Um tvenns konar \ t-framburd 111 / - s á undan t - \ . Vera má m. ö . o . , að raddað l + t hafi aldrei náð til jafnmargra orðmynda austanlands og austast á Norðurlandi og þar sem mest er um það í eyfirskum framburði nú á dögum og það skýri þá að nokkru leyti , hve mislangt menn ganga í því að nota raddað l + t ( sbr. 1.0 og 1.1 ) . Þessum vangaveltum skal nú lokið . Aldur og uppruni tvenns konar / í-framburðar er ókannað mál , en þarft væri að rannsaka , hvort mis - munandi ritháttur , svo sem ' lt ' og ' llt' , getur ekki varpað ljósi á það ( sbr. Jakob Benediktsson 1960 : 47 - 48 ) . 5 . Lokaorð Að lokum skal litið sem snöggvast yfir hið helsta , sem á undan er komið . Á norðaustanverðu landinu , þar sem tíðkast að bera fram rödduð / , m , n á undan p , t , k , hefir sambandið / / sérstöðu að því leyti , að þar er / - ið yfirleitt óraddað . Sumir bera þó ýmist fram raddað / eða óraddað á undan í-i . í fyrstu vafðist fyrir fræðimönnum að átta sig á þessu fyrirbæri , uns Stefán Einarsson gerði sér ljóst , að tvenns konar / í-framburður fylgir föstum reglum . Stefán kynnti þessar reglur 1928 - 1929 . Síðan hafa aðrir fræðimenn stuðst við þær . I þessari ritgerð er tvenns konar / í-framburður tekinn til nánari at - hugunar , reynt að gera fyllri grein fyrir reglum hans og telja fram fleiri dæmi en áður hefir verið gert . Útbreiðsla hefir ekki verið rann - sökuð og erfitt að fullyrða um hana , en raddaða / - ið hefir verið á undanhaldi . Mest virðist vera um það í Eyjafirði , einkum meðal Svarfdælinga . I 2. kafla eru raktar þær reglur , sem raddað og óraddað / fylgir í / í-samböndum , dæmi talin upp og undanteknirtga getið . Reglurnar eru síðan dregnar saman í 2.5 . Meginniðurstöður eru þær , að / er óraddað , þar sem skrifað er ' llt ' ( allt ) samkvæmt réttritunarreglum . Þar sem skrifað er ' lt ' er / - ið óraddað , ef bæði hljóðin eru stofnlæg ( bylta ) , en raddað , ef þau eru sitt úr hvorum orðhluta eða m. ö . o . , ef orðhlutaskil ( + ) eru á milli ( gul + t aígulur ) . Helstu undantekningar frá því eru sagnorðsmyndir í 2. p . et . í nt. ( skalt , vilt ) og áherslulaus atkvæði , einkum viðskeyti ( gamalt ) , þar sem / - ið er óraddað . Loks er raddað / á undan í-i , ef hljóð , sem á milli hefir verið , er fellt brott ( álft ) .