37. ΝΟΜΟΘΕΤ. ΔΙΑΤΑΓΜΑ υπ’ αριθ. 404 της 21/23 Αυγ. 1941 Περί επιβολής ποινών εις εμπρηστάς δασών κλπ. Εκυρώθη και διετηρήθη εν ισχύϊ δια της υπ’ αριθ. 256/1946 πράξεως Υπουργ. Συμβουλίου. Άρθρ.1.-(Όστις διαρκούντος του Ευρωπαϊκού πολέμου εκ προθέσεως έβαλε πυρ εις δάση, τιμωρείται με ισόβια δεσμά και εις τας ιδίως ελαφρυντικάς περιπτώσεις με πρόσκαιρα δεσμά, εάν δε το πυρ εξερράγη με θάνατον και εις τας ιδίως ελαφρυντικάς περιπτώσεις με ισόβια δεσμά, όστις δε εξ απροσεξίας ή αμελείας εγένετο αίτιος πυρκαϊάς δάσους τιμωρείται με φυλάκισιν τουλάχιστον ενός έτους). Περί των ανωτέρω πράξεων ήδη προβλέπει το άρθρ. 265 του νέου Ποιν. Κώδικος (τόμ. 8 σελ. 55). Άρθρ.2.-Αι κατά το προηγούμενον άρθρον πράξεις υπάγονται εις την αρμοδιότητα των κατά το ψήφισμα από 16 Δεκ. 1924 ως ετροποποιήθη Εφετείων, ανακρίνονται δε και εκδικάζονται κατά την του αυτού ψηφίσματος διαδικασίαν μη επιτρεπομένης όμως ανακοπής ή αναιρέσεως κατά του παραπεμπτικού βουλεύματος. Άρθρ.3.-Ο ενεργών παράνομον υλοτομίαν, λαθροϋλοτομίαν, παράνομον εκχέρσωσιν ή εμπρησμόν δάσους, ως και ο εκ της εν γένει διαγωγής του κρινόμενος ύποπτος των τοιούτων παραβάσεων, υπόκειται, ασχέτως της ποινικής του διώξεως, εις εκτοπισμόν κατά τας διατάξεις του Ν.Δ. της 19/21 Απρ. 1924 «περί συστάσεως εν εκάστω νομώ Επιτροπής επί της δημοσίας ωφελείας» και του Α.Ν. 1075/38 «περί μέτρων ασφαλείας του κοινωνικού καθεστώτος και των πολιτών», ως ούτοι ετροποποιήθησαν δια μεταγενεστέρων Νόμων, επιβαλλόμενον προτάσει του οικείου Δασάρχου, ή Επιθεωρητού Δασών. Η διάρκεια του εκτοπισμού δεν δύναται να υπερβή το έτος. Εν υποτροπή ο χρόνος διπλασιάζεται. Άρθρ.4.-Η ισχύς του παρόντος Ν.Δ/τος συντακτικού χαρακτήρος και περιεχομένου Νόμου άρχεται από της εν τη Εφημερίδι της Κυβερνήσεως δημοσιεύσεως αυτού. 