Árið 1862 skrifaði hann Hugvekju til Íslendinga þar sem hann hvatti til byggingar „ Þjóðlegs forngripasafns “ og þangað „ áttu menn að safna öllum þeim vopnum , sem til eru og sem hér eftir finnast í jörðu , öllum leifum af fornum byggingum , stólum , súlum , útskornum syllum , skápum , kistum , örkum , byrðum etc. , hestbúnaði , verkfærum , búningi , skrauti , húsbúnaði , veggtjöldum , klæðnaði , myndum merkra manna , málverkum etc. “ Stofnun íslensks forngripasafns var brýn að mati Sigurðar . Í Hugvekju sinni skrifaði hann : „ vér verðum nú að hugsa annaðhvort af eða á , bæði í þessu og öðru ef við viljum vera þjóð “ Ári eftir þessa brýningu Sigurðar var Forngripasafnið stofnað og varð Sigurður ráðinn til safnsins skömmu eftir stofnun þess . Árið 1911 var nafni safnsins breytt í Þjóðminjasafn Íslands . Heimildamynd um Sigurð Guðmundsson málara Heimildamyndin sem hér er kynnt fjallar um Sigurð Guðmundsson málara og margvísleg hugðarefni hans . Sigurður Guðmundsson málari dó ungur að árum 1874 . Þrátt fyrir skamma ævi liggja eftir hann fjölmörg verk , bæði í myndlist og á sviði ýmissa framfaramála sem hann bar fyrir brjósti . Sigurður fæddist í Skagafirði og fór ungur til náms í Kaupmannahöfn árið 1848 og stundaði nám við Konunglegu dönsku fagur-listaakademíuna í Kaupmannahöfn á árunum 1850 - 1858 . Eftir heimkomuna gerðist hann forgöngumaður á ýmsum sviðum , með hans eigin orðum var hann „ framsögumaður í þeim málum , sem aldrei höfðu verið borin upp hér á landi fyrr “ . Hann er þekktastur fyrir störf sín að gerð nýrra þjóðbúninga , stofnun Forngripasafnsins ( sem síðar varð Þjóðminjasafnið ) , og sem frumkvöðull í leikhúsmálum í Reykjavík . Hann samdi leikrit , teiknaði leiktjöld og búninga og einnig farðaði hann leikarana . Auk þess liggja eftir hann hugmyndir um framfara - og menningarmál , m.a. um útivistarsvæði í Laugardalnum , Skólavörðuna á holtinu og styttuna af Ingólfi Arnarsyni .