Viðbrögð um að enginn þurfi að bera ábyrgð litast oft af helst til mikilli trú á lagabókstafnum sem svarar ekki því sem spyrjandi er að kalla eftir . Ef við snúum okkur fyrst að ábyrgðarhugtakinu þá er mikilvægt að geta greint hvers konar ábyrgð spyrjandi á við . Það mætti jafnvel þýða sem fyrirsvar , þótt enska eigi einnig hugtakið „ answerability “ . Þeim ber siðferðileg skylda til að svara fyrir hana . Svör við spurningum um hver beri í raun ábyrgð þurfa að taka tillit til slíks veruleika . Þeim ber siðferðileg skylda til að svara fyrir hana . Í vissum skilningi er engin spurning að ábyrgð hvílir einnig á herðum opinberra eftirlitsaðila . Má jafnvel geta sér þess til að stundum sé markmið fyrirtækja að koma rekstri fyrirtækja fyrir þar sem ekki er ljóst hver ber ábyrgð á eftirlitinu . Almenningur gerir þó væntanlega alltaf ráð fyrir að í kerfinu finnist ekki slíkar glufur og að einhver beri ábyrgð á því að fyrirsvari stjórnenda sé til haga haldið . En samfélagið allt ber einnig í ljósi þessa vissa ábyrgð á fyrirtækinu sem starfar í skjóli þess . Það er meðal annars í ljósi þessa sem við tölum um samfélagsábyrgð fyrirtækja . Hún á sér siðferðilegan grundvöll . Seinna atriðið er að samfélag getur aldrei þvegið hendur sínar fullkomlega af fyrirtæki sem starfar með leyfi þess . Í ljósi þess er sérlega mikilvægt að í hverju samfélagi sé gætt að því að stjórnendur fyrirtækja skilji þær hlutverkabundnu skyldur sem leiða af starfsleyfum þess . Tal um slíka ábyrgð samfélagsins alls er ekki ætlað að gera okkur öll samábyrg fyrir ámælisverðri hegðun heldur brýna fyrir okkur að vera vakandi fyrir hegðun samborgara og þá ekki síst þeirra sem bera auknar skyldur og ábyrgð í ljósi hlutverka sinna og stöðu .