22. ΝΟΜΟΘΕΤ. ΔΙΑΤΑΓΜΑ υπ’ αριθ. 897 της 11/31 Δεκ. 1941 Περί τροποποιήσεως και συμπληρώσεως μεταλλευτικών τινων διατάξεων. (Κυρωθέν και διατηρηθέν εν ισχύΐ δια της υπ’ αριθ. 302/1946 Π.Υ .Σ. και του Νόμ. 2744/1954, κατηργήθη δια της παρ. 11 του άρθρ. 189 Ν.Δ. 210/1973, κατωτ. αριθ. 49, εξαιρέσει των κατωτέρω άρθρ. 1 και 7). Άρθρ.1.-Η κατά το άρθρ. 1 του υπ’ αριθ. 1151 της 23 Μαρτ./4 Απρ. 1938 Α. Νόμου «περί διαθέσεως μεταλλευτικής περιοχής δια λογ/σμόν του Κράτους» εξαίρεσις της κατά την διαδικασίαν του Μεταλλευτικού Κώδικος παραχωρήσεως της εν τω άρθρω τούτω περιγραφομένης μεταλλευτικής περιοχής του Νόμου Αττικοβοιωτίας καταργείται. Άρθρ.7.-1.Προκειμένου περί κρατικών λιγνιτορυχείων τελούντων ήδη υπό μίσθωσιν, το Υπουργείον Εθνικής Οικονομίας εκ συμφώνου προς τον οικείον μισθωτήν και εφ’όσον ούτος ήθελεν αναδεχθή προς αύξησιν και βελτίωσιν της λιγνιτοπαραγωγής, την εκτέλεσιν έργων ερεύνης και εκμεταλλεύσεως ανωτέρων εις αξίαν ή εις έκτασιν ή οπωσδήποτε άλλως των συμπεφωνημένων, δύναται κατόπιν συμφώνου γνώμης του Συμβουλίου των Μεταλλείων να παρατείνη τον χρόνον της μισθώσεως να μετριάζη αντιστοίχως και αναλόγως προς την υπό του μισθωτού αναδεχομένην αύξησιν της υποχρεώσεώς ταύτης, το μίσθωμα ή άλλας υποχρεώσεις αυτού πλην των υπέρ του Δημοσίου υφισταμένων εγγυοδοσιών, αίτινες δεν δύνανται να μειωθώσιν. 