text: 17α. ΝΟΜΟΣ υπ’ αριθ. 1617 της 3/5 Ιαν. 1951 Περί κυρώσεως, τροποποιήσεως και συμπληρώσεως του υπ’ αριθ. 1525/1950 Α. Νόμου «περί καλλιεργείας καπνού και άλλων τινών διατάξεων». ΄Αρθρ.1ον.-Κυρούται αφ’ ης ίσχυσεν ο Α.Ν. 1525/1950 «περί καλλιεργείας καπνού και άλλων τινών διατάξεων» δημοσιευθείς  δια του υπ’ αριθ. 246 της 29 Οκτ. 1950 φύλλου της Εφημερίδος της Κυβερνήσεως, τροποποιούμενος και συμπληρούμενος ως κατωτέρω: Άρθρ.9.-(Προστίθεται β΄ εδάφιον εις την παρ. 4 άρθρ. 6 Α.Ν. 788/48). Άρθρ.10.-(Προστίθεται παρ. 9 εις το άρθρ.6 Α.Ν. 788/48). Σελ. 720(α) Τεύχος 496-Σελ. 50 ΄Αρθρ.11.-Το υπό των Εφοριών Καπνού επί τη βάσει της κειμένης νομοθεσίας βεβαιούμενον ως δημόσιον έσοδον ποσοστόν επί των υπέρ Δήμων και Κοινοτήτων βεβαιουμένων εσόδων επεκτείνεται και επί των τοιούτων των βεβαιουμένων υπό των Εφόρων Καπνού εσόδων υπέρ παντός οργανισμού, Ειδικού Ταμείου κ.λ.π. ΄Αρθρ.12.-«1.Καθ’ έκαστον έτος διενεργείται υπό των Εφοριών Καπνού του Κράτους γενικός ετήσιος έλεγχος των αποθηκών καπνού, προς εξακρίβωσιν των εν εκάστη τούτων αποθηκευμένων καπνών. 2.Ο έλεγχος ούτος δια τας αποθήκας των καπνοπαραγωγών ενεργείται εντός του μηνός Αυγούστου, της προθεσμίας ταύτης δυναμένης να παραταθή δι’ αποφάσεων του Υπουργού των Οικονομικών μέχρι τέλος Νοεμβρίου, είτε καθ’ άπασαν την χώραν είτε εις διαμερίσματα μόνον ταύτης. 3.Ωσαύτως, ο έλεγχος καπναποθηκών των Καπνεμπόρων και Καπνοβιομηχάνων, ως και των τοιούτων εις τας οποίας είναι εναποθηκευμέναι ποσότητες καπνών αγορασθέντων δια λογαριασμόν του Ελληνικού Δημοσίου, ενεργείται κατά μήνα Ιανουάριον, δυνάμενος να ενεργηθή και ενωρίτερον, από 1ης Νοεμβρίου μέχρι 31ης Δεκεμβρίου, αιτήσει του ενδιαφερομένου κατόχου καπνών. Η διενέργεια του ελέγχου τούτου δύναται να αναβάληται μέχρι τέλους Φεβρουαρίου εις εξαιρετικάς περιπτώσεις δι’ αποφάσεως του Υπουργού των Οικονομικών». Το άρθρ. 12 αντικατεστάθη ως άνω, δια του άρθρ. 6 Ν.Δ. 1401/1973 (τόμ. 28Α σελ. 320,41). ΄Αρθρ.13.-(Προσωρινής ισχύος). ΄Αρθρ.14.-1.Επί των περιπτώσεων εισαγωγής δια ταχυδρομικών δεμάτων σιγαρέττων, καπνού πίππας, πούρων και τουμπεκίου, αλλοδαπής προελεύσεως, εφ’ όσον το βάρος τούτων δεν υπερβαίνει το εν χιλιόγραμμον και προορίζονται προς ατομικήν χρήσιν των παραληπτών, ως και επί των περιπτώσεων εισαγωγής παρ’ επιβατών σιγαρέττων, καπνού πίππας και πούρων αλλοδαπής προελεύσεως, πέραν των υπό της περιπτώσεως ε΄ του άρθρ. 1 της υπ’ αριθ. 2/1937 αποφάσεως του Υπουργού των Οικονομικών, ως αύτη ετροποποιήθη μεταγενεστέρως, καθοριζομένων ποσοτήτων, εφ’ όσον το επί πλέον βάρος τούτων δεν υπερβαίνει ωσαύτως το εν χιλιόγραμμον και προορίζονται προς ατομικήν χρήσιν των επιβατών, δύναται ο Υπουργός των Οικονομικών να ορίζη, δι’ αποφάσεώς του, τρόπον βεβαιώσεως και εισπράξεως των επί των ειδών τούτων αναλογούντων εκάστοτε φόρου καταναλώσεως, ειδικής φορολογίας στρατιωτικού σιγαρέττου και εισφοράς εράνου Βορείων Επαρχιών Ελλάδος, διάφορον του υπό των ισχυουσών διατάξεων προβλεπομένου. 16.Ι.α.17α Καλλιέργεια Καπνού 2.Δια της ιδίας αποφάσεως ορίζονται και τα της νομιμοποιήσεως της κατοχής, των περί ων η ανωτέρω παράγραφος ειδών, υπό των παραληπτών των. Απαγορεύεται η υπό των παραληπτών και παντός τρίτου προς εμπορίαν διάθεσις των ειδών τούτων. Εν περιπτώσει παραβάσεως της παρούσης παραγράφου, ως και των εις εκτέλεσίν της εκδιδομένων αποφάσεων του Υπουργού των Οικονομικών, επιβάλλονται αι κυρώσεις αι προβλεπόμεναι υπό των διατάξεων των άρθρ. 70, 74, 83 και 89 του Κώδικος Νόμων περί Φορολογίας του Καπνού, ως ταύτα ετροποποιήθησαν μεταγενεστέρως. Άρθρ.15.-Επιτρέπεται όπως δι’ αποφάσεων του Υπουργού των Οικονομικών δημοσιευομένων δια της Εφημερίδος της Κυβερνήσεως, προσαρμόζωνται εις τας εκάστοτε κρατούσας οικονομικάς συνθήκας τα προβλεπόμενα πρόστιμα κατά των παραβατών των διατάξεων των Νόμ. 4660/1930 περί ακαταλλήλων προς καλλιέργειαν καπνού εδαφών, 5112/1931 περί απαγορεύσεως της καλλιεργείας καπνού εις ωρισμένας περιφερείας και 1193/1938 περί υποχρεωτικής χωρικής συσκευασίας καπνού, ως ούτοι ετροποποιήθησαν μεταγενεστέρως. Άρθρ.16.-(Αντικαθίσταται η παρ. 1 του άρθρ. 8 Ν.Δ. 1071/1949) ΄Αρθρ.1.-1.Κυρούται αι υπ’ αριθ. Μ. 5020 της 2.6.1950, Μ. 5545 της 12.6.1950 και Μ. 5951 της 21.6.1950 αποφάσεις των Υπουργών Οικονομικών και Γεωργίας, δι’ ων ενεκρίθη όπως εξαιρετικώς κατά το έτος 1950 επιτραπή η καλλιέργεια και επί ακαταλλήλων εδαφών των Νόμ. 4660/1930 και 176/1936, ως και επί εδαφών περιφερειών εις ας έχει απαγορευθή η καλλιέργεια δια του Νόμ. 5112/1931, εφ’ όσον εις αμφοτέρας τας περιπτώσεις πρόκειται περί εδαφών εις α εκαλλιεργήθησαν καπνά κατά τι των ετών 1947, 1948 και 1949, υπό τον περιορισμόν ότι η καλλιέργεια δεν δύναται κατά καλλιεργητήν να εκταθή πέραν των είκοσι δεκαδικών στρεμμάτων. 2.Δια την καλλιέργειαν καπνού από του έτους 1951 και εφεξής επανέρχονται εν ισχύϊ αι διατάξεις των Νόμ. 4660/1930, 176/1936 και 5112/1931, απαγορευομένης της καλλιεργείας καπνού εις έκτασιν μεγαλυτέραν των είκοσι δεκαδικών στρεμμάτων κατά καλλιεργητήν. Αι διατάξεις των άρθρ.2, 3, 4 και 5 του παρόντος έχουσιν εφαρμογήν και επί της καπνοκαλλιεργείας από του έτους 1951 και εφεξής. 3.Αι απαγορευτικαί διατάξεις του Νόμ. 5112/1931 δεν έχουν εφαρμογήν από του καλλιεργητικού έτους 1951 και εφεξής δια τα εδάφη των χωρίων, εις τα οποία μετά την ισχύν του Νόμου τούτου επετράπη η καπνοκαλλιέργεια δια Δ/τος εκδοθέντος συμφώνως προς το άρθρ. 2 του Νόμ. 6190/1934, εκαλλιεργήθησαν δι’ έκτοτε τα εδάφη ταύτα συνεχώς μέχρι σήμερον και εφ’ όσον ήθελον χαρακτηρισθή ως κατάλληλα προς καπνοκαλλιέργειαν παρά των προβλεπομένων υπό του άρθρ. 6 παρ. 1 εδάφ. β΄ του Νόμ. 558/1948 αρμοδίων Επιτροπών. 4.Διατηρείται εν ισχύϊ η διάταξις Νόμου, δυνάμει της οποίας εξεδόθη η υπ’ αριθ. 2490 του 1950 απόφασις των Υπουργών Οικονομικών και Γεωργίας δια την αναθεώρησιν των άχρι τούδε κριθέντων βάσει της κειμένης Νομοθεσίας ως ακαταλλήλων δια καπνοκαλλιέργειαν εδαφών. Άρθρ.2.-1.Πας καλλιεργητής καπνού οφείλει προ πάσης φυτεύσεως και εντός προθεσμίας οριζομένης δι’ αποφάσεως του Υπουργού των Οικονομικών να επιδώση δήλωσιν εις τριπλούν εις την αρμοδίαν Εφορίαν Καπνού δια του Δημάρχου ή Προέδρου της Κοινότητος εις την περιφέρειαν της οποίας υπάγεται η καλλιεργηθησομένη έκτασις. Ωσαύτως δι’ αποφάσεως του Υπουργού των Οικονομικών καθορισθήσεται ο τύπος και το περιεχόμενον της δηλώσεως ως και ο τρόπος συντάξεως, θεωρήσεως και μεταγραφής αυτής. 2.Ο Δήμαρχος ή Πρόεδρος της Κοινότητος οφείλει εντός δέκα πέντε ημερών από της λήξεως της προθεσμίας της ορισθείσης, δια την επίδοσιν δηλώσεων παρά των καπνοκαλλιεργητών, να υποβάλη ταύτας εις την αρμοδίαν Εφορίαν Καπνού. 3.Επί των ανωτέρω δηλώσεων των καλλιεργητών γίνεται πράξις θεωρήσεως υπό του Εφόρου Καπνού, ήτις έχει ισχύν αδείας καλλιεργείας καπνού δια την παρ’ εκάστου καλλιεργητού καλλιεργηθησομένην έκτασιν. 4.Εις όλως εξαιρετικάς περιπτώσεις δύναται δι’ αποφάσεως του Υπουργού των Οικονομικών να παρατείνωνται αι προθεσμίαι των ανωτέρω παραγράφων του παρόντος άρθρου. Η παράτασις αύτη δύναται να γίνεται είτε δι’ άπασαν την Χώραν είτε δι’ ωρισμένας περιφερείας, ανεξαρτήτως δε του αν έληξαν ή μη αι προθεσμίαι αύται. Άρθρ.3.-Μεταβίβασις μερική ή ολική των εκ της τεθεωρημένης υπό του αρμοδίου Εφόρου Καπνού δηλώσεως φυτεύσεως καπνού δικαιωμάτων και υποχρεώσεων επιτρέπεται μόνον κατόπιν αιτήσεως του κατόχου της δηλώσεως. Περί της μεταβιβάσεως ταύτης συντάσσεται πράξις του Εφόρου Καπνού επί της αρχικής τεθεωρημένης δηλώσεως, μεταγραφομένης ταύτης εκ νέου εις τα οικεία βιβλία της Εφορίας Καπνού, επ’ ονόματι του εις ον εγένετο η μεταβίβασις. Άρθρ.4.-1.Εάν υπό του καπνοκαλλιεργητού δεν υποβληθή εντός των τασσομένων προθεσμιών δήλωσις φυτεύσεως ή υποβληθή τοιαύτη ανακριβής ως προς τον αριθμόν των καλλιεργηθέντων στρεμμάτων ο παραβάτης τιμωρείται δια προστίμου, συμφώνως προς το άρθρ. 5 του παρόντος. Εάν η τοιαύτη παράβασις διαπιστωθή προ της συλλογής του καπνού εις τον καπνοκαλλιεργητήν χορηγείται άδεια καλλιεργείας καπνού δια τα μη δηλωθέντα στρέμματα. Εάν όμως η διαπίστωσις της παραβάσεως γίνη μετά την συλλογήν, ο συλλεγείς καπνός κατάσχεται και δεν αποδίδεται εις τον κάτοχον παρά μετά την καταβολήν του προστίμου, ή, εν περιπτώσει ασκήσεως προσφυγής κατά της αποφάσεως του Εφόρου Καπνού, μετά την παρακατάθεσιν του προστίμου εις το Ταμείον Παρακαταθηκών και Δανείων. (Αντί της σελ.719) Σελ. 719(α) Τεύχος 496-Σελ. 49 Καλλιέργεια Καπνού 16.Ι.α.17α 2.Δήμαρχοι ή Πρόεδροι Κοινοτήτων παραλείποντες την υποβολήν εις τας Εφορίας Καπνού των δηλώσεων φυτεύσεως καπνού εντός των οριζομένων προθεσμιών, ευθύνονται αστικώς έναντι των ζημιουμένων εκ της παραλείψεώς των ταύτης καλλιεργητών, τιμωρούνται δε και δια προστίμου συμφώνως προς το άρθρ. 5 του παρόντος. 3.Πάσαι αι προς εφαρμογήν του παρόντος υποβαλλόμεναι αιτήσεις, δηλώσεις, βεβαιώσεις και αι επ’ αυτών θεωρήσεις υπό των Δημοσίων, Δημοτικών, ή Κοινοτικών Αρχών, ως και τα οιαδήποτε σχετικά δικαιολογητικά τα συντασσόμενα δια την εφαρμογήν του παρόντος Νόμου δεν υπόκεινται εις τέλη χαρτοσήμου. ΄Αρθρ.5.-Πάσα παράβασις των άρθρ. 1, 2, 3, και 4 του παρόντος Νόμου τιμωρείται με πρόστιμον μέχρι 5.000.000 δραχμών επιβαλλόμενον δι’ αποφάσεως του αρμοδίου Εφόρου Καπνού υποκειμένης εις προσφυγήν και επί της οποίας εφαρμόζονται αι κείμεναι διατάξεις του Κώδικος των Νόμων περί φορολογίας καπνού. ΄Αρθρ.6.-Δια κοινών αποφάσεων των επί των Οικονομικών και Γεωργίας Υπουργών δύναται να αναστέλλωνται, λόγω των εξαιρετικών συνθηκών υπό τας οποίας αι περιοχαί ευρίσκονται, δια τα καπνά της εσοδείας 1950 και επέκεινα, εν όλω ή εν μέρει αι διατάξεις του Α.Ν. 1193/38, «περί υποχρεωτικής συσκευασίας του καπνού κλπ.» εις ωρισμένας καπνικάς περιοχάς. ΄Αρθρ.7.-1.Αι διατάξεις των άρθρ. 18 έως και 23 του Α.Ν. 702/48 «περί λήψεως διαφόρων φορολογικών μέτρων» ως ετροποποιήθησαν δια του άρθρ. 6 του Α.Ν. 788/48, δι’ ων ανεστάλη η καταβολή του εγγείου φόρου επί των καπνών εις φύλλα εσοδείας 1947 των προοριζομένων προς εξαγωγήν, και ερρυθμίσθησαν διάφορα ζητήματα προκύπτοντα εκ της αναστολής ταύτης, ισχύουσι και επί των καπνών της εσοδείας 1950 των προοριζομένων προς εξαγωγήν εις την αλλοδαπήν. 2.Δι’ αποφάσεως του Υπουργικού Συμβουλίου δύναται να αναστέλληται εν όλω ή εν μέρει η καταβολή του εγγείου φόρου επί των καπνών εις φύλλα των προοριζομένων προς εξαγωγήν εις την αλλοδαπήν και επί των μεταγενεστέρων του 1950 εσοδείων. Εν περιπτώσει αναστολής ισχύουσιν αι διατάξεις των άρθρ. 18 έως και 23 του Α.Ν. 702/1948 ως ετροποποιήθησαν δια του άρθρ. 6 του Α.Ν. 788/1948 και ως τροποποιούνται δια του παρόντος. Άρθρ.8.-(Αντικαθίσταται η παρ. 2 άρθρ. 6 Α.Ν. 788/48). 