31. ΒΑΣΙΛΙΚΟΝ ΔΙΑΤΑΓΜΑ της 17/27 Μαρτ. 1959 Περί κηρύξεως φυλλοξηριωσών 1)των Νήσων Άνδρου, Κέας και Μακρονήσου, 2)της περιοχής του Θριασίου πεδίου και 3)της περιοχής του Νομού Βοιωτίας της κειμένης Β. και ΒΑ της Εθνικής οδού Θηβών Λεβαδείας. Περί κηρύξεως υπόπτου φυλλοξήρας της υπολοίπου περιοχής Νομού Βοιωτίας. Έχοντες υπ’ όψιν 1)το άρθρ. 4 παρ. 1 και 3 του Νομ. 2147/1952 «περί προλήψεως και καταστολής των ασθενειών και εχθρών των φυτών και περί οργανώσεως της Φυτοπαθολογικής Υπηρεσίας», 2) το άρθρ. 39 του Νόμ. 214/1914 «περί μέτρων προστασίας κατά της φυλλοξήρας», 3)τας υπ’ αριθ. 44/15.11.1958 και 45/17.12.1958 γνωμοδοτήσεις του παρά τω Υπουργείω Γεωργίας Φυτοπαθολογικού Συμβουλίου και 4)την υπ’ αριθ. 83/1959 γνωμάτευσιν του Συμβουλίου Επικρατείας, προτάσει του Ημετέρου επί της Γεωργίας Υπουργού, αποφασίζομεν και διατάσσομεν: Άρθρ.1.-1.Κηρύσσομεν Φυλλοξηριώσας α)τας Νήσους Άνδρον, Κέαν και Μακρόνησον, β)την περιοχήν του Θριασίου πεδίου την κειμένην Β και ΒΑ της Εθνικής οδού Αθηνών-Ελευσίνος-Θηβών, γ)την περιοχήν του Νομού Βοιωτίας την κειμένην Α και ΒΑ της δημοσίας οδού ΘηβώνΛεβαδείας, ήτοι ολόκληρον το Κωπαϊδικόν πεδίον μέχρι θαλάσσης συμπεριλαμβανομένων των μικρών λιμνών Υλίκης Λίμνης και Παραλίμνης. 2.Κηρύσσομεν ύποπτον φυλλοξήρας ολόκληρον την υπόλοιπον περιοχήν του Νομού Βοιωτίας, ήτις μέχρι σήμερον εθεωρείτο αμόλυντος φυλλοξήρας. Εις τον Ημέτερον επί της Γεωργίας Υπουργόν ανατίθεμεν την δημοσίευσιν και εκτέλεσιν του παρόντος. Η ισχύς τούτου άρχεται από της δημοσιεύσεώς του εις την Εφημερίδα της Κυβερνήσεως. 