Málflutningur viðskiptaráðherra var fyrirsjáanlegur og kom því miður ekkert nýtt frá honum að þessu sinni . Pétur Blöndal var hressilegur að vanda , hann stillir sér fyrirsjáanlega upp sem verndara sparifjáreigenda . Heimilin eru nefnilega stærstu sparifjáreigendur landsins en það fé er reyndar bundið að mestu í fasteignum heimilanna . Af einhverjum ástæðum hefur PB einskorðað vernd sína við sparifjáreigendur sem eiga peningaeignir , flestir aðrir teljast skuldarar í hans huga og " naflaskoðarar " eins og hann komst að orði í erindi sínu . Lilja lagði áherslu á mikilvægi almennra aðgerða og að komið væri í veg fyrir að öll mál væri rekin með tilheyrandi kostnaði í gegn um dómskerfið . Málflutningur Lilju er mjög í takt við tillögur HH . Guðmundur Andri eða Gandri eins hann er oft kallaður spurði " leiðinlegra " spurninga eins og " Af hverju á almenningur að greiða fyrir tap bankanna ? " Ef lántakar eiga að ósekju að fjármagna bankanna væri kannski eðlilegt að þeir fengju hlut í þeim í staðinn eða hvað ? Fundargestum fannst þessar spurningar Gandra alls ekki leiðinlegar og klöppuðu mikið fyrir góðu erindi hans . Eins og Marinós er vona og vísa kom hann með tölulegar upplýsingar sem sjálfsagt komu mörgum á óvart . Pétur Blöndal heldur því statt og stöðugt fram að íslendingar spari lítið og eyði miklu en eftir sem áður virðast vera yfir 4.000 milljarðar í bankakerfinu í eigu sparifjáreigenda . Þar af eru 2200 milljarðar inneignir , 1.600 milljarðar lífeyrissparnaður og 400 milljarðar séreignasparnaður . Ragnar Baldursson sagði hæstaréttardómana sem voru umfjöllunarefni fundarins skírari en margir vildu vera láta . Hann sagði dómstóla dæma eftir lögunum og engu öðru . Inn í þá jöfnu væru hvorki settar réttlætisbreytur né sanngirnislitir , aðeins lögin og málflutningurinn . Sagði ekki margt en lét það telja sem hann sagði .