text: Nulis mangrupa kahayang pikeun babagi, teu nyangka dipuji atawa menonjol. Saleresna upami kaluar dina media bakal janten sumber kareueus sareng pangakuan, tapi persainganna ogé sengit, kualitas konten dianggap, jsb, kecuali éta média urang sorangan atanapi istri editor, kabogoh atanapi mantan. Tingali kana perjalanan William Cuthbert Faulkner, novelis Amérika sareng panulis carita pondok. Anjeunna dianggap salah sahiji panulis hebat abad ka-20. Salian ti éta, dina taun 1949 Faulkner ogé meunang Hadiah Nobel Sastra. Sapanjang hirupna anjeunna ngalaman gagal sanggeus gagal. Nyatana anjeunna nyebat dirina salaku pujangga anu gagal. Salaku budak leutik anjeunna diusir sakola kusabab anjeunna sering ngalamun di kelas sareng henteu tiasa ngajawab patarosan sederhana anu ditanyakeun ku guruna. Nalika rumaja anjeunna ditinggalkeun ku jalma anu dipikacinta kumargi anjeunna dianggap teu stabil. Faulkner ogé ditolak nalika anjeunna ngalamar Angkatan Udara Amérika Serikat kusabab anjeunna leutik sareng pondok. Sanajan kitu, sagala kagagalan na teu nyieun Faulkner nyerah, anjeunna pernah di sababaraha kursus universitas, diterbitkeun puisi jeung gambar dina koran kampus, nepi ka ahirna anjeunna bisa nyebarkeun karya nu ngajadikeun anjeunna jadi panulis kawentar.