Herra forseti . Já , Íslendingar vilja halda orkuauðlindinni á forræði þjóðarinnar , það er alveg ljóst . Þessi miklu viðbrögð við þessum orkutilskipunum frá Evrópusambandinu má skýra í því ljósi . Ég er að reyna að benda á það , með ræðum mínum í kvöld , hvar ræturnar liggja í þessu sambandi . Virkjunarsaga okkar Íslendinga hefst í byrjun síðustu aldar og eykst svo stig af stigi fram eftir öldinni , mjög hröðum skrefum á seinni hluta aldarinnar og eftir síðustu aldamót . Þessi saga er greypt í vitund mjög margra og menn horfðu til bjartari framtíðar , ekki bara í þeim skilningi að rafmagnið myndi lýsa okkur og hjálpa okkur heldur vegna þess að við myndum raunverulega eignast þessar virkjanir sem endast og endast . Það þarf ekki að byggja að nýju . Þetta eru eilífðarvélar eins langt og skilgreina má það orð í þessu sambandi . Auðvitað bjuggust menn við því að síðar meir myndu þeir hagnast á þessu í lægra raforkuverði , öllum til hagsbóta , þjóðinni og atvinnufyrirtækjunum . Þessi saga öll er ekki bara samofin þjóðinni og virkjunarsögunni heldur líka velmegun og ekki síst byggðastefnu .