18. ΝΟΜΟΘΕΤ. ΔΙΑΤΑΓΜΑ υπ’ αριθ. 4100 της 18/31 Αυγ. 1960 (Φ.Ε.Κ. Α΄ 133) Περί επιβολής εισφοράς επί του παραγομένου ελαιολάδου και των πωλουμένων ελαιών προς κάλυψιν των δαπανών καταπολεμήσεως του δάκου της ελαίας. Άρθρ.1-3.(Κατηργήθησαν δια της παρ. 2 άρθρ. 4 Π.Υ.Σ. 170/1962 (κατωτ. αριθ. 20). Άρθρ.4.-Εις τους ασκούντας τον τεχνικόν και διαχειριστικόν έλεγχον των ενεργούντων την καταπολέμησιν του δάκου Ταμείων Προστασίας Ελαιοπαραγωγής Επιθεωρητάς Γεωργίας και Ελεγκτάς καθώς και εις τους Επόπτας δακοκτονίας, μη δυναμένους να υπερβούν τους τεσσαράκοντα εν συνόλω καταβάλλονται δι’ εξάμηνον χρονικόν διάστημα ετησίως κατ’ αποκοπήν έξοδα κινήσεως, οριζόμενα δια κοινής αποφάσεως των Υπουργών Γεωργίας και Οικονομικών, εκδιδομένης κατά τας διατάξεις του άρθρ. 13 του Α.Ν. 1502/1950 και άρθρ. 9 του Α.Ν. 1538/50. Τα αυτά έξοδα κινήσεως και δια το αυτό χρονικόν διάστημα καταβάλλονται και εις μέχρι πέντε το πολύ υπαλλήλους της Κεντρικής Υπηρεσίας, των Διευθύνσεων Φυτοπαθολογίας και Γεωργικών Οργανισμών και Ιδρυμάτων τους ασχολουμένους εις εργασίας συναφείς με την καταπολέμησιν του δάκου και την λειτουργίαν των Ταμείων Προστασίας Ελαιοπαραγωγής. Η κατά το παρόν άρθρον δαπάνη βαρύνει την κατά την παρ. 2 του άρθρ. 7 του Ν.Δ. 3786/57 εγγραφομένην εν τω προϋπολογισμώ του Κράτους πίστωσιν. Άρθρ.5.-Οφειλαί πυρηνελαιουργών εξ εισφοράς δακοκτονίας, επί ελαιοπυρήνος ελαιοκομικής περιόδου 1958-59 και μεταγενεστέρων, σκοπούσης την κάλυψιν δαπανών καταπολεμήσεως του δάκου κατά τα έτη 1950, 1951 και 1952, επιβαρύνονται από του χρόνου καθ’ ον, συμφώνως προς τας διατάξεις της παρ. 3 του άρθρ. 14 της υπ’ αριθ. 192483/51 κοινής αποφάσεως των Υπουργών Γεωργίας και Οικονομικών κυρωθείσης δια του Νόμ. 2146/52, έδει να είχον καταβληθή και μέχρι της παντελούς εξοφλήσεώς των με 1% μηνιαίως, καταβάλλονται δε εις 6 ίσας μηνιαίας δόσεις, της πρώτης τούτων καταβλητέας εντός του πρώτου πενθημέρου του επομένου της βεβαιώσεως μηνός. Επί καθυστερήσεως πληρωμής μιας των άνω δόσεων, το απομένον υπόλοιπον της οφειλής δεν καθίσταται μεν αμέσως απαιτητόν, αλλ’ η καθυστερηθείσα δόσις επιβαρύνεται, δια μεν τον προ της βεβαιώσεως χρόνον με τας οριζομένας υπό της παρ. 13 του άρθρ.1 της υπ’ αριθ. 63081/2115/52 κοινής αποφάσεως των Υπουργών Γεωργίας και Οικονομικών κυρωθείσης δια του Νόμ. 2146/52 συνεπεία υπερημερίας, δια δε τον μετά την βεβαίωσιν χρόνον με 1,5% μηνιαίως. Άρθρ.6.-1.Αι λεπτομέρειαι της εφαρμογής των διατάξεων των άρθρ. 1 έως και 3 του παρόντος ορίζονται δια κοινών αποφάσεων των Υπουργών Οικονομικών και Γεωργίας. 2.Αι παρ. 1, 2 και 3 του άρθρ. 8 του Ν.Δ. 3786/57 καταργούνται. 3.Η ισχύς των άρθρ. 1 έως και 4 άρχεται από του ελαιοκομικού έτους 1960 - 61, ήτοι από 1 Μαΐου 1960. 