Ef manneskja á að vænta hamingju í þessu lífi þarf hún að geta svarað þeirri spurningu . Guð er þvert á móti hin tæra vera eða vitund ljóss sem einkennist af hinum æðsta og fegursta , óskilyrta og hreina kærleika . Hinu fjölbreyttu sköpunarferlar náttúrunnar stjórnast af þessari vitund . Uppfylling lögmálanna : Elskaðu náungann og elskaðu Guð Heimsfræðin er í fullkomnu samræmi við boðskap Jesú Krists . Þetta kærleikslögmál Krists eða heimslausnin mun vera uppfylling allra lögmálanna sem vísar okkur veginn til föðurins . Í stuttu máli : Niðurstöður greininga Martinusar styðja undir og útskýra í smáatriðum hin djúpu kosmisku sannindi sem Jesú boðaði fyrir mannkynið fyrir um 2000 árum . Hvar sem drepið er niður í heimsfræðinni þá er niðurstaðan alltaf sú sama ; " allt er harla gott " og allt er umvafið kærleika . Þetta er ávöxturinn af verkum hans . Svo hinn mikli sannleikur varðandi æðstu lífshætti eða fullkomna breytni tilverunnar er þessi , að maður verður að gefa líf sitt til þess að geta eignast það . Líkt og Guðdómurinn sem er handan allra sköpunarferla náttúrunnar hefur auðsýnt okkur kærleika sinn þá , á sama máta , þurfum við að fórna okkur fyrir guðdóminn , sem aðeins er hægt að gera með því að elska náunga okkar [...] Við kynntumst kærleika Guðs í gegnum þróunina á efnislegum líffærum okkar , tæki sem gerir okkur fært að upplifa sífellt æðri form lífsskynjana og þar með flutt okkur úr ófullgerðu frumstæðu ástandi í fullgert vitsmunalegt ástand [...] Við kynntumst kærleika Guðs í sköpun Náttúrunnar , sem hvern dag gefur af sér fæðu og lífsnauðsynjar fyrir hinar lifandi verur . ( Martinus - Á altari kærleikans , 7. kafli ) Táknmynd nr. 7 . Lífseiningarlögmálið Þessi táknmynd sýnir að alheimurinn er ein lífvera sem samanstendur af lifandi verum inn í öðrum lifandi verum . Þessi samsetning þýðir að allar lifandi verur eru smáverur og stórverur á sama tíma . Alheimurinn er alltumlykjandi hafsjór lífs og vitundar . Þrýhyrningurinn og hvíta svæðið í miðju táknar sjálfið og yfirvitund þess , en reitirnir umhverfis þríhyrninginn og hvíta svæðið táknvar lífsheild sjálfsins eða líkama . Biblían kenndi okkur mikilvægi náungakærleikans en fór á mis við að kenna okkur um hver náungi okkar væri . Þannig gætum við verið að leita langt yfir skammt í rannsóknum okkar á alheiminum . Manneskja sem hefur áttað sig á því að hún er meginorsök að öllum sínum vandamálum hefur unnið mikinn sigur í þroskagöngu sinni . Þegar viðkomandi hefur hefur áttað sig á þessu hefur hann eða hún , meðvitað eða ómeðvitað , öðlast grundvallarskilning á lögmáli orsaka og afleiðinga . Þar af leiðir er mikilvægt að koma fram við náungann líkt og maður vill að náunginn komi fram við sig . Fólk ætti hins vegar ekki að gera það af skildurækni heldur einungis af einlægri löngun . Hér mælir heimsfræðin gegn reykingum , drykkju eða því að láta ofan í sig aðra óhollustu . Martinus sjálfur varð ófær um að borða kjöt og láta ofan í sig fyrrnefnd efni eftir að hann öðlaðist kosmiska vitund . Karmalögmálið hefur , líkt og annað innan heimsmyndarinnar , litla merkingu nema það sé skoðað í samhengi við eilífðina . Martinus útskýrir að með tímanum verði mannlegt samfélag sífullkomnari í krafti náttúruaflanna sem mynda hin óþæginlegu áhrif í tilverunni og sívaxandi áreynslu einstaklingsins til að sigrast á þeim . Við lifum nú á tímabili myrkurs sem annað veifið fær útrás og nær hámarki sem helvíti sjálft eða ragnarök , en þetta er eingöngu vegna ófullkominnar breytni mannsins gagnvart náunga sínum og umhverfi . " Myrkið eða það sem kallað er illt er í raun og veru sama og andlegur þroski einstaklinga sem er forsendan fyrir því að hinar sömu verur geti notið hamingju og sælu síðar meir í hinum æðri heimum . Því er myrkrið frá " kosmisku sjónarmiði séð , jafn blessunarríkt og ljósið og í Guðs augum - allt harla gott " . Hvernig væri þá hægt að sjá sanngirni fólgna í því að sumir líði algjöran skort á meðan aðrir lifa í miklum vellystingum ? En tala má um tvenns konar gæði , hin þæginlegu og hin óþæginlegu gæði . Þetta lögmál felur í sér þróun í gegnum síendurteknar endurholdganir hér á jörðu , öflun reynslu í gegnum mörg líf og mismunandi kringumstæður og svo lokatakmarkið sem er frelsun andans , þar verður maðurinn eitt með veginum , sannleikanum og lífinu . Heimsfræði Martinusar kennir okkur að sjá hlutina frá augum anatómíunnar , þ.e. að horfa á aðrar lífverur ( og okkur sjálf ) sem hluta af líffæri stærri lífveru . Í heimsmyndinni sýnir Martinus með samræmdu ferli hugsana hvernig við erum eilífir kjarnar innan þessarar einingar sem öll leggjum okkar af mörkum í lífsverðandinni . Jafnframt sýnir sú mynd okkur að eina leiðin til algjörrar hamingju og heilsu er " að vera til gleði og blessunar gagnvart öllu því sem maður kemst í kynni við " . Jörðin er lifandi vera Martinus heldur því fram að jörðin sem við lifum á sé lifandi vera . Kenningar ákveðinna vísindamanna styðja við þessa skoðun . Fæða jarðarinnar er ljóseindir sem sólin sendir frá sér og berst til jarðar í gríðarmiklu magni . Þessa fæðu " borðar " svo eða innbirgðir jörðin með hjálp plöntulífvera sem " melta " matinn og búa til úr því orku og súrefni með aðstoð vatns og koltvíoxíðs . Jörðin viðheldur ákveðnu hitastigi , seltustigi í sjónum og hlutföllum af súrefni og koltvíoxíði í lofti . Martinus heldur því fram að jörðin sé með heila og sé hugsandi . Mannkynið í sameiningu myndar þennan heila og því eru hinir rúmlega sex milljarðar manna heilafrumur jarðarinnar . Öll hin mismunandi menningarstig mannanna hafa í raun verið hugsanaferlar náttúrunnar . Þannig er jörðin lífsheild sem tilheyrir öðru lífskerfi , sólkerfinu , sem er svo aftur umlukið ennþá stærra kerfi , Vetrarbrautinni .