Υγειονομικής Επιτροπής, δύναται ν΄ αποφασίση την εισαγωγήν ασθενούς απ΄ ευθείας εις ειδικόν Αναρρωτήριον και την παραμονήν του εν αυτώ μέχρις 6 το πολύ μηνών. Εφ΄ όσον το Ταμείον δεν διαθέτει αναρρωτήριον δύναται να συμβάλλεται μετ΄ άλλου Οργανισμού παρά του οποίου έχει ιδρυθή και λειτουργεί αναρρωτήριον κατάλληλον δια τον ανωτέρω σκοπόν. Ησφαλισμένοι αρνούμενοι να εισαχθούν εις το αναρρωτήριον στερούνται δι΄ αποφάσεως του Διοικ. Συμβουλίου του Ταμείου του δικαιώματος οιασδήποτε παροχής εις χρήμα εκ των προβλεπομένων υπό του παρόντος Καταστατικού. 6.Δι΄ όσους εκ των ασθενών δεν έχει επιτευχθή σταθερά βελτίωσις (κλινική ίασις) δέον να εισάγωνται μετά γνώμην της Υγειονομικής Επιτροπής του Ταμείου εις ειδικά απομονωτήρια εφ΄ όσον υπάρχουν τοιαύτα, άλλως παρατείνεται η νοσηλεία των εν Σανατορίω μέχρι της συνταξιοδοτήσεώς των εφ΄ όσον  κέκτηνται τας σχετικάς προϋποθέσεις ουχί δε πάντως πέραν των 36 μηνών εν συνόλω. 7.Ησφαλισμένοι αρνούμενοι να εισαχθούν εις αναρρωτήριον στερούνται δι΄ αποφάσεως του Δ.Σ. του δικαιώματος οιασδήποτε παροχής εις χρήμα του Κλάδου Ασθενείας. Πρόσθετος Περίθαλψις Άρθρ.15.-“Η πρόσθετος περίθαλψις περιλαμβάνει τα, κατά τα εις τα επόμενα άρθρ. 16 έως 18, ειδικώτερον οριζόμενα. α)Την παροχήν παντός είδους προθέσεων β)Την χορήγησιν ομματοϋαλίων, και γ)Την χορήγησιν τεχνητών οδόντων”. Το άρθρ. 15 αντικαταστάθηκε ως άνω από την παρ. 1 της 406/1653/20 Οκτ. -8 Νοεμ. 1980 (ΦΕΚ Β΄ 1120) απόφ. Υπ. Κοιν. Υπηρεσιών. Άρθρ.16.-“Ι.Υπό του Ταμείου παρέχονται εις τους ησφαλισμένους του τα προς αποκατάστασιν της υγείας ή της επαγγελματικής των ικανότητος ή προς ανακούφισιν νοσηράς καταστάσεως αναγκαία διαρκούς χρήσεως, βοηθητικά θεραπευτικά μέσα όπως κηλεπίδεσμοι, ομφαλεπίδεσμοι, ζώναι στηθόδεσμοι, ελαστικαί περικνημίδες, πέλματα πλατυποδίας, ορθοπεδικά υποδήματα, αναρτήρες παντός είδους, φακοί επαφής (μαλακοί και σκληροί), προθέσεις (ως τεχνητά μέλη και τεχνητοί οφθαλμοί) ορθοπεδικαί συσκευαί, οσφυομηροκνημοποδικοί κηδεμόνες, ακουστικά μηχανήματα, ενδοκαρδιακοί βηματοδόται, βαλβίδες και υλικά δι΄ ανοικτήν  καρδίαν, ουροσυλλέκται, ηλεκτρικά αεροστρώματα,  υλικά  δια  διαφόρους  ορθοπεδικάς  εγχειρήσεις και υλικά καρδιολογικά δια καθετηριασμόν καρδίας κ.λ.π.”. Η παρ. 1 τροποποιήθηκε ως άνω από την παρ. 4 της 406/868/7 Ιουλ. -5 Σεπτ. 1979 (ΦΕΚ Β΄  (Αντί για τη σελ. 848,01(α) Σελ. 848,01(β) Τεύχος 1325 Σελ. 1 407 Ταμείο Ασφαλίσεως Τεχνικών Τύπου Αθηνών(ΤΑΤΤΑ) 39.Ι.δ.6   747) αποφ. Υπ. Κοιν. Υπηρεσιών, Διόρθ. Σφαλμ. στο ΦΕΚ Β΄ 871/2 Οκτ.1979. 2.Θεραπευτικά μέσα και όργανα παροδικής χρήσεως, οιος συσκευαί εισπνοών ηλεκτρισμών θερμού αέρος, θερμογόνοι συσκευαί ή φιάλαι βακτηρίαι κλπ. εφ΄ όσον ταύτα δύναται να χρησιμοποιώνται αλληλοδιαδόχως υπό πλειόνων προσώπων άνευ κινδύνου της υγείας των δύνανται να παρέχωνται υπό του Ταμείου εις τους ησφαλισμένους προς χρήσιν δι΄ ωρισμένον χρόνον, μεθ΄ ον δέον να επιστρέφωνται καθαρά και εις ην κατάστασιν παρεδόθησαν. Δι΄ αποφάσεως του Διοικ. Συμβουλίου δύναται να καθορισθή ποσόν όπερ οι ησφαλισμένοι οφείλουσι να καταθέτωσι κατά την παραλαβήν των ως άνω ειδών ως εγγύησιν δια την επιστροφήν ή προς κάλυψιν της απαιτηθησομένης δαπάνης δι΄ επιδιόρθωσιν βλαβών οφειλομένων εις υπαιτιότητα του λαβόντος και ουχί εις την εκ της συνήθους χρήσεως φθοράν. Δαπάναι επισκευών γενομένων απ΄ ευθείας παρά των ησφαλισμένων δεν αποδίδονται υπό του Ταμείου. «Γυαλιά οράσεως και φακοί επαφής Άρθρ.2.-Ο Κλάδος ασθενείας και μητρότητος του Ταμείου χορηγεί τας κάτωθι κατηγορίας παροχών. 1.Ιατρικήν περίθαλψιν. 2.Μαιευτικήν περίθαλψιν. 3.Φαρμακευτικήν περίθαλψιν. 4.Νοσοκομειακήν περίθαλψιν. 5.Σαντοριακήν περίθαλψιν. 6.Πρόσθετον περίθαλψιν. 7.Επιδόματα Ασθενείας. 8.Επιδόματα κυοφορίας και λοχείας. 9.Δαπάνας μετακινήσεως. 10.Βοηθήματα κηδείας. 11.Επιδόματα φυματιώσεως και αεροθεραπείας. 398 39.Ι.δ.5-6 Ταμείο Ασφαλίσεως Τεχνικών Τύπου Αθηνών(ΤΑΤΤΑ) Δικαιούμενοι παροχών Κλάδου Ασθενείας  και Μητρότητος. Άρθρ.17.-1.Το Ταμείο παρέχει γυαλιά οράσεως ή φακούς επαφής καθώς και τα συντηρητικά τους σ’ αυτούς που έχουν ανάγκη, η δαπάνη των οποίων δεν μπορεί να υπερβαίνει το ποσό των 30.000 δραχμών. Ασφαλισμένος που του χορηγήθηκαν γυαλιά οράσεως ή φακοί επαφής δεν δικαιούται να ζητήσει νέα από την παρέλευση διετίας, εκτός εάν μεταβληθεί η οπτική οξύτητά του, που διαπιστώνεται από τον ειδικό γιατρό. 2.Η προμήθεια των ειδών αυτών πρέπει να γίνει μέσα σε 20 ημέρες από την έγκρισή της, διαφορετικά βαρύνει τον ασφαλισμένο. Η προμήθεια γίνεται από τα συμβεβλημένα με το Ταμείο καταστήματα οπτικών. Προμήθεια, που γίνεται από άλλον πωλητή αναγνωρίζεται από το Ταμείο και αποδίδεται στον ασφαλισμένο το αντίτιμο που κατέβαλε μόνο και εφόσον τα συμβεβλημένα καταστήματα βεβαιώσουν, ότι στερούνται του είδους. Ασφαλισμένοι του Ταμείου, που προμηθεύονται είδος διάφορο από αυτό που τους έχει εγκριθεί, καταβάλουν οι ίδιοι το αντίτιμο. Το Ταμείο δεν αναλαμβάνει τη δαπάνη της επιδιόρθωσης των γυαλιών οράσεως και των φακών επαφής». Το άρθρ. 17 αντικαταστάθηκε ως άνω από την παρ. 1 της με αριθμ. Φ.57/464/26 Μαΐου-1 Ιουν. 1994 (ΦΕΚ Α΄ 486) αποφ. Υπ. Υγείας Πρόν. και Κοιν. Ασφαλίσεων (Διορθ. σφαλμ. στο ΦΕΚ Β΄ 584 της 4 Ιουλ. 1995). Σελ. 848,02(β) Τεύχος 1325 Σελ. 2 408 39.Ι.δ.6 Ταμείο Ασφαλίσεως Τεχνικών Τύπου Αθηνών(ΤΑΤΤΑ) Τεχνητοί Οδόντες Άρθρ.18.-«1.Τεχνητοί οδόντες και εν γένει οδοντικαί προθέσεις κύριαι και βοηθητικαί παρέχονται υπό του Ταμείου εις τους ησφαλισμένους και εις τα μέλη αυτών κατά τας διατάξεις του παρόντος άρθρου, εφ΄ όσον αύται είναι απαραίτητοι προς ανάκτησιν ή διατήρησιν της υγείας αυτών». Η παρ. 1 τροποποιήθηκε ως άνω από την παρ. 6 της 406/868/7 Ιουλ. -5 Σεπτ. 1979 (ΦΕΚ Β΄ 747) αποφ. Υπ. Κοιν. Υπηρεσιών, Διόρθ. Σφαλμ. στο ΦΕΚ Β΄ 871/2 Οκτ. 1979. 2.«Πάσα προσθετική οδοντική εργασία, εκτελείται δια συνήθων υλικών, αποκλειομένης της χρησιμοποιήσεως χρυσού ή άλλου πολυτίμου μετάλλου ή πορσελάνης, πλην των ανοξειδότων κραμάτων παρεχομένων δια την κατασκευήν μερικών οδοντοστοιχιών (TICONIUM, VITALIUM κλπ.). Εάν ο ησφαλισμένος απαιτήση την χρησιμοποίησιν χρυσού ή άλλου πολυτίμου μετάλλου ή πορσελάνης, οφείλει να καταβάλη την προκύπτουσαν επί πλέον δαπάνην, εις υλικόν. «3.Η επιδιόρθωση οδοντικών προθέσεων συνεπεία φθοράς από συνήθη χρήση, μπορεί να ζητηθεί από τον ασφαλισμένο οποτεδήποτε. Η αντικατάσταση όσων έχουν καταστραφεί μπορεί να ζητηθεί από τον ασφαλισμένο μόνο μετά την πάροδο πενταετίας. Η ανάγκη επιδιόρθωσης και αντικατάστασής τους αποδεικνύεται με βεβαίωση του οικείου γιατρού και του ελεγκτή γιατρού του Ταμείου. Η προσθήκη οδόντος σε υπάρχουσα οδοντοστοιχία ή η συμπλήρωσή της με ακρυλικό ή η συγκόλληση σπασμένης μπορεί να ζητηθεί από τον ασφαλισμένο οποτεδήποτε». Τα μέσα σε « » πρώτο και δεύτερο εδάφια αντικαταστάθηκαν ως άνω από την παρ. 2 της με αριθμ. Φ.57/464/26 Μαΐου-1 Ιουν. 1994 (ΦΕΚ Β΄ 486) αποφ. Υπ. Υγείας, Πρόνοιας και Κοιν. Ασφαλίσεων (Διορθ. Σφαλμ. στο ΦΕΚ Β΄ 584/4 Ιουλ. 1995). Εφ΄ όσον συντρέχουν ειδικοί προς τούτο λόγοι (αισθητή συρρίκνωσις των ούλων, αφαίρεσις υπολοίπων οδόντων κλπ.), το Ταμείον υποχρεούται εις αλλαγήν της βάσεως μετά προσθήκης οδόντων ή επανάληψιν της οδοντοστοιχίας, δια των αυτών οδόντων ή αλλαγήν της φύσεως της προσθέσεως από ακινήτου (γεφύρας), εις κινητήν (μερική οδοντοστοιχία) ή και μερικής οδοντοστοιχίας εις ολικήν τοιαύτην, ουχί όμως πάντως, προ της παρελεύσεως δεκαοκταμήνου από της παραδόσεως ταύτης. Προσθέσεις απολεσθείσαι υπό του ησφαλισμένου ή καταστραφείσαι, λόγω μη κανονικής χρήσεως, δεν αντικαθίστανται υπό του Ταμείου». Αι παρ. 2 και 3 ετροποποιήθησαν ως άνω δια του άρθρ. 2 Β.Δ. 234 της 15/21 Απρ. 1969 (ΦΕΚ Α΄ 65) και δια του άρθρ. 3 Β.Δ. 444 της 27 Ιουν./10 Ιουλ. 1969 (ΦΕΚ Α΄ 132). Προηγουμένως η παρ. 3 είχε τροποποιηθή δια του άρθρ. 3 Β.Δ. 621 της 26 Ιουν./27 Ιουλ. 1965 (ΦΕΚ Α΄ 141). Λουτροθεραπεία και διαδικασία  Παροχών Προσθέτου Περιθάλψεως «Άρθρ.19.-1.Από το Ταμείο παρέχεται Λουτροθεραπεία η οποία περιλαμβάνει την χρησιμοποίηση τεχνητών λουτρών σε υδροθεραπευτήρια ή αυτοφυών λουτρών ή λασπόλουτρων. Οι αποστελλόμενοι προς θεραπεία σε λουτρά ασφαλισμένοι, ορίζονται από την Πρωτοβάθμια Υγειονομική Επιτροπή του Ταμείου. 2.Λουτροθεραπείας δικαιούνται οι ασφαλισμένοι και οι συνταξιούχοι του Ταμείου και οι σύζυγοι αυτών. Ο αριθμός των κατ΄ έτος δικαιουμένων λουτροθεραπείας δεν δύναται να υπερβεί τα 130 πρόσωπα. Έκτακτες περιπτώσεις πέραν του αριθμού των 130, δύναται να εγκρίνει το Διοικητικό Συμβούλιο του Ταμείου μετά από ειδική γνωμάτευση της Πρωτοβάθμιας Υγειονομικής Υπηρεσίας του Ταμείου. 3.Επί χρησιμοποιήσεως λουτρών κειμένων εκτός του τόπου διαμονής του δικαιούχου, παρέχεται σ΄ αυτόν επίδομα λουτροθεραπείας για όσες ημέρες ήθελε διαρκέσει η λουτροθεραπεία, κατόπιν γνωματεύσεως της Πρωτοβαθμίου Υγειονομικής Επιτροπής του Ταμείου. Επί λουτροθεραπείας, πραγματοποιουμένης σε λουτρά κείμενα πλησίον του τόπου διαμονής του ασφαλισμένου, καταβάλλονται μόνο τα ενδεχόμενα αναγκαία έξοδα μεταβάσεως και επιστροφής. Το ύψος του επιδόματος λουτροθεραπείας ορίζεται για μεν τους εν ενεργεία ασφαλισμένους στο ενδεκαπλάσιο του εκάστοτε ισχύοντος ανωτάτου τεκμαρτού ημερομισθίου της ανωτάτης ασφαλιστικής κλάσεως του ΙΚΑ, για δε τους συνταξιούχους και τους ή τις συζύγους αυτών, στο εννεαπλάσιο αυτού. Και στις δύο παραπάνω περιπτώσεις, το επίδομα αυτό καλύπτει το σύνολο των δαπανών του δικαιούχου για πλήρη λουτρική περίοδο 20 ημερών (20 λούσεων). Το επίδομα λουτροθεραπείας προκαταβάλλεται στο δικαιούχο με την αναχώρησή του για τον τόπο θεραπείας. Ως λουτρική περίοδος κάθε έτους ορίζεται το από 15 Μαΐου μέχρι 15 Οκτωβρίου χρονικό διάστημα. 4.Εφόσον διαπιστωθεί ότι ασφαλισμένος δεν υπεβλήθη πράγματι σε λουτροθεραπεία, πλην των άλλων νομίμων συνεπειών των προβλεπομένων από τις οικείες καταστατικές διατάξεις του Ταμείου, στερείται με απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου του δικαιώματος χορηγήσεως, στο μέλλον της πιο πάνω παροχής. Τα απαιτούμενα δικαιολογητικά υποβάλλονται στο Ταμείο, από τους δικαιούχους, μετά την επιστροφή τους, από την λουτροθεραπεία. 5.Οι ασφαλισμένοι υποχρεούνται να πάνε στα αυτοφυή λουτρά που υποδεικνύονται από την πρωτοβάθμια Υγειονομική Επιτροπή του Ταμείου, σε αντίθετη περίπτωση δεν δικαιούνται καμίας παροχής. (Αντί για τη σελ. 849(ι) Σελ. 849(ια) Τεύχος 1325 Σελ. 3 409 Ταμείο Ασφαλίσεως Τεχνικών Τύπου Αθηνών(ΤΑΤΤΑ) 39.Ι.δ.6 6.Οι παροχές που προβλέπονται από τα άρθρ. 16 και 18, χορηγούνται πάντοτε προτάσει του  θεράποντος ιατρού, κατόπιν αποφάσεως του  Αρχιάτρου       του       Ταμείου,       που     εγκρίνεται από το Διοικητικό Συμβούλιο». Το άρθρ. 19 αντικαταστάθηκε ως άνω από την παρ. 1 της Φ. 57/926/7-22 Σεπτ. 1994 (ΦΕΚ Β΄ 713) απ. Υπ. Υγείας, Πρόνοιας και Κοιν. Ασφαλίσεων. Παιδικαί Κατασκηνώσεις Άρθρ.19α.-«1.Δι΄ αποφάσεως του Δ.Σ. του Ταμείου και μετά προηγουμένην εκτίμησιν της οικονομικής καταστάσεως του Κλάδου, δύνανται να διατίθενται εκ των κεφαλαίων του, χρηματικά ποσά δια την αποστολήν, καθ΄ εκάστην θερινήν περίοδον και δια χρονικόν διάστημα 3 εβδομάδων, εις παιδικάς κατασκηνώσεις οργανουμένας υπό του Υπουργείου Κοινωνικών Υπηρεσιών ή Ν.Π.Δ.Δ. ή Δήμων ή Ιδρυμάτων ή Ιδιωτών, τέκνων ησφαλισμένων και συνταξιούχων του Ταμείου, αμφοτέρων των φύλων, ηλικίας από εξ (6) έως 14 ετών, τα οποία, κατά την κρίσιν του Δ.Σ. του Ταμείου έχουν ανάγκην αποστολής εις εξοχήν. Ο αριθμός αυτών καθορίζεται πάντοτε υπό του Δ.Σ. του Ταμείου. 2.Εφ΄ όσον τα ως άνω τέκνα αποσταλούν εις Κατασκηνώσεις Οργανουμένας υπό του Υπουργείου Κοινωνικών Υπηρεσιών, ή Ν.Π.Δ.Δ. ή Δήμων ή Ιδρυμάτων, το Ταμείον συμμετέχει εις τας δαπάνας παραθερισμού ενός εκάστου τούτων, δια ποσού οριζομένου εκάστοτε δι΄ αποφάσεως του Δ.Σ. του Ταμείου. 3.Εν περιπτώσει αποστολής των εν λόγω τέκνων εις νομίμως λειτουργούσας ιδιωτικάς Κατασκηνώσεις, η επιλογή αυτών γίνεται υπό του Δ.Σ. του Ταμείου κατόπιν μειοδοτικού διαγωνισμού, εφαρμοζομένων των, περί τούτου, ισχυουσών εκάστοτε διατάξεων». Το άρθρ. 19α προστέθηκε από την 406/808/ 28 Μαΐου -6 Ιουν. 1980 (ΦΕΚ Β΄ 519) απ. Υπ. Κοιν. Υπηρεσιών. «4.Κατά την πρώτην εφαρμογήν και λόγω του επείγοντος επιτρέπεται η δια προφορικού διαγωνισμού επιλογή των εις την προηγουμένην παρ. (3) ιδιωτικών κατασκηνώσεων». Η παρ. 4 προστέθηκε από την 406/124/5 Ιουλ. -12 Σεπτ. 1980 (ΦΕΚ Β΄ 906) απ. Υπ. Κοιν. Υπηρεσιών. Σελ. 850(ια) Τεύχος 1325 Σελ. 4 «5.Το Διοικητικό Συμβούλιο του Ταμείου, δύναται με απόφασή του και με τις πιο πάνω προϋποθέσεις, να διαθέτει χρηματικά ποσά, για την αποστολή στις παιδικές κατασκηνώσεις και τέκνων μη δικαιούχων ασφαλίσεως του Ταμείου, όταν κατά την κρίση του συντρέχουν λόγοι Εθνικοί, Κοινωνικοί ή Φιλανθρωπικοί». Η παρ. 5 προστέθηκε από την παρ. 2 της Φ. 57/926/7-22 Σεπτ. 1994 (ΦΕΚ Β΄ 713) απ. Υπ. Υγείας, Πρόνοιας και Κοιν. Ασφαλίσεων. 410 39.Ι.δ.6 Ταμείο Ασφαλίσεως Τεχνικών Τύπου Αθηνών(ΤΑΤΤΑ) Συμμετοχή στις δαπάνες Περίθαλψης «Άρθρ.20.-1.Η παρεχόμενη κατά τις διατάξεις του παρόντος Καταστατικού Ιατρική, Μαιευτική, Νοσοκομειακή και Σανατοριακή περίθαλψη χορηγείται χωρίς καμμιά συμμετοχή του δικαιούχου, στη δαπάνη, η οποία βαρύνει εξ ολοκλήρου το Ταμείο. Στην Ιατρική περίθαλψη περιλαμβάνονται και οι πάσης φύσεως παρακλινικές εξετάσεις, που εκτελούνται κατ΄ εντολή του αρμόδιου Υγειονομικού Οργάνου. 2.Οι δικαιούχοι εξωνοσοκομειακής φαρμακευτικής περίθαλψης, ασφαλισμένοι του Ταμείου, συμμετέχουν στη δαπάνη αγοράς φαρμάκων κατά ποσοστό 25% της διατιμημένης αξίας των. Από τη συμμετοχή αυτή, εξαιρούνται τα φάρμακα για τη μητρότητα, τα εργατικά ατυχήματα και τις επιπλοκές της μεσογειακής αναιμίας, καθώς επίσης και τα φάρμακα ή οι παθήσεις που προβλέπονται από τις σχετικές αποφάσεις του Υπουργού Υγείας, Πρόνοιας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων, που εκδίδονται κατ΄ εφαρμογή του άρθρ. 19 του Νόμ. 1902/1990. Με ειδική απόφαση του Υπουργού Υγείας, Πρόνοιας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων, που εκδίδεται κατ΄ εξουσιοδότηση του άρθρ. 19 του Νόμ. 1902/1900, καθορίζονται τα φάρμακα, για τα οποία οι δικαιούχοι συμμετέχουν κατά μειωμένο ποσοστό. 3.Στους ασφαλισμένους του Ταμείου χορηγείται το παραφαρμακευτικό Υγειονομικό υλικό, με συμμετοχή 25% της αξίας του. Δεν συμμετέχουν στη δαπάνη του υλικού αυτού, οι ασφαλισμένοι του Ταμείου, που σύμφωνα με την προηγούμενη παράγραφο, προμηθεύονται τα ενδεικνυόμενα για την πάθησή τους φάρμακα χωρίς συμμετοχή. 4.Σε κάθε περίπτωση συμμετοχής του δικαιούχου στις δαπάνες αγοράς φαρμάκων, το ποσό συμμετοχής αναγράφεται από το φαρμακοποιό επί της συνταγής. 5.Οι λεπτομέρειες της εφαρμογής του άρθρου αυτού, καθορίζονται με γενική απόφαση του Δ.Σ. του Ταμείου». Το άρθρ. 20 αντικαταστάθηκε ως άνω από την Φ. 57/1586/7-27 Φεβρ. 1992 (ΦΕΚ Β΄ 39) απ. Υπ. Υγείας, Πρόνοιας και Κοιν. Ασφαλίσεων. Παροχαί εις χρήμα Επίδομα Ασθενείας Άρθρ.21.-1.Εάν ο ησφαλισμένος ουχί δε και συνταξιούχος, συνεπεία ασθενείας μη οφειλομένης εις δόλον αυτού, καταστή ανίκανος προς εργασίαν και συνεπεία ταύτης απέχει της εργασίας του, δικαιούται ημερησίου χρηματικού επιδόματος (επίδομα ασθενείας). 2.Το Ταμείον δύναται δι΄ αποφάσεως του Δ.Σ. να διακόπτη εισηγήσει του Αρχιάτρου, την καταβολήν του επιδόματος η να παρέχη μέρος μόνον τούτου, οσάκις διαπιστούται προσηκόντως ότι ο δικαιούχος επεδείνωσε την κατάστασιν της υγείας του, συνεπεία μη τηρήσεως των εκ του παρόντος Κανονισμού επιβαλλομένων εκ της ασθενείας υποχρεώσεων. 3.«Το επίδομα ασθενείας καταβάλλεται μόνον επί ανικανότητος παρατεινομένης πέραν των 3 ημερών από της αναγγελίας αυτής εις το Ταμείον, και εφ΄ όσον διαρκή αύτη το πολύ δε επί 180 ημέρας δια την αυτήν ασθένειαν, εντός του αυτού ημερολογιακού έτους. Ο κατά την ανωτέρω διάταξιν χρόνος αναμονής, ο μεσολαβών μεταξύ της αναγγελίας της ανικανότητος και της πραγματικής ενάρξεως καταβολής του επιδόματος, τηρείται μόνον κατά την δια πρώτην φοράν εντός εκάστου ημερολογιακού έτους επιδότησιν λόγω ασθενείας». Η παρ. 3 ετροποποιήθη ως άνω δια του άρθρ. 7 Β.Δ. 418 της 3/28 Ιουν. 1961 (ΦΕΚ Α΄ 105). 4.Το ποσόν του ημερησίου χρηματικού επιδόματος ασθενείας ορίζεται εκάστοτε δια γενικής αποφάσεως του Δ. Συμβουλίου του Ταμείου, εις ποσοστόν επί του ημερομισθίου, βάσει της οικονομικής καταστάσεως του Ασφαλιστικού Κλάδου Ασθενείας και Μητρότητος, μη δυνάμενον εν ουδεμιά περιπτώσει να ορίζεται ανώτερον του 60% ουδέ κατώτερον του 30% του ημερομισθίου του προηγουμένου μηνός της ασθενείας του ησφαλισμένου. Εν περιπτώσει ανικανότητος προς εργασίαν λόγω φυματιώσεως και μέχρι της εισαγωγής του πάσχοντος εις Σανατόριον, το κατά τ΄ ανωτέρω βασικόν επίδομα ασθενείας προσαυξάνεται κατά 20%. Ο εις παντός είδους θεραπευτήρια, κλινικάς, νοσοκομεία, σανατόρια, αναρρωτήρια και απομονωτήρια, δαπάναις του Ταμείου νοσηλευόμενος ησφαλισμένος, ουχί δε και συνταξιούχος, δικαιούται ολοκλήρου του βασικού επιδόματος ασθενείας, εφ΄ όσον συντηρεί δύο τούλάχιστον μέλη οικογενείας, εκ των εν άρθρ. 4 οριζομένων, μειουμένου του ποσού τούτου εις τα 2/3 εφ΄ όσον συντηρεί εν μέλος οικογενείας και εις το 1/3 εάν δεν βαρύνεται οπωσδήποτε με την συντήρησιν μελών οικογενείας «Το κατά τ΄ ανωτέρω βασικόν επίδομα προσαυξάνεται κατά 5% επί του ημερομισθίου δι΄  έκαστον προστατευόμενον μέλος οικογενείας εκ  των    εν     άρθρ.  4     του      παρόντος    αναφερο(Αντί για τη σελ. 850,01(δ) Σελ. 850,01(ε) Τεύχος 1204-Σελ. 75 411 Ταμείο Ασφαλίσεως Τεχνικών Τύπου Αθηνών(ΤΑΤΤΑ) 39.Ι.δ.6 μένων και μέχρι 3 το πολύ μελών». Η εντός « » διάταξις προσετέθη δια του άρθρ. 7 Β.Δ. 418 της 3/28 Ιουν. 1961 (Φ.Ε.Κ. Α΄ 105). 5.Εφ΄ όσον ο ησφαλισμένος λαμβάνει αντιμισθίαν παρά του εργοδοτού του, κατά την διάρκειαν της αποχής εκ της εργασίας του λόγω ασθενείας, το επίδομα ασθενείας μειούται, εις τρόπον ώστε να μη υπερβαίνη την αντιμισθίαν ήτις κατεβάλετο εις τον ησφαλισμένον, προ της εκδηλώσεως της ανικανότητος. Ο περιορισμός ούτος δεν ισχύει εφ΄ όσον ο ησφαλισμένος πάσχει εκ φυματιώσεως και δεν τυγχάνει σανατοριακής περιθάλψεως ή η ασθένεια του πάσχοντος συμπίπτει προς τον χρόνον της κανονικής του αδείας. 6.«Το επίδομα καταβάλλεται εις τον δικαιούχον ή τον νόμιμον αυτού αντιπρόσωπον άμα τη διαπιστώσει της ανικανότητος και δια τον αρμοδίως καθορισθέντα χρόνον διαρκείας αυτής. Το επίδομα ασθενείας καταβάλλεται και δια τας μη εργασίμους ημέρας». Η παρ. 6 ετροποποιήθη ως άνω δια του άρθρ. 4 Β.Δ. 234 της 15/21 Απρ. 1969 (ΦΕΚ Α΄ 65). Η καταβολή του επιδόματος ασθενείας μέχρι 20 ημερών ενεργείται δι΄ αποφάσεως του Δ.Σ., μετά γνώμην του Αρχιάτρου του Ταμείου, προκειμένου δε περί ησφαλισμένων ων η ανικανότης παρατείνεται πέραν των 20 ημερών, δια την συνέχισιν της καταβολής του επιδόματος ασθενείας, απαιτείται απόφασις του Δ.Συμβουλίου, μετά γνώμην της οικείας Υγειονομικής Επιτροπής. Προκειμένου περί νοσηλευομένων εν θεραπευτηρίοις δαπάναις του Ταμείου, το επίδομα καταβάλλεται κατόπιν αποφάσεως του Δ. Συμβουλίου. 7.Η καταβολή του επιδόματος ασθενείας, ενεργείται μέσω μιας ή πλειόνων εκ των εν τω Καταστατικώ του Ταμείω αναφερομένων Τραπεζών, οριζομένων κατόπιν αποφάσεως του Δ. Συμβουλίου του Ταμείου. Προκειμένου περί επιδοτήσεως ανέργου, το επίδομα ασθενείας υπολογίζεται επί του ημερομισθίου, του καταβαλλομένου κατά τον προ της ανεργίας του μήνα. Επίδομα κυοφορίας και λοχείας Άρθρ.22.-«1.Οι ασφαλισμένες του Ταμείου δικαιούνται ημερήσιου επιδόματος κυοφορίας και λοχείας για 98 ημέρες συνολικά, από τις οποίες 42 τουλάχιστον μετά τον τοκετό, εφόσον απέχουν από την εργασία τους. Η ημέρα ενάρξεως της προ του τοκετού περιόδου ανικανότητας, λόγω κυοφορίας, ορίζεται βάσει γνωματεύσεως γιατρού γυναικολόγου του Ταμείου, λήγει δε αυτή πάντοτε την ημέρα του τοκετού. Σελ. 850,02(ε) Τεύχος 1204-Σελ. 76 Πλάνη του γιατρού, ως προς τον προσδιορισμό της ημέρας του τοκετού, δεν αναιρεί το δικαίωμα της γυναίκας, όπως λάβει την αποζημίωση που δικαιούται από της ημερομηνίας του ιατρικού πιστοποιητικού, μέχρι του τοκετού. 2.Το επίδομα κυοφορίας και λοχείας, καταβάλλεται για όσες ημέρες η ασφαλισμένη απέχει της εργασίας της, συμπεριλαμβανομένων και των μη εργασίμων ημερών, που σε καμιά περίπτωση δεν μπορούν να υπερβούν συνολικά τις 98. 3.Το ποσό του επιδόματος κυοφορίας και λοχείας, ορίζεται ίσο με τα 2/5 για τις πρώτες 4 εβδομάδες και ίσο με τα 4/5 για τις υπόλοιπες εβδομάδες, του, κατά το άρθρ. 26 του Κανονισμού αυτού, ημερήσιου μισθού. 4.Το επίδομα κυοφορίας και λοχείας καταβάλλεται στο τέλος κάθε 15νθημέρου, βάσει δικαιολογητικών που ορίζονται από το Δ.Σ. του Ταμείου και ύστερα από σχετική απόφαση αυτού». Το άρθρ. 22 αντικαταστάθηκε ως άνω από την παρ. 2 της 406/527/20 Μαΐου -11 Ιουν. 1986 (ΦΕΚ Β΄ 403) απόφ. Υπ. Υγείας, Πρόνοιας και Κοιν. Ασφαλίσεων. Δαπάναι μετακινήσεως Άρθρ.23.-«1.Εάν εν τω τόπω διαμονής του ασθενούς ησφαλισμένου δεν είναι δυνατή η νοσηλεία εν νοσοκομείω και γενικώς η παροχή της δεούσης ιατρικής αντιλήψεως, ην απαιτεί η ασθένειά του το Ταμείον συμμετέχει εις τας δαπάνας προς μετάβασιν και επιστροφήν του ασθενούς ως και του αναγκαίου συνοδού, εκ του τόπου της διαμονής εις τον πλησιέστερον συμβεβλημένο ιατρόν του Ταμείου εις τον οποίον δύναται να παρασχεθή εις αυτόν η δέουσα ιατρική περίθαλψις ή νοσοκομειακή τοιαύτη. 2.Τα έξοδα μεταβάσεως και επιστροφής του ησφαλισμένου και του αναγκαίου συνοδού εκ της κατοικίας του εις τον τόπον της θεραπείας αυτού, υπολογίζονται επί τη βάσει εισιτηρίου β΄ θέσεως επί σιδηροδρόμου και επί ατμοπλοίου ή απλής θέσεως επί των επικρατεστέρων μέσων συγκοινωνίας (αυτοκινήτου, αεροπλάνου, βενζινοπλοίου κ.λ.π.). Διαρκούσης της μετακινήσεως και της εκτός τόπου συνήθους κατοικίας του ασθενούς, παραμονής αυτού, καταβάλλεται εις τούτον το κεκανονισμένον επίδομα ασθενείας». Οι παρ. 1 και 2 τροποποιήθηκαν ως άνω από την παρ. 9 της 406/868/7 Ιουλ.-5 Σεπτ. 1979 (ΦΕΚ Β΄ 747) αποφ. Υπ. Κοιν. Υπηρεσιών, Διόρθ. Σφαλμ. στο ΦΕΚ Β΄ 871/2 Οκτ. 1979. 3.Ο μετακινούμενος ασθενής οφείλει να αναγγελθή εντός 24 ωρών από της αφίξεώς του εις την υπηρεσίαν του Ταμείου. Άλλως στερείται των εις χρήμα παροχών κατά το από της παρόδου του 24ώρου και μέχρι της αναγγελίας του χρονικού διαστήματος. 412 39.Ι.δ.6 Ταμείο Ασφαλίσεως Τεχνικών Τύπου Αθηνών(ΤΑΤΤΑ) Έξοδα κηδείας Άρθρ.24.-1.«Εν περιπτώσει θανάτου ησφαλισμένου ή συνταξιούχου, ή συζύγου ησφαλισμένου ή συνταξιούχου ή τέκνου των ανωτέρω, δικαιουμένου παροχών ασθενείας, το Ταμείον καταβάλλει δι΄ έξοδα κηδείας, εφ΄ άπαξ βοήθημα κατά τα εν ταις επομέναις παραγράφοις οριζόμενα. Η παρ. 1 τροποποιηθείσα δια του άρθρ. 8 Β.Δ. 418 της 3/28 Ιουν. 1961 (ΦΕΚ Α΄ 105) αντικατεστάθη ως άνω δια του άρθρ. 5 Β.Δ. 621 της 26 Ιουν. /27 Ιουλ. 1965 (ΦΕΚ Α΄ 141, Διόρθ. Ημαρτ. εν ΦΕΚ Α΄ 176 της 30 Σεπτ. 1965). «2.Το βοήθημα κηδείας ισούται, επί θανάτου ησφαλισμένου, προς 30 ημερομίσθια εργάτου τύπου, επί θανάτου συνταξιούχου προς 2 βασικάς συντάξεις του θανόντος, επί θανάτου συζύγου ησφαλισμένου ή συνταξιούχου προς 20 ημερομίσθια εργάτου τύπου και επί θανάτου τέκνου ησφαλισμένου ή συνταξιούχου προς 15 ημερομίσθια εργάτου τύπου». Η παρ. 2 τροποποιηθείσα δια του άρθρ. 8 Β.Δ. 418 της 3/28 Ιουν. 1961 (ΦΕΚ Α΄ 105) και αντικατασταθείσα δια του άρθρ. 5 Β.Δ. 621 της 26 Ιουν./27 Ιουλ. 1965 (ΦΕΚ Α΄ 141, Διόρθ. Ημαρτ. εν ΦΕΚ Α΄ 176 της 30 Σεπτ. 1965) ετροποποιήθη εκ νέου ως άνω δια της παρ. 3 του Π.Δ. 49 της 18 Ιουν./4 Ιουλ. 1973 (ΦΕΚ Α΄ 139). 3.Το βοήθημα κηδείας καταβάλλεται βάσει ληξιαρχικής πράξεως θανάτου του ησφαλισμένου ή συνταξιούχου εις τον ή την σύζυγον ή ελλείψει τοιούτου εις τα τέκνα ή ελλείψει τοιούτων εις τους γονείς του θανόντος ή τους αδελφούς ή τους εγγονούς αυτών η ελλείψει τοιούτων εις τον επιμεληθέντα κατά την κρίσιν του Δ.Σ. του Ταμείου της κηδείας του ησφαλισμένου. Το Ταμείον δύναται επίσης εν περιπτώσει ελλείψεως ή αρνήσεως των ως άνω προσώπων να επιμεληθούν της κηδείας του ησφαλισμένου, να επιμεληθή απ΄ ευθείας της κηδείας τούτου. Εν τη περιπτώσει ταύτη ουδέν ποσόν καταβάλλεται ως έξοδα κηδείας εις τα μέλη της οικογενείας του θανόντος. «Εν περιπτώσει θανάτου συζύγου ησφαλισμένου ή συνταξιούχου το βοήθημα κηδείας καταβάλλεται βάσει ληξιαρχικής πράξεως θανάτου της συζύγου, εις τον σύζυγον ησφαλισμένον ή συνταξιούχον ή ελλείψει τοιούτου εις τα τέκνα ή ελλείψει τοιούτων εις τους γονείς της θανούσης ή τους αδελφούς ή τους εγγονούς αυτής ή ελλείψει τοιούτων εις τον επιμεληθέντα κατά την κρίσιν του Διοικητικού Συμβουλίου του Ταμείου της κηδείας της συζύγου ησφαλισμένου ή συνταξιούχου. Το τρίτον εδάφιον της παρ. 3 προσετέθη δια του άρθρ. 8 Β.Δ. 418 της 3/28 Ιουν. 1961 (ΦΕΚ Α΄ 105). «Εν περιπτώσει θανάτου τέκνου ησφαλισμένου ή συνταξιούχου το βοήθημα κηδείας καταβάλλεται βάσει ληξιαρχικής πράξεως θανάτου του τέκνου, εις τον πατέρα ή ελλείψει τοιούτου εις την μητέρα του τέκνου ή τους αδελφούς αυτού ή ελλείψει τοιούτων εις τον επιμεληθέντα, κατά την κρίσιν του Διοικ. Συμβουλίου του Ταμείου, της κηδείας του τέκνου». Η ανωτέρω εντός « » διάταξις προσετέθη δια της παρ. 2 άρθρ. 5 Β.Δ. 621 της 26 Ιουν. /27 Ιουλ. 1965 (ΦΕΚ Α΄ 141). «4.Το κατά τας ανωτέρω παραγράφους βοήθημα κηδείας εν ουδεμιά περιπτώσει δύναται να είναι αφ΄ ενός μεν μεγαλύτερον του ποσού των δραχμ. 30.000, αφ΄ ετέρου δε μικρότερον του ποσού των δρχ. 15.000. Εν περιπτώσει θανάτου ησφαλισμένου ή συνταξιούχου ή συζύγου ησφαλισμένου ή τέκνου των ανωτέρω, δικαιουμένου παροχών ασθενείας, νοσηλευθέντος εις την αλλοδαπήν κατόπιν εγκρίσεως της Πρωτοβαθμίου Υγειονομικής Επιτροπής καθορισθείσης δια νόμου τα έξοδα μεταφοράς της σορού του επιβαρύνουν το Ταμείον, αφαιρουμένης της αξίας του τυχόν υπολογισθέντος εισιτηρίου επιστροφής». Η παρ. 4 τροποποιήθηκε ως άνω από την 406/1297/20 Σεπτ. -26 Οκτ. 1979 (ΦΕΚ Β΄ 981) απόφ. Υπ. Κοιν. Υπηρεσιών. Επίδομα φυματιώσεως και αεροθεραπείας Άρθρ.25.-1.Εις τους εξερχομένους εκ Σανατορίου φυματικούς ησφαλισμένους, τους συμπληρώσαντας εξάμηνον τουλάχιστον σανατοριακήν περίθαλψιν ή εις τους εξερχομένους εξ Αναρρωτηρίου και εισαχθέντας εις Σανατόριον, εν συνεχεία και μετά προηγουμένην συμπλήρωσιν τουλάχιστον τριμήνου σανατοριακής περιθάλψεως καταβάλλεται μετ΄ απόφασιν του Δ. Συμβουλίου και συμφώνου γνώμης της Υγειονομικής Επιτροπής, επίδομα φυματικού ανερχόμενον εις 30% του ημερομισθίου του ή του μισθού του και δια χρονικόν διάστημα 4 μηνών από της εξόδου των εκ του Σανατορίου ή Αναρρωτηρίου. Το ειδικόν τούτο επίδομα φυματικού καταβάλλεται εις την αρχήν εκάστου μηνός και δια 30 ημέρας. «2.Το Ταμείο καταβάλλει εφάπαξ, κάθε χρόνο, βοήθημα αεροθεραπείας, στους ασφαλισμένους και συνταξιούχους του, που πάσχουν από φυματίωση, από καρκίνο (CA) των πνευμόνων και από πνευμονοκονίωση. Το παραπάνω επίδομα καταβάλλεται επίσης και στους νεφροπαθείς-ασφαλισμένους και συνταξιούχους του Ταμείου Το πρώτο εδάφιο τροποποιήθηκε ως άνω από την παρ. 3 της 406/527/20 Μαΐου - 11 Ιουν. 1986 (ΦΕΚ Β΄ 403) απόφ. Υπ. Υγείας Πρόνοιας και Κοιν. Ασφαλίσεων. (Αντί για τη σελ. 851(θ) Σελ. 851(ι) Τεύχος Θ41-Σελ. 55 413 Ταμείο Ασφαλίσεως Τεχνικών Τύπου Αθηνών(ΤΑΤΤΑ) 39.Ι.δ.6 Το ποσόν του επιδόματος αεροθεραπείας χορηγούμενον κατόπιν αποφάσεως του Δ.Σ. του Ταμείου ισούται προς 10 ημερομίσθια εργάτου τύπου δι΄ αμφοτέρας τας κατηγορίας. Έννοια ημερομισθίου Άρθρ.26.-«Ως ημερομίσθιον επί τη βάσει του οποίου υπολογίζονται αι υπό των διατάξεων του παρόντος Κανονισμού παροχαί εις χρήμα, λαμβάνεται, υπ΄ όψιν το εκάστοτε τεκμαρτόν, ημερομίσθιον επί του οποίου κατεβάλλοντο αι εργοδοτικαί εισφοραί προς το Ταμείον, κατά την επέλευσιν της ασφαλιστικής περιπτώσεως». Η παρ. 1 αντικατεστάθη ως άνω δια του άρθρ. 6 Β.Δ. 398 της 2/13 Ιουν. 1970 (ΦΕΚ Α΄ 132). 2.Προκειμένου περί ησφαλισμένου αμειβομένου δια μηνιαίου μισθού, ως ημερομίσθιον λογίζεται το 1/25 των μηνιαίων αποδοχών εφ΄ ων υπολογίζεται η υπέρ του Ταμείου εισφορά του. 3.Δια την εξεύρεσιν των προϋποθέσεων χορηγήσεως παροχών Κλάδου Ασθενείας και Μητρότητος ο αμειβόμενος δια μηνιαίου μισθού λογίζεται πραγματοποιών 25 ημερομίσθια δι΄ έκαστον ημερολογιακόν μήνα πλήρους απασχολήσεώς του. Στέρησις-Αναστολή και παραγραφή των  παροχών Ασθενείας Άρθρ.27.-1.Ουδεμία παροχή ασθενείας, οιασδήποτε φύσεως, χορηγείται παρά του Ταμείου εις μέλη οικογενείας ησφαλισμένου, εφ΄ όσον ταύτα εργάζονται και είναι ησφαλισμένα υποχρεωτικώς εις έτερον Οργανισμόν. 2.Δεν δικαιούνται επιδόματος ασθενείας οι ησφαλισμένοι υπάλληλοι του Ταμείου και εφ΄ όσον χρόνον λαμβάνουν τον μισθόν των παρά του Ταμείου συμφώνως προς τας ισχυούσας εκάστοτε διατάξεις. 3.Αναστέλλεται η παροχή του επιδόματος ασθενείας, ως και του ειδικού επιδόματος φυματιώσεως εις τον ησφαλισμένον όστις ανέλαβεν οιανδήποτε εξηρτημένην ή μη εργασίαν. 4.Το δικαίωμα προς λήψιν χρηματικών παροχών ασθενείας παραγράφεται μετά την παρέλευσιν τριμήνου από της γενέσεώς του. Το δικαίωμα θεωρείται γεγεννημένον από της επελεύσεως της ασφαλιστικής περιπτώσεως. 5.Χρηματικαί παροχαί ασθενείας μη εισπραχθείσα υπό των δικαιούχων παραγράφονται μετά τρίμηνον από της κοινοποιήσεώς των. Η κοινοποίησις της αποφάσεως των παροχών γίνεται δια τοιχοκολλήσεως σχετικού πίνακος εις τα Γραφεία του Ταμείου. Σελ. 852(ι) Τεύχος Θ41-Σελ. 56 «6.Συμψηφισμός με τας υπό του Ταμείου χορηγουμένας χρηματικάς παροχάς ασθενείας επιτρέπεται μόνον προς απόσβεσιν οφειλών των δικαιούχων προς το Ταμείον. Ο συμψηφισμός τοιούτων απαιτήσεων του Ταμείου μετά των χρηματικών παροχών ασθενείας ενεργείται κατά δόσεις, μη δυναμένας να υπερβούν το 1/4 τούτων, οριζομένας δε υπό του Δ.Σ. του Ταμείου». Η παρ. 6 προσετέθη δια της παρ. 7 άρθρ. 1 Β.Δ. 79 της 31 Ιαν./12 Φεβρ. 1972 (ΦΕΚ Α΄ 24). ΟΡΓΑΝΑ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ Υγειονομική Υπηρεσία Άρθρ.3.-1.Οι παρά τω Ταμείω ησφαλισμένοι δικαιούνται απασών των κατά το άρθρ. 2 κατηγοριών παροχών υπό τας εν τω παρόντι οριζομένας προϋποθέσεις. Οι συνταξιούχοι του Ταμείου δικαιούνται των αυτών ως άνω κατηγοριών παροχών, πλην της υπ’ αριθ. 7 τοιαύτης. 2.Οι αμέσως ησφαλισμένοι και συνταξιούχοι αποκαλούνται εν τοις επομένοις, χάριν συντομίας, «ησφαλισμένοι». «3.Τα περί ων το επόμενον άρθρον μέλη οικογενείας των ησφαλισμένων και συνταξιούχων, ως και οι δικαιοδόχοι (συνταξιούχοι λόγω θανάτου) αποκαλούμενοι εν τοις επομένοις χάριν συντομίας δια του όρου «μέλη οικογενείας» δικαιούνται των κάτωθι κατηγοριών παροχών υπό τας εν αυταίς προϋποθέσεις και διακρίσεις: α)Σύζυγοι ησφαλισμένων ουχί δε και συνταξιούχων: Ιατρικής, μαιευτικής της φαρμακευτικής, νοσοκομειακής, σανατοριακής προσθέτου περιθάλψεως, ως και βοηθήματα κηδείας. β)Τέκνα ησφαλισμένων ουχί δε και συνταξιούχων: Ιατρικής, φαρμακευτικής, νοσοκομειακής, σανατοριακής, προσθέτου περιθάλψεως, ως και βοηθήματα κηδείας. γ)Σύζυγοι και τέκνα συνταξιούχων και δικαιοδόχοι (χήρα και τέκνα): Ιατρικής, φαρμακευτικής, νοσοκομειακής, σανατοριακής, προσθέτου περιθάλψεως, ως και βοηθήματος κηδείας. Δικαιούνται επίσης μαιευτικής περιθάλψεως, αι σύζυγοι συνταξιούχων, ουχί δε και αι χήραι, εκτός εάν ως προς τας τελευταίας ταύτας ο τοκετός έλαβε χώραν εν χηρεία και εντός 10 μήνου από του θανάτου του συνταξιούχου». «δ.Γονείς: ιατρικής, φαρμακευτικής, νοσοκομειακής, σανατοριακής, προσθέτου περιθάλψεως και βοηθήματα κηδείας, πλην της τοιαύτης του άρθρ. 19 του παρόντος. ε.Έγγονοι και αδελφαί, άγαμοι, ορφανοί πατρός και μητρός: ιατρικής, φαρμακευτικής, νοσοκομειακής, σανατοριακής και προσθέτου περιθάλψεως, πλην της τοιαύτης του άρθρ. 19 του παρόντος». Η περίπτ. δ΄ αντικαταστάθηκε ως άνω και η περίπτ. ε προστέθηκε από την παρ. 1 της 406/ 1803/27 Δεκ. 1979 - 6 Μαρτ. 1980 (ΦΕΚ Β΄ 225). Η παρ. 3 τροποποιήθηκε ως άνω από την παρ. 1 της 406/868/7 Ιουλ. - 5 Σεπτ. 1979 (ΦΕΚ Β΄ 747) αποφ. Υπ. Κοιν. Υπηρεσιών, Διόρθ. Σφαλμ. στο ΦΕΚ Β΄ 871/2 Οκτ. 1979. Μέλη οικογενείας δικαιούμενα περιθάλψεως. Άρθρ.28.-(Κατηργήθη δια της περίπτ. ς΄, της παρ. 1, του άρθρ. 15 Π.Δ. 274/1976, κατωτ. αριθ. 15) Συμβάσεις Ιατρών Άρθρ.29.-1.Το Ταμείον συμβάλλεται αποφάσει του Δ.Σ. μετ΄ ιατρών Γενικής Ιατρικής και ειδικοτήτων προς παροχήν ιατρικής περιθάλψεως εις τους ησφαλισμένους, τους συνταξιούχους και τα μέλη οικογενείας τούτων. Τους όρους της συμβάσεως καθορίζει το Δ.Σ. δια γενικής αποφάσεώς του. 2.Η καταβλητέα υπό του Ταμείου αμοιβή καθορίζεται εις την σύμβασιν κατά περίπτωσιν παρεχομένης υπηρεσίας μη δυναμένη να ορίζεται ανωτέρα της κατωτάτης τιμής του ελαχίστου ορίου αμοιβής του οριζομένου υπό της περί αμοιβής ιατρών ισχυούσης εκάστοτε Νομοθεσίας. 3.Η σύμβασις δέον να περιλαμβάνη διατάξεις καθοριζούσας την διάρκειαν της ισχύος αυτής, ως και πάσαν αναγκαίαν λεπτομέρειαν αναφερομένην εις τον τρόπον παροχής των ιατρικών υπηρεσιών. 4.Αι διατάξεις του παρόντος Κανονισμού  αναγνωρίζονται ως αποτελούσαι όρους των συναπτομένων συμβάσεων και εις περιπτώσεις καθ΄ ας τυχόν δεν ήθελεν αναφέρεται ρητώς τούτο εις ταύτας. 5.Επί παραβάσεως των όρων της συμβάσεως το Ταμείον δύναται κατόπιν αποφάσεως του Δ.Σ. να καταγγείλη την σύμβασιν και προ της λήξεώς της, άνευ ουδεμιάς υποχρεώσεως αποζημιώσεως. 6.Αι καταρτιζόμεναι συμβάσεις είναι περιωρισμένου χρόνου, όστις ουδέποτε δύναται να είναι ανώτερος των 2 ετών. Επιτρέπεται κοινή συγκαταθέσει ανανέωσις της συμβάσεως. 414 39.Ι.δ.6 Ταμείο Ασφαλίσεως Τεχνικών Τύπου Αθηνών(ΤΑΤΤΑ) Συμβάσεις Φαρμακοποιών Άρθρ.30.-1.Το Ταμείον συμβάλλεται αποφάσει του Δ.Σ. μετά φαρμακοποιών η φαρμακευτικών συλλόγων δια την εκτέλεσιν των συνταγών των ησφαλισμένων και την προμήθειαν εις αυτούς φαρμάκων και εν γένει θεραπευτικών μέσων. Τα φαρμακεία όσον και τους όρους της συμβάσεως καθορίζει το Δ. Συμβούλιον του Ταμείου. 2.Αι διατάξεις των παρ. 2-6 του προηγουμένου άρθρου έχουν εφαρμογήν εν προκειμένω αναλόγως. Συμβάσεις Θεραπευτηρίων Άρθρ.31.-1.Δια την παροχήν νοσοκομειακής και σανατοριακής περιθάλψεως, το Ταμείον συμβάλλεται μετά Δημοσίων θεραπευτηρίων και Ιδρυμάτων ή και ιδιωτικών κλινικών ως και μετ΄ ασφαλιστικών Οργανισμών ασκούντων ασφάλισιν του κινδύνου ασθενείας εις ιδιόκτητα θεραπευτήρια. 2.Τα θεραπευτήρια, ιδρύματα, κλινικάς κλπ. και τους όρους παροχής της περιθάλψεως καθορίζει το Διοικητικόν Συμβούλιον του Ταμείου δια γενικής αποφάσεως αυτού. 3.Αι διατάξεις των παρ. 2-6 του άρθρ. 29 του παρόντος έχουν εφαρμογήν εν προκειμένω αναλόγως. Συμβάσεις Εργαστηρίων Άρθρ.32.-1.Το Ταμείον συμβάλλεται, αποφάσει του Διοικητικού Συμβουλίου, μετ΄ εργαστηρίων των απαιτουμένων ειδικοτήτων δια την εκτέλεσιν των παρακλινικών εξετάσεων των ησφαλισμένων, των συνταξιούχων και των μελών αυτών. 2.Τα εργαστήρια μεθ΄ ων συνάπτεται σύμβασις όπως και τους όρους της συμβάσεως καθορίζει το Διοικητικόν Συμβούλιον του Ταμείου. 3.Αι διατάξεις των παρ. 2-6 του άρθρ. 29 του παρόντος έχουν εφαρμογήν εν προκειμένω αναλόγως. Έκτασις ασφαλίσεως Άρθρ.33.-Η χορήγησις των υπό του παρόντος Κανονισμού προβλεπομένων εις είδος και εις χρήμα παροχών του Κλάδου Ασθενείας και Μητρότητος του Ταμείου γίνεται μόνον εφ΄ όσον ο ασθενής ησφαλισμένος ή συνταξιούχος ή τα προστατευόμενα μέλη οικογενείας τούτων ευρίσκονται εν τη περιφερεία της τέως Διοικήσεως Πρωτευούσης, επί ησφαλισμένων δε ευρισκομένων εκτός της περιφερείας της τέως Διοικήσεως Πρωτευούσης, εφ΄ όσον ούτοι ήθελον προσέλθη ή διακομισθή εις την περιοχήν ταύτην. «2.Το Ταμείον δύναται συντρέχοντος προς τούτο αποχρώντος λόγου και προς καλυτέραν εξυπηρέτησιν των συνταξιούχων ως και των μελών οικογενείας αυτών, ν΄ αναθέτη αποφάσει του Δ.Σ. δια συμβάσεως βάσει πάντοτε των διατάξεων του παρόντος και των υπ΄ αυτού διαγραφομένων ορίων την διεξαγωγήν του έργου του Κλάδου Ασθενείας και Μητρότητος εν όλω ή εν μέρει εις ωρισμένας πόλεις της περιφερείας, εις έτερον ασφαλιστικόν Οργανισμόν ασκούντα ασφάλισιν κατά του κινδύνου της ασθενείας. Περί της συνδρομής αποχρώντων λόγων και της δημιουργίας ανάγκης, αποφασίζει το Δ.Σ. όπερ συγχρόνως εν τη αποφάσει του καθορίζει τους όρους της συμβάσεως, την διάρκειαν ταύτης και τας υπέρ των ησφαλισμένων δεούσας να προβλεφθούν εξασφαλίσεις». Η παρ. 2 προσετέθη δια του άρθρ. 9 Β.Δ. 418 της 3/28 Ιουν. 1961 (ΦΕΚ Α΄ 105). Προσόντα ιατρών θεραπευτών και αριθμός  αυτών Άρθρ.34.-1.Ίνα ιατρός τις προσληφθή εις την υπηρεσίαν του Ταμείου ως ιατρός-θεραπευτής δέον να πληροί τας κάτωθι προϋποθέσεις: α)Να κέκτηται πτυχίον ιατρικής Σχολής Ελληνικού Πανεπιστημίου ή ξένου ομοταγούς ως και άδειαν ασκήσεως του ιατρικού επαγγέλματος εν Ελλάδι. (β) Να έχη ηλικίαν ουχί ανωτέραν των 65 ετών). Η περίπτ. β΄ κατηργήθη και αι επόμεναι περιπτ. γ΄, δ΄ και ε΄ έλαβον αντιστοίχως αρίθμησιν β΄, γ΄, και δ΄, δια της παρ. 2 της υπ΄ αριθ. 406/4221 της 11/31 Δεκ. 1975 (ΦΕΚ Β΄ 1582) αποφ. Υπ. Κοινων. Υπηρεσιών. (γ).β.Να μη έχη στερηθή των πολιτικών του δικαιωμάτων δυνάμει δικαστικής αποφάσεως και εφ΄ όσον διαρκή η στέρησις. Αποκλείονται ωσαύτως αι δυνάμει οριστικού βουλεύματος παραπεμφθέντες εις δίκην επί αδικήματι συνεπαγομένω στέρησιν πολιτικών δικαιωμάτων. (δ).γ.Να μη έχη απομακρυνθή της δημοσίας υπηρεσίας ή της υπηρεσίας του Ταμείου ή άλλων Οργανισμών Δημοσίου Δικαίου, δι΄ αιτίαν αντιβαίνουσαν κατά την κρίσιν του Διοικητικού Συμβουλίου του Ταμείου εις την υπαλληλικήν τιμήν. (ε).δ.Να είναι ανεπιλήπτου επαγγελματικής διαγωγής. Παραπτώματα του ιατρού δια τυχόν υποβληθείσας αυτώ πειθαρχικάς ποινάς εκτιμώνται ως προς την βαρύτητα αυτών υπό του Διοικητικού Συμβουλίου του Ταμείου. (ς)Να εμφορούνται υπό υγιών κοινωνικών αρχών και φρονημάτων.) Η περίπτ. ς΄ δέον να θεωρηθή καταργηθείσα δια του Ν.Δ. 1048/1971 (τόμ. 28 σελ. 432) «περί καταργήσεως των πιστοποιητικών νομιμοφροσύνης». 2.Οι ιατροί θεραπευταί ειδικοτήτων απαιτείται  να       έχουν      και     άδειαν      ειδικότητος,        οι (Αντί της σελ. 852,01(β) Σελ. 852,01(γ) Τεύχος 689-Σελ. 23 415 Ταμείο Ασφαλίσεως Τεχνικών Τύπου Αθηνών(ΤΑΤΤΑ) 39.Ι.δ.6 δε οδοντίατροι δικαίωμα χρησιμοποιήσεως του τίτλου τούτου. 3.Το Διοικητικόν Συμβούλιον ορίζει τον αριθμόν των θέσεων των ιατρών θεραπευτών του Ταμείου βάσει των ακολούθων αρχών. α)Ιατροί θεραπευταί γενικής ιατρικής ορίζονται εις τας συνοικίας Αθηνών, Πειραιώς και Περιχώρων, όπου ο εν αυταίς εγκατεστημένος αριθμός ησφαλισμένων ή και συγκοινωνιακαί συνθήκαι δικαιολογούν την εξασφάλισιν συνοικιακού ιατρού, δια την αρτιωτέραν διεξαγωγήν της περιθάλψεως και  «β)Ιατροί θεραπευταί ειδικοτήτων ορίζονται ανά 5 δι΄ εκάστην ειδικότητα εις την περιφέρειαν Αθηνών, ανά εις δε εις την περιφέρειαν Πειραιώς και μόνον δι΄ ωρισμένας ειδικότητας τας οποίας θα ορίση το Δ. Συμβούλιον του Ταμείου, δια γενικής αποφάσεώς του». Το εδάφ. β΄ τροποποιηθέν δια του άρθρ. 10 Β.Δ. 418 της 3/28 Ιουν. 1961 (ΦΕΚ Α΄ 105) και δια του Β.Δ. 656 της 14 Αυγ. /13 Σεπτ. 1961 (ΦΕΚ Α΄ 156) αντικατεστάθη ως άνω δια της παρ. 3 της υπ΄ αριθ. 406/291 της 31 Ιαν. /10 Φεβρ. 1975 (ΦΕΚ Β΄ 146) αποφ. Υπ. Κοινων. Υπηρεσιών. Σελ. 852,02(γ) Τεύχος 689-Σελ. 24 416 39.Ι.δ.6 Ταμείο Ασφαλίσεως Τεχνικών Τύπου Αθηνών(ΤΑΤΤΑ) 4.Απαγορεύεται εις τον Αρχίατρον του Ταμείου και τους ελεγκτάς ιατρούς ν΄ ασκούν τα καθήκοντα θεραπευτού ή γενικώς να ενεργούν υπό την ιδιότητα του θεραπευτού ιατρού δια τους εν τω Ταμείω ησφαλισμένους ή συνταξιούχους και τα μέλη οικογενείας τούτων. Πρωτοβάθμιος Υγειονομική Επιτροπή Άρθρ.35.-«1.Παρά τω Ταμείω συνιστάται Πρωτοβάθμιος Υγειονομική Επιτροπή διοριζομένη και αποτελουμένη α)εκ του Αρχιάτρου του Ταμείου ως Προέδρου, αναπληρουμένου υπό του ιατρού ελεγκτού-παθολόγου του Ταμείου, β)ενός ιατρού κύρους οριζομένου μετά του αναπληρωτού του υπό του Υπουργού Εργασίας και γ)ενός ιατρού οριζομένου υπό του Δ. Συμβουλίου του Ταμείου μετά του αναπληρωτού του. Εν περιπτώσει καθ΄ ην η Υγειονομική Επιτροπή μέλλει να κρίνη την προσωρινήν ή οριστικήν συνταξιοδότησιν ησφαλισμένου το τρίτον μέλος της υγειονομικής Επιτροπής υποδεικνύεται υπό του αιτούντος την συνταξιοδότησιν ησφαλισμένου». Η παρ. 1 ετροποποιήθη ως άνω δια του Β.Δ. της 30 Μαρτ. /17 Απρ. 1958. 2.Η Πρωτοβάθμιος Υγειονομική Επιτροπή ασκεί απάσας τας εκ του παρόντος Κανονισμού αρμοδιότητας, βεβαιοί περί της ικανότητος η μη των μελλόντων να υπαχθώσιν εις την ασφάλισιν προσώπων, κρίνει περί της αναπηρίας και γενικώς της ανικατότητος προς εργασίαν των ησφαλισμένων και χορηγεί τας αναρρωτικάς αδείας εις το προσωπικόν του Ταμείου. Προκειμένου περί ησφαλισμένων νοσηλευομένων εις νοσηλευτικά Ιδρύματα ή κατ΄ οίκον και μη δυναμένων να προσέλθουν ενώπιον της Υγειονομικής Επιτροπής άνευ κινδύνου της υγείας αυτών, ρητώς βεβαιουμένου τούτου παρά του νοσηλευτικού Ιδρύματος ή του θεράποντος Ιατρού, αύτη αποφαίνεται βάσει των διαβιβαζομένων αυτή στοιχείων ή και ετέρων, άτινα ήθελε κρίνει αναγκαία. Επί της αδυναμίας προσελεύσεως ασκεί έλεγχον η Υγειονομική Επιτροπή δια των μελών της. 3.Η Επιτροπή μη κρίνουσα ώριμον την περίπτωσιν προς οριστικήν κρίσιν, δύναται να χορηγεί παράτασιν ανικανότητος ή αναρρωτικήν άδειαν. 4.Χρέη Γραμματέως της Πρωτοβαθμίου Υγειονομικής Επιτροπής εκτελεί εις των υπαλλήλων του Ταμείου, οριζόμενος υπό του Διοικ. Συμβουλίου αυτού. 5.Όπου του παρόντος Κανονισμού αναφέρεται Υγειονομική Επιτροπή νοείται μόνον η Πρωτοβάθμιος Υγειονομική Επιτροπή και όπου θεράπων ιατρός, ο ιατρός ο συμβεβλημένος μετά του Ταμείου. 6.Ο ενδιαφερόμενος δύναται εντός 10 ημερών, από της ανακοινώσεως αυτώ της γνωματεύσεως της Πρωτοβαθμίου Υγειονομικής Επιτροπής να αιτήσηται νέαν εξέτασιν παρά της Δευτεροβαθμίου Υγειονομικής Επιτροπής εις περίπτωσιν ολοσχερούς απορρίψεως της αιτήσεως περί ανικανότητος ή προς χορήγησιν αναρρωτικής αδείας. 7.Ο τρόπος της λειτουργίας τόσον της Πρωτοβαθμίου Υγειονομικής Επιτροπής, όσον και της Δευτεροβαθμίου τοιαύτης, ως και πάσα άλλη σχετική λεπτομέρεια, κανονισθήσονται δια γενικής αποφάσεως του Δ.Σ. του Ταμείου. Δευτεροβάθμιος Υγειονομική Επιτροπή Άρθρ.36.-1.Παρά τω Ταμείω συνιστάται Δευτεροβάθμιος Υγειονομική Επιτροπή οριστικής κρίσεως αποτελουμένη: α)Εξ ενός Καθηγητού ή Υφηγητού της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών ως Προέδρου, αναπληρουμένου υπό ετέρου Καθηγητού της ιδίας Σχολής και οριζομένου μετά του αναπληρωτού του υπό του Διοικ. Συμβουλίου του Ταμείου. β)Εκ του Επιθεωρητού της Επαγγελματικής Υγιεινής του Υπουργείου Εργασίας, ως μέλους αναπληρουμένου υπό του κατά τας κειμένας διατάξεις νομίμου αναπληρωτού του. γ)Εξ ενός ιατρού της ειδικότητος εις ην ανήκει η πάθησις του κρινομένου, υποδεικνυομένου υπ΄ αυτού, αποκλειομένου οιουδήποτε ιατρού συμβεβλημένου μετά του Ταμείου. 2.Καθήκοντα Γραμματέως της Δευτεροβαθμίου Υγειονομικής Επιτροπής εκτελεί εις των υπαλλήλων του Ταμείου οριζόμενος υπό του Διοικ. Συμβουλίου αυτού, μετά του αναπληρωτού του. 3.Άπασαι αι Υγειονομικαί Επιτροπαί συγκροτούνται κατά Δεκέμβριον εκάστου έτους δια το επόμενον έτος, κατά δε την πρώτην εφαρμογήν του παρόντος εντός μηνός από της δημοσιεύσεως τούτου. 4.Η θητεία των μελών πασών των Υγειονομικών Επιτροπών είναι ετησία. Η διάρκεια της θητείας των υποδεικνυομένων εις αντικατάστασιν οπωσδήποτε αποχωρούντων τακτικών ή αναπληρωματικών μελών ισούται προς τον υπολειπόμενον χρόνον θητείας των αποχωρησάντων. 5.Άπασαι αι Υγειονομικαί Επιτροπαί ευρίσκονται εν απαρτία και δύνανται να αποφασίζουν εγκύρως, παρόντων απάντων των μελών αυτών ή των αναπληρωτών των. Αι αποφάσεις των Υγειονομικών Επιτροπών λαμβάνονται κατά πλειοψηφίαν. 6.Κατά τας συνεδριάσεις των Υγειονομικών  Επιτροπών τηρούνται πρακτικά περιλαμβάνοντα  τας λαμβανομένας αποφάσεις, τα οποία υπογράφονται     υπό      πάντων     των    μελών   και    του (Αντί της σελ. 853(α) Σελ. 853(β) Τεύχος 386-Σελ. 117 417 Ταμείο Ασφαλίσεως Τεχνικών Τύπου Αθηνών(ΤΑΤΤΑ) 39.Ι.δ.6 Γραμματέως. Η γνώμη του τυχόν διαφωνήσαντος μέλους καταχωρείται εις τα πρακτικά. 7.Η αμοιβή των μελών των Υγειονομικών Επιτροπών ενεργείται δι΄ αποφάσεως του Δ.Σ. εγκρινομένης υπό του Υπουργού Εργασίας. 8.«Αι αποφάσεις των Υγειονομικών Επιτροπών υποβάλλονται προς έγκρισιν εις την κατά τα ανωτέρω συνιστωμένην Επιτροπήν Παροχών Κλάδου Ασθενείας και Μητρότητος και ήτις αποτελείται: α)Εκ του Προέδρου του Διοικητικού Συμβουλίου του Ταμείου ως Προέδρου. β)Εξ ενός μέλους του Δ.Σ. εκ της τάξεως των δημοσίων υπαλλήλων οριζομένου υπ΄ αυτού, ως μέλους. γ)Εξ ενός μέλους του Δ.Σ. εκ της τάξεως των ησφαλισμένων οριζομένου υπ΄ αυτού, ως μέλους. δ)Εκ του Διευθυντού του Ταμείου. Καθήκοντα εισηγητού εις την ως άνω Επιτροπήν εκτελεί ο Αρχίατρος του Ταμείου, καθήκοντα δε Γραμματέως εις των υπαλλήλων του Ταμείου οριζόμενος υπό του Δ.Σ. αυτού μετά του αναπληρωτού του». Η παρ. 8 αντικατεστάθη ως άνω δια του άρθρ. 11 Β.Δ. 418 της 3/28 Ιουν. 1961 (ΦΕΚ Α΄ 105). 9.Εν τη περί συγκροτήσεως των Υγειονομικών Επιτροπών αποφάσει του Δ.Σ. ορίζονται και τα αναπληρωματικά μέλη τούτων. Βιβλιάρια Ασθενείας Άρθρ.4.-1.Ως μέλη οικογενείας των ησφαλισμένων ή των συνταξιούχων κατά την έννοιαν της παρ. 3 του άρθρ. 3 του παρόντος νοούνται: α)Η σύζυγος και ο ανάπηρος και άπορος σύζυγος. «β)Τα άγαμα τέκνα (νόμιμα, νομιμοποιηθέντα αναγνωρισθέντα, προγονοί επί δε ησφαλισμένης ή αμέσως συνταξιούχου και τα νόθα) μέχρι συμπληρώσεως του 18ου έτους της ηλικίας των. Τα υιοθετηθέντα θεωρούνται ως μέλη της οικογενείας του συνταξιούχου, εφ’ όσον η υιοθεσία έλαβε χώραν προ της συμπληρώσεως του 60ου έτους της ηλικίας και έν τουλάχιστον έτος προ του θανάτου ή της χορηγήσεως συντάξεως εις τον θετόν πατέρα». Το εδάφ. β΄ ετροποποιήθη ως άνω δια του Άρθρ.37.-1.Η ασφαλιστική ικανότης κατά της ασθενείας αποδεικνύεται δια βιβλιαρίων ασθενείας, δι΄ ων εφοδιάζονται οι δικαιούμενοι παροχών παρά του Ταμείου. Ο τύπος των βιβλιαρίων καθορίζεται δι΄ αποφάσεως του Δ.Σ. του Ταμείου. 2.Δια της αυτής ως άνω αποφάσεως δύναται να προβλεφθή διάφορος τύπος βιβλιαρίων ασθενείας δια τους ησφαλισμένους, τους συνταξιούχους και τα μέλη οικογενείας των ησφαλισμένων και συνταξιούχων. «Εάν το βιβλιάριον Ασθενείας απωλέσθη ή κατεστράφη ή άλλως κατέστη ανεπίδεκτον περαιτέρω χρησιμοποιήσεως, αντικαθίσταται, εφαρμοζομένων αναλόγως των διατάξεων του άρθρ. 17, του Καταστατικού του Ταμείου». Η εντός « » διάταξις προσετέθη δια του άρθρ. 12 Β.Δ. 418 της 3/28 Ιουν. 1961 (Φ.Ε.Κ. Α΄ 105). «3.Εις τους μη συμβιούντας μετά του ησφαλισμένου, περί ων αι διατάξεις της παρ. 2, του άρθρ. 4 του παρόντος, παρέχεται υπό του Ταμείου ιδιαίτερον βιβλιάριον ασθενείας, δια την απόδειξιν της κατά της ασθενείας ασφαλιστικής των ικανότητος». Η παρ. 3 προσετέθη δια του άρθρ. 7 Β.Δ. 398 της 2/13 Ιουν. 1970 (ΦΕΚ Α΄ 132). Σελ. 854(β) Τεύχος 386-Σελ. 118 Μείωσις παροχών Άρθρ.38.-1.Αναλόγως της οικονομικής καταστάσεως του Ταμείου, δύναται το Δ.Σ. δι΄ αποφάσεώς του εγκρινομένης υπό του Υπουργού Εργασίας να μειώνη εν μέρει τας υπό του παρόντος Κανονισμού προβλεπομένας εις είδος και εις χρήμα παροχάς. 2.Το ποσοστόν της μειώσεως ταύτης εν πάση περιπτώσει δεν δύναται να υπερβή το 20% των δια του παρόντος Κανονισμού προβλεπομένων παροχών εις χρήμα. Εις τον αυτόν επί της Εργασίας Υπουργόν ανατίθεμεν την δημοσίευσιν και εκτέλεσιν του παρόντος. άρθρ. 2 Β.Δ. 418 της 3/28 Ιουν. 1961 (ΦΕΚ Α΄ 105). γ)Η μήτηρ και ο ανάπηρος και άπορος πατήρ. δ)Οι άγαμοι, ορφανοί πατρός και μητρός έγγονοι και αδελφοί, ως και οι ορφανοί μόνον πατρός, αδελφοί εφ’ όσον ο επιζών γονεύς λογίζεται ως μέλος οικογενείας του ησφαλισμένου ή του συνταξιούχου μέχρι δε συμπληρώσεως του 18ου έτους της ηλικίας των. 2.Τα εν τη προηγουμένη παραγράφω αναφερόμενα πρόσωπα θεωρούνται ως μέλη οικογενείας του ησφαλισμένου ή του συνταξιούχου εφ’ όσον συμβιούσι μετ’ αυτού και η συντήρησις των βαρύνει κυρίως αυτόν. Θεωρείται ότι υπάρχει συμβίωσις και εάν δια λόγους σοβαρούς (υγείας, σπουδών, κλπ.) κρινομένους υπό του Δ.Σ. του Ταμείου, ο σύζυγος ή η σύζυγος ή τα τέκνα δεν διαμένουν προσωρινώς υπό την αυτήν στέγην. 3.Το περί ου η παρ. 1 όριον ηλικίας των τέκνων δεν ισχύει εφ’ όσον: α)Ταύτα είναι ανίκανα προς πάσαν εργασίαν κατά σχετικήν γνωμάτευσιν της Υγειονομικής Επιτροπής του Ταμείου. β)Παρατείνεται μέχρι του 25 έτους της ηλικίας, εφ’ όσον ταύτα συνεχίζουν τας σπουδάς των εις σχολάς γενικής ή επαγγελματικής εκπαιδεύσεως και δεν ασκούν βιοποριστικόν τι επάγγελμα. «γ)Παρατείνεται, επίσης, μέχρι του 30 έτους της ηλικίας των, προκειμένου περί θηλέων τέκνων αγάμων ή διαζευχθεισών, υπαιτιότητι του συζύγου ή κοινή υπαιτιότητι, ως και εκείνων (των θηλέων τέκνων) ων η περί διαζυγίου δίκη διεκόπη βιαίως, συνεπεία θανάτου του ανδρός. Αι ανωτέρω υπάγονται εις την περίθαλψιν του Κλάδου άμα τη συμπληρώσει του 50 έτους της ηλικίας των». Η περίπτ. γ΄ αντικαταστάθηκε ως άνω από την παρ. 2 της 406/868/7 Ιουλ. - 5 Σεπτ. 1979 (ΦΕΚ Β΄ 747) αποφ. Υπ. Κοιν. Υπηρεσιών, Διόρθ. Σφαλμ. στο ΦΕΚ Β΄ 871/2 Οκτ. 1979. (Αντί για τη σελ. 843(δ) Σελ. 843(ε) Τεύχος Ε111 Σελ. 99 399 Ταμείο Ασφαλίσεως Τεχνικών Τύπου Αθηνών(ΤΑΤΤΑ) 39.Ι.δ.6 Ασφαλιστική ικανότης κατά της Ασθενείας Άρθρ.5.-«1.Αι κατά τον παρόντα Κανονισμόν παροχαί Ασθενείας και μητρότητος χορηγούνται εις μεν τον ησφαλισμένον ή τα μέλη της οικογενείας τούτου, εφ’ όσον ούτος έχει πραγματοποιήσει 100 ημερησίας ασφαλιστικάς εισφοράς κατά το προηγούμενον της επαληθεύσεως του κινδύνου (εκδηλώσεως της ασθενείας) ημερολογιακόν έτος, εις δε τον συνταξιούχον ή τα μέλη οικογενείας του εφ’ όσον ούτος λαμβάνει παρά του Ταμείου σύνταξιν. 2.Δια την χορήγησιν των κατά το άρθρ. 2 υπ’ αριθ. 4, 5, 6, 7, 8 και 11 κατηγοριών παροχών δέον ο ησφαλισμένος να επραγματοποίησεν ανεξαρτήτως της κατά την προηγούμενην διάταξιν προϋποθέσεως και 300 ασφαλιστικάς εισφοράς προς το Ταμείον κατά την τελευταίαν διετίαν, προ του έτους της επαληθεύσεως του κινδύνου. 3.Εν περιπτώσει στρατεύσεως ή ασθενείας, διαπιστωθείσης υπό της Υγειονομικής Υπηρεσίας του Ταμείου, ησφαλισμένου, όστις κατά την ημέραν της στρατεύσεως ή της ασθενείας επλήρου τας προϋποθέσεις των παρ. 1 και 2 του παρόντος άρθρου, ο εν στρατεύσει ή ασθενεία διανυθείς χρόνος δεν υπολογίζεται εις τα κατά τας παραγράφους ταύτας ημερολογιακά έτη». Αι παρ. 1,2 και 3 ετροποποιήθησαν ως άνω δια του άρθρ. 3 του Β.Δ. 418 της 3/28 Ιουν. 1961 (ΦΕΚ Α΄ 105). «4.Η παρ’ ετέρω Οργανισμώ Κοινωνικής Ασφαλίσεως υποχρεωτική ασφάλισις κατά της Ασθενείας ησφαλισμένων ή συνταξιούχων ή βοηθηματούχων του Ταμείου αποκλείει την χορήγησιν των υπό του παρόντος προβλεπομένων παροχών, μετά την υπό τούτων απόκτησιν ασφαλιστικής ικανότητος παρά τω νέω Οργανισμώ. Η παρ. 4 αντικατεστάθη ως άνω δια του άρθρ. 2 Β.Δ. 398 της 2/13 Ιουν. 1970 (ΦΕΚ Α΄ 132). Οι περί ων αι διατάξεις του προηγουμένου εδαφίου συνταξιούχοι ή βοηθηματούχοι του Ταμείου υποχρεούνται όπως υποβάλλουν εις το Ταμείον σχετικήν δήλωσιν εντός μηνός από της υπαγωγής των εις την κατά της ασθενείας ασφάλισιν του ετέρου Οργανισμού. Οι παραλείποντες την υποβολήν της ανωτέρω δηλώσεως δύνανται να στερούνται δι’ αποφάσεως του Δ. Συμβουλίου του Ταμείου εν όλω ή εν μέρει της συντάξεως αυτών, δια χρονικόν διάστημα μέχρι τριών κατ’ ανώτατον όριον μηνών.  «5.Κατ’ εξαίρεσιν και μόνον δια το ημερολογιακόν έτος 1969, δικαιούνται πασών των Παροχών Ασθενείας και Μητρότητος, οι ησφαλισμένοι του Ταμείου, ως και τα Μέλη οικογενείας αυτών, εφ’ όσον περιήλθον εις ανεργίαν, από του έτους 1967 και δεν επραγματοποίησαν τας κατά τας, ανωτέρω παραγράφους, προϋποθέσεις». Η παρ. 5 προσετέθη δια του άρθρ. 1 Β. Δ. 444 της 27 Ιουν. / 10 Ιουλ. 1969 (ΦΕΚ Α΄ 132΄). Σελ. 844(ε) Τεύχος Ε111 Σελ. 100 «6.Δια την χορήγησιν των υπό του παρόντος Κανονισμού προβλεπομένων παροχών ασθενείας και μητρότητος, δεν απαιτείται η συμπλήρωσις των εν παρ. 1-3 του παρόντος άρθρου προβλεπομένων ημερών εργασίας, εάν το γεγονός το θεμελιούν το εις παροχάς δικαίωμα οφείλεται εις βίαιον συμβάν, επελθόν κατά την εκτέλεσιν της εργασίας ή εξ αφορμής αυτής. Εάν το γεγονός το θεμελιούν το εις παροχάς δικαίωμα οφείλεται εις βίαιον συμβάν μη επελθόν όμως εν τη εκτελέσει ή εξ αφορμής της εργασίας, δια την χορήγησιν των υπό του παρόντος κανονισμού προβλεπομένων παροχών, αρκεί η συμπλήρωσις του ημίσεος μόνον αριθμού ημερών εργασίας, των εν παρ. 1-3 του παρόντος άρθρου οριζομένων». Η παρ. 6 προσετέθη δια του άρθρ. 2 Β.Δ. 398 της 2/13 Ιουν. 1970 (ΦΕΚ Α΄ 132). 400 39.Ι.δ.6 Ταμείο Ασφαλίσεως Τεχνικών Τύπου Αθηνών(ΤΑΤΤΑ) Παροχαί εις είδος Ιατρική Περίθαλψις Άρθρ.6.-1.Η ιατρική περίθαλψις συνίσταται εις την χρησιμοποίησιν των καταλλήλων δια την διάγνωσιν και θεραπείαν των νόσων, ιατρικών και βοηθητικών φροντίδων και εις την διενέργειαν των απαραιτήτων παρακλινικών εξετάσεων. Αι παρακλινικαί εξετάσεις περιλαμβάνουν: α)Τας βιοχημικάς και μικροβιολογικάς εξετάσεις και αναλύσεις και καλλιεργείας πάσης φύσεως. β)Τας ακτινοδιαγνωστικάς εργασίας πάσης φύσεως. γ)Την παθολογοανατομικήν εξέτασιν. δ)Τον βασικόν μεταβολισμόν και ε)Πάσαν εν γένει διαγνωστικήν εργασίαν. 2.Η ιατρική περίθαλψις παρέχεται καθ’ ην έκτασιν δικαιολογεί ταύτην η σοβαρότης εκάστης περιπτώσεως και επιτρέπουσι τα διατιθέμενα εν τη χώρα επιστημονικά και τεχνικά μέσα. Η ιατρική περίθαλψις δέον να είναι επαρκής και σκόπιμος χωρίς να υπερβαίνη το μέτρον του αναγκαίου. Προληπτικοί εμβολιασμοί πάσης φύσεως περιλαμβάνονται εις την ιατρικήν περίθαλψιν. 3.Η ιατρική περίθαλψις χορηγείται δια των συμβεβλημένων μετά του Ταμείου ιατρών γενικής ιατρικής και ειδικοτήτων. Βοηθητικαί φροντίδες περιλαμβάνονται εν τη ιατρική περιθάλψει, δύνανται δε να παρέχωνται και υπό βοηθητικών υγειονομικών οργάνων (νοσοκόμων, μαλακτών κλπ.) εφ’ όσον το τοιούτον επιτρέπεται υπό της ιατρικής δεοντολογίας. 4.Εις την ιατρικήν περίθαλψιν υπάγεται και η οδοντιατρική αντίληψις περιλαμβάνουσα: α)Την εξαγωγήν οδόντων. β)Την θεραπείαν και σφράγισιν προσβεβλημένων οδόντων. γ)Την διάνοιξιν και θεραπείαν αποστημάτων. δ)Την θεραπείαν ουλιτίδων, στοματιτίδων και άλλων ασθενειών του στόματος των ούλων και των οδόντων. ε)Την απομάκρυνσιν τρυγίας και εν γένει τον καθαρισμόν των οδόντων. «ς)Την ορθοδοντικήν μετά από γνωμάτευσιν Πανεπιστημιακής Κλινικής προκειμένου να βελτιωθώσι καταστάσεις σχέσιν έχουσαι με την υγείαν των ησφαλισμένων ήτοι μάσησιν, ομιλία κλπ.». Το εδάφ. ς΄ προσετέθη δια της παρ. 1 της υπ’ αριθ. 406/1555 της 9/22 Νοεμ. 1977 (ΦΕΚ Β΄ 1247) αποφ. Υπ. Κοινων. Υπηρεσιών. 5.Εις την οδοντοϊατρικήν περίθαλψιν περιλαμβάνονται και τα αναγκαιούντα αναισθητικά και θεραπευτικά φάρμακα. Η χρησιμοποίησις χρυσού, πλατίνης ή άλλων πολυτίμων μετάλλων δια την σφράγισιν οδόντων δεν βαρύνει το Ταμείον αλλά τον ασθενή. Εις τας περιπτώσεις ταύτας το Ταμείον καταβάλλει μόνον την αμοιβήν του οδοντιάτρου δια τας παρασχεθείσας φροντίδας. «6.Η ασκούμενη αγωγή στα ειδικά εκπαιδευτήρια, με σκοπό άρσης των συνεπειών της αναπηρίας (ειδική εκπαίδευση), των νοητικά ανεπαρκών, των κωφαλάλων, των τυφλών ή παραπληγικών παιδιών, ασφαλισμένων και συνταξιούχων περιλαμβάνεται στην ιατρική περίθαλψη, που παρέχεται από το Ταμείο. Η εισαγωγή στα εκπαιδευτήρια αυτά, των παιδιών των ασφαλισμένων και συνταξιούχων, πραγματοποιείται ύστερα από απόφαση της Πρωτοβάθμιας Υγειονομικής Επιτροπής και παρέχεται μέχρι 12 κατ’ ανώτατο όριο, έτη. 7.Επί χειρουργικών επεμβάσεων, πλην των συνήθων και μικρών, ή επί άλλων βαρέων περιστατικών, για τα οποία απαιτείται συνεχής για ολόκληρο το 24ωρο συμπαράσταση νοσοκόμου, εφόσον, ύστερα από έγκριση του Αρχιάτρου του Ταμείου, χρησιμοποιηθεί αποκλειστική νοσοκόμα καταβάλλεται, για την αμοιβή της και για κάθε ημέρα νοσηλείας, ποσό μέχρι το μισό των ημερησίων νοσηλίων της Βα΄ θέσεως Ιδιωτικής Κλινικής και για χρονικό διάστημα μέχρις 20, κατ’ ανώτατο όριο, 8ωρα, κατά την νύχτα ή την ημέρα, από της χειρουργικής επεμβάσεως ή της βαρειάς περιπτώσεως». Οι παρ. 6 και 7 τροποποιήθηκαν ως άνω από την παρ. 1 της 406/527/20 Μαΐου- 11 Ιουν. 1986 (ΦΕΚ Β΄ 403) απόφ. Υπ. Υγείας, Πρόνοιας και Κοιν. Ασφαλίσεως. Τρόπος παροχής Ιατρικής περιθάλψεως Άρθρ.7.-1.Η ιατρική περίθαλψις παρέχεται εν τω ιατρείω του θεράποντος ιατρού, εκτός εάν η κατάστασις της υγείας του ασθενούς δεν επιτρέπει την εις το ιατρείον του θεράποντος ιατρού μετάβασιν αυτού, ότε ούτος δύναται να καλέση τον ιατρόν του Ταμείου κατ’ οίκον. Η κατ’ οίκον επίσκεψις δέον να γίνεται πάντοτε εντός του συντομωτέρου δυνατού χρόνου. Ο ασθενής δύναται να αξιώση όπως ο ιατρός επισκεφθή αυτόν κατ’ οίκον αμέσως μόνον εις ας περιπτώσεις επίκειται προφανής κίνδυνος ή χειροτέρευσις της καταστάσεώς του. Επί τούτου δέον να εφιστάται ειδικώς η προσοχή του ιατρού κατά την κλήσιν αυτού. Το αυτό ισχύει και δι’ επισκέψεις νυκτερινάς. Η Πρώτη επίσκεψις είναι πάντοτε επείγουσα δια τον ιατρόν. Οσάκις ο καλούμενος προς επίσκεψιν ιατρός  γενικής ιατρικής, κρίνει ότι παρίσταται  ανάγκη ενεργείας παρακλινικής τινος εξετάσεως    ή     ότι     ο      πάσχων       έχει       ανάγκην (Αντί για τη σελ. 844,01(γ) Σελ. 844,01(δ) Τεύχος Θ41 Σελ. 51 401 Ταμείο Ασφαλίσεως Τεχνικών Τύπου Αθηνών(ΤΑΤΤΑ) 39.Ι.δ.6 εξετάσεως ή υποβολής εις θεραπείαν παρά ιατρού ωρισμένης ειδικότητος εκδίδει σχετικόν παραπεμπτικόν ο τύπος του οποίου ορισθήσεται δι’ αποφάσεως του Δ. Συμβουλίου. Ο ασθενής δικαιούται εις τας περιπτώσεις ταύτας να υποδεικνύη εις τον ιατρόν, τον ιατρόν της οικείας ειδικότητος της προτιμήσεώς του εφ’ όσον ο ιατρός ούτος είναι συμβεβλημένος μετά του Ταμείου. Το κατά τ’ ανωτέρω παραπεμπτικόν εκδίδεται εις διπλούν, θεωρείται υπό του Αρχιάτρου του Ταμείου, το αντίγραφον δε του πρωτοτύπου παραδίδεται εις τον ασθενή όστις υποχρεούται όπως καταθέση τούτο εις το Ταμείον εντός 48 ωρών. Ο ειδικός ιατρός δεν δικαιούται εις έκδοσιν παραπεμπτικών προς εξέτασιν ή νοσηλείαν ή εκτέλεσιν παρακλινικής τινός εξετάσεως δια τον παραπεμφθέντα αυτώ ασθενή παρ’ ιατρού ετέρας ειδικότητος. Υπό τους αυτούς όρους δύνανται να εκδίδωνται παρά του ιατρού Γενικής Ιατρικής και παραπεμ-πτικά προς χρησιμοποίησιν των υπηρεσιών δευτερευόντων υγειονομικών οργάνων (νοσοκόμοι, μαλάκται κλπ.). Ταύτα εκδίδονται πάντοτε παρά του θεράποντος ιατρού κατόπιν εισηγήσεως του ιατρού ειδικότητος ή του Αρχιάτρου του Ταμείου. Αι λεπτομέρειαι της παρούσης παραγράφου καθορισθήσονται δι’ αποφάσεως του Δ. Συμβουλίου του Ταμείου. 2.Εις εξαιρετικάς περιπτώσεις και λόγω επειγούσης ανάγκης δύναται ο πάσχων να χρησιμοποιήση δια μίαν μόνον επίσκεψιν μη συμβεβλημένον μετά του Ταμείου ιατρόν, υποχρεούμενος ν’ αναγγείλη εντός 24 ωρών την χρησιμοποίησιν τούτου εις την υπηρεσίαν του Ταμείου. Εν τη περιπτώσει ταύτη, καταβάλλεται υπό του Ταμείου η αμοιβή της γενομένης ιατρικής επισκέψεως εφ’ όσον ο Αρχίατρος ήθελε κρίνει δικαιολογημένους τους λόγους του επείγοντος. Η εις τας περιπτώσεις ταύτας καταβλητέα αμοιβή εν ουδεμιά περιπτώσει δύναται να είναι ανωτέρα του κατωτάτου ορίου της εκάστοτε ισχυούσης κρατικής διατιμήσεως. 3.Οδοιπορικά έξοδα προς μετάβασιν εις ιατρείον ή προς κλήσιν ιατρού, δεν χορηγούνται. Ταύτα παρέχονται μόνον εις εντελώς εξαιρετικάς περιπτώσεις, καθ’ ας δεν δύναται λόγω της καταστάσεώς του να βαδίση ο ησφαλισμένος. Εν ουδεμιά περιπτώσει δικαιούται ο ησφαλισμένος εις απόδοσιν των εκ χρησιμοποιήσεως κοινών μεταφορικών μέσων προκληθεισών δαπανών. Σελ. 844,02(δ) Τεύχος Θ41 Σελ. 52 4.Πας θερπάπων ιατρός οφείλει να παρέχη εις τον ησφαλισμένον ασθενή μετά πάσης προσοχής και επιμελείας την αναγκαίαν ιατρικήν βοήθειαν προς ταχείαν ανάκτησιν της υγείας του και της προς εργασίαν ικανότητός του. Φάρμακα και άλλα θεραπευτικά μέσα δέον να χρησιμοποιή ο ιατρός εν μέτρω μη υπερβαίνοντι το εκάστοτε αυστηρώς αναγκαίον. Κατά την αναγραφήν των φαρμάκων ο ιατρός υποχρεούται να ακολουθή τους κανόνες της οικονομικής συνταγογραφίας, τηρών εν τούτω ακριβώς τας εκδιδομένας σχετικάς οδηγίας υποκείμενος άλλως και εις την καταβολήν αποζημιώσεως προς το Ταμείον εν περιπτώσει επιβαρύνσεως αυτού, δια κατά παράβασιν των εκάστοτε ισχυόντων κανόνων, χορήγησιν φαρμάκων και άλλων θεραπευτικών μέσων. Εν γένει ο θεράπων ιατρός οφείλει ν’ αποφεύγη πάσαν ενέγειαν δυναμένην να επιβαρύνη οικονομικώς τον Οργανισμόν άνευ αποχρώντος λόγου. 5.Απαγορεύεται απολύτως η παρά του ιατρού απαίτησις ή αποδοχή υφ’ οιανδήποτε δικαιολογίαν χρηματικής αμοιβής, χορηγουμένης εκ μέρους του ασθενούς ή τρίτου προσώπου υπέρ αυτού, η είσπραξις εξόδων αυτοκινήτου και εν γένει οιασδήποτε προσθέτου αμοιβής εκ μέρους του περιθαλπομένου. Υποχρεώσεις Ασθενών. Άρθρ.8.-1.Ο ασθενής υποχρεούται να συμμορφούται προς την υπό του θεράποντος ιατρού διατασσομένην θεραπείαν και να αποφεύγη πάσαν ενέργειαν ήτις είναι ασυμβίβαστος προς την κατάστασίν του ή παρεμποδίζει την ταχείαν θεραπείαν και ανάρρωσιν αυτού. Εν εναντία περιπτώσει δύναται να στερήται εν όλω ή εν μέρει των εις χρήμα μηνών. Η στέρησις απαγγέλλεται δι’ αποφάσεως του Δ. Συμβουλίου αφού προηγουμένως κληθή ο ασθενής όπως υποβάλη εντός 48 ωρών τας παρατηρήσεις του. 2.Ο ασθενής οφείλει να επιτρέπη την είσοδον εις την κατοικίαν αυτού εις τα εντεταλμένα δια τον έλεγχον των ασθενών υγειονομικά όργανα προς διαπίστωσιν του είδους και της εκτάσεως της ακολουθουμένης θεραπείας κατά πάσαν ώραν της ημέρας, ν’ απαντά προθύμως εις τα υπ’ αυτών δια τους σκοπούς του Ταμείου τιθέμενα ερωτήματα και να δέχεται την υπό των ιατρών εξέτασιν. 402 39.Ι.δ.6 Ταμείο Ασφαλίσεως Τεχνικών Τύπου Αθηνών(ΤΑΤΤΑ) 