Urip dadi wong minoritas iku abot. Kudu ngelakoni ibadah dewean, kudu bisa adaptasi ing tengah kelompok sing beda karo kene, lan liyane. Aku kaget amarga nalika aku mulih sekolah ndelok Ibuku muring-muring karo mbantingi barang sing ana omah. Jarene Ibuku mari diilokna karo tangga teparuh amarga agamane beda. Ana sjng ngomong Ibuku seneng mangan babi, nyembah patung, lan liyane. Aku melu mangkel pol amarga ya iku wis kebangeten. Aku ngomong ning Ibuku supaya aku diijini ngelabrak tangga iku mau nanging ora diijini. Jare Ibuku, ora papa muring-muring ning aja sampe ngerusak damaine kene nalika dadi tangga lan ora nganti ngerusak kerukunan umat beragama. 