14. ΑΝΑΓΚ. ΝΟΜΟΣ 202 της 30 Σεπτ./15 Οκτ. 1936 Περί κατοχυρώσεως του δεδικασμένου επί διεθνών διαφορών και περί καθορισμού απαραβιάστου των αρχείων του Υπουργείου των Εξωτερικών. Άρθρον 1 Αποφάσεις εκδιδόμεναι παρά διεθνών οργανισμών ή διεθνούς διαιτησίας επί διαφορών μεταξύ του Ελληνικού Κράτους και ξένων Κρατών κατ' εφαρμογήν διεθνών συνθηκών, συμβάσεων ή συμφωνιών εν γένει, αποτελούσι δεδικασμένον ενώπιον των Ελληνικών Δικαστηρίων και κατά παντός τρίτου μη διαδίκου ενδιαφερομένου εκ της λύσεως των διαφορών τούτων, κωλύον τα δικαστήρια ποινικά ή πολιτικά όπως επιληφθώσι της εξετάσεως των λυθέντων ζητημάτων είτε ως κύρια ελύθησαν είτε ως παρεμπίπτοντα. Άρθρον 2 Εκ των διατάξεων ή της εφαρμογής εν γένει διεθνών συμβάσεων καταρτισθεισών μετά ξένων Κρατών, ή εκ των κατά το προηγούμενον άρθρον εκδιδομένων αποφάσεων, ουδεμίαν ευθύνην φέρει το Δημόσιον, έναντι των τρίτων και ουδεμία γεννάται αξίωσις υπέρ τούτων και όταν δια λογαριασμόν αυτών συνηλλάγη, εκτός εάν δια νόμου ρητώς και ειδικώς ανεγνωρίσθη εις τούτους σχετικόν δικαίωμα, ως επίσης ουδεμίαν ευθύνην υπέχει δια πάσαν πράξιν ή παράλειψιν των οργάνων του συναφή προς την εκτέλεσιν της διεθνούς συμβάσεως ή της διαιτησίας. Σελ. 254 Άρθρον 3 Αι διατάξεις των προηγουμένων άρθρων ισχύουσιν αναδρομικώς εφαρμοζόμεναι και επί πάσης εκκρεμούς ενώπιον των δικαστηρίων διαφοράς. Άρθρον 4 Δεν επιτρέπεται κατάσχεσις, αυτοψία, ή πραγματογνωμοσύνη ή και οπωσδήποτε έρευνα των εγγράφων και φακέλλων του Υπουργείου των Εξωτερικών και εν γένει παντός εγγράφου κατατεθειμένου παρά τω Υπουργείω τούτω ειμή μόνον κατόπιν αδείας των Υπουργών Εξωτερικών και Δικαιοσύνης, οίτινες επιτρέπουσι ταύτας εφόσον κατά την κρίσιν των δεν παραβλάπονται τα εθνικά συμφέροντα. 