41. ΑΠΟΦΑΣΙΣ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ Αριθ.Β1/21/21/2554 της 20/27 Αυγ. 1977 (ΦΕΚ Β΄ 820) (Διόρθ. Ημαρτ. εν ΦΕΚ Β΄ 1014 της 15 Οκτ.  1977) Περί αυξήσεως κατωτάτων ορίων συντάξεων ΙΚΑ  Έχοντες υπ’ όψει: 1.Τις διατάξεις της παρ. 4 του άρθρ. 1 του Ν.Δ. 4577/1966. 2.Την γνώμην του Διοικητικού Συμβουλίου του ΙΚΑ, ληφθείσαν κατά την υπ’ αριθ. 24/29.7.77 Συνεδρίασιν αυτού και υποβληθείσαν ημίν δια της υπ’ αριθ. 292023/Φ.36/4.8.77 αναφοράς του Ιδρύματος, αποφασίζομεν: 1.Από 1ης Οκτ. 1977 ουδεμία μηνιαία σύνταξις μετά των προσαυξήσεων λόγω οικογενειακών βαρών και απολύτου αναπηρίας καταβαλλόμενη υπό του ΙΚΑ δύναται να είναι μικροτέρα των δρχ. 3.800 δια τους συνταξιούχους λόγω γήρατος και αναπηρίας και των δρχ. 3.400 δια τα μέλη οικογενείας, επιφυλασσομένης πάντως της εφαρμογής επί συντάξεων γήρατος και αναπηρίας των περί μειωμένων συντάξεων διατάξεων των παρ. 2, 5 και 14 του άρθρ. 28 του Α.Ν. 1846/51, ως αύται ετροποποιήθησαν μεταγενεστέρως. 2.Από 1ης Οκτ. 1977 το κατώτατον όριον των εν παρ. 7 του άρθρ. 1 του Ν.Δ. 465/70 δικαιούχων συντάξεως ή βοηθήματος ορίζεται εις δρχ. 3.000. Για την αύξηση των συντάξεων και κατωτάτων ορίων αυτών του ΙΚΑ, ΙΚΑ-ΤΕΑΜ, ΙΚΑ-ΕΤΕΑΜ στο 1992, βλέπε την παρ. 6 άρθρ. 1 Νόμ. 2042/1992, ΦΕΚ Α΄ 75 (τόμ. 29 σελ. 90,855). 