119 í > ýtt fljóð þarflegt kunni flest . Nú er ei hugurinn heima , því hefur ei tii hennar frjest . Jýð , teit , þakin dygða safni , þrifnað læra rjeð ; blíðleit , bestu kvenna jafni , bauð hiö besta geð ; eg veit , er henni gæfan ljeð . Nú er ei hugurinn heima , því hana eg fæ ei sjeð . Augnskær , enn á hörundið bjarta eins og mjöllin hrein , mjög nær mínu gekk hún hjarta , hýran af henni skein ; sú fær svalað geðinu ein . Nú er ei hugurinn heima , því hvarf mjer silkirein .