Biyen pas durung ngerti mungga gunung tak kiro iku medeni, soale bayangno urip nag duwur gunung iku mesti ijenan ora ono koncone sopo-sopo kejobo mok sak rombongan iku. Ndelok ceritone bocah-bocah nag duwur gunung yo ora ono sinyal sisan, dadi nag delok urip koyok ngunu yo sedeh urip dewean, terus nag duwur gunung sisan. Mari ngunu aku dijak jajal ambek bocah-bocah, akhire aku ngerti tibak'e urip nag duwur gunung ora medeni koyok sing ono nag pikiranku. Nag kono tibak'e anteng. Tapi yo ono wong sing nag kono sing urip dewe. Nag delok se sedeh dewe soale ora ono tonggone terus nag ono opo-opo piye yo? Aku dadi sedeh dewe nag delok keadaane wong iku maeng. 