1. ΝΟΜΟΘΕΤ. ΔΙΑΤΑΓΜΑ υπ' αριθ. 1182 της 14 Ιουν./8 Ιουλ. 1972 (ΦΕΚ Α΄ 111) Περί κυρώσεως της υπογραφείσης εν Γενεύη την 29ην Απριλίου 1958 υπό την αιγίδα του Οργανισμού των Ηνωμένων Εθνών Συμβάσεων περί της υφαλοκρηπίδος. Άρθρον μόνον.-1.Κυρούται και κτάται ισχύν Νόμου η εν Γενεύη υπό την αιγίδα των Ηνωμένων Εθνών υπογραφείσα την 29ην Απρ. 1958 Σύμβασις περί της υφαλοκρηπίδος, ης το κείμενον έπεται εν πρωτοτύποις εις την γαλλικήν και αγγλικήν και εν μεταφράσει εις την ελληνικήν, υπό την επιφύλαξιν της επομένης παραγράφου, διατυπουμένην επί τη βάσει του άρθρ. 12 της κυρουμένης συμβάσεως. 2.Ως προς το υπό του άρθρ. 6 παρ. 1 και 2 κυρουμένης συμβάσεως προβλεπόμενον σύστημα μετρήσεως δια τον καθορισμόν των ορίων της υφαλοκρηπίδος μεταξύ της Ελλάδος και των Κρατών, ων αι ακταί κείνται έναντι των Ελληνικών, ως και μεταξύ της Ελλάδος και των ομόρων προς αυτήν Κρατών, η Ελλάς, ελλείψει διεθνούς συμφωνίας, θέλει εφαρμόζει το σύστημα της φυσικής γραμμής βάσεως. 3.Η ισχύς της ανωτέρω κυρουμένης Συμβάσεως άρχεται από της πληρώσεως των προϋποθέσεων περί ων το άρθρ. 11 παρ. 2 αυτής. ΣΥΜΒΑΣΙΣ ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΥΦΑΛΟΚΡΗΠΙΔΟΣ Τα Κράτη Μέλη εν τη παρούση Συμβάσει συνεφώνησαν επί των κάτωθι διατάξεων: Άρθρ.8.-Η παρούσα Σύμβασις θα είναι, μέχρι 31ης Οκτ. 1958, ανοικτή προς υπογραφήν υφ' όλων των Κρατών μελών του Οργανισμού των Ηνωμένων Εθνών ή ειδικευμένου τινός οργανισμού, ωσαύτως δε και υπό παντός ετέρου Κράτους καλουμένου υπό της Γενικής Συνελεύσεως των Ηνωμένων Εθνών όπως καταστή μέρος εις την Σύμβασιν. Άρθρ.9.-Η παρούσα Σύμβασις θέλει επικυρωθή. Τα έγγραφα επικυρώσεως θέλουσι κατατεθή παρά τω Γενικώ Γραμματεί του Οργανισμού των Ηνωμένων Εθνών. Άρθρ.10.-Η παρούσα Σύμβασις θα είναι ανοικτή εις την προσχώρησιν παντός Κράτους ανήκοντος εις μίαν των εν άρθρ. 8 μνημονευομένων κατηγοριών. Τα έγγραφα προσχωρήσεως θέλουσι κατατεθή παρά τω Γενικώ Γραμματεί του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών. Άρθρ.11.-1.Η παρούσα Σύμβασις θέλει τεθή εν ισχύϊ την τριακοστήν ημέραν μετά την ημερομηνίαν της καταθέσεως παρά τω Γενικώ Γραμματεί του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών του εικοστού δευτέρου εγγράφου επικυρώσεως ή προσχωρήσεως. 2.Δι' έκαστον των Κρατών άτινα θέλουσιν επικυρώσει την Σύμβασιν ή προσχωρήσει εις αυτήν μετά την κατάθεσιν του εικοστού δευτέρου εγγράφου επικυρώσεως ή προσχωρήσεως η Σύμβασις θέλει τεθή εν ισχύϊ την τριακοστήν ημέραν μετά την κατάθεσιν παρά του Κράτους τούτου του εγγράφου επικυρώσεως ή προσχωρήσεως αυτού. Άρθρ.12.-1.Κατά την στιγμήν της υπογραφής της επικυρώσεως ή της προσχωρήσεως, παν Κράτος θα δύναται να διατυπώση επιφυλάξεις εις τα άρθρα της Συμβάσεως πλην των άρθρ. 1 έως 3 συμπεριλαμβανομένου. 2.Παν συμβαλλόμενον Κράτος διατυπώσαν επιφυλάξεις συμφώνως τη προηγουμένη παραγράφω θα δύναται ανά πάσαν στιγμήν να αποσύρη ταύτας δια σχετικής ανακοινώσεως απευθυνομένης προς τον Γενικόν Γραμματέα του Οργανισμού των Ηνωμένων Εθνών. Άρθρ.13.-1.Μετά την εκπνοήν περιόδου πέντε ετών από της ημερομηνίας καθ' ην η παρούσα Σύμβασις θέλει τεθή εν ισχύϊ, δύναται κατά πάντα χρόνον να διατυπωθή αίτησις αναθεωρήσεως της παρούσης Συμβάσεως, υπό παντός συμβαλλομένου μέρους, δι' εγγράφου γνωστοποιήσεως απευθυνομένης προς τον Γενικόν Γραμματέα του Οργανισμού των Ηνωμένων Εθνών.      2.Η Γενική Συνέλευσις του Οργανισμού των Ηνωμένων Εθνών αποφαίνεται περί των ληπτέων μέτρων συναφώς προς την τοιαύτην αίτησιν εφ' όσον συντρέχη λόγος. Άρθρ.14.-Ο Γενικός Γραμματεύς του Οργανισμού των Ηνωμένων Εθνών γνωστοποιεί προς πάντα τα Κράτη μέλη του Οργανισμού των Ηνωμένων Εθνών και προς τα έτερα Κράτη τα προβλεπόμενα εν άρθρ. 8: α)Τας τεθείσας υπό την παρούσαν Σύμβασιν υπογραφάς και την κατάθεσιν των εγγράφων επικυρώσεως ή προσχωρήσεως, συμφώνως τοις άρθρ. 8, 9 και 10. β)Την ημερομηνίαν καθ' ην η παρούσα Σύμβασις θέλει τεθή εν ισχύϊ συμφώνως τω άρθρ. 11. γ)Τας αιτήσεις αναθεωρήσεως τας υποβαλλομένας συμφώνως τω άρθρ. 13. δ)Τας επιφυλάξεις εις την παρούσαν Σύμβασιν τας διατυπουμένας συμφώνως τω άρθρ. 12. Άρθρ.15.-Το πρωτότυπον της παρούσης Συμβάσεως της οποίας τα, αγγλικόν, κινέζικον, ισπανικόν, γαλλικόν και ρωσικόν κείμενα έχουσι ίσην ισχύν, θέλει κατατεθή παρά τω Γενικώ Γραμματεί του Οργανισμού των Ηνωμένων Εθνών, όστις θέλει χορηγή ακριβές επικεκυρωμένον αυτής αντίγραφον εις πάντα τα εν άρθρ. 8 προβλεπομένα Κράτη. Εις πίστωσιν τούτων οι υπογεγραμμένοι πληρεξούσιοι, δεόντως εξουσιοδοτημένοι παρά των Κυβερνήσεων αυτών, υπέγραψαν την παρούσαν Σύμβασιν. Εγένετο εν Γενεύη τη εικοστή ενάτη Απριλίου χίλια εννεακόσια πεντήκοντα οκτώ. Άρθρ.1.-Δια τους σκοπούς των παρόντων άρθρων, ο όρος "υφαλοκρηπίς" χρησιμοποιείται ίνα δηλώση: α)τον βυθόν της θαλάσσης και το υπέδαφος των υποθαλασσίων περιοχών των παρακειμένων εις τας ακτάς, αλλά ευρισκομένων εκτός της αιγιαλίτιδος ζώνης, μέχρι βάθους 200 μέτρων ή, και πέραν του ορίου τούτου, μέχρι του σημείου ένθα το βάθος των υπερκειμένων υδάτων επιτρέπει την εκμετάλλευσιν των φυσικών πόρων των εν λόγω περιοχών. β)τον βυθόν της θαλάσσης και το υπέδαφος των αντιστοίχων υποθαλασσίων περιοχών, αίτινες συνέχονται προς τας ακτάς των νήσων. Άρθρ.2.-1.Το παράκτιον Κράτος ασκεί κυριαρχικά δικαιώματα επί της υφαλοκρηπίδος προς τον σκοπόν εξερευνήσεως ταύτης, ως και εκμεταλλεύσεως των φυσικών αυτής πόρων. 2.Τα εν παρ. 1 του παρόντος άρθρου σκοπούμενα δικαιώματα είναι αποκλειστικά υπό την έννοιαν ότι, εάν το παράκτιον Κράτος δεν εξερευνά την υφαλοκρηπίδα ή δεν εκμεταλλεύεται τους φυσικούς αυτής πόρους, ουδείς δύναται να αναλάβη τοιαύτας δραστηριότητας, ούτε να αξιώση δικαιώματα επί της υφαλοκρηπίδος άνευ της ρητής συναινέσεως του παρακτίου Κράτους. 3.Τα δικαιώματα του παρακτίου Κράτους επί της υφαλοκρηπίδος είναι ανεξάρτητα της πραγματικής ή πλασματικής κατοχής, ως επίσης και πάσης ρητής διακηρύξεως. 4.Οι υπό των παρόντων άρθρων σκοπούμενοι φυσικοί πόροι, περιλαμβάνουσι τους μεταλλευτικούς πόρους και ετέρους μη ζώντας πόρους του βυθού της θαλάσσης και του υπεδάφους, ως και τους ζώντας οργανισμούς τους ανήκοντας εις τα καθιστικά είδη, ήτοι τους οργανισμούς οίτινες κατά το στάδιον κατά το οποίον είναι δυνατή η αλιεία αυτών είναι είτε ακίνητοι επί του βυθού της θαλάσσης ή υπ' αυτόν, είτε ανίκανοι να μετακινηθούν, ειμή μόνον εφ' όσον παραμένουσι διαρκώς εν φυσική επαφή μετά του βυθού της θαλάσσης ή του υπεδάφους. Άρθρ.3.-Τα δικαιώματα του παρακτίου Κράτους επί της υφαλοκρηπίδος δεν θίγουσι το καθεστώς των υπερκειμένων υδάτων ως ανοικτής θαλάσσης, ούτε εκείνο του εναερίου χώρου του υπερκειμένου των υδάτων τούτων. Άρθρ.4.-Το παράκτιον Κράτος δεν δύναται να παρεμποδίζη την τοποθέτησιν ή την συντήρησιν των επί της υφαλοκρηπίδος υποβρυχίων καλωδίων ή αγωγών, υπό την επιφύλαξιν του δικαιώματος αυτού προς λήψιν ευλόγων μέτρων δια την εξερεύνησιν της υφαλοκρηπίδος και την εκμετάλλευσιν των φυσικών αυτής πόρων. Άρθρ.5.-1.Η εξερεύνησις της υφαλοκρηπίδος και η εκμετάλλευσις των φυσικών αυτής πόρων δέον όπως μη έχωσιν ως αποτέλεσμα την κατ' αδι-καιολόγητον τρόπον παρενόχλησιν της ναυσι-πλοΐας, της  αλιείας  ή  της  διατηρήσεως   των  βιο(Μετά για τη σελ. 386,401) Σελ. 386,401(α) Τεύχος 1268-Σελ. 109 Δίκαιο Θάλασσας-Υφαλοκρηπίδα 40.Γ.κ.1 107 λογικών πόρων της θαλάσσης, ούτε την παρενόχλησιν των βασικών ωκεανογραφικών ερευνών ή ετέρων επιστημονικών ερευνών πραγματοποιουμένων με την πρόθεσιν δημοσιεύσεως των αποτελεσμάτων αυτών. 2.Υπό την επιφύλαξιν των διατάξεων των παρ. 1 και 6 του παρόντος άρθρου, το παράκτιον Κράτος δικαιούται να κατασκευάζη και συντηρή ή να θέτη εις λειτουργίαν επί της υφαλοκρηπίδος τας εγκαταστάσεις και ετέρας κατασκευάς τας αναγκαίας δια την εξερεύνησιν αυτής και δια την εκμετάλλευσιν των φυσικών αυτής πόρων και να καθορίζη ζώνας ασφαλείας πέριξ των εν λόγω εγκαταστάσεων ή κατασκευών και να λαμβάνη εντός των ζωνών τούτων τα αναγκαία δια την προστασίαν αυτών μέτρα. 3.Αι υπό της παρ. 2 του παρόντος άρθρου σκοπούμεναι ζώναι ασφαλείας δύνανται να εκτείνωνται επί αποστάσεως 500 μέτρων πέριξ των εγκαταστάσεων ή ετέρων κατασκευών ων εγένετο τοποθέτησις, της αποστάσεως μετρουμένης εξ εκάστου σημείου των εξωτερικών αυτών ορίων. Τα πλοία πάσης εθνικότητος υποχρεούνται όπως σέβωνται τας εν λόγω ζώνας ασφαλείας. 4.Αι ως άνω εγκαταστάσεις ή κατασκευαί, καίτοι υπαγόμεναι εις την δικαιοδοσίαν του παρακτίου Κράτους, δεν διέπονται υπό καθεστώτος νήσων. Αύται δεν έχουσιν ιδίαν αιγιαλίτιδα ζώνην και η ύπαρξις τούτων δεν ασκεί επίδρασίν τινα δια τον καθορισμόν της αιγιαλίτιδος ζώνης του παρακτίου Κράτους. 5.Η κατασκευή των εν λόγω εγκαταστάσεων δέον όπως ανακοινούται προσηκόντως, ωσαύτως δε δέον όπως εξασφαλίζηται η συντήρησις των αναγκαίων μονίμων μέσων σηματοδοτήσεως. Άπασαι αι εγκαταλειπόμεναι ή μη χρησιμοποιούμεναι εγκαταστάσεις, δέον όπως αφαιρώνται εξ’ ολοκλήρου. 6.Αι εγκαταστάσεις, ή κατασκευαί ως και αι καθορισθήσαι πέριξ αυτών ζώναι ασφαλείας, δέον όπως μη εύρυνται εντός περιοχών ένθα δύνανται να παρενοχλώσι την χρησιμοποίησιν τακτικών θαλασσίων οδών απαραιτήτων εις την διεθνή ναυσιπλοΐαν. 7.Το παράκτιον Κράτος υποχρεούται να λαμβάνη εντός των ζωνών ασφαλείας τα ενδεικνυόμενα μέτρα δια την προστασίαν των βιολογικών πόρων της θαλάσσης κατά παντός επιβλαβούς παράγοντος. 8.Δια πάσαν έρευναν σχετικήν προς την υφαλικρηπίδα, επιχειρουμένην επιτοπίως, δέον όπως παρέχηται η συναίνεσις, του παρακτίου Κράτους. Ουχ ήττον, το παράκτιον Κράτος δέον όπως μη αρνήται κανονικώς την συναίνεσίν του, εφ' όσον η αίτησις υποβάλλεται υπό Οργανισμού συγκεντρούντος τας αναγκαίας προϋποθέσεις δι' ερεύνας καθαρώς επιστημονικής φύσεως αφορώσας εις τα φυσικά ή βιολογικά χαρακτηριστικά της υφαλοκρηπίδας, Σελ. 386,402(α) Τεύχος 1268-Σελ. 110   υπό τον όρον ότι το παράκτιον Κράτος θα δύναται, εφ' όσον επιθυμεί τούτο, να μετάσχη των εν λόγω ερευνών ή να αντιπροσωπευθή εις αυτάς και ότι, εν πάση περιπτώσει, τα αποτελέσματα τούτων θέλουσι δημοσιευθή. Άρθρ.6.-1.Εις ην περίπτωσιν η αυτή υφαλοκρηπίς παράκειται εις τα εδάφη δύο ή περισσοτέρων Κρατών των οποίων αι ακταί ευρίσκονται έναντι αλλήλων, τα όρια της υφαλοκρηπίδος μεταξύ των Κρατών τούτων καθορίζονται δια συμφωνίας μεταξύ των εν λόγω Κρατών. Εν ελλείψει συμφωνίας, και εφ' όσον ειδικαί περιστάσεις δεν δικαιολογούσι διάφορον καθορισμόν των ορίων, ταύτα καθορίζονται υπό της μέσης γραμμής παν σημείον της οποίας ευρίσκεται εις ίσην απόστασιν από των εγγυτέρων σημείων των γραμμών βάσεως εφ' ων μετρείται το πλάτος της αιγιαλίτιδος ζώνης εκάστου των Κρατών τούτων. 2.Εις ην περίπτωσιν η αυτή υφαλοκρηπίς παράκειται εις τα εδάφη δύο ομόρων Κρατών, τα όρια της υφαλοκρηπίδος καθορίζονται δια συμφωνίας μεταξύ των Κρατών τούτων. Εν ελλείψει συμφωνίας, και εφ' όσον ειδικαί περιστάσεις δεν δικαιολογούσι διάφορον καθορισμόν των ορίων, ο καθορισμός ούτος διενεργείται δια της εφαρμογής της αρχής της ίσης αποστάσεως των εγγυτέρων σημείων των γραμμών βάσεως εφ' ων μετρείται το πλάτος της αιγιαλίτιδος ζώνης εκάστου των Κρατών τούτων. 3.Κατά τον καθορισμόν των ορίων της υφαλοκρηπίδος, πάσα οροθετική γραμμή χαραχθείσα συμφώνως προς τας εν ταίς παρ. 1 και 2 του παρόντος άρθρου μνημονευθείσας αρχάς θα έδει όπως προσδιορίζηται δι' αναφοράς εις τους γεωγραφικούς χάρτας και τα γεωγραφικά χαρακτηριστικά τους υφισταμένους εις δεδομένην ημερομηνίαν, θα έδει δε ωσαύτως όπως μνημονεύωνται σημεία επισημάνσεως, σταθερά και μόνιμα επί της ξηράς. Άρθρ.7.-Αι διατάξεις των παρόντων άρθρων κατ' ουδέν επηρεάζουσι το δικαίωμα του παρακτίου Κράτους όπως εκμεταλλεύεται το υπέδαφος προσφεύγον εις την διάνοιξιν συράγγων, οιονδήποτε και αν είναι το βάθος των υπερκειμένων του υπεδάφους υδάτων. 40.Γ.κ.1 Δίκαιο Θάλασσας-Υφαλοκρηπίδα 108 