1α. ΒΑΣΙΛΙΚΟΝ ΔΙΑΤΑΓΜΑ της 17 (29) Νοεμ./1 Δεκ. 1836 (ΦΕΚ 69) Περί ιδιωτικών δασών. Επί τη προτάσει της Ημετέρας επί των Οικονομικών Γραμματείας, ακούσαντες και την γνώμην του Ημετέρου Συμβουλίου της Επικρατείας, απεφασίσαμεν και διατάττομεν τα εξής. Άρθρ.1.-Ιδιωτικά δάση, μεταξύ των δασών του Βασιλείου, θεωρούνται μόνον εκείνα όσα δι' εγγράφων, εκδεδομένων κατά τους νομίμους τύπους από τας αρμοδίας τουρκικάς αρχάς, αποδειχθώσιν, ότι υπήρχον και πριν της αρχής του υπέρ ανεξαρτησίας αγώνος, ιδιοκτησίαι πλήρεις ιδιωτών (πλήρης ιδιοκτησία δεν υπάρχει εις τους τουρκ. νόμους). Προσέτι ως δάση ιδιωτικά θέλουν θεωρείσθαι αναμφισβητήτως και τα κείμενα εις όσα ιδιωτικά χωρία (τζεφλίκια) δεν αναφέρουν μεν τα νόμιμα έγγραφα ονομαστί, τα εμπεριεχόμενα εις αυτά δάση, προϋποτιθεμένου, ότι κείνται αληθώς εντός των ακριβώς αποδειχθέντων ορίων του αρμοδίου ιδιωτικού κτήματος (τζεφλικίου), επομένως σχηματίζουν αναγκαίον και φυσικόν συστατικόν μέρος αυτού. Αν δε εκ περιστάσεως τα έγγραφα ταύτα εχάθησαν από την αρχήν του υπέρ ανεξαρτησίας πολέμου, τότε συγχωρούνται όλα τα προς απόδειξιν ένδικα μέσα όσα χορηγεί ο νόμος. Βλ. περί αναγνωρίσεως ιδιωτικών δασών εν Νέαις Χώραις άρθρ. 62 Νόμ. 4173/1929 κατωτ. αριθ. 23. Άρθρ.2.-Αξιώσεις δήμων και Μοναστηρίων περί της ιδιοκτησίας δάσους, θεμελιούμεναι μόνον εις πολυχρόνιον και αδιάλειπτον δικαίωμα ελευθέρας ξυλεύσεως, προερχόμενον από την ανέκαθεν αμελημένην διοίκησιν των δασών, και επομένως μη στηριζόμεναι εις νόμιμα έγγραφα, χαρακτηρίζοντα ρητώς την ιδιοκτησίαν του δάσους, δεν εμπορούν να αναγνωρισθώσιν, ούτε εμπορούν τα διϊσχυριζόμενα αυτά δικαιώματα να γένωσι παραδεκτά ως τίτλος ιδιοκτησίας, μάλιστα θεωρούνται τα δάση αυτά αναντιρρήτως ως δημόσια. Αλλ’ εάν υπήρχον έγγραφα αποδεικνύοντα τω όντι την ιδιοκτησίαν ενός τοιούτου δάσους, και εχάθησαν εκ περιστάσεως, τότε εμπορεί να φέρη εν τω μέσω την περί τούτου απόδειξιν ο απαιτών αυτό δήμος, ή το Μοναστήριον, αλλά μόνον κατά το άρθρ. 390 της Πολ. Δικονομίας. Άρθρ.3.-Εντός ενός έτους από την ημέραν της δημοσιεύσεως του παρόντος νόμου οφείλουν οι ιδιοκτήται των υπό τα άρθρ. 1 και 2 δασών να παρουσιάσωσιν εις την Ημετέραν επί των Οικονομικών Γραμματείαν, ή απ' ευθείας, ή δια των αρμοδίων υπαλλήλων, τους νομίμους τίτλους της ιδιοκτησίας των. Η Γραμματεία θέλει εξετάσει αυτούς, θέλει τους αναγνωρίσει, ή απορρίψει, και εις την πρώτην περίπτωσιν, θέλει επισήμως δώσει την κατοχήν εις τους ιδιοκτήτας, εις δε την δευ(Αντί της σελ. 373) Σελ. 373(α) Δασικός Κώδικας 17.Ζ.α.1-1α τέραν, θέλει αποπέμψει τας ελλειπούσας νομίμων αποδείξεων αξιώσεις αυτών, ενώπιον των αρμοδίων δικαστηρίων˙ εις την περίστασιν ταύτην όμως, μέχρι της τελειωτικής δικαστικής αποφάσεως περί της ιδιοκτησίας, μένει η κατοχή του διαφιλονεικουμένου δάσους αναφαίρετος, εις ον ευρίσκεται. Παρελθούσης της ανωτέρω προθεσμίας, θεωρούνται όλα τα δάση, περί των οποίων δεν παρουσιασθώσιν, οι, ως άνω, απαιτούμενοι τίτλοι, ως αδιαφιλονείκητα εθνικά, και θέλουν διατίθεσθαι ως τοιαύτα. Άρθρ.4.-Τα αναγνωρισθέντα ως ιδιόκτητα δάση μένουν υπό την ιδιαιτέραν επιτήρησιν του δημοσίου˙ η δε επιτήρησις αύτη θέλει ενεργείσθαι κατά τας διατάξεις από τους επιτετραμμένους την συντήρησιν και διοίκησιν των δημοσίων δασών υπαλλήλους. Η έκτασις της επιτηρήσεως ταύτης θέλει ορισθή δι' ιδιαιτέρου νόμου. Άρθρ.5.-Το δημόσιον έχει το δικαίωμα να υλοτομή εις τα ιδιόκτητα δάση προς χρήσιν του ναυτικού, του οπλοστασίου, ή άλλων δημοσίων αναγκών πληρώνον προς τον ιδιοκτήτην την τιμήν της εκκοπείσης ξυλικής κατά την τρέχουσαν τιμήν, αφού αφαιρεθή όμως ο επ' αυτών κανονισμένος παρά του νόμου φόρος. Όλα τα εκκοπτόμενα παρά του δημοσίου δένδρα δεν πρέπει μόλον τούτο να υπερβαίνωσι το έκτον του ποσού των εις εκκοπήν προσδιορισθέντων, ή προσδιορισθησομένων δένδρων. Τα δένδρα αυτά θέλουν εκλέγεσθαι κατά τους δασονομικούς κανόνας, και θέλουν σημαδεύεσθαι δι' ενός σφυρίου φέροντος σφραγίδα το βασιλικόν στέμμα, ως προσδιωρισμένα εις εκκοπήν δια χρήσιν δημόσιον. Άρθρ.6.-Όλα τα μέχρι τούδε περί δημοσίων δασών εκδοθέντα Δ/τα θεωρούνται άκυρα ως προς τα ιδιωτικά δάση, καθόσον αντιβαίνουν εις τας διατάξεις του παρόντος νόμου. Άρθρ.7.-Η Ημετέρα επί των Οικονομικών Γραμματεία επιφορτίζεται την δημοσίευσιν και εκτέλεσιν του παρόντος διατάγματος, το οποίον επί τη βάσει του Δ/τος των 23 Απριλίου (5 Μαΐου) τ.ε. λαμβάνον ισχύν προσωρινού νόμου, θέλει δημοσιευθή δια της εφημερίδος της Κυβερνήσεως. Σελ. 374(α) 17.Ζ.α.2 Δασικός Κώδικας 