text: Asa sedih pisan mun ningali kahirupan katukang teh. Umur leutik keneh geus ditinggalkeun ku kolot ka luar nagari sabab kadorong ku kabutuhan ekonomi. Teu ayana sosok indung jadi ngaruh pisan kana emosi jeung kabiasaan. Euweuh indung mah kondisi imah teh teu manggih rapih, sarapih-rapihna ge beda jeung meunang indung. Barang-barang sakola ge teu kaperhatikeun, jiga buku jeung patlot teh saayana jeung sabeakna wae. Tuluy oge suasana imah teh jadi teu hirup, asa aya nu leungit. Kasadiaan sangu jeung deungeuna terbatas, jadi serba meuli da euweuh nu masak. Komo dapur mah kaayaan na jiga nu tara dipake pisan we. Sedih mun nilik kadinya teh, tapi da kumaha deui. Dorongan ekomoni nu sulit leuwih bisa ngendalikeun sagalana.