18α. ΑΠΟΦΑΣΗ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΥΓΕΙΑΣ, ΠΡΟΝΟΙΑΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ Αριθ. 101/οικ. 530 της 9/23 Μαρτ. 1993 (ΦΕΚ Β΄ 184) Καθορισμός σχέσης ασφαλιστικών εισφορών εργοδότη – ασφαλισμένου. Έχοντας υπόψη: 1.Τις διατάξεις του τελευταίου εδαφίου της παρ. 2 του άρθρ. 52 του Νόμ. 2084/1992 (Α΄ 165). 2.Τις διατάξεις των άρθρ. 23 παρ. 1 στοιχ. στ, 24 παρ. 1 και 2 στοιχ. γ, 26 παρ. 1, 27 παρ. 1 στοιχ. δ του Νόμ. 1558/1985 (Α΄ 137). 3.Τις διατάξεις του άρθρ. 27 του Νόμ. 2081/1992 (Α΄ 154), αποφασίζουμε: 1.Η προβλεπόμενη, από τις διατάξεις του εδάφ. ε της παρ. 1 του άρθρ. 5 του Ν.Δ. 980/42 (Α΄ 24) και της περίπτ. α της παρ. 2 του άρθρ. 9 του Νόμ. 119/75 (Α 172), ειδική εισφορά επί των εσόδων των φορέων Κοινωνικής Ασφάλισης υπέρ του Ταμείου Επικουρικής Ασφαλίσεως Προσωπικού Οργανισμών Κοινωνικής Ασφαλίσεως (ΤΕΑΠΟΚΑ), θεωρείται εργοδοτική εισφορά κατά το μέρος που συμπληρώνει την ήδη καταβαλλόμενη  (Αντί για τη σελ. 1820,05(a) Σελ. 1820,05(β) Τεύχος 1327 Σελ. 65 Ταμείο Επικ.Ασφ.Προσωπικού Οργανισμών Κοινωνικής Ασφαλίσεως(ΤΕΑΠΟΚΑ) 39.Ο.α.16-18α 44 εργοδοτική εισφορά και μέχρι του ποσού που προκύπτει από την αντίστοιχη εισφορά των ασφαλισμένων των φορέων αυτών. 2.Η προβλεπόμενη από τη διάταξη της περιπτώσεως β της παρ. 2 του άρθρ. 14 του Νόμ. 1422/84 (Α΄ 27) εισφορά θεωρείται εργοδοτική εισφορά μέχρι του ποσού που συμπληρώνει την αντίστοιχη εισφορά που καταβάλλεται υπέρ του Τ.Ε.Α.Π.Ο.Κ.Α. από τους υπαλλήλους του Ο.Γ.Α. 3.Το επί πλέον κάθε φορά ποσό που τυχόν προκύπτει από τις αναφερόμενες πιο πάνω διατάξεις εξακολουθεί να καταβάλλεται υπέρ του Ταμείου αυτού. 4.Από τις διατάξεις της απόφασης αυτής δεν προκαλείται επιβάρυνση του Κρατικού Προϋπολογισμού, ούτε του Προϋπολογισμού του Ταμείου. 