text: پیشنهاد موسسه بیمه ایمنی بزرگراه‌های آمریکا: رانندگان با رفتار خوب قابلیت استفاده از رانندگی خودکار را به دست آورند ما در دورانی زندگی می‌کنیم که خودروها تقریبا می‌توانند خودشان رانندگی کنند. این تکنولوژی توسط خودروسازانی استفاده می‌شود که در حال پژوهش و توسعه روش‌هایی برای ایمن‌تر و راحت‌تر کردن زندگی روزمره رانندگان و عابران هستند. امروزه تجهیز خودروهای مختلف به سیستم‌های ترمز اضطراری خودکار و دستیار حفظ مسیر باعث تعجب نیست و تکنولوژی‌هایی مثل اتوپایلوت تسلا و سوپر کروز شورولت برای در اختیار گرفتن تصمیمات رانندگی به سنسورهای زیادی تکیه می‌کنند. البته نکته مهم این است که راننده آگاهانه این امکانات را به صورت ایمن و کنترل‌شده وارد عمل کند. متاسفانه در بیشتر اوقات شاهد وابستگی بیش از حد رانندگان به این امکانات هستیم. دستورالعمل‌های ایمنیموسسه بیمه ایمنی بزرگراه به تازگی براساس پژوهش درباره سیستم‌های رانندگی خودکار، دستورالعمل‌هایی برای این امکانات منتشر کرده است. در سیستم‌های کنونی، راننده باید همیشه حواسش به سیستم باشد، یعنی روش‌هایی برای نظارت بر دخالت راننده و روش‌های موثرتری برای جلب توجه او حین بی‌توجهی وجود دارد. موسسه بیمه ایمنی بزرگراه معتقد است این سیستم‌ها باید براساس کنترل اشتراکی طراحی شوند، یعنی سیستم‌های خودکار نباید مسیر خودرو را تغییر دهند یا بدون اجازه راننده از خودرو دیگری سبقت بگیرند. همچنین این سیستم‌ها حتی زمانی که دستیار حفظ مسیر فعال است باید نسبت به تغییر مسیر توسط فرمان واکنش نشان دهند. این سیستم‌ها همچنین باید محدودیت‌های داخلی داشته باشند تا از به‌ کارگیری آن‌ها در جاده‌ها و شرایط غیرایمن جلوگیری شود. دیوید هارکی رئیس موسسه بیمه ایمنی بزرگراه در این باره گفته است: هرچه رانندگی خودکار پیچیده‌تر و قابل اعتمادتر می‌شود، رانندگان کمتر می‌توانند روی عملکرد خودرو تمرکز کنند. به همین دلیل، سیستم‌ها باید همیشه رانندگان را مجبور کنند در عملکرد خودرو دخالت کنند. حتی اگر سیستم اعلام کند در حال تغییر مسیر خودرو است، حس کاذب امنیت و ناتوانی در پیش‌بینی اتفاقات پیش‌رو ممکن است منجر به تصادفات مرگباری شود. یکی از روش‌های جالبی که موسسه بیمه ایمنی بزرگراه قصد دارد توسط آن حواس راننده را حفظ کند این است که رانندگان باید اجازه استفاده از سیستم‌های دستیار رانندگی خودکار را به دست بیاورند. مثلا اگر راننده‌ای نتواند قبل از فعال کردن امکانات رانندگی خودکار، خودرو را در شرایطی غیر ایمن براند، این امکانات غیرفعال می‌شوند. اما اگر راننده مراقب باشد و به خوبی خودرو را کنترل کند و رفتار خوبی پشت فرمان داشته باشد (یعنی دو دستش روی فرمان و حواسش به جاده باشد)، سپس اجازه پیدا کند از سیستم‌های رانندگی خودکار استفاده کند. فعلا چنین سیستمی در هیچ خودرویی با این امکانات وجود ندارد، و قابلیت خودرو برای تشخیص رفتار مناسب پشت فرمان هنوز نیازمند پژوهش‌های بیشتری است. به نظر شما استفاده از سیستم پاداش و تنبیه تاثیری در کاهش تصادفات ناشی از این امکانات دارد؟ یا ما بیشتر از آن‌که رانندگی کنیم داریم روی تکنولوژی تکیه می‌کنیم؟ منبع: motor۱