Myndin segir frá bræðrunum Sam og Tommy Cahill . Sam er hermaður í Bandaríkjaher og er um það bil að fara í sína fjórðu ferð á vígvöllinn . Hann er giftur æskuástinni sinni , Grace ( Portman ) , og eiga þau tvær ungar dætur saman . Sam hefur hins vegar ekki verið lengi í Afghanistan þegar þær fréttir berast Grace að þyrla sem hann var í hefði hrapað í ... Lesa meira Myndin segir frá bræðrunum Sam og Tommy Cahill . Sam er hermaður í Bandaríkjaher og er um það bil að fara í sína fjórðu ferð á vígvöllinn . Hann er giftur æskuástinni sinni , Grace ( Portman ) , og eiga þau tvær ungar dætur saman . Sam hefur hins vegar ekki verið lengi í Afghanistan þegar þær fréttir berast Grace að þyrla sem hann var í hefði hrapað í vatn og er Sam talinn af , en lík hans finnst hvergi . Á sama tíma reynir Tommy að endurheimta mannorð sitt með því að hjálpa Grace og börnunum að endurnýja eldhúsið sitt og leitar hún stöðugt meira til hans , nú þegar hún telur Sam vera dáinn . Hins vegar flækjast málin allverulega þegar Sam er bjargað og hann snýr aftur heim .... minna Frábær leikur , meðalgott handritAlveg sama þótt að Brothers sé næstum því gallalaus hvað frammistöður varða , þá er þetta samt klisjukennd , viðburðarlítil sápuópera með fáeinum kröftugum senum inn á milli . Myndin er alls ekki leiðinleg og stundum er hún meira að segja mjög grípandi í þeim senum þar sem mikil spenna myndast á milli persónanna . Samt kemst ég ekki yfir það hvað niðurstaðan er auðgleymd ef maður hugsar út í söguna en ekki leikaranna . Mér líður eins og ég hafi séð þetta allt áður og þetta kemur frá einhverjum sem hefur heldur EKKI séð upprunalegu dönsku myndina ( sem mér skilst að sé nánast alveg eins ) . Tobey Maguire , Jake Gyllenhaal og Natalie Portman gjörsamlega eiga þessa mynd , þótt það sé Maguire sem fær langerfiðasta hlutverkið . Öll þrjú eru ólík og þeim tekst alveg svakalega vel að bjarga ofsalega þurru handriti þar sem alltof lítið er að gerast . Það er heldur engin umhyggja fyrir aukapersónunum , alveg sama hversu mikilvægar þær eru . Í staðinn eru þær bara litlausar staðalímyndir . Carey Mulligan ( An Education ) fær t.d. mjög mikilvægt aukahlutverk en rétt lætur sjá sig í örstutta stund , Sam Shepard fær hið ofurtýpíska hlutverk pabbans með áfengisvandann sem aldrei er hægt að þóknast og hæfileikum hins fjölhæfa Clifton Collins Jr. er sóað nánast jafn mikið hér og í Boondock Saints II . Litlu stelpurnar , sem léku dætur Portmans og Maguire , voru aftur á móti ótrúlega góðar . Eins og ég tók fram þá virkuðu ýmsar senur mjög vel og náðu óþægindatilfinningunni glæsilega . Þunginn var samt ekki til staðar og í lokasenunum fann ég aldrei fyrir dramanu og varð þess vegna fyrir miklum vonbrigðum með endinn . Ég tók að sjálfsögðu eftir því hvað Maguire lék frábærlega , en eitthvað vantaði upp á leikstjórnina . Auk þess er ég enn á þeirri skoðun um að Maguire sé einhver teprulegasti leikari sem er starfandi núna í Hollywood . Hann er alltaf jafn hæfileikaríkur ( ég mæli sérstaklega með honum í Wonder Boys og Pleasantville ) , en að taka hann alvarlega sem truflaðan hermann var ég ekki alveg nógu viss um . Að sjá hann sturlast úr reiði er eins og að horfa á pirraðan ungling . Ég hefði frekar keypt Gyllenhaal í því hlutverki . Hann lítur líka meira út fyrir að vera eldri bróðirinn , þrátt fyrir að vera yngri . Ef það er satt að Brothers sé næstum því beint afrit af frummyndinni , þá hef ég ennþá minna álit á henni . Myndin er prýðis æfing fyrir leikaranna til að sýna hvað í þeim býr en þeir áttu hiklaust betri mynd skilið heldur en þetta .