Aku biasane kui kerep ngerasake dhewekan. Senadyan aku duwe konco sing isih kerep ngobrol lan organisasi sing isi aktif, aku tetep ngeroso ono ruang neng atiku sing kosong. Lan rasa kui makin parah pas ono pandemi. Awal taun 2020, awak dhewe ora iso neng endi-endi. Awak dhewe pekso neng omah wae. Neng kono, aku ngeroso luwih dhewekan. Aku ngeroso uripke dadi angel lan aku uga mikir yen konco-koncoku sing liyo uga ngerasake sing podo. Aku ora gelem ngebebani konco-koncoku sing wis kangelan nganggo ceritoku. Dadi selama pandemi kui, 2020 tekan 2021, sing kiro-kiro setaun, aku ngero stress. Aku lagi iso ngeroso lego pas PPKM wis dilonggarke lan aku iso ketemu langsung karo koncoku.