Óboðinn gestur birtist óvænt í árlegri veislu Kolfríðar fyrir framliðna ættingja og vini - ófrýnileg skotta sem skelfir bæði hana og barnabörnin þrjú , Úrsúlu og Messíonu , tíu og tólf ára upprennandi nornir , og Valentínus stóra bróður þeirra . Til að kveða óværuna niður þarf fjölskyldan að fara alla leið norður á Galdrastrandir á vit fortíðarinnar og sú ferð verður ekki tíðindalaus . „ Veislan ætlaði að takast með afbrigðum vel . Eftirrétturinn var ljúffengur þótt ósýnilegu veislugestirnir virtust ekki bragða á neinu . Kolfríður sagði að ekkert væri að marka það . Allir væru að fá sér af kræsingunum . Skítur á priki flutti þrjú frumsamin lög : Draugaskottís , Galdraþoku og Ástargaldur , og Kolfríður sagði viðstadda vera yfir sig hrifna af frammistöðu hljómsveitarinnar . Skömmu síðar opnaði Kolfríður alla glugga á íbúðinni , til að hleypa loftinu af stað , eins og hún kallaði það , og ósýnilegir gestir hurfu á braut hver á eftir öðrum . Jón Glói stökk á eftir þeim út um gluggann , nokkuð sem krakkarnir áttu ennþá erfitt með að venjast þar sem amma þeirra bjó á fimmtu hæð . Þegar krakkarnir voru að kveðja varð Messíönu sem snöggvast litið inn um stofudyrnar sem stóðu í hálfa gátt . Hún greip andann á lofti , fölnaði og fæturnir ætluðu að gefa sig undir henni . Við matarborðið sat kerling , skelfilega ófrýnileg með svarta skotthúfu á höfði , og skóflaði í sig perum með berum lúkunum . Hún leit upp og glotti , smjattaði og hélt áfram að moka eftirréttinum upp í sig . Hún var með volduga vínflösku sér við hlið , lyfti henni hátíðlega , blikkaði Messíönu og fékk sér gúlsopa . Messíana greip í systur sína . - Úrsúla , stamaði hún og benti inn í stofu . Amma ! Hver er þetta ? Kolfríður leit rannsakandi inn í stofuna og festi augun á kellu . Kerlingin stakk flöskunni í svuntustrenginn og stökk með látum og fyrirgangi upp á veisluborðið . “