text: Isuk-isuk, abdi sareng rerencangan nunu milarian emameun kanggo sarapan, maklum anu ngaranna budak kosan mah sok meser sarapan di luar meh gancang lantaran kadang sok teu aya waktos kanggo masak sorangan. Tadina mah abdi bade meser di warteg meh murah, tapi teu jadi lantaran geleuh ningal dapurna kotor pisan loba cucunguk jeung beurit. Abdi oge teu kahaja ningal pas manehna ngagoreng tahu anu geus labuh tapi kalahkah diasupkeun deui kana piring kanggo disajikeun. Tempat nyimpen dahareunna oge geus kotor jeung karatan, siga nu teu pernah digentos sababaraha taun. Abdi langsung hayang utah ningal dahareun anu disajikeun di warteg eta. Ti kajadian eta abdi teu pernah deui meser dahareun di warteg.