Katrín Jakobsdóttir forsætisráðherra ræddi um samstöðuna í þjóðfélaginu sem leiddi til þess að lífeyrissjóðakerfinu var komið á . Aðsend mynd Katrín Jakobsdóttir forsætisráðherra flutti ávarp á aldarafmæli lífeyrissjóðsins LSR sem haldið var upp á á dötunum . Á afmælisfundinum var fjallað um mikilvægi samtryggingarsjóða , eins og þeirra sem Íslendingar eiga í lífeyrissjóðunum . Beindi Katrín athygli fundargesta að þeim tímum sem við lifum í dag , þar sem allir búa í sínum heimi og fái upplýsingar úr eigin bergmálshelli . Velti Katrín því upp hvort erfiðara geti verið að ná breiðri samstöðu meðal fólks nú , en fyrir 100 árum . Hún sagði að það væri slæmt því samstaða sé forsenda stórra framfara , líkt og þeirra sem náðust með stofnun lífeyrissjóðakerfisins . Unnur Pétursdóttir , Katrín Jakobsdóttir og Harpa Jónsdóttir Harpa Jónsdóttir , sem tók við sem framkvæmdastjóri LSR í haust , stiklaði í ræðu sinni á stærstu áföngum í sögu sjóðsins . Sjóðurinn var upphaflega eftirlaunasjóður æðstu embættismanna landsins en árið 1944 var hann opnaður fyrir almennum ríkisstarfsmönnum . Í gegnum árin hafa ýmsir sjóðir runnið inn í LSR og hann stækkað . Í dag er LSR ekki aðeins elsti lífeyrissjóður landsins heldur kom fram í máli Hörpu að hann væri einnig sá stærsti með um 1.000 milljarða í eignum . Unnur Pétursdóttir og Stefán Pétursson Unnur Pétursdóttir og Harpa Jónsdóttir Guðrún Þorleifsdóttir og Harpa Jónsdóttir Texas ekki drifið áfram af vilja til að bjarga heiminum Philip Ripman , sjóðsstjóri hjá Storebrand í Noregi , var einn fyrirlesaranna á fundinum . Ripman nefndi að hann spyrji oft fólk hvaða ríki Bandaríkjanna sé leiðandi í sjálfbærum fjárfestingum og þá nefni flestir Kaliforníu . Rétta svarið sé hins vegar Texas og það sé til marks um að fyrirtæki sem leggi áherslu á umhverfismál séu góð fjárfesting . Eða eins og einn vinur hans orðaði það ; „ Ef að Texas er að fjárfesta í því þá er það ekki vegna þess að þeir vilji bjarga heiminum . “ Stærsta breytingin felist í að við lifum í alþjóðlegu samhengi Undir lok fundarins tóku Anna Björk Sigurðardóttir , sérfræðingur í lífeyrismálum hjá LSR , Bergur Ebbi Benediktsson rithöfundur , Gunnar Baldvinsson , höfundur bóka um fjármál einstaklinga , og Jóna Þórey Pétursdóttir , forseti Stúdentaráðs Háskóla Íslands , þátt í pallborði . Jóna Þórey sagði að á meðal jafnaldra hennar væri frekar rætt um lífeyrissjóði í tengslum við húsnæðiskaup heldur en eftirlaunaárin . Fólk væri iðulega ekki visst um í hvaða lífeyrissjóð það væri að greiða . Jóna Þórey sagði að í laganámi sínu hefði verið fjallað um lög um lífeyri . Það fyrsta sem samnemendur hennar gerðu var að spyrja hvað lífeyrir væri og svo hvaða lífeyrissjóð það tilheyrði . Bergur Ebbi vísaði í samstöðuna sem Katrínu Jakobsdóttur var tíðrætt um í sínu erindi . Hann sagði merkilegt að hugsa til þeirrar samstöðu sem ríkti í þjóðfélaginu fyrir 100 árum og varð til þess að lífeyrissjóðakerfið var skapað . Alþjóðavæðingin sem hóf göngu sína fyrir 30 árum er að fara að kikka allverulega inn , “ sagði hann . Bergur Ebbi sagði stærstu breytinguna felast í því að við lifum í alþjóðlegu samhengi . Það ætti að vera hægt að borga í sjóð erlendis og síðar verði til stærri söfnunarsjóður . Hann sagði að það tæki marga áratugi að byggja upp slík kerfi með svo stórum sjóðum en það yrði að vera hluti af framtiðarsýn lífeyrissjóðanna . „ Þetta ástand er komið til að vera , þar sem við förum um allan heim að sinna námi eða störfum . “ Þór Egilsson , Stefán Halldórsson og Arnaldur Loftsson Þorkell Sigurgeirsson og Harpa Jónsdóttir Kolbrún Kolbeinsdóttir og Selma Filipusdóttir Jón L. Árnason og Lýður Þorgeirsson Gylfi Magnússon Gunnar Björnsson og Þórey S. Þórðardóttir