Aðalpóstleið um Húnavatnssýslu . Það mál var rætt á sýslufundi Húnvetninga í vetur , eins og hér segir , úr bréfi að norðan 10. þ.m. : " Eins og kunnugt er hefir menn mjög greint á um það , hvar heppilegast mundi að leggja aðalpóstveginn um austursýsluna , hvort heldur frá Stórugiljá um Reyki , fram með Svínavatni að austanverðu , og yfir um Blöndu á Tunguvaði , eða frá Stórugiljá um Blönduós fram Langadal . Fremri leiðin er að vísu beinni og mun þar af leiðandi lítið eitt skemmri , og þessi kostur hennar nægði til þess , að hinn útlendi vegfræðingur , sem átti að segja álit sitt í þessu efni , áleit rétt að gjöra hana að aðalpóstleið . Þeir ókostir fundust honum víst ekki nema smáræði , að hér er um ekkert hentugt brúarstæði að ræða á Blöndu , og ómögulegt er að gjöra greiðan veg á þessari leið , nema með þeim stórkostnaði , sem álíta má lítt kljúfandi fyrir landssjóð , eins og fjárhagurinn er nú , og í mörg horn er að líta . Einnig er ekki að sjá , að hann hafi gjört mikið úr Svartá sem farartálma , er oft reynist hið versta vatnsfall . En þegar litið er á , að vegfræðingurinn var erlendur maður , lítt kunnugur öllum högum þjóðarinnar , er það afsakanlegt , þótt miður tækist en skyldi með þessa álitagjörð hans . Hitt gegnir fremur furðu , að meiri hluti amtsráðsins skyldu verða honum samdóma , þrátt fyrir upplýsingar minni hlutans í málinu , umboðsmanns B. G. Blöndals , sem vitanlega er gagnkunnugur leiðinni , og mælti mjög á móti áliti vegfræðingsins . Þegar nú mál þetta kom fyrir sýslunefndina , varð það samhljóða álit allra sýslunefndarmanna , nema sýslunefndarmannsins úr Svínavatnshreppi , að póstleiðin skyldi leggjast um Blönduós og fram Langadal , og mun sú ályktun í samræmi við eindregið álit , ósk og vilja allra sýslubúa , nema Svínavatns-hreppsmanna einna , sem auðvitað þætti það mjög æskilegt , að aðalpóstleiðin lægi um sveit þeirra . En það eru ekki aðeins allflestir sýslubúar , sem eru þeirrar skoðunar , að best eigi við í alla staði , að póstleiðin liggi um Blönduós , heldur og margir merkir utanhéraðsmenn , sem gagnkunnugir eru hér í sýslu ; og ástæðurnar fyrir því eru fyrst og fremst , að vegurinn er svo góður á þeirri leið , að það yrði margfalt minni kostnaður , að gjöra hann að góðri póstleið , heldur en hina fyrrnefndu syðri leið . Í öðru lagi er skammt frá Blönduós eitthvert hið ágætasta brúarstæði á Blöndu , sem til er . Í þriðja lagi virðist það eiga vel við , að póstleiðin liggi um Blönduós , þar sem hann er hinn fjölfarnasti staður sýslunnar , og má með réttu nefnast miðdepill hennar , að því er snertir samgöngur og viðskipti sýslubúa . Margt er það fleira , sem mælir með því , að Blönduósleiðin verðu aðalpóstleið , og þar sem vegalengdarmunur er næsta lítill á henni og hinni fremri leið , búast menn við æskilegum úrslitum í þessu máli , samkvæmt tillögum sýslunefndarinnar , einkum þar sem landshöfðingi vor hefir nú sjálfur séð þessar umræddu leiðir , og þarf ekki að byggja það á sögusögn vegfræðingsins né annarra , hvað muni kostnaðarminnst og sýslubúum hagfelldast í þessu tilliti . Aðalpóstleið um Húnavatnssýslu . Það mál var rætt á sýslufundi Húnvetninga í vetur , eins og hér segir , úr bréfi að norðan 10. þ.m. : " Eins og kunnugt er hefir menn mjög greint á um það , hvar heppilegast mundi að leggja aðalpóstveginn um austursýsluna , hvort heldur frá Stórugiljá um Reyki , fram með Svínavatni að austanverðu , og yfir um Blöndu á Tunguvaði , eða frá Stórugiljá um Blönduós fram Langadal . Fremri leiðin er að vísu beinni og mun þar af leiðandi lítið eitt skemmri , og þessi kostur hennar nægði til þess , að hinn útlendi vegfræðingur , sem átti að segja álit sitt í þessu efni , áleit rétt að gjöra hana að aðalpóstleið . Þeir ókostir fundust honum víst ekki nema smáræði , að hér er um ekkert hentugt brúarstæði að ræða á Blöndu , og ómögulegt er að gjöra greiðan veg á þessari leið , nema með þeim stórkostnaði , sem álíta má lítt kljúfandi fyrir landssjóð , eins og fjárhagurinn er nú , og í mörg horn er að líta . Einnig er ekki að sjá , að hann hafi gjört mikið úr Svartá sem farartálma , er oft reynist hið versta vatnsfall . En þegar litið er á , að vegfræðingurinn var erlendur maður , lítt kunnugur öllum högum þjóðarinnar , er það afsakanlegt , þótt miður tækist en skyldi með þessa álitagjörð hans . Hitt gegnir fremur furðu , að meiri hluti amtsráðsins skyldu verða honum samdóma , þrátt fyrir upplýsingar minni hlutans í málinu , umboðsmanns B. G. Blöndals , sem vitanlega er gagnkunnugur leiðinni , og mælti mjög á móti áliti vegfræðingsins . Þegar nú mál þetta kom fyrir sýslunefndina , varð það samhljóða álit allra sýslunefndarmanna , nema sýslunefndarmannsins úr Svínavatnshreppi , að póstleiðin skyldi leggjast um Blönduós og fram Langadal , og mun sú ályktun í samræmi við eindregið álit , ósk og vilja allra sýslubúa , nema Svínavatns-hreppsmanna einna , sem auðvitað þætti það mjög æskilegt , að aðalpóstleiðin lægi um sveit þeirra . En það eru ekki aðeins allflestir sýslubúar , sem eru þeirrar skoðunar , að best eigi við í alla staði , að póstleiðin liggi um Blönduós , heldur og margir merkir utanhéraðsmenn , sem gagnkunnugir eru hér í sýslu ; og ástæðurnar fyrir því eru fyrst og fremst , að vegurinn er svo góður á þeirri leið , að það yrði margfalt minni kostnaður , að gjöra hann að góðri póstleið , heldur en hina fyrrnefndu syðri leið . Í öðru lagi er skammt frá Blönduós eitthvert hið ágætasta brúarstæði á Blöndu , sem til er . Í þriðja lagi virðist það eiga vel við , að póstleiðin liggi um Blönduós , þar sem hann er hinn fjölfarnasti staður sýslunnar , og má með réttu nefnast miðdepill hennar , að því er snertir samgöngur og viðskipti sýslubúa . Margt er það fleira , sem mælir með því , að Blönduósleiðin verðu aðalpóstleið , og þar sem vegalengdarmunur er næsta lítill á henni og hinni fremri leið , búast menn við æskilegum úrslitum í þessu máli , samkvæmt tillögum sýslunefndarinnar , einkum þar sem landshöfðingi vor hefir nú sjálfur séð þessar umræddu leiðir , og þarf ekki að byggja það á sögusögn vegfræðingsins né annarra , hvað muni kostnaðarminnst og sýslubúum hagfelldast í þessu tilliti .