5. ΝΟΜΟΣ υπ' αριθ. 507 της 18/20 Δεκ. 1947 Περί αναστολής της διώξεως των κατηγορουμένων και καταδικασθέντων δια παράνομον οπλοφορίαν κλπ. Άρθρον 1 (1.Αναστέλλεται η ποινική δίωξις και η εκτέλεσις των καταδικαστικών αποφάσεων των κατηγορουμένων ή καταδικασθέντων επί παραβάσει της υπ' αριθ. 19 του 1945 Συντ. Πράξεως και του υπ' αριθ. 453 του 1945 Αναγκ. Νόμου. 2.Οι εν φυγοδικεία διατελούντες απολαύουν της αναστολής της προηγουμένης παραγράφου, εφ' όσον ήθελον προσέλθει αυθορμήτως ενώπιον Δικαστικής, Αστυνομικής ή Στρατιωτικής Αρχής, εντός δύο μηνών από της δημοσιεύσεως του παρόντος νομού. Περί της αυθορμήτου προσελεύσεως συντάσσεται έκθεσις διαβιβαζομένη εις την Εισαγγελικήν Αρχήν του τόπου της τελέσεως του αδικήματος. 3.Εάν οι τυχόντες αναστολής κατά τας διατάξεις του παρόντος νόμου ήθελον υποπέσει εντός τριετίας εις νέον αδίκημα και καταδικασθώσιν δια την πράξιν ταύτην οποτεδήποτε εις ποινήν στερητικήν της ελευθερίας ανωτέραν του έτους, εκτίουσιν αθροιστικώς μετά την λήξιν της νέας ποινής και ολόκληρον το υπόλοιπον της ποινής δι' ην έτυχον αναστολής ή ασκείται εκ νέου η ποινική αγωγή δια το αδίκημα ούτινος ανεστάλη η δίωξις). 9.Γ.α.3-5 Αναστολή της ποινής Άρθρον 2 (1.Περί της υπαγωγής εις την αναστολήν του παρόντος Νόμου αποφαίνεται ο Εισαγγελεύς Πλημμελειοδικών του τόπου της τελέσεως του αδικήματος, πάσα δε αμφισβήτησις λύεται υπό του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών δια βουλεύματός του υποκειμένου εις ανακοπήν ενώπιον του Συμβουλίου Εφετών. 2.Εάν ο καταδικασθείς ή ο διωκόμενος είναι ιδιαιτέρως επικίνδυνος εις την Δημοσίαν Τάξιν, δύναται το Συμβούλιον των Πλημμελειοδικών, προτάσει του παρ' αυτώ Εισαγγελέως να αναβάλη επί ωρισμένον χρονικόν διάστημα την εφαρμογήν της περί αναστολής διατάξεως. Παράτασις της τοιαύτης αναβολής δύναται να δοθή κατά τον αυτόν τρόπον, εφ' όσον το Συμβούλιον ήθελεν κρίνει ότι ο καταδικασθείς ή ο διωκόμενος εξακολουθεί να είναι επικίνδυνος εις την Δημοσίαν Τάξιν. 3.Αι διατάξεις της προηγουμένης παραγράφου εφαρμόζονται και επί των υπαχθέντων εις τας διατάξεις του άρθρου 8 του Γ' Ψηφίσματος του 1946). Ο νόμος ούτος κατηργήθη υπό του άρθρου 13 του Α.Ν. 1504/1950 περί αναθεωρήσεως αποφάσεων των Στρατοδικείων κλπ. (8.Δβ.1) ορίσαντος ότι πάντες οι δι' οιονδήποτε λόγον μη απολυθέντες δυνάμει του καταργουμένου νόμου 507 και υπαγόμενοι εις τας διατάξεις αυτού απολύονται προσωρινώς υπό όρον, εφ' όσον δια πράξεως του Εισαγγελέως του τόπου της κρατήσεως μετά σύμφωνον γνώμην του Εισαγγελέως της περιφερείας, εν τη οποία εξεδόθη η καταδικαστική απόφασις ή το ένταλμα προφυλακίσεως, δυνάμει των οποίων κρατούνται, δεν ήθελον κριθή επικίνδυνοι εις την έννομον τάξιν. Οι τυχόντες του ευεργετήματος της προσωρινής απολύσεως, εάν εντός δεκαετίας υποπέσωσιν εις νέον αδίκημα και καταδικασθώσιν εις ποινήν ανωτέραν των 3 μηνών, εκτίουν αθροιστικώς, μετά την λήξιν της επιβληθησομένης ποινής, και ολόκληρον την ανασταλείσαν, οι δε υπόδικοι, διωκόμενοι εκ νέου δια το αδίκημα, ούτινος ανεστάλη η δίωξις, εκτίουν αθροιστικώς την επιβληθησομένην ποινήν. 