Af þessu leiðir að mikilvægt er að finna sjúkdóminn snemma og hindra , með lyfjum eða aðgerð , að hann valdi varanlegri sjónskerðingu . Þessi vökvi streymir um framhólfið og tæmist úr auganu í horninu sem myndast milli lithimnu að aftan og hornhimnu að framan . Af óþekktum orsökum er frárennsli augnvökvans ekki nógu greitt og þrýstingurinn hækkar . Mun sjaldgæfari tegund gláku er þrönghornsgláka en þá er hornið milli lithimnu og hornhimnu svo þröngt að frárennsli augnvökvans getur stöðvast skyndilega . Hætta á gláku eykst með aldrinum og þá sérstaklega eftir 60 ára aldur . Lyfin sem notuð eru gera ýmist eða bæði að minnka myndun augnvökvans og auðvelda frárennsli hans . Með leysigeisla eru brennd 50 - 100 örsmá göt á netið í framhólfshorninu þar sem augnvökvinn rennur út og með skurðaðgerð er búið til nýtt frárennsli fyrir augnvökvann . Þessar aðgerðir eru litlar og tiltölulega hættulausar , árangur af þeim er oftast góður en hann endist mislengi . Aðgerðir með leysigeisla eða skurðhníf er hægt að endurtaka einu sinni eða tvisvar en venjulega ekki oftar . Stundum þarf að halda áfram lyfjameðferð þrátt fyrir slíkar aðgerðir þannig að þær leysa ekki allan vandann .