1. ΒΑΣΙΛΙΚΟΝ ΔΙΑΤΑΓΜΑ της 10 Σεπτ./14 Οκτ. 1954 (αναδημ. 6 Νοεμ. 1954) Περί συστάσεως παρά τω Τ.Ε.Β.Ε. Ειδικού Λογαριασμού Νοσοκομειακής Περιθάλψεως. Ο Λογαριασμός Νοσοκομειακής Περιθάλψεως, μετωνομάσθη εις Λογαριασμόν Κλάδου Υγείας, δια του Ν.Δ. 1242 (κατωτ. αριθ. 5). Έχοντες υπ’ όψιν: α) τας διατάξεις του άρθρ. 1 του Νόμ. 6364/1934 «περί ιδρύσεως Ταμείου Ασφαλίσεως Επαγγελματιών και Βιοτεχνών της Ελλάδος», β) γνώμην του Δ. Συμβουλίου του Τ.Ε.Β.Ε. διατυπωθείσαν κατά την υπ’ αριθ. 1415 συνεδρίασιν αυτού της 9 Φεβρ. 1954 και υποβληθείσαν δια της υπ’ αριθ. 9389/3066/2074/24.2.54 αναφοράς του Τ.Ε.Β.Ε εις το Υπουργείον Εργασίας και γ) την υπ’ αριθ. 407/1954 γνωμοδότησιν του Συμβουλίου της Επικρατείας, προτάσει του Ημετέρου επί της Εργασίας Υπουργού, αποφασίζομεν και διατάσσομεν: Άρθρ.1.-Συνιστάται παρά τω Τ.Ε.Β.Ε. Ειδικός Λογαριασμός υπό την επωνυμίαν «Ειδικός Λογαριασμός Νοσοκομειακής Περιθάλψεως», αποκαλούμενος εν τοις επομένοις, χάριν συντομίας, «Λογαριασμός». Άρθρ.6.-«1.Η παρεχομένη νοσοκομειακή περίθαλψις περιλαμβάνει την εις θεραπευτήρια μεθ’ ων το ΤΕΒΕ συμβάλλεται, νοσηλείαν του πάσχοντος, οσάκις ούτος λόγω της φύσεως της ασθενείας έχει ανάγκην εισαγωγής εις Θεραπευτήριον». Η παρ. 1 αντικατεστάθη ως άνω δια της παρ. 1 άρθρ. 4 Β.Δ. 81 της 2/12 Φεβρ. 1972 (ΦΕΚ Α΄ 24). 2.«Επί τοκετού παρέχονται διαζευκτικώς είτε περίθαλψις εν συμβεβλημένω Μαιευτηρίω είτε αντ’ αυτής και ανεξαρτήτως προς το συμβεβλημένον ή μη του Μαιευτηρίου επίδομα οριζόμενον εις το 8πλάσιον της εκάστοτε ισχυούσης εισφοράς Δ΄ ασφαλιστικής κλάσεως του Κλάδου Συντάξεων κατά τέκνον καταβαλλόμενον εις τον αμέσως ησφαλισμένον ή συνταξιούχον. Η επιλογή της ως άνω περιθάλψεως αποκλείει το επίδομα και τανάπαλιν». Η παρ. 2 όπως είχε αντικατασταθεί από το άρθρον μόνον Π.Δ. 347/1976, τροποποιήθηκε ως άνω από την παρ. 1 άρθρ. 4 Π.Δ. 856/1979 (ΦΕΚ Α΄ 245) κατωτ. αριθ 13. 39.Δ.δ.1 Κλάδος Ασθενείας Τ.Ε.Β.Ε. 3.Εις την Νοσοκομειακήν Περίθαλψιν περιλαμβάνονται πλην της ενδιαιτήσεως του ασθενούς και αι διαρκούσης της εν θεραπευτηρίω νοσηλείας αναγκαίαι ιατρικαί φροντίδες, παρακλινικαί εξετάσεις, φάρμακα κλπ. άνευ οιασδήποτε συμμετοχής του ασθενούς εις τας σχετικάς δαπάνας. «4.Η νοσοκομειακή περίθαλψις παρέχεται εις τα μετά του Ταμείου συμβεβλημένα θεραπευτήρια: «α.Η νοσοκομειακή περίθαλψις παρέχεται εις την Γ΄ θέσιν των μετά του Ταμείου συμβεβλημένων θεραπευτηρίων άνευ συμμετοχής του νοσηλευθέντος εις τας νομίμους δαπάνας νοσηλείας». Η περίπτ. α΄ όπως είχε αντικατασταθεί από την παρ. 2 άρθρ. 4 Β.Δ. 81/1972, αντικαταστάθηκε ως άνω από την παρ. 1 άρθρ. 5 Π.Δ. 83/1979, ΦΕΚ Α΄ 16 (ανωτ. σελ. 188,03). β.Εις την Ββ΄ θέσιν με συμμετοχήν του νοσηλευθέντος εις τας νομίμους πάσης φύσεως δαπάνας νοσηλείας κατά τα ποσοστόν 25%. γ.Εις την Βα΄ θέσιν με συμμετοχήν του νοσηλευθέντος εις τας νομίμους πάσης φύσεως δαπάνας νοσηλείας κατά ποσοστόν 45%. Η προκύπτουσα εκ της ως άνω συμμετοχής οικονομική υποχρέωσις του νοσηλευθέντος, υπολογιζομένη κατά το ισχύον βάσει της σχετικής συμβάσεως τιμολόγιον, θα καταβάλληται απ’ ευθείας υπό τούτου εις το οικείον θεραπευτήριον, του Ταμείου βαρυνομένου με το αντίστοιχον ποσοστόν 75% ή 55% αναλόγως της θέσεως νοσηλείας». Η παρ. 4 αντικατεστάθη ως άνω δια της παρ. 2 άρθρ. 4 Β.Δ. 81 της 2/12 Φεβρ. 1972 (ΦΕΚ Α΄ 24). «Μετά εξάμηνον από της δημοσιεύσεως του παρόντος η νοσοκομειακή περίθαλψις εις τα Κρατικά Νοσοκομεία παρέχεται εις την Ββ θέσιν». Το ανωτέρω εντός « » εδάφιον προσετέθη δια της παρ. 2 άρθρου μόνου Β.Δ. 227 της 12 Μαρτ./1 Απρ. 1968 (ΦΕΚ Α΄ 67). 5.«Εν περιπτώσει επειγούσης ανάγκης δύναται ο ασθενής να εισαχθή προς νοσηλείαν και εις μη συμβεβλημένον μετά του Ταμείου Θεραπευτήριον, αλλά εν τοιαύτη περιπτώσει το Ταμείον παρακολουθεί την νοσηλείαν δια των ελεγκτών ιατρών και καταβάλλει τα νοσήλεια κατά ειδικόν τιμολόγιον, οριζόμενον εκάστοτε δι’ αποφάσεως του Διοικητικού Συμβουλίου. Εις τας άνω περιπτώσεις ο ησφαλισμένος υποχρεούται να μεταφερθή εις συμβεβλημένον Θεραπευτήριον, εφ’ όσον ο ελεγκτής ιατρός γνωματεύση ότι η κατάστασις της υγείας του επιτρέπει τούτο, η δε περαιτέρω παραμονή του εν αυτώ προβλέπεται μακροτέρα των 7 ημερών, στερούμενος άλλως της παροχής νοσοκομειακής περιθάλψεως». Η παρ. 5 αντικατεστάθη ως άνω δια του άρθρ. 2 Β.Δ. 264 της 15 Απρ. /3 Μαΐου 1969 (ΦΕΚ Α΄ 78). Αναδημ. ΦΕΚ Α΄ 102 της 30 Μαΐου 1969. «6.Ο ασθενής έχει τη δυνατότητα, εφόσον το επιιθυμεί, να νοσηλευθεί και σε ανώτερη από τη Γ΄ θέση, οπότε επιβαρύνεται ο ίδιος με όλη τη διαφορά που προκύπτει μεταξύ της δαπάνης της Γ΄ θέσης και εκείνης στην οποία νοσηλεύθηκε. Οι άμεσα ασφαλισμένοι στο Τ.Ε.Β.Ε., που έχουν καταταχεθεί στις ασφαλιστικές κατηγορίες ΣΤ, Ζ, Η, Θ και Ι, τουλάχιστον πριν από ένα εξάμηνο, καθώς και τα μέλη της οικογένειάς τους που έχουν δικαίωμα περίθαλψης από το Ταμείο, εφόσον νοσηλεύονται σε θέση ανώτερη από τη Γ΄ δικαιούνται από την 1η Ιουν. 1982 να εισπράττουν χρηματική παροχή, για κάθε μέρα νοσηλείας στο Θεραπευτήριο, ίση με τη μηνιαία εισφορά που ισχύει κάθε φορά για την πρώτη ασφαλιστική κατηγορία του Κλάδου Συντάξεως, προσαυξημένη με ποσοστό 25% για όσους ανήκουν στη ΣΤ΄ ασφαλιστική κατηγορία, με 75% για όσους ανήκουν στη Ζ΄ ασφαλιστική κατηγορία και με ποσοστό 150% για όσους ανήκουν στις Η, Θ και Ι ασφαλιστικές κατηγορίες». Τα ανωτέρω μέσα σε « » όπως είχαν αντικατασταθεί από το άρθρ. 2 Π.Δ. 1172/1980 αντικαταστάθηκαν ως άνω από το άρθρ. 2 Π.Δ. 634/9-13 Οκτ. 1982 (ΦΕΚ Α΄ 129). Εάν κατά την εισαγωγήν εις το Θεραπευτήριον ο ησφαλισμένος δεν είχε συμπληρώσει εξάμηνον εις την κλάσιν, εις ην ήτο κατατεταγμένος κατά τον χρόνον της εισόδου των, λαμβάνει την χρηματικήν παροχήν της κλάσεως εις ην αμέσως προηγουμένως ανήκε, εφ’ όσον ο συνολικός χρόνος αμφοτέρων υπερβαίνει το εξάμηνον. Εις πάσαν περίπτωσιν νοσηλείας εν Θεραπευτηρίω η ως άνω χρηματική παροχή δεν δύναται να χορηγήται δια χρόνον μείζονα των 10 μηνών εντός συναπτού χρονικού διαστήματος δύο ετών από της αρχικής εισόδου εις το Θεραπευτήριον. Ησφαλισμένοι εισαγόμενοι προς νοσηλείαν εις θεραπευτήριον μετά την δι’ οιονδήποτε λόγον διακοπήν ασκήσεως του επαγγέλματός των δικαιούνται της κατά τα άνω χρηματικής παροχής επί εξάμηνον από της διακοπής, εφ’ όσον κατ’ αυτήν εκέκτηντο τας προϋποθέσεις προς λήψιν παροχής. Η ως άνω χρηματική παροχή χορηγείται, τηρουμένων των διατάξεων των προηγουμένων εδαφίων, και εις τους νοσηλευομένους εις Θεραπευτήρια του Εξωτερικού κατόπιν προηγουμένης εγκρίσεως του Ταμείου και ανεξαρτήτως θέσεως εις ην ενοσηλεύθησαν». Η παρ. 6, μετά αλλεπάλληλες τροποποιήσεις και αντικαταστάσεις, τροποποιήθηκε ως ανωτέρω από τα άρθρ. 10 Π.Δ. 856/1979 (ΦΕΚ Α΄ 245) κατωτ. αριθ. 13. (Αντί για τη σελ. 202, 03(δ) Σελ. 202,03(ε) Τεύχος Ε93-Σελ. 5 Κλάδος Ασθενείας Τ.Ε.Β.Ε. 39.Δ.δ.1 7.Ο εν θεραπευτηρίω νοσηλευόμενος υποχρεούται να συμμορφούται προς τους κανονισμούς αυτού, να εκπληροί τα υπό της Διευθύνσεως του θεραπευτηρίου διατασσόμενα και την υπό των ιατρών διατασσομένην θεραπείαν και ν’ αποφεύγη πάσαν ενέργειαν, η οποία είναι ασυμβίβαστος προς την καταστασίν του  ή παρεμποδίζει την ταχείαν θεραπείαν και ανάρρωσιν αυτού, στερούμενος εν εναντία περιπτώσεις της περαιτέρω περιθάλψεως. 8.Τα ενδεικνυόμενα δια την θεραπείαν διαρκούσης Νοσοκομειακής Περιθάλψεως φάρμακα χορηγούνται υπό του Ταμείου επί τη βάσει συνταγής εκδιδομένης υπό του θεραπευτηρίου επί εντύπου του Ταμείου και θεωρουμένου υπό του ελεγκτού ιατρού του ΓΕΒΕ και ης η εκτέλεσις γίνεται υπό οιουδήποτε συμβεβλημένου μετά του Ταμείου φαρμακείου. 9.»Αι ενδεικνυόμεναι δια την νοσηλείαν των ασθενών διαρκούσης ταύτης μικροβιολογικαί και ακτινολογικαί εξετάσεις, θεραπείαι, κλπ. εκτελούνται υπό του Θεραπευτηρίου κατόπιν εγγράφου εντολής εκδιδομένης υπ’ αυτού επί εντύπου του Ταμείου και θεωρημένης υπό του ελεγκτού ιατρού του ΤΕΒΕ». Η παρ. 9 αντικατεστάθη ως άνω από την παρ. 2 άρθρ. 4 Π.Δ. 856/1979 (ΦΕΚ Α΄ 245) κατωτ. αριθ. 13. 10.Επί βαρέων περιστατικών συγχωρείται η κλήσις εξωτερικού ιατρού δια μίαν επίσκεψιν, εφ’ όσον το νοσηλεύον θεραπευτήριον στερείται ιατρού της ειδικότητος του περιστατικού βάσει εγγράφου εντολής του ελεγκτού ιατρού. 11.Η χορήγησις των φαρμάκων και η εκτέλεσις των παρακλινικών εξετάσεων εν όλω ή εν μέρει, ως και των θεραπειών δύναται να ανατίθεται εις τα θεραπευτήρια, μη ακολουθουμένης τη ανωτέρω εις τας παρ. 8 και 9 οριζομένης διαδικασίας, δια της καταβολής εφ’ άπαξ κατ’ ασθενή ή δι’ εκάστην ημέραν νοσηλείας χρηματικού ποσού καθοριζομένου δια της συμβάσεως. 12.Προκειμένου περί των Κρατικών Νοσοκομείων και των Νοσηλευτκών Ιδρυμάτων, δια την χορήγησιν των ενδεικνυομένων φαρμάκων, την εκτέλεσιν των παρακλινικών εξετάσεων ως και των λοιπών αναγκαίων θεραπειών δύναται να μη τηρήται η υπό του παρόντος διαγραφομένη διαδικασία, αλλά η υπό τω κανονισμών εσωτερικής λειτουργίας των Νοσοκομείων τούτων καθοριζομένη τοιαύτη κατόπιν αποφάσεως του Διοικ. Συμβουλίου του ΤΕΒΕ εν συνεννοήσει μετά του διοικούντος το οικείον Νοσοκομείον οργάνου. 13.«Μικραί χειρουργικαί επεμβάσεις ως και αλλαγαί τραυμάτων παρέχονται και άνευ παραμονής ασθενούς εις Θεραπευτήριον». Η παρ. 13, όπως είχε αντικατασταθεί από το άρθρ. 2 Β.Δ. 264/1969, τροποποιήθηκε ως άνω από την παρ. 3 άρθρ. 4 Π.Δ. 856/1979 (ΦΕΚ Α΄ 245) κατωτ. αριθ. 13. Σελ. 202,04(ε) Τεύχος Ε93-Σελ. 6 14.(Η παρ. 14, όπως είχε αντικατασταθεί από την παρ. 4 άρθρ. 4 Β.Δ. 81/1972, καταργήθηκε από την παρ. 4 άρθρ. 4 Π.Δ. 856/1979 (ΦΕΚ Α΄ 245) κατωτ. αριθ. 13. «15.Εις τα κωφάλαλα και απροσάρμοστα τέκνα, τα δικαιούμενα νοσοκομειακής περιθάλψεως, παρέχεται δαπάναις του Ταμείου δια των Κρατικών ή Φιλανανθρωπικών ή Ιδιωτικών Ιδρυμάτων η ενδεικνυόμενη αγωγή (εκπαίδευσις) προς άρσιν των συνεπειών της αναπηρίας ταύτης άνευ του χρονικού περιορισμού της παρ. 1 του άρθρ. 5 του παρόντος. Ο Ειδικός Λογαριασμός Νοσοκομειακής Περιθάλψεως καταβάλλει και τα τροφεία, εφ’ όσον ήθελε κριθή υπό του Δ.Σ. ότι ο μαθητής λόγω αποστάσεως κατοικίας δέον να διαμένη εν τω Ιδρύματι». Η παρ. 15 προσετέθη δια της πας. 5 άρθρ. 4 Β.Δ. 81 της 2/12 Φεβρ. 1972 (ΦΕΚ Β΄ 24). Το άρθρ. 6 αντικατεστάθη ως άνω δια του άρθρ. 4 Β.Δ. 81/1962 (κατωτ. αριθ. 4). Άρθρ.7.-«Δια την παροχήν της υπό του Κλάδου Υγείας παρεχομένης Νοσοκομειακής Περιθάλψεως δύναται ο Διοικητής του ΤΕΒΕ να συμβάλληται μετά Κρατικών, Πανεπιστημιακών, Δημοτικών Νοσοκομείων ή Κοινωφελών Νοσηλευτικών Ιδρυμάτων ή Ιδιωτικών Κλινικών». Το άρθρ. 7 αντικαταστάθηκε ως ως άνω από το άρθρ. 5 Π.Δ. 856/1979 (ΦΕΚ Α΄ 245) κατωτ. αριθ. 13. Για το ανωτέρω θέμα βλ. και άρθρ. 9 Νόμ. 1027/1980, ΦΕΚ Α΄ 49 (κατωτ. αριθ. 16). 39.Δ.δ.1 Κλάδος Ασθενείας Τ.Ε.Β.Ε. Διαδικασία Άρθρ.8.«1.Η διάρκεια νοσηλείας των ησφαλισμένων του Ταμείου (αμέσως ησφαλισμένων, συνταξιούχων και μελών οικογενείας αυτών), εις πάσης φύσεως θεραπευτήρια, δεν δύναται να υπερβή τους 10 μήνας εντός συναπτού χρονικού διαστήματος 2 ετών από της αρχικής εισόδου των εις το θεραπευτήριον.  Κατ’ εξαίρεσιν ο ως άνω χρονικός περιορισμός δεν ισχύει επί των κάτωθι περιπτώσεων: α)Επί συνεδριών τεχνητού νεφρού διενεργουμένων περιοδικώς εις ασθενείς πάσχοντας εκ χρονίας νεφρικής ανεπαρκείας και μη νοσηλευομένους εις Θεραπευτήριον. β)Επί νοσηλείας ασθενών πασχόντων εκ χρονίας νεφρικής ανεπαρκείας και εξ ανιάτου νοσήματος συνεπεία του οποίου καθίσταται αδύνατος η μετάβασίς των δι’ ιδίων σωματικών δυνάμεων εις μονάδας τεχνητού νεφρού δι’ εκτέλεσιν αιματοκαθάρσεως. Περί του ανιάτου νοσήματος και της αδυναμίας μεταβάσεως του ασθενούς δι’ ιδίων σωματικών δυνάμεων εις μονάδα τεχνητού νεφρού αποφαίνεται η Α/βάθμιος Υγειονομική Επιτροπή κατόπιν σχετικής γνωμοδοτήσεως ιατρού του ΤΕΒΕ. γ)Επί χορηγήσεως ιδιοσκευασμάτων διατροφής εις τους πάσχοντας εκ φαινυλκετονουρίας (CYMOGRAM κ.λ.π.) και αυξητικών ορμονών εις τους πάσχοντας εξ υποφυσιογενούς νανισμού και νοσηλευομένους εις θεραπευτήριον ή εις την οικίαν των. δ)Επί νοσηλείας δια νευροψυχικάς παθήσεις καθ’ ον χρόνον ο νοσηλευόμενος τελεί υπό δικαστικήν απαγόρευσιν. Εκκρεμείς, κατά την δημοσίευσιν του παρόντος, αιτήσεις αφορώσαι την παράτασιν του χρόνου νοσηλείας, πέραν των 10 μηνών, επί των υπό στοιχ. β΄ ως ανωτέρω περιπτώσεων, κρίνονται κατά τας διατάξεις του παρόντος». Η παρ. 1 όπως είχε τροποποιηθεί και αντικατασταθεί, από την παρ. 1 άρθρ. 5 Β.Δ. 81/1962, την παρ. 1 άρθρ. 5 Β.Δ. 81/1972, την παρ. Ι άρθρο μόνον Β.Δ. 727/1974 και τις παρ. 1 και 2 άρθρ.6 Π.Δ. 856/1979, αντικαταστάθηκε ως άνω από το άρθρο μόνο Π.Δ. 957/25 Αυγ. –3 Σεπτ. 1981 (ΦΕΚ Α΄ 240). 2.Η «εισαγωγή του ασθενούς εις Θεραπευτήριον ενεργείται δυνάμει εισιτηρίου εκδιδομένου υπό του Προϊσταμένου του αρμοδίου Γραφείου ΤΕΒΕ, μετά σύμφωνον γνώμην του οικείου Υγειονομικού οργάνου και τούτου ελλείποντος του θεραπευτού ιατρού». 3.«Ο έχων ανάγκην Νοσοκομειακής Περιθάλψεως οφείλει να παρουσιασθή εις την Υγειονομικήν Υπηρεσίαν του ΤΕΒΕ του τόπου νοσηλείας μετά γνωματεύσεως του θεραπευτού ιατρού του ή Νοσοκομείου περί της παθήσεώς του και της ανάγκης παροχής Νοσοκομειακής Περιθάλψεως». 4.«Εν περιπτώσει αδυναμίας προσελεύσεως του ασθενούς προς εξέτασιν λόγω παθήσεως αυτού το Υγειονομικόν όργανον αποφαίνεται περί της εισαγωγής του». Οι παρ. 2, 3 και 4, αντικαταστάθηκαν ως άνω από τις παρ. 3, 4 και 5 άρθρ. 6 Π.Δ. 856/1979 (ΦΕΚ Α΄ 245) κατωτ. αριθ. 13. 5.Εν τη εγκρίσει προς εισαγωγήν εν θεραπευτηρίω (εισιτήριον εισόδου) σημειούνται τα ασφαλιστικά στοιχεία του ασθενούς, η πιθανή διάγνωσις της νόσου, ως και το θεραπευτήριον, όπερ πρόκειται να δεχθή τον ασθενή. Εισιτήριον μη χρησιμοποιηθέν εντός τριών ημερών από της ημέρας της εκδόσεώς του συμπεριλαμβανομένης και ταύτης καθίσταται άκυρον. Δύναται όμως να παραταθή η ισχύς του εκδοθέντος εισιτηρίου, εφ’ όσον η μη χρησιμοποίησις οφείλεται εις την έλλειψιν κλίνης, δι’ αναγραφής επ’ αυτού της σχετικής ενδείξεως από της εκδούσης το εισιτήριον υπηρεσίας. 6.«Προκειμένου περί εκτάκτου περιστατικού καθ’ ο η άμεσος παροχή περιθάλψεως ασθενούς εν ιδιωτική κλινική κρίνεται επιβεβλημένη λόγω της καταστάσεώς του, η έγκρισις προς εισαγωγήν δύναται να ζητηθή και εκ των υστέρων, πάντως όμως εντός πέντε εργασίμων ημερών από της ημερομηνίας της εισαγωγής και αν ήθελε τυχόν παρεμπέσει η έξοδος του ασθενούς εντός της ως άνω προθεσμίας, εφ’ όσον πάντως εντός της προθεσμίας ταύτης ήτο ταμειακώς ενημερωμένος και εδικαιούτο βιβλιαρίου ασθενείας. Εν περιπτώσει παρελεύσεως απράκτου της ως άνω οριζομένης προθεσμίας Ο Κλάδος Υγείας βαρύνεται με τας δαπάνας νοσηλείας από της ημέρας αναγγελίας του περιστατικού». Το πρώτο εδάφιο της παρ. 6, όπως είχε τροποποιηθεί από το άρθρ. 1 Β.Δ. 49/1968, αντικαταστάθηκε ως άνω από την παρ. 6 του άρθρ. 6 Π.Δ. 856/1979 (ΦΕΚ Α΄ 245) κατωτ. αριθ. 13. Εν περιπτώσει παρελεύσεως απράκτου της ως άνω οριζομένης προθεσμίας ο λογαριασμός βαρύνεται με τας δαπάνας νοσηλείας από της ημέρας, της αναγγελίας του περιστατικού. Το τρίτο εδάφιο της παρ. 6 αριθμήθηκε ως δεύτερο από την παρ. 7 άρθρ. 6 Π.Δ. 856/1979 (ΦΕΚ Α΄ 245) κατωτ. αριθ. 13. «Εξαιρετικώς επί εκτάκτου εισαγωγής, ασθενούς εις Κρατικά Πανεπιστημιακά και Δημοτικά Νοσοκομεία ή Κοινωφελή Νοσηλευτικά Ιδρύματα η έγκρισις προς εισαγωγήν δύναται να ζητηθή διαρκούσης της νοσηλείας αλλά και εκ των υστέρων πάντως όμως προ της παρελεύσεως 30 ημερών από της ημερομηνίας εξόδου του ασθενούς, εφ’ όσον ο ησφαλισμένος ήτο ταμειακώς ενημερωμένος κατά την  (Αντί για την σελ. 203(κ) Σελ. 203(λ) Τεύχος Ζ22-Σελ. 69 Κλάδος Ασθενείας Τ.Ε.Β.Ε. 39.Δ.δ.1 ημέραν της εξόδου του εκ του Νοσοκομείου». Το ανωτέρω εδάφιο τέθηκε από δεύτερο τρίτο και αντικαταστάθηκε ως άνω από την παρ. 8 άρθρ. 6 Π.Δ. 856/1979 (ΦΕΚ Α΄ 245) κατωτ. αριθ. 13. 7.«Επί περιστατικών κατά τα οποία η έγκρισις προς εισαγωγήν εζητήθη μετά την παρέλευσιν των ως άνω προθεσμιών, ο Διοικητής του ΤΕΒΕ μετά γνώμην του οικείου Υγειονομικού οργάνου αποφαίνεται περί του δεδικαιολογημένου του εκπροθέσμου του εκτάκτου της εισαγωγής και του παραδεκτού των γενομένων νοσηλίων, τα οποία προκειμένου περί μη συμβεβλημένων με το ΤΕΒΕ Θεραπευτηρίων καταβάλλονται αποτιμώμενα κατά το ισχύον δια το ΤΕΒΕ τιμολόγιον, εφ’ όσον ο ησφαλισμένος μέχρι της λήξεως των προθεσμιών τας οποίας παρεβίασεν ήτο ταμειακώς ενημερωμένος». Η παρ. 7 αντικαταστάθηκε ως άνω από την παρ. 9 άρθρ. 6 Π.Δ. 856/1979 (ΦΕΚ Α΄ 245) κατωτ. αριθ. 13. 8.(Καταργήθηκε από την παρ. 10 άρθρ. 6 Π.Δ. 856/1979 (ΦΕΚ Α΄ 245) κατωτ. αριθ. 13. 9.Επί περιστατικών και επειγούσης ανάγκης, εφ’ όσον ο ασθενής εισήλθεν εις θεραπευτήριον κείμενον εις πόλιν όπου δεν υπάρχει Γραφείον Ασθενείας τότε καταβάλλονται τα νοσήλεια κατά το τιμολόγιον της Γ΄ θέσεως των Κρατικών Νοσοκομείων ή εφ’ όσον ενοσηλεύθη εις ιδιωτικήν κλινικήν κατά το τιμολόγιον της Γ΄ θέσεως των συμβεβλημένων ιδιωτικών κλινικών άνευ της τηρήσεως της υπό του παρόντος οριζομένης διαδικασίας (εισαγωγή, παρακολούθησις της νοσηλείας κλπ.). «Περί της υπάρξεως επειγούσης ανάγκης, ως εκ της οποίας απεκλείσθη η μεταφορά του ασθενούς εις την πλησιεστέραν Πόλιν όπου υπάρχει Γραφείον του ΤΕΒΕ, ως και περί του προσήκοντος των γενομένων νοσηλίων αποφαίνεται η αρμοδία Διοικητική Υπηρεσία μετά γνώμην του οικείου Υγειονομικού οργάνου βάσει της παθήσεως και των υποβαλλομένων δικαιολογητικών». Το δεύτερο εδάφιο της παρ. 9 αντικαταστάθηκε ως άνω από την παρ. 1 άρθρ. 7 Π.Δ. 856/1979 (ΦΕΚ Α΄ 245) κατωτ. αριθ. 13. 10.«Η εν τω Εξωτερικώ νοσηλεία επιτρέπεται εις εξαιρετικάς περιπτώσεις σοβαρωτάτων νοσημάτων η διάγνωσις ή η θεραπεία των οποίων δεν δύναται να γίνη εν Ελλάδι. Η έγκρισις νοσηλείας εις το Εξωτερικόν παρέχεται εκ των προτέρων υπό του Διοικητού του ΤΕΒΕ, μετά γνώμην του Προϊσταμένου Υγειονομικού της Υπηρεσίας ΤΕΒΕ Αττικής Ανατολικής Στερεάς Ελλάδος και Ανατολικής Πελοποννήσου ή της Δ/νσεως ΤΕΒΕ Κεντρικής και Δυτικής Μακεδονίας. Σελ. 204(λ) Τεύχος Ζ22 Σελ. 70 Οι ως άνω Προϊστάμενοι γνωματεύουν κατόπιν υποβολής υπό του ασθενούς σχετικής ιατρικής βεβαιώσεως ειδικού δια την περίπτωσιν εν ενεργεία Καθηγητού Πανεπιστημίου ή Δ/ντού Κλινικής της αντιστοίχου προς την πάθησιν ειδικότητος των Κρατικών, Πανεπιστημιακών και Δημοτικών Νοσοκομείων ή Κοινωφελών Νοσηλευτικών Ιδρυμάτων των πόλεων Αθηνών, Πειραιώς και Θεσσαλονίκης. Η ως άνω ιατρική βεβαίωσις δέον μεταξύ των άλλων να περιέχη και τα εξής στοιχεία: α)την διάγνωσιν, β)το είδος της διαγνωστικής ή θεραπευτικής βοηθείας, η οποία δύναται να δοθή εις το Εξωτερικόν, γ)ότι βοήθεια αυτού του τύπου είναι αδύνατον να δοθή εν Ελλάδι και δ)αν υπάρχη ανάγκη συνοδού. Ειδικώς προκειμένου περί ασθενών πασχόντων εκ νεφροπαθειών, δια την έγκρισιν της εις την αλλοδαπήν νοσηλείας των, αντί της γνωματεύσεως Καθηγητού περί της οποίας τα προηγούμενα εδάφια της παρούσης παραγράφου απαιτείται σύμφωνος γνωμάτευσις των παρά τη Κεντρική ή ταις Περιφερειακαίς Υπηρεσίαις του Υπουργείου Κοινωνικών Υπηρεσιών λειτουργουσών Επιτροπών εξετάσεως θεραπευτικών προβλημάτων χρονίων νεφροπαθειών. 39.Δ.δ.1 Κλάδος Ασθενείας Τ.Ε.Β.Ε. 3.Εκ της γενομένης δια την εν τω Εξωτερικώ νοσηλείαν του ασθενούς δαπάνης αποδίδονται υπό του Ταμείου: α)Αι δεδικαιολογημέναι δαπάναι μεταβάσεως και επιστροφής του ασθενούς ως και του τυχόν αναγκαιούντος συνοδού, προσηκόντων αποδεικνυόμεναι «β)το 50% της δαπάνης για τη νοσηλεία των ασφαλισμένων και των μελών της οικογενείας τους σε νοσηλευτικά ιδρύματα του εξωτερικού που γίνεται ύστερα από έγκριση του Ταμείου. Σε περίπτωση νοσηλείας σε χώρα της Αμερικανικής Ηπείρου, το Ταμείο αναλαμβάνει τη δαπάνη νοσηλείας σε ποσοστό 35% αυτής. Οι δαπάνες ψυχαγωγίας, τα τηλεφωνήματα, καθώς και κάθε δαπάνη που δεν είναι συναφής με τη νοσηλεία και είναι καταχωρημένες στο τιμολόγιο του Θεραπευτηρίου, δεν αποδίδονται». Η περίπτ. β΄ αντικαταστάθηκε ως άνω από το άρθρ. 1 Π.Δ. 351/19 Σεπτ. –6 Οκτ. 1986 (ΦΕΚ Α΄ 155). γ)Σε περίπτωση κατά την οποία η περίθαλψη πραγματοποιείται εξωνοσοκομειακά το Ταμείο αποδίδει τη δαπάνη που έγινε από τον ασθενή για τις παρακλινικές εξετάσεις και ειδικές θεραπείες η οποία δεν μπορεί να υπερβεί το δεκαπενταπλάσιο της Κρατικής διατίμησης που ισχύει κάθε φορά». Οι περιπτ. β΄ και γ΄ τροποποιήθηκαν ως άνω από το άρθρο μόνο Π.Δ. 476/25 Οκτ. –1 Νοεμ. 1984 (ΦΕΚ Α΄ 169). «δ)Η δαπάνη για ιατρικές αμοιβές, η οποία υπολογίζεται στο δεκαπενταπλάσιο της κρατικής διατίμησης και σε περίπτωση που δεν υπάρχει τέτοια, σε ποσοστό 50% της δαπάνης που πραγματοποιήθηκε». Η περίπτ. δ΄ αντικαταστάθηκε ως άνω από το Άρθρ.2.-«1.Σκοπός του Λογαριασμού είναι η κατά τας διατάξεις του παρόντος χορήγησις ιατρικής και νοσοκομειακής περιθάλψεως εις τα κάτωθι πρόσωπα: α)Εις τους αμέσως ησφαλισμένους «β)Εις τους συνταξιούχους πάσης κατηγορίας. γ)Εις τα μέλη των οικογενειών των αμέσως ησφαλισμένων και των συνταξιούχων. Η παρ. 1, αντικατασταθείσα δια της παρ. 1 του άρθρ. Β.Δ.81/1962 και της παρ. 3 του άρθρ. 1 Ν.Δ. 1242/1972 (κατωτ. αριθ. 4 και 5) αντικατεστάθη εκ νέου ως άνω δια του άρθρ. 1 Νόμ. 656/1977 (κατωτ. αριθ. 8). (2.Αντικατασταθείσα δια του Β.Δ. 7795/1968, ΦΕ Α΄ 277, κατηργήθη δια της παρ. 1 άρθρ. 1 Β.Δ. 81 της 2/12 Φεβρ. 1972, ΦΕΚ Α΄ 24). (3)2.Ως μέλη οικογενείας του αμέσως ησφαλισμένου και συνταξιούχου δικαιούμενα της εν παρ. 1 του παρόντος περιθάλψεως νοούνται: «α)Η σύζυγος και σε περίπτωση ασφαλισμένης ο ανασφάλιστος σύζυγος». Η περίπτ. α΄ τροποποιήθηκε ως άνω από το άρθρ. 2 Π.Δ. 351/19 Σεπτ. –6 Οκτ. 1986 (ΦΕΚ Α΄ 155). ε)Η δαπάνη της εν τω Εξωτερικώ αξίας βηματοδότου, βαλβίδων, αρτηριακών μοσχευμάτων, υλικών οστεοσυνθέσεως, και προκειμένου περί εγχειρίσεως καρδίας δι’ εξωσωματικής κυκλοφορίας η δαπάνη της εν τω Εξωτερικώ αξίας των χρησιμοποιηθέντων υλικών του μηχανήματος. (Αντί για τη σελ. 204,01) Σελ. 204,01(α) Τεύχος Θ31-Σελ. 121 Κλάδος Ασθενείας Τ.Ε.Β.Ε. 39.Δ.δ.1 39.Δ.δ.1 Κλάδος Ασθενείας Τ.Ε.Β.Ε. «στ΄)Προκειμένου για μεταμόσχευση νεφρού που λαμβάνει χώρα σε θεραπευτήριο της αλλοδαπής, το ΤΕΒΕ αποδίδει το σύνολο της πραγματοποιούμενης δαπάνης νοσηλείας στο θεραπευτήριο τόσο του ασθενούς όσο και του τυχόν δότου, επίσης τη δαπάνη για ιατρικές αμοιβές για τη διενέργεια πάσης φύσεως εργαστηριακών και παρακλινικών εξετάσεων και ειδικών θεραπειών και κάθε σχετικής νοσηλείας, καθώς και το 70% της αξίας των αναλωθέντων φαρμάκων. ζ)Οι δαπάνες νοσηλείας ή εξωνοσοκομειακής περίθαλψης καταβάλλονται από το Ταμείο με την προσκόμιση: α)βεβαίωσης του θεραπευτηρίου ή του ιδιωτικού εργαστηρίου όπου έλαβε χώρα η νοσηλεία, στην οποία θα αναφέρεται η πάθηση, η διάρκεια της νοσηλείας και η δαπάνη που καταβλήθηκε και β)των σχετικών εξοφλητικών αποδείξεων, θεωρημένων από την οικεία Προξενική Αρχή ή ελλείψει αυτής από την οικεία Αστυνομική Αρχή ή άλλη Δημόσια Αρχή, μεταφρασμένων από το Υπουργείο Εξωτερικών. Ειδικά οι δαπάνες νοσηλείας στην αλλοδαπή για μεταμόσχευση νεφρού, δύναται να καταβάλλονται από το Ταμείο απ’ ευθείας στο θεραπευτήριο της αλλοδαπής μέσω του οικείου Προξένου της Ελλάδος, αφού αφαιρεθεί η τυχόν καταβληθείσα στον ασφαλισμένο προκαταβολή. Προς το σκοπό αυτό απαιτείται αίτηση του ασφαλισμένου ή έγγραφο του θεραπευτηρίου υποβαλλόμενο εντός ανατρεπτικής προθεσμίας έξ μηνών από της εξόδου του ασθενούς από το Θεραπευτήριο. η)Επίσης καταβάλλονται από το ΤΕΒΕ σε όσους μεταβαίνουν για νοσηλεία στο εξωτερικό ύστερα από προέγκριση, έξοδα διαμονής και διατροφής του ασθενή και του συνοδού για το χρόνο παραμονής τους στην αλλοδαπή εκτός νοσοκομείου. Το παραπάνω χρονικό διάστημα κρίνεται από την Υγειονομική Υπηρεσία του Ταμείου με την προσκόμιση εκτός των άλλων απαραίτητων στοιχείων νοσηλείας ή εξωνοσοκομειακής περίθαλψης και βεβαίωσης του θεραπευτηρίου ή του θεράποντα γιατρού σε περίπτωση εξωνοσοκομειακής περίθαλψης, με την οποία καθορίζεται αιτιολογημένα ο αναγκαίος χρόνος παραμονής στην αλλοδαπή για θεραπεία που σε καμιά περίπτωση όμως δεν μπορεί να υπερβεί τους 3 μήνες. Ως ημερήσια έξοδα διαμονής ασθενή και συνοδού μαζί αποδίδεται ποσό, βάσει των πρωτοτύπων αποδείξεων του ξενοδοχείου, το οποίο δεν μπορεί να υπερβεί το ποσό που αντιστοιχεί στο διπλάσιο του ημερομίσθιου ανειδίκευτου εργάτη, όπως αυτό καθορίζεται την 1η Ιανουαρίου κάθε έτους. Ως ημερήσια έξοδα διατροφής, εφόσον εγκριθεί η παραμονή τους, αποδίδεται για τον ασθενή και το συνοδό για τις ημέρες εκτός νοσοκομείου ποσό ίσο με ένα ημερομίσθιο ανειδίκευτου εργάτη, όπως αυτό καθορίζεται παραπάνω για κάθε άτομο, χωρίς να απαιτείται η προσκόμιση σχετικών δικαιολογητικών και αποδείξεων». Οι περιπτ. στ΄, ζ΄ και η΄, όπως είχαν τροποποιηθεί από το άρθρ. 1 Π.Δ. 1013/1980 (ΦΕΚ Α΄ 254), αντακαταστάθηκαν ως άνω από το άρθρ. 3 Π.Δ. 351/19 Σεπτ. –6 Οκτ. 1986 (ΦΕΚ Α΄ 155). 4.Δια την οικονομικήν διευκόλυνσιν των νοσηλευθησομένων εν τω εξωτερικώ προκαταβάλλεται ποσοστόν μέχρι 50% του αποδοτέου ποσού της δαπάνης δια την πραγματοποιηθησομένην νοσηλείαν βάσει ιατρικής εκθέσεως συντασσομένης υπό του Προϊσταμένου Υγειονομικού: α)Της Υπηρεσίας ΤΕΒΕ Αττικής-Ανατολικής Στερεάς Ελλάδος και Ανατολικής Πελοπονήσσου ή β)της Δ/νσεως ΤΕΒΕ Κεντρικής και Δυτικής Μακεδονίας, αναλυούσης κατά πρόβλεψιν τας εν γένει δαπάνας νοσηλείας και εγκρινομένης υπό του Διοικητού του ΤΕΒΕ, όστις εγκρίνει και το προκαταβλητέον κατά τα άνω ποσόν. Η προκαταβολή εις τον δικαιούχον ή εις την οικείαν Προξενικήν Αρχήν, της δαπάνης νοσηλίων καταβάλλεται επί τη προσκομίσει α)του διαβατηρίου και β)του εισιτηρίου. Μη πραγματοποιηθείσης της εις το εξωτερικόν εξόδου της ασθενούς εντός μηνός από της εις αυτόν πληρωμής της προκαταβολής, αύτη επιστρέφεται αμέσως εις το Ταμείον, βαρυνομένη άλλως με τας επιβαρύνσεις τας προβλεπομένας δια την είσπραξιν των εξ ασφαλιστικών εισφορών οφειλών. 5.Δαπάναι πραγματοποιηθείσαι δια νοσηλείαν ή εξωνοσοκομειακήν περίθαλψιν εις το εξωτερικόν χωρίς να προηγηθή η κατά τα ών έγκρισις του Διοικητού του ΤΕΒΒ δια την εις το Εξωτερικόν νοσηλείαν δεν αναγνωρίζονται. Κατ’ εξαίρεσιν εις περίπτωσιν νοσηλείας εις θεραπευτήριον εν τω Εξωτερικώ άνευ προεγκρίσεως αποδίδεται υπό του ΤΕΒΕ το εκάστοτε υπό της Κρατικής διατιμήσεως καθοριζόμενον ημερήσιον νοσήλιον Γ΄ θέσεως Κρατικού Νοσοκομείου Αθηνών ως και πάσα εκ των ανωτέρων δαπάνη μη δυναμένη πάντως να υπερβή το υπό της εκάστοτε ισχυούσης Κρατικής διατιμήσεως καθοριζόμενον αντιστοίχως ποσόν. Αι δαπάναι αύται καταβάλλονται επί τη προσκομίσει των απαιτουμένων δια τας μετ’ έγκρισιν δαπάνας βεβαιώσεων. Δαπάναι μεταβάσεως και επιστροφής δεν αναγνωρίζονται. Η παρ. 10 όπως είχε συμπληρωθεί από την παρ. 3 άρθρ. 5 Β.Δ. 81/1972 και τροποποιηθεί από το Π.Δ. 873/1975, αντικαταστάθηκε ως άνω από την παρ. 2 άρθρ. 7 Π.Δ. 856/1979 (ΦΕΚ Α΄ 245) κατωτ. αριθ. 13. 11.Πάσα αξίωσις ησφαλισμένου ή συνταξιούχου κατά του λογαριασμού Νοσοκομειακής Περιθάλψεως είναι απαράδεκτος εφ’ όσον δεν ησκήθη εντός ανατρεπτικής προθεσμίας έξ μηνών από της εξόδου του ασθενούς εκ του θεραπευτηρίου». Το άρθρ. 8 αντικατεστάθη ως άνω δια του άρθρ. 5 Β.Δ. 81 της 2/10 Φεβρ. 1962 (κατωτ. αριθ. 4). (Αντί για τη σελ. 205(ε) Σελ. 205(ζ) Τεύχος Θ31-Σελ. 123 Κλάδος Ασθενείας Τ.Ε.Β.Ε. 39.Δ.δ.1 Διοικητική Υπηρεσία Λογαριαςμού Άρθρ.9.-(Αντικατεστάθη δια του άρθρ. 6 Β.Δ. 81/1962, κατωτ. αριθ. 4, πλην το άρθρον τούτο κατηργήθη δια του άρθρ. 62 εδάφ. 8 Π.Δ. 948/1977 (κατωτ. σελ. 207). Υγειονομική Υπηρεσία Άρθρ.10.-(Αντικατεστάθη δια του άρθρ. 7 Β.Δ. 81/1962, κατωτ. αριθ. 4, πλην το άρθρον τούτο κατηργήθη δια του άρθρ. 62 εδάφ. 8 Π.Δ. 948/1977 (κατωτ. σελ. 207). Σελ. 206(ζ) Τεύχος Θ31-Σελ. 124 39.Δ.δ.1 Κλάδος Ασθενείας Τ.Ε.Β.Ε. Καθήκοντα Αρχιάτρου-Ιατρών ελεγκτών Υγειονομικαί Επιτροπαί Άρθρ.11.-«1.Ο Αρχίατρος έχει την ανωτάτην εποπτείαν της καθ’ όλου Υγειονομικής Υπηρεσίας του Ταμείου. α)Παρακολουθεί την εύρυθμον λειτουργίαν της όλης Υγειονομικής Υπηρεσίας. β)Εισηγείται εις το Διοικητικόν Συμβούλιον παν κατά την κρίσιν του ενδεικνυόμενον μέτρον προς βελτίωσιν της παρεχομένης περιθάλψεως. γ)Προεδρεύει της εν Αθήναις Υγειονομικής Επιτροπής. δ)Επιλαμβάνεται της μελέτης των τιμολογίων νοσηλείων εν συνεργασία μετά της διοικητικής υπηρεσίας του Ταμείου και εισηγείται σχετικώς εις το Διοικητικόν Συμβούλιον. ε)Ορίζει τα θεραπευτήρια, τα οποία έκαστος ελεγκτής ιατρός οφείλει να παρακολουθή. ς)Εγκρίνει τας θεωρουμένα παρά των ιατρών ελεγκτών Αθηνών συνταγάς, εντολάς παρακλινικών εξετάσεων ή κλήσεις ειδικών ιατρών προ πάσης εκτελέσεως εκτός περιπτώσεων επειγούσης ανάγκης βεβαιουμένης υπό του ιατρού ελεγκτού δια της ενδείξεως «επείγουσα», ότε η έγκρισις δύναται να δοθή εκ των υστέρων. Δια την έγκρισιν συνταγών και εντολών παρακλινικών εξετάσεων δύναται να ορισθή προς τούτο υπό του Διοικητικού Συμβουλίου και ο βοηθός του Αρχιάτρου, εφ’ όσον αι ανάγκαι της υπηρεσίας επιβάλλουσι τούτο. ζ)Μετά την έγκρισιν παρά της Υγειονομικής Επιτροπής ειδικών θεραπειών, θεραπειών εκτός θεραπευτηρίου, αίματος ή πλάσματος αίματος, θεωρεί τας σχετικάς εντολάς προς εκτέλεσιν επί των οποίων ρητώς αναγράφεται ο αριθμός της σχετικής εγκριτικής αποφάσεως. η)Θεωρεί άπαντας τους λογαριασμούς νοσηλείων κλπ. δαπανών Νοσοκομειακής Περιθάλψεως πλην των δικαιολογητικών επιδόματος τοκετού. θ)Συντάσσει εκθέσεις κατά Ιανουάριον εκάστου έτους περί της ικανότητος και της υπηρεσιακής αποδόσεως εκάστου των ελεγκτών ιατρών και  ι)Εκτελεί πάσαν άλλην ανατιθεμένην αυτώ παρά του Διοικητικού Συμβουλίου Υγειονομικού φύσεως εργασίαν αποσκοπούσαν εις την αρτιωτέραν λειτουργίαν του λογαριασμού. 2.Ο ιατρός ελεγκτής έχει τα ακόλουθα καθήκοντα: α)Παρακολουθεί τακτικώς την εις τα θεραπευτήρια είσοδον και νοσηλείαν των ασθενών από απόψεως θεραπευτικής και διαιτητικής αγωγής. β)Θεωρεί τας εκδιδομένας υπό του θεράποντος ιατρού συνταγάς των δια την θεραπείαν ενδεικνυομένων φαρμάκων, εντολάς παρακλινικών εξετάσεων κλπ. γ)Αποφασίζει επί της ημερομηνίας εξόδου του ασθενούς, εφ’ όσον η νοσηλεία δεν παρατείνεται πλέον των δύο μηνών από της εισόδου, πέραν δε του χρόνου τούτου εισηγείται σχετικώς εις την Υγειονομικήν Επιτροπήν. δ)Βεβαιώνει υπευθύνως την ημερομηνίαν εισόδου και εξόδου του ασθενούς. ε)Εισηγείται εις την Υγειονομικήν Επιτροπήν επί χορηγήσεως ειδικών θεραπειών, θεραπειών εκτός θεραπευτηρίου αίματος ή πλάσματος αίματος. ς)Υποβάλλει εις τον Αρχίατρον και εις την Διοικητικήν Υπηρεσίαν ημερήσιον δελτίον κινήσεως των εις τα θεραπευτήρια νοσηλευομένων. ζ)Προελέγχει τους λογαριασμούς νοσηλείων των θεραπευτηρίων της αρμοδιότητος αυτού. η)Υποβάλλει εις τον Αρχίατρον ανά τρίμηνον εκθέσεις περί της υπό των θεραπευτηρίων τηρήσεως των όρων της συμβάσεως και της αποδόσεως αυτών και αναφέρει τυχόν περιπτώσεις καθ’ ας κατά την γνώμην του περιέπεσαν ταύτα εις επιστημονικά, ηθικά ή άλλα παραπτώματα και παραλείψεις εισηγούμενος τα ληπτέα μέτρα και θ)Εκτελεί πάσαν ετέραν εργαίαν ανατιθεμένην αυτώ υπό του Διοικ. Συμβουλίου ή του Αρχιάτρου ως και πάσας τας αρμοδίως παρεχομένας αυτώ οδηγίας εν σχέσει προς την καλυτέραν άσκησιν της αποστολής του. 3.Αι Υγειονομικαί Επιτροπαί αποφαίνονται επί των κάτωθι: α)Επί της εισαγωγής των ασθενών μετ’ επεξέτασιν αυτών. β)Επί παρατάσεως του χρόνου νοσηλείας πέραν του διμήνου από της εισόδου ορίζουσαι αυτόν. «γ.Επί παροχής ειδικών θεραπειών (φυσιοθεραπειών, ακτινοθεραπειών κλπ.) αίματος, υλικών οστεοσυνθέσεως, αντικαταστάσεως ιστών (ως  αι βαλβίδες, μοσχεύματα, βηματοδόται, πλέγματα κλπ) ραδιοϊσοτοπικών εξετάσεων και θεραπειών, συνεδριών τεχνητού νεφρού-φίλτρου ιδιοσκευασμάτων διατροφής των πασχόντων εκ φαινυλκετονουρίας (CYMOGRAM κλπ.) και αυξητικής ορμόνης των πασχόντων εκ υποφυσιογενούς νανισμού». Το εδάφ. γ΄ ετροποποιήθη ως άνω δια της παρ. 2 Π.Δ. 727 της 24/31 Οκτ. 1974 (ΦΕΚ Α΄ 316). 4.Εις τα Γραφεία όπου υπηρετεί είς ελεγκτής ιατρός, ούτος ασκεί τα καθήκοντα του Αρχιάτρου. επίσης δε έχει και τας αρμοδιότητας της Υγειονομικής Επιτροπής, όπου δε υπηρετούσι πλείονες τα καθήκοντα του Αρχιάτρου ασκούνται υπό ελεγκτού ιατρού οριζομένου δι’ αποφάσεως του Διοικητικού Συμβουλίου, όστις προεδρεύει και της Υγειονομικής Επιτροπής». Τα άρθρ. 11 και 12 αντικατεστάθησαν ως άνω δια του άρθρ. 11 δυνάμει του άρθρ. 8 Β.Δ. 81 της 2/10 Φεβρ. 1962 (κατωτ. αριθ. 4). (Μετά τη σελ. 206(ε) Σελ. 206,001(α) Τεύχος Ε93-Σελ. 11 Κλάδος Ασθενείας Τ.Ε.Β.Ε. 39.Δ.δ.1 39.Δ.δ.1 Κλάδος Ασθενείας Τ.Ε.Β.Ε. άρθρο μόνο Π.Δ. 469/17 Οκτ.-1 Νοεμ. 1984 (ΦΕΚ Α΄ 168). β)«Τα νόμιμα, νομιμοποιηθέντα, αναγνωρισθέντα, θετά τέκνα και οι προγονοί, εφ’ όσον ούτοι και τα τελευταία ταύτα (θετά) στερούνται ιδίας περιουσίας, ως και τα φυσικά τέκνα γυναικός αμέσως ησφαλισμένης ή συνταξιούχου υπό την προϋπόθεσιν ότι πάντα τ’ ανωτέρω πρόσωπα τυγχάνουσιν άγαμα και δεν συνεπλήρωσαν το 18ον έτος της ηλικίας των ή και μετά την συμπλήρωσιν της ηλικίας ταύτης αλλά είναι ανίκανα προς άσκησιν οιουδήποτε βιοποριστικού επαγγέλματος λόγω διαρκούς σωματικής ή πνευματικής αναπηρίας». Το πρώτο εδάφιο της περίπτ. β΄ τροποποιήθηκε ως άνω από την παρ. 1 άρθρ. 1 Π.Δ. 856/1979 (ΦΕΚ Α΄ 245) κατωτ. αριθ. 13. «Η ικανότης αυτών προς λήψιν παροχών περιθάλψεως παρατείνεται προκειμένου μεν περί φοιτώντων ή αποφοιτησάντων από σχολάς μέσης γενικής τεχνικής ή επαγγελματικής εκπαιδεύσεως μέχρι και του 19ου έτους της ηλικίας, προκειμένου δε περί φοιτώντων εις ανωτέρας σχολάς τεχνικής ή επαγγελματικής εκπαιδεύσεως μέχρι και του 23ου έτους της ηλικίας και τέλος προκειμένου περί φοιτώντων εις ανωτάτας σχολάς ή περί μεταπτυχιακών σπουδαστών μέχρι και του 25ου έτους της ηλικίας των, εις πάσαν δε περίπτωσιν, εφ’ όσον δεν ασκούν βιοποριστικόν επάγγελμα». Το δεύτερο εδάφιο της περιπτ. β΄, όπως είχε τροποποιηθεί από την περίπτ. α΄ παρ. 2 άρθρ. 1 Β.Δ. 81/1972, τροποποιήθηκε ως άνω από την παρ. 2 άρθρ. 1 Π.Δ. 856/1979 (ΦΕΚ Α΄ 245) κατωτ. αριθ. 13. (Αντί για τη σελ. 201(μ) Σελ. 201(ν) Τεύχος 1322 Σελ. 49 Κλάδος Ασθενείας Τ.Ε.Β.Ε. 39.Δ.δ.1 Δια την εφαρμογήν του ανωτέρω περί ορίου ηλικίας διατάξεων ως ημέρα γεννήσεως λογίζεται γενικώς η τριακοστή πρώτη Δεκεμβρίου του έτους γεννήσεως». Αι ανωτέρω εντός « » δύο τελευταίαι περίοδοι του εδαφ. β΄, αντικατεστάθησαν ως άνω δια του εδαφ. α΄ παρ. 2 άρθρ. 1 Β.Δ. 81 της 2/12 Φεβρ. 1972 (ΦΕΚ Α΄ 24). «γ.Τα τέκνα υπάνδρου γυναικός αμέσως ησφαλισμένης ή συνταξιούχου δικαιούνται, περιθάλψεως, υπό τας εν τω προηγουμένω εδαφίω προϋποθέσεις, εφ’ όσον ο ασφαλιστικός φορεύς του πατρός των δεν χορηγεί τοιαύτην δια τα τέκνα των ησφαλισμένων του ή αι χορηγούμεναι υπό του φορέως παροχαί ασθενείας υπολείπονται εις ύψος και έκτασιν εκείνων, ας παρέχει: το ΤΕΒΕ, οπότε ταύτα δικαιούνται των επί πλέον υπό τούτου χορηγουμένων, παροχών ασθενείας. Επίσης δικαιούνται της κατά τα άνω περιθάλψεως και τα τέκνα διαζευγμένης αμέσως ησφαλισμένης ή συνταξιούχου, έστω και αν ζη ο πατήρ αυτών, εφ’ όσον ταύτα αποδεδειγμένως συντηρούνται υπό της μητρός των και συγκατοικούν μετ’ αυτής. Η εν διαστάσει σύζυγος ησφαλισμένου ή συνταξιούχου δύναται να τύχη των προβλεπομένων παροχών δι’ ιδίου βιβλιαρίου Ασθενείας, εκδιδομένου τη αιτήσει της, υποχρεουμένη κατά την ανανέωσιν να αποδείξη την μη λύσιν του γάμου, και εφ’ όσον δεν ασκεί βιοποριστικόν επάγγελμα». Το εδάφ. γ΄ αντικατεστάθη ως άνω δια του εδαφ. β΄ παρ. 2 άρθρ. 1 Β.Δ. 81 της 2/12 Φεβρ. 1972 (ΦΕΚ Α΄ 24). δ)Δεν λογίζονται ως μέλη οικογενείας των αμέσως ησφαλισμένων και των συνταξιούχων εκείνα των μελών άτινα λόγω ασκουμένου υπ’ αυτών επαγγέλματος υπάγονται εις την ασφάλισιν του ΤΕΒΕ ή ετέρου ασφαλιστικού οργανισμού ή του Δημοσίου, ως αμέσως ησφαλισμένα. ε)Η κατά τ’ ανωτέρω ανικανότης κρίνεται κατά τας περί συνταξιοδοτήσεως λόγω αναπηρίας διατάξεις του Ταμείου». Το άρθρ. 2 αντικατεστάθη ως άνω δια του άρθρ. 1 Β.Δ. 81 της 2/10 Φεβρ. 1962 (κατωτ. αριθ. 4). «ς.Το δικαίωμα των ως άνω μελών παύει αφ’ ης υπήχθησαν εις την ασφάλισιν ασθενείας παρά ετέρω ασφαλιστικώ φορεί». Το εδάφ. σ΄ προσετέθη δια του εδαφ. γ΄ παρ. 2 άρθρ. 1 Β.Δ. 81 της  2/12 Φεβρ. 1972 (ΦΕΚ Α΄ 24). Σελ. 202(ν) Τεύχος 1322 Σελ. 50 «4.Μετά εξάμηνον από της δημοσιεύσεως του παρόντος, εις τα εν τη παρ. 1 του παρόντος άρθρου αναφερόμενα πρόσωπα, παρέχοντα παρακλινικαί εξετάσεις, ειδικαί θεραπείαι και ειδικαί παρακλινικαί εξετάσεις επί συμμετοχή αυτών δια του 1/4 της δαπάνης». Η παρ. 4 προσετέθη δια της παρ. 1 άρθρου μόνου Β.Δ. 227 της 12 Μαρτ./1 Απρ. 1968 (ΦΕΚ Α΄ 67). 39.Δ.δ.1 Κλάδος Ασθενείας Τ.Ε.Β.Ε. 2.Αι εισφοραί του Λογαριασμού, συνεισπράττονται μετά των εισφορών του Κλάδου Συντάξεως εφαρμοζομένων των οικείων διατάξεων περί τρόπου εισπράξεως ενάρξεως υποχρεώσεως και προθεσμίας καταβολής ως και συνεπειών καθυστερήσεως των ισχυουσών δια τας εισφοράς του Κλάδου Συντάξεως. 3.«Δύναται τη αιτήσει των να εξαιρεθώσι της ασφαλίσεως παρά τω Ειδικώ Λογαριασμώ Νοσοκομειακής Περιθάλψεως, ησφαλισμένοι ή συνταξιούχοι του Ταμείου, εφ’ όσον τυγχάνουν αμέσως ησφαλισμένοι εις το Δημόσιον ή έτερον Ασφαλιστικόν Οργανισμόν Ασθενείας, οίτινες χορηγούν εις έκτασιν και ύψος τας αυτάς μετά του ΤΕΒΕ παροχάς, απαλλασσόμενοι της καταβολής της αντιστοίχου εισφοράς από του επομένου μηνός, της υποβολής της αιτήσεως. «Εξαιρετικώς οι ανωτέρω έχουν δικαίωμα ασφαλίσεως παρά τω Ταμείω οσάκις ο έτερος Οργανισμός ή το Δημόσιον δεν χορηγεί παροχάς ασθενείας εις ύψος και έκτασιν ίσας εκείνων τας οποίας παρέχει το Ταμείον, υποχρεούμενοι εν τοιαύτη περιπτώσει εις την καταβολήν του ασφαλίστρου». Το τελευταίο εδάφιο της παρ. 3, όπως η παρ. 3 είχε αντικατασταθεί από το άρθρ. 2 Β.Δ. 81/1972, αντικαταστάθηκε ως άνω από την παρ. 1 άρθρ. 2 Π.Δ. 856/1979 (ΦΕΚ Α΄ 245) κατωτ. αριθ. 13. 4.«Εάν εν τω αυτώ προσώπω συμπίπτη η ιδιότης της τε ησφαλισμένης ως και της συνταξιούχου του ΤΕΒΕ η υπόχρεως καταβάλλει την εισφοράν ως ησφαλισμένη». Η παρ. 4 αντικαταστάθηκε ως άνω από την παρ. 2 άρθρ. 2 Π.Δ. 856/1979 (ΦΕΚ Α΄245) κατωτ. αριθ. 13. 5.Ο λογαριασμός έχει οικονομικήν αυτοτέλειαν τηρουμένων δια τούτο ιδιαιτέρων αποτελεσματικών λογαριασμών. («Η μεταφορά ποσών εκ του Κλάδου Υγείας εις τον Κλάδον Συντάξεως και τανάπαλιν επιτρέπεται μόνον προσωρινώς δια αποφάσεως του Δ.Σ. και ουχί πέραν της λήξεως, της επομένης της μεταφοράς, οικονομικής χρήσεως»). Το άνω μέσα σε ( ) δεύτερο εδάφιο, όπως είχε αντικατασταθεί από το δεύτερο εδάφιο της παρ. 5 άρθρ. 2 Π.Δ. 81/1962 (ΦΕΚ Α΄ 22) και την παρ. 3 του άρθρ. 2 Π.Δ. 856/1979 (ΦΕΚ Α΄ 245), καταργήθηκε από την παρ. 3 άρθρ. 27 Νόμ. 1759/1988 (ΦΕΚ Α΄ 50), (τόμ. 15Β 1 , σελ. 70,866). Σύμφωνα δε με την αυτή παρ. 3 άρθρ. 27 Νόμ. 1759/1988, με απόφαση του Υπ. Υγείας, Πρόνοιας και Κοιν. Ασφαλίσεων μετά γνώμην του Δ.Σ. του ΤΕΒΕ δύναται να μεταφέρονται κάθε έτος ολόκληρο ή τμήμα των πλεονασμάτων των λογαριασμών του Κλάδου Ασθενείας στο Κλάδο Σύνταξης και αντίστροφα κλπ. Εις το τέλος εκάστης οικονομικής χρήσεως συντάσσεται κεχωρισμένος ισολογισμός του Λογαριασμού Νοσοκομειακής Περιθάλψεως, εις το παθητικόν του οποίου αναγράφονται τα εκ της διαχειρίσεως του λογαριασμού πλεονάσματα εις δε το ενεργητικόν του ισόποσον αντίκρυσμα εις κατάθεσιν όψεως παρά τη Τραπέζη της Ελλάδος. Το τέταρτο εδάφιο της παρ. 5 καταργήθηκε από την παρ. 4 άρθρ. 2 Π.Δ. 856/1979 (ΦΕΚ Α΄ 245) κατωτ. αριθ. 13. 6.Αι κατ’ εφαρμογήν της παρ. 2 του αντικαθισταμένου άρθρ. 3 του από 10-9/4.10.1954 Β.Δ/τος «περί συστάσεως παρά τω ΤΕΒΕ Ειδικού Λογαριασμού Νοσοκομειακής Περιθάλψεως» χορηγηθείσαι απαλλαγαί εκ της εισφοράς ασθενείας παύουν ισχύουσαι, εφ’ όσον δεν διατηρούνται κατά τας διατάξεις της παρ. 3 του παρόντος άρθρου, από του επομένου μηνός της δημοσιεύσεως του παρόντος, αφ’ ης οι απαλλαγέντες της εισφοράς ταύτης υποχρεούνται εις καταβολήν της, δικαιούμενοι από της αυτής ημερομηνίας νοσοκομειακής περιθάλψεως». Το άρθρ. 3 αντικατεστάθη ως άνω δια του άρθρ. 2 Β.Δ. 81/1962 (κατωτ. αριθ. 4). Διοίκησις - Διαχείρισις Άρθρ.4.-1.Την διοίκησιν και διαχείρισιν του Λογαριασμού ασκεί το Δ.Σ. του Τ.Ε.Β.Ε. κατά τας οικείας διατάξεις, περί τρόπου λειτουργίας κλπ. του Δ.Σ. του Τ.Ε.Β.Ε. 2.Τα της λογιστικής οργανώσεως, διαχειρίσεως, οικονομικού έτους, καταρτίσεως ισολογισμών, απολογισμών, ισοζυγίων, προϋπολογισμών, διενεργείας προμηθειών και επενδύσεων Κεφαλαίων του Λογαριασμού, διέπονται υπό των οικείων διατάξεων των διεπουσών το Τ.Ε.Β.Ε. Ασφαλιστική ικανότης Άρθρ.5.-«1.Η ασφαλιστική ικανότης προς παροχήν περιθάλψεως (Νοσοκομειακής, Φαρμακευτικής κλπ.) και χορήγησιν βιβλιαρίου ασθενείας κτάται μετά παρέλευσιν 6 μηνών από της εγγραφής του ησφαλισμένου εις τα μητρώα του ΤΕΒΕ και εφ’ οσον ούτος έχει καταβάλλει προς το ΤΕΒΕ τας εξ ασφαλιστικών εισφορών πάσης φύσεως (εγγραφής συντάξεως, περιθάλψεως και αναγνωρίσεως γάμου) απαιτητάς υποχρεώσεις του της τελευταίας προ της υποβολής της αιτήσεώς του προς χορήγησιν βιβλιαρίου ασθενείας τριετίας. Ως ημερομηνία εγγραφής του ησφαλισμένου λαμβάνεται η πρώτη του μηνός της εγγραφής εφ’ όσον κατεβλήθησαν αι δια τον μήνα τούτον εισφοραί, άλλως η πρώτη του επομένου της εγγραφής μηνός. Επί επανεγγραφής ησφαλισμένων εις τα Μητρώα του ΤΕΒΕ η ασφαλιστική ικανότης προς παροχήν περιθάλψεως κτάται μετά παρέλευσιν τριών μηνών από της ημερομηνίας υποβολής της περί επανεγγραφής αιτήσεως, επί δε επανεγγραφομένων με 10 έτη παρά τω ΤΕΒΕ ασφάλισιν η ως άνω ασφαλιστι(Αντί για τη σελ. 202,01(ζ) Σελ. 202,01(η) Τεύχος 1-51 Σελ. 101 Κλάδος Ασθενείας Τ.Ε.Β.Ε. 39.Δ.δ.1 κή ικανότης κτάται άνευ προθεσμίας υπό την προϋπόθεσιν εις αμφοτέρας τας περιπτώσεις ότι ο επανεγγραφόμενος έχει καταβάλλει προς το ΤΕΒΕ τας εξ ασφαλιστικών εισφορών πάσης φύσεως απαιτητάς υποχρεώσεις του της τελευταίας εν ασφαλίσει τριετίας». Η παρ. 1, όπως ειχε τροποποιηθεί από την παρ. 1 άρθρ. 1 Β.Δ. 264/1969, αντικαταστάθηκε ως άνω από την παρ. 1 άρθρ. 3 Π.Δ. 856/1979 (ΦΕΚ Α΄ 245) κατωτ. αριθ. 13. 2.Η ασφαλιστική ικανότης αποδεικνύεται δια του βιβλιαρίου ασθενείας, εκδιδομένου τη αιτήσει του ησφαλισμένου, άνευ του οποίου δεν αποκτάται δικαίωμα εις παροχάς ασθενείας. 3.Η ισχύς του βιβλιαρίου ασθενείας ορίζεται μέχρι τέλους του ημερολογιακού έτους κατά το οποίον εκδίδεται, ανανεούται δε από του μηνός Νοεμβρίου εκάστου έτους υπό τας προϋποθέσεις της παρ. 1 του παρόντος άρθρου δια το επόμενον ημερολογιακόν έτος. Επί διακοψάντων την άσκησιν επαγγέλματος η ως άνω παράτασις ισχύος χορηγείται μέχρι συμπληρώσεως έτους από της διακοπής». Αι παρ. 1-3 αντικατεστάθησαν ως άνω δια του άρθρ. 1 Β.Δ. 264 της 15 Απρ./3 Μαΐου 1969 (ΦΕΚ Α΄ 78). «Πρόσωπα τελούντα εν προαιρετική ασφαλίσει του Ν.Δ. 4435/64 και Ν.Δ. 4521/66 καθυστερούντα την καταβολήν της εισφοράς των πέραν των εξ μηνών δεν δικαιούνται των παροχών του κλάδου ασθενείας ει μη μόνον μετά την πάροδον εξαμήνου από της επαναλήψεως της καταβολής εισφορών». Το ανωτέρω εντός « » εδάφιον προσετέθη δια της παρ. 1 άρθρ. 3 Β.Δ. 81 της 2/12 Φεβρ. 1972 (ΦΕΚ Α΄ 24). 4.Η υποχρέωσις των συνταξιούχων προς καταβολήν της εισφοράς Νοσοκομειακής Περιθάλψεως άρχεται από της ενάρξεως του συνταξιοδοτικού δικαιώματος αυτών, η δε ασφαλιστική ικανότης των προς παροχήν Νοσοκομειακής Περιθάλψεως ως συνταξιούχων επιφυλαττομένης της διατάξεως της προηγουμένης παραγράφου, άρχεται από της πρώτης του επομένου μηνός της εκδόσεως της περί συνταξιοδοτήσεως αποφάσεως του Διοικ. Συμβουλίου, απόλυται δε άμα τη αποβολή της ιδιότητος του συνταξιούχου. «Εξαιρετικώς επί περιπτώσεων ησφαλισμένων ή συνταξιούχων, οίτινες υπέβαλον αίτησιν απονομής συντάξεως ή παρατάσεως ταύτης η κατά την παρ. 3 του παρόντος ασφαλιστική ικανότης παρατείνεται μέχρις εκδόσεως της επί της αιτήσεως ταύτης αποφάσεως του Δ.Σ.». Το ανωτέρω εντός « » εδάφιον αντικατεστάθη ως άνω δια της παρ. 2 άρθρ. 3 Β.Δ. 81 της 2/12 Φεβρ. 1972 (ΦΕΚ Α΄ 24). Σελ. 202,02(η) Τεύχος 1-51 Σελ. 102 «5.Η ισχύς των βιβλιαρίων ασθενείας των πάσης κατηγορίας συνταξιούχων παρατείνεται μέχρις άρσεως της ιδιότητός των ως συνταξιούχων». Η παρ. 5 όπως είχε αντικατασταθεί από το άρθρ. 1 Β.Δ. 264/1969, αντικαταστάθηκε ως άνω από την παρ. 2 άρθρ. 3 Π.Δ. 856/1979 (ΦΕΚ Α΄ 245) κατωτ. αριθ. 13. 6.Καταργήθηκε από την παρ. 3 άρθρ. 3 Π.Δ. 856/1979 (ΦΕΚ Α΄ 245) κατωτ. αριθ. 13. Το άρθρ. 5 αντικατεστάθη ως άνω δια του άρθρ. 3 Β.Δ. 81/1962 (κατωτ. αριθ. 4). Αντικείμενον ασφαλίσεως 