Íslenskt mál og almenn málfræði - 01.01.1982 , Blaðsíða 107 Um tvenns konar \ t-framburð 105 2. ef sambandið It er stofnlægt og t er hvorki afleiðslu - né beygingarviðskeyti ( bylta ) . Sjá þó 2.1.2 . 3. ef r-iðer beygingarending 2. p . et . nt. fh. ( skalt , vilt ) . 4. ef / - ið er beygingarending nf. eða þf. et . í hk. og atkvæðið áherslulaust ( gamalt ) . Sjá þó 2.2.2.2 . 5. ef í-ið er viðskeyti sagnbótar ( eða lh. þt. í nf. eða þf. et . í hk. ) og / - ið er óraddað á undan tannhljóði þátíðarvið - skeytis ( mœlt ( þt. mœlti ) ) . ( 17 ) Reglur um raddað / : / er raddað á undan t - \ við þessi skilyrði : 1. ef í-ið er beygingarending nf. eða þf. et . í hk. og áherslu - sérhljóð fer á undan ( gult , heilt ) . Sjá þó 2.2.2.1 . 2. ef t - \ ð er viðskeyti sagnbótar ( eða lh. þt. í nf. eða þf. et . í hk. ) og / - ið er raddað á undan tannhljóði þátíðarviðskeytis ( mcelt ( þt. mœldi ) ) . 3. ef varahljóð ( / ) , gómhljóð ( g , k ) eða sérhljóð er fellt niður á milli / og t ( álft , volgt , fylkt , dáltið ( < dálítið ) ) , einnig þar sem hljóðavíxl eru undanfari slíks brottfalls ( eflt , siglt ) . 3 . Um greinarmun á rödduðu og órödduðu / - i 3.1 [ lf ] ~ Qt ] Eins og fram er komið , getur munurinn á rödduðu og órödduðu l - \ verið merkingargreinandi á undan t - \ í tvenns konar / í-framburði . Helstu dæmin eru þessi : ( 18 ) holt [ holth ] ( afholur ) ~ hollt ( afhollur ) , holt ( no. ) [ hojt ] ; mælt [ mailth ] ( þt. mœldi ) ~ mælt [ mailt ] ( þt. mœlti ) ; stælt [ stailth ] ( þt. stældi ) ~ stælt [ stailt ] ( þt. stœlti ) Ef gert er ráð fyrir brottfalli á milli / l / og / t / , fjölgar þessum dæmum til muna : ( 19 ) elfting [ Elthink ] ~ elting [ eltink ] ; helft , heglt ( af hegla ) [ helf ] ~ hellt ( af hella ) [ helt ] ' , soltið ( Ksvolítið ) [ solflð ] ~ soltið ( afsoltinn ) [ sDltlð ] ; tylft [ thIlth ] ~ tyllt ( af tylla ) [ thIlt ] ; volgt ( af volgur ) [ volth ] ~ volt ( no. ) [ volt ] ;