Grein um " ökumenn og heilabilun " eftir Jón Snædal yfirlækni og Helgu M. Hallgrímsdóttur félagsráðgjafa birtist í Læknablaðinu nýlega ( Læknablaðið 2002 ; 88 : 303 - 6 ) . Rannsókn náði til 346 einstaklinga er leituðu á minnismóttöku Öldrunardeildar Landspítalans á Landakoti . Af 346 voru 121 virkur ökumaður ( 35% ) , 110 höfðu hætt akstri , þar af 84% af eigin hvötum en 48 höfðu aldrei haft ökuskírteini . Vitræn skerðing var greind með skilmerkjun MMSE ( Mini-Mental State Examination ) . Vitræn skerðing var talin alvarleg ef stigin voru 20 eða færri af 30 , en væg eða þó nokkur ( mild to moderate ) ef stigin voru fleiri en 20 . Af þeim er höfðu vægari skerðingu óku 104 eða 40% . Alls höfðu 12 einstaklingar , eða 5,2% , lent í óhöppum síðustu þrjú ár á undan eftir að einkenni vitrænnar skerðingar komu fram . Aðstandendur 27 virkra ökumanna höfðu áhyggjur af akstri þeirra . Alvarleg slys eru ekki tíð en hafa þó komið einstaka sinnum fyrir . Niðurstaða höfunda er að akstur einstaklinga með byrjandi heilabilun sé í heild ekki stórt vandamál . Talið er að 65 ára og eldri séu í 1,6 - 2,0 meiri hættu en fólk á aldrinum 25 - 64 ára að lenda í óhappi . Slysa - og árekstrartíðni ungra ökumanna á fyrsta ári eftir ökupróf er um 40% . En skýrari reglur skortir . Eigum við að láta þetta lönd og leið eða bregðast við ? Við teljum einfaldast að mat á ökuhæfni nái einnig til minnishæfni . Heimilislæknar eru vel í stakk búnir að mæla slíkt . Ef ökubeiðandi hefur töluverða minnisskerðingu er rétt að vísa honum til taugasálfræðings eða taugasérfræðings sem gætu þá metið réttilega dómgreind , innsæi , fjarlægðar - og rýmdarskynjun viðkomandi . Þessu er kastað hér fram til nánari athugunar . Að lokum ein tillaga : að láta þá 65 ára og eldri er lenda í árekstrum gangast undir ökupróf ( meðal annars minnispróf ) . Í grein 21 er kveðið á um að dómsmálaráðuneytið setji í samráði við landlækni leiðbeinandi reglur um útgáfu og endurnýjun ökuskírteina . Fyrir hönd stjórnar Félags eldri borgara