Frá blaðamannafundi vegna Aserta-málsins . Hæstiréttur Ísland hefur fallist á að veita áfrýjunarleyfi í máli Gísla Reynissonar gegn íslenska ríkinu . Málflutningur fyrir Hæstarétti mun meðal annars lúta að mörkum leyfilegrar umfjöllunar lögreglu og ákæruvalds í sakamálum . Málið á rætur að rekja til Aserta-málsins svokallaða . Gísli var um skeið grunaður í málinu um brot á lögum um gjaldeyrismál og reglum settum á grundvelli þeirra . Á meðan rannsókn stóð var hann handtekinn , húsleit gerð á heimili hans , gögn haldlögð , fjarskiptatæki rannsökuð og eignir kyrrsettar í tvígang . Gísli var sýknaður af ákæru í héraði , dóminum áfrýjað en síðar fallið frá henni . Gísli höfðaði mál á hendur ríkinu til greiðslu bóta . Í fyrsta lagi miskabóta en einnig skaðabóta fyrir missis tekna . Í málinu er byggt á bótareglu sakamálalaganna og almennri sakarreglu skaðabótaréttarins . Í héraði var ríkið dæmt til að greiða 1,4 milljónir króna í miskabætur vegna kyrrsetningar og haldlagningar á fjármunum hans og eignum sem og bætur vegna ummæla Helga Magnúsar Gunnarssonar , núverandi vararíkissaksóknara og þáverandi yfirmanns efnahagsbrotadeildar ríkislögreglustjóra , á blaðamannafundi um efnið og í viðtali við RÚV og Morgunblaðið . Í Landsrétti voru honum dæmdar 2,5 milljónir króna í miskabætur vegna rannsóknaraðgerða og sökum þess hve meðferð málsins dróst á langinn . Ekki var hins vegar fallist á greiðslu bóta vegna atvinnutjóns eða bætur vegna ummæla saksóknara . Á blaðamannafundinum sagði saksóknarinn meðal annars að ákæruvaldið teldi brotin sönnuð en gerði þó þann fyrirvara að um „ grunsemdir og annað slíkt “ hefði verið að ræða . Í viðtali við Morgunblaðið sagði hann : „ Þeir virðast hafa gert sér far um að halda sig formlega innan ramma laganna en við erum á þeirri skoðun að svo hafi ekki verið . “ Gísli fór fram á áfrýjunarleyfi á þeim grunni að dómur gæti haft verulegt almennt gildi . Í fyrsta lagi varðandi mörk leyfilegrar umfjöllunar lögreglu og ákæruvalds í sakamálum . Í annan stað í hvaða tilvikum megi dæma bætur að álitum fyrir atvinnutjón og hins vegar vegna kyrrsetningar eða haldlagningar reiðufjár . Í síðara tilfellinu geti bótaréttur hans varla verið verri en samkvæm lögum um kyrrsetningu , lögbann o.fl . Hæstiréttur féllst á að dómur í málinu gæti hæft fordæmisgildi um þau atriði og féllst því á að veita áfrýjunarleyfi .