Fór viðþolslaus suður til að sjá síðustu skákirnar í einvígi aldarinnar Stundum virðast forlögin og hendingar ráða því hvar fólk setur sig niður til framtíðar búsetu . Þannig virðist það hafa verið með Jón Trausta Markússon rafvirkja í Búðardal . Jón ætlaði ekki að fara í rafvirkjun en atvikin höguðu því þannig að hann valdi þá námsgrein frekar en aðra sem var í sigtinu . Frá þeim tíma hefur Jón nánast unnið eingöngu að rafvirkjun á sínu heimasvæði . Jón Trausti hefur starfað af áhuga að sinni iðn alla tíð og á að auki nokkur áhugamál , eða „ dellur “ eins og hann kallar . Meðal annars er hann forfallinn skákáhugamaður . Sérstaklega eru í uppáhaldi hjá honum undrabörnin í skákinni . Hann dýrkaði Fischer og fór í júlí 2008 til að votta honum virðingu í Laugardælakirkjugarði í Flóa þar sem skákmeistarinn fékk hinstu hvílu . Sem lítið dæmi um það þegar dellan yfirtekur tímaskynið var daginn sem norska undrabarnið Magnus Carlsen háði úrslitaskákina við þá ríkjandi heimsmeistara , Anand og hafði hann undir . Þá hafði Jón ætlað í níræðisafmæli til Reykjavíkur en komst ekki af stað fyrr en seint og um síðir þrátt fyrir ítrekaðar ábendingar betri helmingsins um að tíminn stæði ekki í stað . „ Ég festist gjörsamlega yfir skákinni og upplifði nú í annað sinn 13. skák Fischers og Spasskys . Mér var ekki rótt undir lok skákarinnar þegar ég taldi Carlsen horfa framhjá þráskákarmöguleika sem hefði tryggt honum hálfa vinninginn sem honum dugði . En hann vildi greinilega meira og náði jafnteflinu sem hann þurfti , ” segir Jón . Í ágúst 1972 var hann svo viðþolslaus af spenningi þegar viðureign Fishers og Spasskys stóð yfir , einmitt í 13. skák þeirra , að hann gerði sér sérstaka ferð frá Reykhólum til Reykjavík til að fylgjast með lokaviðureignum kappanna . Rætt er við Jón Trausta í jólablaði Skessuhorns .