text: Ayeuna tos taun kalima abdi cicing di negara batur. Tos seeur pisan kasusah anu kuring alaman. Inget pisan baheula waktos mimiti ka dieu sorangan teu dibaturan ku sasaha, kuring diajar sagalana sorangan, lamun aya masalah kuring teu tiasa naros ka sasaha, kedah neangan sorangan, lamun sedih oge disimpen ku sorangan sabab teu aya sasaha deui salian ti diri sorangan jeung Alloh anu tiasa ngabantosan kuring. Hal ieu ngajadikeun kuring jaten jalmi anu mandiri, teu ngandelkeun jeung nyusahkeun batur. Malah ayeuna mah kuring anu sok ngabantuan batur sabisa kuring. Seeur rerencangan kuring anu naros ka kuring. Kuring seeur pisan diajar hal anu anyar salila cicing di dieu. 