Ákvörðun fjölmiðlanefndar nr. 5 / 2019 vegna brots Garðapóstsins gegn ákvæði 4. mgr. 37. gr. laga um fjölmiðla nr. 38 / 2011 um bann við birtingu viðskiptaboða fyrir áfengi Fjölmiðlanefnd hefur komist að þeirri niðurstöðu að Valdimar Tryggvi Kristófersson , ábyrgðarmaður og eigandi Garðapóstsins , hafi brotið gegn 4. mgr. 37. gr. laga um fjölmiðla nr. 38 / 2011 með birtingu viðskiptaboða fyrir áfengi fimmtudaginn 6. júní 2019 í 22. tbl. 30. árg. Garðapóstsins , fyrir Sumarsólstöðumót Stella Artois sem fór fram 22. júní 2019 á vegum Golfklúbbs Kópavogs og Garðabæjar . Málið var tekið til efnislegrar meðferðar á grundvelli kvörtunar Foreldrasamtaka gegn áfengisauglýsingum þar sem kvartað var yfir ætluðu broti Garðapóstsins á ákvæði 4. mgr. 37. gr. laga um fjölmiðla um bann við birtingu viðskiptaboða fyrir áfengi með birtingu auglýsingar fyrir Sumarsólstöðumót Stella Artois í Garðapóstinum . Í ákvörðun fjölmiðlanefndar kemur fram að ótvírætt sé að um auglýsingu er að ræða í skilningi 2. tölul. 1. mgr. 2. gr. laga um fjölmiðla og þar með viðskiptaboð , sbr. 40. tölul. 1. mgr. 2. gr. sömu laga . Þrátt fyrir að engar bjórflöskur eða bjórglös sjáist sé vakin athygli á vörutegund sem inniheldur meira en 2,25% áfengisinnihald með því að birta vörumerki hennar greinilega í heiti golfmótsins í auglýsingunni , og neðst í hægra horni hennar . Einnig sé vakin athygli á því í texta neðst í auglýsingunni að eftir umrætt golfmót yrði boðið upp á léttar veitingar og „ auðvitað Stella Artois ! “ . Auglýsingin sé því ekki einungis auglýsing fyrir golfmót , eins og ábyrgðarmaður og eigandi Garðapóstsins taldi sig vera að auglýsa , heldur var henni ætlað að vekja sérstaka athygli á vörutegund og vörumerki Stella Artois . Að mati nefndarinnar féll því umrædd heilsíðuauglýsing fyrir Sumarsólstöðumót Stella Artois , sem fór fram 22. júní sl. á vegum GKG , og birtist fimmtudaginn 6. júní sl. í 22. tbl. 30. árg. Garðapóstsins , undir skilgreiningu 4. mgr. 37. gr. laga um fjölmiðla um viðskiptaboð fyrir áfengi . Fjölmiðlanefnd taldi ekki ástæðu til að falla frá sektarákvörðun í málinu í ljósi málatilbúnaðar ábyrgðarmanns Garðapóstsins . Bar einnig að líta til þess að ekki var um fyrsta brot að ræða . Við ákvörðun sektar var einnig tekið mið af tekjum Garðapóstsins af brotinu , sbr. 4. mgr. 54. gr. laga um fjölmiðla . Með vísan til framangreinds , eðli brots og ávinnings af því taldi fjölmiðlanefnd hæfilegt að sektin næmi 50.000 kr .