1. ΝΟΜΟΣ 5257 της 3/11 Αυγ. 1931 Περί κυρώσεως της συμβάσεως Βέρνης της 9 Σεπτ. 1886 δια την προστασίαν των φιλολογικών και καλλιτεχνικών έργων, της αναθεωρηθείσης εν Βερολίνω και Ρώμη την 13 Νοεμ. 1908 και 2 Ιουν. 1928. Άρθρον μόνον.-Κυρούται και έχει πλήρη ισχύν η σύμβασις της Βέρνης της 9 Σεπτ. 1886 δια την προστασίαν των φιλολογικών και καλλιτεχνικών έργων, η αναθεωρηθείσα και υπογραφείσα εν Βερολίνω την 13 Νοεμ. 1908 και εν Ρώμη την 2 Ιουν. 1928 μεταξύ Ελλάδος και Αγγλίας, Αυστρίας, Βελγίου, Βουλγαρίας, Βραζιλίας, Γαλλίας, Γερμανίας, Δανίας, Ελβετίας, Εσθονίας, Ιαπωνίας, Ισπανίας, Ιταλίας, Λουξεμβούργου, Μαρόκου, Μονακό, Νορβηγίας, Ολλανδίας, Ουγγαρίας Πολωνίας, Πορτογαλλίας, Ρουμανίας, Σουηδίας, Συρίας και Μεγάλου Λιβάνου, Τσεχοσλοβακίας, Τύνιδος και Φινλανδίας, ης το κείμενον εν πρωτοτύπω και μεταφράσει έπεται. Ο παρών Νόμος ψηφισθείς υπό της Βουλής και της Γερουσίας και παρ’ Ημών σήμερον εκδοθείς δημοσιευθήτω δια της Εφημερίδος της Κυβερνήσεως και εκτελεσθήτω ως Νόμος του Κράτους. ΣΥΜΒΑΣΙΣ ΤΗΣ ΒΕΡΝΗΣ δια την προστασίαν των φιλολογικών και καλλιτεχνικών έργων της 9 Σεπτ. 1886, αναθεωρηθείσα εν Βερολίνω την 13 Νοεμ. 1908 και εν Ρώμη την 2 Ιουν. 1928. Άρθρ.7.-1.Η δια της παρούσης συμβάσεως παρεχομένη προστασία εκτείνεται κατά την διάρκειαν της ζωής του συγγραφέως και πεντήκοντα έτη μετά τον θάνατον αυτού. 2.Εν η περιπτώσει όμως η διάρκεια αύτη δεν ήθελε γίνει δεκτή ομοιομόρφως παρά πάντων των μελών της ενώσεως, αύτη καθορίζεται υπό του Νόμου του τόπου, ένθα επικαλείταί τις την προστασίαν και θα δύναται να υπερβαίνη την διάρκειαν την οριζομένην εν τω τόπω, εν ω το πρώτον ενεφανίσθη το έργον. Συνεπώς αι συμβαλλόμεναι χώραι δεν θα υποχρεούνται να εφαρμόζωσι την διάταξιν της προηγουμένης παραγράφου ει μη εφ’ όσον συμβιβάζεται προς το εσωτερικόν αυτών δίκαιον. 3.Δια τα φωτογραφικά και τα δι’ αναλόγων προς την φωτογραφίαν μέσων επιτυγχανόμενα έργα, δια τα μετά θάνατον ευρεθέντα και δια τα ανώνυμα ή υπό ψευδώνυμον έργα η διάρκεια της προστασίας καθορίζεται υπό του Νόμου της χώρας, ένθα επικαλείται τις την εν λόγω προστασίαν, χωρίς εν τούτοις αύτη να είναι μακροτέρα της ωρισμένης εν τη χώρα, εν η το πρώτον ενεφανίσθη εις την δημοσιότητα το έργον. Άρθρ.7 δις.-1.Η διάρκεια του συγγραφικού δικαιώματος, ανήκοντος από κοινού εις πλείονας συνεργάτας ενός έργου, υπολογίζεται από του θανάτου του τελευταίου επιζήσαντος συνεργάτου. 2.Οι υπήκοοι των κρατών, άτινα παρέχουσι διάρκειαν προστασίας κατωτέραν εκείνης, ην προβλέπει η προηγουμένη παράγραφος, δεν δύνανται να επικαλεσθώσι παρά των άλλων κρατών της ενώσεως προστασίαν μείζονος διαρκείας. 3.Εν ουδεμιά περιπτώσει η διάρκεια προστασίας δύναται να εκπνεύση προ του θανάτου του τελευταίου επιζήσαντος των συγγραφέων. Άρθρ.8.-Οι συγγραφείς έργων ανεκδότων ή εκδοθέντων το πρώτον εις τι των κρατών της ενώσεως, υπήκοοι δε κράτους τινός εκ των αποτελούντων την ένωσιν, απολαύουσιν εις τα λοιπά κράτη της ενώσεως καθ’ όλην την διάρκειαν του δικαιώματος, όπερ έχουσιν επί του πρωτοτύπου έργου των, του αποκλειστικού δικαιώματος όπως μεταφράζωσιν ή επιτρέπωσιν εις τρίτους την μετάφρασιν των έργων των. 7.Ε.β.1 Διεθνείς Συμβάσεις Προστασίας Φιλολογικών και Καλλιτεχνικών΄Εργων Άρθρον 9. 1.Αι επιφυλλίδες (μυθιστορημάτων), μικρά διηγήματα και άλλα έργα είτε φιλολογικού είτε επιστημονικού είτε καλλιτεχνικού περιεχομένου, δημοσιευόμενα εις εφημερίδας ή περιοδικάς συλλογάς έν τινι των κρατών της ενώσεως, δεν δύνανται να αναδημοσιευθώσιν εις τα λοιπά κράτη, ει μη τη συγκαταθέσει του συγγραφέως. 2.Τα άρθρα οικονομικών, πολιτικών ή θρησκευτικών συζητήσεων δύνανται να αναδημοσιευθώσιν υπό του τύπου, εκτός εάν η αναδημοσίευσις δεσμεύεται δια ρητής επιφυλάξεως, Οπωσδήποτε δέον να εμφαίνηται η πηγή προελεύσεως, η κύρωσις δε της υποχρεώσεως ταύτης καθορίζεται υπό της νομοθεσίας του κράτους, εν ω ζητείται η προστασία. 3.Η προστασία της παρούσης συμβάσεως δεν εφαρμόζεται επί των νέων της ημέρας ή επί των διαφόρων γεγονότων, των εχόντων χαρακτήρα δημοσιογραφικών καθαρώς πληροφοριών. Άρθρον 10. Ως προς την άδειαν του αναδημοσιεύειν θεμιτώς περικοπάς εκ φιλολογικών ή καλλιτεχνικών έργων εις δημοσιεύματα προωρισμένα δια την εκπαίδευσιν ή έχοντα επιστημονικόν χαρακτήρα ή εις χρηστομαθείας, διατηρείται εν ισχύι η νομοθεσία των κρατών της ενώσεως και αι ιδιαίτεραι εν ισχύι ή συνομολογηθησόμεναι μεταξύ αυτών συμφωνίαι. Άρθρον 11. 1.Αι διατάξεις της παρούσης συμβάσεως εφαρμόζονται επί της δημοσία παραστάσεως των δραματικών έργων ή μελοδραμάτων και εκτελέσεως δημοσία μουσικών έργων, αδιαφόρως αν τα έργα ταύτα εδημοσιεύθησαν ή όχι. 2.Οι συγγραφείς δραματικών έργων ή μελοδραμάτων προστατεύονται κατά την διάρκειαν του προς μετάφρασιν αποκλειστικού δικαιώματος κατά της δημοσία παραστάσεως των έργων αυτών εν μεταφράσει μη παρ’ αυτών εγκριθείση. 3.Δεν υποχρεούνται οι συγγραφείς όπως τύχωσι της προστασίας του παρόντος άρθρου να απαγορεύσωσι ρητώς κατά την δημοσίευσιν των έργων των την δημοσία παράστασιν ή εκτέλεσιν αυτών. Άρθρον 11 δις 1.Οι συγγραφείς φιλολογικών και καλλιτεχνικών έργων απολαύουσιν του αποκλειστικού δικαιώματος όπως επιτρέπωσιν την δια του ραδιοφώνου εις το κοινόν μετάδοσιν των έργων των. 2.Επαφίεται εις την νομοθεσίαν εκάστης των χωρών της ενώσεως να ορίση τους όρους, υφ’ ους θα ασκήται το εν τη προηγουμένη παραγράφω αναφερόμενον δικαίωμα, της ισχύος αυτών περιοριζομένης εν τη χώρα, υφ’ ης διετυπώθησαν. Εν ουδεμιά όμως περιπτώσει θα δύνανται να θίγωσι το ηθικόν δικαίωμα του συγγραφέως ουδ’ εκείνο του να επιτυγχάνη δικαίαν τινά αμοιβήν, οριζομένην εν περιπτώσει μη φιλικής συμφωνίας, υπό της αρμοδίας αρχής. Άρθρον 12. Μεταξύ των παρανόμων αναπαραγωγών, εφ’ ων εφαρμόζεται η παρούσα σύμβασις, ιδιαιτέρως περιλαμβάνονται οι έμμεσοι άνευ αδείας σφετερισμοί έργου φιλολογικού ή καλλιτεχνικού, οίον διασκευαί, τροποποιήσεις μουσικών έργων, μετατροπαί μυθιστορήματος, διηγήματος ή ποιήματος εις θεατρικόν έργον και τανάπαλιν κλπ. οσάκις αύται δεν είνε ει μη αναπαραγωγή του έργου τούτου εν τη αυτή ή ετέρα μορφή μετά μεταβολών, προσθηκών ή αφαιρέσεων επουσιωδών, δεν παρουσιάζουσι δε τον χαρακτήρα νέου πρωτοτύπου έργου. Άρθρον 13. 1.Οι μουσικοί συνθέται έχουσι το αποκλειστικόν δικαίωμα όπως επιτρέπωσι α΄)την προσαρμογήν των έργων αυτών εις μουσικά όργανα προς μηχανικήν αναπαραγωγήν αυτών, β΄)την δημοσία εκτέλεσιν των αυτών έργων δια των οργάνων τούτων. 2.Επιφυλάξεις και όροι, σχετικοί προς την εφαρμογήν του άρθρου τούτου, δύνανται δια διατυπωθώσι παρά της εσωτερικής νομοθεσίας εκάστης χώρας αναφορικώς προς ταύτην .  αλλά πάσα επιφύλαξις και όρος τοιαύτης φύσεως θα έχη ενέργειαν περιοριζομένην εν τη επιβαλούση αυτόν χώρα. 3.Η διάταξις της παραγράφου 1 δεν έχει αναδρομικήν ισχύν, και συνεπώς δεν εφαρμόζεται εν χώρα τινί της ενώσεως επί των νομίμως εν τη χώρα ταύτη προσαρμοσθέντων έργων εις τα μηχανικά όργανα πριν ή τεθή εν ισχύι η εν Βερολίνω υπογραφείσα την 13 Νοεμβρίου 1908 σύμβασις και, εάν πρόκειται περί χώρας, ήτις προσεχώρησεν εις την ένωσιν κατά την προθεσμίαν ταύτην ή θα προσεχώρει ενδεχομένως εν τω μέλλοντι προ της ημερομηνίας της προσχωρήσεως. 4.Αι επί τη βάσει των παραγράφων 2 και 3 του παρόντος άρθρου γενόμεναι προσαρμογαί και εισαχθείσαι άνευ αδείας των ενδιαφερομένων μερών εις χώραν, εν η δεν ήθελον είσθαι επιτετραμμέναι, υπόκεινται εις κατάσχεσιν. Άρθρον 14. 1.Οι συγγραφείς έργων φιλολογικών, επιστημονικών ή καλιτεχνικών έχουσι το αποκλειστικόν δικαίωμα όπως επιτρέπωσι την αναπαραγωγήν, την διασκευήν και την δημοσία παράστασιν των έργων αυτών δια του κινηματογράφου. 2.Προστατεύονται ως έργα φιλολογικά ή καλλιτεχνικά αι κινηματογραφικαί παραγωγαί οσάκις ο συγγραφεύς ήθελε δώσει εις το έργον πρωτότυπον χαρακτήρα. Ελλείποντος του χαρακτήρος τούτου, το κινηματογραφικόν έργον απολαύει της προστασίας των φωτογραφικών έργων. 3.Άνευ βλάβης των δικαιωμάτων του Συγγραφέως του αναπαραγομένου ή διασκευαζομένου έργου, το κινηματογραφικόν τοιούτον προστατεύεται ως έργον πρωτότυπον. 4.Αι ανωτέρω διατάξεις εφαρμόζονται εις την αναπαράστασιν ή παραγωγήν την επιτυγχανομένην δια παντός αναλόγου προς τον κινηματογράφον μέσου. Άρθρ.1.-Τα κράτη, εις τα οποία εφαρμόζεται η παρούσα σύμβασις ενούνται εις διεθνή ένωσιν δια την προστασίαν των δικαιωμάτων των συγγραφέων επί των φιλολογικών και καλλιτεχνικών έργων αυτών. Άρθρον 15. 1.Όπως οι δια της παρούσης συμβάσεως προστατευόμενοι συγγραφείς θεωρούνται, μέχρις αποδείξεως του εναντίου, τοιούτοι και γίνονται συνεπώς δεκτοί ενώπιον των δικαστηρίων των διαφόρων χωρών της ενώσεως προς ενάσκησιν του δικαιώματος της διώξεως κατά των τυποκλόπων, αρκεί να αναφέρηται το όνομα αυτών επί του έργου κατά τον ειθισμένον τρόπον. 2.Δια τα ανώνυμα ή υπό ψευδώνυμον έργα ο εκδότης, ούτινος το όνομα αναφέρεται επί του έργου, έχει την εξουσία να διαφυλάττη τα εις τον συγγραφέα ανήκοντα δικαιώματα χωρίς να είνε υπόχρεος εις απόδειξιν, θεωρείται ως εκδοχεύς του ανωνύμου ή υπό ψευδώνυμον συγγραφέως. Σελ. 299 Διεθνείς Συμβάσεις Προστασίας Φιλολογικών και Καλλιτεχνικών΄Εργων 7.Ε.β.1 Άρθρον 16. 1.Παν παραπεποιημένον έργον δύναται να κατασχεθή υπό των αρμοδίων αρχών της ενώσεως, εν οις το πρωτότυπον έργον δικαιούται νομίμου προστασίας. 2.Εις τα κράτη ταύτα η κατάσχεσις δύναται επίσης να εφαρμόζηται επί των αναπαραγωγών των προερχομένων εκ χώρας, εν η το έργον δεν προστατεύεται ή έπαυσε να προστατεύηται. 3.Η κατάσχεσις ενεργείται συμφώνως προς την εσωτερικήν νομοθεσίαν εκάστης χώρας. Άρθρον 17. Αι διατάξεις της παρούσης συμβάσεως δεν δύνανται κατ’ ουδέν να περιορίσωσι το ανήκον τη κυβερνήσει εκάστης χώρας της ενώσεως δικαίωμα όπως επιτρέπη, επιτηρή, απαγορεύη δια νομοθετικών ή αστυνομικών μέτρων την κυκλοφορίαν, την παράστασιν, την έκθεσιν παντός έργου, εφ’ ου η αρμοδία αρχή ήθελεν ασκεί τοιούτον δικαίωμα. Άρθρον 18. 1.Η παρούσα σύμβασις εφαρμόζεται εφ’ όλων των έργων, άτινα κατά την στιγμήν της ενάρξεως της ισχύος αυτής δεν έχουσιν έτι περιέλθει εις κοινήν χρήσιν εν τη χώρα της παραγωγής των δια της παρελεύσεως της διαρκείας της προστασίας. 2.Ουχ ήττον, εάν έργόν τι δια της παρελεύσεως της διαρκείας της αναγνωρισθείσης αυτώ προηγουμένης προστασίας, περιήλθεν εις κοινήν χρήσιν εν τη χώρα, εν η ζητείται η προστασία, το έργον τούτο δεν θέλει προστατευθή εκ νέου. 3.Η αρχή αύτη θα εφαρμόζεται συμφώνως προς διατάξεις περιεχομένας εν ειδικαίς συμβάσεσιν, εν ισχύι ή συνομολογηθησομένας προς τούτο μεταξύ κρατών της ενώσεως. Ελλείψει παρομοίων διατάξεων, τα διάφορα κράτη θέλουσι κανονίσει έκαστον, εφ’ όσον το αφορά, τους σχετικούς προς την εφαρμογήν ταύτην τρόπους. 4.Αι ανωτέρω διατάξεις εφαρμόζονται ωσαύτως εν περιπτώσει νέων προσχωρήσεων εις την ένωσιν και εν η περιπτώσει η προστασία ήθελεν επεκταθή κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 7 ή δι’ αφέσεως των επιφυλάξεων. Άρθρον 19. Αι διατάξεις της παρούσης συμβάσεως δεν εμποδίζουσι την διεκδίκησιν της εφαρμογής ευρυτέρων διατάξεων, αίτινες ήθελον θεσπισθή υπό της νομοθεσίας κράτους τινός της ενώσεως υπέρ των ξένων εν γένει. Άρθρον 20. Αι κυβερνήσεις των κρατών της ενώσεως επιφυλάσσουσιν εαυταίς το δικαίωμα, όπως συνάψωσιν ιδιαιτέρως μεταξύ αυτών συμφωνίας, εφ’ όσον αι συμφωνίαι αύται ήθελον παρέχει εις τους συγγραφείς δικαιώματα ευρύτερα των υπό της ενώσεως παρεχομένων ή ήθελον περιέχει ετέρας διατάξεις μη αντιτιθεμένας τη παρούση συμβάσει. Αι διατάξεις των εν ισχύι συμφωνιών, αίτινες ανταποκρίνονται προς τους προρηθέντας όρους, θέλουσι παραμείνει εν ισχύι. Σελ. 300 Άρθρον 21. 1.Διατηρείται το συσταθέν διεθνές γραφείον υπό την επωνυμίαν «γραφείον της διεθνούς ενώσεως προς προστασίαν των φιλολογικών και καλλιεχνικών έργων». 2.Το γραφείον τούτο τίθεται υπό την υψηλήν προστασίαν της κυβερνήσεως του ελβετικού ομοσπόνδου κράτους, ήτις κανονίζει τον οργανισμόν και επιβλέπει την λειτουργίαν αυτού. 3.Η επίσημος γλώσσα του γραφείου είναι η γαλλική. Άρθρον 22. 1.Το διεθνές γραφείον συγκεντροί πληροφορίας οιασδήποτε φύσεως, σχετικάς προς την προστασίαν των δικαιωμάτων των συγγραφέων και καλλιτεχνών επί των φιλολογικών και καλλιτεχνικών έργων αυτών. Τας ταξινομεί και τας δημοσιεύει, προβαίνει εις μελέτας γενικής ωφελείας ενδιαφερούσας την ένωσιν και εκδίδει, τη βοηθεία των εις την διάθεσιν αυτού τιθεμένων υπό των διαφόρων αρχών εγγράφων, περιοδικών γαλλιστί περί των αφορώντων εις τον σκοπόν της ενώσεως ζητημάτων. Αι κυβερνήσεις των κρατών της ενώσεως επιφυλάσσουσιν εαυταίς το δικαίωμα όπως εκ συμφώνου επιτρέψωσιν εις το γραφείον την δημοσίευσιν βιβλίου εις μίαν ή πλειοτέρας άλλας γλώσσας εν η περιπτώσει η ανάγκη αύτη ήθελε καταστή αισθητή. 2.Το διεθνές γραφείον πρέπει να ευρίσκηται πάντοτε εις την διάθεσιν των μελών της ενώσεως όπως παρέχη αυτοίς επί των σχετικών προς την προστασίαν των φιλολογικών και καλλιτεχνικών έργων ζητημάτων τας ειδικάς πληροφορίας, ων ήθελον έχει ανάγκην. 3.Ο διευθυντής του διεθνούς γραφείου συντάσσει ετησίαν έκθεσιν περί της διαχειρίσεως αυτού κοινοποιουμένη προς πάντα τα μέλη της ενώσεως. Άρθρον 23. 1.Αι δαπάναι του γραφείου της διεθνούς ενώσεως καταβάλλονται από κοινού υπό των συμβαλλομένων κρατών. Μέχρι νεωτέρας αποφάσεως δεν θα δύνανται να υπερβώσι το ποσόν των εξήκοντα χιλιάδων ελβετικών φράγκων ετησίως. Το ποσόν τούτο δύναται να αυξηθή εν ανάγκη δι’ απλής αποφάσεως μιας των εν τω άρθρω 24 προβλεπομένων συνδιασκέψεων. 2.Προς καθορισμόν του αναλογούντος εκάστω των κρατών μέρους, εκ του ολικού τούτου ποσού των εξόδων, τα συμβαλλόμενα κράτη και τα εις την ένωσιν μεταγενεστέρως προσχωρούντα διαιρούνται εις εξ τάξεις, ων εκάστη συνεισφέρει κατ’ αναλογίαν ωρισμένου αριθμού μονάδων, ήτοι α΄  τάξις      25     μονάδας β΄     ΄΄        20          ΄΄ γ΄     ΄΄        15          ΄΄ δ΄     ΄΄        10          ΄΄ ε΄     ΄΄          5          ΄΄ στ΄   ΄΄          3          ΄΄ 3.Οι συντελεσταί ούτοι πολλαπλασιάζονται δια του αριθμού των κρατών εκάστης τάξεως και το ποσόν των ούτω επιτυγχανομένων γινομένων αποτελεί τον αριθμόν των μονάδων, δι’ ων θέλει διαιρεθή η ολική δαπάνη. Το πηλίκον δίδει το ποσόν της μονάδος της δαπάνης. 4.Έκαστον κράτος θέλει δηλώσει κατά τον χρόνον της προσχωρήσεως, αυτού εν τίνι των προρρηθεισών τάξεων ζητεί να ταχθή .  δύναται όμως και μεταγενεστέρως, εάν επιθυμή, να δηλώση να ταχθή εν άλλη τινί τάξει. 7.Ε.β.1 Διεθνείς Συμβάσεις Προστασίας Φιλολογικών και Καλλιτεχνικών΄Εργων 5.Η ελβετική διοίκησις προετοιμάζει τον προϋπολογισμόν του γραφείου και επιτηρεί τας δαπάνας αυτού, προβαίνει εις τας αναγκαίας προκαταβολάς και καταρτίζει τον ετήσιον προϋπολογισμόν, όστις κοινοποιείται προς πάσας τας λοιπάς κυβερνήσεις. Άρθρον 24. 1.Η παρούσα σύμβασις δύναται να υποβληθή εις αναθεωρήσεις προς τον σκοπόν της εισαγωγής βελτιώσεων συντελουσών εις την τελειοποίησιν της λειτουργίας της ενώσεως. 2.Τα τοιαύτης φύσεως ζητήματα ως και τα ενδιαφέροντα υπό άλλας επόψεις την ανάπτυξιν της ενώσεως εξετάζονται εις τας συνδιασκέψεις, αίτινες θέλουσι συγκληθή διαδοχικώς εις τα κράτη της ενώσεως υπό των πληρεξουσίων των ειρημένων κρατών. Η διοίκησις της χώρας, εν η μέλλει να εδρεύση η συνδιάσκεψις, προετοιμάζει, τη συνδρομή του διεθνούς γραφείου, τας εργασίας ταύτης. Ο διευθυντής του γραφείου παρευρίσκεται εις τας συνεδρίας των συνδιασκέψεων και λαμβάνει μέρος εις τας συζητήσεις χωρίς δικαίωμα ψήφου. 3.Ουδεμία μεταβολή εις την παρούσαν σύμβασιν ισχύει δια την ένωσιν, ει μη κατόπιν της ομοφώνου συγκαταθέσεως των αποτελούντων αυτήν κρατών. Άρθρ.2.-Οι όροι «έργα φιλολογικά και καλλιτεχνικά» περιλαμβάνουσι παν προϊόν φιλολογικόν, επιστημονικόν και καλλιτεχνικόν υφ’ οιονδήποτε τύπον και αν παρουσιάζεται .  ως τα βιβλία, φυλλάδια και άλλα δημοσιεύματα .  τας διαλέξεις, προσφωνήσεις, κηρύγματα και άλλα παρομοίας φύσεως έργα .  τα δραματικά ή μουσικοδραματικά, χορογραφικά έργα και τας μιμικάς παραστάσεις, των οποίων η σκηνοθεσία ορίζεται γραπτώς, ή άλλως πως, τας μουσικάς συνθέσεις μετά ή άνευ λέξεων .  τα έργα ιχνογραφίας, ζωγραφικής, αρχιτεκτονικής, γλυπτικής, σχεδιογραφίας και λιθογραφίας .  τας εικονογραφίας, τους γεωγραφικούς χάρτας .  τα σχέδια, σχεδιογράμματα και παραστατικά έργα τα αναφερόμενα εις την γεωγραφίαν, την τυπογραφίαν, την αρχιτεκτονικήν και τας επιστήμας. 2.Προτατεύονται ως έργα πρωτότυπα χωρίς να θιγούν τα δικαιώματα του συγγραφέως επί του πρωτοτύπου, αι μεταφράσεις, αι διασκευαί, μουσικαί διασκευαί και λοιπαί διεσκευασμέναι αναπαραγωγαί φιλολογικών ή καλλιτεχνικών έργων ως και αι συλλογαί διαφόρων έργων. 3.Τα κράτη της ενώσεως οφείλουσι να εξασφαλίσωσι την προστασίαν των ως άνω έργων. 4.Τα έργα τέχνης εν εφαρμογή εν τη Βιομηχανία προστατεύονται εφ’ όσον το επιτρέπει η εσωτερική νομοθεσία εκάστου κράτους. Άρθρον 25. 1.Τα ξένα προς την ένωσιν κράτη, τα ασφαλίζοντα την νόμιμον προστασίαν των αποτελούντων τα αντικείμενα της παρούσης συμβάσεως δικαιωμάτων δύνανται να προσχωρήσωσιν εις ταύτην τη αιτήσει αυτών. 2.Η προσχώρησις αύτη θέλει κοινοποιηθή εγγράφως προς την κυβέρνησιν της ελβετικής ομοσπονδίας και δια ταύτης προς πάσας τας λοιπάς. 3.Θα συνεπάγηται αυτοδικαίως προσχώρησιν εις πάσας τας διατάξεις και παραδοχήν πάντων των δια της παρούσης συμβάσεως οριζομένων πλεονεκτημάτων και θα επιφέρη τας συνεπείας της ένα μήνα μετά την αποστολήν της κοινοποιήσεως της γενομένης υπό της κυβερνήσεως του ελβετικού ομοσπόνδου κράτους εις τα λοιπά κράτη τα αποτελούντα την ένωσιν, εκτός εάν ωρίσθη προθεσμία μεταγενεστέρα υπό του προσχωρούντος κράτους. Ουχ ήττον θα δύναται να περιέχη τον προσδιορισμόν (υπόδειξιν), τον οποίον το προσχωρούν κράτος εννοεί να υποκαταστήση προσωρινώς τουλάχιστον, εις το άρθρον 8 καθόσον αφορά εις τας μεταφράσεις, τας διατάξεις του άρθρου 5 της συμβάσεως της ενώσεως του 1868, αναθεωρηθείσης εν Παρισίοις τω 1896, δεδομένου ότι αι διατάξεις αύται αποβλέπουσι μόνον εις την μετάφρασιν εις μίαν ή πλείονας του κράτους γλώσσας. Άρθρον 26. 1.Έκαστον των κρατών της ενώσεως δύναται πάντοτε να κοινοποιή εγγράφως εις την Κυβέρνησιν της ελβετικής ομοσπονδίας περί της εφαρμογής της παρούσης συμβάσεως εις πάσας ή τινας των αποικιών του προτεκτοράτων, εντολοδόχων εδαφών ή παντός ετέρου εδάφους ευρισκομένου υπό την  επικυριαρχίαν, επιδεσποτείαν ή εξουσίαν του, οπότε η σύμβασις θα εφαρμόζεται επί των εν τω κοινοποιουμένω εγγράφω διαλαμβανομένων εδαφών, άλλως η σύμβασις δεν θεωρείται εφαρμοζομένη εις τα εδάφη ταύτα. 2.Έκαστον των κρατών της ενώσεως δύναται πάντοτε να κοινοποιήση εγγράφως εις την Κυβέρνησιν του ελβετικού ομοσπόνδου κράτους περί του μη εφαρμοσίμου της πάσης συμβάσεως εις πάντα ή τινα των εδαφών των προβλεπομένων εν τω κοινοποιουμένω εγγράφω της προηγουμένης παραγράφου, η δε σύμβασις θα παύση εφαρμοζομένη εις τα οριζόμενα εν αυτώ εδάφη δώδεκα μήνας μετά την υπό της Κυβερνήσεως του Ελβετικού ομοσπόνδου κράτους λήψιν του κοινοποιητηρίου εγγράφου. 3.Αι γινόμεναι εν τη κυβερνήσει του ελβετικού ομοσπόνδου κράτους ανακοινώσεις κατά τας διατάξεις των παραγράφων 1 και 2 του παρόντος άρθρου θέλουσιν ανακοινωθή υπ’ αυτής εις πάσας τας χώρας αποτελούσας την ένωσιν. Άρθον 27. 1.Η παρούσα σύμβασις θέλει αντικαταστήσει εν ταις μεταξύ των κρατών της ενώσεως σχέσεσι την σύμβασιν της Βέρνης της 9 Σεπτεμβρίου 1886 και τας επακολουθησάσας αναθεωρητικάς ταύτας πράξεις. Αι ειρημέναι πράξεις θέλουσι διατηρήσει την ισχύν και εφαρμογήν των εν ταις μετά των κρατών σχέσεσιν, άτινα δεν ήθελον επικυρώσει την παρούσαν σύμβασιν. 2.Τα υπογράψαντα την παρούσαν σύμβασιν κράτη δύνανται να διατηρήσωσι το δικαίωμα των επιφυλάξεων, ας ήθελον διατυπώσει προηγουμένως, υπό τον όρον να δηλώσωσι τούτο κατά την κατάθεσιν των επικυρώσεων. 3.Όσα των αποτελούντων την ένωσιν κράτη δεν ήθελον υπογράψει την παρούσαν σύμβασιν δύνανται πάντοτε να προσχωρήσωσιν εις ταύτην μεθ’ όλων των ωφελημάτων των υπό των διατάξεων της προηγουμένης παραγράφου παρεχομένων. Άρθρον 28. 1.Η παρούσα σύμβασις θέλει κυρωθή και αι επικυρώσεις θέλουσι κατατεθή εν Ρώμη το βραδύτερον μέχρι της 1 Ιουλίου 1931. 2.Η έναρξις της ισχύος μεταξύ των κρατών της ενώσεως των επικυρωσάντων ταύτην θέλει γίνει μετά ένα μήνα από της επικυρώσεως ταύτης. Ουχ ήττον, εάν προ της προθεσμίας ταύτης επεκυρούτο αύτη υπό έξ τουλάχιστον κρατών της ενώσεως, δια μεν τα κράτη ταύτα ήθελεν ισχύσει ένα μήνα μετά την κατάθεσιν της τελευταίας (έκτης) επικυρώσεως, γνωστοποιηθησομένης υπό της ελβετικής ομοσπονδιακής κυβερνήσεως, δια δε τα λοιπά κράτη της ενώσεως, άτινα θα επεκύρουν ταύτην βραδύτερον, ένα μήνα μετά την γνωστοποίησιν εκάστης των επικυρώσεων τούτων. Σελ. 301 Διεθνείς Συμβάσεις Προστασίας Φιλολογικών και Καλλιτεχνικών΄Εργων 7.Ε.β.1 3.Τα μη μετέχοντα της ενώσεως κράτη δύνανται μέχρι της 1 Αυγούστου 1931 να προσχωρήσωσιν εις την ένωσιν δια προσχωρήσεως είτε εις την εν Βερολίνω υπογραφείσαν την 13 Νοεμβρίου 1908 σύμβασιν είτε εις την παρούσαν. Από δε της 1 Αυγούστου 1931 δεν θα δύνανται να προσχωρήσωσιν, ειμή εις την παρούσαν σύμβασιν. Άρθρον 29. 1.Η παρούσα σύμβασις θέλει παραμείνει εν ισχύι επ’ αόριστον μέχρι της παρελεύσεως έτους από της ημέρας της καταγγελίας αυτής. 2.Η καταγγελία αύτη θα απευθύνεται προς την κυβέρνησιν της ελβετικής ομοσπονδίας. Δεν θα έχη συνέπειαν ειμή δια το καταγγείλαν κράτος, της συμβάσεως διατηρουμένης εν ισχύι δια τα λοιπά κράτη της ενώσεως. Άρθρον 30. 1.Τα κράτη, άτινα θέλουσιν εισαγάγει εις την νομοθεσίαν αυτών την υπό της παραγράφου 1 του άρθρου 7 της παρούσης συμβάσεως προβλεπομένην πεντηκονταετή διάρκειαν προστασίας, θέλουσι γνωρίσει τούτο εις την κυβέρνησιν της ελβετικής ομοσπονδίας δι’ εγγράφου γνωστοποιήσεως, ήτις θέλει κοινοποιηθή αμέσως υπό της κυβερνήσεως ταύτης προς τα λοιπά κράτη της ενώσεως. 2.Τα αυτά θέλουσιν ισχύει και δια τα κράτη, άτινα θέλουσι παραιτηθή των παρ’ αυτών δυνάμει των άρθρων 25 και 27 γενομένων επιφυλάξεων. Εις πίστωσιν των ανωτέρω, οι οικείοι πληρεξούσιοι υπέγραψαν την παρούσαν σύμβασιν.  Εγένετο εν Ρώμη την 2 Ιουνίου 1928 εις έν και μόνον αντίτυπον, όπερ θέλει κατατεθή εν τοις αρχείοις της βασιλικής κυβερνήσεως της Ιταλίας και ούτινος κεκυρωμένον αντίγραφον θέλει παραδοθή δια της διπλωματικής οδού εις τα συμβαλλόμενα κράτη. Έπονται αι υπογραφαί.    Εν Αθήναις τη 28 Μαΐου 1931. Ο της Παιδείας και των θρησκευμάτων υπουργός Σελ. 302 7.Ε.β.1 Διεθνείς Συμβάσεις Προστασίας Φιλολογικών και Καλλιτεχνικών΄Εργων Άρθρ.2.δις.-1.Επιφυλάσσεται εις την εσωτερικήν νομοθεσίαν εκάστου κράτους της ενώσεως το δικαίωμα να αποκλείση, εν μέρει ή εν όλω, της προβλεπομένης υπό του προηγουμένου άρθρου προστασίας τους πολιτικούς λόγους και τους απαγγελλομένους κατά τας δικαστικάς συζητήσεις. 2.Ομοίως επιφυλάσσεται εις την εσωτερικήν νομοθεσίαν εκάστου κράτους το δικαίωμα να ορίζη τους όρους, καθ’ ους δύνανται να αναδημοσιεύωνται υπό του τύπου αι διαλέξεις προσφωνήσεις, κηρύγματα και άλλα έργα παρομοίας φύσεως. Ουχ ήττον ο συγγραφεύς μόνος θα έχη το δικαίωμα να συγκεντρώνη τα ρηθέντα έργα εις συλλογήν. Άρθρ.3.-Η παρούσα σύμβασις εφαρμόζεται επί των φωτογραφικών έργων και των δι’ αναλόγων μέσων επιτυγχανομένων τοιούτων. Τα συμβαλλόμενα κράτη υποχρεούνται να εξασφαλίσωσι την προστασίαν αυτών. Άρθρ.4.-1.Οι συγγραφείς υπήκοοι ενός των κρατών, των αποτελούντων την ένωσιν, απολαύουσιν εις τα λοιπά κράτη, τόσον δια τα ανέκδοτα όσον και δια τα το πρώτον εν τινι των κρατών της ενώσεως δημοσιευόμενα έργα των, των δικαιωμάτων, άτινα οι σχετικοί Νόμοι παρέχουσιν ήδη ή θα παρέχωσιν εις το μέλλον εις τους υπηκόους εκάστου των κρατών τούτων ως και υπό της παρούσης συμβάσεως ειδικώς παρεχομένων. 2.Η απόλαυσις και η εξάσκησις των δικαιωμάτων τούτων εις ουδεμίαν υπόκεινται διατύπωσιν .  παρέχονται δε ανεξαρτήτως της υπάρξεως προστασίας εν τω τόπω ένθα το πρώτον το έργον είδε το φως. Συνεπώς και, πλην των όρων της παρούσης συμβάσεως, η έκτασις της προστασίας και τα ένδικα μέσα, δι’ ων εξασφαλίζεται η ενάσκησις των εν λόγω δικαιωμάτων, κανονίζονται αποκλειστικώς συμφώνως προς την νομοθεσίαν του τόπου ένθα ζητείται η προστασία. Σελ. 297 Διεθνείς Συμβάσεις Προστασίας Φιλολογικών και Καλλιτεχνικών΄Εργων 7.Ε.β.1 7.Ε.α.17 Πνευματική Ιδιοκτησία 3.Θεωρείται ως πατρίς των έργων, των μεν ανεκδότων η πατρίς του συγγραφέως, των δε δημοσιευθέντων ο τόπος ένθα το πρώτον εδημοσιεύθησαν, εάν δε έργον τι εδημοσιεύθη συγχρόνως εις διάφορα κράτη της ενώσεως, εκείνο μεταξύ αυτών, όπερ παρέχει την ολιγώτερον μακράν προστασίαν. Τέλος, εάν το έργον εδημοσιεύθη συγχρόνως εις κράτος μη μέλος της ενώσεως και εις κράτος της ενώσεως, το τελευταίον τούτο λαμβάνεται μόνον υπ’ όψιν. 4.Δια του όρου «δημοσιευθέντα έργα» εννοούνται κατά το πνεύμα της παρούσης συμβάσεως, τα εκδοθέντα (EDITEES). Η παράστασις δραματικού ή μουσικοδραματικού έργου, η έκδοσις καλλιτεχνικού έργου, η κατασκευή έργου αρχιτεκτονικής δεν αποατελούσι δημοσίευσιν. Άρθρ.5.-Οι υπήκοοι ενός των κρατών της ενώσεως, δημοσιεύοντες τα έργα των εις έτερον κράτος της ενώσεως, απολαύουσιν εν τω κράτει τούτω των αυτών δικαιωμάτων, ων και οι υπήκοοί του. Άρθρ.6.-1.Οι συγγραρείς, οι δημοσιεύοντες το πρώτον έργα των εις εν των κρατών της ενώσεως χωρίς να είναι υπήκοοι κράτους αποτελούντος μέλος της ενώσεως, απολαύουσιν εν τη χώρα ταύτη των αυτών ων και οι υπήκοοι τούτου δικαιωμάτων, εις δε τας λοιπάς χώρας της ενώσεως των δια της παρούσης συμβάσεως παρεχομένων δικαιωμάτων. 2.Ουχ ήττον, όταν κράτος τι, μη μετέχον της ενώσεως, δεν προστατεύει επαρκώς τα έργα των συγγραφέων, οίτινές εισιν υπήκοοι κράτους τινός εκ των αποτελούντων την ένωσιν το κράτος τούτο θα δύναται να περιορίση την προστασίαν των έργων, των οποίων οι συγγραφείς είναι, καθ’ ον χρόνον λαμβάνει χώραν η πρώτη δημοσίευσίς των, υπήκοοι της άλλης χώρας και δεν κατοικούσι πραγματικώς εις τι των κρατών της ενώσεως. 3.Ουδείς περιορισμός, υφιστάμενος δυνάμει της προηγουμένης παραγράφου, δύναται να παραβλάψη τα δικαιώματα, τα οποία ο συγγραφεύς θα έχη αποκτήσει επί έργου δημοσιευθέντος έν τινι των κρατών της ενώσεως πριν ή τεθή εν εφαρμογή ο περιορισμός ούτος. 4.Τα κράτη της ενώσεως, άτινα δυνάμει του παρόντος άρθρου θα περιορίσωσι την προστασίαν των δικαιωμάτων των συγγραφέων, δέον να το γνωστοποιήσωσιν εις την κυβέρνησιν της ελβετικής ομοσπονδίας δι’ εγγράφου δηλώσεως, εν η θα σημειούνται αι χώραι, έναντι των οποίων περιορίζεται η προστασία καθώς και οι περιορισμοί εις ους υπόκεινται τα δικαιώματα των συγγραφέων, υπηκόων του κράτους τούτου. Η κυβέρνησις της ελβετικής ομοσπονδίας δέον να ανακοινώση τούτο εις πάντα τα κράτη τα αποτελούντα την ένωσιν. Άρθρ.6 δις.–1.Ανεξαρτήτως των κληρονομικών συγγραφικών δικαιωμάτων ακόμη και μετά την εκχώρησιν των ειρημένων δικαιωμάτων, ο συγγραφεύς διατηρεί το δικαίωμα του ανθίστασθαι κατά παντός μετασχηματισμού, περικοπής ή άλλης τροποποιήσεως του ρηθέντος έργου, άτινα θα έθιγον την τιμήν ή την φήμην του. Σελ. 298. 2.Επαφίεται εις την εσωτερικήν εθνικήν νομοθεσίαν εκάστου κράτους των αποτελούντων την ένωσιν να ορίση τους όρους, υφ’ ους θα γίνεται άσκησις των δικαιωμάτων αυτών. Τα ειδικά μέσα εξασφαλίσεως θα κανονισθώσιν υπό της νομοθεσίας του κράτους, εν ω εζητήθη η προστασία. 