Á þessum degi átti Jesús síðustu kvöldmáltíðina með lærisveinum sínum og vinum . Þessi máltíð er síðan endurtekin í hverri kirkju í dag og í hvert sinn sem söfnuðurinn gengur til altaris og neytir heilagrar kvöldmáltíðar . Um þessar mundir eru margir sem ganga til altaris í fyrsta skipti því á mörgum stöðum er sú hefð í heiðri höfð að uppfræðsla fermingarundirbúngsins sé nauðsynleg forsenda þess að þiggja sakramenti heilagrar kvöldmáltíðar . Ætli þeir hafi skilið til fulls hvað var að eiga sér stað ? Eitt er víst að þeir sem þarna voru saman komnir höfðu allir sína eigin upplifun og eigin skilning á því verki sem Jesús var að vinna og hlutverki hans í heiminum . Svona er þetta líka við hverja einustu kvöldmáltíð . Við stöndum saman í kringum altarið og hlustum á orð hans sem er lífsins brauð og bikar lífsins . Við sjálf erum eins og Tómas , Pétur og Júdas . Og sumir vilja ekki þiggja eitthvað sem þeir eru ekki vissir um hvað táknar – eða vita ekki hvort þeir trúa . Taka og eta . Og í þessum hlutum eru orðin og skilningurinn ekki miðlæg , heldur það að borða og drekka . Í gegnum það að borða og drekka saman fáum við hlutdeild í guðlegum leyndardómi sem verður ekki útskýrður með orðum . Amen . Allir eru sammála um að þörf sé á því inn í rekstur safnaðanna . En eru allir sammála um að á móti skuli stórfækka prestum ?