text: Pas aku kos nak Kota Pahlawan, aku duwe konco sing teko kota Apel. Deke nag nang kos dewean terus udan sing campur beldek mesti wedi polahe dewean maeng. Tapi nag pas campur ambek bocah akeh bocahe yo biasa ae. Mangkane deke nag nag kondisi koyok iku maeng mesti ora tau wani nang jero kamar mesti nang jobo nang balene kos ben iso ketok uwong sing nang jobone kos. Sing luweh nemen maneh nag udan ambek bledeke maeng pas bengi tambah wedine ngaput bocah iku maeng. Soale deke iku nag ono udan koyok ngunuku biasane campur bareng ambek wong tuone nang omah bareng-bareng nang balene omahe. Nah nag nag kos koyok ngene yo ora iso koyok ngunu. opo maneh kan bocah-bocah yo duwe urusan dewe-dewe ambek bedo urusane.