text: Aki abdi nembe pisan dipasihan manuk ku rerencanganna. Ieu kaasup manuk anu awis pisan, tapi rerencanganna mercayakeun ieu manuk ka aki lantaran apal aki mah tiasa ngurusna. Isukna misan abdi datang ka imah aki, manehna karek yuswa opat taunan, manehna atoh pisan basa ningal aya manuk, komo manukna nurut lamun dititah nyamperkeun. Pas nuju asik ulin, eta manuk jol hiber ka luar, abdi langsung reuwas jeung panik. Aki nuju di kamar cai, teu aya nu wani ngabejaan aki yen eta manuk teh hiber lantaran sadayana tos apal lamun aki ambek bakal beunang sadayana. Aki nyeseulan sadayana kanggo nutup panto lamun nuju ulin jeung manuk, tapi untungna eta manuk balik deui.