Eina heimild okkar um Odda sjálfan er í svokölluðum Stjörnu-Odda draumi , sem er einn af Íslendingaþáttum . Hann var rímkænn maður svo að engi maður var hans maki honum samtíða á öllu Íslandi , og að mörgu var hann annars vitur . 4 Í lok þáttarins er sagt að efni hans megi þykja undarlegt og fáheyrt en þó muni vera rétt frá sagt „ því að Oddi var reiknaður bæði fróður og sannsögull “ . Hún er felld inn í Rímbeglu auk þess sem talan er varðveitt sem sjálfstætt rit í handritinu Gammel kongelig samling 1812 4 to , og tveir fyrri kaflar hennar eru felldir inn í texta Hauksbókar . Annar kaflinn lýsir því hversu sólar gangur vex að sýn frá vetrarsólstöðum til sumarsólhvarfa og þverr síðan til næstu vetrarsólhvarfa . Sjómenn sem þurftu að sigla um hafið á öðrum tímum en kringum sumarsólhvörf , hefðu getað notað sér annan kafla tölunnar til þess að meta landfræðilega breidd ( e. geographical latitude ) út frá hádegishæð sólar . Menn voru yfirleitt ekki skemmra en viku í hafi og breytingin á stjörnubreidd ( e. declination ) sólar á þeim tíma getur numið nokkrum gráðum . Hugsum okkur til dæmis að menn hafi lent í hafvillu í þoku eða dumbungi og síðan létti til . Ef þeir þekkja þriðja kafla Odda tölu , þá geta þeir við þessar aðstæður notað stefnuna til dögunar eða dagseturs til að átta sig að nýju og stýra skipinu í þá átt sem þeir ætla sér . Telja má vafalítið að Odda tala sé að mestu leyti reist á íslenskum athugunum og íslenskri hugsun . Spurningunni um hvernig einangruð íslensk stjörnufræði hefði þróast verður hver að svara fyrir sig , en líklegt virðist að í henni hefði verið lögð meiri áhersla á sólarganginn en gert var í stjörnufræðum suðlægari landa þegar þau voru að vaxa úr grasi . Vegna tímatals og almanaks hefði tunglinu einnig verið veitt vaxandi athygli , en fyrirbæri eins og gangur sólar miðað við Dýrahringinn ( e. Zodiac ) hefði setið á hakanum , enda miklu erfiðara að fylgjast með honum með beinum athugunum hér á norðurslóð en sunnar í álfum . 1 Björn M. Ólsen 1914 ; Beckman 1916 ; Þorkell Þorkelsson 1926 ; Zinner 1933 ; Reuter 1934 ; Þorsteinn Vilhjálmsson 1990 . – Hlutar úr þeirri grein eru hér teknir nokkru fastari tökum . Guðni Jónsson ( bjó til prentunar ) , 1947 . Íslendingasögur IX : Þingeyingasögur , Reykjavík .