Sigurbjörn Birgisson , meltingarsérfræðingur , hringdi og spurði hvert væri íslenska heitið á esophagus . Undirrituðum þótti sem meltingarsérfræðingnum væri farið að förlast illilega og svaraði án mikillar umhugsunar að það væri vélinda . Sigurbirni var greinilega brugðið við svarið þó hann tæki því af sinni alkunnu stillingu . Hrossahlátur heyrðist hljóma á bak við Sigurbjörn og síðan fylgdi upphrópunin : " Vissi ég ekki ! " . Þar var þá að verki annar meltingarsérfræðingur , Ásgeir Böðvarsson , og undirritaður fann að meira bjó undir en í ljós hafði komið við sakleysislega spurninguna . Í skyndingu var komið á þriggja manna símtali og málið reifað og rætt . Sigurbjörn var að sjálfsögðu búinn að fletta upp í Íðorðasafni lækna , en þar stendur skírum stöfum að íslenska heitið sé vélindi . Þetta hafði Sigurbjörn viljað staðfesta með símtali við sérfróðan orðanefndarmanninn , sem nú brást honum illilega . Til þess að bjarga heiðri sínum myndaði undirritaður , fæddur Siglfirðingur , fljótt bandalag með Þingeyingnum Ásgeiri til að sannfæra Sigurbjörn , borinn og barnfæddan Reykvíkinginn , að hér gæti verið um að ræða norðlensku annars vegar og sunnlensku hins vegar . Sigurbirni þótti greinilega ekki mikið til koma um Norðlendingabandalagið og vildi einfaldlega fá að vita hvort réttara væri vélinda eða vélindi . Í fyrirhuguðu fræðsluátaki um bakflæði yrði annað hvort talað um vélindisbakflæði eða vélindabakflæði og vildi Sigurbjörn nota það sem réttara reyndist . Símtalinu lauk í bróðerni eftir að undirritaður hafði lofað að rannsaka læknisfræðilegar heimildir og hinir málvenju í hópi starfsbræðra sinna . Undirritaður kannaði fjölmörg læknisfræðileg rit sem gefin höfðu verið út á Íslandi á árunum 1884 til 1969 . Í öllum var notuð orðmyndin vélindi ( vjelindi í þeim elstu ) . Sama gerðu Íslensk læknisfræðiheiti frá 1954 , Íslensk líffæraheiti frá 1956 og Íðorðasafn lækna , E-heftið frá 1991 . Hjá Orðabók Háskólans fengust þær upplýsingar að sú orðmynd væri frá fyrri hluta 17. aldar og því upprunalegri og " réttari " en vélinda , sem væri frá síðari hluta 19. aldar . Með þessa vitneskju að vopni hafði hann aftur samband við meltingarsérfræðingana og tjáði þeim að réttara væri að nota heitið vélindi . Lokasetningin í röksemdafærslunni var þessi : " Við verðum víst að láta Íðorðasafnið ráða ! " Nú var komið að Ásgeiri Böðvarssyni að gefa sig ekki . Hann hafði á fundi með öðrum meltingarsérfræðingum spurt hvora orðmyndina þeir notuðu og sögðust þeir allir nota heitið vélinda . Ásgeir bætti því við að ólíkt liprara væri að tala um vélindabakflæði heldur en vélindisbakflæði . Undirritaður var í hjarta sínu sammála en vildi láta fræðilegar röksemdir ráða . Aftur var leitað ráða og enn var farið í bækur . Hjá Íslenskri málstöð fékkst það álit að orðmyndirnar væru jafngildar , báðar " réttar " . Í Orðsifjabókinni frá 1989 má finna orðmyndirnar vélinda , vélindi , vélendi , vælindi , vælinda og vælunda . Þrátt fyrir að bent sé á tengsl við ákveðin orð í skyldum málum er orðfræðilegur uppruni talinn óviss . Hjá Orðabók Háskólans var viðruð sú skýring að breytingin frá vélindi í vélinda hefði sennilega orðið vegna áhrifa frá öðrum líffæraheitum sem enduðu á -a , auga , eista , hjarta , lunga , nýra . Sama má líklega segja um breytinguna frá milti í milta . Eftir að hafa einnig skoðað orðabækur þóttist undirritaður geta sett fram þá kenningu að orðmyndin vélinda ætti vaxandi fylgi að fagna og væri orðin ráðandi . Því til stuðnings má benda á að Íslenska alfræðiorðabókin frá 1990 og Ensk-íslensk orðabók frá 1991 ( báðar reyndar frá Erni og Örlygi ) birta eingöngu heitið vélinda og að Íslensk orðabók Máls og menningar birtir það sem aðalheiti þó báðar orðmyndirnar séu tilgreindar . Niðurstaðan varð að lokum sú að orðmyndin vélinda skyldi notuð í fræðsluátakinu Vitundarvakning um vélindabakflæði . Dægradvölin í síðasta pistli var úr ritlingi eftir Helga Skúlason , augnlækni á Akureyri . Hann ber heitið : UM GLAUKOMBLINDU . Leiðbeiningar fyrir almenning , og var gefinn út árið 1933 . Úr síðustu setningunni var sleppt tveimur orðum : " - - að ekki sje allt með felldu hvað sjón þeirra snertir - - " . Dægradvöl III er enn eldri . Spurt er um höfundinn og viðfangsefnið . " Opt hef jeg haft með þann bannsettan kvilla að gjöra , en aldrei gjört neitt að gagni við hann fyr en nú nýlega á einum sjúkl . Þetta er einn af þeim sjúkd . sem er algjörl . kirurgiskur , en meðöl eru allajafna brúkuð við , þó þau vissulega sjeu með öllu bráðónýt . Jeg hef sagt sjúkl . mínum það afdráttarlaust , en af því operat . er nokkuð hættuleg og hefur ekki tíðkast hjer , svo jeg viti , þá hafa sjúkl . veigrað sjer við henni . "