text: Hiji mangsa kuring jeung babaturan sakola ulin ka walungan nu aya di sisi pilemburan. Lamun ulin ka walungan teh sok bari mawa sair leutik keur newak impun jeung hurang. Kacaritakeun kuring jeung babaturan geus tepi ka sisi walungan. Kasampak babaturan nu sejen oge geus araya. Malah sawareh aya nu geus aranclub ka walungan nu caina keur rada saat. Atuh kuring sabatur-batur nu karek daratang ge langsung milu ancrub bari mawa sair masing-masing. Keur jongjon neangan impun jeung hurang nu sok nyarocok di handapeun batu-batu nu rada gede, ujug-ujug aya nu ngagorowok "Oray! Awas aya oray!" Teu tata pasini deui, kuring jeung babaturan nu sejen haranjat tina cai awahing ku sieun. Singhoreng simana horeng bener we teu pati lila aya oray ngaleor ngaliwatan sisi walungan nu tadi diparake hanjat. Kabeh hookeun ningali oray nu lumayan gede teh. Saurang ge euweuh nu wani ganggu ka eta oray, maklum nu arulin teh kabeh ge barudak keneh, euweuh kolotan. Atuh sabada sadar kana pibahayeun mah gura giru kabeh lalumpatan rek mulang ka lembur da sieun dipacok ku oray.