2. ΝΟΜΟΣ 5205 της 23/28 Ιουλ. 1931 Περί ευθύνης και προστασίας των ξενοδόχων. ΄Αρθρ.1-4.(Κατηργήθησαν δια του άρθρ.44 Α.Ν. 2783/1941, τόμ. 7 σελ. 197). ΄Αρθρ.12.-(Κατηργήθη υπό του άρθρ.8 Α.Ν. 844/1937 (κατωτ. 18.Ζγ.). Η ισχύς του παρόντος άρχεται από της δημοσιεύσεως αυτού εις την Εφημερίδα της Κυβερνήσεως. Σελ. 180 ΄Αρθρ.5.-1.Απερχομένου του πελάτου, ο ξενοδόχος δικαιούται να παρακρατήση πάντα ανεξαιρέτως τα εισκομισθέντα ή παραδοθέντα αυτώ αντικείμενα δια πάσαν οφειλήν του πελάτου, απορρέουσαν εκ της εις το ξενοδοχείον παραμονής αυτού και σχετιζομένην προς παροχάς συνδεομένας προς αυτήν, ειδοποιών περί τούτου δι’ εγγράφου, εν ω περιγράφονται συνοπτικώς τα παρακρατηθέντα, εντός 24 ωρών, την εγγυτέραν αστυνομικήν Αρχήν. Η διάταξις του εδ. 1 του άρθρ.885 Πολ. Δικονομίας δεν ισχύει εν προκειμένω. 2.Ο πελάτης δικαιούται να ζητήση παρά του Ειρηνοδίκου της περιφερείας του ξενοδοχείου, ανεξαρτήτως της αξίας των παρακρατηθέντων, την απόδοσιν αυτών, αποδεικνύων την εξόφλησιν δι’ εξωφλημένου λογαριασμού ή δια των βιβλίων του ξενοδόχου, άτινα ούτος υποχρεούται να προσκομίση ενώπιον του Ειρηνοδίκου κατά την συζήτησιν, ή δι’ όρκου επιβαλλομένου εις τον ξενοδόχον. Η προς τον Ειρηνοδίκην αίτησις δύναται να γίνη και προφορικώς, συντασσομένης εκθέσεως, είναι δε πάντοτε αύτη και η επ’ αυτής διαδικασία απηλλαγμένη της υποχρεώσεως προσλήψεως δικηγόρου. ΄Αρθρ.6.-Εντός 5 ημερών από της παρακρατήσεως ο πελάτης δικαιούται να αιτήσηται παρά του Ειρηνοδίκου της περιφερείας του ξενοδοχείου την απόδοσιν των παρακρατηθέντων. ΄Αρθρ.7.-1.Ο Ειρηνοδίκης ορίζει δικάσιμον την επομένην της αιτήσεως παρουσία του αιτούντος ή του πληρεξουσίου αυτού επ’ αυτής ταύτης ή εν τη εκθέσει και κλητεύει τον παρακρατήσαντα κατά τας περί κλητεύσεως διατάξεις της Ποινικής Δικονομίας. 2.Ο Ειρηνοδίκης, πλην της εν τω προηγουμένω άρθρω δεσμεύσεως ως προς τα αποδεικτικά μέσα της εξοφλήσεως, κρίνει κατ’ ελευθέραν κρίσιν, απηλλαγμένος των δικονομικών κανόνων, και εκδίδει την απόφασίν του εντός 24 ωρών. Η απόφασις ούτε εις ανακοπήν ούτε εις έτερον ένδικον μέσον υπόκειται. 3.Εάν ο Ειρηνοδίκης κυρώση την παρακράτησιν, παρέχει εις τον αιτήσαντα προθεσμίαν ουχί μείζονα του μηνός προς εξόφλησιν του λογαριασμού, διατάσσων δια την περίπτωσιν ταύτην την απόδοσιν. ΄Αρθρ.8.-1.Εάν ο πελάτης δεν προσφύγη εις τον Ειρηνοδίκην εντός δέκα πέντε ημερών από της παρακρατήσεως, ή εάν παρέλθη άπρακτος ή εν τω προηγουμένω άρθρω παρ.3 προθεσμία, ο ξενοδόχος υποχρεούται να καταθέση τα πράγματα παρά τη Αστυνομική Αρχή, Σελ. 179 Γενικοί νόμοι περί ξενοδοχείων-Επιπλ. δωματίων κλπ 18.Ζ.α.1-2 προς ην εγένετο η κατά το άρθρ.5 παρ.1 ειδοποίησις, αύτη δε προβαίνει καθ’ οιονδήποτε φρονεί προσφορώτερον και ωφελιμώτερον τρόπον εις την εκποίησιν αυτών. Εκ του προϊόντος της πωλήσεως εξοφλείται ο ξενοδόχος δια την απαίτησιν αυτού και τα γενόμενα έξοδα, το δε περισσεύον αποδίδεται εις τον πελάτην ή κατατίθεται παρά της Αστυνομικής Αρχής εις το Ταμείον Παρακαταθηκών και Δανείων, επ’ ονόματι του πελάτου. Περί πάντων τούτων συντάσσεται παρά της Αστυνομικής Αρχής έκθεσις. 2.Καθ’ ην περίπτωσιν δεν εξαρκέση το τίμημα προς κάλυψιν της οφειλής και των εξόδων, ο ξενοδόχος διατηρεί ακέραια τα δικαιώματα αυτού παρά του πελάτου. ΄Αρθρ.9.-1.(Κατηργήθη υπό του άρθρ.3 του Α.Ν. 1108/1938, (κατωτ. αριθ. 8). 2.Η απόφασις του Ειρηνοδίκου δεν αποκλείει την δια της τακτικής διαδικασίας επιδίωξιν των δικαιωμάτων του πελάτου ή του ξενοδόχου. ΄Αρθρ.10.-Ξενοδόχος παρακρατών πράγματα του πελάτου παρά τας διατάξεις των προηγουμένων άρθρων τιμωρείται κατά τας περί υπεξαιρέσεως διατάξεις. Βλ. και άρθρ.2 παρ.4 του Α.Ν. 1108/1938, (κατωτ. αριθ. 8). ΄Αρθρ.11.-Ο περί εξώσεως δυστροπούντων μισθωτών Νόμ. ΒΧΗ΄ του 1899, όστις ετροποποιήθη και συνεπληρώθη δια του Ν.Δ/τος της 19 Μαρτ. 1913 και του Νόμ. 3239 του 1924, τροποποιείται ως ακολούθως δια τους ξενοδόχους. Ο Πρόεδρος ή ο Ειρηνοδίκης υποχρεούται άμα τη καταθέσει της αγωγής περί εξώσεως να ορίση δικάσιμον την αμέσως επομένην. Η κοινοποίησις αγωγής γίνεται αυθημερόν προς τον πελάτην. Ο Πρόεδρος ή ο Ειρηνοδίκης υποχρεούται να εκδώση επ’ ακροατηρίω την απόφασίν του διατάσσων την έμμεσον εκτέλεσιν, τάσσων το πολύ πέντε ημερών προθεσμίαν. Ο Γραμματεύς υποχρεούται να δώση απόγραφον και αντίγραφον της αποφάσεως μέχρι της επομένης της δικασίμου. Η μη παροχή τούτου αποτελεί παράβασιν καθήκοντος. Η περί εξώσεως απόφασις, μη δυναμένη ν’ ανασταλή, εις ουδέν ένδικον μέσον υπόκειται τακτικόν ή έκτακτον. 