Þuríður Katrín Vilmundardóttir , eiginkona Jóns , og sonur þeirra Davíð Páll horfa yfir Víkina . Ég fékk einu sinni spurningu í sjónvarpsviðtali eftir að ég hafði verið bæjarstjóri í Bolungarvík í tvö ár eða svo . „ Hvort ertu Bolvíkingur eða Ísfirðingur ? “ Spurningin kom mér í opna skjöldu og með myndavélina í andlitinu var ómögulegt annað en að svara því sem kom fyrst upp í hugann . „ Ég er Bolvíkingur “ Ég fékk smá skammir frá Ísfirskum vinum mínum , enda kannski eðlilegt að þeir séu sárir þegar ég er jú fæddur á Ísafirði og bjó þar og starfaði í yfir 35 ár . Ég man eftir að það birtist grein í Bæjarins Besta fyrir nokkrum árum þar sem beinlínis voru gefnar út nákvæmar reiknireglur um hvernig hægt væri að finna út hversu mikill Ísfirðingur þú værir , með því að reikna hlutfall þeirra ára sem þú varst búinn að búa á Ísafirði þar sem skólaárin væru frádráttarbær . Ég var á þeim tíma um 96% Ísfirðingur . Mér reiknast til í dag að samkvæmt þessum reglum er ég rétt um 8% Bolvíkingur . Það er því ekkert að óttast fyrir ísfirsku vini mína . Ég afneita ekki Ísafirði , ég elska Ísafjörð . Enda væri ég ekki á þeim stað sem ég er í dag án hans . Samt hélt ég því fram fullum fetum í sjónvarpi allra landsmanna að ég væri víst „ Bolvíkingur . “ Ég hef síðan oft hugsað til þessarar „ uppákomu “ síðan . Af hverju svaraði ég án þess að hika að ég væri Bolvíkingur og af hverju skiptir þessi spurning svona miklu máli ? Það nefnilega þannig að þessi spurning er brennandi á flestum Íslendingum og ég trúi því að þetta sé brennandi spurning hjá flestum mönnum . „ Hvaðan ertu ? “ er fyrir svo afar mörgum sammerkt spurningunni „ hver ertu ? “ . Og þær gerast nú ekki stærri spurningarnar en hver er ég ? Þess vegna stoppa ég svo oft við þetta blessaða viðtal og mig langar að staldra aðeins við þessa spurningu og ræða aðeins af hverju ég er Bolvíkingur . Ég er svo ótrúlega heppinn að ég er í starfi þar sem ég fæ að hitta og tala við fólk . Alls konar fólk , við alls konar tilefni . Flest eru skemmtileg en önnur erfið , svona eins og lífið sjálft . Í gegnum öll þessi samtöl hef ég kynnst Bolungarvík og Bolvíkingum og tengst þeim órjúfanlegum böndum . Ég hef fengið að ræða við ógleymanlega karaktera og fengið innsýn í hugarheim fólks sem er duglegra en flestir aðrir sem ég hef hitt . Klárt og heillandi fólk sem ég hrífst af . Það er alveg magnað hvað það er til mikið að ótrúlegu fólki í Bolungarvík . Ég er stoltur af því að Bolungarvík hefur frábæra innviði fyrir mig sem íbúa . Frábæran skóla , frábæran leikskóla , geggjaða sundlaug , frábært kaffihús og almennt alla innviði sem eru mér nauðsynlegir og mikilvægir . Ég á það til eins og margir að verða of samofin því sem er í kring og ég gleymi því hvað við erum að gera frábæra hluti á mörgum sviðum . Ég geri mér fyllilega grein fyrir því að ég átta mig ekki alltaf heldur á því sem við erum ekki að gera vel og getum gert betur . Við erum ekki fullkomin og verðum aldrei . En stóra myndin er að við búum í samfélagi sem er að gera frábæra hluti . Ég elska líka náttúruna í Bolungarvík . Ég elska það að geta farið á rjúpu i hádegismatnum . Geta farið á fjallaskíði eftir vinnu , geta farið í göngutúr niðrá sandi og hlaupið út að vita . Það er svo stutt í náttúruna hérna í Bolungarvík og ég hef aldrei haft annan eins aðgang að ótrúlegri náttúru . Samfélagið er svo nálægt mér hérna í Bolungarvík . Ég elska það að ég treysti samfélaginu í Bolungarvík til að að læsa ekki bílnum eða húsinu . Að krakkarnir mínir séu einhversstaðar hjá vinum sínum og ég veit ekki hvar , nema að ég veit þeir eru á góðum stað . Ég elska að geta sagt góðan daginn og fengið bros og góðan daginn tilbaka við hvern sem ég rekst á úti á götu . Svo er það þorrablótið . Það verður mér alltaf ógleymanleg stund þegar ég gekk inn í félagsheimilið á mitt fyrsta þorrablót . Þetta var svo mögnuð tilfinning og svo mögnuð upplifun . Sterku hefðirnar sem tengja saman dagskrána og mér fannst ég tengjast öllum í salnum órjúfanlegum böndum . Ég hefði aldrei trúað því hversu mikil áhrif þessi viðburður hafði á mig og mun gera það sem eftir er minnar ævi . En það er hinsvegar ekkert af þessu sem gerir mig að Bolvíkingi . Það er ekki eitt atriði eða tvö sem gerir fólk að Bolvíkingum . Það sem gerir mig að Bolvíkingi er sú einfalda staðreynd að mér , Þuríði minni og börnunum mínum , líður eins og Bolvíkingum og það eru aðrir Bolvíkingar sem láta okkur líða þannig . Ég hef sagt að ein af bestu ákvörðunum sem við fjölskyldan höfum tekið var að flytja til Bolungarvíkur . Einfaldlega af því okkur líður vel í Bolungarvík . Ég vil því nota tækifærið og þakka Bolvíkingum fyrir að láta mér líða eins og Bolvíkingi og gera mig þannig að Bolvíkingi , þótt reiknireglan segi að ég sé bara kominn uppí 8% . Jón Páll á brjótnum með börnum sínum Davíð Páli og Albertu Kristínu . reinin birtist í Brimbrjótnum , blaði Bolvíkingafélagsins sem nýlega er komið út .