H. S. Haukdalsfranska á Fjórðungsþingi Einhver nafnkunnasti maður á Suðureyri á 20. öld var Sturla Jónsson hreppstjóri . Notaði það óspart til að fá menn í lið með sér í ýmsum baráttumálum Súgfirðinga . Vitnum nú í Ólaf Þ. Þórðarson , alþingismann , þegar hann minntist vinar síns í Mbl . 12/10 1996 : Dó ekki ráðalaus ! „ Hann var oddviti Súgfirðinga í 24 ár , hreppstjóri í 30 ár og formaður Fjórðungssambands Vestfirðinga í 15 ár . Þetta er þó aðeins hluti af þeim félagsstörfum sem hann sinnti . Níu ára gamall byrjaði Sturla sjómennsku á handfæraveiðum á vélbátnum Svani . Jón Einarsson , faðir hans , var formaður á bátnum . Þetta var að sumarlagi . Útilegan var oftast 4 til 6 dagar . Saltað var um borð . Frá fermingaraldri til 32 ára aldurs stundaði hann sjóinn . Þar af var hann formaður í 9 ár . Eftir það rak hann eigin útgerð í áratugi . Hann rak einnig fiskverkun í landi með öðrum en síðar sína eigin . Þing Fjórðungssambandsins nutu ekki virðingar allra fremur en önnur þing . Eitt sinn sem oftar er þingið var haldið í Bjarkarlundi , sem jafnframt var greiðasölustaður , gerðist eftirfarandi : Stór maður vexti , nokkuð við skál , spurði hverjir hinir prúðbúnu menn væru er sátu þar í hliðarsal . Honum var tjáð að það væru fulltrúar á Fjórðungsþingi . „ Ég þarf að tala við þá andskota “ sagði hann og stefndi þar að . Sturlu var gert viðvart og fylgdust menn grannt með til hvaða ráða yrði nú gripið . Sturla gekk á móti manninum , hvessti á hann augun og hellti yfir hann af brennandi mælsku Haukadalsfrönsku , sem var verslunarþula á frönsku , kennd við Haukadal í Dýrafirði . Hinum stóra manni varð svo um þetta að hann tók ofan derhúfuna , hneigði sig og fór út . Þessa sögu sagði mér Jón Á. Jóhannsson sem þá var skattstjóri á Ísafirði . Hann , sem fleiri fundarmenn , höfðu mjög gaman af þessu atviki . “ ( Sjá Frá Bjargtöngum að Djúpi X. bindi )