text: Isuk-isuk Bagas hudang bari sumringah. Manehna ngarasa bagja anu luar biasa, sabab poe ieu teh poe pernikahan manehna jeung kakasihna, Dewi. Bagas teu sabar pendak sareng Dewi sareng janten suamina salawasna. Beres mandi jeung dangdan, Bagas siap-siap ka gereja. Anjeunna bagja pisan, sabab dinten ieu mangrupikeun dinten anu paling penting dina hirupna. Di jalan ka gareja, manehna terus nginget-nginget waktu mimiti patepang jeung Dewi terus kumaha parasaan menehna beuki kuat unggal poena. Bagas anjog ka gareja, didinya dipapag ku kulawarga jeung babaturanana anu keur nungguan di dinya. Manehna ngarasa sukur pisan sabab dina poe ieu, dulur-dulur anu dipikanyaahna bisa hadir jeung nyaksian eta pernikahan. Moal lami deui gareja pinuh ku sora lagu kawinan merdu. Bagas ngarasa bagja jeung terharu pisan, sabab nyaho yen poe ieu teh poe pangbagjana dina hirupna. Geus waktuna Bagas jeung Dewi ngucapkeun ikrar sucina. Maranehna jangji pikeun satia, nyaah, jeung silih asuh salilana. Bagas ngarasa bungah pisan waktu ngucapkeun jangji suci, sabab manehna nyaho yen Dewi teh jalma nu pangpentingna dina hirupna. Sanggeus nyieun sumpah suci, Bagas jeung Dewi resmi jadi salaki jeung pamajikan. Maranehna saling masihan ciuman intim anu mangrupikeun simbol cinta anu tulus sareng langgeng. Dina poe kawinna, Bagas ngarasa bagja pisan jeung syukur kana sagala rupa nu geus kajadian dina hirupna. Anjeunna terang yen manehna parantos mendakan pasangan hirup anu pas, sareng anjeunna bakal salawasna nyaah ka Dewi.