2. ΝΟΜΟΣ 1026 της 2/4 Νοεμ. 1917 Περί εξαναγκαστικής χρησιμοποιήσεως των ιδιωτικών εγκαταστάσεων ηλεκτροφωτισμού προς φωτισμόν των οδών των πόλεων. ΄Αρθρ.1.-Αποφάσει του (επί της Συγκοινωνίας) υπουργού επιτρέπεται η αναγκαστική χρησιμοποίησις των ιδιωτικών εσωτερικών εγκαταστάσεων ηλεκτροφωτισμού των οικοδομών, προς φωτισμόν των οδών των πόλεων εκείνων, εις άς έπαυσεν ο δι΄ άλλου μέσου φωτισμός, λόγω των υφισταμένων δυσχερειών προς προμήθειαν των καταλλήλων καυσίμων υλών, ή άλλης ανωτέρας βίας. ΄Αρθρ.2.-Αι δαπάναι εγκαταστάσεως των λυχνιών φωτισμού των οδών μετά των εξαρτημάτων αυτών από του πίνακος διανομής των ιδιωτικών εγκαταστάσεων, ως και η πληρωμή του ρεύματος φωτισμού δι΄ εκαστον επί της οδού λαμπτήρα, βαρύνουσι τον δήμον ή την κοινότητα εν τη περιοχή των οποίων γίνονται αι εγκαταστάσεις αύται. ΄Αρθρ.3.-Ο καθορισμός των οικιών, ών οι ιδιοκτήται, εκμεταλλευταί ή ένοικοι υποχρεούνται να επιτρέψωσι την εγκατάστασιν ταύτην προς φωτισμόν των οδών, γίνεται υπό των αρμοδίων υπηρεσιών των δήμων ή κοινοτήτων, η δε παράγουσα το ηλεκτρικόν ρεύμα εταιρεία ή ιδιώτης υποχρεούται εν πάση περιπτώσει να χορηγήση το απαιτούμενον δια την αφήν του ηλεκτρικού λαμπτήρος ρεύμα. Πάσα άρνησις του παραγωγού του ηλεκτρικού ρεύματος ή του ιδιώτου καταναλωτού αυτού προς χορήγησιν του απαιτουμένου ρεύματος ή προς εγκατάστασιν της υπό των ως άνω αρχών καθορισθείσης λυχνίας τιμωρείται δια προστίμου (εκ δραχ. 50 μέχρι 500) ή δια φυλακίσεως από 2 μέχρις 6 μηνών. ΄Αρθρ.4.-Το τίμημα του ρεύματος δια την αφήν εκάστης των λυχνιών ορίζεται κατ΄ αποκοπήν, αναλόγως του μεγέθους της φωτιστικής εντάσεως της λυχνίας. Εν διαφωνία επί του καθορισμού του τιμήματος μεταξύ δήμου και παραγωγού του ηλεκτρικού ρεύματος παρεμβαίνει ο υπουργός (της Συγκοινωνίας), όστις αποφασίζει ανεκκλήτως. ΄Αρθρ.5.-Ο τρόπος της πληρωμής του τιμήματος τούτου εις τον παραγωγόν του ηλεκτρικού ρεύματαος κανονισθήσεται υπό του δήμου ή κοινότητος, εγκρίσει του (επί της Συγκοινωνίας) υπουργού, υποχρεουμένων των ιδιοκτητών των ιδιωτικών εγκαταστάσεων να δεχθώσι πάσαν επί του διακανονισμού της πληρωμής ταύτης απόφασιν του επί της Συγκοινωνίας υπουργείου. ΄Αρθρ.6.-Οι κάτοχοι ιδιωτικών εγκαταστάσεων, χρησιμοποιουμένων κατά τα άνω, υποχρεούνται ν΄ ακολουθώσι το υπό του δήμου ή της κοινότητος κοινοποιούμενον ωρολόγιον αφής και σβέσεως των λυχνιών φωτισμού των οδών. Πάσα καθυστέρησις εν τη αφή, ή πάσα παράτασις εν τη σβέσει της λυχνίας, τιμωρείται δια προστίμου δραχμών δύο ανά παράβασιν και εσπέραν. ΄Αρθρ.7.-Απαγορεύεται αυστηρώς, επί ποινή προστίμου (20 έως 100 δραχμών), η υπό των ιδιωτών αντικατάστασις των προς των οικιών αυτών λυχνίων φωτισμού των οδών δι΄ άλλων μείζονος φωτιστικής εντάσεως, ως και η  αυΣελ. 103 Ηλεκτρικές Εγκαταστάσεις 13.Δ.γ.1-2 τόβουλος εγκατάστασις τοιούτων λυχνιών, άνευ αδείας του δήμου ή της κοινότητος. Αντί του Υπουργού της Συγκοινωνίας ήδη αρμόδιος είναι ο Υπουργός της Βιομηχανίας (βλ. ανωτ. σελ.5). Δια το μέτρον των χρηματικών ποινών βλ. άρθρ. 2 Ν. 110/1945 και άρθρ. 57 Ποιν. Κώδικος (τόμ. 8 σελ. 6 και 28). 