Kléberg er klettahöfði eða tangi , sem gengur út · í Hofsvík . Kléberg er nefnt í Kjalnesinga sögu sem talin er rituð á 14. öld . Hér á þessum stað er · sagt að Búi Andríðsson hafi barist við Hofverja og fellt nokkra þeirra með · slöngvivað sínum af 200 metra færi , er þeir fóru yfir lækinn hér vestur af , nú · ýmist nefndur Klébergslækur eða Bergvíkurlækur . Í · íslenskri tungu er orðið kléberg notað yfir tálgustein , sem var mikill · nytjasteinn til forna . Þetta er mjúk bergtegund sem auðvelt er að tálga , er · eldþolin og hentaði því vel í grýtur , kolur og fleiri muni . · Bergtegundin · þekkist ekki í náttúru Íslands og lítið er um innlendan nytjastein á Íslandi , · þó fundist hafi munir úr íslensku móbergi . · Klébergsörnefni og -námur finnast · hins vegar í Noregi og á Hjaltlandi . Þaðan komu landnámsmenn til Íslands · og höfðu með sér kléberg og klébergsmuni sem fundist hafa við fornleifauppgröft · víða um land , t.d. fannst grýtubrot í fornum öskuhaug á Hofi á Kjalarnesi . · Móbergið grágræna í Esjunni og hér neðan til í Kléberginu vestanverðu er ekki · ósvipað að útliti og klébergið og hefur ef til vill haft áhrif á tilurð · örnefnisins . Ekki eru heimildir um þetta örnefni víðar á Íslandi . Einbúi · er · lítill klapparhóll við vesturhorn · skólaleikvallarins . Nafnið var dregið af einsetukarli sem sagður var hafa búið · þar og verið mjög forn í háttum . Höfðu menn ótrú á að hrófla við þessum · stað .