Þjóðólfur , 24. mars 1893 , 45. árg. , 14. tbl. , forsíða : Vegurinn um Eyrabakka . Þó að samgöngu - og vegamálið hafi verið eitt hið mesta áhugamál þjóðarinnar nú í nokkur ár , og mikið hafi verið gert til að endurbæta gamla vegi og leggja nýja , þá hefur vegurinn um Eyrarbakka orðið mjög út undan í því efni , því þegar farinn er vegurinn frá Baugstöðum út á Eyrarbakka og jafnvel að Óseyrarnesi , getur manni komið til hugar , að maður sé fyrir 20 árum að ferðast um einhvern útkjálka landsins , en ekki um annan hinn fjölfarnasta veg á Suðurlandi . Á öllum þessum vegi hefur ekki verið kastað steini úr götu nú í mörg ár , og þó á vegi þessum séu allgóðir kaflar , þá er hann mestallur mjög vondur yfirferðar og má heita , að skepnur geti víðast ekki stigið svo fæti , að þær rekist ekki á lausagrjót , og þar af leiðandi fengið meiðsli á fótum , þegar þær eru að dragast með þungar klyfjar aftur og fram , enda má oft sjá hestafætur hróflaðar af grjótinu , að ég ekki tali um þann háska , sem mönnum er búinn , sem verður það á að ríða hart , sem æði oft kemur þó fyrir , sem náttúrlegt er , því vegur þessi lítur út fyrir að vera greiðfær yfir að líta . Verður því mönnum , sem ekki eru honum kunnugir oft á , að hleypa hestum sínum , og hef ég verið sjónarvottur að voðalegustu byltu , þar sem hestur datt um stein og maðurinn féll af baki og lenti á steini , og var öll ástæða til , þótt maður þessi hefði rotast , enda meiddist hann stórkostlega . Þetta skeytingarleysi með viðhald á vegi þessum er næsta undarlegt , fyrst og fremst af því , að hann er , eins og ég hef áður tekið fram mjög fjölfarinn , jafnvel engu síður en vegurinn til Reykjavíkur , og svo vegna þess , að Eyrarbakki er mesta framfara og menningarbyggðarlag . Hér er heldur ekki að ræða um stóran kostnað , sem þyrfti til að endurbæta veginn , því ekki þarf að sprengja upp grjót eða leggja nýjan veg , heldur aðeins kasta úr gamla veginum lausagrjóti , sem sjórinn færir upp í hann í stórflóðum og sjávargangi . Ennfremur má geta þess , að í sýslunefnd Árnesinga ætla ég að hafi verið til þessa einn kaupmaðurinn á Eyrarbakka , og ætti engum að vera meira áhugamál en kaupmönnunum þar , að vegurinn að og frá kaupstaðnum geti verið góður . Vegur þessi hygg ég að vera muni sýsluvegur , og er því vonandi , að hin háttvirta sýslunefnd Árnessýslu láti ekki lengur dragast að gera umbætur á því , sem ég hef nú tekið fram að ábótavant sé . Um mál þetta hefur verið kvartað af sýslunefnd Rangárvallasýslu fyrir nokkrum árum , en því ekki verið sinnt af þeim , sem hlut eiga að máli . Ég hygg , að enginn geti með sanni sagt , að hér sé kvartað um að þetta að óþörfu , því að ef ekki verður bráðlega að gert , má búast við að slys hljótist af , og ætti hið nýafstaðna sorglega atvik á Hellisheiðarveginum , að vera knýjandi hvöt til , að menn gættu sem best að því , að hafa vegi sem greiðasta og hættuminnsta , þar sem það er mögulegt . Hala , í janúar 1893 . Þ. Guðmundsson . Þjóðólfur , 24. mars 1893 , 45. árg. , 14. tbl. , forsíða : Vegurinn um Eyrabakka . Þó að samgöngu - og vegamálið hafi verið eitt hið mesta áhugamál þjóðarinnar nú í nokkur ár , og mikið hafi verið gert til að endurbæta gamla vegi og leggja nýja , þá hefur vegurinn um Eyrarbakka orðið mjög út undan í því efni , því þegar farinn er vegurinn frá Baugstöðum út á Eyrarbakka og jafnvel að Óseyrarnesi , getur manni komið til hugar , að maður sé fyrir 20 árum að ferðast um einhvern útkjálka landsins , en ekki um annan hinn fjölfarnasta veg á Suðurlandi . Á öllum þessum vegi hefur ekki verið kastað steini úr götu nú í mörg ár , og þó á vegi þessum séu allgóðir kaflar , þá er hann mestallur mjög vondur yfirferðar og má heita , að skepnur geti víðast ekki stigið svo fæti , að þær rekist ekki á lausagrjót , og þar af leiðandi fengið meiðsli á fótum , þegar þær eru að dragast með þungar klyfjar aftur og fram , enda má oft sjá hestafætur hróflaðar af grjótinu , að ég ekki tali um þann háska , sem mönnum er búinn , sem verður það á að ríða hart , sem æði oft kemur þó fyrir , sem náttúrlegt er , því vegur þessi lítur út fyrir að vera greiðfær yfir að líta . Verður því mönnum , sem ekki eru honum kunnugir oft á , að hleypa hestum sínum , og hef ég verið sjónarvottur að voðalegustu byltu , þar sem hestur datt um stein og maðurinn féll af baki og lenti á steini , og var öll ástæða til , þótt maður þessi hefði rotast , enda meiddist hann stórkostlega . Þetta skeytingarleysi með viðhald á vegi þessum er næsta undarlegt , fyrst og fremst af því , að hann er , eins og ég hef áður tekið fram mjög fjölfarinn , jafnvel engu síður en vegurinn til Reykjavíkur , og svo vegna þess , að Eyrarbakki er mesta framfara og menningarbyggðarlag . Hér er heldur ekki að ræða um stóran kostnað , sem þyrfti til að endurbæta veginn , því ekki þarf að sprengja upp grjót eða leggja nýjan veg , heldur aðeins kasta úr gamla veginum lausagrjóti , sem sjórinn færir upp í hann í stórflóðum og sjávargangi . Ennfremur má geta þess , að í sýslunefnd Árnesinga ætla ég að hafi verið til þessa einn kaupmaðurinn á Eyrarbakka , og ætti engum að vera meira áhugamál en kaupmönnunum þar , að vegurinn að og frá kaupstaðnum geti verið góður . Vegur þessi hygg ég að vera muni sýsluvegur , og er því vonandi , að hin háttvirta sýslunefnd Árnessýslu láti ekki lengur dragast að gera umbætur á því , sem ég hef nú tekið fram að ábótavant sé . Um mál þetta hefur verið kvartað af sýslunefnd Rangárvallasýslu fyrir nokkrum árum , en því ekki verið sinnt af þeim , sem hlut eiga að máli . Ég hygg , að enginn geti með sanni sagt , að hér sé kvartað um að þetta að óþörfu , því að ef ekki verður bráðlega að gert , má búast við að slys hljótist af , og ætti hið nýafstaðna sorglega atvik á Hellisheiðarveginum , að vera knýjandi hvöt til , að menn gættu sem best að því , að hafa vegi sem greiðasta og hættuminnsta , þar sem það er mögulegt . Hala , í janúar 1893 . Þ. Guðmundsson .