text: کوجیما از ساختار Death Stranding می‌گوید؛ بازی اشک‌تان را در می‌آورد صبح روز جمعه، در واقع پنجشنبه شب به وقت نیویورک، هیدئو کوجیما در فستیوال فیلم ترایبکا (Tribeca) حضور داشت؛ فستیوالی که چند سالی است بخش بزرگی را به بازی‌های ویدیویی و بررسی هنری آن‌ها اختصاص داده است‌ هیدئو کوجیما (Hideo Kojima) به همراه نورمن ریدس (Norman Reedus)، نقش اصلی بازی جدیدش، در فستیوال فیلم ترایبکا یک ساعتی درباره‌ی بازی Death Stranding و ایده‌های‌شان برای این بازی صحبت کردند‌صحبت‌های کوجیما مثل همیشه کمتر درباره‌ی خود بازی و مکانیک‌های آن بود و بیشتر از ایده‌هایی که این کارگردان برای Death Stranding در ذهن داشته، شنیدیم‌ با این حال، کوجیما گفت که شاید به زودی درباره‌ی بازی بشنویم: شاید تا یک ماه دیگر یا کمی بیشتر‌ شاید‌ سونی، دست کوجیما را برای نمایش و صحبت از بازی بسته است‌ جف کیلی، برگزار کننده‌ی مراسم The Game Awards، مجری برنامه بود و کنترل جریان صحبت‌های کوجیما و نورمن ریدس را به دست داشت؛ صحبت‌هایی که پر بود از ارجاعات مبهم و فلسفه‌های معروف و عجیب کوجیما برای ساخته‌هایش‌ کوجیما گفت که او قبل از این که ساخت یک بازی را شروع کند، همه چیز را در ذهنش طراحی و تصور می‌کند: انگار که مشغول رویاپردازی هستم‌ همانطور که پیش می‌روم، روی جزییات کار می‌کنم و لایه‌های بیشتری به یک ایده اضافه می‌کنم تا آن را کامل کنم‌ با این حال، ایده‌ی مرکزی و اولیه‌ی او، هسته‌ی بازی باقی می‌ماند: تلاش می‌کنم تا مطمئن شوم که ایده‌ی اولیه‌ام جواب می‌دهد‌ تلاش کوجیما برای توصیف بازی Death Stranding آن هم بدون این که چیزی از خود بازی بگوید، این گونه بود: بازی اکشن است؛ در واقع یک بازی محیط-باز اکشن‌ اما کاملا چیز جدیدی است و عناصر جدیدی در خود دارد‌ اتفاقات زیادی در حال حاضر در دنیا مشغول رخ دادن است؛ در امریکا و اروپا‌ همه چیز با اینترنت به هم متصل شده است، ولی این روزها در دنیای واقعی اتصالی با یکدیگر نداریم‌ این موضوع را به صورت استعاری در بازی قرار داده‌ام‌ بازی‌کننده‌ها در بازی، دنیا را دوباره به هم متصل می‌کنند‌ کوجیما ادامه می‌دهد: در بازی احساس تنهایی زیادی می‌کنید، حس این که کسی اطراف‌تان وجود ندارد، اما سعی می‌کنید تا دوباره رابطه را به وجود بیاورید‌ موضوع اصلی بازی و گیم‌پلی آن، اتصال دوباره است‌ البته در این میان خیلی چیزهای دیگری هم وجود دارد، ولی هسته‌ی اصلی بازی رابطه است‌ یک ایده‌ی کاملا جدید هم در بازی معرفی می‌کنم: این که شما به بازی متصل هستید و همه با هم مشغول بازی کردن هستند و همه به یکدیگر متصل خواهند بود‌ به نظر می‌رسد که سونی، دست کوجیما را برای نمایش و صحبت از بازی بسته است: نمی‌توانم بیشتر صحبت کنم، چون سونی از این موضوع بسیار شاکی خواهد شد‌ با این حال، در ادامه‌ی صحبت‌های کوجیما، او کمی بیشتر درباره‌ی بازی Death Stranding صحبت کرد‌ کوجیما گفت که بازی محیط باز است و بازی‌کننده در گشت و گذار، کاملا آزادی عمل دارد، ولی در عین حال، با یک داستان کاملا خطی روبرو خواهیم شد‌ کوجیما در این باره گفت: صادقانه بگویم، این که بخواهیم در یک بازی محیط باز، قصه تعریف کنیم، واقعا سخت است‌ در یک بازی با ساختار خطی، این کار بسیار ساده‌تر است‌ من می‌خواهم که بازی‌کننده آزادانه بازی کند، اما در عین حال، بازی یک قصه‌ی دراماتیک هم تعریف می‌کند‌ و این موضوع بسیار سخت است‌ کوجیما درباره‌ی ساختار بازی ادامه می‌دهد: در بازی آزادی عمل دارید، یعنی می‌توانید به هر نقطه‌ای که می‌خواهید بروید‌ خب، پس داستان من چه می‌شود؟ برخی اوقات، بازی‌کننده‌ها را رها می‌کنم تا هر کاری که می‌خواهند انجام دهند، ولی داستان را پیش نمی‌برند‌ اگر می‌خواهند درباره‌ی داستان بیشتر بدانند، باید این کار یا آن کار را انجام دهند‌ می‌خواهم بازی‌کننده‌ها این حس را داشته باشند که تصمیم‌گیری به آن‌ها واگذار شده است‌ کارگردان و نویسنده‌ی بازی Death Stranding در ادامه توضیح می‌دهد که این نوع از آزادی عمل و این نوع تصمیم‌گیری، با دیگر بازی‌هایی که در آن باید پایان بد و خوب را انتخاب کنید، فرق دارد‌درباره‌ی داستان بازی، کوجیما فقط به این موضوع اشاره کرد که بازی احساسات مخاطب را برمی‌انگیزد و تاثیرگذار است‌ کوجیما می‌گوید که فقط هم قرار نیست بازی‌کننده‌ها را به گریه بیندازد، بلکه مجموعه‌ای از احساسات مختلف را در آن‌ها به وجود می‌آورد‌ کوجیما می‌گوید: فکر می‌کنم افراد گریه کنند‌ بچه‌های استودیو گریه می‌کنند‌ نورمن ریدس هم مثل کوجیما اطلاعات زیادی از بازی ارایه نداد‌ بازیگر نقش سم بریجز (Sam Bridges) در بازی Death Stranding گفت که او هم در ساخت بازی نقش داشته؛ طوری که ساخت بازی یک همکاری بین کوجیما و او بوده است. با این حال، چند جلسه‌ای طول کشیده است تا او قصه‌ی بازی را کاملا درک کند. ریدس در این باره گفت: مثل جمله‌ی معروف سالوادور دالی می‌ماند که می‌گوید: من مواد مصرف نمی‌کنم، چون من خود مواد هستم. بخش‌های مختلف بازی خودش به تدریج کنار هم قرار گرفت. بازی نوعی جدید از تفکر را معرفی می‌کند. ریدس گفت که او با بازی‌های ویدیویی غریبه نیست، ولی Death Stranding با آن بازی‌ها فرق دارد: بازی خشونت هم دارد، ولی بسیار فرق می‌کند. بازی متفاوت و عمیق است. بازیگر سریال واکینگ دد گفت که حتی پیش از این که کوجیما مراحل پیش‌تولید بازی را آغاز کند یا حتی طرح‌های مفهومی یا ایده‌ی اصلی وجود داشته باشند، او به پروژه‌ی بازی Death Stranding پیوسته بود. همکاری نورمن ریدس و کوجیما از بازی لغو شده‌ی Silent Hills شروع شد؛ یک بازی که با دموی معروف PT سر و صدای زیادی به راه انداخت. نورمن ریدس از دوستان نزدیک گیرمو دل تورو است. گیرمو دل تورو، کارگردان فیلم‌هایی مثل هزارتوی پن و پسرجهنمی، قرار بود روی بازی سایلنت هیل لغو شده‌ی کوجیما کار کند. نورمن ریدس می‌گوید که گیرمو دل تورو با او تماس گرفت و گفت که با کوجیما روی بازی کار کند. ریدس می‌گوید گیرمو با او تماس گرفت و گفت: هر کاری که کوجیما می‌گوید را انجام بده. پس از جدایی کوجیما و شرکت کونامی، نورمن ریدس از اولین افرادی بود که کوجیما سراغش را گرفت. کوجیما می‌گوید: سال ۲۰۱۶ بود و فقط یک دفتر کوچک راه انداخته بودم و حدودا کسی هم در دفتر کار نمی‌کرد. هیچ بازی نداشتم، ولی همه‌اش در ذهنم وجود داشت. با نورمن بیرون رفتیم تا سوشی بخوریم و بدون هیچ تصویر و کاغذی، ایده‌ی بازی را برایش توضیح دادم. برای دو ساعت صحبت کردم و از نورمن پرسیدم که آیا می‌خواهد در بازی باشد و او هم قبول کرد. به نظر می‌رسد که مرز بین شخصیت سم بریجز در بازی و نورمن ریدس چندان مشخص نیست. از همان زمان، همکاری نورمن ریدس و هیدئو کوجیما در ساخت بازی آغاز می‌شود. به نظر می‌رسد که مرز بین شخصیت سم بریجز در بازی و نورمن ریدس چندان مشخص نیست. ریدس گفت که از کوجیما پرسیده است که آیا بازی‌کننده‌ها قرار است در نقش او بازی کنند، و کوجیما پاسخ داده است: نه، آن‌ها خود تو خواهند بود. کوجیما توضیح داد که برای تعریف قصه‌ای که در ذهن دارد و شخصیت اصلی بازی، نمی‌توانست فقط به یک شخصیت طراحی شده‌ی دیجیتال بسنده کند. او حتی می‌گوید که امکان جدا کردن نورمن ریدس واقعی از بازی وجود ندارد. به همین دلیل هم بدن نورمن ریدس کاملا اسکن شده و داخل بازی قرار گرفته است. نورمن ریدس در طول ضبط بازی، یک خالکوبی جدید هم کرده بود و کوجیما دوباره او را اسکن می‌کند تا خالکوبی جدیدش هم در بازی باشد. کوجیما درباره‌ی شخصیت سم گفت: بازی‌کننده‌ها در بازی هم نورمن هستند و هم سم. فیلم‌برداری بازی طولانی بوده است و طبق گفته‌ی کوجیما و ریدس، بازیگران بازی نقش مهمی در ضبط داشته‌اند و چیزی به بازی اضافه کرده‌اند. کوجیما توضیح داد: به هنگام ضبط، نورمن ایده‌های زیادی به من می‌دهد. من در ابتدای کار تصویری در ذهنم دارد. همه فکر می‌کنند من کمال‌گرا هستم، ولی در واقع خیلی از کارها را در لحظه انجام می‌دهم. من می‌خواهم بازی یک همکاری کامل باشد و من هم همکاری می‌کنم. وقتی نورمن ایده‌ای دارد، من هم ایده‌ی دیگری را مطرح می‌کنم و روی آن بحث می‌کنیم. نورمن ریدس که در واقع توانسته Death Stranding را بازی کند، می‌گوید که کاملا بازی شگفت‌زده‌اش کرده است. ریدس گفت که بازی Death Stranding شبیه یک زمین بازی است که در آن محدودیت‌های زیادی وجود ندارد. ریدس هم معتقد است که بازی‌کننده‌ها به هنگام بازی کردن، گریه خواهند کرد. ریدس می‌گوید: در بازی می‌توان به هر سمتی حرکت کرد و کارهای متفاوت زیادی را انجام داد. اتفاقاتی که روی می‌دهد و کارهایی که می‌توان انجام داد بسیار گسترده است. بازی از نظر احساسی درگیرتان می‌کند، آن هم به روش‌ها و انواع مختلفی. بازی Death Stranding تاریخ عرضه‌ی مشخصی ندارد و به صورت انحصاری برای کنسول پلی‌استیشن ۴ ساخته می‌شود. بیشتر بخوانید: Death Stranding – مرگ و زندگی، دنیای پس از مرگ و تایم‌فالببینید: تریلر اول Death Strandingببینید: تریلر دوم Death Strandingببینید: تریلر سوم Death Strandingببینید: تریلر چهارم Death Stranding