EIMREIÐlM 142 íngum fyrri líma aldrei dottið i hug , þeir voru of góðir i dönsku til þess . 1 vorkunarmáli einsog þessu skal ég ekki gera mér leik að því að úthrópa sökudólga , en svo að skiljist hvaða fyrir - hrigði hér er verið að víta , skal ég tilgreina tvö ný dæmi úr fjölmiðli sama daginn : Um iþróttamann , „ það var sko ( sgu ) ekkert að hendinni á honum þá " ; og um einhvern markað , „ það er sko ( sgu ) eingin smáræðisútsala " . „ Sko " er einhverskonar íslenskt harnamál , virðist vera boðháttur af sögninni að skoða , og þýðir alt annað en danska orðið sgu sem blaðamenn okkar vilja láta það samsvara . Orðið sgu kalla danir sjálfir orðskrípi í máli sínu , fyrir nú utan sem það er eftir uppruna sínum og eðli ruddalegt blótsyrði af þeirri tegund sem varla er til í ís - lensku , enda á dönsku talið óprenthæft orð . Landar sem hafa lært slikt orð hljóta að hafa samneytt lángdruknum dönum eða öðrum siðferðilega vaunkuðum mönnum í Danaveldi , aðrir taka sér orðið varla í munn þar i landi . Notkun þessa orðs í islensku er enn ein sönnun þess að nútíma íslendíngar eru illa að sér i dönsku þó þeir sletti henni . Sgu mundi einginn islend - íngur sem kann dönsku sletta í ræðu né riti á voru máli . MINNISGREIN UM STEFNUTILVÍSANIR Það ber vott um ókunnugleika manns á þeim stað þar sem hann er staddur , ef hann kann ekki að vísa eftir gildri mál - venju til annarra staða nær og fjær . Jafnvel tilvísanir um leiðir innan sveitar hafa frá upphafi verið bundnar föstum orðatil - lækjum sérkennilegum fyrir livern bæ , oftast í samræmi við athugun á áttum og legu lands , en stundum af menníngarsögu - legum rökum , einsog þegar sagt er „ heim að Hólum " úr öllum attum í Skagafirði ; ellegar þegar Reykjavík er táknuð með at - viksorðinu „ suður " hvaðanæva á landinu ( nema úr Keflavík , þar er sagt „ inneftir " eða því um líkt , ef ég man rétt ) . Einsog aðrir staðir hefur Reykjavík fastmótuð orðatiltæki til að marka stefnu úr bænum og að honum , eftir því hvert farið er eða hvaðan komið . Það á við um sérhvern stað að helst þarf maður að vera þar upp alinn til að vita rétt í þessu efni . Að - fluttir menn verða að læra stefnutákn og viðmiðun við áttir á undan flestu öðru í ókunnri sveit , nema þeir vilji eiga á hættu að verða að athlægi nágranna . Dæmi : reykvikíngar fara á eða uppá Akranes og i eða uppí Rorgarnes , aldrei í Rorgarnes eða i Akranes ; „ til " Rorgarness eða „ til " Akraness lætur útlensku - lega i eyrum reykvikínga ; menn koma aftur af Akranesi og úr Rorgarnesi , aldrei úr Akranesi eða af Rorgarnesi , því síður „ frá " Rorgarnesi eða „ frá " Akranesi .