146 en fátækt köld þér fylgdi trygg fram á grafar barminn . Samt þu friðaa áttir auð , öllum betri krónum , sem að tiðum byrginn bauð blindum Mammons þjónum . Þegar strið og þánka pín þrengdi fast að muna , léstu friðu ljóðin þín lama armæðuna . Ættar hrörnun mörg og mein mátti hönd þin skrií'a , af iimtan börnum fengu ein fjögur þig að lifa . Samt var lund þín létt og kát ljúfra meðal granna , sem að stundum setti' í mát sorgir náunganna . Fánýt klæði fúin þín farin öll og slitin , en lipru kvæðin lifa fin og lista skemtiritin . Farðu blessuð friðkeypt önd , frelsuð heims af kvíða , nú þig hressir lifs um lönd liknin alvalds blíða . S. Gr. B. Blanda II. ' 10