text: Basa harita keur aya penelitian ka pelosok, urang jadi salah sahiji tim pencari data jeung nu ngawawancara warga unggal imah. Di hiji imah, aya nini-nini nu usiana geus kolot pisan, anjeunna di imah dibaturan ku anakna nu geus dewasa. Pas urang keur ngawawancara, teu kuat hayang ngompol, jadina menta ijin jang ka cai. Di cai teh paroek teu katinggali nanaon, untungna urang mawa HP jadi bisa make lampu senter nu aya dina HP. Pas dihurungkeun teh, loba tumpukan kotoran nu teu diberesihkeun. Urang teu kuat nepikeun langsung kaluar deui, teu jadj ngompolna. Di sapapanjang jalan, beuteung urang mual ngabayangkeun naon nu geus tadi urang tinggali. 