1. ΝΟΜΟΘΕΤ. ΔΙΑΤΑΓΜΑ υπ’ αριθ. 953 της 15 Ιαν./5 Φεβρ. 1942 Περί τροποποιήσεως και συμπληρώσεως φορολογικών τινων διατάξεων κλπ. Άρθρον 1 (Κατηργήθη δια της παρ. 1 άρθρ. 3 ν. 1012/1943, 27.Αθ.3γ.). Άρθρον 2 (Αναφέρεται εις την τήρησιν λογιστικών βιβλίων, περί ων βλ. νεωτέραν νομοθεσίαν εν 27.Βγ.,σελ. 157 και επ.). Άρθρα 3-5 (Διατάξεις τροποποιητικαί του Κ.Φ.Κ.Π.). Άρθρον 6 Από του οικονομικού έτους 1942-43 καταργείται η απαλλαγή από του φόρου καθαρών προσόδων υπέρ του Ταμείου Συντάξεων Νομικών, του Ταμείου Συντάξεων και Αυτασφαλίσεως Υγειονομικών, του Ταμείου Συντάξεων Μηχανικών και Εργοληπτών Δημοσίων Έργων και παντός ετέρου Ταμείου, υπέρ του οποίου ανεγνωρίσθη η υπό του Νόμου 4448 θεσπισθείσα απαλλαγή υπέρ του Ταμείου Συντάξεων Νομικών δια μεταγενεστέρων του νόμου τούτου διατάξεων. Άρθρα 7-16 (Τα άρθρα 7-8 κατηργήθησαν υπό του άρθρ. 16 Α.Ν. 324/1945. Τα άρθρα 9-10 αναφέρονται εις τους καταργηθέντας φόρους Α.Ν. 2075/1939 και Ν.Δ. 442/1941, το δε άρθρον 13 εις τον φόρον υπερτιμήματος Ν.Δ. 278/1941. Τα άρθρα 11-12 και 14-16 περιέχουσι διατάξεις προσωρινής ισχύος). Άρθρον 17 1.«Τα υπό των κειμένων διατάξεων προβλεπόμενα ένσημα υπέρ του Ταμείου Συντάξεων Νομικών και Ταμείων Προνοίας Δικηγόρων, προκειμένου περί ενδίκων μέσων ή αιτήσεων ασκουμένων ενώπιον φορολογικών εν γένει Δικαστηρίων και Επιτροπών εισπράττονται μόνον εφ’ όσον το ένδικον μέσον υποβάλλεται υπό πληρεξουσίου Δικηγόρου και παρίσταται ούτος κατά την συζήτησιν της υποθέσεως ενώπιον του Φορολογικού Δικαστηρίου ή της Επιτροπής». Η παραγρ. 1 αντικατεστάθη ως άνω δια του άρθρου 5 παρ. 1 Ν.Δ. 1252/1942 (κατωτέρω αριθ. 2). 2.Αι διατάξεις του άρθρου 6 του υπ’ αριθ. 645/1941 Νομοθετικού Διατάγματος δεν εφαρμόζονται επί της εκδικάσεως φορολογικών εν γένει υποθέσεων υπό Φορολογικών Δικαστηρίων και Επιτροπών. Άρθρον 18 1.Η παράγραφος 1 του άρθρου 17 του υπ’ αριθ. 874/1937 Αναγκαστικού Νόμου καταργείται. 2.«Η συζήτησις επί της ουσίας των ασκουμένων ενώπιον του Ελεγκτικού Συνεδρίου ενδίκων μέσων εν γένει δεν παρακωλύεται εκ της μη προκαταβολής των κατά την παράγραφον στ΄ του άρθρου 25 του νόμου 4755/31 ως ούτος ετροποποιήθη και συνεπληρώθη μεταγενεστέρως, προβλεπομένων τελών, του καταλογισμού τούτων εις βάρος του ασκούντος το ένδικον μέσον ενεργουμένου δια της επί τούτου εκδιδομένης αποφάσεως». Αντικατεστάθη ως άνω δια του άρθρου 4 παρ. 2 Νόμου 1111/1944 (τόμ. 28). (Αντί της σελ. 361) Σελ. 361(α) Νόμοι αναφερόμενοι σε πολλές φορολογίες 27.Ω.α.1 3.Αι διατάξεις της προηγουμένης παραγράφου εφαρμόζονται και επί των υποθέσεων δια τας οποίας η λήξις της προθεσμίας προς καταβολήν των τελών εμπίπτει εις χρόνον μετά την 1 Νοεμβρίου 1940. Άρθρα 19-20 (Προσωρινής ισχύος). 