Það á ekki að fara eftir geðþótta embættismanna , hvort íþróttamaðurinn Duranona fær ríkisborgararétt og íþróttakonan Eszercal fær hann ekki . Ákveðnar leikreglur eiga að gilda um frávik frá meginreglu tíu ára biðar . Með lögum skal land byggja , en með geðþótta eyða . Það er eitt helzta einkenni Vesturlanda , að skráð lög og skráðar reglur gilda um samskipti valdhafa og einstaklinga , en ekki geðþótti valdhafa . Þetta byggist á jafnréttishugsjóninni og leiðir þar að auki til hagkvæmni , því að menn geta skipulagt mál sín fram í tímann . Þetta er gott dæmi um , að réttlæti og hagkvæmni fara oft saman . Leikreglustefna lýðræðisins er eitt þeirra atriða , sem valdið hefur sigurför vestræns þjóðskipulags víða um heim . Hún stuðlar eindregið að traustum viðskiptum , sem eru undirstaða markaðsbúskapar . Við þurfum að hafa skráðar reglur um , með hvaða hætti íþróttamenn fái hvaða hraða við afgreiðslu ríkisborgararéttar . Þá geta allir gengið að reglunum sem vísum og geta skilið röksemdafærsluna á bak við þær , ef þeir kæra sig um . Minni deilur verða en ella . Við vitum , að hagsmunir þjóðarinnar ráða mestu um frávikin . Menn fá hraðari afgreiðslu , ef þjóðin þarf á þeim að halda í landsliði gegn öðrum þjóðum . Þetta er góð og gild forsenda , en hún á ekki að vera neitt leyndarmál og hún á að gilda jafnt fyrir alla . Þjóðin þarf á fleirum að halda en íþróttamönnum einum . Það kæmi sér vel að fá hingað hæft fólk á fleiri sviðum , svo sem í kaupsýslu og tölvufræðum . Við eigum að laða slíkt fólk að með skilgreindum frávikum frá meginreglunni um tíu ára bið eftir ríkisborgararétti . Meginreglan sjálf er ágæt , því að ríkisborgararéttur er verðmætur hlutur og verður enn verðmætari með auknum þrýstingi af völdum fólksfjölgunar í umheiminum . Fólk reynir í vaxandi mæli að losna undan fargi mannhafs þriðja heimsins og komast til Vesturlanda . Ýmis ríki , sem hingað til hafa haft tiltölulega frjálslegar reglur um landvist , sem síðar leiðir til ríkisborgararéttar , hafa rekið sig á torleyst vandamál , sem felast að mestu í skorti á aðlögun að aðstæðum . Hvorki nýbúar né heimamenn hafa reynzt undir þessi vandamál búnir . Í löndum vandamálsins hafa risið stjórnmálaflokkar , sem hafa stöðvun landvistarleyfa og ríkisborgararéttar á stefnuskrá . Þeir hafa víða fengið 10 - 20% fylgi í kosningum og trufla hefðbundið gangverk stjórnmálanna . Þetta stafar af andúð margra kjósenda á nýbúum . Andúðin stafar sumpart af fordómum heimamanna og sumpart af skorti á aðlögunarvilja nýbúa . Þeir koma sumir frá öðrum menningarheimum en vestrænum og vilja halda sínum siðum , sem stangast á við siði heimamanna . Andstæðan leiðir til ágreinings og úlfúðar . Þetta er ekki kynþáttamál . Frönskumælandi og frönskumenntaðir svertingjar hafa fallið vel að Frakklandi . Arabiskumælandi og íslamstrúaðir hvítingjar hafa hins vegar verið vaxandi fleinn í holdi franskra stjórnmála . Það er menningin , en ekki liturinn , sem gildir . Bandaríkin eru dæmi um takmörkin á deiglu þjóðanna . Þar runnu flóttamenn úr Evrópu saman í þjóð . Það gera hins vegar ekki hvítir Mexíkómenn , sem koma að sunnan . Þeir halda áfram að tala sína spönsku og lagast síður en Evrópumenn að bandarísku þjóðfélagi . Við skulum því halda ströngum reglum um landvist og ríkisborgararétt , en hafa undanþágurnar skýrar og skilgreindar , svo að geðþótta verði ekki beitt .