text: Waktu éta kuring keur dahar jeung babaturan saangkatan di kuliah. Urang milih meja anu pangbadagna meh bisa nyocogkeun jeung loba jalma. Di beulah katuhu kuring aya sobat kuring anu ngaranna Dila, di kénca kuring aya babaturan saangkatan kuring. Kuring ngan ukur terang namina Bobi tapi kuring henteu caket sareng henteu kantos ngobrol sareng anjeunna. Sabot keur dahar, tetela si Bobi teh jalma nu sok ngadongeng, nyiuk dahareun jeung mulutna teu eureun-eureun ngeceprek. Ujug-ujug, leungeun kuring beunang ku ciduh jeung kacipratan tina mulut manehna, tapi manehna teu sadar. Kuring langsung jadi teu mood weh harita teh, tuluy kuring nyokot tisu baseuh dina kantong kuring. Kuring neruskeun dahar bari gancang, sieun beunang ciduh  si Bobi deui. Saparantos bérés dahar, kuring pamit indit tiheula rerencangan abdi si Dila.