text: Inget keneh keur zaman SD baheula mah aya walungan tapi caina mah deet. Tepang taun urang teh barengan jeung babaturan nu ngaranna teh Anjar. Poe eta urang jeung Anjar sakola kawas biasana, tapi aya kaanehan pas jam isirahat. Urang jeung anjar dititah ku babaturan ka jembatan nu deukeut walungan. Teu lila geus nepi jembatan, pek teh reuwas aya nu ngajurungkeun. Atuh urang jeung Anjar asup ka walungan eta, baju kabeh baraseuh. Harita urang can bisa ngojay, tapi untungna si caina teu deras jeung deet da keur musim kemarau. Lantaran baju urang baraseuh, jadi ijin ka guru balik heula ka imah jang ngaganti baju eta ku nu garing.