22 launa honum ógreiðviknina seinna . Svo fara ekki sög - ur af þeim fyrr en seinna um sumarið , að'Skúli íréttir , að síra Eggert hafi beðið síra Sigurð Thorarensen , sem þá var a Stóróifshvoli , að messa á Stóruvöllura tiltekinn sunnudag og taka sig til altaris . I vikunni fyrir þennan tiltekna sunnudag ríður Skúli upp að Stóruvöllum og gjörir írænda sínum heimboð að Bark - arstöðum í Eljótshlíð , þar sem Skúli var þá til heim - ilis . Þáði prestur boðið , og hafði Skúii útbúið sig vel með vín og annað til fagnaðar . Lifðu þeir í glaum og gleði og riðu austur undir Eyjaíjöll , og gætti prest - ur ei , hvað tima leið , þótt kominn væri sunnudagur . Um hádegisbil spyr Skúli síra Eggert , hvort hann hafi ekki beðið síra Sigurð að messa fyrir sig á Stóruvöll - um í dagt ; rankar þá prest við sér , og sér hvernig í öllu liggur , og segir við Skúla : „ Ja , farðu nú bölv - aður " . Heimtar hasta sína og þýtur af stað . Nú vikur sögunni að Stóruvöllum . Síra Sigurður kom þar eins og ákveðið var , og var mart kirkjufólk komið , er sumt ætlaði að vera til altaris , en heima - prestinn vantaði . Leið svo fram undir hádegi ; fór þá fólkið að kurra um , að seint væri tekið til ; samt lét síra Sigurðnr það dragast til miðdegis , en þá sá hann ei fært að draga það lengur . Þegar komið var að nóni , og prestur ætlaði að fara að útdeila , kemur síra Eggert , kastar sér af baki og skundar í kirkju í öll - um reiðfötum , inn að gratum og krýpur þar k milli tveggja kerlinga . Þegar síra Sigurður fer að útdeila brauðinu , gerir síra Eggert sig liklegan til að taka á móti , en síra Sigurður sinnir því ekki . Þegar hann útdeilir víninu fer eins , að síra Eggert setlar að súpa á kaleiknum , og segir : „ Eg er tilreiddur ; " en þegar síra Sigurður gefur þvi eingan gaum og fer framhjá presti , stendur síra Eggert upp og segir : „ í > ú ertsvo