text: Diantara sabelas putra emak, kuring nu pangseringna dipiwarang ku ema bubuhan kuring mah pangdaekanana, kitu ceuk ema teh. Dina hiji dinten, keur meumeujeuhna panas poe moreret, ema miwarang kuring nyanggakeun rantang nu eusina rupa-rupa katuangan ka bumina pa kuwu. Ari pa kuwu teh kaleresan ngukut soang aya kana limana. Sabenerna kuring rada hemar hemir bade lebet ka karang bumina nu lega teh da puguh sieun dilodok soang. Ceuk beja soang mah sok ngalodok lamun ka jalma anyar pinanggih. Bari rada sieun ge kuring maksakeun asup ka karang bumina. Panon rada rurat reret sok sieun soangna keur araya di buruan hareup. Karek ge rek tepi kana terasna, duka timana holna ujug-ujug aya hiji soang nyirilik ka kuring bari disada tarik pisan. Puguh atuh kuring reuwas jeung sieun. Rantang nu dicekel ku leungeun katuhu ampir lesot. Untung ibu kuwu kabujeng norojol ti lebet bumi ngadangu sora soang nu gandeng. Anjeuna ngahiap ka kuring supaya enggal lebet ka bumina. 