Goodricke komst að því að stjarnan varð 2,3 sinnum bjartari en hún var þegar hún var hvað daufust . Hann tók eftir því að þær færðust fram og til baka með sama 5,4 daga millibili og birtubreytingarnar . Þegar stjarnan er samþjöppuð eykur innri hitinn þrýstinginn sem síðan þrýstir stjörnunni út á við og þegar stjarnan þenst losnar um hitann og þrýstingurinn minnkar . Jónað helín er fremur ógagnsætt og slík lög halda hitanum inni sem veldur því að stjarnan þenst út eins og Eddington sagði . Tveir eiginleikar þeirra gera stjörnufræðingum kleift að ákvarða fjarlægðir til mjög fjarlægra fyrirbæra . Hann mælir einnig sýndarbirtuna og getur þá fundið út fjarlægðina með því að nota einfalt lögmál sem kallast tvíveldislögmálið og segir til um hvernig sýndarbirta breytist með fjarlægð . Með því að nota sveiflulýsilögmálið á þennan hátt og bera saman við sefíta í öðrum vetrarbrautum hafa stjörnufræðingar getað reiknað út fjarlægðir til þeirra með ótrúlegri nákvæmni . Ef stjarna er mjög járnrík er hún nefnd sefíti af fyrstu gerð ; en ef lítið er um málma í stjörnunni er hún nefnd sefíti af annarri gerð . Sveiflurnar í þessum stjörnum eru ólíkar og stjörnufræðingur þarf fyrst að ákvarða járnmagn í sefítanum út frá litrófi hans til þess að sjá af hvorri gerðinni hann er .