Hver er rökfræðin í því að segja að eitthvað svínvirki ? Svín - í sögninni svínvirka telst til svokallaðra herðandi forliða . Margir slíkir forliðir eru notaðir í málinu , svo sem hund - í hundleiðinlegur , hundvondur , hundgamall , hundóánægður , hrút - í hrútleiðinlegur , naut - í nautheimskur , mold - í moldríkur og dauð - í dauðhræddur , dauðþreyttur , dauðlúinn . Líklegt er að dönsk áhrif hafi upphaflega ýtt undir notkun forliðarins svín - en í því máli er svine - algengur herðandi forliður . Elstu dæmi Orðabókar Háskólans um svín ( a ) - í herðandi merkingu eru flest frá 19. öld og eiga sér samsvaranir í dönsku , til dæmis svínaheppni ( d. svineheld ) , svínahundur sem niðrandi lýsing á manni ( d. svinehund , þ . Schweinehund ) , svínbeygja ( d. svinebøje ) , svínbinda ' rígbinda ' ( d. svinebinde ) , svínfullur ( d. svinefuld ) , svínheppni , svínheppinn ( d. svineheld , svineheldig ) . Síðar er farið að nota forliðinn þar sem engar samsvaranir virðast í dönsku , til dæmis í sögninni að svínvirka . Elsta dæmi Orðabókarinnar um svín - er reyndar frá 17. öld í orðinu svíndrukkinn . Það kemur fyrir í postillu sem þýdd var úr þýsku en í því máli er Schweine - einnig notað í herðandi merkingu .