text: Pas masih ngora keneh mah resep pisan nongkrong teh jeung babaturan sakampung, unggal poe teh balik jam 2 atawa jam 3. Sedengkeun sare subuh, hudang deui jam 6 da kudu berangkat ka sakola. Tungtungna ku sabab mindeng teuing gadang, kurang sare, ditambah oge kurang olahraga jadi mibogaan panyakit. Geus apal kitu mah urang tara gadang deui, sabodo teuing ku babaturan ditinggalkeun mah, ayeuna mah hayang fokus ka diri sorangan, da mun lain ku urang sorangan ku saha deui. Pas reuwas divonis kitu, pasti nu dibejaan tiheula mah kolot sorangan lain ka babaturan. Jadi ayeuna mah leuwih ngahargaan kana kahirupan anu sementara ieu.