Ljóst er að Ísland er orðið eftir á þegar kemur að uppbyggingu gagnavera og lítið virðist gert til að senda önnur skilaboð til erlendra fjárfesta að mati leiðarahöfundar . „ Framleiðslukostnaður á rafmagni er líklegast sá lægsti í heiminum auk þess sem veðurskilyrði á Íslandi gera það að verkum að hægt er að tryggja ókeypis kælingu allan ársins hring . “ Aðsend mynd Fjölmargar nágrannaþjóðir okkar líta á uppbyggingu gagnavera sem eitt af stóru vaxtartækifærum framtíðarinnar og það ekki að ástæðulausu . Af mörgum mögulegum dæmisögum má nefna að árið 2015 voru heildarefnahagsleg áhrif slíkrar starfsemi í Svíþjóð til að mynda 13 milljarðar sænskra króna eða sem nemur tæpum 152 milljörðum íslenskra króna . Sama ár voru 2.100 full stöðugildi tengd starfseminni , það er því ekki að furða að hinar ýmsu þjóðir sýni slíkri uppbyggingu áhuga enda miklir hagsmunir í húfi . Það er óumdeilt meðal sérfræðinga víðs vegar að á Íslandi eru frá náttúrunnar hendi kjöraðstæður fyrir uppbyggingu gagnavera . Framleiðslukostnaður á rafmagni er líklegast sá lægsti í heiminum auk þess sem veðurskilyrði á Íslandi gera það að verkum að hægt er að tryggja ókeypis kælingu allan ársins hring . Sá orkusparnaður sem hlýst af veðráttu Íslands getur þýtt umtalsverðan sparnað við rekstur gagnavers á Íslandi samanborið við önnur lönd . Loks er landfræðileg lega Íslands einnig ákjósanleg og gætum við verið í kjörstöðu ef hér væri gagnatenging beint við Norður-Ameríku , þ.e. án viðkomu langt uppi á vesturströnd Grænlands . Ísland er þannig staðsett mitt á milli tveggja stórra markaða , meginlands Evrópu og Bandaríkjanna . Svo virðist hreinlega vera sem Íslendingar hafi þarna fengið óvænta gjöf upp í hendurnar , gjöf sem gæti skipt sköpum fyrir íslenskt þjóðarbú , aukið fjölbreytni á tiltölulega einhæfum atvinnumarkaði og það á nokkuð umhverfisvænan máta . Það þarf hins vegar lítils háttar áræðni til að hagnýta slíka auðlind og eins og er virðist sem perlum hafi hér verið kastað fyrir svín . Nágrannar okkar í Svíþjóð , Finnlandi , Þýskalandi , Írlandi og á fleiri svæðum hafa sett það á oddinn hjá sér að laða til sín erlenda fjárfesta , þar á meðal fyrirtæki sem hafa það að markmiði að opna gagnaver á svæðunum . Hefur það verið gert með miklum mannafla og fjölmörgum aðferðum sem ekki verða tíundaðar hér . Það er skemmst frá því að segja að Ísland kemur illa út í samanburðinum . Fjárfestingarsvið Íslandsstofu hefur það hlutverk að sinna slíku markaðsstarfi fyrir hönd stjórnvalda en í samtali við Viðskiptablaðið á dögunum lýsti Einar Hansen Tómasson , verkefnastjóri hjá Íslandstofu , því að það væru þrjú og hálft stöðugildi að vinna í því að laða til landsins erlenda fjárfestingu . Starf tengt uppbyggingu gagnavera væri þar innifalið , ekki traustvekjandi það . Áhugaleysi stjórnvalda er hins vegar hvergi jafn átakanlega áberandi og þegar litið er til þess skorts sem virðist vera á nauðsynlegum innviðum til að hagnýta þessa auðlind sem við fengum algerlega fríkeypis upp í hendurnar . Í skýrslu Samtaka iðnaðarins sem fjallar um hagræn áhrif gagnavera kemur fram að gagnatengingar við Ísland séu mikilvægasta vaxtarforsenda iðnaðarins á Íslandi . Tengingar landsins eru hins vegar þannig að alþjóðlegar spár gera ekki ráð fyrir Íslandi sem þátttakanda í framtíðarvexti greinarinnar . Sláandi niðurstöður sem virðist þó ekki hafa hreyft við sérstaklega mörgum . Hér er ekki um að ræða smávægilegan galla eða meinsemd í umhverfinu , hér er einfaldlega um að ræða forsendubrest sem gerir það að verkum að Ísland er ekki samkeppnisfært . Það sést best í óbirtri skýrslu sem unnin var fyrir Íslandsstofu en þar kemur fram að 12 af 14 gagnaverafyrirtækjum sem rætt var við töldu að skortur á gagnastrengjum við landið væri vandamál og það sem helst stæði landinu fyrir þrifum . Nútímatækniumhverfi er ekki flókið hvað þetta varðar , annaðhvort tileinkar maður sér nauðsynlegar tæknibreytingar eða situr eftir á meðan aðrir fylgja þróuninni . Ljóst er að Ísland er orðið eftir á í þessu tilviki og lítið virðist gert til að senda önnur skilaboð til erlendra fjárfesta .