Sólaröld “ hin minni , 28 ára tímabil . Sá tími sem leið milli þess að sömu vikudagar féllu á sömu mánaðardaga árið um kring í júlíanska tímatalinu ( gamla stíl ) . Slík endurtekning á 28 ára fresti á sér líka stað í gregoríanska tímatalinu ( nýja stíl ) , nema yfir þau aldamótaár sem þar eru felld úr tölu hlaupára . ” Sólaröld “ hin stærri , 400 ára tímabil . Ein “ tunglöld , 19 ára tímabil . Í lok hverrar tunglaldar er aldur tunglsins ( þ. e. tíminn sem liðinn er frá nýju tungli ) mjög nærri því sem hann var í upphafi tímabilsins , þannig að kvartilaskipti tungls endurtaka sig nokkurn veginn á sömu mánaðardögum á 19 ára fresti . ” Sunnudagsbókstafur er “ sá bókstafur sem fellur við sunnudaga í árinu ef fyrsti dagur ársins og sjöundi hver dagur frá honum er merktur með A , annar dagur ársins og sjöundi hver frá honum með B , þriðji dagur og sjöundi hver frá honum með C og svo framvegis þar til komið er að bókstafnum G. Í hlaupárum er hlaupársdeginum annaðhvort sleppt úr röðinni eða honum gefinn sami bókstafur og deginum á eftir . “ Það er misseristal þá rímspillir er / að Jónsmessu … ” “ … Sá vetur heitir rímspillir . Hann er áttundi í sólaröld . ” Rímspillir er það “ tímabil í íslenska misseristalinu þegar allir viðmiðunartímar tengdir gömlu misserunum verða degi seinna ( miðað við dagsetningar eða messudaga ) en mögulegt er samkvæmt venjulegum rímreglum . Þetta gerist í þau skipti sem sumarauka er skotið inn degi síðar en venjulega , oftast á 28 ára fresti . “ Að finna föstugöngu . Þessi atferli eru rétt þar til ” “ Tungl það sem kemur næst eftir jólatungl skal heita þorratungl … ” “ … Þessi fimm tungl kallast öll merkitungl og skulu ekki aukatungl í milli þeirra koma . ” Imbrudagar eru “ fjögur árleg föstu - og bænatímabil , sem standa þrjá daga í senn , miðvikudag , föstudag og laugardag eftir 1 ) öskudag , 2 ) hvítasunnudag , 3 ) krossmessu ( 14. september ) og 4 ) Lúsíumessu ( 13. desember ) . Nafnið er komið úr engilsaxnesku og merking þess umdeild , en giskað á að það merki " umferð " , þ. e. umferðarhelgidaga sem endurtaka sig aftur og aftur á árinu . Jafnframt virðist nafnið hafa orðið fyrir áhrifum af latneska heitinu quatuor tempora : fjórar tíðir , þ. e. fjórar kirkjulegar ( kaþólskar ) árstíðir sem árinu var skipt í og hófust með imbrudögum . ” “ Víða er litað með rauðum eða grænum lit í upphafsstafi í síðari hluta bókarinnar ( sjá t.d. blöð 17r og 23r ) . Á blaði 1r ( var upphaflega autt ) er skrifað “ Bjarni Björnsson ” ; “ Vallholti , 1698 ( ? ) ” Pennaprufur eru á blaði 31v . Smáseðill með hendi Árna Magnússonar frá um 1710 : “ Frá sr. Skúla á Grenjaðarstað . ” Handritið er skrifað á Íslandi á sautjándu öld ( ekki eftir 1698 ) . Tekið eftir Katalog II bls. 501 ( nr. 2553 ) . Kålund gekk frá handritinu til skráningar 22. september 1900 .