77 Eltíng ill er hafin , yfir skyggir jel ; rjúpan , vanda vafin . veit sjer búið hel ; eins og álmur gjalli , örskot veiginn rnæli , fleygist hún úr fjalli , að fá sjer eitthvurt hæli . Mædd á manna besta miskun loks hún flaug ; inn um gluggann gesta guðs í naí'ni smaug ; úti garmar geltu , gólið hrein í valnum ; kastar hún sjer í keltu konunnar í dalnum . Gæðakonan góða grípur feigin við dýri dauðamóða , dregur háls úr lið ; plokkar , pils upp brýtur . pott á hlóðir setur , seigir happ , þeim hlýtur , og horaða rjúpu jetur .