Stjórnir ríkisfyrirtækjanna voru kosnar af sameinuðu Alþingi til fjögurra ára í senn og skipaði sitjandi iðnaðarráðherra formann stjórnarinnar . Lítil reynsla var erlendis frá af notkun skeljasands og líparíts sem hráefni í sement , markaðurinn var lítill og framleiðslueiningin lítil og óhagkvæm . Í kjölfarið var ég ráðinn til starfa í verksmiðjunni sem framkvæmdastjóri tækni - og framleiðslusviðs . Á áætlun stjórnvalda voru stórframkvæmdir í virkjana - og hafnargerð þar sem krafist var lágalkalí-sements , svo að mikið var í húfi fyrir verksmiðjuna að missa ekki þennan markað . Verkefninu lauk 1971 og niðurstaða þess var , að með íblöndun vissra fínmalaðra gosefna , svonefndra possólanefna , í sementið mætti draga verulega úr alkalíþenslunni . Sementsverksmiðjan hóf síðan þróunarvinnu við framleiðslu á tilbúnum múrblöndum og gjörbreytingu á flutningi þeirra og notkun . Þá er þess að geta að endanleg hönnun „ Íslenska múrkerfisins “ var á vegum Sementsverksmiðjunnar . Um þetta leyti var hafin bygging kísiljárnverksmiðju á Grundartanga , sem síðan tók til starfa 1979 . Aðalvandamálið þar var myndun mikils magns af örfínu kísildufti við framleiðslu málmblendisins , sem talið var að myndi valda mikilli mengun og umhverfisvanda . Rannsóknir á þessu ryki , t.d. í Noregi , höfðu sýnt mikil og jákvæð áhrif þess á gæði steinsteypu , ef því var blandað í hana . Þarna kom einstæð þekking og reynsla starfsmanna framleiðslu - og viðhaldsdeilda verksmiðjunnar af margs konar tæknivanda að góðum notum . Þetta nýja possólanefni , sem fékk nafnið „ kísilryk “ , reyndist frábærlega vel í baráttunni gegn alkalíþenslunni ; svo vel , að engin skemmdatilfelli hafa komið fram í steypu bygginga reistra eftir árið 1979 , þ.e. eftir að farið var að framleiða þetta kísilryksement . Með íblöndun kísilryksins má segja að vandi íslenskrar steinsteypu með alkalívirkum steypuefnum og alkalíríku sementi hafi verið leystur og menn vörpuðu öndinni léttar . En þó að íbúðarhúsnæðið væri laust við alkalíþenslu var aðalvandamálið eftir , þ.e.a.s. steypa í vatnamannvirki : Virkjanir , hafnir , brýr o.s.frv . Var gjallið 65% , líparítið 25% og kísilrykið 10% . Þegar leið á níunda tug síðustu aldar virtust gæði íslenska sementsins vera orðin mjög mikil , reyndust jafnvel meiri en þeirra sementstegunda sem farið var að flytja inn um aldamótin 2000 . Var athyglinni þá snúið mjög að því að minnka kolefnisspor verksmiðjunnar með umbótum á brennslu sementsgjallsins . Það verk hafði hafist tuttugu árum áður eða frá því eldsneytinu var breytt úr olíu í kol . Í samkomulagi við bæjaryfirvöld og íbúa var reynt að sýna fram á framfarir í mengunarvörnum og kynningarferð farin með fulltrúum þessara aðila í sementsverksmiðjur í Danmörku og Svíþjóð . Eldsneytisumskiptin gengu tiltölulega vel fyrir sig og óánægjuraddirnar hljóðnuðu . Þegar verksmiðjan var gerð að hlutafélagi árið 1993 hætti ég störfum sem framkvæmdastjóri hennar en gerði samkomulag við stjórn hins nýja hlutafélags um ráðgjafastarfsemi . Sérstaklega var þar hugsað til umhverfisvænni brennslu sementsgjallsins . Við þetta og fleiri verkefni vann ég til ársins 2003 , þegar Sementsveksmiðjan var einkavædd . Eins og þeir sem þekkja til reksturs sementsverksmiðja vita , er staðsetning þeirra í næsta nágrenni við íbúðabyggð ekki ákjósanleg . Mengunin , hvort það var sandur , gjall - eða sementsryk , kom illa við nágrannana , sem voru í allt of mikilli nálægð við verksmiðjuna . Var reist tilraunaverksmiðja í Sementsverksmiðjunni til þess að þenja perlusteininn . Eftir miklar rannsóknir á vinnslu perlusteinsins og á hagkvæmni við útflutning hans kom í ljós að víst var hægt að framleiða góðan , þaninn perlustein , en samkeppnisstaðan gagnvart perlusteini frá Grikklandi var óhagstæð . Tilraunin tókst , framleiddir voru nokkrir tugir kílóa af alkalífríu sementsgjalli með góðum styrk við mjög hátt hitastig . Hagkvæmniútreikningar sýndu aftur á móti , að framleiðslukostnaður slíks gjalls yrði allt of hár til að keppa við hefðbundnar aðferðir . Var þá ekki um annað að gera en setja upp kolabrennslu til þess að lækka framleiðslukostnaðinn . Grundvöllur þessarar samvinnu voru nýsköpunarhugmyndir um nýtingu kísilryksins frá Járnblendiverksmiðjunni í óhefðbundna steinsteypu með nýja nýtingamöguleika , sem komið höfðu fram við rannsóknir á kísilrykssementinu . Starfaði þetta fyrirtæki í níu ár . Einnig var tekið fyrir verkefni , sem lengi hafði verið í umræðunni út af of hröðum rakaflutningi í steyptum útveggjum , sérstaklega á höfuðborgarsvæðinu . Höfðu ýmsir verkfræðingar lagt til aðra útfærslu á steypta útveggnum , þ.e. vegg með einangrunina að utan en ekki að innan eins og hefðbundið var . Annað stórt verkefni Sérsteypunnar var framleiðsla á sementsrýrri steinsteypu til notkunar í sértæk verkefni svo sem vegagerð , virkjanastíflur o.þ.h . Voru margs konar tilbúnar steypuvörur hannaðar , t.d. léttar einingar fyrir flotbryggjur , þunnar klæðningsplötur fyrir byggingar , gólfflísar og trefjastyrktar steypueiningar . Tókst að framleiða mjög þunnar en þó níðsterkar klæðningsplötur . En stærsta þróunarverkið , sem Sementsverksmiðjan tók þátt í var þó gerð jarðganga undir Hvalfjörð . Eftir það fór málið í kynningu viðkomandi opinberra aðila og endaði síðan með stofnun fyrirtækisins Spalar ehf. . Var Sementsverksmiðjan einn af aðalstofnhluthöfum Spalar . Svo er skjalasafn Sementsverksmiðjunnar geymt hjá Þjóðskjalasafni Íslands . Þá eru margs konar upplýsingar um verksmiðjuna á vefsíðu minni : Hér og hér . Kjarninn er vettvangur umræðu og á nýliðnu ári voru 539 skoðanagreinar birtar , stærstur hluti þeirra aðsendar greinar . Okkar tryggð er aðeins við lesendur . Við erum skuldbundin ykkur og værum þakklát ef þið vilduð vera með í að gera Kjarnann enn sterkari .