text: Taun kamari abdi janten panitia dina bakti sosial kampus abdi, waktos harita simkuring aya di kampung anu rada pedalaman 3 dinten, didinya abdi tepang sareng sababaraha sepuh anu ngan hirup nyalira, teu sadayana tanpa kulawarga, aya anu tinggaleun. jeung budak" jeung incuna ka kota ngan 1 atawa 2 taun sakali, aya nu boga budak tapi geus mangtaun-taun teu paamprok jonghok” sabab cicing di kota jeung loba deui carita ti maranehna. Karasa sedih Nalika kuring ningali aranjeunna sapertos kitu, kuring nepungan salah saurang nini anu leres-leres henteu ngagaduhan kulawarga, sababaraha bulan sateuacan urang angkat ka dinya anjeunna henteu ngagaduhan bumi, unggal dinten anjeunna kedah bobo di kebon batur anu aya. leutik "pondok" istirahat sanggeus digawé di kebon, sarta lamun hujan nini hitched naek di imah tatangga anu rék numpak jeung nini na di imahna. Mangtaun-taun”, nepi ka hiji mangsa warga mantuan nini nyieun imah, ku cara gawe babarengan, nepi ka ayeuna nini geus boga imah, sok sanajan si nini gering teu aya nu nyaho sabab si nini keur nyorangan di imah. nya lamun nini teu kaluar ti imah sagemblengna nepi ka 2 poé