Já , þau eiga að vera innan seilingar , en stundum er eins og sprengja hafi fallið á hnýtingarborðið , ekkert er þar sem það á að vera og sumt er bara alls ekki til staðar . Jú , maður finnur það sem maður hélt alveg örugglega að maður ætti , en fann ekki . Þá þarf maður að færa aðeins til í hillunni og raða upp á nýtt . Ég get þó í það minnsta huggað mig við að það eru komnar 6 nýjar flugur í boxin okkar og ég hef gert enn eina tilraun til að hafa allt á sínum stað , sem ku vera til mikilla bóta fyrir hnýtarann . Hér kemur flugan fyrir sjónir í öllu minni útgáfu , ætluð í urriða og bleikju sem hún hefur að sögn lokkað til töku , ekkert síður en lax . Höfundur hennar er Shea Gunkel og hún heitir einfaldlega Gunkel’s Radiation Baetis . Casey Dunnigan , höfundur þessarar flugu , hóf ekki fluguveiðar fyrr en árið 2007 en varð samstundis heltekinn af sportinu . Þessi litla snotra mýfluga Pat Dorsey hefur verið sérlega vinsæl meðal veiðimanna í Klettafjöllunum Bandaríkjanna á liðnum árum og ætti engan að undra . Höfundur : Pat DorseyÖngull : Hefðbundinn - eða grubber #18 – #24 ( t.d. Kamasan 100 eða B110 ) Þráður : Dökk brúnn 8 / 0 Vöf : Hvítur þráður 6 / 0 ( má jafnvel nota UNI GloThread 3 / 0 ) eða silfraður vírVængur : Hvítir fluor þræðirVængstæði : Brúnt fíngert dub Þannig að því sé haldið til haga , þá er flugan á myndinni að ofan ekki skv. upprunalegri uppskrift Pat en sú í myndbandinu hér að neðan er það : Þegar það kemur að flugum sem bitist hefur verið um , þá dettur mér ósjálfrátt hin velska Diawl Bach í hug . Allt eru þetta skemmtileg afbrigði og væntanlega alls ekki til tjóns , en eftir stendur að upprunalega var flugan heldur rengluleg og hógvær á að líta , ef undan er skilinn rauði hausinn . Þær eru nánast óendalega margar flugurnar sem líkjast Woolly Bugger eða einhverri allt annarri flugu sem heitir eitthvað allt annað . Þessi munur á e.t.v. ættir að rekja til þess að flugan , að því ég best kemst næst , fékk uppfærslu úr flugu sem hnýtt var skv. hefðbundum lögmálum púpu og gyðlu , yfir í það að vera smávaxið afbrigði straumflugu . Einhver svipur hefur alltaf verið með Woolly Bugger og Dog Nobbler . Upprunaleg uppskrift Woolly Bugger er á þessa leið : Höfundur : Russell BlessingÖngull : Straumflugu 8 – 12 Þráður : Svartur 8 / 0 Þynging : 10 – 12 vafningar af blý - eða tungstenþræðiSkott : Svart marabou með glitþráðum að eigin valiBúkur : Svart chenille hringvafið hanafjöðurVöf : Silfur - eða koparvír Bleikja Urriði Sjóbirtingur Hér gefur að líta myndband af Woolly Bugger , að vísu olívu grænum með kúluhaus : Woolly Worm er fluga sem er komin nokkuð til ára sinna og af henni hafa sprottið nokkrar lítið þekktar flugur en einnig ótrúlegur fjöldi flugna sem við þekkjum vel í dag . Höfundur : Don MartinezÖngull : Legglangur 8 – 12 Þráður : Svartur 8 / 0 Þynging : 6 – 10 vafningar af blý - eða tungsten þræðiSkott : Rauð ull eða marabou vöndullBúkur : Svart chenille , hringvafið með hanafjöðurVöf : Silfur - , kopar - eða gyltur vír Bleikja Urriði Sjóbirtingur Hér gefur síðan að líta alveg ágætis leiðbeiningar að því hvernig hnýta skal fluguna : Fyrstu fiskarnir í vor sem leið tóku nokkuð hefðbundnar flugur sem virka í köldu vatni . Og viti menn , þar sem þessum tveimur tókst að stimpla sig fljótlega inn , þá voru þær alltaf framarlega í boxinu í sumar og þar með oftast á meðal fyrsta vals það sem eftir lifði sumars . Vel að merkja , umræddur Nobbler er stuttur , afskaplega stuttur og lítill . Eins og vænta mátti naut handbragð og flugur Robert Nowak mikillar athygli og þá ekki síður fulltrúi yngri kynslóðarinnar , Arnar Freyr sem setti í nokkrar flottar flugur undir vökulum augum reyndari hnýtara . Svo kíkti maður á allar flottu þurrflugurnar og púpurnar . Held reyndar að ég hafi aldrei séð annað eins úrval og fjölda af púpum í einni verslun . Um þessar mundir eru þeir forföllnu að hnýta eins og enginn sé morgundagurinn . Þess í stað flokka ég flugurnar gróflega niður í geymsluboxin mín og er með 2 - 3 minni box í vestinu sem ég fylli reglulega á eða skiptu um þemu í eftir því sem sumrinu vindur fram . Það segir væntanlega sína sögu að ég er með tvö púpubox sem er skipt eftir þemalitum púpa . Vestisboxin eru aftur á móti þrjú ; púpur , vot - og straumflugur og þurrflugur . En hvað er það eiginlega sem skilur góðu flugurnar frá hinum ? Ef ég aftur á móti læt undir höfuð leggjast að athuga með hnútinn reglulega , þá er því nú þannig farið með mig og mín sígandi bakköst að ég næ ekki marktækri niðurstöðu í talninguna áður en ég verð að hnýta nýja flugu á í staðinn fyrir þá sem slapp af fyrir aftan mig eða skaust fram úr tauminum í framkastinu . Þegar ég skoða flugur í veiðiverslunum , hvort heldur í rekka eða í vafra á netinu , þá horfi ég helst á hlutföll flugunnar . Svo eru þessar flugur sem við hnýtum í fullkomlega óraunverulegum hlutföllum . Marabou bossinn verður eiginlega ekki að neinu , næstum beint strik aftan af flugunni , búkurinn verður alls ekki eins loðinn og efni standa til og allt glysið hverfur inn á milli fjaðranna . Ég hef alveg heyrt að menn segja flugu ljóta þegar þeim ofbýður magn og áferð lakks . Það er eins og einhver pjattrófa togi í höndina á mér í hvert skipti sem hún nálgast ákveðnar flugur í boxinu mínu og færir hana í átt að einhverri sem mér finnst fallegri . Almennt er ekki talið að bjöllur skipi stórar sess í fæðu silungsins og því kom mér nokkuð á óvart að sjá í fluguboxi veiðimanns nokkrar haganlega hnýttar bjöllur . Þær snúa reyndar snarlega til botns aftur og halda sig þar eða svamla um neðarlega í vatnsbolnum . E.t.v. ætti maður að prófa nokkrar svona og eiga tiltækar ef maður verður var við mikla bjölluumferð næsta sumar . Styggustu urriðar veraldar finnast greinilega á báðum stöðum . Hvers vegna ? Þegar svo veiðibækurnar eru bornar saman í lok dags , kemur í ljós að veiðifélaginn hefur einmitt verið með sömu fluguna í höndunum , bara örlítið minni , og veitt á hana eins og enginn væri morgundagurinn . Kannski maður ætti að útbúa sér box einfaldleikans fyrir næsta sumar ? Hann er genginn í garð , tíminn þegar ég sest niður , rifja upp atvik frá liðnu sumri og set í greinar nokkrar hugleiðingar út frá efninu . Ég er þegar með nokkrar áhugaverðar í sigtinu og þær verða reyndar í hnýtingarþvingunni á næstu vikum . Nánar verður fjallað um fyrirkomulag þegar nær dregur . Upprunaleg stendur hún alltaf fyrir sínu þegar kemur að urriðanum , eins og um svo margar aðrar álíka flugur er bara hægt að segja ; það er eitthvað við hana . Sagan á bak við fluguna er víst eitthvað á þá leið að William Robertsson hnýtti hana og skírði í höfuð eiginkonu John McLaren , Kate . Mikið notuð í bleikju , staðbundna og sjógengna en það ætti alls ekki að útiloka hana í urriða , öðru nær Flugan á uppruna í Skoskum heiðarvötnum þar sem hún tryllti urriðan alla síðustu öld og reyndist vel .