16. ΑΝΑΓΚ. ΝΟΜΟΣ υπ’ αριθ. 715 της 4/9 Ιουν. 1937 (ΦΕΚ Α΄ 219) Περί συμπληρώσεως και τροποποιήσεως των περί Μεταλλείων διατάξεων. (Κατηργήθη δια της παρ. 5 του άρθρ. 189 Ν.Δ. 210/1973, κατωτ. αριθ. 49 εξαιρέσει των κατωτέρω άρθρ. 7 και 10). Άρθρ.7.-Η αληθής έννοια του εδαφ. 2 της παρ. 6 του άρθρ. 1 του Μεταλλευτικού Κώδικος ως τούτο διεμορφώθη υπό του άρθρ. 2 του Α.Ν. της 17/10/1935, είναι ότι ο υπό του ρηθέντος εδαφίου καθοριζόμενος τρόπος ασκήσεως υπό του Δημοσίου του δικαιώματος αναζητήσεως και εκμεταλλεύσεως των εις αυτό ανηκόντων μεταλλευτικών ορυκτών και μεταλλείων εν γένει, ουδόλως θίγει την υπό του Νόμ. ΑΚΑ΄, ως ούτος διερρυθμίσθη υπό μεταγενεστέρων διατάξεων, καθιερωμένην αρμοδιότητα του Νομικού Συμβουλίου προς σύναψιν εξωδίκων συμβιβασμών επί διαφορών του Δημοσίου. Άρθρ.10.-Εις τους εκμεταλλευτάς μεταλλείων και λατομείων δύναται κατόπιν κοινής αποφάσεως των Υπουργών Εθνικής Οικονομίας και Εργασίας να χορηγηθή άδεια επιτρέπουσα την απ’ ευθείας διενέργειαν των φορτοεκφορτώσεων των εξορυσσομένων ορυκτών και των εκ τούτων προϊόντων, ως και των δια την εκμετάλλευσιν των μεταλλείων ή λατομείων απαιτουμένων υλικών, εφ’ όσον οι ρηθέντες εκμεταλλευταί κέκτηνται τα προς τούτο μηχανικά ή επαγγελματικά μέσα. 