Hún er einstök , sýnin sem Valgeir Sigurðsson og félagar í bedroom community hafa á hlutina . Aðkoma þeirra að útgáfu á tónlist er með slíkum glæsibrag að ég veit um a.m.k. tvo fræðimenn sem hafa skrifað sérstaklega um þessa útgáfu / merki / listasamlag sem stofnsett var árið 2006 . Tónlistin er drungaleg , hendist fram og til baka og veltist upp og niður , en er formuð engu að síður . Strengjahljóðfæri þessi fá að orga og öskra á annan hátt en venjulega , strengirnir eru klóraðir , plokkaðir , þeir rekast í búkana og sumt af þessu er skítugt , hrátt , „ ekki í lagi “ . Reynt er á þanþolið en reynsla og innsæi listamannanna hleypir framvindunni hins vegar aldrei út í tóma vitleysu ef svo mætti að orði komast . VAST var tekin upp í hljóðveri Viktors í Kreuzberg-hverfinu , þar sem Jóhann bjó og starfaði einnig . En að platan hafi verið tekin upp í Berlín , það er eitthvað hárrétt við það , enda skýlir borgin mjög svo rótgróinni spunasenu sem er heimsþekkt . Þetta átti einfaldlega að vera tilraun með þessi hljóðfæri , ekkert annað , “ segir Viktor . „ En förum rólega í þetta orð , „ tilraunir “ . Það markar ekki verkið . Það er svo miklu meira en það – og fólk á það til að hræðast slíka tónlist ( hlær ) . “