Pengalaman wong urip iku yo macem-macem, ono sing apik yo ono sing ngisin-ngisini. Pengalaman sing ngisine wong iku yo macem-macem karek wonge iku nganggep piye. Jareku pengalaman sing ngisine iku yo neg pas awak dewek ngelakoni perkoro sing ancene awak dewek ora ngarepno perkoro iku kedaden nang ngarep umum iku termasuk perkoro sing ngisine. Tapi nag jarene koncoku, yo karek wonge mikire piye soale ora kkabeh wong kepikiran perkoro sing ngisin-ngisine iku dadi perkoro sing ngisin-ngisini. Mari ngunu wong iku karek sifate, nag wong sing mikar-mikir yo jelas pengalaman iku iso dadi pengalaman sing ngisine wong ambek dadi pengalaman sing elek nang uripe. 