text: Ekspresi lamun urang ningali jelema anu kakarek di vonis suatu panyakit nya pasti reuwas sedih jeung biasana mah nyesel, nyesel kunaon teu daek ngadengekeun nasehat batur, sabab biasana panyakit teh teu ujug ujug aja tapi aya mula mula panyebabna. Tah mimiti mimiti panyakit kieu teh anu biasana teu di rasa. Nepi ka nyaho nyaho geus aya panyakit jeung vonis na ti dokter. Lamun geus kieu kakakek nyesel sedih jeung sieun tapi nya geus teu bisa di nanaon keun dieu nu geus kajadian mah. Matakna urang kudu pinter pinter ngajaga kasehatan pola hirup kudu sehat sangkan teu beunang panyakit jiga kitu.