Þá þurfa þeir ekki að losa fluguna ef svo ólíklega vildi til að eitthvað þurfi að lagfæra . Með hliðsjón af ráðleggingum góðs vinar míns um niðursveigðan væng fyrir vatnaveiði , þá voru flestar þeirra þannig hnýttar og það sem meira er , vængurinn var yfirleitt örlítið opinn . Það er ekkert leyndarmál að ég hef horft töluvert til flugna Don Bastian þegar kemur að votflugum . Jú , ég held að ég kaupi þessi rök en síðan er það allt önnur saga hvort þetta skiptir fiskinn einhverju máli . Mér hefur verið tíðrætt um þá upplifun mína frá fyrstu dögum fluguveiðinnar þegar ég vafraði um netið og skoðaði allar straumflugurnar , t.d. frá Ray Bergman og stórbrotnar klassískar laxaflugur eins og þessar . Næstar á eftir þeim koma klassískar votflugur og þeim er haldið vel aðskildum frá öllum púpunum sem eru þar á boðstólum . Nei , það tekur því ekki . Ég þarf nú ekki að týna nema 5 og þá er ég lens , ég hnýti nefnilega fyrir tvo veiðimenn . Umfram allt mæli ég með því að flokka flugurnar , ekki hafa allt í belg og biðu . Í fyrravetur hnýtti ég nokkrar tegundir votflugna , svona til þess að eiga í boxinu ef mér sýndist sem svo að nota þær s.l. sumar . Þegar ég fór á stúfana og las mér til um þetta , þá kom náttúrulega í ljós að fluguspekingar eru alls ekki á eitt sáttir þegar kemur að væng á hefðbundinni votflugu . Eflaust hafa einhverjir lenti í því að þurfa að kaupa sér flugu og komist síðan að því að hún veiddi ekkert og entist svo í þokkabót ekki neitt heldur . Ég hóf reyndar tiltölulega snemma að hnýta mínar flugur sjálfur , þannig að ég get ekki kennt neinum um þegar þær veiða ekkert og endast skemur en það tekur að hnýta þær á tauminn . Af mínum athugunum að dæma , þá fer urriðinn verr með flugu heldur en bleikjan , en helst er það nú veiðimaðurinn sjálfur sem fer verst með fluguna . Hér set ég varnagla , það hefur einnig komið fyrir að hef verið að veiða flugu svo lengi að hún er öll komin í tætlur , eiginlega ekkert eftir af henni annað en krókurinn , einhverjar efnisdruslur og spottar hingað og þangað út í loftið . Ergo ; flugan er falleg en ekki góð . Ef þú , lesandi góður , hefur ekki prófað að dýfa slíkri flugu í vatn , draga hana fram og til baka í eldhúsvaskinum , þá er tími til kominn . En hvað með frágang flugunnar ? Þetta eru meira að segja vinsælar flugur meðal silungsveiðimanna , ég nefni enginn nöfn , hvorki á flugum né veiðimönnum , sem ég set næstum aldrei undir . Þekktust er væntanlega brunnklukkan , þá fjallaklukkan og svo vatnaklukkan . Þær snúa reyndar snarlega til botns aftur og halda sig þar eða svamla um neðarlega í vatnsbolnum . E.t.v. ætti maður að prófa nokkrar svona og eiga tiltækar ef maður verður var við mikla bjölluumferð næsta sumar . Styggustu urriðar veraldar finnast greinilega á báðum stöðum . Hvers vegna ? Þegar svo veiðibækurnar eru bornar saman í lok dags , kemur í ljós að veiðifélaginn hefur einmitt verið með sömu fluguna í höndunum , bara örlítið minni , og veitt á hana eins og enginn væri morgundagurinn . Kannski maður ætti að útbúa sér box einfaldleikans fyrir næsta sumar ? Það er ekki úr vegi að verða sér úti um nokkra fleiri liti , t.d. ljósbláan eða grænan , jafnvel ljósgráan og skipta annars slagið um bakgrunn , það hvílir augun og stundum er betra að sjá hvítu fjaðrirnar ef bakgrunnurinn er ekki mjög ljós . Að vísu er þetta svipað hjá mér eins og hjá bifvélavirkjanum sem ekur alltaf um á druslum og trésmiðnum sem á heima í hálfkláraða húsinu , ég tók ekki alltaf afrit sjálfur . Þá hefði nú verið gott að eiga eins og eitt stykki í afritunarboxinu til að bera undir frúnna . Sú fluga sem gaf mér jómfrúarfiskinn í vatninu var úr smiðju Stefáns Hjaltested . Við fyrstu sýn virðist ekki mikið mál að hnýta slatta af fasanafjöðrum á öngul , en þessi fluga leynir töluvert á sér og það tók mig nokkrar tilraunir að ná henni þokkalegri . Ein útgáfa hennar verður örugglega með keiluhaus . Þetta árið held ég að það hafi tekið innan við hálfan mánuð frá því ég fór síðasta að veiða , að ég fór að hugsa til næsta sumars . Auðvitað er þetta bara brjálæði , en ég hef þó þessa vefsíðu til að fleyta mér yfir köldustu mánuðina og ylja mér við endurminningar liðins sumars . Reyndar á ég ennþá einhverjar af þessum einstaklega ljótu , illahnýttu flugum . Ég vil reyndar meina að þetta tímabil hafi verið mér holt og ég lært mikið af því . Með tíð og tíma hef ég sannfærst um að flugur verða eiginlega að fylgja ákveðnum reglum til að ganga í augun á silunginum . Ég er ekki að tala um að mínar útfærslur veiði endilega betur en þær upprunalegu , þær eru bara aðeins meira mínar . Ég fylgist með mörgum hnýturum á veraldarvefnum og í tímaritum og smátt og smátt hefur maður tekið ástfóstri við handbragð nokkurra þeirra , ekki endilega hvaða flugur þeir hnýta , heldur hvernig þeir hnýta . Sumir þeirra eru duglegir að pósta myndum af flugunum sínum , aðrir eitthvað feimnari eða á ég að segja ; þeir veigra sér við að sýna verkin sín . Reyndir hnýtarar gáfu honum ágæt ráð um breytingar sem hann gæti gert , hlutföll eitthvað einkennileg , hausinn heldur stór , vængur allt of stuttur o.s.frv . Ófögur fluga eftir höfundinn Ég veit aftur á móti að þessi fyrrum ungi hnýtari er enn iðinn við kolann . Og að sama skapi , þá hvet ég byrjendur til að taka fagnandi ábendingum sem þeim eru boðnar , það getur verið erfitt að kyngja þeim til að byrja með , en það borgað sig margfalt þegar fram líða stundir . Sumir spekingar vilja meina að það sé í raun enginn munur á þessum önglum , þetta snúist miklu meira um smekk og venjur veiðimanna heldur en einhverjar rökréttar skýringar . En þarna getur svo sem einhver hefð verið að kallast á við eðlisfræðina . Þegar flugur eru hnýttar á króka með niðursveigt auga , snýst dæmið aftur á móti við . Rétt eins og fleiri veiðimenn er ég farinn að leiða hugann að hnýtingum í vetur . Þessa dagana kemur það reyndar sífellt oftar fyrir að ég setjist niður við hnýtingarþvinguna og setji í eins og eina eða tvær flugur , ekkert endilega til að eiga , oftar til þess að prófa einhverja aðferð eða þá heila flugu sem ég hnýt um við lestur veiðitímarita . Sjálfur hallast ég að því síðar nefnda , einfaldlega vegna þess að það er oftar en ekki erfitt að gera greinarmun á hefðbundinni votflugu og soft hackle flugu . Skemmtilegt staðreynd um soft hackle flugur er venjan sem skapast hefur um nafnagiftir þeirra . Eins og sjá má af myndum þá eru þessar flugur einstaklega sparneytnar á hnýtingarefni og ákaflega einfaldar í útliti . Þetta telur Sylvester Nemes , höfundur The Soft Hackle Fly Addict einmitt vera mesta kost þessara flugna . Strangtrúarmenn í þessum fræðum vilja meina að búkurinn eigi að vera afskaplega grannur , vafningar ekki fleiri en þrír hringir og að hámarki þrjár tegundir hráefnis í honum . Pheasant Tail með mjúkum kraga Upphaflega voru algengustu fjaðrirnar sem notaðar voru í soft hackle flugur einmitt algengar , þ.e. þær sem féllu til þegar menn voru á fuglaveiðum og þá helst af akurhænu , hrossagauk , skógarhænu , fasana eða skógarsnípu . Ein flugan þar snart mig sérstaklega , ekki vegna þess að hún kæmi mér á óvart , öðru nær . Það laumaðist örlítið glott á mig þegar nafngreindum höfundi flugunnar var hrósað fyrir einfaldleik hennar og bráðdrepandi áhrifum á urriðann . Stundum velti ég því fyrir mér hve margir hnýtarar hafi dundað við nýja , stórkostlega flugu sem raðar inn fiskum en síðar komist að því að einhver Jón eða John hefur þegar útfært sömu fluguna og jafnvel fengið einkaleyfi á henni . Hversu súrt ætli það sé ? BAB eins og hún kom mönnum fyrst fyrir sjónir – Ljósm. Björgvin Björgvinsson Einhverra hluta vegna vildi upprunalega nafn flugunnar ekki festast við hana , nema þá helst hjá kunningjum Björgvins og sérlegum vinum flugunnar sem gáfu henni gæluheitið Babbinn og undir því heiti hefur hún verið skráð fyrir óteljandi fiskum í veiðibókum við Laxá í Mývatnssveit , Brúará og víðar . Eins og sést á meðfylgjandi myndum er flugan einstaklega nett og tiltölulega létt þótt hún sé með kúluhaus . Björgvin notar fínt vínylrip í fluguna og hefur hnýtt hana smæsta á krók #16 . Það má með sanni segja að þetta afmælisbarn eldist einstaklega vel og það er vart til það flugubox sem ekki inniheldur einhverja útgáfu hennar ; fínt vínyl , svert vínyl , grubber eða beinn , það virðist vera alveg saman hvernig menn hnýta hana , hún einfaldlega gefur . Takk , Björgvin A. Björgvinsson ( BAB ) fyrir þessa frábæru flugu . Þegar ég hnýti t.d. tinsel í skott á flugu , þá nota ég í það minnsta tvöfalt efnið þar sem því verður komið við . Að vísu eru til þær flugur sem þessu verður ekki viðkomið , en þær eru fáar og það lærist fljótt af endingu flugnanna hver þeirra hefur verið hnýtt með tryggu skrauti og hver ekki .