Eins og kunnugt er skiptu skriðdrekar sköpum í síðari heimsstyrjöldinni , einkum í Evrópu og Norður-Afríku . Í upphafi styrjaldarinnar höfðu Þjóðverjar mikla yfirburði í skriðdrekahernaðinum , eldsnöggar árásir þeirra skiluðu skjótunnum sigri . Þegar leið að lokum síðari heimsstyrjaldar var allt aðra sögu að segja því hátækniskriðdrekar skiptu ekki endilega mestu heldur hversu skjótar þessar vígvélar voru í förum og hve mikið var framleitt af þeim . Þá var staða Bandamanna í skriðdrekahernaði mun betri en Þjóðverja enda skorti þá bæði hráefni til smíða og stöðugar loftárásir drógu úr framleiðslu í verksmiðjunum . Algengustu þýsku skriðdrekarnir voru Panzer III og Panzer IV og voru þeir framleittir í 13.000 - 15.000 eintökum . Bandaríkjamenn framleiddu hins vegar um 50.000 M 4 Shermanskriðdreka og hófu þó ekki smíði þeirra fyrr en árið 1942 . Herstjórnin í Sovétríkjunum taldi T - 34 skriðdrekana í flestu betri en skriðdreka þýsku óvinanna . Um tíma voru T - 34 skriðdrekarnir þeir einu sem Sovétmenn smíðuðu . Þeir héldu framleiðslunni áfram að styrjöldinni lokinni og þegar henni var hætt höfðu 80.000 skriðdrekar verið smíðaðir .