Um þrítugt staðfestist Valla í þjónustu Alfonso konungs af Aragon og Sikiley sem einmitt árið 1437 freistaði þess að ná Napólí á sitt vald . Valla naut virðingar menntamanna á Ítalíu en aflaði sér jafnframt óvildar með háðsglósum og þrætugirni . Skjalið var gjafabréf Konstantínusar keisara í Róm til Silvesters páfa í byrjun 4. aldar . Þar að auki voru engin önnur gögn til frá þessum tíma eða næstu áratugum og öldum um slíka gjöf sem hefði áreiðanlega mætt andstöðu valdamikilla manna í Róm . Ekki getur Valla sér til hvenær skjalið kunni að hafa orðið til en vissi hvenær það kom fyrst við sögu í samskiptum páfa og keisara , nefnilega árið 817 . Fræðimenn telja helst að Valla hafi skrifað ritið fyrir Alfonso konung til notkunar í baráttu hans við Evgeníus páfa . Ekki ætlaði Valla sér þó að ráðast að embætti páfa sem slíku , því hann vildi ekkert frekar en fá vinnu í Róm . Þetta álitu ekki minni menn en franski ábótinn Bernharður af Clairvaux og ítölsku skáldin Francesco Petrarca og Dante Alighieri . Bréfið sem slíkt var fyrst tekið í gegn undir lok 14. aldar er Baldus de Ubaldis benti á að orðalag á nokkrum stöðum fengi ekki staðist miðað við að skjalið ætti að vera frá 4. öld . Á kirkjuþinginu í Basel árið 1433 fullyrti Nikulás af Kusa í ræðu að ekkert benti til þess að bréfið hefði verið í umferð næstu aldir á eftir og sýndi að hvergi yrði þess vart að keisarar eða páfar færu eftir því . Hvorki guðfræðingar né lögfræðingar létu sannfærast og allra síst páfi . Í Páfagarði vildu menn að Valla tæki orð sín aftur , nokkuð sem hann neitaði að gera og fékk þó vinnu þar nokkrum árum síðar . Það var virkur þáttur í pólitískum deilum manna um tengsl kirkjunnar og keisaradæmisins en á 16. öld og á 17. öld var það prentað að minnsta kosti sex sinnum . Margir urðu til að rita gegn því og freistuðu þess að sýna að gjafabréfið væri alls ekki falsað , til að mynda ítalski munkurinn Agostino Steuco , sem fullyrti að Valla hefði hreinlega ekki grafist fyrir um betri eintök textans en þá styttu gerð sem er í kirkjuréttarsafni Gratíanusar frá miðri 12. öld . Fornbréfafræðingar í lok síðustu aldar tóku undir þetta sjónarmið og skilgreindu Valla sem viðvaning , enda hefði hann einungis sannað að gjafabréfið væri falsað en ekki ákvarðað aldur eða markmið fölsunarinnar . Þessi gagnrýni breytir þó ekki því að gagnrýni Valla er mikilvæg þegar hugað er að sögulegri þróun húmanískra fræða . Ingibjörg Gunnarsdóttir er prófessor í næringarfræði við Matvæla - og næringarfræðideild Háskóla Íslands og forstöðumaður Rannsóknastofu í næringarfræði við Háskóla Íslands og Landspítala . Ingibjörg hefur rannsakað áhrif næringar á meðgöngu á heilsu móður og tengsl næringar og vaxtar fyrstu ár ævinnar við heilsu allt fram á fullorðins ár .