text: معمای طوفان‌های نپتون سال ۱۹۸۹ بود که فضاپیمای وویجر ۲ از نزدیکی سیاره‌ی نپتون گذر کرد. نپتون آخرین هدف وویجر ۲ پیش از حرکت به سمت مرزهای منظومه‌ی شمسی بود و این فضاپیما توانست اطلاعات ارزشمندی را از این سیاره‌ی دوردست گردآوری کند. وویجر ۲ در تصاویرش دو طوفان عظیم را در جو نپتون آشکار کرد که به لکه‌ی تیره‌ی بزرگ و لکه‌ی تیره ۲ معروف شدند. از آن زمان پژوهش‌ها درباره‌ی طوفان‌های نپتون آغاز شد. با توجه به فاصله‌ی زیاد نپتون از زمین و محدودیت ابزارها در آن زمان امکان زیر نظر گرفتن این طوفان‌ها وجود نداشت. تا این که در سال ۱۹۹۴ تلسکوپ فضایی هابل تصاویر دقیقی از سیاره‌ی نپتون ثبت کرد. دانشمندان منتظر بودند تا چهره‌ی لکه‌ی تیره‌ی بزرگ و لکه‌ی تیره ۲ را پس از پنج سال مشاهده کنند. با این حال خبری از این طوفان‌ها نبود. از بین رفتن طوفان‌های نپتون باعث شگفتی دانشمندان شد. چرا که نمونه‌ی مشابه این دو طوفان، یعنی لکه‌ی سرخ بزرگ سیاره‌ی مشتری، که طوفانی به وسعت چند برابر سیاره‌ی زمین است، حداقل از سال ۱۸۳۰ تا کنون در سیاره‌ی مشتری وجود دارد. به این ترتیب از همان سال ۱۹۹۴ پژوهش دانشمندان برای درک دلیل ناپدید شدن طوفان‌های نپتون آغاز شد. تصویر فضاپیمای جونو از لکه‌ی سرخ بزرگ مشتری.