Ákvörðun Útlendingastofnunar um að synja um að taka umsókn kæranda um alþjóðlega vernd til efnismeðferðar á grundvelli c-liðar 1. mgr. 36. gr. laga um útlendinga og endursenda hann til Belgíu er staðfest . Þann 6. mars 2018 er kveðinn upp svohljóðandi úrskurður nr. 113 / 2018 í stjórnsýslumáli nr . KNU18020006 á ákvörðun Þann 30. janúar 2018 kærði einstaklingur er kveðst heita [...] , vera fæddur [...] , og sem kveðst vera ríkisborgari [...] ( hér eftir nefndur kærandi ) ákvörðun Útlendingastofnunar , dags. 22. janúar 2018 , um að taka ekki til efnismeðferðar umsókn hans um alþjóðlega vernd á Íslandi og endursenda hann til Belgíu . Kærandi krefst þess að hin kærða ákvörðun verði felld úr gildi og að Útlendingastofnun verði gert að taka umsókn hans um alþjóðlega vernd til efnislegrar meðferðar með vísan til 2. mgr. 36. gr. laga um útlendinga nr. 80 / 2016 . Til vara er gerð krafa um að hin kærða ákvörðun verði felld úr gildi og að Útlendingastofnun verði gert að taka málið til meðferðar að nýju , með vísan til 10. gr. stjórnsýslulaga nr. 37 / 1993 , sbr. 2. mgr. 23. gr. og 1. mgr. 25. gr. laga um útlendinga . Fyrrgreind ákvörðun er kærð á grundvelli 7. gr. laga um útlendinga og barst kæran fyrir lok kærufrests . II . Málsmeðferð Kærandi lagði fram umsókn um alþjóðlega vernd á Íslandi þann 23. október 2017 . Við leit að fingraförum kæranda í Eurodac gagnagrunninum , þann sama dag , kom í ljós að fingraför hans höfðu verið skráð í grunnin af yfirvöldum í Belgíu . Þann 31. október 2017 var beiðni um viðtöku kæranda og umsóknar hans um alþjóðlega vernd beint til yfirvalda í Belgíu , sbr. b-lið 1. mgr. 18. gr. reglugerðar Evrópuþingsins og ráðsins ( ESB ) nr. 604 / 2013 ( hér eftir nefnd Dyflinnarreglugerðin ) . Þann 7. nóvember 2017 barst svar frá belgískum yfirvöldum þess efnis að þau samþykktu viðtöku kæranda á grundvelli b-liðar 1. mgr. 18. gr . Dyflinnarreglugerðarinnar . Útlendingastofnun ákvað þann 22. janúar 2018 að taka ekki umsókn kæranda um alþjóðlega vernd hér á landi til efnismeðferðar og að hann skyldi endursendur til Belgíu . Kærandi kærði ákvörðunina þann 30. janúar 2018 til kærunefndar útlendingamála . Greinargerð kæranda barst kærunefnd 14. febrúar 2018 . Því fæli flutningur kæranda til Belgíu ekki í sér brot gegn 42. gr. laga um útlendinga . Þá var talið að kærandi hefði ekki slík tengsl við Ísland að ástæða væri til að beita ákvæði 2. mgr. 36. gr. laga um útlendinga . Útlendingastofnun mat aðstæður kæranda slíkar að hann væri í sérstaklega viðkvæmri stöðu skv. 6. tölul. 3. gr. laga um útlendinga . Þá var það mat stofnunarinnar að sérstakar ástæður í skilningi 2. mgr. 36. gr. laga um útlendinga væru ekki til staðar í málinu . Aðstæður kæranda féllu ekki undir 16. gr . Dyflinnarreglugerðarinnar og væru ekki slíkar að ástæða væri til að beita 1. mgr. 17. gr. reglugerðarinnar í málinu . Kærandi skyldi yfirgefa Ísland og bæri að senda hann til Belgíu , sbr. c-lið 1. mgr. 36. gr. laga um útlendinga . Í greinargerð kæranda kemur fram að hann hafi í viðtali hjá móttökuteymi Útlendingastofnunar greint frá því að hann væri við góða heilsu en ætti við andlega erfiðleika að stríða vegna þess að hann hafi gengið í gegnum erfiða tíma . Þá kvaðst kærandi í viðtali hjá Útlendingastofnun vera þreyttur , hræddur og vildi leita til sálfræðings . Aðspurður um þann atburð sem hafi haft áhrif á hann andlega kvaðst kærandi vera eina vitnið þegar maður hafi verið drepinn í úthverfi [...] og hafi honum í kjölfarið borist hótanir . Þá hafi kærandi tvívegis fengið synjun á umsókn sinni um alþjóðlega vernd í Belgíu en eftir síðari synjunina hafi hann átt að yfirgefa úrræði á vegum belgískra stjórnvalda og dvelja á götunni . Kærandi greinir einnig frá því að verði hann sendur aftur til Belgíu verði hann drepinn . Þar hafi kærandi gert samkomulag við smyglara um að hann ætti að fara til Kanada , vinna þar og greiða smyglaranum síðar til baka . Þegar það hafi ekki gengið eftir og smyglarinn hafi komist að því að hann hafi gefið fingraför á Íslandi hafi hann hótað kæranda . Kærandi hafi við meðferð málsins lagt fram textaskilaboð sem túlkur hafi þýtt þar sem fram komi hótanir í hans garð . Þá kveður kærandi lögreglu í Belgíu ekki geta verndað sig og þar sé hvergi öruggur staður fyrir hann . Krafa kæranda er byggð á því að uppi séu sérstakar ástæður í máli hans í skilningi 2. mgr. 36. gr. laga um útlendinga . Kærandi vísar til lögskýringargagna með ákvæðinu og nefnir að viðkvæm staða jafngildi sérstökum ástæðum og allir þeir sem teljist vera í sérstaklega viðkvæmri stöðu skuli fá efnismeðferð hér á landi . Kærandi teljist vera í sérstaklega viðkvæmri stöðu , sbr. 6. tölul. 3. gr. laga um útlendinga þar sem hann hafi greint frá andlegum veikindum sínum ásamt því alvarlega andlegu ofbeldi sem hafi falist í hótunum um líkamlegt ofbeldi . Þá vísar kærandi til nýlegra úrskurða kærunefndar þar sem fjallað var um vægi þeirra sjónarmiða sem skipta máli við mat á því hvort sérstakar ástæður séu fyrir hendi skv. 2. mgr. 36. gr. laga um útlendinga og hvort að viðkvæm staða kæranda verði talin leiða til þess að hann muni eiga erfitt uppdráttar í viðtökuríki . Í greinargerð kæranda er að finna almenna umfjöllun um hæliskerfið í Belgíu . Þar kemur fram að þeir sem hafi fengið synjun á umsókn sinni um alþjóðlega vernd í Belgíu og sæki aftur um slíka vernd geti þurft að bíða í allt að fjóra mánuði áður en umsókn þeirra fæst afgreidd , en á meðan fái þeir enga aðstoð frá stjórnvöldum . Þá hafi belgísk stjórnvöld dregið úr lögfræðiaðstoð við umsækjendur um alþjóðlega vernd og fækkað svo plássum á móttökumiðstöðvum að til vandræða horfi en á sama tíma hafi þau verið að beita varðhaldi í meira mæli en áður . Yfirvöld í Belgíu hafi jafnframt fengið á sig áfellisdóma frá Mannréttindadómstól Evrópu fyrir að halda umsækjendum um alþjóðlega vernd of lengi í varðhaldi . Þá sé erfitt að finna lögfræðinga með næga þekkingu til að rökstyðja kærur með fullnægjandi hætti en áfrýjunarstigið ( Council for Alien Law Litigation ( CALL ) ) snúi örsjaldan við fyrstu ákvörðunum og beiti ekki að fullu heimildum sínum . Þá fái umsækjendur um alþjóðlega vernd mismunandi meðferð eftir því undir hvaða deild innan áfrýjunarstigsins mál þeirra falli en það hafi þessu til viðbótar , fengið á sig áfellisdóm frá Mannréttindadómstólnum sökum rangrar málsmeðferðar . Til stuðnings varakröfu kæranda , um að Útlendingastofnun verði gert að taka málið til meðferðar að nýju , vísar kærandi til þess að rannsókn málsins og rökstuðningur hafi ekki verið í samræmi við 10. gr. stjórnsýslulaga nr. 37 / 1993 og 2. mgr. 23. gr. laga um útlendinga . Þá hafi Útlendingastofnun ekki uppfyllt skyldur sínar í samræmi við 1. mgr. 25. gr. laga um útlendinga um að framkvæma einstaklingsbundna greiningu á stöðu kæranda og þurfi því stofnunin að leggja mat á upplýsingar um heilsufar hans , andlegt og líkamlegt . Það sé ljóst af úrskurðum kærunefndar að Útlendingastofnun ber að rannsaka nákvæmlega hvað felst í hinu einstaklingsbundna tilviki , m.a. með það fyrir augum hvort beita eigi 2. mgr. 36. gr. laga um útlendinga í málinu . Í 1. mgr. 36. gr. laga nr. 80 / 2016 um útlendinga er mælt fyrir um að umsókn um alþjóðlega vernd skuli tekin til efnismeðferðar nema undantekningar sem greindar eru í a - , b - og c-liðum ákvæðisins eigi við . Samkvæmt c-lið 1. mgr. 36. gr. laga um útlendinga er stjórnvöldum heimilt að synja því að taka umsókn um alþjóðlega vernd til efnismeðferðar ef heimilt sé að krefja annað ríki sem tekur þátt í samstarfi á grundvelli Dyflinnarreglugerðarinnar um að taka við umsækjanda . Fyrir liggur í máli þessu að belgísk stjórnvöld hafa samþykkt viðtöku á kæranda á grundvelli b-liðar 1. 18. gr . Dyflinnarreglugerðarinnar , en Ísland skuldbatt sig til að fylgja reglugerðinni með samningi Íslands , Noregs og Evrópusambandsins frá 19. janúar 2001 , um viðmiðanir og fyrirkomulag við að ákvarða hvaða ríki skuli fara með beiðni um alþjóðlega vernd sem lögð er fram í aðildarríki eða á Íslandi eða í Noregi . Í III. kafla Dyflinnarreglugerðarinnar koma fram viðmið , í ákveðinni forgangsröð , um hvaða ríki skuli bera ábyrgð á umsókn um alþjóðlega vernd . Samþykki Belgíu er byggt á því að kærandi sé með umsókn um alþjóðlega vernd til meðferðar þar í landi . Þá segir í 2. mgr. ákvæðisins að 1. mgr. eigi einnig við um sendingu útlendings til svæðis þar sem ekki er tryggt að hann verði ekki sendur áfram til slíks svæðis sem greinir í 1. mgr . Ákvæði 2. mgr. 36. gr. laga um útlendinga nr. 80 / 2016 veitir stjórnvöldum ríkt svigrúm til mats á því hvað felist í sérstökum ástæðum í skilningi ákvæðisins , á hvaða sjónarmiðum skuli byggt við þetta mat og hvert skuli vera vægi þeirra . Að mati kærunefndar bendir forsaga ákvæðisins til þess að ákvæði 1. málsl. 2. mgr. 36. gr. laga um útlendinga skuli að mestu leyti framkvæma með sambærilegum hætti og 2. mgr. 46. gr. a eldri laga um útlendinga nr. 96 / 2002 enda var orðalag niðurlags 1. málsl. óbreytt frá eldri lögum . Samkvæmt framkvæmd á grundvelli eldri laga fengu sjónarmið sem varða skilvirkni við meðferð umsókna og mikilvægi samvinnu aðildarríkja Dyflinnarsamstarfsins nokkuð mikið vægi við mat stjórnvalda . Með vísan til lögskýringargagna hefur kærunefnd litið svo á að það hvort einstaklingur teljist í sérstaklega viðkvæmri stöðu sé eitt af þeim sjónarmiðum sem líta verður til við mat á því hvort sérstakar ástæður séu fyrir hendi í málinu . Frá gildistöku laga nr. 81 / 2017 telur kærunefnd rétt að líta til þeirra gagna sem urðu til við meðferð laganna á Alþingi er varða túlkun á 2. mgr. 36. gr. laga um útlendinga . Kærunefnd telur að líta verði til þess að álit meirihluta allsherjar - og menntamálanefndar gefur skýrlega til kynna vægi tiltekinna sjónarmiða sem líta eigi til við beitingu ákvæðis 2. mgr. 36. gr. laga um útlendinga . Í því áliti kemur eftirfarandi fram : „ Fyrir nefndinni var rætt um texta í greinargerð með frumvarpinu þar sem áréttaður er sá vilji löggjafans að ávallt skuli taka til efnislegrar meðferðar umsóknir um alþjóðlega vernd ef umsækjandi er í sérstaklega viðkvæmri stöðu , sbr. 6. tölul. 3. gr. laga um útlendinga . Með sérstökum aðstæðum er vísað til þess að einstaklingar geta verið í viðkvæmri stöðu sem leiði til þess að þeir muni eiga erfitt uppdráttar í viðtökulandi svo sem vegna heilsufars , aldurs , þungunar eða mismununar sem viðkomandi einstaklingur verður fyrir sökum kynhneigðar , kynþáttar eða kyns , eða fyrri reynslu einstaklinga , t.d. fórnarlömb mansals , ofbeldis og pyndinga . “ Í ljósi mismunar á orðalagi og inntaki athugasemda í frumvarpi því er varð að lögum nr. 81 / 2017 og umfjöllun meirihluta allsherjar - og menntamálanefndar um þetta atriði er það þó mat kærunefndar að ekki sé skýrt af lögskýringargögnum að ávallt beri að taka umsóknir frá einstaklingum í sérstaklega viðkvæmri stöðu til efnismeðferðar , þótt ótvírætt sé að það sjónarmið skuli hafa aukið vægi andspænis öðrum sjónarmiðum , sé miðað við þá framkvæmd sem tíðkast hefur fram að þessu . Aftur á móti telur kærunefnd að þegar viðkvæm staða umsækjenda verður að mati stjórnvalda talin leiða til þess að þeir muni eiga erfitt uppdráttar í viðtökulandi svo sem vegna heilsufars , aldurs , þungunar eða mismununar sem viðkomandi einstaklingur verður fyrir sökum kynhneigðar , kynþáttar eða kyns , eða fyrri reynslu einstaklinga , t.d. fórnarlömb mansals , ofbeldis og pyndinga , skuli það sjónarmið hafa mikið vægi við matið . Í þeim tilvikum beri að líta svo á að sérstakar ástæður séu fyrir hendi í málinu og að það skuli almennt tekið til efnismeðferðar . Greining á sérþörfum sbr. 25. og 6. tölul. 3. gr. laga um útlendinga Kærandi var metinn í sérstaklega viðkvæmri stöðu sem áhrif hefði á mál hans hjá Útlendingastofnun . Kærandi , sem kom einn hingað til lands , greindi frá því í viðtali hjá Útlendingastofnun þann 15. nóvember 2017 að hann sé við góða líkamlega heilsu en að hann væri andlega þreyttur og hræddur . Í samskiptaseðli kæranda frá Göngudeild sóttvarna , dags. 30. nóvember 2017 – 30. janúar 2018 , kemur fram m.a. að hann sofi ekki vel , fái martraðir og sé í viðtölum hjá sálfræðingi . Þá kemur fram undir fyrirsögninni greining í umræddum samskiptaseðli að kærandi sé með [...] . Kærunefnd telur ekki forsendur til að breyta mati Útlendingastofnunar og telst kærandi því vera í sérstaklega viðkvæmri stöðu að því er varðar meðferð máls hans hér á landi , sbr. 6. tölul. 3. gr. og 25. gr. laga um útlendinga . Aðstæður og málsmeðferð í Belgíu Kærunefnd útlendingamála hefur lagt mat á aðstæður og málsmeðferð í Belgíu , m.a. með hliðsjón af eftirfarandi skýrslum og gögnum : Í framangreindum gögnum kemur fram að einstaklingar geta sótt um alþjóðlega vernd á flugvellinum við komu til Belgíu eða hjá útlendingastofnun ( b . Fái umsækjendur endanlega synjun á umsókn sinni eiga þeir möguleika á því að leggja fram viðbótarumsókn hjá útlendingastofnun . Umsækjendur um alþjóðlega vernd í Belgíu eiga rétt á lögfræðiþjónustu án endurgjalds á öllum stigum málsins , þ. á m. við að leggja fram viðbótarumsókn . Að sama skapi er þeim tryggður aðgangur að nauðsynlegri heilbrigðisþjónustu . Þá kemur fram að rekin séu úrræði , m.a. miðstöðvar á vegum stjórnvalda vegna andlegra veikinda en jafnframt komi fram að langir biðlistar takmarki oft á tíðum aðgengi umsækjenda um alþjóðlega vernd að þeim . Af ofangreindum gögnum um aðstæður og aðbúnað umsækjenda um alþjóðlega vernd í Belgíu má jafnframt ráða að þegar umsækjendur eru endursendir til Belgíu á grundvelli Dyflinnarreglugerðarinnar er umsókn þeirra skoðuð sem viðbótarumsókn . Í þeim tilfellum þegar CGVS tekur viðbótarumsókn til skoðunar er umsækjendum veitt húsnæði , mataraðstoð og vasapeningar . Þeir umsækjendur um alþjóðlega vernd sem settir eru í varðhald við komu til Belgíu eiga rétt á lögfræðiaðstoð án endurgjalds og eiga jafnframt rétt á því að skjóta ákvörðun um varðhaldsvist til dómstóla . Einstaklingsbundnar aðstæður kæranda Kærandi , sem er einhleypur karlmaður , hefur verið greindur með [...] hér á landi og m.a. lagt fram textaskilaboð þar sem fram koma hótanir í hans garð sem kærandi kvað vera frá smyglara í Belgíu . Af framangreindum gögnum sem kærunefnd hefur kynnt sér um aðstæður og aðbúnað umsækjenda um alþjóðlega vernd í Belgíu má ráða að umsækjendur eiga rétt á nauðsynlegri heilbrigðisþjónustu sem þeir þurfa á að halda fram að brottflutningi þeirra frá landinu . Telur kærunefnd því ekki forsendur til annars , í ljósi þeirra upplýsinga sem liggja fyrir um aðstæður í landinu , en að leggja til grundvallar við úrlausn málsins að kærandi geti leitað sér heilbrigðisþjónustu við hæfi þar í landi . Að mati kærunefndar bera gögn málsins ekki með sér að heilsufar kæranda sé með þeim hætti að framkvæmd vegna synjunar á að taka umsókn hans til efnismeðferðar hér á landi hafi í för með sér verulegar eða óafturkræfar afleiðingar fyrir heilsufar hans . Þá er það mat kærunefndar að kærandi geti leitað sér verndar aðstoðar yfirvalda í Belgíu óttist hann að á honum verði brotið . Í ljósi aðstæðna í Belgíu og að teknu tilliti til einstaklingsbundinna aðstæðna kæranda , þ.á m. andlegra veikinda hans , er það mat kærunefndar að ekkert bendi til þess að kærandi muni eiga erfitt uppdráttar í viðtökuríki . Þá er það mat kærunefndar að ekki séu fyrir hendi slíkar sérstakar ástæður sem mæli með því að mál hans verði tekið til efnismeðferðar hér á landi , sbr. 2. mgr. 36. gr. laga um útlendinga . Kærandi kvaðst í viðtali hjá Útlendingastofnun þann 15. nóvember 2017 ekki hafa sérstök tengsl við Ísland . Þar að auki er ekkert í gögnum málsins sem bendir til þess að kærandi hafi slík tengsl við landið að beita beri ákvæði 2. mgr. 36. gr. laga um útlendinga . Þá telur kærunefnd ljóst að síðari málsliður 2. mgr. 36. gr. eigi ekki við í máli kæranda þar sem ekki eru liðnir 12 mánuðir frá því að kærandi sótti um alþjóðlega vernd hér á landi , en hann lagði fram umsókn sína þann 13. október 2017 . Reglur stjórnsýsluréttar Til stuðnings varakröfu kæranda vísar kærandi m.a. til þess að rannsókn málsins hafi ekki verið í samræmi við 10. gr. stjórnsýslulaga nr. 37 / 1993 og 2. mgr. 23. gr. laga um útlendinga . Ekkert í málsgögnum bendi til þess að Útlendingastofnun hafi gefið sér tíma til þess að afla nauðsynlegra gagna og upplýsinga um ástand andlegrar heilsu hans . Rannsóknarreglan í 10. gr. stjórnsýslulaga nr. 37 / 1993 mælir fyrir um að stjórnvald afli þeirra gagna sem eru nauðsynleg svo mál sé nægilega upplýst . Reglan gerir kröfu um rannsókn sem er fullnægjandi grundvöllur ákvörðunar stjórnvalds en gerir hvorki kröfu um að aflað sé allra upplýsinga sem varpað gætu ljósi á málið né að stjórnvald afli ófáanlegra gagna . Þá segir í 2. mgr. 23. gr. laga um útlendinga að við meðferð mála vegna umsókna um alþjóðlega vernd skuli Útlendingastofnun afla nauðsynlegra og aðgengilegra upplýsinga . Af ákvörðun Útlendingastofnunar verður ráðið að við meðferð mál kæranda hjá stofnuninni lágu fyrir komunótur frá Göngudeild sóttvarna , dags. 30. nóvember 2017 – 16. janúar 2018 . Auk þess var kærandi í viðtali hjá stofnuninni spurður um heilsufar sitt , um atburði sem áhrif hafi haft á heilsu hans , honum leiðbeint um þýðingu þess að leggja fram læknisfræðileg gögn og honum veittur frestur til þess að leggja fram slík gögn . Þá var bókað í framangreindu viðtali að starfsmaður Útlendingastofnunar muni útvega kæranda sálfræðitíma . Það er mat kærunefndar , í ljósi þeirra heilsufarsupplýsinga sem lágu fyrir við töku ákvörðunar í málinu og þeirra leiðbeininga sem kæranda voru veittar , að ekki hafi hvílt á stofnuninni frekari skylda til að leiðbeina kæranda um að leggja fram frekari gögn varðandi heilsufar hans . Þá bendir rökstuðningur í máli kæranda til þess að stofnunin hafi lagt mat á einstaklingsbundnar aðstæður kæranda út frá frásögn hans og þeim gögnum sem lágu fyrir í málinu . Jafnframt verður séð af rökstuðningnum að aðstæður í Belgíu hafi verið rannsakaðar . Kærunefnd útlendingamála hefur farið yfir öll gögn varðandi mál kæranda og komist að þeirri niðurstöðu að rannsókn Útlendingastofnunar hafi verið í samræmi við 10. gr. stjórnsýslulaga . Er það afstaða kærunefndar að ekkert bendi til þess að slíkur ágalli hafi verið á rökstuðningi niðurstöðu ákvörðunar Útlendingastofnunar þannig að fella beri ákvörðun Útlendingastofnunar úr gildi . Krafa þess efnis skal gerð ekki síðar en sjö dögum frá birtingu endanlegrar ákvörðunar .