Hugmyndina um 21 g má rekja til ársins 1907 þegar bandaríski læknirinn Duncan MacDougall ( 1866 – 1920 ) lýsti því yfir að hann hefði gert tilraunir sem sönnuðu að sálin hefði massa , nánar til tekið 3/4 úr únsu , en það samsvarar 21 g . Í þá daga störfuðu engar vísindasiðanefndir og hann kom sjúklingum á lokastigi langvinnra sjúkdóm fyrir í þessu rúmi og mældi þyngd þeirra fyrir og eftir andlát . Í rauninni gat læknirinn bara sýnt fram á að einn einstaklingur léttist um 21 g í tilrauninni en hin tilvikin útskýrði hann sem undantekningar . Hinir ýmist þyngdust eða léttust , ef ekki vegna mælisekkju þá vegna líffræðilegra orsaka eins og að missa þvag eða hægðir . Auk þess hafði hann engar leiðir til að ákvarða dánarstund með nákvæmum hætti .