2. ΝΟΜΟΣ 3038 της 17/25 Αυγ. 1922 Περί εξασκήσεως του οδοντοϊατρικού επαγγέλματος εν Ελλάδι. Άρθρ.1.-Η εξάσκησις του οδοντοϊατρικού επαγγέλματος εν Ελλάδι επιτρέπεται εφεξής μόνον εις τους κεκτημένους πτυχίον του οδοντοϊατρικού σχολείου του εθνικού πανεπιστημίου, εις δε τους προ της ισχύος του παρόντος νόμου αποκτήσαντες νομίμως άδειαν εξασκήσεως της οδοντοϊατρικής επιτρέπεται υφ’ ους όρους διαλαμβάνουσιν οι σχετικοί νόμοι, επί τη βάσει των οποίων εξεδόθη η άδεια αυτών. Απαγορεύεται εφεξής η υπό του ιατροσυνεδρίου παροχή αδείας εξασκήσεως του οδοντοϊατρικού επαγγέλματος. Εν οις τόποις δεν υπάρχουσιν οδοντοϊατροί δυνάμενοι να ασκήσωσι το επάγγελμά των κατά τας διατάξεις του νόμου τούτου, επιτρέπεται η εκτέλεσις έργων οδοντοϊατρού εις τους ιατρούς. Το άρθρ. 1 ισχύει εφ’ όσον δεν αντίκειται εις τας αντιστοίχους διατάξεις του Α.Ν. 1565/1939 (ανωτ. σελ. 511), όστις εφαρμόζεται και δια τους οδοντιατρούς, δυνάμει του κατωτ. Β.Δ. 22 Απρ./4 Μαΐου 1939. Άρθρ.2.-Πτυχιούχοι ξένης οδοντοϊατρικής σχολής, ίνα λάβωσιν άδειαν εξασκήσεως της οδοντοϊατρικής εν Ελλάδι, οφείλουσι, προς τη εκπληρώσει των υπό του Νόμ. 2573 επιβαλλομένων διατυπώσεων, να ώσι κάτοχοι της Ελληνικής γλώσσης. Άρθρ.3.-Εις τους οδοντοϊατρούς απαγορεύεται: α)η χρησιμοποίησις δι’ οιασδήποτε φύσεως εργασίαν θεραπευτικής επί ασθενών βοηθού μη κεκτημένου πτυχίον ή άδειαν εξασκήσεως του οδοντοϊατρικού επαγγέλματος, συμφώνως τω παρόντι νόμω, β)η αναξιοπρεπής εξάσκησις του επαγγέλματος, γ)η δι’ επιγραφών ή δημοσιεύσεων ψευδής και αναξιοπρεπής διαφήμισις. Άρθρ.4.-Απαγορεύεται απολύτως εις τους οδοντοτεχνίτας και μηχανικούς να εκτελώσιν οιονδήποτε οδοντοϊατρικόν χειρισμόν επί ασθενών.  (Άρθρ.5.-Οι παραβάται του παρόντος νόμου τιμωρούνται, εάν μεν τυγχάνωσιν οδοντοϊατροί, δια φυλακίσεως 1-6 μηνών και χρηματικής ποινής (2.000-5.000 δραχμών) εάν δε είναι ιδιώται ή τεχνίται, δια φυλακίσεως εξ μηνών έως ενός έτους και δημεύσεως πάντων των εργαλείων αυτών. Εν υποτροπή ο μεν οδοντοϊατρός τιμωρείται δια φυλακίσεως: α)6 μηνών έως 2 ετών, β)δια χρηματικής ποινής 5-10.000 δραχμών, γ)δια δημεύσεως των εργαλείων αυτού, και δ)δια στερήσεως του δικαιώματος του μετέρχεσθαι το οδοντοϊατρικόν επάγγελμα επί δεκαετίαν ο δε τεχνίτης ή ιδιώτης δια φυλακίσεως από 12 ετών και δημεύσεως των εργαλείων αυτού, ως και δια χρηματικής ποινής δραχμών δισχιλίων). Ήδη εφαρμόζονται αι ποιναί των άρθρ. 111 και 112 Α.Ν. 1565/1939, (ανωτ. σελ. 515), επεκταθέντων εις τους οδοντιατρούς δυνάμει του κατωτ, Β.Δ. 22 Απρ./4 Μαΐου 1939 (Βλ. και Α.Π. 459/1957 Νο. Β. τόμ. 6 σελ. 260). Άρθρ.6.-Πάσαι αι υπό του άρθρ. 4 του παρόντος Νόμου επιβαλλόμεναι χρηματικαί ποιναί περιέρχονται εις το ταμείον του εθνικού πανεπιστημίου εις πίστωσιν του οδοντοϊατρικού σχολείου, πλην 10%, όπερ περιέρχεται εις το δημόσιον ταμείον, και 10% υπέρ του καταγγέλοντος τον παραβάτην του παρόντος Νόμου. Άρθρ.7.-(Προσωρινής ισχύος). (Αντί για τη σελ. 597(α) Σελ. 597(β) Τεύχος 1131-Σελ. 109 704 Οδοντίατροι 34.Ζ.η.1-2 Άρθρ.8.-Η παρ. β΄ του άρθρ. 9 του Νόμ. ΔΞΓ΄ 1912 «περί εξασκήσεως του ιατρικού επαγγέλματος εν Ελλάδι» και πάση άλλη διάταξις αντικειμένη εις τον παρόντα Νόμον καταργείται. 