text: Kuring boga hiji pangalaman ngerakeun pisan. Harita kuring keur datang ka ondangan jeung salaki kuring, manehna make acuk batik hejo sarua siga kuring. Pas nyampe di tempatna, kuring sasalaman heula jeung panganten teras turun ti panggung. Pas rek dahar, kuring pendak jeung babaturan SMA kuring, atuh bungah pisan hate teh. Kuring jeung babaturan ngobrolkeun loba pisan picaritaeun, geus lima taun teu pendak jeung babaturan teh. Sabot kuring keur ngobrol teh, salaki kuring jadi nyokot dahareun sorangan. Pas kuring geus beres ngobrol, kuring neangan salaki kuring. Tetela manehna aya di cakeut panggung, nuju ngobrol jeung babaturanna oge. Kuring teh nangkeup weh leungeunna, ari pas ngabalik kuring reuwas, kuling salah tangkeup. Eta teh lain salaki kuring, tapi batur anu acukna sarua jeung salaki kuring, geus mah bajuna sarua, buukna sarua, jeung gendutna oge sarua. Pedah ku era, kuring lumpat weh neangan salaki kuring, epek manhena teh keur ngaroko diluar. 