Stundum er ósamræmi milli gerða hennar og sú gerðin sem helsti sérfræðingur síns tíma um Landnámu , Jón Jóhannesson , taldi standa næst frumtexta segir að Ingólfur hafi verið Björnólfsson . Styttan var afhjúpuð árið 1924 og er afsteypa . Heldur : Hvaða tilgangur vakti fyrir þeim sem sögðu frá Ingólfi ? Hún snýst um að mannanöfn séu lesin út úr örnefnum en ekki öfugt ; örnefnin séu ekki endilega tengd mannanöfnum eins og Landnáma og aðrar heimildir gefa í skyn . Þá er ritheimildum um hann hafnað og ekki fengist við spurninguna um það hvort hann var til . Ari fróði segir að landið hafi verið numið nærri 870 og vísar til þriggja heimildarmanna um þetta . Hann skrifar eins og Ingólfur hafi verið hinn mikli frumherji . Í öðru lagi er varla ástæða til að efast um að frumherjinn hafi verið af norskum uppruna og er það eins og Ari telur . Í þriðja lagi er líklegt að hann hafi numið allmikið land , fyrst hann kom snemma . Í fjórða lagi er líklegt að hann hafi getað látið til sín taka og verið áhrifamikill , eins og sagt er , hafi hann komið fyrstur eða manna fyrstur og fékk þetta forskot á aðra . Þótt efast sé um að tilgangurinn með Íslendingabók hafi verið algjörlega fræðilegur og því trúað að Ari kunni að þegja um sumt verður hann ekki auðveldlega sniðgenginn með öllu um Ingólf . En þótt þannig sé gerður munur á gildi frásagna um Ingólf og Hjörleif er heldur rýrt það sem eftir stendur um landnemann í Reykjavík . Gísli Pálsson er prófessor í mannfræði við Háskóla Íslands . Rannsóknir hans hafa spannað breitt svið , allt frá íslenskum fornbókmenntum til nútíma erfðafræði . Gísli hefur í ritum sínum fjallað um mörg viðfangsefni , oft á mörkum ólíkra fræðigreina , svo sem kvótakerfið , nafnahefðir og líftækni .