11. ΝΟΜΟΣ υπ’ αριθ. 1619 της 3/5 Ιαν. 1951 Περί κυρώσεως, τροποποιήσεως και συμπληρώσεως του υπ’ αριθ. 1532/50 Α.Ν. «περί των υπέρ τρίτων προσθέτων φόρων». Άρθρον πρώτον.-Κυρούται αφ’ ης ίσχυσεν ο Α.Ν. 1532/50 «περί των υπέρ τρίτων προσθέτων φόρων» τροποποιούμενος και συμπληρούμενος ως κάτωθι: ΄Αρθρ.1.-1.Δια Δ/των εκδιδομένων τη προτάσει του Υπουργού των Οικονομικών, μετά σύμφωνον γνώμην Επιτροπής συγκειμένης εκ του Προέδρου της Κυβερνήσεως, του Υπουργού Συντονισμού, του Υπουργού των Οικονομικών και του αρμοδίου Υπουργού, δύνανται να καταργώνται, διαρρυθμίζωνται και μειώνται, οι υφιστάμενοι πάσης φύσεως φόροι τέλη, δικαιώματα, εισφοραί και λοιποί κοινωνικοί πόροι, υπέρ νομικών προσώπων, οργανισμών, ιδρυμάτων, ειδικών ταμείων, υπηρεσιών και λογαριασμών, οποτεδήποτε επιβληθέντες. 2.Αρμόδιος Υπουργός, όστις συμμετέχει της κατά την προηγουμένην παράγραφον Επιτροπής, νοείται ο Υπουργός υπό την εποπτείαν του οποίου τελεί το νομικόν πρόσωπον, οργανισμός, ίδρυμα, ειδικόν ταμείον, υπηρεσία και λογαριασμός, υπέρ του οποίου υφίστανται κοινωνικοί πόροι. 3.Πάσα πρότασις του Υπουργού των Οικονομικών κατά την ανωτέρω πρώτην παράγραφον κατατάσσεται υποχρεωτικώς εις την Βουλήν και μόνον μετά παρέλευσιν δέκα πέντε ημερών από της ανακοινώσεως ταύτης συζητείται υπό της εξ Υπουργών Επιτροπής. ΄Αρθρ.2.-1.Από της ισχύος του παρόντος νόμου ουδείς φόρος, τέλος, δικαίωμα, εισφορά και λοιποί κοινωνικοί πόροι, επιβάλλονται, αυξάνονται, μειούνται ή διαρρυθμίζονται επί τη βάσει των κειμένων διατάξεων υπέρ τρίτων, δια Δ/τος ή Υπουργικής αποφάσεως άνευ συνυπογραφής τούτων εκτός του αρμοδίου Υπουργού και του Υπουργού των Οικονομικών. 2.Κοινωνικοί πόροι, κατά την έννοιαν του παρόντος νοούνται αι πάσης φύσεως άμεσοι ή έμμεσοι επιβαρύνσεις δια φόρων, τελών, δικαιωμάτων, εισφορών κλπ. των φυσικών ή νομικών προσώπων, άνευ αμέσου ωφελείας τούτων εκ της τοιαύτης επιβαρύνσεως. «3.Από 1ης Ιαν. 1952 πάντα τα Νομικά πρόσωπα, Οργανισμοί, Ιδρύματα, ειδικά Ταμεία, Υπηρεσίαι και Λογαριασμοί περί ων προβλέπει ο παρών Νόμος, υποχρεούνται όπως υποβάλωσι κατ’ έτος εις την παρά τη Γενική Διευθύνσει Φορολογίας του Υπουργείου Οικονομικών Διεύθυνσιν Φόρων υπέρ Τρίτων τους προϋπολογισμούς και τους απολογισμούς των, εντός μηνός από της εγκρίσεως ή καταρτίσεώς των. Οι Πρόεδροι των Διοικητικών Συμβουλίων, οι Διευθυνταί ή οι προϊστάμενοι των υπηρεσιών των άνω Νομικών προσώπων κλπ., μη συμμορφούμενοι προς την άνω υποχρέωσιν, διώκονται κατ’ έγκλισιν του Υπουργού των Οικονομικών συμφώνως τω άρθρ. 458 του Ποινικού Κώδικος επί παραβάσει επιτακτικής διατάξεως διοικητικών Νόμων». Η παρ. 3 προσετέθη δια του άρθρ. 20 Νομ. 2281/52. Άρθρ.3.-1.Απαλλάσσονται του φόρου του άρθρ. 5 του Α.Ν. 843/1948 «περί καταργήσεως των φόρων επί της κυκλοφορίας των αγαθών και αναπληρώσεως των εξ αυτών εσόδων», αι ναυπηγικαί επιχειρήσεις δια τους παρ’ αυτών καταβαλλομένους μισθούς και ημερομίσθια δι’ εργασίας κατασκευής και επισκευής πλωτών μέσων, ως και αι τυπογραφικαί επιχειρήσεις. Η ισχύς της παρούσης παραγράφου άρχεται αφ’ ης ίσχυσεν ο Α.Ν. 843/1948. 2.Αι διατάξεις του άρθρ. 25 του Ν.Δ/τος 60/46 «περί τροποποιήσεως και συμπληρώσεως των διατάξεων φορολογικών τινων νόμων» και της κατ’ εξουσιοδότησιν τούτου εκδοθείσης υπ’ αριθ. Ε.8988 της 9 Σεπτ. 1946 αποφάσεως του Υπουργού των Οικονομικών, εφαρμόζονται αναλόγως, προκειμένου περί της δια του άρθρ. 8 του Α.Ν. 788/1948 επιβληθείσης φορολογίας επί των δια των Τελωνείων Μακεδονίας και Θράκης εισαγομένων εκ του εξωτερικού ως και των εκφορτωνομένων δια των αυτών Τελωνείων εκ του εσωτερικού, πάσης φύσεως εμπορευμάτων υπέρ του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Η σχετική αίτησις περί επιστροφής του εκ των υστέρων τυχόν εισπραχθέντος φόρου δέον να υποβληθή υπό του ενδιαφερομένου το βραδύτερον μέχρι της 31 Μαρτ. 1951. Άρθρ.4.-1.Η υπό του άρθρ. 13 του Ν.Δ. 1258/1949 «περί διατάξεων αφορωσών εις τους Δήμους και Κονότητας» προβλεπομένη φορολογική επιβάρυνσις των λεωφορείων, φορτηγών και επιβατηγών αυτοκινήτων δημοσίας χρήσεως καθορίζεται εις ωρισμένον ποσόν δι’ έκαστον αυτοκίνητον, αναλόγως του αριθμού των θέσεων ή του ωφελίμου φορτίου αυτών, δια κοινής αποφάσεως των Υπουργών Εσωτερικών, Οικονομικών και Μεταφορών, εκδιδομένης καθ’ έκαστον οικον. έτος. Δια της αυτής αποφάσεως καθορίζεται εις δήμος ή μία κοινότης, εις την οποίαν υποχρεούται ο ιδιοκτήτης εκάστου αυτοκινήτου να καταβάλη το καθοριζόμενον ποσόν. 2.Πάσα ετέρα διάταξις, δι’ ης επιβάλλεται υπέρ των δήμων και κοινοτήτων επί των αυτοκινήτων δημοσίας χρήσεως φόρος, τέλος, εισφορά ή άλλη φορολογική επιβάρυνσις, καταργείται. 3.Η υπό του άρθρ. 13 του Ν.Δ. 1258/1949 επιβληθείσα φορολογική επιβάρυνσις εφαρμόζεται από 1ης Ιαν. 1950 και εφεξής, τυχόν δε εκδοθείσαι βάσει αυτών αποφάσεις αφορώσαι προηγούμενον χρονικόν διάστημα καταργούνται, μη επιστρεφομένων όμως των τυχόν καταβληθέντων ποσών. Οι υπέρ των 1)Ναυτικού Απομαχικού Ταμείου, 2)ειδικού λογαριασμού φυματικών εργατών θαλάσσης, 3)Ταμείου εκκαθαρίσεως επιβατικού στόλου και 4)Ειδικού Ταμείου Μηχανημάτων λιμενικών έργων οφειλόμενοι φόροι, επί των ναύλων των μεταφερομένων εν τω εσωτερικώ και εξαγομένων εις την αλλοδαπήν εμπορευμάτων, δια τας από 10 Ιαν. μέχρι 30 Ιουν. 1949 γενομένας μεταφοράς εν τη περιφερεία της Διευθύνσεως Τελωνείων Γενικής Διοικήσεως Δωδεκανήσου, δεν βεβαιούνται, οι δε τυχόν βεβαιωθέντες εκπίπτονται μη εισπραττόμενοι. Άρθρον δεύτερον.-Η ισχύς του παρόντος άρχεται από της δημοσιεύσεώς του εις την Εφημερίδα της Κυβερνήσεως. (Μετά την σελ. 66(α) Σελ. 66,01 Φόροι υπέρ τρίτων 27.Α.κ.11 