Hugmynd Lockes er sem sagt sú að vel sé hægt að hugsa sér að sú reynsla eða upplifun sem ein manneskja verður fyrir þegar hún sér eitthvað fjólublátt sé alveg eins og upplifun annarrar manneskju þegar hún sér eitthvað gult . En það er líka eitthvað sem þær upplifa innra með sér þegar þær sjá gula litinn ; einhver innri reynsla sem þær tengja við gulan lit og sem þær nota til að þekkja gula hluti . Hvor um sig hefur aðeins aðgang að hegðun hinnar en ekki að því sem fer fram í hug hennar . Deilan snýst í raun um ákveðin atriði í eðli skynjunarinnar og langt og flókið mál væri að útskýra hana til hlítar . Því má segja að skynjunin feli í sér einskonar túlkun eða endurspeglun á gullfíflinum . Finningin sem einkennir þau hughrif sem við verðum fyrir þegar við sjáum eitthvað gult er til dæmis eitthvað sem engin leið er að lýsa fyrir manneskju sem aldrei hefur séð liti ( sjá t.d. Nagel 1974 ) . Yfirleitt er gert ráð fyrir að finningar túlki ekkert og fjalli ekki um neitt annað heldur séu þær ákveðin einkenni reynslu sem við þekkjum svo aftur . Þeir sem hafna möguleikanum á öfugu litrófi hafna finningum sem einhverju aðskildu frá því sem skynjunin túlkar eða endurspeglar ( Harman 1990 , Tye 1992 ) . Skynjunin er samkvæmt þeim einfaldlega þessi túlkun eða endurspeglun og það er marklaust að tala um einhverja aðra eiginleika skynjunar á gullfífli sem gefi eitthvað til kynna umfram túlkunina á gullfíflinum . Slík skoðun þarf ekki endilega að fela í sér höfnun á innri upplifun , heldur er hún höfnun á því að þessi innri upplifun sé eitthvað annað en túlkunin á hlutunum kringum okkur . Það er eitthvað við hughrifin sem gulir hlutir valda sem er nátengt þeirri hegðun sem fólk sýnir í návist gulra hluta , sambærilegt við það að fólk grettir sig þegar það bítur í súra sítrónu . Fjólubláir hlutir valda annarskonar hughrifum sem tengjast annarskonar hegðun . Til stuðnings málflutningi sínum hafa málsvarar öfuga litrófsins samið sögur af hugsanlegum kringumstæðum sem á einn eða annan hátt eru hliðstæðar þeim möguleika sem hefur verið ræddur hér ( sjá t.d. Block 1990 og Shoemaker 1996 ) . Þar má nefna hugleiðingar um manneskju sem undirgengst aðgerð sem veldur því að henni finnst himinninn gulur , grasið rautt , og svo framvegis , og um manneskju sem er flutt í heim þar sem himinninn er gulur og grasið rautt en er með linsur sem snúa litunum við þannig að hún veit ekki af þessu . Inn í þetta blandast svo sértæk tæknileg deila um eðli skynjunarinnar . Sigurjón Baldur Hafsteinsson er prófessor í safnafræði við Félags - og mannvísindadeild Háskóla Íslands . Rannsóknir Sigurjóns Baldurs hafa meðal annars snúið að viðhorfi Íslendinga til dauða og sorgar , en þau viðhorf eru tengd félagspólitískum breytingum sem orðið hafa á Íslandi á undanförnum þrjátíu árum .