Kvöldið var einstaklega fallegt og fiskur gerði vart við sig nánast um allt vatn , en tilfinning okkar fyrir vatninu hefur lengi verið sú að það sé dagvatn frekar en kvöldvatn og það var eins og fiskurinn vildi undirstrika þessa trú okkar og hætti fljótlega að vaka eftir að við mættum á bakkann . Það er af sem var fyrir tveimur árum síðan þegar Dómadalsvatnið flæddi yfir nánast allan Dómadalinn . Við höfum áður gengið hringinn í kringum Dómadalsvatn , en á föstudaginn tók göngutúrinn ekki langa stund og þegar við vorum aftur komin til móts við bílastæðið tókum við sitthvorn vænan fiskinn til viðbótar í netin okkar eftir að hafa sleppt nokkrum framtíðar boltum á ferð okkar hringinn í kringum vatnið . Eitthvað voru fiskarnir í fýlu við mig , ég varð nánast ekki var á meðan veiðifélagi minn setti í nokkra ungliða en tók þó einn þokkalega með sér úr vatninu þegar myrkrið var orðið slíkt að hvorki varð skipt um flugu né séð hvar köstin enduðu . Nú bar svo við að fiskarnir í vatninu voru hreint ekki sammála okkur og héldu sig á allt öðrum slóðum heldur en við . Leikar fóru svo að við veiðifélagarnir urðum ekki varir við fisk og þegar degi fór að halla tókum við hafurtask okkar saman og héldum heim á leið með okkar 5 fiska og hausana fulla af fallegum haustmyndum af hálendinu og enn einni dásamlegri ferðinni ríkari .