Yen awak dhewe tau dadi pegawe, awak dhewe kudune ngerti piye abote kerjone kui. Misale durung tau dadi pegawe, awak dhewe iso bersimpati karo kahanan gawean lan kehidupan pegawe. Dadi pas awak dhewe dadi bos sing kudu PHK karyawane, awak dhewe ngerti rasane. Nanging luwih apik yen awak dhewe sebagai sing duwe usaha ora ngemadege pegawene dhewe seko gaweane. Gak ono sing seneng karo sing jenenge PHK. Saliyane ora ngepenake kanggo karyawan, PHK kui ora kepenake kanggo sing duwe usaha. Yen kudu ngurangi jumlah pekerja neng perusahaan kui, iso artine kahanan perekonomian lagi ora stabil. Mergo PHK, akeh wong sing ora duwe penghasilan lan tingkat konsumsine midun. Tingkat konsumsi midun gawe perusahaan ora sehat lan kudu ngurangi pegawae, dadi ono PHK meneh. Proses kui bakal mubeng-mubeng terus tekan ekonomine remuk.