Steingrímur J. Sigfússon og Jóhanna Sigurðardóttir gera sér fyllilega grein fyrir því að ríkisstjórn þeirra mun ekki halda meirihluta eftir komandi kosningar . Miðað við skoðanakannanir geta þau gert sér vonir um að fá í besta falli 26 þingmenn . Hugmyndin um að Björt framtíð Guðmundar Steingrímssonar , gæti orðið þriðja hjólið undir ríkisstjórnarvagninum virðist andvana fædd . Björt framtíð mun ekki fá mann kjörinn á þing fremur en aðrir nýir flokkar sem hafa stefna að framboði . En jafnvel þó Guðmundi Steingrímssyni takist ætlunarverkið dugar það ekki enda líklegt að þeir þingmenn verði á kostnað stjórnarflokkanna a.m.k. að hluta til . Andspænis þessum pólitíska veruleika er aðeins eitt í stöðunni fyrir Samfylkinguna og Vinstri græna , ætli flokkarnir sér að sitja í ríkisstjórn að loknum kosningum : Samstarf við Framsóknarflokkinn . Steingrímur beið ekki boðanna og bar fram bónorðið til Framsóknarflokksins í umræðum um stefnuræðu forsætisráðherra . En líkt og feiminn sveitadrengur biðlaði hann til Framsóknarmaddömunnar með óbeinum hætti : „ Að loknum þessum kosningum væri svo auðvitað óskapleg gæfa ef við sameinuðumst um að umhverfsiverndarsinnuð og félagslega þenkjandi umbótaöfl leiddu landið áfram . Ég tel að aðrir stjórnmálaflokkar og framboð í landinu eigi að sameinast um að bjóða Sjálfstæðisflokknum upp á að minnsta kosti fjögur ár í viðbót til endurhæfingar og sjálfskoðunar sem enn virðist , vel að merkja , ekki hafa farið fram . Á þeim tíma mæli ég með því að við verðum góð við Sjálfstæðisflokkinn , við verðum umburðarlynd og skilningsrík og við veitum Sjálfstæðisflokknum skjól til að reyna að finna fjölina sína . Kannski verður hann þá aftur einhvern tíma stjórntækur , sæmilega víðsýnn flokkur með svolitlu félagslegu eða húmanísku ívafi , eins og hann var stundum , og hugsanlega verður hann einhvern tíma aftur fær um að bera ábyrgð á efnahagsmálum án þess að stofna okkur í stórhættu . “ Við eigum eftir að heyra bónorðið borið upp aftur og ítrekað í aðdraganda kosninga . Ráðherrar ríkisstjórnarinnar munu verða blíðlyndir í garð Maddömunnar . Spjótunum verður beint að Sjálfstæðisflokknum og stjórnarliðar munu ganga hart fram . Fyrir nokkra þingmenn Framsóknarflokkinn verður freistingin til að taka þátt í atlögunni að íhaldinu of mikil til að þeir geti staðist hana . Þessi taktík ríkisstjórnarinnar er skynsamleg . Ýmislegt bendir til þess að Framsóknarmaddaman sé til í tuskið . Sigmundur Davíð Gunnlaugsson hefur á síðustu vikum reynt að fjarlægjast Sjálfstæðisflokkinn meðal annars með harðri gagnrýni á frjálshyggju . Vinstri öflin í Framsóknarflokknum eru vöknuð til lífsins og munu vinna að því að flokkurinn taki höndum saman við Samfylkinguna og Vinstri græna . Líkurnar á að Sjálfstæðisflokknum takist það ætlunarverk sitt að koma vinstri stjórninni frá og mynda ríkisstjórn , verða hverfandi ef flokkurinn fær ekki nema 22 - 23 þingmenn . Framsóknarflokkurinn mun ekki hafa pólitískt þrek að ganga til samstarfs við sjálfstæðismenn . Til að koma í veg fyrir að vinstri stjórn eftir kosningum með þátttöku Framsóknarflokksins , verður Sjálfstæðisflokkurinn að fá a.m.k. 26 þingmenn kjörna á þing . Og það er langt í frá útilokað ef flokknum tekst vel upp í starfi sínum á næstu mánuðum . Verkefnið er vissulega erfitt en það er mikið í húfi . Hvernig getur Sjálfstæðisflokkurinn tryggt sér 26 þingmenn ? Svarið er nokkuð augljóst . Sjálfstæðisflokkurinn verður að bæta við sig verulega fylgi í öllum kjördæmum en lykillinn liggur í helmingsfjölgun þingmanna í Reykjavík og sterkri stöðu í Suðurkjördæmi og Kraganum . Hvaðan koma 26 þingmenn ? Reykjavíkurkjördæmin 10 Suðvesturkjördæmi 6 Suðurkjördæmi 4 ( 5 ) Norðvesturkjördæmi 3 ( 2 ) Norðausturkjördæmi 3 ( 2 ) Nái Sjálfstæðisflokkurinn ekki þremur þingmönnum í báðum Norðurkjördæmunum verður flokkurinn að treysta á að fá fimm þingmenn í Suðurkjördæmi . Af þessu er ljóst að sjálfstæðismenn þurfa að bretta upp ermarnar .