Það er nú varla annað en sanngjarnt að stóner-hóparnir fái líka jólamynd með jákvæðu gildi fyrst að börnin og fjölskyldurnar eiga einhverjar milljónir slíkra mynda . Að vísu er auðveldara fyrir jólamynd að ná klassískum status hjá svona afmörkuðum markhópi heldur en breiðari áhorfendum , og svo ég viti til er listi kannabisdrifinna hátíðarmynda afskaplega stuttur . Jafnvel ef þessi mynd væri ansi léleg þá myndi hún samt eiga langt líf yfir hátíðirnar hjá áhorfendum sínum bara fyrir það eitt að vera grilluð jólasteik ( í augnpotandi þrívídd ) sem talar tungumál þeirra . Fyrsta Harold & Kumar myndin fannst mér vera stórskemmtileg og drepfyndin stóner-mynd sem var hlaðin nokkuð snjallri samfélagsgagnrýni . Hana hef ég oft getað horft á en get því miður ekki sagt það sama um myndina sem kom á eftir henni . Escape from Guantanamo Bay var svakaleg vonbrigði ; ófyndnari , langdregnari og vantaði hreinlega allt fjörið í hana . Rasistaádeilan þreyttist fyrr og pólitísku skilaboðin ekkert síður . Ef þú ert á sömu skoðun og ég , þá geturðu tekið þeim fréttum fagnandi að þriðja myndin er talsvert betri . Helst samt ekki fagna of mikið vegna þess að hún er langt frá því að vera jafnfyndin og sú fyrsta og aðeins tæplega þess virði að mæla með . Það sem báðar framhaldsmyndirnar mega samt eiga er að þær gera heiðarlegar og ansi krúttlegar tilraunir til þess að gefa þessum freðnu karakterum hlýjar hjartarætur . Þetta dínamíska dúó er þegar eftirminnilegt ( enda er samleikur þeirra John Cho og Kal Penn alveg óborganlegur , nánast sögulegur , sama þótt djókarnir þeirra hitta misoft í mark ) og að troða smá sál í grófar grasgamanmyndir eins og þessar sýnir undarleg merki um þroska og metnað . A Very Harold & Kumar 3D Christmas ( heldur veikur titill , finnst ykkur ekki ? ) gerir ýmislegt sem þykir nokkuð óvenjulegt að sjá í jólamyndum og enn er ég að átta mig á því hvort það sé steiktara að sjá uppdópað ungabarn , bannvænt dótavélmenni sem býr til vöfflur eða sitthvort typpið þar sem annað er í leirteiknimynd og hitt frosið við súlu . En þar sem þetta er Harold & Kumar mynd – og hasshausamynd fyrst og fremst – er svosem lítið óvenjulegt við þetta , og eins skringilega og það hljómar , þá slá drengirnir á býsna hjartnæma strengi líka . Þetta er nú jólamynd eftir allt saman og þess vegna má ekki gleyma vinalega boðskapnum . Myndirnar hafa kannski allar verið misjafnlega fyndnar en engu að síður er ekki leiðinlegt að fylgjast með þessum karakterum þróast og fullorðnast úr drengjum yfir í menn . Og ef maður tekur aðeins burt þá ýktu og kexrugluðu atburði sem eiga sér stað í þessu litla ævintýri , þá má í rauninni sjá að vandamálin hjá þessum persónum eru eðlilegri og mannlegri sem aldrei fyrr . Að mínu mati væri sniðugast að stoppa þessa seríu hér , en eitthvað er rétt svo gefið í skyn að sú fjórða gæti verið á leiðinni . Þessar myndir reyna allar að gera eitthvað nýtt og ferskt í hverri umferð en satt að segja er erfitt að fá ekki svolitla „ deja vu “ tilfinningu eftir þessar þrjár lotur . Það sem gerir þessa mynd miklu skárri en forveri sinn er einfaldlega betri og súrari húmor , en það sem dregur hana töluvert niður er að hún fær mann oftar til að brosa en hlæja . Hún er stundum ruddalega fyndin , en oft er langt á milli þeirra atriða og inn á milli eru ýmsir brandarar frekar ódýrir og þreytandi ( aðeins í svona mynd heyrir maður eins árs stelpu segja : „ I got the munchies “ ) . Sumt efnið virðist bara heldur ekki vera eins vel nýtt og hefði verið hægt . Það er eins og sum tækifærin bjóði upp á miklu betra grín en við fáum , til dæmis sú hugmynd skjóta óvart jólasveininn niður alblóðugan – og hugsanlega myrða hann . Frábær hugmynd sem fullt hefði verið hægt að gera með í kjölfar atviksins , en í staðinn er þetta bara fljótt afgreitt og næstum því tilgangslaust . Neil Patrick Harris stelur auðvitað senunum sem hann fær , en hann er sjálfur undarlega nálægt því að vera gagnslaus að þessu sinni , a.m.k. miðað við hinar tvær myndirnar . Tónlistarnúmerið sem hann fær er ágætt en langt frá því að vera eins minnisstætt og það vill vera ( mínus Wafflebot-parturinn . Það var yndislega súrt ) . Allir elska nú NPH , og við vitum öll að hann hefur í sér mun hressari og skemmtilegri tónlistaratriði en þetta . Hefði nú ekki verið skemmtilegra að gefa kappanum bara frumsamið lag í staðinn fyrir þennan graut af klassískum jólalögum ? Einnig er Elias Koteas kynntur til sögunnar sem einn grimmasti mafíósi heims ( hann fær m.a.s. kynningu sem er alls ekkert ósvipuð þeirri sem Hugo nokkur Stiglitz fékk ) , en svo er hann líka bara fljótt afgreiddur og gerir á endanum merkilega lítið . Lokaþriðjungur myndarinnar virðist heldur ekkert gera sér grein fyrir því hversu mikill anti-climax allur endirinn er . Eftir þessa röð af klikkuðum en samt heldur ómerkilegum atburðum í seinni hlutanum gengur myndin hægt og rólega að endastöðinni í stað þess að spretta þangað með smá látum . Svo komum við okkur að þessari blessuðu þrívídd , eða nánar til tekið þessu „ gimmick-i “ sem hún notar , og ef lykilmarkhópur þessarar myndar væri ekki sá sem hann er , þá yrði þetta eitthvað til að setja mikið út á . Myndin setur sér það stolta markmið að pota öllu sem hún getur framan í augað á þér í flestum – ef ekki öllum – senum og spilast það allt út sem partur af einkabrandara sem kemur fram snemma , ásamt mjög áberandi auglýsingu fyrir þrívíddarsjónvarpstæki . Ég hafði svosem alveg húmor fyrir þessu , en ég get ekki ímyndað mér annað en að 2D - útgáfurnar af myndinni verði hrikalega vandræðalegar og pirrandi til áhorfs . Ég segi það einu sinni enn : Ef þér fannst fyrsta myndin geggjuð en önnur myndin slöpp , þá eru fínar líkur á því að þú takir þessa þokkalega í sátt . Ferskleikinn er nánast alveg horfinn en brandararnir eru margir drepfyndnir . Ræman missir töluvert dampinn í seinni helmingnum en nær rétt svo að bæta það upp með því að sýna persónunum alvöru umhyggju sem smitast hratt á mann sjálfan . Þeir sem eru gallharðir aðdáendur þessara mynda eiga eftir að elska þessa og njóta hennar alla leið , og aðstandendur taka það eflaust nærri sér ef markhópurinn nýtur hennar ekki undir þeim áhrifum sem persónurnar hvetja til . Hvernig fannst þér A Very Harold & Kumar 3D Christmas ?