20. ΝΟΜΟΣ υπ’ αριθ. 3500 της 2/10 Ιουλ. 1956 (ΦΕΚ Α΄ 154) Περί τροποποιήσεως και συμπληρώσεως του Νόμ. 2279/52. (Κατηργήθη δια του άρθρ.28 Νόμ. 251/1976, τόμ. 26Α σελ. 333, εξαιρέσει της κατωτέρω παρατιθεμένης παρ. 2). Άρθρον μόνον 2.Η διάταξις της παρ.4 του άρθρ.3 του Νόμ. 2279/52 έχει εφαρμογήν και επί παντός είδους κεκρυμμένων νομισμάτων, πολυτίμων μετάλλων, τιμαλφών ή χρηματικών αξιών, εφ’ ων δεν έχουσιν εφαρμογήν αι περί θησαυρού και αρχαιοτήτων διατάξεις. Το εν τη περιπτώσει ταύτη ανήκον εις τους δηλούντας ποσοστόν ισούται προς το 15% της αξίας των ανευρισκομένων, απηλλαγμένον παντός τέλους χαρτοσήμου, φόρου, κρατήσεως, δασμολογικής και συναλλαγματικής ή άλλης υποχρεώσεως. Το κατά την παρούσαν παράγραφον ποσοστόν, είναι καταβλητέον εις τον δικαιούχον εις αυτούσιον ποσοστόν των ανευρισκομένων, παραδίδεται δε εις τον δικαιούχον υπό της Επιτροπής της κατωτέρω υπ’ αριθ. 3 παραγράφου, τούτου δε καθισταμένου αδυνάτου καταβάλλεται εις δραχμάς. 