text: Abdi sieun pisan upami ningali hiji hal atanapi barang anu seueur liang sapertos sarang lebah. Lamun nempo nu kawas éta, kuring pasti bakal ceurik jeung lumpat nangkeup indung kuring. Sok geli jeung jijik nalika kuring nempo éta teh. Pernah jaman kuring leutik, dulur kuring ngahaja nyodorkeun sarang lebah hareupeun panon kuring, kuring lumpat tapi anjeunna tetep ngudag kuring. Kuring ceurik sieun, lumpat neangan indung tapi teu aya, tuluy lumpat nangkeupan nini. Nepi ka ayeuna kuring masih keneh sieun pisan kana hal-hal nu kitu. Sabisa-bisa kuring bakal nyingkahan ningali éta, upami kuring ngahaja ningali, kuring bakal langsung ngajauhan panon kuring sareng nyobian mopohokeunana.