Vinstri blokkin fær aðeins 38,2% atkvæða . Að segja það ákall um vinstri stjórn er fráleitt . Það hvílir á borgaraflokkunum að mynda stjórn . Að morgni sunnudags 30. október 2016 , daginn eftir þingkosningar , hafði Benedikt Jóhannesson , nýkjörinn á þing sem formaður Viðreisnar , samband við Óttar Proppé , þingmann og formann Bjartrar framtíðar . Þeir sammæltust um að standa saman í stjórnarmyndunarviðræðunum . Í viðræðunum gekk á ýmsu fram til 9. janúar 2017 þegar flokksstofnanir Sjálfstæðismanna , Viðreisnar og Bjartrar framtíðar samþykktu sáttmála nýrrar ríkisstjórnar undir forsæti Bjarna Benediktssonar , formanns Sjálfstæðisflokksins . Fram á síðustu stundu reyndu vinstrisinnar að spilla fyrir stjórnarmynduninni með vísan til þess að Bjarni hefði ekki birt fyrir kosningar skýrslu um aflandseignir . Merkasta verk ríkisstjórnarinnar var að afnema höftin . Hún náði þó aldrei flugi og naut lítilla vinsælda í könnunum . Nú er hún öll eftir kosningarnar 28. október 2017 . Stjórnarflokkarnir töpuðu samtals 12 þingmönnum : Sjálfstæðismenn 5 , Viðreisn 3 og Björt framtíð 4 . Benedikt Jóhannessyni var bylt í eigin flokki og fékk ekki nema 2,1% atkvæða í kjördæmi sínu enda var það stefna Viðreisnar að líta á hagsmuni sjómanna og bænda sem sérhagsmuni og lýsti flokkurinn andstöðu við þá þótt hann berðist fyrir sérhagsmunum þeirra fjármagnseigenda sem að baki honum standa og vilja upptöku evru . Var bæði formanni og varaformanni flokksins fórnað í kosningabaráttunnu vegna þessa . Leiðtogar flokkanna átts sem eiga fulltrúa á þingi eftir kosningarnar 28. október 2017 ræða saman í sjónvarpssal . Björt framtíð varð að engu í kosningunum . Hún taldi sér það til sérstaks ágætis að hafa sprengt ríkisstjórnina á næturfundi þar sem einhver hópur fólks kom saman og taldi sér trú um stórhneyksli sem síðan varð að engu . Þegar Björt framtíð fór í stjórnina var afstaða manna innan flokksins könnuð rafrænt og vildi 51 fara í stjórn en 18 ekki . Með stjórnarslitum Bjartrar framtíðar og rökunum fyrir henni var tónninn sleginn . Ásakanir um spillingu Sjálfstæðismanna einkenndu baráttuna fyrstu vikurnar og lagði vefsíðan Stundin sitt af mörkum með upprifjun mála úr skjölum slitabús Glitnisbanka . Fréttastofa ríkisútvarpsins gekk í lið með Stundinni meðal annars með blekkingarfrétt að kvöldi laugardags 21. október , viku fyrir kjördag . Þá var úrslitatilraun gerð til að halda í lífi í spillingartalinu . Skoðanakannanir sýndu mikið fylgi vinstri grænna ( VG ) auk þess sem Samfylkingin sótti í sig veðrið , Píratar héldu sig í skjóli þessara flokka með minnkandi fylgi . Smám saman skýrðist sú mynd í hugum kjósenda að valið stæði á milli þessara vinstrisinnuðu skattahækkunarflokka og flokka þar sem Sjálfstæðisflokkurinn hefði forystu . Kannanir lokadagana fyrir kosningar sýndu breytingar á fylginu Sjálfstæðisflokknum í vil . Aðförin að flokknum tókst ekki á þann veg sem andstæðingar hans vonuðu . Fylgi VG dróst saman og að lokum bætti flokkurinn ekki við sig nema einum þingmanni . Miðflokkurinn sem Sigmundur Davíð Gunnlaugsson , þingmaður og fyrrv. formaður Framsóknarflokksins , stofnaði sunnudaginn 8. október , bauð fram menn sem höfðu verið virkir í flokksstarfi Sjálfstæðismanna . Sama má segja um frambjóðendur Fólks flokksins og frambjóðendur Viðreisnar . Þetta er meginvandi Sjálfstæðisflokksins um þessar mundir : hefðbundið fylgi hans dreifist víða . Til að ná fyrri styrk og komast upp fyrir 30% í fylgi sem er eina leiðin til að skapa hér festu í stjórnmálum þarf forysta flokksins að finna leið til að sameina krafta borgaralegra afla á nýjan leik . Miðflokkurinn og Flokkur fólksins eru sigurvegarar kosninganna . Innan Miðflokksins er hópur frjálshyggjumanna og Flokkur fólksins höfðar til hóps kjósenda sem Sjálfstæðisflokkurinn verður að nálgast ; hann hefur sótt styrk sinn í varðstöðu um hagsmuni þessa fólks . Viðreisn sem gerir lítið úr hagsmunum bænda og sjómanna er málsvari hóps sem einnig hefur rúmast innan Sjálfstæðisflokksins . Öll sjónamiðin sem ríkja í Miðflokknum , Flokki fólksins og Viðreisnar eiga sér málsvara í Sjálfstæðisflokknum annars væri hann ekki , þrátt fyrir allt , stærsti flokkurinn í öllum kjördæmum landsins . Framsóknarflokkurinn getur vel við úrslitin unað miðað við stofnun nýs flokks , honum til höfuðs . Samfylkingin fjölgaði þingmönnum sínum eftir afhroðið 2016 en náði ekki sama fylgi og hún hafði í kosningunum 2013 . Þegar litið er til þingflokks Samfylkingarinnar er hann ekki til stórræða og ekki heldur þingflokkur Pírata en helsta einkenni þingmanna hans er hjáseta í atkvæðagreiðslum á alþingi . Sé litið til málefna má slá því föstu að skattahækkanir verði ekki efst á dagskrá nýs þings , ESB-málið liggur áfram í dái . Líklegt er að tekist verði á um útlendingamál og nauðsyn nýrra aðferða við löggæslu . Óvissa einkennir afstöðu til kjara - og félagsmála . Umræður verða um afnám verðtryggingar en fylgjendur evru-aðildar eru fáir . Hlutur fjölmiðla og samfélagsmiðla í kosningabaráttunni er sérstakt íhugunarefni . Sjónarmið Stundarinnar , Kjarnans , og fréttastofu ríkisútvarpsins urðu undir . Tilraunir til að beita þessum miðlum á flokkspólitískan hátt misheppnuðust eins og best sést á því að Sigmundur Davíð Gunnlaugsson , höfuðóvinur þeirra , náði miklum árangri í kosningunum . Miðlun pólitískra frétta héðan til erlendra miðla er mjög bjöguð svo að ekki sé meira sagt . Lygar og rangfærslur einkenna margt af því sem sagt er . Upplýsingafölsun er stunduð héðan . Með hliðsjón af áhuga erlendra miðla af því sem hér gerist ætti utanríkisþjónustan heima og erlendis að stórauka fræðslu um íslensk stjórnmál . Hitt er rétt að hafa í huga að líklega skilja engir erlendir fréttamenn hvers vegna ríkisstjórn springur við jafngóðar efnahagslegar aðstæður og hér ríkja . Þeir hljóta að halda að stórkostlegt þjóðfélagsmein búi að baki þótt aðeins er um uppnám í skipulagslausum stjórnarflokki að ræða , flokki sem síðan er máður af spjöldum sögunnar í kosningum . Hvað segir það um eðli hneykslisins ? Sjö flokkar áttu þingmenn á þinginu 2016 til 2017 . Nú eru þingflokkarnir átta . Það flækir stjórnarmyndun . Viðurkenni stjórnmálamenn hins vegar hvar línan er í raun dregin af kjósendum sjá þeir að mörkin eru á milli : Sjálfstæðisflokks , Miðflokks , Framsóknarflokks , Flokks fólksins og Viðreisnar annars vegar og VG , Samfylkingar og Pírata hins vegar . Hér eru úrslitin ( alls kusu 81,2% ) og fjöldi þingmanna , innan sviga breytingar frá kosningunum 2016 : Af þessum tölum sést að vinstri blokkin fær aðeins 38,2% atkvæða . Að segja það ákall um vinstri stjórn er fráleitt . Það hvílir á borgaraflokkunum að mynda stjórn . Hún verður að vera fjögurra flokka með Sjálfstæðismönnum , Miðflokksmönnum , Framsóknarmönnum og Flokki fólksins eða Viðreisn . Ég hallast að BDFM .