Einn af hliðarkvillum velvakandi ( woke ) samfélags er sú krafa að alltaf eigi að hafa rétt fyrir sér . Þeir sem eru taldir hafa rangt fyrir sér eru gjarnan látnir heyra það á samfélagsmiðlum , annað hvort í athugasemdum eða inni á baktals-bergmálahellum Twitter . Víða má finna réttlætisriddara sem keppast um að úthúða þeim sem þora að taka þátt í umræðunni . Þegar kemur að valinu um hetju ársins verða téðir réttlætisriddarar þó seint tilnefndir . Hetjur ársins eru þeir sem þora að taka þátt í umræðunni og láta hendur standa framúr ermum . Við skulum hvetja fólkið í kringum okkur til að stíga út úr þægindarammanum og skora staðnað samfélag á hólm . Hetjur ársins sem var að líða létu reyna á almennar venjur , fyrir hina ýmsu málstaði . Þar mætti telja upp Svein Margeirsson sem hefur verið ákærður fyrir að láta reyna á löggjöf um heimaslátrun , Björgvin Guðmundsson sem lét reyna á persónuverndarlöggjöfina varðandi álagningarskrá ríkisskattstjóra og Elizu Reid , forsetafrú , sem lét reyna á hlutverkaskipan forsetafrúar . Hvort sem meginatriði gagnrýninnar sé umdeild eða óumdeild , mun eftirlitssveit réttlætisriddara ( lesist : andstæðingar málstaðarins ) jafnvel leita að formsatriðum sem brotið hefur verið á til að reyna að gjaldfella málflutninginn í heild sinni og hunsa þar með meginatriði málsins . Samfélag sem lítur framhjá meginatriðum og einblínir á formsatriði er uppskrift að stöðnuðu samfélagi . Skiptir þá engu hversu woke við erum .