12. ΑΝΑΓΚ. ΝΟΜΟΣ υπ' αριθ. 228 της 26/26 Δεκ. 1967 (ΦΕΚ Α' 232) Περί αναστολής της ποινικής διώξεως και εκτελέσεως της ποινής επί τινων εγκλημάτων. Άρθρ.1.-1"Αναστέλλεται η ποινική δίωξις των κατηγορουμένων δι' εγκλήματα τελεσθέντα από 21.4.1967 και μέχρι της δημοσιεύσεως του παρόντος, σχέσιν έχοντα με την δημιουργηθείσαν εκ της επαναστάσεως της 21ης Απρ. 1967 κατάστασιν και προβλεπόμενα: α)υπό του Α.Ν. 509/1947 "περί μέτρων ασφαλείας του Κράτους κλπ., ως νυν ισχύει, β)υπό του Α.Ν. 942/46 "περί λήψεως μέτρων προς κατευνασμόν των πολιτικών παθών", γ)υπό του Νόμ. 5101/1931 "περί ενεργείας εράνων κλπ.", δ)υπό του άρθρ. 361 του Π. Κώδ. εν συνδυασμώ ή μη προς το Ν.Δ. 4000/1959, πραχθέντα δε εις βάρος οργάνων της Αρχής, ε)υπό των άρθρ. 167, 169, 173 του Π. Κώδ. και των άρθρ. 157 του Νόμ. 2458/1953 και 115 του Ν.Δ. 3365/1955, εφ' όσον αι δια ταύτα διωκόμενοι δεν έχουσιν αμετακλήτως εφ' οιωδήποτε αδικήματι καταδικασθή δις τουλάχιστον εις ποινήν στερητικήν της ελευθερίας μείζονα των έξ μηνών δι' εκάστην περίπτωσιν, ή δεν ήθελον κριθή ως επικίνδυνοι δια την δημοσίαν τάξιν και ασφάλειαν". Η παρ. 1 αντικατεστάθη ως άνω δια της παρ. 1 άρθρ. 1 του κατωτ. Α.Ν. 282/1968, ούτινος βλ. και άρθρ. 3. 2."Περί της συνδρομής των προϋποθέσεων δια την χορήγησιν και κατά την προηγουμένην παράγραφον αναστολής αποφαίνεται κατά περίπτωσιν ο Βασιλικός Επίτροπος του Στρατοδικείου παρ' ω εκκρεμεί η υπόθεσις ή ο ασκήσας την ποινικήν δίωξιν Εισαγγελεύς, του κατηγορουμένου δικαιουμένου, όπως, κατά της απορριπτικής πράξεως του Επιτρόπου ή του Εισαγγελέως, προσφύγη ενώπιον του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών της έδρας του παρ' ω παρίστανται ούτοι Δικαστηρίου". Η παρ. 2 αντικατεστάθη ως άνω δια της παρ. 2 άρθρ. 1 του κατωτ. Α.Ν. 282/1968, ούτινος βλ. και άρθρ. 3. 3.Η κατά τ' ανωτέρω χορηγουμένη αναστολή αίρεται, και η ποινική δίωξις συνεχίζεται ακωλύτως, εάν ο τυχών του ευεργετήματος αυτής ήθελε καταδικασθή αμετακλήτως εντός πενταετίας από της παροχής τούτου επί κακουργήματι, ή εκ δόλου πραχθέντι πλημμελήματι εις στερητικήν της ελευθερίας ποινήν μείζονα των έξ μηνών. Άρθρ.2.-1.Αναστέλλεται η περαιτέρω έκτισις της ποινής των καταδικασθέντων από 21 Απρ. 1967 και μέχρι της δημοσιεύσεως του παρόντος επί τινι των εν τη παρ. 1 του προηγουμένου άρθρου διαλαμβανομένων εγκλημάτων, και υπό τας εν αυτή προϋποθέσεις. 2."Η κατά την προηγουμένην παράγραφον αναστολή εκτίσεως της ποινής διατάσσεται δια πράξεως του Βασιλικού Επιτρόπου του εκδόντος την απόφασιν Στρατοδικείου ή του Εισαγγελέως Πλημμελειοδικών της έδρας του εκδόντος την απόφασιν Δικαστηρίου. Κατά της πράξεως ταύτης δύναται να προσφύγη ο καταδικασθείς ενώπιον του Συμβουλίου των Πλημμελειοδικών της έδρας του εκδόντος την απόφασιν Στρατοδικείου ή τακτικού ποινικού Δικαστηρίου". Η παρ. 2 αντικατεστάθη ως άνω δια της παρ. 3 άρθρ. 1 του κατωτ. Α.Ν. 282/1968, ούτινος βλ. και άρθρ. 3. 3.Η αναστολή εκτίσεως της ποινής αίρεται εάν ο τυχών αυτής ήθελεν εντός πενταετίας από της παροχής της καταδικασθή αμετακλήτως, επί κακουργήματι, ή εκ δόλου πραχθέντι πλημμελήματι εις ποινήν στερητικήν της ελευθερίας μείζονα των τριών μηνών, εφαρμοζομένων εν τη περιπτώσει ταύτη και των ορισμών του άρθρ. 108 του Ποινικού Κώδικος. 4.Δικαστικά εν γένει έξοδα επιβληθέντα εις βάρος των καταδικασθέντων οίτινες ήθελον τύχη του ευεργετήματος της αναστολής εκτίσεως της ποινής, δεν εισπράττονται διαρκούσης της αναστολής ταύτης. Καταπίπτουσι δ' εν τέλει εις βάρος του Δημοσίου έφ όσον δεν ήθελε συντρέξει περίπτωσις άρσεως του ευεργετήματος. Η ισχύς του παρόντος άρχεται από της δημοσιεύσεως του εις την Εφημερίδα της Κυβερνήσεως. 