Mbari kuliah, sek onok waktu gawe istirahat dilut sak durunge mata kuliah selanjute dimulai. Aku ambek koncoku mutusno gawe mampir nang minimarket gawe tuku jajanan karo ombenan. Pas ndelok antriane, aku rodo panik soale antreane lagi dowo banget, dan aku wedi telat melbu kelas. Koncoku nenangno awakku dan tetep ngenteni antrean iki ae. Aku nuruti de’e dan awak dewe wong loro ngenteni antrean iku mau. Pas aku wes katene ndekek barang nang mejo kasir, awakku disurung ambek wong liyo dan wong iku langsung ndekek barange nag mejo iku. Aku sing gak terimo langsung narik klambine dan misuhi de’e. Sing marai mangkel pindo iku pas wong iku nyolot nek iki minimarket nduwene arek fakultase, dadi de’e luwe nduwe prioritas nang kene. Pas wes mari, wong iku langsung ngluyur ngono ae. Atiku rasane wes mrengkel. Nek sampe ketemu ambek wong iku maneh, langsung tak tapok iku raine.