Fjárfesting í innviðum er forsenda þess að hægt sé að standa undir kröfum um góð lífsskilyrði hér á landi , sem standast samanburð við það besta sem þekkist í heiminum . Ríkisstjórn Sjálfstæðisflokks , Viðreisnar og Bjartrar framtíðar ætlar að vera ríkisstjórn innviða og leggja með því grunn að lífskjarasókn komandi ára og áratuga . Til þess þarf að tryggja að innviðir samfélagsins séu í fremstu röð . Heilbrigðis - og menntakerfi séu í fremstu röð og að fjarskipti , samgöngur , flutningar og annað sem er grunnur að tengingum Íslands við alþjóðlegt efnahagsumhverfi standi á traustum fótum og séu með því besta sem völ er á . Ekki verður deilt um jákvæð efnahagsleg áhrif sem skynsamleg uppbygging innviða hefur . Það eru ekki aðeins hagræn rök fyrir umsvifamikilli uppbyggingu innviða heldur ekki síður pólitísk fyrir stjórnarflokkana . Þegar þetta er skrifað er Alþingi að ljúka umfjöllun um fjármálastefnu til næstu fimm ára og er að hefjast handa við fjármálaáætlun . Fjármálaáætlunin er ramminn sem afmarkar myndina . Áætlunin dregur upp meginlínur myndarinnar , jafnt útgjöld til helstu málaflokka og tekjur , ekki síst skatttekjur . Með því að marka stefnu í fjármálum hins opinbera er reynt að tryggja meiri aga en um leið horfa til lengri tíma en eins árs í senn . Fjárfestingarstefna Ég hef áður bent á hve bagalegt það er að ekki skuli mörkuð stefna til langs tíma um fjárfestingar hins opinbera og þá sérstaklega ríkisins . Afleiðingin er sú að erfitt er að átta sig á fjárfestingarþörf í innviðum samfélagsins á komandi árum . Við vitum að ráðist verður í að byggja nýjan Landspítala , við höfum óljósari hugmyndir um hvað gera á í samgöngumálum á næstu 5 - 10 árum eða hvernig og hvaða fjárfestingar eru nauðsynlegar í menntakerfinu . Þannig má lengi telja . Um það er ekki deilt að það er skynsamlegt að agi ríki í fjármálum ríkisins . Fjármálastefna og fjármálaáætlun geta verið góð verkfæri til þess . Þau ein og sér duga hins vegar ekki og allra síst ef ekkert heildstætt yfirlit er til yfir þær innviðafjárfestingar sem stefnt er að . Almenn markmið um fjárfestingar sem hlutfall af vergri landsframleiðslu duga hér ekki . Þótt ekki liggi fyrir áætlun um fjárfestingar hafa verið gerðar tilraunir til að meta þörfina . Að lágmarki er þörfin 500 milljarðar næsta áratuginn en líklega nær 700 milljörðum , eða tæplega 30% af áætlaðri vergri landsframleiðslu á síðasta ári . Mikil þörf á fjárfestingum skýrist m.a. af uppsafnaðri þörf , þar sem fjárfestingum hefur ekki verið sinnt í mörg ár . Innviðirnir eru farnir að láta á sjá , eins og allir þekkja af eigin raun . Leiða má að því rök að uppsöfnuð þörf sé mest í heilbrigðiskerfinu ( m.a. nýr Landspítali og hjúkrunarheimili ) og í vegakerfinu , sem ekki hefur verið haldið við né byggt upp þrátt fyrir að umferð hafi aukist gríðarlega . Í fjármálastefnu ríkisstjórnarinnar er gert ráð fyrir að í árslok verði heildarskuldir ríkissjóðs 31% af vergri landsframleiðslu og lækki á komandi árum . Stefnt er að því að skuldirnar verði 21% af landsframleiðslu í lok árs 2022 . Þessum árangri ætlar ríkisstjórnin að ná með afgangi af rekstri ríkissjóðs , stöðugleikaframlögum og sölu eigna og / eða arðgreiðslum , eða eins og segir í fjármálaáætlun : „ Auk þess er gengið út frá því að farið verði í sölu á eignarhlutum í fjármálafyrirtækjum eða gerðar verði aðrar ráðstafanir , sem skili 140 ma. kr. auknum tekjum á tímabili áætlunarinnar , sem dreifast jafnt á fjögur ár , 2018 - 20221 . Þær ráðstafanir geta einnig verið í formi óreglulegra arðgreiðslna , s.s. vegna lækkunar eiginfjár bankanna . “ Í fjármálastefnu ríkisstjórnarinnar segir að „ óreglulegu og einskiptis fjárstreymi í ríkissjóð verði varið til að hraða enn frekar niðurgreiðslu skulda eða til lækkunar á ófjármögnuðum lífeyrisskuldbindingum í því skyni að treysta fjárhagsstöðu ríkissjóðs og draga úr vaxtakostnaði “ . Almenningur á mikið undir – ekki síst ungt fólk – að skuldir ríkisins lækki á komandi árum . Með minnkandi vaxtabyrði eykst styrkur ríkissjóðs til að sinna grunnþjónustu og um leið lækka skatta á launafólk . En með sama hætti og lægri skuldir bæta hag almennings skiptir miklu að innviðir séu byggðir upp og stoðir hagvaxtar í framtíðinni styrktir . Lækkun skulda má aldrei verða á kostnað nauðsynlegra og arðbærra fjárfestinga í innviðum . Slíkt er hagfræði mannsins sem var upptekinn af því að spara aurana en kasta krónunum . Einörð stefna ríkisstjórnarflokkanna að nýta einskiptistekjur til að lækka skuldir kemur ekki í veg fyrir að tekin sé ákvörðun um að breyta nýtingu eigna . Færa eigið fé sem er bundið í ákveðnum eigum yfir í aðrar eignir sem við teljum mikilvægari fyrir samfélagið . Þetta á t.d. við um Flugstöð Leifs Eiríkssonar . Við sem sitjum á Alþingi og tökum afstöðu til fjármálaáætlunar ríkisstjórnarinnar til næstu fimm ára hljótum að velta því fyrir okkur hvort skynsamlegt sé að ríkið – í gegnum Isavia – haldi áfram að binda fé í Flugstöð Leifs Eiríkssonar ( að ekki sé talað um gríðarlegar fjárfestingar sem eru fyrirhugaðar ) eða hvort ekki sé rétt að færa fjármunina og setja í önnur samgöngumál . Hægt er að orða þetta þannig : Selja á flugstöðina og nýta þá fjármuni sem losna til að ráðast í nauðsynlegar framkvæmdir í samgöngum – í vegi , brýr , göng , hafnir og innanlandsflugvelli . Með sölunni losar ríkissjóður tugi milljarða sem eyrnamerktir verða umbótum og uppbyggingu í samgöngum um allt land . Þessir fjármunir bætast við það sem ætlað er til árlegrar fjárfestingar í samgöngum á komandi árum samkvæmt fjármálaáætlun , þar á meðal smíði nýrrar Vestmannaeyjaferju og Dýrafjarðargöng . Sá er þetta skrifar er sannfærður um að hagsmunum almennings og fyrirtækja er betur borgið með því að nýta fjármuni í umfangsmiklar umbætur í samgöngum en að binda þá í flugstöð , sem aðrir en ríkið eru betur færir um að reka . Um leið og Alþingi markar stefnuna til næstu fimm ára í opinberum fjármálum er nauðsynlegt að fram fari umræða og athugun á því hvort og þá hvernig nýting eigna ríkisins þjóni hagsmunum landsmanna best . Alveg með sama hætti og almenningur gerir þá eðlilegu kröfu til fjárveitingavaldsins að dýrmætum skatttekjum sé vel varið er ætlast til þess að bundnir fjármunir séu nýttir í það sem mikilvægast er . „ Óli Björn er þingmaður Sjálfstæðisflokksins í Suðvesturkjördæmi og formaður efnahags - og viðskiptanefndar Alþingis . Það sem er öllum náttúrulegt „ Þar sem öllum mönnum er náttúrulegt að vera frjálsir , jafnir hver öðrum og sjálfstæðir , má ekki svipta neinn mann þessum réttindum og setja hann undir lögsögu annars , án þess hann veiti til þess samþykki sitt . " John Locke