text: Mun ka tempat asing atawa ka tempat anyar teh urang kudu babari ngabaur, ulah neundeun rasa sieun. Sabab ceuk paribasa mah di mana bumi dipijak, di dinya langit dijunjung. Jadi intina mah kudu nyasuiaikeun jeung kaayaan lingkungan sosial masyarakatna, ulah nyaruakeun jeung kondisi sosial di lingkungan sorangan. Kudu bisa adaptasi jeung tempat anyar, ulah nepi ka masang rasa kasieun. Tong sieun ka lingkungan anyar, kudu na mah atoh sabab aya tempat anyar jang ngembangkeun diri. Sabisa mungkin kembangkeun kamampuan adaptasi kalayan alus supaya bisa kabula kabale jeung babari dina urusan kahirupan sapopoe. Ulah nepi ka antisosial komo ngajauh ti interaksi sosial mah.