Þegar hann fer , deyr ekki aðeins hann út , Ættarhöfðingi eyjunnar , Heldur einnig allur ættbálkur hans . Dimmumót er nýjasta ljóðabók úr smiðju Steinunnar Sigurðardóttir og kemur út á hálfrar aldar höfundarafmæli hennar , en fyrsta bók hennar , Sífelllur , kom út árið 1969 . Ljóðabókin er stórkostlegt verk um náttúruna okkar á tímum hamfarahlýnunar , nýyrði sem Steinunn á heiðurinn af sem hefur hratt fest sig í sessi . Það er viðeigandi að umsögnin aftan á bókini er eftir Helga Björnsson jöklafræðing sem segir að “ ljóðin … styrkja þá trú mína að það verði listamenn fremur en fræðimenn sem ná að koma vitinu fyrir jarðarbúa . ” Helgi hittir þarna naglann á höfuðið en maður getur ekki annað en orðið meir og djúpt snortinn við lestur á bókinni . Dimmumót samanstendur af um fjörutíu ljóðum en rauði þráðurinn í þeim öllum er hverfandi jöklar landsins og hamfarahlýnun . Fyrsta ljóðið stendur sjálfstætt og setur tóninn fyrir bókina : Það líður hjá Það gengur yfir Rigningarskúrin Barndómur Fyrri og síðari Óendanlegir dómar Líka þeir Líða hjá Veturinn , meiraðsegja fyrir norðan , gengur yfir – Og veturinn þar á eftir , þótt seint fari Eins líður flensan hjá , ástsýki , hiksti Og það sem ótrúlegast er , Eilífðarfjallið mitt ljósa , líður líka hjá Þessi eyja á eyjunni sekkur í Grjóthafið Þessi kastali úr snjóhvítu rósunum þiðnar og verður að rambandi haug Það er Fullkomnað Endanlegt Eilífðarlok Við taka svo kaflarnir : Það kemur í ljós , Ísfjallið rambar , Raddir úr vatna-jökla-sveitum , Að vatni verður , Jöklabörn , Flæðisker og Það hverfur . Ljóðin eru sögð frá nokkrum mismunandi sjónarhornum en eru meðal annars með sjálfsævisögulegu ívafi þegar Steinunn lýsir æskuminningum í návist jökla og hvernig hún sjálf hefur upplifað áhrif hamfarahlýnunnar á æviskeiði sínu . Þetta er tíunda ljóðabók Steinunnar og ber þess merki að vera skrifuð af reynslumiklu skáldi með einstaka þekkingu af íslensku máli , en titillinn Dimmumót er dreginn af skaftfellska orðinu yfir ljósaskipti ( svo sagði Steinunn í viðtali á RÚV ) . Bókin er á persónulegri nótum en Steinunn er vön að skrifa á , og styrkir það tengsl lesandans við þau ; Steinunn er ekki að tala á almennum nótum um áhrif hamfarahlýnunar á jökla , heldur um hvað hún hefur upplifað gríðarlegar breytingar á sínu æviskeiði . Ég tek undir með Rebekku Sif að það er undirliggjandi sorg í textanum , en einnig aðvörunartónn um að nú verðum við að bregðast við : í dag eru jöklarnir ekki eilífir . Dimmumót er ljóðabók sem hægt er að mæla með bæði fyrir ljóðaunnendur , sem og þá sem sjaldan grípa í ljóð , myndmálið er aðgengilegt samtímis því að bera með sér þýðinarmikinn undirtón . Þetta var fyrsta ljóðabók Steinunnar sem ég las og hlakka ég mikið til að kynna mér fyrri verk hennar , sem og að njóta þess að glugga aftur í ljóðin í Dimmumótum og spá áfram í þau um ókominn tíma .