16. ΠΡΟΕΔΡΙΚΟ ΔΙΑΤΑΓΜΑ υπ’ αριθ. 525 της 31/31 Δεκ. 1983 (ΦΕΚ Α΄ 203) Είσοδος και διαμονή αλλοδαπών στην Ελλάδα, σε συμμόρφωση προς τις οδηγίες του Συμβουλίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων υπ’ αριθ. 64/221 της 25.2.1964, 73/148 της 21.5.1973, 75/34 της 17.12.1974 και 75/35 της 17.12.1974. Έχοντας υπόψη: 1.Το άρθρ. 2 του Νόμ. 945/79 (ΦΕΚ 170/79 τ.Α΄) «περί κυρώσεως της Συνθήκης Προσχωρήσεως της Ελλάδος εις την Ευρωπαϊκήν Οικονομικήν Κοινότητα» του οποίου η ισχύς παρετάθη με το άρθρ. 4 παρ. 1 του Νόμ. 1338/83 (ΦΕΚ 34/83 τ.Α΄) «Εφαρμογή του ΚΟΙΝΟΤΙΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ». 2.Το άρθρ. 3 του Νόμ. 1104/80 «περί εκπροσωπήσεως της Ελλάδος στις Ευρωπαϊκές Κοινότητες ιδρύσεως Διπλωματικών και Προξενικών Αρχών και ρυθμίσεως άλλων συναφών οργανωτικών θεμάτων» (ΦΕΚ 298/τ.Α/29.12.80, σε συνδυασμό με την παρ. 1 του άρθρ. 3 του Π.Δ. 574/1982 «Ανακατανομή των αρμοδιοτήτων των Υπουργείων» (ΦΕΚ 104 τεύχος Α΄) 30.8.1982. 3.Την υπ’ αριθ. 743/83 γνωμοδότηση του Συμβουλίου Επικρατείας, μετά από πρόταση των Υπουργών Εθνικής Οικονομίας και Δημοσίας Τάξεως, αποφασίζουμε: Σκοπός Άρθρ.1.-Το παρόν Π.Δ/γμα, εκδίδεται με σκοπό την προσαρμογή της ισχύουσας ελληνικής νομοθεσίας σχετικά με την είσοδο και την διαμονή αλλοδαπών στην Ελλάδα προς τις διατάξεις των Οδηγιών του Συμβουλίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων: α.Την υπ’ αριθ. 64/221/ΕΟΚ Οδηγία του Συμβουλίου της 25.2.1964 «περί του συντονισμού των ειδικών μέτρων για τη διακίνηση και τη διαμονή αλλοδαπών, τα οποία δικαιολογούνται από λόγους δημοσίας τάξεως, δημοσίας ασφαλείας ή δημοσίας υγείας» (ειδική έκδοση στην Ελληνική: τεύχος 05, τόμος 001, σελ. 16). β.Την υπ’ αριθ. 73/148/ΕΟΚ Οδηγία του Συμβουλίου της 21.5.1973 «περί καταργήσεως των περιορισμών στη διακίνηση και στη διαμονή των υπηκόων των Κρατών μελών στο εσωτερικό της Κοινότητας στον τομέα της εγκαταστάσεως και της παροχής υπηρεσιών» (ειδική έκδοση στην ελληνική: τεύχος 06, τόμος 001, σελ. 144). γ.Την υπ’ αριθ. 75/34/ΕΟΚ Οδηγία του Συμβουλίου της 17.12.1974 «περί του δικαιώματος των υπηκόων ενός Κράτους μέλους να παραμένουν στην επικράτεια άλλου Κράτους μέλους μετά την άσκηση σ’ αυτό μη μισθωτής δραστηριότητας» (ειδική έκδοση στην ελληνική: τεύχος 06, τόμος 001, σελ. 191). δ.Την υπ’ αριθ. 75/35/ΕΟΚ Οδηγία του Συμβουλίου της 17-12-1974 «Περί επεκτάσεως της ισχύος της οδηγίας 64/221/ΕΟΚ περί του συντονισμού των ειδικών μέτρων για τη διακίνηση και τη διαμονή αλλοδαπών, τα οποία δικαιολογούνται από λόγους δημοσίας τάξεως, δημοσίας ασφαλείας ή δημοσίας υγείας, στους υπηκόους ενός κράτους μέλους, που ασκούν το δικαίωμα παραμονής στην επικράτεια άλλου Κράτους μέλους μετά την άσκηση σ’ αυτό μη μισθωτής δραστηριότητας» (ειδική έκδοση στην ελληνική: τεύχος 06, τόμος 001, σελ. 195). Άσκηση μη μισθωτής δραστηριότηταςΔικαίωμα εγκατάστασης και ελεύθερης παροχής υπηρεσιών Άρθρ.8.-Τα έγγραφα διαμονής, που χορηγούνται στους υπηκόους Κρατών μελών των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, σύμφωνα με τις προηγούμενες διατάξεις, εκδίδονται και ανανεώνονται με την καταβολή ποσού ίσου με τα μέλη έκδοσης δελτίου ταυτότητας ημεδαπού. Το ίδιο ισχύει και για τα αναγκαία έγγραφα ή πιστοποιητικά, για την έκδοση ή ανανέωση των εγγράφων διαμονής. Σελ. 336,06(α) Τεύχος ΣΤ81-Σελ. 42 Δικαιούχοι διαμονής από άλλους λόγους Άρθρ.9.-1.Δικαιούνται μόνιμη διαμονή αυτοί που άσκησαν στην Ελλάδα μη μισθωτή δραστηριότητα υπήκοοι Κράτους μέλους της ΕΟΚ, οι οποίοι: α.Την στιγμή κατά την οποία παύουν την άσκηση της δραστηριότητάς τους έχουν συμπληρώσει την προβλεπόμενη από την Ελληνική νομοθεσία ηλικία συνταξιοδότησης λόγω γήρατος, παρέμειναν συνεχώς στην Ελλάδα πλέον των τριών ετών και άσκησαν την δραστηριότητά τους τους τελευταίους 12 μήνες τουλάχιστον. Εάν, σύμφωνα με την Ελληνική νομοθεσία του οικείου ασφαλιστικού φορέα, δεν αναγνωρίζεται δικαίωμα συνταξιοδότησης σε ορισμένες κατηγορίες μη μισθωτών, ως όριο ηλικία θεωρείται το 65 έτος. β.Διαμένοντας συνεχώς στην Ελλάδα για διάστημα πέρα των δύο ετών, παύουν να ασκούν την δραστηριότητά τους λόγω μόνιμης ανικανότητας προς εργασία. Εάν η ανικανότητα αυτή προήλθε από εργατικό ατύχημα ή επαγγελματική νόσο, που παρέχουν δικαίωμα σύνταξης η οποία καταβάλλεται ολικά ή μερικά από τον οικείο ασφαλιστικό φορέα της Ελλάδας, δεν απαιτείται καμιά προϋπόθεση χρόνου παραμονής. γ.Μετά από τριετή συνεχή δραστηριότητα και παραμονή στην Ελλάδα, ασκούν ήδη τη δραστηριότητά τους στο έδαφος άλλου Κράτους μέλους, διατηρούν όμως το δικαίωμα παραμονής τους στην Ελλάδα όπου επιστρέφουν καθημερινά ή τουλάχιστον μια φορά την εβδομάδα. Οι περίοδοι δραστηριότητας, που πραγματοποιήθηκαν μ’ αυτό τον τρόπο, στο έδαφος του άλλου Κράτους μέλους υπολογίζονται, για την εκπλήρωση των προϋποθέσεων των προηγουμένων εδαφίων, ότι έλαβαν χώρα στην Ελλάδα. 2.Οι σχετικές με την δραστηριότητα και παραμονή προϋποθέσεις της παρ. 1 εδάφ. α΄ και β΄ δεν απαιτούνται εάν ο/η σύζυγος αυτού-ής που ασκεί τη δραστηριότητα είναι Έλληνας-ίδα ή απώλεσε την Ελληνική ιθαγένεια λόγω γάμου με αυτόν-ή. 3.Δικαίωμα μόνιμης διαμονής αναγνωρίζεται και στα μέλη της οικογένειας του ασκούντος μη μισθωτή δραστηριότητα υπηκόου Κράτους μέλους της ΕΟΚ που απέκτησε σύμφωνα με το παρόν άρθρο το δικαίωμα αυτό, εφ’ όσον αυτά κατοικούν μαζί του στην Ελλάδα. Ως μέλη οικογένειας θεωρούνται αυτά που αναγράφονται στο άρθρ. 3 παρ. 2. Το ανωτέρω δικαίωμα τους αναγνωρίζεται και μετά τον θάνατο του ενδιαφερομένου. 4.Εάν, αυτός που ασκεί τη μη μισθωτή δραστηριότητα αποβιώσει πριν να αποκτήσει δικαίωμα μόνιμης διαμονής στην Ελλάδα, τα μέλη της οικογένειάς του δικαιούνται μόνιμης διαμονής εφ’ όσον: α.Αυτός που αποβίωσε είχε παραμείνει συνεχώς στην Ελλάδα για δύο τουλάχιστον έτη μέχρι την ημέρα του θανάτου του ή β.Ο θάνατος που οφείλετο σε εργατικό ατύχημα ή επαγγελματική νόσο, ή γ.Ο σύζυγος που ζει είναι Έλληνας υπήκοος ή έχει απωλέσει την Ελληνική υπηκοότητα λόγω του γάμου του με τον αποβιώσαντα. 5.α.Η συνεχής παραμονή, που προβλέπεται στις παρ. 1 και 4, πιστοποιείται με κάθε νόμιμο αποδεικτικό μέσο σύμφωνα με τις διατάξεις της κειμένης νομοθεσίας. β.Η απουσία λόγω εκπληρώσεως των στρατιωτικών υποχρεώσεων, καθώς και πρόσκαιροι απουσίες που δεν υπερβαίνουν του τρεις μήνες ετήσια, δεν επηρεάζουν την συνεχή διαμονή. γ.Οι ακούσιες περίοδοι διακοπής της δραστηριότητας και η παύση αυτής λόγω ασθένειας ή ατυχήματος υπολογίζονται ως περίοδοι δραστηριότητας. 6.Για την άσκηση του δικαιώματος μόνιμης διαμονής παρέχεται στον δικαιούχο προθεσμία δύο ετών από την κτήση του και δεν απαιτείται καμιά ιδιαίτερη διατύπωση. Στο διάστημα της διετίας ο δικαιούχος μπορεί να εγκαταλείπει το Ελληνικό έδαφος χωρίς να θίγεται το δικαίωμά του. 7.Στους δικαιούχους σύμφωνα με το παρόν άρθρο μόνιμης διαμονής χορηγείται, μετά από αίτησή τους, έγγραφο διαμονής σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρ. 5 παρ. 1 έως 3 και 6 και του άρθρ. 8 αυτού του δ/τος. Περιορισμοί Άρθρ.10.-1.Για τα πρόσωπα που αναφέρονται στα άρθρ. 2, 3 παρ. 2 και 9 παρ. 1, 3 και 4 δεν εμποδίζεται η δυνατότητα εφαρμογής διατάξεων, που προβλέπουν ειδικό καθεστώς για τους αλλοδαπούς, εφ’ όσον δικαιολογούνται από λόγους Δημοσίας Τάξεως, Δημοσίας Ασφαλείας και Δημοσίας Υγείας, σύμφωνα μ’ αυτά που ορίζονται στα άρθρ. 11, 12 και 13. 2.Δεν μπορεί να γίνει επίκληση των λόγων της προηγούμενης παραγράφου για εξυπηρέτηση οικονομικών σκοπών. Προϋποθέσεις εφαρμογής περιορισμών, που  επιβάλλονται από λόγους Δημοσίας  Τάξεως και Ασφαλείας. Άρθρ.11.-1.Τα μέτρα που λαμβάνονται για λόγους δημοσίας τάξεως ή δημοσίας ασφαλείας, πρέπει να βασίζονται αποκλειστικά στην προσωπική συμπεριφορά του ατόμου στο οποίο αναφέρονται. 2.Προηγούμενη ποινική καταδίκη δεν συνιστά από μόνη της λόγο λήψης τέτοιων μέτρων. 3.Η λήξη ισχύος της ταυτότητας ή του διαβατηρίου, που χρησιμοποίησε ο ενδιαφερόμενος για να εισέλθει στην Ελλάδα και να λάβει άδεια διαμονής δεν μπορεί να δικαιολογήσει απομάκρυνση από τη χώρα. 4.Οι αρμόδιες Ελληνικές Αρχές μπορούν, εφ’ όσον θεωρηθεί απαραίτητο, να ζητήσουν από το Κράτος καταγωγής αυτού που κάνει αίτηση για άδεια διαμονής και από τα άλλα Κράτη μέλη, πληροφορίες για το ποινικό του μητρώο. Η ενημέρωση πάντως αυτή δεν μπορεί να λάβει συστηματικό χαρακτήρα. (Αντί για τη σελ. 336,07(α) Σελ. 336,07(β) Τεύχος 1118-Σελ. 51 Όταν γίνονται παρόμοιες αιτήσεις από άλλα Κράτη μέλη, η απάντηση των Ελληνικών Αρχών πρέπει να δίνεται εντός δύο μηνών. 5.Η απόφαση για την μη χορήγηση ή ανανέωση της άδειας διαμονής, καθώς και η απόφαση για την απομάκρυνση από τη χώρα, κοινοποιείται στον ενδιαφερόμενο. Στην κοινοποίηση αναφέρεται η προθεσμία που δίνεται για την εγκατάλειψη της χώρας. Εκτός από περιπτώσεις επείγουσας ανάγκης, η προθεσμία αυτή δεν μπορεί να είναι μικρότερη των 15 ημερών στην περίπτωση που δεν έχει χορηγηθεί ακόμα άδεια διαμονής, και ενός μήνα σε κάθε άλλη περίπτωση. 6.Ο ενδιαφερόμενος μπορεί να ασκήσει κατά οποιασδήποτε απόφασης, που απαγορεύει την είσοδο ή αρνείται την έκδοση ή ανανέωση άδειας διαμονής ή διατάσσει την απομάκρυνση από την Ελλάδα, τα ένδικα μέσα που δικαιούνται να ασκούν οι Έλληνες υπήκοοι κατά των σχετικών πράξεων της Διοίκησης. 7.Εάν δεν χωρεί προσφυγή σε δικαστήριο ή χωρεί προσφυγή μόνο κατά της νομιμότητας της απόφασης ή εάν η προσφυγή δεν έχει ανασταλτικό αποτέλεσμα, η απόφαση για την μη ανανέωση της άδειας διαμονής ή απομάκρυνσης από τη Χώρα του κατόχου άδειας διαμονής, εκδίδεται κατά περίπτωση-εκτός επειγουσών περιπτώσεων-μετά από γνώμη επιτροπής που αποτελείται: α.Από το νομικό σύμβουλο του Υπουργείου Δημόσιας Τάξης, που αναπληρώνεται από τον πάρεδο Διοικήσεως που υπηρετεί στη Νομική Διεύθυνση του Υπουργείου Δημόσιας Τάξης. «β.Ένα μέλος του επιστημονικού προσωπικού της Ειδικής Νομικής Υπηρεσίας Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (ΕΝΥΕΚ) του Υπουργείου Εξωτερικών με βαθμό τουλάχιστον Νομικού Συνεργάτη». Το εδάφ. β΄ αντικαταστάθηκε ως άνω, από την παρ. 1 του άρθρου μόνου του Π.Δ. 30/26 Ιαν.-5 Φεβρ. 1990 (ΦΕΚ Α΄ 11). «γ)Έναν Εισαγγελικό λειτουργό με βαθμό Εισαγγελέα Πλημμελειοδικών και άνω, όταν πρόκειται για θέματα δημόσιας τάξης και Ασφάλειας, ή έναν υγειονομικό αξιωματικό του Στρατού Ξηράς με βαθμό τουλάχιστον αρχιάτρου όταν πρόκειται για θέματα δημόσιας υγείας». Τα εδάφ. β και γ αντικαταστάθηκαν ως άνω από το άρθρ. 14 του Π.Δ. 499/31-31 Δεκ. 1987 (ΦΕΚ Α΄ 238), (κατωτ. αριθ. 19). Τα μέλη αυτής της Επιτροπής ορίζονται μαζί με τους αναπληρωτές τους από τους οικείους Υπουργούς. Ο ενδιαφερόμενος μπορεί να εμφανισθεί ή να αντιπροσωπευθεί ενώπιον της Επιτροπής και να αναπτύξει τους λόγους που συνηγορούν υπέρ της ανανέωσης της άδειας διαμονής ή της μη απομάκρυνσής του από τη Χώρα. Το πρακτικό της συνεδρίασης, που περιέχει και τις απόψεις του ενδιαφερόμενου, διαβιβάζεται μαζί με τη γνώμη της επιτροπής στον Υπουργό Δημόσιας Τάξης, που αποφασίζει. 8.Η απόφαση, για τη μη χορήγηση της πρώτης άδειας διαμονής ή για την απομάκρυνση από την Ελλάδα πριν από την έκδοση της άδειας, διαβιβάζεται, μετά από αίτηση του ενδιαφερομένου που υποβάλλεται εντός οκτώ ημερών από την κοινοποίηση σ’ αυτόν, στην σύμφωνα με την προηγούμενη παράγραφο επιτροπή. Ενώπιον της επιτροπής μπορεί να παραστεί και υπερασπίσει εαυτόν αυτοπροσώπως ο ενδιαφερόμενος εκτός εάν λόγοι εθνικής ασφάλειας δεν το επιτρέπουν. Η Επιτροπή συνεδριάζει, όπως ορίζεται στην προηγούμενη παράγραφο, και διαβιβάζει το πρακτικό μαζί με τη γνώμη της στον Υπουργό Δημόσιας Τάξης για επανεξέταση. Σελ. 336,08(β) Τεύχος 1118-Σελ. 52 Προϋποθέσεις εφαρμογής περιορισμών που  επιβάλλονται από λόγους Δημόσιας Υγείας Άρθρ.12.-1.Οι μόνες ασθένειες ή αναπηρίες, που μπορούν να δικαιολογήσουν άρνηση εισόδου στη χώρα ή έκδοση της πρώτης άδειας διαμονής είναι εκείνες που αναφέρονται στο παράρτημα του παρόντος Π.Δ/τος. 2.Ασθένειες ή αναπηρίες, που παρουσιάσθηκαν μετά την έκδοση της πρώτης άδειας διαμονής δεν δικαιολογούν άρνηση ανανέωσης της άδειας ή απομάκρυνση από τη χώρα. 3.Οι διατάξεις των παρ. 5, 6 και 8 του προηγούμενου άρθρου εφαρμόζονται στην προκειμένη περίπτωση αναλόγως. 4.Προσαρτάται και αποτελεί αναπόσπαστο μέρος του παρόντος το παράρτημα της Οδηγίας 64/221/ΕΟΚ του οποίου το κείμενο έχει ως ακολούθως: Π Α Ρ Α Ρ Τ Η Μ Α Α.Ασθένειες που δύνανται να θέσουν σε κίνδυνο τη δημόσια υγεία: «1.Ασθένειες που υπόκεινται σε καραντίνα και αναφέρονται στο Διεθνή Υγειονομικό Κανονισμό αριθ. 2 της 25ης Μαΐου 1951 της Παγκόσμιας Οργάνωσης Υγείας, όπως τροποποιήθηκε μεταγενέστερα, κυρωθεισών των τροποποιήσεων με το Π.Δ. 76/1980 (Α΄ 24/26.1.1980) και το Π.Δ. 1383/1981 (Α΄ 346/31.12.1981)». Η παρ. 1 αντικαταστάθηκε ως άνω από την παρ. 2 του άρθρου μόνου του Π.Δ. 30/26 Ιαν.-5 Φεβρ. 1990 (ΦΕΚ Α΄ 11). 2.Φυματίωση του αναπνευστικού συστήματος, ενεργή η μη εξελικτική τάση. 3.Σύφιλη. 4.Άλλες μεταδοτικές λοιμώδεις ή παρασιτικές ασθένειες, εφόσον αποτελούν στη χώρα υποδοχής αντικείμενο προστατευτικών διατάξεων έναντι των ημεδαπών. Β.Ασθένειες και αναπηρίες που δύνανται να θέσουν σε κίνδυνο την δημόσια τάξη ή την δημόσια ασφάλεια: 1.Τοξικομανία. 2.Βαρειές ψυχοπνευματικές διαταραχές έκδηλες καταστάσεις ψυχώσεως με υπερκινητικότητα, παραλήρημα, παραισθήσεις ή σύγχυση. Γνωστοποίηση λόγων δυσμενούς απόφασης Άρθρ.13.-Ο ενδιαφερόμενος πρέπει να λαμβάνει γνώση των λόγων Δημόσιας Τάξης, Δημόσιας Ασφάλειας και Δημόσιας Υγείας, στους οποίους στηρίζεται η εκδοθείσα κατ’ αυτού απόφαση, εκτός εάν λόγοι Εθνικής Ασφάλειας του Κράτους δεν το επιτρέπουν. Διατάξεις που καταργούνται Άρθρ.14.-Οι διατάξεις των άρθρ. 3, 4, 6, 7, 13, 14 και 17 του Νόμ. 4310/1929, στο μέτρο που περιλαμβάνουν ρυθμίσεις αντίθετες προς τις διατάξεις αυτού του Δ/τος, δεν ισχύουν για τα πρόσωπα που αναφέρονται στο άρθρ. 2, άρθρ. 3 παρ. 2 και άρθρ. 9 παρ. 1, 3 και 4. Έναρξη ισχύος Άρθρ. 15.-Η ισχύς αυτού του Δ/τος αρχίζει από την 1η Ιαν. 1981. Άρθρ.2.-Οι διατάξεις του παρόντος Π.Δ/τος εφαρμόζονται στους υπηκόους των Κρατών μελών των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, οι οποίοι έχουν το δικαίωμα εγκατάστασης στην Ελλάδα για την άσκηση μη μισθωτής δραστηριότητας ή προσωρινής διαμονής για την ελεύθερη παροχή ή αποδοχή υπηρεσιών κατ’ εφαρμογή των άρθρ. 52 έως 58 και 59 έως 66 της Συνθήκης της 25-3-1957 περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας και του άρθρ. 1 του Νόμ. 945/27-7-1979 περί της κυρώσεως της συνθήκης προσχώρησης της Ελλάδας στην Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα και την Ευρωπαϊκή Κοινότητα Ατομικής Ενέργειας, καθώς και της Συμφωνίας «περί προσχωρήσεως της Ελλάδος εις την Ευρωπαϊκή Κοινότητα Άνθρακος και Χάλυβος». Διατυπώσεις εισόδου-εξόδου Άρθρ.3.-1.Η είσοδος στην Ελλάδα των υπηκόων και των οικογενειών τους, που προσδιορίζονται στο άρθρ. 2, επιτρέπεται με την απλή επίδειξη ισχύοντος διαβατηρίου ή εθνικού δελτίου ταυτότητας. Θεώρηση εισόδου ή άλλη ισοδύναμη υποχρέωση δεν επιβάλλεται, εκτός αν πρόκειται για μέλη οικογένειας, τα οποία δεν έχουν την ιθαγένεια Κράτους μέλους των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. Στα πρόσωπα αυτά παρέχεται κάθε διευκόλυνση για τη λήψη των θεωρήσεων, που τυχόν απαιτούνται, οι οποίες χορηγούνται ατελώς. 2.Μέλη οικογένειας θεωρούνται ο/η σύζυγος, τα κάτω του 21ου έτους τέκνα τους και οι ανιόντες και κατιόντες συγγενείς τους, που συντηρούνται από τους συζύγους, ανεξαρτήτως ιθαγενείας. (Αντί για τη σελ. 336,05) Σελ. 336,05(α) Τεύχος ΣΤ81-Σελ. 41 3.Ευνοείται η είσοδος στην Ελλάδα κάθε άλλου μέλους της οικογένειας αυτού που φθάνει ή της συζύγου του, εφ’ όσον συντηρείται από αυτούς ή ζούσε μαζί τους (υπό την αυτή στέγη) στη χώρα προέλευσης. 4.Η έξοδος από την Ελλάδα αυτών, που αναφέρονται στις προηγούμενες παρ. 1 και 3, επιτρέπεται με την απλή επίδειξη, έστω και αν έχει λήξει η ισχύς, εθνικού δελτίου ταυτότητας ή διαβατηρίου. Το δικαίωμα διαμονής Άρθρ.4.-Αυτοί που εγκαταστάθηκαν, σύμφωνα με το άρθρ. 2, στην Ελλάδα δικαιούνται μόνιμης διαμονής. Το δικαίωμα αυτό κατέχουν και τα μέλη της οικογένειάς τους, έστω και αν έχουν ιθαγένεια διαφορετική από εκείνη που έχει ο υπήκοος, από τον οποίο εξαρτώνται. Άδεια διαμονής Άρθρ.5.-1.Σε όσους δικαιούνται διαμονή χορηγείται έγγραφη άδεια διαμονής υπηκόου Κράτους μέλους των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, με την επιφύλαξη της διάταξης της παρ. 6 αυτού του άρθρου. 2.Η άδεια, που χορηγείται, είναι πενταετούς τουλάχιστον διάρκειας από την ημερομηνία έκδοσής της, ισχύει για ολόκληρη τη χώρα και ανανεώνεται αυτόματα. 3.Διακοπές της διαμονής, οι οποίες δεν υπερβαίνουν τους έξη συνεχείς μήνες, καθώς και απουσίες για την εκπλήρωση των στρατιωτικών υποχρεώσεων δεν επηρεάζουν την ισχύ της άδειας διαμονής. 4.Η άδεια διαμονής δεν ανακαλείται με μοναδικό λόγο, ότι ο δικαιούχος δεν ασκεί πλέον επαγγελματική δραστηριότητα λόγω προσωρινής ανικανότητας προς εργασία εξ αιτίας ασθένειας ή ατυχήματος. 5.Η απόφαση για τη χορήγηση ή όχι της πρώτης άδειας διαμονής πρέπει να λαμβάνεται το ταχύτερο δυνατό, πάντοτε όμως μέσα σε έξη μήνες από την αίτηση. Επιτρέπεται στον ενδιαφερόμενο να παραμείνει προσωρινά στην Ελλάδα, μέχρι να αποφασισθεί η χορήγηση ή μη της άδειας διαμονής. 6.Στα μέλη οικογένειας τα οποία δεν έχουν ιθαγένεια Κράτους μέλους των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, χορηγείται έγγραφο διαμονής σύμφωνα με τις διατάξεις του Νόμ. 4310/1929 «περί εγκαταστάσεως και κινήσεως αλλοδαπών εν Ελλάδι, αστυνομικού ελέγχου διαβατηρίων, απελάσεων και εκτοπίσεων», το οποίο έχει την ίδια ισχύ με αυτό που χορηγείται στον υπήκοο από τον οποίο εξαρτώνται. Διατυπώσεις χορήγησης άδειας διαμονής Άρθρ.6.-1.Η άδεια διαμονής χορηγείται μετά από αίτηση του ενδιαφερομένου η οποία υποβάλλεται, μέσα σ’ ένα τρίμηνο από την είσοδο στην Ελλάδα. 2.Μόνα δικαιολογητικά για την αρχική χορήγηση της άδειας είναι: α.Το έγγραφο με βάση το οποίο ο αιτών εισήλθε στην Ελλάδα. β.Έγγραφα από τα οποία προκύπτει ότι ο αιτών ανήκει σε κάποια από τις κατηγορίες των άρθρ. 2 και 3 παρ. 2 και 3. γ.Ιατρικό πιστοποιητικό ότι ο αιτών δεν πάσχει από νόσο ή αναπηρία από αυτές που αναφέρονται στο Παράρτημα του παρόντος Π.Δ/τος και το οποίο εκδίδεται, από αρμόδια Υγειονομική Υπηρεσία. Άδεια διαμονής, αυτών που παρέχουν και αυτών που δέχονται υπηρεσίες Άρθρ.7.-1.Σε αυτούς, που παρέχουν και σε αυτούς, που δέχονται υπηρεσίες, χορηγείται άδεια διαμονής, η οποία έχει διάρκεια ίση με τη διάρκεια της παροχής των υπηρεσιών. 2.Αν η διάρκεια της παροχής είναι ίση ή μικρότερη των τριών μηνών δεν χορηγείται άδεια διαμονής, άλλα αυτός που έφθασε παραμένει στην Ελλάδα με την κάλυψη του εγγράφου βάσει του οποίου εισήλθε. Ο ενδιαφερόμενος πρέπει εντός 8 ημερών από την άφιξή του να δηλώσει την παρουσία του στην αρμόδια υπηρεσία αλλοδαπών ή εάν δεν υπάρχει τέτοια στην οικεία Αστυνομική Αρχή του τόπου διαμονής του. Τέλη εγγράφων διαμονής 