Koncoku pas munggah panggung moco puisi iku moro-moro raine kemringet ora karoan. Padal pas durung wayae maeng bocae biasa mae. Terus pas moco moro-moro puisine iku rodok aneh masio iku apik jarene wong-wong. Nah sing koyok ngunuku biasane iku bocahe dredek ambek kuwatir mboh kuawtir ora iso moco, isin, ambek liyane. Nah roso kuwatir utowo dredeg biasane iku kenek ditengeri teko raine wong sing dredeg iku koyok contone awake moro-moro gemeter utowo geder kabeh, raine rodo abang, terus polahe iku maleh koyok wong aneh soale koyok salah kabeh ngunulu, terus sing terakhir ambek kemringet nag raine ambek awake iku metune ora normal koyok wong mari mlayu. 