26. ΝΟΜΟΘΕΤ. ΔΙΑΤΑΓΜΑ υπ' αριθ. 3370 της 20/23 Σεπτ. 1955 Περί κυρώσεως του Κώδικος της Ελληνικής Ιθαγενείας. Άρθρον μόνον.-Κυρούται ο υπό της Επιτροπής, της συσταθείσης επί τη βάσει του άρθρ. 1 του υπ' αριθ. 3129/1955 Νόμου "περί συστάσεως Επιτροπής δια την τροποποίησιν, συμπλήρωσιν και κωδικοποίησιν των περί ιθαγενείας διατάξεων", συνταχθείς "Κώδιξ της Ελληνικής Ιθαγενείας", έχων ούτω: Με το άρθρ. 5 Νόμ. 2130/22-23 Απρ. 1993 (ΦΕΚ Α' 62), (κατωτ. αριθ. 34), ορίστηκε ότι οι προθεσμίες του άρθρ. 5 Νόμ. 1943, 1991 (ΦΕΚ Α' 50), (τόμ. 1, σελ. 116,3109), δεν ισχύουν για υποθέσεις που αφορούν κτήση-αναγνώριση, απώλεια, ανάκτηση της Ελληνικής ιθαγένειας. Με την παρ. 2 άρθρ. 9 Νόμ. 2307/8-15 Ιουν. 1995 (ΦΕΚ Α' 113), κατωτ. αριθ. 35, ορίστηκε ότι: «Όπου στις διατάξεις του Κώδικα Ελληνικής Ιθαγένειας (Ν.Δ. 3370/1955, ΦΕΚ 258 Α'), όπως αυτό τροποποιήθηκε και συμπληρώθηκε με τους νόμους 1438/1984 (ΦΕΚ 60 Α') και 2130/1993 (ΦΕΚ 62 Α'), αναγράφεται η λέξη "Νομάρχης", εφεξής νοείται ο "αιρετός Νομάρχης". ΚΩΔΙΞ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΙΘΑΓΕΝΕΙΑΣ ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Α'. Κτήση ελληνικής ιθαγένειας με τη γέννηση Άρθρ.9.-(Καταργήθηκε από την περίπτ. β άρθρ. 72 Νόμ. 2910/27 Απρ.-2 Μαΐου 2001, ΦΕΚ Α΄ 91, τόμ. 4 σελ. 336,335). Κτήση ελληνικής ιθαγένειας    από τέκνα πολιτογραφουμένου Άρθρ.10.-"1.Τα τέκνα του αλλοδαπού ή της αλλοδαπής που πολιτογραφείται γίνονται Έλληνες αν κατά τη συντέλεση της πολιτογράφησης είναι άγαμα και δεν έχουν συμπληρώσει το δέκατο όγδοο έτος της ηλικίας τους. 2.Τα τέκνα που έγιναν Έλληνες σύμφωνα με τη διάταξη της παραπάνω παραγράφου μπορούν να αποβάλουν την ελληνική ιθαγένεια, αν: α)είναι αλλογενή, β)διατηρούν την ιθαγένεια που είχαν κατά την πολιτογράφηση του γονέα τους και γ)δηλώσουν τη θέλησή τους για την αποβολή της ελληνικής ιθαγένειας στο δήμαρχο ή στον πρόεδρο της κοινότητας ή στην ελληνική προξενική αρχή του τόπου της κατοικίας τους ή της διαμονής τους, μέσα σε ένα έτος από την ημέρα που συμπλήρωσαν το δέκατο όγδοο έτος της ηλικίας τους. Αντίγραφο της δηλώσεως υποβάλλεται αμέσως από τις ανωτέρω αρχές του Υπουργείου Εσωτερικών". Τα άρθρ. 10 και 11 δις αντικαταστάθηκαν με το άνω άρθρ. 10 από το άρθρ. 5 Νόμ. 1438/5-8 Μαΐου 1984 (ΦΕΚ Α' 60) (κατωτ. αριθ. 32). Άρθρ.11.-(Καταργήθηκε από την παρ. 1 άρθρ. 11 Νόμ. 1438/5-8 Μαΐου 1984, ΦΕΚ Α' 60,κατωτ. αριθ. 32). Άρθρ.11δις.-(Αποτέλεσε μαζί με το άρθρ. 10 το νέο άρθρ. 10 Ν.Δ. 3370/55 σύμφωνα με το άρθρ. 5 Νόμ. 1438/5-8 Μαΐου 1984,ΦΕΚ Α' 60,κατωτ. αριθ. 32). (Αντί για τις σελ.213(ζ)-214,001) Σελ. 213(η) Τεύχος 1349 Σελ. 73 Ιθαγένεια 7.Β.α.26 VII.Δια κατατάξεως εις τας ενόπλους δυνάμεις. Άρθρ.12.-Ομογενείς αλλοδαποί, εισαγόμενοι εις τας στρατιωτικάς σχολάς αξιωματικών ή υπαξιωματικών των ενόπλων δυνάμεων δυνάμει του ειδικού δι' εκάστην σχολήν νόμου, ή κατατασσόμενοι εις τας ενόπλους δυνάμεις, ως εθελονταί, δυνάμει των ειδικών δι' έκαστον κλάδον νόμων, αποκτώσιν από της εισαγωγής των εις τας σχολάς ή της κατατάξεως των και άνευ άλλης διατυπώσεως την Ελληνικήν ιθαγένειαν. Άρθρ.13.-1. Ομογενείς αλλοδαποί, κατά-τασσόμενοι ως εθελονταί εν καιρώ επιστρατεύσεως ή πολέμου συμφώνως τω Νόμω "περί στρατολογίας των ενόπλων δυνάμεων", δύναται, εάν θέλουν, να αποκτήσωσι την Ελληνικήν ιθαγένειαν τη αιτήσει των προς τον Νομάρχην, άνευ άλλης διατυπώσεως. 2.Η υπό των ανωτέρω κτήσις βαθμού αξιωματικού μονίμου ή εφέδρου επάγεται αυτοδικαίως και την κτήσιν της Ελληνικής ιθαγενείας, άνευ άλλης διατυπώσεως. 3.Ο διδόμενος στρατιωτικός όρκος υπό των περί ων το παρόν και το άρθρ. 12, αναπληροί τον όρκον του Έλληνος πολίτου. Σελ. 214(η) Τεύχος 1349 Σελ. 74 7.Β.α.26 Ιθαγένεια ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Β'. Απώλεια Ιθαγενείας Ι.Ένεκα κτήσεως αλλοδαπής ιθαγενείας Άρθρ.14.-1.Αποβάλλει την Ελληνικήν ιθαγένειαν όστις κατόπιν αδείας α)απέκτησε τη βουλήσει αυτού αλλοδαπήν ιθαγένειαν ή β)ανεδέχθη δημοσίαν υπηρεσίαν παρ' αλλοδαπή Πολιτεία, εφ' όσον η αναδοχή συνεπάγεται κτήσιν της ιθαγενείας της Πολιτείας ταύτης. Η άδεια δύναται δι' εξαιρετικούς λόγους να παρέχηται και μετά την κτήσιν της αλλοδαπής ιθαγενείας, οπότε η αποβολή της Ελληνικής ιθαγενείας επέρχεται από της παροχής της αδείας. 2.Αποβάλλει επίσης την Ελληνικήν ιθαγένειαν ο κεκτημένος και αλλοδαπήν ιθαγένειαν εφ' όσον ήθελε γίνει δεκτή αίτησίς του περί αποβολής της Ελληνικής ιθαγενείας. Εν τη περιπτώσει ταύτη η αποβολή της Ελληνικής ιθαγενείας επέρχεται από της αποδοχής της αιτήσεως. 3.Η κατά την παρ. 1 άδεια παρέχεται και η κατά την παρ. 2 αποδοχή της αιτήσεως γίνεται δι' αποφάσεως του Υπουργού των Εσωτερικών μετά γνώμην του Συμβουλίου Ιθαγενείας, ουδέποτε δε δύναται να παρασχεθή η άδεια ή να γίνη δεκτή αίτησις, εάν ο αιτών υπέχη ή καθυστερή στρατιωτικήν υποχρέωσιν ή καταδιώκεται επί κακουργήματι ή πλημμελήματι. Άρθρ.15-16.-(Τα άρθρ. 15 και 16 αντικαταστάθηκαν από το άρθρ. 6 Νόμ. 1438/5-8 Μαΐου 1984 (ΦΕΚ Α' 60) (κατωτ. αριθ. 32) και αποτέλεσαν μαζί με τα άρθρ. 4 και 22 το ανωτέρω νέο άρθρ. 4 Ν.Δ. 3370/1955). IV.Ένεκα λύσεως γάμου μεθ' Έλληνος Άρθρ.17.-(Καταργήθηκε από την παρ. 1 άρθρ. 11 Νόμ. 1438/5-8 Μαΐου 1984,ΦΕΚ Α' 60,κατωτ. αριθ. 32). V.Ένεκα νομιμοποιήσεως ή αναγνωρίσεώς  τινος ως τέκνου αλλοδαπού Άρθρ.18.-(Καταργήθηκε από την παρ. 1 άρθρ. 11 Νόμ. 1438/5-8 Μαΐου 1984,ΦΕΚ Α' 60,κατωτ. αριθ. 32). VI.Ένεκα εγκαταλείψεως του    Ελληνικού εδάφους. Άρθρ.1.-"1.Το τέκνο Έλληνα ή Ελληνίδας αποκτά από τη γέννησή του την ελληνική ιθαγένεια. 2.Την ελληνική ιθαγένεια αποκτά από τη γέννησή του και όποιος γεννιέται σε ελληνικό έδαφος, εφόσον δεν αποκτά με την γεννησή του αλλοδαπή ιθαγένεια ή είναι άδηλης ιθαγένειας". Το άρθρ. 1 αντικαταστάθηκε ως άνω από το Άρθρ.19.-(Καταργήθηκε από την παρ.14 άρθρ.9 Νόμ.2623/24-25 Ιουν.1998, ΦΕΚ Α΄139, τόμ.3 σελ.52,423). VII.Ένεκεν εκπτώσεως Άρθρ.20.-1.Δύναται να κηρυχθή έκπτωτος της Ελληνικής ιθαγενείας: α)Όστις κατά παράβασιν του άρθρ. 14 απέκτησε τη βουλήσει του αλλοδαπήν ιθαγένειαν. β)Όστις ανεδέχθη δημοσίαν υπηρεσίαν αλλοδαπής Πολιτείας και, μετ' απευθυνθείσαν αυτώ υπό του Υπουργού των Εσωτερικών επιταγήν όπως απόσχη εντός οριζομένης προθεσμίας της υπηρεσίας ταύτης, εμμένει εις αυτήν. γ)Όστις εν τη αλλοδαπή διαμένων ενήργησε προς όφελος αλλοδαπής Πολιτείας πράξεις ασυμβιβάστους προς την ιδιότητα του Έλληνος και αντιθέτους προς τα συμφέροντα της Ελλάδος. 2."Η κατά την προηγουμένην παράγραφον έκπτωσις απαγγέλεται δι' αποφάσεως του Υπουργού των Εσωτερικών μετά σύμφωνον γνώμην του Συμβουλίου Ιθαγενείας, ή δε απώλεια της Ελληνικής Ιθαγενείας επέρχεται από της δημοσιεύσεως της αποφάσεως ταύτης εις την Εφημερίδα της Κυβερνήσεως". Η παρ. 2 αντικατεστάθη ως άνω δια της παρ. 1 άρθρ. 7 Α.Ν. 481/1968 (κατωτ. αριθ. 28). "3.Η κατά το παρόν άρθρον κήρυξις τινός ως εκπτώτου της Ελληνικής ιθαγενείας ενεργεί ατομικώς, μη ασκούσα επιρροήν επί της ιθαγενείας της συζύγου και των τέκνων, ανηλίκων ή ενηλίκων, του κηρυσσομένου εκπτώτου". Η παρ. 3 προσετέθη δια της παρ. 2 άρθρ. 7 Α.Ν. 481/1968 (κατωτ. αριθ. 28). "4.Η κατά την προηγουμένην παράγραφον του άρθρ. 20 του αυτού ως άνω Ν.Δ/τος κήρυξις τινός ως εκπτώτου της Ελληνικής ιθαγενείας απαγγέλλεται και δια πράξεις τελεσθείσας οποτεδήποτε εις το παρελθόν και προ της ενάρξεως της ισχύος του εν λόγω Ν.Δ/τος". Η παρ. 4 προσετέθη δια της παρ. 3 άρθρ. 7 Α.Ν. 481/1968 (κατωτ. άριθ. 28). ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Γ' Ανάκτησις της Ελληνικής Ιθαγενείας Άρθρ.21.-(Καταργήθηκε από την παρ. 1 άρθρ. 11 Νόμ. 1438/5-8 Μαΐου 1984 (ΦΕΚ Α' 60) (κατωτ. αριθ. 32). Άρθρ.22.-(Το άρθρ. 22 αντικαταστάθηκε από το άρθρ. 6 Νόμ. 1438/5-8 Μαΐου 1984,ΦΕΚ Α' 60, κατωτ. αριθ. 32 και αποτέλεσε μαζί με τα άρθρ. 4, 15 και 16 το ανωτέρω νέο άρθρ. 4). Άρθρ.23.-(Καταργήθηκε από την παρ. 1 άρθρ. 11 Νόμ. 1438/5-8 Μαΐου 1984,ΦΕΚ Α' 60,κατωτ. αριθ. 32). (Αντί για τη σελ. 214,01(η) Σελ. 214,01(θ) Τεύχος 1349 Σελ. 75 Ιθαγένεια 7.Β.α.26 ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Δ'. Αρμοδιότης επί θεμάτων Ιθαγενείας και   απόδειξις της Ελληνικής Ιθαγενείας. Άρθρ.24.-Πάντα τα θέματα της ιθαγενείας υπάγονται εις την αρμοδιότητα του Υπουργείου των Εσωτερικών. Πιστοποιητικά Ελληνικής ιθαγενείας. Άρθρ.25.-1.Ο δήμαρχος και ο πρόεδρος κοινότητος εκδίδουν πιστοποιητικά της Ελληνικής ιθαγενείας των δημοτών επί τη βάσει του γενικού μητρώου αυτών. Το πιστοποιητικόν διαλαμβάνει και την νομικήν βάσιν κτήσεως της ιθαγενείας. 2.Μέχρι του καταρτισμού του γενικού μητρώου των δημοτών του δήμου ή της κοινότητος το πιστοποιητικόν της ιθαγενείας αρρένων δύναται να εκδίδηται επί τη βάσει του ειδικού μητρώου τούτων. 3.Το ως άνω πιστοποιητικόν αποδεικνύει την Ελληνικήν ιθαγένειαν μέχρις αποδείξεως του εναντίου. Δικαιοδοσία επί αμφισβητήσεων ιθαγενείας. Άρθρ.26.-1.Ο Υπουργός των Εσωτερικών είναι αποκλειστικώς αρμόδιος να αποφαίνηται επί πάσης αμφισβητήσεως ιθαγενείας. 2.Ο Υπουργός αποφαίνεται επί εκάστης περιπτώσεως ητιολογημένως μετά σύμφωνον γνώμην του Συμβουλίου Ιθαγενείας. Η απόφασις δημοσιεύεται εν περιλήψει εις την Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, κοινοποιείται δε διοικητικώς προς τον υποβαλλόντα την σχετικήν αίτησιν. Περί του Συμβουλίου Ιθαγενείας βλ. άρθρ. 57 του Οργανισμού Υπ. Εσωτερικών (τομ. 2 σελ. 40α). 3.Εντός τριών μηνών από της δημοσιεύσεως δικαιούται πας ενδιαφερόμενος αν αιτήσηται παρά του Συμβουλίου της Επικρατείας την ακύρωσιν της αποφάσεως ταύτης.  «Άρθρ.26 δις.-Όπου εν κειμένη νομοθεσία περί Ελληνικής ιθαγενείας γίνεται χρήσις του όρου «αλλοδαπός», ως αλλοδαπός νοείται, εφ' όσον δεν προκύπτει άλλο τι και ο ουδεμίαν έχων ιθαγένειαν (ανιθαγενής)». Το άρθρ. 26δις προσετέθη δια του άρθρ. 10 Α.Ν. 481/1968 (κατωτ. αριθ. 28). Σελ. 214,02(θ) Τεύχος 1349 Σελ. 76 ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Ε'. Μεταβατικαί και τελικαί διατάξεις Ιθαγένεια επί υιοθεσίας. άρθρ. 1 Νόμ. 1438/5-8 Μαΐου 1984 (ΦΕΚ Α' 60) (κατωτ. αριθ. 32). Κτήση ελληνικής ιθαγένειας με αναγνώριση Άρθρ.27.-1)"Αλλοδαπός υιοθετηθείς προ της συμπληρώσεως του 21ου έτους της ηλικίας του, ως τέκνον έλληνος, γίνεται έλλην από της υιοθεσίας. 2)Έλλην, υιοθετηθείς προ της συμπληρώσεως του 21ου έτους της ηλικίας του, ως τέκνον αλλοδαπού, δύναται τη αιτήσει του υιοθετήσαντος, εάν κτάται την ιθαγένειαν αυτού, ν' αποβάλη την Ελληνικήν Ιθαγένειαν δι' αποφάσεως του Υπουργού Εσωτερικών εκτιμώντος τας ειδικάς συνθήκας, μετά γνώμην του Συμβουλίου Ιθαγενείας. Η αίτησις δεν δύναται να γίνη δεκτή εάν υιοθετηθείς υπέχη ή καθυστερή στρατιωτικήν υποχρέωσιν ή καταδιώκεται επί κακουργήματι ή πλημμελήματι". Το άρθρ. 27 αντικατεστάθη ως άνω δια του άρθρ. 17 Ν.Δ. 4532/1966 (κατωτ. σελ. 240,13), καταργηθέντος ήδη δια του άρθρ. 26 Ν.Δ. 610/1970 (κατωτ. σελ. 240,17) υπό του οποίου όμως αντικατεστάθη και πάλιν πανομοιοτύπως το άρθρ. 27 δια του άρθρου του 19. Ισχύς διατάξεως διεθνών συμβάσεων. Άρθρ.28.-Αι περί ιθαγενείας διατάξεις των διεθνών συμβάσεων δεν επηρεάζονται υπό του παρόντος νόμου. Ανάκτησις Ελληνικής Ιθαγενείας υπό ομογενών. Άρθρ.29.-Ομογενής γεννηθείς εν Ελλάδι, όστις έχων την Ελληνικήν ιθαγένειαν δια της γεννήσεως, απέβαλε ταύτην κατά το άρθρ. 23 του Αστικού Νόμου του 1856, ως αποκτήσας της βουλήσει του αλλοδαπήν ιθαγένειαν, απέβαλε δε και την ιθαγένειαν ταύτην ως απομακρυνθείς της οικείας Χώρας, ανακτά αυτοδικαίως την Ελληνικήν ιθαγένειαν άμα τη συμπληρώσει διετούς διαμονής εν Ελλάδι. Ανάκτησις Ελληνικής ιθαγενείας  υπό εγγάμων γυναικών Άρθρ.30.-(Καταργήθηκε από την παρ. 1 άρθρ. 11 Νόμ. 1438/5-8 Μαΐου 1984,ΦΕΚ Α' 60,κατωτ. αριθ. 32). 7.Β.α.26 Ιθαγένεια Διατηρούμενοι νόμοι. Άρθρ.33.-Διατηρούνται εν ισχύι: α)η παρ. 5 του άρθρ. 6 και η παράγρ. 3 του άρθρ. 27 του Ν.Δ. 1298 της 29/31 Οκτ. 1949 "περί Βασιλικής Οικογενείας", β)Το ΛΖ' Ψήφισμα της Δ' Αναθεωρητικής Βουλής, της 4/9 Δεκ. 1947 "περί αποστερήσεως, της Ελληνικής Ιθαγενείας προσώπων αντεθνικώς δρώντων εις το εξωτερικών", ως συνεπληρώθη, γ)Το άρθρ. 1 του Νόμ. 5356/1932 "περί τροποποιήσεως άρθρων τινών του Νόμ. 4511/1930 "περί συστάσεως σχολής ναυτιλίας", δ)Το άρθρ. 50 παρ. 2 του κωδικοποιημένου Ν. 1242α του 1919 "περί Μέσης Εκπαιδεύσεως", το άρθρ. 8, του κωδικοποιημένου Ν. 1242β/1919 "περί Δημοτ. Εκπαιδεύσεως", το άρθρ. 2 παρ. 3 του Ν.Δ. της 20/22 Αυγ. 1935" περί τροποποιήσεως και συμπληρώσεως των περί διορισμών και μεταθέσεων των εκπαιδευτικών λειτουργών κειμένων διατάξεων" και η παρ. 1 του άρθρ. 6 του Α.Ν. 692 της 19/24 Μαΐου 1937 "περί του τρόπου διορισμού λειτουργών στοιχειώδους εκπαιδεύσεως και τροποποιήσεως διατάξεων εκπαιδευτικών νόμων", ως αντικατεστάθη δια της παρ. 4 του Α.Ν. 2029 της 12/19 Οκτ. 1939. ε)Ο Νόμ. 1524/1918 περί αναγνωρίσεως ως Ελλήνων υπηκόων των εγγεγραμμένων εν τοις μητρώοις των εν Τουρκία και Αιγύπτω Προξενικών Αρχών και αναγνωριζομένων ως τοιούτων υπό των εγχωρίων Αρχών. Άρθρ.34.-1.Διατηρείται εν ισχύϊ το άρθρ. 4 του Νόμ. 517 της 3/9 Ιαν. 1948 "περί της ιθαγενείας των κατοίκων της Δωδεκανήσου ή εκ ταύτης καταγομένων", ως ετροποποιήθη και συνεπληρώθη δια του Νόμ. 1885/1951. 2.Η προθεσμία υποβολής αιτήσεων πολιτογραφήσεως υπό των προς τούτου δικαιουμένων κατ’ άρθρ. 4 παρ. 1 του Νόμ. 517, παραταθείσα δια του άρθρ. 2 παρ. 1 του Νόμ. 1885 και του μόνου άρθρου του Ν.Δ. 2491/1953, παρατείνεται αύθις, αφ' ης έληξε, μέχρι τέλους του έτους 1958. 3.Νομιμοποιούνται αι υπό των Ελληνικών προξενικών αρχών γενόμεναι πολιτογραφήσεις, συνεπεία αιτήσεων υποβληθεισών αυταίς μετά την λήξιν της δια του Ν.Δ. 2491/1953 παραταθείσης προθεσμίας. Έκδοσις κανονιστικών διαταγμάτων. Άρθρ.35.-1.Δια Β.Δ/των καθορίζονται: α)Τα υπό του αιτούντος την πολιτογράφησιν υποβλητέα στοιχεία, τα της ερεύνης και εν γένει τα της εκτελέσεως των άρθρ. 6-11 του παρόντος. β)Τα της αποδείξεως των κατά το άρθρ. 20 συνιστώντων τους λόγους εκπτώσεως γεγονότων και η σχετική διαδικασία. γ)Πάσα αναγκαία δια την εκτέλεσιν του παρόντος νόμου λεπτομέρεια. 2.Μέχρι της εκδόσεως των διαταγμάτων τούτων εφαρμόζονται τα προς εκτέλεσιν των προϋφισταμένων αντιστοίχων διατάξεων εκδεδομένα διατάγματα, εφ' όσον το περιεχόμενον αυτών δεν αντιβαίνει εις τας διατάξεις του παρόντος. Άρθρ.2.-"Αλλοδαπός που γεννήθηκε χωρίς γάμο των γονέων του και αναγνωρίσθηκε νόμιμα ως τέκνο Έλληνα ή Ελληνίδας έτσι ώστε να εξομοιώνεται πλήρως με γνήσιο τέκνο του γονέα του γίνεται Έλληνας από την αναγνώριση, αν κατά το χρόνο αυτόν δεν είχε συμπληρώσει το δέκατο όγδοο έτος της ηλικίας του". Τα άρθρ. 2 και 3 αντικαταστάθηκε με το άνω άρθρ. 2 από το άρθρ. 2 Νόμ. 1438/5-8 Μαΐου 1984 (ΦΕΚ Α' 60) (κατωτ. αριθ. 32). Επίδραση του γάμου στην ιθαγένεια Άρθρ.4.-"Ο γάμος δεν έχει ως συνέπεια κτήση ή απώλεια της ελληνικής ιθαγένειας". Τα άρθρ. 4, 15, 16 και 22 αντικαταστάθηκαν με το άνω άρθρ. 4 από το άρθρ. 6 Νόμ. 1438/58 Μαΐου 1984 (ΦΕΚ Α' 60), (κατωτ. αριθ. 32). Άρθρ.5-7.-(Καταργήθηκαν από την περίπτ. β άρθρ. 72 Νόμ. 2910/27 Απρ.-2 Μαΐου 2001, ΦΕΚ Α΄ 91, τόμ. 4 σελ. 336,335). Άρθρ.8.-(Καταργήθηκε από την περίπτ. γ' άρθρ. 23 Νόμ. 2130/22-23 Απρ. 1993, ΦΕΚ Α' 62, τόμ. 3 σελ. 52,361). 