Í kjallaranum handan götunnar situr einmana drengur og lifir upp í huganum heimboðið í hús Víglundar heildsala . Af hverju var maðurinn svona reiður við hann ? Hvað hefur hann gert honum ? Hversvegna kallaði Víglundur hann strákorm , og sagði að hann mætti aldrei koma þangað framar ? Skyldi þetta vera af því , að mamma hans er fátæk ekkja , og þau eiga heima í lítilli leiguíbúð í gömlum kjallara , en heildsalinn ríkur , og búsettur í stóru og fallegu húsi ? Ekki getur hann gert að þessu misræmi . Enginn hefur talað svona við hann fyrr . Hann er viss um það , að mamma hans hefði aldrei sagt svona ljótt við nokkurt barn . Hann vill þúsund sinnum heldur eiga fátæka , góða mömmu , en ríkan , vondan pabba . Hann sér Víglund skýrt fyrir hugarsjónum , þar sem hann stóð yfir honum ógnandi á svip , og skipaði honum að fara heim til sín . En hann var ekki vitund hræddur við þennan stóra , vígalega mann , og ætlar aldrei að verða hræddur við hann , hvar sem þeir mætast . Það er aðeins eitt sem vekur hjá honum ótta í sambandi við Víglund . Að hann banni Heiði að leika við hann framar . Að þau fái ekki að verða samferða í skólann fleiri morgna . Að honum leyfist aldrei oftar að klæða hana í snjáðu kuldaúlpuna sína utan yfir fína skólabúninginn , svo að hún geti á eðlilegan hátt leikið sér úti með hinum börnunum , en það hefur hann fengið að gera hvern kennsludag á þessum vetri . Sjálfur hefur hann látið skólapeysuna nægja sér til skjóls og glaður hlaupið margan sprett vegna þess , til að fá í sig hita þegar kaldast hefur blásið . Að Heiður megi aldrei hér eftir stíga fæti í kjallarann til þeirra mæðginnanna .