90. ΝΟΜΟΘΕΤ. ΔΙΑΤΑΓΜΑ υπ’ αριθ. 1061 της 17/23 Δεκ. 1971 (ΦΕΚ Α΄ 270) Περί διατάξεων τινών αφορωσών εις την μεταβίβασιν αυτοκινήτων δημοσίας χρήσεως. Οι διατάξεις του άνω Ν.Δ/τος δεν εφαρμόζονται στα αυτοκίνητα που αναφέρονται στο άρθρ. 6 Νόμ. 1437/1984, κατωτ. σελ. 226,695. Για τις περιπτώσεις αντικατάστασης, αναγκαστικής κατάσχεσης και πλειστηριασμού αυτοκινήτων δημοσίας χρήσης και λοιπές διατάξεις, βλ. παρ.9 και 10 άρθρ.10 Νόμ.2801/1-3Μαρτ.2000 (ΦΕΚ Α΄46), κατωτ.αριθ.296. Άρθρ.7.-1.(Καταργήθηκε, όπως είχε αντικατασταθεί από το άρθρ.10 Νόμ.1437/1984, κατωτ.σελ.226,675, από την παρ.5 άρθρ.26 Νόμ.3109/12-19 Φεβρ.2003,ΦΕΚ Α΄38, κατωτ.σελ.226,7557). 2.Αι διατάξεις της προηγουμένης παραγράφου ως και αι τοιαύται των εις την αυτήν παράγραφον αναφερομένων άρθρων εφαρμόζονται αναλόγως και επί περιπτώσεων ανακλήσεως ιδανικών μεριδίων επί αυτοκινήτων δημοσίας χρήσεως, πάσης κατηγορίας, γενομένων μέχρι της ενάρξεως της ισχύος του παρόντος, εφ’ όσον διατηρείται η κυριότης των ιδανικών μεριδίων τούτων υπό των ων αφηρέθη η άδεια κυκλοφορίας. Εις τας περιπτώσεις ταύτας αι προθεσμίαι των αυτών άρθρων άρχονται από της χρονολογίας της ενάρξεως της ισχύος του παρόντος. 3.Ουδεμία αξίωσις προς αποζημίωσιν δύναται να εγερθή κατά του Ελληνικού Δημοσίου παρά δικαιούχων αδείας κυκλοφορίας ιδανικού μεριδίου αυτοκινήτου δημοσίας χρήσεως, πάσης κατηγορίας, εκ της μη εκδόσεως επ’ ονόματί των αδείας κυκλοφορίας, λόγω μη μεταβιβάσεως προς αυτούς παρά των ων αφηρέθη η άδεια, του ιδανικού μεριδίου αυτοκινήτου ως πράγματος δια το χρονικόν διάστημα μέχρις αποκτήσεως υπό τούτων δια του κατά τα προηγούμενα άρθρα καθοριζομένου τρόπου του ιδανικού μεριδίου αυτοκινήτου, εφ’ ου δικαιούνται αδείας κυκλοφορίας, δημιουργηθείσαι δε, τυχόν, τοιαύται αξιώσεις μέχρις ενάρξεως ισχύος του παρόντος, θεωρούνται δυνάμει τούτου αποσβεσθείσαι. Άρθρ.8.-Οι συνεχίζοντες την κυκλοφορίαν αυτοκινήτου δημοσίας χρήσεως, πάσης κατηγορίας, μετά την επέλευσιν γεγονότος επαγομένου απώλειαν του παραχωρηθέντος δικαιώματος κατά τας διατάξεις των άρθρ. 1 έως 7 του παρόντος, μη εφωδιασμένου δια νέας αδείας κυκλοφορίας επ’ ονόματι των διατηρούντων το δικαίωμα της δι’ αυτού εκτελέσεως μεταφορών επί κομίστρω, τιμωρούνται κατά τας διατάξεις του άρθρ. 458 του Ποινικού Κώδικος. Άρθρ.9.-Αι διατάξεις των άρθρ. 1, 3, 4 και 5 ως και της παρ. 2 του άρθρ. 2 του παρόντος, έχουν εφαρμογήν και επί επιβατηγών αυτοκινήτων δημοσίας χρήσεως μετά ή άνευ μετρητού, τεθέντων εν κυκλοφορία κατ’ εφαρμογήν των διατάξεων του Α.Ν. 88/1967, ων οι κάτοχοι έχουν αποβιώσει προ της χρονολογίας ενάρξεως της ισχύος του παρόντος. Όπου εις τας ως άνω διατάξεις αναφέρεται ότι αι εν αυταίς καθοριζόμεναι προθεσμίαι άρχονται από του χρόνου του θανάτου του κατόχου του αυτοκινήτου, δια την εφαρμογήν της διατάξεως του παρόντος άρθρου αι αυταί προθεσμίαι άρχονται από της χρονολογίας ενάρξεως ισχύος τούτου. Άρθρ.10.-Δι’ αποφάσεων του επί της Ναυτιλίας, Μεταφορών και Επικοινωνιών Υπουργού καθορίζονται, η εν γένει διαδικασία δια την εφαρμογήν των εν άρθρ. 1 έως 7 του παρόντος οριζομένων, τα δικαιολογητικά, άτινα απαιτούνται δια την έκδοσιν της κατά τα αυτά άρθρα αδείας κυκλοφορίας ως και πάσα ετέρα αναγκαία λεπτομέρεια δια την εφαρμογήν του παρόντος. Άρθρ.11.-Αι διατάξεις των άρθρ. 1, παρ. και 2, παρ. 1 και 2 του παρόντος έχουν ανάλογον εφαρμογήν και δια τους κτησαμένους ή κτωμένους αιτία κληρονομίας ή λόγω δωρεάς αιτία θανάτου δικαιώματα επί οριστικών μετοχών του Οργανισμού Αστικών Συγκοινωνιών Θεσσαλονίκης (ΟΑΣΘ). Άρθρ.12.-Αι διατάξεις του παρόντος δεν έχουν εφαρμογήν επί τριτρόχων φορτηγών οχημάτων δημοσίας χρήσεως, δι’ α ισχύουν αι περί αυτών κείμεναι ειδικαί διατάξεις. Άρθρ.13.-Πάσα διάταξις αντικειμένη εις τον παρόντα νόμον, ούτινος η ισχύς άρχεται από της δημοσιεύσεώς του εις την Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, καταργείται. (Αντί για τη σελ. 208,835(β) Σελ. 208,835(γ) Τεύχος -Σελ.  Γενικά περί κυκλοφορίας αυτοκινήτων 21.Ε.α.90 Άρθρ.1.-1.Εφεξής, τα εις φυσικά πρόσωπα ανήκοντα αυτοκίνητα δημοσίας χρήσεως, πάσης κατηγορίας, ως και τα ιδανικά μερίδια αυτών κτώνται, επιφυλασσομένων των περί μεταβιβάσεως εν ζωή ισχυουσών διατάξεων, αιτία κληρονομίας ή λόγω δωρεάς αιτία θανάτου μετά της αδείας κυκλοφορίας αυτών ως δημοσίας χρήσεως υπό των κατά τας περί κληρονομικής διαδοχής εν γένει οικείες διατάξεις του Αστικού Κώδικος δικαιουμένων προσώπων ή των αιτία θανάτου δωρεοδόχων. 2.Τα εν τη προηγουμένη παραγράφω πρόσωπα διατηρούν το εκ της αδείας κυκλοφορίας του αυτοκινήτου δημοσίας χρήσεως περιελθόν αυτοίς δικαίωμα, έστω και εάν δεν είναι επαγγελματίαι αυτοκινητισταί και ανεξαρτήτως ασκήσεως υπ’ αυτών επαγγέλματος ή επιχειρήσεως ή κτήσεως προσόδων εξ οιασδήποτε αιτίας, εφ’ όσον η διατήρησις αύτη δεν απαγορεύεται εξ ετέρας ειδικής διατάξεως. Εν προκειμένω δεν έχουν εφαρμογήν αι διατάξεις της παρ. 1 του άρθρ. 27 του Ν.Δ. 3334/1955 «περί μεταφοράς αγαθών επί κομίστρω δια φορτηγών τριτρόχων αυτοκινήτων και τροποποιήσεως και συμπληρώσεως διατάξεων αναφερομένων εις θέματα της Γενικής Διευθύνσεως Μεταφορών», ως αύτη ετροποποιήθη δια της παρ. 2 του άρθρου ενάτου του Ν.Δ. 4209/1961 «περί κυρώσεως πράξεων του Υπουργικού Συμβουλίου αφορωσών εις τας αστικάς συγκοινωνίας περιοχής Αθηνών και ρυθμίσεως ετέρων συναφών θεμάτων». Σελ. 208,828(β) Τεύχος-Σελ. 3.Τα πρόσωπα ταύτα δικαιούνται επίσης να αντικαθιστούν το περιελθόν αυτοίς αυτοκίνητον δημοσίας χρήσεως ή τα ιδανικά μερίδια τούτου κατά τας ισχυούσας διατάξεις και μεταβιβάζουν αυτό δια πράξεως εν ζωή μετά της αδείας κυκλοφορίας του δημοσίας χρήσεως προς οιουσδήποτε κατά την προηγουμένην παράγραφον διατηρούντας την άδειαν ως επίσης και προς πάντα τρίτον κατά τας ακολούθους εν τη τελευταία ταύτη περιπτώσει διακρίσεις: α)προς φυσικόν ή νομικόν πρόσωπον δικαιούμενον να τύχη εγκρίσεως (παραχωρήσεως) θέσεως εις κυκλοφορίαν αυτοκινήτου δημοσίας χρήσεως, πάσης κατηγορίας, εφ’ όσον πρόκειται περί αυτοκινήτου τεθέντος εις κυκλοφορίαν βάσει των διατάξεων των Α.Ν. 88/1967 «περί άρσεως του περιορισμού της κυκλοφορίας ωρισμένου αριθμού επιβατηγών αυτοκινήτων δημοσίας χρήσεως μετά ή άνευ μετρητού» και 183/1967 «περί χορηγήσεως αδειών κυκλοφορίας φορτηγών αυτοκινήτων και τριτρόχων οχημάτων δημοσίας χρήσεως» ως και τοιούτου τελούντος ως προς την μεταβίβασίν του υπό το νομικόν καθεστώς της διατάξεως της παρ. 2 του άρθρ. 3 του Ν.Δ. 4354/1964 «περί απαγορεύσεως μεταφοράς επιβατών επί κομίστρω δι’ επιβατηγών αυτοκινήτων ιδιωτικής και δημοσίας χρήσεως μετά ή άνευ μετρητού και άλλων τινών διατάξεων» και β)προς φυσικόν ή νομικόν πρόσωπον, έχον την ιδιότητα του επαγγελματίου αυτοκινητιστού εις πάσαν ετέραν πλην των ανωτέρω περίπτωσιν. Με την παρ.10 άρθρ.20 Νόμ.3185/25-26 Σεπτ.2003 (ΦΕΚ Α΄229), τόμ.22 σελ.178,41, ορίστηκε ότι: «Ανήλικα πρόσωπα, τα οποία αποκτούν δικαίωμα επί της άδειας κυκλοφορίας λεωφορείου ή φορτηγού δημόσιας χρήσης, ολόκληρου ή ιδανικών μεριδίων, λόγω γονικής παροχήςε ή δωρεάς εν ζωή ή λόγω κληρονομίας, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρ.2 του Ν.Δ.4278/1962 (ΦΕΚ Α΄191) και του άρθρ.1 του Ν.Δ.1061/1971 (ΦΕΚ Α΄270) διατηρούν το δικαίωμα αυτό μέχρι την ενηλικίωσή τους. Μετά την ημερομηνία ενηλικίωσης και μέσα στις προβλεπόμενες προθεσμίες τα πρόσωπα αυτά υποχρεούνται να αποκτήσουν την άδεια άσκησης επαγγέλματος οδικού μεταφορέα, σύμφωνα με τις διατάξεις του Π.Δ.346/2001, όπως κάθε φορά ισχύουν». 21.Ε.α.90 Γενικά περί κυκλοφορίας αυτοκινήτων Άρθρ.2.-1.Οι κατ’ εφαρμογήν προϊσχουσών διατάξεων διατηρήσαντες το περιελθόν αυτοίς ιδανικόν μερίδιον επί αυτοκινήτου δημοσίας χρήσεως, πάσης κατηγορίας, μετά της αδείας κυκλοφορίας αυτού, αιτία κληρονομίας ή λόγω δωρεάς αιτία θανάτου και έχοντες το προς τούτο δικαίωμα, δύνανται εφεξής να μεταβιβάζουν τούτο μετά της αδείας κυκλοφορίας αυτού και προς έτερον ή ετέρους κατά τον αυτόν τρόπον συναποκτήσαντας και διατηρούντας την άδειαν κυκλοφορίας, έστω και εάν δεν κέκτηνται την ιδιότητα του επαγγελματίου αυτοκινητιστού, και ανεξαρτήτως ασκήσεως υπ’ αυτών επαγγέλματος ή επιχειρήσεως ή κτήσεως προσόδων εξ οιασδήποτε αιτίας. Οι κατά τας αυτάς διατάξεις αποκτήσαντες τοιούτον δικαίωμα και διατηρούντες αυτό καίτοι μη δικαιούμενοι προς τούτο, δύνανται να μεταβιβάζουν τούτο προς τα εν τω  προηγουμένω εδαφίω  πρόσωπα  εντός  αποκλειστικήςπροθεσμίας 6 μηνών από της ενάρξεως της ισχύος του παρόντος, μετά την πάροδον της οποίας απόλλυται αυτοδικαίως το επί της αδείας κυκλοφορίας του αυτοκινήτου δικαίωμα αυτών. 2.Οι, κατά το παρόν και το προηγούμενον άρθρον προς ους η μεταβίβασις αυτοκινήτου δημοσίας χρήσεως, μετά της αδείας κυκλοφορίας αυτού, τυχόν μη κεκτημένοι την ιδιότητα του επαγγελματίου αυτοκινητιστού, δεν αποκτούν εκ μόνου του λόγου τούτου την ιδιότητα ταύτην, δια την κτήσιν δικαιώματος κυριότητος, εν όλω ή κατ’ ιδανικά μερίδια ή ετέρου εμπραγμάτου δικαιώματος επί ετέρου αυτοκινήτου δημοσίας χρήσεως οιασδήποτε κατηγορίας (λεωφορείου, φορτηγού γενικών ή ειδικών κατηγοριών, επιβατηγού μετά ή άνευ μετρητού) κατά τας ισχυούσας εκάστοτε διατάξεις, πλην των εν τω παρόντι αναφερομένων εξαιρέσεων. 3.Οι κατά την παρ. 1 του παρόντος άρθρου κατά τας προϊσχουούσας διατάξεις διατηρούντες το περιελθόν αυτοίς ιδανικόν μερίδιον επί αυτοκινήτου δημοσίας χρήσεως, πάσης κατηγορίας, δύνανται και να αντικαθιστούν τούτο κατά τας διατάξεις της παρ. 3 του προηγουμένου άρθρου. Άρθρ.3.-«1.Δια την έκδοσιν της κατά την παρ. 1 του άρθρ. 89 του Κώδικος Οδικής Κυκλοφορίας, ΚΟΚ, (Νόμ. 614/1977) απαιτουμένης νέας αδείας κυκλοφορίας του αυτοκινήτου δημοσίας χρήσεως τα κατά την παρ. 1 του άρθρ. 1 του παρόντος πρόσωπα, υποχρεούνται, όπως, εντός προθεσμίας ενός μηνός από της κτήσεως του δικαιώματος υποβάλουν εις την αρμοδίαν περιφερειακήν υπηρεσίαν του Υπουργείου Συγκοινωνιών σχετικήν αίτησιν μεθ’ απάντων των απαιτουμένων δικαιολογητικών. Δια τους αιτία κληρονομίας αποκτώντας δικαίωμα επ’ αυτοκινήτου δημοσίας χρήσεως, η κατά το προηγούμενον εδάφιον προθεσμία του ενός μηνός άρχεται από της υπό των κληρονόμων αποδοχής της κληρονομίας συντελουμένης, είτε δια δηλώσεως αποδοχής, είτε δια παρελεύσεως απράκτου της προς αποποίησιν τασσομένης υπό του νόμου προθεσμίας. Δια τους παραβάτας της παρούσης παραγράφου, έχουν εφαρμογήν αι διατάξεις των παρ. 2 και 3 του άρθρ. 89 του ΚΟΚ». Η παρ. 1 αντικαταστάθηκε ως άνω από το άρθρ. 1 Νόμ. 954/3-10 Αυγ. 1979 (κατωτ. αριθ. 132). Βλ. και άρθρ. 3 του ίδιου νόμου σχετικά με την εφαρμογή της ανωτέρω παρ. 1. 2.Εν περιπτώσει δικαστικής αμφισβητήσεως μεταξύ των αιτία κληρονομίας ή λόγω δωρεάς αιτία θανάτου δικαιοδόχων του αποβιώσαντος ιδιοκτήτου αυτοκινήτου δημοσίας χρήσεως, εντός της εν τη προηγουμένη παραγράφω αναφερομένης προθεσμίας, της ιδιότητός τινος ως κληρονόμου ή αιτία θανάτου δωρεοδόχου, η προθεσμία αύτη ως και η τοιαύτη της παρ. 1 του άρθρ. 2 του παρόντος άρχονται από της εκδόσεως τελεσιδίκου δικαστικής αποφάσεως. (Αντί για τη σελ. 208,831(β) Σελ. 208,831(γ) Τεύχος -Σελ.  Γενικά περί κυκλοφορίας αυτοκινήτων 21.Ε.α.90 Άρθρ.4.-1.Εν περιπτώσει απωλείας δικαιώματος αδείας κυκλοφορίας ιδανικού μεριδίου επί αυτοκινήτου δημοσίας χρήσεως κατά τα εν άρθρ. 2 παρ. 1 και 3 παρ. 1 του παρόντος οριζόμενα, το αναφερόμενον εις το ιδανικόν τούτο μερίδιον απολεσθέν δικαίωμα αδείας κυκλοφορίας παραχωρείται, δι’ αποφάσεως του Περιφερειακού Διοικητού Αττικής και Νήσων εφ’ όσον έδρα του αυτοκινήτου δημοσίας χρήσεως είναι πόλις ή κωμόπολις κειμένη εντός της περιφερείας της τέως Διοικήσεως Πρωτευούσης ή του οικείου νομάρχου εις πάσαν ετέραν περίπτωσιν, εις τα λοιπά πρόσωπα τα διατηρούντα την άδειαν κυκλοφορίας του αυτοκινήτου δημοσίας χρήσεως και εν ανυπαρξία τοιούτων εις τον μετά του αποθανόντος συνιδιοκτήτην ή συνιδιοκτήτας τούτου, κατά ποσοστόν ανάλογον, κατ’ αμφοτέρας τας περιπτώσεις, προς την επί του υπολοίπου της αδείας του αυτοκινήτου συμμετοχήν ενός εκάστου εξ αυτών. Η ως άνω περί παραχωρήσεως του εν λόγω δικαιώματος απόφασις του Περιφερειακού Διοικητού Αττικής και Νήσων ή του οικείου Νομάρχου, κατά περίπτωσιν ως ανωτέρω, εκδίδεται υπό την επιφύλαξιν ανακλήσεως αυτής εις συμμόρφωσιν προς ακυρωτικόν δεδικασμένον, συμφώνως προς το άρθρ. 107 παρ. 4 του Συντάγματος. Η επιφύλαξις αύτη αναγράφεται και επί της εκδιδομένης κατά την παρ. 2 του παρόντος άρθρου αδείας κυκλοφορίας και των απογραφικών δελτίων του αυτοκινήτου ως και επί πάσης μεταγενεστέρας εκδιδομένης τοιαύτης αδείας, δι’ οιονδήποτε λόγον και δη συνεπεία μεταβιβάσεως ταύτης προς οιονδήποτε τρίτον, παύει δε η ισχύς της και διαγράφεται εκ των άνω πράξεων είτε εις περίπτωσιν μη ασκήσεως ενδίκου μέσου κατά της πράξεως παραχωρήσεως είτε απορρίψεως τούτου. Εις περίπτωσιν αποδοχής του ενδίκου μέσου το αρμόδιον όργανον της Διοικήσεως το εκδόσαν την πράξιν παραχωρήσεως προβαίνει εις ανάκλησιν ταύτης ως και πάσης μεταγενεστέρας πράξεως ερειδομένης επ’ αυτής, ανεξαρτήτως τυχόν μεταβιβάσεως του παραχωρηθέντος δικαιώματος προς τρίτον. Σελ. 208,832(γ) Τεύχος -Σελ.  21.Ε.α.90 Γενικά περί κυκλοφορίας αυτοκινήτων 2.Καθ’ απάσας τας ανωτέρω περιπτώσεις οι προς ους η παραχώρησις υποχρεούνται όπως, εντός αποκλειστικής προθεσμίας 4 μηνών από της επιδόσεως εις αυτούς της σχετικής ως άνω αποφάσεως, υποβάλουν εις την αρμοδίαν Περιφερειακήν Υπηρεσίαν του Υπουργείου Ναυτιλίας, Μεταφορών και Επικοινωνιών σχετικήν αίτησιν μεθ’ απάντων των απαιτουμένων δικαιολογητικών δια την έκδοσιν νέας αδείας κυκλοφορίας του αυτοκινήτου δημοσίας χρήσεως. 3.Εν περιπτώσει μη αποδοχής υπό τινος αιτία θανάτου αποκτώντος ή υπό συνιδιοκτήτου μετά του αποθανόντος, κατά περίπτωσιν, της κατά τας προηγουμένας παραγράφους του παρόντος άρθρου παραχωρήσεως, εντός αποκλειστικής προθεσμίας 4 μηνών από της επιδόσεως εις αυτούς της σχετικής περί της παραχωρήσεως εγγράφου ειδοποιήσεως της αρμοδίας Υπηρεσίας ή παρόδου απράκτου της προθεσμίας ταύτης το αντίστοιχον δικαίωμα παραχωρείται εκ νέου κατά τον εν τη παρ. 1 του παρόντος άρθρου αναφερόμενον τρόπον και σειράν παραχωρήσεως εις τους τυχόν λοιπούς τοιούτους. Εν μη αποδοχή παρ’ ουδενός των ως ανωτέρω προσώπων του παραχωρουμένου αυτοίς δικαιώματος, ανακαλείται, δι’ αποφάσεως του Προϊσταμένου της οικείας περιφερειακής Υπηρεσίας του Υπουργείου Ναυτιλίας, Μεταφορών και Επικοινωνιών η άδεια κυκλοφορίας ολοκλήρου του αυτοκινήτου, ως δημοσίας χρήσεως. 4.Το κατά τας προηγουμένας παραγράφους δικαίωμα της αδείας κυκλοφορίας εφ’ όσον αφορά εις αυτοκίνητον κυκλοφορήσαν επί τη βάσει ετέρων των εν άρθρ. 1 παρ. 3 του παρόντος αναφερομένων διατάξεων, παραχωρείται, τη καταβολή υπέρ του Δημοσίου, εισφοράς, ίσης προς την εκάστοτε υφισταμένην αγοραίαν υπεραξίαν του κατά περίπτωσιν παραχωρουμένου ιδανικού μεριδίου αδείας κυκλοφορίας αυτοκινήτου δημοσίας χρήσεως, οριζομένης υπό της αρμοδίας κατά νόμον Επιτροπής. Η εισφορά αύτη βεβαιούται ως δημόσιον έσοδον παρά του αρμοδίου δια την φορολογίαν των αυτοκινήτων Οικονομικού Εφόρου, βάσει των απογραφικών δελτίων των αρμοδίων Υπηρεσιών του Υπουργείου Ναυτιλίας, Μεταφορών και Επικοινωνιών και καταβάλλεται εις το οικείον Δημόσιον Ταμείον, το μεν 1/12 ταύτης κατά την χορήγησιν της αδείας κυκλοφορίας του αυτοκινήτου, το δε υπόλοιπον εις 11 ισοπόσους μηνιαίας δόσεις, εξ ων η πρώτη εντός του πρώτου δεκαημέρου του μεθεπομένου από της εκδόσεως της αδείας μηνός. Η μη εμπρόθεσμος καταβολή μιας των άνω δόσεων, συνεπάγεται την απώλειαν του δικαιώματος καταβολής της εισφοράς εις δόσεις και την απαίτησιν καταβολής ολοκλήρου του οφειλομένου υπολοίπου της εισφοράς. Εν τη περιπτώσει ταύτη, κατόπιν αποφάσεως του αρμοδίου Οικονομικού Εφόρου, αφαιρούνται, μερίμνη της Αστυνομικής Αρχής, η άδεια κυκλοφορίας και αι Κρατικαί πινακίδες του αυτοκινήτου μέχρις ολοσχερούς εξοφλήσεως του οφειλομένου ποσού της εισφοράς. Άρθρ.5.-1.Ο προς ον η παραχώρησις του δικαιώματος επί ιδανικού μεριδίου αδείας κυκλοφορίας αυτοκινήτου δημοσίας χρήσεως δικαιούται να ζητήση παρά του κυρίου του αντιστοίχου ιδανικού μεριδίου επί του αυτοκινήτου, ως πράγματος, την εξαγοράν αυτού αντί ευλόγου και δικαίου τιμήματος, εντός της κατά την παρ. 2 του άρθρ. 4 του παρόντος, οριζομένης προθεσμίας. Εν περιπτώσει αρνήσεως του υποχρέου ως προς την μεταβίβασιν του ιδανικού αυτού μεριδίου, ως πράγματος, εις τον προς ον η παραχώρησις του δικαιώματος της αδείας κυκλοφορίας, ή διαφωνίας τούτων ως προς το καταβλητέον τίμημα, τη αιτήσει των ενδιαφερομένων υποβαλλομένη εντός της ανωτέρω προθεσμίας, το μεταβιβαστέον κηρύσσεται αναγκαστικώς απαλλοτριωτέον δι’ αποφάσεως του Περιφερειακού Διοικητού Αττικής και Νήσων ή του οικείου νομάρχου, κατά περίπτωσιν ως εν άρθρ. 4 παρ. 1 του παρόντος ορίζεται, λόγω δημοσίας ωφελείας, δια τον καθορισμόν δε του καταβλητέου τιμήματος εφαρμόζεται η διαδικασία της επομένης παραγράφου. Η περί αναγκαστικής απαλλοτριώσεως ως άνω απόφασις ανακοινούται υποχρεωτικώς εις την οικείαν περιφερειακήν Υπηρεσίαν Συγκοινωνιών του Υπουργείου Ναυτιλίας, Μεταφορών και Επικοινωνιών, μνεία δε ταύτης γίνεται εις πάσαν περίπτωσιν χορηγήσεως, κατ’ εφαρμογήν της παρ. 2 του άρθρ. 3 του Ν.Δ. 3334/55 βεβαιώσεως μεταβολών δια το εις ο εκδίδεται βεβαίωσις αυτοκίνητον. 2.Τη αιτήσει οιουδήποτε των ενδιαφερομένων υποβαλλομένη ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου, εν τη περιφερεία του οποίου υπάγεται η έδρα του αυτοκινήτου, και εντός προθεσμίας 4 μηνών από της επιδόσεως της κατά την προηγουμένην παράγραφον περί απαλλοτριώσεως αποφάσεως, καθορίζεται δι’ αποφάσεως του δικαστηρίου τούτου, κατά την διαδικασίαν του περί ασφαλιστικών μέτρων κεφαλαίου του Κωδ. Πολ. Δικ. το τίμημα εξαγοράς, ανάλογον προς την πραγματικήν αγοραίαν αξίαν του απαλλοτριωθέντος πράγματος. Κατά της αποφάσεως ταύτης ουδέν τακτικόν ή έκτακτον ένδικον μέτρον επιτρέπεται, ουδέ προσφυγή (ανακοπή) κατά την τακτικήν διαδικασίαν. Της συζητήσεως της αιτήσεως προηγείται έκθεσις εκτιμήσεως, συντασσομένη υπό της κατά το άρθρ. 28 του Νόμ. 2119/1952 «περί των δια των λεωφορείων αυτοκινήτων συγκοινωνιών», ως εκάστοτε ισχύει, επιτροπής. (Μετά την σελ. 208,832) Σελ. 208,833 Τεύχος 445-Σελ. 81 Γενικά περί κυκλοφορίας αυτοκινήτων 21.Ε.α.90 3.Από της καταβολής του δικαστικώς καθορισθέντος τιμήματος εξαγοράς εις τον δικαιούχον τούτου, ή εν αδικαιολογήτω αρνήσει του, από της καταθέσεως του καθορισθέντος τιμήματος εις το Ταμείον Παρακαταθηκών και Δανείων, συντελείται απαλλοτρίωσις,     του    δικαιούχου   της    εξαγοράς    του ιδανικού μεριδίου του αυτοκινήτου καθισταμένου κυρίου αυτού. 4.Αι διατάξεις των παρ. 2 και 3 του άρθρ. 4 του παρόντος εφαρμόζονται αναλόγως και εις την περίπτωσιν παραμελήσεως των κατά τας προηγουμένας παραγράφους του παρόντος άρθρου προθεσμιών υπό του προς ον η παραχώρησις του δικαιώματος αδείας κυκλοφορίας αυτοκινήτου δημοσίας χρήσεως. Άρθρ.6.-1.Εν περιπτώσει ανακλήσεως δι’ οιονδήποτε λόγον δικαιώματος αδείας κυκλοφορίας ιδανικού μεριδίου επί αυτοκινήτου δημοσίας χρήσεως, πάσης κατηγορίας, εξαιρουμένης της περιπτώσεις της παρ. 2 του παρόντος άρθρου, το δικαίωμα τούτο παραχωρείται εις τον συνιδιοκτήτην ή συνιδιοκτήτας του αυτού αυτοκινήτου, εφαρμοζομένων αναλόγως απασών των διατάξεων των άρθρ. 4 και 5 του παρόντος. 2.Ειδικώς, προκειμένου περί ανακλήσεως αδείας κυκλοφορίας ιδανικού μεριδίου επί αυτοκινήτου δημοσίας χρήσεως, πάσης κατηγορίας, προς παραχώρησιν αυτής εις έτερον δικαιούχον, ο κύριος, νομεύς και κάτοχος τούτου υποχρεούται όπως, εντός διμήνου προθεσμίας, αρχομένης από της κοινοποιήσεως εις αυτόν της σχετικής πράξεως της Διοικήσεως, μεταβιβάση το ιδανικόν μερίδιον του δικαιώματος κυριότητος επί του αυτοκινήτου δημοσίας χρήσεως εις τον εν τη αποφάσει της αρμοδίας Υπηρεσίας περί ανακλήσεως της αδείας κυκλοφορίας αναφερόμενον δικαιούχον ταύτης. Εν περιπτώσει υπάρξεως διαφωνίας, η εξαγορά του αυτοκινήτου ως πράγματος πραγματοποιείται κατά τα έν άρθρ. 5 οριζόμενα. 3.Εντός των υπό των άρθρ. 4, 5 και του παρόντος τασσομένων προθεσμιών προς παραχώρησιν ή μεταβίβασιν ιδανικού μεριδίου επί αυτοκινήτου δημοσίας χρήσεως, τούτο κυκλοφορεί νομίμως δια της επί του υπολοίπου ιδανικού μεριδίου αυτού αδείας κυκλοφορίας του ετέρου συγκυρίου ή των τυχόν πλειόνων τοιούτων. Η διάταξις του προηγουμένου εδαφίου ισχύει και εις την περίπτωσιν της παρ. 2 του άρθρ. 3 του παρόντος. Σελ. 208,834 Τεύχος 445-Σελ.82 4.Χορηγηθείσα έγκρισις θέσεως εις κυκλοφορίαν αυτοκινήτου δημοσίας χρήσεως και ανακληθείσα υπό της Διοικήσεως μεταγενεστέρως, ως χορηγηθείσα κατά παράβασιν των κειμένων διατάξεων ουχί υπαιτιότητι του καθ’ ου η ανάκλησις, δεν θεωρείται ως κρατική παραχώρησις, ουδέ ότι ο καθ’ ου η ανάκλησις, απέκτησε κυριότητα, νομήν ή κατοχήν αυτοκινήτου δημοσίας χρήσεως, καθ’ όσον αφορά εις την εφαρμογήν των εκάστοτε ισχυουσών διατάξεων περί χορηγήσεως αδειών θέσεως εις κυκλοφορίαν νέων αυτοκινήτων δημοσίας χρήσεως, πάσης κατηγορίας. 21.Ε.α.90 Γενικά περί κυκλοφορίας αυτοκινήτων 