text: Pas keur SMA urang boga kabogoh, ieu kabogoh mimiti urang. Tapi urang jeung manehna teu lila, hubunganna putus nyambung. Unggal poe dianteur jemput ka imahna sabalik sakola. Unggal poe oge SMSan atawa teteleponan. Sakapeung mah lamun manehna keur tepang taun urang bebelaan huhujanan neangan toko boneka jang mere manehanana kado boneka nu dipikaresep. Kitu oge manehanana ka urang, pas urang tepang taun ku manehanana di kado. Manehna mere kado nu ku urang butuhkeun. Tapi dihiji waktu teuing kunaon hubungan urang jeung manehanana jadi anggang, padahal mah samemehna teu kunanaon. Nepika harita pas urang ngalewat ka manehanana nu keur diuk, manehanana teu ngalieuk-lieuk acan, urang teu ngarti naon kasalahan urang. Urang ngarasa gagal dina hubungan percintaan ieu.