Stigagjafarsamsæri í Eurovision hafa lengi lifað góðu lífi á Íslandi . Til dæmis bar Eiríkur Jónsson , æsifréttamaður DV , það samsæri í landsmenn 3. maí 1986 að heyrst hefði að keppendur í Bergen hefðu staðið í því „ að hringja hver til síns heima og gefa fyrirmæli um að gefa Belgíu ekki mörg stig í keppninni “ . Mörgum árum seinna þegar Gísli Marteinn tók við að lýsa keppninni , fór það ekki á milli mála að hann sá samsæri í Suðaustur-Evrópu , þar sem lönd klóruðu hvort öðru á bakinu . Þó svo að saga Eiríks hljómi ótrúlega , sérstaklega í því samhengi að Belgíska barnastjarnan vann keppnina örugglega ( og fékk 10 eða 12 stig frá 13 af þeim 20 löndum sem tóku þátt ) , þá var samsæri Gísla Marteinn þokkalega ígrundað . Það er að segja , Gísli hafði rétt fyrir sér að því leitinu til að landafræði spilar stóran þátt í stigagjöf . Góðir grannar Dúett eða sóló ? Karl eða kona ? Syngja á ensku eða móðurmálinu ? Það skiptir ekki máli . Allavega ef marka má nýlega rannsókn þar sem Þýskir hagræðingar ( já , hagfræðingar ) sýna fram á það að það sem mestu máli skiptir , þegar kemur að því að spá fyrir um það hvaða lönd gefa hvor öðru helst stig , er hversu langt í burtu löndin eru frá hvort öðru ( bæði í metrum og mælt í „ menningarlegri nálægð “ ) . Tökum dæmi : Osló er um það bil 1.000 km nær Reykjavík en Ankara . Menningarlega er haf og himinn á milli Noregs og Tyrklands á meðan Ísland er nánast norsk eyja . Fyrir vikið hefur Noregur verið tvisvar sinnum líklegri , í gegnum tíðina , til að gefa Íslandi í það minnsta eitt stig , borið saman við Tyrkland . Ekki nóg með það , þegar Norðmenn gáfu okkur eða Tyrklandi stig , þá gáfu þeir Íslandi að meðaltali fjórum stigum meira en Tyrklandi . En þó svo að tilfinning Gísla Marteins hafi haft rétt á sér , þá þarf það ekkert að vera að þetta sé stórbrotið samsæri . Landfræðileg og menningarleg nálálægð helst líklega fast í hendur við tónlistarsmekk . Tökum bara vinsældalista Spotify sem dæmi . Í vikunni áður en JóiPé gaf út plötuna Afsakið Hlé ( sem fyllti nánast út öll 200 sætin ) voru 75 af 200 vinsælustu lögum Noregs líka vinsælust á Íslandi . Að sama skapi voru aðeins 37 lög á tyrkneska listanum einnig á Norska listanum . Sem sagt , Norðmenn eru um það bil helmingi líklegri til að hlusta á sömu tónlist og við , og helmingi líklegri til að gefa okkur stig . Aserbaídsjan 12 stig … Ísland 0 stig En því miður vinnur landafræðin ekki með okkur í ár og á norðurevrópski slagarinn okkar lítinn séns . Finnland er eina Norðurlandið sem keppir og fyrir utan okkar dyggu Eista þá , af öllum sem geta kosið , eru það aðeins Bretland og Spánn sem hafa kunnað að meta framlag okkar af einhverju viti í fortíðinni ( þeir hafa gefið okkur stig í það minnsta í annað hvert skipti sem þeim bauðst það ) . Auglýsing Samkvæmt mínum útreikningum verða það Aserbaísjan , Búlgaría og Grikkland sem koma til með að keppast um topp sætið . Tékkland , Makedónía , Finnland , og því miður Ísland eru líklegust til þess berjast um botnsætið . En , þar hef ég þó ekki tekið inn í reikninginn hversu góð lögin eru ( Selma og Jóhanna Guðrún sönnuðu mikilvægi þess að skila inn góðu lagi þegar þær komu sáu , og lentu í öðru sæti ) . Ég vona svo sannarlega að fortíðin sé slæmur forboði framtíðarinnar . Einnig vona ég að norðurevrópskir slagarar hafi vaxið í vinsældum í suðaustri og þar með verði framlag Aserbaídsjan úrelt og Finnar falli flatir á rassgatið með augljóslegri tilraunin sinni til að fiska stig úr suðaustri . Því ef svo er þá á Ari séns . Annars ekki . Kjarninn er vettvangur umræðu og á nýliðnu ári voru 539 skoðanagreinar birtar , stærstur hluti þeirra aðsendar greinar . Okkar tryggð er aðeins við lesendur . Við erum skuldbundin ykkur og værum þakklát ef þið vilduð vera með í að gera Kjarnann enn sterkari .