Sylvía Magnúsdóttir segir áhugaverða sögu sína í nýjasta blaði Vikunnar . Hún fæddist í Þýskalandi árið 1971 en var ættleidd til Íslands aðeins þriggja mánaða gömul . „ Ég var níu ára þegar ég komst að því að foreldrar mínir væru ekki blóðforeldrar mínir , “ segir hún . „ Mér var sagt það óvart af skyldmenni . Það var svolítið sjokk , “ segir Sylvía . Seinna kviknaði áhugi á að leita upprunans . „ Þegar ég fór að eldast vildi ég komast að meiru enda fannst mér alltaf vanta eitthvað hjá mér . Ég vissi hvaða lögfræðingur sá um ættleiðinguna og talaði við hann . Þetta var árið 1987 og hann sagðist ekki geta hjálpað mér og fleira í þeim dúr . Lögin voru þannig þá . Þetta lá hins vegar þungt á mér og ég reyndi margar leiðir til að finna upplýsingar um blóðfjölskylduna mína . “ Komst í samband við systkini sín Sylvíu var seinna gerð grein fyrir að hún ætti fimm systkini . Faðir hennar var Tyrki en móðirin þýsk . Hún gaf frá sér öll börnin sín en ekkert þeirra var samfeðra og fjölskyldan glímdi við ýmiss konar vanda . Sylvía tók þá ákvörðun að hún vildi ekki hitta foreldra sína . „ Vildi ég kynnast systkinum mínum ? Sú spurning vaknaði óneitanlega um leið . Ég var ekki viss en ég bað um þær upplýsingar sem þau höfðu um þau . Þá ég fékk að vita að lokað væri á þær vegna þess að fyrst þyrfti að tala við þau og spyrja hvort þau hefðu áhuga á að hitta mig . En sendiráðsfólkið hjálpaði mér og hringt var í þau og þeim gefið netfangið mitt . Þannig voru þau frjáls að því að skrifa mér . Þann 31. júlí 2013 leit ég á tölvupóstinn minn og sá þá stutt og laggott bréf frá blóðbróður mínum . Hann vildi hitta mig . Ég skrifaði strax á móti og sendi Facebook-nafnið mitt og þar addaði hann mér og við erum búin að vera í sambandi síðan . “ Í ljós kom að öll systkini hennar höfðu átt við fíknivanda að stríða . Þau höfðu meira og minna alist upp á fósturheimilum en stundum verið í umsjá annars hvors foreldris síns . Þrjú þeirra voru það illa stödd að Sylvía treysti sér ekki til að reyna að setja sig í samband við þau . En auk bróðurins áðurnefnda kynntist hún einni systur sinni en komst fljótt að því að hún væri ekki fyllilega heiðarleg í samskiptum . „ Þegar ég komst að því að hún væri óheiðarleg skrifaði ég henni og sagðist ekki hafa áhuga á að halda tengslum . “ „ Hún er lygari og ég hef ekkert að gera með þannig fólk . Þegar ég komst að því að hún væri óheiðarleg skrifaði ég henni og sagðist ekki hafa áhuga á að halda tengslum . Það er ekki mikill missir af slíkum úr mínu lífi . Ég held hins vegar líka tengslum við bróðurson minn og börn þessarar systur minnar . Hann er eins og snýttur út úr nösinni á mér , “ segir hún og hlær og sýnir blaðamanni mynd af sér með ungum manni sem vissulega gæti alveg verið sonur hennar . Viðtalið við Sylvíu er að finna í 1. tölublaði ársins . Lestu viðtalið við Sylvíu í heild sinni í nýjasta blaði Vikunnar .