text: آیا آسمان شب از همه جای زمین به یک شکل دیده می‌شود؟ احتمالا ضرب ‌المثل آسمان همه جا یک رنگ است را شنیده‌اید. اما واقعیت این است که این ضرب‌ المثل حداقل درباره‌ی آسمان شب صادق نیست. منظره‌ی آسمان شب با تغییر عرض جغرافیایی تغییر می‌کند و ساکنان نیمکره‌های جنوبی و شمالی زمین مناظر متفاوتی از آسمان شب را نظاره می‌کنند. اگر آسمان را یک کره در نظر بگیریم می‌توانیم سیستم مختصاتی را روی آن پیاده کنیم. درست مانند طول و عرض جغرافیایی در زمین. به این ترتیب در آسمان هم می‌توان نقاطی را به عنوان قطب شمال و قطب جنوب و خطی را به عنوان خط استوا در نظر گرفت. هر کدام از این موارد نیز امتداد همتای خود در زمین است. به طور مثال اگر قطب شمال زمین را امتداد دهیم به قطب شمال سماوی می‌رسیم. و قطب شمال آسمان همان جایی است که ستاره‌ی قطبی در فاصله‌ی نزدیکی از آن می‌درخشد. پس ستاره‌ی قطبی موقعیت قطب شمال آسمان را به ما نمایش می‌دهد. نکته‌ی دیگری که باید به آن اشاره کرد این است که ارتفاع ستاره‌ی قطبی از افق برابر است با عرض جغرافیایی محل رصد. به طور مثال در شهر تهران که در عرض جغرافیایی ۳۵ درجه قرار گرفته ارتفاع ستاره‌ی قطبی از افق شمال ۳۵ درجه است و در قطب شمال که در عرض جغرافیایی ۹۰ درجه جای دارد ستاره‌ی قطبی ۹۰ درجه از افق ارتفاع دارد و درست در بالای سر (سرسو) دیده می‌شود‌ پس طبیعی است که در نیمکره‌ی جنوبی زمین و زیر خط استوا خبری از ستاره‌ی قطبی نباشد و این ستاره هیچ وقت بالاتر از افق دیده نمی‌شود‌تصویر تمام‌آسمان رد ستاره‌ای از آسمان جنوبی‌ مرکز رد ستاره‌ها قطب جنوب آسمان است که ستاره‌ی پ-ن-ری در اطراف آن نیست‌ ستاره‌ی قطبی (قطب شمال آسمان) در نیمکره‌ی جنوبی هیچ وقت دیده نمی‌شود.