text: Abdi pernah ngalaman dituturkeun batur nu teu dikenal di jalan Soekarno Hatta, Bandung. Mimitina mah abdi make motor jeung babaturan, bari mawa barang loba sabab rek latihan di tempat nu jauh. Keur di tengah jalan, jol ditanya ku saurang make motor. Pas geus ditembal teu wawuh, eh kalah nuturkeun wae teu indit-indit. Lila-lila mah mepetan wae motor abdi. Abdi meuni geus sieun rareuwas. Makin lila makin loba baturna teh, nepi ka opat motor nu nuturkeun. Mepetna teh ti sisi kenca katuhu, jeung ti tukang. Motor abdi teh dikepung, abdi teu wani ngaluarkeun hape sabab bisi direbut. Abdi ngarasa sieun pisan, menta tulung ka motor sejen eh kalah teu aya nu ngawaro, jol baturna deui jol baturna deui nu nembong teh. Abdi meuni sasah sabab euweuh nu nulungan. Salila dua jam diudag ku opat motor, meuni nepi ka rek nubruk motor batur. Abdi sasah pisah, sieun pisan, nyetiran motor ge bari ceurik da bisi labuh dipepet.