Sjúkdómurinn virðist vera ámóta algengur meðal allra kynþátta , hvar sem er í heiminum . Margir liðir eru undirlagðir og oftast er sem fyrr segir um að ræða sömu liðina vinstra og hægra megin ( fingur , úlnliðir , tær , ristar , olnbogar og ökklar ) . Liðbrjóskið skemmist og þynnist og beinþynning verður umhverfis sjúka liði . Til skamms tíma hefur athygli manna einkum beinst að prostaglandínum , meðal annars vegna þess að lengi hafa verið þekkt efni sem hamla myndun þeirra í líkamanum . Eitt elsta lyfið af þessari gerð er acetýlsalisýlsýra ( til dæmis aspirín og magnýl ) en síðan hefur komið á markað fjöldinn allur af nýrri og betri lyfjum af þessum flokki sem nefnist bólgueyðandi gigtarlyf . Öll þessi lyf verka með því að hamla myndun prostaglandína og það dregur úr bólgu og verkjum við liðagigt en þessi lyf hafa því miður lítil áhrif á framgang sjúkdómsins og hafa þar að auki mikið af aukaverkunum . Ekki má þó gleyma því að mörgum líður betur ef þeir stunda æfingar við hæfi og heit böð eða bakstra . Verið er að þróa efni sem hindra verkanir IL - 1 og TNF-a og nota mætti sem lyf en slík efni hafa verið notuð í tilraunum á liðagigtarsjúklingum . Ásta Bryndís Schram er lektor og kennsluþróunarstjóri við Heilbrigðisvísindasvið HÍ auk þess sem hún starfar við kennsluráðgjöf hjá Kennslumiðstöð . Meginviðfangsefni hennar í rannsóknum er áhugahvöt , sjálfsmynd , samsömun og samspil þessara þátta við kennsluaðferðir .