text: واکنش منتقدان به افتتاحیه جشنواره ونیز؛ لیدی گاگا و بردلی کوپر در یک قاب نقدها درباره فیلم ستاره‌ای متولد شده است (A Star is Born) اولین اثر بردلی کوپر در مقام کارگردان از راه رسیدند. فیلمی که افتتاحیه جشنواره فیلم ونیز بود و حاشیه بامزه‌ای هم داشت. آب و هوای ونیز در روز افتتاحیه مساعد نبود و ظاهرا رعد و برق ناگهانی باعث شد برق بخشی از پروژکتورها قطع شود و نمایش اولین فیلم بردلی کوپر برای چیزی حدود ده دقیقه متوقف شد. مخاطبان هم شروع به دست زدن و هیاهو کردند. بردلی کوپر از روی صندلی‌اش از صبر حاضران تشکر کرد و بسیار هم تشویق شد. پیتر بردشاو از گاردین معتقد است که کوپر در نقش کاراکتری که بازی می‌کند لحظات شکوهمندی از رنج کشیدن را تجسم بخشیده و فیلمی به شدت تماشایی ساخته است. فیلم موزیکال بردلی کوپر بازسازی یک اثر کلاسیک است که مشهورترین اقتباس آن را جورج کیوکر ساخته. بردلی کوپر و لیدی گاگا در این فیلم روبه‌روی هم بازی می‌کنند و کوپر نقش جانسون را دارد. یک ستاره راک دائم‌الخمر و لیدی گاگا هم الی است؛ یک آهنگساز جوان و مشتاق. فیلمنامه را کوپر به همراه اریک راث و ویل فترز نوشته‌اند که داستان مرکزی آن یک عاشقانه در صنعت سرگرمی است. فیلم اصلی محصول ۱۹۳۷ است. در اینجا جانسون به الی کمک می‌کند تا مسیرش را به سمت ستاره شدن طی کند در حالی که کارنامه کاری خودش رو به افول است. ستاره‌ای متولد شده است بعد از جشنواره فیلم ونیز راهی جشنواره فیلم تورونتو می‌شود. دیوید رونی منتقد هالیوود ریپورتر درباره فیلم نوشته است: در حالی که همه چشم‌ها به اولین کارگردانی بردلی کوپر دوخته شده است و همه می‌خواهند حضور جسورانه لیدی گاگا را به عنوان بازیگر ببینند چیزهای زیادی درباره فیلم وجود دارد که می‌شود دوست‌شان داشت. کاریزمای ذاتی و طبیعی بردلی کوپر قابل ستایش است. این بازیگر تصویر متقاعدکننده‌ای از یک خواننده کانتری-راک الکلی ارائه داده است و توانسته آن تند و تیزی خودتخریبگرانه کاراکترش را کمی نرم کند. مهم‌تر این که لیدی گاگا هم شمایل ستاره‌ پاپ بودنش را کنار گذاشته و ترکیبی از سرسختی و آسیب‌پذیری را به جایش تجسم بخشیده است. یعنی همان چیزهایی که کاراکتر خواننده-آهنگسازی که او نقش‌اش را بازی می‌کند به آنها نیاز دارد. این آسیب‌پذیری الی است که فیلم را از افتادن به ورطه یک بازسازی بیهوده خارج می‌کند. رونی البته معتقد است که سکانس پایان‌بندی نشان می‌دهد که توانایی بازیگری لیدی گاگا هنوز با استعدادش در موسیقی برابری نمی‌کند. نکته فیلم به گفته منتقد هالیوود ریپورتر برداشت‌تر و تازه کوپر از فیلم است که چیزهای جدیدی از این داستان قدیمی صنعت نمایش درآورده است. رونی ادامه می‌دهد: البته که درک کوپر از ریتم باید پیشرفت کند. فیلم داستان قدیمی عشق، شهرت سرمست‌کننده و تراژدی نابودکننده است که با تمام وجود برای نسل جدید بازگو می‌شود. استفانی زاخارک منتقد مجله تایم هم نوشته است: بازی‌های گاگا و کوپر تحسین‌برانگیز هستند. کاملا مشخص است که مخاطبان با دو قهرمان اصلی همدردی خواهند کرد. دو روح از هم پاشیده که سعی دارند تکه‌های وجودشان را جمع کنند و به هم بچسبانند. یا حداقل تکه‌های روح آنهایی را که عاشق‌شان هستند بند بزنند. زاخارک بازی گاگا را با بازیگرانی مثل جودی گارلند، باربارا استرایسند و ژانت گینور که پیش از او این نقش را بازی کرده‌اند مقایسه نمی‌کند. اما به نوعی آن را با لیزا مینه‌لی مقایسه می‌کند که می‌تواند بین شکنندگی و شهامت پلی بزند. به علاوه گاگا هم کاریزماتیک است. جودی گارلند در اقتباس سال ۱۹۵۴ جورج کیوکر از ستاره‌ای متولد شده است زاخارک می‌نویسد: کوپر در درست‌ترین لحظات کاراکتر خودش را به حاشیه می‌برد و به گاگا اجازه می‌دهد که به جای او محور قصه باشد. نسخه بردلی کوپر از این فیلم نمونه خوبی برای نشان دادن این است که همیشه راهی برای‌تر و تازه کردن قصه‌های قدیمی وجود دارد. کوپر موفق می‌شود یک ملودرام فوق‌العاده برای دوران مدرن بسازد. در عین حال پیتر بردشاو از گاردین معتقد است که کوپر در نقش کاراکتری که بازی می‌کند لحظات شکوهمندی از رنج کشیدن را تجسم بخشیده و فیلمی به شدت تماشایی ساخته است. پیتر بردشاو می‌نویسد: اسم فیلم را می‌شود به ستاره‌ای می‌میرد تغییر داد چون فیلم به چیزی به شدت واقعی اشاره می‌کند. برای هر ستاره‌ای که جدید متولد می‌شود ستاره دیگری باید از دور خارج شود. این فیلم کاملا به سمت یک داستان عاشقانه چرخش داشته است. جاناتان رامنی، منتقد اسکرین دیلی اما نقدهایی به فیلم وارد می‌کند از جمله این که کاراکترهای فرعی به جز دو قهرمان قصه بسیار در شخصیت‌پردازی لاغر و نحیف هستند و در فیلم سرگردان‌اند. به علاوه رامنی می‌نویسد: فضای گرم و دلپ-ن- ستاره‌ای متولد شده است بیشتر از آن که مرهون کارگردانی بردلی کوپر باشد که البته به عنوان فیلم اول به اندازه کافی درباره همه نکات اثرش قضاوت سلیم داشته، مدیون بازی‌های او و گاگاست. در همین راستا نشریه اینترتینمنت ویکلی از نقطه نظر فنی هم فیلم را ستایش کرده است. لی گرنینبلت نوشته: شیوه ناتورالیستی فیلم مثل کارگردانان سینمای نو در دهه هفتاد است. دوربین او بی‌قرار و صمیمی کاراکترها را دنبال می‌کند. فیلم امتیاز خوب ۸۷ از ۱۰۰ را از منتقدان گرفته است و حتی از فیلم دیمین شزل که همه منتظرش بودند هم جلو زده. به نظر می‌رسد فیلم ستاره‌ای متولد شده است از شانس‌های امسال فصل جوایز باشد. بیشتر بخوانید: حذف پرچم آمریکا در فیلم نخستین انسان و پاسخ پسران نیل آرمسترانگ به جنجال‌های جشنواره فیلم ونیز منبع: Hollywood Reporter