Af hverju er viðskeytið -legur svona virkt í íslensku ? Söguleg úttekt Rannsóknir á sögulegri virkni ( e. diachronic productivity ) orðmyndunarferla geta veitt mikilvægar upplýsingar um það hvaða atriði stýra þróun og vexti orðaforðans í tilteknu tungumáli ( sjá t.d. Katamba 1993 , Bauer 2001 og Haspelmath 2002 ) . Í íslensku hafa þessar rannsóknir aðallega snúist um samtímalega virkni ( e. synchronic productivity ) , sbr. Mulford ( 1983 ) , Sigurð Jónsson ( 1984 ) , Eirík Rögnvaldsson ( 1987 , 1988 ) og Þorstein G. Indriðason ( 2008 ) . Í erindinu verður sagt frá athugun á sögulegri virkni viðskeytisins -legur í íslensku með hjálp dæma úr Ritmálssafni Orðabókar Háskólans . Í safninu er að finna orð úr um 1850 orðteknum ritum frá því um miðja 16. öld og fram á 20. öld ( sjá Ástu Svavarsdóttur o.fl. 1993 ) . Í athuguninni var nýjum orðum með viðskeytinu safnað á tímabilinu 1600 – 1900 og þau flokkuð eftir tegundum grunnorða . Í virknifræðunum er skilið á milli grunnorðatíðni ( e. type frequency ) og dæmatíðni ( e. token frequency ) , sjá t.d. Bauer ( 2001 ) . Til þess að mæla sögulega virkni er aðallega stuðst við grunnorðatíðni , þ.e. hversu mörgum ólíkum grunnorðum viðskeyti getur tengst á ákveðnu tímabili ( sbr. t.d. Haspelmath 2002 ) . Tegundir grunnorða með viðskeytinu -legur sem eru áberandi í athuguninni eru eftirfarandi : viðskeytt orð ( mæðusam - , liðug - , þjóðræn - ) tengihljóð af ýmsum toga ( gleyman - , gisti - , lögu - ) Á umræddu tímabili fundust fjölmörg orð með viðskeytinu og viðskeytið virðist geta tengst grunnorðum af nær öllum orðflokkum ef undan eru skildar sagnir . Í erindinu verður söguleg virkni -legur metin og hún borin saman við virkni annarra viðskeyta á sama tímabili og tilfærðar ýmsar ástæður fyrir því að viðskeytið er svo virkt sem raun ber vitni . Ásta Svavarsdóttir o.fl. 1993 .