Hér heima þurfum við að gæta þess að ala ekki á árásarkenndinni en leggja þess í stað ríka áherslu á samstöðu og skynsemi en ekki síður á náungakærleika og virðingu fyrir manngildinu . Það er vel hægt að ræða þessa atburði í samhengi við ákvæði hegningarlaga hér á landi , einsog þingmenn Pírata hafa gert , varðandi bann við því að smána eða hæða trúarkenningar . Málið varðar óréttlætanlegt ofbeldi , tjáningarfrelsi , trúarkenningar , smán og virðingu . Það er sorglegt að sjá fólk ráðast á samborgara sína í nafni öfgafullra kenninga eða lífsskoðana sem eru einna helst í ætt við glefsukennda eða útúrsnúna bókstafstrú . Ekki er annað að heyra en prestar þjóðkirkjunnar séu meira en reiðubúnir í þá umræðu og þá líka hvernig þessari augljósu takmörkun á tjáningarfrelsinu verður breytt . Þetta leiðir þá ekki aðeins út í þá óhæfu að brjóta eigin boðorð gróflega og komast þannig í alvarlega mótsögn við eigin trúarsannfæringu , heldur virðast þeir rata í þá villu að boð sem þeir vilja halda sín vegna skuli skilyrðislaust eiga við um allar aðrar manneskjur . Ákvæði hegningarlaganna hér heima um guðlast er trúlega óþarft . Hér þarf að skoða hversu langt á að ganga í afnámi ákvæða í hegningarlögum um athæfi sem allur þorri þegnanna er sammála um að enginn skuli drýgja . Við eigum eiginlega að vera í uppnámi yfir atburðum síðustu daga . Nú reynir á að sýna samstöðu en stunda ekki ómaklegar ásakanir . Við þurfum að lifa þannig að við treystum hvert öðru og eyðum tortryggni , ótta og vanvirðu . Tjáning trúar og lífsskoðunar , hver sem hún er , þarf að bera henni fagurt vitni í orði og góðum verkum .