6. ΝΟΜΟΣ 4092 της 8/14 Μαρτ. 1929 (ΦΕΚ Α΄ 100) Περί προστασίας περιουσιακών τινων δικαίων. Βλ. και άρθρ. 330 Ποιν. Κώδικος (8.Αα.3). Άρθρ.1.-(Όστις, επί σκοπώ του να περιποιήση εις εαυτόν ή άλλον παράνομον περιουσιακόν όφελος, εξαναγκάζει τινά διά της βίας ή απειλής εις πράξιν ή παράλειψιν, εξ ης επέρχεται ζημία εις την περιουσίαν αυτού του εξαναγκαζομένου, ή δικαιούχου του, ή τρίτου, ούτινος ο εξαναγκαζόμενος είναι αντιπρόσωπος, μισθωτής ή καλλιεργητής, ή κάτοχος εξ οιασδήποτε νομίμου σχέσεως, τιμωρείται, 1) με φυλάκισιν 6 μηνών, εάν η πράξις ετελέσθη διά σωματικής βίας ή απειλής, ηνωμένων με κίνδυνον σώματος ή ζωής, 2) κατά πάσαν άλλην περίπτωσιν με φυλάκισιν 1 μηνός μέχρις ενός έτους). Κατηργήθη υπό του Νόμ. 6142 (τόμ. 9). Άρθρ.2.-(Ο διά βίας ή απειλών ή καθ’ οιονδήποτε άλλον τρόπον, εκτός της προς τα δικαστήρια προσφυγής ή δι’ άλλου νομίμου μέσου, προσπαθών να παρακωλύση την εγκατάστασιν του δικαιουμένου ή των διαδόχων του εν τη κατοχή του επιδικασθέντος ή κατακυρωθέντος αυτώ ακινήτου ή την αφαίρεσιν κινητού επιδικασθέντος εις άλλον, ή την διατήρησίν του εν τη κατοχή, ή να ματαιώση ταύτην και πάσαν διαπραγμάτευσιν μετά τρίτων προς συνομολόγησιν συμβάσεως οιασδήποτε μετά τούτων, αφορώσης μεταβίβασιν, μίσθωσιν, καλλιέργειαν κλπ. του επιδικασθέντος, είτε αι απειλαί απευθύνονται προς τον δικαιωθέντα, ή διάδοχόν του, ή αντιπροσώπους αυτών είτε προς τρίτους, τιμωρείται με φυλάκισιν τριών ετών τουλάχιστον, εάν δεν επετεύχθη ο σκοπός, με ειρκτήν δε εάν επήλθε το επιδιωχθέν). Κατηργήθη υπό του άρθρ. 473 παρ. 26 Ποιν. Κώδικος. Σελ. 110,02(α) Τεύχος Δ102-Σελ. 20 Άρθρ.3.-Ο διά δικαστικής, διαιτητικής αποφάσεως δικαιωθείς ως ανωτέρω ή ο υπέρ ου εξεδόθη περίληψις υπερθεματιστής δικαιούται είτε προ της εγκαταστάσεως, διά την ενέργειαν ταύτης, είτε μετ’ αυτήν, διά την διατήρησιν της κατοχής και καρπώσεως, αμέσως είτε διά μισθωτού, να ζητήση την συνδρομήν της αστυνομικής αρχής δια τε την εγκατάστασιν και διατήρησιν της κατοχής και την παραμονήν δημοσίας δυνάμεως εν τω επιδικασθέντι, προς παρακώλυσιν πάσης διαταράξεως, άμα δε την κατάσχεσιν και την αφαίρεσιν του εκ του κτήματος παραχθέντος καρπού, οιοσδήποτε και αν είναι ο καλλιεργητής αυτού, και την παράδοσιν εις τον μεσεγγυούχον, μέχρις ου περί του μέτρου αποφασίση ο εισαγγελεύς. Άρθρ.4.-(Κατηργήθη υπό του άρθρ. 473 παρ. 26 Ποιν. Κώδικος). 