25. ΑΠΟΦΑΣΗ ΥΠΟΥΡΓΩΝ ΕΞΩΤΕΡΙΚΩΝ, ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ ΚΑΙ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΤΑΞΗΣ Αριθ. 4803/13/7α της 18/26 Ιουν.1992 (ΦΕΚ Β΄407) Καθορισμός λεπτομερειών για την εκτέλεση αποφάσεων απέλασης αλλοδαπών. Έχοντας υπόψη τις διατάξεις: 1.Του άρθρ.27 του Νόμ.1975/91 «Είσοδος-έξοδος, παραμονή, εργασία, απέλαση αλλοδαπών και διαδικασία αναγνώρισης αλλοδαπών προσφύγων και άλλες διατάξεις» (Α-184). 2.Του Νόμ.1705/87 «Κύρωση Πρωτοκόλλου αριθ.7 της σύμβασης για την προάσπιση των δικαιωμάτων του ανθρώπου και των θεμελιωδών ελευθεριών» (Α-89). 3.Του Ν.Δ. 3989/59 «Περί κυρώσεως της πολυμερούς Συμβάσεως περί της νομικής καταστάσεως των προσφύγων» (Α-201). 4.Του Α.Ν. 389/1968 «Περί κυρώσεως του Πρωτοκόλλου της Ν. Υόρκης της 31.1.67 εν σχέσει προς την Νομικήν κατάστασιν των προσφύγων» (Α-152). 5.Του άρθρ.5 του Νόμ.1481/84 «Οργανισμός Υπουργείου Δημόσιας Τάξης» (Α-152). 6.Της υπ’ αριθ. Π.31-15853/ΑΣ 8177 από 4.9.1991 απόφασης Πρωθυπουργού και Υπουργού Εξωτερικών, «Καθορισμός αρμοδιοτήτων της Υφυπουργού Εξωτερικών Τσουδερού Βιργινίας» (Β728), αποφασίζουμε: Άρθρ.1.-1.Αλλοδαπός του οποίου έχει διαταχθεί η απέλαση, σύμφωνα με το άρθρ. 27 παρ. 1 του Νόμ. 1975/91, υποχρεούται να αναχωρήσει από τη χώρα το συντομότερο δυνατό και οπωσδήποτε πριν την παρέλευση της οριζομένης με την απόφαση προθεσμίας. 2.Αν η εκτέλεση της απόφασης, απέλασης ανασταλεί, λόγω ασκηθείσης προσφυγής, κατά τα οριζόμενα στην παρ. 4 του άρθρ. 27του Νόμ. 1975/91 ο προσφεύγων αλλοδαπός υποχρεούται να δηλώσει την οικεία Αστυνομική Αρχή, τη διεύθυνση διαμονής του και κάθε άλλη αναγκαία πληροφορία. Άρθρ.9.-1.Οι διευθυντές των καταστημάτων κράτησης, αμέσως μετά την εισαγωγή αλλοδαπών για έκτιση ποινής, υποχρεούνται να παραλαμβάνουν και φυλάσσουν τα διαβατήρια ή άλλα αποδεικτικά της ταυτότητάς τους έγγραφα. 2.Αν για οποιονδήποτε λόγο ο κρατούμενος αλλοδαπός στερείται διαβατηρίου ή άλλου αναγκαίου για την αναχώρησή του από τη χώρα ταξιδιωτικού εγγράφου, ο διευθυντής του καταστήματος με επείγον έγγραφό του ενημερώνει την αρμόδια αστυνομική αρχή, στην περιφέρεια της οποίας ανήκει το κατάστημα κράτησης, προκειμένου να μεριμνήσει για τον έγκαιρο εφοδιασμό του αλλοδαπού με τα ανωτέρω έγγραφα από τις διπλωματικές ή προξενικές αρχές της χώρας της οποίας είναι υπήκοος ή της χώρας καταγωγής ή μόνιμης διαμονής του. 3.Στις περιπτώσεις αυτές, αν ο αλλοδαπός κρατείται σε κατάστημα που βρίσκεται εκτός της έδρας της προξενικής αρχής των χωρών που αναφέρονται στην προηγούμενη παράγραφο ο διευθυντής του καταστήματος μπορεί να ζητήσει από τον αρμόδιο εισαγγελέα τη μεταγωγή του αλλοδαπού στο πλησιέστερο στην έδρα της αρμόδιας προξενικής αρχής κατάστημα κράτηση,     προκειμένου      να     διευκολύνει     τον (Μετά τη σελ.336,306) Σελ.336,307 Τεύχος 1175-Σελ.27 εφοδιασμό του με το παραπάνω ταξιδιωτικό έγγραφο. Άρθρ.10.-Με διαταγή του Αρχηγού της Ελληνικής Αστυνομίας ρυθμίζονται θέματα δευτερεύουσας σημασίας που προκύπτουν κατά την εφαρμογή της απόφασης αυτής. Άρθρ.11.-Η ισχύς της απόφασης αυτής αρχίζει από τη δημοσίευσή της στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως. Άρθρ.2.-1.Σε περίπτωση απέλασης, αλλοδαπού, πριν την παρέλευση της οριζομένης στην παρ. 4 του άρθρ. 27 του Νόμ. 1975/91 προθεσμίας για την άσκηση προσφυγής, αυτή είναι δυνατόν να ασκηθεί και ενώπιον Ελληνικής προξενικής αρχής στην αλλοδαπή, εντός προθεσμίας 20 ημερών από της εξόδου του αλλοδαπού από την χώρα. 2.Τυχόν άσκηση προσφυγής μετά την παρέλευση της ανωτέρω προθεσμίας, είναι απαράδεκτη και απορρίπτεται με απόφαση του οικείου προξένου. 3.Η ως άνω προσφυγή και τα τυχόν προς υποστήριξη αυτής έγγραφα, υποβάλλονται στην προξενική αρχή συνοδευόμενα από μετάφραση στην Ελληνική γλώσσα και διαβιβάζονται, μέσω αυτής, στη Διεύθυνση Κρατικής Ασφάλειας του Υπουργείου Δημόσιας Τάξεως με το ταχύτερο μέσο. 4.Η προξενική αρχή ενημερώνει τον ενδιαφερόμενο αλλοδαπό για το αποτέλεσμα της προσφυγής του. Άρθρ.3.-1.Σε περίπτωση διοικητικής απέλασης αλλοδαπού κατά τα οριζόμενα στην παρ.1 του άρθρ. 27 του Νόμ. 1975/91, η υπηρεσία που προτείνει την απέλαση, υποβάλλει σχετική έκθεση στη Διεύθυνση Κρατικής Ασφάλειας του Υπουργείου Δημόσιας Τάξεως στην οποία αναφέρονται συνοπτικά: α.Τα στοιχεία βάσει των οποίων δικαιολογείται η απέλαση. β.Οι διατάξεις που την προβλέπουν. γ.Οι τυχόν λόγοι για τους οποίους είναι δυνατόν να διαταχθεί η κράτηση του αλλοδαπού, μέχρι όπου καταστεί δυνατή η απομάκρυνσή του από τη χώρα, κατά τα οριζόμενα στην παρ. 6 του άρθρ. 27 του ανωτέρου νόμου. Σελ.336,306 Τεύχος 1175-Σελ.26 2.Αλλοδαπός του οποίου προτείνεται η απέλαση, καλείται με ευθύνη της ανωτέρω υπηρεσίας να προβάλει τις τυχόν αντιρρήσεις του προφορικώς ή και εγγράφως εντός προθεσμίας 24 ωρών. Εάν η προθεσμία αυτή παρέλθει άπρακτη, θεωρείται ότι ο αλλοδαπός παραιτήθηκε του δικαιώματος αυτού. Για τους προβαλλόμενους ισχυρισμούς ή αντιρρήσεις του, καθώς και για την τυχόν μη προβολή αυτών εντός της 24ώρου προθεσμίας, γίνεται μνεία στην έκθεση που προβλέπεται στην παρ. 1 του παρόντος άρθρου. Άρθρ.4.-1.Αλλοδαπός που συλλαμβάνεται για απέλαση υποχρεούται να εμφανίσει το διαβατήριό του ή αλλο ταξιδιωτικό έγγραφο, αναγκαίο για την επιστροφή του στη χώρα καταγωγής ή μόνιμης διαμονής του. Επίσης υποχρεούται να παραδώσει στην αρμόδιαΥπηρεσία το τυχόν υπάρχον εισιτήριο επιστροφής του ή χρηματικό ποσό αντίστοιχο της αξίας ενός τουριστικού αεροπορικού εισιτηρίου για τη χώρα καταγωγής ή μόνιμης διαμονής του ή άλλης χώρας στην οποία μπορεί να γίνει δεκτός. 2.Σε περίπτωση μη συμμόρφωσής του με τις υποχρεώσεις που αναφέρονται στην προηγούμενη παράγραφο η αρμόδια υπηρεσία μπορεί να προβεί στην κατάσχεση του διαβατηρίου ή του ταξιδιωτικού εγγράφου που είναι αναγκαίο για την απέλασή του, καθώς και του ποσού που αντιστοιχεί στην αξία του εισιτηρίου του. 3.Για τις πράξεις που αναφέρονται στις προηγούμενες παραγράφους συντάσσεται σχετική έκθεση, η οποία τηρείται στην αρμόδια υπηρεσία. Σε περίπτωση που για την πραγματοποίηση της απέλασης, ο αλλοδαπός μετάγεται σε άλλη υπηρεσία, παραδίδεται μαζί με τον αλλοδαπό στη νέα αυτή υπηρεσία στην οποία και φυλάσσεται, αντίγραφο της ανωτέρω έκθεσης. Άρθρ.5.-1.Η απέλαση που διατάσσεται σύμφωνα με την παρ. 3 του άρθρ.27 του Νόμ. 1975/91 εκτελείται αμέσως μετά την ολοκλήρωση των αναφερομένων στο προηγούμενο άρθρο διαδικασιών. 2.Αν ο προς απέλαση αλλοδαπός. α.Αρνείται νε επιβιβασθεί στο μεταφορικό μέσο, προκειμένου ν’ απομακρυνθεί από τη χώρα, εκβάλλεται βιαίως με συνοδεία Αστυνομικής δύναμης μέχρι τη χώρα προορισμού του, κατόπιν αποφάσεως του Γενικού Γραμματέα του Υπουργείου Δημοσίας Τάξεως. β.Στερείται ταξιδιωτικού εγγράφου, οι αρμόδιες υπηρεσίες προβαίνουν σε όλες τις απαραίτητες ενέργειες για να εφοδιασθεί με αυτό, μέσω της διαπιστευμένης προξενικής αρχής του κράτους, του οποίου ο αλλοδαπός είναι υπήκοος ή του κράτους της καταγωγής ή μόνιμης διαμονής του. Σε περίπτωση που προξενικές αρχές των χωρών αυτών αρνούνται τη χορήγηση του ταξιδιωτικού εγγράφου ζητείται η παρέμβαση του Υπουργείου Εξωτερικών. 3.Αν οι ανωτέρω χώρες δεν διαθέτουν στην Ελλάδα προξενική αρχή, η χορήγηση του ταξιδιωτικού εγγράφου θα ζητείται μέσω του Υπουργείου Εξωτερικών από την καλύπτουσα την Ελλάδα προξενική αρχή των χωρών αυτών. Άρθρ.6.-1.Οι προς απέλαση αλλοδαποί, κρατούνται στα κρατητήρια των αστυνομικών υπηρεσιών ή σε άλλους κατάλληλους χώρους που καθορίζονται με διαταγή του Υπουργού Δημόσιας Τάξεως. Σε ότι αφορά τη διατροφή, περίθαλψη και την εν γένει μεταχείρισή τους ισχύουν ότι και για τους λοιπούς κρατουμένους. Άρθρ.7.-1.Αλλοδαπός που αναγνωρίστηκε ως πρόσφυγας σύμφωνα με τις διατάξεις του Ν.Δ. 3989 της 17/29 Σεπτ. 1959 (Α-201) «περί κυρώσεως της πολυμερούς συμβάσεως περί της νομικής καταστάσεως των Προσφύγων» δεν απελαύνεται σε χώρα όπου αντιμετωπίζει κίνδυνο δίωξης εκτός αν συντρέχουν οι προϋποθέσεις των άρθρ. 32 και 33 της Σύμβασης. 2.Αίτηση αλλοδαπού για αναγνώρισή του ως πρόσφυγα δε αίρει της προς απέλαση κράτησή του. Σ’ αυτή την περίπτωση η απέλαση αναστέλλεται μέχρι τελεσιδίκου αποφάσεως επί της αιτήσεώς του. Άρθρ.8.-Στις περιπτώσεις διοικητικής απέλασης, αν για οποιονδήποτε λόγο δεν είναι δυνατή η άμεση απέλαση του αλλοδαπού, ο Υπουργός Δημοσίας Τάξεως μπορεί μέχρι να αρθούν τα κωλύματα, να επιτρέψει με απόφασή του την προσωρινή παραμονή στη χώρα του αλλοδαπού και να επιβάλει ταυτόχρονα όσους από τους αναφερομένους στην παρ. 2 του άρθρ. 26 του Νόμ. 1975/91 περιοριστικούς όρους κρίνει αναγκαίους. 