text: Aya seueur alesan, nalika kuring nyalira dina kaayaan anu tangtu sareng di tempat anu tangtu, nyalira pisan henteu pikaresepeun, khususna nalika panik mimiti nyerang sareng nalika kuring ciwit sering nyababkeun panik langkung parah. Butuh batur ngan ngomong "jadi kumaha alus éta?" najan teu katulungan, sakurang-kurangna aya rasa kabagéan sangkan kabeungbeuratan teu karasa sorangan. Sabenerna, pikeun hirup normal, kuring teu sieun sorangan, tapi sieun sorangan. kawas nalika kuring kaluar. Adzan Magrib disada bari buka puasa di wewengkon luar mall. Bérés dahar, kuring solat Maghrib. Sanggeus éta, kira-kira jam 19 tuluy balik deui ka mall. Kumaha reuwas kami.. atmosfir di mall geus robah leuwih sepi. Anu rame ku jalma-jalma tadi soré, ujug-ujug geus sepi, ngan para padagang anu ngabereskeun daganganana jeung nutup kiosna.