2. ΑΠΟΦΑΣΙΣ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΕΡΓΑΣΙΑΣ Αριθ. 25743/Α99 της 10/19 Μαΐου 1967 (ΦΕΚ Β΄ 329) Περί καθορισμού καταβλητέας εισφοράς εις το Ταμείον Επικουρικής Ασφαλίσεως, Ασφαλιστών και Προσωπικού Ασφαλιστικών Επιχειρήσεων δι’ εξαγοράν αναγνωριζομένης προϋπηρεσίας Ελλήνων υπηκόων και ομογενών εξ Αιγύπτου, Τουρκίας, Β. Ηπείρου και Ρουμανίας, χρόνου και τρόπου εξοφλήσεως οφειλής κλπ. Έχοντες υπ’ όψιν: 1.Τας διατάξεις της παρ. 5 του άρθρ. 2 του Ν.Δ. 4577/1966 «περί τροποποιήσεως και συμπληρώσεως της Νομοθεσίας περί Κοινωνικής Ασφαλίσεως και περί ετέρων τινών διατάξεων». 2.Τας διατάξεις των Ν.Δ. 4377/64, 4378/64 και 4581/1966. 3.Γνώμην του Διοικητικού Συμβουλίου του Ταμείου Επικουρικής Ασφαλίσεως Ασφαλιστών και Προσωπικού Ασφαλιστικών Επιχειρήσεων υποβληθείσαν ημίν δια της υπ’ αριθ. 1035/27.2.67 αναφοράς του Ταμείου, αποφασίζομεν: 1.Η καταβλητέα προς το Ταμείον Επικουρικής Ασφαλίσεως Ασφαλιστών και Προσωπικού Ασφαλιστικών Επιχειρήσεων εισφορά δια την εξαγοράν της εν θέματι αναγνωριζομένης προϋπηρεσίας κατ’ εφαρμογήν των διατάξεων των Ν.Δ. 4377/64 «περί ειδικών μέτρων προστασίας των εξ Αιγύπτου Ελλήνων υπηκόων και ομογενών», 4378/1964, 4581/66 και του άρθρ. 2 του Ν.Δ. 4577/66 καθορίζεται δι’ έκαστον μήνα αναγνωριζομένης προϋπηρεσίας ίση α)προκειμένου περί εμμίσθων επί του ποσού της 9ης μισθολογικής κλάσεως του Ι.Κ.Α. προς 4% και β)προκειμένου περί μη εμμίσθων εις 6% επί του ποσού της ΙΑ΄ μισθολογικής κλάσεως του Ταμείου των δραχ. 2.500 η εισφορά της οποίας αντιστοιχεί προς το υπό του Ταμείου Ασφαλίσεως Εμπόρων εις ο κατά κυρίαν ασφάλισιν υπάγονται ούτοι καθορισθέν ειδικώς ασφάλιστρον της Α΄ Ασφαλιστικής αυτού κατηγ. υπό την προϋπόθεσιν ότι ούτοι ήθελον προηγουμένως εξαγοράσει παρά τω Ταμείω Ασφαλίσεως, Εμπόρων την προϋπηρεσίαν υπό την ιδιότητα του μη εμμίσθου ασφαλιστού. 2.Επί προϋπηρεσίας εκφραζομένης εις έτη ή μήνας, λογίζονται δια την εφαρμογήν της παρούσης, ως πραγματοποιηθείσαι, δι’ έκαστον μεν έτος 300 ημέραι εργασίας, δι’ έκαστον δε μήνα 25 ημέραι εργασίας. Επί προϋπηρεσίας εκφραζομένης εις ημέρας εργασίας, λογίζεται δια την εφαρμογήν της παρούσης, ότι 25 ημέραι αποτελούν ένα μήνα εργασίας 300 δε ημέραι έν έτος εργασίας. ελ. 286,02(α) Τεύχος 411 Σελ. 96 3.Η εξόφλησις της προς το Ταμείον οφειλής, λόγω της κατά τας προηγουμένας παραγράφους εξαγοράς της περί ης η παρούσα προϋπηρεσίας, ενεργείται κατ’ επιλογήν του οφειλέτου είτε εφ’ άπαξ, είτε εις ισοπόσους μηνιαίας δόσεις, ο αριθμός των οποίων, οριζόμενος δια της αποφάσεως του Δ.Σ. περί αναγνωρίσεως και εξαγοράς, δεν δύναται να είναι ανώτερος των 72 μηνιαίων δόσεων του ποσού πάντως της μηνιαίας δόσεως μη δυναμένου να είναι μικροτέρου του ποσού των δραχ. 100. 4.Η πρώτη των δόσεων είναι καταβλητέα εντός του μηνός του μεθεπομένου εκείνου, της κοινοποιήσεως εις τον ενδιαφερόμενον της αποφάσεως του Δ.Σ. περί αναγνωρίσεως και εξαγοράς προϋπηρεσίας. 5.Εν περιπτώσει μη εξοφλήσεως δόσεώς τινος εντός του μηνός εις ον ανάγεται αύτη, το ποσόν της μη εμπροθέσμως καταβληθείσης δόσεως επιβαρύνεται δι’ έκαστον μήνα καθυστερήσεως δια προσθέτου τέλους 3% του ποσού της δόσεως. «6.Εν περιπτώσει καθυστερήσεως καταβολής δόσεως τινός, ο χρόνος εις ον ανάγεται η μη καταβληθείσα εκπρόθεσμος δόσις, δεν αναγνωρίζεται ως συντάξιμος προ της πλήρους εξοφλήσεως του ποσού ταύτης μετά των προσαυξήσεων της παρ. 5. 7.Εις περίπτωσιν επελεύσεως της ασφαλιστικής περιπτώσεως προ της παρόδου του χρόνου του καθορισθέντος δια την καταβολήν των δόσεων, το ποσόν των υπολειπομένων, και μη καταστασών απαιτητών δόσεων συμψηφίζεται προς το ποσόν των συντάξεων ας δικαιούται ο συνταξιούχος αναδρομικώς δια το χρονικόν διάστημα μέχρι τέλους του μηνός εντός του οποίου έλαβεν χώραν η κοινοποίησις αυτώ της αποφάσεως περί απονομής της συντάξεως. Εν υπάρξει υπολοίπου οφειλής μετά τον κατά τα άνω συμψηφισμόν εκ δόσεων μη καταστασών απαιτητών, το υπόλοιπον τούτο εξοφλείται δια ίσων μηνιαίων δόσεων, παρακρατουμένων εκ της συντάξεως ο αριθμός των οποίων οριζόμενος δι’ αποφάσεως του Δ.Σ. δεν δύναται να είναι ανώτερος των 72 του ποσού πάντως εκάστης δόσεως μη δυναμένου να υπερβή το 1/4 της καταβαλλομένης μηνιαίας συντάξεως». Αι παρ. 6 και 7 ετροποποιήθησαν ως άνω δια της υπ’ αριθ. Φ. 116/3/Οίκ. 390 της 30 Ιαν. / 18 Φεβρ. 1971 αποφ. Υπ. Κοινων. Υπηρεσιών (ΦΕΚ Β΄ 131). 8.Από της ενάρξεως ισχύος της παρούσης, και ως προς τα δια ταύτης ρυθμιζόμενα θέματα παύουν ισχύουσαι αι προγενέστεραι υπ’ αριθ. 54192/Α. 284/1965, 30932/Α122/66 και 72686/Α359/66 ημέτεραι αποφάσεις δια τας εφεξής υποβαλλομένας αιτήσεις ως και τας υποβληθείσας προγενέστερον τοιαύτας, εφ’ ων δεν ελήφθη σχετική απόφασις του Δ.Σ. του Ταμείου. 9.Η ισχύς της παρούσης άρχεται από της 1ης του μηνός του επομένου της δημοσιεύσεώς της, εις την εφημερίδα της Κυβερνήσεως. Η παρούσα δημοσιευθήτω δια της Εφημερίδος της Κυβερνήσεως. 39.Ζ.α.2 Καταστατικό Τ.Ε.Α.Α.Π.Α.Ε. 