24. ΠΡΑΞΙΣ ΥΠΟΥΡΓΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ Αριθ. 162 της 10/16 Δεκ. 1959 Περί του τρόπου εξοφλήσεως καθυστερουμένων ασφαλιστικών εισφορών υπέρ Οργανισμών Κοινωνικής Πολιτικής αρμοδιότητος Υπουργείου Εργασίας. Λαβόν υπ’όψιν: α)Την εισήγησιν του Υπουργού της Εργασίας, β)Ότι κατετέθη εις την Ειδικήν Επιτροπήν του άρθρ. 35 του Συντάγματος σχέδιον Ν. Διατάγματος «περί τρόπου εξοφλήσεως καθυστερουμένων ασφαλιστικών εισφορών υπέρ Οργανισμών Κοινωνικής Πολιτικής, του οποίου όμως η ψήφισις δεν κατέστη δυνατή, λόγω παρεμβολής άλλων σχεδίων Ν. Διαταγμάτων και της επελθούσης λήξεως των εργασιών της Επιτροπής. γ)Ότι δια του σχεδίου τούτου ρυθμίζεται το θέμα της εξοφλήσεως των καθυστερουμένων εισφορών, εκτιμωμένων των ειδικών συνθηκών υφ’ ας τελούν οι μικράς οικονομικής δραστηριότητος επαγγελματίαι και κατά τρόπον, όστις θα καταστήση δυνατήν, αφ’ ενός μεν την παρά των οφειλετών εκπλήρωσιν των υποχρεώσεών των, αφ’ ετέρου δε την παρά των Οργανισμών Κοινωνικής Πολιτικής πραγματοποίησιν της εισπράξεως των εσόδων του. δ)Ότι, λόγω της καταθέσεως εις την Επιτροπήν προς ψήφισιν του σχεδίου τούτου εσημειώθη ανάσχεσις των εισπράξεων των ασφαλιστικών εισφορών υπέρ των Οργανισμών Κοινωνικής Πολιτικής. ε)Ότι παράτασις της εκκρεμότητος θα έχη δυσμενείς συνεπείας, καθ’ όσον αφορά τα έσοδα των ως άνω Οργανισμών και ως εκ τούτου επιβάλλεται η άμεσος ρύθμισις των υπό του κατατεθέντος εις την Επιτροπήν προς ψήφισιν σχεδίου Ν. Διατάγματος αντιμετωπιζομένων θεμάτων. ς)Ότι θα έδει να τακτοποιηθή το θέμα της κατ’ επανάληψιν γενομένης αναστολής της εισπράξεως των καθυστερουμένων εισφορών των απασχολουμένων εις γεωργοφυτωριακάς περιοχάς, αποφασίζει: 1.«Καθυστερούμεναι ασφαλιστικαί εισφοραί υπέρ Οργανισμού Κοινωνικής Πολιτικής αρμοδιότητος του Υπουργείου Εργασίας, αναγόμεναι εις χρόνον μέχρι της 31 Δεκ. 1959, ων το σύνολον δεν υπερβαίνει κατά οφειλέτην το ποσόν των δραχ. 100.000 και υπό την προϋπόθεσιν ότι ο οφειλέτης τούτων δεν καθυστερεί προς τον δικαιούχον Οργανισμόν ασφαλιστικάς εισφοράς, αναγομένας εις χρόνον από 1 Ιαν. 1960 και εντεύθεν απαλλάσσονται πάσης κατά τας κειμένας διατάξεις επιβαρύνσεως εκ προσθέτων τελών, τόκων ή αναπροσαρμογής. Αι ως άνω ασφαλιστικαί εισφοραί κεφαλαιοποιούμεναι μετά προσθέτου τέλους, 0,50% μηνιαίως απο της καθυστερήσεώς των, μη δυναμένου πάντως  να υπερβή εν συνόλω τα 15% της κυρίας οφειλής, εξοφλούνται εις 36 ίσας μηνιαίας δόσεις, εκάστη των οποίων δεν δύναται να είναι ελάσσων του ποσού των δραχ. 100, της πρώτης τούτων καταβλητέας εντός του επομένου από της ισχύος του παρόντος νόμου, μηνός. 2.Καθυστερούμεναι ασφαλιστικαί εισφοραί υπέρ Οργανισμού Κοινωνικής Πολιτικής αρμοδιότητος του Υπουργείου Εργασίας, αναγόμεναι εις χρόνον μέχρι της 31.12.1959, ων το σύνολον υπερβαίνει κατά οφειλέτην το ποσόν των δραχ. 100.000, υπάγονται εις την ρύθμισιν της προηγουμένης παραγράφου υπό τας εν αυτή προϋποθέσεις υπό τον όρον ότι ο οφειλέτης ήθελε καταβάλει εντός του επομένου από της ισχύος του παρόντος κυρωτικού νόμου μηνός το 1/4 του πέραν των 100.000 δραχμών ποσού κυρίας οφειλής. Εν τοιαύτη περιπτώσει το υπόλοιπον τμήμα της όλης οφειλής, ήτοι το ποσόν των 100.000 δραχμών μετά του υπολοίπου (3/4) της πέραν του ποσού τούτου κυρίας οφειλής και του υπό του παρόντος προβλεπομένου προσθέτου τέλους καταβάλλεται εις 36 ίσας μηνιαίας δόσεις, της πρώτης τούτων καταβλητέας εντός δέκα ημερών από της ως άνω καταβολής. 3.Κατ’ εξαίρεσιν αι διατάξεις των παρ. 1 και 2 εφαρμόζονται επί καθυστερουμένων εισφορών οφειλομένων παρ’ επιχειρήσεων κουρείων, κομμωτηρίων, παντοπωλείων, καφενείων, καφεζυθεστιατορίων και αλιευτικών συγκροτημάτων, εάν το ποσόν της οφειλής δεν υπερβαίνη το διπλάσιον του υπό του πρώτου εδαφίου της παρ. 1 προβλεπομένου ποσού. Προκειμένου περί καθυστερουμένων εισφορών οφειλομένων παρ’ εργατοϋπαλληλικών επαγγελματικών οργανώσεων και Δήμων και Κοινοτήτων, αι διατάξεις της παρ. 1 εφαρμόζονται ανεξαρτήτως ποσού οφειλής». Αι παρ. 1, 2 και 3 ετροποποιήθησαν ως άνω δια του άρθρ. 2 του Νόμ. 4052/1960, κατωτ. αριθ. 25. 4.Εν περιπτώσει μη εμπροθέσμου καταβολής δόσεώς τινος, προς εξόφλησιν οφειλών κατά τα υπό των προηγουμένων παραγράφων οριζόμενα, αύτη επιβαρύνεται δι’ εφ’ άπαξ προσθέτου τέλους ίσου προς 50% του ποσού της δόσεως. 5.«Εισφοραί υπέρ των ως άνω Οργανισμών καταβληθείσαι εκπροθέσμως μέχρι της δημοσιεύσεως του παρόντος κυρωτικού νόμου, απαλλάσσονται πάσης κατά τας κειμένας διατάξεις επιβαρύνσεως εκ προσθέτων τελών, τόκων ή αναπροσαρμογής, οφειλομένης εισέτι. (Αντί της σελ. 18,0015) Σελ. 18,0015(α) 279-001 Οργανισμοί Κοινωνικής ασφαλίσεως 15Β.ΑΑ.α.24 47 Ποσά καταβληθέντα κατ’ εφαρμογήν της υπ’ αριθ. 162/1959 Π.Υ.Σ. λογίζονται καταβληθέντα έναντι της δια του παρόντος γινομένης ρυθμίσεως. Αναγκαστικά μέτρα λαμβανόμενα προς εξασφάλισιν των απαιτήσεων των ως άνω Οργανισμών Κοινωνικής Πολιτικής παραμένουν ισχυρά μέχρι πλήρους εξοφλήσεως ολοκλήρου του ποσού των απαιτήσεων τούτων. Ποσά καταβληθέντα καθ’ οιονδήποτε τρόπον μετά την 30ην Σεπτ. 1957 προς το Ταμείον Ασφαλίσεως Αρτεργατών, Μυλεργατών και Μακαρονοτεχνιτών, δι’ οφειλάς εκ καθυστερουμένων εισφορών και προσθέτων τελών υπολογισθέντων βάσει των διατάξεων του Ν.Δ. 3762/1957, λογίζονται ως καταβληθέντα κατά ποσοστόν 70% έναντι βασικής οφειλής και κατά ποσοστόν 30% έναντι των προσθέτων. Μη υπάρχοντος υπολοίπου εκ βασικής οφειλής κατά την δημοσίευσιν του παρόντος ποσά καταβληθέντα δια πρόσθετα τέλη δεν επιστρέφονται». Η παρ. 5 ετροποποιήθη ως άνω δια του άρθρ. 2 του Νόμ. 4052/1960, κατωτ. αριθ. 25.  (6.Η δια της από 22.2.52 αποφάσεως της υπ’ αριθ. 11 Συνεδριάσεως του Διοικητικού Συμβουλίου του Ι.Κ.Α. γενομένη επέκτασις της ασφαλίσεως εις γεωργικάς, δασικάς και κτηνοτροφικάς εργασίας, δεν ισχύει προκειμένου περί προσώπων απασχολουμένων εις γεωργοφυτωριακάς επιχειρήσεις μη ανηκούσας εις το Δημόσιον ή Νομικά Πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου, ασχέτως αναστολής ή μη της εισπράξεως, εις τινας περιπτώσεις των υπό των ως άνω επιχειρήσεων οφειλομένων εισφορών. Τα πρόσωπα ταύτα θεωρούνται ως μηδέποτε υπαχθέντα εις την ασφάλισιν του Ι.Κ.Α., τυχόν δεν καταβληθείσαι εισφοραί δεν αναζητούνται. Η διάταξις του προηγουμένου εδαφίου δεν έχει εφαρμογήν προκειμένου περί ασφαλιστικών περιοχών εις ας είχεν επεκταθή η ασφάλισις προ της 29ης Φεβρ. 1952). Η παρ. 6 κατηργήθη από 1 Απρ. 1966 δια της παρ. 9 άρθρ. 16 Νόμ. 4497/1966 (κατωτ. αριθ. 28). Εκδόσαν προς τούτο  την υπ’ αριθ. 162 παρούσαν πράξιν του, ήτις θέλει κυρωθή νομοθετικώς, μερίμνη του επί της Εργασίας Υπουργού. Η ανωτέρω πράξις εκυρώθη δια του Νόμ. 4052/1960, κατωτ. αριθ. 25. Σελ 18,0016(α) 297-002 