231 HERGÁNGA . Sortanum birta hregður frí , brýst í austri roði um ský , fagur um haga dregur dagur , dynur bana tjöðrum í ; vakið ósmeikir , vinir ! J > ví , vakið og takið stál og hlý ; mál er óveilum liölum heilum harða í sverðarimmu á ný . Vek eg ei mjúka mey að sjá , mjaðar eður að glaðri lá , heldur Hildar halda ómildan hrikaleik yfir bleikum ná , þá er spúir blýi blá brúður óprúð úr munni grá ; senn murinum finna og sennu kanna svángra stíngja byssum á .