16. ΝΟΜΟΣ υπ' αριθ. 4171 της 23 Μαΐου /3 Ιουν. 1961 (ΦΕΚ Α' 93) Περί λήψεως γενικών μέτρων δια την υποβοήθησιν της αναπτύξεως της Οικονομίας της Χώρας. Δια του άρθρ. 15 παρ. 2 περίπτ. ή Ν.Δ. 1077/1971 (Τόμ. 27 σελ. 194,36), αι διατάξεις του Ν.Δ. 4171/1961, ως ετροποποιήθη και συνεπληρώθη ούτος, αι αφορώσαι απαλλαγάς από του φόρου εισοδήματος διατηρούνται εν ισχύϊ μέχρι του χρόνου λήξεώς της ισχύος των. Με την παρ. 21 του άρθρ. 3 Νόμ. 1682/14-16 Φεβρ. 1987 (ΦΕΚ Α' 14), τόμ. Ι3Β σελ. 829, ορίστηκε ότι: "Η τροποποίηση εγκριτικών πράξεων υπαγωγής επενδύσεων στις διατάξεις του Νόμ. 4171/1961 (ΦΕΚ 93), είναι δυνατή οποτεδήποτε και μετά την έκδοση της απόφασης του Υπουργού Εθνικής Οικονομίας, για την ολοκλήρωση της επένδυσης, εφ' όσον δεν αναφέρεται σε αύξηση του κόστους της επένδυσης ή παράταση της προθεσμίας ολοκλήρωσής της". (Αντί για τη σελ.  80,07(ζ) Σελ.  80,07(η) Τεύχος 1403 Σελ. 57 - 461 Προστασία και Κίνητρα Ιδιωτικών Επενδύσεων 13.Γ.α.15-16 "Κατ' εξαίρεση επιτρέπεται η αναμόρφωση κόστους επενδύσεων στις περιπτώσεις που η αίτηση ελέγχου είχε υποβληθεί ή η εντολή διενέργειας ελέγχου είχε δοθεί προ της 31.12.1983 και οι επενδύσεις είχαν ολοκληρωθεί πριν από αυτόν το χρόνο". Η παρ. 21 συμπληρώθηκε με το άνω εδάφιο από την παρ. 9 του άρθρ. 23 του Νόμ. 1892/3131 Ιουλ. 1990 (ΦΕΚ Α' 101), κατωτ. αριθ. 55. Για την κατάργηση καθε χρηματικής αξίωσης σε δραχμές ή αλλοδαπό νόμισμα από το Ελληνικό Δημόσιο κατά της «Α.Ε. Διϋλιστήρια Θεσσαλονίκης» και αντιστρόφως που απορρέουν από την ερμηνεία και εφαρμογή των σχετικών με το διϋλιστήριο πετρελαίου Θεσσαλονίκης όρων της, σύμφωνα με το άνω Νομ. 4171/1961 και τις σχετικές συμβάσεις μεταξύ του Ελληνικού Δημοσίου και του TOMAS PAPPAS, όπως η σύμβαση τροποποιήθηκε, βλ. παρ. 12 και 13 άρθρ. 13 Νομ. 2289/4-8 Φεβρ. 1995 (ΦΕΚ Α΄27) κατωτ. σελ. 244,9959. Ειδικαί Διατάξεις Άρθρ.1.-1.Προς τον σκοπόν διευκολύνσεως πραγματοποιήσεως επενδύσεων, αίτινες θα συμβάλουν εις την επιτάχυνσιν του ρυθμού της αναπτύξεως της Ελληνικής Οικονομίας, εφαρμόζονται επί σημαντικών παραγωγικών επενδύσεων αι εν άρθρ. 1 έως 5 αναφερόμεναι ειδικαί διατάξεις. Η εφαρμογή των ειδικών τούτων διατάξεων δεν αποκλείει την εφαρμογήν επί των επενδύσεων τούτων και πάσης γενικής διατάξεως, η οποία, εφ' όσον αναφέρεται εις τα αυτά θέματα τα ρυθμιζόμενα δια των ειδικών διατάξεων θα έχη εφαρμογήν εάν δημιουργή δια τον πραγματοποιούντα την επένδυσιν ευνοϊκώτερον καθεστώς. "2.Δια την εφαρμογήν του παρόντος, ως σημαντικαί παραγωγικαί επενδύσεις νοούνται αι συμβάλλουσαι εις την οικονομικήν πρόοδον της Χώρας και δι' ων επιτυγχάνεται σημαντική αύξησις της εθνικής παραγωγής και της απασχολήσεως ή αξιόλογος αύξησις των εξαγωγών ή εξοικονομείται αξιόλογον ποσόν συναλλάγματος ή δημιουργείται  Σελ.  80,08(η) Τεύχος 1403 Σελ. 58 αξιόλογος εισροή συναλλάγματος και η αξία των οποίων, εν πάση περιπτώσει υπερβαίνει το ποσόν των δραχ. (90.000.000".) Το ανωτέρω εντός (.) ποσόν ηυξήθη εις 150.000.000 δραχμάς, δια της παρ. 1 του άρθρ. 5 Νόμ. 159/1975 (κατωτ. αριθ. 48). Βλ. και παρ. 4 του αυτού άρθρ. 5. 3.Προς διαπίστωσιν της συνδρομής των ανωτέρω όρων απαιτείται προηγουμένη κοινή απόφασις (των Υπουργών Συντονισμού, Οικονομικών και του αρμοδίου εκάστοτε Υπουργού,) εκδιδομένη μετά γνώμην της Επιτροπής του άρθρ. 3 του Ν.Δ. 2687/1953 "περί επενδύσεως και προστασίας κεφαλαίων Εξωτερικού" και δημοσιευομένη εις την Εφημερίδα της Κυβερνήσεως". Προς έκδοσιν της ως άνω κοινήν αποφάσεως απαιτείται η υπό του ενδιαφερομένου υποβολή εις την αρμοδίαν υπηρεσίαν του Υπουργείου Συντονισμού αιτήσεως, περιεχούσης άπαντα τα αναγκαία, δια την μόρφωσιν γνώμης περί της επενδύσεως στοιχεία ήτις τίθεται υπ' όψιν της ως άνω Επιτροπής μετά σχετικής εισηγήσεως προς γνωμοδότησιν. - 462 13.Γ.α.16 Προστασία και Κίνητρα Ιδιωτικών Επενδύσεων Η δια της ως άνω αποφάσεως παρεχομένη έγκρισις επέχει θέσιν αδείας σκοπιμότητος πραγματοποιήσεως της επενδύσεως, υποκαθιστώσα πλήρως την υπό των κειμένων διατάξεων απαιτουμένην τοιαύτην άδειαν, ισχυουσών κατά τα λοιπά των περί ιδρύσεως, επεκτάσεως και λειτουργίας τοιούτων εγκαταστάσεων, κειμένων διατάξεων". Δια την έκδοσιν της ανωτέρω αποφάσεως κατέστη αρμόδιος ο Υπουργός Συντονισμού και Προγραμματισμού δια της παρ. 1 του άρθρ. 1 του Νόμ. 159/1975 (κατωτ. αριθ. 48). Δια της αυτής παρ. 1 διετηρήθη η γνωμοδοτική αρμοδιότης της ανωτέρω Επιτροπής. "4.Δια της αυτής ή ετέρας αποφάσεως των αυτών ως άνω Υπουργών καθορίζονται αι υποχρεώσεις και τα δικαιώματα του τε Δημοσίου και του αναλαμβάνοντος την επένδυσιν ως και αι συνέπειαι εκ της μη συμμορφώσεως του τελευταίου τούτου προς ταύτας. Το Δημόσιον δύναται να αναλαμβάνη υποχρεώσεις βάσει των διατάξεων του παρόντος και των λοιπών κειμένων εκάστοτε διατάξεων, την διάρκειαν των οποίων δύναται να παγιοποιή δι' ωρισμένον χρονικόν διάστημα. Η παγιοποίησις αύτη δεν δύναται να υπερβαίνη την δεκαετίαν από της λήξεως του ημερολογιακού έτους, εντός του οποίου θα αρχίση η παραγωγική δράσις της επιχειρήσεως δια των υπαχθεισών εις τας διατάξεις του παρόντος επενδύσεων. Μεταβολή καθ' οιονδήποτε τρόπον των όρων της αποφάσεως επιτρέπεται μόνον κατόπιν συγκαταθέσεως του αναλαμβάνοντος την επένδυσιν". Αι παρ. 2, 3 και 4 αντικατεστάθησαν ως άνω δι;α του άρθρ. 1 του Ν.Δ/τος υπ' αριθ. 916/1971 (κατωτ. αριθ. 43). 5.Δια την εφαρμογήν του παρόντος Νόμου, όπου αναφέρεται η αξία της επενδύσεως, νοείται πάσα δαπάνη αναφερόμενη εις την επένδυσιν πλην του εις μετρητά κεφαλαίου κινήσεως της επιχειρήσεως. (Μετά τη σελ. 80,08(η) Σελ.  80,081 Τεύχος 1403 Σελ. 59 - 463 Προστασία και Κίνητρα Ιδιωτικών Επενδύσεων 13.Γ.α.16 - 464 "6.Η παρακολούθησις της πραγματοποιήσεως της επενδύσεως και της συμμορφώσεως του αναλαμβάνοντος την επένδυσιν προς τας διατάξεις του παρόντος και της εν παρ. 3 του παρόντος άρθρου αποφάσεως ενεργείται υπό του αρμοδίου Υπουργείου ή Υπηρεσίας, υποχρεουμένον όπως εντός ευλόγου χρόνου από της λήξεως των προθεσμιών πραγματοποιήσεως της επενδύσεως υποβάλουν εις τον Υπουργόν Συντονισμού σχετικήν έκθεσιν εν τη οποία να αναφέρεται και ο χρόνος ενάρξεως της παραγωγικής δράσεως της επιχειρήσεως δια των υπαχθεισών εις τας διατάξεις του παρόντος επενδύσεων. Ο Υπουργός Συντονισμού δι' αποφάσεώς του αποφαίνεται περί της πραγματοποιήσεως της επενδύσεως, της συμμορφώσεως ή μη του αναλαβόντος την επένδυσιν προς τους όρους της εν παρ. 3 του παρόντος άρθρου αποφάσεως, περί του χρόνου ενάρξεως της παραγωγικής δράσεως, κατά τα ανωτέρω και περί των συνεπειών εν περιπτώσει μη συμμορφώσεως του αναλαβόντος την επένδυσιν προς τας υπ' αυτού αναληφθείσας υποχρεώσεις". "7.Αι διατάξεις του παρόντος εφαρμόζονται και επί επεκτάσεως των εγκαταστάσεων εν γένει των επιχειρήσεων των πληρουσών τας ανωτέρω προϋποθέσεις, εφ' όσον η αξία της επενδύσεως εν τη εννοία της παρ. 5 του παρόντος άρθρου, είναι τουλάχιστον ίση προς (30.000.000) δραχμών, δια δε τας επεκτεινομένας εγκαταστάσεις έχει ήδη πραγματοποιηθή επένδυσις αξίας τουλάχιστον (90.000.000) δραχμών". Τα ανωτέρω εντός () ποσά ηυξήθησαν εις 50.000.000 και 150.000.000 αντιστοίχως δια των παρ. 1 και 2 του άρθρ. 5 Νόμ. 159/1975 (κατωτ. αριθ. 48). Βλ. και παρ. 4 του αυτού άρθρ. 5. "8.Αι διατάξεις των άρθρ. 1 έως 5 του παρόντος εφαρμόζονται επί επενδύσεων δι' ας η περί ης η παρ. 3 του παρόντος άρθρου απόφασις θέλει δημοσιευθή εις την Εφημερίδα της Κυβερνήσεως μέχρι τέλους του έτους 1981". Αι παρ. 6,7 και 8 αντικατεστάθησαν ως άνω δια του άρθρ. 1 του Ν.Δ/τος υπ’ αριθ. 916/1971 (κατωτ. αριθ. 43). 9.Αι διατάξεις των άρθρ. 1 έως 5 του παρόντος Νόμου εφαρμόζονται και επί επενδύσεων, πληρουσών τας προϋποθέσεις του παρόντος και δι' ας η άδεια λειτουργίας δεν εξεδόθη μέχρι σήμερον. Τυχόν καθ' υπέρβασιν των εν άρθρ. 2 του παρόντος οριζομένων, καταβληθέντα προ της ισχύος του παρόντος νόμου ποσά, δεν επιστρέφονται. Άρθρ.5.-Παρατείνεται μέχρι 31 Δεκ. 1964 η ισχύς των διατάξεων του άρθρ. 1 του Ν.Δ. 3909/1958 «περί κυρώσεως πράξεως του Υπουργικού Συμβουλίου αφορώσης χορηγηθείσας απαλλαγάς δια την ίδρυσιν ξενοδοχείων και περί χορηγήσεως δασμολογικών διευκολύνσεων εις νεοϊδρυόμενα ξενοδοχεία επεκτεινομένη υπό τας αυτάς προϋποθέσεις και επί των ξενοδοχειακών επιχειρήσεων τύπου MOTEL, BANGALOW και άλλων παρεμφερών. Μερικήν κατάργησιν των προβλεπομένων υπέρ των ξενοδοχειακών επιχειρήσεων απαλλαγών κατά την εισαγωγήν, μετά την ισχύν του Ν.Δ. 1313/1972 βλ. εν άρθρ. 16 αυτού (τόμ. 18 σελ. 116,851). Η ισχύς των διατάξεων των άρθρ. 1-5 παρατείνεται αφ’ ότου έληξε μέχρι 31 Δεκ. 1983 και περιορίζεται μόνο για τροποποιήσεις και συμπληρώσεις επενδύσεων εφ’ όσον οι αρχικές επενδύσεις έχουν υπαχθεί στις παραπάνω διατάξεις μέχρι 31 Δεκ. 1981 (βλ.άρθρ. 23 παρ. 4 Νόμ. 1262/1982 (κατωτ. σελ. 86,326). - 470 13.Γ.α.16 Προαστασία και Κίνητρα Ιδιωτικών Επενδύσεων Γενικαί Διατάξεις Άρθρ.6.-1.«Προκειμένου περί ειδών, παραγωμένων και πωλουμένων υπό της εγχωρίου βιομηχανίας ή βιοτεχνίας, προς αγοραστάς, οι οποίοι κατά τας κειμένας διατάξεις δικαιούνται, μερικής ή ολικής απαλλαγής από δασμών και λοιπών φόρων, δι’ όμοια προϊόντα εισαγόμενα εκ του εξωτερικού, επιστρέφονται εις τους πωλητάς, οι δασμοί και λοιποί φόροι οι καταβληθέντες κατά την εισαγωγήν των πρώτων υλών, αλλοδαπής προελεύσεως, των χρησιμοποιηθεισών δια την κατασκευήν των ειδών τούτων, υπό τους ιδίους όρους και προϋποθέσεις, τους ισχύοντας εκάστοτε προκειμένου περί επιστροφής δασμών επί πρώτων υλών εμπεριεχομένων εις προϊόντα εξαγόμενα εις αλλοδαπήν. Προκειμένου περί πωλήσεως προϊόντων βιομηχανικών ή βιοτεχνικών, περί ων το προηγούμενον εδάφιον, προς το Δημόσιον ως και προς Νομικά Πρόσωπα Δημοσίου ή Ιδιωτικού Δικαίου πάσης φύσεως, τα οποία, κατά την διάταξιν της παρ. Ι του άρθρ. 12 του παρόντος, δεν απαλλάσσονται του φόρου κύκλου εργασιών και του ειδικού φόρου του άρθρ. 17 του Ν.Δ. 3092/1954, ως τούτο αντικατεστάθη δια του άρθρ. 15 του Ν.Δ. 4257/1962, των επιβαλλομένων κατά την εισαγωγήν εκ του εξωτερικού ομοίων προϊόντων, ο φόρος κύκλου εργασιών και ο ειδικός φόρος δεν περιλαμβάνονται μεταξύ των επιστρεφομένων λοιπών φόρων». Η παρ. Ι τροποποιηθείσα δια της παρ. 4 άρθρ. 4 Ν.Δ. 4256/1962 (κατωτ. αριθ. 18) αντικατεστάθη εκ νέου ως άνω δια της παρ. Κ άρθρ. 13 Μ.Δ. 4486/1965 (τόμ. 27 σελ. 206,8081). 2.Εν περιπτώσει εφαρμογής της προηγουμένης παρ. Ι, ως όριον προτιμήσεως κατά τας διατάξεις του Νόμ. 3215/1955 εφαρμόζεται το υπό της παρ. Ι του άρθρ. 4 τούτου οριζόμενον. 3.Οι όροι και διατυπώσεις δια την εφαρμογήν των διατάξεων του παρόντος άρθρου καθορίζονται δια κοινών αποφάσεων των Υπουργών Οικονομικών και Βιομηχανίας. Το άρθρ. 6 που είχε καταργηθεί από την παρ. 5 άρθρ. 23 Νόμ. 1262/1982, κατωτ., σελ. 86,326, επαναφέρθηκε σε ισχύ από την παρ. 2 άρθρ. 23 Νόμ. 1360/1983, κατωτ. σελ. 86,341. Άρθρ.7.-«1α)Οι συμβάσεις δανείων ή πιστώσεων, παρεχομένων από ελληνικές ή ξένες τράπεζες ή υποκαταστήματα ξένων τραπεζών στην Ελλάδα, ή από ξένους οίκους, προς ημεδαπά ειδικά πιστωτικά ιδρύματα και οργανισμούς αναπτυξιακού και κοινωνικού χαρακτήρα και ειδικότερα Τράπεζα της Ελλάδος, Α.Τ.Ε., Ε.Τ.Β.Α., Ε.Τ.Ε.Β.Α, Τράπεζα Επενδύσεων, Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο, Ταμείο  Παρακαταθηκών και Δανείων, Εθνική Κτηματική Τράπεζα της Ελλάδος, Ελληνικές Εξαγωγικές Α.Ε., Ε.Ο.Μ.Μ.Ε.Χ. και δημόσιους οργανισμούς ή δημόσιες επιχειρήσεις εν γένει, η εξόφληση των δανείων αυτών, καθώς και οι τόκοι τους απαλλάσσονται από κάθε φόρο, τέλος χαρτοσήμου, εισφορά, δικαιώματα ή άλλη επιβάρυνση υπέρ του Δημοσίου ή τρίτων, ανεξάρτητα αν οι συμβάσεις αυτές συνάπτονται στην Ελλάδα ή στο εξωτερικό». Οι παραπάνω απαλλαγές ισχύουν επίσης και για δάνεια ή πιστώσεις που λαμβάνουν οι ελληνικές τράπεζες ή τα υποκαταστήματα των ξένων τραπεζών στην Ελλάδα για λογαριασμό των δημόσιων οργανισμών και επιχειρήσεων. Οι παραπάνω απαλλαγές ισχύουν και για τις συμβάσεις δανείων ή πιστώσεων που παρέχονται από ξένες τράπεζες ή υποκαταστήματα ξένων τραπεζών στην Ελλάδα ή από ξένους οίκους, προς τις τράπεζες που λειτουργούν νόμιμα στην Ελλάδα με την προϋπόθεση ότι τα κεφάλαια των δανείων αυτών εισάγονται αποδεδειγμένα από το εξωτερικό με σκοπό τη χρηματοδότηση βιομηχανικών ή μεταλλευτικών επιχειρήσεων για παραγωγικές επενδύσεις. Το πρώτο εδάφιο της άνω περιπτ. α΄ αντικαταστάθηκε ως άνω από το άρθρ. 20 του Νόμ.2008/11-14 Φεβρ. 1992 (ΦΕΚ Α’ 16) Τόμ. 13 (2), σελ. 244,9941. Σύμφωνα με την παρ. 6 άρθρ. 15 Νομ. 2227/10-11 Αυγ. 1994 (ΦΕΚ Α΄129), Τόμ. 29, σελ. 90,875, οι διατάξεις του πρώτου εδαφίου της περίπτ. α΄, ισχύουν από 1.1.1994 και για συμβάσεις δανείων ή πιστώσεων οποιασδήποτε μορφής ή συμβάσεις διαχείρισης του εσωτερικού και εξωτερικού δημόσιου χρέους, τις οποίες συνάπτει το Δημόσιο με Ελληνικές ή ξένες τράπεζες ή υποκαταστήματα ξένων τραπεζών στην Ελλάδα ή με ξένους οίκους, για την εξόφληση των σχετικών δανείων ή άλλων υποχρεώσεων και για τους τόκους των δανείων αυτών, περιλαμβανομένων και των τόκων ομολόγων ή άλλων συναφών τίτλων που εκδίδει το Δημόσιο σε ξένο νόμισμα στο εσωτερικό ή εξωτερικο. Επίσης ισχύουν οι παραπάνω απαλλαγές και για μακροπρόθεσμα δάνεια ή πιστώσεις που παρέχονται από ελληνικές ή ξένες τράπεζες ή υποκαταστήματα ξένων τραπεζών στην Ελλάδα ή από τράπεζες επενδύσεων προς βιομηχανικές και μεταλλευτικές επιχειρήσεις για παραγωγικές επενδύσεις, υπό την προϋπόθεση όμως ότι τα κεφάλαια των δανείων αυτών εισάγονται αποδεδειγμένα για το σκοπό αυτόν από το εξωτερικό και το εισαχθέν συνάλλαγμα εκχωρείται στην Τράπεζα της Ελλάδος. (Αντί για τη σελ. 80,123(ι) Σελ.  80,123(ια) Τεύχος 1403 Σελ. 61 - 471 Προστασία και Κίνητρα Ιδιωτικών Επενδύσεων 13.Γ.α.16 Επίσης ισχύουν οι παραπάνω απαλλαγές και για τα δάνεια που χορηγούνται από διεθνείς χρηματοδοτικούς οργανισμούς ή την Ευρωπαϊκή Κοινότητα Άνθρακα και Χάλυβα (Ε.Κ.Α.Χ.) ή την Ευρωπαϊκή Κοινότητα Ατομικής Ενέργειας ή την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων και τα άλλα χρηματοδοτικά όργανα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προς τις τράπεζες που λειτουργούν νόμιμα στην Ελλάδα και προς τα ημεδαπά ειδικά πιστωτικά ιδρύματα και οργανισμούς αναπτυξιακού και κοινωνικού χαρακτήρα που αναφέρονται στην αρχή της παραγράφου αυτής». Το εδαφ. α΄, όπως είχε διαμορφωθεί από την παρ. Ι άρθρ. 22 Νόμ. 1360/1983, αντικαταστάθηκε ως άνω από το άρθρ. 54 Νόμ. 1731/1987 (ΦΕΚ Α’ 161) (Τόμ. 27, σελ. 196,403). Σύμφωνα με το άρθρ. 17 Νόμ. 1914/1990 (ΦΕΚ Α’ 178), (τόμ. 27, σελ. 196, 451) η αληθινή έννοια του άνω εδαφ. α, όπως έχει αντικατασταθεί από το άρθρ. 54 Νόμ. 1731/1987 είναι ότι οι απαλλαγές από εισφορές υπέρ του Δημοσίου ή τρίτων, που ορίζονται από τα άρθρα αυτά, δεν αφορούν τις εισφορές του Νόμ. 128/1975. β)Οι τόκοι των παραπάνω δανείων ή πιστώσεων που παρέχονται από ξένες Τράπεζες ή Οίκους του εξωτερικού και δεν διατηρούν στην Ελλάδα μόνιμη εγκατάσταση κατά την έννοια του άρθρ. 5 του Ν.Δ. 3843/1958 απαλλάσσονται από το φόρο εισοδήματος ανεξάρτητα από το αν υπάρχει ή όχι διμερής σύμβαση για την αποφυγή διπλής φορολογίας με τη Χώρα στην οποία βρίσκεται η έδρα της επιχείρησης που παρέχει το δάνειο ή την πίστωση». Τα εδαφ. α και β της παρ. 1 αντικαταστάθηκαν ως άνω από το άρθρ. 23 παρ. 1 Νόμ. 1262/1982 (κατωτ. σελ. 86,326). γ.Επί εγγραφής προσημειώσεως, συστάσεως υποθήκης ή ενεχύρου ή εξαλείψεως πάντων τούτων δια την ασφάλειαν των ανωτέρω δανείων ή πιστώσεων και των τόκων αυτών, τα επί τη βάσει οιασδήποτε γενικής ή ειδικής διατάξεως ισχύοντα τέλη, εισφοραί, δικαιώματα και λοιπαί επιβαρύνσεις προκειμένου μεν περί των υπέρ του Δημοσίου περιορίζονται εις το εν πέμπτον αυτών, προκειμένου δε των υπέρ τρίτων, και όσον αφορά τους κατωτέρω αναφερομένους, ως ακολούθως: Σελ.  80,124(ια) Τεύχος 1403 Σελ. 62 Επί ασφαλιζομένου ποσού μέχρι δραχμών 2.000.000: Δικαιώματα Ταμείου Νομικών            δραχ. 2.000 Δικαιώματα Συμβολαιογράφων           δραχ. 2.000 Δικαιώματα Υποθηκοφύλακος             ΄΄      1.000 Επί ασφαλιζομένου ποσού από δραχ. 2.000.0001 μέχρι δραχ. 5.000.000: Δικαιώματα Ταμείου Νομικών            δραχ. 3.000 Δικαιώματα Συμβολαιογράφου            ΄΄      3.000 Δικαιώματος Υποθηκοφύλακος           ΄΄       1.500 Επί ασφαλιζομένου ποσού από δραχ. 5.000.001 μέχρι δραχ. 10.000.000: Δικαιώματα Ταμείου Νομικών            δραχ. 4.000 Δικαιώματα Συμβολαιογράφου             ΄΄     4.000 Δικαιώματα Υποθηκοφύλακος               ΄΄…2.000 Δι’ εκάστην, πέραν των δραχ. 10.000.000, επαύξησιν του ασφαλιζομένου ποσού, κατά εν εκατομμύριον δραχμών, θα επαυξάνωνται τα μεν δικαιώματα του Ταμείου Νομικών και του Συμβολαιογράφου κατά δραχ. 400 δι’ εκάτερον τούτων, τα δε δικαιώματα του Υποθηκοφύλακος κατά δραχ. 200, εν ουδεμία όμως περιπτώσει δύναται να υπερβούν τα μεν δικαιώματα του Ταμείου Νομικών και του Συμβολαιογράφου το ποσόν των δραχ. 30.000 δι’ εκάτερον τούτων, τα δε  - 472 13.Γ.α.16 Προστασία και Κίνητρα Ιδιωτικών Επενδύσεων δικαιώματα Υποθηκοφύλακος το ποσόν των δραχ. 15.000». Η παρ. 1 του άρθρ. 7 αντεκατεστάθη, ως άνω δια της παρ. 1 του άρθρ. 6 του Ν.Δ. υπ’ αριθ. 916 της 13/14 Ιουλ. 1971 (ΦΕΚ Α’ 137). Η αληθής έννοια του ανωτέρου εδαφ. γ’ είναι ότι τα εν αυτή αναφερόμενα δικαιώματα του Υποθηκοφύλακος, καταβάλλονται κεχωρισμένως δι’ έκαστον εν τη παραγράφω ταύτη ασφαλιζόμενον ποσόν (άρθρ. 22 Νόμ. 325/1976, τόμ. 6Β σελ. 508,23) Με την παρ. 2 άρθρ. 23 Νόμ. 1262/1982 (κατωτ. σελ. 86,326) ορίσθηκε ότι με απόφαση του Υπουργού Συντονισμού μπορεί να καθορίζονται κατά τροποποίηση της άνω περιπτώσεως γ τα δικαιώματα του Ταμείου Νομικών, Συμβολαιογράφων και Υποθηκοφυλάκων. 2.Αι υπό της προηγουμένης παραγράφου οριζόμεναι απαλλαγαί, χορηγούνται αδιαφόρως της υπάρξεως ή μη διμερούς συμβάσεως προς αποφυγήν διπλής φορολογίας μετά της Χώρας εν η κείται η έδρα της παρεχούσης το δάνειον ή την πίστωσιν επιχειρήσεως». Η παρ. 2 αντικατεστάθη ως άνω δια του άρθρου μόνου Α.Ν. της 412 της 18/23 Μαΐου 1968 (ΦΕΚ Α’ 113). «3.Δια την εφαρμογήν των διατάξεων περί φορολογίας εισοδήματος, οι τόκοι των δανείων και πιστώσεων της επιχειρήσεως δια το χρονικόν διάστημα μέχρι της λήξεως της χρήσεως, εντός της οποίας άρχεται η παραγωγική δράσις αυτής, λογίζονται ως έξοδα πρώτης εγκαταστάσεως και αποσβέννυνται εντός 10ετίας κατά τας κειμένας περί φορολογίας εισοδήματος διατάξεις. Το αυτό εφαρμόζεται και δια τας μέχρι της ενάρξεως της παραγωγικής δράσεως της εταιρείας δαπάνας ιδρύσεως και οργανώσεως, καθ’ ο ποσόν αύται δεν εκαλύφθησαν εκ προκυψάντων εσόδων». Η παρ. 3 του άρθρ. 7 αντεκατεστάθη ως άνω δια της παρ. 2 του άρθρ. 6 του Ν.Δ. υπ’ αριθ. 916 της 13/14 Ιουλ. 1971 (ΦΕΚ Α’ 137) 4.(Καταργήθηκε από την παρ. 10 άρθρ. 14 Νομ. 2601/14-15 Απρ.1998 (ΦΕΚ Α΄81) κατωτ. σελ. 86,426). 5.(Καταργήθηκε από το εδαφ. ε άρθρ. 47 Νόμ. 1473/1984, ΦΕΚ Α’ 127, τομ 27 σελ. 196,361). Οι παρ. 4 και 5 αντικαταστάθηκαν ως άνω από την παρ. 2 άρθρ. 22 Νόμ. 1360/83, κατωτ. σελ. 86,341. «6.Αι συμβάσεις δανείων ή πιστώσεων, η εκχώρησις ή αναδοχή τούτων, η εξόφλησις αυτών, η έκδοσις εγγυητικών ή πιστωτικών επιστολών, αι συμβάσεις ενεγγύων πιστώσεων, ως και τα παρεπόμενα αυτών σύμφωνα, άπαντα ταύτα συνομολογούμενα εν Ελλάδι εις ελεύθερον συνάλλαγμα και εξοφλητέα κατά κεφάλαιον, τόκους κλπ. εξ ιδίων συναλλαγματικών διαθεσίμων των οφειλετριών επιχειρήσεων, μη υποχρεωτικώς εκχωρησίμων εις την Τράπεζαν της Ελλάδος, βάσει σχετικών αποφάσεων της Νομισματικής Επιτροπής, ως και αι υπό των εν Ελλάδι λειτουργουσών Τραπεζών εις αλλοδαπήν καταθέσεις των συναλλαγματικών των, διαθεσίμων και η ανάληψις τούτων, απαλλάσσονται των κατά τας ισχυούσας εκάστοτε διατάξεις τελών χαρτοσήμου. Ωσαύτως απαλλάσσονται των τελών χαρτοσήμου και του φόρου κύκλου εργασιών οι τόκοι και αι προμήθειαι εκ των ανωτέρω συναλλαγών». Η παρ. 6 άρθρ. 7 που είχε προστεθεί από την παρ. 4 άρθρ. 6 Ν.Δ. 916/1971 (κατωτ. αριθ. 43) και αντικαταστάθηκε από το άρθρ. 6 Ν.Δ. 189/1973 (τόμ. 28,σελ. 104,27) αντικαταστάθηκε πάλι ως άνω από το άρθρ. 24 παρ. 2 Νόμ. 849/1978 (κατωτ. σελ. 86,31). H παρ. 4 άρθρ. 8 Νόμ. 1083/1980, (ΦΕΚ Α' 252) (τόμ. 26, σελ. 56,04) ορίζει ότι οι διατάξεις της άνω παρ. 6 ισχύουν και στις τοποθετήσεις των συναλλαγματικών διαθεσίμων και μεταξύ των Τραπεζών, που λειτουργούν στην Ελλάδα, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνεται και η Τράπεζα της Ελλάδος. Άρθρ.8.-(Καταργήθηκε από το άρθρ. 23 παρ. 5 Νόμ. 1262/1982, κατωτ. σελ. 86,326). Άρθρ.9.-"1)Αλλοδαπές τεχνικές επιχειρήσεις που είναι εγκαταστημένες ή εγκαθίστανται στην Ελλάδα μετά από έγκριση του Υπουργού Συντονισμού και των οποίων το αντικείμενο εργασιών ευρίσκεται εκτός Ελλάδας απαλλάσσονται από το φόρο εισοδήματος καθώς και εν γένει από κάθε τέλος, φόρο, εισφορά ή ανταποδοτική ή κράτηση υπέρ του Δημοσίου ή οποιουδήποτε τρίτου που υφίσταται για εισοδήματά τους από εργασίες των οποίων το αντικείμενο βρίσκεται έξω από τα όρια της Ελληνικής Επικράτειας, υπό τους ακόλουθους όρους: α)Το προσωπικό των παραπάνω επιχειρήσεων αποτελείται κατά 4/5 τουλάχιστον του συνόλου και τα 3/5 τουλάχιστον κατά κατηγορία προσωπικού από Έλληνες υπηκόους. (Αντί για τη σελ. 80,125(β) Σελ.  80,125(γ) Τεύχος 1403 Σελ. 63 - 473 Προστασία και Κίνητρα Ιδιωτικών Επενδύσεων 13.Γ.α.16 β)Έχουν καταθέσει τραπεζική εγγύηση αναγνωρισμένης Τράπεζας του εσωτερικού ή εξωτερικού η οποία θα καταπίπτει υπέρ του Δημοσίου στο σύνολό της σε περίπτωση παράβασης των διατάξεων του νόμου αυτού ή των όρων της εγκριτικής πράξης εκ μέρους της Εταιρείας ή του προσωπικού της. Το ύψος της εγγυητικής επιστολής ορίζεται σε 50.000 δολλάρια ΗΠΑ. γ)Το ελάχιστο ύψος συναλλάγματος για δαπάνες του γραφείου των παραπάνω Εταιρειών και Επιχειρήσεων που θα εισάγουν ετήσια και για προσωπικό μέχρι 4 άτομα ανέρχεται τουλάχιστον σε 50.000 δολλάρια ΗΠΑ. Για κάθε επιπλέον απασχολούμενο άτομο προστίθεται ποσό 12.000 δολλαρίων ΗΠΑ. 2)Όλες οι παραπάνω ρυθμίσεις της παρ. 3 του άρθρου αυτού ισχύουν και εφαρμόζονται και επί των Εταιρειών εκείνων που έχουν ήδη υπαχθεί στις διατάξεις του άρθρ. 9 του Νόμ. 4171/1961 βάσει συμβάσεων, μετά όμως τη λήξη αυτών και πάντως όχι πέραν της 31ης Δεκ. 1983. 3)Επιτρέπεται η υπερωριακή απασχόληση του κάθε είδους προσωπικού των Εταιρειών αυτών, εφόσον το επιβάλλουν οι ανάγκες των υπό τον όρο ότι θα καταβληθούν στο απασχολούμενο προσωπικό οι από την υπάρχουσα προβλεπόμενες αποζημιώσεις. Το ύψος της υπερωριακής απασχόλησης στις παραπάνω Εταιρείες εγκρίνεται ανά εξάμηνο από το Υπουργείο Εργασίας και δεν μπορεί να υπερβαίνει το ανώτατο όριο των προβλεπομένων από το Υπουργείο Εργασίας ωρών υπερωριακής απασχόλησης του Δημοσίου. 4)Των κατά την υπό παρ. 1 της παρ. 3 του παρόντος άρθρου απαλλαγών απολαμβάνουν και οι ελληνικές τεχνικές επιχειρήσεις σύμφωνα με τις προϋποθέσεις και περιορισμούς του νόμου αυτού, εκτός από τις περιπτώσεις β και γ της παρ. 3. Για τις παραπάνω επιχειρήσεις ορίζεται ότι το ύψος της εγγυητικής επιστολής είναι 25.000 δολλάρια ΗΠΑ, μόνον όμως για εργασίες αυτών των οποίων το αντικείμενο ευρίσκεται εκτός των ορίων της Ελληνικής Επικράτειας, έστω και αν αυτές εκτελούνται ολικά ή μερικά με τα γραφεία τους στην Ελλάδα". Το άρθρ. 9 αντικαταστάθηκε ως άνω από το άρθρ. 23 παρ. 3 Νόμ. 1262/1982 (κατωτ. αριθ. 86,326). "Επίσης, των απαλλαγών του παρόντος άρθρου απολαμβάνουν και οι ελληνικές επιχειρήσεις σύνταξης επιστημονικών μελετών, εφόσον  Σελ.  80,126(γ) Τεύχος 1403 Σελ. 64 τηρούνται οι περιορισμοί και οι προϋποθέσεις του νόμου αυτού, που ισχύουν για τις ελληνικές τεχνικές επιχειρήσεις, που πραγματοποιούν εργασίες εκτός των ορίων της Ελληνικής Επικράτειας και ανεξάρτητα αν οι ανωτέρω μελέτες εκπονούνται ολικά ή μερικά από τα γραφεία τους στην Ελλάδα ή στην αλλοδαπή". Το μέσα « »τελευταίο εδάφιο, προστέθηκε από την παρ. Ι άρθρ. 18, Νόμ. 2093/1992, ΦΕΚ Α' 181 (τόμ. 28Α, σελ. 358,788). Οι απαλλαγές από τα τέλη χαρτοσήμου που προβλεπονται από τις διατάξεις του άνω άρθρ. 9 καταργήθηκαν από την παρ. 5 του άρθρ. 4 του Νομ.2459/18-19 Φεβρ. 1997 (ΦΕΚ Α΄17), Τόμ. 27 σελ. 194,725. Άρθρ.2.-«1.Απαλλάσονται από παντός φόρου δασμού, τέλους, τελών χαρτοσήμου, εισφοράς, δικαιώματος ή άλλης επιβαρύνσεως υπέρ του Δημοσίου ή τρίτων (δήμων, κοινοτήτων, ταμείων, οργανισμών ή άλλου οιουδήποτε νομικού  προσώπου δημοσίου ή ιδιωτικού δικαίου) τα κάτωθι είδη, παραγόμενα ή μη υπό της εγχωρίου βιομηχανίας αναγκαία ή χρήσιμα δια την ενέργειαν μελετών, ερευνών, κατασκευών και ανέγερσιν των πρώτων εγκαταστάσεων, μη εφαρμοζομένης οιασδήποτε αντιθέτου γενικής ή ειδικής διατάξεως. α)Τα μηχανήματα, εξαρτήματα, ανταλλακτικά, εργαλεία, ηλεκτρονικοί υπολογισταί εν γένει εισαγόμενοι είτε οριστικώς είτε υπό το καθεστώς της ελευθέρας χρήσεως, ως και προκειμένου περί βιομηχανικών, βιοτεχνικών και μεταλλευτικών επιχειρήσεων, και ο λοιπός εξοπλισμός, εφ’ όσον πάντα ταύτα είναι καινουργή. Εξαιρούνται της απαλλαγής ο εξοπλισμός των γραφείων των επιχειρήσεων, τα φορτηγά και επιβατηγά μεταφορικά μέσα, τα τηλεφωνικά κέντρα μετά των εξαρτημάτων αυτών, μεταλλακτών και τηλεφωνικών συσκευών, συσκευαί τηλεοράσεως, ανελκυστήρος μέχρι τεσσάρων ατόμων και εξαρτημάτων αυτών. β)Τα όργανα ερευνών, δοκιμών, μετρήσεως και ελέγχου δια τας ανάγκας της επιχειρήσεως, και γ)Οι γερανοί και τα οχήματα διακινήσεως υλικών και προϊόντων εντός του χώρου της επιχειρήσεως, περιλαμβανομένων και των φορτηγών αυτοκινήτων». Η παρ. 1 του άρθρ. 2 αντεκατεστάθη, ως άνω δια της παρ. 1 του άρθρ. 2 του Ν.Δ. υπ’ αριθ. 916 της 13/14 Ιουλ. 1971 (ΦΕΚ Α’ 137). 2.Η κράτησις του άρθρ. 4 του Ν.Δ. 3879/1958 δια την ανέγερσιν εργοστασίων περιορίζεται δια μεν τας Επαρχίας, ως αύται καθωρίσθησαν βάσει του άρθρ. 1 του Νόμ. 3213/1955, εις 0,08%, δια δε τας λοιπάς περιοχάς εις 0,80%. Το τέλος του άρθρ. 23 του από 24.9.1958 Β.Δ/τος «περί κωδικοποιήσεως εις ενιαίον κείμενον Νόμου των ισχυουσών διατάξεων περί των προσόδων των δήμων και κοινοτήτων» δια την ανέγερσιν εργοστασίου περιορίζεται δια μεν τας Επαρχίας, ως αύται καθωρίσθησαν δια του άρθρ. 1 του Νόμ. 3213/1955 εις 0,02%, δια δε τας λοιπάς περιοχάς εις 0,20%. «3.Τα υφιστάμενα τέλη, αι εισφοραί, (πλην εισφορών εις ασφαλιστικούς οργανισμούς) τα δικαιώματα και αι λοιπαί επιβαρύνσεις δια τας αδείας σκοπιμότητος, εγκαταστάσεως και λειτουργίας των μηχανημάτων ή των επιχειρήσεων ως επίσης δια τας τυχόν απαιτουμένας αδείας κατασκευής οδών προσπελάσεως και λιμενικών έργων ή εκτελέσεως παρομοίων εργασιών, ορίζονται κατ’ ανώτατον όριον, δι’ εκάστην άδειαν, εις δραχμάς οκτώ χιλιάδες δια το Δημόσιον και δραχμάς δύο χιλιάδες δι’ έκαστον τρίτον». Η παρ. 3 του άρθρ. 2 αντεκατεστάθη ως άνω δια της παρ. 2 του άρθρ. 2 του Ν.Δ. υπ’ αριθ. 916 της 13/14 Ιουλ. 1971 (ΦΕΚ Α΄, 137). (Αντί της σελ. 80,09(γ) Σελ. 80,09(δ) Τεύχος 578-Σελ. 25 - 465 Προαστασία και Κίνητρα Ιδιωτικών Επενδύσεων 13.Γ.α.16 4.Τα υφιστάμενα τέλη, εισφοραί, δικαιώματα και λοιπαί επιβαρύνσεις υπέρ του Δημοσίου και τρίτων επί των συμβάσεων εργολαβίας δια την κατασκευήν και συναρμολόγησιν των εν επαρχία, κατά την έννοιαν του άρθρ. 1 του Νόμ. 3213/1955, εγκαταστάσεων των επιχειρήσεων περιορίζονται εις το εν δέκατον αυτών. «5.Ως υφιστάμενα τέλη, εισφοραί, δικαιώματα και λοιπαί επιβαρύνσεις κατά τας ανωτέρω παρ. 3 και 4 του παρόντος άρθρου νοούνται τα εκάστοτε, κατά τον χρόνον χορηγήσεως των αδειών ή καταρτίσεως των συμβάσεων εργολαβίας, καταβλητέα τοιαύτα. Τα εις τας παρ. 3 και 4 του παρόντος άρθρου οριζόμενα εφαρμόζονται τόσον δια τας πρώτας εγκαταστάσεις όσον και δια τας μεταγενεστέρας επεκτάσεις, διαρρυθμίσεις και τροποποιήσεις τούτων». Η παρ. 5 του άρθρ. 2 αντεκατεστάθη, ως άνω διά της παρ. 3 του άρθρ. 2 του Ν.Δ. υπ’ αριθ. 916 της 13/14 Ιουλ. 1971 (ΦΕΚ Α’ 137). «6.Αι διατάξεις του Ν.Δ. 3026/1954 «περί κώδικος Δικηγόρων» δεν εφαρμόζονται δια τα καταστατικά των επιχειρήσεων, δια την μετά του Δημοσίου σύμβασιν του άρθρ. 4 του παρόντος και δια τας πάσης φύσεως συμβάσεις, τας αφορώσας την ενέργειαν μελετών, ερευνών, κατασκευών και ανέγερσιν των πρώτων εγκαταστάσεών των. Εις την περίπτωσιν ταύτην, ελλείψει γραπτής συμφωνίας περί της αμοιβής του δικηγόρου, το κατώτατον όριον αμοιβής του Ν.Δ. 3026/1954 περιορίζεται εις 2 ο / οο του αντικειμένου της συμβάσεως. Δι’ εκάστην περίπτωσιν συμπράξεως ή ενεργείας συμβολαιογράφου ή αμίσθου και εμμίσθου υποθηκοφύλακος, κατά την κατάρτισιν και μεταγραφήν των ως ανωτέρω συμβάσεων, τα δικαιώματά των δεν δύνανται να υπερβώσι τας δραχ. 10.000 δια τον συμβολαιογράφον και τας δραχ. 3.000 δια τον υποθηκοφύλακα. Η αμοιβή των μελετητών και μηχανικών εν γένει δια την κατάρτισιν σχεδιαγραμμάτων, γνωμοδοτήσεων ή μελετών δια την επίβλεψιν, εφαρμογήν, εποπτείαν ή έλεγχον και παραλαβήν των πάσης φύσεως έργων ως επίσης δια πραγματογνωμοσύνας και δια πάσαν ετέραν τεχνικής φύσεως υπηρεσίαν ή εργασίαν, προσδιορίζεται εν τη καταρτιζομένη μετ’ αυτών συμβάσει, μη εφαρμοζομένων των περί ελαχίστου ορίου αμοιβής, ισχυουσών εκάστοτε διατάξεων». Η παρ. 6 του άρθρ. 2 αντεκατεστάθη, ως άνω δια της παρ. 4 του άρθρ. 2 του Ν.Δ. υπ’ αριθ. 916 της 13/14 Ιουλ. 1971 (ΦΕΚ Α’ 137). Σελ. 80,10(δ) Τεύχος 578-Σελ.26 7.Επιχειρήσεις ενεργούσαι παραγωγικάς επενδύσεις δι’ εισαγωγής, βάσει του Ν.Δ. 2687/1953, κεφαλαίων εκ του εξωτερικού ποσού αντιστοιχούντος τουλάχιστον εις δραχμάς (90.000.000,) δικαιούνται, να αναθέσωσιν εις αλλοδαπά τεχνικά γραφεία ή τεχνικούς την εκπόνησιν των μελετών δια τας πάσης φύσεως πρώτας μηχανολογικάς εγκαταστάσεις αυτών, την επίβλεψιν εκτελέσεως των μελετών, ως και την κατασκευήν και συναρμολόγησιν των εν λόγω εγκαταστάσεων. Το ανωτέρω εντός ( ) ποσόν ηυξήθη εις 150.000.000 δραχμάς, δια της παρ 1 του άρθρ. 5 Νόμ. 159/1975 (κατωτ. αριθ. 48). Βλ. και παρ. 4 του αυτού άρθρ. 5. Η ανωτέρω διάταξις έχει εφαρμογήν και επί των κτιριακών εγκαταστάσεων, εφ’ όσον αύται είναι ειδικής φύσεως ή οργανικώς συνδεδεμέναι μετά μηχανολογικών τοιούτων. Εάν προς έκδοσιν αδείας υπό της αρμοδίας Αρχής απαιτήται συμπαράστασις Έλληνος τεχνικού δεν εφαρμόζονται δια την συμπαράστασιν ταύτην αι κείμεναι διατάξεις περί αμοιβών των ελλήνων τεχνικών, αι δε υπέρ του Δημοσίου ή τρίτων κρατήσεις, εισφοραί, τέλη, δικαιώματα και φόροι υπολογίζονται επί του ποσού της ελευθέρως συμφωνηθείσης αμοιβής. 8.Η επιχείρησις δια τα μηχανήματα και εν γένει τα υλικά των εγκαταστάσεών της δεν υποχρεούται εις καταβολήν δικαιωμάτων φορτοεκφορτώσεως οσάκις η εργασία αύτη εγένετο δια μηχανικών μέσων, ανηκόντων εις αυτήν ή τους εργολάβους της. - 466 13.Γ.α.16 Προαστασία και Κίνητρα Ιδιωτικών Επενδύσεων «9.Προκειμένου περί παραγωγικών, υπό την έννοιαν την παρ. 2 του άρθρ. 1, επενδύσεων εις πρώτας εγκαταστάσεως, δια την επ’ αυτών εφαρμογήν των διατάξεων του άρθρ. 7 του Α.Ν. 147/67 «περί συμπληρώσεως της περί κινήτρων διά βιομηχανικάς επενδύσεις κειμένης νομοθεσίας», ως τούτο αντικατεστάθη υπό του άρθρ. 5 του Α.Ν. 607/68 «περί τροποποιήσεως και συμπληρώσεως του Α.Ν. 147/67 περί κινήτρων βιομηχανικής αναπτύξεως», η υπό της παρ. 1 του άρθρ. 7 αυτού προβλεπομένη προθεσμία δεν λήγει ενωρίτερον των πέντε ετών από της ημερομηνίας εκδόσεως της εν παρ. 3 του άρθρ. 1 κοινής αποφάσεως». Η παρ. 9 του άρθρ. 2 αντεκατεστάθη, ως δια της παρ. 5 του άρθρ. 2 του Ν.Δ. υπ’ αριθ. 916 της 13/14 Ιουλ. 1971 (ΦΕΚ Α’ 137). Δυνάμει του άρθρ. 6 παρ. 1 Ν.Δ. 1078/1971(κατωτ. σελ. 86,10) η εφαρμογή της ανωτέρω παρ. 9 ως αντικεταστάθη, εφαρμόζεται δι’ επιχειρήσεις υπαχθησομένας εις τον Νόμ. 4171/1961 εφ’ όσον η σχετική αίτησις υπεβλήθη μέχρι και της 18 Δεκ. 1971. Αι μετά την προθεσμίαν ταύτην υποβαλλόμεναι αιτήσεις δεν απολαμβάνουν του υπό της ανωτ. παραγράφου παρεχομένου πλεονεκτήματος. 10.Μέχρις εξοφλήσεως των μακροπροθέσμων δανείων, των συναφθέντων προ της ενάρξεως της παραγωγικής δράσεως της επιχειρήσεως και πάντως ουχί πέραν των δέκα (πέντε) ετών από της λήξεως του ημερολογιακού έτους, εντός του οποίου ήρξατο η παραγωγική δράσις: α)Παγιοποιούνται οι φορολογικοί συντελεσταί της φορολογίας εισοδήματος επί των αδιανεμήτων κερδών της επιχειρήσεως, οι ισχύοντες κατά την έκδοσιν της εν άρθρ. 1 του παρόντος κοινής Υπουργικής αποφάσεως. β)Δεν επιβάλλεται φόρος επί της περιουσίας της επιχειρήσεως. 11.Δια χρονικόν διάστημα δέκα (πέντε) ετών από της λήξεως του ημερολογιακού έτους, εντός του οποίου ήρξατο η παραγωγική δράσις της επιχειρήσεως, παγιοποιούνται όλοι οι, κατά την έκδοσιν της εν Άρθρ.10.-Η ισχύς του παρόντος άρχεται από της δημοσιεύσεώς του εις την Εφημερίδα της Κυβερνήσεως. - 474 13.Γ.α.16 Προστασία και Κίνητρα Ιδιωτικών Επενδύσεων άρθρ. 1 κοινής Υπουργικής αποφάσεως, υφιστάμενοι φόροι, τέλη, εισφοραί, δικαιώματα, ή άλλαι επιβαρύνσεις (πλην των ανταποδοτικών) υπέρ των δήμων, κοινοτήτων, οργανισμών, ταμείων και οιουδήποτε ετέρου νομικού προσώπου δημοσίου ή ιδιωτικού δικαίου. Εν τη εννοία της παγιοποιήσεως νοείται περιλαμβανομένη και η υφισταμένη απαλλαγή εκ της φορολογίας υπέρ των ανωτέρω τρίτων των προϊόντων και της περιουσίας της επιχειρήσεως. To αναφερόμενον ανωτέρω εις τας παρ. 10 και 11 του παρόντος, χρονικόν διάστημα των δέκα πέντε ετών, ετροποποιήθη εις τοιούτον δέκα ετών, δια της παρ. 6 του άρθρ. 2 του Ν.Δ. υπ’ αριθ. 916 της 13/14 Ιουλ. 1971 (ΦΕΚ Α’ 137). «12.Επιχειρήσεις υπαγόμενοι εις τας διατάξεις του παρόντος δύνανται να χρησιμοποιούν αλλοδαπούς δια τας ανωτέρας θέσεις του τεχνικού και διοικητικού αυτών προσωπικού και επί αμοιβαίς εις συνάλλαγμα μεταφερόμενον εις το εξωτερικόν κατά τα ειδικώτερον οριζόμενα εν τη περί ης η παρ. 3 του άρθρ. 1 κοινή αποφάσει. Η παρ. 12 του άρθρ. 2 αντεκατεστάθη, ως άνω δια της παρ. 7 του άρθρ. 2 του Ν.Δ. υπ’ αριθ. 916 της 13/14 Ιουλ. 1971 (ΦΕΚ Α’ 137) 13.Προκειμένου περί κεφαλαίων εξωτερικού επενδυθέντων κατά τας διατάξεις του Ν.Δ. 2687/1953, μετά την έναρξιν επαναπατρισμού του εκ του εξωτερικού εισαχθέντος τμήματος του κεφαλαίου, επιτρέπεται η εξαγωγή συναλλάγματος δια την πληρωμήν ετησίως κερδών, επί του επαναπατρισθέντος τμήματος του κεφαλαίου, και εφ’ όσον υπάρχουν τοιαύτα κέρδη αναλογούντα εις το τμήμα τούτο του κεφαλαίου, εις ποσόν μη υπερβαίνον το 6% τούτου, και υπό τον όρον ότι το δια την αιτίαν ταύτην εξακτέον συνάλλαγμα δεν υπερβαίνει το 8% των εις συνάλλαγμα εσόδων της επιχειρήσεως εκ των εις την αλλοδαπήν πωλήσεων των προϊόντων της. Η εξαγωγή συναλλάγματος εις τη περίπτωσιν ταύτην θα ενεργήται εις τα νομίσματα τα αποκτώμενα εκ των εξαγωγών της επιχειρήσεως, και κατά λόγον των αποκτωμένων νομισμάτων, εκτός εάν η Τράπεζα της Ελλάδος ήθελεν εγκρίνει την εξαγωγήν ετέρων νομισμάτων της αποδοχής του ενδιαφερομένου. «14.Αι διατάξεις της παρ. 1 του παρόντος άρθρου εφαρμόζονται και επί εργολάβων ή υπεργολάβων τεχνικών επιχειρήσεων και τεχνικών συμβούλων, χρησιμοποιουμένων υπό της επιχειρήσεως δια την πραγματοποίησιν της επενδύσεως. Τα παρά των χρησιμοποιουμένων υπό του φορέως της επενδύσεως εργολάβων, υπεργολάβων τεχνικών επιχειρήσεων και τεχνικών συμβούλων εισαγόμενα δια την πραγματοποίησιν ταύτης, μηχανήματα, εξαρτήματα, όργανα και εργαλεία δύναται να παραδίδωνται αυτοίς υπό το καθεστώς της ελευθέρας χρήσεως άνευ οιασδήποτε επιβαρύνσεως εκ δασμών και λοιπών φόρων υπό τον όρον επανεξαγωγής των εντός τριμήνου από του πέρατος των αναληφθεισών εργασιών. Εν περιπτώσει μη επανεξαγωγής των καταβάλλονται οι επ’ αυτών κατά τον χρόνον εισαγωγής των αναλογούντες δασμοί και λοιποί φόροι, άνευ ουδεμιάς εκπτώσεως λόγω βλάβης ή φθοράς, μετά των από του χρόνου τούτου προβλεπομένων εκάστοτε προσθέτων τελών εκπροθέσμου καταβολής χρεών προς το Δημόσιον. (Αντί της σελ. 80,11(δ) Σελ. 80,11(ε) Τεύχος 578-Σελ. 27 - 467 Προαστασία και Κίνητρα Ιδιωτικών Επενδύσεων 13.Γ.α.16 15.Ο Υπουργός Οικονομικών δύναται να εγκρίνη την παράδοσιν των εν παρ. 1 και 14 του παρόντος άρθρου αναφερομένων ειδών και προ της δημοσιεύσεως διοικητικής πράξεως εγκρινούσης την παράτασιν της προθεσμίας πραγματοποιήσεως της επενδύσεως, εφ’ όσον έχει ήδη εκδοθή σχετική θετική γνωμοδότησις της Επιτροπής του άρθρ. 3 του Ν.Δ. 2687/53 «περί Επενδύσεως και Προστασίας Κεφαλαίων Εξωτερικού». Εν περιπτώσει μη εγκρίσεως της παρατάσεως καταβάλλονται οι υπό των κειμένων διατάξεων προβλεπόμενοι δασμοί και φόροι, προσαυξανόμενοι δια των νομίμων τελών εκπροθέσμου καταβολής, υπολογιζομένων με βάσιν την ημερομηνίαν κοινοποιήσεως της απορριπτικής πράξεως του Υπουργού Συντονισμού. 16.Αι υπό του παρόντος προβλεπόμεναι φορολογικαί μειώσεις και απαλλαγαί είναι αντικειμενικαί». Αι εντός « » παρ. 14,15 και 16 προσετέθησαν δια της παρ. 9 του άρθρ. 2 του Ν.Δ. 916/1971 (κατωτ. αριθ. 43). Άρθρ.3.-«1.Η επιχείρησις, εξαιρέσει περιπτώσεων προσκαίρου εθνικής ανάγκης, θα έχη το αποκλειστικόν δικαίωμα της χρησιμοποιήσεως των δαπάναις της, κατασκευασθέντων βασικών λιμενικών έργων (ισοπεδώσεων, καθαρισμού βυθού, προκυμαίας, λιμενοβραχίονος κλπ.) η εκτέλεσις των οποίων θα ενεργήται πάντοτε κατόπιν αδείας της αρμοδίας Αρχής. Δια την χρησιμοποίησιν των λιμενικών έργων, πλην των δαπανών λειτουργίας και συντηρήσεώς των, η επιχείρησις εις ουδεμίαν ετέραν επιβάρυνσιν θα υπόκειται μέχρι πλήρους αποσβέσεως των ποσών των δαπανηθέντων, παρ’ αυτής, δια την κατασκευήν των. Ομοίως η επιχείρησις κατά την χρησιμοποίησιν των ως άνω λιμενικών έργων εις ουδεμίαν προς οιονδήποτε τρίτον παροχήν υποχρεούται, άνευ πραγματικής αντιπαροχής προς ταύτην υπηρεσιών χρησίμων, εις αυτήν». Η παρ. 1 του άρθρ. 3 αντεκατεστάθη ως άνω δια της παρ. 1 του άρθρ. 3 του Ν.Δ. υπ’ αριθ. 916 της 13/14 Ιουλ. 1971 (ΦΕΚ Α΄ 137). 2.«Το Δημόσιον δύναται δι’ αποφάσεως του Υπουργού Οικονομικών, να παραχωρήση εις την επιχείρησιν την αποκλειστικήν χρήσιν αναλόγου προς τας ανάγκας αυτής εκτάσεως του προκειμένου  Σελ. 80,12(ε) Τεύχος 578-Σελ. 28 αιγιαλού και της θαλασσίας περιοχής. Η παραχώρησις γίνεται άνευ ανταλλάγματος δια τα πρώτα 15 έτη από της ενάρξεως της παραγωγικής δράσεως της επιχειρήσεως». Το ανωτέρω εντός «» πρώτον εδάφιον αντικατεστάθη ως άνω διά της παρ. 1 του άρθρ. 4 Νόμ. 159/1975 (κατωτ. αριθ. 48). Βλ. και παρ. 2 του αυτού άρθρ. 4. Η καθ’ οιονδήποτε τρόπον χρήσις της παραχωρουμένης εκτάσεως αιγιαλού και θαλασσίας περιοχής, παρ’ οιουδήποτε τρίτου απαγορεύεται μόνον εφ’ όσον η τοιαύτη χρήσις παρεμποδίζει την εκπλήρωσιν του σκοπού δι’ ον εγένετο η παραχώρησις ή προκαλεί ζημίας εις την εκμετάλλευσιν.  Το Δημόσιον υποχρεούται εις την έκδοσιν των αναγκαίων διοικητικών πράξεων και διαταγών ώστε να παρέχεται εις την προς ήν η παραχώρησις επιχείρησιν αποτελεσματική προστασία». Η παρ. 2 του άρθρ. 3 αντεκατεστάθη ως άνω δια της παρ. 2 του άρθρ. 3 του Ν.Δ. υπ’ αριθ. 916 της 13/14 Ιουλ. 1971 (ΦΕΚ Α΄ 137). - 468 13.Γ.α.16 Προαστασία και Κίνητρα Ιδιωτικών Επενδύσεων «3.Επιτρέπεται η υπέρ και δαπάναις της επιχειρήσεως της πραγματοποιούσης επενδύσεις υπαγομένας εις τας διατάξεις του παρόντος, απαλλοτρίωσις εκτάσεων ανηκουσών εις Νομικά Πρόσωπα Δημοσίου ή Ιδιωτικού Δικαίου ή ιδιώτας, εφ’ όσον αι εκτάσεις αύται είναι αναγκαίαι δια την πραγματοποίησιν των ως άνω επενδύσεων τούτων θεωρουμένων ως έργου κοινής ωφελείας και δεν χρησιμοποιούνται υπό των κυρίων αυτών δια την πραγματοποίησιν ετέρων επενδύσεων, υπαγομένων επίσης εις τας διατάξεις του παρόντος, ή κατά τρόπον ουχί ολιγώτερον παραγωγικόν, τούτου κρινομένου υπό των ενεργούντων την απαλλοτρίωσιν αρμοδίων Υπουργών. Ομοίως υπό τας αυτάς προϋποθέσεις και όρους επιτρέπεται η απαλλοτρίωσις επί σκοπώ συστάσεως δουλειών διελεύσεως αγωγών. Κατά τα λοιπά εφαρμόζονται αι κείμεναι περί απαλλοτριώσεων διατάξεις. Εφ’ όσον εντός της απαλλοτριουμένης εκτάσεως περιλαμβάνονται κοινόχρηστοι χώροι, οι χώροι ούτοι θεωρούνται αποβαλόντες την ιδιότητα ταύτην δια της κηρυττούσης την απαλλοτρίωσιν πράξεως της αποζημιώσεως περιερχομένης εις τον κατά τας κειμένας εκάστοτε διατάξεις αναγνωριζόμενον ως δικαιούχον. 4.Επιτρέπεται η απ’ ευθείας και άνευ δημοπρασίας εκποίησις εις τας επιχειρήσεις φορείς των επενδύσεων των αναγκαιούντων αυταίς γηπέδων του Δημοσίου κατά τας περί διοικήσεως Δημοσίων Κτημάτων κειμένας διατάξεις. 5.Αι διατάξεις των ως άνω παρ. 3 και 4 του παρόντος άρθρου εφαρμόζονται και επί επενδύσεων υπαχθεισών ήδη εις τας διατάξεις του Νόμ. 4171/61 ή υπαχθησομένων δυνάμει της παρ. 8 του άρθρ. 1 του παρόντος, κατά παρέκκλισιν από των εις τας παρ. 7 και 8 του άρθρ. 1 του παρόντος, κατά παρέκκλισιν από των εις τας παρ. 7 και 8 του άρθρ. 1 του παρόντος οριζομένων, εφ’ όσον η επένδυσις πληροί τας υπό του παρόντος Ν.Δ/τος τιθεμένας προϋποθέσεις». Αι εντός «» παρ. 3,4 και 5 του παρόντος άρθρου προσετέθησαν δια της παρ. 3 του άρθρ. 3 του Ν.Δ. υπ’ αριθ. 916 της 13/14 Ιουλ. 1971 (ΦΕΚ Α’ 137). Άρθρ.4.-«1.α)Προκειμένου περί προαγωγικής επενδύσεως αξίας τουλάχιστον (300.000.000) δραχμών εφαρμόζονται πέραν των διατάξεων των άρθρ. 1 έως και 3 του παρόντος και αι διατάξεις του παρόντος άρθρου. Το ανωτέρω εντός ( )ποσόν ηυξήθη εις 500.000.000 δραχμάς, δια της παρ. 3 του άρθρ. 5 Νόμ. 159/1975 (κατωτ. αριθ. 48).Βλ. και παρ. 4 του αυτού άρθρ. 5. β)Εις περίπτωσιν καθ’ ην επένδυσις αναφέρεται εις μονάδας παραγούσας διαφορετικά προϊόντα, δια να θεωρηθή η επένδυσις αύτη ως ενιαία, δια την εφαρμογήν του παρόντος, δέον όπως μεταξύ των διαφόρων μονάδων υφίσταται εν τη παραγωγική διαδικασία οργανική συνάφεια. 2.Επί επενδύσεων περί ων η παρ. 1 του παρόντος άρθρου δύναται αντί της εκδόσεως της κατά το άρθρ. 1 του παρόντος κοινής υπουργικής αποφάσεως, να συνάπτεται μεταξύ Δημοσίου και του αναλαμβάνοντος την επένδυσιν σύμβασις δημοσιευομένη εις την Εφημερίδα της Κυβερνήσεως. Την σύμβασιν υπογράφουν εκ μέρους του Δημοσίου (οι Υπουργοί Συντονισμού, Οικονομικών και ο αρμόδιος κατά περίπτωσιν Υπουργός.) Δια την υπογραφήν της ανωτέρω συμβάσεως κατέστη αρμόδιος ο Υπουργός Συντονισμού και Προγραμματισμού, δια της παρ. 1 του άρθρ. 1 Νόμ. 159/1975 (κατωτ. αριθ. 48) Βλ. και λοιπάς διατάξεις του αυτού άρθρ. 1. Δια της συμβάσεως καθορίζονται αι υποχρεώσεις και τα δικαιώματα του τε Δημοσίου και του αναλαμβάνοντος την επένδυσιν. Το Δημόσιον δύναται να αναλαμβάνη υποχρεώσεις βάσει των διατάξεων του παρόντος και των κειμένων εκάστοτε λοιπών διατάξεων, την διάρκειαν της ισχύος των οποίων δύναται να παγιοποιή δι’ ωρισμένον χρονικόν διάστημα μη δυνάμενον να υπερβή την δεκαετίαν από της λήξεως του ημερολογιακού έτους, εντός του οποίου θα αρχίση η παραγωγική δράσις της επιχειρήσεως δια των υπαχθεισών εις τας διατάξεις του παρόντος επενδύσεων. 3.Δια των περί ων η προηγούμενη παράγραφος συμβάσεων δύνανται να ρυθμίζωνται κατά την κρίσιν του Δημοσίου και κατά παρέκκλισιν από των κειμένων διατάξεων και οιαδήποτε έτερα θέματα, συνδεόμενα με την επένδυσιν και εξυπηρετούντα τον σκοπόν του παρόντος, υπό τον περιορισμόν α)ότι προκειμένου περί θεμάτων ρητώς ρυθμιζόμενων υπό των διατάξεων του παρόντος η ρύθμισις δια της συμβάσεως δεν θα αντίκειται εις τας διατάξεις ταύτας, και β)ότι η ρύθμισις δεν θα αναφέρεται εν πάση περιπτώσει εις φορολογικά και δασμολογικά θέματα. 4.Επιχειρήσεις υπαχθείσαι εις τας διατάξεις του παρόντος, βάσει των διατάξεων του παρόντος άρθρου, απαλλάσσονται παντός φόρου, τέλους χαρτοσήμου, εισφοράς, δικαιωμάτων ή άλλης επιβαρύνσεως υπέρ του Δημοσίου, επί των καταβλητέων εις την αλλοδαπήν δικαιωμάτων ή μισθωμάτων δια την χρησιμοποίησιν πνευματικής ιδιοκτησίας, ευρεσιτεχνιών, ερευνών, σχεδίων, βιομηχανικών μυστικών, βιομηχανικών μεθόδων ή τύπων ή άλλης αναλόγου ιδιοκτησίας ή υπηρεσίας, αδιαφόρως αν το υποκείμενον της φορολογίας είναι η επιχείρησις ή ο εν τη αλλοδαπή δικαιούχος των δικαιωμάτων τούτων. Η απαλλαγή αύτη χωρεί μέχρι ποσού αντιπροσωπεύοντος ποσοστόν 2% επί του κύκλου εργασιών των προϊόντων των παραγομένων εκ της χρήσεως των ανωτέρω υπηρεσιών. Η απαλλαγή είναι πλήρης δια τοιαύτα δικαιώματα οφειλόμενα και καταβαλλόμενα υπό της επιχειρήσεως κατά την διάρκειαν της ανεγέρσεως  των   εγκαταστάσεων  και  προ   της  ενάρξε(Αντί για τη σελ. 80,121(α) Σελ. 80,121(β) Τεύχος 782-Σελ. 63 - 469 Προαστασία και Κίνητρα Ιδιωτικών Επενδύσεων 13.Γ.α.16 ως της παραγωγής των προϊόντων, εγκρίσει των αρμοδίων Υπουργών. Αι διατάξεις της παρούσης παραγράφου εφαρμόζονται μόνον υπό την προϋπόθεσιν, ότι ο δικαιούχος των περί ων πρόκειται δικαιωμάτων δεν φορολογείται, δια το υπό τούτο κτώμενον εκ της αιτίας ταύτης εισόδημα, ούτε εις την αλλοδαπήν. 5.Η συναπτομένη σύμβασις και η μεταβίβασις των εξ αυτής δικαιωμάτων και υποχρεώσεων εις συσταθησομένην υπό του συμβληθησομένου, προ της ενάρξεως της παραγωγικής δράσεως της επιχειρήσεως, ανώνυμον εταιρείαν απαλλάσσονται παντός φόρου, τέλους, εισφοράς, δικαιώματος και λοιπών επιβαρύνσεων υπέρ του Δημοσίου ή υπέρ τρίτων. 6.Δια της κατά το παρόν άρθρον καταρτιζομένης συμβάσεως, δύναται, κατόπιν αδείας του Υπουργού Εθνικής Αμύνης, να παραχωρήται εις τους φορείς των επενδύσεων, επ’ ανταλλάγματι, περιοχή αιγιαλού ή και παραλίας μετά δικαιώματος προσχώσεως της έμπροσθεν τούτων θαλάσσης, εις καθοριζομένην έκτασιν, επί τω τέλει δημιουργίας γηπέδου, χρησιμοποιηθησομένου δια τας ανάγκας της επιχειρήσεως. Επί του αρχικού αιγιαλού ή παραλίας και του δια προσχώσεως, κατ’ ενάσκησιν του παραχωρουμένου ως άνω δικαιώματος, δημιουργουμένου γηπέδου, ο υπέρ ου η παραχώρησις αποκτά δικαίωμα κυριότης δυνάμενος να μεταβιβάζη ή υποθηκεύη αυτό, αλλ’ υπό τον όρον της χρησιμοποιήσεώς του δι’ ον η παραχώρησις σκοπόν. Δια την απόκτησιν υπό της επιχειρήσεως της αρχικής παραλίας καθ’ ο μέρος αύτη προήλθεν εκ συνεισφοράς ιδιωτών ή δωρεάν παραχωρήσεως υπό Δήμων ή Κοινοτήτων ή άλλων Νομικών προσώπων Δημοσίου Δικαίου, επιτρέπεται απαλλοτρίωσις συμφώνως προς την διάταξιν της δια του παρόντος προστεθείσης παρ. 3 του άρθρ. 3 του Νόμ. 4171/61. Η παρούσα διάταξις εφαρμόζεται και εν περιπτώσει επεκτάσεως επιχειρήσεως, εφ’ όσον αύτη έχει πραγματοποιήσει επένδυσιν υπαχθείσαν εις τας διατάξεις του παρόντος και πληρούσαν τας προϋποθέσεις της παρ. 1 του παρόντος άρθρου. Επί του δημιουργουμένου νέου αιγιαλού ή και της παραλίας, δύναται να παραχωρηθούν δικαιώματα, κατά τας διατάξεις του άρθρ. 3 του παρόντος. 7.Αι διατάξεις των άρθρ. 1 έως 5 του παρόντος εφαρμόζονται επί επενδύσεων δι’ ας η περί ης το παρόν άρθρον σύμβασις θέλει δημοσιευθή εις την  Σελ. 80,122(β) Τεύχος 782-Σελ. 64 Εφημερίδα της Κυβερνήσεως μέχρι τέλους του έτους 1981». Το άρθρ. 4 αντεκατεστάθη ως άνω δια του άρθρ. 4 του Ν.Δ. υπ’ αριθ. 916 της 13/14 Ιουλ. 1971, (ΦΕΚ Α’ 137). 