4. ΝΟΜΟΘΕΤ. ΔΙΑΤΑΓΜΑ υπ’ αριθ. 1145 της 29 Απρ. /30 Ιουν. 1972 (ΦΕΚ Α΄  105) Περί κυρώσεως συμπληρωματικής συμβάσεως δια την κατάργησιν της Δουλείας, της Εμπορίας των Δούλων και παρεμφερών προς την Δουλείαν θεσμών και πρακτικής. Άρθρον μόνον.-Κυρούται και έχει ισχύν νόμου ή εις τα πλαίσια των Ηνωμένων Εθνών εν Γενεύη, την 7ην Σεπτ. 1956, υπογραφείσα πολυμερής Συμπληρωματική Σύμβασις δια την κατάργησιν της Δουλείας, της Εμπορίας των Δούλων και παρεμφερών προς την Δουλείαν θεσμών και πρακτικής, ης το κείμενον έπεται εις την γαλλικήν και εν μεταφράσει εις την ελληνικήν γλώσσαν. ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑΤΙΚΗ ΣΥΜΒΑΣΙΣ Σχετική προς την κατάργησιν της δουλείας, της εμπορίας των δούλων και παρεμφερών προς την δουλείαν θεσμών και πράξεων ή συνηθειών. ΠΡΟΟΙΜΙΟΝ Τα Κράτη-μέλη της παρούσης Συμβάσεως, Θεωρούντα την ελευθερίαν ως δικαίωμα το οποίον παν ανθρώπινον ον αποκτά εκ γενετής, Συνειδότα του ότι οι λαοί των Ηνωμένων Εθνών διεβεβαίωσαν εκ  νέου δια του Καταστατικού Χάρτου την πίστιν των εις την αξιοπρέπειαν και την αξίαν της ανθρωπίνης προσωπικότητος, Λαμβάνοντα υπ’ όψιν την παγκόσιμιον διακήρυξιν περί ανθρωπίνων δικαιωμάτων, την οποίαν η Γενική Συνέλευσις εκήρυξεν ως το κοινόν ιδεώδες προς επίτευξιν υπό πάντων των λαών και των Εθνών, θεσπίζουν ότι ουδείς θέλει τεθή υπό καθεστώς δουλείας ή άλλης παρομοίας δεσμεύσεως, και ότι η δουλεία και η εμπορία δούλων υφ’ όλας των τας μορφάς, απαγορεύονται. Αναγνωρίζοντα ότι, από της συνάψεως εν Γενεύη, την 15ην Σεπτ. 1926, της σχετικής προς την δουλείαν Συμβάσεως, ήτις απεσκόπει εις την κατάργησιν της δουλείας και της εμπορίας των δούλων, νέαι πρόοδοι συνετελέσθησαν προς την κατεύθυνσιν ταύτην. Λαμβάνοντα υπ’ όψιν την Σύμβασιν του 1930 επί της καταναγκαστικής εργασίας, ως και τα μετέπειτα πεπραγμένα του Διεθνούς Οργανισμού Εργασίας καθ’ όσον αφορά την καταναγκαστικήν υποχρεωτικήν εργασίαν. Διαπιστούται εν τούτοις ότι η δουλεία, η εμπορία των δούλων και οι ανάλογοι προς την δουλείαν θεσμοί και αι συνήθειαι δεν εξηλείφθησαν εισέτι εις όλας τας περιοχάς του κόσμου. Αποφασίσαντα κατά συνέπειαν ότι εις την Σύμβασιν του 1926 ήτις εξακολουθεί ισχύουσα, δέον ήδη να προστεθή μία συμπληρωματική σύμβασις, με προορισμόν όπως εντείνη τας προσπαθείας, τόσον τας εθνικάς όσον και τας διεθνείς, τας σκοπούσας εις την κατάργησιν της δουλείας, της εμπορίας των δούλων και των αναλόγων προς την δουλείαν θεσμών και πράξεων ή συνηθειών. Απεδέχθησαν τα εξής: ΤΜΗΜΑ Ι Θεσμοί και συνήθειαι ανάλογοι προς την  δουλείαν ΄Αρθρ.9.-Δεν θα επιτραπή ουδεμία επιφύλαξις εις την Σύμβασιν. ΄Αρθρ.10.-Πάσα διαφορά μεταξύ των Κρατώνμελών της παρούσης Συμβάσεως, αφορώσα την ερμηνείαν της ή την εφαρμογήν της, η οποία δεν θα ηδύνατο να διακανονισθή δια της οδού των διαπραγματεύσεων, θα υποβάλληται προς το Διεθνές Δικαστήριον τη αιτήσει ενός των υπό διένεξιν κρατών, εκτός αν τα ενδιαφερόμενα μέρη συμφωνήσουν επί ετέρου τρόπου διευθετήσεως. ΄Αρθρ.11.-1.Η παρούσα Σύμβασις θα είναι ανοικτή προς υπογραφήν μέχρι της 1ης Ιουλ. 1957 εκ μέρους παντός Κράτους-μέλους των Ηνωμένων Εθνών ή εξειδικευμένου οργανισμού. Θέλει υποβληθή προς κύρωσιν εκ μέρους των υπογραψάντων κρατών και τα έγγραφα κυρώσεως θα κατατεθούν παρά τω Γενικώ Γραμματεί των Ηνωμένων Εθνών όστις θέλει πληροφορήση σχετικώς άπαντα τα υπογράψαντα ή προσχωρήσαντα Κράτη. 2.Μετά την 1ην Ιουλ. 1956, η Σύμβασις θα είναι ανοικτή δια προσχώρησιν εκ μέρους παντός Κράτους-μέλους των Ηνωμένων Εθνών ή εξειδικευμένου οργανισμού, ή παρ’ οιουδήποτε άλλου Κράτους προς το οποίον ήθελεν απευθυνθή μία πρόσκλησις προσχωρήσεως εκ μέρους της Γενικής Συνελεύσεως των Ηνωμένων Εθνών. Η προσχώρησις θα διενεργηθή δια την καταθέσεως ενός επισήμου εγγράφου παρά τω Γενικώ Γραμματεί των Ηνωμένων Εθνών όστις θέλει πληροφορήση σχετικώς άπαντα τα υπογράψαντα ή προσχωρήσαντα Κράτη. ΄Αρθρ.12.-1.Η παρούσα Σύμβασις θα εφαρμοσθή εις όλας τας μη αυτονόμους επικρατείας, τας τελούσας υπό κηδεμονίαν (προστασίαν), τας αποικιακάς και άλλας μη μητροπολιτικάς επικρατείας τας οποίας έν συμβαλλόμενον Κράτος αντιπροσωπεύει επί διεθνούς επιπέδου. Το ενδιαφερόμενον κράτος οφείλει, υπό την επιφύλαξιν των διατάξεων της παρ. 2 του παρόντος άρθρου, κατά τον χρόνον της υπογραφής ή της κυρώσεως της Συμβάσεως, ή και της προσχωρήσεως ακόμη εις την παρούσαν Σύμβασιν, να δηλώση την ή τας μη μητροπολιτικάς επικρατείας επί των οποίων θα εφαρμοσθή η παρούσα Σύμβασις αυτομάτως μετά την εν λόγω υπογραφήν, κύρωσιν ή προσχώρησιν. 2.Εις περίπτωσιν καθ’ ην είναι αναγκαία η προηγουμένη συναίνεσις μιας μη μητροπολιτικής επικρατείας δυνάμει των συνταγματικών νόμων ή συνηθειών του συμβαλλομένου κράτους ή της μη μητροπολιτικής επικρατείας, το συμβαλλόμενον  κράτος δέον να προσπαθήση να επιτύχη, εντός  προθεσμίας δώδεκα μηνών από της ημερομηνίας της   εκ   μέρους   του   υπογραφής,   την    συναίνε(Μετά την σελ. 122,002) Σελ. 122,003 Τεύχος 470-Σελ. 25 Δουλεία 8.Γ.γ.4 σιν της μη μητροπολιτικής επικρατείας ήτις είναι αναγκαία, και, όταν ληφθή η εν λόγω συναίνεσις το συμβαλλόμενον κράτος δέον να κοινοποιήση αυτήν προς τον Γενικόν Γραμματέα. Από της ημερομηνίας λήψεως εκ μέρους του Γενικού Γραμματέως της εν λόγω κοινοποιήσεως, η Σύμβασις θα εφαρμόζεται εις την ή τας υπ’ αυτής οριζομένας επικρατείας. 3.Μετά την λήξιν της προθεσμίας των δώδεκα μηνών της αναφερομένης εις της προηγουμένην παράγραφον, τα ενδιαφερόμενα κράτη θα γνωστοποιούν προς τον Γενικόν Γραμματέα τα αποτελέσματα των διαπραγματεύσεων μετά των μη μητροπολιτικών επικρατειών των οποίων αναλαμβάνουν τας διεθνείς σχέσεις και των οποίων η συναίνεσις δια την εφαρμογήν της παρούσης Συμβάσεως δεν θα είχε δοθεί. ΄Αρθρ.13.-1.Η Σύμβασις θέλει τεθή εν ισχύϊ κατά την ημερομηνίαν καθ’ ην δύο Κράτη θα συμβληθούν δια ταύτης. 2.Εν συνεχεία θέλει τεθή εν ισχύϊ όσον αφορά έκαστον Κράτος και Επικράτειαν, κατά την ημερομηνίαν καταθέσεως του εγγράφου επικυρώσεως ή προσχωρήσεως του ενδιαφερομένου Κράτους ή της κοινοποιήσεως εφαρμογής εις την επικράτειαν ταύτην. ΄Αρθρ.14.-1.Η εφαρμογή της παρούσης Συμβάσεως θέλει διαιρεθή εις περιόδους διαδοχικάς εκ τριών ετών εκάστη, ων η πρώτη θα άρχεται από της ημερομηνίας θέσεως εν ισχύϊ της συμβάσεως συμφώνως προς την παρ. 1 του άρθρ. 13. 2.Παν συμβαλλόμενον κράτος θα δύναται να καταγγέλη την παρούσαν Σύμβασιν, απευθύνον προς τον Γενικόν Γραμματέα μίαν κοινοποίησιν τουλάχιστον έξ μήνας προ της λήξεως της τρεχούσης τριετούς περιόδου. Ούτος θα γνωστοποιήση προς όλα τα λοιπά συμβαλλόμενα κράτη την τοιαύτην κοινοποίησιν και την ημερομηνίαν παραλαβής της. 3.Αι καταγγελίαι της Συμβάσεως θα θεωρούνται ως ισχύουσαι από της λήξεως της τρεχούσης τριετούς περιόδου. 4.Εις τας περιπτώσεις καθ’ ας συμφώνως προς τας διατάξεις του άρθρ. 12, η παρούσα Σύμβασις ήθελε καταστή εφαρμόσιμος εις μίαν μη μητροπολιτικήν επικράτειαν ενός συμβαλλομένου Κράτους, το τελευταίον τούτο θα δύναται, τη συγκαταθέσει της εν λόγω επικρατείας, να γνωστοποιήση εν συνεχεία και ανά πάσαν στιγμήν προς τον Γενικόν Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών ότι η Σύμβασις κατηγγέλθη καθ’ όσον αφορά την επικράτειαν ταύτην. Η καταγγελία θα ισχύη έν έτος μετά την ημερομηνίαν καθ’ ην η γνωστοποίησις ήθελεν επιδοθή προς τον Γενικόν Γραμματέα, ο οποίος και θα ειδοποιήση όλα τα λοιπά συμβαλλόμενα Κράτη περί της τοιαύτης κοινοποιήσεως και της ημερομηνίας λήξεώς της. Σελ. 122,004 ΄Αρθρ.15.-Η παρούσα Σύμβασις, της οποίας τα εις την αγγλικήν, κινεζικήν, ισπανική, γαλλικήν και ρωσικήν κείμενα θα έχουν την αυτήν ισχύν, θέλει κατατεθή εις τα Αρχεία της Γραμματείας των Ηνωμένων Εθνών. Ο Γενικός Γραμματεύς θέλει φροντίση δια την εκπόνησιν επισήμων κεκυρωμένων αντιγράφων προς κοινοποίησιν εις τα συμβαλλόμενα δια της παρούσης Συμβάσεως Κράτη ως και εις όλα τα λοιπά Κράτη-μέλη των Ηνωμένων Εθνών και των Ειδικευμένων Οργανισμών. Εις πίστωσιν των ανωτέρω, οι υπογεγραμμένοι, δεόντως εξουσιοδοτημένοι παρά των αντιστοίχων Κυβερνήσεών των, υπέγραψαν την παρούσαν Σύμβασιν κατά τας ημερομηνίας τας αναγραφομένας έναντι των αντιστοίχων υπογραφών των. Εγένετο εν τω Ευρωπαϊκώ Γραφείω του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών εν Γενεύη, την 7ην Σεπτ. 1956. Κατ’ ανακοίνωσιν από 5/12 Φεβρ. 1973 (ΦΕΚ Α΄ 37) του Υπ. Εξωτερικών η ανωτέρω σύμβασις, τίθεται εν ισχύϊ ως προς την Χώραν ημών, συμφώνως προς την παρ. 2 του άρθρ. 13 αυτής, από της ημερομηνίας καταθέσεως του εγγράφου επικυρώσεως, ήτοι από της 13ης Δεκ. 1972. 8.Γ.γ.4 Δουλεία Άρθρ.1.-Έκαστον των Κρατών των συμβαλλομένων δια της παρούσης Συμβάσεως, θα λάβη άπαντα τα μέτρα νομοθετικά ή και έτερα μέτρα, άτινα θα κριθούν πραγματοποιήσιμα και αναγκαία προς επίτευξιν βαθμιαίως και το δυνατόν συντομώτερον, της πλήρους καταργήσεως ή της εγκαταλείψεως των ακολούθων θεσμών και πράξεων ή συνηθειών, εκεί ένθα υφίστανται εισέτι, των περιεχομένων, ή μη εις τον ορισμόν της δουλείας τον αναφερόμενον εις το πρώτον άρθρον της Συμβάσεως της σχετικής προς την δουλείαν, την υπογραφείσαν εν Γενεύη την 25ην Σεπτ. 1926: α)Της δουλείας δια χρέη, ήτοι της θέσεως ή καταστάσεως της προκυπτούσης εκ του γεγονότος ότι εις οφειλέτης είναι ηναγκασμένος να παράσχη ως εγγύησιν ενός χρέους τας προσωπικάς του υπηρεσίας ή τας υπηρεσίας προσώπου επί του οποίου ασκεί εξουσίαν, εις περίπτωσιν καθ’ ην η κατά δικαίαν κρίσιν αξία των υπηρεισιών του δεν προορίζεται εις την εξόφλησιν του χρέους, ή εάν η διάρκεια των υπηρεσιών του δεν είναι περιωρισμένη και δεν έχει προσδιορισθή ο χαρακτήρ τούτων. β)Της δουλοπαροικίας, ήτοι της καταστάσεως οιουδήποτε υποχρεουμένου εκ του νόμου, εξ εθίμου ή συμφωνίας, να διαβιοί και να εργάζεται εις γην ανήκουσαν εις έτερον πρόσωπον, και να παρέχη προς το εν λόγω έτερον πρόσωπον έναντι αμοιβής ή δωρεάν, ωρισμένας συγκεκριμένας υπηρεσίας, χωρίς να δύναται να μεταβάλη την κατάστασίν του. γ)Παντός θεσμού, ή συνηθείας, δυνάμει της οποίας: Ι)Μία γυνή, χωρίς η ιδία να έχη το δικαίωμα να αρνηθή, εδόθη δι’ υποσχέσεως εις γάμον, μεσολαβούσης συναλλαγής εις χρήμα ή εις είδος του ανταλλάγματος καταβληθέντος προς τους γονείς της, προς τον κηδεμόνα της, προς την οικογένειάν της, ή προς οιονδήποτε πρόσωπον ή όμιλον προσώπων. ΙΙ)Ο σύζυγος μιας γυναικός, η οικογένεια ή η φυλή τούτου έχουν το δικαίωμα να την παραχωρήσουν προς τρίτον έναντι επαχθούς ανταλλάγματος ή άλλως πως. ΙΙΙ)Η γυνή δύναται μετά τον θάνατον του συζύγου της να μεταβιβάζεται κληρονομικώς προς έτερον πρόσωπον. (Μετά την σελ. 122(α) Σελ. 122,001 Τεύχος 470-Σελ. 23 Δουλεία 8.Γ.γ.4 δ)Παντός θεσμού ή συνηθείας δυνάμει της οποίας εν τέκνον ή εις έφηβος μικρότερος των δεκαοκτώ ετών, παραδίδεται, είτε υπό των γονέων του, είτε παρ’ ενός τούτων, είτε παρά του κηδεμόνος του, προς τρίτον, έναντι πληρωμής ή όχι, με προοπτικήν εκμεταλλεύσεως του προσώπου ή της εργασίας του εν λόγω τέκνου ή εφήβου. Άρθρ.2.-Προκειμένου να τεθή τέρμα εις τους θεσμούς και συνηθείας τας αναφερομένας εις την παρ. γ΄ του πρώτου άρθρου της Συμβάσεως, τα συμβαλλόμενα Κράτη υποχρεούνται να καθορίσουν όπου παρίσταται ανάγκη τα ελάχιστα όρια ηλικίας κατάλληλα δια τον γάμον, να ενθαρρύνουν την προσφυγήν εις την διαδικασίαν την επιτρέπουσαν εις αμφοτέρους τους μέλλοντας συζύγους όπως εκφράσουν ελευθέρως την συναίνεσίν των δια τον γάμον, παρουσία αρμοδίας πολιτικής ή θρησκευτικής αρχής, και να ενθαρρύνουν την καταχώρησιν των γάμων. ΤΜΗΜΑ ΙΙ Δουλεμπόριον Άρθρ.3.-1.Το γεγονός της μεταφοράς ή της αποπείρας μεταφοράς δούλων, από χώρας εις χώραν δι’ οιουδήποτε συγκοινωνιακού μέσου, ή το γεγονός της συνεργείας εις τας ως άνω πράξεις, θα συνιστά ποινικόν αδίκημα έναντι της νομοθεσίας των Κρατών - μελών της Συμβάσεως, και τα πρόσωπα τα αποδεικνυόμενα ένοχα τοιούτου αδικήματος θα υπόκεινται εις αυστηροτάτας ποινάς. 2.α)Τα Κράτη -μέλη θα λάβουν άπαντα τα αποτελεσματικά μέτρα προς παρεμπόδισιν των πλοίων και των αεροσκαφών των τελούντων υπό την σημαίαν των όπως μεταφέρουν δούλους, και προς τιμωρίαν, των ενόχων τοιούτων πράξεων προσώπων ή ενόχων χρησιμοποιήσεως της εθνικής σημαίας προς τον σκοπόν τούτον. β)Τα Κράτη - μέλη θα λάβουν άπαντα τα αποτελεσματικά μέτρα όπως οι λιμένες των, τα αεροδρόμιά των και αι ακταί των μη χρησιμοποιούνται δια μεταφοράν δούλων. 3.Τα Κράτη μέλη της Συμβάσεως, θα ανταλλάσσουν πληροφορίας προκειμένου να εξασφαλίσουν τον πρακτικόν συντονισμόν των λαμβανομένων παρ’ αυτών μέτρων εις τον αγώνα κατά της δουλεμπορίας και θα πληροφορούν αμοιβαίως άλληλα επί πάσης περιπτώσεως δουλεμπορίας και πάσης αποπείρας αδικήματος τοιαύτης φύσεως ήτις ήθελε περιέλθη εις γνώσιν των. Άρθρ.4.-Πας δούλος όστις καταφεύγει επί πλοίου ενός Κράτους - μέλους υπογράψαντος εις την παρούσαν Σύμβασιν θα καθίσταται αυτομάτως ελεύθερος. Σελ. 122,002 Τεύχος 470-Σελ. 24 ΤΜΗΜΑ ΙΙΙ Δουλεία, θεσμοί ή έθιμα ανάλογοι προς την  δουλείαν Άρθρ.5.-Εις χώραν ένθα η δουλεία ή οι θεσμοί και τα έθιμα άτινα διαλαμβάνονται εν τω πρώτω άρθρω της Συμβάσεως δεν έχουν εισέτι τελείως καταργηθή και εγκαταλειφθή, το γεγονός του ακρωτηριασμού, της σφραγίσεως δια πυρωμένου σιδήρου ή άλλως πως ενός δούλου ή ενός προσώπου τελούντος εις κατάστασιν δουλείας - ανεξαρτήτως εάν τούτο γίνεται προς ένδειξιν της καταστάσεώς του, προς επιβολήν τιμωρίας ή δι’ άλλον τινά λόγον - ή το γεγονός της συνενοχής εις τοιαύτας πράξεις, θα συνιστά ποινικόν αδίκημα έναντι της νομοθεσίας των Κρατών - μελών της Συμβάσεως και τα πρόσωπα τα αποδεικνυόμενα ένοχα θα υπόκεινται εις ποινήν. Άρθρ.6.-1.Το γεγονός της υποταγής προσώπου τινός εις δουλείαν ή της προτροπής προσώπου τινός προς απάρνησιν της ελευθερίας του ή της ελευθερίας προσώπου εξαρτωμένου εξ αυτού προς υποταγήν εις δουλείαν, θα συνιστά ποινικόν αδίκημα έναντι της νομοθεσίας των Κρατών - μελών της παρούσης Συμβάσεως, και τα αποδεικνυόμενα ένοχα πρόσωπα θα υπόκεινται εις ποινήν. Τούτ’ αυτό θα ισχύει δια την συμμετοχήν εις συνεννόησιν επί τω σκοπώ τούτω, δια την απόπειραν και δια την συνεργείαν. 2.Υπό την επιφύλαξιν των διατάξεων της εισαγωγικής παραγράφου του πρώτου άρθρου της Συμβάσεως, αι διατάξεις της παρ. 1 του παρόντος άρθρου θα εφαρμόζωνται επίσης και επί της περιπτώσεως προτροπής προσώπου τινός όπως τεθή ή όπως θέση πρόσωπον τελούν υπό την εξουσίαν του, εις κατάστασιν δουλείας ως αποτέλεσμα ενός εκ των θεσμών ή εθίμων περί ων το άρθρ. 1ον. Τούτ’ αυτό θα ισχύη και δια την συμμετοχήν εις μίαν συνεννόησιν επί τω σκοπώ τούτω, δια την απόπειραν και δια την συνεργείαν. 8.Γ.γ.4 Δουλεία ΤΜΗΜΑ IV Ορισμοί ΄Αρθρ.7.-Δια τους σκοπούς της παρούσης Συμβάσεως: α)Η «δουλεία» ως αύτη καθορίζεται εις την σχετική προς την δουλείαν Σύμβασιν του 1926, είναι η θέσις ή η κατάστασις ενός ατόμου επί του οποίου ασκούνται τα δικαιώματα ιδιοκτησίας ή ωρισμένα εκ τούτων, και ο «δούλος» είναι το άτομον το οποίον ευρίσκεται εις την κατάστασιν ή την θέσιν ταύτην. β)Το «πρόσωπον το τελούν υπό κατάστασιν δουλείας» είναι το τεθέν εις την θέσιν ή την κατάστασιν την απορρέουσαν εξ ενός των θεσμών ή εθίμων διαλαμβανομένων εν τω άρθρω πρώτω της παρούσης Συμβάσεως. γ)Η «δουλεμπορία» καθορίζει και περιλαμβάνει πάσαν πράξιν αιχμαλωσίας, κτήσεως ή εκχωρήσεως ενός προσώπου προς τον σκοπόν υποδουλώσεως αυτού: πάσα πράξις κτήσεως δούλου προς τον σκοπόν πωλήσεώς του ή ανταλλαγής του .  πάσα πράξις εκχωρήσεως δια πωλήσεως ή ανταλλαγής προσώπου αποκτηθέντος προς τον σκοπόν πωλήσεως ή ανταλλαγής του, προς τούτοις δε γενικώτερον πάσα πράξις εμπορίας ή μεταφοράς δούλων, οιονδήποτε και αν είναι το χρησιμοποιούμενον μέσον μεταφοράς. ΤΜΗΜΑ V Συνεργασία μεταξύ των Κρατών-μελών και γνωστοποίησις πληροφοριών ΄Αρθρ.8.-1.Τα Κράτη-μέλη της Συμβάσεως, αναλαμβάνουν την υποχρέωσιν όπως παρέχουν αμοιβαίως την συνδρομήν των και όπως συνεργάζωνται μετά του Οργανισμού των Ηνωμένων Εθνών προς εφαρμογήν των προαναφερθεισών διατάξεων. 2.Τα μέλη αναλαμβάνουν την υποχρέωσιν όπως γνωστοποιούν προς τον Γενικό Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών αντίγραφον παντός νόμου, παντός κανονισμού και πάσης διοικητικής αποφάσεως λαμβανομένης ή τιθεμένης εν ισχύϊ προς εφαρμογήν των διατάξεων της παρούσης Συμβάσεως. 3.Ο Γενικός Γραμματεύς θα κοινοποιή τα λαμβανόμενα πληροφοριακά στοιχεία δυνάμει της παρ. 2 του παρόντος άρθρου, εις τα λοιπά μέλη και εις το Οικονομικόν και Κοινωνικόν Συμβούλιον ως στοιχεία τεκμηριώσεως δια πάσαν συζήτησιν την οποίαν το Συμβούλιον ήθελε διεξαγάγη προκειμένου να προβή εις νέας συστάσεις δια την κατάργησιν της δουλείας, της δουλεμπορίας ή των θεσμών και εθίμων των αποτελούντων αντικείμενον της Συμβάσεως. ΤΜΗΜΑ VI Τελικαί διατάξεις 