Ekkert skip hefur enn haldið til loðnuleitar . Stjórnvöld hafa ekki yfir fullnægjandi skipakosti að ráða sem þarf til leitar og þau hyggjast ekki nýta sér aðra kosti í stöðunni , sem þeim þó stendur til boða ; það er að semja við aðila um að annast hluta verkefnisins . Slíkt fyrirkomulag er þó vel þekkt . Að óbreyttu eru því ekki líkur á loðnuveiðum í vetur . Andvaraleysi stjórnvalda verður að teljast heldur nöturlegt ; fyrir fyrirtæki sem fjárfest hafa í skipum , búnaði og markaðssetningu fyrir milljarða króna , fyrir sjómenn og fjölskyldur þeirra , fyrir sveitarfélög og fyrir samfélagið allt . Öflugar hafrannsóknir eru forsenda þess að sjávarauðlindin sé nýtt með sjálfbærum hætti og þannig stutt við efnahagslega velsæld . Nú er hins vegar svo komið að stjórnvöld hafa aðeins til umráða eitt hafrannsóknaskip , Árna Friðriksson . Miðað við þær kröfur sem gildandi aflaregla gerir til loðnuleitar , þá dugir það skip , eitt og sér , ekki til þess að ná heildstæðri mælingu þannig að líkur séu á því að loðnukvóti verði gefinn út . Nauðsynlegt er að hafa fleiri skip við mælingu á loðnu , helst þrjú til fjögur . Því miður virðist þetta samhengi stjórnvöldum hulið , þrátt fyrir að verðmæti loðnunnar hlaupi á tugum milljarða króna á ári . Í augum stjórnvalda eru hafrannsóknir kostnaður , en ekki grunnforsenda verðmætasköpunar . Þessi misskilningur gæti reynst dýrkeyptur .