text: 1. ΝΟΜΟΣ ΔΚΘ΄ της 24 Ιαν./7 Φεβρ. 1912 Περί εργασίας γυναικών και ανηλίκων Άρθρον 1 Απαγορεύεται να χρησιμοποιώνται ως εργάται ή μαθητευόμενοι παιδία μη συμπληρώσαντα το 12ον έτος της ηλικίας αυτών εις α)βιομηχανικά και βιοτεχνικά εργοστάσια και εργαστήρια, β)λατομεία, μεταλλεία, και ορυχεία παντός είδους, γ)οικοδομικάς ή άλλας παρεμφερείς υπαιθρίους εργασίας, δ)επιχειρήσεις μεταφοράς προσώπων ή πραγμάτων δια γης ή δι’ ύδατος, ε)εμπορικά καταστήματα και πρατήρια παντός είδους, ς)εστιατόρια, καφενεία, οινοπωλεία, ζαχαροπλαστεία, και τα τούτοις όμοια καταστήματα, ζ)ξενοδοχεία. Η ανωτέρω απαγόρευσις δεν ισχύει προκειμένου περί χρησιμοποιήσεως παιδίων, υπερβάντων το 10ον έτος της ηλικίας των, υπό των ιδίων γονέων ή επιτρόπων, εις εργασίας εις τας οποίας ασχολούνται μόνον μέλη της ιδίας οικογενείας, υπό την διεύθυνσιν του πατρός, της μητρός, ή του επιτρόπου, εκτός εάν η εργασία είναι εκ των επικινδύνων ή επιβλαβών, κατά το άρθρ. 17, ή γίνεται δια μηχανικής κινητηρίου δυνάμεως. Εν πάση όμως περιπτώσει δεν επιτρέπεται η χρησιμοποίησις των ρηθέντων παιδίων να είναι τοιαύτη ώστε να παρεμποδίζη την κανονικήν φοίτησιν εις το σχολείον της στοιχειώδους εκπαιδεύσεως, ουδέ να υπερβαίνη τας τρεις ώρας καθ’ εκάστην. Εις τα ορφανοτροφεία και φιλανθρωπικά καταστήματα, εις τα οποία, προς τη στοιχειώδει εκπαιδεύσει, γίνεται και επαγγελματική τοιαύτη, δεν επιτρέπεται να ασχολώνται τα εν τη πρώτη παραγράφω του άρθρου τούτου αναφερόμενα παιδία εις την επαγγελματικήν διδασκαλίαν ή εις χειροτεχνικήν εργασίαν εν γένει πλέον των τριών ωρών καθ’ εκάστην. Μετά παρέλευσιν πενταετίας από της ισχύος του νόμου τούτου ή εν τη πρώτη παραγρ. του άρθρου τούτου απαγόρευσις επεκτείνεται και εις παιδία υπερβάντα μεν το 12ον  και μη συμπληρώσαντα το 14ον έτος της ηλικίας, αλλά μήπω περατώσαντα τας σπουδάς της στοιχειώδους εκπαιδεύσεως. Σχετικάς διατάξεις βλ. και εν άρθρ. 3 Νόμου 6011 (15.Λβ) και εν άρθρ. 51 §§1 και 2 του κωδικοπ. Νόμου ΓΦΚΔ΄ περί μεταλλείων (τόμ. 15). Άρθρον 8 Εις τας επιχειρήσεις ή εργασίας εις τας οποίας εις ωρισμένας εποχάς του έτους λαμβάνει χώραν κανονικώς αύξησις ζητήσεως εργασίας (περιοδικαί βιομηχανίαι) ή επί όλως εξαιρετικής σωρεύσεως εργασίας δύναται να επιτραπή επί 8 μεν ημέρας εντός του αυτού έτους αδεία της οικείας αστυνομικής Αρχής, επί τέσσαρας δε εβδομάδας αδεία του νομάρχου, αύξησις του ανωτάτου ορίου ημερησίας εργασίας νεαρών προσώπων και γυναικών εις 12 ώρας δια πάσας τας εργασίμους ημέρας, πλην του Σαββάτου, και ο περιορισμός της συνεχούς νυκτερινής αναπαύσεως εις δέκα ώρας, να ορισθή δε η έναρξις αυτής από της 10ης νυκτερινής ώρας. Άρθρον 9 Δια Β.Δ., εκδιδομένου προτάσει του υπουργού  της  Εθνικής   Οικονομίας,  μετά γνωμοδότη15.Θ.α.1 Εργσία Γυναικών και Ανηλίκων 231 σιν του Ανωτάτου Συμβουλίου Εργασίας, δύναται, αναφορικώς εις την απασχόλησιν εργατίδων, αίτινες συνεπλήρωσαν το 18ον έτος της ηλικίας, να απαλλαγούν της εφαρμογής της διατάξεως της α΄ παραγράφου του άρθρ. 6 ωρισμέναι κατηγορίαι επιχειρήσεων, εις τας οποίας η νυκτερινή εργασία είναι απαραίτητος προς παρεμπόδισιν της καταστροφής των πρώτων υλών ή των προϊόντων της εργασίας. Άρθρον 10 Παιδία μη συμπληρώσαντα το 14ον έτος της ηλικίας αυτών δεν επιτρέπεται να πωλώσιν οιαδήποτε αντικείμενα εις τας οδούς, πλατείας, ή δημοσίους τόπους εν γένει, ή από οικίας εις οικίαν, άνευ προηγουμένης παραγγελίας. Μετά την ενάτην εσπερινήν και προ της πέμπτης πρωϊνής ώρας δεν επιτρέπεται εις νεαρά πρόσωπα μη συμπληρώσαντα το 16ον έτος της ηλικίας να πωλώσιν εις τα εν τη προηγουμένη παραγράφω αναφερόμενα μέρη οιαδήποτε αντικείμενα ή να παρέχωσιν οιανδήποτε εργασίαν. Των ανωτέρω απαγορεύσεων εξαιρούνται οι άρρενες πωληταί εφημερίδων, οι συμπληρώσαντες το 12ον έτος της ηλικίας αυτών. Άρθρον 11 Παιδία μη συμπληρώσαντα το 14ον έτος της ηλικίας των δεν επιτρέπεται να χρησιμοποιώνται εις θεατρικάς και τας προς αυτάς παρεμφερείς δημοσίας παραστάσεις. Η οικεία αστυνομική Αρχή δύναται να επιτρέψη εξαίρεσιν της ανωτέρω απαγορεύσεως προκειμένου περί παραστάσεων σκοπουσών την ανωτέραν εξυπηρέτησιν της τέχνης. Άρθρον 12 Απαγορεύεται η χρησιμοποίησις προσώπων μη υπερβάντων το 15ον έτος της ηλικίας των και γυναικών εις υπογείους εργασίας μεταλλείων, λατομείων, και ορυχείων εν γένει. Βλ. και άρθρ. 50 παρ. 1 του κωδ. ν. ΓΦΚΔ΄ περί μεταλλείων (τόμ. 13) Άρθρον 13 Εις τας εν τω άρθρ. 1 αναφερομένας επιχειρήσεις και εργασίας δεν επιτρέπεται να χρησιμοποιώνται εργάτιδες επί οκτώ εν όλω εβδομάδας προ του τοκετού και μετ’ αυτόν, ουδέ προ της παρελεύσεως τεσσάρων εβδομάδων μετά τον τοκετόν. Κατά τον χρόνον τούτον αι εργάτιδες θεωρούνται εν αδεία διατελούσαι και δεν επιτρέπεται η οριστική αντικατάστασίς των. Άρθρον 14 Πρόσωπα μη συμπληρώσαντα το 16ον έτος της ηλικίας των δεν επιτρέπεται να χρησιμοποιώνται εις τα εν τω άρθρ. 1 υπό στοιχεία α΄-δ΄ αναφερόμενα καταστήματα και εργασίας, εάν δεν είναι εφωδιασμένα δια πιστοποιήσεως ιατρού, βεβαιούσης ότι έχουσιν εμβολιασθή και είναι υγιή και ικανά προς εξάσκησιν της σχετικής εργασίας, άνευ βλάβης της υγείας αυτών ή της σωματικής των αναπτύξεως. Η ανωτέρω πιστοποίησις παρέχεται εγγράφως εν ειδικώ «Βιβλιαρίω εργασίας», χορηγουμένω δωρεάν υπό του υπουργείου Εθνικής Οικονομίας δια των δημάρχων ούτινος ο τύπος ορίζεται δια Β.Δ., εκδιδομένου προτάσει του υπουργού του μνησθέντος υπουργείου. Εις το βιβλιάριον εργασίας αναγράφεται παρά του χορηγούντος αυτό δημάρχου το ονοματεπώνυμον του αιτούντος αυτό, ο τόπος και ο χρόνος της γεννήσεώς του, και η κατοικία αυτού. Κατά το άρθρ. 7 Α.Ν. 199/1936 (15,Ιω) τα βιβλιάρια εργασίας των ανηλίκων χορηγούνται παρά των Επιθεωρήσεων και Εποπτειών Εργασίας, βάσει πιστοποιητικού χορηγουμένου παρ’ ιατρού δημοσίου υπαλλήλου, δημοτικού ή κοινοτικού τοιούτου, όπου υπάρχουν. Αι ανωτέρω πιστοποιήσεις δεν υπόκεινται εις τέλος χαρτοσήμου. Οι δημοτικοί ιατροί υποχρεούνται να παρέχουν δωρεάν την ανωτέρω πιστοποίησιν ή να σημειούν εν τω βιβλιαρίω τους λόγους δι’ ους δεν επιτρέπεται η χορήγησις αυτής. «Απαγορεύεται η χρησιμοποίησις νεαρών προσώπων μη συμπληρωσάντων το 14ον έτος της ηλικίας των, εάν δεν ώσιν εφωδιασμένα με πιστοποιητικόν, εξ ου να εμφαίνηται ότι έχουσι συμπληρώσει την στοιχειώδη αυτών εκπαίδευσιν». Το εντός « » ς΄ εδάφ. προσετέθη υπό της παρ. 1 του άρθρ. 2 του ν. 2943/1922 π. τροποποιήσεως και συμπληρώσεως εργατικών τινων νόμων (κατωτ. αρ. 5). Οι εργοδόται οφείλουσι να σημειώνωσιν εν τω βιβλιαρίω εργασίας τον χρόνον της προσλήψεως του σχετικού εργάτου εις την εργασίαν των και τον χρόνον της απολύσεώς του εξ αυτής, αλλ’ είναι εις αυτούς απηγορευμένον να γράφωσιν οιασδήποτε παρατηρήσεις εν τω βιβλιαρίω περί της διαγωγής ή ικανότητος των εργατών ή να κατακρατώσι τα βιβλιάρια εργασίας. Οι δημόσιοι υπάλληλοι, εις ους είναι ανατεθειμένη η επίβλεψις της εφαρμογής του νόμου τούτου, δικαιούνται να απαιτώσιν οποτεδήποτε την δαπάναις του εργοδότου ιατρικήν εξέτασιν των εν τη πρώτη παραγράφω του άρθρου τούτου αναφερομένων προσώπων, όπως εξακριβώσωσιν εάν  η  ανατεθειμένη  εργασία  εις  αυτά  είναι   επιβλαβής, Σελίς 199 281-090 Εργσία Γυναικών και Ανηλίκων 15.Θ.α.1 232 οπότε δικαιούνται να διατάξωσι την απόλυσιν αυτών εκ της σχετικής εργασίας. Κατ’ απαίτησιν του πατρός ή του επιτρόπου του ως ανικάνου κριθέντος εργάτου επαναλαμβάνεται η ιατρική εξέτασις επί παρουσία του. Άρθρον 15 Προκειμένου να χρησιμοποιηθή είς τινα των εν άρθρω 1 υπό τα στοιχεία α΄-γ΄ αναφερομένων επιχειρήσεων και εργασιών πρόσωπον μη συμπληρώσαν το 18ον έτος της ηλικίας ή γυνή, υποχρεούται ο εργοδότης, προ της ενάρξεως της εργασίας, να γνωστοποιή εις την οικείαν αστυνομικήν αρχήν το ονοματεπώνυμον αυτού, τας ημέρας καθ’ ας θα γίνηται η εργασία, τον χρόνον της καθ’ εκάστην ημέραν αρχής και λήξεως της εργασίας και των διακοπών, ως και το είδος της εργασίας. Προ πάσης οιασδήποτε μεταβολής εις τους ανωτέρω όρους, εκτός των προσωρινών μεταβολών ας καθιστά αναγκαίας η αντικατάστασις κωλυομένων εργατών, πρέπει να γίνηται γνωστοποίησις εις την οικείαν αστυνομικήν αρχήν. Εντός τριών μηνών από της ισχύος του νόμου τούτου υποχρεούται πας εργοδότης των ανωτέρω αναφερομένων επιχειρήσεων και εργασιών να υποβάλη εις την αστυνομικήν αρχήν γενικόν πίνακα των υπ’ αυτού απασχολουμένων παιδίων, νεαρών προσώπων, και γυναικών και των όρων υφ’ ους εργάζονται ούτοι, κατά τα εν τη α΄ παραγράφω του άρθρου τούτου οριζόμενα. Όμοιον δε πίνακα οφείλει να υποβάλη εις τους έχοντας την επίβλεψιν της εφαρμογής του νόμου τούτου δημοσίους υπαλλήλους, οσάκις ήθελον ζητήσει τοιούτον. Εις εκάστην των ανωτέρω επιχειρήσεων, εις τας οποίας χρησιμοποιούνται παιδία, νεαρά πρόσωπα, και γυναίκες, πρέπει να αναρτάται, φροντίδι του εργοδότου, εις τα διαμερίσματα εις α εργάζονται ούτοι και εις εμφανές μέρος πίναξ, περιλαμβάνων τα ονόματα αυτών, τας ημέρας καθ’ ας εργάζονται, τον χρόνον της καθ’ εκάστην ημέραν ενάρξεως και παύσεως της εργασίας και των διακοπών. Επίσης ο εργοδότης υποχρεούται να αναρτά εις τα αυτά διαμερίσματα πίνακα περιέχοντα, κατά το υπό του υπουργείου Εθνικής Οικονομίας εκδοθησόμενον υπόδειγμα, περίληψιν των την εργασίαν των γυναικών και των ανηλίκων κανονιζουσών νομικών διατάξεων. Άρθρον 2 Εις τας εν τω άρθρ. 1 υπό τα στοιχεία α΄-γ΄ αναφερομένας επιχειρήσεις και εργασίας ο χρόνος της ημερησίας εργασίας των μη υπερβάντων το 14ον έτος της ηλικίας των παιδίων δεν επιτρέπεται να είναι μακρότερος των 6 ωρών, των δε μη υπερβάντων το 18ον έτος της ηλικίας των νεαρών προσώπων και των γυναικών μακρότερος των 10 ωρών, πλην του Σαββάτου και των παραμονών των εν τω Άρθρον 16 Οι εργοδόται των εν τω άρθρ. 1 αναφερομένων εργασιών, οι απασχολούντες πρόσωπα μη υπερβάντα το 18ον της ηλικίας των ή γυναίκας, οφείλουν να τηρούν εις την διασκευήν του εργοστασίού ή της εργασίας των και εις τον κανονισμόν αυτής όρους εξασφαλίζοντας την ηθικήν, την υγείαν, και την σωματικήν ακεραιότητα αυτών. Σελίς 200 Άρθρον 17 Δια Β.Δ., εκδιδομένου προτάσει του υπουργού της Εθν. Οικονομίας, μετά γνωμοδότησιν του Ανωτάτου Συμβουλίου Εργασίας, δύναται να απαγορευθή, να περιορισθή, ή να υποβληθή εις ωρισμένους όρους η χρησιμοποίησις παιδίων, νεαρών προσώπων, και γυναικών εις εργασίας δυσαναλόγως βαρείας προς τας δυνάμεις αυτών ή επικινδύνους εις την υγείαν, την ηθικήν, ή την σωματικήν αυτών ακεραιότητα. Βλ. και άρθρ. 51 του κωδ. ν. ΓΦΚΔ΄ π. μεταλλείων (τόμ. 13). Άρθρον 18 «Αι παραβάσεις του νόμου τούτου καταδιώκονται αυτεπαγγέλτως ή επί τη μηνύσει των επιθεωρητών ή εποπτών εργασίας, ή των αστυνομικών οργάνων, ή παντός εργάτου και πάσης εργατικής ενώσεως, εκδικάζονται δε δι’ απ’ ευθείας κλήσεως. Τα υπό των επιθεωρητών και εποπτών εργασίας, κατά το άρθρ. 14 του από 24 Ιουλ. 1912 Β.Δ. π. καθηκόντων των επιθεωρητών και εποπτών εργασίας, διαβιβαζόμενα εις την εισαγγελικήν ή αστυνομικήν αρχήν πρωτόκολλα επέχουν θέσιν μηνύσεως. Οι εργοδόται και διευθυνταί επιχειρήσεων και εργασιών τιμωρούνται δια πάσαν παράβασιν του νόμου τούτου με χρηματικήν ποινήν δραχ. (100-400). Η χρηματική ποινή επιβάλλεται τόσας φοράς όσα είναι τα πρόσωπα τα χρησιμοποιηθέντα εις εργασίας κατά παράβασιν του νόμου τούτου, του συνόλου της χρηματικής ποινής μη δυναμένου να υπερβή τας (3.000) δραχμάς. Εν περιπτώσει υποτροπής λαμβανούσης χώραν εντός έτους από της τελευταίας τιμωρίας, αι ποιναί διπλασιάζονται, του συνόλου αυτών μη δυναμένου να υπερβή τας (6.000) δραχμάς. Οι ιδιοκτήται των επιχειρήσεων είναι αστικώς υπεύθυνοι δια τας εις τους διευθυντάς των επιχειρήσεων αυτών επιβαλλομένας χρηματικάς ποινάς. Προκειμένου περί προσώπων δια τα οποία η είσπραξις της χρηματικής ποινής δεν επιτρέπεται να γίνη δια προσωπικής κρατήσεως, δύναται να επιβληθή, αντί χρηματικής ποινής, φυλάκισις μέχρι τριών εβδομάδων, ήτις, εν υποτροπή εντός έτους από της τελευταίας καταδίκης, μεταβάλλεται εις φυλάκισιν μέχρι 3 μηνών». 15.Θ.α.1 Εργσία Γυναικών και Ανηλίκων 233 Άρθρον 19 Δια (προστίμου 1-25 δραχμών) «χρηματικής ποινής (50 τουλάχιστον δραχμών) ή φυλακίσεως μέχρι δύο μηνών» τιμωρούνται ο πατήρ, η μήτηρ ή ο επίτροπος, εάν έδωκαν εις εργασίαν ή επέτρεψαν να εργασθή, παρά τας διατάξεις του νόμου τούτου, το τέκνον ή τον επιτροπευόμενον αυτών. Εν περιπτώσει υποτροπής εντός έτους από της τελευταίας τιμωρίας, το πρόστιμον δύναται να διπλασιασθή. Τα εντός ( ) αντικατεστάθησαν δια των εντός « » υπό του άρθρου 6 παρ. 2 του ν. 2943 (κατωτ. αριθ. 5). Δια την επιμέτρησιν των χρηματικών ποινών βλ. Α.Ν. 110/1945 και άρθρ. 57 και 474 του νέου Ποινικού Κώδικος ως και Β.Δ. 27 Δεκ. 1950 (τόμ. 8 σελ. 6, 28, 80 και 84,1). Άρθρον 20 Αι κατά τας διατάξεις του προηγουμένου άρθρου επιβαλλόμεναι χρηματικαί ποιναί κατατίθενται παρά τη Εθνική Τραπέζη της Ελλάδος εις έντοκον λογαριασμόν, υπό τον τίτλον «Ταμείον προνοίας υπέρ των εργατών». Ιδιαίτερος νόμος θέλει κανονίσει τα της διαθέσεως του κεφαλαίου τούτου. Άρθρα 21-23 (Ερρύθμιζον τα της οργανώσεως Σώματος Επιθεωρήσεως Εργασίας, προς επίβλεψιν της εφαρμογής των εργατικών νόμων. Βλ. ήδη κωδ. ν. 4819, 15.Αδ. 1). Άρθρον 24 Τα της εκτελέσεως της εφαρμογής του νόμου τούτου κανονισθήσονται δια Β.Δ/των, εκδιδομένων μετά γνωμοδότησιν του Ανωτάτου Συμβουλίου Εργασίας, προτάσει του Υπουργού της Εθνικής Οικονομίας. Εξεδόθη το Β.Δ. 14/26 Αυγ. 1913 (κατ. αρ. 3). Άρθρον 25 Η ισχύς του νόμου τούτου άρχεται τρεις μήνας μετά την δημοσίευσιν αυτού. άρθρω 2 του ΓΥΝΕ΄ ν. οριζομένων εορτών, οπότε δεν δύναται να είναι μακρότερος των 8 ωρών. Η διάρκεια της εργασίας υπολογίζεται από της στιγμής της εισόδου εν τω εργαστηρίω ή τω τόπω της εργασίας μέχρι της στιγμής της εξόδου, αφαιρουμένου του ολικού χρόνου των κατά το επόμενον άρθρον διακοπών. Άρθρον 3 Μεταξύ των ωρών της δια του άρθρ. 2 ρυθμιζομένης εργασίας πρέπει να παρέχηται εις τους εν τω ρηθέντι άρθρω αναφερομένους εργάτας και εργάτιδας καθ’ εκάστην μία ή πλείονες κανονικαί διακοπαί, διαρκείας κατ’ ελάχιστον όρον ημισείας μεν ώρας εις τα παιδία, δύο δε ωρών εις τα νεαρά πρόσωπα και τας γυναίκας, πάσας τας εργασίμους ημέρας, πλην του Σαββάτου, οπότε επιτρέπεται να περιορίζηται η διάρκεια των διακοπών εις μίαν ώραν. Αι ανωτέρω διακοπαί επιβάλλεται να παρέχωνται εν εκάστω εργοστασίω ή εργασία συγχρόνως εις πάντα τα ρηθέντα πρόσωπα, εκτός των  εργαζομένων    εις     μεταλλεία,      λατομεία,     ο(Αντί της σελ. 197) Σελ. 197(α) 281-089 230 ρυχεία, και εις εργοστάσια εργαζόμενα με ακατάπαυστον πυρ. Δια Β.Δ/τος, εκδιδομένου προτάσει του υπουργού της Εθνικής Οικονομίας, μετά γνωμοδότησιν του Ανωτάτου Συμβουλίου Εργασίας, δύνανται να μεταβληθούν αι ανωτέρω διατάξεις περί διακοπών εις ωρισμένας κατηγορίας επιχειρήσεων, εάν η φύσις της εργασίας ή το συμφέρον των εργατών απαιτή τούτο. Εν ουδεμιά όμως περιπτώσει δύναται να επιτραπή συνεχής εργασία των εν τω άρθρω τούτω αναφερομένων προσώπων υπερβαίνουσα τας έξ ώρας, άνευ διακοπής τινος, διαρκείας μιας τουλάχιστον ώρας. Άρθρον 4 Απαγορεύεται η παραχώρησις εργασίας, προς εκτέλεσιν εκτός του καταστήματος ή του τόπου της εργασίας, υπό του εργοδότου, δι’ εαυτόν ή δια λογαριασμόν τρίτου, είς τι των εν τω άρθρω 2 αναφερομένων προσώπων καθ’ ην ημέραν εξήντλησεν αυτό το υπό του Νόμου τούτου επιτρεπόμενον χρονικόν όριον εργασίας. Εν η δε περιπτώσει δεν εξήντλησε το όριον τούτο, επιτρέπεται η παραχώρησις τόσης μόνον εργασίας προς εκτέλεσιν εκτός του καταστήματος ή του τόπου της εργασίας όσην θα ηδύνατο να εκτελέση συνήθης εργάτης της αυτής κατηγορίας κατά τον υπόλοιπον επιτρεπτόν χρόνον εργασίας. Άρθρον 5 Πρόσωπα μη συμπληρώσαντα το 16ον έτος της ηλικίας (και γυναίκες) δεν επιτρέπεται ν’ ασχολώνται εις τας εν τω άρθρω 1 υπό τα στοιχεία α΄-γ΄ και ε΄-ζ΄ αναφερομένας επιχειρήσεις και εργασίας κατά τας Κυριακάς και κατά τας εν τω άρθρ. 2 του ΓΥΝΕ΄ νόμου οριζομένας εορτάς, εξαιρέσει των εν τοις άρθρ. 5 παρ. 4, 15 και 17 του ρηθέντος νόμου οριζομένων Κυριακών και περιπτώσεων. Κατ’ απόφασιν του οικείου δημοτικού ή κοινοτικού συμβουλίου δύναται να επιτραπή όπως εις ωρισμένας επιχειρήσεις ή εργασίας ορισθή αντί της Κυριακής άλλη ημέρα της εβδομάδος προς αργίαν των ανωτέρω προσώπων, εάν απαιτώσι τούτο τεχνικοί λόγοι ή τοπικαί εμπορικαί συνθήκαι ή το κοινωνικόν συμφέρον, υπό τον όρον να μη καθίσταται δυνατόν δια της τοιαύτης μεταβολής να γίνωνται εις τόπους, ένθα εφαρμόζονται οι περί Κυριακής αργίας νόμοι, κατά τας Κυριακάς εργασίαι αίτινες κατά τους ρηθέντας νόμους απαγορεύεται να διεξάγωνται κατ’ αυτάς. Το ανωτέρω άρθρ. 5 κατηργήθη ως προς τας γυναίκας δια της παρ. 14 άρθρ. 3 Νόμ. 4504/1966 (κατωτ. σελ. 364,03). Σελ. 198(α) Άρθρον 6 Πρόσωπα, μη συμπληρώσαντα το 18ον έτος της ηλικίας και γυναίκες δεν επιτρέπεται να χρησιμοποιώνται εις τας εν τω άρθρω 1 υπό τα στοιχεία α΄γ΄ και ε΄ αναφερομένας επιχειρήσεις και εργασίας μετά την 9ην νυκτερινήν και προ της 5ης πρωϊνής ώρας. Η εις τα ανωτέρω πρόσωπα παρεχομένη συνεχής διακοπή προς νυκτερινήν ανάπαυσιν πρέπει να είναι διαρκείας ένδεκα τουλάχιστον ωρών. Οι ανωτέρω περιορισμοί ισχύουν και επί χρησιμοποιήσεως παιδίων, μη συμπληρωσάντων το 14ον έτος της ηλικίας των, εις τα εν τω άρθρω 1 υπό τα στοιχεία ς΄ και ζ΄ αναφερόμενα καταστήματα και εργασίας, δυναμένης της εις αυτάς χρησιμοποιήσεως των εν λόγω παιδίων να παραταθή μέχρι της 10ης νυκτερινής ώρας. Άρθρον 7 Εις περιπτώσεις απροβλέπτων και μη περιοδικώς επαναλαμβανομένων διακοπών της εργασίας, συνεπεία δυστυχημάτων, δύναται να επιτραπή επί 8 μεν ημέρας υπό της οικείας αστυνομικής Αρχής, επί τέσσαρας δε εβδομάδας υπό του οικείου νομάρχου υπέρβασις των περί ανωτάτου ορίου εργασίας, διακοπών, και νυκτερινής εργασίας διατάξεων των άρθρ. 2, 3 και 6, αναφορικώς εις πρόσωπα άτινα υπερέβησαν το 16ον έτος της ηλικίας. 