text: Abdi sakulawarga nganjang ka imah bibi nu di Ciamis. Sapupu abdi meuni atoheun pisan sabab abdi datang ka bumina. Di bumi, bibi tos nyiapkeunsagala rupa pasakan kangge botram. Da sabab dijalan can emam, abdi sakulawarga ema heula botram di teras bumi. Abdi botram sarerea ongkoh-ongkoh we bari ngarobrol, teu sadar sapupu abdi nu opat taun teu muncul-muncul. Abdi nu engeuhm tos beres emam langsung milarian. Di kurilingan eta bumi teh da teu kapendak. Abdi tuluy mere nyaho sarerea, langsung we nembe mantuan milarian, komo bibi abdi mah riwaneun pisan. Pas bapak abdi nyusuran kolam lauk pipireun imah bibi, aya sapupu abi geus ngambang. Langsung dirawu ku bapak abdi teh, dicek nafasna, tos teu ayaan. Eta harita poe ngahaja botram teh kalah jadi mamala jeung kulawarga, khususna bibi abdi. Kaayaan sapupu abdi beungeutna tos pias kacida, awakna tiis pisan, sukuna geus hese dilempengkeun. Karunya pisan Gusti sapupu abdi, karunya oge ka sarerea kulawarga.