text: Poe minggu pas keur kuliah, urang teh aya tugas kudu neangan pabrik manufaktur anu bisa di tanya-tanya masalah saputaran sistem laporan kauangan. Soalna samester 5 geus kudu nyieun proposal sakeur skripsian, proposal na teh geus di tentukeun ku dosen. Urang kabagean pabrik manufaktur, tapi kumargi aya rerencangan anu sami-sami di tugaskeun ka pabrik manufaktur urang jadi miluan nebeng neangan babarengan. Ti isuk nepi beurang jam hiji can menangkeun pabrik anu bisa di asupan budak magang, jadina urang istirahat heula di sisi jalan. Ai heug teh manggihan gerbang anu alus warna na teh koneng polos, terus urang kapikiran hayang popotoan didinya. Pas keur rek di potokeun, ujug-ujug loba sora anjing samakin lila teh samakin ngadeukeutan. Nyahona aya anjing kaluar ti gerbang koneng eta, anjingna aya opat ngudag urang jeung babaturan urang. Urang jeung babaturan urang langusng ngibrit lumpat terus naek motor tapi ku batan sieun jadi hese ngagas motorna, jadi anjingna geus deket bari ngagegel sapatu urang, untung urang make calana panjang jeung sapatu. Pas geus ngajauh ti tempat nu aya anjingna, urang ngalipir heuka ka warung didinya urang jeung babaturan ngadegdeg kasirunan terus loba anu nanyakeun ceunah majarkeun cilaka. 