22 rstæð sakamál - . sí ' : . LAUGARDAGUR 11. MAÍ 1996 ' ? Sambýlismaðurinn Upphafið var einkamálaauglýsing í blaði í Berlín árið 1988 . Barbara Glásner , þá tuttugu og átta ára , hafði búið ein með níu ára dóttur sinni , KayJane , allt síðan hún fædd - ist . Faðirinn hafði hvorki treyst sér til að ganga i hjónaband né taka þátt í uppeldí dótturinnar . Nú , þeg - ar hún var orðin næstum tíu ára , fannst henni mikið vanta að eiga ekki föður og móðir hennar saknaði þess að eiga ekki eiginmann . Barbara fór sjaldan út og því voru líkurnar á að hitta mannsefni ekki miklar . Hún ákvað því að setja aug - lýsingu í einkamáladálk eins dag - blaðanna og varð ekki fyrir von - brigðum með árangurinn . Til henn - ar barst fjöldi bréfa með tilboðum um kynni . En hún svaraði ekki rétta tilboðinu . Gamall knattspyrnumaður Maðurinn sem sýndi Barböru áhuga í svari sínu var jafnaldri hennar , René Rogge , fyrrum liðs - maður Dynamo í Berlín . Hann hafði á sér orð fyrir að vera duglegur iðn - aðarmaður . René hafði verið kvæntur og árið 1982 hafði hann eignast son . Nokkru eftir að drengurinn kom í heiminn tók René tilboði um að gerast verk - stjóri hóps sem tók að sér að leggja jarðgasleiðslu í Siberíu . Góðum launum var heitið og hann hélt austur á bóginn . Þegar hann sneri aftur heim , þremur árum síðar , urðu endur - fundirnir við eiginkonuna ekkert fagnaðarefni . Hún hafði fundið sér annan mann . Og um það sagði René : „ Það er ekki hægt að viðhalda ástarsambandi í þrjú ár með bréfa - skriftum . " Hann tók skilnaðinn nærri sér og þykir ýmsum sem hann hafi orðið kveikjan að þeirri afbrýðisemi sem átti eftir að verða svo örlagarík . Eftir heimkomuna fékk René starf hjá byggingafyrirtæki og varð brátt verkstjóri yfir tólf manna hópi . Sérgrein hans nú var uppsetn - ing hreinlætis - og hitunartækja í nýbyggingum . „ Ég vann frá sex á morgnana til tíu á kvóldin , " sagði hann , „ og um helgar lék ég með Dynamo . En öllu þessu hætti ég þegar ég hitti Bar - böru . " Úlíkar frásagnir Sagt er að tvær hliðar séu á hverju máli og það átti eftir að sannast af frásögnum þeirra Bar - böru og Renés af sambúð þeirra . Frásögn Renés var í meginatriðum á þessa leið : „ Samband mitt við Barböru og KayJane varð þegar í upphafi gott og það leið ekki á löngu þar til KayJane fór að kaUa mig pabba . Til þess að fá meiri tíma til að vera með þeim sagði ég upp því starfi sem ég var í og gerðist vörubílstjóri . Nú þurfti ég ekki að vinna neina yfir - vinnu lengur og það nýttist okkur þremur . Það var dálítil lóð við hús - ið sem Barbara átti og ég lagði mig fram um að gera þar fallegan garð . " Það var rétt . Á fyrstu þremur árum sambúðarinnar reisti René lít - ið garðhýsi og bílskúr á lóðinni og kom upp fallegum garði . „ Ég gerði allt fyrir Barböru , " sagði hann síð - ar , „ en hún notfærði sér bara hve undanlátssamur ég var . " Frásógn Barböru er á allt annan veg . „ Þegar frá leið , " sagði hún , „ fór hann að segja mér hvernig ég ætti að fara áð öllu . Og hann þoldi ekki að ég héldi áfram að vinna hjá tryggingafélaginu sem ég var hjá . Barbara , KayJane og René . René í höndum tveggja réttarvarða eftir að æði rann á hann í réttinum . Honum líkaði ekki að ég umgengist margt fólk og sýndi mikla afbrýði - semi vegna karlmanna sem höfðu samskipti við mig vegna trygging - anna . " Logandi afbrýði Þegar Barbara neitaði endanlega að segja upp starfi sínu hellti René bensíni yfir garðhýsið og bar eld að því . Það brann til grunna en hann fór svo óvarlega að hann brenndist sjálfur alvarlega . Barbara heimsótti hann einu sinni á spítalann , en aðeins til að af - henda honum bréf þar sem hún bað hann að taka föggur sínar um leið og hann kæmist á fætur því hún vildi ekkert með hann hafa að gera framar . í fyrstu var sem René sætti sig við orðinn hlut . Þegar hann hafði útskrifast tók hann eigur sín - ar og hvarf . Um hríð sá Barbara ekkert til hans . En desemberkvöld eitt árið 1991 var dyrabjöllunni á íbúö Barböru í Kuhlungsborner Strasse 2 í Witten - beck hringt . Og Barbara segir þannig frá : „ Það var sérstök hringing sem mamma notaði alltaf þegar hún kom . Ég sat og var að horfa á kvik - mynd í sjónvarpinu . Ég flýtti mér fram , opnaði , sneri mér við og sagði : „ Komdu inn , mamma . Ég er að horfa á sakamálamynd . " Exi á lofti En það var ekki móðir Barböru sem var áð koma . René hafði hringt eins og hún til að geta komið sam - býliskonunni fyrrverandi að óvör - um . Barbara hafði aðeins tekið Barbara heldur um KayJane sem grætur meðan beðið er dóms . nokkur skref frá dyrunum þegar hún fékk högg í bakið og þegar hún leit við starði René á hana haturs - fullum augum . í hendinni hélt hann á exi . „ Hann sló mig mörgum sinnum en hitti sem betur fer aðeins í hand - legginn og öxlina því ég bar hend - urnar fyrir mig . " Að lokum féll Barbara í gólfið en þá hafði KayJane komist í símann og hringt á lögreglu og sjúkrabíl . René flýði og var horfinn þegar lög - regluþjónar komu á vetrvang . Það tók þó ekki langan tíma að finna hann og hann var tekinn fast - ur og settur inn . Nokkru síðar var gefin út ákæra á hendur honum fyr - ir líkamsárás og hann kom fyrir sakadóm í Rostock . Þar hélt hann því fram , eins og fyrr , að það hefði alls ekki verið hann sem réðst á Barböru í íbúð hennar . Skotárás á jólum René sagði Barböru greinilega hafa skelfst svo við árásina að hún gæti ekki lýst árásarmanninum . Hún talaði um brúneygan mann , eins og hann væri sjálfur , en hún mætti ekki gleyma því að fjöldi brúneygra karlmanna skipti þús - undum . Dómarinn trúði Barböru og René var dæmdur til þriggja og hálfs árs fangelsisvistar fyrir afar hættulega líkamsárás . Aðfangadagskvöldið 1994 á heim - ili Barböru Glásner og KayJane átti eftir að verða sógulegt . Vinur KayJane , Uwe Blaczyk , var í heim - sókn hjá þeim mæðgum og gekk allt vel fyrir sig framan af kvöldi . En skyndilega varð mikil breyting á . Þegar staðið var upp frá borðum Húsið sem Barbara bjó i og tekið til við að opna jólapakka slokknuðu skyndilega ljósin í öllu húsinu . Barbara stóð upp og gekk að skáp framarlega í íbúðinni til að huga að vartappatöflunni en hún var ekki komin þangað þegar skot - hvellur heyrðist . Síðan kom hver byssukúlan af annarri inn um stofu - gluggann . Engin þeirra hitti neitt þeirra þriggja sem inni voru en stórt glerbrot lenti í hálsi Uwes . Flóttinn Þegar skothríðinni lauk ríkti skelfing í íbúðinni . Ekkert þeirra sem þar voru hafði skýringu á því sem gerst hafði og í fyrstu kom Bar - böru René ekki í hug því hann átti að sitja í fangelsi . En þá vissi hún ekki að hann hafði fengið reynslu - lausn skömmu fyrir jól . Og það var hann sem hafði beitt þekkingu sinni á húsinu til að loka fyrir rafmagnið en síðan hafði hann skotið úr riffli inn um stofugluggann . Eftir skotárásina flýði René í bíl sem hann hafði stolið til að geta komist frá húsinu í skyndi með riffilinn . Hann ók hratt en það átti eftir að hefna sín því hann missti stjórn á bílnum og ók á ljósastaur . Lögregla kom á staðinn og fann riffilinn í aftursætinu . Þótt skotvopnið hefði fundist í bílnum hélt René fast við að það hefði ekki verið hann sem skaut inn um stofugluggann . En kúlur sem fundust í íbúðinni voru sendar tæknideild lögreglunnar og þar voru þær bornar saman við kúlur sem skotið var úr rifflinum . Eftir það varð ekki um það deilt hvaða vopni hafði verið beitt við skotárás - ina . Barbara með lögmanni sínum . Þungur dómur Enn á ný var gefin út ákæra á hendur René Rogge . Nú var sakar - giftin morðtilraun og réttarhóldun - um lauk með fimmtán ára fangelsis - dómi . Var þá meðal annars horft til þess að hann hafði kveikt í garðhýsi Barböru og ráðist á hana með exi . Taldi dómarinn hann hættulegan mann sem taka bæri úr umferð um lengri tíma . Ljóst er að René mun ekki ógna Barbóru á næstunni en það er henni þó takmörkuð huggun . Vegna þeirra áverka sem hún hefur hlotið hefur hún orðið aö hafa framfæri sitt af örorkubótum undanfarin þrjú ár og ekki batnaði hagur hennar við skotárásina því hún lagðist þungt á hana , ekki síst vegna þess að hún þykist nú sannfærð um að René hafi ekki gert sína síðustu tilraun til að ráða hana af dögum . Hann muni um síðir losna og þá enn á ný kenna henni um ófarirnar í lífi sínu sem hann telji sig eiga óhefnt . Martröð Barbara segir tilhugsunina um þann dag þegar René fái frelsið martröð líkasta . Hún segist reyna að róa taugarnar með lyfjum en það dugi skammt . Sambýlismaðurinn fyrrverandi hafl í raun gert líf sitt að þungbærri raun . „ Það er ein löng martröð , " sagði hún fyrir nokkru , „ og þegar maðurinn sem ég elskaði einu sinni verður aftur frjáls ferða sinna veit ég að hann mun gera það sem honum hefur mistekist til þessa . Hann er ekki hætrur við að ráða mig af dögum . "