10. ΝΟΜΟΣ ΒΦΟΑ΄ της 1/1 Ιουν. 1899 Περί υπαγωγής των εν Ζακύνθω αλυκών εις το μονοπώλιον του Κράτους. Άρθρ.1.-Αι εν Ζακύνθω αλυκαί συμπεριλαμβάνονται εις το μονοπώλιον του Κράτους, η δε καλλιέργεια και διαχείρισις αυτών ανατίθεται εις το Υπουργείον των Οικονομικών, διεξαγομένη κατά τας διατάξεις των ισχυόντων νόμων. Άρθρ.9.-Πάσα διάταξις, αντιβαίνουσα εις τον νόμον τούτον, καταργείται. Άρθρ.10.-Η ισχύς του παρόντος νόμου άρχεται από της εις την Εφημερίδα της Κυβερνήσεως καταχωρίσεώς του. 28.Η.β.8-10 Μονοπώλιο αλατιού Άρθρ.2.-(Μεταβατική διάταξις). Άρθρ.3.-(Κατηργήθη δια του άρθρ. 8 Β.δ. 7/9 Δεκ. 1947, 28. Εα. 40). Άρθρ.4.-Το Δημόσιον υποχρεούται να καλλιεργή τας αλυκάς Ζακύνθου κατ’ έτος, εκτός αν καιρικαί ή άλλαι περιστάσεις, ανεξάρτητοι της βουλήσεως των εκπροσωπούντων το Δημόσιον, καταστήσωσιν εις έτος τι την καλλιέργειαν ανέφικτον. Το Δημόσιον δικαιούται να διαθέτη το παραγόμενον εκ των αλυκών Ζακύνθου άλας, καθ’ ο σύστημα διαθέτει τα των λοιπών αλυκών, των υπαγομένων εις το μονοπώλιον του Κράτους, και να μεταφέρη όπου εγκρίνει το πλεονάζον των αναγκών της καταναλώσεως της νήσου Ζακύνθου άλας. Υποχρεούται όμως, όπως εν περιπτώσει, καθ’ ην εις έτος τι δεν ήθελεν επαρκέσει το κατά το άρθρ. 9  Σελ. 368(α) Τεύχος Η81-Σελ. 118 παραχωρητέον εκ των αλυκών Ζακύνθου ποσόν άλατος εις τας ανάγκας της καταναλώσεως της νήσου, να μεταφέρη εξ άλλων αλυκών του Κράτους το ελλείπον ποσόν επί τη αυτή τιμή των (λεπτών πέντε κατ’ οκάν). Άρθρ. 5.-Το Δημόσιον υποχρεούται να χορηγή κατ’ έτος εις τα εν Ζακύνθω αγαθοεργά κταστήματα, προς ων την συντήρησιν διετίθετο μέχρι τούδε η πρόσοδος της αλυκής, δραχμ. 32.000 εις τέσσαρας ίσας δόσεις, την πρώτην Ιανουαρίου, την πρώτην Απριλίου, την πρώτην Ιουλίου και την πρώτην Οκτωβρίου εκάστου έτους. Η επιχορήγησης αύτη ήδη καθορίζεται κατ’ έτος δια πράξεως του Υπουργ. Συμβουλίου. Άρθρ.6.-Απαγορεύεται η εξαγωγή ή η δια θαλάσσης μεταφορά εκτός της νήσου, ως και η δια θαλάσσης από μέρους εις μέρος οιονδήποτε της νήσου μεταφορά άλατος εκ του κατά το άρθρ. 3 του νόμου τούτου παραχωρουμένου τοις κατοίκοις Ζακύνθου επί τη τιμή των (λεπτών πέντε κατ’ οκάν). Ο παραβάτης της απαγορεύσεως ταύτης καταδιώκεται και τιμωρείται κατά τας διατάξεις των άρθρ. 4, 5, 6 και 7 του από 9 Ιαν. 1886 ΑΤΜΕ΄ νόμου. Άρθρ.7.-Δεν επιτρέπεται να κατέχη τις των εν τη νήσω οικούντων από του μηνός Σεπτεμβρίου μέχρι του μηνός Φεβρουαρίου του επομένου έτους άλας ποσότητος ανωτέρας των πεντακοσίων οκάδων εν τη πόλει Ζακύνθου και των οκτακοσίων οκάδων εν τη λοιπή νήσω, κατά δε του λοιπούς μήνας του έτους άλας πλέον των εκατόν οκάδων εν τη πόλει Ζακύνθου και των τριακοσίων οκάδων εν τη λοιπή νήσω. Εις τους εν τη πόλει μεταπράτας επιτρέπεται να κατέχωσιν άλας μέχρι τετρακοσίων οκάδων προς μεταπώλησιν. Το κατά παράβασιν των ανωτέρω όρων κατεχόμενον άλας κατάσχεται υπέρ του Δημοσίου, οι δε κάτοχοι αυτού καταδιώκονται και τιμωρούνται κατά τας διατάξεις των άρθρ. 4, 5, 6 και 7 του ΑΤΜΕ΄ της 9 Ιαν. 1886 νόμου. Εάν το καθ’ υπέρβασιν των ανωτέρω όρων κατεχόμενον άλας ηγοράσθη δια βιομηχανικήν ή γεωργικήν χρήσιν, ισχύουσιν ως προς αυτό αι διατάξεις του ΑΦΒ΄ από 28 Μαΐου 1887 νόμου. Άρθρ.8.-Δια Β. Δ/τος κανονισθήσονται τα αφορώντα εις την εκτέλεσιν του νόμου τούτου. 