10. ΠΡΑΞΙΣ ΥΠΟΥΡΓΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ Αριθ. 160 της 1/10 Φεβρ. 1956 Περί τροποποιήσεως και συμπληρώσεως του Ν.Δ. 2413/1953 ''περί καταπολεμήσεως του δάκου της ελαίας'', ως ετροποποιήθη και συνεπληρώθη δια των Ν.Δ. 2939/1954 και 3004/1954. Εκυρώθη δια του Ν.Δ. 3630/56, (κατωτ. 12). Άρθρ.1.-Τα Ταμεία Προστασίας Ελαιοπαραγωγής διατηρούνται της λειτουργίας αυτών παρατεινομένης από της λήξεώς της, ήτοι από 30 Απρ. 1955 και εφεξής. Άρθρ.7.-1.Άπασαι αι διατάξεις του Ν.Δ. 2413/1953 ως ετροποποιήθησαν και συνεπληρώθησαν δια των Ν.Δ. 2939/1954 και 3004/1954, εφ’ όσον δεν τροποποιούνται δια της παρούσης, διατηρούνται εν ισχύϊ. Η παρ. 1 του άρθρ. 7 εφηρμόσθη και δια το ελαιοκομικόν έτος 1955-56 και του άρθρ. 2ου Ν.Δ. 3630/1956. 2.Επιτρέπεται εντός τριών μηνών από της ισχύος της παρούσης η υποβολή ενστάσεως υπό των ιδιοκτητών ελαιοτριβείων κατά των αποφάσεων των Επιτροπών δι’ ων επεβλήθησαν αυτοίς πρόστιμα κατά την περίοδον 1954 - 55 και εντεύθεν συμφώνως προς το από 6.10.1954 Β.Δ/μα όπερ ρυθμίζει την είσπραξιν των δαπανών δακοκτονίας 1954-55. Αι ενστάσεις αύται υποβληθήσονται ενώπιον Επιτροπής απαρτιζομένης εξ ενός Πρωτοδίκου, ως Προέδρου, ενός εκπροσώπου του επαγγελματικού Επιμελητηρίου της περιοχής και ενός εφοριακού υπαλλήλου. Τοιαύται Επιτροπαί συσταθήσονται δι’ αποφάσεως του Υπουργού Γεωργίας εις την έδραν εκάστης Διευθύνσεως Γεωργίας εκάστου νομού, εις ην και θα κατεθώσιν αι ενστάσεις προς παράδοσιν εις την άνω δευτεροβάθμιον Επιτροπήν. Άρθρ.8.-(Αντικαθίσταται το δεύτερον εδάφιον της παρ. 1 του άρθρ. 1 του Νόμ. 2359/1953. Το άρθρον τούτο δεν εκυρώθη υπό του Ν.Δ. 3630/1956). Άρθρ.9.-1.(Δεν εκυρώθη υπό του Ν.Δ. 3630/ 1956). 2.Καταργηθέντος του προτύπου κτήματος Αμοργού, παρέχεται η ευχέρεια εις τον Υπουργόν της Γεωργίας, όπως την δια τον σκοπόν ιδρύσεως τούτου απαλλοτριωθείσαν εν Αμοργώ υπέρ του Ταμείου Γεωργίας, Κτηνοτροφίας κλπ. Κυκλάδων έκτασιν, παραχωρήση δι’ αποφάσεώς του οριστικώς εις την Κοινότητα Καταπόλων - Αμοργού, ήτις δι’ επαρκούς χρηματικής εισφοράς συνετέλεσεν εις την δημιουργίαν του ως άνω προτύπου κτήματος. Η έκτασις αύτη θέλει χρησιμοποιηθή προς ίδρυσιν κοινοτικού αγροκηπίου ή φυτωρίου και γεωργικήν εν γένει εκμετάλλευσιν υπό της Κοινότητος. Άρθρ.10.-1.Αι πρωτοβουλία ή τη συμβολή των κατοίκων Κανδήλας αποξηρανθείσαι Δημόσιαι γαίαι του έλους Κανδήλας - Αρκαδίας διατίθενται υπό της αρμοδίας Επιτροπής Απαλλοτριώσεων των εις τας γαίας ταύτας εγκατεστημένων οικογενειών της Κοινότητος Κανδήλας - Αρκαδίας παραχωρουμένης οριστικώς εις εκάστην τούτων υπ’ αυτής κατεχομένης εκτάσεως βάσει της μεταξύ αυτών γενομένης και ανεγνωρισμένης διαμονής δι’ ης εις έκαστον κάτοικον Κανδήλας ατομικώς περιέρχεται έκτασις τριακοσίων είκοσι τετραγωνικών μέτρων κατ’ ανώτατον όριον. 2.Η κατά την προηγουμένην παράγραφον παραχώρησις διέπεται κατά τα λοιπά (τίμημα, περιορισμός μεταβιβάσεως, έκδοσις τίτλων κλπ.) υπό των εκάστοτε ισχυουσών διατάξεων της Αγροτικής Νομοθεσίας. 3.Αι διατάξεις της προηγουμένης παραγράφου εφαρμόζονται και επί του κατ’ εφαρμογήν του Ν.Δ. 2175/1953 απαλλοτριωθέντος κτήματος «Ανάσκελο ή Μπλύσταινα» Κοινότητος Μελιγούς - Αρκαδίας, όπερ και παραχωρείται υπό της αρμοδίας Επιτροπής Απαλλοτριώσεων προς τους κατοίκους της ως άνω Κοινότητος βάσει της υπό του ιδιώτου μηχανικού γενομένης διανομής του κτήματος τούτου μετά την υπ’ αριθ. 80917/1953 απαλλοτριωτικήν απόφασιν του Υπουργού Γεωργίας. 4.Προκειμένου περί των αποκαλυφθεισών γαιών του κυρίως έλους Πάπαρι - Αρκαδίας, η διάθεσις γίνεται δι’ ισοδικαίας κατανομής των εν λόγω γαιών μεταξύ των κατοίκων κυρίως των Κοινοτήτων Πάπαρι, Κουτρουμπουλίου και Μανιατίου επί τη βάσει του εκπονηθέντος σχεδιαγράμματος της αρμοδίας υπηρεσίας του Υπουργείου Γεωργίας, αποζημιουμένων και των ζημιωθέντων δια της διανοίξεως του αποχετευτικού χάνδακος δια της συμμετοχής των εις ανάλογον κλήρον. Σελ. 769 148-91 Ταμεία Ελιάς-Δακοκτονία 16.Κ.β.9 5.Εκ της εν τη παρ. 5 αναφερομένης εκτάσεως παραχωρείται έκτασις 20 στρεμμάτων εις την Νομαρχίαν Αρκαδίας, ίνα χρησιμοποιηθή παρ’ αυτής δια Γυμναστήριον ή ίδρυσιν Γεωργικής Επαγγελματικής ή άλλης Σχολής. Άρθρ.11.-Κυρούνται αφ’ ης ίσχυσαν: 1)Το από 23 Ιουν. 1954 Β.Δ/μα «περί ιδρύσεως Ταμείου Αρωγής Υπαλλήλων αρμοδιότητος του Υπουργείου Γεωργίας», δημοσιευθέν εις το υπ’ αριθ. 135 της 28ης Ιουν. 1954 φύλλον της Εφημερίδος της Κυβερνήσεως (τεύχος Α΄), 2)το από 15 Ιουν. 1955 Β.Δ/μα «περί τροποποιήσεως του από 23/28 Ιουν. 1954 Β.Δ/τος «περί ιδρύσεως Ταμείου Αρωγής Υπαλλήλων αρμοδιότητος του Υπουργείου Γεωργίας», δημοσιευθέν εις το υπ’ αριθ. 166 της 30ής Ιουν. 1955 φύλλον της Εφημερίδος της Κυβερνήσεως (τεύχος Α΄) και 3)το από 26 Σεπτ. 1955 Β.Δ/μα «περί τροποποιήσεως του από 28/28 Ιουν. 1954 Β.Δ/τος «περί ιδρύσεως Ταμείου Αρωγής Υπαλλήλων αρμοδιότητος Υπουργείου Γεωργίας», δημοσιευθέν εις το υπ’ αριθ. 269 της 4ης Οκτ. 1955 φύλλον της Εφημερίδος της Κυβερνήσεως (τεύχος Α΄), επιτρεπομένης της τροποποιήσεως, συμπληρώσεως και καταργήσεως τούτων δια Β.Δ/των εκδιδομένων εκάστοτε προτάσει των Υπουργών Γεωργίας, Οικονομικών και Εργασίας. Άρθρ.2.-1.Το Διοικητικόν Συμβούλιον εκάστου των Ταμείων Προστασίας Ελαιοπαραγωγής (Τ.Π.Ε.) δύναται να αναθέτη τας εργασίας εφαρμογής δακοκτόνων μέτρων, δι’ ας περιοχάς απεφασίσθη η καταπολέμησις του δάκου της ελαίας, εις τας Ενώσεις Γεωργικών Συνεταιρισμών των οικείων περιοχών. Είς ας περιοχάς δεν λειτουργούσιν ενώσεις γεωργικών συν/σμών, ή συντρέχουν έτεροι ειδικοί λόγοι καθιστώντες δυσχερή την υπό τούτων διεξαγωγήν των εργασιών δακοκτονίας, δύναται δι’ αποφάσεως του Υπουργείου Γεωργίας εκδιδομένης μετά γνώμην του Διοικητικού Συμβουλίου του Ταμείου Προστασίας Ελαιοπαραγωγής να ανατίθεται αύτη εις γεωργικούς συνεταιρισμούς, ή να ενεργήται απ’ ευθείας υπό των Ταμείων Προστασίας Ελαιοπαραγωγής.  2.Αι συνεταιριστικαί οργανώσεις, εις ας κατά την προηγουμένην παράγραφον ανατίθεται η καταπολέμησις του δάκου, ενεργούν ταύτην ως εντολοδόχοι του οικείου Ταμείου Προστασίας Ελαιοπαραγωγής και κατά τας περί των Ταμείων τούτων διατάξεις, κανονισμούς και αποφάσεις, ούσαι υπευθυνοι δια την έγκαιρον και πλήρη εφαρμογήν εις την περιοχήν των των δακοκτόνων μέτρων, έτι δε υπόλογοι της ανατιθεμένης αυταίς διαχειρίσεως χρηματικού και υλικού και ειδικώτερον:  α)Προβαίνουν εις την εφαρμογήν των δακοκτόνων μέτρων συμφώνως προς τα ανωτέρω και τας οδηγίας του επόπτου δακοκτονίας της περιοχής . β)Προσλαμβάνουν το κατάλληλον ημερομίσθιον εργατοτεχνικόν προσωπικόν δακοκτονίας επί ημερομισθίω μη υπαιρβαίνοντι το υπό του οικείου Νομάρχου οριζόμενον ανώτατον όριον και μεριμνούν δια την αρτίαν και έγκαιρων συγκρότησιν των υπό του Ταμείου οριζομένων συνεργείων δακοκτονίας . Περί της καταληλότητος του προσλαμβανομένου προσωπικού των συνεργείων γνωμοδοτεί προηγουμένως ο υπό του διοικητικού συμβουλίου του Ταμείου Προστασίας Ελαιοπαραγωγής διοριζόμενος  τομεάρχης, και όστις δικαιούται κατά την εκτέλεσιν της εργασίας ν’αντικαθιστά αμέσως το παρ’ αυτού κρινόμενον ακατάλληλον δι’ αυτήν προσωπικόν. γ)Επιλαμβάνονται του εφοδιασμού των συνεργείων δια των απαραιτήτων υλικών και εργαλείων, εκ των υπό του Ταμείου τιθεμένων υπό την διαχείρισιν αυτών τοιούτων. δ)Ενεργούν τας πληρωμάς των ημερομισθίων των συνεργείων δακοκτονίας, ως και των λοιπών αναγκαίων δια την δακοκτονίαν δαπανών της περιοχής των, δι’ υπαλλήλου των καθισταμένου Δημοσίου υπολόγου δια την εκάστοτε χορηγουμένην αυτώ υπό του Ταμείου επί αποδόσει λ/σμού προκαταβολήν. ε)Επιμελούνται της εις την περιφέρειάν των διακινήσεως των δακοκτόνων υλικών του Ταμείου και μεριμνούν δια την διαχείρισιν, συγκέντρωσιν και καλήν διαφύλαξιν τούτων, του επί των εργασιών τούτων οριζομένου υπαλλήλου των καθισταμένου δημοσίου υπολόγου. Δια την διαχείρισιν ταύτην ως και δια την του προηγουμένου εδαφ. δ΄ συνευθύνεται αλληλεγγύως και εις ολόκληρον μετά των υπαλλήλων και η οικεία συνεταιριστική οργάνωσις, και  ς)Ενεργούν πάσαν ετέραν συναφή με την καταπολέμησιν του δάκου εργασίαν, ανατιθεμένην αυταίς υπό του Διοικητικού Συμβουλίου του Ταμείου. 3.Δια την παρ’ εκάστης των συνεταιριστικών οργανώσεων αντιμετώπισιν των δαπανών προσθέτου απασχολήσεως του προσωπικού ταύτης και των εξόδων διαχειρίσεώς της δια την εκτέλεσιν των κατά την προηγουμένην παράγραφον ανατιθεμένων εις ταύτην εργασιών καταπολεμήσεως του δάκου κ.λ.π. παρέχεται αποζημίωσις 2% επί του συνόλου των δαπανών δακοκτονίας της περιοχής εις ην εφαρμόζεται υπό ταύτης η καταπολέμησις, αποκλειομένης πάσης άλλης επιβαρύνσεως. 4.Ο υπό της παρ.2 του αρθρ.2 του Ν.Δ. 2939/1954 προβλεπόμενος επόπτης δακοκτονίας ορίζεται κατά περιοχήν εκάστης Ενώσεως Γεωργικών Συνεταιρισμών, εις εξαιρετικάς δε περιπτώσεις κατόπιν εγκρίσεως του Υπουργού Γεωργίας και δια περιοχήν μικροτέραν της Ενώσεως. Άρθρ.3.-1.Δια την κάλυψιν των δυνάμει του αρθρ.5. του Ν.Δ.2413/1953, ως συνεπληρώθη δια του αρθρ.4 του Ν.Δ. 2939/1954, κατανεμομένων κατά δήμους ή κοινότητας δαπανών δακοκτονίας, συμπεριλαμβανομένων τόκων και εξόδων βεβαιώσεως και εισπράξεως, επιβάλλεται ή επί των ελαιοδένδρων, ή επί των ελαιοκομικών προϊόντων,ή επί των υποπροϊόντων της ελαίας, δι’ αποφάσεως του δημοτικού ή κοινοτικού Συμβουλίου, εγκρινομένης υπό  του Νομάρχου,  εις  βάρος των εκ  ταύτης  ωφελουμέΣελ.767 147-139 Ταμεία Ελιάς-Δακοκτονία 16.Κ.β.9 νων ανταποδοτικόν ειδικόν τέλος ίσου ποσού δυνάμενον να εισπράτεται και εις τα ελαιοτριβεία. Το ποσόν τούτο εγγράφεται εις τον προϋπολογισμόν των δήμων ή κοινοτήτων ως έκτακτον έσοδον υπό ίδιον κεφάλαιον και ως έξοδον υπό ίδιον επίσης κεφάλαιον. Η διάθεσις των εκ του τέλους τούτου εσόδων δια δαπάνας άλλας των δια του παρόντος καθοριζομένων απαγορεύεται, των παραβατών ταμιών υποκειμένων εις τας κυρώσεις του αρθρ.70 του Ν.Δ. 3033/1954. 2.Καταργείται η παρ.5 του αρθρ.6 του Ν.Δ. 2939/1954, επιτρεπομένης της εισπράξεως του κατά την παρ.1 της παρούσης ανταποδοτικού ειδικού τέλους κατά τας διατάξεις αυτής και δια τα Τ.Π.Ε. τα ενεργούντα καταπολέμησιν του δάκου και επί ελαιοδένδρων παραγόντων προεχόντως βρωσίμους ελαίας. 3.Τα της βεβαιώσεως, επιλύσεως προκυψασών διαφορών, εισπράξεως και αποδόσεως του άνω τέλους καθορισθήσονται δια κοινών αποφάσεων των Υπουργών Γεωργίας, Οικονομικών και Εσωτερικών, δημοσιευομένων δια της Εφημερίδος της Κυβερνήσεως. Δια των αποφάσεων τούτων δύναται κατ’ εξαίρεσιν των διατάξεων του αρθρ.59 του Ν.Δ. 3033/1954 να επιτρέπηται και η συνείσπραξις του τέλους μετά ετέρων συναφών πόρων των δήμων ή κοινοτήτων. Το δια των ανωτέρω αποφάσεων οριζόμενον ποσόν επί πλέον του τέλους δι’ έξοδα βεβαιώσεως και εισπράξεως δεν δύναται να υπερβή τα 5% του τέλους. Εξεδόθη η υπ’ αριθ. 198184/46487/56 της 11/31 Ιαν. 1957 απόφ. Υπ. Γεωργίας, Οικονομ. και Εσωτερικών, περί του τρόπου βεβαιώσεως, εισπράξεως κ.λπ. του ειδικού τέλους προς κάλυψιν των δαπανών δακοκτονίας συμπληρωθείσα δια των υπ΄αριθ. 47179/11671 της 26 Μαρτ./2 Απρ. 1957 ή 84259/19850 της 6/21 Αυγ. 1957 ομοίας. Αι διατάξεις του αρθρ. 58 του Ν.Δ.3033/1954 περί υποχρεωτικής βεβαιώσεως και εισπράξεως ισχύουν και δια το υπό του παρόντος προβλεπόμενον τέλος. Αι διατάξεις του αρθρ.3 εφηρμόσθησαν και δια το ελαιοκομικόν έτος 1955-56, δυνάμει του αρθρ.2ου Ν.Δ. 3630/1956. Αρθρ.4.-1.( Προστίθεται τρίτον εδάφιον εις το τέλος της παρ.1 του αρθρ.11 του Ν.Δ. 2413/53 ανωτ. αριθ., ως τούτο αντικατεστάθη δια του αρθρ.6 του Ν.Δ. 2939/54 ανωτ.αριθ.8 ). 2.(Προστίθεται δεύτερον εδάφιον εις το τέλος της παρ.1 του αρθρ.8 του Ν.Δ. 2939/54 ). Σελ.768 147-140 Η παρ.1 του αρθρ.8 του Ν.Δ. 2939/1954 ως και η προηγουμένη παρ.2 του παρόντος άρθρου έχουν ισχύν και επί των δύο εναλλασσομένων είς παραγωγήν περιφερειών της ελαιοκομικής ζώνης του Νομού Μαγνησίας δια τα ελαιοκομικά έτη 1953-1954 και 1954-1955. Αι μέχρι τούδε τυχόν καταβληθείσαι οφειλαί εξ εισφοράς δακοκτονίας δια την κάλυψιν των αντιστοίχων δαπανών των ελαιοκομικών ετών 1953-54 και 1954-55 ή συμψηφίζονται προς τυχόν υφισταμένας οφειλάς εξ εισφοράς δακοκτονίας των ετών 1950-52 ή επιστρέφονται ως αχρεωστήτως εισπραχθείσαι, είτε αύται κατεβλήθησαν εις το Δημόσιον Ταμείον είτε εις ειδικόν εισπράκτορα. Άρθρ.5.-Εις περίπτωσιν καθ’ ην δεν καθίσταται δυνατή η κατά την παρ.2 του αρθρ.9 του Ν.Δ. 2413/1953 απόσπασις εις τι Ταμείον Προστασίας Ελαιοπαραγωγής μονίμου δημοσίου υπαλλήλου της ειδικότητος λογιστού δια την εκτέλεσιν καθηκόντων λογιστού του Ταμείου τούτου, επιτρέπεται η προτάσει του Διοικητικού αυτού Συμβουλίου και εγκρίσει του οικείου Νομάρχου ανάθεσις της Υπηρεσίας ταύτης εις τον προϊστάμενον του τμήματος του Τ.Γ.Π. και Δασών της αντιστοίχου Δ/νσεως Γεωργίας, ή εις έτερον λογιστήν Δημοσίου Γεωργικού Ιδρύματος, ή Υπηρεσίας, ή του Τοπικού Ταμείου Γεωργίας Κτηνοτροφίας και Δασών, όστις εκτελών την εργασίαν ταύτην πέραν των κεκανονισμένων ωρών εργασίας, της κυρίας αυτού θέσεως, δικαιούται μηνιαίας αποζημιώσεως ίσης προς το εν πέμπτον των αποδοχών αυτού, βαρυνούσης το Ταμείον Προστασίας Ελαιοπαραγωγής εις ο παρέχεται η πρόσθετος αυτή εργασία. Δια της παρ. 5 αρθρ. 7 του Ν.Δ. 3786/57 (κατωτ.αριθ.13) η άνω αποζημίωσις δι’ υπερωριακήν εργασίαν ωρίσθη δια τους κατ’ ανάθεσιν λογιστάς εις τα δύο πέμπτα των αποδοχών των υπαλλήλων των Ταμείων Προστασίας Ελαιοπαραγωγής. Άρθρ.6.-1.Η τακτοποίησις των δια τας εν γένει δαπάνας καταπολεμήσεως του δάκου παρεχομένων υπό του Δημοσίου χρηματοδοτήσεων δύναται, προκειμένου περί των οφειλών των υποχρέων ελαιοπαραγογών ων εκκρεμεί η είσπραξις παρά τοις Δημοσίοις Ταμείοις να ενεργήται μετ’ απόφασιν των Υπουργών Οικονομικών και Γεωργίας δια συμψηφισμού των οφειλών τούτων. 16.Κ.β.9 Ταμεία Ελιάς-Δακοκτονία 2.Τα πάσης φύσεως έσοδα των Ταμείων Προστασίας Ελαιοπαραγωγής εισπράττονται κατά τας εκάστοτες ισχυούσας διατάξεις του Νόμου περί εισπράξεως δημοσίων εσόδων δια των Δημοσίων Ταμείων, παρ’ ων αποδίδονται κατά τα κεκανονισμένα άνευ οιασδήποτε παρακρατήσεως. Από της ισχύος της παρούσης καταργείται η παρά των Δημοσίων Ταμείων ενεργουμένη παρακράτησις ποσοστού (5%) επί των πραγματοποιουμένων παρ’ αυτών εισπράξεων εξ εισφοράς δακοκτονίας του Νόμ. 2146/1952, των εισπραττομένων παρ’ αυτών ποσών κατατιθεμένων εις τον παρά τη Αγροτική Τραπέζη της Ελλάδος ειδικόν λογαριασμόν άνευ οιασδήποτε παρακρατήσεως. 3.Αι κείμεναι διατάξεις περί διοικήσεως, διαχειρίσεως και λειτουργίας εν γένει των Ταμείων Προστασίας Ελαιοπαραγωγής, ως και αι τοιαύται περί της εποπτείας, του τεχνικού και διαχειριστικού ελέγχου τούτων, διατηρούνται εν ισχύϊ δυνάμενοι να τροποποιώνται, συμπληρώνται ή καταργώνται δια κοινών αποφάσεων των Υπουργών Γεωργίας και Οικονομικών δημοσιευομένων δια της Εφημερίδος της Κυβερνήσεως. Αι διατάξεις του άρθρ. 6 εφηρμόσθησαν και δια το ελαιοκομικόν έτος 1955-56, δυνάμει του άρθρ. 2ου του Ν.Δ. 3630/1956. 