Þegar Mamma greinist með ólæknandi sjúkdóm og tarotspilin boða ekki bata heldur ævintýr er lífi hennar og Dáta , 37 ára sonar hennar , snúið á hvolf . Saman fara þau til Amsterdam í leit að líkn og reynist ferðalagið allt þetta í senn : gráglettið og tregafullt , innilegt og fyndið . Úr Síðustu dögum móður minnar : Mamma var í eigin heimi svo þegar ég sneri höfðinu aftur inn fannst mér ég þurfa að brydda upp á einhvers konar samræðum við bílstjórann og spurði út í bílinn . ,, Já ? Ég vissi ekki að þeir fengjust hér . ,, Ég flutti hann . Frá Nainital , herra . Það er þorpið mitt á Indlandi . ,, Og þú keyrðir alla þessa leið ? ,, Einmitt , herra . Ég keyrði . ,, Það hefur nú varla verið eins og hver önnur bílferð ? ,, Nei herra . Hann virtist staðráðinn í að láta ekki narra sig út í samræður en bætti þó við , ögn hikandi : ,, Ég skipti um vél í Carta . Mér leist vel á þennan fámála bílstjóra . Maður sem keyrir 10.000 kílómetra yfir tvær heimsálfur og finnst frásagnarverðast að hafa stoppað á leiðinni til að skipta um vél í Carta gat varla verið annað en áreiðanlegur bílstjóri . Umferðin varð minni eftir því sem við fjarlægðumst borgina . Bílstjórinn benti á skilti með hollenskri staðaráletrun , beygði inn frárein út af hraðbrautinni og þaðan á einbreiðan veg sem lá gegnum dreifbýlið . Húsin voru á stangli eins og bóndabæir en þyrptust loks í hnapp kringum litla kirkju . Við hlið hennar var veitingastaður og stórt hús með hollenska fánanum . Tveir karlar sátu á veröndinni framan við krána og störðu ofan í bjórkönnurnar á meðan ung kona las þeim að því er virtist pistilinn , fórnaði höndum og gekk í burtu . Vorið var að koma inn að Láglandi . Íkornar bruddu fræ í vegkantinum meðan sólin féll yfir hlykkjóttan slóðann og hvarf bakvið trén . Í útjaðri húsaþyrpingarinnar lá enn þrengri stígur að hliði sem á stóð Libertas og þaðan trjágöng gegnum landareignina . Bílstjórinn fór út og opnaði , settist svo aftur undir stýrið og ropaði , eins og hann hafði gert að jafnaði á kortersfresti síðan við lögðum af stað frá velinum . Hann átti seinna eftir að útskýra fyrir mér að fólk sem borðar kryddaðan mat á hverjum degi er með líflegra iðrakerfi en salatfólk og þvi dugi ekki að halda aftur af ropanum . Það leið úr mér þar sem við keyrðum gegnum trjáþykknið . Kyrrðin var algjör , veðrið stillt og hávaðinn í bílnum það eina sem áreitti þögnina . Ég skrúfaði aftur niður og fann tæran svala morgunregnsins streyma inn í bílinn . Skógarlaufið hreytti frá sér rakanum svo jarðvegurinn ilmaði af kolefnum , úldnum sprekum og gróðri sem veturinn hafði skilið eftir undir snjónum . Mér varð starsýnt á nokra horaða karlmenn með golfkylfur hinum megin við trjágöngin , fölhvíta og næstum glæra í samanburði við sloppana sem héngu utan á þeim . Annað veifið námu þeir staðar í trjálundunum og munduðu kylfurnar án sýnilegs árangurs . Það var eins og hlæjandi líkum hefði verið hleypt út í dagsljósið til að fagna vorinu á kódíni . Ég hafði varað Mömmu við því , áður en við lögðum af stað , að hún kynni að þurfa að breyta hatursfullu viðhorfi sínu til eiturlyfja - henni yrði eflaust rétt hasspípa strax og við mættum . Mamma svaf enn í bol sem á stóð ,, Segðu NEI ! við vímuefnadjöfulinn , flík sem Matti frændi okkar hafði gefið henni eftir að Kiddi litli , einkasonur hans , veðsetti ættaróðalið fyrir sýru . Allar götur síðan hafði Mamma verið fjandvinur annarra vímuefna en áfengis . Hún talaði oft um það hversu grátlegt væri að geta ekki stungið niður litlum kofa á sjálfum uppeldisstöðvunum . Sölumenn dauðans höfðu haft þetta af henni . Þetta voru mafíósar frá Eistlandi og Litháen sem réðust inn í landið til að spilla æskunni , forhertir bófar sem nauðguðu konum og véluðu undir sig landgæði Íslendinga . Mamma hafði aldrei fyrirgefið Eystrasaltsríkjunum almennilega fyrir að lýsa yfir sjálfstæði á viðkvæmum tíma í sögu Sovétríkjanna . Hún sagði að þetta væri Jóni Baldvini að kenna , stofukrata sem hefði hlaupið í fangið á íhaldinu um leið og færi gafst . Og nú streymdu þessir baltnesku glæpamenn til Reykjavíkur með dópið sitt , það var nú þakklætið sem þjóðinni var sýnt fyrir að styðja löndin í að svíkja gamla Sovét . Melludólgar og dópistar eins og þeir sem spilltu Kidda . Aldrei skyldi hún láta véla sig til að bryðja einhverjar e-pillur , eða hvað þetta nú hét , kemískar dauðablöndur sem rændu heilbrigt fólk bæði heilsunni og dómgreindinni . Slíkt endaði bara á einn veg : í eignanámi og tilfinningalegu svartnætti .