Menawa duwe trauma karo sawjjining bab, aja nganti gawe kowe keweden nganti ngrusak pikirmu. Ya pancen kanggone wong, trauma kuwi bab kang gawe anyel, mangkel, nganti sisahing ati, nanging kanthi trauma bisa dadi sarana pasinaoning dhiri. Lumantar trauma, awake dhewe bisa sinau duga-duga, waspada, lan ngati-ati. Kuwi mau pasionaoning trauma kanggo dhiri pribadhi. Ing mangsa ngarep awake dhewe bakale wis ngerti kepiye anggone ngadhepi sawijining kahanan. Trauma bisa uga dadi pasinaon kanggo anggulawenthah putra. Awake dhewe bisa milihake kagiyatan kang dadekake trauma supaya aja dialami uga dening anak kita. Pungkasan, kanthi lelakoning trauma, bisa dadi srana pasinaoning wong liya. Awake dhewe bisa nyritakake lelakon trauma mau supaya wong liya bisa duga-duga marang awake dhewe.