text: Basa nuju ngaliwat dina jalan nu poek wengi-wengi teh, abdi make motor sorangan. Keur di tengah perjalanan teh jol aya motor nu nuturkeun wae sapanjang jalan. Euweuh kandaraan nu liwat hiji-hiji acan. Jol pas digigireun, eta motor ngeureunkeun paksa bari mepet motor abdi. Geus eureun, abdi ditodong make sanjata tajam jiga celurit, supaya ngeurahkeun hape jeung dompet. Abdi nyerahkeun hape jeung dompet bari rasa sieun jeung deg-degan bisi dibacok. Pikiran meuni geus teu paruguh da sieun, teu wani ngalawan sama sekali. Harita asana teh rek ceurik bakat teuing ku sieun, meuni euweuh nu nulungan jeung euweuh nu wanieun eureun jang ngalindungi pisan. Ti saprak harita abdi sieun jeung teu wani bijil ti peuting deui.