Hvar er Svandís ? Það er lögnu kominn tími á að heilbrigðisráðherra taki af skarið og endurreisi starfsemina á Reykjalundi eins og hún var , skrifar Illugi . Í janúar 2018 fór ég á Reykjalund í endurhæfingu í einhverjar fjórar eða sex vikur . Ég var þá tiltölulega nýkominn úr einni af mörgum hjartaþræðingum sem ég virðist þurfa að fara í reglulega og var ekkert voðalega hress . Mér gafst kostur á því að gista þar virka daga þótt ég byggi í Reykjavík og kaus það svo ég tæki nú endurhæfinguna örugglega eins hátíðlega og kostur var . Þetta var satt að segja alveg prýðilega góð vist . Ég stundaði margvíslegar líkamsæfingar , lærði stafagöngu og fleira og skemmti mér ljómandi vel við þetta . Mataræðið var heilsusamlegt og gott svo ég léttist verulega á þessum tíma , þrekið óx og ég sat líka fjölmarga fróðlega fyrirlestra . Það kom mér nú ekki allt í opna skjöldu sem ég heyrði þar , en þetta voru samt mjög gagnlegir pistlar sem skýrðu flókin mál á einfaldan hátt . En þetta allt saman var ekki nema helmingur af dvölinni á Reykjalundi . Hinn helmingurinn var andrúmsloftið og andinn hjá bæði starfsfólki og dvalarfólki . Hvort tveggja var alveg upp á tíu . Maður mætti vingjarnlegu viðmóti hjá öllu starfsfólki : læknum , hjúkrunarfólki , sjúkraliðum og endurhæfingarsérfræðingum , en líka öllum sem þarna unnu . Maður fékk strax á tilfinninguna að þarna væri fólk sem kynni sitt fag , hefði raunverulegan og einlægan áhuga á velferð og endurhæfingu dvalarfólks og vildi allt til vinna að því liði vel og næði árangri í sínu puði . Tekst að leggja allt í rúst ? Þetta virtist vera óaðfinnanlegur staður þar sem ekkert gæti farið úrskeiðis því allir kynnu sitt fag og legðu sig alla fram í að skapa hlýlegt og árangursríkt andrúmsloft . Þetta smitaðist líka til dvalarfólks þar sem var einkar góður mórall og hvetjandi og vingjarnlegur . Það er því með stórri furðu sem ég hef horft upp á atburði á Reykjalundi síðustu vikur . Það virðist nánast eins og einhver hafi sest niður og búið til plan um það hvernig ætti að eyðileggja þennan góða stað . Og það virðist vera í þann veginn að takast , illu heilli . Hefur heilbrigðisráðherra enga skoðun ? Ég verð að viðurkenna að þótt ég hafi fylgst með ótal fréttum um málefni Reykjalundar að undanförnu , þá skil ég ekki hvernig þetta byrjaði og hver sá sér akk í að upphefja þessa skemmdarstarfsemi . Hitt vekur furðu mína að heilbrigðisráðherrann Svandís Svavarsdóttir virðist varla sjá ástæðu til að hafa skoðun á þessu máli , hvað þá meira . Af hverju hefur hún ekkert látið að sér kveða , með leyfi , nema – ef ég man rétt – eina eða tvær yfirlýsingar um að hún liti málið alvarlegum augum , eða eitthvað svoleiðis ? Nú getur vel verið að það sé einhver prótókoll um það hver afskipti ráðherra geta verið af einstökum stofnunum , ég bara veit það ekki . Og því hafi Svandís haldið sig til hlés . Liðinn sá tími En hvað sem því líður , þá er löngu liðinn sá tími þegar æðsti yfirmaður heilbrigðismála getur leyft sér að skipta sér ekki af þegar góð stofnun , sem náð hefur feiknagóðum árangri , er hér um bil komin í rúst . Sá sér kannski einhver hag í því ? Svo mætti nefnilega ætla . En eins og nú er komið hefur endurhæfing í landinu borið mikinn skaða af og það er löngu kominn tími á að heilbrigðisráðherrann taki af skarið og endurreisi starfsemina á Reykjalundi – eins og hún var !