Á sama tíma og gangur hagkerfisins róast hefur sala myndlistarverka tekið við sér . Þetta kann að hljóma öfugsnúið , en menn sem þekkja til myndlistarmarkaðarins kannast vel við að umsvif á honum aukist samhliða samdrætti í efnahagslífinu . Ein skýringin sé sú að þegar að taki að kreppa fari margir að losa um eignir til að bæta fjárhagsstöðuna , og þá liggi nokkuð beint við að koma myndlist í verð . Bjarni Sigurðsson , eigandi Smiðjunnar listhúss , segist hafa fundið ótvírætt fyrir auknum umsvifum síðustu misseri . „ Það er búin að vera hörkugóð sala , meiri heldur en gengur og gerist . Þegar harðnar á dalnum virðist myndlistin koma sterk inn . Við höfum verið að sjá svolítið meira koma í sölu í niðursveiflum , myndir sem fólk er kannski búið að eiga í einhvern tíma , en þarf svo að losa um fjármuni . “ Bjarni segir þetta hafa birst hvað skýrast í kreppunni í kjölfar hrunsins , enda um allhressilega niðursveiflu að ræða . „ Á eftirhrunsárunum tók salan nokkuð duglega við sér . Verðin lækkuðu náttúrulega svolítið , en salan jókst á móti . Svo kemur góðæri og þá hækka verðin aftur og salan róast , eins og við sáum þegar líða tók á ferðamannagóðærið . “ Kreppur koma jafnvægi á verðiðGuðmundur Jónsson hjá Listamönnum gallerí tekur ekki eins djúpt í árinni varðandi stöðuna í dag . „ Ég get ekki sagt að mér finnist markaðurinn góður , en hann er svona þokkalegur . Við erum ekkert nálægt 2005 - 2007 , en það er svosem kannski ólíklegt að það komi nokkurn tímann aftur . “ Hann tekur hins vegar í sama streng varðandi samband myndlistarsölu og gangs efnahagslífsins . Vandamálið við að vilja halda í málverk þegar vel árar en koma þeim svo í verð þegar í álinn syrtir sé auðvitað að ef allir gera það á sama tíma hrynur verðið einmitt þegar viðkomandi er að selja , en hefði verið mun hærra þegar fjárhagurinn var betri og verkið fékk að hanga óáreitt uppi á vegg . „ Kreppur eru ekkert endilega slæmar fyrir okkur , því þær eiga það til að þrýsta á fólk að selja og þá kemur meira inn á markaðinn og verðið lagast , “ segir Guðmundur og segir seljendur geta verið tilbúna að slá af allt að fjórðungi viðtekins verðmætis til að koma verki í verð þegar efnahagsástandið er slæmt . „ Í uppgangi er lítið framboð af góðum myndum . Flestir eiga nóg af peningum og eru lítið að hugsa um að losa um eignir , svo þetta hangir bara uppi á vegg sem skraut . Svo náttúrulega þegar harðnar í ári ætla menn að fara að selja , en þá er oft komin kreppa og verðin farin að lækka . “ Bjarna og Guðmundi ber saman um að mest séu hagsveifluáhrifin – og mestar sveiflurnar almennt – á eldri og þekktari verkum á endursölumarkaði . Verðlag nýrra verka sé mun stöðugra , enda um lifibrauð listamannsins að ræða . Grunnur markaður sem erfitt er að fullyrða um Athygli vekur að þetta samband þekkist almennt ekki erlendis , heldur fylgja myndlistarmarkaðir þar almennt hagsveiflunni , að sögn Kára Finnssonar , sérfræðings í myndlistarmörkuðum . „ Á Íslandi er markaðurinn bara aðeins öðruvísi . Hann er minni og það er erfiðara að fullyrða um hvert hann er að stefna . “ Kári segir endursölumarkaðinn á íslandi einfaldlega ekki nógu þroskaðan til að hægt sé að draga áreiðanlegar tölfræðilegar ályktanir um tengsl hans við hagsveifluna . „ Ég myndi fara mjög varlega í að tengja sölu myndlistar við hagþróun . Gögn um listmarkaðinn eru af mjög skornum skammti og markaðurinn grunnur . Það getur verið að það sé einhvers konar leitni sem markaðsaðilar finni fyrir , en það er mjög erfitt að fullyrða um djúpstæðara samhengi með nokkurri vissu . “ Nánar er fjallað um málið í Viðskiptablaðinu . Áskrifendur geta nálgast blaðið undir Tölublöð , aðrir geta skráð sig í áskrift hér .