Nýlega las ég áhugaverða grein um samanburð fluguveiði með þurrflugu og púpum . Án þess endilega að taka undir það álit höfundar að púpuveiði sé langerfiðasta afbrigði fluguveiði , þá hafði hann nokkuð til síns máls þegar hann benti á þá staðreynd að veiði með þurrflugu ætti sér stað í tvívídd , þ.e. á yfirborði vatnsins í lágréttu plani á meðan púpuveiði væri í þrívídd þar sem dýpið bætist við sem þriðja víddin . Það tók sjálfan mig nokkurn tíma að ná tökum á þriðju víddinni og ná að stilla mig , eða öllu heldur fluguna af í réttu dýpi . Þyngdar púpur , mikið þyngdar púpur og svo hægsökkvandi línur eða taumar ( sem ég er enn ekki kominn upp á lagið með ) . Það tók mig síðan enn lengri tíma að ráða bót á enn öðru sem aðskilur þurrflugu - og púpuveiði , nefnilega blindunni . Þegar maður veiðir á yfirborðinu liggur bráðin svolítið í okkar heimi , við sjáum skordýrin á vatninu og getum valið okkur flugu eftir þeim . En þessu er ekki til að dreifa þegar kemur að púpuveiðinni . Við sjáum í fæstum tilfellum það sem fiskurinn er að éta rétt undir yfirborðinu eða á botninum . Til að ráða bót á þessu þurfum við að þekkja örlítið til aðstæðna í það og það skiptið , á hvaða stigi skordýrin eru og hvar þau leynast , í það minnsta þar til fyrsti fiskur er kominn á land og við getum skoðað magainnihald hans . Svo er auðvitað enn eitt sem skilur þessar tvær aðferðir frá hvor annarri ; fórnarkostnaðurinn . Á meðan þurrflugumaðurinn getur átt sér sína uppáhalds flugu í langan , langan , mjög langan tíma þá eiga púpurnar það til að festar í botninum og ekkert annað fyrir veiðimanninn að gera en að slíta . Það eru beinlínis margar púpur sem eiga að líkja svo eftir skordýrum á botni vatnsins að þær verður að veiða eins og botnvörpu og þá mega nú ekki margir steinar vera í veginum svo maður festi ekki stöku sinnum . Það er haft eftir reynsluboltum ; Ef hún skrapar ekki botninn , þá ertu ekki að veiða nógu djúpt . Það má nú vera meiri þurrflugan sem skrapar botninn .