text: Tos sabulan pun mamang teh teu damang dirawat di rumah sakit. Main hari kondisina makin buruk wae. Wengi, pun mamang teh ngantunkeun pisan da tos teu kiateun meureun mayunan panyakitna. Isuk-isukna langsung dicandak make ambulan ka bumi di lembur. Kacida sedih jeung kacewana sabab teu bisa nyumponan kahayang mamang nu terakhir, nyaeta emam melon. Rencana na poe ayeuna dipeserkeun melon teh, kalah wengi kaburu pupus. Gusti asana teh meuni sedih pisan rarasaan teh. Biasana mamang nu sok ngahibur di kulawarga teh, ayeuna mah nyieun kabehan ceurik sedih. Tapi teu nanaon, sing tenang we didituna, Mang. Nu didieu mah tos ikhlas sagala-galana.