Sem svo oft áður fór ég á Þorláksmessutónleika Bubba Morthens . Ég hef sótt fjölda tónleika Bubba . Allt frá árinu 1980 . Ýmist með honum einum eða hann og hinar ýmsu hljómsveitir . Ég leyfi mér að áætla að tónleikar gærkvöldsins hafi verið númer 101 hjá mér . Þetta er í fyrsta sinn sem Bubbi hreyf mig ekki . Veit ekki hvað það var . Hann eða ég ? Veit það ekki . Með fyrsta gítarslætti hófst þetta . Fyrsta lagið var nýtt lag . Minnir að það heiti Þetta er allt búið . Lagið eða textinn hittu mig ekki . Þá fór ég að hugsa hverslags álag það kann að vera fyrir Bubba þurfa að elta sjálfan sig endalaust . Og öll þau frábæru lög sem hann hefur samið og flutt . Bubbi átti ágæta spretti . Spilaði meira á munnhörpuna en oft áður og gerði það vel . Samt var eitthvað að . Milli laga talaði hann mikið um sjálfan sig , konuna og börnin . Sumt hefur hann sagt áður . Jafnvel margoft . Sögurnar voru misgóðar . Engin virkilega góð . Eftir á að hyggja virkaði Bubbi þreyttur . Held að hann hafi ekki verið í sína besta formi . En þar sem hann er og hefur verið yfirburðamaðurinn Bubbi verð ég sennilega að kenna mér um að hafa ekki náð , í fyrsta sinn , að tengja við tónleika með Bubba . e.s. Eitt til viðbótar . Bubbi sagði , sem svo oft áður , í lok tónleikanna að þakkaði öllum fyrir að koma , fyrir að brauðfæða sig og sína fjölskyldu . Þó ég þekki Bubba ágætlega og allt það , þá kem ég ekki á tónleika með honum vegna þess að ég hafi áhyggjur af afkomu Bubba og hans fólks .