Aku ora kepengen pas aku wis tuwo sesok urip dhewekan. Dhewekan kui ora penak. Aku dadi kudu ngelakoke opo-opo dhewekan. Aku ora masalah sebenere yen kudu masak, reresik omah, lan ngumbah dhewe. Nanging ora ono wong sing bakal iso tak ajak ngobrol lan bagi opo sing lagi tak rasake. Aku wedi yen misale yen wis duwe keluarga, anak-anakku wis podo gedhe lan uga wis duwe keluargane dhewe-dhewe. Mergo siji lan alesan liyone, anak-anakku wis ora iso sak omah meneh karo aku. Terus bojoku disiki aku lungo ninggalke donyo iki lan sedulur-sedulur tinggale adoh seko aku. Aku wedi kui kedadean. Aku ora iso bayangke yen aku kudu urip dhewekan pas tua.