Bréf til blaðsins . Alþjóðlegar ráðleggingar kalla á að þjálfun verði hluti af meðferð krabbameinssjúklinga Á undanförnum árum hefur verið æ meira rætt um ávinning líkamsþjálfunar fyrir heilsu fólks sem greinist með krabbamein . Þetta er í samræmi við aukna þekkingu á neikvæðum áhrifum kyrrsetu og jákvæðum áhrifum þjálfunar á líðan , heilsu og lífsgæði fólks sem greinist með krabbamein . Nýlega voru birtar alþjóðlegar leiðbeiningar um stöðu þekkingar á sviði þjálfunar í tengslum við krabbamein , bæði sem forvörn og meðferð við krabbameinum . Þessar leiðbeiningar voru þróaðar af alþjóðlegri nefnd sérfræðinga og hagsmunaaðila á sviði þjálfunar fyrir krabbameinsgreinda . Nefndin var kölluð saman af American College of Sports Medicine , samtökum í Bandaríkjunum sem fjalla um þjálfun til að bæta heilsu fólks og vinna gegn þrálátum sjúkdómum . Nefndin kom saman í mars 2018 og bjó til starfshópa sem unnu að ráðleggingunum . Niðurstöður þeirra voru birtar í þremur fræðigreinum í október 2019 . Í fyrstu greininni 1 var einblínt á áhorfsrannsóknir og staðfesti hún niðurstöður nýlegrar samstöðu um að aukin hreyfing geti verið verndandi gegn krabbameinum í brjósti , ristli , legslímu , nýra , þvagblöðru , vélinda og maga . Þá er einnig fjallað um mikilvægi þess að forðast kyrrsetu til að draga úr áhættu á að þróa með sér krabbamein í legslímu , ristli og lunga . Athyglisvert er að aukin hreyfing hefur fylgni við aukna áhættu á að greinast með sortuæxli . Höfundar bentu á mikilvægi sólarvarnar við útivist , frekar en beina áhættu af hreyfingunni sjálfri . Fólk sem hóf þjálfun eftir að hafa greinst með krabbamein í brjósti , blöðruhálskirtli eða ristli sýndi allt að 36% hærri lifun en aðrir . Magn þeirrar þjálfunar sem þarf til að fá þennan árangur fyrir fólk með þessi krabbamein er ekki enn þekkt . Í annarri greininni 2 var fjallað um hlutverk þjálfunar eftir greiningu með krabbamein til að lina ýmsar algengar aukaverkanir af krabbameinsmeðferðum og umfjöllun um lykilatriði í skimun fyrir öryggi einstaklinga sem fá uppáskrifaða þjálfun . Höfundar staðfesta að þjálfun er örugg fyrir fólk með krabbamein og einnig að forðast ætti kyrrsetu . Stefna ætti að almennum lýðheilsuráðleggingum um hreyfingu , sem kveða á 150 mínútur á viku af þolþjálfun og svo styrktarþjálfun tvisvar í viku . Það sem er nýtt er að höfundar notuðu skipulagt ferli til að komast að samstöðu um stöðu þekkingar til að ákvarða hversu mikla þjálfun ætti að skrifa upp á til að vinna gegn algengum aukaverkunum krabbameinsmeðferða . Sterkar vísbendingar styðja uppáskrift á þjálfun gegn krabbameinstengdri þreytu , bættum heilsutengdum lífsgæðum , aukinni líkamlegri virkni , minni kvíða og þunglyndi og sýna einnig fram á að stigvaxandi styrktarþjálfun er örugg fyrir fólk með sogæðabjúg . Uppáskrifuð þjálfun var venjulega 30 mínútna þolþjálfun af miðlungs ákefð þrisvar í viku . Svipaður ávinningur , að undanskildum minni kvíða og þunglyndi , kom fram við styrktarþjálfun eða blöndu af þol - og styrktarþjálfun tvisvar í viku . Þá voru miðlungssterkar vísbendingarnar um svipað magn þolþjálfunar á bættan svefn , en ekki nægilegar vísbendingar núna til að gefa nákvæmar ráðleggingar um magn þjálfunar gegn eitrunaráhrifum á hjartavöðva , á bætta vitsmunalega getu , færri byltur , minni velgju , minni verki , minni úttaugaskaða , aukna kynferðislega virkni og aukið þol við lyfjameðferð . Þriðja greinin 3 á að brúa bilið milli rannsókna og klínískrar vinnu . Hún fjallar um hvernig best megi innleiða þessa þekkingu um mikilvægi þjálfunar í umönnun og þjónustu við krabbameinssjúka til að gera þeim kleift að njóta góðs af . Mikilvægasta atriðið er að heilbrigðisstarfsfólk sem vinnur með krabbameinsgreindum sé meðvitað um mikilvægi þjálfunar fyrir skjólstæðinga sína , ræði markvisst um þjálfun við þá og hafi verkferla sem leiða skjólstæðingana í þjálfunarúrræði og þá viðeigandi þjónustu sem eru í boði . Klínísk reynsla mín við endurhæfingu krabbameinsgreindra hefur sýnt mér mikilvægi þess að samfella sé í ráðleggingum heilbrigðisstarfsmanna . Ég tel æskilegast að bjóða skjólstæðingum upp á greiningu , fræðslu og þjálfun undir handleiðslu þar sem skjólstæðingar geta svo valið sjálfir hvort þeir geri æfingarnar á eigin vegum eða innan heilbrigðisstofnana . Slík þjónusta getur veitt langtímastuðning við fólk sem hefur greinst með krabbamein og veitt aðhald með reglulegu endurmati . Með slíkri eftirfylgni eru meiri líkur á að viðkomandi hefji þjálfun og viðhaldi henni sem lífsstíl , frekar en sem skammtímaúrræði meðan á meðferð stendur eða fyrst eftir hana . Þannig myndi hinn krabbameinsgreindi njóta langtímaávinnings af þjálfun sem greinarnar hér að ofan lýsa .