69. ΝΟΜΟΣ υπ’αριθ. 1850 της 5/10 Μαΐου 1989 (ΦΕΚ Α΄114) Κύρωση του Ευρωπαϊκού Χάρτη της Τοπικής Αυτονομίας. Με την υπ’ αριθ. Φ.0546/40/ΑΣ 370/Μ.3488/26 Σεπτ.–3 Οκτ.1989 (ΦΕΚ Α΄214) ανακοίνωση του Υπουρ. Εξωτερικών ο κατωτέρω χάρτης που κυρώθηκε με τον άνω Νόμ.1850/89, τέθηκε σε ισχύ την 1η Ιαν. 1990 υπό την επιφύλαξη των άρθρ.5,7 παρ.2,8 παρ.2 και 10 παρ.2. Άρθρο πρώτο Κυρώνεται και έχει την ισχύ που ορίζει το άρθρο 28 παράγραφος 1 του Συντάγματος ο Ευρωπαϊκός Χάρτης της Τοπικής Αυτονομίας, που υπογράφηκε στο Στρασβούργο τη 15 Οκτωβρίου 1985 με την επιφύλαξη ότι η Χώρα μας δεν αναλαμβάνει την υποχρέωση να δεσμευθεί με τις διατάξεις των άρθρων 5,7 παρ.2, 8 παρ.2 και 10 παρ.2 του Χάρτη. Το κείμενο του Χάρτη σε πρωτότυπο στην αγγλική και γαλλική γλώσσα και σε μετάφραση στην ελληνική έχει ως εξής: ΠΡΟΟΙΜΙΟ Τα Κράτη - μέλη του Συμβουλίου της Ευρώπης, που υπογράφουν τον παρόντα Χάρτη Θεωρώντας ότι σκοπός του Συμβουλίου της Ευρώπης πραγματοποίηση μιας πιο στενής ένωσης μεταξύ των μελών του για τη διασφάλιση και την προώθηση των ιδεωδών και των αρχών που είναι κοινή τους κληρονομιά . Θεωρώντας ότι ένα από τα μέσα με τα οποία ο σκοπός αυτός  θα πραγματοποιηθεί είναι η σύναψη συμφωνιών στο διοικητικό τομέα . Θεωρώντας ότι οι Οργανισμοί Τοπικής Αυτοδιοίκησης είναι ένα από τα κύρια θεμέλια κάθε δημοκρατικού καθεστώτος . Θεωρώντας ότι το δικαίωμα συμμετοχής των πολιτών στη διαχείριση των δημοσίων υποθέσεων αποτελεί μέρος των κοινών δημοκρατικών αρχών όλων των Κρατών – μελών του Συμβουλίου της Ευρώπης . Πεπεισμένα ότι αυτό το δικαίωμα μπορεί να ασκηθεί περισσότερο άμεσα στο τοπικό επίπεδο . Πεπεισμένα ότι η ύπαρξη Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης με πραγματικές αρμοδιότητες επιτρέπει μια διοίκηση ταυτόχρονα αποτελεσματική και πλησιέστερη στον πολίτη . Έχοντας συνείδηση του γεγονότος ότι η προστασία και η ενίσχυση της Τοπικής Αυτονομίας στις διάφορες χώρες της Ευρώπης αποτελούν σημαντική συμβολή στην οικοδόμηση μιας Ευρώπης θεμελιωμένης πάνω στις αρχές της δημοκρατίας και της αποκεντρώσεως της εξουσίας . Επιβεβαιώνοντας ότι αυτό προϋποθέτει την ύπαρξη Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης με δημοκρατικά συνεστημένα όργανα λήψης αποφάσεων και οι οποίοι θα απολαμβάνουν ευρείας αυτονομίας ως προς τις αρμοδιότητες, τους τρόπους άσκησης αυτών των αρμοδιοτήτων και ως προς τα αναγκαία μέσα για την εκπλήρωση της αποστολής τους, συμφώνησαν τα ακόλουθα: ΄Άρθρο 9 Οικονομικοί πόροι των Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης 1.Οι Οργανισμοί Τοπικής Αυτοδιοίκησης έχουν δικαίωμα, στα πλαίσια της εθνικής οικονομικής πολιτικής, σε επαρκείς ίδιους πόρους τους οποίους μπορούν να διαθέτουν ελεύθερα κατά την άσκηση των αρμοδιοτήτων τους. 2.Οι οικονομικοί πόροι των Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης πρέπει να είναι ανάλογοι με τις αρμοδιότητες που προβλέπονται από το Σύνταγμα ή το νόμο. 3.Τουλάχιστον ένα μέρος των οικονομικών πόρων των Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης πρέπει να προέρχεται από τοπικούς φόρους και τέλη των οποίων το ύψος έχουν το δικαίωμα να ορίζουν, μέσα στα όρια του νόμου. Σελ.52,288(γ) Τεύχος IΒ-4-3 Σελ.10 4.Τα οικονομικά συστήματα επί των οποίων βασίζονται οι πόροι τους οποίους διαθέτουν οι Οργανισμοί Τοπικής Αυτοδιοίκησης πρέπει να είναι επαρκώς διαφοροποιημένης και εξελικτικής φύσεως ώστε να τους επιτρέπουν να ακολουθούν όσο είναι δυνατόν στην πράξη την πραγματική εξέλιξη του κόστους ασκήσεως των αρμοδιοτήτων τους. 5.Η προστασία των ασθενέστερων οικονομικά Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης απαιτεί την εφαρμογή διαδικασιών ίσης οικονομικής κατανομής ή ισοδύναμων μέτρων των οποίων σκοπός είναι η διόρθωση των συνεπειών της άνισης κατανομής των δυνητικών πόρων χρηματοδοτήσεως καθώς και των βαρών τα οποία επωμίζονται. Τέτοιες διαδικασίες ή τέτοια μέτρα δεν πρέπει να περιορίζουν την ελευθερία επιλογής των Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης στο δικό τους πεδίο αρμοδιότητας.  6.Οι Οργανισμοί Τοπικής Αυτοδιοίκησης πρέπει να εκφράζουν τη γνώμη τους με κατάλληλο τρόπο, όσον αφορά στους τρόπους παροχής σ’ αυτούς των ανακατανεμόμενων πόρων.  7.Στο μέτρο του δυνατού, οι επιχορηγήσεις που παρέχονται στους Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης δεν πρέπει να προορίζονται για τη χρηματοδότηση ειδικών σχεδίων. Η παροχή επιχορηγήσεων δεν πρέπει να θίγει τη θεμελιώδη ελευθερία της πολιτικής των Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης στο δικό τους πεδίο αρμοδιότητας.  8.Οι Οργανισμοί Τοπικής Αυτοδιοίκησης πρέπει να έχουν, σύμφωνα με το νόμο, πρόσβαση στην εθνική αγορά κεφαλαίων, ώστε να χρηματοδοτούν τις επενδύσεις τους. Άρθρο 10 Το δικαίωμα συνεταιρισμού των Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης 1.Οι Οργανισμοί Τοπικής Αυτοδιοίκησης έχουν το δικαίωμα, κατά την άσκηση των αρμοδιοτήτων τους, να συνεργάζονται και, στα πλαίσια του νόμου, να συνεταιρίζονται με άλλους Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης για την πραγματοποίηση έργων κοινού ενδιαφέροντος. 2.Το δικαίωμα των Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης να προσχωρούν σε μία ένωση για την προστασία και την προώθηση των κοινών συμφερόντων τους και το δικαίωμα να προσχωρούν σε μια διεθνή ένωση Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης πρέπει να αναγνωρίζονται από κάθε Κράτος.  3.Οι Οργανισμοί Τοπικής Αυτοδιοίκησης μπορούν υπό τις υπό του νόμου ενδεχομένως προβλεπόμενες προϋποθέσεις να συνεργάζονται με Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης άλλων κρατών.  Άρθρο 11 Νομική προστασία της τοπικής αυτονομίας Οι Οργανισμοί Τοπικής Αυτοδιοίκησης πρέπει να έχουν δικαίωμα δικαστικής προσφυγής, ώστε να εξασφαλίζουν την ελεύθερη άσκηση των αρμοδιοτήτων τους και την τήρηση των αρχών τοπικής αυτονομίας που είναι καθιερωμένες στο Σύνταγμα ή την εσωτερική νομοθεσία. 3.Α.α.69 Δημοτικός και Κοινοτικός Κώδικας ΜΕΡΟΣ ΙΙ ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ Άρθρο 12 Υποχρεώσεις 1.Κάθε Μέρος αναλαμβάνει την υποχρέωση να θεωρείται δεσμευμένο από τουλάχιστον είκοσι από τις παραγράφους του μέρους Ι του Χάρτη, εκ των οποίων τουλάχιστο δέκα επιλέγονται μεταξύ των επόμενων παραγράφων: -άρθρο 2 -άρθρο 3, παράγραφοι 1 και 2 -άρθρο 4, παράγραφοι 1,2 και 4 -άρθρο 5 -άρθρο 7, παράγραφος 1 -άρθρο 8, πράγραφος 2 -άρθρο 9, παράγραφοι 1,2 και 3 -άρθρο 10, παράγραφος 1 -άρθρο 11 2.Κάθε συμβαλλόμενο Κράτος, κατά την κατάθεση του κειμένου του περί επικυρώσεως, αποδοχής ή εγκρίσεως, ανακοινώνει στο Γενικό Γραμματέα του Συμβουλίου της Ευρώπης τις παραγράφους που επέλεξε σύμφωνα με τη διάταξη της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου. 3.Κάθε Μέρος μπορεί, οποτεδήποτε μεταγενέστερα, να ανακοινώνει στο Γενικό Γραμματέα ότι θεωρείται δεσμευμένο από οποιαδήποτε άλλη παράγραφο του παρόντος Χάρτη, την οποία δεν είχε ακόμα αποδεχθεί σύμφωνα με τις διατάξεις της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου. Αυτές οι μεταγενέστερες υποχρεώσεις θα θεωρούνται αναπόσπαστο μέρος της επικυρώσεως, της αποδοχής ή της εγκρίσεως του Μέρους που κάνει την ανακοίνωση και θα έχουν τα ίδια αποτελέσματα από την πρώτη ημέρα του μήνα που έπεται της εκπνοής τρίμηνης περιόδου μετά την ημερομηνία παραλαβής της ανακοίνωσης από το Γενικό Γραμματέα. Άρθρο 13 Οργανισμοί στους οποίους εφαρμόζεται ο Χάρτης Οι αρχές Τοπικής Αυτονομίας οι οποίες περιλαμβάνονται στον παρόντα Χάρτη εφαρμόζονται σε όλες τις κατηγορίες Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης που υπάρχουν στην εδαφική επικράτεια του Μέρους. Εν τούτοις, κάθε Μέρος μπορεί, κατά την κατάθεση του κειμένου επικυρώσεως, αποδοχής ή εγκρίσεώς του, να ορίσει τις κατηγορίες των Οργανισμών Τοπικής και Περιφερειακής Αυτοδιοίκησης στις οποίες επιθυμεί να περιορίσει το πεδίο εφαρμογής ή τις οποίες προτίθεται να εξαιρέσει από το πεδίο εφαρμογής του παρόντος Χάρτη. Μπορεί επίσης να συμπεριλάβει άλλες κατηγορίες Οργανισμών Τοπικής ή Περιφερειακής Αυτοδιοίκησης στο πεδίο εφαρμογής του Χάρτη με μεταγενέστερη ανακοίνωση στο Γενικό Γραμματέα του Συμβουλίου της Ευρώπης.  Άρθρο 14 Ανακοίνωση πληροφοριών Κάθε Μέρος διαβιβάζει στο Γενικό Γραμματέα του Συμβουλίου της Ευρώπης κάθε κατάλληλη πληροφορία σχετική με τις νομοθετικές διατάξεις και τα άλλα μέτρα που έλαβε με σκοπό να συμμορφωθεί στους όρους του παρόντος Χάρτη.  ΜΕΡΟΣ ΙΙΙ Άρθρον 15 Υπογραφή, κύρωση, έναρξη ισχύος 1.Ο παρών Χάρτης είναι ανοιχτός προς υπογραφή για τα Κράτη- Μέλη του Συμβουλίου της Ευρώπης. Θα υποβληθεί σε επικύρωση, αποδοχή ή έγκριση. Τα κείμενα επικυρώσεως, αποδοχής ή εγκρίσεως θα κατατεθούν στο Γενικό Γραμματέα του Συμβουλίου της Ευρώπης. 2.Ο παρών Χάρτης θα τεθεί σε ισχύ την πρώτη ημέρα του μήνα που έπεται της εκπνοής τρίμηνης περιόδου μετά την ημερομηνία κατά την οποία τέσσερα Κράτη - Μέλη του Συμβουλίου της Ευρώπης θα έχουν εκφράσει τη συγκατάθεσή τους να δεσμευθούν από το Χάρτη, σύμφωνα με τις διατάξεις της προηγούμενης παραγράφου. 3.Για κάθε Κράτος - Μέλος το οποίο θα εκφράσει μεταγενέστερα της συγκατάθεσή του να δεσμευθεί από το Χάρτη, αυτός θα τεθεί σε ισχύ την πρώτη ημέρα του μήνα που έπεται της εκπνοής τρίμηνης περιόδου μετά την ημερομηνία καταθέσεως του κειμένου επικυρώσεως, αποδοχής ή εγκρίσεως. Άρθρο 16 Εδαφική ρήτρα 1.Κάθε Κράτος μπορεί, κατά την υπογραφή ή την κατάθεση του κειμένου επικυρώσεως, αποδοχής, εγκρίσεως ή προσχωρήσεώς του, να ορίσει την ή τις περιοχές όπου θα εφαρμόζεται ο παρών Χάρτης. 2.Κάθε Κράτος μπορεί, οποτεδήποτε μετά, με δήλωση απευθυνόμενη στο Γενικό Γραμματέα του Συμβουλίου της Ευρώπης, να επεκτείνει την εφαρμογή του παρόντος Χάρτη σε κάθε άλλη περιοχή που θα ορίζεται στη δήλωση. Ο Χάρτης θα τίθεται σε ισχύ ως προς την περιοχή αυτή την πρώτη ημέρα του μήνα που έπεται την εκπνοής τρίμηνης περιόδου μετά την ημερομηνία παραλαβής της δηλώσεως από το Γενικό Γραμματέα.  3.Κάθε δήλωση η οποία γίνεται δυνάμει των δύο προηγούμενων παραγράφων θα μπορεί να αποσυρθεί, όσον αφορά σε κάθε περιοχή που ορίζεται στη δήλωση αυτή, με ανακοίνωση απευθυνόμενη στο Γενικό Γραμματέα. Η απόσυρση θα ισχύει από την πρώτη ημέρα του μήνα που έπεται της εκπνοής εξάμηνης περιόδου μετά την ημερομηνία παραλαβής της ανακοίνωσης από το Γενικό Γραμματέα. Άρθρο 17 Καταγγελία 1.Κανένα Μέρος δεν μπορεί να καταγγείλει τον παρόντα Χάρτη πριν από την εκπνοή πενταετούς περιόδου μετά την ημερομηνία κατά την οποία ο Χάρτης τέθηκε σε ισχύ όσον αφορά στο Μέρος αυτό. Προειδοποίηση έξι μηνών θα ανακοινώνεται στο Γενικό Γραμματέα του Συμβουλίου της Ευρώπης. Η καταγγελία αυτή δε θίγει την ισχύ του Χάρτη ως προς τα άλλα Μέρη με την  επιφύλαξη ότι ο αριθμός των Μερών δε θα είναι ποτέ κατώτερος από τέσσερα. 2.Κάθε Μέρος μπορεί, σύμφωνα με τις διατάξεις που αναφέρονται στην προηγούμενη παράγραφο, να καταγγείλει κάθε παράγραφο του μέρους 1 του Χάρτη την οποία αποδέχθηκε, υπό την επιφύλαξη ότι ο αριθμός και η κατηγορία των παραγράφων από τις οποίες δεσμεύεται το Μέρος αυτό παραμένουν σύμφωνοι με τις διατάξεις του άρθρου 12, παράγραφος 1. Κάθε Μέρος το οποίο, μετά την καταγγελία μιας παραγράφου, δε συμμορφώνεται πλέον στις διατάξεις του άρθρου 12, παράγραφος 1, θα θεωρείται ότι έχει επίσης καταγγείλει τον ίδιο το Χάρτη. Άρθρο 18 Ανακοινώσεις Ο Γενικός Γραμματέας του Συμβουλίου της Ευρώπης ανακοινώνει στα Κράτη – Μέλη του Συμβουλίου: α.κάθε υπογραφή, β.την κατάθεση κάθε κειμένου επικυρώσεως, αποδοχής ή εγκρίσεως, γ.κάθε ημερομηνία έναρξης ισχύος του παρόντος Χάρτη, σύμφωνα με το άρθρο 15 του Χάρτη, δ.κάθε ληφθείσα ανακοίνωση σε εφαρμογή των διατάξεων του Άρθρο 1 Τα Συμβαλλόμενα Μέρη αναλαμβάνουν την υποχρέωση να θεωρούνται δεσμευμένα από τα ακόλουθα άρθρα με τον τρόπο και στο μέτρο που ορίζει το άρθρο 12 αυτού του Χάρτη. ΜΕΡΟΣ 1 άρθρου 12, παράγραφοι 2 και 3, ε.κάθε ληφθείσα ανακοίνωση σε εφαρμογή των διατάξεων του άρθρου 13, στ.κάθε άλλη πράξη, ανακοίνωση ή γνωστοποίηση που έχουν σχέση με τον παρόντα Χάρτη. Σε πίστωση των ανωτέρω, οι υπογεγραμμένοι, δεόντως εξουσιοδοτημένοι προς το σκοπό αυτόν, υπέγραψαν τον παρόντα Χάρτη. (Αντί για τη σελ.52,289(α) Σελ.52,289(β) Τεύχος IΑ-3-2 Σελ.15 Δημοτικός και Κοινοτικός Κώδικας 3.Α.α.69 Έγινε στο Στρασβούργο, στις 15 Οκτωβρίου 1985, στα γαλλικά και αγγλικά, των δύο κειμένων εχόντων την ίδια ισχύ, περιλαμβανομένων σε ένα αντίτυπο το οποίο θα κατατεθεί στο αρχείο του Συμβουλίου της Ευρώπης. Ο Γενικός Γραμματέας του Συμβουλίου της Ευρώπης θα κοινοποιήσει δεόντως επικυρωμένο αντίγραφο σε καθένα από τα Κράτη - Μέλη του Συμβουλίου της Ευρώπης. Άρθρο δεύτερο Το πεδίο εφαρμογής του Χάρτη περιορίζεται επί των οργανισμών τοπικής αυτοδιοίκησης της πρώτης βαθμίδας. Άρθρο τρίτο Η ισχύς του νόμου αυτού αρχίζει από τη δημοσίευσή του στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως και του Χάρτη σύμφωνα με τα προβλεπόμενα στο άρθρο 15 αυτού. Σελ.52,290(β) Τεύχος IΑ-3-2 Σελ.16 3.Α.α.69 Δημοτικός και Κοινοτικός Κώδικας Άρθρο 2 Συνταγματική και νομική θεμελίωση της τοπικής αυτονομίας Η αρχή της τοπικής αυτονομίας πρέπει να αναγνωρίζεται από την εσωτερική νομοθεσία κατά το δυνατόν από το Σύνταγμα.  Άρθρο 3 Έννοια της τοπικής αυτονομίας 1.Δια της τοπικής αυτονομίας νοείται το δικαίωμα και η πραγματική ικανότητα των Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης να ρυθμίζουν και να διευθύνουν, στα πλάισια του νόμου με δική τους ευθύνη και προς όφελος του πληθυσμού τους, ένα σημαντικό μέρος των δημοσίων υποθέσεων. 2.Το δικαίωμα αυτό ασκείται από συμβούλια η συνελεύσεις που αποτελούνται από μέλη εκλεγόμενα με ελεύθερη, μυστική, ίση, άμεση και καθολική ψηφοφορία και που μπορούν να έχουν υπεύθυνα ενώπιόν τους εκτελεστικά όργανα. Η διάταξη αυτή δεν αντίκειται στην προσφυγή στις συνελεύσεις πολιτών, στο δημοψήφισμα ή σε κάθε άλλη μορφή άμεσης συμμετοχής των πολιτών εκεί όπου κατά το νόμο είναι επιτρεπτή. Άρθρο 4 Έκταση της τοπικής αυτονομίας 1.Οι βασικές αρμοδιότητες των Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης ορίζονται από το Σύνταγμα ή από το νόμο. Εν τούτοις, η διάταξη αυτή δεν εμποδίζει την παροχή στους Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης αρμοδιοτήτων για ειδικούς σκοπούς, σύμφωνα με το νόμο. 2.Οι Οργανισμοί Τοπικής Αυτοδιοίκησης έχουν, στα πλαίσια του νόμου, κάθε δυνατότητα δράσεως για να ασκήσουν την πρωτοβουλία τους για κάθε θέμα που δεν έχει εξαιρεθεί από την αρμοδιότητά τους ή δεν έχει παραχωρηθεί σε άλλη αρχή. 3.Η άσκηση των δημοσίων αρμοδιοτήτων πρέπει, κατά τρόπο γενικό, να ανήκει κατά προτίμηση στις αρχές τις πιο πλησιέστερες στους πολίτες. Για την ανάθεση μιας αρμοδιότητας σε άλλη αρχή πρέπει να λαμβάνεται υπόψη η ευρύτητα και η φύση του έργου και οι απαιτήσεις αποτελεσματικότητας και οικονομίας. 4.Οι αρμοδιότητες που ανατίθενται στους Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης πρέπει κανονικά να είναι πλήρεις και αποκλειστικές. Δεν μπορούν να αμφισβητούνται ή να περιορίζονται από άλλη αρχή, κεντρική ή περιφερειακή, παρά στα πλαίσια του νόμου. 5.Σε περίπτωση αναθέσεως εξουσιών από μια κεντρική ή περιφερειακή αρχή, οι Οργανισμοί Τοπικής Αυτοδιοίκησης πρέπει να απολαμβάνουν κατά το δυνατόν της ελευθερίας προσαρμογής της άσκησης των εξουσιών αυτών στις τοπικές συνθήκες. 6.Οι Οργανισμοί Τοπικής Αυτοδιοίκησης πρέπει να διατυπώνουν τη γνώμη τους, κατά το δυνατόν, έγκαιρα και με τον προσήκοντα τρόπο, κατά τη διάρκεια των διαδικασιών προγραμματισμού και λήψεως αποφάσεως για όλα τα θέματα που τους αφορούν άμεσα.  ΄Αρθρο 5 Προστασία των εδαφικών ορίων των Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης Για κάθε μεταβολή των τοπικών εδαφικών ορίων, πρέπει προηγουμένως να ζητείται η γνώμη των ενδιαφερόμενων Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης ενδεχομένως δια της οδού του δημοψηφίσματος εκεί όπου ο νόμος το επιτρέπει.  Άρθρον 6 Προσαρμογή των διοικητικών δομών και μέσων στην αποστολή των Οργανισμών Τοπικής  Αυτοδιοίκησης 1.Με την επιφύλαξη διατάξεων πιο γενικών που έχουν θεσπισθεί δια νόμου, οι Οργανισμοί Τοπικής Αυτοδιοίκησης πρέπει να δύναται να καθορίζουν αυτοί οι ίδιοι τις εσωτερικές διοικητικές δομές τις οποίες επιθυμούν να έχουν ώστε να τις προσαρμόζουν στις ειδικές ανάγκες τους και να επιτυγχάνεται αποτελεσματική διαχείριση.  2.Το καταστατικό του προσωπικού των Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης πρέπει να επιτρέπει μια ποιοτική στελέχωση, που να βασίζεται στις αρχές της αξίας και της ικανότητας προς το σκοπό αυτό πρέπει να περιλαμβάνει κατάλληλους όρους εκπαίδευσης, αμοιβής και προοπτικών σταδιοδρομίας. (Αντί για τη σελ.52,287(β)  Σελ.52,287(γ) Τεύχος IΒ-4-3 Σελ.9 Δημοτικός και Κοινοτικός Κώδικας 3.Α.α.69 Άρθρο 7 Προϋποθέσεις άσκησης των αρμοδιοτήτων σε τοπικό επίπεδο 1.Το καταστατικό των τοπικών αιρετών πρέπει να εξασφαλίζει την ελεύθερη άσκηση της εντολής τους.  2.Το καταστατικό πρέπει να επιτρέπει επαρκή οικονομική αποζημίωση για τα έξοδα που προκύπτουν από την άσκηση της εντολής καθώς και ενδεχομένως την οικονομική αποζημίωση των διαφυγόντων κερδών ή αμοιβή του παρεχόμενου έργου και αντίστοιχη κοινωνική κάλυψη. 3.Τα καθήκοντα και οι δραστηριότητες που είναι ασυμβίβαστα με το αξίωμα του τοπικού αιρετού δεν μπορούν να καθορίζονται παρά με νόμο ή με βασικές νομικές αρχές. Άρθρο 8 Διοικητικός έλεγχος των πράξεων των ΟργανισμώνΤοπικής Αυτοδιοίκησης 1.Κάθε διοικητικός έλεγχος επί των Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης δεν μπορεί να ασκείται παρά μόνο σύμφωνα με τους τύπους και στις περιπτώσεις που προβλέπονται από το Σύνταγμα ή από το νόμο. 2.Κάθε διοικητικός έλεγχος των πράξεων των Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης δεν πρέπει κανονικά να στοχεύει παρά στην εξασφάλιση της τηρήσεως της νομιμότητας και των συνταγματικών αρχών. Ο διοικητικός έλεγχος μπορεί, εν τούτοις, να περιλαμβάνει έναν έλεγχο σκοπιμότητας ασκούμενο από τις αρχές ανώτερου επιπέδου όσον αφορά στα καθήκοντα των οποίων η εκτέλεση ανατίθεται στους Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης. 3.Ο διοικητικός έλεγχος των Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης πρέπει να ασκείται με τήρηση μιας αναλογίας μεταξύ της εκτάσεως της επεμβάσεως της εποπτεύουσας αρχής και της σπουδαιότητας των συμφερόντων που η αρχή αυτή προτίθεται να διαφυλάξει. 