Fyrr á öldum réttlættu konungar stöðu sína með þeim rökum að þeir væru konungar fyrir náð guðs ( lat. rex de gratia ) og að þeir mættu fara með vald sitt samkvæmt því umboði . Eflaust hafa einhverjir þeirra trúað þessu sjálfir og væntanlega hefur fátækur almúgi sjaldnast haft forsendur til að efast um þessi sannindi , enda var annað fyrirkomulag lítt þekkt og lítil stemmning fyrir breytingum , að minnsta kosti meðal forréttindahópanna sem nutu góðs af því . Í sagnfræðinni er talað um „ ancien régime “ eða „ gamla stjórnarfarið “ . Í krafti þessa kerfis var réttlætinu ( og ranglætinu ) útdeilt niður til almennings , í þeim skömmtum sem elítunni þótti hæfa . Hvaðan kemur valdið ? Þegar fram liðu stundir kom fram sú hugmynd að valdið kæmi ekki að ofan , frá guði , heldur frá almenningi . Talað var um samfélagssáttmála milli almennings og þeirra sem færu með landsstjórnina og að ef þeir sem fengju völdin í hendur frá almenningi stæðu sig ekki í stykkinu eða gerðu eitthvað á hlut umbjóðenda sinna væri rétt að koma þeim frá , með góðu eða illu . Í flestum löndum , þar á meðal Íslandi , er svona samfélagssáttmáli kallaður stjórnarskrá . Segja má að núgildandi samfélagssáttmáli Íslendinga hafi komið að ofan , þó ekki frá guði , heldur frá dönskum konungi og var öllum ljóst að hann átti að vera til bráðabirgða . Rúmlega 60 ár liðu þó þangað til ráðist var í gerð nýs samfélagssáttmála og kom það reyndar ekki til af góðu . Efnahagshrunið árið 2008 olli miklu umróti í íslensku þjóðlífi og gerðust þær raddir háværar sem kölluðu eftir nýjum samfélagssáttmála , nýrri stjórnaskrá , sem skyldi deila út valdinu neðan frá , frá almenningi til lýðræðislega kjörinna fulltrúa , stjórnarskrá sem setti undir ýmsa leka þeirrar sem fyrir var , og er . Ný stjórnarskrá Úr varð eitt merkilegasta plagg Íslandssögunnar , ný stjórnarskrá , samin af almennum borgurum sem höfðu fengið umboð til þess með lýðræðislegum hætti . Sérstaða þessa nýja samfélagssáttmála er fólgin í aðferðinni við að semja hann og í efni hans , enda fór það svo að tveir þriðju hlutar kjósenda í ráðgefandi þjóðaratkvæðagreiðslu , sem fram fór 20. október 2012 , voru þeirrar skoðunar að hann skyldi liggja til grundvallar nýrri stjórnarskrá . Um þessar mundir eru liðin sjö ár frá því að almennir kjósendur gáfu löggjafanum , það er Alþingi , þessi skýru fyrirmæli . Löggjafinn , sem er því miður að mestu leyti verkfæri framkvæmdarvaldsins , hefur ekki séð ástæðu til að virða þennan vilja kjósenda . Það er vont , enda má segja að með nýju stjórnarskránni séu gefin skýr skilaboð um að valdið komi frá þjóðinni , það er neðan frá . „ Aðkoma þjóðarinnar “ Katrín Jakobsdóttir , sem leiðir ríkisstjórn íhaldsflokkanna þriggja , VG , Framsóknar og Sjálfstæðisflokks , er í hópi þess stjórnmálafólks sem sér enga ástæðu til að virða vilja þjóðarinnar þegar á hólminn er komið . Í staðinn ætlar hún , „ að halda áfram heildarendurskoðun stjórnarskrárinnar í þverpólitísku samstarfi með aðkomu þjóðarinnar og nýta meðal annars til þess aðferðir almenningssamráðs “ , eins og segir á vef stjórnarráðsins . Vilji íhaldsflokkanna eða vilji þjóðarinnar ? Spurningar vakna : Af hverju má ekki virða vilja þjóðarinnar frá 20. október 2012 ? Hefur heildarendurskoðun stjórnarskrárinnar með aðkomu þjóðarinnar ekki nú þegar farið fram ? Tókst ekki nógu vel til ? Er eitthvað í tillögum stjórnlagaráðs sem hentar ekki elítunni sem fer með völdin ? Er ekki gott að almenningur setji sér sjálfur stjórnarskrá ? Eiga þingmenn að „ skammta “ þjóðinni stjórnarskrá ? Getur hugsast að málið „ tefjist “ þannig að ekki verði hægt að breyta neinu sem máli skiptir við næstu Alþingiskosningar ? Hvaða líkur eru til þess að vilji þjóðarinnar verði virtur í þetta skiptið ? Er Katrín Jakobsdóttir forsætisráðherra fyrir náð guðs ? Sækir hún ekki vald sitt til þjóðarinnar ? Ætlar hún að færa þjóðinni stjórnarskrá , að ofan ? Er þetta ekki bara einn stór blekkingarleikur ? Að lokum vil ég óska Íslendingum öllum til hamingju með afmælisbarnið , nýju stjórnarskrána . Hennar tími mun koma !