Við eftirgrennslan í skrám Þjóðminjasafnsins kemur í ljós að nokkuð er til af mannbroddum . Þeir elstu eru jarðfundnir . Þetta eru lítil járnstykki , oft þríhyrningslaga með broddi niður úr hverri álmu . Nokkrir slíkir mannbroddar hafa fundist við fornleifauppgrefti og eru dæmi um það meðal gripa sem fundist hafa í Þjórsárdal . Broddarnir hafa verið bundnir með bandi eða þveng upp og yfir skótauið . Af þessum elstu mannbroddum eru engar bindingar varðveittar en menn geta sér þess til að þeir hafi verið bundnir við skótauið með böndum eða einhvers konar þvengjum . Nokkrir mannbroddar eru gerið úr skeifnabrotum og eru þeir dæmi bæði um nýtni og útsjónasemi . Allt varð að gagni og hver hlutur nýttur til hins ítrasta . Síðastu mannbroddar sem bárust til safnsins voru meðal þeirra 800 gripa sem afhentir voru safninu frá Norræna safninu í Stokkhólmi árið 2008 . Þeir eru þrír talsins og er einn skemmtilegur fyrir þær sakir að á honum eru bindingar úr leðri og snæri . Má ætla að þeirra hafi verið aflað beint frá þeim sem áttu þá og notuðu . Því miður fylgja þær upplýsingar ekki með en þessi hversdagslegi búnaður hefur vakið eftirtekt þeirra sænskra sem fóru um héruð og söfnuðu gripum til Norræna safnsins . Enskur maður að nafni Pike Ward safnaði munum á Íslandi kringum þar síðustu aldamót . Safn hans kom til Þjóðminjasafnsins 1950 og þar má finna áhugaverða mannbrodda með bindingum úr selskinni og er talið að þeir séu vestfirskir . Til að ljúka þessari umfjöllun verður hér vitnað í frásögn heimildamanns sem fæddur er árið 1923 . Hann kvað mannbrodda ekki hafa tíðkast þegar hann var að alast upp á bæ vestur á Mýrum . Menn fóru leiðar sinnar á þeim skóm sem tíðkuðust og sneiddu hjá hálkublettum . Dæmi voru um að menn færu í sokka utan yfir skó til að renna síður á svelli . Hann kvað hálku hafa orðið meiri hindrun með fjölgun ökutækja , bættum samgöngum og þéttbýlismyndun .