8. ΝΟΜΟΘΕΤ. ΔΙΑΤΑΓΜΑ υπ’ αριθμ. 671 της 5/7 Μαΐου 1948 (ΦΕΚ Α΄122) Περί επιβολής προσθέτου εισφοράς επί των εισιτηρίων μουσικών θεαμάτων υπέρ του Ωδείου Αθηνών και άλλων παρεμφερών σκοπών. Άρθρ.1.-1.Επί των εισιτηρίων των μουσικών θεάτρων (οπερέττα-επιθεώρησις), θεάτρων ποικιλιών (βαριετέ), συναυλιών παντός είδους και ρεσιτάλ εν γένει, εφ’ όσον η συνολική τιμή αυτών είναι ανωτέρα των δρχ. 3.000, επιβάλλεται ειδική εισφορά εκ δραχ. πεντακοσίων κατά εισιτήριον, συνεισπραττομένη μετά του φόρου δημοσίων θεαμάτων. Ως συνολική τιμή εισιτηρίου δια τον καθορισμόν της επιβλητέας κατά τον παρόντα Νόμον εισφοράς νοείται η δια της αθροίσεως του τιμήματος εισόδου και του επ’ αυτού αναλογούντος φόρου προκύπτουσα εκάστοτε τιμή του εισιτηρίου. 2.Τα της εφαρμογής των διατάξεων της προηγουμένης παραγράφου καθορισθήσονται ειδικώτερον δι’ αποφάσεως του Υπουργού των Οικονομικών. 3.Αι υπό του άρθρ. 29 του Α.Ν. 505/1937 «περί κώδικος της φορολογίας δημοσίων θεαμάτων» ως ούτος ετροποποιήθη και συνεπληρώθη μεταγενεστέρως προβλεπόμεναι κυρώσεις εφαρμόζονται και επί των παραβάσεων των διατάξεων του παρόντος άρθρου και των εις εκτέλεσιν αυτού εκδιδομένων Υπουργικών αποφάσεων. Άρθρ.2.-1.«Εκ του δια της κατά το προηγούμενον άρθρον εισφοράς πραγματοποιουμένου εσόδου, ποσόν καθοριζόμενον εκάστοτε δια κοινής αποφάσεως των Υπουργών Θρησκευμάτων και Εθνικής Παιδείας και Οικονομικών διατίθεται υπέρ ενισχύσεως των πόρων του Ωδείου Αθηνών. Το τυχόν εναπομένον υπόλοιπον δύναται να διατίθεται δια κοινών αποφάσεων των αυτών Υπουργών κατά πρώτον μεν λόγον υπέρ της Εθνικής Λυρικής Σκηνής και εν συνεχεία υπέρ ετέρων συναφών σκοπών». Το άρθρ. 2 αντικατεστάθη ως άνω δια του Ν.Δ. 1076/1949. 