Íslensk börn hafa lengi vel haft þann sið að stilla skó sínum í gluggann að kvöldi þegar jólasveinarnir koma til byggða . Hvaðan kemur þessi skemmtilegi siður og hver ætli sagan sé á bak við hann ? Samkvæmt haldgóðum heimildum er siðurinn margra alda gamall og tengist sögunni um heilagan Nikulás . Þessi umræddi maður er talinn hafa verið uppi á 3. og 4. öld eftir Krist og hóf að starfa sem prestur aðeins 17 ára gamall . Margar sögur fara af gjafmildi Nikulásar en hann var af ríku fólki kominn og gaf allan sinn auð til fátækra og þá sérstaklega barna . Eftir andlát hans þann 6. desember einhvern tíma á milli áranna 342 - 350 , fóru menn að tengja hin ýmsu kraftaverk við nafn Nikulásar og var hann í kjölfarið gerður að verndardýrðlingi barna og sjómanna . Dýrkun Nikulásar dreifðist víða og var hann afar vinsæll meðal kaþólikka í Evrópu og í kringum árið 1100 er farið að tengja hann jólahátíðinni . Á messudegi heilags Nikulásar var hefð fyrir því að færa börnum gjafir en siðurinn er talinn vera uppruninn út frá helgisögu sem var á þann veg að Nikulás hafi vakið þrjá unga drengi aftur til lífs sem höfðu verið myrtir . Vegna helgisögunnar og án efa fjölda annarra sagna , tóku börn upp á því að hengja sokka upp við glugga eða dyr . Heimildir segja að börn hafi útbúið lítil skip en síðar var notast við skó eða körfur í þessum tilgangi – einhver í biskupsgervi dýrlingsins Nikulásar deildi svo gjöfum til barnanna . Það voru hinir íslensku sjómenn sem færðu þjóðinni þann sið að setja skóinn í gluggann en þeir komust í kynni við hefðina á ferðum sínum um Evrópu . Siðurinn tók þó ekki bólfestu hér á landi fyrr en upp úr 1930 og að sjálfsögðu var það ekki heilagur Nikulás sem gaf í skóinn – heldur jólasveinarnir okkar þrettán !