text: Pamandangan anu kuring tingali nalika kuring muka panon kuring nyaéta kamar kuring anu poék (sabab kuring henteu tiasa bobo nalika terang) sareng teu aya cahaya ti luar. Kuring yakin éta isuk, tapi éta bener poék , pas eta teh urang sorangan. Sareng, sosok anu aya dina impian kuring ayeuna aya! Anjeunna nangtung di hareup eunteung tanpa nyanghareupan kuring kalayan lawon bodas anu ngagantung handap ka handap (Kuring henteu weruh naha lawon ngahontal lantai atanapi henteu). Kuring reuwas, tapi kuring mimiti mikir meureun kuring masih dina impian. Tungtungna kuring nutup panon kuring jeung kuring muka panon kuring deui, anjeunna teu aya. Sareng kuring henteu tiasa gerak atanapi nyarios! Naha ieu anu dicarioskeun ku jalma anu "saré" atanapi "saré lumpuh"? Upami éta, abdi henteu masalah ngalaman éta. Najan kitu, nalika kuring teu bisa gerak, kuring ngarasa aya nu neken kana kasur kuring, kasur kuring busa jadi mun dipencet saeutik, eta tilelep ka handap). Waktu éta kuring condong ka katuhu. Kuring ngarasa kawas batur nyoba naek kana ranjang kuring. Kuring ngarasa kasur di hareup beungeut kuring dipencet sarta kasur dina tonggong tonggong kuring ogé dipencet.