12. ΝΟΜΟΘΕΤ. ΔΙΑΤΑΓΜΑ υπ’ αριθ. 1383 της 22 Μαΐου/10 Ιουν. 1942 Περί τροποποιήσεως διατάξεών τινων του υπ’ αριθ. 1915/39 Α. Νόμου «περί οργανισμού των Δημοσίων Ταμείων». Τα άρθρ. 1 παρ. 1 και 3, 2 και 8-12 εκυρώθησαν και διετηρήθησαν εν ισχύϊ δια της υπ’ αριθ. 292 της 30/30 Μαΐου 1946 πράξεως Υπουργικού Συμβουλίου. Άρθρ.1.-(Αφεώρα την οργανικήν σύνθεσιν του προσωπικού των Ταμείων. Βλ. ήδη άρθρ. 17-18 Β.Δ. 862/1960 ανωτ. σελ. 38,11). Άρθρ.2.-Δια την βεβαίωσιν και είσπραξιν των εσόδων του Ιδρύματος των Κοινωνικών Ασφαλίσεων των περιφερειών των εν Αθήναις, Πειραιεί και Προαστείοις Ταμείων, συνιστάται εν Αθήναις ίδιον Ταμείον Α΄ τάξεως υπό την επωνυμίαν «Ταμείον Εσόδων Ι.Κ.Α.». Το προσωπικόν του Ταμείου τούτου ορίζεται εις ένα Διευθυντή α΄ τάξεως επί βαθμώ υπουργικού διευθυντού β΄ τάξεως, δύο ελεγκτάς α΄ τάξεως, δύο διαχειριστάς α΄ τάξεως δέκα γραμματείς, είκοσι πέντε επιμελητάς εισπράξεων, τρεις επιμελητάς κατασχέσεων, δύο κλητήρας α΄ τάξεως και μίαν καθαρίστριαν. Το προσωπικόν του Ταμείου Εσόδων Ι.Κ.Α. προσαυξάνον τας αντιστοίχους οργανικάς θέσεις του προσωπικού των Δημοσίων Ταμείων διέπεται υπό των κειμένων διατάξεων των αφορωσών το προσωπικόν της Ταμειακής Υπηρεσίας. Ο τρόπος λειτουργίας και λογοδοσίας του ως άνω Ταμείου καθορίζεται δια κοινής αποφάσεως των Υπουργών Οικονομικών και Εργασίας. Αι αποδοχαί και αποζημιώσεις του προσωπικού του Ταμείου Εσόδων Ι.Κ.Α. και αι εν γένει δαπάναι λειτουργίας του Ταμείου τούτου, καταβάλλονται απ’ ευθείας υπό του Ιδρύματος των Κοινωνικών Ασφαλίσεων, βαρύνουσαι τον προϋπολογισμόν αυτού. Βλ. και άρθρ. 27 παρ. 3 Α.Ν. 1846/1951 (τόμ. 15Β σελ. 46). Άρθρ.3-7.(Εκυρώθησαν δια της υπ’ αριθ. 292 της 30/30 Μαΐου 1946 πράξεως του Υπουργικού Συμβουλίου και διετηρήθησαν εν ισχύϊ μέχρι της ημερομηνίας της πράξεως ταύτης). Άρθρ.8.-(Αναφερόμενον εις προαγωγήν και μετάθεσιν κλητήρων Ταμείων, αντικατεστάθη υπό των σχετικών διατάξεων του Δημοσιοϋπαλληλικού Κώδικος). Άρθρ.9.-(Αναφέρεται εις τας Επιτροπάς του καταργηθέντος ήδη Κώδικος Φορολογίας Καθαρών Προσόδων). Άρθρ.10.-(Αναφέρεται εις το καταργηθέν άρθρ. 48 Α.Ν. 1915/1939). Άρθρ.11.-Το υπό του άρθρ. 53 του Α.Ν. 1915 καθοριζόμενον ποσοστόν υπέρ του Δημοσίου επί του συνόλου των απ’ ευθείας υπό των Δημοσίων Ταμείων πραγματοποιουμένων εισπράξεων υπέρ Ειδικών Ταμείων, Νομικών Προσώπων, ιδιωτών και εν γένει τρίτων αυξάνεται εις 4%. Άρθρ.12.-(Προέβλεπεν επιβολήν προσθέτου παγίου τέλους εφ’ εκάστου εκδιδομένου διπλοτύπου εισπράξεως υπό επιμελητού εισπράξεως ή άλλου οργάνου. Το πρόσθετον τούτο τέλος κατηργήθη δια του άρθρ. 21 Α.Ν. 1839/1951, τόμ. 27 σελ. 144,1). Άρθρ.13-18.(Εκυρώθησαν ως τα άρθρ. 3-7). 