44. ΝΟΜΟΘΕΤ. ΔΙΑΤΑΓΜΑ υπ’ αριθ. 2501 της 31 Ιουλ./3 Αυγ. 1953 Περί τροποποιήσεως και συμπληρώσεως ενίων διατάξεων των περί Δασών Νόμων. Κατηργήθη δια της παρ. 48 άρθρ. 317 Ν.Δ. 86/1969 (κατωτ. αριθ. 45) εξαιρέσει των κατωτέρω παρατιθεμένων άρθρ. 32, 33, 52 και 56. Άρθρ.32.-Η χρηματοδότησις της Υπηρεσίας Παραγωγικών Έργων Μακεδονίας (Υ.Π.Ε.Μ.) δια την εκτέλεσιν δασικών εν γένει έργων, ων η δαπάνη βαρύνει τον προϋπολογισμόν του Κεντρικού Ταμείου Γεωργίας, Κτηνοτροφίας και Δασών (Κ.Τ.Γ.Κ. και Δασών) γίνεται δι’ επιχορηγήσεως της Υπηρεσίας ταύτης υπό του Κ.Τ.Γ.Κ. και Δασών των σχετικών ενταλμάτων εκδιδομένων υπέρ του Κρατικού Προϋπολογισμού παρά του οποίου εξυπηρετείται οικονομικώς η ειρημένη Υπηρεσία. Η διαχείρισις υπό της Υ.Π.Ε.Μ. των επιχορηγήσεων τούτων και η επ’ αυτών απόδοσις λογαριασμού, εκτελείται κατά τας δια την υπηρεσίαν ταύτην ισχυούσας διατάξεις. Τα παρά της Υπηρεσίας Παραγωγικών Έργων Μακεδονίας αγορασθέντα και αγοραζόμενα πάσης φύσεως μόνιμα ή αναλώσιμα υλικά εις βάρος πιστώσεων του Κ.Τ.Γ.Κ. και Δασών και των Τ.Γ.Κ. και Δασών της περιφερείας της Υ.Π.Ε.Μ. εγγράφονται εις τα βιβλία της Υπηρεσίας ταύτης και αποτελούν περιουσιακά αυτής στοιχεία. Άρθρ.33.-(Αντικαθίσταται η παρ. 7 του άρθρ. 1 Α.Ν. 1791/1939, κατωτ. 17 Ζμ. 1). Άρθρ.52.-Εις το Τεχνικόν Συμβούλιον Δασών του Υπουργείου Γεωργίας ως και τα τοιαύτα των Γενικών Διοικήσεων του Κράτους μετέχει εφ’ εξής ως τακτικόν μέλος μετά ψήφου και εκπρόσωπος των δασοκτημόνων οριζόμενος κατ’ έτος παρά του Υπουργού Γεωργίας ή του αρμοδίου Γενικού Διοικητού εκ τριών τοιούτων προτεινομένων παρά του τοπικού Συνδέσμου Δασοκτημόνων του εδρεύοντος εν τη έδρα του Συμβουλίου. Άρθρ.56.-Κυρούνται αφ’ ης εξεδόθησαν αι κάτωθι αποφάσεις του Υπουργικού Συμβουλίου. 1-6)Υπ’ αριθ. 1040/1947, 1069/1948, 1047/ (Αντί της σελ. 391) Σελ. 391(α) 354-017 Δασικός Κώδικας 17.Ζ.α.42-44 1949, 461/1950, 1025/1950 και 497/1951 δι’ ων εξουσιοδοτείται ο Υπουργός της Γεωργίας να αναστέλλη, τροποποιή εν όλω ή εν μέρει ή επαναφέρη εν ισχύϊ τας υφισταμένας δασικάς αστυνομικάς απαγορευτικάς διατάξεις περί βοσκής αιγών και λοιπών ζώων. Αι ανωτέρω αποφάσεις αφεώρων το χρονικόν διάστημα μέχρι 19 Απρ. 1952. 7)Υπ’ αριθ. 662/1951, δι’ ης παρατείνεται η προθεσμία του Ν.Δ. 1118/1949 (τόμ. 17 σελ. 332) επί εν έτος από της 1.6.1951. 8)Υπ’ αριθ. 296 της 8 Μαΐου 1947 Το Υπουργικόν Συμβούλιον λαβόν υπ’ όψει του την υπ’ αριθ. 19385 της 14 Φεβρ. 1947 πρότασιν του επί της Γεωργίας Υπουργού, εγκρίνει. 1.Όπως η διάταξις του άρθρ. 7 του Α.Ν. 854/1946 «περί τροποποιήσεως των περί δασικών συνεταιρισμών και ενίων άλλων διατάξεων και περί εκμεταλλεύσεως κεκαυμένων δασών» έχη εφεξής εφαρμογήν εις πάσαν περίπτωσιν κεκαυμένου δάσους, εφ’ όσον συντρέχουν άπασαι αι ως κάτωθι προϋποθέσεις. α)Εάν η δημοπρασία διηνεργήθη ήδη μετά γονίμου αποτελέσματος τουλάχιστον πεντάκις. β)Εάν δια των διδομένων εκάστοτε μετά την κατακύρωσιν των πρακτικών εγγράφων προσφορών και της κατά τον τρόπον τούτον διαιωνίσεως της δημοπρασίας απειλείται κίνδυνος κλοπής ή βλάβης ή καταστροφής του δημοπρατουμένου δασικού προϊόντος και γ)Εάν προϋπάρξη σύμφωνος γνώμη του παρά τω Υπουργείω Γεωργίας Τεχνικού Συμβουλίου Δασών κρίνοντος κυρίως ως προς την ύπαρξιν ή μη των εν τω προηγουμένω εδαφίω πραγματικών περιστατικών. 2.Όπως η διάταξις της παρ. 2 του άρθρ. 6 του Α.Ν. 826 του έτους 1937 «περί εκμεταλλεύσεως δημοσίων δασών κλπ.» μη εφαρμόζηται επί μισθώσεων δημοσίων δασών, αι οποίαι συναφθείσαι επί κατοχήν έληξαν μετά την ακύρωσιν του άρθρ. 34 του Ν.Δ. 841/1941, ενώ ηδύνατο υπό το Κράτος της ισχύος του εδαφ. 2 παρ. 1 του άρθρ. 34 του ως άνω Ν.Δ. 841/1941 να παραταθώσι και πέραν των προθεσμιών του άρθρ. 6 παρ. 1 του ως άνω Α.Ν. 826/1937. Τυχόν καταβληθέντες βάσει της διατάξεως ταύτης καταλογισμοί δεν επιστρέφονται. Σελ. 392(α) 354-018 9)Υπ’ αριθ. 597/1950 «Το Υπουργικόν Συμβούλιον επί τη υπ’ αριθ. 118917 ε.ε. προτάσει του επί της Γεωργίας Υπουργού αποφασίζει, όπως προκειμένου περί της υλοτομουμένης εκ δημοσίων δασών ξυλείας, υπό συμμοριοπλήκτων χωρικών προς στέγασίν των ή και άλλας ατομικάς των ανάγκας μη καταβάληται το υπό του άρθρ. 10 παρ. 1 του Α.Ν. 2204/1940 προβλεπόμενον ήμισυ μίσθωμα, αλλά εκδίδωνται άδειαι υλοτομίας ατελώς. 10-11)Υπ’ αριθ. 254 και 1068/1951, δι’ ων απαλλάσσονται του μισθώματος οι συμμοριόπληκτοι χωρικοί, οι υλοτομούντες προς στέγασίν των κλπ. ίσχυσαν μέχρι 17 Νοεμ. 1951. 12)Υπ’ αριθ. 166 της 16.2.51, δι’ ης: 1.Εγκρίνει όπως εις έκαστον των μαθητών της Μέσης Δασικής Σχολής Αγιάς χορηγούνται: α)Ανά μία χειμερινή και μία θερινή στολή μετά καλυμμάτων κεφαλής (πηλικίων) του εγκεκριμένου δια τους δασοκόμους τύπου, δι’ ολόκληρον την εν τη Σχολή φοίτησιν αυτών. β)Ανά μία χλαίνη δι’ ολόκληρον την εν τη Σχολή φοίτησιν αυτών. γ)Ανά εν ζεύγος αρβυλών ανά έκαστον έτος της διετούς φοιτήσεώς των. 2.Εγκρίνει όπως η δαπάνη δια την προμήθειαν και κατασκευήν των εν τη προηγουμένη παραγράφω ειδών ενδύσεως και υποδήσεως βαρύνη συμφώνως τω άρθρ. 9 παρ. 2 του Νόμ. 389/43 τον προϋπολογισμόν του Ταμείου Γεωργίας, Κτηνοτροφίας και Δασών της Δ/σεως Γεωργίας Λαρίσης, παρ’ ου οικονομικώς εξυπηρετείται η Μέση Δασική Σχολή Αγιάς. 3.Εγκρίνει όπως πας μαθητής της Σχολής αν διακόψη ή οπωσδήποτε δεν περαιώση την εν τη Σχολή φοίτησιν, υποχρεούται εις την επιστροφήν της αξίας των ως άνω ειδών εις το Κ.Τ.Γ.Κ. και Δασών της Δ/σεως Γεωργίας Λαρίσης κατά τας διατάξεις περί βεβαιώσεως και εισπράξεως δημοσίων εσόδων. 13)Υπ’ αριθ. 1238 της 17 Νοεμ. 1951 δι’ ης: Εγκρίνει όπως εις τους μονίμους εργατοφύλακας Αναδασώσεων και δασικών φυτωρίων χορηγούνται τα είδη ιματισμού και υποδήσεως μετά των εξόδων ραφής, άτινα παρέχονται και εις τους δασοφύλακας του Δημοσίου, της σχετικής προς τούτο δαπάνης βαρυνούσης συμφώνως τω άρθρ. 9 παρ. 2 του Νόμ. 389/43 τους προϋπολογισμούς των οικείων Ταμείων Γεωργίας Κτηνοτροφίας και Δασών. 17.Ζ.α.44 Δασικός Κώδικας 14)Υπ’ αριθ. 814 της 1.9.1950, δι’ ης: Εξουσιοδοτεί τον κ. Υπουργόν της Γεωργίας όπως κατά παρέκκλισιν των διατάξεων του Ν.Δ. 1042 του 1940 «περί ενοποιήσεως των Τεχνικών Υπηρεσιών της Χώρας» αποφασίζη την εκτέλεσιν έργων δασικής οδοποιΐας υπό της υπηρεσίας των Δασών του Υπουργείου Γεωργίας κατά τας διατάξεις του Α.Ν. 1700 του 1939 «περί δασικών μεταφορικών εγκαταστάσεων οσάκις ήθελεν κρίνη τούτο αναγκαίον δια την ταχυτέραν εκμετάλλευσιν των δασών και παραγωγήν τεχνικού ξύλου δια τας ανάγκας της Χώρας. 15)Υπ’ αριθ. 397 της 15.4.1952, δι’ ης αποφασίζει: Ι.Όπως η απαγόρευσις της βοσκής των αιγών εις τα δάση ελάτης και Μαύρης Πεύκης, περί ης το άρθρ. 1 του Νόμ. 192/46 «περί τροποποιήσεως διατάξεών τινων του Α.Ν. 875/37 κλπ. άρξηται από 1ης Ιουνίου τ.ε. απαγορευομένης κατ’ έτος εκτάσεως ίσης προς το εν πέμπτον απαλλασσόμενον κατά περιόδους κατά την κρίσιν του Υπουργείου Γεωργίας, της συνολικής τοιαύτης εκ των ως άνω δασών εκάστης Κοινότητος του Δασάρχου δυναμένου εις ας περιπτώσεις υφίσταται εις Κοινότητάς τινας στενότης βοσκησίμων εκτάσεων να μειώνη το ποσοστόν τούτον, εφ’ όσον πάντοτε θα ήτο δυνατή η αντίστοιχος αύξησις εις τοιαύτα δάση εις περιφερείας άλλης Κοινότητος του Δασαρχείου. ΙΙ.Όπως παραμείνωσιν εν ισχύϊ αι απαγορευτικαί διατάξεις βοσκής αι αφορώσαι: 1)Εκτάσεις εφ’ ων ενηργήθησαν και ενεργούνται τεχνηταί αναδασώσεις. 2)Αι εκδοθείσαι προς προστασίαν των εδαφών εις τας λεκάνας απορροής των χειμάρρων όπου ενεργούνται τεχνικά έργα. 3)Αι αφορώσαι εκτάσεις κειμένας ύπερθεν και πέριξ λουτροπόλεων αρχαιολογικών χώρων ή τοιούτων εχόντων ιστορικήν, φυσικοϊστορικήν ή τουριστικήν σπουδαιότητα. 4)Αι αφορώσαι τα κεφαλάρια των χωρίων ή κωμοπόλεων. 5)Αι τοιαύται, ων την διατήρησιν εζήτησαν τα Κοινοτικά ή Δημοτικά Συμβούλια. 6)Αι αφορώσαι καέντα, από του θέρους του έτους 1947 συμπεριλαμβανομένου και εντεύθεν δάση. 7)Αι αφορώσαι υλοτόμια από του δασικού διαχειριτικού έτους 1947-48 και εντεύθεν, εφ’ όσον πάντοτε δεν έχουσι λέξει και 8)Το Δάσος Πάρνηθος. ΙΙΙ.Απαγορευτικαί διατάξεις βοσκής αφορώσαι τα λοιπά δάση, και δασικάς εκτάσεις, κατά παρέκκλισιν των κειμένων νόμων, αναστέλλωνται τροποποιούνται ή και αίρωνται κατόπιν αποφάσεως του Υπουργού Γεωργίας ή Γενικών Διοικητών και δια χρονικόν διάστημα μέχρι της 23 Απρ. 1953. 16-17)Υπ’ αριθ. 549 και 1385/1952, δι’ ων εγκρίνεται η ατελής υλοτομία εκ δημοσίων δασών υπό του Στρατού προς κατασκευήν οχυρωματικών έργων μέχρι της 30 Ιουν. 1953. 18)Υπ’ αριθ. 211 πράξις της 31 Μαρτ. 1953, δι’ ης αποφασίζει: Α΄.Όπως η υπ’ αριθ. 397/15.4.1952 πράξις του τροποποιηθή ως προς την σειράν απαγορεύσεως της αιγοβοσκής εις τα εξ ελάτης δάση, δημόσια ή μη, περί ων το άρθρ. 1 του Α.Ν. 875/1937 «περί βοσκής κλπ.» ως τούτο ετροποποιήθη υπό του άρθρ. 1 του Νόμ. 192/1946 «περί τροποποιήσεως διατάξεών τινων του Α.Ν. 875/1937 κλπ.» και ανασταλή η συνέχισις της απαγορεύσεως κατά το δεύτερον 1/5 της εκτάσεως αυτών κατά το τρέχον έτος, συνεχισθή δε αύτη από 23ης Απρ. 1954. Αι δια τα δάση ταύτα θεσπιθείσαι απαγορευτικαί διατάξεις κατά το παρελθόν έτος 1952 επί του 1/5 της εκτάσεως των εξ ελάτης δασών παραμένουσιν εν ισχύϊ. Β΄.Όπως εις τα δασικά συγκροτήματα εις α ήδη ασκείται έντονος κρατική δασική εκμετάλλευσις, απαγορευθή η βοσκή από 1ης Ιουνίου τ.ε. εις τα εξ ελάτης τμήματα αυτών, εκτός αν ο Υπουργός Γεωργίας κατόπιν εκθέσεως των αρμοδίων, Δασάρχου και Επιθεωρητού Δασών, ήθελε κρίνει ότι η τοιαύτη απαγόρευσις θα έδει να τροποποιηθή λόγω πτωχείας των κατοίκων ωρισμένων Κοινοτήτων. Γ΄.Όπως παραμείνωσιν εν ισχύϊ αι δασικαί απαγορευτικαί διατάξεις βοσκής αι αφορώσαι: 1)Εκτάσεις εφ’ ων ενηργήθησαν και ενεργούνται τεχνηταί αναδασώσεις. 2)Αι εκδοθείσαι προς προστασίαν των εδαφών εις τας λεκάνας απορροής των χειμάρρων όπου ενεργούνται τεχνικά έργα. 3)Εκτάσεις κειμένας ύπερθεν ή πέριξ λουτροπόλεων, αρχαιολογικών χώρων, ή τοιούτων εχουσών ιστορικήν, φυσικοϊστορικήν ή τουριστικήν σπουδαιότητα. 4)Τα κεφαλάρια των χωρίων ή κωμοπόλεων. 5)Τοιαύτης ων την διατήρησιν εζήτησαν τα Κοινοτικά ή Δημοτικά Συμβούλια και υπάρχει προς τούτο σύμφωνος γνώμη των Τοπικών Δασικών Αρχών. 6)Τα καέντα δάση από του θέρους του έτους 1947 συμπεριλαμβανομένου ή προστατευτικούς βοσκοτόπους καέντας από του έτους 1950 συμπεριλαμβανομένου. 7)Τα υλοτόμια, από του δασικού διαχειριστικού έτους 1947-48 και εντεύθεν, εφ’ όσον αι δια ταύτα εκδοθείσαι δασικαί απαγορευτικαί διατάξεις δεν έληξαν και 8)Τα δάση Πάρνηθος και Κοκκιναρά – Αττικής. Δ΄.Απαγορευτικαί διατάξεις βοσκής αφορώσαι τα λοιπά δάση, και δασικάς εκτάσεις, δύνανται ν’ αναστέλλωνται, τροποποιούνται ή και αίρωνται κατά παρέκκλισιν των κειμένων νόμων, κατόπιν αποφάσεως του Υπουργείου Γεωργίας ή Γενικών Διοικητών και δια χρονικόν διάστημα μέχρις ενός έτους. (Αντί της σελ. 393) Σελ. 393(α) 354-019 Δασικός Κώδικας 17.Ζ.α.44 Δια του Α.Ν. 710 της 8/8 Ιουν. 1948 κυρωθέντος δια του Ν.Δ. 1221/1949 εισήχθη εις την Δωδεκάνησον άπασα η δασική νομοθεσία. Σελ. 394(α) 354-020 17.Ζ.α.44 Δασικός Κώδικας 