Endurinnlagnir og endurkomur 2007 og 2008 - 9 voru skoðaðar . Árið 2008 - 9 gátu 66% heildarhóps útskrifast á innan við 48 klukkustundum . Ályktun : Legutími eftir valkeisaraskurði hefur styst eftir tilkomu flýtibatameðferðar og heimaþjónustu . 1 - 5 Meðalsjúkrahúslega í Bandaríkjunum styst á 20 ára bili úr sex dögum í þrjá árið 2001 . 6 - 8 Ekki hefur verið gerð rannsókn á forspárþáttum legutíma eftir keisaraskurð , en eftir legnám hafa verið sýnd tengsl milli legutíma og ógleði sem krefjast meðferðar . 14 , 16 Slembirannsókn um ávinning flýtibatameðferðar við valkeisaraskurð er ekki til . Flýtibatameðferð við valkeisaraskurði hófst árið 2002 í Kaupmannahöfn . 6 Markmið þessarar rannsóknar var að skoða hvort meðallegutími við valkeisaraskurði styttist án fjölgunar endurinnlagna eftir innleiðslu flýtibatameðferðar með heimaþjónustu . Jafnframt var ánægja kvenna með slíka breytingu könnuð og skoðaðir þættir sem gætu haft áhrif á lengd legutíma . Efniviður og aðferðir Borinn var saman meðallegutími kvenna eftir valkeisaraskurð á sængurkvennadeild Landspítala fyrir og eftir innleiðslu flýtibatameðferðar , með því að skoða tvö heil ár , 2003 og 2007 , til samanburðar við árið eftir að nýtt verkferli hófst ( 1.11 . Á kvenna-deild Landspítala voru gefnar út verklagsreglur árið 2003 um umönnun kvenna eftir valkeisaraskurð sem unnið var eftir þar til flýtibatameðferð var hafin í nóvember 2008 . Gert var ráð fyrir að legutími gæti hafa breyst á árunum milli 2003 og 2007 án markvissra aðgerða og bæði árin því notuð til samanburðar . Innskriftarfræðsla fór fram viku fyrir aðgerð og stefnt að snemmútskrift ( innan 48 tíma ) frá upphafi . Áður hafði fræðsla aðeins farið fram daginn fyrir aðgerð án útskriftaráætlunar . Oxýkódón var gefið í þrjá sólarhringa , en konur sem útskrifuðust snemma fengu eina til tvær töflur með sér heim . Svæfing útilokaði konuna ekki frá flýtibatameðferð . Útskriftarskilyrði flýtibatameðferðar voru að kona væri sjálfbjarga , gæti hugsað um barnið , brjóstagjöf gengi vel , verkjastilling væri nægjanleg með töflum og þvaglát eðlileg . Áður voru engin sérstök útskriftarskilyrði . Með upplýsingum úr fæðingarskráningu var hægt að finna konur sem ekki fengu flýtibatameðferð . Sjúkraskrár þeirra voru skoðaðar og útilokunarástæða skráð . Upplýsingar um fyrri fæðingar og fjölda fæddra barna fengust úr fæðingarskráningunni . Í hópnum 2008 - 9 voru allar konur meðtaldar , eins og í 2003 og 2007 hópunum , og þar með einnig þær sem útilokuðust frá flýtibatameðferð . Upplýsingar um legutíma fengust úr legukerfi Landspítalans í klukkustundum frá innskrift til útskriftar . Þar sem endurinnlagnir innan 30 daga voru mjög fáar og því erfitt að treysta gögnum frá legukerfi , var öllum konum í hópum 2008 - 9 og 2007 flett upp handvirkt í Sögukerfinu og kannað hvort þær lögðust inn aftur eða komu á göngudeild , og fjöldi og ástæður skráðar . Einnig var skráð hvenær konur borðuðu fyrst og fóru fram úr eftir fæðingu ( í heilum tímum ) , sem og notkun ógleði - og verkjalyfja . Tengsl ofangreindra þátta við legutíma í klukkustundum voru könnuð með fylgnistuðli Spearmans og marktækni ákvörðuð , annars vegar út frá Wilcoxon raðprófi og hins vegar χ 2 nákvæmniprófi Fishers , eftir því sem við átti . Notast var við legutíma frá fæðingu fremur en innskrift til að forðast skekkju vegna mismunandi biðtíma fram að aðgerð . Ánægja kvenna með breytta meðferð var könnuð með afturskyggnum hætti . Konur í flýtibatameðferð á tímabilinu janúar til maí 2009 fengu senda ánægjukönnun í tölvupósti þremur til fimm vikum eftir útskrift . Af konum sem fæddu einbura með valkeisaraskurði 2008 - 9 , að meðtöldum þeim sem ekki fengu flýti-batameðferð ( n = 31 ) , gátu 66% útskrifast snemma ( mynd 1 ) . Mið-gildi legutíma kvenna með einbura styttist úr 82 í 52 tíma milli 2007 og 2008 - 9 ( mynd 2 ) . Konur sem fæddu einbura fóru marktækt fyrr heim 2007 miðað við 2003 , án sérstakra breytinga á meðferð , en sá munur var nær eingöngu vegna kvenna sem áttu börn fyrir ( tafla I ) . Þegar tekin voru saman öll tímabilin ( n = 34 ) , lá aðeins fjórðungur þessara kvenna innan við fjögurra sólarhringa sængurlegu . Legutími kvenna með tvíbura styttist um tvo sólarhringa milli 2003 og 2008 - 9 ( p = 0,005 ) . Algengustu vandamálin voru sýkingar , vandamál tengd skurðsári , brjóstum eða legi ( tafla II ) . Sama hlutfall kvenna leitaði á göngudeild bæði tímabilin vegna annarra sýkinga en í skurði eða blæðinga frá legi . Fagrýni á flýtibatameðferð fyrsta árið eftir innleiðslu Rúmlega 80% kvennanna 2008 - 9 fengu flýtibatameðferð . Heimferðartími virtist ekki hafa áhrif á hvort konur teldu sig hafa fengið næga aðstoð við brjóstagjöf . Þegar skoðaður var legutími fjölbyrja og frumbyrja , var ekki marktækur munur á því hvort útskrift náðist innan 48 tíma ( RR = 1,18 , 95% CI : 0,62 - 2,25 ) . Ekki fundust heldur tengsl milli fyrri keisaraskurða og legutíma . Einungis tæpur helmingur kvennanna voru innan eðlilegra þyngdarmarka ( 18,5 ≥ BMI ≤ 25 ) , en 7% voru of léttar og 44% of þungar eða offeitar . Þyngdarflokkur virtist ekki hafa áhrif á hvort útskrift náðist innan 48 klukkustunda frá fæðingu . Konur sem fóru heim innan 48 klukkustunda borðuðu ekki fyrr en hinar sem lágu lengur ( miðgildi hópanna 4 á móti 5 klst. ; p = 0,11 ) . Ellefu prósentum var gefið ógleðilyf , og tæplega helmingur þeirra kastaði upp . Ekki virtist samband milli þess og að liggja lengur inni en 48 klukkustundir ( p = 0,08 ) . Þetta er hliðstæður árangur og náðist í Kaupmannahöfn . Fleiri endurkomur vegna heftatöku gætu hafa fylgt flýtibatameðferð þar sem fleiri konur voru farnar heim við heftatöku á fimmta degi . Ekki var hægt að útiloka truflandi þætti , né meta hvaða þættir meðferðarinnar stuðluðu helst að styttingu legutímans . Líklegt er að fræðsla og heimaþjónusta vegi þungt . Ekki fundust þó marktæk tengsl milli legutíma og fyrstu máltíðar þegar skoðaðar voru konur í flýtibatameðferð sem allar borðuðu innan átta klukkutíma . Tíundu hverri konu sem fékk flýtibatameðferð var gefið ógleðilyf . Tíðni þessa vandamáls er mismunandi ( 4 - 32% ) , en skilgreiningar einnig breytilegar , sem og notkun verkjalyfja . 3 Eftir legnám þurftu þrisvar sinnum færri konur ógleðilyf meðal kvenna sem fóru snemma heim , miðað við hinar sem voru lengur inniliggjandi . 12 Ekki var marktækur munur á þessu í okkar úrtaki . Notkun ópíóíð-lyfja getur stuðlað að ógleði , einkum við gjöf í æð . Aukin notkun er því ekki ákjósanleg þegar verkir hamla heimferð og leita þarf annarra leiða í verkjameðhöndlun . Hildi Harðardóttur yfirlækni fæðinga , meðgöngu - og fósturgreiningadeilda og starfsfólki sængurkvennadeildar og skurðstofu á kvennadeild er þökkuð aðstoð við framkvæmd rannsóknarinnar og innleiðingu flýtibata-ferlisins . Samstarfshópur um innleiðslu flýtibatameðferðar við valkeisaraskurði samanstóð auk höfunda ( að frátöldum tölfræðingi ) af Kristínu Jónsdóttur fæðinga - og kvensjúkdómalækni , Aðalbirni Þorsteinssyni yfirlækni svæfinga á kvennasviði , Guðfinnu S. Svein-björnsdóttur hjúkrunarfræðingi / ljósmóður og Rannveigu Rúnarsdóttir deildarstjóra meðgöngu - og sængurkvennadeilda .