Hefð er fyrir því að horfa í baksýnisspegilinn þegar árið er að renna sitt skeið og margir velta fyrir sér hvað sé fram undan . Ég ætla svo sem ekki að setja mig í neinn völvugír í þessum pistli þótt ég verði að viðurkenna að það væri eflaust gaman að vippa sér í svartan skósíðan kjól , setja á sig hringa og hálsfestar , horfa í kúluna og spá fyrir um jarðskjálfta og hvassviðri . Ég hef reynt að temja mér að staldra ekki of lengi við fortíðina heldur horfa fram á við en auðvitað færir hvert ár okkur mikilvæga reynslu . Árið 2019 fóru nokkrir veitingastaðir og eitt flugfélag á hausinn , nýir staðir voru opnaðir , uppskeran var góð og sumarið dásamlegt í alla staði . Lúsmýið lék landann grátt , spilling hjá flaggskipi íslenskrar útgerðar kom Íslendingum í opna skjöldu og Gordon Ramsey fékk sér að borða á Laugaveginum en þetta er bara lítið brot af því sem gerðist . Eitt af því sem mér hefur þótt standa upp úr í matarheiminum er hversu margir eru farnir að hugsa um að borða úr nærumhverfinu , það eru nefnilega ekki lengur bara fínir veitingastaðir sem nýta íslenskt hráefni heldur einnig almenningur . Um daginn var ég til dæmis að taka utan af mangó þegar mér var bent á að þessi ávöxtur hefði nú ansi mikið sótspor . Ég var með nagandi samviskubit yfir því að hafa ekki bara notað íslensk jarðarber í mangósalsað mitt . Auðvitað verðum við samt að vera raunsæ en það er gott að vera meðvitaður og velja heimaræktað þegar það er hægt . Í raun er það skemmtileg áskorun fyrir okkur Íslendinga að reyna að nýta sem mest af innlendu hráefni . Sagan sýnir okkur svo sannarlega að margt er hægt að leggja sér til munns en það reynir oft á að setja sumt hráefni í nýjan búning eða búa til spennandi afurð og þá getur verið skemmtilegt að líta til fortíðar með nýstárlegum augum . Meginþemu Gestgjafans eru matur , vín og ferðalög . Ef ég ætti að velja eitt einkennandi atriði í hverjum flokki sem staðið hefur upp úr á árinu þá væri það ; borðað úr nærumhverfinu fyrir matinn , náttúruvín fyrir vínið og kolefnisjöfnun fyrir flugið . Það er þó síður en svo eitthvað nýtt af nálinni að borða úr nærumhverfinu því það hefur mannkynið gert í gegnum aldirnar þótt eitthvað hafi vissulega verið aðkeypt eins og sykur , kaffi og korn . Gott dæmi eru sniglar sem Frökkum og fleirum þykir í dag herramanns matur . En sagan segir að Frakkar hafi víst ekki byrjað að borða snigla til að gæla við bragðlaukana heldur var það gert í algerri neyð . Hungursneið var í landinu og uppskerubrestur vegna mikilla rigninga og vosbúðar sem var hins vegar gósentíð fyrir sniglana og reyndar froska líka . Auðvitað voru sniglar nánast óætir nema drekkja þeim í smjöri , steinselju og hvítlauk og af honum var nóg . Neyðin kennir naktri konu að spinna . Og munum að fleira er matur en feitt kjöt . Ég óska ykkur gleðilegra jóla og farsældar á komandi ári