Brýnast í fræðslumálum nú að ná eyrum fólks á aldrinum 45 - 55 ára 05.12.2019 Fréttir Brýnast í kynningarmálum nú að ná eyrum fólks á aldrinum 45 - 55 ára „ Við náum vel með fjármálafræðslu til ungmenna í grunnskólum og að nokkru leyti í menntaskólum líka . Þá er aðsókn á upplýsingafundi fyrir þá sem nálgast eftirlaunaaldur slík að salarkynnin yfirfyllast . Hins vegar þurfum við að leita leiða til að ná betur athygli fólks á miðjum starfsaldri og rúmlega það . Sá markhópur er á aldrinum 45 til 55 ára og hefur í mörgum tilvikum svigrúm til að breyta einhverjum þáttum í lífeyrissmálum sínum til að búa í haginn fyrir efri ár og eftirlaunaaldur . Oft rekum við okkur á að menn vakna upp við það á sjötugsaldri að þeir hefðu betur brugðist við fyrr , til dæmis með því að spara í séreign , auka séreignarsparnað eða færa eign sína úr einni sparnaðarleið í aðra . Slík viðbrögð kæmu bara jafnan of seint þegar fólk er orðið sextugt , hvað þá 65 ára . “ Snædís Ögn Flosadóttir , framkvæmdastjóri EFÍA og LSBÍ og nefndarmaður fræðslunefndar Landssamtaka lífeyrissjóða , fjallaði um fræðslu - og kynningarmál lífeyrissjóðakerfisins á hádegisverðarfundi samtakanna í gær ( 4. desember ) undir yfirskriftinni : Eru lífeyrismál leiðinleg ... ? Spurningunni svaraði hún reyndar afdráttarlaust neitandi strax í upphafi máls síns . Hún færði síðan sannfærandi rök fyrir því að boðskapur um fjármál einstaklinga og um lífeyrismál skilaði sér bærilega þegar skilaboðin væru á annað borð skýr og „ ydduð “ og snertifletir fyrir hendi milli sendenda og viðtakanda . 2.000 fundarmenn á fundi í tómum fundarsal Óvissa um afkomu að starfsævi lokinni dugar til þess að væntanlegt eftirlaunafólk þyrpist á fund lífeyrissjóða og fjármálafyrirtækja til að fræðast um hvernig hagstæðast sé að haga útgreiðslu lífeyrissparnaðar . Snædís Ögn hefur lent í því oftar en einu sinni og oftar en tvisvar að þurfa að hætta skráningu þegar 200 nöfn eru komin á blað fyrir slíkan fund . Færri komast að en vilja í það skiptið . Hún hefur líka upplifað það að ræða um lífeyrismál í nær mannlausum fundarsal en áheyrendur voru samt hátt í 2.000 hingað og þangað á heimilum og vinnustöðum . Fundinum var streymt á Vefnum . Áhuga vantaði ekki en „ fundarmönnum “ hentaði betur að hlusta og taka þátt í samkomunni alls staðar annars staðar en á fundarstaðnum sjálfum . Það er því margs að gæta við kynningarmál og mat á árangri kynningar . Lífeyrissjóðir koma upplýsingum um lagabreytingar og ýmislegt sem tengist réttindamálum , séreignarsparnaði , ávöxtun og ótal mörgu fleiru á framfæri við sjóðfélaga sína á vinnumarkaði . Sjóðirnir hafa í heild bætt sig mjög við upplýsingamiðlun , ekki síst með aðgengilegu og notadrjúgu efni á vefjum sínum , í rafrænum fréttabréfum , með greinaskrifum , sjóðfélagafundum og virkni á samfélagsmiðlum í seinni tíð . Betur má samt ef duga skal , einkum til að ná eyrum og augum fólks á miðjum aldri . Leiðin að sálum ungmenna liggur um YouTube Landssamtök lífeyrissjóða og Samtök fjármálafyrirtækja hafa í þrjú ár staðið að verkefninu Fjármálavit og náð með markvissum hætti til ungmenna með sérsniðum verkefnum um fjármálalæsi og heimsóknum sjálfboðaliða úr ranni lífeyrissjóða og Samtaka fjármálafyrirtækja í skóla . Snædís Ögn upplýsti að Fjármálavit hefði náð til meirihluta tíundubekkinga í grunnskólum landsins og að 80 grunnskólar hefðu fengið að gjöf bókina Fyrstu skref í fjármálum eftir Gunnar Baldvinsson , framkvæmdastjóra Almenna lífeyrissjóðsins og rithöfund , til að nota í kennslu . „ Við náum á þennan hátt að sá fræjum þekkingar hjá krökkunum en upplifum það meira og meira að leiðin að sálum þeirra liggur um YouTube . Þangað sækja þau þekkingu sína og visku í ótrúlega miklum mæli , “ segir Snædís Ögn . „ Myndbandsbrot gagnast því vel til að miðla upplýsingum til yngsta hópsins . Landssamtök lífeyrissjóða hafa svarað þessu kalli með vel heppnaðri myndbandagerð og Fjármálavit sömuleiðis m.a. með því að taka þátt í fræðsluverkefninu KLINK á vegum RÚV . Við vinnum markvisst í upplýsingagjöf og fræðslumálum en erum meðvituð um að við getum bætt okkur á ýmsum sviðum . Landssamtök lífeyrissjóða á Írlandi fengu mig til að fjalla um upplýsinga - og kynningamál íslenskra lífeyrissjóða og viðbrögðin voru á þann veg að ég áttaði mig á því hve vel við stöndum okkur , þrátt fyrir allt . Írarnir voru hrifnir af því hvernig að þessum málum er staðið hér og töldu sig hafa margt að læra í ljósi okkar reynslu og þekkingar . Höldum því til haga líka . “