14. ΕΓΚΥΚΛΙΟΥΣ ΙΚΑ Αριθ. 53 της 12 Μαρτ. 1953 Ποσόν επιδόματος ανεργίας των μαθητευομένων ησφαλισμένων. Εξ αφορμής υποβληθέντων παρά των Υποκ/των Δράμας, Θεσ/νίκης και Ρόδου ερωτημάτων εν σχέσει με το καταβλητέον ποσόν επιδόματος ανεργίας εις τους μαθητευομένους ησφαλισμένους, γνωρίζομεν υμίν τα ακόλουθα. Δια των διατάξεων της υπ’ αριθ. 19370/52 προεγκρίσεως του Υπουργού Εργασίας (εγκ. 118/52), ρυθμίζεται ο τρόπος υπολογισμού του ποσού του επιδόματος ανεργίας των υπαλλήλων και εργατών, ανδρών και γυναικών. Ούτω, ως και δια της ανωτέρω εγκυκλίου μας ελέχθη, από της ισχύος της Υπουργικής Προεγκρίσεως, το ποσόν του επιδόματος ανεργίας των περί ων ο λόγος μισθωτών, υπολογίζεται βάσει του ισχύοντος εκάστοτε ημερομισθίου του ανειδικεύτου εργάτου. Δεν δύναται όμως να γίνη δεκτόν ότι ο νομοθέτης της υπ’ αριθ. 19370/52 Υπουργικής προεγκρίσεως, ηθέλησεν όπως εις την τοιαύτην ρύθμισιν του ποσού του επιδόματος ανεργίας, περιληφθούν και οι μαθητευόμενοι μισθωτοί, διότι: α)Ούτοι αποτελούν ιδιόμορφον κατηγορίαν μισθωτών, β)λόγω της ιδιομορφίας των ταύτης λαμβάνουν ηλαττωμένας αποδοχάς, αίτινες συνήθως είναι πολύ κατώτεραι του βάσει της προεγκρίσεως καθοριζομένου ποσού του επιδόματος ανεργίας και γ)αντίκειται εις το περί δικαίου συναίσθημα και τον σκοπόν δι’ ον παρέχεται το επίδομα ανεργίας, το γεγονός ότι τούτο υπερβαίνει τας προ της απολύσεως παρά του μισθωτού λαμβανομένας αποδοχάς με συνέπειαν οι μισθωτοί ούτοι να προκαλούν την καταγγελίαν της συμβάσεως εργασίας των, ίνα τύχουν του ανωτέρω έναντι των αποδοχών των επιδόματος ανεργίας. Κατ’ ακολουθίαν των ανωτέρω δέον όπως προκειμένου περί μαθητευομένων, μη εφαρμόζητε την υπ’ αριθ. 19370/52 προέγκρισιν του Υπουργού Εργασίας, ως προς τας διατάξεις εκείνας, αίτινες ρυθμίζουν τον τρόπον υπολογισμού του ποσού του επιδόματος ανεργίας, αλλά εξακολουθήσητε εφαρμόζοντες τας διατάξεις του άρθρ. 53 παρ. 1 και 2 Α.Ν. 1846/51. Ούτω το ποσόν του επιδόματος ανεργίας των μαθητευομένων θα εξακολουθήση υπολογιζόμενον βάσει του τεκμαρτού ημερομισθίου της  Σελ. 300. κλάσεως εις ην ανήκωσιν ούτοι, μη δυνάμενον εν ουδεμία περιπτώσει να υπερβή το 70% του ημερομισθίου της ασφαλιστικής κλάσεως βάσει της οποίας υπολογίζεται το επίδομα ουδ’ εν πάση περιπτώσει το δια τους λοιπούς τακτικούς ανέργους καθορισθέν. 