text: آدرنالین؛ روزی که آفریقا از سوارز متنفر شد آیا می‌شود خطایی مرتکب شد و سزای آن را به قیمت پیروز شدن به جان خرید؟ اگر پاسخ شما به این سوال مثبت است شما در گروه طرفداران لوئیس سوارز قرار دارید و اگر پاسخ شما به سوال منفی است شما در گروه کسانی قرار دارید که از فوق ستاره باتجربه اروگوئه در جام جهانی متنفر هستند. لوئیس سوارز را می‌توان یکی از معدود نماینده‌های گروه فوتبالیست‌های چرک در فوتبال مدرن دانست. بازیکنی که با دایو کردن‌های خیلی زیاد، خطاهای نسبت خشن، رفتارهای نژادپرستانه و صد البته نمایش‌های فوق العاده‌اش در لباس لیورپول، بارسلونا و تیم ملی اروگوئه به خاطر آورده میشود. سوارز در جریان جام جهانی ۲۰۱۰ یکی از بهترین بازیکن‌های اروگوئه بود. قهرمان دو دوره جام جهانی بعد از سال‌های بسیار زیاد این فرصت را داشت تا خودش را به جمع بهترین تیم‌های جام جهانی برساند. اروگوئه برای شکستن طلسم صعود از یک چهارم نهایی جام جهانی به مصاف غنا، بهترین تیم آفریقایی آن جام رفت. غنا یکی از بهترین نمایش‌های یک تیم آفریقایی در تاریخ جام جهانی را ثبت کرد و به جمع هشت تیم برتر رسید. این بازی با برتری غنا شروع شد. سلیمان منتاری هافبک مشهور غنا در آخرین دقایق نیمه اول تیمش را پیش انداخت اما دیگو فورلان ستاره باتجربه اروگوئه کمی بعد از شروع نیمه دوم بازی را مساوی کرد. غنا که برای تبدیل شدن به اولین آفریقایی حاضر در نیمه نهایی جام جهانی همه کار می‌کرد تا آخرین دقایق بازی پست خط دفاع اروگوئه ماند. بازی به وقت اضافه رفت و جریان بازی همچنان دست غنا ماند. در آخرین ثانیه بازی غنا این فرصت را داشت که بازی را ببرد و به دراماتیک‌ترین شکل ممکن راهی نیمه نهایی شود. لوئیس سوارز مهاجم اروگوئه توپ را با دست از روی خط بیرون کشید. داور صحنه را دید، پنالتی گرفت و سوارز را اخراج کرد. آساموا جیان کاپیتان غنا پنالتی را به تیر افقی دروازه و داور سوت پایان بازی را زد. اروگوئه در ضربات پنالتی غنا را شکست داد و راهی نیمه نهایی شد.