Litlu fyrirtækin sem gefa út Blu-ray diska halda áfram að dæla út „ költ “ titlum og væntanlegir eru nokkrir sérlega áhugaverðir . Hæst ber að nefna „ Children Shouldn‘t Play With Dead Things “ ( 1972 ) eftir Bob Clark , sem þekktastur var fyrir myndir á borð við „ Black Christmas “ ( 1974 ) , „ Porky‘s “ ( 1981 ) og „ A Christmas Story “ ( 1983 ) . „ Children “ var frumraun Clark‘s og er myndin í hnotskurn eftirherma af „ Night of the Living Dead “ ( 1968 ) og er hún nær eingöngu í hávegum höfð meðal unnenda lélegra mynda . Alan ( Alan Ormsby ) er viðurstyggilegur leikstjóri í leikhúsbransanum sem dregur nokkra áhugaleikara með sér á litla eyju þar sem hann hyggst fara með þulu sem hann fullyrðir að muni vekja hina dauðu sem hvíla í kirkjugarði á staðnum . Og það gengur eftir ! Þetta er B-mynd í alla staði . Ódýr , viðvaningsleg , áhugaleikarar sem eiga misgóðan dag og tæknivinnsla upp og niður . En allt neikvætt á við um 2/3 af myndinni því þegar hinir dauðu rísa upp tekur myndin heldur betur við sér og lokakaflinn er gríðarlega vel heppnaður . Hann er nógu öflugur til að maður fyrirgefi henni rúman klukkutíma af hangsi , aulabröndurum og mjög skrítnum einræðum Alans um náriðlun og annað álíka kræsilegt . VCI Entertainment gefur „ Children “ út á Blu og hafa snemmbúnar umsagnir verið jákvæðar . Vitaskuld mun þessi „ költ “ gripur aldrei líta út eins og hann hafi verið skotinn í gær en greinilegt er að gæðin eru umtalsvert betri en gamli DVD diskurinn og þessi útgáfa er sú óklippta en breski mynddiskurinn var klipptur um 11 mínútur . Clark gerði næst hina frábæru „ Deathdream “ ( 1972 ) og svo „ Black Christmas “ en „ Children “ sýnir vel hvers hann var megnugur í hryllingsmyndagerð , sér í lagi þessi magnaði lokakafli . Myndin kemur út 23. febrúar . Grindhouse Releasing er bandarískt fyrirtæki sem hefur gefið út hlaðna pakka ; á síðasta ári fékk „ The Beyond “ ( 1981 ) eftir Lucio Fulci kóngameðferð en næst á dagskrá hjá þeim er „ splatter “ myndin „ Pieces “ ( 1982 ) eftir Juan Piquer Simon , sem gerði hina óviðjafnanlegu Súperman eftirhermu „ Supersonic Man “ ( 1979 ) . „ Pieces “ er spænsk framleiðsla sem þekkt er fyrir hreinan viðbjóð í aflimunardeildinni , afskaplega kjánalegan húmor , stirðbusalegan leik og hrikalegt enskt döbb . Eftirhermuiðnaðurinn var í blóma á þessum tíma hjá ítölum og spánverjum og hægt var að apa eftir nær öllu sem hafði reynst arðbært og búa til ódýrari útgáfu og samt græða slatta . „ Pieces “ státaði af því á plakatinu að það væri ekki nauðsynlegt að skreppa til Texas til að sjá almennileg keðjusagamorð ; og hún stendur við það . Splatterinn er með því subbulegra hér og ágætlega af hendi leystur brellulega séð . Ekkert getur þó afsakað döbbið en Simon ( eins og flestir aðrir evrópskir leikstjórar í sömu kvikmyndategundinni ) setti allt hljóð inn eftir á til að spara pening . Nær allar frammistöður leikara koma illa út við slíkar aðstæður en leikarahjónin Christopher og Linda Day George sleppa fyrir horn því þau eru bara svo viðkunnanleg . En þrátt fyrir alla vankanta fær „ Pieces “ hlaðna viðhafnarútgáfu með tveimur útgáfum af myndinni í 4K myndrænni yfirhalningu ; enska útgáfan í óklipptri útgáfu ( 83 mín. ) og lengri spænska útgáfan ( 86 mín. ) fær að fljóta með . Heimildarmynd í fullri lengd , „ 42 nd Street Memories “ með viðtölum við leikstjóra eins og William Lustig ( „ Maniac “ , „ Maniac Cop “ ) , Larry Cohen ( „ It‘s Alive “ , „ God Told Me To “ ) og fleiri um tímabil „ exploitation “ bíómynda er meðal aukaefnis ásamt yfirlestri fyrir myndina og margt lítið fleira . Einnig fylgir geisladiskur með tónlistinni úr myndinni . Gæði myndarinnar kalla ekki endilega á slíka glæsiútgáfu en aðdáendur kunna svo sannarlega að meta þessa fyrirhöfn . Ekki spillir þessa geggjaða kápa heldur fyrir . VCI Entertainment á næstu mynd í upptalningu minni en „ The Giant Spider Invasion “ ( 1975 ) kemur á Blu í næsta mánuði . Þessi fær 2.8 á IMDB en ef áhugasamir gefa sér tíma og lesa umsagnirnar þá eru þær margar hverjar ansi góðar ; að því leyti að hér virðist vera um að ræða mynd sem fellur í þann vafasama flokk að teljast „ svo slæm að hún er í raun góð “ . Ástríða og áhugi frekar en kunnátta virðist hafa verið drifkrafturinn í þessari ræmu um risavaxnar köngulær úr annarri vídd sem herja á smábæ í Wisconsin fylki . Svo virðist að ein stór könguló var útbúin af leikmyndahönnuðum og til að gera hana hreyfanlega var þessi svaka múndering sett yfir Wolkswagen bjöllu sem keyrði blindandi í átt að leikurum sem vafalaust hafa verið skíthræddir þegar þetta ferlíki nálgaðist þá . Aðrar hjálparhellur voru svo inn í búningnum til að láta allar átta lappirnar hreyfast fram og aftur . Ed Wood hefði verið stoltur . Hvað um það ; þessi mynd fær flotta útgáfu á Blu með góðri myndrænni yfirhalningu , stuttri heimildarmynd um gerð myndarinnar , viðtölum , endurprentun á myndasögublaði sem kom út á sama tíma og myndin , ritgerð um myndina frá forföllnum aðdáenda prýðir bakhlið kápunnar og loks geisladiskur með tónlist úr væntanlegum söngleik sem ber heitið … hvað annað … “ The Giant Spider Invasion – The Musical “ . Aldrei séð þessa en útgáfan er næstum því of góð til að láta fram hjá sér fara . Myndin kemur út 2. febrúar . Sýnishornið fyrir „ The Giant Spider Invasion “ .