Þá hafði engin hinna norðurlandaþjóðanna búið til viðmið vegna húsnæðiskostnaðar og var sú ákvörðun tekin við uppfærslu viðmiðanna árið 2012 að fella húsnæðiskostnað út úr íslensku neysluviðmiðunum . Þessu til viðbótar er kostnaður vegna reksturs bifreiða og skólatengdur kostnaður barna reiknaður sérstaklega . Rannsóknin er tvíþætt . Þátttakendur halda bókhald yfir útgjöld sín og safna kvittunum yfir tveggja vikna skeið í senn . Til að rannsóknin nái einnig til útgjalda sem eru sjaldgæf , s.s. á vörum með langan endingartíma er tekið viðtal við þátttakendur þar sem þeir svara spurningum um slík útgjöld yfir þriggja mánaða tímabil . Dæmi um slíkar vörur eru heimilistæki og húsgögn . Af því að kaup á vörum af því tagi eru sjaldgæf verður meiri óvissa um mælinguna þar færri heimili mælast með útgjöld í þessum neysluflokkum heldur en t.d. í dagvörum . Auk þess eru þær mælingar sem fást gjarnan háar því sjaldgæf vörukaup eru gjarnan á dýrum vörum . Þetta getur skapað tilviljanakennd frávik sem hafa mikil áhrif á lokaniðurstöðu rannsóknarinnar . Gerð neysluviðmiðanna tekur mið af því eftir því sem efni standa til . Útgjöldin eru sundurliðuð í 12 útgjaldaflokka . Í hverjum útgjaldaflokki er tekið miðgildi útgjalda sem felur í sér að helmingur heimila er með jafnhá eða lægri útgjöld í viðkomandi útgjaldaflokki . Flokkarnir eru þessir : heimilisbúnaður , raftæki og viðhald raftækja , lyf , lækningavörur og heilbrigðisþjónusta , sími og fjarskipti , önnur þjónusta fyrir heimili , annar ferðakostnaður . Greiðslur beinna skatta og opinberra gjalda koma ekki inn í útreikning neysluviðmiða . Neysluviðmiðin eru nú uppfærð í áttunda sinn á vef félagsmálaráðuneytisins eftir upprunalega birtingu árið 2011 . Neysluviðmiðin eru að þessu sinni uppfærð á grunni rannsóknar Hagstofu Íslands á útgjöldum heimilanna á tímabilinu 2013 til 2016 , líkt og neysluviðmið ársins 2018 . Nýrri gögn yfir útgjöld bjóða ekki upp á nauðsynlega sundurliðun útgjalda , sem útreikningar neysluviðmiða krefjast . Af þeim sökum voru viðmið fyrra árs framlengd með undirvísitölum vísitölu neysluverðs fyrir hvern útgjaldaflokk fyrir sig . Uppfærslan var unnin af Hagfræðistofnun Háskóla Íslands fyrir félagsmálaráðuneytið og leiðir í ljós hækkun á flest öllum útgjaldaflokkum neysluviðmiðanna . Dæmigerð viðmið hækka að jafnaði um 2,7% en grunnviðmið 0,6% . Tilgangurinn með smíði neysluviðmiða er að veita heimilum í landinu aðgang að viðmiðum sem þau geta haft til hliðsjónar þegar þau áætla eigin útgjöld , auk þess sem slík viðmið geta nýst við fjármálaráðgjöf fyrir einstaklinga og verið grunnur að ákvörðunum um fjárhæðir sem tengjast framfærslu . Rétt er að benda á að allur kostnaður vegna húsnæðis og rekstur bifreiðar er ekki innifalinn í grunnviðmiði , þó reiknað sé með kostnaði vegna almenningssamgangna . Gert er ráð fyrir að raunkostnaður sé notaður vegna húsaleigu , viðhaldskostnaðar og rafmagns og hita . Dæmigert neysluviðmið Dæmigert viðmið fyrir mánaðarleg útgjöld einstaklings með engin börn sem býr á höfuðborgarsvæðinu og rekur bíl er 198.046 krónur eftir uppfærslu 2019 . Dæmigert mánaðarviðmið fyrir útgjöld hjóna með tvö börn sem búa á höfuðborgarsvæðinu með annað barnið á leikskóla , en hitt í grunnskóla þar sem keyptar eru skólamáltíðir og frístundavistun er 486.924 krónur . Útgjöld hækka lítillega frá síðustu útgáfu neysluviðmiða , en hún er mismunandi eftir heimilsgerðum og útgjaldaflokkum . Grunnviðmið Mánaðarlegt grunnviðmið fyrir útgjöld einstaklings sem býr á höfuðborgarsvæðinu er 80.396 kr. eftir uppfærslu 2019 . Grunnviðmið fyrir útgjöld hjóna með tvö börn sem búa á höfuðborgarsvæðinu með annað barnið á leikskóla , en hitt í grunnskóla þar sem keyptar eru skólamáltíðir og frístundavistun er 270.053 krónur . Nokkur lækkun útgjalda er frá síðustu útgáfu neysluviðmiða , en hún er mismunandi eftir heimilsgerðum og útgjaldaflokkum .