Lifa leðurblökur í Japan og ef svo , eru það vampíru - eða ávaxtaleðurblökur eða hvort tveggja ? Leðurblökur tilheyra ættbálknum Chiroptera sem skiptist í tvo undirættbálka ; annars vegar svokallaða flugrefi eða stórblökur ( Megachiroptera ) , sem nærast fyrst og fremst á ávöxtum og fræjum og mætti því kalla ávaxtaleðurblökur ( e. fruit bats ) , og hins vegar smáblökur ( Microchiroptera ) . Margar tegundir af smáblökum eru skordýraætur eða sækja næringu úr jurtaríkinu , en nokkrar tegundir sjúga blóð úr stórum spendýrum . Í dag eru samtals um 986 leðurblökutegundir í heiminum . Í Japan finnast rúmlega 40 tegundir af leðurblökum . Þar af eru tvær tegundir flugrefa eða ávaxtaleðurblaka , Bonin-flugrefurinn ( Pteropus pselaphon ) og Ryukyu-flugrefurinn ( Pteropus dasymallus ) . Þetta eru norðlægustu tegundir af ávaxtaleðurblökum í heiminum , en langflestar tegundir flugrefa lifa í hitabeltinu . Bonin-flugrefurinn finnst hvergi nema í Japan og þá aðeins á fimm eyjum í Bonin eyjaklasanum , um 1000 km suður af Tokyo . Hann er um 20 - 25 cm á lengd og hefur dökkbrúnan feld með gráum blæ . Tegundinni hefur fækkað nokkuð á undanförnum áratugum , einkum vegna skógarhöggs og veiða , og er hún flokkuð sem í hættu ( e. vulnarable ) að mati Alþjóðlegu náttúruverndarsamtakanna IUCN ( International Union for the Conservation of Nature and Natural Resources ) . Uppstoppaður Bonin-flugrefur . Ryukyu-flugrefurinn finnst í þéttu skóglendi á Ryukyu-eyjaklasanum , en svo kallast syðstu eyjar Japans . Hann er um 20 cm langur og dökkbrúnn að lit , en þó þekkjast einnig ljós afbrigði tegundarinnar . Flokkunarfræðingar hafa greint þessa tegund niður í fimm undirtegundir og lifa fjórar þeirra í Japan . Þess má geta að sennilega er ein tegund japanskra flugrefa útdauð , en það er Okinawa-flugrefurinn ( Pteropus lochoensis ) . Síðasti einstaklingurinn sem vitað er um veiddist í kringum 1870 og aðeins er vitað um tvö uppstoppuð dýr af tegundinni , en þau eru bæði varðveitt á British Museum í London .