28. ΑΠΟΦΑΣΙΣ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΕΡΓΑΣΙΑΣ Αριθ. 92702/Σ.1240 της 27 Νοεμ./6 Δεκ.  1962 (ΦΕΚ Β' 450) Περί αναγνωρίσεως παρά του ΙΚΑ ημερών εργασίας εργατοτεχνιτών οικοδομικών και συναφών τεχνικών εργασιών κατ' άρθρ. 13 του Ν.Δ. 4104/60. Κατηργήθη δια του άρθρ. 122 της υπ' αριθ. 55575/Ι.479/1965 ομοίας (κατωτ. σελ. 93). Σελ. 70,54(ε) Τεύχος 1299 - Σελ. 62 15Β.Β.α.27-28 Ίδρυμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων Ίδρυμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων 15Β.Β.α.29 29. Β. ΔΙΑΤΑΓΜΑ ΥΠ' ΑΡΙΘ. 47              της 11/26 Ιαν. 1963 (ΦΕΚ Α' 8) Περί αναπροσαρμογής των προ της ισχύος του Ν.Δ. 4104/1960 απονεμηθεισών υπό του Ι.Κ.Α συντάξεων. Έχοντες υπ' όψιν: α)Τας διατάξεις του άρθρου 42 παρ. 1 του Ν.Δ. 2698/1953, β)Την από 29-8-1962 και 28-11-1962 γνώμην του Δ.Σ. του Ιδρύματος Κοινωνικών Ασφαλίσεων, γ)Την υπ' αριθ. 860/1962 γνωμοδότησιν του Συμβουλίου της Επικρατείας. Προτάσει του Ημετέρου επί της Εργασίας Υπουργού, απεφασίσαμεν και διατάσσομεν: Άρθρον 1 1.Από 1ης Ιανουαρίου 1963, αναπροσαρμόζονται αι υπό του Ι.Κ.Α. χορηγηθείσαι συντάξεις ή επιδόματα αναπροσαρμογής, ων το ποσόν υπελογίσθη κατά τας προ του Ν.Δ. 4104/1960 ισχυούσας διατάξεις, ανακαθοριζόμεναι κατά το υπό των διατάξεων της παρ. 1 του άρθρου 6 του Ν.Δ. 4104/1960 προβλεπόμενον σύστημα υπολογισμού των συντάξεων και επί τη βάσει μιας των νέων κλάσεων των οριζομένων εν άρθρ. 4 του Ν.Δ. 4104/1960, κατά τον κάτωθι πίνακα αντιστοιχίας κλάσεων παριστώντα κάτωθι εκάστου έτους εντός του οποίου εμπίπτει η έναρξις της συνταξιοδοτήσεως, εν μεν τη πρώτη στήλη την κλάσιν του Α.Ν. 1846/1951 βάσει της οποίας υπελογίσθη η καταβαλλομένη σύνταξις εν δε τη δευτέρα στήλη την αντίστοιχον κλάσιν του Ν.Δ. 4104/1960, βάσει της οποίας θα γίνη ο δυνάμει του παρόντος ανακαθορισμός του ποσού της αναπροσαρμοζομένης συντάξεως. 1951 ή προ 1952 1953 1954 1955 1956         I -       I      Ι -        Ι        I -       I        I -      I        I -      I        I –       I        II -     III     ΙΙ -     ΙΙΙ       II -    ΙII       II -   III       II -    II       II –       I       III -    VI    ΙΙΙ -      V      III -     V      III -    V      III -   ΙΙΙ      III –     II       IV -    VI    IV -     VI      IV -     VΙ      IV -    V      IV -   ΙV      IV –    III        V -    VI     V -     VI       V -    VI       V -   VI       V -     V       V –    IV      VI -   VII    VI -   VII     IV -   VII      VI -  VI      VΙ -   VI     VI –    V     VII - VIII   VII - VIII    VII -   VII     VII -  VII     VII -   VI    VII –    VI    VIII -   IX  VIII -   IX   VIII - VIII    VIII - VIII    VIII -  VII   VIII –    VII       IX -    X    IX -     X     IX -    IX      IX -    IX      IX - VIII      IX – VIII        X -    X     X -     X      X -     X       X -    IX       X -    IX       X –    IX       XI -  XI   XI -    XI    XI -      X      XI -     X      XI -     X      XI –     X      XII - XII  XII -   XII   XII -     XI     XII -    XI     XII -    XI     XII –    XI     XIII -  XII    XIII –   XII 1957 1958 1959 1960         I -      I          I -      I          I -       I         I -   I        II -      I         II -      I         II -      I        II -   I       III -    II        III -      I        III -      I       III -   I       IV -   III        IV -     II        IV -    II       IV -  II        V -   IV         V -    IV         V -   IV        V - IV      VI -     V        VI -     V       VI -     V      VI -   V     VII -    VI       VII -     V      VII -     V     VII -   V    VIII -  VII      VIII -   VI     VIII -   VI    VIII -  VI      IX - VIII        IX -  VII       IX -  VII      IX - VII       X -    IX         X - VIII        X - VIII       X - VIII      XI -     X       XI -    IX       XI -   IX     XI -    IX     XII -   XI      XII -     X      XII -    X    XII -     X    XIII -  XII     XIII -  XII     XIII - XII   XIII -   XII 2.Προκειμένου περί των συντάξεων ή των επιδομάτων αναπροσαρμογής, των απονεμημένων βάσει ολιγωτέρων των 1.200 ημερομισθίων, το ποσόν το προκύπτον εκ της, δυνάμει του παρόντος, αναπροσαρμογής, μειούται κατά την υφισταμένην νυν διαφοράν μεταξύ του αθροίσματος των ποσοστών αυξήσεων των συντάξεων του Ι.Κ.Α. των απονεμηθεισών βάσει περισσοτέρων των 1.200 ημερομισθίων των γενομένων κατά το χρονικόν διάστημα μετά την ισχύν του Α.Ν. 1846/1951 και προ του Ν.Δ. 4104/1960, και του αθροίσματος των ποσοστών των, κατά το αυτό χρονικόν διάστημα, γενομένων αυξήσεων των συντάξεων του Ι.ΚΑ., των απονεμηθεισών βάσει ολιγωτέρων των 1.200 ημερομισθίων. Η μείωσις των συντάξεων των απονεμηθεισών βάσει ολιγωτέρων των 1200 ημερών εργασίας, περί ης η ανωτέρω παρ. 2 κατηργήθη δια της παρ. 1 άρθρ. 27 Νόμ. 4476/1965 (κατωτ. αριθ. 40), από 1 Μαΐου 1965. 3.Επί των κατά τας παραγράφους 1 και 2 του παρόντος άρθρου ανακαθοριζομένων ποσών συντάξεως, υπολογίζονται προσαυξήσεις λόγω οικο γενειακών βαρών και απολύτου αναπηρίας κατά τας διατάξεις των παραγράφων 3 και 10 του άρθρου 29 του Α.Ν. 1846/1951 ως αύται αντικατεστάθησαν υπό του άρθρ. 6 του Ν.Δ. 4104/1960. 4.Τα υπό των παρ. 2 και 11 του άρθρου 29 του Α.Ν. 1846/1951, ως αύται αντικατεστάθησαν υπό του άρθρου 6 του Ν.Δ. 4104/1960, προβλε πόμενα ανώτατα όρια καταβλητέων συντάξεων ισχύουν και επί των κατά τα ανωτέρω ανακαθοριζομένων συντάξεων. Εφ' όσον όμως καταβάλλεται εις τον συνταξιούχον ποσόν μεγαλύτερον του υπό των ως άνω διατάξεων θεσπιζομένου ανωτάτου ορίου, τούτο διατηρείται ως προσωρινόν επίδομα, συμψηφιζόμενον εις πάσαν μελλοντικήν γενικήν αύξησιν των συντάξεων, μη μεταβιβαζόμενον. (Αντί της σελ. 70,55) Σελ. 70,55(α) 263 - 051 Άρθρον 2 1.Αι διατάξεις του άρθρου 1 του παρόντος έχουν εφαρμογήν δια τον ανακαθορισμόν των συντάξεων και των συνταξιούχων των συγχωνευθένων εις το Ι.Κ.Α. ειδικών Ταμείων εφ' όσον αύται αναπροσηρμόσθησαν κατά ποσόν συμφώνως προς τας διατάξεις του άρθρου 29 του Α.Ν. 1846/1951, δυνάμει του άρθρου 56 παρ. 4 του ιδίου νόμου, είτε ετέρου ειδικού τοιούτου. 2.Συνταξιούχοι ή ομάδες μελών οικογενείας δικαιούχων συντάξεως λόγω θανάτου ησφαλισμένου ή συνταξιούχου συγχωνευθέντων Ταμείων, ων η σύνταξις δεν αναπροσηρμόσθη κατά ποσόν συμφώνως προς τας διατάξεις της νομοθεσίας του Ι.Κ.Α. λαμβάνουν από της 1-1-1963, εφ' όσον δεν συντρέχουν μετά μελών οικογενείας ων η σύνταξις αναπροσηρμόσθη κατά τας διατάξεις της νομοθεσίας του Ι.Κ.Α. ως κατώτατον όριον συντάξεως δραχμάς τετρακοσίας (400) μηνιαίως. Άρθρον 3 Το κατ' εφαρμογήν της παρ. 2 του άρθρου 52 του Καταστατικού του τέως Ταμείου Μεταλλευτών χορηγούμενον βοήθημα, ως και το κατά το άρθρον 7 του Ν.Δ. 3762/1957 παρεχόμενον τοιούτον εις τους φυματικούς ησφαλισμένους του Ι.Κ.Α., αυξάνεται από της αυτής ημερομηνίας εις δραχμάς 400 μηνιαίως. Άρθρον 4 Συνταξιούχοι λαμβάνοντες προ της ενάρξεως της ισχύος του παρόντος σύνταξιν μεγαλυτέραν εκείνης, ης δικαιούνται μετά την δυνάμει του παρόντος αναπροσαρμογήν, εξακολουθούν να λαμβάνουν ταύτην. Εις τον Ημέτερον επί της Εργασίας Υπουργόν ανατίθεμεν την δημοσίευσιν και εκτέλεσιν του παρόντος. Σελ. 70,56(α) 263 - 052 15Β.Β.α.29 Ίδρυμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων 