46 LAUGARDAGUR 5. MAÍ 2007 MORGUNBLAÐIÐ MINNINGAR fljótlega fann ég með henni pólitíska samleið . Margar ferðir átti ég á eld - húsfund í Grafarbakka . Það var ? tal - að stórt ? eða sagðar sögur og hermt eftir ? stundum allt í bland ? þegar húsbóndinn og þeir frændur voru á vettvangi . Við létum okkur dreyma um að sameina vinstri menn í bænum . Þeg - ar náð var áfanga 1978 var fagnað ? og einstaka maður gat ekki sofið í vornóttinni vegna ? endurnýjaðrar róttækni ?? þá líkaði Jóhönnu . Hún var alltaf tilbúin að leggja af mörkum ? ekki bara í pólitík og félagsmálum ? heldur til fjölskyldunnar og til allra annarra sem hún vissi að hún gat orð - ið að liði . Árin liðu og við fjarlægðumst Húsavík ? og Jóhanna flutti síðar til Akureyrar . Þrátt fyrir það hélt hún áfram að sýna okkur Helgu að henni fannst við skipta máli . Ósjaldan hringdi hún og sagði mér hvað henni fannst um menn og málefni ? sagði mér til . Jóhanna þorði að hæla fólki þegar hún taldi að það ætti skilið hrós ? og hún var líka fær um að setja ofan í við mann án þess að rífa mann niður . Lengi vel hafði hún von um að úr mér mætti gera nothæfan pólitík - us ? og hún vildi leggja af mörkum til þess uppeldis . Fyrir það er ég þakklátur ? vitandi að það eru manneskjur eins og Jó - hanna sem þarf til að leiðbeina þeim sem ætla að bera kyndil réttlætis og mannúðar til árangurs inn í nýjan tíma . Minning Jóhönnu mun lifa með okkur ; ? það slær rauðum bjarma á sviðið og gítarsláttur og hrjúfur söngur Helga Bjarnasonar ómar á bakvið . Krafan um jafnrétti og tæki - færi fyrir alla verður ævarandi hluti þessarar minningar . Við Helga sendum ástvinum Jó - hönnu okkar innilegustu samúðar - kveðjur . Benedikt Sigurðarson . Jóhanna Aðalsteinsdóttir , fyrrver - andi bæjarfulltrúi á Húsavík , er látin . Ég kynntist Jóhönnu fyrst fyrir um einu og hálfu ári en hafði áður þekkt til hennar af afspurn . Jóhanna skip - aði heiðurssæti á framboðslista Sam - fylkingarinnar í bæjarstjórnarkosn - ingunum á Akureyri vorið 2006 og við hittumst í nokkur skipti í tengslum við framboðið . Þótt hún væri orðin 82 ára gömul vildi hún vera með og leggja sitt af mörkum . Á einum fund - inum þar sem fjallað var um áherslur í kosningabaráttunni kom hún að máli við mig í lok fundar og sagði mér hversu ánægð hún væri með það upp - legg að leggja áherslu á hugsjónir og málefni en forðast alla neikvæðni í garð talsmanna annarra sjónarmiða . Ég veit að þessa afstöðu hafði hún sjálf alltaf að leiðarljósi í sínum störf - um að stjórnmálum . Ég minnist líka góðrar heimsókn - ar til hennar í Lindasíðu þar sem hún var búsett síðustu árin . Jóhanna bauð mér inn í kaffi og við ræddum saman drjúga stund . Í þessu samtali deildi hún ýmsu úr reynslubrunni sínum , sagði sögur af sjálfri sér og starfi sínu sem bæjarfulltrúi á Húsa - vík . Jóhanna hafði gaman af því að tala og hafði frá mörgu að segja um leið og hún nýtti tækifærið til þess að fá meiri upplýsingar um mig og mína hagi . Minning mín um Jóhönnu verður alltaf tengd þessari góðu stund okkar saman . Í stjórnmálastarfi sínu tók Jó - hanna einarða afstöðu með þeim sem minna mega sín í samfélaginu og lagði alla tíð áherslu á að berjast fyrir auknum jöfnuði og tækifærum þeim til handa . Við sem störfum í stjórn - málum á grundvelli sömu hugsjóna getum mikið lært af lífsstarfi hennar , viðhorfum og viðmóti . Ég votta ættingjum , vinum og venslafólki Jóhönnu mína dýpstu samúð . Hermann Jón Tómasson . Jóhanna í Grafarbakka hefur nú kvatt þennan heim eftir langa og far - sæla ævi en erfið veikindi síðustu ár - in . Jóhanna var einstaklega traust og skemmtileg kona sem ég var svo heppinn að fá að kynnast í byrjun árs 1982 , kona sem reyndist mér svo vel . Ég flutti þá norður til Húsavíkur úr Hafnarfirði , til að leika knattspyrnu með Völsungi og var mér komið í fóstur til þeirra heiðurshjóna , Jó - hönnu og Helga í Grafarbakka . Á þessum tíma var Ingibjörg , yngsta dóttir þeirra enn í foreldrahúsum og urðum við góðir vinir . Í Grafarbakka bjó ég á annað ár í mjög góðu yfirlæti enda var Jóhanna höfðingi heim að sækja , það vita þeir sem reynt hafa . Á þessum tíma snerist lífið að mestu um vinnu og knattspyrnu og þá skipti öllu máli að borða vel og ekki stóð á því hjá henni Jóhönnu . Hún hefur alla tíð hugsað vel um sitt fólk og það fékk ég að reyna á þeim tíma sem ég var þar í fóstri . Laugardag - arnir í Grafarbakka eru mér sérstak - lega minnisstæðir , þegar við Helgi vorum að horfa á enska boltann í Sjónvarpinu og Jóhanna snerist í kringum okkur eins og skoppara - kringla og hafði mestar áhyggjur af því að það vantaði kaffi í bollana eða kökur á diskana . En það var líka ánægjulegt að geta gert eitthvað á móti og það þurfti reyndar ekki mik - ið til að gleðja hana Jóhönnu . Bara það að hjálpa til við að mála eldhúsið eða setja tvær stífur bak við hurð á baðinu og hengja á þær hillur , dugði til . ? Hann Stjáni er búinn að setja upp þessa flottu innréttingu á baðið , ? var það sem Jóhanna hafði um það að segja . Ekki leiddist henni að hæla manni , það þurfti ekki mikið til að maður yrði þessi bölvaði snillingur - inn . Það var jafnan gestkvæmt í Graf - arbakka á þessum árum , Jóhanna á kafi í bæjarpólitíkinni og Helgi í verkalýðsmálunum . Jóhanna var í bæjarstjórn þegar ég kom í Grafar - bakka og hennar hjartans mál sneru að fjölskyldunni og þá ekki síst vel - ferð barna . Jóhanna stóð sig með mikilli prýði í bæjarstjórn Húsavíkur og margir góðir hlutir gerðust fyrir hennar tilstilli . Það urðu líka oft fjör - ugar umræður í eldhúsinu í Grafar - bakka á þessum tíma . Konan mín Borghildur var einnig heimagangur í Grafarbakka eftir að við fórum að vera saman . Þegar við svo fórum að búa , var það í næsta nágrenni við Grafarbakka og þá var notalegt að eiga Jóhönnu og Helga að , enda frumbýlingsbragur á ýmsu hjá okk - ur . Minnumst við t.d. þess þegar við buðum þeim hjónum í mat og mátt - um þá biðja þau um að kippa með sér tveim stólum og einum matardiski . Auðvitað voru svo fleiri diskar í jóla - pakkanum frá þeim næstu jól . Við fluttum svo til Akureyrar og með ár - unum minnkuðu samskiptin nokkuð , en við héldum þó alltaf sambandi og seinustu árin , þegar Jóhanna var flutt hingað til Akureyrar , var það ómissandi hefð að heimsækja hana á aðfangadag . Þegar dætur okkar fréttu af andláti hennar var eitt það fyrsta sem þær spurðu um : Hvernig verða þá jólin eiginlega næst ? Vegna veikinda sinna var Jóhönnu komin á Kristnesspítala og þangað heimsóttum við Bogga og stelpurnar okkar Fanney og Laufey hana á ann - an í páskum . Þrátt fyrir að vera nokkuð kvalin , bar hún sig svo vel og sló á létta strengi , eins og hún átti svo auðvelt með . Hún var svo ánægð með að fá okkur í heimsókn enda gaf hún það sterklega í skyn að það væri ekki langt eftir . Það kom líka á dag - inn og hún Jóhanna hefur nú fengið hvíldina . Kæru Kristjana , Aðalsteinn , Bjarni Hafþór , Helgi og Ingibjörg , makar , börn og barnabörn , missir ykkar er mikill . Guð gefi ykkur styrk í ykkar miklu sorg og Guð blessi hana Jóhönnu . Ég mun alltaf minn - ast hennar með mikilli hlýju og þakk - læti . Kristján Kristjánsson . Vinsemd sem maður hefur notið hverfur ekki . Þannig á ég , yfirkomin af rangindum og leiðindum lands - málanna , auðvelt með að ímynda mér : að ég gangi upp stíginn að bís - laginu á Grafarbakka , taki varlega í hurðarhúninn til þess að vita hvort sé læst , svipti svo hratt upp hurðinni inní húsið og hrópi áður en ég hleyp upp stigann : Jóhanna ertu heima ! Og uppi á skörinni bíði Jóhanna , hlý , lág - mælt og kurteis , kannski með glettið blik í auga og bjóði uppi upp á kaffi og kleinur . Ég hlassi mér niður við borð - ið , hún bjástri við eldhúsbekkinn og upphefjist svo mas um bækur og ým - islegt annað sem endar að lokum í pólitíkinni einsog í gamla daga . Ég æsi mig og ergi , rödd hennar verði enn stilltari og skynsamari . Ég róist , baði mig upp úr vinsemd hennar . Og kleinurnar sem fyrr , bestu kleinur í heimi ! Vinsemd Jóhönnu Aðalsteinsdótt - ur gagnvart öllu sem lifir var mikil og ætíð var hún að gera öðrum til góðs . Ung kom hún til Húsavíkur , giftist fátækum en knáum sjómanni . Það var því hlutskipti hennar eins og ann - arra sjómannskvenna að hlúa að börnunum sem urðu fimm , ala þau upp og koma þeim til mennta . Þegar þau voru flest flogin á brott fór hún til starfa á sjúkrahúsinu og tók þar á móti og hlúði að þeim sem áttu að leggjast inn til aðgerða . Sá vettvang - ur nægði ekki alveg fyrir alla vin - semdina svo hún bauð sig einnig fram til bæjarstjórnar fyrir Alþýðubanda - lagið . Þar sat hún á annan áratug og reyndi að sjá til þess að betur væri hlúð að konum og börnum í bænum , m.a. var hún hvatamaður að bygg - ingu glæsilegs leikskóla . Það var í Al - þýðubandalaginu sem ég kynntist henni í lok áttunda áratugarins . Mér þótti alltaf sem hún væri hjartað í þeim félagsskap og mig sem illa rekst í flokki fékk hún oftar en tvisvar til að sitja ekki heima þegar mikið lá við . Nýkominni til Húsavíkur var mér sagt að það væru fimm ættir sem byggðu þann bæ , aðrir væru að - komumenn . Jóhanna , sem ólst upp austur á Vaðbrekku í Hrafnkelsdal , giftist að sjálfsögðu inn í menningarættina eða þá ætt sem ekki var bara orðheppn - ust heldur einnig burðarásinn í Al - þýðubandalaginu ( og sérframboðum úr því ) , verkalýðsfélaginu , íþrótta - félaginu , þorrablótunum , leikfélag - inu , myndlistinni . Helga Bjarnasyni , manni hennar , var ekki illa í ætt skot - ið . Þann skemmtilega og litríka mann , sem einsog fleiri vinstrisinnar í þá daga , vissi margt um mannrétt - indi en minna um kvenréttindi , elsk - aði Jóhönnu og í vinsemd hennar blómstraði hann . Ég og fjölskylda mín áttum með þeim hjónum margar gleðistundir í leik og starfi og eigum þeim báðum margs að unna . Þegar ég því í dag hugleiði hvernig þessi merkiskona verði best kvödd þá þyk - ir mér sem ég heyri rödd hennar stillta og prúða . Sú rödd minnir á að á Íslandi eru 5000 börn dæmd til að lifa við fátækt . Sú rödd minnir á að því verði að breyta . Þannig heiðruðum við sem notið höfum vinsemdar Jó - hönnu Aðalsteinsdóttur , held ég , best minningu hennar . María Kristjánsdóttir . Kveðja frá Samfylkingunni í Norðausturkjördæmi Við Samfylkingarmenn kveðjum í dag jafnréttis - og baráttukonuna Jó - hönnu Aðalsteinsdóttur . Jóhanna skipaði með sæmd heið - urssæti flokksins í síðustu alþingis - kosningum , árið 2003 . Hún fékk í uppvextinum það veganesti að allir ættu að njóta jafnrar virðingar og mönnum væri frjálst að hafa eigin skoðanir sem alveg mátti láta í ljósi svo framarlega sem menn virtu hver annan og hefðu uppi málefnalega um - ræðu . Hún var jákvæð , heiðarleg og hreinskiptin manneskja sem gott var að fá álit hjá í daglegu amstri stjórn - málanna . Mannauðinn mat hún og tók einarða afstöðu með lítilmagnan - um . Þessir eiginleikar hennar ásamt frábærri samskiptahæfni fengu að njóta sín í margvíslegum störfum fé - lagasamtaka á Húsavík , m.a. í bæj - arstjórn , þar sem hún setti á oddinn málefni kvenna , barna og aldraðra . Boðskapur uppvaxtaráranna var henni gott veganesti sem hún deildi með öðrum . Nú er skarð fyrir skildi . Við minnumst merkrar konu með hlýhug og sendum fjölskyldu hennar samúðarkveðjur . Kristján L. Möller . Jóhanna Aðalsteinsdóttir Mig langar í fáum orðum að minnast elskulegrar Stellu ömmu minnar . Í huga mínum varð Stella amma aldrei göm - ul kona í fyllstu merkingu þess orðs . Stella amma fylgdist vel með öllu sem gerðist í þjóðfélaginu og hafði líka skoðun á því . Það var oft tekist á í skoðanaskiptum og gaf hún þar lítið eftir . Ekkert málefni var svo ómerki - legt að ekki væri hægt að ræða það við ömmu og fá hennar sýn á hlutina . Þegar ég lít til baka og hugsa til þess hvernig ég sem unglingur gat rætt við ömmu og afa um mín hjartans mál þá hlýnar mér um hjartað . Þetta óbilandi traust og ástúð sem ég skynjaði ávallt hjá ömmu og afa á stóran þátt í mótun minni á við - kvæmasta æviskeiði . Fyrir það verð ég ævinlega þakklátur . Það er ekk - ert sjálfsagt við það að geta rætt hin ýmsu uppátæki og oft barnsleg við - horf við sér miklu eldra fólk og vera samt tekinn alvarlega . Amma og afi hlustuðu án þess að dæma . Amma var þó ávallt fljótari á sér með leið - beiningar í lífsleikni og lífsins gildum eins og henni var lagið en saman gátu þau iðulega haft góð áhrif á tán - inginn . Í ömmu leyndist líka tilrauna - kokkur . Afi er minna fyrir slíkt ? Sigurveig Stella Konráðsdóttir fæddist í Reykjavík 28. febrúar 1922 . Hún andaðist á Landspítalanum í Fossvogi 13. mars síðastliðinn og var útför hennar gerð frá Fossvogskirkju 20. mars . þannig að ég fékk nokkrum sinnum að vera tilraunadýr . Hjá henni smakkaði ég fyrst á ýmsu framandi kryddi sem ég notaði mikið síðar en hún kannski bara einu sinni . Þetta voru jú til - raunir og hún forvitin . Þegar forvitninni var svalað reyndist oft betur að elda eitthvað sem afi borðaði . Ég minnist þess með bros á vör þegar við borð - uðum saman nú fyrir síðustu jól og áhugi ömmu á nýjungum í matar - gerð var engu minni en fyrir 25 ? 30 árum þegar hún gerði tilraunir sem ég átti að smakka . Svo líður tíminn og það eru ekki nema nokkrar vikur síðan við sátum yfir kaffibolla og amma sagði mér frá húsum og versl - unum við Laugaveginn . Mér varð það þá svo ljóst að amma mín hafði upplifað breytingar og þróun mann - lífs í þessu landi sem erfitt er að gera sér í hugarlund . Þarna sat hún og dró upp myndir af glæsilegum dömu - og herrafataverslunum þar sem þjónustan var frábær , vörurnar vandaðar , skaut samt inn í að rán - dýrt gólfefnið hefði illa hentað ís - lenskum aðstæðum . Það var á svona augnablikum sem auðvelt var að gleyma því að amma var alveg að verða áttatíu og fimm ára gömul og líkaminn farinn að gera henni erfitt um vik . Hugurinn var svo skýr . Í huga mér eru óteljandi minningar um ömmu . Bara góðar minningar um hlýja , ástúðlega og skemmtilega ömmu . Fyrir það verð ég ævinlega þakklátur . Þorsteinn Torfason . Sigurveig Stella Konráðsdóttir Stuttu eftir að ég flutti á Akranes tók ég eftir vörpulegri konu sem hjólaði um bæinn . Um haustið fór ég að salta síld . Þegar ég fékk útborgað var í umslaginu kvittun , skrifuð með fal - legri rithönd , að ég hefði greitt til verkalýðsfélagsins , undirrituð af Herdísi Ólafsdóttur . Þetta voru mín fyrstu , en sem betur fer ekki síð - ustu kynni af Herdísi . Síðar var ég svo í stjórn kvennadeildar verka - lýðsfélagsins og varð það mér ómæld ánægja og reynsla að kynn - ast henni . Hún var einhver sú skemmtilegasta og greindasta og hæfileikaríkasta kona sem ég hef þekkt . Hugsjón hennar var að bæta kjör verkafólks og þá sérstaklega verkakvenna ? að því vann hún af heilum hug og mikilli elju . Samn - ingakona var hún mikil , róleg og yf - irveguð . Innan verkalýðshreyfing - arinnar var mikil virðing borin fyrir henni . Ég var svo lánsöm að vinna stundum með henni á skrifstofunni . Það var bæði lærdómsríkt og gam - an . Þegar mikið var að búið að ganga á sagði hún stundum : ? Við skulum láta þetta líða um dal og hól . ? Eitt sinn þegar við vorum að reikna út atvinnuleysisbætur sagði hún : ? Að ég sem var mesti tossi í reikningi skyldi lenda í þessu . ? Vandvirknin var samt sú að ekki veit ég til þess að neinn hafi gert at - hugasemdir við útreikning hennar . Gaman var að sitja við eldhús - borðið á Dvergasteini og spjalla um nýlesnar bækur . Eitt sinn höfðum Herdís Ólafsdóttir ? Herdís Ólafs - dóttir fæddist á Vindási í Kjós 28. febrúar 1911 . Hún lést á Dvalarheim - ilinu Höfða á Akra - nesi 16. apríl síðast - liðinn og var útför hennar gerð frá Akraneskirkju 24. apríl . við báðar fengið Vetr - arferðina eftir Ólaf Gunnarsson í jólagjöf . Þar sem hún var oft á öðrum nótum en ég varðandi bækur spurði ég hana hvað henni fyndist . Hún sagði : ? Ég vorkenndi nú honum Kristjáni . ? Þetta lýsir henni vel . Fordómalaus og lagði fólki alltaf gott til . Herdís hætti að hjóla , fékk sér Trabant og síðan Skoda . Ég held hún hafi verði lítið fljótari í ferðum á þeim heldur en hjólinu . Hún bakkaði eitt sinn á staur og þá sagði hún . ? Ég skil ekkert í þessu ? þessi staur er búinn að vera þarna í mörg ár . ? Sonur hennar ráðlagði henni að fá sér sjálfskiptan bíl . Þá sagði hún við mig . ? Hvað á ég að gera við vinstri fótinn ef ég hætti að trampa á kúplingunni . ? Eitt sinn vorum við ásamt fleir - um að koma af fundi í Reykjavík og bíllinn minn bilaði á miðri leið . Hún sagði þá : ? Þið eigið að gera eins og ég , að fara aldrei lengra að heiman á bíl en svo að þið geti labbað heim á 5 mínútum ef hann bilar . ? Ef við ættum fleiri baráttukonur eins og hana fyrir réttindum og aðbúnaði verkafólks væru kjör þeirra lægst launuðu betri í dag . Í hvert einasta af þeim mörgu jólakortum sem ég á frá henni skrifaði hún alltaf hvatn - ingu og uppörvun til mín . Herdís var bindindiskona , en þegar ég sagði henni að ég væri að fara til Feneyja sagði hún . ? Skálaðu í Martini á Markaðstorginu . ? Og ég gerði eins og hún sagði , skálaði í Martini fyrir henni á Markaðstor - ginu . Nú kveð ég með þakklæti vin - konu mína Herdísi Ólafsdóttur . Hafðu þökk fyrir allar góðu stund - irnar og þann mikla lærdóm sem ég fékk af kynnum við þig . Sigrún Clausen .