Gufubátsferðirnar um Faxaflóa . Þessi fyrsta almennilega tilraun með gufubátsferðir hér um flóann , er gerð var á bátnum Elínu í sumar , hefir lánast miklu , miklu betur en jafnvel formælendur slíks nytsemdar-fyrirtækis höfðu gert sér í hugarlund , hvað þá heldur hinir , er töldu öll tormerki á , að það gæti þrifist , og vildu jafnvel gera úr því eintóman loftkastala , er því var fyrst hreyft í Ísafold fyrir nokkrum árum . En þægindin að slíkum ferðum fá menn seint fullrómað , í samanburði við hitt , að hrekjast á opnum bátum og slíta sér út við árina , og láta sér þar á ofan legast oft marga daga í senn . Fleiri ferðum en 12 á sumrinu var eigi ráð fyrir gert né farið jafnvel fram á af réttum hlutaðeigendum í fyrra vetur . En þær urðu 2 - 3 falt fleiri . Þær urðu 34 norður á bóginn , til Borgarfjarðar , og 28 á suðurkjálkann ; auk 3 - 4 skemmtiferða til Hvalfjarðar m. m . Báturinn fór 26 ferðir alla leið til Borgarness . Hann kom 65 sinnum við á Akranesi , 40 sinnum í Keflavík , 25 sinnum í Vogum og á Vatnsleysuströnd , fór 15 ferðir suður í Garð , kom 14 sinnum á Straumfjörð og 12 sinnum á Hafnarfjörð . Tala farþega með bátnum varð alls 2716 . Þar af fóru langflestir milli Reykjavíkur og Borgarness , eða 910 alls . Milli Akraness og Reykjavíkur 617 , milli Reykjavíkur og Keflavíkur 395 , milli Reykjavíkur og Straumfjarðar 145 , og milli Reykjavíkur og Garðs 123 . Annars nær talan hvergi 100 ; mest 99 , milli Borgarness og Akraness . Milli sumra viðkomustaðanna ( eingöngu ) hefir jafnvel eigi farið nema 1 hræða alls , svo sem Akraness og Búða , Akraness og Maríuhafnar , Reykjavíkur og Vatnsleysu , Njarðvíkur og Kaflavíkur og milli Keflavíkur og Garðs ; milli Rvíkur og Grindavíkur enginn . Viðlíka mikla vinnu að tekjum til hefir báturinn haft við vöruflutning eins og mannflutning , að meðtöldum flutningum fyrir verslun útgerðarmannsins sjálfs , er nemur nálægt ¼ . Er og leiðin milli Reykjavíkur og Borgarness þar lang-efst á blaði , en þá leiðin milli Reykjavíkur og Akraness . Varla þarf að efa , að með svona mikilli notkun bátsins hafi ferðir hans í sumar borgað sig . Hitt er annað mál , að útgerðarmaður gæti auðvitað skaðast samt á fyrirtækinu , ef selja þyrfti bátinn bráðlega öðruvísi en með fullu verði . Eftir samningnum við bæjarstjórn og sýslunefndir þarf báturinn eigi að fara nema 12 ferðir að sumri , - aldrei farið fram á meira . En færri en í sumar verða þær fráleitt hafðar , eftir þá reynslu sem nú er fengin , með því líka að þær verða sjálfsagt látnar byrja talsvert fyr . Ákjósanlegast væri , að þær væru enn tíðari , og umfram allt sem reglubundnastar , ekki vegna þess , að flutningaþörfin heimti kannske meira en í sumar er var , heldur af því , að tíðar , reglubundnar og fyrirfram fastákveðnar ferðir eru skilyrði fyrir því , að samgöngur um þetta svæði taki þeim stakkaskiptum , sem vera ætti , sem sé : að ferðalög á opnum bátum legðust hér um bil alveg niður á ferðasvæði gufubátsins þann tíma árs , sem hann er á ferðinni , en það ætti í rauninni að vera sem mestur hluti ársins . Vitanlega yrði lítið að gera þá í sumum ferðunum , og stundum jafnvel ekkert . En það mundi sannast , að afnot bátsins yrði samt sem áður ekki einungis notasælli fyrir almenning með því lagi , heldur jafnvel drýgri fyrir pyngju útgerðarmannsins , er fram liðu stundir . Til þess að ná þessum tilgangi þyrfti báturinn að fara tvisvar í viku milli Borgarness og Reykjavíkur , sömu vissu vikudagana , en um heyannir ekki nema annaðhvort einu sinni í viku eða öllu heldur tvívegis aðra hvora viku . Þetta mundi nóg að sinni , en minna ekki nóg . Meðal annars mundu þá t . d. langferðamenn norðan úr landi og vestan eigi bera við að fara landveg lengra en í Bogarfjörð , en sjóveg þaðan til Reykjavíkur , sér til mikils hægðarauka , flýtis og hestasparnaðar . Gufubátsferðirnar um Faxaflóa . Þessi fyrsta almennilega tilraun með gufubátsferðir hér um flóann , er gerð var á bátnum Elínu í sumar , hefir lánast miklu , miklu betur en jafnvel formælendur slíks nytsemdar-fyrirtækis höfðu gert sér í hugarlund , hvað þá heldur hinir , er töldu öll tormerki á , að það gæti þrifist , og vildu jafnvel gera úr því eintóman loftkastala , er því var fyrst hreyft í Ísafold fyrir nokkrum árum . En þægindin að slíkum ferðum fá menn seint fullrómað , í samanburði við hitt , að hrekjast á opnum bátum og slíta sér út við árina , og láta sér þar á ofan legast oft marga daga í senn . Fleiri ferðum en 12 á sumrinu var eigi ráð fyrir gert né farið jafnvel fram á af réttum hlutaðeigendum í fyrra vetur . En þær urðu 2 - 3 falt fleiri . Þær urðu 34 norður á bóginn , til Borgarfjarðar , og 28 á suðurkjálkann ; auk 3 - 4 skemmtiferða til Hvalfjarðar m. m . Báturinn fór 26 ferðir alla leið til Borgarness . Hann kom 65 sinnum við á Akranesi , 40 sinnum í Keflavík , 25 sinnum í Vogum og á Vatnsleysuströnd , fór 15 ferðir suður í Garð , kom 14 sinnum á Straumfjörð og 12 sinnum á Hafnarfjörð . Tala farþega með bátnum varð alls 2716 . Þar af fóru langflestir milli Reykjavíkur og Borgarness , eða 910 alls . Milli Akraness og Reykjavíkur 617 , milli Reykjavíkur og Keflavíkur 395 , milli Reykjavíkur og Straumfjarðar 145 , og milli Reykjavíkur og Garðs 123 . Annars nær talan hvergi 100 ; mest 99 , milli Borgarness og Akraness . Milli sumra viðkomustaðanna ( eingöngu ) hefir jafnvel eigi farið nema 1 hræða alls , svo sem Akraness og Búða , Akraness og Maríuhafnar , Reykjavíkur og Vatnsleysu , Njarðvíkur og Kaflavíkur og milli Keflavíkur og Garðs ; milli Rvíkur og Grindavíkur enginn . Viðlíka mikla vinnu að tekjum til hefir báturinn haft við vöruflutning eins og mannflutning , að meðtöldum flutningum fyrir verslun útgerðarmannsins sjálfs , er nemur nálægt ¼ . Er og leiðin milli Reykjavíkur og Borgarness þar lang-efst á blaði , en þá leiðin milli Reykjavíkur og Akraness . Varla þarf að efa , að með svona mikilli notkun bátsins hafi ferðir hans í sumar borgað sig . Hitt er annað mál , að útgerðarmaður gæti auðvitað skaðast samt á fyrirtækinu , ef selja þyrfti bátinn bráðlega öðruvísi en með fullu verði . Eftir samningnum við bæjarstjórn og sýslunefndir þarf báturinn eigi að fara nema 12 ferðir að sumri , - aldrei farið fram á meira . En færri en í sumar verða þær fráleitt hafðar , eftir þá reynslu sem nú er fengin , með því líka að þær verða sjálfsagt látnar byrja talsvert fyr . Ákjósanlegast væri , að þær væru enn tíðari , og umfram allt sem reglubundnastar , ekki vegna þess , að flutningaþörfin heimti kannske meira en í sumar er var , heldur af því , að tíðar , reglubundnar og fyrirfram fastákveðnar ferðir eru skilyrði fyrir því , að samgöngur um þetta svæði taki þeim stakkaskiptum , sem vera ætti , sem sé : að ferðalög á opnum bátum legðust hér um bil alveg niður á ferðasvæði gufubátsins þann tíma árs , sem hann er á ferðinni , en það ætti í rauninni að vera sem mestur hluti ársins . Vitanlega yrði lítið að gera þá í sumum ferðunum , og stundum jafnvel ekkert . En það mundi sannast , að afnot bátsins yrði samt sem áður ekki einungis notasælli fyrir almenning með því lagi , heldur jafnvel drýgri fyrir pyngju útgerðarmannsins , er fram liðu stundir . Til þess að ná þessum tilgangi þyrfti báturinn að fara tvisvar í viku milli Borgarness og Reykjavíkur , sömu vissu vikudagana , en um heyannir ekki nema annaðhvort einu sinni í viku eða öllu heldur tvívegis aðra hvora viku . Þetta mundi nóg að sinni , en minna ekki nóg . Meðal annars mundu þá t . d. langferðamenn norðan úr landi og vestan eigi bera við að fara landveg lengra en í Bogarfjörð , en sjóveg þaðan til Reykjavíkur , sér til mikils hægðarauka , flýtis og hestasparnaðar .