Margir heimspekingar sögunnar hefðu vafalítið áhuga á leggja fyrri spurninguna fyrir Nietzsche en spyrjandinn virðist hafa í huga seinni skilninginn og verður svarið í samræmi við það . Hugtök á borð við guðrækni , synd , blessun , köllun , himnaríki og helvíti hafi verið hluti af virkum orðaforða fólks . Hér kemur fram skyldleiki við fleyga setningu Dostojevskíjs , „ Ef Guð er ekki til , er allt leyfilegt " . Enn önnur túlkun á orðum Nietzsches er sú að setningin vísi til þess að einn Guð hafi náð þvílíkri einokunarstöðu í heimi guðanna að allir hinir guðirnir hafi liðið undir lok . En hvað á Nietzsche sjálfur við með setningunni ? En ekki má gleyma því að hægt er að taka setninguna bókstaflega . Ófá trúarbrögð hafa hugmyndir um fæðingu og dauða guða og goða . Við Íslendingar eigum til dæmis orðið „ ragnarök " , sem merkir skapadægur goðanna .