text: Hiji poé kuring meunang tugas ngainventarisasi peralatan IT di kantor. Inpormasi anu gancang pikeun netelakeun, kuring damel di kantor tingkat kabupaten, tingkat di luhur nyaéta propinsi, sareng pusatna di luhur. Tah, tugas inventarisasi teh ti pusat, diteruskeun ka propinsi, terus diteruskeun deui ka kabupaten, dina hal ieu mah staf IT.
  
  Upami kuring henteu émut, kuring dibéré 5 dinten kanggo ngaréngsékeun ieu tugas. Jigana éta wajar, sabab aya rada loba alat nu kudu dipariksa sarta aya ogé loba widang nu kudu dieusian dina tabél. Kusabab kuring henteu ngagaduhan padamelan sanés waktos éta, kuring ngan ukur ngalakukeunana.
  
  Poé katilu, ujug-ujug kuring ditelepon ku kapala kantor. Asup ka kamar, ekspresina siga nu keur ambek (muhun, unggal poe sok kitu, haha). Anjeunna nyodorkeun telepon sélulérna ka kuring, dimana anjeun tiasa ningali daptar kabupaten anu henteu acan ngalebetkeun laporan inventaris peralatan IT. Kakantor mah kalebet tangtos, margi teu acan rengse didamelna.