2. ΑΝΑΓΚ.ΝΟΜΟΣ υπ’ αριθ.1318 της 12/17 Νοεμ.1949 Περί αναστολής εξυπηρετήσεως δανειακών υποχρεώσεων εις ξένα νομίσματα. Άρθρ.1.-1.Η δυνάμει του Νόμου 5456/32 “περί προσωρινής ρυθμίσεως ζητημάτων Δημοσίου Χρέους” εν συνδυασμώ προς την υπ’ αριθ.102247/32 απόφασιν του Υπουργού των Οικονομικών ισχύουσα αναστολή αποσβέσεως του κεφαλαίου του εξωτερικού Δημοσίου Χρέους επεκτείνεται: α)Επί παντός δανείου εις χρυσόν ή εξωτερικόν συνάλλαγμα υφισταμένου κατά την έναρξιν της ισχύος του Νόμ.5456/32, ασχέτως επιγενομένης τροποποιήσεως των αρχικών όρων αυτού. Περιλαμβάνει δε  αυτή, παρεκτός των εφεξής εξοφλητέων δόσεων  κεφαλαίου και πάσας τας εν καθυστερήσει  τοιαύτας. β)Επί των τόκων απάντων των προαναφερομένων δανείων περιλαμβανομένων και  των από 1ης Απρ.1941 ληξάντων τοιούτων,  ως επίσης και των τόκων των από 14.4.32 μέχρι  1.4.41 λήξεων, εξαιρέσει του μέρους αυτών όπερ,  είτε      κατόπιν      συμφωνίας,      είτε    μονομερώς Σελ. 135 Αναστολές Δημοσίου Χρέους 26.Δ.η.1-2 υπό της Ελληνικής Κυβερνήσεως, καθωρίσθη ως πληρωτέον παρ’ αυτής. 2.Η εν τοις ανωτέρω αναφερομένη αναστολή αίρεται δια Β.Δ/τος, εκδιδομένου τη προτάσει του Υπουργικού Συμβουλίου. 3.Εφ’ όσον χρόνον διαρκεί η εν τοις ανωτέρω αναφερομένη αναστολή εξυπηρετήσεως των εις ξένα νομίσματα και χρυσόν εθνικών δανείων, κατ’ ίσον χρόνον επιμηκύνεται η λήξις της παραγραφής των από 14.4.32 και μέχρι του χρόνου της άρσεως της αναστολής ληξιπροθέσμων τοκομεριδίων αυτών. Αιρομένης της κατά τ’ ανωτέρω αναστολής, παρέχεται προς τον Υπουργόν των Οικονομικών η δυνατότης όπως, δι’ αποφάσεως αυτού δημοσιευτέας εις την Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, εις τους κομιστάς των ως άνω τοκομεριδίων δι’ α, κατά την χρονολογίαν της άρσεως της αναστολής θα έχει συμπληρωθή ο χρόνος της παραγραφής, ή ο απομένων τοιούτος μέχρι της συμπληρώσεως ταύτης, κατά την κρίσιν αυτού, θεωρείται ανεπαρκής δια την άσκησιν των σχετικών δικαιωμάτων αυτών, χορηγήση κατά την ελευθέραν αυτού κρίσιν, της προς τούτο αναγκαίαν προθεσμίαν, πέραν της οποίας η εκ των τοκομεριδίων αξίωσις παραγράφεται οριστικώς υπέρ του Ελληνικού Δημοσίου. 4.Διαρκούσης ωσαύτως της εν τοις προηγουμένοις αναφερομένης αναστολής απαγορεύεται η έγερσις και η περαιτέρω συζήτησις και πρόοδος εγερθεισών αγωγών δι’ ων επιδιώκεται η αναγνώρισις ή η πληρωμή τόκων ή κεφαλαίου των εν τη παρ.1 του παρόντος άρθρου αναφερομένων δανείων, αδιαφόρως αν αι αγωγαί στρέφονται κατά του Ελληνικού Δημοσίου ή κατά των εγγυηθέντων την πληρωμήν των τοκοχρεωλυσίων ή οπωσδήποτε υποχρέων προς τούτο. Άρθρ.2.-«1.Αναστέλλεται επίσης, από της ενάρξεως της ισχύος του παρόντος νόμου και μέχρι 31 Δεκ.1955, η πληρωμή τόκων και κεφαλαίου των εις χρυσόν ή ξένον νόμισμα, δι’ ομολογιών ή μη, εις τον κομιστήν δανείων, των εκδεδομένων παρ’ Ανωνύμων Εταιρειών, Νομικών Προσώπων Δημοσίου Δικαίου, Δήμων και Κοινοτήτων, κλπ. Η προαναφερομένη αναστολή, αιρομένη αυτοδικαίως την 31 Δεκ.1955, περιλαμβάνει και τα εν καθυστερήσει μέχρι σήμερον τοκοχρεωλύσια, μόνον όμως των μεταγενεστέρων της 27 Απρ.1941 λήξεων». Η παρ.1 αντικατεστάθη ως άνω δια του άρθρ.1 Νόμ.3274/1955. Σελ. 136 2.Διαρκούσης της ανωτέρω αναστολής, απαγορεύεται εις τους κομιστάς των τίτλων των εις ους αύτη αναφέρεται δανείων, η έγερσις ή η περαιτέρω συζήτησις και πρόοδος αγωγών ως και πάσα, δυνάμει οιουδήποτε εκδεδομένου προ της ισχύος του παρόντος νόμου, εκτελεστού τίτλου, αναγκαστική εκτέλεσις, ή αρξαμένης τοιαύτης, η συνέχισις αυτής, δι’ ων πάντων επιδιώκεται η αναγνώρισις ή η πληρωμή τοκοχρεωλυσίων των ανωτέρω δανείων και χρονικών περιόδων. 3.Διατηρούνται εις το ακέραιον τα δικαιώματα των κομιστών ομολογιών των περί ων αι παρ.1 και 2 του παρόντος άρθρου δανείων, ως ταύτα προκύπτουν εκ των σχετικών συμβάσεων ή ως διεμορφώθησαν κατόπιν εκδοθεισών δικαστικών αποφάσεων ή εγερθεισών προ της 1ης Οκτ.1949, αγωγών. Ειδικώτερον δε τα δικαιώματα ταύτα ουδαμώς θίγονται ούτε εκ τυχόν κατά την από 27 Απρ.1941 και μέχρι της 11 Νοεμ.1944 χρονικήν περίοδον γενομένων, εκ μέρους των υποχρέων ως άνω οφειλετών, παρακαταθηκών προς εξόφλησιν του κεφαλαίου ή τόκων των ως άνω δανείων, αίτινες θεωρούνται ως ακύρως γενόμεναι, ούτε εκ της υπό του παρόντος νόμου καθοριζομένης αναστολής, εκτός εάν τα σχετικά ποσά εισεπράχθησαν παρά των κομιστών των τίτλων. Άρθρ.3.-1.Η εν άρθρ.2 του παρόντος νόμου αναφερομένη αναστολή επεκτείνεται, ως αυτόθι ορίζεται και επί των εν τω Α.Ν.558/1937 «περί ρυθμίσεως των προς την Εθνικήν Τράπεζαν της Ελλάδος οφειλών εκ βιομηχανικών πιστώσεων εις λίρας Αγγλίας κλπ.», αναφερομένων οφειλών. Είναι δε αυτή υποχρεωτική δια τε τον δανειστήν και τον οφειλέτην δι’ όλα τα από 27 Απρ.1941 μέχρι 30.6.1952 ληξιπρόθεσμα τοκοχρεωλύσια, εκτός εάν αμφότερα τα μέρη συμφωνήσουν δια την εις δραχμάς πληρωμήν αυτών. Συντρεχούσης της περιπτώσεως ταύτης, η από μέρους των δανειστών χρησιμοποίησις των δραχμών υπόκειται εις τας εκάστοτε περί νομίσματος εν ισχύϊ διατάξεις. 2.Καταβολαί εις δραχμάς ενεργηθείσαι κατά το από 27 Απρ.1941 μέχρι 11.11.1944 χρονικόν διάστημα προς εξόφλησιν τοκοχρεωλυσίων των ως είρηται οφειλών, θεωρούνται ως ακύρως γενόμεναι και ουδεμίαν επενεγκούσαι άλλοίωσιν της οφειλής. 3.Καταβολαί εις δραχμάς ενεργηθείσαι δια συστάσεως παρακαταθήκης μετά την 11.11.1944, εφόσον δεν εισεπράχθησαν μέχρι τούδε παρά των πιστωτών, θεωρούνται και αύται ως ακύρως ενεργηθείσαι και μη επηρεάσασαι ποσοτικώς την έκτασιν της δι’ ην κατεβλήθησαν οφειλής. Αι εν λόγω δραχμαί αναλαμβάνονται παρά των ενεργησάντων την καταβολήν αυτών οφειλετών. 26.Δ.η.2 Αναστολές Δημοσίου Χρέους Η Τράπεζα της Ελλάδος, διαρκούσης της εν τη παρ.1 του παρόντος άρθρου οριζομένης αναστολής, απαλλάσσεται πάσης ευθύνης δια την μη εφαρμογήν υπ’ αυτής των διατάξεων του εδάφ.2 του άρθρ.4 του υπ’ αριθ.558/1937 Α.Νόμου. Άρθρ.4.-Η ισχύς του παρόντος Α.Νόμου άρχεται από της δημοσιεύσεως τούτου εις την Εφημερίδα της Κυβερνήσεως. Ο παρών νόμος υποβληθήσεται προς κύρωσιν άμα τη ενάρξει των εργασιών της Βουλής. 