Pas krungu bel, guruku langsung nutup pelajaran dan awak dewe kabeh isok istirahat. Koyok biasane, aku langsung nang kantin sekolah gawe tuku sego goreng bungkusan. Mbari bayar, aku karo koncoku langsung lunggo nang meja sing kosong. Enak-enak mangan, moro onok salah siji guru sing njaluk gabung. Aku ambek koncoku iyo iyo ae. Terus pas kate mangan, aku ndelok guruku koyok wedi karepe dewe pas kate nyoplok karet gelang nang sego bungkus e. Aku langsung nawarno gawe mbukakno sego bungkus e guruku iku mau. Beliau langsung nyerahno sego bungkuse nang aku. Pas wes mari, langsung tak kekno guruku. Terus aku takon, opo’o kok keweden nemen ambek karet. Guruku njawab nek beliau iku fobia ambek karet. Mbasio rodok gak masuk akal, tapi aku iya iyo ae.