8. ΠΡΑΞΙΣ ΥΠΟΥΡΓΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ Αριθ. 1092 της 20 Ιουν./1 Ιουλ. 1957 Περί εγκρίσεως αποφάσεως της Νομισματικής Επιτροπής ως προς το ανώτατον επιτόκιον δανείων και χορηγήσεων παρεχομένων παρά της Ε.Κ.Τ.Ε. Λαβόν υπ’ όψιν την από 24 Μαΐου 1957 υπ’ αριθ. 19058 πρότασιν της νομισματικής Επιτροπής, αποφασίζει: Εγκρίνει την κατά την 978ην συνεδρίασιν της 30.7.1956 Νομισματικής Επιτροπής ληφθείσαν απόφασιν, έχουσαν ούτω: Αίτησις της Εθνικής Κτηματικής Τραπέζης Ελλάδος (Ε.Κ.Τ.Ε.) δια την είσπραξιν τόκου 10% ετησίως πλέον προμηθείας μέχρι 2% ετησίως επί των χορηγήσεων ας πραγματοποιεί αύτη εκ των ιδίων αυτής διαθεσίμων. Έγγραφον Ε.Κ.Τ.Ε., Δ/νσιν Δ΄, υπ’ αριθ. 5384/25.5.1956 (Ν.Ε. 38120). Δια του εν επικεφαλίδι εγγράφου της, η Ε.Κ.Τ.Ε. εζήτησεν όπως εγκριθή εις αυτήν να εισπράττη επί των χορηγήσεών της εκ των ιδίων αυτής διαθεσίμων, τόκον προς 10% ετησίως και προμήθειαν μέχρι 2% ετησίως κατ’ ανώτατον όριον, όπως επετράπη και εις τας λοιπάς Τραπέζας δια της αποφάσεως της Νομισματικής Επιτροπής (Ν.Ε.) «περί καθορισμού επιτοκίων των παρά Τραπέζαις καταθέσεων και των τραπεζιτικών πιστώσεων» (Συνεδρίασις υπ’ αριθ. 966/2.5.1956, Θέμα 7ον). Η Ν.Ε. δια της ληφθείσης κατά την υπ’ αριθ. 976/8/20.7.56 συνεδρίασίν της αποφάσεως, ενέκρινεν το ανωτέρω αίτημα μόνον επί των δανείων άτινα χορηγεί η Ε.Κ.Τ.Ε. εκ των ιδίων αυτής διαθεσίμων εις Εμπορικάς και Βιομηχανικάς Επιχειρήσεις. Σελ. 230,06(γ) 252-136 Ήδη η Ν.Ε. επιληφθείσα εκ νέου του θέματος, απεφάσισε τα εξής: Το ανώτατον επιτόκιον δια τα πάσης φύσεως δάνεια και χορηγήσεις, τα οποία η Ε.Κ.Τ.Ε. εκ των ιδίων αυτής διαθεσίμων, συμπεριλαμβανομένων και των στεγαστικών, δύναται να φθάση μέχρι του ανωτάτου επιτρεπομένου ορίου επιτοκίου 10% ετησίως, πλέον προμηθείας 2% ετησίως. Η Ε.Κ.Τ.Ε. θα ορίζη κατά την κρίσιν της επιτόκιον και προμήθειαν κατώτερα των ανωτέρω, προκειμένου περί δανείων δια στεγαστικάς ανάγκας ευρυτέρου κοινωνικού χαρακτήρος καθώς και γενικώτερον δια κοινωφελείς σκοπούς. Επί των καθυστερήσεων των ως ανωτέρω χορηγήσεων, έχουσιν εφαρμογήν τα κατά την παρ. 5 της αποφάσεως της Ν.Ε. της ληφθείσης κατά την υπ’ αριθ. 966/7/2.5.1956 συνεδρίασιν αυτής, οριζόμενα επιτόκια υπερημερίας, ήτοι 13% ετησίως δια το πρώτον δίμηνον καθυστερήσεως οφειλής και 15% δια το δεύτερον και τα επόμενα δίμηνα. 