Ég lagði af stað frá Íslandi 6. mai 2015 án þess að hafa nákvæma ferðaáætlun , það eina sem ég vissi var að ég vissi að ég myndi ferðast um Evrópu næstu mánuði með litlu havanese tíkinni minni , Sunnu . 44 Þessi hugmynd hafði verið að gerjast með mér í nokkur ár en það var ekki fyrr en núna sem ég hafði möguleika , að mér fannst , til að láta það verða að veruleika . Fyrir tveimur árum lenti ég í bílslysi þar sem ég hélt í nokkur augnablik að þetta yrði mitt síðasta . Engu að síður var það stórt skref að ákveða að taka frí frá vinnu og eyða stórum fjárhæðum í þetta ferðalag í stað þess að geyma peningana til ellinnar eins og skynsamlegra hefði kannski verið . Þar sem ég ákvað að vera í burtu frá Íslandi í að minnsta kosti 7 mánuði gat ég ekki hugsað mér að skilja litla félagann minn eftir allan þennan tíma . Fyrst færi ég um miðjan apríl til Bandaríkjanna og Kanada í tvær vikur til að fara á ráðstefnu og heimsækja vini . Á meðan yrði Sunna í pössun hjá vinafólki . Síðan kæmi ég til Íslands í nokkra daga til að sækja Sunnu og við myndum fljúga út til Kaupmannahafnar þann 6. mai og hefja ferðalagið sem myndi standa fram að áramótum . Vegna rangra upplýsinga frá bankanum mínum áttaði ég mig ekki á þessu fyrr en um mánuði áður en ég lagði af stað en hjólin snúast hægt í seðlabankanum og það mátti varla tæpara standa , umsóknin var náðarsamlega afgreidd daginn áður en ég fór úr landi og tókst því naumlega að borga bílinn í tæka tíð . Það var ekki mikið mál að útbúa vottorðin en stimpilinn góða gat ég ekki fengið þar sem opinberir dýralæknar voru allir í verkfalli . Pósturinn minn var áframsendur á réttan aðila hjá dönsku matvælastofnuninni og þá kom í ljós að til var undanþága frá þessarri reglu sem beita mætti í neyðartilvikum . Það væri hægt að flytja inn dýr án gildra innflutningspappíra ef hægt væri að koma því fyrir á dönsku heimili í heimasóttkví , bólusetja upp á nýtt við hundaæði og bíða svo í þrjár vikur þar til aflétta mætti sóttkvínni . Strax eftir tvo daga voru komin nokkur tilboð um pössun frá íslenskum fjölskyldum í Danmörku sem buðust til að passa Sunnu . Á endanum var það íslensk / dönsk fjölskylda og vinafólk mitt sem reyndist hafa réttu aðstöðuna og buðust til að hafa hana hjá sér . Þetta reyndist fullkomið og við gátum á sama tíma rifjað upp gömul kynni . Í næsta pistli verður fjallað um Danmerkurævintýrið .