Í Þjóðminjasafni Íslands eru varðveittar fimm rúmábreiður frá 17. , 18. og 19. öld . Í bók sinni , 100 ár í Þjóðminjasafni , segir Kristján Eldjárn frá því að ein þeirra hafi umfram hinar veitt mörgum „ listhögum hannyrðakonum “ innblástur og á þar við rúmábreiðuna sem sést hér að ofan . Uppruni ábreiðunnar er ókunnur , en viðurnefni sitt , „ riddarateppið , “ dregur hún af myndefninu : tveimur hefðarmönnum , fjórum riddurum og sex hjartardýrum . 1 Ábreiðan var keypt til Þjóðminjasafnsins árið 1870 og er talin vera frá 17. öld , en þó ber klæðnaður fígúranna þess merki að vera frá 16. öld . 2 Vegna lögunar sinnar og stærðar þykir líklegt að ábreiðan hafi verið rúmábreiða fremur en veggtjald , en hún er 159 sm á lengd og 128 sm á breidd . Samkvæmt Kristjáni Eldjárn var ekki vitað til þess að veggtjöld af þessari stærð hafi tíðkast á Íslandi á 17. öld og því sennilegra að teppið hafi gegnt hlutverki rúmábreiðu á „ stuttu rúmin þeirra hér áður “ og vísar þar til litlu rúmanna í baðstofunum sem fullorðnir deildu jafnan með börnum . 3 Saumgerðin sem notuð var á ábreiðuna hefur verið nefnd „ gamli krosssaumur “ eða „ fléttusaumur . “ Fléttusaumsheitið kemur frá því að hver röð af sporum myndar „ flétting , “ það er , undirsporin eru lengri en yfirsporin . Þessi saumgerð hefur þekkst síðan á síðmiðöldum og er einkennandi fyrir útsaumuð textílverk eftir siðaskipti . Saumað var með mislitu ullarbandi og er grunnefnið , hörlérefti , alveg hulið með marglituðum útsaumnum . 4 Mynsturgerðin á ábreiðunni er dæmigerð fyrir tímabilið , en á henni er myndefninu skipt niður í átthyrnda reiti . Einnig er fölgulur grunnliturinn einkennandi fyrir útsaum af þessu tagi . 5 Sigurður Guðmundsson málari , annar umsjónarmaður safnsins á þeim tíma er ábreiðan barst því , lýsti margbrotnu mynstrinu ítarlega í safnskýrslu sinni . 6 Inni í átthyrningunum fyrir miðju eru tveir hefðarmenn og fjórir riddarar . Til beggja hliða við mennina eru sex hirtir í skóglendi en allt í kringum átthyrningana eru laufviðarbekkir - þar á meðal akantusteinungur sem þekktur er úr tréskurði - í býsönskum stíl . 7 Efst og neðst á ábreiðunni eru hins vegar hringir þar sem sjá má ljón , hjört , erni , dúfur og blóm . Hefðarmennirnir sitja við borð á stólum með háum stólbrúðum en riddararnir sitja á baki hestum og halda ýmist á öxum eða atgeirum . Allir mennirnir eru klæddir í skrautlegan og marglitaðan fatnað . Litadýrðin einkennir einnig hestana og hirtina sem eru bæði rauðir , bláir og grænir á litinn . Kristján Eldjárn var þeirrar skoðunar að margir munir varðveittir á Þjóðminjasafninu hefðu auk menningarsögulegs gilds síns „ sjálfstætt fegurðargildi , óháð stund og stað “ og að riddarateppið væri einn þeirra : „ Þess vegna sækja listhagar konur þangað fyrirmyndir , og þess vegna sést margbreytilegt líf þess endurspeglast á veggtjöldum , reflum og hægindum á mörgu góðu íslensku nútímaheimili . “ 8 1 ) Kristján Eldjárn , 100 ár í Þjóðminjasafni ( Mál og menning : Reykjavík , 1994 ) , Elsa E. Guðjónsson , Íslenskur útsaumur ( Elsa E. Guðjónsson : Kópavogur , 2003 ) . 2 ) Kristján Eldjárn og Elsa E. Guðjónsson . 3 ) Kristján Eldjárn . 4 ) Kristján Eldjárn og Elsa E. Guðjónsson . 5 ) Elsa E. Guðjónsson . 6 ) Kristján Eldjárn . 7 ) „ Rúmábreiða , “ Sarpur , sótt 25. mars 2017 .