Íslandsvinir gefa út upplýsingabækling um álframleiðslu og virkjanaáform á Íslandi Íslandsvinir efndu til blaðamannafundar á kaffi Hljómalind í morgun í tilefni af útgáfu upplýsingabæklings um álframleiðslu og virkjanaáform á Íslandi . Bæklingur Íslandsvina hefur þann tilgang að jafna vogarskálarnar hvað varðar upplýsingar um virkjanaáform og afleiðingar þeirra fyrir Ísland og Íslendinga um ókomin ár . Upplýsingastreymið frá Landsvirkjun og ríkisstjórninni hafi ekki að markmiði að sýna okkur hverjar afleiðingarnar muni verða , gangi áformuð stóriðjustefna eftir . Bæklingnum verður dreift á öll heimilli landsins á næstu dögum . Íslandsvinir er hópur af fólki sem lætur sig varða náttúru Íslands og velferð íslensks samfélags . Hópurinn er óskráður og óháður , auk þess sem hann tengist engum stjórnmálaflokki . Sjá fréttatilkynninguna í heild sinni : Íslandsvinir er hópur af fólki sem lætur sig varða náttúru Íslands og velferð íslensks samfélags . Hópurinn er óskráður og óháður , auk þess sem hann tengist engum stjórnmálaflokki . Íslandsvinir eiga það sameiginlegt að þykja atvinnu - og byggðastefna ríkistjórnar Íslands , svokölluð stóriðjustefna , ósættanleg , því ef sú stefna heldur velli mikið lengur er ljóst að stóriðja mun ryðja úr vegi fjölda atvinnugreina , verða þrándur í götu sprotafyrirtækja og grasrótarstarfsemi , kæfa smáiðnað og síðast en ekki síst mun Ísland eiga á hættu að glata því dýrmæta tækifæri að verða vistvænt , sjálfbært þekkingarsamfélag . Það er okkar eindregna skoðun að stóriðjustefnan sé tímaskekkja sem nauðsynlegt er að leiðrétta , því í tæknivæddu lýðræðisríki , sem hefur ein hæstu lífsgæði í heimi , er engin skynsemi falin í því að þjóðin gefi erlendum auðhringjum sínar fegurstu og verðmætustu náttúruperlur . Þessar náttúruperlur eru auðlind framtíðarinnar og við teljum óhæft að komandi kynslóðir fái ekki tækifæri til að njóta þeirra á þann hátt sem við höfum gert hér á Íslandi um aldir alda . Í ljósi þess að undanfarin misseri hefur ríkisstjórn Íslands rekið stóriðjustefnu og gefið erlendum stóriðjufyrirtækjum raforkuloforð sem nema 50 terawattstundum , hafa Íslandsvinir brugðið á það ráð að gefa út bækling sem upplýsir hvað það felur í sér fyrir land og þjóð ef staðið verður við þetta raforkuloforð . Það er alveg ljóst að þessar 50 terawattstundir fela í sér að virkja þyrfti öll okkar fegurstu háhitasvæði og allar helstu jökulár . Meðal svæða í hættu , eru Reykjadalir í Kerlingarfjöllum , en þrátt fyrir að svæðið sé ekki í fyrsta áfanga rammaáætlunar um nýtingu jarðvarma , hefur Orkuveita Reykjavíkur sótt um rannsóknarleyfi á svæðinu . Auk þess eru háhitasvæði Friðlands að Fjallabaki í hættu , svo og nánast öll háhitasvæði Reykjaness og norðurlands . Meðal þeirra fallvatna sem ekki hafa verið tekin nú þegar en ráðgert er að nýta til raforkuframleiðslu fyrir stóriðju eru Jökulsár Skagafjarðar og Neðri-Þjórsá , Skjálfandafljót , Jökulsá í Fljótsdal , Markarfljót , Tungnaá og Skaftá , en Skaftárveita fæli í sér eyðileggingu bláasta vatns í heimi , Langasjávar , sem breytt yrði í miðlunarlón . Enn fremur eru Þjórsárverin á lista orkumálastjóra sem nýtanleg til raforkuframleiðslu fyrir stóriðju . Öll þessi svæði , ásamt fjölda annara sem eru á lista Orkustofnunar , duga ekki til að standa við raforkuloforð núverandi stjórnvalda . Það er því ljóst að í öðrum áfanga rammaáætlunar um nýtingu vatnsafls og jarðvarma verður langur listi og spyrjum við : Mun hann innihalda Kerlingarfjöll , Kverkfjöll , Grímsvötn , Hvítá , Jökulsá á Fjöllum og jafnvel Geysissvæðið ? Ef ekki , hvaða svæði önnur eru möguleg til að fylla upp í loforðið um 50 terawattstundir ? Það liggur í augum uppi að þetta loforð er langt umfram það sem ásættanlegt getur talist fyrir þjóð sem hefur ótal aðra möguleika til atvinnuuppbyggingar . Íslandsvinir boða til þessa fundar í tilefni af útgáfu upplýsingabæklings um álframleiðslu og virkjanaáform á Íslandi . Að okkar mati hallar verulega á lýðræði varðandi upplýsingaflæði til fólks , þar sem stóriðjufyrirtæki og ríkisstofnanir , s.s. Landsvirkjun hafa úr miklu fjármagni að moða til að koma sínum málstað á framfæri , auk þess sem Landsvirkjun starfar í krafti ríkisvaldsins sem sjálft rekur stóriðjustefnuna . Við Neðri-Þjórsá berjast um þessar mundir íbúar þeirra sveitarfélaga sem að ánni liggja fyrir tilverurétti árinnar svo og sínum eigin , en hafa engan vettvang til að tjá málstað sinn . Sama gildir um þá sem munu þurfa að bregða búi vegna álvers á Bakka og það fólk sem mun þurfa að leggja niður atvinnustarfsemi ef virkjanaáform ná fram að ganga í Skagafirði og á Reykjanesi . Bæklingur Íslandsvina hefur þann tilgang að jafna vogarskálarnar örlítið og verður honum dreift á öll heimilli landsins á næstu dögum . Hann lýsir álframleiðslu í alþjóðlegu samhengi , þeirri mengun sem hlýst af báxíðnámugreftri og því að ferðast yfir hálfan hnöttinn til að bræða súrál auk þeirrar gríðarlegu mengunarlosunar sem eitt álver felur í sér . Einnig fjallar bæklingurinn lítillega um mengun frá jarðvarma - og vatnsaflsvirkjunum , en hingað til hefur stóriðjustefnan verið rekin meðal annars í skjóli þess að jarðvarmi og vatnsafl sé 100% hrein orka , sem er öldingis rangt . Sú röksemdarfærsla að það sé hnattræn skylda Íslendinga að nýta allar sínar orkuauðlindir til álbræðslu sem framlag í baráttunni gegn gróðurhúsaáhrifum er hrakin í bæklingnum . Áður en litlum hópi fólks tekst að fullvirkja Ísland fyrir stóriðju og binda um 90% af raforkuverði í heimsmarkaðsverð á áli , þykir Íslandsvinum brýn nauðsyn að við , fólkið sem byggjum þetta land gerum okkur grein fyrir því hversu alvarlegar afleiðingar það mun hafa í för með sér fyrir okkur og komandi kynslóðir . Við hvetjum fólk eindregið til að geyma bæklinginn og lesa hann vandlega til glöggvunar á þessu mikilvæga máli með það í huga að taka ábyrga afstöðu byggða á þekkingu .