4. ΝΟΜΟΣ 5718 της 21/24 Σεπτ. 1932 Περί αυθεντικής ερμηνείας και συμπληρώσεως του ν. 5052 περί τροποποιήσεως του από 18 Απρ. 1926 Ν.Δ/τος περί συστάσεως Τεχνικού Επιμελητηρίου. Άρθρ.1.-1.Τα κατά τον ν. 5052 διαιτητικά δικαστήρια είναι αρμόδια δια την διαιτητικήν λύσιν τεχνικών διαφορών, εφ’ όσον ζητηθή τούτο παρ’ αμφοτέρων των διαφερομένων μερών ή εφ’ όσον ο καθ’ ου η προσφυγή τυγχάνει μέλος του τεχνικού Επιμελητηρίου. 2.Ως διαφοραί τεχνικής φύσεως νοούνται αι προερχόμεναι εκ συμβάσεων εκτελέσεων ή μελέτης τεχνικών έργων, εμπιπτόντων εις τας επιστημονικάς γνώσεις ή εμπειρίας των μελών του τεχνικού Επιμελητηρίου της Ελλάδος, ως τα μέλη ταύτα καθορίζονται εκ των εκάστοτε περί των μελών του τεχνικού Επιμελητηρίου κειμένων διατάξεων. 3.Τα ενδιαφερόμενα μέρη θεωρούνται ζητήσαντα την κατά το παρόν διαιτητικήν λύσιν της διαφοράς των και κατά συνέπειαν υποβάλλονται καθ’ υποχρέωσιν υπό την διαιτησίαν του τεχνικού επιμελητηρίου ασκουμένην κατά το παρόν, είτε α)εάν μετά την γέννησιν της διαφοράς αιτήσωσι τούτο αμφότερα, είτε β)εάν συνομολόγησαν εγγράφως κατά την  κατάρτισιν της συμβάσεως ή μετά ταύτην ότι αι εκ της συμβάσεως διαφοραί των υποβάλλονται προς λύσιν εις την διαιτησίαν του τεχνικού Επιμελητηρίου. Εν τη τελευταία ταύτη περιπτώσει είναι πάντοτε απαράδεκτος ένστασις αναρμοδιότητος περί του τεχνικού ή μη της διαφοράς. Άρθρ.2.-1.Η διαιτητική απόφασις, γεγραμμένη επί χαρτοσήμου «δραχμών πέντε» (δραχμής), εκδίδεται εις διπλούν και, υπογεγγραμένη υφ’ απάντων των διαιτητών ή του επιδιαιτητού, κατατίθεται εις το Επιμελητήριον. Θεωρείται δε άμα τη υπογραφή ως εκδοδομένη και αμετάκλητος, μη απαιτουμένης αναγνώσεως αυτής ενώπιον των διαδίκων. Ήδη αι διαιτητικαί αποφάσεις υπόκεινται εις τέλος χαρτοσήμου δραχ. 100.000 (βλ. τόμ. 28 σελ. 41α). 2.Το εν των αντιτύπων άμα τη καταθέσει διαβιβάζεται παρά του προέδρου του Επιμελητηρίου προς τον πρόεδρον του δικαστηρίου των εν Αθήναις πρωτοδικών. Ο Πρόεδρος του πρωτοδικείου κηρύσσει την απόφασιν εκτελεστήν δια πράξεώς του παρά πόδας της αποφάσεως γραφομένης, υποβαλλομένης δε εις το νόμιμον τέλος απογράφου, υπολογιζόμενον κατά τον ν. ΓΟΗ΄ (τ. 21) ως ετροποποιήθη και συνεπληρώθη μεταγενεστέρως. Μόνον μετά τούτο εκδίδεται απόγραφον εκτελεστόν. 3.Ο πρόεδρος των πρωτοδικών δύναται να μη κηρύξη την απόφασιν εκτελεστήν εάν αύτη δεν έχη προφανώς τα εξωτερικά στοιχεία της αποφάσεως ή εάν το διατακτικόν της αντίκειται εις νόμον δημοσίας τάξεως, αποκλειομένης εις τον πρόεδρον της εξετάσεως της κατ’ ουσίαν νομικής ορθότητος ή μη της αποφάσεως ή της υπάρξεως λόγων καθιστώντων την απόφασιν εκκλητήν. Εν τη περιπτώσει ταύτη ο πρόεδρος των πρωτοδικών επιστρέφει την απόφασιν εις τον πρόεδρον του Επιμελητηρίου, ίνα, ανασυζητουμένης της υποθέσεως υπό των αυτών διαιτητών, ή των αναπληρωτών, διορθωθώσι τα ελαττώματα της αποφάσεως. 4.Η απόφασις εκτελείται άμα ως καταστή τελεσίδικος. Καθίσταται δε τελεσίδικος α΄) εάν τα διάδικα μέρη παρητήθησαν εκ των προτέρων ή εκ των υστέρων του ενδίκου μέσου της εφέσεως, β΄)εάν παρήλθον 30 ημέραι αφ’ ης επιδοθή κατά τας διατάξεις της Πολ. Δικονομίας. Άρθρ.3.-1.Ο υποβάλλων την αίτησιν περί διαιτησίας κατά την περίπτ. 2 της παρ. 3 του άρθρ. 1 του παρόντος νόμου ή αμφότεροι οι αιτούντες κατά την περίπτ. 1 προκαταβάλλουσιν εις το ταμείον του Επιμελητηρίου, έναντι αποδείξεως, τα δικαιώματα αυτού δια την διεξαγωγήν της διαιτησίας, οριζόμενα εις (10% επί του ποσού της επιδίκου διαφοράς,  εφ’   όσον       τούτο       δεν        υπερβαίνει       τας (Αντί της σελ. 123) Σελ. 123(α) 342-057 Τεχνικό Επιμελητήριο 14.Β.ε.2-4 δραχ. 200.000 πέραν δε του ποσού τούτου εις 2%). 2.(Ως κατώτατον όριον δικαιωμάτων ορίζεται το ποσόν των δραχ. 2.000). Τα δικαιώματα του Τεχνικού Επιμελητηρίου επί των διαιτησιών ως και τα δικαιώματα των παρ’ αυτού διοριζομένων διαιτητών και πραγματογνωμόνων ρυθμίζει νυν άλλως το Π.Δ. της 10/16 Ιαν. 1935 περί καθορισμού των επί των διαιτησιών και πραγματογνωμοσυνών δικαιωμάτων του Τεχνικού Επιμελητηρίου της Ελλάδος και των παρ’ αυτού διοριζομένων διαιτητών και πραγματογνωμόνων, καταργηθέντων των εντός ( ) της παρ. 1 ποσοστών. 3.Εκ των δικαιωμάτων τούτων το μεν 1/3 περιέρχεται εις το Ταμείον του Επιμελητηρίου ως καθαρόν του δικαίωμα, τα δε έτερα 2/3 διανέμονται μεταξύ των διαιτητών ως αμοιβή των. Εκ των αυτών δικαιωμάτων αμείβεται και ο γραμματεύς των διαιτητών αναλογικώς, μη επιτρεπομένου όμως η αμοιβή του να υπερβή το ποσόν των 4.000 δραχμών. 4.Έξοδα γινόμενα υπό του Επιμελητηρίου (π.χ. τηλεγραφικά, αμοιβή πραγματογνωμόνων κλπ.) καταβάλλονται ιδιαιτέρως παρά του καταδικασθέντος εις ταύτα διαδίκου. 5.Επί διαφορών, το ποσόν των οποίων είναι δύσκολον να προσδιορισθή κατά την υποβολήν της αιτήσεως, προκαταβάλλονται εις το ταμείον του Επιμελητηρίου δραχ. 500. Οι διαιτηταί ευθύς ως επιληφθώσι της εκδικάσεως της υποθέσεως, προ πάσης έτι εκδόσεως αποφάσεως, μη υπογραφείσης της εκθέσεως του συμβιβασμού, προσδιορίζουσι την αξίαν του αντικειμένου της αιτήσεως, εφ’ ου καταβάλλονται τα δικαιώματα κατά τ’ ανωτέρω. 6.Ματαιουμένης της διαιτησίας προ πάσης συνελεύσεως των διαιτητών, επιστρέφεται εις τους προκαταβάλλοντας το ήμισυ των παρ’ αυτών καταβληθέντων εις το ταμείον του Επιμελητηρίου δικαιωμάτων, μείον των τυχόν υπό τούτου γενομένων εξόδων. 7.Δια της αποφάσεως των διαιτητών ορίζεται ον τις ή και αμφότεροι των διαδίκων θα επιβαρυνθούν με τα έξοδα της διαιτησίας, ως τοιούτων θεωρουμένων των προκαταβληθέντων δικαιωμάτων του Επιμελητηρίου και παντός άλλου εξόδου (τηλεγραφικών, αμοιβής πραγματογνωμόνων, ουχί δε και δικηγορικής αμοιβής, καταβαλλομένης παρ’ εκάστου των διαδίκων δι’ εαυτόν). Άρθρ.4.-Δια την διεξαγωγήν της καθόλου υπηρεσίας των διαιτησιών ιδρύεται εν τω τεχνικώ Επιμελητηρίω ίδιον τμήμα διαιτητών, ούτινος προΐσταται εις των υπαλλήλων αυτού επί βαθμώ τμηματάρχου Α΄ ή Β΄ τάξεως κεκτημένος τα υπό του εσωτερικού κανονισμού του Επιμελητηρίου προβλεπόμενα δια τον βαθμόν τούτον προσόντα. Σελ. 124(α) 342-058 