Pisah karo kanca sing wis bareng pirang-piranh taun iku dadi momok sing palinh diwedeni. Sapa sing ora nangis nalika pisah karo wong sing saben dina ketemu, saben dina dolan bareng, pokoke wis ngentekna wektu bareng. Nanging ya ngono iku urip, ana sing teka lan ana sing nyengkreh. Iku wis mesti, lan kene ora bisa ngapa-ngapa kejaba mung bisa dongakne supaya kancane kene duweni kehidupan sing apik ing panggon liya. Mula yen awakmu diadepna karo perpisahan karo kanca, aja nganti malah ganggu lan gawe dheweke ngerasa bersalah. Kene kudu dadi kanca sing suportif kanggo kancane kene supaya bisa tetep kekancan senajan ora ing panggon sing padha maneh.