text: Letusan Merapi taun 2010, basa kuring keur sakola di pasantren. Lokasina masih di Yogyakarta oge. Nalika bitu ieu kuring hilap naha éta dibarengan ku gempa vulkanik ogé atanapi henteu. Anu jelas, nalika letusan ieu, sakola urang ditutup saminggu sareng murid-murid diajak balik ka imahna. Tungtungna kuring datang ka imah. Tapi samemeh indit ka imah, kuring mutuskeun pikeun ulin di game center heula jeung sababaraha babaturan kuring maén dota (anu sabenerna, lamun sakola urang manggihan, urang bisa dihukum). Teras saatos éta, nalika kuring kelas 3 SMP, kuring cicing di Jepang salami sataun. Abdi angkat ka Jepang dina pertengahan 2011, atanapi kirang langkung 5 bulan saatos gempa sareng tsunami di daérah Tōhoku (anu ogé nyababkeun karusakan réaktor nuklir Fukushima). Nalika cicing di Tokyo, teu jarang kuring ngarasa gempa sababaraha kali. Béda jeung kaayaan kuring di Yogyakarta, di dieu mah jalma-jalma teu weléh panik. Gedongna tahan gempa, janten aman. Jalma-jalma geus ngarti kana naon anu kudu dilakukeun nalika aya lini, ngarah teu panik. Malah nalika kuring di Jepang, sakola kuring didatangan ku kantor lokal anu masihan pelatihan ka murid di sakola kuring ngeunaan mitigasi bencana gempa.