Réttargæslustefndi erFélag iðn - og tæknigreina . Dómkröfur stefnanda Dómkröfur stefnanda eru þær að viðurkennt verði að stefnandi , Félag vélstjóra og málmtæknimanna , fari með samningsaðild fyrir Kjartan Ólafsson , kt. 110359-4119 , Hans Hafstein Þorvaldsson , kt. 250859-2369 , Guðmund M. Karlsson , kt. 100753-2359 , Þórarin Val Sverrisson , kt. 181055-2009 , Jón Friðrik Jónsson , kt. 120453-3359 , Hörð Hallgrímsson , kt. 041062-3209 , Óskar Guðmundsson , kt. 251059-6169 , Vilhjálm Sigurðsson , kt. 031053-4639 , Eystein Gústafsson , kt. 100754-3479 , Jón Sigurjónsson , kt. 230546-4019 , Kára Stefánsson , kt. 080952-4499 og Andra Þór Kristjánsson , kt. 090577-5069 , við gerð kjarasamnings við stefnda , Norðurál Grundartanga ehf. , vegna starfa þeirra í álbræðslu stefnda á Grundartanga . Þá er þess krafist að stefndi , Norðurál Grundartangi ehf. , verði dæmdur til að greiða stefnanda málskostnað að skaðlausu , að mati Félagsdóms . Dómkröfur stefnda Að stefndi verði sýknaður af kröfum stefnanda . Að stefnandi verði dæmdur til að greiða stefnda málskostnað að mati dómsins . Ekki eru hafðar uppi kröfur af hálfu réttargæslustefnda enda engar kröfur gerðar á hendur honum . Stefnandi varð til við sameiningu Vélstjórafélags Íslands og Félags járniðnaðarmanna á árinu 2006 . Stefnandi er eina fag - og stéttarfélag vél - og málmtæknimenntaðra manna á landsvísu og eina stéttarfélagið sem semur bæði fyrir vélstjóra og vélfræðinga . Stefndi , Norðurál Grundartangi ehf. , á og rekur álbræðsluverksmiðjuna á Grundartanga . Félagið starfar á grundvelli fjárfestingasamnings við ríkisstjórn Íslands , sbr. lög nr. 62 / 1997 , um heimild til samninga um álbræðslu á Grundartanga . Vegna uppbyggingar álbræðslunnar á Grundartanga , var gert svokallað „ Samkomulag um meginreglur varðandi gerð kjarasamninga “ , dags. 18. nóvember 1997 , milli Norðuráls hf. , nú Norðuráls Grundartanga ehf. , annars vegar , og Sveinafélags málmiðnaðarmanna á Akranesi , Verkalýðsfélags Akraness , Verkalýðsfélagsins Harðar , Verkalýðsfélags Borgarness , Verslunarmannafélags Akraness og Rafiðnaðarsambands Íslands , hins vegar , um skipan verkalýðsmála í væntanlegri álbræðslu Norðuráls hf. á Grundartanga í Hvalfirði . Samkomulagi þessu var ekki markaður sérstakur gildistími , en í því er hins vegar vísað til framangreinds fjárfestingasamnings Norðuráls hf. og ríkisstjórnar Íslands , en gildistími þess samnings er til 31. október 2018 . Í c-lið kafla samkomulagsins , sem ber yfirskriftina „ Forsendur samkomulagsins “ , segir m.a. : „ Hin væntanlega álbræðsla á Grundartanga er , að því er væntanlega starfsmenn varðar , á félagssvæði ofangreindra stéttarfélaga . Norðurál skuldbindur sig til þess að láta félagsmenn stéttarfélaganna ganga fyrir um ráðningu nýrra starfsmanna að því tilskildu að þeir uppfylli þær kröfur sem Norðurál gerir , enda sé ( sic ) félögin opin nýjum starfsmönnum óháð búsetu . “ Í 1. grein samkomulagsins segir svo m.a. : „ Stéttarfélögin munu standa sameiginlega að gerð kjarasamnings , vinnustaðasamnings , sem gilda mun milli allra starfsmanna sem eru félagar í stéttarfélögunum og Norðuráls . “ Síðar í ákvæðinu segir : „ Vinnustaðasamningur er kjarasamningur í skilningi 4. mgr. 5. gr. laga um stéttarfélög og vinnudeilur nr. 80 / 1938 , sbr. lög nr. 75 / 1996 um breytingu á þeim . “ Í 3. grein samkomulagsins segir jafnframt að gildistími fyrsta vinnustaðasamningsins milli aðila samkomulags þessa skuli miðast við að hann falli úr gildi sex árum eftir að fullur rekstur hefst í 60.000 tonna álbræðslunni , sem áætlað er að verði um áramót 1998 / 1999 , þ.e. um áramótin 2004 / 2005 . Það sé sameiginlegt markmið aðila að stefnt skuli að því að þeir vinnustaðasamningar sem á eftir fari skuli gerðir til fimm ára hið minnsta í hvert skipti . Núgildandi kjarasamningur , milli Norðuráls ehf. og þeirra stéttarfélaga sem að samningnum standa , nú Verkalýðsfélag Akraness , Verkalýðsfélag Vesturlands , Verslunarmannafélag Reykjavíkur , Félag iðn - og tæknigreina og Rafiðnarsamband Íslands , er með gildistíma frá 1. janúar 2005 til og með 31. desember 2009 . Um gildissvið þessa samnings er m.a. vísað til framangreinds samkomulags um meginreglur og tekið fram að samkomulagið skuli teljast hluti kjarasamningsins . Í grein 4.02.1 kjarasamnings starfsmanna Norðuráls hf. segir að félagið skuldbindi sig til að láta þá , sem eru fullgildir félagsmenn í hlutaðeigandi verkalýðsfélögum og samböndum , hafa forgangsrétt til ráðningar til þeirra starfa sem um ræðir í 1. kafla samningsins . Með bréfi til Vélstjórafélags Íslands , dags. 5. desember 2003 , óskuðu ellefu þar tilgreindir starfsmenn hjá stefnda eftir inngöngu í Vélstjórafélagið . Í sama bréfi var þess óskað að félagið færi með samningsumboð , fyrir hönd starfsmannanna , við gerð næstu kjarasamninga við fyrirtækið . Þessi ósk , um að gerður yrði kjarasamningur milli Vélstjórafélagsins og stefnda , vegna þessara ellefu starfsmanna , var borin undir stefnda . Með svarbréfi stefnda 21. maí 2004 , var erindi félagsins hafnað , með vísan til þess að í gildi væri bindandi samkomulag við sex stéttarfélög , sbr. áður tilvísað samkomulag um meginreglur . Hafi þau stéttarfélög skuldbundið sig til þess að standa að gerð vinnustaðasamnings sem muni gilda fyrir alla sem séu félagar í umræddum stéttarfélögum , enda hafi félagsmenn þessara stéttarfélaga forgang til starfa . Skyldi þetta fyrirkomulag gilda milli þessara aðila meðan fjárfestingarsamningur Norðuráls við ríkisstjórn Íslands væri í gildi eða a.m.k. til ársins 2018 . Vélstjórafélagið fylgdi málinu ekki frekar eftir í það sinnið . Með bréfi stefnanda , dags. 27. apríl 2009 , til áðurgreindra stéttarfélaga , sem nú standa að kjarasamningnum við stefnda , var því lýst yfir að félagið hefði í hyggju að gera kjarasamning fyrir félagsmenn sína hjá Norðuráli , þegar núgildandi kjarasamningur yrði endurnýjaður um næstu áramót . Var óskað eftir samstarfi við stéttarfélögin og boðaði stefnandi til sameiginlegs fundar allra félaganna af þessu tilefni . Félag iðn - og tæknigreina og Verkalýðsfélag Akraness lýstu því yfir að þau myndu ekki fallast á samningsrétt stefnanda þegar samningar væru lausir . Varð því ekki úr boðuðum fundi . Með bréfi stefnanda , dags. 12. maí 2009 til stefnda , var þess á ný óskað að stéttarfélagið kæmi að gerð kjarasamnings fyrir félagsmenn sína í álveri stefnda á Grundartanga . Með svarbréfi stefnda 29. júní sama ár var erindinu hafnað á ný , með sömu rökum og áður . Stefnandi telur sig því ekki eiga annarra kosta völ en að sækja viðurkenningu á samningsrétti sínum með málshöfun þessari fyrir Félagsdómi . Stefnandi krefst þess í málinu að viðurkenndur verði réttur hans til gerðar kjarasamnings , fyrir hönd 12 félagsmanna hans er starfa í álbræðslu stefnda á Grundartanga . Allir þessir starfsmenn stefnda séu , og hafi verið , félagsmenn í stefnda ( sic ) um nokkurt skeið . Í dag starfi alls 34 félagsmenn stefnanda í álbræðslu stefnda á Grundartanga . Byggt er á því að stefnanda sé tryggður ótvíræður og skilyrðislaus réttur samkvæmt 1. mgr. 5. gr. laga um stéttarfélög og vinnudeilur nr. 80 / 1938 til gerðar kjarasamninga fyrir hönd félagsmanna sinna , en í ákvæðinu segi eftirfarandi : „ Stéttarfélög eru lögformlegur samningsaðili um kaup og kjör meðlima sinna , enda hafi félagið í samþykktum sínum ákveðið að láta starfsemi sína taka til slíkra málefna . “ Samkvæmt 2. gr. laga stefnanda sé tilgangur félagsins aðsemja um kaup og kjör félagsmanna og gæta hagsmuna þeirra , vinna að atvinnumálum og bættu vinnuumhverfi félagsmanna og efla faglega og félagslega þekkingu og hæfni félagsmanna . Gerð kjarasamninga hafi almennt verið talið mikilvægasta hlutverk hvers stéttarfélags . Þá sé reglan um samningafrelsið ein af grunnstoðum samningaréttar og beri að túlka allar undantekningar frá henni þröngt . Í máli þessu standi hvorki efni né hagsmunir stefnda , eða annarra , til þess að gerð sé slík undantekning . Það sé því einsýnt að mati stefnanda , að ef meina ætti honum að semja um kaup og kjör fyrir hönd áðurgreindra félagsmanna sinna , fæli það í sér brot gegn 5. gr. laga nr. 80 / 1938 og lögum stefnanda . Samkvæmt 1. mgr. 74. gr. stjórnarskrár íslenska lýðveldisins nr. 33 / 1944 , sbr. 12. gr. laga nr. 97 / 1995 , og 11. gr. mannréttindasáttmála Evrópu , sbr. lög nr. 62 / 1994 , eigi menn rétt á að stofna félög í sérhverjum löglegum tilgangi , þar á meðal stéttarfélög . Nái sá réttur ekki einvörðungu til þess að vera félagsmaður heldur einnig til þess að láta til sín taka starfsemi félagsins , þar með að fela stéttarfélagi sínu umboð til að gera kjarasamning , sbr. FD XI. bls. 484 ( 503 ) . Það væri því andstætt mannréttindaákvæðum framangreindra laga , bæði jákvæðu og neikvæðu félagafrelsi , ef niðurstaða dómsins í máli þessu yrði sú að stefnanda væri meinað að gera kjarasamning fyrir þá félagsmenn sína sem starfa hjá stefnda , þegar samningar séu lausir um áramótin 2009 / 2010 . Með þessu væri verið að þvinga félagsmenn stefnanda til að fela öðru stéttarfélagi , í þessu máli Félagi iðn - og tæknigreina ( FIT ) , sem þeir vilji ekki vera félagsmenn í , umboð þeirra til gerðar kjarasamnings fyrir þeirra hönd , en starfssvið félagsmanna FIT í álverinu sé að mestu leyti það sama og hjá félagsmönnum stefnanda . Að mati stefnanda fæli slíkur aðstöðumunur einnig í sér brot gegn tjáningarfrelsisákvæði 73. gr. stjórnarskrárinnar , með síðari breytingum , að því er varðar umrædda félagsmenn stefnanda . Með því að meina stefnanda að semja um kaup og kjör þeirra , fælist í því raunveruleg þvingun þeirra til að vera í öðru stéttarfélagi en því , sem þeir kjósi að vera félagar í , en fyrir liggi að skoðanir , áherslur , uppbygging og starfsemi stefnanda og FIT , séu ekki þær sömu . Liggi það í hlutarins eðli að teldu starfsmennirnir sig eiga samleið með FIT og vildu fylgja þeim að máli , væru þeir félagsmenn þar , en ekki hjá stefnanda . Ef meina eigi stefnanda aðkomu að gerð kjarasamninga fyrir félagsmenn sína í álveri stefnda á Grundartanga , færi slíkt jafnframt , að mati stefnanda , gegn jafnræðissjónarmiðum , sbr. m.a. 65. gr. stjórnarskrárinnar nr. 33 / 1944 , sbr. 3. gr. laga nr. 97 / 1995 , þ.e. ef heimila eigi einu stéttarfélagi á ákveðnu sviði að semja um kaup og kjör félagsmanna sinna , en neita um leið öðru félagi á sama sviði að gera hið sama . Engin efnisleg rök geti réttlæt slíka mismunun . Stefndi hafi byggt á því að áðurnefnt samkomulag um meginreglur , frá árinu 1997 , veiti þeim félögum , sem nú standi að kjarasamningi starfsmanna Norðuráls , einkarétt til að semja um kaup og kjör fyrir hönd starfsmanna álversins , óháð aðild þeirra að stéttarfélögum . Vilji stefndi meina að þetta samkomulag um meginreglur leiði til þess að honum sé óskylt að semja við stefnanda . Það komi með öðrum orðum í veg fyrir að stefnandi geti samið um kaup og kjör fyrir hönd félagsmanna sinna , nú þegar kjarasamningar séu lausir . Þetta fái ekki staðist þar sem stefnandi sé ekki aðili að þessu samkomulagi . Það geti því engar skorður sett lögbundnum rétti hans til gerðar kjarasamnings fyrir hönd sinna félagsmanna . Samkomulagið víki hvorki til hliðar samningsrétti stefnanda né áður tilvísuðum mannréttindaákvæðum . Það sé svo ekki rétt hjá stefnda að í samkomulaginu sé kveðið á um að önnur stéttarfélög fái ekki komið að kjarasamningsgerð starfsmanna álversins allt til ársins 2018 . Í samkomulaginu sé aðkoma nýrra stéttarfélaga ekki útilokuð og þar segi alls ekki að forgangsréttur hvað þetta varðar , ef forgangsrétt megi kalla , gildi allt til ársins 2018 . Í núgildandi kjarasamningi sé í grein 4.02.1 einvörðungu talað um forgangsrétt félagsmanna til starfa í álverinu á gildistíma samningsins en þar sé ekki minnst á forgangsrétt einstakra stéttarfélaga til gerðar kjarasamninga . Á þessu sé að mati stefnanda grundvallarmunur . Ef lögmætur og gildur forgangsréttur þeirra stéttarfélaga , sem nú standi að kjarasamningi starfsmanna álvers stefnda , teljist vera fyrir hendi í málinu þá geti hann einvörðungu bundið hendur stefnanda meðan kjarasamningur sé í gildi . Gildistíma kjarasamningsins í samkomulaginu sé ekki markaður gildistími til 2018 , eins og stefndi hafi haldið fram . Hið rétta sé að samkvæmt 3. grein samkomulagsins sé kveðið á um að stefnt skuli að því að kjarasamningar skuli hafa fimm ára gildistíma , að liðnum þeim fyrsta , sú sé og raunin , því núgildandi kjarasamningur gildi til fimm ára , frá 1. janúar 2005 til 31. desember 2009 . Það sé fjárfestingarsamningur milli Norðuráls og Ríkisstjórnar Íslands , sem sé með gildistíma til ársins 2018 en ekki umræddur kjarasamningur . Ljóst sé því af öllu framansögðu að umrætt samkomulag um meginreglur , eða núgildandi kjarasamningur , geti á engan hátt girt fyrir að stefnandi fái samið um kaup og kjör félagsmanna sinna , starfsmanna Norðuráls , þegar samningar verði lausir um næstkomandi áramót . Stefnandi kveðst byggja á stjórnarskrá íslenska lýðveldisins nr. 33 / 1944 , einkum greinum 65. , 73. og 74. , með áorðnum breytingum . Einnig 10. og 11. gr. laga nr. 62 / 1994 , um mannréttindasáttmála Evrópu . Jafnframt lögum nr. 80 / 1938 , einkum 1. gr. og 1. mgr. 5. gr. laganna . Málsástæður stefnda og lagarök Stefndi byggir kröfu sína um sýknu á því að hann sé þegar bundinn af vinnustaðasamningi við stéttarfélög sem taki til framleiðslu - , viðhalds - , skrifstofu - og annarra þjónustustarfa í álveri stefnda að Grundartanga . Félag iðn - og tæknigreina eigi aðild að þessum kjarasamningi vegna starfsmanna í vél - og málmtæknigreinum . Stefndi hafi með gerð kjarasamningsins skuldbundið sig til að viðurkenna Félag iðn - og tæknigreina sem réttan viðsemjanda sinn vegna þessara starfa og undirgengist forgang félagsmanna þess stéttarfélags við ráðningar nýrra starfsmanna . Kjarasamningur stefnda og stéttarfélaganna sé vinnustaðasamningur í skilningi 4. mgr. 5. gr. laga um stéttarfélög og vinnudeilur nr. 80 / 1938 . Stefndi telji að vinnustaðasamningur um ákveðin störf útiloki önnur stéttarfélög frá því að krefjast samningsaðildar vegna sömu starfa . Það megi m.a. leiða af tilurð 4. mgr. 5. gr. laga um stéttarfélög og vinnudeilur , eins og henni hafi verið breytt með lögum nr. 75 / 1996 . Stefndi byggir á því að hann hafi skuldbundið sig til gerðar vinnustaðasamnings við þau stéttarfélög sem aðild eigi að samkomulagi um meginreglur frá 18. nóvember 1997 . Hann verði því ekki með réttu dæmdur til að virða þann samning að vettugi . Réttur stefnanda til samningsaðildar gangi ekki framar þeim skyldum sem stefndi hafi undirgengist á grundvelli kjarasamninga og rétti annarra stéttarfélaga á grundvelli sömu samninga . Stefndi telur að kjarasamningurinn sé nauðsynlegur til að tryggja uppbyggingu og rekstraröryggi álvers stefnda á Grundartanga . Með honum sé samið um öll almenn störf verkafólks og iðnaðarmanna í framleiðslu - og viðhaldsstörfum og eigi það einnig við um þau störf sem starfsmenn stefnda , sem tilgreindir séu í kröfugerð stefnanda , sinni . Kjarasamningurinn tryggi að öll stéttarfélög , sem aðild eigi að samningnum , komi til kjaraviðræðna með sameiginlega samninganefnd og nýr samningur sé borinn sameiginlega undir atkvæði allra félagsmanna sem hann taki til . Kjarasamningurinn hafi einnig að geyma ákvæði sem tryggi óslitinn rekstur álversins en hlutaðeigandi stéttarfélög hafi skuldbundið sig með samningnum að grípa ekki til vinnustöðvana , þ.m.t. samúðarverkfalla , né annarra aðgerða sem raskað gætu starfsemi álversins . Á móti njóti félagsmenn stéttarfélaganna forgangsréttar við ráðningar og hærri launataxta en kveðið sé á um í almennum kjarasamningum . Viðurkenning á kröfu stefnanda um samningsaðild grafi undan gildi vinnustaðasamningsins og þar með því rekstraröryggi sem samningurinn tryggi . Vinnustaðasamningurinn sé þess eðlis að hagsmunir stefnda af því að halda öllum framleiðslu - og viðhaldsstarfsmönnum innan samningsins eigi að ganga framar rétti sömu starfsmanna til að fela öðru stéttarfélagi samningsaðild . Stefndi byggir jafnframt á því að forgangsréttur félagsmanna FIT útiloki gerð kjarasamnings við annað stéttarfélag um sömu störf . Við gerð samkomulags um meginreglur árið 1997 og vinnustaðasamnings í janúar 1998 hafi einungis eitt stéttarfélag vélvirkja verið starfandi á Grundartanga , þ.e. Sveinafélag málmiðnaðarmanna á Akranesi ( SMA ) . Sama hafi átt við þegar samningurinn var framlengdur í apríl 2005 en þá hafði Félag iðn - og tæknigreina tekið yfir samningsaðildina eftir sameiningu við SMA . Því liggi fyrir að ekki var gengið gegn rétti annarra stéttarfélaga á svæðinu með samþykkt forgangsréttar félagsmanna SMA og síðar FIT við ráðningar nýrra starfsmanna . Félagssvæði Félags járniðnaðarmanna , sem einnig hafi átt aðild að Samiðn , sambandi iðnfélaga , hafi ekki náð til Grundartanga , enda annað Samiðnarfélag með starfsemi á því svæði . Það hafi fyrst verið haustið 2006 , með sameiningu Félags járniðnaðarmanna og Vélstjórafélags Íslands í nýtt félag , Félag vélstjóra og málmtæknimanna ( VM ) , að til varð annað félag vélvirkja á svæðinu . Stefndi hafni því að stofnun VM eigi sjálfkrafa að leiða til þess að nýtt stéttarfélag geti krafist viðurkenningar á samningsaðild gagnvart stefnda og þannig grafið undan forgangsrétti félagsmanna FIT og gildandi vinnustaðasamningi . Vélvirkjar , sem ráðnir hafi verið til stefnda , hafi frá upphafi verið félagsmenn í Sveinafélagi málmiðnaðarmanna á Akranesi , síðar FIT . Við ráðningu til starfa hafi umræddir starfsmenn samþykkt félagsaðild að stéttarfélagi sem njóti forgangsréttar samkvæmt vinnustaðasamningi stefnda . Félagsgjöld hafi verið dregin mánaðarlega af launum starfsmanna og skilað ásamt öðrum gjöldum til viðkomandi stéttarfélags . Stefndi hafi aldrei samið við vélvirkja um félagsaðild að VM eða skilað félagsgjöldum til þess félags . Stefndi byggi á því að umræddir vélvirkjar séu því félagsmenn FIT og bundnir af þeim vinnustaðasamningi sem FIT hafi gert við stefnda . Því sé ekki hægt að samþykkja að annað stéttarfélag fari samhliða með samningsaðild fyrir sömu starfsmenn . Stefndi hafnar því að erindi Vélstjórafélags Íslands , dags. 5. desember 2003 , sem vísað sé til í stefnu , hafi nokkra þýðingu . Vélstjórafélagið hafi á þeim tíma einungis verið félag vélfræðinga , vélstjóra og vélavarða en hafi ekki náð til vélvirkja . Krafa um málskostnað styðjist við 130. gr. l . nr. 91 / 1991 um meðferð einkamála . Réttargæslustefndi kveður mál þetta ekki lúta að réttindum réttargæslustefnda sem slíkum , en með málsókn þessari krefjist stefnandi viðurkenningar á að fara með samningsaðild fyrir hönd 12 nafngreindra einstaklinga við gerð kjarasamnings við stefnda . Málum virðist vera blandað í hve ríkum mæli stefnandi hafi efnt til þessarar málsóknar að höfðu samráði við þessa einstaklinga , sbr. meðfylgjandi yfirlýsingar . Áhorfsmál sé því um gildi málflutningsumboðs stefnanda í þessum efnum . Á þessu sé vakin athygli án þess þó að álitaefni þetta lúti að réttindum réttargæslustefnda . Þá skuli áréttað að samkvæmt fyrirliggjandi eyðublaði af skriflegum ráðningarsamningum , sem muni vera í samræmi við starfssamninga starfsmanna , hafi hinir nafngreindu einstaklingar tekið afstöðu til þess að um réttindi þeirra fari samkvæmt réttindum félagsmanna réttargæslustefnda með því að merkja við réttargæslustefnda sem stéttarfélag . Viðurkenning á rétti stefnanda til gerðar kjarasamnings muni því að óbreyttu ekki hafa áhrif á réttarstöðu þessara einstaklinga nema ef fram komi ósk um breytingar á ráðningarsamningi af hálfu hvers og eins , eftir atvikum í kjölfar uppsagnar ráðningarsamnings viðkomandi . Frá því sé réttilega greint í stefnu að réttargæslustefndi standi í nafni Sveinafélags málmiðnaðarmanna á Akranesi , auk annarra stéttarfélaga og Rafiðnaðarsambandsins , að sérstöku samkomulagi sem gert hafi verið við stefnda hinn 18. nóvember 1997 . Samkomulag þetta lúti að meginreglum varðandi gerð kjarasamninga milli þessara tilgreindu aðila sem þeir hafi komist að samkomulagi um . Af hálfu réttargæslustefnda standi ekki annað til en að efna samningsskuldbindingar sínar samkvæmt þessu samkomulagi til loka gildistíma þess , hinn 31. október 2018 . Krafa stefnanda um viðurkenningu á samningsaðild fyrir hönd nafngreindra einstaklinga hafi ekki áhrif á skuldbindingargildi yfirlýsinga réttargæslustefnda samkvæmt nefndu samkomulagi né annarra er að því standi . Áréttað skuli einnig að þó stefnanda verði játað samningsumboð fyrir hönd þeirra einstaklinga sem dómkrafa stefnanda tilgreini , feli það , eitt og sér , ekki í sér rétt stefnanda til handa aðildar að þessu samkomulagi . Hvorki réttargæslustefndi né önnur stéttarfélög , sem hafi staðið að gerð samkomulagsins 1997 verði knúin til þess að standa að gerð kjarasamnings með stefnanda , sbr. 4. mgr. 5. gr. laga nr. 80 / 1938 , á forsendum þess samkomulags með dómsniðurstöðu í þessu máli . Álitaefni er lúti að þessu samkomulagi sé ekki úrlausnarefni dómsmáls þessa . Slíkt sé sjálfstætt úrlausnarefni . Niðurstaða Mál þetta á undir Félagsdóm samkvæmt 2. tl . 44. gr. laga nr. 80 / 1938 um stéttarfélög og vinnudeilur . Stefnandi , Félag vélstjóra og málmtæknimanna , krefst þess að viðurkennt verði að stefnandi fari með samningsaðild fyrir Kjartan Ólafsson , kt. 110359-4119 , Hans Hafstein Þorvaldsson , kt. 250859-2369 , Guðmund M. Karlsson , kt. 100753-2359 , Þórarin Val Sverrisson , kt. 181055-2009 , Jón Friðrik Jónsson , kt. 120453-3359 , Hörð Hallgrímsson , kt. 041062-3209 , Óskar Guðmundsson , kt. 251059-6169 , Vilhjálm Sigurðsson , kt. 031053-4639 , Eystein Gústafsson , kt. 100754-3479 , Jón Sigurjónsson , kt. 230546-4019 , Kára Stefánsson , kt. 080952-4499 og Andra Þór Kristjánsson , kt. 090577-5069 , við gerð kjarasamnings við stefnda , Norðurál Grundartanga ehf. vegna starfa þeirra í álbræðslu stefnda á Grundartanga . Í 5. gr. laga nr. 80 / 1938 um stéttarfélög og vinnudeilur segir að stéttarfélög séu lögformlegur samningsaðili um kaup og kjör meðlima sinna , enda hafi félagið í samþykktum sínum ákveðið að láta starfsemi sína taka til slíkra málefna . Í 2. gr. laga stefnanda er fjallað um tilgang félagsins og segir þar að tilgangur félagsins sé m.a. að semja um kaup og kjör félagsmanna og gæta hagsmuna þeirra . Samkvæmt starfssamningum sem liggja frammi í málinu réðust tíu af þeim tólf einstaklingum , sem stefnandi krefst samningsumboðs fyrir , til starfa hjá stefnda á tímabilinu 2. maí 2007 til 1. nóvember 2009 og voru þá skráðir félagsmenn réttargæslustefnda , Félags iðn - og tæknigreina . Tveir þeirra voru ekki skráðir félagsmenn réttargæslustefnda , Guðmundur Marteinn Karlsson , sem hóf störf 20. maí 2007 og er ekki skráður félagsmaður neins félags , svo og Jón Friðrik Jónsson sem hóf störf 22. júní 2009 og er skráður félagsmaður Verslunarmannafélags Reykjavíkur . Í málinu liggur ekki fyrir úrsögn ofangreindra félagsmanna réttargæslustefnda úr því félagi . Ekki liggur heldur frammi yfirlýsing Jóns Friðriks Jónssonar um úrsögn úr Verslunarmannafélagi Reykjavíkur . Hins vegar liggja frammi inntökubeiðnir nokkurra þessara manna í Vélstjórafélag Íslands : Kjartans Ólafssonar frá 9. júlí 1989 , Guðmundar Marteins Karlssonar frá 11. júlí 1977 , Þórarins Vals Sverrissonar frá 18. nóvember 1987 , Harðar Hallgrímssonar frá 19. október 1989 , Eysteins Gústafssonar frá 27. mars 1973 og Kára Stefánssonar frá árinu 1972 . Þá sótti Vilhjálmur Sigurðsson um inngöngu í stefnanda 9. nóvember 2009 . Inngöngubeiðnir annarra liggja ekki frammi . Allar þessar inngöngubeiðnir , utan inngöngubeiðni Vilhjálms Sigurðssonar í stefnanda , eru mun eldri en starfssamningar þeirra við stefnda . Inngöngubeiðnir í stefnanda vegna annarra starfsmanna liggja ekki fyrir í málinu . Í samræmi við ákvæði starfssamninga hefur stefndi , samkvæmt gögnum máls , staðið skil á félagsgjöldum þessara einstaklinga til þess stéttarfélags sem þeir óskuðu eftir að vera í við ráðningu , þ.e. réttargæslustefnda , eins og fram kemur í starfssamningum sem liggja frammi í málinu . Var félagsgjöldum af Jóni Friðrik Jónssyni og Guðmundi Marteini Karlssyni einnig skilað til þess félags . Starfsmenn hafa aldrei tilkynnt stefnda um úrsögn úr réttargæslustefnda eða um inngöngu í nýtt félag . Yfirlýsing þeirra frá 2. nóvember 2009 þar sem þess er óskað að stefnandi fari með samningsaðild fyrir þeirra hönd verður hvorki túlkuð sem úrsögn úr réttargæslustefnda né tilkynning um inngöngu í nýtt félag . Undir flutningi málsins var upplýst að félagsgjöld af þessum mönnum hefðu verið send áfram til stefnanda og átti það að sýna fram á að mennirnir væru félagsmenn í stefnanda . Stefndi kannaðist ekki við þessa framkvæmd en stefnandi vísaði til bókhaldskerfis lífeyrissjóðanna við innheimtu gjalda og ákveðinnar framkvæmdar um skil á félagsgjöldum milli félaga . Ekki liggur fyrir í málinu neinn samningur um slík skil milli stéttarfélaga eða hvaða heimild byggt er á við framsendingu þessara greiðslna og getur stefnandi ekki byggt kröfu sína um viðurkenningu á samningsaðild við stefnda á þessu atriði . Í málinu liggur fyrir bréf tiltekinna starfsmanna hjá stefnda til stefnanda , dags. 5. desember 2003 , þar sem þeir óska eftir inngöngu í stefnanda . Enginn þeirra starfsmanna sem það undirrita eru meðal þeirra sem nú er óskað eftir samningsumboði fyrir . Hefur bréf þetta því ekki þýðingu í þessu máli . Samkvæmt framansögðu hefur ekki verið sýnt fram á að þeir starfsmenn stefndasem stefnandi krefst samningsumboðs fyrir séu félagsmenn í stefnanda . Stefndi er þegar bundinn af kjarasamningi við réttargæslustefnda . Í kjarasamningnum er tekið fram að aðilar hafi undirritað hinn 18. nóvember 1997 samkomulag um meginreglur varðandi gerð kjarasamninga þar sem m.a. er kveðið á um það að stefndi viðurkenni hlutaðeigandi stéttarfélög sem viðsemjendur sína og að stéttarfélögin lýsi því yfir að þau muni standa sameiginlega að gerð kjarasamnings sem gildi vegna starfa í þágu stefnda . Það samkomulag telst hluti kjarasamningsins . Í starfssamningi stefnda við starfsmenn er tekið fram að starfssamningurinn sé gerður í samræmi við kjarasamning Norðuráls og verkalýðsfélaga , dags. 10. janúar 1998 , sem teljist hluti starfssamnings þessa . Réttargæslustefndi er stéttarfélag sem gerir kjarasamninga fyrir sína félagsmenn við stefnda um sömu störf og stefnandi . Stefndi er bundinn í kjarasamningi að forgangsrétti félagsmanna réttargæslustefnda til starfa , en í gr. 4.02.1 segir að félagið skuldbindi sig til að láta þá sem eru fullgildir félagsmenn í hlutaðeigandi verkalýðsfélögum og samböndum hafa forgangsrétt til ráðningar til þeirra starfa , sem um ræðir í 1. kafla samningsins , enda séu þeir hæfir til þess starfs , sem um er að ræða og hafi tilskilin réttindi þar sem þeirra er krafist . Vegna þessa forgangsréttarákvæðis er stefndi í raun bundinn af því að viðurkenna aðeins eitt stéttarfélag í hverri starfsgrein á viðkomandi félagssvæði , sbr. og C-lið í umræddu samkomulagi frá 18. nóvember 1997 um meginreglur varðandi gerð kjarasamninga . Með vísan til þess sem að framan greinir verður stefndi sýknaður af kröfum stefnanda í málinu . Samkvæmt þessum úrslitum málsins verður stefnanda gert að greiða stefnda málskostnað , sem ákveðst 300.000 krónur . Stefndi , Norðurál Grundartanga ehf. , skal vera sýkn af kröfum stefnanda , Alþýðusambands Íslands vegna Félags vélstjóra og málmtæknimanna , í máli þessu . Stefnandi greiði stefnda 300.000 krónur í málskostnað .