text: آدرنالین؛ روی زشت فوتبال در جام جهانی در تاریخ جام جهانی دو مسابقه وجود دارند که لقب جنگ گرفته‌اند. این لقب نه به خاطر تلاش تیم‌های حاضر در آن دو بازی برای پیروزی و نه حتی به دلیل زمینه غیر فوتبالی تقابل دو کشور به آنها داده نشده. لقب جنگ به خاطر درگیری‌های باورنکردنی در جریان این دو بازی اعطا شده. اولین جنگ تاریخ جام جهانی بین تیم‌های شیلی و ایتالیا در جریان جام جهانی ۱۹۶۲ اتفاق افتاد. پیش از تقابل این دو تیم در مرحله گروهی دو روزنامه نگار ایتالیایی در مطلبی توهین آمیز پایتخت شیلی (محل برگزاری مسابقه) را شهری عقب افتاده و زشت توصیف کردند. مقابل توهین آمیز ایتالیایی‌ها روز بازی به دست بازیکن‌های میزبان رسید و آنها هم در زمین از خجالت مهمان درآمدند. کن استون داور انگلیسی آن بازی که از وحشی گیری بازیکن‌های دو تیم شوکه شده بود در نهایت دو بازیکن ایتالیا را اخراج کرد. این بازی که با نتیجه ۲- صفر به سود شیلی به پایان رسید لقب زشت فوتبال همه دوران‌ها را هم دارد. جنگ بعدی جام جهانی سال‌ها بعد، سال ۲۰۰۶ و در قلب تمدن فوتبالی دنیا یعنی آلمان اتفاق افتاد. دیدار تیم‌های پرتغال هلند در مرحله اول حذفی جام جهانی، یاد و خاطره دیدار شیلی و ایتالیا را زنده کرد. این دیدار برخلاف بازی سانتیاگو به دلایل غیرفوتبالی به خشونت کشیده نشد. درگیری‌های عجیب و غریب بازیکن‌های دو تیم از حدود دقیقه ۲۰ بازی آغاز شد و تا سوت پایان بازی و حتی بعد از آن ادمه داشت. والنتین ایوانف داور روس این دیدار که پرتغال آن را با تک گل مانیش برد مجبور شد ۱۶ کارت زرد و ۴ کارت قرمز به بازیکن‌های دو تیم نشان دهد. این بازی پر کارت‌ترین بازی تاریخ جام جهانی به شمار می‌رود. سپ بلاتر رئیس وقت فیفا بعد از بازی به شدت از عملکرد ایوانف انتقاد کرد و گفت او باید اول به خودش یک کارت زرد نشان می‌داد. بلاتر بعدا مجبور شد رسما از داور روس عذرخواهی کند.