6 B SUNNUDAGUR 7. FEBRÚAR 1999 MORGUNBLAÐIÐ Morgunblaðið / Árni Sæberg BJÖRGVIN Guðmundsson og Snæbjörn Stefánsson . BJORGVIN leitar að réttu Ijósi ÖM DAGINN biluðu rúðu - þurrkurnar á „ þarfasta þjón - inum " mínum . Daginn þann var slydduveður og framrúð - an var fyrr en varði þakin hlussustórum snjókornum . Þau höfðu ekki langa viðdvöl á rúð - unni , heldur urðu fljótlega að vatni sem rann í straumum niður hált glerið og skekktu alla sýn mína á veröldina í kringum mig . Við svo búið mátti ekki standa . Eg ók inn á næsta vegarútskot , drap á bílnum og hóf snarlega að skoða smáaug - lýsingadálk DV . Margar varahluta - verslanir buðu þar þjónustu sína , en ég ákvað að snúa mér til Litlu partasölunnar , sem var þarna al - veg í næsta nágrenni . Löturhægt ók ég á partasöluna og hrósaði happi að ná þangað heil á húfi og hafa ekki ekið utan í staura eða á aðra bíla . Heill bílafloti var á hlaði Litlu partasölunnar og ég lagði mínum bíl við hliðina á stórum rauðum bíl . Þegar ég kom út sá ég að sá rauði gekk ekki heill til skóg - ar , stóreflis gat var á annarri hlið hans og annað framljósið var illi - lega brotið . Aðrir bflar á stæðinu voru líka misjafnlega vel á sig komnir - sumir með mikla áverka en aðrir aðeins dapurlega druslu - legir . Sitthvað í fari sumra þessara bíla minnti helst á lýsingu Megasar á gamla sorry Grána . Opið var inn í partasöluna og ég snaraðist inn - inn í heim sem fram að því hafði verið mér hulinn - heim grómtek - inna vélarhluta - heim þar sem karlmenn virtust eins og fiskar í vatni en konur eins og þorskar á þurru Iandi . Tveir menn voru þarna innan - dyra , önnum kafnir við að rífa hvít - an bíl niður í frumeiningar , að því er mér sýndist . Ég sagði þeim frá vandræðum mínum með þurrkurn - ar og spurði hvort þeir ættu ekki aðrar í stað þeirra biluðu og hvort þeir gætu ekki hjálpað mér að tylla þeim á . Annar mannanna lagði frá sér skrúflykil , þurrkaði svarta olíu Fáir bíleigendur komast hjá því að þurfa að kaupa varahluti . Á höfuðborgarsvæðinu eru starfandi fjölmargar bílapartasölur sem versla með notaða varahluti . Guðrún Guðlaugsdóttir átti erindi á eina slíka og spjallaði í leiðinni við þá Björgvin Guðmundsson og Snæbjörn Stefánsson , en þeir eiga og reka Litlu partasöluna . SUBARUINN orðinn heldur nöturlega útlítandi . af höndum sér og bað mig að bíða meðan hann leitaði . „ Við erum nefnilega ekki búnir að eiga þessa partasölu lengi og vitum þess vegna ekki alveg upp á víst hvað til er , " sagði hann og hvarf inn á milli mislitra bflhurða sem stóðu þarna í þykkum stöflum . Hinn maðurinn hélt áfram að skrúfa sundur bflinn sem óneitanlega var að fá á sig heldur nöturlegan svip . Ég gekk innar í partasöluna og mætti dökk - hærðri konu sem var þarna í fylgd með skeggjuðum manni . Þau virt - ust líka vera að bíða og ég sá að konan fann sig ekki þarna heima fremur en ég . „ Þið eruð kannski líka að bíða eftir þurrkum , " sagði ég við þau þegar þögnin hafði ekki verið rofin drykklanga stund nema af mismunandi skrúfuískri úr iðr - um hins sundurflakandi bfls . „ Ég er búinn að hringja eða fara á þrjá - tíu partasölur tfl þess að reyna að fá afturrúðu í Honda Civic , " svar - aði maðurinn heldur þurrlega . Ég vildi vita hvað komið hefði fyrir þá gömlu . „ Hún er brotin , það braust einhver inn í bílinn , það er yfirleitt brotist inn í bfla í gegnum aftur - rúður , þær fara venjulega í mauk , " sagði maðurinn . „ Það er slæmt af því maður hefur ekki afturrúðu - tryggingu , " svaraði ég og reyndi að vera spakleg í tali . Manninum fannst þetta ekki svaravert . „ Kannski verður þú svo heppinn að fá rúðu hér , " sagði ég . „ Varla - ég hef þó stundum verið heppinn , t.d. þegar ég var einu sinni að gera upp gamlan Chevrolet Van . Þá fékk ég allt í hann á partasölum fyrir lítið verð , " svaraði maðurinn . En hann var ekki heppinn í þetta sinn , aft - urrúðan var ekki til svo umrætt fólk yfirgaf svæðið . Takmörk fyrir hvað borgar sig að gera við Ég færði mig aftur að hvíta bílnum til þess að horfa á krufn - inguna sem verið var að fremja á honum . Mér sýndist hann vera furðu heillegur nema að framan - verðu . „ Af hverju er verið að rífa þennan bíl , er hann ekki nýlegur ? " spurði ég . „ Þetta er Subaru Justy , hann er tíu ára og það er farinn í honum öxull og líklega úrtakið úr gírkassanum . Það borgar sig ekki að gera við hann , þess vegna er hann spændur svona niður . Það eru takmörk fyrir því hvað borgar sig að gera við gamla bíla , " svar - aði maðurinn með skrúflykilinn . Félagi hans kom nú á vettvang aftur en var ekki með neinar rúðu - þurrkur . „ Ég á ekki þurrkur í þinn bíl , en ég veit um mann sem á þær , það vill svo til að hann er væntanlegur og ég er búinn að hringja í hann og biðja hann að grípa þurrkurnar með svo ef þú mátt vera að því að bíða þá má bjarga þessu , " sagði hann . „ Ég get hvort sem er ekki keyrt bílinn svona - ég bíð bara , " svaraði ég og þeir sneru sér aftur að krufning - arstörfunum . „ Er mikið hægt að nota úr svona bfl , " spyr ég . „ Svona um 40% , " svarar annar maðurinn . Og hvað skyldi vera gert við hitt ? „ Það er farið með það í Hringrás í Sindra við Sundahöfn . Þar eru bíl - hræ pressuð saman og flutt út . " Smám saman verða mennirnir ræðnari og ég kemst að því að þeir hófu rekstur Litlu partasölunnar í nóvember sl . Áður höfðu þeir þekkst um árabil eða frá því þeir unnu saman á bílapartasölu einni . Aðspurðir játa þeir að þekkja inn - volsið í flestöllum bílategundum og viðurkenna með semingi að þeim þyki gaman að fá óþekkta bflteg - und til þess að rífa niður . „ Þetta er nú samt sem áður allt byggt á því sama og er svipað , " segir annar maðurinn . Hvað méð sérhæfingu ? „ Við sérhæfum okkur í Nissan-bfl - um , " er svarið . Og af hverju ? „ Það er mikið af þeim og dýrir varahlut - ir í þá frá umboðinu . Það gefur möguleika á að selja mikið . Fólk kaupir alls konar varahluti , allt frá öskubökkum upp í vélar . Hægt er að leggja inn pöntun á varahlutum , stundum eru rifnir bílar af tegund sem erfitt er að fá varahluti í og þá eru þeir látnir vita sem látið hafa skrifa sig niður . " Og hvað með pláss til að geyma varahlutina sem ekki seljast strax ? „ Það þarf næst - um endalaust pláss fyrir svona starfsemi . " Ýmislegt gerist í bflum Meðan þetta samtal fer fram hefur Subaruinn smám saman orð - ið æ fátæklegri . Eg horfi á hann með samúð - þótt ég viti að hann sé bara vél þá er hann nú orðinn svo grátt leikinn að varla er hægt ann - að en kenna í brjósti um hann . Hver skyldi hafa trúað því fyrir tíu árum , þegar hann stóð fannhvítur og fyrirmannlegur tilbúinn í sinn fyrsta ökutúr , að hann yrði ekki langlífari en þetta ? Ég geng í kringum bflinn , allar hurðir eru farnar og grá sætin blasa við . Ég hugsa um allan þann tíma sem fólk