9. ΑΠΟΦΑΣΙΣ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΕΡΓΑΣΙΑΣ Αριθ. 39263/Ν.228 της 10/26 Μαΐου  1967 (ΦΕΚ Β΄ 342) Περί καθορισμού καταβλητέας εισφοράς εις το Ταμείον Ασφαλίσεως Ναυτικών Πρακτόρων και υπαλλήλων δι’ εξαγοράν αναγνωριζομένης προϋπηρεσίας Ελλήνων υπηκόων και ομογενών εξ Αιγύπτου, Τουρκίας, Β. Ηπείρου και Ρουμανίας, χρόνου και τρόπου εξοφλήσεως οφειλής κλπ. Έχοντες υπ’ όψιν: 1.Τας διατάξεις της παρ. 5 του άρθρ. 2 του Ν.Δ. 4577/66 «περί τροποποιήσεως και συμπληρώσεως της νομοθεσίας περί Κοινωνικής Ασφαλίσεως και περί ετέρων τινών διατάξεων». 2.Τας διατάξεις των Ν.Δ. 4377/64, 4378/64 και 4581/66. 3.Γνώμην του Διοικητικού Συμβουλίου του Ταμείου Ασφαλίσεων Ναυτικών Πρακτόρων και Υπαλλήλων υποβληθείσαν ημίν δια της υπ’ αριθ. 3846/15.4.67 αναφοράς του Ταμείου, αποφασίζομεν: 1.Η καταβλητέα προς το Ταμείον Ασφαλίσεως Ναυτικών Πρακτόρων και Υπαλλήλων εισφορά δια την εξαγοράν της εν θέματι αναγνωριζομένης προϋπηρεσίας κατ’ εφαρμογήν των διατάξεων των Ν.Δ. 4377/64 «περί ειδικών μέτρων προστασίας των εξ Αιγύπτου Ελλήνων υπηκόων και ομογενών», 4378/64, 4581/66 και του άρθρ. 2 του Ν.Δ. 4577/66, καθορίζεται δι’ εκάστην ημέραν αναγνωριζομένης προϋπηρεσίας ίση προς το σύνολον της εισφοράς εργοδότου και ησφαλισμένου του κλάδου συντάξεως της ισχυούσης κατά τον χρόνον υποβολής της αιτήσεως. «2.Οι εισφορές εξαγοράς της πιο πάνω υπηρεσίας στο Ταμείο Ασφαλίσεως Ναυτικών Πρακτόρων και Υπαλλήλων, υπολογίζονται στο τεκμαρτό ημερομίσθιο ή μισθό της 6ης ασφαλιστικής κλάσης του Ν.Δ. 346/1974 «περί τροποποιήσεως και συμπλη ρώσεως διατάξεών τινων της περί Ι.Κ.Α. νομοθεσίας» όπως διαμορφώνεται κάθε φορά». Η παρ. 2 τροποποιήθηκε ως άνω από την Φ29/827/20-29 Μαρτ. 1985 (ΦΕΚ Β΄ 165) απόφ. Υπ. Κοιν. Ασφαλίσεων. 3.Επί προϋπηρεσίας εκφραζομένης εις έτη ή μήνας, λογίζονται, δια την εφαρμογήν της παρούσης, ως πραγματοποιηθείσαι, δι’ έκαστον μεν έτος 300 ημέραι εργασίας, δι’ έκαστον δε μήνα 25 ημέραι εργασίας. Επί προϋπηρεσίας εκφραζομένης εις ημέρας εργασίας, λογίζεται δια την εφαρμογήν της παρούσης, ότι 25 ημέραι αποτελούν ένα μήνα εργασίας, 300 δε ημέραι εν έτος εργασίας. 4.Η εξόφλησις της προς το Ταμείον οφειλής, λόγω της κατά τας προηγουμένας παραγράφους εξαγοράς της περί ης η παρούσα προϋπηρεσίας, ενεργείται κατ’ επιλογήν του οφειλέτου είτε εφ’ άπαξ, είτε εις ισοπόσους μηνιαίας δόσεις ο αριθμός των οποίων, οριζόμενος δια της αποφάσεως του Δ.Σ., δεν δύναται να είναι ανώτερος των 72 του ποσού πάντως της μηνιαίας δόσεως μη δυναμένου να είναι μικροτέρου του ποσού των δραχ. 200. 5.Η πρώτη των δόσεων είναι καταβλητέα εντός του μηνός του μεθεπομένου εκείνου, της κοινοποιήσεως εις τον ενδιαφερόμενον της αποφάσεως του Δ.Σ. περί αναγνωρίσεως και εξαγοράς προϋπηρεσίας. «6.Εν περιπτώσει καθυστερήσεως καταβολής δόσεως τινός, ο χρόνος εις ον ανάγεται η μη καταβληθείσα εκπρόθεσμος δόσις, δεν αναγνωρίζεται ως συντάξιμος προ της πλήρους εξοφλήσεως του ποσού ταύτης μετά των προσαυξήσεων της παρ. 5. 7.Εις περίπτωσιν επελεύσεως της ασφαλιστικής περιπτώσεως προ της παρόδου του χρόνου του καθορισθέντος δια την καταβολήν των δόσεων, το ποσόν των υπολειπομένων, και μη καταστασών απαιτητών δόσεων συμψηφίζεται προς το ποσόν των συντάξεων ας δικαιούται ο συνταξιούχος αναδρομικώς δια το χρονικόν διάστημα μέχρι τέλους του μηνός εντός του οποίου έλαβεν χώραν η κοινοποίησις αυτώ της αποφάσεως περί απονομής της συντάξεως. Εν υπάρξει υπολοίπου οφειλής μετά τον κατά τα άνω συμψηφισμόν εκ δόσεων μη καταστασών απαιτητών, το υπόλοιπον τούτο εξοφλείται δια ίσων μηνιαίων δόσεων, παρακρατουμένων εκ της συντάξεως ο αριθμός των οποίων οριζόμενος δι’ αποφάσεως του Δ.Σ. δεν δύναται να είναι ανώτερος των 72 του ποσού πάντως εκάστης δόσεως μη δυναμένου να υπερβή το 1/4 της καταβαλλομένης μηνιαίας συντάξεως». Αι παρ. 6 και 7 ετροποποιήθησαν ως άνω δια της υπ’ αριθ. Φ.23/3/οίκ.397 της 30 Ιαν./18 Φεβρ. 1971 αποφ. Υπ. Κοινων. Υπηρεσιών (ΦΕΚ Β΄ 131). 8.Εις περίπτωσιν απονομής συντάξεως προ της ενάρξεως  εξοφλήσεως ή προ  της ολοσχερούς  εξο(Αντί για τη σελ. 1851(α) Σελ. 1851(β) Τεύχος Η43-Σελ. 67 Ταμείο Ασφλίσεως Ναυτικών Πρακτόρων και Υπαλλήλων(ΤΑΝΠΥ) 39.Ο.γ.8-9 φλήσεως του οφειλομένου ποσού εξαγοράς αναγνωρισθείσης προϋπηρεσίας, το ποσόν των συντάξεων ων δικαιούται ο συνταξιούχος αναδρομικώς δια το χρονικόν διάστημα μέχρι τέλους του μηνός εντός του οποίου έλαβε χώραν η κοινοποίησις αυτώ της αποφάσεως περί απονομής της συντάξεως συμψηφίζεται κατά το ισόποσον προς το ποσόν της οφειλής ή το ανεξόφλητον μέρος ταύτης. Εν υπάρξει υπολοίπου οφειλής, μετά τον κατά τα άνω συμψηφισμόν, το υπόλοιπον τούτο εξοφλείται δια ίσων μηνιαίων δόσεων, παρακρατουμένων εκ της συντάξεως, ο αριθμός των οποίων, οριζόμενος δι’ αποφάσεως του Δ.Σ. δεν δύναται να είναι ανώτερος των 72, του ποσού πάντως εκάστης δόσεως μη δυναμένου να υπερβή το 1/4 της καταβαλλομένης μηνιαίας συντάξεως, ουδέ να υπολείπεται των 200 δραχμών. 9.Από της ενάρξεως ισχύος της παρούσης και ως προς τα δια ταύτης ρυθμιζόμενα θέματα, παύει ισχύουσα η προγενεστέρα υπ’ αριθ. 115086/Ν.728/ 65/9.5.66 ημετέρα απόφασις, δια τας εφεξής υποβαλλομένας αιτήσεις ως και τας υποβληθείσας προγενέστερον τοιαύτης, εφ’ ων δεν ελήφθη σχετική απόφασις του Δ.Σ. του Ταμείου. 10.Η ισχύς της παρούσης άρχεται από της 1ης του μηνός του επομένου της δημοσιεύσεώς της, εις την Εφημερίδα της Κυβερνήσεως. 