1. ΝΟΜΟΣ υπ’ αριθ. 2222 της 26 Σεπτ./1 Οκτ. 1952 Περί ελέγχου των απολύσεων μισθωτών. Αρθρ.1.-Επί έν εξάμηνον από της ισχύος του παρόντος νόμου επιχειρήσεις, εκμεταλλεύσεις ή εργασίαι εν γένει, οιασδήποτε μορφής, φύσεως και σκοπού, απασχολούσαι εντός των ορίων της χώρας κατά την 1ην Ιουν. 1952 μισθωτούς πλέον των πενήκοντα, δεν δύνανται να προβούν εις καταγγελίαν συμβάσεως εργασίας μισθωτών αυτών, προσληφθέντων δια χρόνον μη ωρισμένον εφ’ όσον δεν ήθελον τύχει της προς τούτο αδείας του Υπουργού Εργασίας ή του Γενικού Διοικητού Βορείου Ελλάδος. Η άδεια τούτων χορηγείται τη αιτήσει των ενδιαφερομένων μετά σύμφωνον και υποχρεωτικήν δι’ αυτούς γνώμην των κατά το άρθρ. 4 επιτροπών, εφ’ όσον διαπιστούται ότι δεν καθίσταται εφικτή η συνέχισις της οικονομικής δραστηριότητος των επιχειρήσεων άνευ μειώσεως και του αριθμού του προσωπικού αυτών. Άρθρ.9.-Καταγγελία συμβάσεως εργασίας ή θέσις εις διαθεσιμότητα κατά παράβασιν των διατάξεων του παρόντος Νόμου είναι άκυρος. Παν δικαίωμα πηγάζον εκ της εφαρμογής του παρόντος νόμου παραγράφεται μετά τρίμηνον από της γενέσεώς του. Άρθρ.10.-Αι από τριμήνου προ και μέχρι της ενάρξεως της ισχύος του παρόντος νόμου γενόμεναι καταγγελίαι συμβάσεως εργασίας ουδέν επάγονται νόμιμον αποτέλεσμα εφ’ όσον εντός 15 ημερών από της ισχύος του παρόντος νόμου δεν ήθελε ζητηθή υπό των ενδιαφερομένων επιχειρήσεων η έγκρισις αυτών παρά του Υπουργού Εργασίας ή του Γενικού Διοικητού Βορείου Ελλάδος κατά την εν άρθρ. 1 του παρόντος διαδικασίαν. Επί των αιτήσεων τούτων αι υπό του άρθρ. 74 προβλεπόμεναι Επιτροπαί γνωμοδοτούν εντός 15 το πολύ ημερών από της υποβολής εκάστης αιτήσεως εις το Υπουργείον Εργασίας ή τον Γενικόν Διοικητήν Βορείου Ελλαδος. 2.Εις περίπτωσιν μη χορηγήσεως της αδείας υπό του Υπουργού Εργασίας ή του Γενικού Διοικητού Βορείου Ελλάδος δι’ απολύσεις περί ων η προηγουμένη παράγραφος, αι γενόμεναι καταγγελίαι συμβάσεως εργασίας είναι άκυροι, εφ’ όσον απολυθέντες δεν επαναπροσελήφθησαν ή δεν ανεπληρώθησαν παρ’ άλλων μισθωτών, και εφ’ όσον οι προς ους αι καταγγελίαι μισθωτοί εντός 15 ημερών από της απορρίψεως της αιτήσεως της ενδιαφερομένης επιχειρήσεως ήθελον προσέλθη προς ανάληψιν εργασίας παρά τη επιχειρήσει εξ ης απελύθησαν. Σελ. 100,2 3.Τυχόν καταβληθείσαι αποζημιώσεις δια τας ως άνω ανισχύρους καταστάσας καταγγελίας συμβάσεως εργασίας δεν αναζητούνται μη καθ’ ο ποσόν υπερβαίνουν τας αποδοχάς του μισθωτού δια τον εκτός απασχολήσεως διανυθέντα χρόνον, του υπερβάλλοντος ποσού παρακρατουμένου υπό της Επιχειρήσεως εκ των αποδοχών του μισθωτού εις δόσεις μη υπερβαινούσας το 1/8 του ημερησίου μισθού. 4.Εξαιρούνται των διατάξεων του παρόντος άρθρου: α)Οι κατόπιν αποφάσεων των Πρωτοδικείων Επιτροπών του Α.Ν. 244/1936 απολυθέντες. β)Οι απολυθέντες συμφώνως προς τας διατάξεις του άρθρ. 5 του Νόμ. 2112 και του εδαφ. 2 της παρ. 1 του άρθρ. 6 του Β.Δ. της 16/18.7.1923 περί επεκτάσεως του Νόμ. 2112 και επί των εργατών, τεχνιτών και υπηρετών. γ)Οι δια συμβάσεως εργασίας ωρισμένου χρόνου ή δια την εκτέλεσιν ωρισμένου έργου συνδεόμενοι μισθωτοί. γ)Οι κατ’ εφαρμογήν των διατάξεων εγκεκριμένων εσωτερικών Κανονισμών των επιχειρήσεων απολυθέντες λόγω συμπληρώσεως του προβλεπομένου ορίου ηλικίας ή ανικανότητος ή πειθαρχικού παραπτώματος. Άρθρ.11.-Ο Υπουργός Εργασίας δύναται δι’ αποφάσεώς του δημοσιευομένης δια της Εφημερίδος της Κυβερνήσεως να εξουσιοδοτή τον Γενικόν Γραμματέα ή τον Γενικόν Διευθυντήν του Υπουργείου Εργασίας δια την χορήγησιν της κατά τον παρόντα νόμον αδείας. Άρθρ.12.-Κυρούται αφ’ ης ήρξατο ισχύουσα η υπ’ αριθ. 25841/2036 της 19.5.1952 κοινή απόφασις των Υπουργών Εργασίας, Οικονομικών και Συντονισμού «περί χορηγήσεως επιδόματος ανθυγιεινής εργασίας εις τους εργατοτεχνίτας των Μεταλλευτικών επιχειρήσεων». Άρθρ.13.-Αι ως άνω διατάξεις δεν έχουν εφαρμογήν δια τας γεωργικάς συτεταρικάς οργανώσεις παντός βαθμού, τας γεωργικάς μικροεκμεταλλεύσεις, τας γεωργικάς εγκαταστάσεις και τα γεωργικά μηχανήματα, τας εργασίας εφαρμογών καταπολεμήσεως ασθενειών φυτών κλπ. και δια τας εργασίας εγγειοβελτιωτικών έργων. Άρθρ.14.-Η ισχύς του παρόντος νόμου άρχεται από της δημοσιεύσεως εις την Εφημερίδα της Κυβερνήσεως Δ/τος εκδιδομένου προτάσει του Υπουργού Εργασίας μετ’ απόφασιν του Υπουργικού Συμβουλίου, θέτοντος αυτό εις εφαρμογήν. Άρθρ.2.Η αδυναμία κρίνεται βάσει της καθόλου δυναμικότητος της επιχειρήσεως εν σχέσει προς την κατά τον προ των αιτουμένων απολύσεων χρόνον οικονομικήν αυτής υφήν, τας ιδιαιτέρας συνθήκας χρηματοδοτήσεως αυτής, τα κατά το πρόσφατον παρελθόν πραγματοποιηθέντα κέρδη και την διάθεσιν αυτών, τας προς τους διευθύνοντας παροχάς, τας συνθήκας συναγωνισμού προς άλλας ομοειδείς επιχειρήσεις,. τας ανάγκας εξυγιάνσεως προς αύξησιν της αποδοτικότητος και της παραγωγής και την δυνατότητα ρευστοποιήσεως καθ’ οιονδήποτε τρόπον των ενεργητικών της στοιχείων. 2.Προκειμένου περί επιχειρήσεως παραγωγής αδυναμία υφίσταται κατ’ αρχήν όταν δεν δύναται να συνεχισθή η οικονομική δραστηριότης κατά τον αυτόν ρυθμόν και παρά την αποδεδειγμένην σοβαράν μείωσιν των τιμών προσφοράς των εν τω τελευταίω ισολογισμώ αναγραφομένων αποθεμάτων προϊόντων αυτής. 3.Η άδεια απολύσεων καθορίζει και το ποσοστόν των δυναμένων να απολυθούν μισθωτών βάσει των υπό κρίσιν ως άνω στοιχείων. Άρθρ.3.-Απολύσεις δι’ ανεπάρκειαν ή ακαταλληλότητα περί την εκτέλεσιν της εργασίας ή δι’ ανάρμοστον συμπεριφοράν δεν υπάγονται εις την διαδικασίαν του παρόντος. Εις αντικατάστασιν όμως των ούτω απολυομένων οφείλει η Επιχείρησις να προσλαμβάνη ισαρίθμους μισθωτούς της αυτής ειδικότητος και με τας αυτάς αποδοχάς. Άρθρ.4-Παρά τω Υπουργείω Εργασίας συνιστάται Επιτροπή, αποτελουμένη εξ ενός καθηγητού του Πανεπιστημίου Αθηνών ή της Ανωτάτης Σχολής Οικονομικών και Εμπορικών Επιστημών ή άλλης Ανωτάτης Σχολής ως Προέδρου, οριζομένου υπό του Υπουργού Εργασίας, ανά ενός ανωτέρου υπαλλήλου των Υπουργείων Εργασίας, Συντονισμού και Βιομηχανίας υποδεικνυομένων υπό των αρμοδίων Υπουργών, ενός αντιπροσώπου της Γενικής Συνομοσπονδίας των Εργατών της Ελλάδος υποδεικνυομένου υπ’ αυτής, ενός εκπροσώπου του Συνδέσμου Ελλήνων Βιομηχάνων υποδεικνυομένου υπ’ αυτού και ενός  ανωτέρου υπαλλήλου της Τραπέζης της Ελλάδος υποδεικνυομένου υπ’ αυτής. Χρέη εισηγητού της Επιτροπής εκτελεί ο Τμηματάρχης Τοποθετήσεως εις εργασίαν του Υπουργείου Εργασίας, Γραμματέως δε αυτής εις των υπαλλήλων του ιδίου Υπουργείου. Η κατά τ’ ανωτέρω Επιτροπή γνωμοδοτεί επί αιτήσεων επιχειρήσεων εγκατεστημένων εις περιφερείας εκτός της Γενικής Διοικήσεως Βορείου Ελλάδος (Μακεδονία και Θράκης). Παρά τη Γενική Διοικήσει Βορείου Ελλάδος συνιστάται προς τον αυτόν σκοπόν Επιτροπή αποτελουμένη εξ ενός Καθηγητού του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, οριζομένου υπό του  Υπουργού της Εργασίας, του Διευθυντού Επιθεωρήσεως Εργασίας Βορείου Ελλάδος ή του νομίμου αναπληρωτού του, του επιθεωρητού Βιομηχανίας παρά τη υπηρεσία Εμπορίου και Βιομηχανίας της Γενικής Διοικήσεως Βορείου Ελλάδος, εξ ενός αντιπροσώπου του Εργατικού Κέντρου Θεσσαλονίκης υποδεικνυομένου υπ’ αυτού, εξ ενός εκπροσώπου του Συνδέσμου Βιομηχάνων Βορείου Ελλάδος υποδεικνυομένου μετά του υπαλλήλου του Υποκαταστήματος της Τραπέζης της Ελλάδος Θεσσαλονίκης, υποδεικνυομένου υπ’ αυτής. Χρέη Εισηγητού της Επιτροπής εκτελεί υπάλληλος της Επιθεωρήσεως Εργασίας Βορείου Ελλάδος, Γραμματέως δε ομοίως εις των υπαλλήλων της αυτής Επιθεωρήσεως. Η κατά τ’ ανωτέρω Επιτροπή αποφαίνεται επί αιτήσει επιχειρήσεων εγκαθιδρυμένων εις την περιφέρειαν της Γενικής Διοικήσεως Βορείου Ελλάδος (Μακεδονίας και Θράκης). Άπαντα τα μέλη των Επιτροπών, μετά των αναπληρωτών αυτών, οι Εισηγηταί και οι Γραμματείς αυτών διορίζονται δι’ αποφάσεως του Υπουργού Εργασίας, δημοσιευομένης δια της Εφημερίδος της Κυβερνήσεως. Άρθρ.5.-Εις την αρμοδιότητα των Επιτροπών ανήκει η έρευνα, η διαπίστωσις και η γνωμοδότησις επί των προβαλλομένων υπό των επιχειρήσεων λόγων απολύσεων όλου ή μέρους των παρ’ αυταίς απασχολουμένων μισθωτών. Προς τούτο δύνανται αι Επιτροπαί να ενεργούν πραγματογνωμοσύνας είτε δια των μελών αυτών είτε δια τρίτων, ειδικών προσώπων, αι δε δημόσιαι αρχαί, τα υπό την εποπτείαν και τον έλεγχον του Δημοσίου υπαγόμενα νομικά πρόσωπα καθώς και αι Τράπεζαι υποχρεούνται να συντρέχωσι τας Επιτροπάς εις το έργον των και να παρέχουν εις αυτάς πάσαν πληροφορίαν αναγκαίαν δια την εκπλήρωσιν αυτού. Κατά την κρίσιν των αιτήσεων υποχρεούνται αι Επιτροπαί αύται να προσκαλώσιν αντιπρόσωπον των εργατών των κρινομένων επιχειρήσεων οριζόμενον υπό του Οικείου Σωματείου προς ανάπτυξιν των απόψεών του. 2.Δια την κάλυψιν των δαπανών λειτουργίας των Επιτροπών, οι αιτούμενοι την κατά τον παρόντα νόμον άδειαν υποχρεούνται εις καταβολήν παραβόλου, κατά τα ειδικώτερον δι’ αποφάσεως του Υπουργού της Εργασίας ορισθησόμενα. 3.Αι Επιτροπαί γνωμοδοτούν εντός 15 το πολύ ημερών από της εισαγωγής προς συζήτησιν του σχετικού ερωτήματος και εντός 30 το πολύ ημερών από της υ(Μετά την σελ. 100) Σελ. 100,1 Έλεγχος απολύσεων μισθωτών 15.Γ.δ.1 ποβολής της σχετικής αιτήσεως εις το Υπουργείον Εργασίας ή την Γενικήν Διοίκησιν Βορείου Ελλάδος. Άρθρ.6.-Η άδεια του Υπουργού της Εργασίας ή του Γενικού Διοικητού Βορείου Ελλάδος δια την απόλυσιν προσωπικού δεν απαλλάσσει τας επιχειρήσεις της υποχρεώσεως της καταβολής των νομίμων αποζημιώσεων ως και της τηρήσεως των υπό της κειμένης νομοθεσίας επιβαλλομένων υποχρεώσεων δια το κύρος των απολύσεων. Δι’ αποφάσεως του Υπουργικού Συμβουλίου δύναται ν’ απαγορευθή ή χρηματοδότησις παρά των Τραπεζών των επιχειρήσεων εκείνων αίτινες ήθελον κριθή υπό των Επιτροπών του παρόντος Νόμου ότι αδικαιολογήτως προέβησαν εις απολύσεις μισθωτών. Άρθρ.7.-Κατά την διάρκειαν της ισχύος του παρόντος νόμου αι επιχειρήσεις του άρθρ. 1 δεν δύνανται ν’ ασκήσουν το υπό του άρθρ. 9 του Α.Ν. 118/45 «περί ασφαλίσεως κατά της ανεργίας των μισθωτών των βιομηχανικών επιχειρήσεων» ως ετροποποιήθη και συνεπληρώθη μεταγενεστέρως, παρεχόμενον αυταίς δικαίωμα όπως θέτουν εις διαθεσιμότητα τους μισθωτούς αυτών άνευ αδείας του επί της Εργασίας Υπουργού, ή του Γενικού Διοικητού Βορείου Ελλάδος, παρεχομένης κατά την διαδικασίαν του άρθρ. 1 του παρόντος. Μετά δεκαήμερον από τη ισχύος του παρόντος Νόμου διακόπτεται η κατάστασις διαθεσιμότητος των τυχόν τεθέντων εις αυτήν μέχρι της ενάρξεως της ισχύος αυτού μισθωτών, εφαρμοζομένων και ως προς αυτούς των διατάξεων της προηγουμένης παραγράφου. Άρθρ.8.-Επιχειρήσεις εις ας εχορογήθη κατά τον παρόντα Νόμον άδεια απολύσεως μισθωτών αυτών υποχρεούνται εν περιπτώσει προσλήψεως προσωπικού να προσλάβωσιν τούτο εκ των παρ’ αυτών απολυθέντων μισθωτών. Δι’ αποφάσεων του Υπουργού Εργασίας καθορισθήσονται αι λεπτομέρειαι της εφαρμογής της παρούσης διατάξεως. 