3. ΠΡΟΕΔΡΙΚΟΝ ΔΙΑΤΑΓΜΑ υπ’αριθ.554 της 7/28 Ιουν.1977(ΦΕΚ Α΄ 182) Περί εγκρίσεως του Καταστατικού του Ταμείου Ασφαλίσεως Ασθενείας Προσωπικού των Τραπεζών Πίστεως,της Γενικής Τραπέζης της Ελλάδος και της Τραπέζης Αμέρικαν Εξπρές. Έχοντες υπ’όψει: 1.Tας διατάξεις του άρθρου 5 του Νόμου 271/76 (Φ.Ε.Κ.48/76 τ.Α΄.). 2.Την υπ’ αριθ. Δ3/2861/24.9.76 απόφασιν Πρωθυπουργού και Υπουργού Κοινωνικών Υπηρεσιών (Φ.Ε.Κ. 1192/27.9.τ.Β΄). 3.Την από 10.1.1977 γνώμην του Δ.Σ. του Ταμείου Ασφαλίσεως Ασθενείας Προσωπικού των Τραπεζών Πίστεως, της Γενικής Τραπέζης της Ελλάδος και της Τραπέζης Αμέρικαν Εξπρές. 4.Την υπ’αριθ.337/1977 γνωμοδότησιν του Συμβουλίου της Επικρατείας, προτάσει του επί των Κοινωνικών Υπηρεσιών Υφυπουργού, αποφασίζομεν: Εγκρίνομεν το Καταστατικόν του Ταμείου Ασφαλίσεως Ασθενείας Προσωπικού των Τραπεζών Πίστεως, της Γενικής Τραπέζης της Ελλάδος και της Τραπέζης Αμέρικαν Εξπρές εξ άρθρων 26 έχον ως ακολούθως: KEΦΑΛΑΙΟΝ ΠΡΩΤΟΝ Γενικαί Διατάξεις. Άρθρον 1. ΄Ιδρυσις-Σκοπός. 1.Το δια του Νόμου 271/76 (Φ.Ε.Κ.48/76 τ.Α΄.) συσταθέν ειδικόν Ταμείον υπό την επωνυμίαν «Ταμείον Ασφαλίσεως Ασθενείας Προσωπικού των Τραπεζών Πίστεως, της Γενικής Τραπέζης της Ελλάδος και της Τραπέζης Αμέρικαν Εξπρές» αποτελεί Νομικόν Πρόσωπον Δημοσίου Δικαίου εδρεύει εν Αθήναις και τελεί υπό την εποπτείαν του Κράτους, ασκουμένην υπό του Υπουργείου Κοινωνικών Υπηρεσιών, αποκαλούμενον εν τοις επομένοις χάριν συντομίας «Ταμείον». (Ν. 27176, άρθρ.1 παρ.1). 2.Σκοπός του Ταμείου είναι η ασφάλισις, των εν άρθρω 2 του παρόντος Καταστατικού αναφερομένων προσώπων, ως και των μελών της οικογενείας αυτών, κατά των κινδύνων ασθενείας, ατυχήματος, μητρότητος και θανάτου, δια της χορηγήσεως ιατρικής, φαρμακευτικής, νοσοκομειακής, μαιευτικής, σανατοριακής και προσθέτου περιθάλψεως και τοιαύτης εν αναρρωτηρίω, ασύλω κλπ. κατά τα ειδικώτερον οριζόμενα εν τοις επομένοις άρθροις (Ν. 271/76, άρθρ.1 Π.Δ.276/13-23 Απρ.1982 (ΦΕΚ Α49’). 2.Εις την ιατρικήν περίθαλψιν περιλαμβάνεται η παροχή οδοντιατρικών φροντίδων, συνισταμένων: α)Εις την εξαγωγήν και τοποθέτησιν οδόντων. β)Την θεραπείαν και σφάγισιν προσβεβλημένων οδόντων. γ)Την θεραπείαν και διάνοιξιν αποστημάτων. δ)Την θεραπείαν ουλίτιδων, στοματίτιδων και άλλων ασθενειών του στόματος, των ούλων και των οδόντων. ε)Την απομάκρυνσιν τρυγίας και εν γένει τον καθαρισμόν το οδόντων. Οι ησφαλισμένοι, συνταξιούχοι και τα μέλη οικογενείας τούτων δικαιούνται ωσαύτως εις γενικήν άπαξ του έτους εξέτασιν των οδόντων. Εις τας οδοντιατρικάς φροντίδας περιλαμβάνονται και τα αναγκαιούντα αναισθητικά φάρμακα. Η χρησιμοποίησις χρυσού, πλατίνης ή άλλων πολυτίμων μετάλλων δια την σφράγισιν και τοποθέτησιν οδόντων βαρύνει εξ ολοκλήρου τον ασθενή. στ)Εις την παροχήν ορθοδοντικής περιθάλψεως παρεχομένην κατόπιν εγκρίσεως του ελεγκτού οδοντριάτρου. Το Ταμείον μετέχει εις την σχετικήν δαπάνην μέχρι ποσοστού 60% ταύτης κατόπιν προσφορών δύο τουλάχιστον ορθοδοντικών ιατρών. 3.Η ιατρική περίθαλψις επεκτείνεται και εις την εφαρμογήν ακτινοθεραπειών, τεχνιτών υπεριωδών ακτίνων θεραπειών δια γαλβανικού και παροδικού ρεύματος θερμού αέρος, ηλεκτρολούτρων φωτοθεραπειών, φωτολούτρων και εν γένει πάσης φύσεως μηχανοθεραπειών ή ετέρων ειδικών θεραπειών. Άρθρον 7. Διαδικασία παροχής Περιθάλψεως. 1.Η ιατρική περίθαλψις εις τους ησφαλισμένους Ταμείου παρέχεται: α)Είτε δι’ιατρών θεραπευτών αμειβομένων κατά περίπτωσιν, πράξιν κλπ. ή δια παγίας μηνιαίας αποζημιώσεως. β)Είτε δια της οργανώσεως ιατρείων εν τω Ταμείω. γ)Eίτε δια της καταβολής εις τους ησφαλισμένους του αντιτίμου της δαπάνης δι’εκάστην περίπτωσιν περιθάλψεως των ησφαλισμένων δυναμένων να προσφεύγουν εις ιατρόν της προτιμήσεώς των μεταξύ των νομίμως ασκούντων το επάγγελμα των εν τη περιοχή, εις ην εκτείνεται η ασφάλισις του Ταμείου. Η επιλογή του εφαρμοσθησομένου τρόπου παροχής της ιατρικής περιθάλψεως απόκειται εις την κρίσιν του Δ.Σ. δυναμένου να καθορίζη εκάστοτε διάφορον τρόπον δι’έκαστον είδος περιθάλψεως. Αι λεπτομέρειαι της εφαρμογής του επιλεχθησομένου τρόπου παροχής ιατρικής περιθάλψεως καθορίζονται εκάστοτε δι’αποφάσεως του Δ.Σ. 2.Εάν ο ησφαλισμένος έχη ανάγκην ειδικής θεραπείας παρακλινικής εξετάσεως, νοσοκομειακής περιθάλψεως κλπ. ο ιατρός-θεραπευτής παραπέμπει τον ασθενή εις τον ιατρόν-ελεγκτήν δια τα περαιτέρω. 3.Η αμοιβή των ιατρών θεραπευτών (Γενικής ιατρικής, ειδικοτήτων, οδοντιάτρων κλπ.), η διαδικασία και πάσα αναγκαία λεπτομέρεια εν περιπτώσει εφαρμογής του, υπό των εδαφίων α’ και β’ της παρ. 1 του παρόντος άρθρου, τρόπου περιθάλψεως ως και το αντίτιμον της καταβλητέας δαπάνης, η διαδικασία και τ’απαιτούμενα δικαιολογητικά κλπ., εις τους ησφαλισμένους εν τη περπιπτώσει της εφαρμογής του, υπό του εδαφίου γ’ της αυτής ως άνω παραγ. τρόπου, κανονίζονται εκάστοτε δι’αποφάσεων του Δ.Σ. του Ταμείου, βάσει των κειμένων διατάξεων. 4.Εις επειγούσας περιπτώσεις, ανεξαρτήτως του επιλεγησομένου υπό του Δ.Σ. τρόπου παροχής ιατρικής περιθάλψεως επιτρέπεται όπως η εξέτασις του ασθενούς ενεργήται παρ’οιουδήποτε ιατρού έστω και μη συμβεβλημένου μετά του Ταμείου. Εν τοιαύτη περιπτώσει το Ταμείον καταβάλλει εις τον ασθενή, μετ’έγκρισιν του ιατρού-ελεγκτού βεβαιούντος και το επείγον της περιπτώσεως, ό,τι θα κατέβαλεν εις τον συμβεβλημένον ιατρόν, εφ’ όσον ήθελε ειδοποιηθή σχετικώς το βραδύτερον εντός πέντε (5) ημερών. 5.Απαγορεύεται απολύτως η παρά του ιατρού απαίτησις ή αποδοχή χρηματικής αμοιβής υφ’οιανδήποτε δικαιολογίαν, χορηγουμένης εκ μέρους του ασθενούς ή τρίτου προσώπου υπέρ αυτού, η είσπραξις εξόδων αυτοκινήτου και εν γένει οιασδήποτε αμοιβής εκ μέρους του περιθαλπομένου. (Αντί για τη σελ.768,03(α) Σελ.768,03(β) Τεύχος Η41-Σελ.Ι39 Ταμείο Ασφ.Ασθένειας Προσ/κού Τραπεζών Πίστεως,Γενικής και Αμέρικαν Εξπρές 39.Θ.ε.3 159 Άρθρον 8. Υποχρεώσεις ιατρών. 1.Οι παρεχόντες τας υπηρεσίας των δια λογαριασμόν του Ταμείου ιατροί, υποχρεούνται όπως αποφεύγουν πάσαν ενέργειαν δυναμένην να επιβαρύνη τούτο οικονομικώς άνευ αποχρώντος λόγου. Φάρμακα και λοιπά θεραπευτικά μέσα δέον όπως παρέχωνται εν μέτρω μη υπερβαίνοντα το εκάστοτε αναγκαίον. Κατά την αναγραφήν, ειδικώτερον, φαρμάκων δέον όπως ακολουθούν τους κανόνας της οικονομικής συνταγογραφίας υπό τας εκάστοτε οδηγίας του Ταμείου. 2.Η κατ’οίκον επίσκεψις δέον να πραγματοποιήται εντός του συντομωτέρου δυνατού χρόνου από της κλήσεως. Ο ασθενής δύναται να αξιώση όπως ο ιατρός επισκεφθή τούτον αμέσως κατ’οίκον μόνον εις τας περιπτώσεις καθ’ας εκ της αναβολής επίκειται προφανής κίνδυνος ή χειροτέρευσις της καταστάσεώς του. Επί τούτου δέον να εφιστάται ειδικώς η προσοχή του ιατρού κατά την κλήσιν του.  Η πρώτη επίσκεψις δέον όπως θεωρήται παρά του ιατρού πάντοτε επείγουσα. 3.Εάν κατά την παροχήν ιατρικών φροντίδων ο θεράπων ιατρός κρίνη αναγκαίαν την σύγκλησιν ιατρικού συμβουλίου, δύναται να ζητήση την σύγκλησιν ταύτην παρά του προϊσταμένου της Υγειονομικής υπηρεσίας του ταμείου, όστις αποφασίζει σχετικώς. Το ιατρικόν συμβούλιον συγκροτείται εκ του προϊσταμένου της Υγειονομικής υπηρεσίας, του θεράποντος ιατρού και ενός ιατρού ανεγνωρισμένου επιστημονικού κύρους, υποδεικνυομένου υπό του προϊσταμένου της Υγειονομικής υπηρεσίας ή του ασθενούς ούτινος η αμοιβή ορίζεται δια γενικής αποφάσεως του Διοικητικού Συμβουλίου του Ταμείου. Εις εξαιρετικώς επειγούσας περιπτώσεις μη επιδεχομένας αναβολήν δύναται να συγκαλέση ιατρικόν συμβούλιον ο θεράπων ιατρός μεθ’ενός ιατρού κύρους. Εν τη περιπτώσει ταύτη το Ταμείον καταβάλλει την αμοιβήν του συμβούλου ιατρού μόνον εφ’ όσον ήθελεν ειδοποιηθή σχετικώς εντός τριών εργασίμων ημερών από της συγκλήσεως του Συμβουλίου και εφ’ όσον ήθελεν εγκριθή αύτη εκ των υστέρων παρά του Προϊσταμένου της Υγειονομικής υπηρεσίας. Την σύγκλησιν του Συμβουλίου δύναται να αιτήσηται, κατά τ’ ανωτέρω, παρά του προϊσταμένου της Υγειονομικής υπηρεσίας και ο ασθενής ή τα μέλη της οικογενείας τούτου. Άρθρον 9. Υποχρεώσεις ησφαλισμένων. 1.Πας ησφαλισμένος υποχρεούται να συμμορφούται επακριβώς προς τα δια του παρόντος Καταστατικού οριζόμενα άμα δε και προς τας εις εκτέλεσιν αυτών λαμβανομένας αποφάσεις του Δ.Σ. του Ταμείου. Κατά του μη συμμορφουμένου προς τας ανωτέρω υποχρεώσεις του δύναται να απαγγέληται  Σελ.768.04(β) Τεύχος Η4Ι-Σελ.Ι40 δι’αποφάσεως του Δ.Σ. στέρησις πάσης ασφαλιστικης παροχής επί χρονικόν διάστημα μέχρις 6 μηνών, άμα δε και να καταλογίζηται αυτώ πάσα εκ της παραβάσεώς του οικονομική επιβάρυνσις του Ταμείου. Εν περιπτώσει υποτροπής, η στέρησις αύτη δύναται να επεκταθή επί έν εισέτι εξάμηνον εις περίπτωσιν καθ’ην η καθ’υποτροπήν παράβασις τυγχάνει κατ’εξοχήν σοβαρά. Δύναται όμως το Δ.Σ ν’αναστείλη την περί στερήσεως ασφαλιστικής παροχής απόφασίν του εις βαρείας περιπτώσεις ασθενειών. 2.Ο ασθενής οφείλει να επιτρέπη την είσοδον εις την κατοικίαν αυτού εις τα εντεταλμένα δια τον έλεγχον των ασθενών πρόσωπα προς διαπίστωσιν του είδους και της εκτάσεως ακολουθουμένης θεραπείας κατά πάσαν ώραν της ημέρας, ν’απαντά προθύμως εις τα υπ’αυτών δια τους σκοπούς του Ταμείου τιθέμενα ερωτήματα και να δέχεται την υπό των ιατρών εξέτασίν του. 3.Εις εξαιρετικάς περιπτώσεις δύναται ο ησφαλισμένος να καταφύγη προς εξέτασιν εις ιατρόν κύρους (Καθηγητήν ή Υφηγητήν ή Δ/ντήν Κρατικού Νοσοκομείου) μετ’έγκρισιν του προϊσταμένου της Υγειονομικής υπηρεσίας Ταμείου, της αμοιβής καθορισθησομένης υπό του Δ.Σ. του Ταμείου. Άρθρον 10. Μαιευτική Περίθαλψις. 1.Η μαιευτική περίθαλψις περιλαμβάνει: α)Την δαπάνην εκτελέσεως του τοκετού εν Μαιευτηρίω ή κατ’οίκον της επιτόκου. β)Την παροχήν ιατρικών συμβουλών εις περιοδικάς εξετάσεις της μητρός και του βρέφους κατά την προ του τοκετού και μετά τον τοκετόν περίοδον παρά του θεράποντος ιατρού ή ειδικών ιατρών (μαιευτήρων, γυναικολόγων, παιδιάτρων κλπ.). 2.Οσάκις ο τοκετός εκτελήται κατ’οίκον της επιτόκου, το Ταμείον βαρύνεται με την δαπάνην του χρησιμοποιηθέντος προς τούτο κυρίου και βοηθητικού υγειονομικού προσωπικού και με τα απαραίτητα δια τον τοκετόν φάρμακα, αντισηπτικά είδη και λοιπόν υγειονομικόν υλικόν. 3.Οι ενδιαφερόμενοι δύνανται να επιλέγουν τον τρόπον της εκτελέσεως του τοκετού, εν Μαιευτηρίω ή κατ’οίκον. «4.Σε περίπτωση ανώμαλου τοκετού είναι δυνατή η παροχή περίθαλψης σε θεραπευτήριο σύμφωνα με τις σχετικές διατάξεις του παρόντος Π.Δ./τος». 5.Αι περί ων το εδάφιον β’ της παρ.1 ιατρικαί φροντίδες παρέχονται κατά τας δια την παροχήν της ιατρικής αντιλήψεως διαγραφομένας υπό των οικείων άρθρων του παρόντος αρχάς. «6.Το Διοικητικό Συμβούλιο του Ταμείου με απόφασή του μπορεί να προκρίνει, αντί της παροχής αυτούσιας μαιευτικής περίθαλψης στο μαιευτήριο ή στο σπίτι, την καταβολή εφ’άπαξ βοηθήματος τοκετού. Το ποσό του βοηθήματος ορίζεται με γενική απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου και δεν μπορεί να είναι ανώτερο από το 50πλάσιο του πλήρους ημερομισθίου του ανειδίκευτου εργάτη που ισχύει κάθε φορά. Το παραπάνω βοήθημα καταβάλλεται ολόκληρο για κάθε παιδί που γεννιέται μετά το ένα (δίδυμα κλπ.) και το 50% στις περιπτώσεις της παρ.4 του παρόντος άρθρου, πέραν από τα έξοδα νοσηλείας για ανώμαλο τοκετό. Η καταβολή του βοηθήματος γίνεται πάντοτε μετά τον τοκετό αφού προσκομισθεί η σχετική ληξιαρχική πράξη γεννήσεως και εφόσον η ασφαλισμένη δεν απολαμβάνει την ίδια ασφαλιστική παροχή από άλλο ασφαλιστικό οργανισμό». Οι παρ.4 και 6 αντικαταστάθηκαν ως άνω από το άθρθ.1 Π.Δ.733/14-31 Δεκ. Ι982 (ΦΕΚ Α’156) 39.Θ.ε.3 Ταμείο Ασφ.Ασθένειας Προσ/κού Τραπεζών Πίστεως,Γενικής και Αμέρικαν Εξπρές 160 Άρθρον 11. Φαρμακευτική Περίθαλψις. 1.Το Ταμείον παρέχει εις τους ησφαλισμένους και τους συνταξιούχους του, ως και εις τα κατά το άρθρον 3 του παρόντος μέλη οικογενείας τούτων τα αναγκαία προς αποκατάστασιν της υγείας, της προς εργασίαν ικανότητός των ή προς ανακούφισιν εκ της νοσηράς των καταστάσεως, φάρμακα και λοιπά δόκιμα θεραπευτικά μέσα μέχρι του ποσού του ενδεδειγμένου εν εκάστη περιπτώσει κατά τους κανόνας της ιατρικής επιστήμης και της οικονομικής συνταγογραφίας. Το Ταμείον χορηγεί ωσαύτως τας αναγκαίας προς διαπίστωσιν των νόσων ουσίας. 2.Τα φάρμακα χορηγούνται δια λογαριασμόν του Ταμείου μόνον επί τη βάσει συνταγής του αρμοδίου προς παροχήν της ιατρικής περιθάλψεως εις τον περιθαλπόμενον, ιατρού ή ελεγκτού ιατρού. 3.Συνταγαί εκδικόμεναι παρ’ιατρών αναρμοδίων εκτελούνται δια λογαριασμόν του Ταμείου, μόνον εφ’ όσον εγκρίνονται προ της εκτελέσεώς των υπό του προϊσταμένου της Υγειονομικής υπηρεσίας του Ταμείου. Εις επειγούσας όμως περιπτώσεις η έγκρισις δύναται να ζητηθή εκ των υστέρων το βραδύτερον όμως εντός δύο εργασίμων ημερών από της εκτελέσεως επί τη βάσει αντιγράφου της εκτελεσθείσης συνταγής χορηγουμένου προς τούτο υπό του φαρμακοποιού. Δοθείσης της εγκρίσεως καταβάλλεται το αντίτιμον εις τον πληρώσαντα την αξίαν της συνταγής. 4.Εκάστη συνταγή εκτελείται μόνον άπαξ απαγορευομένης της παραγγελίας προς επανεκτέλεσίν της. 5.Η συνταγή δέον να προσάγεται προς εκτέλεσιν εντός τριών (3) ημερών από της επ’αυτής υπό του εκδίδοντος ιατρού σημειωθείσης χρονολογίας. 6.Δύναται το Δ.Σ. να ορίση την θεώρησιν ωρισμένων κατηγοριών συνταγών προ της εκτελέσεώς των υπό του προϊσταμένου της Υγειονομικής υπηρεσίας ή του ελεγκτού του Ταμείου. 7.Οδοιπορικά έξοδα προς μετάβασιν εις φαρμακείον προς εκτέλεσιν δεν χορηγούνται. 8.Επί της συνταγής αναγράφονται υπό του παραγγέλοντος ιατρού το ονοματεπώνυμον, η διεύθυνσις και ο αριθμός μητρώου του ησφαλισμένου ή συνταξιούχου, εάν δε η συνταγή αφορά μέλος της οικογενείας τούτων και η συγγενική σχέσις αυτού προς τον αμέσως ησφαλισμένον. 9.Συνταγαί φέρουσαι μεταβολάς, διορθώσεις, ξέσματα κλπ. δεν αναγνωρίζονται υπό του Ταμείου και δεν καταβάλλεται το αντίτιμον αυτών. 10.Ο φαρμοκοποιός οφείλει να αρνηθή την δια λογαριασμόν του Ταμείου εκτέλεσιν συνταγής τινός εάν αύτη προσάγεται μετά την παρέλευσιν τριών ημερών από της εκδόσεώς της ή εάν αύτη δεν είναι αναγεγραμμένη επί του ειδικού εντύπου ταύτης. Άρθρον 12. Τρόπος παροχής φαρμάκων. 1.Η παροχή των φαρμάκων και λοιπών φαρμακευτικών μέσων και ουσιών δύναται να χορηγήται κατά το εν η και κατ’αμφότερα των ακολούθων συστημάτων, δι’ αποφάσεως του Δ.Σ.: α)Δια της εκτελέσεως της συνταγής απ’ευθείας παρά του ενδιαφερομένου εις φαρμακείον της απολύτου εκλογης του και της υπό τούτου καταβολής της αξίας ταύτης, ήτις εν συνεχεία αποδίδεται αυτώ υπό του Ταμείου δια της προσαγωγής αυτώ της συνταγής, η οποία θεωρείται υπό του εκτελέσαντος αυτήν φαρμακείου δια της αναγραφής της λήξεως «εξετελέσθη» της σφραγίδος του φαρμακοποιού και του καταβληθέντος ποσού δια την αξίαν των χορηγηθέντων φαρμάκων κλπ. (σύστημα απολύτου ελευθέρας εκλογής φαρμακοποιού). β)Δια της εκτελέσεως των συνταγών μόνον υπό των μετά του Ταμείου συμβεβλημένων φαρμακείων. Εν περιπτώσει εφαρμογής του δευτέρου τούτου συστήματος (σύστημα ελευθέρας οργανωμένης εκλογής του φαρμακοποιού), οι οροι πληρωμής της αξίας των συνταγών καθορίζονται δια των οικείων συμβάσεων, των καταρτιζομενων υπό του Ταμείου και των συμβαλλομένων φαρμακοποιών. Εις τας σχετικάς συμβάσεις καθορίζονται ωσαύτως και αι τυχόν υπέρ του Ταμείου και των συμβαλλομένων φαρμακοποιών. Εις τας σχετικάς συμβάσεις καθορίζονται ωσαύτως και αι τυχόν υπέρ του Ταμείου εκπτώσεις, ο τρόπος πληρωμής της συμμετοχής των περιθαλπομένων εις την αξία των φαρμάκων, ως και πάσα ετέρα αναγκαία λεπτομέρεια. 2.Συστάσεις παρ’οιουδήποτε δια την εκτέλεσιν των συνταγών υπό ωρισμένου φαρμακείου απαγορέυονται απολύτως. Η παροχη τοιούτων συστάσεων ειδικώτερον υπό των ιατών λογίζεται ως ουσιώδης παράβασις των έναντι του Ταμείου υποχρεώσεων αυτών. Άρθρον 13. Περίθαλψις εις Νοσ/μεία-Θεραπευτήρια κλπ. Πρόσθετοι παροχαί. 1.Η περίθαλψις εις Νοσοκομεία και Θεραπευτήρια εν γένει περιλαμβάνει την εις Νοσοκομεία Θεραπευτήρια ή Σανατόρια νοσηλεία του πάσχοντος οσάκις ο ασθενής λόγω της φύσεως της ασφθενείας ή της ελλείψεως μέσων δια την επαρκή κατ’οίκον περίθαλψιν έχει ανάγκη εισαγωγής εις τι τούτων. Η εισαγωγή, εις ταύτα, ενεργείται πάντοτε κατόπιν εισηγήσεως του θεράποντος ιατρού και τη εγκρίσει του Προϊσταμένου-ελεγκτού. Εις την νοσοκομειακήν ή σανατοριακήν περίθαλψιν περιλαμβάνονται πλην της ενδιαιτήσεως του ασθενούς και αι αναγκαίαι ιατρικαί φροντίδες, παρακλινικαί εξετάσεις, φάρμακα κλπ. «Σε περίπτωση χειρουργικών επεμβάσεων ή σοβαρού περιστατικού,για το οποίο απαιτειται συνεχης συμπαράσταση νοσοκόμου για ολόκληρο το 24ωρο,καταβάλλεται γαι την αμοιβή της,για κάθε 8ωρη απασχόληση,ποσό ίσο με το μισό του ημερησίου νοσηλίου της Β.Α’ θέσης.Για την ανάγκη χρησιμοποίησης της νοσοκόμου γνωματεύει ο Προϊστάμενος της Υγειονομικής Υπηρεσίας και για χρονικό διάστημα πέραν από 6 ημέρες χρειάζεται και σχετική απόφαση του Δ.Σ.». Το τελευταίο εδάφιο αντικαταστάθηκε ως άνω από το άρθρ.3 Π.Δ.276/13-23 Απρ.1982(ΦΕΚ Α’49). 2.Η νοσοκομειακή και σανατοριακή περίθαλψις παρέχεται εις τα υπό του Ταμείου εγκεκριμένα θεραπευτήρια και σανατόρια νομίμως λειτουργούντα εν τη χώρα, της επιλογής μεταξύ τούτων ανηκούσης εις τον ασθενή. Ο ασθενής δικαιούται να νοσηλευθή και εις μη συμβεβλημένον υπό του Ταμείου Θεραπευτήριον ή Σανατόριον εν ουδεμιά όμως περιπτώσει το Ταμείον βαρύνεται με δαπάνην ανωτέραν του επισήμου τιμολογίου του ισχυόντος δια την ΒΑ’ θέσιν θεραπευτηρίων ή σανατορίων. 3.Τα έξοδα μεταφοράς του πάσχοντος εις το θεραπευτήριον δι’ασθενοφόρου αυτοκινήτου, εφ’ όσον υπάρχει ανάγκη προς τούτο, διαπιστουμένη αρμοδίως βαρύνουν το Ταμείον και καταβάλλονται εις τον δικαιούχον επί τη προσαγωγή της σχετικής αποδείξεως πληρωμής. 4.Ο εν θεραπευτηρίω νοσηλευόμενος υποχρεούται να συμμορφούται προς τους κανονισμούς αυτού, να εκπληροί τα υπό της Δ/νσεως του Θεραπευτηρίου διατασσόμενα και την υπό των ιατρών διατασσομένην θεραπείαν και να αποφεύγη πάσαν ενέργειαν η οποία είναι ασυμβίβαστος  (Αντί για τη σελ.768,05) Σελ.768,05(α) Τεύχος ΕΙΙΙ-Σελ.15 Ταμείο Ασφ.Ασθένειας Προσ/κού Τραπεζών Πίστεως,Γενικής και Αμέρικαν Εξπρές 39.Θ.ε.3 161 προς την κατάστασίν του ή παρεμποδίζει την ταχείαν θεραπείαν και ανάρρωσιν αυτού. Εν εναντία περιπτώσει δύναται να στερήται των εις χρήμα παροχών κατά τα εν παρ.1α εδαφ.δεύτερον του άρθρου 9 του παρόντος οριζόμενα. 5.Εν τη εγκρίσει προς εισαγωγήν εν νοσοκομείω (εισιτήριον εισόδου) σημειούται και το νοσοκομείον όπερ θα δεχθή τον ασθενή. Παν εισιτηριον μη χρησιμοποιηθέν εντός 3 ημερών από της εκδόσεώς του καθίσταται άκυρον εφ’ όσον δεν έχει αναγραφή επ’αυτού ότι κατά την ημερομηνία προσαγωγής του εις το θεραπευτήριον δεν υπήρχε κενή θέσις. 6.Η έγκρισις ζητείται εκ των προτέρων, εξαιρετικώς δε εκ των υστέρων, και πάντως προ ης παρελεύσεως δύο εργασίμων ημερών από της εισαγωγής μόνον εφ’ όσον πρόκειται περί επειγουσών περιπτώσεων καθ’ας η άμεσος παροχή ιατρικής περιθάλψεως εν νοσοκομείω θεωρείται επιβεβλημένη εκ της καταστάσεως του ασθενούς εκ δε της αναβολής επίκειται κίνδυνος. Εν περιπτώσει εκπροθέσμου αναγγελίας το Ταμείον βαρύνεται με την δαπάνην νοσηλείας από της ημέρας της ως άνω αναγγελίας της εισόδου του εν θεραπευτηρίω, εκτός εάν πρόκειται περί εισαγωγής εις Νοσοκομείον Δημοσίου ή εις Ιδρύματα κοινωφελούς χαρακτήρος, οπότε αναγνωρίζεται η δαπάνη από της ημέρας της εισόδου του εν θεραπευτηρίω. 7.Η υπό του Ταμείου διδομένη έγκρισις προς νοσηλείαν ασθενούς εν νοσοκομείω ή σανατορίω ισχύει δι’ωρισμένον χρόνον, καθοριζόμενον υπό του Προϊσταμένου-Ελεγκτού μετά γνώμην του θεράποντος ιατρού. Ο χρόνος ούτος δύναται να παρατείνεται εκάστοτε κατά τας πραγματικάς ανάγκας του ασθενούς. 8.Οι έχοντες ένδειξιν νοσηλείας εις Σανατόριον και αρνούμενοι την εισαγωγήν των στερούνται του δικαιώματος οιασδήποτε ασφαλιστικής παροχής εκ του Ταμείου δια την πάθησιν των ταύτην μέχρις ου αποδεχθούν την εισαγωγην εν σανατορίω. 9.Δύναται το Δ.Σ. κατόπιν προτάσεως της Υγειονομικής Επιτροπής να εγκρίνη την χορήγησιν βοηθήματος κλιματοδιαιτητικής αγωγής μη δυναμένου να υπερβή το 50% του ισχύοντος τιμολογίου νοσηλίων εν σανατορίω ΒΑ΄ θέσεως δια την μέχρι 3 μηνών κατ’έτος παραμονήν των εις κατάλληλον εξοχήν ησφαλισμένων, εμπιπτόντων εις τας κάτωθι περιπτώσεις: α)Μετά 12μηνον ή και μικροτέρας διαρκείας νοσηλείαν εν Σανατορίω. β)Αντί Σανατορίου δια την κατ’οίκον θεραπείαν ησφαλισμένου πάσχοντος εκ φυματιώσεως. γ)Κατά τα δύο επόμενα έτη από της εξόδου του εκ του Σανατορίου ως κλινικώς ιαθείς ή από της θεραπείας κατ’οίκον. δ)Προς ανάρρωσιν εκ προηγηθείσης βαρείας μακροχρονίου ασθενείας. ε)Τέκνα ησφαλισμένων από ηλικίας 10 ετών και κάτω πάσχοντα εκ πνευμονικού νοσήματος ή καχεξίας. Σελ.768,06(α) Τεύχος ΕΙΙΙ-Σελ.16  10.Δύναται το Δ.Σ. να εγκρίνη την εισαγωγήν ασθενούς εις Άσυλον ή Ψυχιατρείον ή έτερον παρεμφερές Ίδρυμα εγκεκριμένον παρά του Υπουργείου Κοινωνικών Υπηρεσιών εις περιπτώσεις ψυχοσωματικής αναπηρίας, μονίμων παραλύσεων, ιδιωτείας, εκφυλιστικών καταστάσεων και εν γένει ανικανότητος μονίμου ή παροδικής εκ γενετής ή επικτήτου του χρόνου νοσηλείας οριζομένου υπ’αυτού. Εις πάσας τας ανωτέρω περιπτώσεις αντί Ασύλου ή Ψυχιατρείου ή ετέρου παρεμφερούς Ιδρύματος εγκεκριμένου παρά του Υπουργείου Κοινωνικών Υπηρεσιών δύναται το Δ.Σ. να εγκρίνη την χορήγησιν μηνιαίου βοηθήματος μη δυναμένου να υπερβή το 50% του ισχύοντος εκάστοτε επισήμου τιμολογίου ΒΑ’ θέσεως Νευροψυχιατρικών Νοσοκομείων. Ωσαύτως το τοιούτον βοήθημα δύναται να χορηγηθή υπό του Δ.Σ. όχι μόνον εις τας ανωτέρω περιπτώσεις τας δικαιολογούσας την εις Άσυλον ή Ψυχιατρείον ή παρεμφερές Ίδρυμα εγκεκριμένον παρά του Υπουργείου Κοινωνικών Υπηρεσιών εισαγωγήν αλλά και εις άλλας σοβαράς παθήσεις καθ’ας ο ασθενής μη δυνάμενος να εξυπηρετήση αυτός εαυτόν έχει ανάγκην συμπαραστάσεως υπό βοηθητικού προσωπικού. Ο χρόνος διαρκείας του ανωτέρω βοηθήματος καθορίζεται εκάστοτε αναλόγως της περιπτώσεως υπό του Δ.Σ. δι’αποφάσεως αυτού. ΄Αρθρον 14. Η πρόσθετος περίθαλψις περιλαμβάνει, την παροχήν παντός είδους και ετέρων βοηθητικών θεραπευτικών μέσων. Άρθρον 15. Προθέσεις και θεραπευτικά μέσα. 1.Υπό του Ταμείου παρέχονται εις τους ησφαλισμένους, τους συνταξιούχους ως και εις τα κατά άρθρον 3 μέλη οικογενείας των, τα προς αποκατάστασιν της υγείας ή της επαγγελματικής των ικανότητος ή προς ανακούφισιν της νοσηράς των καταστάσεως αναγκαία διαρκούς χρήσεως βοηθητικά θεραπευτικά μέσα, οίον κηλεπίδεσμοι, ομφαλεπίδεσμοι, ζώναι, στηθόδεσμοι, ελαστικαί περικνημίδες, πέλματα πλατυποδίας, αναρτήρες παντός είδους, προθέσεις ως τεχνητοί οφθαλμοί, ορθοπεδικαί συσκευαί, ακουστικά μηχανήματα, τεχνητά μέλη κλπ. Είδη υποκείμενα εις φθοράν αντικαθίστανται και επιδιορθούνται δαπάναις του Ταμείου, κατόπιν αποφάσεως του Προϊσταμένου της Υγειονομικής Υπηρεσίας βεβαιούντος ότι είναι η φθορά συνέπεια κανονικής, και επί τον προσήκοντα χρόνον, χρησιμοποιήσεως του είδους. 2.Θεραπευτικά μέσα και όργανα παροδικής χρήσεως, οίον συσκευαί εισπνοών, ηλεκτρισμών, θερμού αέρος, θερμογόνοι συσκευαί ή φιάλαι, βακτηρίαι, αναπηρικά αμαξίδια κλπ. δύνανται να παρέχωνται υπό του Ταμείου εις τους ησφαλισμένους μετ’έγκρισιν του ελεγκτού ιατρού και με συμμετοχήν των ησφαλισμένων κατά 50% της δαπάνης. 39.Θ.ε.3 Ταμείο Ασφ.Ασθένειας Προσ/κού Τραπεζών Πίστεως,Γενικής και Αμέρικαν Εξπρές 162 άρθρ.1 παρ.2). Άρθρον 16. Ομματοϋάλια. Το Ταμείον παρέχει ομματοϋάλια εις τους έχοντας ανάγκην τοιούτων. Ο λαβών ομματοϋάλια δεν δικαιούται να ζητήση νέα τοιαύτα προ της παρελεύσεως διετίας από της τελευταίας παροχής, εκτός εάν κατέστη εν τω μεταξύ αναγκαία η προμήθεια νέων, ένεκα μεταβολής επελθούσης εις την όρασιν αυτού, προσηκόντως διαπιστουμένης, ότε καταβάλλεται υπό του Ταμείου η προβλεπομένη δαπάνη δια την αντικατάστασιν των κρυστάλλων. Επί παίδων ηλικίας μέχρι 14 ετών δύνανται να χορηγούνται ομματοϋάλια και προ της συμπληρώσεως διετίας εφ’ όσον ήθελεν κριθή τούτο αναγκαίον. Η προμήθεια ομματοϋαλίων δέον να γίνη εντός 15 ημερών από της εγκρίσεώς της άλλως δεν βαρύνει το Ταμείον. Επί της εγκρίσεως αναγράφεται το ειδικόν κατάστημα κατά προτίμησιν του ησφαλισμένου, παρ’ου δέον να γίνη η προμήθεια των ομματοϋαλίων. Ο προμηθευόμενος είδος διάφορον του εν τη εγκρίσει αναγραφομένου καταβάλλει εξ ιδίων το αντίτιμον. Το Ταμείον δεν αναλαμβάνει την δαπάνην επιδιορθώσεως ομματοϋαλίων. Τα της διαδικασίας και του ύψους της αναλαμβανομένης υπό του Ταμείου δαπάνης καθορισθήσονται δι’αποφάσεως του Δ.Σ. τούτου. Δύνανται να χορηγούνται αντί ομματοϋαλίων, φακοί επαφής κατά την ανωτέρω διαδικασία. Άρθρον 17. Τεχνητοί οδόντες. 1.Τεχνητοί οδόντες και εν γένει οδοντικαί προθέσεις, κύριαι και βοηθητικαί, παρέχονται υπό του Ταμείου κατά τας διατάξεις του παρόντος άρθρου εφ’ όσον αύται είναι απαραίτητοι προς ανάκτησιν ή διατήρησιν της υγείας του ασθενούς. 2.Πάσα προσθετική οδοντική εργασία εκτελείται δια συνήθων υλικών αποκλειομένης της χρησιμοποιήσεως χρυσού ή άλλου πολυτίμου μετάλλου. Εάν ο ησφαλισμένος απαιτήση την χρησιμοποίησιν τοιούτων υλικών οφείλει να καταβάλη την προκύπτουσαν επί πλέον δαπάνην εις υλικόν και εργασίαν. 3.H αντικατάστασις οδοντικών προθέσεων φθαρεισών συνεπεία κανονικής χρήσεως δύναται να ζητηθή μόνο μετά πάροδον πενταετίας από της οριστικής παραδόσεως αυτών, αποδεικνυομένης δια βεβαιώσεως του οικείου ιατρού. Προθέσεις απολεσθείσαι ή καταστραφείσαι λόγω μη κανονικής χρήσεως δεν αντικαθίστανται υπό του Ταμείου. 4.Ο τρόπος παροχής της οδοντικής προσθετικής ως και πάσαι αι σχετιζόμεναι προς ταύτην λεπτομέρειαι ορίζονται δι’αποφάσεως του Δ.Συμβουλίου του Ταμείου. Άρθρον 18. Λουτροθεραπεία. 1.Η υπό του Ταμείου παρεχομένη λουτροθεραπεία περιλαμβάνει αυτοφυή γενικά λουτρά, ποσιοθεραπείαν και θεραπείαν δι’εισπνοών εις αυτοφυείς πηγάς. 2.Η παροχή λουτροθεραπείας επιτρέπεται μόνον οσάκις αύτη είναι αναγκαία προς ίασιν του ασθενούς λόγω ανεπιτυχούς εφαρμογής ετέρων θεραπευτικών αγωγών και ιδία προς αποκατάστασιν της επαγγελματικής ικανότητος. 3.Εντός του μηνός Μαρτίου εκάστου έτους καθορίζεται δι’αποφάσεως του Δ.Σ. η χρονική περίοδος καθ’ην επιτρέπεται η παροχή λουτροθεραπείας προκειμένου περί χρήσεως αυτοφυών λουτρών, κατά τα εν τη παρ.1 οριζόμενα. 4.Ο τρόπος και τα μέσα υπό του Ταμείου παρακολουθήσεως της προσηκούσης εφαρμογής της λουτροθεραπείας και των συναφών προς ταύτην θεραπειών (κινησιοθεραπεία, μαλαξοθεραπεία κλπ.) ορίζονται δι’αποφάσεως του Δ. Συμβουλίου. Δι’αποφάσεως του Δ.Σ. δύναται να ορίζηται κατ’έτος ο ανώτατος αριθμός ησφαλισμένων ή συνταξιούχων εις ους θα παρέχηται λουτροθεραπεία. 5.Το επίδομα λουτροθεραπείας καταβάλλεται αδιαφόρως τυχόν απολαμβανομένων παρά του Ταμείου ετέρων χρηματικών παροχών ή αντιμισθίας παρά του εργοδότη. 6.Δι’αποφάσεως του Δ.Σ. του Ταμείου θα καθορίζηται προκειμένου περί παροχής λουτροθεραπείας, ποσιοθεραπείας και θεραπείας δι’εισπνοών εις αυτοφυείς πηγάς κειμένας μακράν της κατοικίας του λουομένου η παροχή, εφ’άπαξ χρηματικού ποσού μη δυναμένου να ορίζηται κατώτερον του 20πλασίου του τεκμαρτού ημερομισθίου της κατ’άρθρον 25 του Α.Ν. 1846/50 «περί Κοινωνικών Ασφαλίσεων» VI ασφαλιστικής κλάσεως ουδέ ανώτερον της ανωτάτης τοιαύτης. Δια λουτροθεραπείαν κλπ. εις τόπον κείμενον πλησίον της κατοικίας του λουομένου το υπό του Ταμείου χορηγούμενον επίδομα θα ορίζηται εις 50% του δια της άνω παραγρ. οριζομένου. ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΤΕΤΑΡΤΟΝ Παροχαί εις Χρήμα. Άρθρον 19. Επίδομα ασθενείας. 1.Εάν ο ησφαλισμένος, ουχί δε ο συνταξιούχος ή μέλη οικογενείας τούτων συνεπεία ασθενείας μη οφειλομένης εις δόλον αυτού καταστή ανίκανος προς εργασίαν και συνεπεία ταύτης απέχει της εργασίας του, δικαιούται ημερησίου χρηματικού επιδόματος (επίδομα ασθενείας). 2.Το Ταμείον δύναται δι’αποφάσεως του Δ.Σ. τούτου να διακόπτη την καταβολήν του επιδόματος ή να παρέχη μέρος μόνον τούτου οσάκις διαπιστούται προσηκόντως ότι ο δικαιούχος επεδείνωσε την κατάστασιν της υγείας του συνεπεία μη τηρήσεως εκ του παρόντος καταστατικού επιβαλλομένων εκ της ασθενείας υποχρεώσεων. «3.Το επίδομα ασθενείας καταβάλλεται μόνο σε περίπτωση ανικανότητας του ασφαλισμένου που παρατείνεται περισσότερο, από 3 ημέρες, από την τέταρτη ημέρα της αναγγελίας αυτής στο Ταμείο και εφόσον διαρκεί αυτή το πολύ μέχρι 180 ημέρες για την ίδια ασθένεια. Το χρονικό διάστημα των 3 πρώτων ημερών κατά το οποίο δεν καταβάλλεται επίδομα ασθενείας, υπολογίζεται μια φορά μέσα στο ημερολογιακό έτος. 4.Το ποσό του ημερήσιου επιδόματος ασθενείας ορίζεται ίσο με το 50% του 1/25 των τακτικών μηνιαίων αποδοχών, πάνω στις οποίες υπολογίζονται βάσει του άρθρ.4 του παρόντος Π.Δ/τος οι εισφορές για την ασφάλιση, παρέχεται δε και για τις μη εργάσιμες ημέρες. Το ποσοστό του βασικού επιδόματος ασθενείας προσαυξάνεται κατά 10% για κάθε προστατευόμενο μέλος οικογενείας που αναφέρεται στο άρθρ.3 του παρόντος Π.Δ/τος και δεν μπορρεί να υπερβεί συνολικά το 80% αυτού». Οι παρ.3 και 4 αντικαταστάθηκαν ως άνω από το άρθρ.4 Π.Δ.276/13-23 Απρ.1982(ΦΕΚ Α΄ 49). (Αντί για τη σελ.768,07) Σελ.768,07(α) Τεύχος ΕΙΙΙ-Σελ.17 Ταμείο Ασφ.Ασθένειας Προσ/κού Τραπεζών Πίστεως,Γενικής και Αμέρικαν Εξπρές 39.Θ.ε.3 163 5.Εφ’ όσον ο ησφαλισμένος λαμβάνει αντιμισθίαν παρά του εργοδότου κατά την διάρκειαν της αποχής εκ της εργασίας του λόγω ασθενείας, το επίδομα ασθενείας μειούται εις τρόπον ώστε το σύνολον της αντιμισθίας του επιδόματος ασθενείας, να μη υπερβαίνη την αντιμισθίαν ήτις κατεβάλλετο εις τον ησφαλισμένον προ της εκδηλώσεως της ανικανότητος. Ημέραι ανικανότητος δι’ας δεν καταβάλλεται επίδομα υπό του Ταμείου, λόγω καταβολής εις τον ησφαλισμένον πλήρους της αντιμισθίας του παρά του εργοδότου δεν συνυπολογίζονται εις τας ως άνω 180 ημέρας επιδοτήσεως. 6.Η διαπίστωσις της ανικανότητος προς εργασίαν ενεργείται υπό του θεράποντος ιατρού μετ’έγκρισιν του Προϊσταμένου της Υγειονομικής Υπηρεσίας του Ταμείου. Άρθρον 20. Επίδομα κυοφορίας, λοχείας, θηλασμού. 1.Αι ησφαλισμέναι του Ταμείου ουχί και αι συνταξιούχοι τούτου δικαιούνται επί έξ (6) εβδομάδας προ του τοκετού και επί ίσον χρόνον μετ’αυτόν ημερησίου επιδόματος κυοφορίας και λοχείας. Η ημέρα της ενάρξεως της προ του τοκετού περιόδου ανικανότητος λόγω κυοφορίας ορίζεται υπό του θεράποντος ιατρού του Ταμείου και λήγει πάντοτε την τελευταίαν ημέραν της έκτης εβδομάδος. Εάν ο τοκετός επέλθη προ του καθορισθέντος χρονικού σημείου λήγει την ημέραν του τοκετού, πλην συνεχίζεται η καταβολή του επιδόματος μετά τον τοκετόν και μέχρι συμπληρώσεως εν συνόλω 84 ημερών δια τον τοκετόν και την λοχείαν. 2.Εν περιπτώσει τοκετού, η ησφαλισμένη δικαιούται επιδόματος θηλάσεως επί 60 ημέρας μετά την λήξιν του επιδόματος λοχείας και εφ’ όσον το νεογνόν ευρίσκεται εν ζωή. Εάν η ησφαλισμένη αποθάνη προ της λήξεως του χρόνου παροχής του επιδόματος, καταβάλλεται το επίδομα δια τας υπολοίπους ημέρας εις τον κατά την κρίσιν του Ταμείου επιμελούμενον της συντηρήσεως του βρέφους. «3.Το ποσό του ημερήσιου επιδόματος κυοφορίας, λοχείας και θηλάσεως ορίζεται ίσο με το 1/25 των τακτικών μηνιαίων αποδοχών πάνω στις οποίες υπολογίζονται οι εισφορές υπέρ του Ταμείου για την ασφάλιση, όπως προβλέπεται από την παρ.2 του άρθρ.4 του παρόντος Π.Δ/τος». Η παρ.3 αντικαταστάθηκε ως άνω από το άρθρ.5 Π.Δ.276/13-23 Απρ.Ι982(ΦΕΚ Α’49).1 4.Τα επιδόματα κυοφορίας, λοχείας και θηλάσεως προκαταβάλλονται ανά 15θήμερον βάσει δικαιολογητικών ορισθησομένων υπό του Δ.Σ. του Ταμείου. 5.Η παράγραφος 5 του άρθρου 19 εφαρμόζεται αναλόγως και ως προς τα επιδόματα κυοφορίας, λοχείας και θηλάσεως. Σελ.768,08(α) Τεύχος ΕΙΙΙ-Σελ.18 6.Η καταβολή των περί ων το παρόν άρθρον επιδομάτων μητρότητος δύναται δι’αποφάσεως του Δ.Σ. του Ταμείου να εξαρτάται εκ της υποβολής της ησφαλισμένης εις ωρισμένας ιατρικάς εξετάσεις προ και μετά τον τοκετόν, εις περιόδους καθοριζομένας δια της αυτής αποφάσεως. Ο αριθμός πασών των υποχρεωτικών εξετάσεων της επιτόκου, κατά την περίοδον της κυοφορίας, δεν δύναται να ορίζηται ανώτερος των τριών. Άρθρον 21. Δαπάναι μετακινήσεως. Εάν εν τω τόπω διαμονής του ασθενούς δεν είναι δυνατή η παροχή της δεούσης ιατρικής περιθάλψεως, ην απαιτεί η ασθένειά του, το Ταμείον βαρύνεται με τας δαπάνας προς μετάβασιν και επιστροφήν του ασθενούς εν ανάγκη δε και ενός συνοδού αυτού εκ του τόπου της διαμονής εις το πλησιέστερον κέντρον εις ο είναι δυνατόν να παρασχεθή εις αυτόν η δέουσα ιατρική περίθαλψις.  Περί της ανάγκης μετακινήσεως ασθενούς και της παρακολουθήσεως αυτού παρά συνοδού αποφαίνεται ο Προϊστάμενος της Υγειονομικής Υπηρεσίας του Ταμείου, προτάσει του θεράποντος ιατρού. Εις κατεπειγούσας περιπτώσεις η έγκρισις του Προϊσταμένου της Υγειονομικής Υπηρεσίας του Ταμείου δύναται να παρέχηται εκ των υστέρων. Τα έξοδα μεταβάσεως και επιστροφής του ησφαλισμένου και του τυχόν αναγκαιούντος συνοδού, αυτού εκ της κατοικίας εις τον τόπον της θεραπείας αυτού υπολογίζονται επί τη βάσει εισιτηρίου Β΄ θέσεως επί σιδηροδρόμου και Β’ επί ατμοπλοίου ή απλής θέσεως επί των λοιπών μέσων επικοινωνίας (αυτοκινήτου συγκοινωνίας, βενζινοπλοίου κλπ.). Ένεκα όμως εξαιρετικών λόγων δύναται να εγκριθή η χρησιμοποίησις ετέρων μεταφορικών μέσων (φορεία, αεροπλάνου κλπ.). ΄Αρθρον 22. Έξοδα κηδείας. 1.Εις περίπτωσιν θανάτου ησφαλισμένου ή συνταξιούχου ή τινός των εν άρθρ.3 παραγρ.1 αναφερομένων μελών της οικογενείας αυτών καταβάλλεται δι’έξοδα κηδείας εφ’άπαξ βοήθημα οριζόμενον υπό του Δ.Σ. του Ταμείου. Το βοήθημα τούτο δεν δύναται να είναι κατώτερον του 2πλασίου του βασικού μισθού του κλητήρος Γ΄ ουδέ ανώτερον του 3πλασίου του βασικού μισθού του Τμηματάρχου Α’ το οποίον εν ουδεμιά περιπτώσει δύναται να υπερβαίνη τα πράγματι καταβληθέντα έξοδα κηδείας. 2.Τα έξοδα κηδείας καταβάλλονται εις την χήραν ή εάν δεν υπάρχει χήρα εις τον κατά την κρίσιν του Δ.Σ. επιμεληθέντα και καταβαλόντα τα έξοδα της κηδείας. 39.Θ.ε.3 Ταμείο Ασφ.Ασθένειας Προσ/κού Τραπεζών Πίστεως,Γενικής και Αμέρικαν Εξπρές 164 Άρθρον 2 Ασφαλιζόμενα Πρόσωπα. 1.Εις το Ταμείον ασφαλίζονται υποχρεωτικώς και αυτοδικαίως κατά τους όρους του παρόντος Καταστατικού: α)Πάντα τα πρόσωπα, ανεξαρτήτως φύλου, ηλικίας και ιθαγενείας, τα παρέχοντα κατά κυρίαν απασχόλησιν εξηρτημένην εργασίαν, υφ’οιανδήποτε νομική σχέσιν, προς: αα)την Τράπεζαν Πίστεως Α.Ε., ββ) την Γενικήν Τράπεζαν της Ελλάδος Α.Ε. και γγ)την Τράπεζαν Αμέρικαν Εξπρές Α.Ε. (Ν.271/76, άρθρ.2 παρ.1). β)Αι καθαρίστριαι εφ’ όσον παρέχουν εργασίαν κατά πλήρη απασχόλησιν. Επί δυσχερούς διακρίσεως μεταξύ εξηρτημένης ή μη εργασίας προσώπου τινός ως και μεταξύ κυρίας αφ’ενός και παρεχομένης ή επ’ευκαιρία παρεχομένης τοιαύτης αφ’ετέρου, τούτο λογίζεται ως υπαγόμενον εις την ασφάλισιν του Ταμείου. Επί αμφισβητήσεως ως προς την ασφαλισιτκήν ικανότητα αποφασίζει το Διοικητικόν Συμβούλιον εφ’ όσον δεν προβλέπεται άλλως εν τω παρόντι (Ν.271/76, άρθρ.2 παρ.1). γ)Οι υπό του Ι.Κ.Α. συνταξιοδοτούμενοι τέως υπάλληλοι των εν παραγράφων 1 του άρθρου 1 του παρόντος, Τραπεζών, και οι εφεξής καθιστάμενοι τοιούτοι. Οι συνταξιούχοι λόγω θανάτου, του εις την ανωτέρω κατηγορίαν ανήκοντος προστάτου των, δικαιούνται μόνον χορηγουμένων παροχών. (Ν.271/76, άρθρ.2 παρ.3). 2.Επιφυλασσομένης της ισχύος των διατάξεων των παρ.1 και 2 του άρθρου 14 του Ν.Δ/τος 4277/1962 «περί συνταξιοδοτήσεως των ιατρών του Ι.Κ.Α. και ετέρων τινών κατηγοριών εργαζομένων» υπάγονται εις την ασφάλισιν του Ταμείου προαιρετικώς, κατόπιν σχετικής δηλώσεώς των, υποβαλλομένης εντός προθεσμίας τριών (3) μηνών, δια μεν τους υπηρετούντας από της ισχύος του παρόντος Καταστατικού, δια δε τους εφεξής διοριζομένους από της ημερομηνίας προσλήψεώς των:  α)οι Διοικηταί και Υποδιοικηταί των εν τη προηγουμένη παράγραφω Tραπεζών, β)οι νομικοί σύμβουλοι, δικηγόροι και τεχνικοί πτυχιούχοι ανωτάτων ή  ανωτέρων σχολών των αυτών Τραπεζών, εφ’ όσον η απασχόλησις πάντων τούτων πληροί τας γενικάς προϋποθέσεις της προηγουμένης παραγράφου, γ)οι υπό ετέρων Οργανισμών συνταξιοδοτούμενοι τέως υπάλληλοι των ως άνω Τραπεζών επί τη καταβολή της αυτής εισφοράς ην καταβάλλουν και οι συνταξιούχοι του εδαφίου γ’ της παρ.1 του παρόντος άρθρου (Ν.271/76, Άρθρον 23. 1.Συμμετοχή εις τας δαπάνας περιθάλψεως. Ο ησφαλισμένος ή συνταξιούχος ή τα μέλη οικογενείας αυτών συμμετέχουν εις τας δαπάνας δια των κάτωθι οριζομένων ποσοστών: α)15% δια τα φάρμακα και τα ομματοϋάλια και φακούς επαφής, προθέσεις και θεραπευτικά μέσα, εκτός αν άλλως ορίζεται δια τους τεχνητούς οδόντας. β)15% δια τους τεχνητούς οδόντας. 2.Ουδεμία συμμετοχή του ησφαλισμένου ή συνταξιούχου εις τας δαπάνας περιθάλψεως επιτρέπεται εις τας περιπτώσεις: α)Δια τας παροχάς ιατρικής αντιλήψεως. β)Ατυχήματος εκ βιαίου συμβάντος επελθόντος εν τη εργασία ή εξ αφορμής ταύτης. γ)Καρκινοπαθών υποβαλλομένων εις θεραπείαν δι’ακτινοβολιών. δ)Εξετάσεως πάσης φύσεως υπό της Υγειονομικής Επιτροπής του Ταμείου. ε)Κατά την διάρκειαν της δαπάναις του Ταμείου, νοσηλείας των ησφαλισμένων ή συνταξιούχων και στ)Δια θεραπευτικάς οδοντιατρικάς επισκέψεις εξαιρέσει της τοποθετήσεως τεχνητών οδόντων δι’ην ισχύει το ανωτέρω οριζόμενων ποσοστόν συμμετοχής. «ζ.Νεφροπαθών που υποβάλλονται σε θεραπεία με φάρμακα». Η περίπτ.ζ΄ προστέθηκε από το άρθρ. 6 Π.Δ.276/13-23 Απρ.1982(ΦΕΚ Α’49). 3.Τα ανωτέρω ποσοστά δύνανται ν’ αυξομειούνται δι’αποφάσεως του Δ.Σ. αναλόγως των οικονομικών δυνατοτήτων του Ταμείου. Άρθρον 24. Ασφαλιστική ικανότης και βιβλιάρια ασθενείας. 1.Των,υπό των διατάξεων του παρόντος προβλεπομένων παροχών δικαιούνται οι μεν ησφαλισμένοι από της συμπληρώσεως τριών μηνών υπαγωγής εις την ασφάλισιν του Κλάδου Ασθενείας, εφ’ όσον διατηρούν την ιδιότητα του ησφαλισμένου και επί έξ μήνας μετά την αποβολήν αυτής, οι δε συνταξιούχοι περί ων το εδάφιον γ’της παρ.1 του άρθου 2 του παρόντος Καταστατικού εφ’ όσον διατηρούν την ιδιότητα του συνταξιούχου και επί έξ μήνας μετά την διακοπήν της συντάξεως. «Ασφαλισμένος που διατελεί σε περίθαλψη οποιασδήποτε φύσεως και αποβάλλει για οποιονδήποτε λόγο την ιδιότητα του ασφαλισμένου, δικαιούται ύστερα από απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου μετά γνώμη της Υγειονομικής Υπηρεσίας να συνεχίσει την θεραπεία, που έχει αρχίσει και εφόσον δεν έχει υπαχθεί για υγειονομική περίθαλψη σε άλλο φορέα». Το μέσα στα « » τελευταίο εδάφιο προστέθηκε από το άρθρ.7 Π.Δ.276/13-23 Απρ.1982 (ΦΕΚ Α’49). 2.Τα μέλη οικογενείας ησφαλισμένων ή συνταξιούχων δικαιούνται παροχών εφ’ όσον ο εξ ου έλκουν το δικαίωμα ησφαλισμένος ή συνταξιούχος πληροί τας υπό της προηγουμένης παραγράφου προϋποθέσεις. Η ασφάλισις των κατά το άρθρον 3 του παρόντος Καταστατικού προστατευομένων μελών οικογενείας, εν περιπώσει στρατεύσεως, των ησφαλισμένων, συνεχίζεται δι’όλον τον χρόνον στρατεύσεως, ανεξαρτήτως εάν ο στρατευθείς λαμβάνει ή όχι τας αποδοχάς εν όλω ή εν μέρει ή τυγχάνει ειδικών επιδομάτων χορηγουμένων αυτώ αντί αντιμισθίας. 3.Η ασφαλιστική ικανότης κατά της ασθενείας αποδεικνύεται δια βιβλιαρίων ασθενείας δι’ων εφοδιάζονται οι δικαιούχοι παροχών παρά του Ταμείου. Ο τύπος των βιβλιαρίων ασθενείας καθορίζεται δι’αποφάσεως του Δ.Σ. του Ταμείου, δύναται δε να ορισθή διάφορος τύπος βιβλιαρίου δια τους ησφαλισμένους, τους συνταξιούχους ή τα μέλη οικογενείας. Άρθρον 25. Έναρξις λειτουργίας του Ταμείου και καταβολής  εισφορών Ως ημερομηνία ενάρξεως της λειτουργίας του Ταμείου και της καταβολής των περί ων το άρθρον 4 του παρόντος Καταστατικού εισφορών ορίζεται η 1η Ιουλίου 1977. Άρθρον 26. Έναρξις χορηγήσεως παροχών. Η χορήγησις των υπό του παρόντος Καταστατικού προβλεπομένων πάσης φύσεως παροχών άρχεται από 1ης Ιανουαρίου 1978, αφ’ης παύει η υπό του ΙΚΑ χορήγησις οιασδήποτε παροχής του Κλάδου Ασθενείας εις τα εν άρθροις 2   και 3 αναφερόμενα πρόσωπα. Κατασκηνώσεις Άρθρ.27.-«1.Στους σκοπούς του Ταμείου περιλαμβάνεται και η δημιουργία ή διοργάνωση κατά την καλοκαιρινή περίοδο κάθε χρόνου παιδικών κατασκηνώσεων για την αποστολή των παιδιών των ασφαλισμένων, συνταξιούχων ή των υπαλλήλων του Ταμείου που έχουν δικαίωμα παραθερισμού». 2.Στην περίπτωση που το Ταμείο αδυνατεί να διοργανώσει δικές του ή μισθωμένες παιδικές κατασκηνώσεις μπορεί με έγκριση του Υπουργείου Υγείας, Πρόνοιας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων να διαθέσει τα αναγκαία ποσά για την αποστολή των παραπάνω παιδιών σε κατασκηνώσεις του Δημοσίου Ν.Π.Δ.Δ. ή οργανισμού κοινωφελή χαρακτήρα ή ιδιωτών εφόσον τηρείται η διαδικασία που προβλέπεται για την ενέργεια αυτή. 3.Στις παιδικές κατασκηνώσεις που διοργανώνει με δικά του μέσα το Ταμείο για τον παραθερισμό παιδιών ασφαλισμένων, συνταξιούχων και υπαλλήλων του Ταμείου μπορούν με απόφαση του Διοικητικού του Συμβουλίου να φιλοξενούνται με δαπάνες του Ταμείου και συνταξιούχοι του με τις συζύγους τους και με σειρά προτεραιότητας με βάση την υποβαλλόμενη αίτηση εγγραφής τους. 4.Η φιλοξενία θα πραγματοποιείται μετά τη λήξη της τελευταίας κατασκηνωτικής περιόδου για τα παιδιά. Η διάρκεια της φιλοξενίας, καθώς και κάθε άλλη λεπτομέρεια για την εφαρμογή αυτής της διάταξης, καθορίζεται με απόφαση του Δ.Σ. του Ταμείου. 5.Το Ταμείο μπορεί να διοργανώσει και να λειτουργήσει κατασκηνώσεις σε συνεργασία με άλλα Ν.Π.Δ.Δ. ή Ο.Τ.Α. 6.Με αποφάσεις του Υπουργού Υγείας, Πρόνοιας  και Κοινωνικών Ασφαλίσεων και του κατά περίπτωση αρμόδιου Υπουργού, που θα εκδίδονται ύστερα από  προτάσεις των Διοικητικών Συμβουλίων του Ταμείου  και των ενδιαφερομένων λοιπών Ν.Π.Δ.Δ. ή  των Δημοτικών ή Κοινοτικών Συμβουλίων των Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης (Ο.Τ.Α.), ρυθμίζονται θέματα  διοργάνωσης  και  λειτουργίας  ων    κατασκηνώ(Αντί για τη σελ.768,09) Σελ.768,09(α) Τεύχος Θ33-Σελ.121 Ταμείο Ασφ.Ασθένειας Προσ/κού Τραπεζών Πίστεως,Γενικής και Αμέρικαν Εξπρές 39.Θ.ε.3 165 σεων, διάθεσης της χρήσης ακινήτων τους για τον παραπάνω σκοπό, συμμετοχής τους στις δαπάνες εγκαταστάσεων του κατασκηνωτικού χώρου και της λειτουργίας των κατασκηνώσεων. 7.Με ίδιες αποφάσεις καθορίζονται η διάρκεια των κατασκηνωτικών περιόδων, ο αριθμός και η ηλικία των κατασκηνωτών, καθώς και κάθε άλλη αναγκαία λεπτομέρεια. 8.Στις κατασκηνώσεις του Ταμείου μπορούν να φιλοξενούνται με δαπάνες του Ταμείου και οι υπάλληλοί του με τις οικογένειές τους, ύστερα από απόφαση του Δ.Σ. του Ταμείου και έγκριση του Υπουργού Υγείας, Πρόνοιας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων». Το άρθρο 27 προστέθηκε από το άρθρ.3 Π.Δ.218/28 Ιουν.-8 Ιουλ.1986(ΦΕΚ Α΄89) άρθρ.2 παρ.2 και 3). Άρθρον 3. Προστατευόμενα μέλη οικογενείας. 1.Ως μέλη οικογενείας των ησφαλισμένων και των συνταξιούχων, πλην των λόγω θανάτου του προστάτου των τοιούτων, νοούνται: α)Η σύζυγος ή ο κατά την κρίσιν του Δ.Σ. οικονομικώς αδύνατος και ανίκανος προς εργασίαν σύζυγος. β)Τα άγαμα τέκνα (νόμιμα, νομιμοποιηθέντα, υιοθετηθέντα, αναγνωρισθέντα, πρόγονοι και επί ησφαλισμένης ή θήλεος συνταξιούχου και τα φυσικά) μέχρι συμπληρώσεως του 21ου έτους της ηλικίας των, ή εφόσον συνεχίζουν τας σπουδάς των εις ανωτάτας ή ανωτέρας ανεγνωρισμένας υπό του Κράτους Σχολάς της ημεδαπής ή εις αντιστοίχους σχολάς της αλλοδαπής, μέχρι συμπληρώσεως του 25ου έτους της ηλικίας των. Άγαμα τέκνα ανίκανα προς πάσαν εργασίαν, ως και άγαμοι ή διαζευγμέναι θυγατέρες, μη έχουσαι ιδίαν εργασίαν ή επαρκές προς συντήρησίν των εισόδημα, λογίζονται ως μέλη οικογενείας, ασχέτως ηλικίας. γ)Η μήτηρ και ο κατά την κρίσιν του Δ.Σ.  οικονομικώς αδύνατος και ανίκανος προς εργασία πατήρ. δ)Οι ορφανοί, πατρός και μητρός, αδελφοί και έγγονοι, ως και οι ορφανοί μόνον πατρός ή μόνον μητρός αδελφοί ή έγγονοι, εφ’ όσον ο επιζών γονεύς λογίζεται, κατά τ’ ανωτέρω, ως μέλος οικογενείας, μέχρι συμπληρώσεως του, δια τα τέκνα ισχύοντος ορίου ηλικίας, κατά τας περί τούτου ως ανωτέρω διακρίσεις. (Ν. 271/76, άρθρ.3 παρ.1). 2.Τα πρόσωπα περί ων η προηγουμένη παράγραφος, θεωρούνται ως μέλη οικογενείας του ησφαλισμένου ή του συνταξιούχου, εφ’ όσον συμβιούν μετ’αυτού και η συντήρησίς των, προκειμένω περί των υπό στοιχεία β, γ και δ κατηγοριών, βαρύνει κυρίως αυτόν, θεωρείται ότι υπάρχει συμβίωσις και εάν δια σοβαρούς λόγους (σπουδών, υγείας, μεταθέσεων, προκεχωρημένης ηλικάς κλπ.) τα εν παρ.1 πρόσωπα δεν διαμένουν προσωρινώς υπό την αυτήν στέγην. (Ν.271/76, άρθρ.3 παρ.2) 3.Τα εν παρ.1 του παρόντος άρθρου πρόσωπα δεν λογίζονται ως μέλη οικογενείας, εάν τυγχάνουν ησφαλισμένα δια την ασθένειαν εις έτερον φορέα χορηγούνται προστασίαν ίσην προς την υπό του Ταμείου παρεχομένην. Εάν η υπό του ετέρου φορέως παρεχομένη περίθαλψις υπολείπτεται της υπό του Ταμείου χορηγουμένης, τα πρό(Αντί για τη σελ.768,0Ι(α) Σελ.768,0Ι(β) Τεύχος Θ33-Σελ.ΙΙ9 Ταμείο Ασφ.Ασθένειας Προσ/κού Τραπεζών Πίστεως,Γενικής και Αμέρικαν Εξπρές 39.Θ.ε.3 157 σωπα ταύτα δύνανται, τη αιτήσει των να ασφαλισθούν, συμπληρωματικώς παρά τω Ταμείω δια τας μη καλυπτομένας υπό της ετέρας ασφαλίσεώς των παροχάς. Εν τοιαύτη περιπτώσει ο ησφαλισμένος βαρύνει με ολόκληρον την υπό της παρ.1 στοιχ.α’ του άρθρου 4 του παρόντος-προβλεπομένην προσαύξησιν της εισφοράς. (Ν.271/76, άρθρ.3 παρ.3). 4.Τα, κατά τας προηγουμένας παραγράφους, μέλη οικογενείας δικαιούνται των υπό των διατάξεως του παρόντος Καταστατικού προβλεπομένων παροχών. (Ν.271/1976, άρθρ.3 παρ.4). «5.Ο ανασφάλιστος διαζευγμένος σύζυγος (άνδρας ή γυναίκα) μπορεί να διατηρήσει σαν άμεσα ασφαλισμένος το δικαίωμα παροχών ασθενείας σε είδος, που είχε κατά το χρόνο λύσης του γάμου, στο Ταμείο από τον ασφάλισή του από τον άλλο σύζυγο, εφόσον συντρέχουν οι εξής προϋποθέσεις: α)Ο γάμος λύθηκε μετά τη συμπλήρωση του 35ου έτους της ηλικίας. β)Δεν καλύπτονται άμεσα ή έμμεσα για παροχές ασθενείας από το Δημόσιο ή άλλον ασφαλιστικό φορέα. Το ασφαλιστικό δικαίωμα ασκείται από τον ενδιαφερόμενο μέσα σε ένα χρόνο από την ημερομηνία της τελεσίδικης έκδοσης της απόφασης του διαζυγίου υποχρεούμενος στην καταβολή του αθροίσματος των ασφαλιστικών εισφορών ασφαλισμένου και εργοδότη, που αναλογεί στην κατώτερη εισφορά του Ταμείου». Η παρ.5 προστέθηκε από το άρθρ.1 Π.Δ.218/ 28 Ιουν.-8 Ιουλ.Ι986(ΦΕΚ Α΄ 89) Άρθρον 4 Πόροι. 1.Πόροι του ταμείου είναι: α)Μηνιαία εισφορά των κατά τας παραγράφους 1 και 2 του άρθρου 2 ησφαλισμένων, ίση προς 3% των μηνιαίων αποδοχών αυτών. Η εισφορά αυτή προσαυξάνεται κατά 0,25% δι’έκαστον προστατευόμενον μέλος της ιδίας του υπαλλήλου οικογενείας (σύζυγος και τέκνα) και κατά 1% δι’έκαστον των λοιπών προστατευομένων μελών. Η προσαύξησις καταβάλλεται δι’όσον χρόνον το μέλος οικογενείας είναι ησφαλισμένον εις το Ταμείον. ως άνω από το άρθρο μόνο Π.Δ.593/19 Νοεμ.-13 Δεκ.1985(ΦΕΚ Α΄ 208).β)Μηνιαία συνεισφορά του εργοδότη ίση προς 6% επί των αποδοχών των αυτών ησφαλισμένων. Αι παρακρατηθείσαι εισφοραί των ησφαλισμένων και η συνεισφορά του εργοδότου αποδίδονται ταυτοχρόνως εις το Ταμείον υφ’εκάστης υποχρέου Τραπέζης. γ)Μηνιαία εισφορά των συνταξιούχων ίση προς 6% της καταβαλλομένης κυρίας και επικουρικής συντάξεως αυτών. Επί πλειόνων συντάξεων κυρίας ασφαλίσεως, η εισφορά υπολογίζεται επί της μεγαλυτέρας τοιαύτης. δ)Τα πάσης φύσεως έσοδα εκ συμμετοχής των ησφαλισμένων εις τας δαπάνας ιατρικής περιθάλψεως. στ)Παν έσοδον πραγματοποιούμενον εκ χαριστικής αιτίας (Ν.271/76, άρθρ.4 παρ.1). 2.Ως αποδοχαί υποκείμεναι εις τας υπέρ του Ταμείου εισφοράς είναι κατ’είδος μεν αι λαμβανόμεναι υπ’όψιν δια τον υπολογισμόν των υπέρ του ΙΚΑ εισφορών, κατά ποσόν δε αι μη υπερβαίνουσαι το εκατονταπλάσιον του εκάστοτε ισχύοντος ημερομισθίου του άρρενος ανειδικεύτου εργάτου. (Ν.271/76 άρθρ.4. παρ.2). 3.Εκ των εξ εισφορών εσόδων του Ταμείου παρακρατείται υπέρ του ΙΚΑ ποσοστόν 1% αποδιδόμενον ανά τρίμηνον. (Ν.271/76, άρθρ.4 παρ.2). Σελ.768,02(β) Τεύχος Θ33-Σελ.Ι20 ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΔΕΥΤΕΡΟΝ Ασφάλισις Ασθενείας και Μητρότητος. Άρθρον 5. Υγειονομική Περίθαλψις. Η υγειονομική περίθαλψις περιλαμβάνει παροχάς εις είδος και παροχάς εις χρήμα. 1.Αι παροχαί εις είδος περιλαμβάνουν: α)την ιατρικήν και οδοντιατρικήν περίθαλψιν. β)την μαιευτικήν περίθαλψιν. γ)την φαρμακευτικήν περίθαλψιν. δ)την νοσοκομειακήν και σαντοριακήν περίθαλψιν. ε)την πρόσθετον περίθαλψιν και στ)την λουτροθεραπείαν. 2.Αι παροχαί εις χρήμα περιλαμβάνουν: α)τα πάσης φύσεως επιδόματα και βοηθήματα. β)τα έξοδα μετακινήσεως ασθενών, και γ)τα έξοδα κηδείας. «3.Κατασκηνώσεις». Η παρ.3 προστέθηκε από το άρθρ.2 Π.Δ.218/ 28 Ιουν.-8 Ιουλ.1986(ΦΕΚ Α΄ 89) ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΤΡΙΤΟΝ Παροχαί εις Είδος. Ιατρική Περίθαλψις. Άρθρ.6.-«1.Η ιατρική περίθαλψη περιλαμβάνει τη χρησιμοποίηση των κατάλληλων, ιατρικών και βοηθητικών φροντίδων, για την πρόληψη, διάγνωση και θεραπεία της ασθένειας και τη διενέργεια των απαραιτήτων παρακλινικών εξετάσεων. Αυτή παρέχεται σε όση έκταση τη δικαιολογεί η σοβαρότητα κάθε περίπτωσης και επιτρέπουν τα επιστημονικά και τεχνικά μέσα που διαθέτει η Χώρα. Η ιατρική περίθαλψη πρέπει να είναι επαρκής και σκόπιμη,χωρίς όμως να υπερβαίνει το μέτρο του αναγκαίου. Επίσης στην Ιατρική Περίθαλψη περιλαμβάνονται και οι προληπτικοί Εμβολιασμοί. Η Ιατρική Περίθαλψη παρέχεται από γιατρούς γενικής Ιατρικής και ειδικοτήτων. Βοηθητικές φροντίδες που περιλαμβάνονται στην Ιατρική Περίθαλψη μπορεί να παρέχονται και από βοηθητικά υγειονομικά όργανα (νοσοκόμους, μαλάκτες κ.λπ.) εφόσον αυτό επιτρέπεται από την ιατρική δεοντολογία. Σε περίπτωση σοβαρών παθήσεων, των οποίων η διάγνωση ή η θεραπεία δεν μπορεί να αντιμετωπισθεί στην Ελλάδα, δικαιούται ο ασφαλισμένος να μεταβεί σε κατάλληλο επιστημονικό κέντρο του εξωτερικού. Για τη μετάβαση ασφαλισμένου στην αλλοδαπή απαιτείται απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου μετά από σχετική γνωμάτευση του Προϊσταμένου της Υγειονομικής Υπηρεσίας του Ταμείου. 39.Θ.ε.3 Ταμείο Ασφ.Ασθένειας Προσ/κού Τραπεζών Πίστεως,Γενικής και Αμέρικαν Εξπρές 158 «Με σχετική απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου καθορίζεται το ποσοστό συμμετοχής του Ταμείου στις σχετικές δαπάνες μέχρι ποσοστού Ι00% αυτών». Το μέσα στα « » πιο πάνω εδάφιο αντικαταστάθηκε  Σύμφωνα με τα παραπάνω, σε περίπτωση θανάτου του ασφαλισμένου στο εξωτερικό, όπου είχε μεταβεί για περίθαλψη ύστερα από απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου, η συμμετοχή του Ταμείου επεκτείνεται και στις δαπάνες ταρίχευσης, προμήθειας φερέτρου και μεταφοράς της σορού του ασφαλισμένου στο εσωτερικό. Κατ’εξαίρεση το Διοικητικό Συμβούλιο του Ταμείου εγκρίνει εκ των υστέρων τη νοσηλεία που έγινε στο εξωτερικό, στην περίπτωση που δεν είναι δυνατή η εκ των προτέρων παροχή εγκρίσεως λόγω αιφνιδίας εκδηλώσεως της παθήσεως κατά το χρόνο της διαμονής του στο εξωτερικό ή της άμεσης ανάγκης για αναχώρηση του ασθενούς. Σε όσους μεταβαίνουν σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος για νοσοκομειακή ή υγειονομική περίθαλψη στο εξωτερικό μπορεί, ύστερα από έγκριση του Διοικητικού Συμβουλίου, να δικαιολογηθεί η χρησιμοποίηση νοσοκόμου ή άλλου προσώπου ως συνοδού, όταν τούτο κρίνεται αναγκαίο από την κατάσταση της υγείας του ασθενούς ή τη μικρή του ηλικία. Επίσης κατά την κρίση του Διοικητικού Συμβουλίου, εφόσον υπάρχει ανάγκη, μπορεί να προκαταβάλλεται μέρος των παραπάνω δαπανών με απόδοση λογαριασμού. Για όλες τις περιπτώσεις Νοσοκομειακής ή εξωνοσοκομειακής Περιθάλψεως στο εξωτερικό οι οποίες δεν καλύπτονται από το παρόν Π.Δ/γμα, μπορεί το Ταμείο να αποδώσει στον ασφαλισμένο το ποσό που θα πλήρωνε για τη νοσηλεία του στην Ελλάδα, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρ.22 του παρόντος Π.Δ/τος  Η νοσηλεία στο εξωτερικό αποδεικνύεται με βεβαιώσεις και αποδείξεις εξοφλημένες και θεωρημένες από την κατά τόπο αρμόδια Ελληνική Προξενική Αρχή ή αστυνομική ή άλλη αρμόδια δημόσια αρχή». Η παρ.1 αντικαταστάθηκε ως άνω από το 