text: ۱۰ فیلم توصیه شده برای چهار ماه اول سال به علاوه انتقام‌جویان دو هفته دیگر جشنواره کن شروع به کار می‌کند اما از ابتدای ژانویه تا آغاز جشنواره کن معمولا سینما یک دوره رکود طی می‌کند. امسال هم که فیلمسازان مهمی که فیلم ساخته‌اند آثارشان به جشنواره کن نمی‌رسد. تقریبا قطعی شده که فیلم مرد ایرلندی مارتین اسکورسیزی به دلیل مراحل طولانی فنی به جشنواره کن نمی‌رسد اما شک و تردیدهایی وجود دارد که شاید کوئنتین تارانتینو بتواند فیلم روزی روزگاری در هالیوود را به جشنواره کن برساند. تا شروع جشنواره کن بد نیست مروری داشته باشیم روی فیلم‌های خوبی که در چهار ماه اول امسال اکران شدند. به خصوص که این روزها فیلم انتقام جویان هم در گیشه و هم نزد منتقدان فیلم محبوبی است. این فیلم‌ها از روی امتیازات منتقدان انتخاب شده‌اند. فیلم‌هایی که بیشترین نقدهای مثبت و امتیازها را در چهار ماه اول سال از سوی منتقدان دریافت کرده‌اند. به جز یک مستند که اهمیت زیادی داشت بقیه فیلم‌ها را از میان آثار داستانی و نه مستند انتخاب کردیم اما نکته‌اش اینجاست که در این چند ماه مستندهای بسیار خوبی اکران شده‌اند که بیشترشان امتیازات بالای ۹۰ از منتقدان دریافت کرده‌اند. خیلی از فیلم‌های داستانی موفق هم مربوط به آسیا و نه هالیوود بوده‌اند. آنها هرگز پیر نشدند امتیاز متاکریتیک: ۹۱ از ۱۰۰ کارگردان: پیتر جکسون بازیگران: فیلم مستند است. فیلم مستندی که پیتر جکسون، کارگردان فیلم‌های حماسی و پرفروش و موفق ارباب حلقه‌ها ساخته است. فیلم اثری هنرمندانه و حرفه‌ای است که در آن از فیلم‌های آرشیوی جنگ جهانی اول استفاده شده. فیلم‌هایی که در آرشیو موزه جنگ امپریال موجودند. بیشتر این فیلم‌های آرشیوی پیش از این دیده نشده‌اند. در کنار آنها صداها و مصاحبه‌هایی از شبکه بی. بی. سی و افسران بریتانیایی هم روی تصاویر است که در میدان نبرد حضور داشتند. نکته‌اش اینجاست که بیشتر این تصاویر آرشیوی رنگی شده‌اند و با تکنیک‌های مدرن تغییر شکل پیدا کرده‌اند. جلوه‌های صوتی باعث شده‌اند که تصاویر مهیج‌تر هم به نظر برسند و احساس نزدیکی بیشتری به تجربیات سربازان داشته باشیم. عوامل فیلم چیزی حدود ۶۰۰ ساعت مصاحبه از ۲۰۰ کهنه سرباز جنگ را بررسی کرده‌اند تا توانسته‌اند تصاویر و صداهای مورد نظرشان را انتخاب کنند. رابی کالین منتقد سایت تلگراف درباره فیلم نوشته است: با استفاده از تکنیک‌های ترمیم نماهای آرشیوی آن دوره، جکسون توانسته یک پرتره تاریخی کاملا بی‌واسطه و قدرتمند ارائه بدهد. فیلمی که در آن روح‌های جوان در جنگی کهنه در طول سال‌ها گم می‌شوند و حالا نگاه خیره ما به آنهاست. تدفین کوجو امتیاز متاکریتیک: ۹۰ از ۱۰۰ کارگردان: سام بلیتز بازاوول بازیگران: جو آدو، هنری آدوفو درامی که در غنا اتفاق می‌افتد. این فیلم با بودجه بسیار کمی ساخته شده و توسط شبکه نت‌فلیکس پخش شده است. بیشتر بازیگران فیلم بار اول است که جلوی دوربین می‌روند و عوامل فیلم هم از خود کشور غنا هستند. فیلم داستان کاراکتر به نام کوجو را روایت می‌کند که در یک معدن طلا رها شده تا بمیرد. در حالی که دختر نوجوان او به نام اسی برای نجات او دست به یک سفر می‌زند. اسی کودکی‌اش را در غنا به یاد می‌آورد. وقتی در دهکده‌ای کنار یک دریاچه زندگی می‌کردند. منتقد نیویورکر درباره فیلم گفت: بازاوول نشان می‌دهد یک هنرمند تازه‌نفس است که در فیلمش می‌شود شعله‌هایی از نبوغ هنرمندانه را دید. منتقدان به خصوص از قاب‌بندی‌ها و تصاویر فیلم تعریف کرده‌اند. تصاویری که کاملا رئالیستی و در عین حال جادویی‌اند. سفر طولانی روز در شب 's Journey Into Night امتیاز متاکریتیک: ۸۸ از ۱۰۰ کارگردان: گان بی بازیگران: وی تانگ، جو هوآنگ این درام چینی اولین‌بار در بخش نوعی نگاه جشنواره کن سال گذشته به نمایش درآمد. فیلم روایت بازگشت لو هونگ وو به شهر زادگاهش است. شهری که مدت‌ها پیش آن را ترک کرده بود. او که به خاطر مرگ پدرش به شهر برگشته فوت دوست قدیمی‌اش را هم به یاد می‌آورد و دنبال عشق گمشده‌اش می‌گردد که هنوز روحش در تسخیر اوست. نکته جالب اینکه یوجین اونیل هم نمایشنامه‌ای به همین اسم دارد که البته داستانش متفاوت است و سال ۱۹۶۲ سیدنی لومت با بازی کاترین هبپورن فیلمی از روی آن اقتباس کرد. منتقد ایندی‌وایر نوشته است: عشق کودکی غیرمنتظره‌ای که انگار تلفیقی از وونگ کاروای و آندری تارکوفسکی است. فیلمی که همزمان پژمرده و افسرده اما چشم‌نواز است. تماشاگران موفق می‌شوند همه سرنخ‌های فیلم را بگیرند و از کاوش در آنها به حال و هوا و اتمسفر فیلم دست پیدا کنند. آپولو ۱۱ ۱۱ امتیاز متاکریتیک: ۸۷ از ۱۰۰ کارگردان: تاد داگلاس میلر بازیگران: مستندی با حضور باز آلدرین و جانت آرمسترانگ یک مستند دیگر که نمی‌شود از آن صرفنظر کرد. به خصوص که سال گذشته داستان آن را در فیلم سینمایی نخستین انسان دیمین شزل به تصویر کشید. فیلم روی ماموریت سال ۱۹۶۹ آپولو ۱۱ تمرکز می‌کند. یعنی اولین پروازی که روی ماه فرود آمد. فیلم روی استفاده انحصاری از تصاویر آرشیوی از جمله فیلم‌های ۷۰ میلی متری که پیش از این برای عموم به نمایش درنیامده‌اند، تاکید داشته است. اما مستند مصاحبه یا نریشن ندارد. این مستند در باکس آفیس بیش از ۸ میلیون دلار فروخت. سی. ان. ان بود که به مناسبت پنجاهمین سالگرد فرود آپولو ۱۱ روی ماه پیشنهاد ساخت این فیلم را به تاد داگلاس میلر داد. در آن زمان میلر ساخت مستندی درباره آپولو ۱۷ را با عنوان پله‌های آخر شروع کرده بود. شیوه مستندسازی او از بسیاری جهات شبیه سینما وریته (سینما حقیقت) است. منتقد تایم اوت گفته که فیلم شما را به دل علم می‌کشاند. اما علاوه بر همه نکات علمی آپولو ۱۱ درباره آدم‌هایی است که با هم برای یک هدف جاه‌طلبانه صلح ‌آمیز کار می‌کنند. دایان امتیاز متاکریتیک: ۸۷ از ۱۰۰ کارگردان: کنت جونز بازیگران: ماری کی پلیس، جیک لیسی دایان کاراکتر اصلی فیلم است که روزهایش را با کمک کردن به دیگران پر می‌کند و ناامیدانه در تلاش است تا با پسر معتادش بتواند ارتباط برقرار کند. در حالی که کم‌کم این بخش‌های وجود و زندگی‌اش محو می‌شوند، دایان خودش را در مواجه با خاطرات زندگی‌اش می‌یابد. خاطراتی که به جای به مواجهه با آنها زود فراموش‌شان کرده بوده. فیلم اولین‌بار سال گذشته در جشنواره ترایبکا به نمایش درآمده بود. این فیلمی آرام، پرپیچ و تاب و فریبنده است که به زیبایی ساخته شده. چیزی که در مورد این فیلم مکاشفه‌آمیز است داستان کسانی است که بعد از جنگ جهانی دوم به دنیا آمده‌اند و با بالا رفتن سن‌شان انگار همه چیزشان به یغما رفته است. آنها با بیماری، مرگ و هشدار رویاهایشان روبه‌رو می‌شوند. با این وجود همچنان پژواک مصرانه امید در فیلم شنیده می‌شود. درخت گلابی وحشی امتیاز متاکریتیک: ۸۶ از ۱۰۰ کارگردان: نوری بیلگه جیلان بازیگران: مورات چمسیر، بنو ییلدریملار فیلم در بخش مسابقه جشنواره کن سال گذشته به نمایش درآمد. قهرمان فیلم مردی به نام سینان است. او شیفته ادبیات است و می‌خواهد که نویسنده شود. سینان به دهکده‌ای بازمی‌گردد که در آن به دنیا آمده و تمام قلب و جانش را می‌گذارد تا پول انتشار کتابش را دربیاورد. اما قرض‌هایی که پدرش بالا آورده به گردنش می‌افتد. نوری بیلگه جیلان مهم‌ترین فیلمساز معاصر ترکیه است که سینمای ترکیه را جهانی کرده. این فیلمی درباره زندگی در ترکیه مدرن است. منتقد ورایتی درباره فیلم نوشته: حتی بیشتر از فیلم قبلی‌اش، جیلان و همکار فیلمنامه‌نویس‌اش یعنی ابرو همسرش همراه با آکین آکسو وگروه بازیگران قصه پیچیده و مبهوت‌کننده‌ای را بسط داده‌اند که از فلسفه، سنت‌های مذهبی و اخلاقیات در یک فیلم مسحورکننده صحبت می‌کند. پ-ن-گان مسیر امتیاز متاکریتیک: ۸۶ از ۱۰۰ کارگردان: کریستینا گالگو، چیرو گوئرا بازیگران: کارمینا مارتینز، خوزه آکوستا ماجرای فیلم در اواخر دهه شصت و اوایل دهه هفتاد اتفاق می‌افتد. دوره‌ای که ماریجوانا شبیه یک معدن طلا در کلمبیا کشف شده و قاچاق مواد مخدر رواج پیدا کرده است. راپایت و خانواده‌اش که از بومی‌های منطقه هستند، در جنگی برای کنترل قاچاق غیرقانونی مواد مخدر در کلمبیا می‌افتند. جنگی به نابودی زندگی‌ها و سنت‌هایشان منجر می‌شود. فیلم به پنج بخش تقسیم شده است: علف‌های وحشی، گورها، موفقیت، جنگ و برزخ. منتقد سینه‌وو پ-ن-گان مسیر را فیلمی مفتون‌کننده خوانده که در عین حال بیانیه‌ای قدرتمند و مرثیه‌ای روی ماجراهای قاچاق و قاچاق‌چیان است. اینکه چطور گنگسترها در این پروسه زندگی افراد بومی را نابود می‌کنند. خاکستر خالص‌ترین سفید است امتیاز متاکریتیک: ۸۵ از ۱۰۰ کارگردان: ژیا ژانگکه بازیگران: تائو ژائو، فن لیائو ژیا ژانگکه حالا یکی از مطرح‌ترین و مهم‌ترین سینماگران مولف چینی است. درام چینی خاکستر خالص‌ترین سفید است یک داستان عاشقانه را بین سال‌های ۲۰۰۱ تا ۲۰۱۷ روایت می‌کند. اما عشقی که با خشونت توام است. چون چیائو عشق رییس یک باند مافیاست. آنها قدرت زیادی در منطقه خودشان دارند که البته بعد از افت قیمت ذغال سنگ تبدیل به منطقه فقیری شده است. بعد از یک سری مشکلات چیائو به بن پیشنهاد می‌دهد که از آن شهر فرار کنند و مخفیانه با یکدیگر ازدواج کنند. اما این تصمیمی نیست که به سادگی گرفته شود. ژانگکه از تم‌های مورد علاقه‌اش در این فیلم مجددا استفاده کرده تا جامعه مدرن چین را مورد بررسی و مشاهده قرار بدهد با چشمانی تیزبین و البته همراه با همدردی و مشفقانه. منتقدان درباره فیلم گفته‌اند: این فیلمی خارق‌العاده، بامزه، احساس‌برانگیز و مدیوم او برای زدن حرف‌هایش است و دیدن او که استعدادش به چنین مرزهایی رسیده دلپذیر است. ترانزیت امتیاز متاکریتیک: ۸۴ از ۱۰۰ کارگردان: کریستین پتزولد بازیگران: فرانتس روگوفسکی، پائولا بیر این فیلم آلمانی اقتباسی از رمانی به همین نام است که سال ۱۹۴۲ منتشر شده. فیلم در شصت و هشتمین جشنواره برلین حضور پیدا کرد. داستان مردی است که سعی دارد از فرانسه تحت اشغال نازی‌ها فرار کند و در همین حین عاشق همسر یک نویسنده مرده می‌شود که هویت او را برای خودش جعل کرده است. منتقد ورایتی درباره فیلم نوشته است: تصویر این مهاجر که پشت سر هم تمهیداتی برای فرار می‌اندیشد در نهایت جایی در اوج تیزهوشی احساساتی پایان می‌پذیرد. ارزش‌اش را دارد که با طول موج فیلم همراه شوید. و اجازه بدهید آن نگاه طعنه‌آمیز تلخ شما را با خودش ببرد. ما امتیاز متاکریتیک: ۸۱ از ۱۰۰ کارگردان: جوردن پیل بازیگران: لوپیتا نیونگ او، الیزابت ماس بعد از موفقیت برو بیرون اولین فیلم جوردن پیل حالا او دوباره با یک فیلم موفق دیگر به زمین بازی برگشته است. جوردن پیل بار دیگر سراغ ساخت یک فیلم ترسناک رفته است. فیلم سال ۱۹۸۶ آغاز می‌شود. آدلاید که دختر نوجوانی است با خانواده‌اش به تعطیلات می‌روند. در ساحل آدلاید گم می‌شود و اتفاقی وارد یک خانه سرگرمی می‌شود و آنجا خودش را در سالن آینه‌ها پیدا می‌کند در حالی که با همزاد خودش روبه‌رو می‌شود. آدلاید وحشت‌زده می‌شود و وقتی خانواده‌اش او را پیدا می‌کنند پیش روانپزشک می‌برند. دکتر تشخیص می‌دهد که او دچار ترومای بعد از استرس شده و از آنها می‌خواهد آدلاید را تشویق کنند که بنویسد و نقاشی کند تا احساساتش را بروز بدهد. بعد به دوران بزرگسالی آدلاید می‌رویم که حالا با همسر و بچه‌هایش به ساحل آدلاید می‌روند. منتقد سایت راجر ایبرت گفته که درست مثل فیلم درخشش کوبریک اینجا هم روش‌های متفاوتی برای تفسیر فیلم جوردن پیل وجود دارد. به نظر می‌رسد که هر تصویر سرنخی باشد برای آنچه قرار است در فیلم اتفاق بیفتد. انتقام جویان: پایان بازی: Endgame امتیاز متاکریتیک: ۷۱ از ۱۰۰ کارگردان: آنتونی و جو روسو بازیگران: رابرت داونی جونیور، کریس اوانز، مارک روفالو برگ برنده نهایی کمپ-ن- مارول که رکوردهای فروش را جا به جا کرد و در عین حال منتقدان هم شیفته‌اش شدند. بعد از اتفاقات نابودکننده قسمت قبلی یعنی انتقام‌جویان: نبرد بی‌نهایت جهان نابود شد. انتقام‌جویان و متحدان‌شان که باقی ما‌نده‌اند یک بار دیگر دور هم جمع می‌شوند تا شاید بتوانند توطئه‌های تانوس را خنثی کنند و دوباره نظم را به جهان برمی‌گردانند. پیتر بردشاو از گاردین جزو منتقدانی است که پر و پا قرص از فیلم جدید برادران روسو طرفداری کرده و امتیاز صد را به آن داده است. بردشاو نوشته: باید اعتراف کنم با وجود همه بزرگ‌نمایی سورئال فیلم و همه اتفاقات ابزورد هذیان‌گونه‌اش شیرینی هیجان‌ این قسمت فوق‌العاده است. درنهایت هم احساساتی‌مان می‌کند و اجازه می‌دهد که خداحافظی تند و تیزی با قسمت آخر این سری از فیلم‌های مارول داشته باشیم.