182 Rikulega um rænugrund , rétt sem Hta kunnið , hefur úr kvásis heitri und hjartablóðið runnið . Þróist ræða þessa manns , þæg og hent að vana , allir lofi ýtar hans austra drómundana . II . Frásögn Daða hins fróða Níelssonar . ( Eptir J. S. 322 4 to. ) . Um vorið 1768 í Majo kom sunnan yfir Breiða - fjörð stærsti áttæringur , sem var undir Snæfellsjökli , að sækja þau hjón Eggert vísilögmann og frú Ingibjörgu með þeirra fylgd og fé . Þennan tíma hugðu menn , aÖ frú . Ingibjörg mundi ei vera einsömul . Þennan átt - æring átti Jón Arnason á Ingjaldshóli , sýslumaður 1 Snæfellssýslu . Hann vildi ekki ljá seglið , með því að það var úr þéttum og sterkum striga , vel vandað ; kvaðst hann , þá skipið léði , það ekki mundi aptur sjá , „ og það get eg bætt mér aptur " sagði hann , „ þó það farist , en seglið ekki " . En þá þeir , sem með skipið fóru , sáu , að seglið vantaði , sendu þeir heim til sýslu - manns , og beiddu um segl , eo hann svaraði og sagðiat ekki hafa það segl til , sem þénaði skipinu ; fengu þeir sér þá , segl af áttæringi og sexæringi , og höfðu með sér . Séra Vigfús Jónsson , þá kapellán til Miklaholts , síðan prestur þar , hafði fengið skipið til ferðarinnar . Eormaðurinn var Grissur Pálsson , aðfaramaður mikill , en liðsmenn : Jón Arason og Guðmundur Gunnlaugs - son , Jón JÞorsteinsson , Guðmundur Jónsson , Eiríkur Teitsson , Sigmundur Jónsson , Jón Guðmundsson . Þess -