Þetta er eðlileg og mikilvæg spurning . Fyrir 20 árum eða svo hefði verið frekar einfalt að svara henni en nú er það dálítið erfiðara vegna tækniframfara á síðustu tveimur áratugum , og eins víst að hér komi sitthvað á óvart . Í símanum sem við tölum í er búnaður sem breytir hljóðinu frá okkur í rafmerki , nánar tiltekið breytilegan rafstraum sem við köllum oft merki . Þetta merki flyst síðan með einhverjum hætti , sem við lýsum nánar hér á eftir , yfir í síma móttakandans , mömmu okkar eða hver sem það er sem erum að tala við . Þar verður þannig til breytilegur rafstraumur sem samsvarar merkinu í okkar síma og sími móttakandans breytir þessum rafstraumi aftur í hljóð . Þessi almenna lýsing getur átt við alla talsíma ( telephone ) , það er að segja síma sem flytja hljóð . Í gamla daga voru símar líka notaðir til að flytja einföld merki sem samsvöruðu bókstöfum og var það kallaður ritsími ( telegraph ) en við fjöllum ekki nánar um hann hér . Í símanum sem við tölum í er búnaður sem breytir hljóðinu frá okkur í rafmerki , nánar tiltekið breytilegan rafstraum sem við köllum oft merki . Frekar einfalt er að lýsa flutningi símamerkisins eins og hann fór fram í fyrstu símunum og síðan allar götur fram undir 1990 . Rafstraumurinn í sendisímanum var þá magnaður upp og sendur með koparþræði til móttakandans þar sem straumnum var aftur breytt í hljóð sem mamma heyrði og svaraði með því að tala í sinn síma . Frá hverjum síma á tilteknu svæði lá koparþráður til símstöðvar og stöðvarnar voru síðan einnig tengdar saman með þráðum eða köplum . Þegar ég hringdi í mömmu var þráðurinn frá mér tengdur við þráðinn til hennar í símstöðinni og við gátum síðan talað saman án þess að nokkur annar gæti heyrt símtalið ( nema það væri þá hlerað á símstöðinni !? ) . Þetta var þó svolítið öðruvísi í sveitum því að þar var oft einn þráður sameiginlegur með mörgum símum þannig að nágrannarnir gátu heyrt símtölin . Eins þurfti oft sérstakar kúnstir við langlínusamtöl , meðal annars af því að línurnar milli stöðvanna voru svo fáar að menn gátu ekki endilega fengið samband um leið og þeim datt það í hug . Nú á dögum hefur þessi tækni hins vegar gerbreyst , bæði í venjulegum símum , og með tilkomu farsíma eða símasambands í tölvum . Í fyrsta lagi er nú hægt að senda mörg símtöl eftir sömu “ línunni ” eða farveginum án þess að þau trufli hvert annað eða fólk heyri önnur hljóð en ætlast er til . Þess má geta að þetta á líka við um merkin sem flytja tövupóst og er ein skýringin á því að hann er svo ódýr sem raun ber vitni : Ef aðeins væri hægt að senda eitt tölvupóstskeyti eftir tiltekinni línu í einu , er hætt við að sú tækni hefði aldrei náð útbreiðslu . Þarna kemur svokölluð merkjafræði við sögu en hún er sérstök grein innan rafmagnsverkfræði og hafa orðið miklar framfarir í henni frá því um miðja síðustu öld . Í öðru lagi hefur merkingin í orðinu “ lína ” í símakerfinu breyst því að merkið berst núna ýmist sem breytilegur rafstraumur í koparþræði , sem ljósmerki í ljósleiðara eða sem rafsegulbylgjur sem fara milli ákveðinna tækja . Eins og við vitum öll þá liggur til dæmis enginn símaþráður frá farsímanum okkar til einhverrar símstöðvar . Í staðinn breytir farsíminn merkinu í rafsegulbylgjur sem hann sendir frá sér til næstu stöðvar í farsímakerfinu , hún magnar það upp og sendir það áfram til móttökusímans sem breytir því í hljóð , og þannig myndast símasamband eins og spurt er um . Ferð merkisins milli staða gerist með gríðarlegum hraða eins og við sjáum af því að við verðum aðeins vör við örlitla töf í símtölum þó að við séum að tala yfir hálfan hnöttinn eins og til dæmis til Ástralíu . Hér skiptir líka máli að farsímarnir okkar eru alltaf “ vakandi ” ; þeir senda frá sér merki til farsímakerfisins með ákveðnu millibili , þannig að kerfið “ veit ” alltaf hvar þeir eru og getur komið á sambandi við þá mjög fljótt eftir að einhver hringir , jafnvel þótt hann sé hinum megin á hnetttinum . Það er raunar vegna þessa vökuástands símtækjanna sem við erum beðin um að slökkva alveg á þeim þegar við förum upp í flugvél ; þá er ekki nóg að þeir þegi – eins og við viljum að þeir geri í kirkju eða leikhúsi – heldur vilja menn ekki eiga á hættu að rafsegulmerkin frá þeim trufli fjarskipti við flugvélina . Hægt er að fá meira að vita um þessi mál með því að smella á efnisorðin sem fylgja svarinu , til dæmis á orðið ' sími' .