Fyrir tæpum tveimur mánuðum byrjaði ég í nýrri vinnu . Í nýju vinnunni er ég meðal annars að aðstoða og styðja við fólk sem neytir vímuefna . Aðstæður margra þessara einstaklinga eru vægast sagt erfiðar . Mörg þeirra eiga það sameiginlegt að hafa orðið fyrir miklum , þungum og endurteknum áföllum og jafnvel allt frá barnæsku . Síðan ég kynntist þessu fólki hefur hugur minn oft verið hjá þeim , sama hvort ég er í vinnunni eða ekki og hef ég þá helst spurt mig að því afhverju ég sé ekki í dag í sömu sporum og þau . Þó svo að það kynni að koma mörgum á óvart þá á ég margt sameignlegt með þessum hópi og ég hef mikið velt því fyrir mér hvað það er sem veldur því að ég hef klárað háskólanám , er í góðri vinnu og bý með dóttur minni en er ekki heimilislaus með vímuefnavanda . Þráði að lina þjáningar mínar Mín saga er örugglega ekki frábrugðin sögum margra sem glíma við fíkn . Þegar ég var 13 ára var ég beitt kynferðislegu ofbeldi sem snéri lífi mínu á hvolf . Ég vissi ekki lengur hvað snéri upp né niður í þessum heimi , það eina sem ég gerði mér grein fyrir var að heimurinn yrði aldrei eins . Þarna hafði ég kynnst svo miklum kvölum að ég hefði gert nánast hvað sem er til þess að lina þjáningar mínar . Ég lagðist í mjög djúpt þunglyndi með tilheyrandi sjálfsskaðandi hegðun og sjálfsvígshugsunum sem herjuðu stöðugt á huga minn . Hefði ég á þessum tíma þekkt einhvern sem var í vímuefnaneyslu er ég viss um að ég hefði notað nánast hvað sem er til þess að deyfa mig . Í augnablikinu hefði verið auðveldara að lifa með því að nota vímuefni . Veikindi mín komu mörgum á óvart þar sem ég hafði alltaf staðið mig vel í námi og tekið virkan þátt í félagsstörfum , ég bar innri þjáningar mínar ekki utan á mér . Þær komu helst fram þegar ég fékk mér í glas . Þá drakk ég mikið , reyndi að drekkja tilfinningum mínum því ég réð ekki við að lifa með þeim og reyndi að flýja þær . Þegar ég var 18 ára var ég orðin svo veik að ég var lögð inn á geðdeild . Inni á geðdeild kynntist ég strák sem ég varð yfir mig hrifin af , ég sá ekki sólina fyrir honum og var sannfærð um að nú þegar við værum saman þá yrði allt betra . Hann var inni á deild því hann hafði farið í geðrof vegna neyslu . Það er óhætt að segja að ég var tilbúin til þess að gera nánast hvað sem er til þess að halda í okkar samband . Ég batt allar mínar vonir við að þjáningar mínar hyrfu með þessu sambandi . Svo var ekki . Var tilbúin til þess að nýta þetta nýja bjargráð Við héldum áfram að vera saman eftir að við vorum bæði útskrifuð af geðdeildinni . Ég fór oft og hitti hann og var hjá honum án þess að segja foreldrum mínum hvar ég væri því ég vissi að þau myndu banna mér að hitta hann . Okkar sambandi fylgdi fikt því ég var enn leitandi að töfralausn til þess að flýja og komast hjá því að vera föst í eymdinni sem fylgdi huga mínum . Við fórum í partý sem voru mér mjög framandi , hvað þá að þau væru á virkum dögum . Í þessum partýum var mikið um allskonar vímuefni sem fólk notaði frjálslega , það skemmtu sér allir svo vel en fyrst og fremst virtist öllum líða vel sem var jú mitt markmið . Hann missti þó fljótt áhugann á mér og við hættum saman . Ég hélt að heimurinn myndi farast , nú væri hægt að setja síðasta naglann í kistuna því ég gæti ekki meira og ég vildi grípa í þetta nýja bjargráð sem ég hafði kynnst . Ég hafði misst viljann til þess að lifa . Á þessum tímapunkti greip mig sterkt net af fjölskyldu og vinum og þar að auki geðlæknir og sálfræðingur . Hann hélt áfram að nota og hefur farið í nokkrar meðferðir síðan við sáumst síðast . Það vill enginn vera í þessari stöðu Mér finnst mikilvægt að fólk geri sér grein fyrir því að fíkn er ekki eitthvað sem einstaklingar velja . Það er enginn sem vaknar einn daginn og hugsar með sér að í dag sé dagurinn sem hann mun sprauta sig í fyrsta skipti . Vímuefnavandi er flókinn , margslunginn og einstaklingsbundinn . Mín saga er ein af mörgum og örugglega ekki frábrugðin sögum sem margur annar kann að hafa , hvort sem fólk á við vímuefnavanda að stríða eða ekki . Ég er þó fyrst núna að horfast í augu við hvað hvaða stefnu líf mitt hefði hæglega getað tekið . Ég er ótrúlega heppin að hafa þak yfir höfuðið og hafa heilsu til þess að sinna dóttur minni . Mig langaði til þess að segja mína sögu í tilefni þess að í gær var alþjóðlegi geðheilbrigðisdagurinn . Það hefur verið mikil umræða í samfélaginu hjá okkur um vímuefnavanda en mér þykir það þó oft gleymast að fólk sem glímir við fíkn er veikt . Mikil áhersla hefur verið lögð á það hvernig við getum forðað yngri kynslóðum frá því að feta þennan veg en gleymum hvað við getum gert til þess að styðja við þá sem eru í aðstæðunum í dag . Fordómar sem vímuefnaneytendur verða fyrir eru eitt stærsta vandamál þeir þurfa að horfast í augu við daglega og það er eitthvað sem við í samfélaginu getum og verðum stuðlað að því að breyta . Ef þú hefur áhyggjur af vímuefnaneyslu einhvers sem er þér náinn eða þinni eigin neyslu þá er hægt að hafa samband við SÁÁ í síma 530-7600 og bóka viðtal við ráðgjafa . Einnig er hægt að hafa samband við heilsugæsluna eða við hjálparsíma Rauða Krossins 1717 ef þig vantar frekar stuðning .