Þá neyta þeir einnar fullrar máltíðar á dag ( sem inniheldur ekkert kjöt ) . Það gerist þannig að við beinum athygli okkar inn á við og skoðum okkur sjálf í ljósi lífs Krists og kenninga hans . Er þetta ekki ágætt verkefni að glíma við í fjörtíu daga á ári ? Að líta í eigin barm og kanna hvar við stöndum , hugleiða grundvallarspurningar um líf okkar og nýta þannig föstuna til að styrkja og bæta samband okkar við Guð , gera hugsanlega leiðréttingu á stefnunni í lífi okkar með það að markmiði að öðlast fyllri og sannari tilveru . Allir eru sammála um að þörf sé á því inn í rekstur safnaðanna . En eru allir sammála um að á móti skuli stórfækka prestum ?