Börn í Fukushima í Japan þora ekki að leika sér utandyra af ótta við geislavirkni „ Það var ekki verst þegar flóðbylgjan reið yfir , heldur það sem fylgdi í kjölfarið “ , segir Honami , 9 ára . Þetta kemur fram í nýrri rannsókn sem Barnaheill – Save the Children hefur látið gera og ber yfirskriftina : Fjölskyldur í Fukushima . Bæði börn og foreldrar töluðu um ótta sinna og kvíða vegna áhrifa kjarnorkuslyssins . Einnig kemur fram í rannsókninni að áreiðanlegar upplýsingar skorti , svo þau gætu tekið upplýstar ákvarðanir og haldið áfram með líf sítt . „ Hamfarirnar í Japan á síðasta ári hafa sett börn í aðstæður , sem þau hafa aldrei þurft að kljást við áður . Jarðskjálftinn og fljóðbylgjan hafa ekki einvörðungu svipt börnin heimilum sínum og skilið þau frá vinum , heldur glíma þau einnig , ári eftir hamfarirnar , við kvíðann sem kjarnorkuslysið vakti “ , segir Annie Bodmer-Roy starfsmaður Barnaheilla – Save the Children í Tokyo . Börnin sem rætt var við gera sér litla grein fyrir því hvað geislavirkni er , hver áhrif hennar eru og hvernig hægt er að draga úr hættu á að komast í tæri við hana . Yngri börn vissu að geislavirkni væri slæm fyrir þau , en þekking þeirra náði ekki mikið lengri , ef frá er talið að þau vissu að geislavirkni er ekki hægt að sjá , finna lykt af eða koma við . Þau snúa sér því gjarnan til foreldra sinna til að spyrja hvar þau geti leikið sér , án þess að óttast geislavirkni . Skýrsla Barnaheilla – Save the Children gefur einnig til kynna að börn skynja vel áhyggjur foreldra sinna um þær hættur sem þeim kunna að mæta . Afleiðingarnar eru , að mörg barnanna ræddu um ótta sinn við að leika sér utandyra , eða um vanlíðan og sorg yfir því að foreldrar þeirra meina þeim að leika sér úti . Barnaheill – Save the Children vinna með sveitastjórnum og yfirvöldum í Fukushima við að gera börnum kleift að leika sér á öruggum stöðum , á svæðum sem ekki eru lengur talin geislavirk . Hins vegar sýna niðurstöður skýrslunnar að eldri börn eiga erfitt með að aðlagast nýju umhverfi . Þau sem neyddust til að flýja heimili sín vegna kjarnorkuhættunnar höfðu áhyggjur af því , hvort börn í nýjum skóla myndu taka þeim vel . Þau höfðu einnig áhyggjur af því hvort vinir frá fyrri heimaslóðum yrðu áfram vinir þeirra . Þau börn sem bjuggu áfram í Fukushima greindu frá áhyggjum sínum af þeim breytingum sem orðið hefðu , s.s. tómar skólastofur , yfirgefin