Þórður Snær Júlíusson skrifar 17. september 2012 06:00 Framsóknarflokkurinn hóf kosningaveturinn síðastliðinn fimmtudag með því að kynna nýja tillögu sína um aðgerðir gegn skuldavanda heimila . Tillagan gengur í grófum dráttum út á að afborganir af verðtryggðum fasteignalánum muni koma til frádráttar af tekjuskattstofni og að sá frádráttur verði lagður inn á höfuðstól viðkomandi fasteignalána . Samhliða á að leggja til að samið verði við veitendur íbúðalána um að færa öll slík lán niður í 100 prósent af fasteignamati húsnæðis . Þessi ráðstöfun á síðan að gilda í þrjú ár . Til viðbótar gera tillögur Framsóknarflokksins ráð fyrir að fjögurra prósenta þak verði sett á verðtryggingu . Kjarninn í tillögum Framsóknarflokksins er sá sami og í kosningaloforði flokksins fyrir síðustu kosningar , þegar hann lofaði 20 prósenta almennri niðurfellingu á skuldum heimila . Afleiðingar beggja leiða eru líka þær sömu : óheyrilegur kostnaður fyrir ríkissjóð , sem hann hefur enga burði til að standa undir . Seðlabankinn komst að þeirri niðurstöðu í apríl , eftir ítarlegustu greiningu sem framkvæmd hefur verið á 20 prósenta almennum skuldaniðurfærslum , að leiðin myndi kosta 261 milljarð króna . Tæplega 60 prósent afskriftanna myndu falla í skaut tekjuháum heimilum en einungis fjórðungur skila sér til tekjulágra heimila . Munurinn á þeirri tillögu og nýju Framsóknar-tillögunni er sá að sú síðari gæti jafnvel orðið enn dýrari og ómarkvissari . Frádráttur frá skattgreiðslum myndi skerða tekjur íslenska ríkisins gríðarlega , enda um stærsta einstaka útgjaldalið hvers heimilis að ræða . Að sama skapi myndu þeir sem eru með hæstu lánin , og búa í dýrustu eignunum , fá mesta skattafrádráttinn . Ríkissjóður , sem áætlar að borga 88 milljarða króna í vaxtagjöld á næsta ári , hefur ekki efni á því . Niðurfærsla á fasteignamati í 100 prósent af fasteignamati , sem er umtalsvert lægra en markaðsvirði , myndi væntanlega þýða að Íbúðalánasjóður , sem á rúmlega 60 prósent allra verðtryggðra lána , þyrfti að færa niður virði eigna sinna í samræmi við verri veðstöðu . Við það myndi sjóðurinn , sem er með 1,4 prósenta eiginfjárhlutfall , verða tæknilega gjaldþrota á ábyrgð íslenska ríkisins . Með þaki á verðtryggingu myndu eigendur skulda sjóðsins , lífeyrissjóðir landsins , síðan tapa tugum milljarða króna . Hinar nýju tillögur Framsóknarflokksins ættu þó ekki að koma neitt sérstaklega á óvart . Flokkurinn er þekktur fyrir að gefa út galin loforð í aðdraganda kosninga . Árið 1999 lofaði hann að leggja milljarð króna í að gera Ísland fíkniefnalaust innan nokkurra ára . Milljarðurinn skilaði sér aldrei og líkast til geta allir verið sammála um að Ísland er enn víðs fjarri því að vera fíkniefnalaust . Árið 2003 lofaði flokkurinn 90 prósenta íbúðalánum . Þótt fasteignabólan sem blásin var upp í kjölfarið hafi að mestu verið drifin af einkabönkunum segir í rannsóknarskýrslu Alþingis að 90 prósenta lánin hafi verið „ ein af stærri hagstjórnarmistökum í aðdraganda falls bankanna , mistök sem gerð voru með fullri þekkingu á mögulegum afleiðingum , sem ekki létu á sér standa “ . Árið 2009 kom síðan hið ómarkvissa og fjárhagslega lamandi loforð um 20 prósenta almenna niðurfellingu húsnæðisskulda . Og nú er sama hugmynd um eignatilfærslu úr almannasjóðum til skuldsettra endurvakin , en klædd í önnur föt . Ef henni verður hrint í framkvæmd er nokkuð ljóst að sagan myndi dæma hana sem ein af stærstu hagstjórnarmistökum í kjölfar falls bankanna .