Meðal annars er til smættarhyggja af ýmsum gerðum um vísindi , smættarhyggja um félagsleg fyrirbæri og smættarhyggja um hugarferli . Segja má að þessi vísindalega smættarhyggja pósitívistanna hafi verið eins víðtæk og mögulegt er , enda aðhylltust þeir líka víðtæka smættarhyggju á öðrum sviðum . Smættarhyggja snýst oft um að smætta ákveðið fyrirbæri í hluta sína þannig að leitast er við að skipta staðhæfingum um heildina út fyrir staðhæfingar um hlutana sem hún byggist upp af . Smættarhyggja í félagsvísindum er því sú kenning að hegðun hópa sé smættanleg í hegðun einstaklinga . Gísli Pálsson er prófessor í mannfræði við Háskóla Íslands . Rannsóknir hans hafa spannað breitt svið , allt frá íslenskum fornbókmenntum til nútíma erfðafræði . Gísli hefur í ritum sínum fjallað um mörg viðfangsefni , oft á mörkum ólíkra fræðigreina , svo sem kvótakerfið , nafnahefðir og líftækni .