Bandamenn töldu sig því þurfa að ráðast inn í Vestur-Evrópu til þess að hægt væri að sækja að Þjóðverjum úr tveimur áttum samtímis og hraða þannig hruni ríkis þeirra . Bandaríkjamenn vildu gera árás sem allra fyrst og beint inn í Evrópu á meðan Bretar töldu hentugra að sækja að Þjóðverjum frá Miðjarðarhafinu og gegn veikburða Ítölum . Sögusvið innrásarinnar í Normandí í Frakklandi . Það auðveldaði verkefni bandamanna að með aðstoð Ultra ( háleynilegum hópi kóðabrjóta , sjá svar við spurningunni Hvað er Enigma og hvaða þátt átti hún í seinni heimsstyrjöldinni ? ) Styrking varnanna hafði verið vanrækt um nokkurt skeið en í nóvember árið 1943 útnefndi Adolf Hitler , leiðtogi Þjóðverja , Erwin Rommel marskálk yfirmann hersafnaðar B er skyldi sjá um varnirnar meðfram ströndinni . Þetta hafði þó þann ókost að hreyfanleiki brynsveitanna yrði takmarkaður og að fáar varasveitir yrðu til taks ef fyrstu gagnsóknirnar rynnu út í sandinn . Hitler varð að skera úr um þessa deilu en gerði illt verra með því að deila varaliðinu upp á milli Rommels og Rundsteds og fyrirskipa að hluti varasveitanna mætti ekki hreyfa sig án sérstaks leyfis síns . Bresku og bandarísku fallhlífaherdeildirnar náðu markmiðum sínum nokkuð auðveldlega um nóttina . Landgangan sjálf hófst svo kl. 6:30 og gekk bresku og kanadísku sveitunum vel að komast á land á svæðum sínum líkt og Bandaríkjamönnum á Utah-ströndinni . Hins vegar varðist 352. fótgönguliðssveit Þjóðverja vel á Omaha ströndinni og litlu munaði að landgangan þar rynni út í sandinn . Gagnsókn Þjóðverja skall á Kanadamönnum og Bretum á mótum Sword og Juno innrásarsvæðanna og náði að skapa töluverðan usla en með hraðri andspyrnu breskra bryndrekabana við Périers-sur-le-Dan tókst að stöðva hana . Meginmarkmið bandamanna eftir að hafa komist á land var að víkka út innrásarsvæðin og sameina þau , hertaka síðan borgirnar Caen og Cherbourg og sækja því næst til Bretagneskaga og til austurs . En á meðan þeir voru að koma höfnunum upp gerði slæmt veður 19. júní og hafnirnar sködduðust svo mikið að einungis önnur þeirra varð nothæf . Bandamenn urðu því að notast við þá aðferð að flytja birgðir á land með landgönguprömmum sem gátu einungis flutt brot af því sem varð að flytja á land . Bretar og Kanadamenn sóttu hart í nágrenni Caen í von um að ná borginni en gagnárásir Þjóðverja hröktu þá jafnan til baka . Þar með losnaði um bandarísku hersveitirnar við Cotentin-skaga svo að þær gátu hertekið skagann og hafnarborgina Cherbourg þann 28. júní . Varnarliðið þar eyðilagði þó höfnina gersamlega svo að hún varð ekki nothæf fyrr en undir lok septembers . Montgomery hélt áfram án árangurs að berja á vörnum Þjóðverja í nágrenni Caen um leið og Bandaríkjamenn sóttu hart fram við St. - Lo. Herstjórn þýsku herdeildanna við Normandí varð um þetta leyti fyrir nokkrum skakkaföllum þegar Rundstedt lýsti því yfir við Hitler að stríðið væri tapað og var rekinn fyrir vikið 2. júlí . Þrátt fyrir að stöðugt gengi á vígvélar og hersveitir Þjóðverja við Normandí trúðu Hitler og yfirherstjórnin því enn að megininnrásin ætti eftir að koma við Pas de Calais og héldu öflugum hersveitum þar til varnar . Bandaríkjamenn gerðu því öfluga útrás með aðgerð Kóbra ( e. Cobra ) . Nú gátu Bandaríkjamenn sótt bæði til suðurs til Bretagneskaga og hafnarborganna þar eða til norðurs og umkringt hersveitir Þjóðverja sem börðust við Caen . Hitler sendi öflugan liðsauka og fyrirskipaði gagnárás við Avranches í von um að umkringja sóknarbrodd Bandaríkjamanna og eyða honum . En bandamenn komust á snoðir um gagnsóknina með hjálp Ultra og stöðvuðu hana við mikið mannfall þýsku sveitanna . Nú voru engar varasveitir til að verjast sókn 1. hersins undir stjórn Bradleys og 3. hersins undir stjórn Georges S. Pattons sem geystust áfram og komust aftur fyrir víglínu Þjóðverja samtímis því sem gengið var á land í suður Frakklandi . Varnir Þjóðverja við Normandí voru nú endanlega hrundar og við tók flótti þvert yfir allt Frakkland undan bandamönnum .