8. ΒΑΣΙΛΙΚΟΝ ΔΙΑΤΑΓΜΑ της 20 Απρ./4 Μαΐου 1938 Περί ύψους οικοδομών εν τη περιοχή της Κοινότητος Ψυχικού. Έχοντες υπ’ όψιν τας διατάξεις του άρθρ. 9 παρ. 2 του από 17 Ιουλ. 1923 Ν.Δ/τος «περί σχεδίων πόλεων κλπ.» και του άρθρ. 7 παρ. 2 του Ν. 5367 εν συνδυασμώ προς τας διατάξεις του άρθρ. 2 παρ. 3 του Α.Ν. 44 «περί συστάσεως Διοικήσεως Πρωτευούσης» και ιδόντες την υπ’ αριθ. 236/14/4 ε.έ. γνωμοδότησιν του Συμβουλίου Επικρατείας, προτάσει του Ημετέρου Υπουργού – Διοικητού Πρωτευούσης, απεφασίσαμεν και διατάσσομεν: Άρθρ.1.-«Ο μέγιστος επιτρεπόμενος αριθμός υπέρ το έδαφος ορόφων των οικοδομών των ανεγειρομένων εις την περιοχήν της Κοινότητος Ψυχικού Αθηνών ορίζεται εις 3 και το επιτρεπόμενον ύψος αυτών εις 11 μέτρα. Εις περιπτώσεις οικοδομών εις ας επιβάλλεται εκ του άρθρ. 31 του Γενικού Οικοδομικού Κανονισμού ελεύθερον ύψος ορόφου τινός μείζον των 3 μέτρων, χωρεί αύξησις του μεγίστου ως άνω ύψους οικοδομών κατά 1 μέτρον». Το άρθρ. 1 αντικατεστάθη ως άνω δια του Β.Δ. 25 Ιουν./1 Ιουλ. 1957 (ΦΕΚ Α΄ 118). ΄Αρθρ.2.-1.Το ελάχιστον μήκος προσώπου των κτιρίων ορίζεται εις 10.00, το δε μέγιστον εις 25.00 μ. 2.Εάν το κτίριον έχη πλείονα του ενός προσώπου, σχηματίζοντα μεταξύ των αμβλείας γωνίας, τότε η προβολή της τεθλασμένης οικοδομικής γραμμής τούτων επί του κατακορύφου επιπέδου του διερχομένου δια των ακραίων επί της οικοδομικής γραμμής ορίων των προσόψεων, δε δύναται να είναι μεγαλυτέρα των 35 μ. ΄Αρθρ.3.-Η ισχύς του παρόντος άρχεται από της δημοσιεύσεως αυτού εις την Εφημερίδα της Κυβερνήσεως. Εις τον Ημέτερον επί της Διοικήσεως Πρωτευούσης Υπουργόν – Διοικητήν, ανατίθεμεν την δημοσίευσιν και εκτέλεσιν του παρόντος Διατάγματος. 