text: Abdi émut pisan, éta awal Pebruari 2020. Mémang, waktos éta kuring leres-leres ngarasa setrés. Pagawean numpuk, sering pendak sareng pendak sareng jalma-jalma anu gaduh masalah (sabab padamelan abdi kedah pendak sareng seueur jalma), kagiatan sibuk, masalah pribadi, ogé ngeunaan tugas akhir kuring anu teu acan réngsé. Intina nyaéta dina waktos éta kuring ngarasa yén kuring dina ambang ngaleuwihan kapasitas kuring. Waktu éta, jam 10 peuting kuring kakara anjog ka imah sanggeus bimbingan jeung senior kuring. Kuring nyium leungeun indung kuring jeung humandeuar yén kuring capé pisan. Kuring mutuskeun pikeun ngagolér deukeut indung kuring tanpa ganti baju. Pikiran kuring bingung, kaleuleuwihi teuing. 30 menit kaliwat kuring ngarasa atmosfir jadi béda. Awak kuring karasa tiis pisan. Waktu éta, anu dikira-kira nyaéta kuring lapar sabab ti isuk teu dahar sangu. Ku rarasaan beuki goréng kuring maksakeun diri nangtung nyandak dahareun, kuring nyoba rengse dahareun kuring sanajan awak kuring ngarasa pohara lemah. Tapi sanajan saatos réngsé, awak kuring henteu kantos pulih.