Líklega má rekja þessa þróun til efna sem koma frá iðnaði sunnar á hnettinum . Ísbjörnum stafar hætta af þrávirkum lífrænum efnum sem upprunin eru frá iðnaði og landbúnaði sunnar á hnettinum en berast á norðurslóðir . Efnin safnast saman í fituvef dýra þaðan sem þau berast með blóðrásinni til líffæra og valda truflun á starfsemi þeirra . Mörg önnur efni hafa svipuð áhrif og PBDE á dýr efst í fæðukeðjunni , þar með talið hvítabirni , menn og háhyrninga . Verst er ástandið á austurhluta Grænlands , vesturhluta Rússlands og Svalbarða en mun skárra í Norður-Ameríku ( Alaska ) og vesturhluta Grænlands . Meðal annars hafa samanburðarrannsóknir á birnum á Svalbarða og í Alaska sýnt að aðeins 11% birna á Svalbarða hafa eignast húna en 48% í Alaska . Það er ekki aðeins að færri húnar fæðist heldur hafa vísindamenn einnig áhyggjur af afdrifum húna á menguðum svæðum . Málið snýst því ekki bara um velferð hvítabjarna heldur einnig mannkyns . Yfirvöld allra landa þurfa að taka á þessu vandamáli með mun ákveðnari hætti en nú er gert þar sem flest bendir til að innan fárra áratuga verði afleiðingarnar mjög alvarlegar ef ekki er gripið til fyrirbyggjandi aðgerða . Á Vísindavefnum eru fleiri svör um mengun , til dæmis : Ingibjörg Gunnarsdóttir er prófessor í næringarfræði við Matvæla - og næringarfræðideild Háskóla Íslands og forstöðumaður Rannsóknastofu í næringarfræði við Háskóla Íslands og Landspítala . Ingibjörg hefur rannsakað áhrif næringar á meðgöngu á heilsu móður og tengsl næringar og vaxtar fyrstu ár ævinnar við heilsu allt fram á fullorðins ár .