text: Meureun keur sabagian jalma, iinditan téh kawas hiji kagiatan biasa. Pindah ti hiji tempat ka tempat séjén, boh leumpang atawa maké moda transportasi. Lalampahanna ukur katémbong nutupan jarak pikeun nepi ka tujuan. Nanging, aya ogé anu nganggap yén perjalanan mangrupikeun prosés anu bermakna. Hartina, lain ngan saukur nutupan jarak pikeun nepi ka tujuan ahir. Ku kituna, lalampahan kudu dipigawé ku ngarasakeun lalampahan sorangan. Ngarasakeun perjalanan hartina urang bisa ngarasakeun sensasi lalampahan sakabéhna. Henteu janten masalah upami perjalanan nyandak sababaraha jam, atanapi ngan ukur perjalanan rutin ka tempat damel atanapi sakola. Ngarasakeun perjalanan ogé hartina narima rupa-rupa kaayaan anu karandapan dina perjalanan, salah sahijina nyaéta macét. Ngarasakeun kaayaan macét? disada preposterous sarta ngan freaks pikir eta bisa dipigawé. Nanging, naha leres kamacetan tiasa dinikmati?