text: Geus saminggon ieu rerencangan abdi teu asup ka sakola, ceunah mah manehna gering matak abdi nyamperkeun manehna ka imahna, tapi pas abdi tos dugi di hareupeun imahna manehna kalahkah cicing di kamarna, saur mamahna mah murangkalihna teh tos sababaraha poe ieu teu dahar jeung teu ngomong nanaon, manehna ngan cicing hungkul. Pas abdi nyobi ngetrok panto kamarna manehna teu daek muka panto tuluy abdi nitah manehna nuliskeun naon anu manehna rasakeun. Abdi teu nyangka manehna nyaritakeun dina suratna yen manehna salila ieu diganggu ku rerencanganna lamun balik sakola. Manehna teu carita ka sasaha lantaran sieun bisi beuki diganggu ku rerencanganna. 