9. ΕΓΓΡ ΑΦΟΝ Ι.Κ.Α. Αριθ. 10148 της 22 Απρ. 1952 Περιπτώσεις, καθ’ ας επιτρέπεται η δια πληρεξουσίου είσπραξις του επιδόματος ανεργίας. Λαμβανομένου υπ’ όψιν, ότι το επίδομα ανεργίας καταβάλλεται υπό την προϋπόθεσιν, ότι ο ησφαλισμένος παραμένει άνεργος, είναι ικανός προς εργασίαν και ελεύθερος να παράσχη ταύτην, αποκλείεται κατ’ αρχήν η δια πληρεξουσίου είσπραξις τούτου, ως τεκμηρίου της συνδρομής των ανωτέρω προϋποθέσεων θεωρουμένης και αυτής της αυτοπροσώπου εμφανίσεως του ησφαλισμένου προς λήψιν της εν λόγω παροχής. Κατ’ εξαίρεσιν όμως επιτρέπεται η δια πληρεξουσίου είσπραξις του επιδόματος ανεργίας όταν η δικαιούχος ησφαλισμένη τελεί εις κατάστασιν κυοφορίας ή λοχείας, εφ’ όσον χρόνον λόγω της καταστάσεώς της ταύτης αδυνατεί να εισπράξη αυτοπροσώπως το επίδομα ανεργίας, δεδομένου, ότι συμφώνως Σελ. 297 Επίδομα Ανεργίας 15Β.Η.α.8-9 προς την ρητήν διάταξιν του άρθρ. 36 παρ. 8 Α.Ν. 1846/51 η επιδότησις λόγω κυοφορίας ή λοχείας δεν συνεπάγεται αναστολήν της επιδοτήσεως ανεργίας. Προσέτι δια πληρεξουσίου είναι δυνατή η είσπραξις του απαιτητού επιδόματος ανεργίας αλλά μόνον δια τας υπολειπομένας ημέρας του τελευταίου 15θημέρου και εφ’ όσον μετά την τελευταίαν πληρωμήν εμεσολάβησε λήξις, αναστολή ή διακοπή της επιδοτήσεως. 