Bækurnar um vinkonurnar Elenu Creco og Lilu Cerullo hafa farið sigurför um heiminn . Í sögunum alast stúlkurnar upp í fátækrahverfi í Napólí á sjötta og sjöunda áratug síðustu aldar . Báðar gera sitt besta til að hefja sig upp yfir aðstæður sínar og fá einhvers konar vald yfir eigin lífi en tekst misjafnlega . Elena Ferrante er skáldanafn og enginn veit hver höfundurinn er í raun . Elena segir söguna sem byrjar þegar henni berast þær fréttir frá syni Lilu að hún sé horfin . Engu er líkara en jörðin hafi gleypt hana . Elena fer að hugsa til baka og rifjar upp vináttu þeirra allt frá því báðar voru smábörn . Þótt Elena dáist að Lilu er ljóst að frá fyrstu tíð ríkir skrýtin samkeppni á milli þeirra . Það er alveg sama hversu mjög Elena leggur sig fram , Lila er alltaf skrefi á undan . Hæfileikar hennar og námsgáfur eru einstakar . Elena vinnur af mikilli elju í viðleitni sinni til að halda í við vinkonu sína en finnst hún samt alltaf síðri . Lila á hinn bóginn virðist sjaldan þurfa að hafa nokkurn hlut fyrir öllum sínum sigrum . Þegar líða tekur á söguna fer lesandinn að efast um þessa upplifun Elenu . Þrá Lilu eftir að verða rík , losna undan hömlum umhverfisins og lifa sjálfstæðu lífi er sterk . Strax í fyrstu bókinni kemur í ljós hversu gríðarlega mikla vinnu Lila er tilbúin að leggja á sig til þess að draumurinn nái að verða að veruleika . En það er eins og öll hennar viðleitni sé dæmd til að mistakast . „ Þrá Lilu eftir að verða rík , losna undan hömlum umhverfisins og lifa sjálfstæðu lífi er sterk . Strax í fyrstu bókinni kemur í ljós hversu gríðarlega mikla vinnu Lila er tilbúin að leggja á sig til þess að draumurinn nái að verða að veruleika . “ Elena á hinn bóginn fær öll tækifærin . Þeim býðst báðum að halda áfram námi en aðeins Elena fær leyfi foreldra sinna til þess . Lila reynir að halda í við vinkonu sína og tileinka sér það námsefni sem hún lærir , kannski í þeirri von að einhvern tíma opnist henni námsleiðin líka . Eitt dásamlegt sumar fær Elena að fara í frí til lítillar paradísareyju og þar opnast henni sýn á annars konar líf og veröld en ríkir í sumarmollunni í Napólí . Hún skrifar Lilu og lýsir því sem fyrir augu ber en reiðist þegar hún fær aðeins eitt bréf til baka . Að vísu fullkomlega stílað og vel skrifað og þá finnst Elenu að verið sé að nudda henni upp úr eigin ófullkomleika í skrifunum og svarar því ekki . Þegar heim kemur kemst hún að því að ein af ástæðunum fyrir þögn Lilu er sú að hún hefur af brennandi eldmóð hellt sér út í að læra iðn föður síns og bróður , skósmíðar . Hún ætlar að smíða vandaða , fallega skó og leggja þannig nýjan grunn í fjölskyldufyrirtækinu . Hún leggur nótt við dag en draumurinn er lagður í rúst í einu vetfangi er faðir hennar sér skóna . Að lokum sér Lila sér ekki annað fært en giftast sextán ára gömul manni sem hún telur að beri virðingu fyrir sér og muni skapa sér betri tilveru . Í sjálfu brúðkaupinu rennur upp fyrir henni að svo er ekki . Bækur Elenu Ferrante njóta vinsælda um allan heim . Í síðari bókunum heldur Elena áfram sigurgöngu sinni . Hún flytur úr hverfinu og verður rithöfundur , starf sem margt bendir til að Lila hefði kosið sér hefði hún getað . Þegar Elena lítur baka er ýmislegt í fyrstu bók hennar sem á sér samsvörun í smásögu sem Lila skrifaði tólf ára gömul . Sagan heitir Bláa álfkonan og er nafnið tilvísun í veruna góðu sem gerði Gosa að raunverulegum strák í sögunni um trédúkkuna sem þarf að ganga í gegnum miklar þrautir áður en hann nær að verðskulda það tækifæri . Þarna kann að leynast lykillinn að kjarna bókanna . Í Elena Ferrante er skáldanafn og enginn veit hver höfundurinn er í raun . Í fyrra reyndi ítalskur blaðamaður að uppljóstra hver hún væri en vopnin snerust í höndum hans þegar allir lesendur Elenu um heim allan höfnuðu frétt hans og sögðu að engu skipti hver höfundurinn væri , bækurnar stæðu fyrir sínu og ef hún vildi ekki gera uppskátt um raunverulegt nafn sitt væri það hennar val . Þetta er aðdáunarverð afstaða og segir margt um styrkleika boðskapar bókanna .