Yen sengit karo samubarang, samadyane bae, aja kalangkung, awit barang kang kaanggep elik dening awake dhewe bisa bae dadi bab kang wigati. Panemu kaya mangkono mau dakkandhakke marang awakku dhewe. Nalika biyen aku cilik  aku tu kesemet bal nalika kakak kelasku bal-balan ana lapangan sekolah. Wiwit kuwi aku dadi ora seneng marang bal. Ora seneng marang pelajaran olahraga. Kepara tambah minder saben jadwal olahraga. Bab mau kagawa nganti dhiwasa. Nalika kabeh wong ngomongke piala dunia, aku ora bisa melu guneman, awit aku ora seneng marang bal. Nalika ana tragedi Kanjuruhan, aku ora duwe panemu, awit aku ora seneng bal. Uga nalika ana ponakanku ngajak dolanan bal, aku or bisa ngajari carane nendang, nyekel, ngoper, nyundhul bal kanthi bener. Mula terang menawa sengit marang samubarang, aja kumalangkung.