Í þessu máli eins og öðrum ber fjölmiðlamönnum að gæta sín á að halda ekki einhliða málstað að lesendum sínum eða hlustendum . Hörmulegt er að ekki takist að ná samningi um kjör ljósmæðra . Deilan hefur staðið mánuðum saman og er að verulegu leyti háð í fjölmiðlum undir forystu Katrínar Sifjar Sigurgeirsdóttur , formanns samninganefndar ljósmæðra , sem stígur fast til jarðar og talar eins og um pólitísku deilu sé að ræða þegar hún sakar fjármálaráðherra um ábyrgðarleysi og hroka . Þetta gerir hún til dæmis í Fréttablaðinu í dag ( 3. júlí ) og segir ráðherrann ekki svara skilaboðum . Vitnar hún í ummæli ráðherrans frá 5. maí máli sínu til stuðnings . Myndin er af mbl.is og sýnir ljósmæður sem lagt hafa skó á tröppur Stjórnarráðshússins . Þetta er liður í kjarabaráttu þeirra . Ástæðulaust er að láta þess ógetið í fréttum um kjarabaráttu ljósmæðra að 29. maí gerðu þær kjarasamning við ríkið sem um 70% þeirra felldu síðan í atkvæðagreiðslu sem lauk 8. júní . Það er því rangt að fullyrða eins og Katrín Sif gerir að ekki sé vilji af hálfu samningamanna ríkisins til að ræða við ljósmæður eða semja við þær . Stóryrði hennar og skammir í garð fjármálaráðherra hafa því miður á sér mikinn áróðursblæ og bera þess ekki merki að mikill vilji sé til að ná samningi af hennar hálfu . Sjálf skipaði Katrín Sif 14. sæti á framboðslista Samfylkingarinnar í suðvesturkjördæmi í kosningunum í október 2016 . Í þessu máli eins og öðrum ber fjölmiðlamönnum að gæta sín á að halda ekki einhliða málstað að lesendum sínum eða hlustendum . Laugardaginn 30. júní hljóp fréttastofa ríkisútvarpsins til dæmis illilega á sig þegar hún sagði frá því að Mannréttindadómstóll Evrópu ( MDE ) ætlaði að athuga kæru vegna skipunar dómara í landsrétt . Fréttastofan studdist einhliða við rangfærslur Helgu Völu Helgadóttur , þingmanns Samfylkingarinnar , formanns stjórnskipunar - og eftirlitsnefndar . Um þetta er fjallað í leiðara Morgunblaðsins í dag . Þar segir : „ Um þessa fyrstu frétt sáu þær Sigríður Hagalín og Þórhildur Þorkelsdóttir og virtust telja óþarft að fá nokkurn til að tjá sig af viti um fréttina , þótt í henni hafi ekki verið heil brú . Látið var eins og nefndur dómstóll [ MDE ] væri áfrýjunardómstóll gagnvart íslensku dómskerfi . Fullyrt var að einhver niðurstaða hans , sem fimbulfambað var um , gæti ógilt endanlega íslenska dóma ! Ekki er fótur fyrir því . [...] Enn hefur enginn boðist til að segja af sér . Hvorki hinn óhæfi nefndarformaður né þessir vankunnugu og ómálefnalegu fréttamenn . Þeir hafa ekki heldur beðið þjóðina , sem á og kostar fyrirbærið „ RÚV “ , afsökunar á vitleysu og hræðsluáróðri um alvörumál , sem ekki var minnsta hald í . “