3 ulan wingi pas aku dolan nang kediri aku petok ambek koncoku. Deke cerito nag deke waktu iku tau ngalami getun sing paling nemen nag uripe. Jarene bocahe getun iku ancene ora oleh digedek-gedekno soale nag iku digedek-gedekno tambah dadekno wong iku maeng tambak ora akruan pikirane nang perkoro sing digetuni. Koncoku yo ngomong nag polahe teko roso iku maeng deke saiki nag ate ngelakoni perkoro sing dianggep penting maleh ati-ati ben ora dadekno getun nag burine. Dadai kanggo deke roso iku mane gyo ono apike soale iso dadekno awak iki maleh ati-ati nag ate ngelakoni perkoro sing sekirane iku penting kanggo awake.