um frumvarp til laga um Húsnæðis - og mannvirkjastofnun . Frá minni hluta velferðarnefndar . Minni hlutinn gagnrýnir harðlega þau vinnubrögð ríkisstjórnarinnar sem viðhöfð voru við framlagningu málsins . Frumvarpsdrög voru birt í samráðsgátt stjórnvalda 15. júlí 2019 og lauk umsagnarfresti þar 13. ágúst 2019 . Sjö umsagnir bárust um málið en frumvarpið ber það ekki með sér að tillit hafi verið tekið til umsagna . Þrátt fyrir framangreint var ekki mælt fyrir frumvarpinu fyrr en 11. nóvember . Fjöldi umsagna barst nefndinni , en formlegu umsagnarferli nefndarinnar lauk 5. desember . Því hafði nefndin ekki tök á því að bregðast með fullnægjandi hætti við öllum umsóknum og kalla alla þá fyrir nefndina sem tilefni var til . Telur minni hlutinn jafnframt að meiri hluti nefndarinnar hafi við afgreiðslu málsins ekki tekið með fullnægjandi hætti tillit til faglegra umsagna sem bárust nefndinni . Í umsögn Seðlabanka Íslands var lögð til orðalagsbreyting á 3. málsl. 1. mgr. 2. gr. frumvarpsins . Í umsögninni segir að orðalag ákvæðisins um aðgang almennings að húsnæði „ óháð efnahag “ virðist óþarflega opið og megi skilja það sem svo að greiðslugeta lántaka eigi ekki að skipta máli við ákvörðun um lánveitingar Húsnæðissjóðs . Tekur minni hlutinn undir þá athugasemd og leggur til breytingu í samræmi við ábendingu Seðlabanka Íslands . Að mati minni hlutans var við samningu frumvarpsins horft of mikið á húsnæðishluta hinnar nýju stofnunar og ber greinargerðin þess merki að sú áhersla hafi verið á kostnað starfs Mannvirkjastofnunar , sem felst m.a. í eftirliti með brunavörnum og rafmagnseftirliti . Meðal annars komu fram áhyggjur af hlutverki brunamálaskólans , þar sem skorti framtíðarsýn , prófin væru úrelt og nám við skólann ekki metið inn í viðurkennt kerfi . Þá væru þeir fjármunir sem greiddir væru í bygginga - og öryggisgjald ekki að skila sér í starfsemi stofnunarinnar . Landssamband slökkviliðs - og sjúkraflutningamanna , Verkfræðingafélag Íslands og Samorka bentu öll á að hætta yrði á að mikilvægi öryggisþáttarins yrði ekki gert nægilega hátt undir höfði . Tekur minni hlutinn undir þessi sjónarmið og telur þessar athugasemdir kalla á ítarlegri umfjöllun . Þá bendir minni hlutinn á að ákvæði 15. gr. um rafræna byggingargátt veki ýmsar spurningar . Hvorki er mælt fyrir um eignarhald gáttarinnar í frumvarpinu né í nefndaráliti meiri hluta nefndarinnar . Því er ekki heldur svarað með skýrum hætti hvort ríki og sveitarfélög muni þurfa að greiða fyrir aðgang að hinni rafrænu gátt . Í greinargerð frumvarpsins segir um gjaldtökuheimild stofnunarinnar í 15. gr. að ekki sé gert ráð fyrir því að þjónustugjöld verði innheimt fyrir þau verkefni sem snúa að samræmingar - og samstarfshlutverki stofnunarinnar gagnvart sveitarfélögum . Slík skýring á sér þó ekki fullnægjandi stoð í gjaldtökuheimildinni sjálfri , sem veldur vafa um það hvort ríki og sveitarfélög muni þurfa að greiða fyrir aðgang að hinni rafrænu gátt . Með hliðsjón af þeim athugasemdum leggur nefndin til breytingu þess efnis að stofnunin skuli starfrækja gagnasafn í samræmi við ákvæði laga um mannvirki . Með vísan til framangreinds leggur minni hlutinn til að frumvarpið verði samþykkt með eftirfarandi 1 . Í stað orðanna „ óháð efnahag og búsetu “ í 3. málsl. 1. mgr. 2. gr. komi : með tilliti til efnahags og búsetu . 2. 2. málsl. 15. gr. orðist svo : Einnig skal stofnunin starfrækja gagnasafn í samræmi við ákvæði laga um mannvirki . Hanna Katrín Friðriksson , áheyrnarfulltrúi í nefndinni , er samþykk áliti þessu .