8. ΝΟΜΟΣ 5506 της 26/31 Μαΐου 1933 Περί προστασίας της εγχωρίου οινοπαραγωγής. Άρθρ.1.-1.Όστις εν γνώσει της ανακριβείας επιθέτει επί των προοριζομένων προς πώλησιν φιαλών ή δοχείων των εμπεριεχόντων οίνον ή των περιεχόντων αυτά κιβωτίων ή άλλων συσκευασιών ολόκληρα ή μετ’ αφαιρέσεων ή προσθηκών ή οιωνδήποτε μεταβολών σήματα, ονομασίας, επιγραφάς ή οιαδήποτε σημεία αποτελούντα αμέσως ή εμμέσως αναληθείς ενδείξεις τοπικής προελεύσεως, τιμωρείται δια φυλακίσεως τριών μηνών μέχρις ενός έτους και προστίμου (δεκακισχιλίων μέχρις εκατοντακισχιλίων) δραχμών ή δια της ετέρας των ποινών. Ασχέτως προς τας ποινάς ταύτας επιβάλλεται και η καταστροφή των ετικεττών ή των περιβλημάτων ή εν ανάγκη και αυτών των δοχείων ή των φιαλών. Το ανωτέρω πρόστιμον ωρίσθη εις δρχ. 100.000–10.000.000 δια του άρθρ. 5 Ν.Δ. 2633/1953. ΄Ηδη μετά την αναπροσαρμογήν είναι δρχ 100–10.000. 2.Το δικαστήριον δύναται εισέτι να διατάξη την δαπάνη του καταδικασθέντος εφ’ άπαξ δημοσίευσιν δι’ ωρισμένης εφημερίδος ολοκλήρου ή περιλήψεως της αποφάσεως. 3.Δια των αυτών ποινών τιμωρείται και ο πωλήσας, εκθέσας προς πώλησιν ή κυκλοφορήσας οίνους εν γνώσει ότι αι φιάλαι ή τα δοχεία εν οις περιέχονται ούτοι δεν φέρουσι το όνομα του κατασκευαστού. «4.Αι διατάξεις των άρθρ. 1 και 4 του παρόντος νόμου δύνανται, δι’ αποφάσεων των Υπουργών Οικονομικών και Εμπορίου, δημοσιευομένων δια της Εφημερίδος της Κυβερνήσεως, να επεκτείνωνται προς προστασίαν των γεωγραφικών τοπωνυμιών προελεύσεως οίνων εν γένει (APPELLATIONS GEOGRAPHIQUES D’ ORIGINE DES PRODUITS VINIGOLES) χρησιμοποιουμένων εν ξέναις χώραις μεθ’ ων υφίσταται εμπορική σύμβασις, προνοούσα περί τούτου. Αρμόδιον Δικαστήριον, κατά την παρ. 2 του άρθρ. 4 του Νόμ. 5506/1932 προκειμένου περί οίνων αλλοδαπής είναι το Πρωτοδικείον Αθηνών». Η παρ. 4 προσετέθη δια του άρθρ. 5 Ν.Δ. 2633/1953 (τόμ. 28 σελ. 258,01). 16.Θ.γ.6-8 Προστασία Οίνου Άρθρ.2.-1.Αι ονομασίαι ή τοπωνυμίαι των προϊόντων της αμπέλου ανταποκρίνονται εις διοικητικάς περιφερείας ισχυούσας ή ισχυσάσας, ως ο νομός, η επαρχία, ο δήμος και η κοινότης, ή εις άλλας μικροτέρας ή μεγαλυτέρας περιοχάς, αίτινες καθορίζονται κατά τα δια Δ/τος, εκδιδομένου προτάσει των Υπουργών Εθνικής Οικονομίας και Γεωργίας, καθορισθησόμενα, μετά γνώμην του Εθνικού Συνδέσμου Αμπελοκτημόνων. 2.Των ονομασιών των τοπικών περιφερειών δικαιούνται χρήσεως προς δήλωσιν της προελεύσεως των οίνων οι εν ταις περιφερείαις ταύταις ιδιοκτήται ή νόμιμοι εκμεταλλευταί εκτάσεων αμπέλων και εκείνοι οι οποίοι αγοράζουσιν εκ τούτων προς οινοποίησιν γλεύκος ή οίνον προς μεταπώλησιν. 3.Προκειμένου όμως περί χρησιμοποιήσεως γλεύκους εκ σταφυλών παραχθεισών εις δύο ή πλείονας γειτονικάς περιφερείας, επιτρέπεται η χρησιμοποίησις του ονόματος της περιφερείας εκείνης, εξ ης προέρχεται το μείζον μέρος του χρησιμοποιηθέντος γλεύκους. 4.Η εις οίνον ωρισμένης τοπωνυμίας προσθήκη ποσότητος οίνου μέχρι 30% εξ ετέρας περιφερείας επιτρέπεται, χωρίς εκ τούτου να επηρεάζηται το δικαίωμα τοπωνυμίας αυτού δηλ. του αρχικού. Άρθρ.3.-«1.Προκειμένου περί τυπικών οίνων, περί ων το άρθ. 12 του Ν. 3501/1928, τα δι’ αυτού καθοριζόμενα ειδικά χαρακτηριστικά πλεονεκτήματα, εκάστου τυπικού οίνου, ως και η ονομασία καθορίζονται εκάστοτε δι’ αποφάσεων των Υπουργών Εθνικής Οικονομίας και Γεωργίας, δημοσιευομένων δια της Εφημερίδος της Κυβερνήσεως και εκδιδομένης μετά σύμφωνον γνώμην επιτροπής αποτελουμένης εκ του Γενικού Διευθυντού του Γενικού Χημείου του Κράτους, ως Προέδρου, του Γενικού Διευθυντού της Γενικής Διευθύνσεως Εμπορίου και Βιομηχανίας Υπουργείου Εθνικής Οικονομίας, του Διευθυντού του παρά τω Υπουργείω Γεωργίας «Ινστιτούτου Οίνου και Αμπέλου» ή των νομίμων αναπληρωτών των, ενός αντιπροσώπου των Αμπελουργικών Συνεταιριστικών Οργανώσεων, οριζομένου, ως και του αναπληρωτού του υπό του Υπουργού Γεωργίας και ενός αντιπροσώπου των εξαγωγέων οίνων, οριζομένου ως και του αναπληρωτού του υπό του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου Αθηνών». Η παρ. 1 άρθρ. 3 αντικατεστάθη ως άνω δια του άρθρ. 10 Α.Ν. 787/1948, 28 Ζα.6. 2.Η αυτή επιτροπή, είτε αυτεπαγγέλτως, είτε τη αιτήσει των ενδιαφερομένων, δύναται να γνωμοδοτή και δι’ άλλους τυπικούς οίνους, έχοντας ειδικά χαρακτηριστικά πλεονεκτήματα, καθορίζουσα άμα και τας περιφερείας, εξ ων οι οίνοι ούτοι πρέπει να προέρχωνται. Επίσης δύναται να επιτρέπη την καθ’ ωρισμένην αναλογίαν, ουχί ανωτέραν των 30%, ανάμιξιν οίνων περιφερείας τινός με οίνον άλλης περιφερείας, χωρίς ο οίνος ούτος να στερήται του δικαιώματος της αρχικής του ονομασίας. Δια Δ/των, εκδιδομένων εκάστοτε προτάσει των Υπουργών Εθνικής Οικονομίας, Γεωργίας και Οικονομικών, καθορίζονται αι λεπτομέρεια της εφαρμογής του παρόντος άρθρου, ως και πάσα άλλη λεπτομέρεια αφορώσα τα των τυπικών οίνων και την ονομασίαν αυτών. Άρθρ.4.-1.Παν πρόσωπον, φυσικόν ή νομικόν, ζημιούμενον εκ των εν τοις προηγουμένοις άρθροις αδικημάτων, δικαιούται εις ανόρθωσιν της προσγενομένης αυτώ ζημίας παρά του υπαιτίου. 2.Η αγωγή εισάγεται εις το Πρωτοδικείον (του τόπου προελεύσεως του οίνου, ούτινος προσεβλήθη η ονομασία) και δικάζεται ως νόμω προτετιμημένη. Βλ. παράγρ. 4 του άρθρ. 1 του παρόντος Νόμου. Άρθρ.5.-Η ισχύς του παρόντος άρχεται από της δημοσιεύσεως αυτού εις την Εφημερίδα της Κυβερνήσεως. 