Jason er forfallinn aðdáandi asískra bardagamynda . Í leit sinni að ólöglegum kung-fu myndum rekst hann á grip sem sendir hann aftur til Kína á fornöld , en þar slæst hann í lið með hóp bardagakappa sem leiddur er af vitra kung-fu meistaranum Lu Yan ( Jackie Chan ) , til þess að frelsa goðsögnina Apakónginn , en honum er haldið föngnum af illum warlord . Asískir snillingar í vestrænni klisjuÞað er eins og heilög athöfn fyrir bardagamyndanördann þegar meistarar eins og Jackie Chan og Jet Li sameinast í bíómynd . Það er hins vegar nett fúlt að þeir skildu ekki ná að sameinast í betri mynd . The Forbidden Kingdom leit í fyrstu út fyrir að hafa allan pakkann ; Hasar , húmor , rómantík , slagsmál og endalausar tilvísanir í eldri kung fu-myndir . Myndin hins vegar þjáist fyrir það fyrst og fremst að vera amerísk Hollywood-mynd , og einhvern veginn virðist það aldrei eiga saman að sameina asískt kung-fu þema við Disney-týpu af framleiðslu . Söguþráðurinn er í sjálfu sér ágætur en myndin er sífellt að drekkja sér í ameríska keimnum , sem gerir hana ekki lengur töff , heldur frekar kjánalega . Það verður stundum fullaugljóst hvað myndin reynir mikið að höfða til yngri markhóps , og bitnar það allsvakalega á húmornum til dæmis . Það eru nokkur mjög vel unnin slagsmálaatriði til staðar þó ( Yuen Woo-Ping feilar aldrei ) , og rúma 5 mínútna bardaginn á milli Li og Chan er áhorfsins virði enn og sér . Á þeim tímapuntki sleppur myndin sér algjörlega og leyfir þeim bara að njóta sín á skjánum og var í hreinskilni sagt alveg dásamlegt að horfa á það . Ég get því miður ekki sagt það sama þegar þeir félagar opna á sér munninn ... þá sérstaklega Li , sem enn er frekar ryðgaður í enskunni . Síðan er það Shia LaBoeuf-tvífarinn Michael Angarano ( einhverjir þekkja hann eflaust úr Sky High ) , sem fer bærilega með aðalhlutverkið þrátt fyrir vondar línur , en það er meira handritinu að kenna . Collin Chou er annars vegar mjög klaufskur sem illmennið og fer stundum verr með línurnar sínar heldur en Li gerir . The Forbidden Kingdom tekur sig aldrei alvarlega sem betur fer , þó svo að fáein atriði ganga örlítið yfir strikið í væmni . En þetta er nú einu sinni amerísk fjölskyldumynd svo það er varla hægt að búast við öðru . Persónulega væri ég til í að sjá Li og Chan snúa aftur , en þá helst í einhverju í líkingu við Hero eða House of Flying Daggers , og væri ekki fyrir þá tvo , þá myndi enginn muna eftir þessari mynd 10 mínútum eftir að hún kláraðist .