Sálfræðingar , lífeðlisfræðingar , tölvunarfræðingar og heimspekingar hafa rannsakað minni síðustu áratugina af nokkrum krafti . Hin tvö fyrrnefndu minniskerfi hafa greinilegar takmarkanir . En líka má nefna annað . Sé það rétt , bregður það nokkru ljósi á áhyggjur manna af því að sá litli hlutur , mannsheili , sé plásslítill andspænis óendanleikanum . En varlega reiknað eru tengingar einhvers staðar í stærðarþrepinu 100 billjónir ( 10 í fjórtánda veldi , 10 14 ) . Við mundum einnig komast að svipaðri niðurstöðu ef við reyndum að áætla fjölda þeirra áreita sem heilinn verður fyrir á ævinni ; þau eru líka miklu færri en hann „ gæti “ munað . Svo að jafnvel þó við gerðum ráð fyrir því að maður gæti aðeins notað lítinn hluta heilans eða að verulegur hluti þeirra tenginga sem mögulegar eru í heilanum geri ekkert gagn , til dæmis að aðeins eitt prósent þeirra nýtist til að muna eitthvað , þá er fjöldi möguleika enn til dæmis svo mörgum sinnum fleiri en fjöldi atóma í alheimi að engin venjuleg töluheiti lýsa því margfeldi . Það kann að vera skilgreiningaratriði að efnislegur afmarkaður hlutur getur ekki verið óendanlega flókinn , en það er ekki fráleitt frá þessum sjónarhóli að halda eindregið fram hlut heilans í því að skilja margbrotinn heim .