text: Tah sababaraha taun ka pengker abdi di kampung terpencil di Kalimantan. Dina raraga ngajaga ngaran alus suku jeung wewengkon lokal, intina nyaéta nulis handap kalimah dina bagian pangleutikna. Sareng hapunten upami tulisan abdi nyinggung ka rerencangan anu asli Kalimantan. Ku kituna di éta tempat urang diajak ngalaksanakeun pengabdian masarakat, nyadiakeun palayanan kaséhatan, rejuvenasi tempat ibadah dina hakekatna, urang babarengan ngawangun kampung. Ku kituna eta ngan jadi kajadian nu dimana kuring cicing téh puseur sagala kagiatan. Jadi teu kudu repot mudik ka base camp - workplace - Basecamp. Tepi ka peuting kamari urang ngumpul di hiji gedong ngayakeun konseling kaséhatan jeung pemberdayaan wanoja (sanes dijadikeun budak tapi dilatih sangkan kaparigelan nambahan, ngan teu apal kana kalimah anu bener, hampura). Sanggeus réngsé, urang giliran dijemput. Muhun, abdi grup panungtungan sarta ngarasa sial nalika nu ngajemput kuring dina motor, didinya kuring sieun ku kaayaan hutan jeung alam na nu paroek.