Προεδρικό Διάταγμα 1992/317Τροποποίηση και συμπλήρωση του Α.Ν. 1998/1939 «Περί σημάτων», όπως τροποποιήθηκε μεταγενεστέρως, σε συμμόρφωση προς την Πρώτη Οδηγία του Συμβουλίου της 21ης Δεκεμβρίου 1988, για την προσέγγιση των Νομοθεσιών των Κρατών Μελών περί Σημάτων (89/ 104/ΕΟΚ). ο προεδροσ τησ ελληνικησ δημοκρατιασ Άρθρο 1 Σκοπός του Διατάγματος αυτού είναι η προσαρμογή του Α.Ν. 1998/ 1939 «Περί Σημάτων» όπως τροποποιήθηκε με τις διατάξεις των Ν. 3205/55, Ν. 164/75, Ν. 1380/83, Ν. 1934/91, Ν. 1961/91 και ισχύει σήμερα, προς τις διατάξεις της πρώτης Οδηγίας 89/104/ΕΟΚ της 21ης Δεκεμβρίου 1988 για την προσέγγιση των νομοθεσιών των Κρατών Μελών περί σημάτων (ΕΕL 40/11.2.1989). Άρθρο 2 Το άρθρο 1 του Α.Ν. 1998/1939 «Περί Σημάτων» αντικαθίσταται ως εξής: Άρθρο 1 Σημεία ουσιαστικά του σήματος. 1.θεωρείται σήμα κάθε σημείο επιδεκτικό γραφικής παράστασης ικανό να διακρίνει τα προϊόντα ή τις υπηρεσίες μιας επιχείρησης, από εκείνα άλλων επιχειρήσεων. Μπορούν να αποτελέσουν σήμα ιδίως, οι λέξεις, τα ονόματα προσώπων, τα ψευδώνυμα, οι απεικονίσεις, τα σχέδια, τα γράμματα, οι αριθμοί, οι ήχοι συμπεριλαμβανομένων των μουσικών φράσεων, το σχήμα του προϊόντος ή της συσκευασίας του. 2.Ως σήμα θεωρείται και ο τίτλος εφημερίδας ή περιοδικού. 3.Ο τρόπος κατάθεσης και ελέγχου των ηχητικών σημάτων θα καθορισθεί με αποφάσεις του Υπουργού Εμπορίου. Άρθρο 3 Το άρθρο 3 του Α.Ν. 1998/1939 «Περί Σημάτων» αντικαθίσταται ως εξής: Άρθρο 3 Απόλυτοι λόγοι απαραδέκτου. 1. Δεν καταχωρούνται ως σήματα σημεία τα οποία: α) δεν μπορούν να αποτελέσουν σήμα σύμφωνα με το άρθρο 1 του Νόμου αυτού, β) στερούνται διακριτικού χαρακτήρα, γ) συνίστανται αποκλειστικά από σημεία ή ενδείξεις που μπορούν να χρησιμεύσουν στις συναλλαγές για την δήλωση του είδους, της ποιότητας, των ιδιοτήτων, της ποσότητας, του προορισμού, της αξίας, της γεωγραφικής προέλευσης ή του χρόνου παραγωγής του προϊόντος ή παροχής της υπηρεσίας ή άλλων χαρακτηριστικών του προϊόντος ή της υπηρεσίας, δ) συνίστανται αποκλειστικά από σημεία ή ενδείξεις τα οποία έχουν καταστεί συνήθη στην καθομιλουμένη ή στη θεμιτή και παγία πρακτική των συναλλαγών, ε) συνίστανται αποκλειστικά από το σχήμα που επιβάλλεται από την φύση του προϊόντος ή είναι απαραίτητο για την επίτευξη ενός τεχνικού αποτελέσματος, ή προσδίδει ουσιαστική αξία στο προϊόν, στ) αντίκενται στη δημόσια τάξη ή στα χρηστά ήθη, ζ) θα μπορούσαν να παραπλανήσουν το κοινό, ιδίως ως προς την φύση, την ποιότητα ή την γεωγραφική προέλευση του προϊόντος ή της υπηρεσίας. 2.Δεν καταχωρούνται επίσης ως σήματα: 1)η σημαία, τα εμβλήματα, τα σύμβολα, οι θυρεοί και τα σημεία του Ελληνικού Κράτους και των λοιπών Κρατών, που αναφέρονται στο άρθρο ότρις της Σύμβασης των Παρισίων για την προστασία της Βιομηχανικής Ιδιοκτησίας (Ν. 213/75) η οποία εφεξής καλείται «Σύμβαση των Παρισίων» και με τις προϋποθέσεις του άρθρου αυτού, καθώς και τα σημεία μεγάλης συμβολικής σημασίας και ιδίως τα θρησκευτικά σύμβολα, 2)τα σημεία των οποίων η κατάθεση έγινε κακόπιστα. 3.Κατά παρέκκλιση των διατάξεων των εδαφίων β γ και δ της παραγρ. 1 του παρόντος άρθρου, σημείο γίνεται δεκτό για καταχώρηση, εφ όσον μέχρι την τελευταία συζήτηση για την παραδοχή του, απέκτησε διακριτικό χαρακτήρα λόγω της χρήσης του. Άρθρο 4 Μετά το άρθρο 3 του Αναγκαστικού Νόμου 1998/1939 «Περί Σημάτων» όπως αντικαθίσταται με το παρόν, προστίθεται νέο άρθρο 3α που έχει ως εξής: Άρθρο 3α Σχετικοί λόγοι απαραδέκου. 1.Σημείο δεν γίνεται δεκτό για καταχώρηση: 1)εάν ταυτίζεται με προγενέστερο σήμα και τα προϊόντα ή οι υπηρεσίες για τα οποία το σήμα έχει δηλωθεί ταυτίζονται με εκείνα για τα οποία προστατεύεται το προγενέστερο σήμα, 2)εάν, λόγω ταυτότητας ή της ομοιότητας με το προγενέστερο σήμα και της ταυτότητας ή της ομοιότητας των προϊόντων ή υπηρεσιών που τα δύο σήματα διακρίνουν, υπάρχει κίνδυνος σύγχυσης του κοινού, ο οποίος περιλαμβάνει και τον κίνδυνο συσχέτισης του με το προγενέστερο σήμα, 3)εάν ταυτίζεται ή ομοιάζει με προγενέστερο σήμα και προορίζεται να καταχωρηθεί για προϊόντα ή υπηρεσίες που δεν ομοιάζουν με εκείνες για τις οποίες έχει καταχωρηθεί το προγενέστερο σήμα, εφόσον τούτο έχει αποκτήσει φήμη και η χρησιμοποίηση του μεγατενέστερου σήματατος θα προσπόριζε σε αυτό, χωρίς εύλογη αιτία, αθέμιτο όφελος από τον διακριτικό χαρακτήρα ή την φήμη του προγενέστερου σήματος, ή θα έβλαπτε τον διακριτικό χαρακτήρα ή την φήμη αυτού. 2.Ως «προγενέστερα σήματα» κατά την έννοια της παραγρ. 1 του παρόντος άρθρου νοούνται: 1)τα σήματα τα οποία είχαν κατατεθεί πριν από την ημερομηνία κατάθεσης της δήλωσης του σήματος, αφού ληφθούν υπόψη τα τυχόν προβληθέντα δικαιώματα προτεραιότητας αυτών, 2)οι προγενέστερες δηλώσεις σημάτων με την επιφύλαξη της καραχώρησής τους, 3)τα σήματα τα οποία κατά την ημερομηνία κατάθεσης της δήλωσης του σήματος ή ενδεχομένως κατά την ημερομηνία προτεραιότητας οπ προβάλλεται προς υποστήριξη αυτής, είναι «παγκοίνως γνωστά» κατά την έννοια του άρθρου 6δις της Σύμβασης των Παρισίων. 3.Σημείο δεν γίνεται δεκτό προς καταχώρηση: 1)αν προσκρούει σε δικαιώματα μη καταχωρημένου σήματος ή άλλου διακριτικού σημείου ή γνωρίσματος που χρησιμοποιείται στις συναλλαγές, τα οποία παρέχουν στον δικαιούχο το δικαίωμα να απαγορεύει την χρήση μεταγενέστερου σήματος και με την προϋπόθεση ότι τα δικαιώματα αυτά έχουν αποκτηθεί πριν από την ημερομηνία κατάθεσης του εν λόγω σημείου, αφού ληφθούν υπόψη τα τυχόν προβαλλόμενα δικαιώματα προτεραιότητας, 2)αν προσκρούει σε προγενέστερο δικαίωμα προσωπικότητας άλλου ή σε προγενέστερο δικαίωμα πνευματικής ή βιομηχανικής ιδιοκτησίας πέραν αυτών που ρυθμίζονται από τον παρόντα Νόμο, 3)αν ταυτίζεται με σήμα, που έχει καταχωρηθεί και χρησιμοποιείται στο εξωτερικό, κατά την στιγμή της κατάθεσης, δυνάμενο να δημιουργήσει σύγχυση και με την προϋπόθεση ότι η δήλωση έγινε κακόπιστα από τον αιτούντα. Άρθρο 5 Το άρθρο 15 του Α.Ν. 1998/39 «Περί Σημάτων» αντικαθίσταται ως εξής: Άρθρο 15 1.Το σήμα διαγράφεται, ολικά ή μερικά, με αμετάκλητη απόφαση της Διοικητικής Επιτροπής Σημάτων, στις εξής περιπτώσεις: 1)αν καραχωρήθηκε κατά παράβαση των διατάξεων των άρθρων 3 και 3α του παρόντος Νόμου, 2)αν σε διάστημα πέντε ετών από την καταχώρηση του σήματος, ο δικαιούχος δεν κάνει ουσιαστική χρήση αυτού για τα προϊόντα ή τις υπηρεσίες για τις οποίες έχει καταχωρηθεί, ή αν διακόψει την χρήση του σήματος για πέντε συνεχή έτη, 3)αν, συνεπεία της συμπεριφοράς ή αδράνειας του δικαιούχου, το σήμα έχει καταστεί κοινόχρηστο ή συνήθης εμπορική ονομασία του προϊόντος ή της υπηρεσίας για το οποίο έχει καταχωρηθεί, 4)αν, λόγω της χρήσης του σήματος από τον δικαιούχο ή με την συγκατάθεση αυτού για τα προϊόντα ή τις υπηρεσίες για τα οποία τούτο έχει καταχωρηθεί, ενδέχεται να παραπλανηθεί το κοινό ιδίως ως προς την φύση, την ποιότητα ή την γεωγραφική προέλευση των προϊόντων ή των υπηρεσιών. 2.Το σήμα δεν διαγράφεται: 1)αν, παρά την ύπαρξη προγενέστερου αντιθέτου σήματος, συντρέχουν λόγοι διαγραφής αυτού, λόγω μη χρήσης, κατά την παράγραφο 1 εδαφ. β του παρόντος άρθρου, 2)αν ο δικαιούχος προγενέστερου σήματος ή άλλου δικαιώματος που παρέχει στον δικαιούχο του το δικαίωμα να απαγορεύει την χρήση μεταγενέστερου σήματος, ανέχθηκε εν γνώσει του την χρήση μεταγενέστερου σήματος για περίοδο πέντε συνεχών ετών, εκτός αν η κατάθεση του μεταγενέστερου σήματος έγινε με κακή πίστη. 3.Κατά παρέκκλιση των διατάξεων του εδαφ. β της παραγρ. 1 του παρόντος άρθρου, το σήμα δεν διαγράφεται: 1)αν ο δικαιούχος του σήματος αποδείξει ότι η μη χρήση αυτού οφείλεται σε εύλογη αιτία, 2)αν ο δικαιούχος του σήματος, στο διάστημα που μεσολαβεί μεταξύ της λήξης της πενταετίας μη χρήσης αυτού και της υποβολής της αίτησης διαγραφής, προέβη σε έναρξη ή επανάληψη της ουσιαστικής χρήσης αυτού. Πάντως η έναρξη ή επανάληψη της χρήσης εντός περιόδου τριών μηνών πριν από την υποβολή της αίτησης διαγραφής, η οποία δεν αρχίζει να τρέχει νωρίτερα από την συμπλήρωση της συνεχούς πενταετίας μη χρήσης, δεν λαμβάνεται υπόψη, αν οι προπαρασκευαστικές ενέργειες για την έναρξη ή την επανάληψη της χρήσης, έλαβαν χώρα αφού ο δικαιούχος έλαβε γνώση του γεγονότος ότι είναι πιθανή η υποβολή αίτησης διαγραφής. 4.Για τους σκοπούς του άρθρου αυτού ως χρήση θεωρείται επίσης: α) η χρήση του σήματος που γίνεται με διαφορετικά στοιχεία τα οποία όμως δεν μεταβάλλουν τον διακριτικό χαρακτήρα αυτού, 1)η επίθεση του σήματος σε προϊόντα ή στη συσκευασία τους στην Ελλάδα με προορισμό αποκλειστικά την εξαγωγή, 2)η χρήση του σήματος με την συγκατάθεση του δικαιούχου καθώς και η χρήση συλλογικού σήματος απο δικαιούμενα προς τούτο πρόσωπα. 5.Η αίτηση για διαγραφή υποβάλλεται από κάθε φυσικό ή νομικό πρόσωπο που δικαιολογεί έννομο συμφέρον ως και κάθε εμπορικό, βιομηχανικό ή επαγγελματικό επιμελητήριο. Στις περιπτώσεις του άρθρου 3α του παρόντος Νόμου η αίτηση διαγραφής υποβάλλεται μόνο από αυτόν που δικαιολογεί έννομο συμφέρον. 6.Αν οι λόγοι διαγραφής του σήματος αφορούν μέρος μόνο των προϊόντων ή των υπηρεσιών για τα οποία τούτο έχει καταχωρηθεί, η διαγραφή περιορίζεται μόνο στα συγκεκριμένα προϊόντα ή στις υπηρεσίες. 7.Η αίτηση διαγραφής υποβάλλεται εντός προθεσμίας πέντε ετών που αρχίζει από την ημερομηνία έκδοσης του δελτίου εμπορικής και βιομηχανικής ιδιοκτησίας στο οποίο έχει δημοσιευθεί περίλψη της απόφασης που έκανε δεκτό το σήμα, εκτός αν αυτό έχει κατατεθεί κακόπιστα. Στην περίπτωση του εδαφίου γ της παρ. 1 του παρόντος άρθρου, η αίτηση διαγραφής δεν μπορεί να υποβληθεί πριν από την πάροδο εικοσαετίας από την κατάθεση του σήματος. 8.Τα αποτελέσματα της απόφασης για διαγραφή του σήματος αρχίζουν όταν αυτή καταστεί αμετάκλητη και δεν χωρεί ούτε αγωγή για αποζημίωση, ούτε έγκληση για τον πριν απ αυτόν χρόνο. 9.Όταν διαταχθεί η διαγραφή του σήματος σημειώνεται από τον αρμόδιο τμηματάρχη η διαγραφή και ο αριθμός της απόφασης στην έκθεση του κατά το άρθρο 2 παραγρ. 3 του Ν. 3205/55 ειδικού βιβλίου». Άρθρο 6 Το άρθρο 16 του Αναγκαστικού Νόμου 1998/39 «Περί σημάτων» αντικαθίσταται ως εξής: Άρθρο 16 Δικαιώματα που παρέχει το σήμα. 1.Η καταχώρηση του σήματος παρέχει στον δικαιούχο το αποκλειστικό δικαίωμα της χρήσης αυτού, ιδίως δε το δικαίωμα να επιθέτει αυτό στα προϊόντα ή εμπορεύματα τα οποία προορίζεται να διακρίνει, να χαρακτηρίζει τις υπηρεσίες τις οποίες παρέχει, να επιθέτει αυτό στα περικαλύμματα και στις συσκευασίες των εμπορευμάτων, στο χαρτί αλληλογραφίας, στα τιμολόγια, στους τιμοκαταλόγους, στις αγγελίες, στις κάθε είδους διαφημίσεις ως και σε κάθε άλλο έντυπο υλικό, ηλεκτρονικό ή οπτικοακουστικό μέσο. Σαν χρήση του σήματος νοείται και κάθε ενέργεια που αναφέρεται στο άρθρο 15 παραγρ. 4 του παρόντος Νόμου. 2.Ο δικαιούχος δικαιούται να απαγορεύει σε κάθε τρίτο να χρησιμοποιεί στις συναλλαγές χωρίς την συγκατάθεση του: 1)σημείο που ταυτίζεται με το σήμα για προϊόντα ή υπηρεσίες που ταυτίζονται με εκείνες τις οποίες το σήμα διακρίνει, 2)σημείο που λόγω της ταυτότητας ή της ομοιότητας του με το σήμα και της ταυτότητας ή της ομοιότητας των προϊόντων ή των υπηρεσιών τα οποία το σήμα και το σημείο διακρίνουν, δημιουργεί κίνδυνο σύγχυσης του κοινού, ο οποίος περιλαμβάνει και τον κίνδυνο συσχέτισης του σημείου με το σήμα, 3)σημείο που ταυτίζεται ή ομοιάζει με το σήμα και προορίζεται να διακρίνει προϊόντα ή υπηρεσίες που δεν ομοιάζουν με εκείνα για τα οποία έχει καταχωρηθεί το σήμα, εφόσον το σήμα έχει αποκτήσει φήμη στην Ελλάδα και η χρησιμοποίηση του σημείου θα προσπόριζε στο σημείο αυτό, χωρίς εύλογη αιτία, αθέμιτο όφελος από το διακριτικό χαρακτήρα ή την φήμη του σήματος ή θα έβλαπτε τον διακριτικό χαρακτήρα ή την φήμη αυτού. Άρθρο 7 Το άρθρο 18 του Αναγκαστικού Νόμου 1998/39 «Περί σημάτων» αντικαθίσταται ως εξής: Άρθρο 18 Περιορισμός προστασίας. 1.Το δικαίωμα που παρέχει το σήμα στον δικαιούχο του, δεν παρεμποδίζει τρίτους να χρησιμοποιούν στις συναλλαγές το όνομα, την επωνυμία και την διεύθυνση τους ως και ενδείξεις σχετικές με το είδος, την ποιότητα, την ποσότητα, τον προορισμό, την αξία, την γεωγραφική προέλευση, το χρόνο παραγωγής του προϊόντος ή της παροχής της υπηρεσίας, ή άλλα χαρακτηριστικά τους, καθώς και το ίδιο το σήμα, αν τούτο είναι αναγκαίο προκειμένου να δηλωθεί ο προορισμός προϊόντος ή υπηρεσίας, ιδίως δε όταν πρόκειται για εξαρτήματα ή ανταλλακτικά. Η χρήση αυτή πρέπει να γίνεται σύμφωνα με τα χρηστά συναλλακτικά ήθη που ισχύουν στη βιομηχανία ή στο εμπόριο και πάντως όχι με μορφή σήματος. 2.Το δικαίωμα που παρέχει το σήμα δεν παρεμποδίζει τρίτους να χρησιμοποιούν στις συναλλαγές ένα προγενέστερο δικαίωμα τοπικής ισχύος, αν το δικαίωμα αυτό ασκείται στα εδαφικά όρια, στα οποία αναγνωρίζεται. 3.Το δικαίωμα που παρέχει το σήμα δεν επιτρέπει στον δικαιούχο του να απαγορεύει την χρήση του σήματος για προϊόντα που έχουν διαθέτει με το σήμα αυτό στο εμπόριο μέσα στην Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα από τον ίδιο τον δικαιούχο ή με την συγκατάθεση του. Το προηγούμενο εδάφιο δεν εφαρμόζεται, αν ο δικαιούχος έχει εύλογη αιτία να αντιταχθεί στην μεταγενέστερη εμπορική εκμετάλλευση των προϊόντων, ιδίως όταν η κατάσταση των προϊόντων μεταβάλλεται ή αλλοιώνεται μετά την διάθεση τους στο εμπόριο. Άρθρο 8 1.Μετά την παραγρ. 1 του άρθρου 16 του Ν. 3205/1955 προστίθενται οι παράγραφοι Ια και 1β που έχουν ως εξής: Άρθρο 16. Παραχώρηση αδείας χρήσης. Ια. Οι άδειες χρήσης του σήματος μπορεί να παραχωρηθούν για το σύνολο ή μέρος των προϊόντων ή υπηρεσιών για τις οποίες έχει καταχωρηθεί και για το σύνολο ή τμήμα του ελληνικού εδάφους, μπορεί δε να είναι αποκλειστικές ή μη αποκλειστικές. 1β.Ο δικαιούχος του σήματος μπορεί να επικαλεσθεί τα δικαιώματα που παρέχει το σήμα αυτό κατά του έχοντος λάβει άδεια παράλληλης κατάθεσης ή χρήσης, σύμφωνα με την παραγρ. 1 του παρόντος άρθρου, εφόσον αυτός παραβιάζει διάταξη της σύμβασης με την οποία χορηγήθηκε η άδεια, όσον αφορά ιδίως την διάρκεια της, την μορφή με την οποία μπορεί να χρησιμοποιηθεί το σήμα, την φύση των προϊόντων ή των υπηρεσιών για τις οποίες έχει παραχωρηθεί η άδεια, το έδαφος στα όρια του οποίου επιτρέπεται η επίθεση του σήματος, ή την ποιότητα των προϊόντων που ο αδειούχος κατασκευάζει ή των υπηρεσιών που παρέχει. Άρθρο 9 1.Μετά την παράγραφο 2 του άρθρου 17 του Ν. 3205/1955 προστίθεται νέα παράγραφος 2α, που έχει ως εξής: Άρθρο 17. Συλλογικά σήματα. , 2α) Κατά παρέκκλιση της διάταξης του άρθρου 3 παραγρ. 1 στοιχείο γ του παρόντος Νόμου, το συλλογικό σήμα μπορεί να συνίσταται από σημεία ή ενδείξεις που μπορούν να χρησιμεύσουν στο εμπόριο για τον προσδιορισμό της γεωγραφικής προέλευσης των προϊόντων ή των υπηρεσιών. Το σήμα αυτό δεν επιτρέπει στο δικαιούχο να απαγορεύει σε τρίτους την εμπορική χρήση τέτοιων σημείων ή ενδείξεων, εφόσον αυτοί τα χρησιμοποιούν σύμφωνα με τα χρηστά συναλλακτικά ήθη του εμπορίου και της βιομηχανίας. Το σήμα αυτό δεν επιτρέπεται να αντιταχθεί κατά τρίτου, ο οποίος βάσει άλλων διατάξεων επιτρέπεται να χρησιμοποιεί γεωγραφική ονομασία. Άρθρο 10 1.Τα σήματα υπηρεσιών διέπονται από την γενική νομοθεσία «Περί Σημάτων». 2.Η αποδοχή των σημάτων υπηρεσιών που έχουν ήδη χρησιμοποιηθεί στην πράξη μέχρι της ενάρξεως ισχύος του παρόντος Διατάγματος θα γίνεται με βάση την προβαλλόμενη προτεραιότητα χρήσης αυτών και σε περίπτωση αμφισβήτησης αυτής από τρίτο, που έχει έννομο συμφέρον, με βάση την αποδεικνυόμενη χρήση. 3.Δηλώσεις σημάτων που έχουν κατατεθεί πριν από την έναρξη ισχύος του παρόντος Π, Δ/τος, κρίνονται ως προς τις προϋποθέσεις παραδεκτού σύμφωνα με το προϊσχύσαν δίκαιο. Άρθρο 11 Ταξινόμηση Υπηρεσιών Οι Υπηρεσίες ταξινομούνται σε 8 κλάσεις, επόμενες κατ αριθμό των κλάσεων ταξινομήσεως εμπορευμάτων και προϊόντων του άρθρου 9 του Β.Δ. της 20/27.12.1939 (ΦΕΚ Α 553), ως ακολούθως: Κλάση 35 Διαφήμιση, διαχείριση εμπορικών υποθέσεων, διοίκηση εμπορικών επιχειρήσεων, εργασίες γραφείου. Κλάση 36 Ασφάλειες, οικονομικές υποθέσεις, νομισματικές υποθέσεις, υποθέσεις που αφορούν τα ακίνητα. Κλάση 37 Κατασκευές, επισκευές, υπηρεσίες εγκατάστασης. Κλάση 38 Τηλεπικοινωνίες. Κλάση 39 Μεταφορές, συσκευασία και αποθήκευση εμπορευμάτων, οργάνωση ταξειδίων. Κλάση 40. Επεξεργασία υλικών. Κλάση 41 Εκπαίδευση, επιμόρφωση, ψυχαγωγία, αθλητικές και πολιτιστικές δραστηριότητες. Κλάση 42 Εστίαση (διατροφή), προσωρινή κατάλυση, ιατρικές φροντίδες, υγιεινή και ομορφιά, κτηνιατρικές και αγροτικές υπηρεσίες, νομικές υπηρεσίες, επιστημονική και βιομηχανική έρευνα, προγραμματισμός για ηλεκτρονικούς υπολογιστές, υπηρεσίες που δεν ταξινομούνται σε άλλη κλάση. Άρθρο 12 Η ισχύς των διατάξεων του παρόντος Προεδρικού Διατάγματος αρχίζει από της δημοσιεύσεως του στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως. Στον Υπουργό Εμπορίου αναθέτουμε τη δημοσίευση και εκτέλεση του παρόντος Προεδρικού Διατάγματος. Αθήνα, 23 Σεπτεμβρίου 1992 Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ κωνσταντινοσ καραμανλησ ΟΙ υπουργοι υφυπ. εθν. οικονομιασ υπουργοσ εμποριου ΚΩΝ. ΔΟΥΣΗΣ Ι. ΠΑΛΑΙΟΚΡΑΣΣΑΣ ΠΡΑΞΕΙΣ ΥΠΟΥΡΓΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ (6) Πράξη 125 της 23 Σεπτεμβρίου; 1992 Παραχώρηση, δωρεάν, κατά κυριότητα, νομή και κατοχή, τμήματος του αριθ. Β.Κ. 1500 ακινήτου του Δημοσίου, που βρίσκεται στην Αθήνα και επί της οδού Ρηγίλλης, στο Ίδρυμα «ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΚΑΙ ΕΛΙΖΑΣ ΓΟΥΛΑΝΔΡΗ», για την ανέγερση κτιρίου και λειτουργία Μουσείου Σύγχρονη Τέχνης. ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ Έχοντας υπόψη: 1.Τις διατάξεις του άρθρου 5 του Ν. 1331/49, σύμφωνα με τις οποίες μπορεί να παραχωρούνται, με απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου, δωρεάν ή με τίμημα, ακίνητα του Δημοσίου σε Ιδρύματα και Οργανισμούς ή Σωματεία Κοινής Ωφελείας, για εκπλήρωση των ειδικών σκοπών τους. 2.Την αριθ. 1079784/5781/0010/22.9.1992 εισήγηση του Πρωθυπουργού, ο οποίος αναπληρώνει τον Υπουργό Οικονομικών, για παραχώρηση, δωρεάν, κατά κυριότητα, νομή και κατοχή, τμήματος του Β.Κ. 1500 ακινήτου του Δημοσίου στο Ίδρυμα «ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΚΑΙ ΕΛΙΖΑΣ ΓΟΥΛΑΝΔΡΗ», για την ανέγερση και λειτουργία Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης 3.Τα στοιχεία του σχετικού φακέλου, αποφασίζει: 1.Την παραχώρηση, δωρεάν, κατά κυριότητα, νομή και κατοχή, τμήματος του αριθ. Β.Κ. 1500 ακινήτου του Δημοσίου εμβαδού 10.830 μ2, που βρίσκεται στην Αθήνα και επί της οδού Ρηγίλλης, όπως ειδικότερα εμφανίζεται στο από 5.8.1992 τοπογραφικό διάγραμμα του Υπουργείου Οικονομικών, με στοιχεία Α-Β-Γ-Δ-Ε-Ζ-Η-θ-Ι-Κ-Λ-Μ-Ν-Α, στο Ίδρυμα «ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΚΑΙ ΕΛΙΖΑΣ ΓΟΥΛΑΝΔΡΗ», με αποκλειστικό σκοπό την ανέγερση σ αυτό κτιρίου για την λειτουργία Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης και σχετικών παρεμφερών πολιτιστικών δραστηριοτήτων. Η κατά τα άνω παραχώρηση του ακινήτου του Δημοσίου γίνεται με τους κατωτέρω όρους: 1)Το παραχωρούμενο ακίνητο θα είναι αναπαλλοτρίωτο και θα χρησιμοποιηθεί αποκλειστικά με μόνο για την ανέγερση και λειτουργία επ αυτού «Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης» από το Ίδρυμα «ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΚΑΙ ΕΛΙΖΑΣ ΓΟΥΛΑΝΔΡΗ». 2)Απαγορεύεται κάθε μεταβολή της χρήσεως του εν λόγω ακινήτου του Δημοσίου, που δεν συνδέεται αποκλειστικά με την λειτουργία του ανωτέρω Μουσείου. 3)Η ανέγερση του κτιρίου θα γίνει με βάση μελέτη και σχέδια που θα εκπονηθούν από το Αρχιτεκτονικό Γραφείο του Ι.Μ.ΡΕΙ στη Νέα Υόρκη σε συνεργασία με τους Έλληνες Αρχιτέκτονες Ιάσωνα Ρίζο και Ανδρέα Βουρέκα -Πεταλά. 4)Η ανέγερση του κτιρίου, ο εξοπλισμός, η λειτουργία, η διαχείριση, η κατασκευή και συντήρηση των πέριξ αυτού χώρων θα γίνεται με ευθύνη και δαπάνες του Ιδρύματος το οποίο θα εξασφαλίζει δαπάνες του και την έκθεση αξιόλογων έργων Ελλήνων και Ξένων καλλιτεχνών. 5)Η ανέγερση και η έναρξη λειτουργίας του Μουσείου θα ολοκληρωθεί μέσα σε μία πενταετία από την έκδοση της σχετικής οικοδομικής άδειας. 6)Το Μουσείο Σύγκρονης Τέχνης, σύμφωνα με τα στοιχεία του φακέλλου, θα κτιστεί στο οικοδομικό τετράγωνο που περικλείεται από τις λεωφόρους Βασ. Σοφίας, Βασ. Κωνσταντίνου και τις οδούς Ρηγίλλης και Ριζάρη. 7)Η κάλυψη του οικοπέδου δεν θα υπερβαίνει το 50%. Το ύφος του κτιρίου θα είναι μικρότερο των 15μ. σύμφωνα με τις ισχύουσες Πολεοδομικές διατάξεις, οι δε αναγκαίες παρεκκλίσεις θα ρυθμιστούν διοικητικά και νομοθετικά, όπου τούτο απαιτείται, μέσα σε έξι μήνες από την ημέρα δημοσίευσης της Πράξης αυτής στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως. 8)Το συνολικό εμβαδά του κτιρίου θα ανέρχεται σε 13.200 μ2. 9)Για να ελεχιστοποιηθεί ο υπέρ του εδάφους όγκος του κτιρίου προς δημιουργία πάρκου θα κτισθούν τρία (3) υπόγεια τα οποία θα δύνανται να καλύπτουν όλο το οικόπεδο. 10)Στην περίπτωση που τα υπόγεια του κτιρίου εκταθούν πέραν του περιγράμματος του κυρίως κτιρίου, θα υπάρχει πρόβλεψη ώστε να μπορεί να τοποθετηθεί χώμα ικανού βάθους για φύτευση μεγάλων δένδρων. 11)Στο υπόγειο θα δημιουργηθεί χώρος στάθμευσης αυτοκινήτων μόνο για το προσωπικό του Μουσείου. 12)Στις προσόψεις του κτιρίου θα δημιουργηθούν είσοδοι και έξοδοι αυτοκίνητων εν εσοχή και παράλληλα με την οδό Ρηγίλλης και τη Λεωφόρο Βασ. Σοφίας υπό μορφή παραδρόμου, για την προσπέλαση αυτοκινήτων προς το Μουσείο. 13)Στα πεζοδρόμια του Μουσείου θα απαγορεύεται η στάθμευση αυτοκινήτων ώστε να είναι δυνατή η απρόσκοπτη είσοδος στην περιοχή επιβιβάσεως και αποβιβάσεως των επισκεπτών. 14)Το κτιριολογικό πρόγραμμα του Μουσείου περιλαμβάνει ειδικότερα τους εξής χώρους:1. Είσοδος, φουαγέ 500 μ2 2.Καθιστικό 500 μ2 3.Κυρία Έκθεση 4.000 μ2 4.Μόνιμη Έκθεση Ελλήνων Καλλιτεχνών 1.000 μ2 5.Προσωρινές Εκθέσεις 800 μ2 6.Προσωρινές Εκθέσεις για Έλληνες Καλλιτέχνες 800 μ2 7.Μελλοντικός Εκθεσιακός Χώρος 3.000 μ2 (Ιδιωτικές Συλλογές) 8.Αίθουσα διαλέξεων για 350 άτομα 350 μ2 9.Βιβλιοθήκη 50 μ2 10.Αίθουσα Συνεδριάσεων 50 μ2 11.Καφετέρια 100 μ2 12.Κατάστημα 50 μ2 13.Γραφεία 200 μ2 ι. Γραφεία 5x20 1002 ιι. Γραμματεία 502 iii. Βοηθητικοί χώροι 502 14.Αρχεία 50 μ2 15.Φωτογραφικό Εργαστήριο 50 μ2 16.Εργαστήριο Συντήρησης Έργων 50 μ2 17.θησαυροφυλάκιο .100 μ2 18.Βοηθητικοί Χώροι 60 μ2 19.Ασφάλεια 20 μ2 20.Αποδυτήρια Προσωπικού 30 μ2 21.Χώρος Συνεργείου Συντήρησης του κτιρίου 20 μ2 22.Μηχανοστάσιο 320 μ2 23.Χώρος Στάθμευσης για το Προσωπικό 600 μ2 2.Η μη τήρηση οιουδήποτε των ανωτέρω όρων συνεπάγεται την αυτοδίκαιη ανάκληση της παραχώρησης, οπότε το ακίνητο με τα κτίσματα και τις εγκαταστάσεις, που τυχόν θα έχουν ήδη γίνει, θα περιέρχονται αυτοδικαίως και χωρίς άλλη διατύπωση στην κυριότητα του Ελληνικού Δημοσίου, το οποίο δεν υποχρεούται να καταβάλει οποιαδήποτε αποζημίωση γι αυτά στο Ίδρυμα ή σε οποιονδήποτε άλλον. Η ισχύς αυτής της Πράξης αρχίζει από τη δημοσίευση της στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως. Η Πράξη αυτή να δημοσιευθεί στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως. Ο Πρόεδρος Ο Αντιπρόεδρος Τα Μέλη Ο Γραμματέας του Υπουργικού Συμβουλίου ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ Κ. ΒΟΛΟΥΔΑΚΗΣ (7) Πράξη 126 της 23 Σεπτεμβρίου 1992 Παραχώρηση του αριθ. Β.Κ. 3806 δημοσίου κτήματος του αγροκτήματος «ΚΟΤΖΑ-ΟΡΜΑΝ» περιοχής Ευλάλου Ν. Ξάνθης στο Εθνικό Ίδρυμα Υποδοχής και Αποκατάστασης Παλιννοστούντων Ομογενών Ελλήνων (Ε.Ι.Υ.Α.Π.Ο.Ε.). ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ Έχοντας υπόψη: ι α. Τις διατάξεις του άρθρου 6 του Ν. 994/1979 «Περί ρυθμίσεως θεμάτων και διαθέσεως των αποστραγγισθειαών γαιών ελών Λυσιμαχίας και Τριχωνίδας και άλλων τινών διατάξεων». 1)Την αριθ. 134531/10.9.1992 εισήγηση του Υπουργού Γεωργίας, για παραχώρηση του Β.Κ. 3806 δημοσίου κτήματος, έκτασης 1.175,359 τ.μ. του αγροκτήματος «ΚΟΤΖΑ-ΟΡΜΑΝ» περιοχής Ευλάλου Ν. Ξάνθης, στο Εθνικό Ίδρυμα Υποδοχής και Αποκατάστασης Παλιννοστούντων Ομογενών Ελλήνων (Ε.Ι.Υ.Α.Π.Ο.Ε.), για την εφαρμογή στεγαστικού προγράμματος στέγασης των Παλιννοστούντων Ομογενών Ελλήνων, αποφασίζει: Την παραχώρηση δωρεάν, κατά πλήρη κυριότητα, νομή και κατοχή του Β.Κ. 3806 δημοσίου κτήματος, έκτασης 1.175,359 τ.μ. του αγροκτήματος «ΚΟΤΖΑ-ΟΡΜΑΝ», περιοχής Ευλάλου Ν. Ξάνθης, στο Εθνικό Ίδρυμα Υποδοχής και Αποκατάστασης Παλιννοστούντων Ομογενών Ελλήνων (Ε.Ι.Υ.Α.Π.Ο.Ε.), για την εφαρμογή στεγαστικού προγράμματος στέγασης των Παλιννοστούντων Ομογενών Ελλήνων. Ο εντοπισμός των ανωτέρω εκτάσεων θα γίνει σε συνεργασία με τη Δ/ νση Γεωργίας και το Γραφείο Τοπογραφικής Ν. Ξάνθης. Αυτή η απόφαση τελεί υπό τον όρο της ανάκλησης σε περίπτωση που δεν πραγματοποιηθεί ή αλλάξει ο σκοπός για τον οποίο παραχωρείται η έκταση. Η ισχύς αυτής της πράξης αρχίζει από τη δημοσίευση της στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως. Η Πράξη αυτή να δημοσιευθεί στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως. Ο Πρόεδρος Ο Αντιπρόεδρος Τα Μέλη Ο Γραμματέας του Υπουργικού Συμβουλίου ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ Κ. ΒΟΛΟΥΔΑΚΗΣ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ (8) Κατάργηση της 55/1973 Κανονιστικής Διατάξεως «Περί διοικήσεως και διαχειρίσεως του Ιερού Προσκυνήματος Αγίας Φωτεινής Κορίνθου», της Ιεράς Μητροπόλεως Κορίνθου ΙΕΡΑ ΣΥΝΟΔΟΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ Η Διαρκής Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος έχουσα υπ όψει: 1.Τας διατάξεις των άρθρων 1, παραγρ. 4 και 59 του Ν.590/1977 «Περί του Καταστατικού Χάρτου της Εκκλησίας της Ελλάδος. 2.Την υπ αριθμ. 55/1973 Κανονιστικήν Διάταξιν «Περί διοικήσεως και διαχειρίσεως του Ιερού Προσκυνήματος Αγ. Φωτεινής Κορίνθου» της Ιεράς Μητροπόλεως Κορίνθου (ΦΕΚ 297/τ. Α724.10.1973). 3.Την υπ αριθμ. 935/25.7.1992 πρότασιν του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Κορίνθου Παντελεήμονος. 4.Την από 26.8.1992 Απόφασιν Αυτής, αποφασίζει: 1.Την από της δημοσιεύσεως της παρούσης κατάργησιν της υπ αριθμ. 55/1973 Κανονιστικής Διατάξεως «Περί διοικήσεως και διαχειρίσεως του Ιερού Προσκυνήματος Αγίας Φωτεινής Κορίνθου», της Ιεράς Μητροπόλεως Κορίνθου (ΦΕΚ/297/τ.Α/24.10.1973). 2.Την υπαγωγήν του Παρεκκλησίου Αγίας Φωτεινής και απάσης της κινητής και ακινήτου περιουσίας αυτού εις το Νομικόν Πρόσωπον της Ιεράς Μητροπόλεως Κορίνθου. 3.Η παρούσα να δημοσιευθή εις την Εφημερίδα της Κυβερνήσεως και το περιοδικόν «ΕΚΚΛΗΣΙΑ». Ο Αθηνών, ΣΕΡΑΦΕΙΜ, Πρόεδρος Ο Πατρών Νικόδημος Ο Υδρας, Σπετσών και Αιγίνης Ιερόθεος Ο Λευκάδος και Ιθάκης Νικηφόρος Ο Γόρτυνος και Μεγαλοπόλεως Θεόφιλος Ο Καισαριανής, Βύρωνος και Υμηττού Γεώργιος Ο Μεσογαίας και Λαυρεωτικής Αγαθόνικος Ο Χίου, Ψαρών και Οινουσσών Διονύσιος Ο Νικοπόλεως και Πρεβέζης Μελέτιος Ο Ιερισσού, Αγ. Όρους και Αρδαμερίου Νικόδημος Ο Σερρών και Νιγρίτης Μάξιμος Ο Μηθύμνης Χρυσόστομος Ο Ελευθερουπόλεως Ευδόκιμος