Hún Flumbra gamla tröllskessa varð einu sinni ógurlega skotin í stórum og ljótum tröllkarli . Hann átti heima langt , langt í burtu . Tröllkarlinn var svo ægilega latur , að hann nennti næstum aldrei að heimsækja hana . Þá er nóttin svo löng og sólskinið svo lítið . En á sumrin hljóp hún heit og sveitt og móð og másandi yfir fjöll og firnindi til að hitta tröllkarlinn sinn . Þetta gat ekki endað nema á einn veg . Eina óveðursnótt eignaðist skessan átta stráka . Ósköp voru þeir stórir og ljótir og líkir honum pabba sínum . Við skiljum ekki þessi læti , sögðu þær og reyndu að sofna .