1. ΝΟΜΟΣ 3755 της 8/12 Ιαν. 1929 Περί απαγορεύσεως πωλήσεως ελαιολάδων αναμεμειγμένων μετά σπορελαίων και άλλων φυτικών ελαίων και περί απαγορεύσεως πωλήσεως υπό των αυτών εμπόρων ελαίων και σπορελαίων. Άρθρ.1.-Από της ενάρξεως της ισχύος του παρόντος νόμου απαγορεύεται η χονδρική και λιανική πώλησις εν τω εσωτερικώ ελαιολάδου αναμεμιγμένου μετά σπορελαίων ή άλλων φυτικών ελαίων. «Επίσης απαγορεύεται η χονδρική και λιανική πώλησις σησαμελαίου αναμεμιγμένου μετ’ ελαίου ελαιών ή μετ’ άλλων σπορελαίων». Οι παραβάται της ανωτέρω διατάξεως τιμωρούνται δια φυλακίσεως τριών μηνών μέχρι δύο ετών και χρηματικής ποινής (20.000 μέχρι 200.000 δραχμών), το δε απηγορευμένον εμπόρευμα κατάσχεται και εκποιείται, του αντιτίμου διατιθεμένου υπέρ των ταμείων προστασίας ελαιοπαραγωγής αναλόγως τα 2/3, το δε 1/3 υπέρ του μηνυτού. Η εντός « » διάταξις προσετέθη υπό του Άρθρ.6.-Πάσαι αι ως άνω παραβάσεις καταδιώκονται είτε αυτεπαγγέλτως, είτε κατόπιν εγκλήσεως, εισαγομένης δι’ απ’ ευθείας κλήσεως εις το αρμόδιον πλημμελειοδικείον, εξαιρέσει των παραβάσεων των διαπραττομένων εν περιφερείαις, εν αις εδρεύουσι δικαστήρια της αισχροκερδείας, αίτινες δικάζονται υπό των δικαστηρίων τούτων. Άρθρ.7.-(Επιβάλλεται δημόσιος φόρος επί των εν τω Κράτει παραγομένων σπορελαίων, ίσος προς το εκάστοτε ισχύον ποσοστόν του φόρου επί του εξ ελαιών παραγομένου ελαίου των περιφερειών εις ας ο φόρος ούτος καταβάλλεται εν τοις ελαιοτριβείοις.) Καταργηθέντος του επί των ελαίων φόρου, υπό του Α.Ν. 1462/1938 (27. Αδ. 4), η παρ.1 δεν έχει περίπτωσιν εφαρμογής. Επί των ελαιοσπόρων επεβλήθη φορολογία δια του Α.Ν. 925/1937 (27. Αδ. 3), ήτις όμως κατηργήθη υπό του Α.Ν. 2287 (27. Αδ. 21). Άρθρ.8.-Πάσα λεπτομέρεια της εκτελέσεως των άρθρ.1-3 του παρόντος νόμου κανονισθήσεται δια Δ/τος, εκδοθησομένου προτάσει των υπουργών Εσωτερικών και Οικονομικών. άρθρ.1 παραγρ.4 του ν. 4821 του 1930 περί συμπληρώσεως του ν. 3755 κλπ. Πρβλ. και τον ν. 6014 του 1934 περί αυξήσεως εισαγωγικών δασμών και το εις εκτέλεσιν αυτού εκδοθέν Π.Δ. της 3/15 Σεπτ. 1934 περί ελέγχου εργοστασίων επεξεργασίας λινοσπόρων και λινελαίων (τ. 30) ως και τον Α.Ν. 424/1936. Δια το μέτρον των χρηματικών ποινών βλ. άρθρ.2 Νόμου 110/1945 και άρθρ.57 Ποιν. Κώδικος (τόμ. 8 σελ. 6 και 28). Άρθρ.2.-Απαγορεύεται ωσαύτως η πώλησις υπό των αυτών εμπόρων ελαίου παραγομένου εξ ελαιών και σπορελαίων βρωσίμων ή άλλων φυτικών ελαίων εις χύμα. Δύνανται όμως οι αυτοί έμποροι να πωλούν και σπορέλαια, εφ’ όσον ταύτα θα προσφέρωνται εντός δοχείων ειδικώς συσκευασμένων και δεόντως εσφραγισμένων υπό του εργοστασίου. Εν τοιαύτη όμως περιπτώσει ανεύρεσις εντός του καταστήματος κενών ή ασφραγίστων δοχείων αποτελεί πλήρη απόδειξιν παραβάσεως του ανωτέρω άρθρ.1 και επιφέρει πάσας τας εν αυτώ αναγραφομένας ποινάς. «Η ανωτέρω απαγόρευσις της εις χύμα πωλήσεως βρωσίμων σπορελαίων και η υποχρέωσις της εις ειδικά δοχεία συσκευασίας αυτών δεν αφορά και το σησαμέλαιον, του οποίου η πώλησις, οπωσδήποτε συσκευασμένου, τυγχάνει ελευθέρα. Τα βαρέλια όμως ή άλλα δοχεία, εν οις περιέχεται το προς πώλησιν εκτιθέμενον ή μεταφερόμενον σησαμέλαιον, δέον να φέρωσιν υποχρεωτικώς ευδιάκριτον επιγραφήν δηλούσαν το περιεχόμενον αυτών». Οι παραβάται τιμωρούνται με φυλάκισιν μέχρι τριών μηνών ή με χρηματικήν ποινήν (2.000 – 20.000 δραχμών) και εν υποτροπή με αμφοτέρας τας ποινάς, το δε σπορέλαιον και λοιπά φυτικά έλαια κατάσχονται και εκποιούνται προς όφελος των ταμείων προστασίας ελαιοπαραγωγής αναλόγως τα 2/3, υπέρ του μηνυτού δε το 1/3. Η εντός « » διάταξις προσετέθη υπό του άρθρ.1 παρ.5 του ν. 4821 του 1930 περί συμπληρώσεως του ν. 3755 κλπ. Άρθρ.3.-Απαγορεύεται η εισαγωγή ή μεταφορά σπόρων και σπορελαίων και λοιπών φυτικών ελαίων εις τας ελαιοπαραγωγούς περιφερείας Κρήτης, Λέσβου, Κερκύρας, Λευκάδος, Μεσσηνίας, Παξών, Χαλκιδικής, Σάμου και Πρεβέζης. Οι παραβάται τιμωρούνται δια φυλακίσεως μέχρις ενός μηνός ή χρηματικής ποινής (μέχρι 50.000 δραχμών). Τα δε παρανόμως εισαγόΣελ. 215 Έλαια 5.Ε.α.1 μενα ή μεταφερόμενα εις τας άνω περιφερείας σπορέλαια κλπ. κατάσχονται και εκποιούνται προς όφελος του ταμείου ελαίας της οικείας περιφερείας τα 2/3, και υπέρ του μηνυτού το 1/3. «Η κατά το παρόν άρθρον απαγόρευσις της μεταφοράς σπόρων δεν αφορά τον σησαμόσπορον, το κολοκυνθόσπορον, τον κοινόν λινόσπορον, τα σπέρματα αραχιδνών (ψευδοφίστικα), τα σπέρματα κίκιος, τα φαρμακευτικής χρήσεως ελαιώδη σπέρματα ή καρπούς, ως και τα σπέρματα ή καρπούς, εκ των οποίων παράγεται το κοκκοφοινικέλαιον, το φοινικέλαιον, το φοινικοπυρηνέλαιον και το βούτυρον του κακάου, ουδέ τα εις ποσότητα ουχί ανωτέραν των 500 χιλιογράμμων εκάστοτε μεταφερόμενα λοιπά ελαιώδη σπέρματα, τα μη προοριζόμενα προς κατασκευήν σπορελαίων». Η τρίτη παράγραφος προσετέθη υπό του άρθρ.1 παρ.1 του ν. 4821 του 1930 περί συμπληρώσεως του ν. 3755 κλπ. Άρθρ.4.-(Απαγόρευσις της εξαγωγής ή διατίμησις του ελαιολάδου δεν επιτρέπεται). Κατηργήθη υπό των νεωτέρων αγορανομικών διατάξεων. Άρθρ.5.-Προς πρόληψιν της νοθείας του ελαίου ελαίας δι’ ελαίου σόγιας ή άλλων βρωσίμων σπορελαίων, των οποίων η ανίχνευσις δεν είναι ευχερής δι’ ευαισθήτων χημικών αντιδράσεων, τα τοιούτου είδους σπορέλαια, είτε εισαγόμενα εκ της αλλοδαπής, είτε παραγόμενα εν τη χώρα, μίγνυνται υποχρεωτικώς μετά της αρκούσης ποσότητος βαμβακελαίου, ώστε εν ενδεχομένη αναμίξει των σπορελαίων τούτων μετά του ελαίου ελαίας να καθίσταται ευχερής η ανίχνευσις αυτών. Η εισαγωγή των σπορελαίων παντός είδους ως και του ελαίου ελαίας επιτρέπεται μόνον δια των τελωνείων παρ’ οις υπάρχουσιν εγκατεστημένα παραρτήματα του χημικού εργαστηρίου του υπουργείου των Οικονομικών, η δε ανάμιξις τούτων μετά βαμβακελαίου ενεργείται εν τω τελωνειακώ καταστήματι μετά την κατάθεσιν της διασαφήσεως εισαγωγής και προ της παραλαβής των. Δια Δ/τος ορισθήσονται οι όροι και διατυπώσεις της μετά βαμβακελαίου αναμίξεως των τε εγχωρίων και των εκ της αλλοδαπής εισαγομένων σπορελαίων, η αναλογία του προστιθεμένου βαμβακελαίου, ως και αι λεπτομέρειαι εν γένει της εκτελέσεως της διατάξεως ταύτης. Σελ. 216 5.Ε.α.1 Έλαια Οι παραβάται τιμωρούνται δια φυλακίσεως 3 μηνών τουλάχιστον και χρηματικής ποινής (25.000 μέχρι 200.000 δραχμών). Τα δε παρανόμως κυκλοφορούντα άνευ της δεούσης αναμίξεως σπορέλαια ταύτα κατάσχονται και εκποιούνται προς όφελος του ταμείου ελαίας της οικείας περιφερείας τα 2/3, και υπέρ του μηνυτού το 1/3. Βάσει της παρ.3 εξεδόθη το Π.Δ. της 9/9 Απρ, 1929 περί εκτελέσεως του ν. 3755 κλπ. (κατωτ. αρ. 2). 