Trúin felur í sér leyndardóm um eilífðina . Leyndardóm sem á sér upphaf hið innra með manninum en engan eðlislægan endi . Í rauntengdum heimi er sem hefðbundin trú á Guð sé að einhverju leiti á undanhaldi , eða hvað ? Jú , þegar allt leikur í lyndi , fjármálakerfin virka og góðrar heilsu notið , er öryggiskenndin meiri og þörfin fyrir trú minni . Jesú Kristur verður þannig feimnismál margra að vitja , ræða um eða viðurkenna . Svona eins og gamaldags barnstrú sem hefur takmarkað með daglegan raunveruleika að gera og ónauðsynleg frekar en hitt . Á þessu er eðlileg skýring sem ræðst að einhverju leiti af velmegunartengdri sljóvgun í huga mannsins sem hann nýtir annars að takmörkuðu leiti . Á þessu verður þó yfirleitt breyting þegar hið manngerða umhverfi bregst , markaðir hrynja , heilsunni hrakar eða náinn ástvinur verður á brott kvaddur . Af hverju ræðst tryggð okkar og rækt við æðri veruleika út frá jarðbundnari aðstæðum efnisheimsins ? Veraldlegur auður grundvallast yfirleitt á raunhyggju sem gjarnan sjálfeflir ímynd mannsins sem upphaf og endir alls , nokkurskonar lausnara . Þessi sjálfs-upphafning hefur fylgt manninum gegnum þróunina og hefur með sjálfsbjargarkennd hans að gera , hvötina að lifa af . Við erfiðar aðstæður finnur hann til sín þegar honum tekst vel til öflunar fæðu fyrir sig og sína . Hann mettast og náttúrulega verðlaunalyfið dópamín streymir til heilans . Þessi upplifun hefur hjálpað honum að lifa af og þróast gegnum harðneskjulega tíma . Sömu tilfinningu upplifir maðurinn í nútímasamfélaginu við persónulega sigra , vísindalegar uppgötvanir og viðskiptalega ávinninga svo eitthvað sé nefnt . Viðurkenning skiptir manninn miklu máli og þess meir , sem sjálfsmynd hans er frumstæðari . Auglýsing Algengur misskilningur felst í því að veraldlegur og andlegur auður sé af sama meiði . Andlegur auður nær langt út fyrir fæðuöflun og þeirrar kenndar að lifa af . Andlegur auður leitar ekki sjálf síns , er æðri efnisheiminum og hefur með sköpun , visku , hugsjónir og skilyrðislausar óeigingjarnar kenndir að gera . Andleg leit er leiðin sem sjaldnar er farinn því hún skilar leitandanum síður þægindum eða skjótfengnum ávinning en afurð hennar öðlast líf og lifir frekar í þroska , hugsjón og hugmyndafræði komandi kynslóða að njóta . Andleg leit og þörf fyrir trú og bæn eru hluti af duldri þörf mannsins til að brjótast út fyrir daglega ládeyðu og líkamlega ánetjan , snerta æðri skör eigin vitsmuna . Þörf sem erfitt er að greina hvort kvikni hið innra eða raungerist í köllun hins ytra og æðra . Þörf sem lýtur að kærleik , eilífð og velferð alls lífs . Í efna , - og heilsufarslegri velgengni gleymir maðurinn gjarnan því , að eitt efnahagshrun , eitt eldgos , ein farsótt , eitt slys , ein röng ákvörðun getur svift hann heimili , atvinnu , fósturjörð , öryggi og lífi . Raun , - eða vísindahyggja , sem stundum hefur verið nefnd systir efans , útilokar oft trú og tilvist hins æðra . Útilokar tilvist kraftaverka án leitunar æðri skýringa . Þannig elur raunhyggjan af sér ýmsar kenningar sem færa ímyndaðar sannanir fyrir því að Jesú gæti ekki hafa læknað með bæn og handayfirlagningu eins og guðspjöllin bera með sér , sökum þess að vísindin geti ekki sannað það . Vísindin munu aldrei geta sannað með rökum fræðanna hvernig Jesú læknaði , einmitt vegna þess að fræðin , afsprengi mannshugans , komu þar hvergi nærri . Í gífurlegri framþróun vísinda umliðin tvö þúsund ár , hefur maðurinn enn sem komið er engan þekkingarlega skilning á lækningum Jesú . Hverju sætir ? Jú , samtal vísindalegra fræða og andlegs veruleika á sér ekki sameiginlegt tungumál annað en trúna . Þannig mun Guðdómurinn ávalt verða óskiljanlegur mönnum , þó þeim standi dyrnar til skilnings opnar . Eðli mannsins í jarðvist grundvallast gjarnan á þeirri þörf að kryfja til mergjar það sem hann skilur ekki eða getur vart hönd á fest . Þegar kemur að Guði eða verkum Krists verður þannig nærtækast að ýmist flækja það sem mannshugurinn skilur ekki eða einfaldlega að gefast upp og hafna . Sú algenga hugmynd raunhyggjusamfélagsins , að barnslegt sé að viðurkenna það sem manninum er ógerlegt að auðkenna út frá þekktum aðferðum er þröng sýn til lífsins . Prússnesk / þýski heimspekingurinn Emanuel Kant ( f. 22. april 1724 - d. 12. feb 1804 ) kom fram með þá kenningu að öll fyrirbæri í tíma og rúmi ættu sér eigin lögmál , orsök og skýringu : Að þekkingin byggi í fyrirbærunum sjálfum . Það væri hins vegar takmörkuð hugsanageta mannsins sem gæti ekki skilið lögmál fyrirbæranna og lituðu því skýringarnar út frá eigin takmörkuðu viðhorfi og þekkingu . Það er ekki laust við að framlag Kant’s til skilningsvita mannsins séu þakkarverð í það minnsta , eða svo þótti öðrum hugsuði Albert Einstein , sem á unga aldri las kenningar Kant’s . Albert Einstein ( f. 14. mars 1879 -d . 14. april 1955 ) var Þýskur kennilegur eðlisfræðingur og vísindamaður . Hann er einn af best þekktu vísindamönnum 20. aldarinnar og lagði til afstæðiskenninguna sem er líklega hans þekktasta verk . Rannsóknir hans hafa einnig haft mikil áhrif á skammtafræði , safneðlisfræði og heimsfræði . Hann hlaut Nóbelsverðlaunin í eðlisfræði 1921 fyrir rannsóknir sínar á ljósáhrifum sem hann birti árið 1905 . Þetta sama ár komu út þrjár greinar eftir hann sem hver þeirra olli straumhvörfum í eðlisfræði og hlutu verðlaun fyrir þjónustu í þágu kennilegrar eðlisfræði . Á unga aldri naut hann þess að hugsa en hafði þreytt kennara sína svo á áhugaleysi sínu í skólastundum að skólayfirvöld kvörtuðu við foreldra með þeim orðum að óþarft væri að ungi maðurinn mætti í tíma þar sem hann væri í senn áhugalaus og latur . Einstein upplifði skólavistina sem kvöl og pínu þar sem allt gengi út á gráður og einkunnir í fræðum sem kennarar hans skildu ekki til hlítar sjálfir . Kynni Einsteins , á unga aldri , af heimspekikenningum Emanuel Kant’s , urðu honum ákveðin hugljómun í viðleitni hans til að skilja gangverk lífsins . Sem unglingur las hann Kant og upplifði fyrirbæri heimsins í nýju ljósi . Auglýsing Einstein sagði : „ Ef við horfum á tréð út um gluggann sem teygir ræturnar undir gangstéttina eftir vatni , eða blómi sem varpar ilmi sínum til býflugnanna eða jafnvel okkur sjálf og þann innri kraft sem við stjórnumst af , getum við ályktað að allt líf dansar eftir dularfullum hljómi frá hljóðfæraleikara sem leikur listir sínar úr óræðinni fjarlægð . Hvað sem við köllum hljóðfæraleikarann ; sköpunarkraft , Guð , eða hvorutveggja , er ljóst að sá kraftur lýtur engri bóklegri þekkingu . ” Einstein hélt áfram : „ Vísindin verða aldrei fullnumin vegna þess að við notum einungis takmarkaða getu huga okkar auk þess sem viðleitni okkar við að kanna eigin veröld er takmörkuð . ” Það er ekki laust við að þessi skoðun hans endurspegli að einhverju leiti vantrú á eigin tegund , mannskepnunni , til að ná langt . Eitt af heillandi eiginleikum Einstein’s sem hugsuðar var , að nálgun hans á lausnum grundvallaðist á vísindalegri þekkingu , andlegri upplifun , innsæi og auðmjúku viðhorfi gagnvart hinu mikla sköpunarverki lífsins . Hann sagði : „ Að sköpunin gæti verið af andlegum uppruna , sem jafngilti ekki því að öll sköpun eða afurð hennar væri andleg . Hann sagði náttúruna hvorki alfarið vera efnislega né andlega . Engin trú væri til nema maðurinn sem lífvera sé einnig andleg . Maðurinn af holdi og blóði einu saman gæti ekki átt sér trú . Bak við afleiðingu er önnur afleiðing og uppruni allra afleiðinga er ófundin enn sem komið er . " Hann sagði jafnframt , að trúarbrögð og vísindi færu saman : „ Vísindi án trúarbragða eru léleg og trúarbrögð án vísinda eru eru blind . Trúarbrögð og vísindi eru samtvinnuð með sameiginlegum markmiðum ; leitinni að sannleikanum . - Án trúarbragða , er ekki líkn . Sálin sem hvert okkar hlaut í gjöf , lifir í sama anda og umheimurinn . " „ Að styðjast einungis við þekkta þætti veruleikans er stöðnun og veitir ekki skilning á þeim óþekktu . Þannig er innsæi hugans heilög gjöf og rökvitund hugans er trúr þjónn . ” Af skrifum Einsteins má álykta ; að skilyrðislaus kærleikur væri grundvöllur fyrir ræktun heilbrigðrar samvisku . Menn eins og Confucius , Buddha , Jesú og Gandhi hefðu gert meira fyrir mannkyn en vísindin nokkurn tíma . Hann sagði : „ Við verðum að byrja í mannshjartanu í bland við samviskuna . Æðri gildi samviskunnar geta einungis raungerst í óeigingjarnri þjónustu fyrir mannkyn . " Hvernig bætum við veröldina ? Við bætum ekki veröldina með vísindunum einum , þó þau , í flestum tilvikum komi jákvæðu til leiðar . Vísindin , eins mikilvæg og þau eru framþróuninni , eru afsprengi þekkingar en hvorki uppsprettan , né lífið sjálft . Þegar ég heyri eða les um fræði , -eða stjórnmálamenn sem afneita æðri veruleika er ekki laust við að ég missi örlitla trú á getu mannsins til að hugsa . Samhengi gangverksins sem við köllum líf er ekki svo fátæklega einfalt . Jesú snéri á hvolf öllum hugmyndum manna um dauðann og lífið . Hann umbreytti hugmyndum manna um stöðu , titla og völd . Hann hafði endaskipti á hugmyndum manna um Guð . Hann læknaði ólæknandi sjúkdóma . Hann framkvæmdi kraftaverk fyrir bænir og návist . Yfirburðir hins æðra fólust í auðmýkt og lítillæti . Í návist Jesú hvarf hin hefðbundna skilgreining valdsins inn í skugga eigin hégóma . Tilvist Kristninnar , fjölmennustu trúarbragða veraldar , byggir nokkurn veginn á þremur árum í lífi manns sem hvorki sóttist til efna , valds né titla . Hvernig gat það gerst að ein persóna , sem einskis óskaði annars en skilyrðislauss kærleiks og réttlætis öllum til handa gat breytt hugarfari mannkyns ? Jesú endaði líf sitt á kvalafullan hátt , pyntaður , smáður , hæddur og tekinn af lífi með krossfestingu meðal dæmdra glæpamanna . Jafnvel fylgjendur hans yfirgáfu hann . En Jesú dó ekki , hann reis upp og afsannaði þar með líkams-dauðann sem endalok lífsins , nokkuð sem hann lofaði og stóð við . Saga og útbreiðsla kristinnar hugmyndafræði er rétt að hefjast , enda tvö þúsund ár stuttur kafli í lífssögunni . Kristnin er lifandi afl , leit að sannleika , fegurð og réttlæti . Á þessari vegferð verður mörgum manninum á eins og í lífinu sjálfu þar sem mikilvægasti lærdómurinn felst í eigin mistökum , að horfast í augu við þau , iðrast , fyrirgefa og vaxa Við lifum í margvíddar veruleika sem við reynum að skilja án þess að leggja nóg af mörkum . Jólin , þessi yndislega hátíð , ljóss og friðar , minnir okkur á kærleikann og eilífi sálarinnar . Þess fyrirbæris , sem vísindin geta ekki auðkennt eða staðsett en mannssonurinn opinberaði með lífi sínu , athöfnum , þjáningu og upprisu . Stærð Jesú Krists sem persónu , á sér enga hliðstæðu í veraldarsögu mannsins . Fátt ætti að vera manninum , sem hugsandi lífveru , dásamlegri áskorun en einmitt að beygja sig auðmjúklega undir óræði undrunarinnar og lúta höfði í átt hins æðra sem hann hefur ekki getu til að skilgreina eða fella inn í hefðbundin hólf þekktra fræða og einfaldlega trúa . Við tökum hlutverk okkar sem fjölmiðill í þjónustu almennings alvarlega .