Því tæknivæddari og flóknari sem vara er , því fleiri og fjölbreyttari hráefni þarf til að framleiða hana og því endar hlutfallslega minna af hráefninu í lokaafurðinni . Ef nefna ætti eitthvað sem ekki er hægt að endurvinna þá væri það til dæmis tyggigúmmí , svampur eða einnota bleyjur . Þar má nefna rafhlöður , olíumálningu , terpentínu , tjöruleysi , lyf og margt fleira . Sama á við um aðrar tegundir úrgangs . Einnig er hægt að kaupa þjónustu frá einkaaðila ef við viljum að flokkaði úrgangurinn sé sóttur heim til okkar . Í öllum / flestum sveitarfélögum er boðið upp á flokkun úrgangs á höfuðborgarsvæðinu eru t.d. einar 80 talsins á höfuðborgarsvæðinu og því auðvelt að nýta sér þær . Svo er líka hægt að fá endurvinnslutunnur frá einkafyrirtækjum eins og Íslenska gámafélaginu og Gámaþjónustunni en báðir aðilar bjóða upp á eina tunnu sem tekur pappír , plast og málma í sömu tunnuna . Kostnaðurinn við eina slíka tunnu og litla tunnu fyrir almennt sorp er u.þ.b. sá sami á ári .