4. ΝΟΜΟΣ υπ’ αριθ. 352 της 17/21 Ιουλ. 1943 Περί συμπληρώσεως και ερμηνείας διατάξεων αφορωσών τους Συμβούλους Εταιρειών. Μέχρι σήμερον δεν εκυρώθη ουδέ κατηργήθη. Άρθρον 1 Οσάκις ο αρμόδιος Υπουργός δικαιούται κατά τας κειμένας διατάξεις να διορίζη ως μέλη Διοικητικών Συμβουλίων δημοσίους υπαλλήλους ή ιδιώτας παρ’ Εταιρείαις ή επιχειρήσεσι συνδεομέναις μετά του Δημοσίου δια Συμβάσεων, επιτρέπεται όπως, δι’ αποφάσεών του, συνυπογραφομένων και υπό του Υπουργού των Οικονομικών, καθορίζωνται τα των αμοιβών και αποζημιώσεων των ούτω διοριζομένων μελών των Διοικητικών Συμβουλίων ή αποσπωμένων υπαλλήλων. Δια την αμοιβήν ή αποζημίωσιν ταύτην δεν έχουσιν εφαρμογήν αι διατάξεις του υπ’ αριθ. 580/1941 Ν. Διατάγματος ως ετροποποιήθη μεταγενεστέρως. Εν τη αυτή αποφάσει δύναται να καθορίζηται αν η δαπάνη βαρύνη εν όλω ή εν μέρει το Δημόσιον ή την επιχείρησιν. Άρθρον 2 Η αληθής έννοια των διατάξεων του άρθρου 1 του υπ’ αριθ. 579/1942 Ν. Διατάγματος «περί συμπληρώσεως των διατάξεων περί αρμοδιοτήτων των Υπουργών», ως ερμηνεύθη δια του υπ’ αριθ. 2053/1942 Ν. Διατάγματος «περί αυθεντικής ερμηνείας του άρθρου 1 του υπ’ αριθ. 579/1942 Ν. Διατάγματος κλπ.» είναι ότι δια τους υπό του αρμοδίου Υπουργού διοριζόμενους Συμβούλους των Ανωνύμων Εταιρειών, αίτινες συνδέονται δια συμβάσεως μετά του Κράτους, δεν έχουσιν εφαρμογήν αι τυχόν κείμεναι διατάξεις των καταστατικών αυτών, αι απαιτούσαι την κατοχήν παρά των Συμβούλιων ωρισμένου αριθμού μετοχών. Η ισχύς του παρόντος άρχεται από της δημοσιεύσεως εις την Εφημερίδα της Κυβερνήσεως. 