Árið 2013 bjó ég í London og var í leit að meðleigjanda . Vinur minn kom mér í samband við vin sinn , hagfræðinginn Ólaf Margeirsson , og flutti Óli inn stuttu seinna . En þrátt fyrir það að við köllum okkur báðir hagfræðinga þá er oft haf á milli þess sem við pælum í . Ástæðan er sú að Óli er makró - og ég er míkró-hagfræðingur . Óli var varla búinn að stíga yfir þröskuldinn þegar hann kom sér að efninu og spurði mig hvort mér fyndist „ að macro módel þyrftu að vera byggð á míkró grunni “ . Ég játaði fyrir Óla að ég væri ryðgaður í makró en teldi að makró-hagfræðingar , eins og míkró-hagfræðingar , ættu að notast við þau módel sem best lýsa þeim raunveruleika sem þeir eru að reyna að skýra og skilja . Sambúð okkar Óla var með besta móti , hagfræði-lúða útgáfa af Big Bang Theory . Þetta eru þó bara örfá dæmi um hvað hagfræðingar fást við , og þó svo að þessi dæmi láti það hljóma eins og við Óli séum úr tveimur ólíkum stéttum þá er það þannig að oft snertast fletir á míkró - og makró-hagfræðinga . ( báðir hópar fara meira og minna í gegnum sama grunn - og meistaranámið , og skiljast leiðir okkar aðeins þegar við sérhæfum okkur annaðhvort í doktorsnámi eða á vinnumarkaðnum ) . En eitt skilur þó míkró - og makró-hagfræðinga að og er það íslenska þýðingin á nafni fyrra fagsins ( microeconomics ) og ber fagið nafnið „ rekstrarhagfræði “ á Íslandi . Sem er undarlegt þar sem orðið „ smá “ hefur lítið með rekstur að gera og oft kemur rekstur ekki neitt við sögu þess sem míkró-hagfræðingar gera . Þessi þýðing hefur haft það í för með sér að slatti af fólki með rekstrarmenntun ( MBA , viðskiptafræði og o.s.frv. ) hafa í gegnum tíðina titlað sig sem rekstrarhagfræðinga . Tvö augljósustu dæmin um þetta eru Frosti Sigurjónsson , fyrrverandi forstjóri Nýherja og sérfræðingur um rekstur , og Halla Tómasdóttir , fyrrum forsetaframbjóðandi og sérfræðingur um rekstur . Þau titla sig bæði rekstrarhagfræðinga á íslensku útgáfu heimasíðna sinna ( Halla hér og Frosti hér ) , en hvergi á ensku útgáfu síðna þeirra kalla þau sig „ microeconomist “ . Sem kemur kannski ekki á óvart þar sem þau eru bæði viðskipta , en ekki hagfræði , menntuð . En kannski er ekki rekstrarsérfræðingum að kenna að þeir kalli sig rekstrarhagfræðinga . Það er eftir allt mikið meira grípandi að kalla sig rekstrarhagfræðing heldur en rekstrarsérfræðing . Og liggur sökin þá einnig hjá þeim sem fyrst datt í hug að þýða orðið „ smá “ sem „ rekstur “ . Þessi rangþýðing hefur gert það að verkum að íslenskir míkró-hagfræðingar ( eins og höfundur ) hafa á tímum orðið svolítið abbó út í makró-hagfræðinga . Íslenska þýðingin á orðinu macroeconomics er nefnilega þjóðhagfræði . Og þó svo að það sé pínu undarleg þýðing , þá er þýðingin nógu sterk til þess að þeir sem ekki eru hagfræðingar , eins og til dæmis sérfræðingar í þjóðmálum , kalla sig ekki þjóðhagfræðinga . En , ég missi samt ekki svefn yfir þessu . Lausnin sem míkró-hagfræðingar höfum er einföld : við sleppum því bara að kalla okkur rekstrarhagfræðinga og höldum okkur við ensku slettuna eða köllum okkur bara hagfræðinga . Við ættum að geta lifað með því svo lengi sem við þurfum ekki að vinna mörg þeirra ómögulegu verka sem makró-hagfræðingar glíma við , eins og að reyna að spá fyrir um verðbólgu þrjú ár fram í tímann . Útskýring : Fyrstu þrjá ársfjórðungana er spá SÍ nokkuð nákvæm . En þegar bankinn reynir að spá lengra fram í tímann eykst villan í spá þeirra . Þetta kemur svo sem ekki á óvart þar sem verkefnið er nánast ómögulegt . Því er höfundur feginn að vera míkró-hagfræðingur . Kjarninn er vettvangur umræðu og á nýliðnu ári voru 539 skoðanagreinar birtar , stærstur hluti þeirra aðsendar greinar . Okkar tryggð er aðeins við lesendur . Við erum skuldbundin ykkur og værum þakklát ef þið vilduð vera með í að gera Kjarnann enn sterkari .