Hvernig væri það að geta endurnýjað ökuskírteini eða vegabréf um leið og maður fær bók í bókasafninu , fer á upplestur eða fær sér kaffi og leyfir krökkunum að leika lausum hala í fallegum leikrýmum á meðan ? Það er hægt í Árósum sem er álíka stór borg og höfuðborgarsvæðið hér heima . Slík borgaraþjónusta er líka veitt í nokkrum hverfabókasöfnum . Af hverju þurfa Reykvíkingar að fara til sýslumanns í Kópavogi til að fá sjálfsagða þjónustu . Er einhver knýjandi ástæða til að hafa fyrirkomulagið eins og það er ? Flókið , tímafrekt , óvistvænt . Á okkar miklu nettímum ganga bókasöfn í endurnýjun lífdaganna . Borgir á Norðurlöndum hafa tekið forystu í þeim efnum . Talað er um „ nýja norræna bókasafnið “ . Gott dæmi um það er DOKK 1 , bókasafn , þjónustu - og menningarmiðstöð í Árósum , byggð niður við höfn á vannýttu iðnaðarsvæði . Innanbæjarlest keyrir inn í húsið á jarðhæð . Dokkin dregur til sín mikinn fjölda borgarbúa á hverju ári – og gesti frá öðrum borgum í Evrópu , meðal annars Reykjavík , sem kynna sér starfsemina . Í Helsinki var opnað nýtt höfuðbókasafn og menningarmiðstöð fyrir skemmstu sem kallast Oodi og hefur vakið heimsathygli . Niður við höfn í Ósló verður á næstunni opnað glæsilegt aðalbókasafn með fyrirlestrasölum , vinnustofum , veitingum og auðvitað fullt af bókum . Nokkrum hverfabókasöfnum hefur verið breytt í ævintýraheim , samkomustað og auðvitað lestrar - og vinnustað . Aðsókn hefur tvöfaldast . Nokkur ár eru síðan farið var að vinna í svipuðum anda í Reykjavík . Á næsta ári verður opnað bókasafn í Úlfarsárdal sem tengist menningarmiðstöð , skóla og sundlaug . Það gæti orðið ævintýralegur staður . Eigum við að taka skrefið alla leið og flétta borgaraþjónustunni inn í bókasöfnin eins og gert er í Árósum ? Hvernig getum við bætt þjónustu og aðstöðu fyrir fjölskyldur og börn , fyrir fólk að hittast og læra saman í bókasöfnunum ? Hvernig getum við gert Grófarhúsið að spennandi stað sem dregur til sín fullt af fólki ? Ný stefna sem nú er unnið að fyrir Borgarbókasafnið vísar okkur vonandi veginn .