Fjölmiðlajöfurinn Rubert Murdoch íhugar að styðja Boris Johnson [ borgarstjóra í Lundúnum ] til að taka við af David Cameron [ forsætisráðherra Breta ] sem formaður Íhaldsflokksins . Þannig hefst frétt í breska blaðinu Guardian í gær , 2. ágúst . Ég minni á að Tony Blair , þáverandi formaður Verkamannaflokksins , komst til valda sem forsætisráðherra Breta vorið 1997 fyrir tilstuðlan Ruberts Murdoch , sem beitti blaði sínu the Sun gegn því að Tony Blair myndi ekki láta verða af lagasetningu um eignarhald á fjölmiðlum sem til stóð þá vegna vaxandi uggs um áhrif fjölmiðlajöfra á pólitíska umræðu og almenna skoðanamótun . Um þessi tengsl vissu ýmsir um strax í upphafi ( sjá bók mína Journalism Worthy of the Name ( útg. 2005 ) , bls. 352 – en þau eru fyrst núna að vekja almenna athygli samanber umfjöllun Guardian . Enda var það lengi vel illa þokkað að hafa orð á ítökum fjársterkra aðila í fjölmiðlum og stjórnmálum – og er enn , því miður ! Lance Price fyrrum almannatengill Blair kallar Rubert Murdoch 24. ráðherrann í ríkisstjórn Blair . ( Guardian 28. maí 2012 ) . Alastair Campell sem var blaðafulltrúi Tony Blair frá 1997 til 2003 segir í dagbókarskrifum sínum að Rubert Murdoch hafi gengið í lið með bandarískum stjórnvöldum til að hraða þátttöku Breta í Írakstríðinu en hann hafi beitt Tony Blair miklum þrýstingi viku áður en breska þingið samþykkti að senda herlið til Írak í mars 2003 ( Guardian 15. júní 2012 ) . Enn eitt dæmið um ógnvænleg áhrif sem fjársterkir aðilar hafa á stjórnvöld í gegnum fjölmiðla – en slík valdbeiting var rauði þráðurinn í doktorsritgerð minni 2003 og bók sem kom út hjá Kluwer Law International 2005 .