Að keyra Mini er góð skemmtun og nú er komin rafmagnsútgáfa sem er með enn lægri þyngdarpunkti . Því var spennandi að sjá hvort það kæmi vel út í bílnum sem við höfðum til prófunar um helgina . Kannski muna einhverjir eftir tilraun Mini til að smíða rafmagnsbíl fyrir rúmum áratug . Sá bíll kom fram á sjónarsviðið árið 2008 en fór þó ekki í opinbera framleiðslu vegna ofvaxinnar rafhlöðu bílsins sem fyllti plássið fyrir aftan framsætin . Samt voru 500 eintök smíðuð og flutt til Bandaríkjanna þar sem bílarnir voru leigðir , en að lokum fluttir aftur til Þýskalands þar sem þeir voru teknir í sundur aftur . Nú er hann hins vegar loksins kominn á markað með sæti og pláss fyrir farangur en byggir þó að sumu leyti á því sem gert var fyrir áratug , enda var Mini E rixavaxið þróunarverkefni langt á undan mörgu því sem við sjáum í dag . Hringlaga form eru allsráðandi innan í Mini-rafbílnum sem og neonblá díóðulýsing . Myndir : Sigtryggur Ari Auðvitað væri auðvelt að dæma þennan bíl hart ef út í það er farið fyrir margra hluta sakir . Hann er ekki með besta drægið enda hannaður sem borgarbíll . Hann er þriggja dyra svo að það að koma sér í aftursætin er aðeins fyrir liðugra fólk og alls ekki stórvaxna . Aðeins er gert ráð fyrir tveimur í aftursætum og ef þeir eru ekki fótastórir og háir í loftinu ætti að fara ágætlega um þá . Farangursrýmið rúmar bara nokkra innkaupapoka og fótarýmið aftur í er takmarkað . Maður fyrirgefur honum þó að mestu leyti þessa vankanta fyrir hversu bíllinn er skemmtilegur að öðru leyti . Hann er fallegur og vekur eftirtekt hvert sem hann fer , en best af öllu er að keyra hann . Það fer líka ágætlega um þá sem sitja í framsætum , enda eru þau með hliðarstuðningi , auk þess sem hægt er að lengja setuna . Ef ökumaður hefur yfir einhverju að kvarta væri það helst útsýni en breiðir A - og B-bitar hindra aðeins útsýni við akstur . Rafhlaðan í Mini rafbílnum er undir aftursætinu en teygir sig líka fram á milli framsætanna svo að hún er eins og T í laginu . Hún er 32,6 kWh og dugir bílnum fyrir 235 - 270 km drægi . Hann er framhjóladrifinn og skilar BMWrafmótorinn 184 hestöflum og 270 newtonmetra togi sem kemur bílnum frá 0 - 100 km á 7,3 sekúndum . Rafmótorinn notar meira að segja sömu festingar og vélin myndi gera í öðrum Mini-bílum sem einfaldar framleiðsluferlið . Það sem gerir bílinn hins vegar skemmtilegri í akstri er hversu vel hann svarar öllum hreyfingum ökumanns . Hann er snöggur að taka við sér , stýrið er í næmara lagi og síðast en ekki síst , þyngdarpunkturinn er enn lægri en í öðrum Mini-bílum svo að hann er mjög skemmtilegur í hreyfingum og liggur sérlega vel . Þrátt fyrir það situr bíllinn 15 mm hærra en bensínbíllinn en það er gert til að skapa næga veghæð undir rafhlöðuna , og notar bíllinn því sömu fjöðrun og í Countryman . Þegar tekir er á honum er ekki laust við að hann yfirstýri örlítið sem er óvenjulegt fyrir framdrifsbíl . Rafmótorinn er festur með sömu festingum og bensínvélin sem auðveldar framleiðsluferlið . Bíllinn er með fjórar akstursstillingar , og það þarf engan að undra að sú skemmtilegasta er Sport , sem skilar sneggra upptaki . MID-stillingin er nokkurs konar Comfort-stilling en það má líka velja tvær Eco-stillingar . Eco Plus slekkur á hlutum eins og loftkælingu og miðstöð og minnkar afl bílsins til að kreista út sem flesta kílómetra . Tvær stillingar eru á endurnýtingu rafmagns og virkar það svo vel að mestallan tímann þarf ökumaður ekki að nota bremsuna . Hjálpar þar til hversu gjöfin er næm og auðvelt að stjórna bílnum einungis með henni . Við prófuðum bílinn í talsverðum kulda svo að ekki reyndist unnt að fullhlaða bílinn í heimahleðslu , þrátt fyrir að hann hafi verið í sambandi í þá 15 tíma sem eiga að duga til þess . Hann er þó gefinn upp fyrir 233 km drægi samkvæmt WLTP-staðlinum . Mini-rafbíllinn er ágætlega snöggur af stað en hann fer í hundraðið á 7,3 sekúndum .