1. ΝΟΜΟΣ 4377 της 13/16 Αυγ. 1929 Περί κυρώσεως του από 23 Μαρτ. 1929 Ν.Δ./τος περί Ελληνικού Οργανισμού Τουρισμού. Ο δια του Νόμ. 4377/1929 συσταθείς Ελληνικός Οργανισμός Τουρισμού κατηργήθη δια του άρθρ.2 παρ.2 Α.Ν. 45/1936 (ανωτ. σελ. 5) των δικαιωμάτων του Δ.Σ. αυτού περιελθόντων εις τον Υφυπουργόν Τύπου και Τουρισμού δια της αυτής διατάξεως. Μετά την κατάργησιν του Υφυπουργείου Τύπου και Τουρισμού δια της Νόμ. Πράξεως 1/1941 (ανωτ. σελ. 5) αι εις τον Τουρισμόν αναφερόμεναι αρμοδιότητες του καταργηθέντος Υφυπουργείου περιήλθον εις την δικαιοδοσίαν του Υπουργείου Εθν. Οικονομίας δια του Ν.Δ. 19/1941 (κατωτ. αριθ. 9) συσταθείσης της Διευθύνσεως Λουτροπόλεων και Τουρισμού ήτις δια των Νόμ. 602/1943 (κατωτ. αριθ. 10 και Κ.Δ. 16/18 Σεπτ. 1944 μετετράπη εις Γενικήν Διεύθυνσιν Τουρισμού Λουτροπόλεων και Εκθέσεων. Άπασαι αι αρμοδιότητες της ανωτέρω Γενικής Διευθύνσεως περιήλθον μετέπειτα εις την Γενικήν Γραμματείαν Τουρισμού δια του άρθρ.2 Α.Ν. 588/1945 (κατωτ. αριθ. 11). Ήδη η Γενική Γραμματεία Τουρισμού κατηργήθη και εις τα κατά τας κειμένας διατάξεις δικαιώματα και αρμοδιότητας αυτής υπεισήλθε ο Ελληνικός Οργανισμός Τουρισμού δυνάμει των άρθρ.2 παρ.2 και 21 παρ. 1 Νόμ. 1624/1951 (κατωτ. αριθ. 25). Δυνάμει των άρθρ.2 παρ. 3, 5 παρ. 2, 7 παρ. 2, 21 παρ. 3 και 4 Νόμ. 1624/1951 δέον όπως: α)Όπου σχετικώς με θέματα Τουρισμού εν τη κειμένη νομοθεσία περί Τουρισμού αναφέρεται το Υπουργείον Εθνικής Οικονομίας ή το Υφυπουργείον Τύπου και Τουρισμού ή η Γενική Γραμματεία Τουρισμού νοείται εφεξής ο Ε.Ο.Τ., όπου δε αναφέρονται Προϊστάμενοι των Υπηρεσιών τούτων νοούνται εφεξής οι Προϊστάμενοι Υπηρεσιών του Ε.Ο.Τ. οι ασκούντες συναφή αρμοδιότητα. β)Όπου κατά τας κειμένας διατάξεις υπάρχει αρμοδιότης του Προέδρου της Κυβερνήσεως νοείται εφεξής αρμοδιότης του Υπουργού Εθνικής Οικονομίας και μετά την παρ. 4 άρθρ.14 Νόμ. 1671/1951 (τόμ. 1 σελ. 80) αρμοδιότης του Υπουργού Εμπορίου. γ)Όπου εν τη κειμένη νομοθεσία αναφέρεται ο Γενικός Γραμματεύς Τουρισμού νοείται εφεξής ο Γενικός Γραμματεύς του Ε.Ο.Τ. και δ)Όπου εν τη κειμένη νομοθεσία αναφέρεται αρμοδιότης του Ανωτάτου Συμβουλίου Τουρισμού ή της Εκτελεστικής Επιτροπής αυτού, καταργηθέντων δια της παρ.3 άρθρ.21 Νόμ. 1624/1951 νοείται εφεξής αρμοδιότης του Δ.Σ. του Ε.Ο.Τ. όπερ ασκεί πάσας τας αρμοδιότητας των καταργηθέντων ως άνω Συμβουλίων. Άρθρον μόνον.-Κυρούται το από 23/23 Μαρτ. 1929 Ν.Δ/μα περί Ελληνικού Οργανισμού Τουρισμού, τροποποιούμενον ούτω: άρθρου Συμβουλίου δια του άρθρ.10 παρ.2 Νόμ.6450/1935 (κατωτ. αριθ.5) ωρίσθη ως αρμόδιον το κατά το άρθρ.4 Νόμ.6450 Συμβούλιον, δια δε του άρθρ.2 Α.Νόμ.16/19 Νοεμ.1935 (κατωτ. αριθ.6) το δια του ιδίου Α.Νόμου συσταθέν Διοικητικόν Συμβούλιον, ούτινος όμως τα δικαιώματα περιήλθον εις τον Υφυπουργόν Τύπου και Τουρισμού δυνάμει του άρθρ.2 παρ.2 Α.Νόμ.45 (18.Αα.1) βλ. και σχόλιον υπό τον Νόμ.4377/1929 (ανωτ. αριθ.1). Τα εντός « » προσετέθησαν υπό του άρθρ.10 Α.Ν. της 16/19 Νοεμ.1935 (κατωτ. αριθ.6). Πρβ. και άρθρ.4 Α.Ν.1169/1938 (κατωτ. αριθ.8). Άρθρ.14.-Ο υποβάλλων αίτησιν απαλλοτριώσεως ή παραχωρήσεως οφείλει να συνυποβάλη λεπτομερές σχέδιον των μελετωμένων έργων, δι ά ζητείται η απαλλοτρίωσις, και αναλυτικόν προϋπολογιμόν της δια ταύτα απαιτηθησομένης δαπάνης, υποχρεούται δε να κάμη έναρξιν των περί ων εις εκάστην περίπτωσιν πρόκειται εργασιών και να αποπερατώση ταύτα εντός προθεσμιών οριζομένων εν τη περί απαλλοτριώσεως ή παραχωρήσεως αποφάσει του Υπουργικού Συμβούλίου. Δια την τήρησιν των υπ’ αυτού αναλαμβανομένων υποχρεώσεων ο αιτών την απαλλοτρίωσιν καταβάλλει εγγύησιν οριζομένην εν τη αυτή αποφάσει του Υπουργικού Συμβουλίου, ήτις δεν δύναται να είναι κατωτέρα του 10% της αξίας των μελετωμένων έργων. Η εγγύησις αύτη καταπίπτει αυτοδικαίως υπέρ του Ελληνικού Οργανισμού Τουρισμού, μετ’ απόφασιν του Υπουργικού Συμβουλίου, εάν ο υπέρ ού εγένετο απαλλοτρίωσις δεν εκπληρώση εμπροθέσμως τας υπ’ αυτού αναληφθείσας υποχρεώσεις. Εις εκτέλεσιν των παρ.2 και 3 εξεδόθη το Β.Δ.10/16 Μαρτ.1936 (18.Βζ.) Άρθρ.15.-(Αφορά μισθώσεις διεπομένας από το καταργηθέν ήδη ενοικιοστάσιον της εποχής εκείνης). Άρθρ.16.-(Προέβλεπε απαλλαγήν από δασμών και φόρων όλων των εισαχθησομένων προς οικοδομήν ή προς κατασκευήν επίπλων υλικών και μηχανημάτων κλπ. δια την ανοικοδόμησιν και πρώτην συγκρότησιν ξενοδοχείων. Η απαλλαγή αύτη, περιορισθείσα δια των Νόμ.4782/1930 και Νόμ. 5843/1933, κατηργήθη δια του Νόμ.6066/ 1934, Βλ. τόμ.30Α σελ.405-406. Νεωτέρας διατάξεις περί ατελείας εισαγομένων ξενοδοχειακών εφοδίων βλ. εν άρθρ.16 Ν.Δ.3864/1958 και άρθρ.1 Ν.Δ.3909/58, κατωτ. σελ.202, 06 και επ.). Άρθρ.17.-Καταργείται από του οικονομικού έτους 1929-30 το ειδικόν ετήσιον τέλος ασκήσεως επιτηδεύματος των ξενοδοχείων, εστιατορίων και ζαχαροπλαστείων, υποβιβάζεται δε και ο φόρος επί των ακαθαρίστων εισπράξεων των κέντρων διασκεδάσεως από 26% εις 15%. Ο άνω φόρος κατηργήθη δια του άρθρ.28 Νόμ.5420/1932 (Τόμ.27 σελ.301) Βλ. σχετικήν νομοθεσίαν εν 28.Βγ. Άρθρ.18.-(Ήδη επί του θέματος ισχύει το άρθρ.18 Νόμ.1624/1951, κατωτ. αριθ.25). Άρθρ.19.-(Κατηργήθη υπό του άρθρ.10 Νόμ.6450/1935, κατωτ. αριθ.5). Άρθρ.20.-Δια Δ/των κανονισθήσονται αι λεπτομέρειαι του παρόντος. Η ισχύς του παρόντος άρχεται από της δημοσιεύσεως αυτού εις την Εφημερίδα της Κυβερνήσεως. Άρθρ.1-6.(Κατηργήθησαν υπό του άρθρ. 10 Νόμ. 6450/1935 κατωτ. αριθ. 5). Άρθρ.7.-Εις την διαφήμισιν της χώρας δύνανται να μετάσχωσι καταβάλλοντα ανάλογον δαπάνη ο Αυτόνομος Σταφιδικός Οργανισμός, τα Γραφεία Προστασίας Καπνού, τα Εμποροβιομηχανικά Επιμελητήρια, τα Γεωργικά τοιαύτα και άλλαι οργανώσεις, εταιρείαι ή ιδιώται εφ' όσον πάντες ούτοι ενδιαφέρονται δια την διαφήμισιν εις την αλλοδαπήν. Σελ. 21 Ελληνικός Οργανισμός Τουρισμού 18.Β.α.1 33 Άρθρ.8.-(Αναφέρεται εις την λειτουργίαν του καταργηθέντος Ε.Ο.Τ.). Άρθρ.9.-(Ο Ελληνικός Οργανισμός Τουρισμού, αποτελών κοινωφελές νομικόν πρόσωπον δημοσίου δικαίου, δεν υπόκειται εις τους εκ πάσης αιτίας φόρους, ταχυδρομικά και τηλεγραφικά, χαρτόσημα και τέλη). Η εντός ( ) παράγραφος δεν ισχύει σήμερον του θέματος ρυθμισθέντος δια του άρθρ. 12 Νόμ. 1624/1951 (κατωτ. αριθ. 25). Άπασαι αι ελληνικαί αρχαί και υπηρεσίαι εν τω εσωτερικώ και εξωτερικώ υποχρεούνται όπως παρέχωσι πάσαν συνδρομήν και πληροφορίαν προς τον Ελληνικόν Οργανισμόν Τουρισμού. Άρθρ.10.-(Περί των πόρων του Ε.Ο.Τ. το θέμα τούτο ήδη ρυθμίζεται υπό του άρθρ. 13 Νόμ. 1624/1951 κατωτ. αριθ. 25). Άρθρ.11.-(Αναφέρεται εις την εσωτερικήν οργάνωσιν του καταργηθέντος Ε.Ο.Τ.). Άρθρ.12.-Ο Οργανισμός Τουρισμού παρέχει πιστοποιητικό, κατόπιν επιθεωρήσεως, καλής λειτουργίας και καταγγέλλει προς τας αρμοδίας αρχάς τα μη συμμορφούμενα προς τας περί ξενοδοχείων διατάξεις ξενοδοχεία. Αι αρμόδιαι αρχαί οφείλουν αμελλητί να λαμβάνωσι τα εκ του νόμου μέτρα. Εποπτεύει επί των κλιναμαξών, σιδηροδρόμων και ατμοπλοίων εν σχέσει προς τον τουρισμόν δια τακτικών επιθεωρήσεων. Δύναται να δημιουργή ειδικάς κατά τόπους επιτροπάς δια τας τουριστικάς εκάστου τόπου ανάγκας, την παρακολούθησιν της καταστάσεως των ξενοδοχείων και της εφαρμογής των μέτρων, άτινα ο οργανισμός ή η τοπική επιτροπή ήθελεν υποδείξειν. Άρθρ.13.-Προς ίδρυσιν νέων και αξίαν λόγου επέκτασιν υπαρχουσών ξενοδοχειακών επιχειρήσεων προς εξυπηρέτησιν του σκοπού του τουρισμού, χαρακτηριζομένου ως δημοσίας ωφελείας, επιτρέπεται η αναγκαστική απαλλοτρίωσις κτημάτων ανηκόντων εις δήμους ή κοινότητας ή εις νομικά ή φυσικά πρόσωπα. Η αναγκαστική απαλλοτρίωσις διατάσσεται εκάστοτε δια Δ/τος, εκδιδομένου τη προτάσει του Υπουργού της Εθνικής Οικονομίας στηριζομένη επί συμφώνου γνώμης του διοικητικού συμβουλίου του Αυτονόμου Οργανισμού, λαμβανομένης δι' απολύτου πλειοψηφίας επί παρισταμένων είκοσι τουλάχιστον μελών, και μετ' απόφασιν του Υπουργικού Συμβουλίου. Σελ. 22 Η αποζημίωσις κανονίζεται κατά τας διατάξεις του Νόμ. ΓπΝΑ' (3951) της 4 Δεκ. 1911, ως αυθεντικώς ηρμηνεύθη δια του Νόμ. 103 της 27 Δεκ. 1913 (τόμ. 10 σελ. 218 και 297 (γ). Η αποζημίωσις ουδέποτε δύναται να είναι κατωτέρα της τρεχούσης πραγματικής αξίας, καταβάλλεται δε υπό της οικείας ξενοδοχειακής επιχειρήσεως. Εάν εν τω απαλλοτριουμένω ακινήτω ασκήται υπό του ιδιοκτήτου επιχείρησις, συνυπολογίζεται δια τον καθορισμόν της αξίας του ακινήτου και πάσα τυχόν ζημία προσγιγνομένη εκ της διακοπής της επιχειρήσεως, ως επίσης συνυπολογίζονται και αι τυχόν αποζημιώσεις, εις τας οποίας θα υποχρεούτο ο ιδιοκτήτης δυνάμει συμβάσεων γενομένων προ της 31 Δεκ. 1928, αποδεικνυομένων δ' εξ επισήμων εγγράφων, προς τους μισθωτάς, εάν οικειοθελώς επώλει το ακίνητον. Το ποσοστόν τούτο της αποζημιώσεως καταβάλλεται υπό της ξενοδοχειακής επιχειρήσεως απ' ευθείας εις τους μισθωτάς. Δημόσια κτήματα δύνανται να παραχωρηθώσι προτάσει του Διοικητικού Συμβουλίου του Ελληνικού Οργανισμού Τουρισμού και μετ' απόφασιν του Υπουργικού Συμβουλίου προς τον αυτόν σκοπόν άνευ δημοπρασίας. Το τίμημα αυτών καθορίζεται υπό του Υπουργικού Συμβουλίου, κατόπιν ητιολογημένης γνωματεύσεως επιτροπής, αποτελουμένης εκ του οικείου νομάρχου, ως προέδρου, και του προέδρου Πρωτοδικών, νομομηχανικού, του αρχαιοτέρου οικονομικού εφόρου και του νομογεωπόνου της περιφερείας, εις ην κείται το ακίνητον. Όπου υπάρχουσι κτήματα ανήκοντα εις το Δημόσιον ή εις Μονάς, δεν χωρεί απαλλοτρίωσις ιδιωτικών κτημάτων επί τη βάσει του παρόντος άρθρου, εφ' όσον εκείνα δύνανται να χρησιμοποιηθώσι δια των επιδιωκόμενων σκοπών κατά σύμφωνον γνώμην του Διοικητικού Συμβουλίου του Οργανισμού και του Υπουργικού Συμβουλίου. Επιτρέπεται η κατά τας προηγουμένας διατάξεις αναγκαστική απαλλοτρίωσις λόγω δημοσίας ωφελείας πηγών ύδατος εν όλω ή εν μέρει και του αναγκαιούντος τμήματος γης περί αυτάς και μέχρι των ξενοδοχείων, δια την κατασκευήν υδραγωγείου, και χάριν ξενοδοχείων ιδρυομένων εις αρχαιολογικούς τόπους ή τοιούτους θερινών και χειμερινών διαμονών. 18.Β.α.1 Ελληνικός Οργανισμός Τουρισμού 34 «Η απαλλοτρίωσις δύναται να γίνη και εις περιοχάς αρχαιολογικών χώρων δι’ εξωραϊσμόν τούτων μετά σύμφωνον γνώμην της αρμοδίας Δ/σεως του Υπουργείου Παιδείας». Αντί του κατά την β΄ παράγραφον του άνω 