Vatnið skartaði sínu fegursta og það voru nokkrir veiðimenn á staðnum og í það minnsta einn fiskur sem lét sjá sig . Blíðan við Hólmsá – Ef vel er rýnt í myndina má sjá silungahrelli munda flugustöng fyrir miðri mynd Það er skemmst frá því að segja að óvenju mikið vatn er í ánni , í það minnsta að mínu mati og breiðan neðan við brúnna var því stór og mikil . Að vera vakinn rétt um kl. 7 með skilaboðum um að allt sé klárt , kaffið komið á brúsa og græjurnar klárar , er ekki það versta sem getur komið fyrir á sunnudagsmorgni . Félagi í veiðifélaginu okkar sem kom á staðinn rétt um það bil sem við settumst niður í árbít , varð ekki heldur var við fisk . Við hjónin prófuðum ýmsar tegundir flugna , kannski meira til að njóta umhverfisins og blíðunnar heldur en með von um fisk í brjósti . Þegar svo tveir aðrir félagar okkar mættu fisklausir á staðinn , var einfaldlega sest niður , skeggrætt um allt milli himins og jarðar , þó mest um veiði og ótrúlega umferð stórra fólksflutningabíla á Vallavegi , þessum mjóa og heldur slappa spotta sem tæplega rúmar fólksbílamætingar , hvað þá tuga tonna ferðamannadrossíur sem þurftu að mætast þarna . Þetta var hin ágætasti dagur , þótt enginn hafi verið fiskurinn og viðmælendur okkar sammála um að bæði skordýr og bleikjur fara heldur betur á stjá þegar það hefur hitnað örlítið betur . Rétt um það bil sem við hættum náttúruskoðun okkar , hittum við tvo veiðimenn sem höfðu einnig ákveðið að leggja árar í bát . Veðrið í Selvoginum á undanförnum vikum hefur verið með eindæmum , hlýtt og nokkuð stöðugt , hæfilega mikill raki í lofti og þó nokkrir sólardagar . Eftir smá stund fékk ég þó mjög einkennilega töku , af bleikjutöku að vera , enda kom fljótlega í ljós að þarna var eldhress sjóbirtingur á ferðinni sem tók loftköst af andstöðu við þessa blekkingu . Sannkallað ævintýri og það var haft á orði að tökurnar væru ekkert hálfkák , hressilegar og ákveðnar hjá flestum . Fyrsti bíltúr sumarsins var í gær , sumardaginn fyrsta . Ýmsu er kennt um ; hávaða í tístandi fuglum fyrir utan svefnherbergisgluggann , einhver bíll með læti í hverfinu o.s.frv . Eftir töluverðan tíma fóru að renna á mig tvær grímur , yrðu það einu fiskarnir sem við sáum þeir sem héldu til í Þórsá ? Einhverjar getgátur heyrðust frá veiðifélaga mínum að það væri vond lykt af okkur þannig að ég brá nös undir handarkrika , en þar virtist allt vera í lagi . Rétt upp úr kl. 17 létum við samt gott heita , tókum saman og röltum aftur upp með Þórsá í átt á bílnum okkar og héldum heim á leið . Skelltum öllu í bílinn og það er nú engin smá farangur sem fylgir svona ferðalagi því auðvitað verða að vera tvö sett af öllu með ; stöngum , hjólum , vettlingum … ef maður skyldi brjóta , slíta , blotna , festa … bara allt . Hann er eiginlega eins og ýkt gróft bárujárnsþak … . Kom mér samt á óvart hvað það voru fáir bílar , en allamalla hvað þetta er alltaf góð tilfinning að græja sig þegar maður er komin á góðan stað . Við prófðum á nokkrum stöðum með öllum tiltækum línum og hér um bil flugum . ( en geri það pottþétt næst því ég er ekki í keppni … . Fiskar komu samt , eins og áður sagði , ekki við sögu í dag . ‚ En þetta er rennandi vatn ! Við skiptin færðum við okkur á svæðið frá Teljara og niður eftir . Það var svo við síðustu skiptingu okkar veiðifélaganna að ég setti í og landaði mínum fyrsta fiski í Varmá og þar með fyrsta fiski sumarsins . Ég held hreint og beint að allar löggildar afsakanir hafi verið á borð bornar , ég aftur á móti var meira en sáttur við þessa fyrstu ferð ársins og fyrstu ferð mína í Varmá . Fjöldi heimsókna á vefinn er tæplega 700 þúsund á þessum átta árum sem hann hefur verið í loftinu . Aldrei áður hafa jafn margir fylgst með Febrúarflugum , aldrei áður hafa jafn margar flugur komið þar fram . Þetta árið fylgust 247 einstaklingar með viðburðinum á Facebook , 523 flugur komu fyrir sjónir lesenda og það voru 62 hnýtarar sem lögðu sitt að mörkum . Nú er komið að lokapunktinum þar sem ég horfi eingöngu til eigin veiði , enginn metingur á milli mín og veiðifélaga míns . Með þessari samantekt þakka ég öllum lesendum mínum fyrir samfylgdina á árinu sem er að líða og óska þeim gæfuríks nýs árs með ósk um enn fleiri samverustundir á vefnum á nýju ári . Maí hefur lengi verið bundinn við Hlíðarvatn í Selvogi sem skýrir fjölda bleikja ( rauðu súlurnar ) á meðan einn og einn urriði ( bláu súlurnar ) slæðist með úr öðrum vötnum . Júní Ef undan eru skilin árin 2015 og 2018 , þá hefur júní ekki verið neitt rosalegur veiðimánuður síðust ár . Öll árin einkennast af heldur minni urriða heldur en mánuðina á undan . Undanfarin átta ár hef ég skráð nokkuð nákvæmlega veiði mína og veiðifélaga míns og birt hér á síðunni . Fyrst við vorum í Borgarfirðinum í gær og ekki með neitt sérstakt fyrir stafni , þá lá auðvitað beinast við að kíkja í eitthvert vatnanna á svæðinu og fyrir valinu varð Langavatn . Slóðinn þar fyrir norðan var bara eins og venjulega , seinfær en fær 4 × 4 bílum . Við Beilárvelli Heldur var tekið að þykkna í lofti en við gerðum okkur vonir um að vatnið væri eitthvað hlýrra þarna í vari fyrir norðanáttinni . Útsýnið þegar við komum Ekki var nú hitastigið upp á tvær tölur , reyndar rétt slefaði það í 6°C þegar við drógum á okkur veiðigallann og úr norðri gustaði heldur nöprum vindi . Eftir heldur ótuktarlegt sumar hér sunnan heiða höfðum við veiðifélagarnir ekki alveg fengið nægju okkar af veiði og því var fylgst vel með veðurspá helgarinnar . Þangað höfðum við áður komið á miðju sumri fyrir einhverjum árum en orðið frá að hverfa vegna mývargs sem blessunarlega var víðsfjarri á föstudagskvöldið . Einmitt , það var þá fiskur á þessum slóðum og nú hófst leitin að réttu flugunni sem hann tæki án þess að hrækja henni umsvifalaust út úr sér . Þar sem lítið annað en smáfisk var að finna á þessum kílómetra spotta sem við óðum , héldum við til baka í kvöldhúminu , fengum okkur bita og skriðum undir sæng , bara þokkalega sæl með daginn . Já , einmitt , ég skildi konuna eftir á veiðistaðnum , skrölti þetta til baka og sótti vestið mitt . Það var ekki nema rétt á meðan sólin hvíldi sig á bak við ský að tökurnar duttu niður , sem var í sjálfu sér ágæt hvíld því á þessum slóðum er sterkur straumur í vatninu sem tekur í til lengdar . Það tekur um það bil 3 klst. að keyra úr Reykjavík inn að Landmannahelli , en þessi tími er fljótur að líða , ólíkt þeim þremur sem sem það tekur að keyra til baka . Það er reyndar reynsla okkar hjóna að stærri og betur haldin bleikja leitar inn í kastfæri flugustanga þegar líður á sumarið og því ætluðum við að ná okkur í nokkrar slíkar í þessari ferð . Úr Frostastaðavatni lögðum við leið okkar í Blautaver eftir að hafa heyrt ágætar sögur af veiði þar . Sólin að setjast á bak við Hnausa við Eskihlíðarvatn – tekið við Blautaver kl. 21 Á leið okkar í náttstað renndum við inn að Dómadalsvatni þar sem við settum í sitthvort parið af urriðum í yngri kantinum . Við Dómadalsvatn kl. 23:00 Það var úr vöndu að ráða á laugardagsmorgun , hvert skyldi halda ? Á sínum tíma var sleppt í það bleikju , fiskurinn óx og dafnaði með miklum myndarbrag í nokkur ár en svo tók við skeið offjölgunar , tilraun til grisjunar og að lokum hreinnar uppgjafar fyrir fjölda bleikjunnar . Eftir ótilgreindan fjölda kasta og fluguskipti sem færðu öðru okkar það sem líst er sem ‚ tikk , tikk , tikk nart ‘ þá héldum við leið okkar áfram í vestur og kíktum á Herbjarnarfellsvatn . Þar tók frúin ágætan urriða , en ég var helst í því að hrekkja ungviðið sem gerði sér ýmsa fæðu að góðu í öldurótinu við bakkann . Ekkert benti til að hann ætti við heilsubrest að ræða , hvorki sníkjudýr né æxli fundust í honum , raunar fannst ekkert í maga hans heldur , hvorki síli né skötuormur . Það voru blendnar tilfinningar sem veltust um í kollinum á okkur á leiðinni og þær styttu ekkert þennan þriggja tíma akstur heim . Jú , það var sjálfsagt mál og þar með vorum við lögð af stað . Færanlega veiðihúsið okkar í Veiðivötnum Þið sem í Veiðivötn hafa komið vita auðvitað að svæðið er ekki aðeins veiðisvæði , þarna er náttúrufegurð einstök og þegar maður vaknar til veðurblíðu eins og hún getur best orðið þá er ekkert sem dregur úr aðdáun manns á svæðinu , nema þá helst flugan . Ekki skemmdi fyrir að um alla Fyrstuvík vakti fiskur í óræðu æti , velti sér og hafði greinilega ekkert annað fyrir stafni en fylla kviðinn . Ég reyndi eins og mögulegt var að fela mig undir flugnanetinu , en mér finnst það bara svo pirrandi að ég laumast ítrekað til að taka það af mér og auðvitað verð ég þá umsvifalaust stunginn . Jú , það var ekki um að villast , þarna var einhver að velta sér í sílinu . Eftir nokkrar rokur sýndi hann loksins öll sín 8 pund í loftinu með góðu stökki og töluverðu skvampi . Eins veiðilegt og það var nú þarna í öldurótinu á móti 8 m / sek , þá urðum við lítið vör við fisk . Ýmsar flugur reyndar og kastar fram af rifinu inn í Augað . Fámennt var á aðgerðarborðinu um kvöldið , en því fjölmennara í öllum skálum .