Þeir eru leiknir flugfuglar . Búningaskipti máfa , frá því að þeir skrýðast fyrsta ungfuglabúningi og uns kynþroska er náð , eru flókin og er greining ungra máfa eitt erfiðasta verkefnið sem fuglaskoðarar standa frammi fyrir . Silfurmáfur á þriðja vetri í Þorlákshöfn . Ungfuglar á fyrsta ári eru , líkt og sílamáfar á sama aldri , dekkstir ungra máfa . Á þriðja ári lýsast fuglarnir enn , en þó vottar fyrir svarta stélbandinu og þeir fá fullan skrúða á fjórða ári . Röddin líkist rödd hvítmáfs en tónhæð er meiri . Fluglag og hegðun er svipuð og hjá öðrum stórum máfum . Lífshættir Silfurmáfurinn lifir á fjölbreyttri fæðu , svo sem fiski , krabbadýrum , skeldýrum , skordýrum , hræjum og úrgangi , sem hann tekur á sjó , í fjörum eða af landi . Hann verpur í byggðum í grasbrekkum , klettum , eyjum og jafnvel á söndum nærri sjó , stundum innan um aðra stóra máfa . Hreiðrið er allvönduð dyngja úr þurrum gróðri , sprekum og þangi . Hann verpur nú um land allt nema við Breiðafjörð og á Vestfjörðum en þar er veldi hvítmáfsins . Þessir tveir máfar blandast og eru kynblendingarnir frjóir . Hér á landi benda vetrarfuglavísitölur 1985 – 2014 til samfelldrar fækkunar frá 1990 . Þjóðtrú og sagnir Þar sem silfurmáfur er nýlegur landnemi , er ekkert í þjóðtrúnni tengt honum beint . En hjá nágrannaþjóðunum skipar hann stærri sess , þar sem hann hefur verið algengasti stóri máfurinn um aldir . Hann og aðrir máfar eru oft tengdir margs konar þjóðtrú um veðurfar og afla og jafnvel líf og heilsu sjómanna .