3. ΝΟΜΟΣ υπ' αριθ. 1590 της 21/24 Δεκ. 1950 Περί κυρώσεως, τροποποιήσεως και συμπληρώσεως του υπ' αριθ. 1529/1950 Α. Νόμου "περί ρυθμίσεως των εις εξωτερικόν συνάλλαγμα αναγνωρίσεων κλπ." Άρθρον πρώτον.-Κυρούται αφ' ης ίσχυσεν ο υπ' αριθ. 1529/1950 Α. Νόμος "περί ρυθμίσεως των εις εξωτερικόν συνάλλαγμα αναγνωρίσεων κλπ.", δημοσιευθείς εις το υπ' αριθ. 246 της 29 Οκτ. 1950 φύλλον της Εφημερίδος της Κυβερνήσεως (Τεύχος Α΄) τροποποιούμενος και συμπληρούμενος ως κάτωθι: Άρθρ.7.-1.Δικαιούχοι του κατά το προηγούμενον άρθρον του παρόντος συναλλάγματος εισπράττοντες το εις δραχμάς αντίτιμον του εν λόγω συναλλάγματος μετά την 21ην Σεπτ. 1949, υποχρεούνται εις την υπέρ του Δημοσίου καταβολήν εισφοράς ίσης προς ολόκληρον την διαφοράν μεταξύ της τιμής ην έχουσι τα αποδεικτικά συναλλάγματος κατά την ημέραν της παραδόσεως τούτων εις τους ως άνω δικαιούχους και της τιμής ην είχον τα αυτά αποδεικτικά συναλλάγματος κατά την 17 Σεπτ. 1949. 2.Εις την αυτήν κατά την προηγουμένην παράγραφον εισφοράν υποχρεούνται και οι εισπράξαντες μεν μέχρι της 17 Σεπτ. 1949 το εις δραχμάς αντίτιμον του κατά την προηγουμένην παράγραφον συναλλάγματος, παραλαμβάνοντες όμως τα αντίστοιχα αποδεικτικά συναλλάγματος μετά την 21 Σεπτ. 1949. 3.Κυρούνται και θεωρούνται νόμιμοι άπασαι αι μέχρι τούδε γενόμεναι συμφώνως τω παρόντι Α. Νόμω ενέργειαι της Τραπέζης της Ελλάδος. Άρθρ.8.-1.Οι μέχρι της ενάρξεως της ισχύος του παρόντος καταθέσαντες εις την Τράπεζαν Ελλάδος ή τας κατά το άρθρ. 3 του παρόντος Τραπέζας τους κατά το άρθρ. 1 του παρόντος οριζομένους τίτλους, θεωρούνται ως νομίμως καταθέσαντες τούτους. 2.Οι συμμορφούμενοι προς τας διατάξεις του παρόντος Α. Νόμου απαλλάσσονται οιασδήποτε ποινικής ευθύνης δια παραβάσεις περί ων ο Α.Ν. 198/1945 και το Ν.Δ. 120/1946. "3.Οι καταδικασθέντες ερήμην δια τελεσιδίκων αποφάσεων δια παραβάσεις περί ων η προηγουμένη παράγραφος, εφ' όσον ήθελον συμμορφωθή προς τας διατάξεις του παρόντος Νόμου, δύνανται να υποβάλωσιν ενώπιον του γραμματέως του εκδόντος την απόφασιν δικαστηρίου αίτησιν ακυρώσεως της διαδικασίας εντός προθεσμίας τριών μηνών από της δημοσιεύσεως του παρόντος. .186. 4.Αι κατά συνέπειαν των καταδικαστικών αποφάσεων των αναφερομένων εν τη προηγουμένη παραγράφω αποτιθείσαι χρηματικαί ποιναί και τα δημευθέντα αντικείμενα δεν αποδίδονται. 5.Οι εν αλλοδαπή ευρισκόμενοι δύνανται να ασκήσωσι την αίτησιν ακυρώσεως της διαδικασίας και να εκπροσωπηθώσιν εις την δίκην υπό συνηγόρου ειδικήν έχοντες προς τούτο πληρεξουσιότητα. 6.Εξαιρετικώς προκειμένου περί αποφάσεων εκδοθεισών ισχύοντος του Νόμ. 1590/1950 δι' ων αι ασκηθείσαι ανακοπαί απερρίφθησαν ως ανυποστήρικτοι είτε ως νόμω αβάσιμοι, παρέχεται εις τον κατηγορούμενον το δικαίωμα ανεξαρτήτως της επιβληθείσης ποινής ασκήσεως εφέσεως εντός της υπό της ως ανωτέρω παρ. 3 οριζομένης προθεσμίας εφαρμοζομένων δια τας ούτω εκκληθησομένας αποφάσεις και των εν παρ. 4 οριζομένων ως επίσης και των εν παρ. 5 εις ην περίπτωσιν ο ενδιαφερόμενος διαμένει εν τη αλλοδαπή". Αι παρ. 3-6 προσετέθησαν δια του άρθρ. 2 Νόμ. 2127/1952. Άρθρ.9.-Ο Α.Ν. 198/1945 και το Ν.Δ. 120/1946 καταργούνται από της δημοσιεύσεως του παρόντος. Άρθρ.10.-Οι παραβάται των διατάξεων των ανωτέρω άρθρ. 1-8 διώκονται και τιμωρούνται κατά τας διατάξεις των νόμων περί προστασίας του Εθνικού νομίσματος. Άρθρ.11.-1.Απαγορεύεται η κατοχή ξένων τραπεζογραμματίων: α)Παρά των χρηματιστών, μεσιτών, κολυβιστών, αργυραμοιβών ιδιωτών τραπεζιτών και παντός προσώπου ασκούντος και άνευ επισήμου ιδιότητος τα έργα τούτων. 2.Οι παραβάται του παρόντος άρθρου διώκονται και τιμωρούνται κατά τας διατάξεις των άρθρ. 2 και 3 του Α.Ν. 710/1945 και του Ν.Δ. 1141/1949. Άρθρ.12.-Η ισχύς του παρόντος Α. Νόμου, υποβληθησομένου προς κύρωσιν εις την Βουλήν άμα συνερχομένην, άρχεται από της δημοσιεύσεώς του εις την Εφημερίδα της Κυβερνήσεως. Άρθρον δεύτερον.-Η ισχύς του παρόντος Νόμου άρχεται από της δημοσιεύσεώς του εις την Εφημερίδα της Κυβερνήσεως. Άρθρ.1.-Πρόσωπα αποκτήσαντα μέχρι και της 10ης Νοεμ. 1944 εξωτερικόν συνάλλαγμα δι' οιασδήποτε φύσεως και τύπου δικαιοπραξίας εν Ελλάδι, υποχρεούνται να καταθέσωσι παρά τη Τραπέζη της Ελλάδος παν έγγραφον ή τίτλον, συστατικόν ή αποδεικτικόν της τοιαύτης αποκτήσεως συναλλάγματος μέχρι της 31ης Δεκ. 1950, συμφώνως προς τα εν τοις επομένοις οριζόμενα. Άρθρ.2.-1.Η κατάθεσις των κατά το προηγούμενον άρθρον εγγράφων, οφείλει να συνοδεύηται υπό αμετακλήτου εντολής του δικαιούχου εκδοχέως προς τον εν τω εξωτερικώ πληρωτήν, όπως καταβάλη το συνάλλαγμα εις πίστωσιν της Τραπέζης της Ελλάδος. 2.Η Τράπεζα της Ελλάδος ουδεμίαν υπέχει ευθύνην δια την μη εξ οιουδήποτε λόγου εν τω Εξωτερικώ πληρωμήν του ως άνω συναλλάγματος. 3.Αι πράξεις μεταβιβάσεως του κατά τας διατάξεις του παρόντος εκχωρουμένου τη Τραπέζη της Ελλάδος συναλλάγματος, δεν δύναται προσβληθώσι λόγω παραβάσεως των Νόμων περί προστασίας του εθνικού νομίσματος, μη εφαρμοζομένων επ' αυτών των διατάξεων του άρθρ. 11 του Νόμ. 5422, ως ετροποποιήθησαν και συνεπληρώθησαν υπό του άρθρ. 3 του Α.Ν. 800/1937, ως και του άρθρ. 4 του Α.Ν. 362/1945. Άρθρ.3.-Η Τράπεζα της Ελλάδος δύναται να εξουσιοδοτή και άλλας εν Ελλάδι Τραπέζας, υπό όρους ή άνευ όρων, προς εφαρμογήν των εν τω προηγουμένω άρθρω του παρόντος οριζομένων. Άρθρ.4.-1.Η Τράπεζα της Ελλάδος ευθύς ως πιστωθή εν τη αλλοδαπή με το ποσόν του εις αυτήν εκχωρηθέντος συναλλάγματος πιστώνει τον δικαιούχον με το εις δραχμάς αντίτιμον, επί τη κατά την ημέραν εκείνην τιμή του συναλλάγματος. 2.Κατά τας διατάξεις της προηγουμένης  παραγράφου     τρέπεται    εις     δραχμάς    και     το Σελ. 95 .184. Αναγνωρίσεις 26.Γ.δ.1-3 συνάλλαγμα όπερ διέπεται υπό του Ν.Δ. 120/1946, πάσα δε κατά τ' ανωτέρω τροπή τοιούτου συναλλάγματος, γενομένη μέχρι της ενάρξεως της ισχύος του παρόντος υπό της Τραπέζης της Ελλάδος ή των υπό ταύτης εξουσιοδοτημένων Τραπεζών, θεωρείται ως νομίμως γενομένη. Άρθρ.5.-1.Απαγορεύεται εις τους εκχωρητάς εξωτερικού συναλλάγματος τους μεταβιβάσαντας τούτο μέχρι και της 10ης Νοεμ. 1944 δι' οιασδήποτε φύσεως και τύπου δικαιοπραξίας εν Ελλάδι, αδιαφόρως εάν κατετέθησαν ή όχι τα έγγραφα της αναγνωρίσεως εις τας κατά τα άρθρ. 1 και 3 παρ. 1 του παρόντος Τραπέζας, όπως ματαιώσωσι καθ' οιονδήποτε τρόπον την εις την Τράπεζαν της Ελλάδος μεταβίβασιν του συναλλάγματος, επί ταις ποινικαίς συνεπείαις των νόμων περί προστασίας του εθνικού νομίσματος, ανεξαρτήτως της αστικής των ευθύνην. Τας αυτάς ευθύνας προς τον εκχωρητήν υπέχει και ο δικαιούχος εκδοχεύς εν περιπτώσει ματαιώσεως υπ' αυτού καθ' οιονδήποτε τρόπον της εις την Τράπεζαν της Ελλάδος μεταβιβάσεως του αυτού συναλλάγματος. 2.Η διάταξις της προηγουμένης παρ. 1 δεν στερεί τον εκχωρητήν του δικαιώματος της δικαστικής ανατροπής της εκχωρήσεως, εάν αύτη επί τη βάσει των γενικών κανόνων του δικαίου είναι άκυρος ή ακυρώσιμος (προϊόν βίας, απάτης κλπ.). 3.Εκχωρηταί εξωτερικού συναλλάγματος προβάλλοντες λόγους ολικής ή μερικής ανατροπής της υπ' αυτών γενομένης εκχωρήσεως, συμφώνως προς την προηγουμένην παράγραφον, υποχρεούνται να δηλώσωσι το γεγονός τούτο εις την Τράπεζαν της Ελλάδος, δίδοντες ταυτοχρόνως εντολήν προς τον εν τω εξωτερικώ πληρωτήν όπως καταθέση εις Τράπεζαν του Εξωτερικού το υπ' αυτών εκχωρηθέν ποσόν επ' ονόματι της Τραπέζης της Ελλάδος. 4.Η Τράπεζα της Ελλάδος, ευθύς ως πιστωθή εν τω εξωτερικώ με το ποσόν του συναλλάγματος, τρέπει τούτο εις δραχμάς κατά τας διατάξεις του άρθρ. 4 του παρόντος και αποδίδει το εις δραχμάς αντίτιμον, εις εκείνον όστις θα ορισθή δια κοινής συμφωνίας εκχωρητού και εκδοχέως ή δια δικαστικής αποφάσεως. Άρθρ.6.-1.Αι διατάξεις του Ν.Δ. 481/47 "περί ενισχύσεως του εξωτερικού εμπορίου" εφαρμόζονται και επί του συναλλάγματος περί ου προβλέπουσιν ο Α.Ν. 198/45, το Ν.Δ. 120/46 και ο παρών, μόνον εφ' όσον το εις δραχμάς αντίτιμον του συναλλάγματος τούτου, κατεβλήθη ή καταβάλλεται, μετά την ισχύν του ως άνω Ν.Δ. 481/47 και η Τράπεζα της Ελλάδος ανεγνωρίσθη εν τω εξωτερικώ εις συνάλλαγμα μετά την έναρξιν της ισχύος του Ν.Δ. 120/46. Σελ. 96 .185. 26.Γ.δ.3 Αναγνωρίσεις 2.Τα κατά την προηγουμένην παράγραφον αποδεικτικά συναλλάγματος παραδίδονται εις τους δικαιούχους κατά την ημέραν της εμφανίσεως αυτών εις την Τράπεζαν της Ελλάδος προς παραλαβήν των. 3.Δικαιούχοι των κατά τας διατάξεις της προηγουμένης παραγράφου αποδεικτικών συναλλάγματος είναι οι εμφανίσαντες ή εμφανίζοντες προς πληρωμήν εις την Τράπεζαν της Ελλάδος τους τίτλους ή έτερα στοιχεία αποκτήσεως του συναλλάγματος, μόνον εφ' όσον εισέπραξαν ή εισπράττουν το αντίτιμον του συναλλάγματος τούτου. 