1. ΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΟΣ ΝΟΜΟΣ της 22/22 Νοεμ. 1935 Περί τροποποιήσεως και συμπληρώσεως των περί συντάξεων διατάξεων. Άρθρ.8.-Ιδιώται αδιακρίτως φύλου καταστάντες ανίκανοι δια την εξάσκησιν του προτέρου των επαγγέλματος ένεκεν τραύματος ληφθέντος κατά την συνδρομήν των δια την καταστολήν του κινήματος της 1ης-12ης Μαρτ. 1935 ή και εξ αιτίας τούτου δικαιούνται της συντάξεως της παρεχομένης υπό των ισχυόντων, κατά την δημοσίευσιν του παρόντος Νόμων εις τους στρατιώτας. Αι οικογένειαι των φονευθέντων ή θανόντων ιδιωτών εκ της ως άνω αιτίας, δικαιούνται συντάξεως της καθοριζομένης ως άνω δια τας οικογενείας των στρατιωτών. Της άνω συντάξεως δεν δικαιούνται οι φονευθέντες, θανόντες ή παθόντες ιδιώται οι οπωσδήποτε συμμετασχόντες ή συνδραμόντες το στασιαστικόν κίνημα της 1-12ης Μαρτ. 1935 ως και αι οικογένειαι αυτών. άρθρ. 28 Νόμ. 955/1979, ΦΕΚ Α΄ 189 (ανωτ. σελ. 90,675). 3.(Καταργήθηκε από την παρ. 2 άρθρ. 28 Νόμ. 955/1979, ΦΕΚ Α΄ 189 (ανωτ. σελ. 90,675). Άρθρ.5.-1.Δικαιούται ομοίως πολεμικής συντάξεως, κανονιζομένης κατά τας διατάξεις του Α.Ν. 2650 του 1940, ως ούτος ετροποποιήθη μεταγενεστέρως, εξομοιούμενος προς στρατιώτην, και πας μη εστρατευμένος πολίτης αδιακρίτως φύλλου, όστις υποχρεωτικώς ή εθελουσίως, χρησιμοποιηθείς αποδεδειγμένως παρά της στρατιωτικής Αρχής ή της Χωρ/κής ή της Αστυνομίας Πόλεων, κατέστη ανίκανος υπό τας προϋποθέσεις του εδάφ. 1 του άρθρ. 1 του παρόντος. Αι οικογένειαι των ανωτέρω αναφερομένων προσώπων, εφ’ όσον ταύτα εφονεύθησαν, εξετελέσθησαν ή εξηφανίσθησαν υπό τας αυτάς εν άρθρ. 1 προϋποθέσεις δικαιούνται ομοίως συντάξεως, κανονιζομένης κατά τας περί πολεμικών συντάξεων διατάξεις των οπλιτών του στρατεύματος. Οι υπαγόμενοι εις τας διατάξεις του παρόντος εδαφίου δεν δικαιούνται να αιτήσωνται τον κανονισμόν συντάξεως κατ’ άλλας διατάξεις. Σελ. 284(α) Τεύχος 707-Σελ. 56 29.Δ.θ.5 Συντάξεις Θυμάτων από Εσωτερικές Διαμάχες 2.Ποσοστόν ανικανότητος έλασσον του 25% δεν παρέχει δικαίωμα συντάξεως. Άρθρ.6. -1.Εις τας οικογενείας των εν άρθρ. 1-3 του παρόντος Νόμου στρατιωτικών και υπαλλήλων των φονευομένων, εξαφανιζομένων ή θνησκόντων υπό τας εν αυτοίς διαλαμβανομένας προϋποθέσεις, καταβάλλονται επί εξάμηνον από του θανάτου ή της εξαφανίσεως αυτών αι αποδοχαί ενεργείας του βαθμού ον έφερεν ο στρατιωτικός ή υπάλληλος κατά τον χρόνον του θανάτου του ή της εξαφανίσεως αυτού. 2.Αι κατά τα άρθρ. 1-4 συντάξεις καταβάλλονται από της επιούσης της οριστικής λόγω ανικανότητος εξόδου αυτών εκ της υπηρεσίας ή από της επιούσης του θανάτου ή εξαφανίσεως αυτών ή από της λήξεως των κατά το προηγούμενον εδάφιον παρεχομένων εξαμήνων αποδοχών, εις δε τους λαμβάνοντας σύνταξιν κατά το άρθρ. 5 του παρόντος από της πρώτης του μηνός καθ’ ον εκδίδεται η απόφασις της Επιτροπής Κανονισμού Πολεμικών Συντάξεων ή η πράξις του Ελεγκτικού Συνεδρίου. 3.(Κυρούται η υπ’ αριθ. 424 του 1947 πράξις του Υπουργικού Συμβουλίου δι’ ης εξουσιοδοτείται ο Υπουργός των Οικονομικών να παρέχη επί εξάμηνον τας αποδοχάς των φονευομένων ή θνησκόντων εν συμπλοκή μετά συμμοριών, στασιαστών κλπ. εις τας οικογενείας αυτών). Άρθρ.7. -1.Αι διατάξεις του Ν.Δ. 2208 του 1943 «περί παροχής χρηματικού βοηθήματος εις τυγχάνοντας ή τυχόντας ετησίας ή δευτέρας αναβολής εφέδρους αξιωματικούς, ανθυπασπιστάς και οπλίτας Στρατού Ξηράς, Θαλάσσης, Αέρος και Χωροφυλακής, παθόντας κατά τον πόλεμον 1940-41» εφαρμόζονται και δια τους αυτούς τυχόντας ετησίας ή διετούς αναβολής δια νόσημα κρυοπάγημα ή τραύμα, επισυμβάν εις αυτούς υπό τας εν τοις άρθρ. 1 και 2 του παρόντος καθοριζομένας προϋποθέσεις και κατόπιν γνωματεύσεως της οικείας Ανωτάτης Υγειονομικής Επιτροπής. 2.Το ανωτέρω βοήθημα καθορίζεται εκάστοτε δι’ αποφάσεως του Υπουργού των Οικονομικών εκδιδομένης συμφώνως προς τας διατάξεις του Νόμ. 19 του 1944. Αι διατάξεις των προηγουμένων εδαφίων ισχύουσιν από της 16 Αυγ. 1945, επομένης λήξεως της εμπολέμου καταστάσεως. Άρθρ.8. -1.Δικαίωμα πολεμικής συντάξεως εκ του Δημοσίου Ταμείου έχουσι και αι οικογένειαι των στρατιωτικών εν γένει των φονευθέντων, θανόντων, εξαφανισθέντων ή καταστάντων ανικάνων κατά τον πόλεμον του 194045 ως και αι τοιαύται των υπό τας προϋποθέσεις των άρθρ. 1 και 2 του παρόντος, έστω και αν αύται δεν κέκτηνται την Ελληνικήν Ιθαγένειαν. 2.Η μείωσις της συντάξεως των εν ειρήνη παθόντων εκ φυματιώσεως οπλιτών εν γένει η επερχόμενη συνεπεία της ακυρώσεως του Νόμ. 1902 του 1944 αναστέλλεται, αφ’ ης ο νόμος ούτος ηκυρώθη μέχρι της δημοσιεύσεως του Κώδικος «περί απονομής πολιτικών και στρατιωτικών συντάξεων». 3.Από της ισχύος του παρόντος νόμου η συγκρότησις, κατάργησις, σύνθεσις και αρμοδιότης των Επιτροπών Κανονισμού πολεμικών συντάξεων ενεργείται δι’ αποφάσεων του Υπουργού των Οικονομικών. Άρθρ.11.-Αξιωματικοί και Ανθυπασπισταί φονευθέντες ή θανόντες συνεπεία των εκ του αντεπαναστατικού κινήματος του 1923 κακουχιών και από της εκρήξεως αυτού μέχρι τέλους Νοεμ. 1923, εγγραφέντες δε υπό του Συμβουλίου του προβλεπομένου υπό του Α.Νόμου της 4ης Ιουν. 1935 «περί υλικής και ηθικής βελτιώσεως της θέσεως Αξιωματικών κλπ.», συνταχθέντας πίνακας των εκ πολιτικών λόγων εξελθόντων του στρατεύματος, θεωρούνται ως εν διατεταγμένη υπηρεσία θανόντες, αι δε οικογένειαι τούτων δικαιούνται της υπό των άρθρ. 55 παρ. 5 και 57 παρ. 3 εν συνδυασμώ προς τα Άρθρ.14.-Κυρούται η υπ’ αριθ. 151971 της 16 Ιουν. 1948 απόφασις του Υπουργού των Οικονομικών «περί τακτοποιήσεως προκαταβολών, και ενεργηθεισών έναντι της απονεμηθείσης συντάξεως εις τα θύματα του αγώνος κατά των ανταρτών». Άρθρ.15.-Εις τας διατάξεις του άρθρ. 13 του Α.Ν. 1119 του 1946 υπάγονται και αι οικογένειαι των κατά τα γεγονότα της 9ης Σεπτ. 1926 φονευθέντων αξιωματικών και και οπλιτών. Άρθρ.16.-Εις τας διατάξεις του άρθρ. 1 του παρόντος νόμου υπάγονται και οι κατά το ναυάγιον του ατμοπλοίου «Χειμάρα» πνιγέντες στρατιωτικοί και πολιτικοί υπάλληλοι εφ’ όσον εταξίδευον δια λόγους υπηρεσίας ή διετέλουν εν αδεία ή επέστρεφον εις την εστίαν των απολυθέντες του στρατεύματος. Αι λοιπαί διατάξεις παρατίθενται ανωτέρω εν σελ. 237. Βλ. και άρθρ. 2 Ν.Δ. 2704/1953 (ανωτ.  σελ. 87). Σελ. 285 Συντάξεις Θυμάτων από Εσωτερικές Διαμάχες 29.Δ.θ.5 άρθρ. 41 παρ. 7 και 53 εδάφ. α΄ του Β.Δ. της 31.10.1935 «περί κωδικοποιήσεως συντάξεων κλπ.» προβλεπομένης συντάξεως. Εις την άνω διάταξιν υπάγονται και οι φονευθέντες κατά τα γεγονότα της 9ης Σεπτ. 1926 απότακτοι αξιωματικοί εγγεγραμμένοι εις τους άνω πίνακας των εκ πολιτικών λόγων εξελθόντων. Συντάξεις Θυμάτων από Εσωτερικές Διαμάχες 29.Δ.θ.1-5 2. ΝΟΜΟΣ υπ’  αριθ. 927 της 10/18  Νοεμ.  1943 Περί συνταξιοδοτικών διατάξεων αφορωσών τας οικογενείας των εκτελεσθέντ ων και εκτελουμένω ν παρ’ Αναρχικών Ομάδ ων Στρατιωτικών και δημοσίων υπαλλήλων. Κατηργήθη αφ’ ης ίσχυσε δια του άρθρ. 1 παρ. 4 Νόμ. 1640/1944 . 3. ΝΟΜΟΣ υπ’  αριθ.  1640 της 25  Μαΐου/23  Αυγ. 1944 Περί τροποποιήσεως και συμπληρώσεως συνταξιοδοτικών τινων διατάξεων. Διατάξεις του άνω νόμου κωδικοποιήθηκαν από το Π.Δ. 1285/1 981, ΦΕΚ Α΄ 314, (ανωτ. σελ. 157). 4. ΝΟΜΟΣ υπ’  αριθ.  1792 της 2/18  Σεπτ.  1944 Περί επεκτάσε ως των διατάξεων του Νόμο υ 1362/ 1944 και επί των οικογενειών των φονευομένων εν τη εκτελέσει υπηρεσίας προς δίωξιν των αντεθνικών και αναρχικών στοιχείων. Ηκυρώθη δια της υπ’ αριθμόν 290/1946 Πράξεως Υπουργικού Συμβουλίου. 5.ΑΝΑΓΚ. ΝΟΜΟΣ υπ. αριθ. 835 της 29/29 Σεπτ. 1948 Περί συνταξιοδοτήσεως των θυμάτων του αγώνος κατά του συμμοριτισμού και συμπληρώσεως της κειμένης συνταξιοδοτικής νομοθεσίας. Άρθρ.1.-1.α)Στρατιωτικοί εν γένει, θεωρουμένων ως τοιούτων και των εξ απονομής βαθμού αξιωματικών και λοιπών βαθμοφόρων και των ανηκόντων εις Μονάδας Αμύνης Υπαίθρου ή παρεμφερείς Μονάδας, συγκροτουμένας υπό του Γενικού Επιτελείου Στρατού, δια την εμπέδωσιν της δημοσίας τάξεως και ασφαλείας. β)Υπάλληλοι της Αστυνομίας Πόλεων, και (Αντί για τις σελ. 269-282) Σελ. 269(α) γ)Τακτικά, έκτακτα, προσωρινά ή αναπληρωματικά όργανα της αγροτικής ασφαλείας, καθιστάμενοι ανίκανοι συνεπεία τραυμάτων ληφθέντων α)εις τας κατά των ανταρτών συγκρούσεις, ή συμπλοκάς, β)συνεπεία ατυχημάτων ή βιαίων περιστατικών, άμεσον σχέσιν εχόντων προς τας ενεργείας των εθνικών ενόπλων δυνάμεων δια την εμπέδωσιν της δημοσίας τάξεως και ασφαλείας και γ)συνεπεία οιασδήποτε δράσεως ανατρεπτικών της εννόμου τάξεως στοιχείων, δικαιούνται πολεμικής συντάξεως, κανονιζομένης συμφώνως προς τας διατάξεις των Α.Ν. 2650, 2665 του 1940, και 1119 του 1946, ως ούτοι ετροποποιήθησαν και συνεπληρώθησαν μεταγενεστέρως και εφ’ όσον αι κατά τ’ ανωτέρω πράξεις έλαβον χώραν από της λήξεως της εμπολέμου καταστάσεως (15 Αυγ. 1945) και εντεύθεν. 2.Αι διατάξεις των Νόμ. 2588 του 1921 και 4506 του 1930, ως αύται ετροποποιήθησαν και συνεπληρώθησαν μεταγενεστέρως, και αι αντίστοιχοι διατάξεις αι ισχύουσαι δια το Ναυτικόν, την Αεροπορίαν και τα Σώματα Ασφαλείας, εφαρμόζονται και εις τας περιπτώσεις του προηγουμένου εδαφίου. Σελ. 270(α) Τεύχος Ε22-Σελ. 140 29.Δ.θ.5 Συντάξεις Θυμάτων από Εσωτερικές Διαμάχες 3.Δια Β.Δ/τος, προκαλουμένου υπό του οικείου Υπουργού, καθορισθήσεται ο τρόπος και ο χρόνος της υποβολής των αιτήσεων των δικαιουμένων να υπαχθούν εις τας διατάξεις του προηγουμένου εδαφίου, ως και πάσα λεπτομέρεια αναγκαία δια την εφαρμογήν της διατάξεως τούτης. 4.Αι οικογένειαι των εκ των ανωτέρω εν τοις εδαφίοις 1 και 2 αναφερομένων προσώπων αποβιούντων μετά την απόκτησιν δικαιώματος συντάξεως, δικαιούνται της υπό των κειμένων νόμων προβλεπομένης δια τας οικογενείας των αναπήρων πολέμου συντάξεως. 5.Δικαιούνται ομοίως πολεμικής συντάξεως κανονιζομένης κατά τας περί πολεμικών συντάξεων διατάξεις αι οικογένειαι των εν τω ανωτέρω εδάφ. 1 αναφερομένων προσώπων, εφ’ όσον ταύτα εφονεύθησαν, εξετελέσθησαν ή εξηφανίσθησαν ή οπωσδήποτε έθανον υπό τας συνθήκας και προϋποθέσεις του εδαφ. 1 του παρόντος άρθρου. 6.Αι διατάξεις του Νόμ. 426 του 1941 εφαρμόζονται και δια τους υπό τας προϋποθέσεις του παρόντος άρθρου φονευθέντας, εκτελεσθέντας, εξαφανισθέντας ή οπωσδήποτε θανόντας στρατιωτικούς εν γένει. 7.Τα υπό το κράτος του Νόμ. 36 του 1946 γεννηθέντα δικαιώματα κρίνονται κατά τας διατάξεις του Νόμου τούτου (36 του 1946). 8.Τακτικά, έκτακτα, προσωρινά ή αναπληρωματικά όργανα της Αγροτικής Ασφαλείας δικαιούνται συντάξεως στρατιώτου. Άρθρ.2.-1.Στρατιωτικοί εν γένει καθιστάμενοι ανίκανοι, συνεπεία οιουδήποτε νοσήματος, αποτόκου των κακουχιών των επιχειρήσεων των διεξαγομένων εναντίον των ανταρτών, δικαιούνται συντάξεως, κανονιζομένης συμφώνως προς τας κειμένας περί πολεμικών συντάξεων διατάξεις, τηρουμένων και των εν τοις επομένοις εδαφίοις οριζομένων και εφ’ όσον αι επιχειρήσεις αύται έλαβον χώραν από 15 Αυγ. 1945 και εντεύθεν. 2.Τα οξέα νοσήματα παρέχουσι δικαίωμα συντάξεως, εφ’ όσον εξεδηλώθησαν κατά την διάρκειαν των επιχειρήσεων, τα δε χρόνια τοιαύτα εφ’ όσον εξεδηλώθησαν μετά την συμπλήρωσιν τρίμηνου υπηρεσίας εις την ζώνην των επιχειρήσεων ή εντός εξαμήνου από της απομακρύνσεως εκ της ζώνης ταύτης και εφ’ όσον συνεπληρώθη τρίμηνος εν αυτή υπηρεσία. 3.Η διάρκεια των επιχειρήσεων και η υπηρεσία εν τη ζώνη αυτών δι’ έκαστον αξιωματικόν ή οπλίτην βεβαιούται παρά της αρμοδίας υπηρεσίας της οικείας Στρατιωτικής Αρχής και του Αρχηγείου Χωροφυλακής. 4.Η διαπίστωσις της νόσου αποδεικνύεται μόνον από επίσημα αντίγραφα φύλλων νοσηλείας των οικείων Στρατιωτικών ή άλλων Κρατικών ή Δημοτικών Νοσοκομείων ή Νοσηλευτικών Ιδρυμάτων Δημοσίου Δικαίου, το δε ποσοστόν της ανικανότητας και η σχέσις της νόσου προς τας κακουχίας των επιχειρήσεων κρίνεται κατά τας κειμένας περί πολεμικών συντάξεων διατάξεις. 5.Το εδάφ. 2 και 3 του άρθρ. 1 έχουσιν εφαρμογήν και δια τους περί ων το παρόν άρθρον στρατιωτικούς. 6.Εις τας διατάξεις των εδαφ. 5 και 6 του άρθρου 1 υπάγονται και αι οικογένειαι των στρατιωτικών εν γένει των θανόντων κατά τας επιχειρήσεις, τας διεξαγόμενος εναντίον των ανταρτών εξ οιουδήποτε νοσήματος αποτόκου των επιχειρήσεων τούτων. Άρθρ.3.-1.Τακτικοί, έκτακτοι επί μηνιαίω μισθώ, προσωρινοί ή επί συμβάσει υπάλληλοι και υπηρέται του Δημοσίου, των Νομικών Προσώπων Δημοσίου Δικαίου, Δήμων και Κοινοτήτων και των Σιδηροδρόμων του Κράτους ως και οι ημερομίσθιοι υπάλληλοι των Τ.Τ.Τ. γραμμών καθιστάμενοι ανίκανοι συνεπεία τραύματος ληφθέντος υπό τας προϋποθέσεις του εδάφ. 1 του άρθρ. 1 του παρόντος ως και αι οικογένειαι των ανωτέρω αναφερομένων προσώπων των φονευθέντων, θανόντων η εξαφανισθέντων δικαιούνται συντάξεως πολεμικής, κανονιζομένης συμφώνως προς τας διατάξεις του Α.Ν. 2665 του 1940 ως ούτος ετροποποιήθη και συνεπληρώθη δια μεταγενεστέρων διατάξεων και του Α.Ν. 1119 του 1946. 2.Η σύνταξις των υπαλλήλων των Νομικών Προσώπων Δημοσίου Δικαίου, των Δήμων και Κοινοτήτων και των Σιδηροδρόμων, περί ων το προηγούμενον εδάφιον, αναγνωριζομένη κατά τας κειμένας σχετικάς περί πολεμικών συντάξεων διατάξεις, βαρύνει τα Νομικά Πρόσωπα, τους Δήμους και Κοινότητας και τους Σιδηροδρόμους. 3.Η σύνταξις των τακτικών σιδηροδρομικών υπαλλήλων, των τακτικών υπαλλήλων των Νομικών Προσώπων Δημοσίου Δικαίου, ως και των ταχτικών υπαλλήλων των Δήμων και Κοινοτήτων, κανονίζεται επί τη βάσει του βαθμού ον ούτοι φέρουσιν εν εφεδρεία, εκτός αν ο βαθμός της πολιτικής των θέσεως αντιστοιχεί προς βαθμόν δημοσιοϋπαλληλικής ιεραρχίας, ότε ο βαθμός ούτος λαμβάνεται υπ’ όψει δια τον κανονισμόν της κατά τον παρόντα νόμον συντάξεως αυτών, εφαρμοζομένης εν τη τελευταία Συντάξεις Θυμάτων από Εσωτερικές Διαμάχες 29.Δ.θ.5 ταύτη περιπτώσει και της διατάξεως του άρθρ. 7 του Α.Ν. 2665 του 1940. 4.Τακτικοί υπάλληλοι των Σιδηροδρόμων, των Νομικών Προσώπων Δημοσίου Δικαίου και των Δήμων και Κοινοτήτων, μη έχοντες υπηρετήσει εις τον στρατόν, ουδέ έχοντες βαθμολογικήν αντιστοιχίαν προς τους Δημοσίους υπαλλήλους, έκτακτοι, προσωρινοί ή επί συμβάσει υπάλληλοι των αυτών υπηρεσιών ως και οι ημερομίσθιοι των ΤΤΤ γραμμών δικαιούνται συντάξεως στρατιώτου. (Αντί για τη σελ. 283) Σελ. 283(α) Τεύχος 707-Σελ. 55 5.Οι Σιδηρόδρομοι, το Νομικά Πρόσωπο ως και οι Δήμοι και Κοινότητες απαλλάσσονται πάσης άλλης υποχρεώσεως δια καταβολήν συντάξεως. 6.Εις τας διατάξεις του Α.Ν. 1119 του 1946 υπάγονται και αι οικογένειαι των υπαλλήλων των τέως Οργανισμών «Εθνική Οργάνωσις Χριστιανικής Αλληλεγγύης» (Ε.Ο.Χ.Α.), και «Κεντρική Επιτροπή Συσσιτίων» (Κ.Ε.Σ.), εφ’ όσον ούτοι έθανον υπό τας εν τω Νόμ. 1119 του 1946 οριζομένας προϋποθέσεις. Άρθρ.4.-1.Δήμαρχοι, Δημαρχιακοί Πάρεδροι, Πρόεδροι Κοινοτήτων, Δημοτικοί και Κοινοτικοί Σύμβουλοι και Εκκλησιαστικοί λειτουργοί καθιστάμενοι ανίκανοι συνεπεία τραυμάτων ληφθέντων υπό τας εν τω άρθρ. 1 προϋποθέσεις, ως και αι οικογένειαι των προσώπων τούτων φονευθέντων, θανόντων ή εξαφανισθέντων υπό τας ιδίας προϋποθέσεις δικαιούνται συντάξεως κανονιζομένης κατά τας διατάξεις του Α.Ν. 2665 του 1940 ως ούτος ετροποποιήθη και συνεπληρώθη μεταγενεστέρως και του Α.Ν. 1119 του 1946. «2.Η σύνταξις των Δημάρχων και Ιερέων κανονίζεται επί τη βάσει βαθμού ανθ/γού, των δε Δημοτικών Συμβούλων, Δημαρχιακών Παρέδρων, Προέδρων Κοινοτήτων και Κοινοτικών Συμβούλων επί τη βάσει βαθμού ανθυπασπιστού, βαρύνει δε το Δημόσιον, πλην των ιερέων, των οποίων η σύνταξις βαρύνει το Ταμείον Ασφαλίσεως Κλήρου Ελλάδος». Η παρ. 2 αντικαταστάθηκε ως άνω από την παρ. 1 