Stefnandi gerir þær dómkröfur að viðurkennt verði að Pétur Stefánsson ehf. , kt. 540202-2650 , hafi brotið gegn ákvæði 1. málsliðar 2. mgr. greinar 9.17 í kjarasamningimilli Landssambands íslenskra útvegsmanna og Farmanna - og fiskimannasambands Íslandsmeð því að greiða ekki Erni Stefánssyni , kt. 240359-2359 , fyrrverandi skipstjóra á frystitogaranum Pétri Jónssyni RE - 69 , skipaskrárnúmer 2288 , 80% af áætluðu aflaverðmæti frystitogarans , vegna veiðiferðar sem stóð yfir frá 6. júlí til 3. ágúst 2003 , áður en næsta veiðiferð togarans hófst 9. ágúst 2003 . Að Pétri Stefánssyni ehf. verði gert að greiða Félagi skipstjórnarmanna févíti að fjárhæð 362.944 krónur samkvæmt grein 1.54 í kjarasamningi milli Landssambands íslenskraútvegsmanna og Farmanna - og fiskimannasambands Íslands , sem renni í félagssjóð Félagsskipstjórnarmanna , vegna brots á ákvæði 1. málsliðar 2. mgr. greinar 9.17 í kjarasamningnum , með því að greiða ekki Erni Stefánssyni , kt. 240359-2359 , fyrrverandi skipstjóra á frystitogaranum Pétri Jónssyni RE - 69 , skipaskrárnúmer 2288 , 80% af áætluðu aflaverðmæti frystitogarans , vegna veiðiferðar sem stóð yfir frá 6. júlí til 3. ágúst 2003 , áður en næsta veiðiferð togarans hófst 9. ágúst 2003 . Að Samtök atvinnulífsins , fyrir hönd Landssambands íslenskra útvegsmanna , fyrir höndÚtvegsmannafélags Reykjavíkur vegna Péturs Stefánssonar ehf. , verði dæmd til að greiða stefnandamálskostnað að skaðlausu . Dómkröfur stefnda Dómkröfur stefnda eru þær að hann verði sýknaður af kröfum stefnanda . Til vara að kröfur stefnanda verði lækkaðar verulega . Þá krefst stefndi málskostnaðar úr hendi stefnanda að mati dómsins . Erni Stefánssyni var með bréfi , dags. 4. júlí 2003 , sagt upp störfum skipstjóra á frystitogara stefnda , Pétri Jónssyni RE - 69 . Ástæða uppsagnar var tilgreind óviðeigandi samskipti við áhöfnina sem meðal annars hafi leitt til uppsagna . Vegna aðstæðna ákvað útgerðin að hann skyldi hætta störfum daginn eftir . Örn taldi sér hafa verið vikið ólöglega úr skipsrúmi og krafði Pétur Stefánsson ehf. um skaðabætur vegna hinna fyrirvaralausu ráðningarslita með bréfi lögmanns hans , dags. 18. júlí 2003 . Gerð var krafa um bætur sem voru áætlaðar 5.000.000 króna með vísan til aflareynslu skipsins undangengna mánuði . Veittur var frestur til uppgjörs til 28. júlí 2003 . Fyrirsvarsmenn Péturs Stefánssonar ehf. svöruðu ekki framangreindu innheimtubréfi Arnars Stefánssonar . Var þá gefin út stefna í málinu 8. ágúst 2003 sem birt var fyrirsvarsmanni Péturs Stefánssonar ehf. 26. ágúst 2003 . Málið var síðan þingfest fyrir Héraðsdómi Reykjaness 10. september 2003 . Greinargerð af hálfu Péturs Stefánssonar ehf. var lögð fram 22. október 2003 . Hinn 15. ágúst 2003 greiddi stefndi Erni Stefánssyni 80% af áætluðum aflahlut vegna fyrstu veiðiferðar sem farin var á uppsagnarfresti hans , 700.000 krónur . Samkvæmt 1. ml . 2. mgr. gr. 9.17 í kjarasamningi aðila átti sú greiðsla að fara fram fyrir 9. ágúst 2003 er önnur veiðiferð á uppsagnarfresti hans hófst . Sættir náðust í máli Arnar Stefánssonar gegn Pétri Stefánssyni ehf . Samkomulag varð um að fella málið niður en ágreiningur var um málskostnað og var ákvörðun um hann lögð í úrskurð dómsins . Dómurinn úrskurðaði Erni Stefánssyni í hag og gerði Pétri Stefánssyni ehf. að greiða honum 186.750 krónur í málskostnað . Úrskurður héraðsdóms var kærður til Hæstaréttar Íslands . Með dómi Hæstaréttar í máli nr. 148 / 2004 , Pétur Stefánsson ehf. gegn Erni Stefánssyni , sem kveðinn var upp 10. maí 2004 , var úrskurði Héraðsdóms Reykjaness breytt á þann veg að talið var rétt að hvor aðili bæri sinn kostnað af málinu fyrir héraðsdómi . Hins vegar var Erni Stefánssyni gert að greiða Pétri Stefánssyni ehf. 100.000 krónur í kærumálskostnað fyrir Hæstarétti . Í niðurstöðu dóms Hæstaréttar er tekið fram að stefna í héraði hafi verið gefin út degi áður en fyrsta greiðsla til stefnanda féll í gjalddaga , 9. ágúst 2003 , og málið síðan verið höfðað 26. sama mánaðar og þar með eftir að stefndi hafi innt greiðsluna af hendi . Málarekstur stefnanda fyrir dómstólum hafi því ekki verið tímabær . Með bréfi , dags. 12. maí 2004 , krafði stefnandi stefnda um greiðslu févítis samkvæmt grein 1.54 í kjarasamningi aðila með vísan til þess að fyrrgreindur dómur hafi staðfest brot stefnda gegn ákvæði greinar 9.17 í kjarasamningi aðila . Ágreiningslaust er að stefndi greiddi Erni Stefánssyni 80% aflahlutar vegna fyrstu veiðiferðar í uppsagnarfresti hans 15. ágúst 2003 eða 6 dögum eftir að næsta veiðiferð hófst . Ágreiningur málsaðila lýtur hins vegar að því hvort þessi greiðsludráttur feli í sér slíkt brot á ákvæði í 1. málslið 2. mgr. greinar 9.17 í kjarasamningi aðila að varði sektargreiðslu samkæmt grein 1.54 í kjarasamningnum . Stefnandi kveðst byggja á eftirfarandi málsástæðum : Erni Stefánssyni hafi fyrirvaralaust verið vikið úr starfi skipstjóra á frystitogaranum Pétri Jónssyni RE - 69 , 4. júlí 2003 . Samkvæmt dómi Hæstaréttar Íslands í máli nr. 148 / 2004 , Pétur Stefánsson ehf. gegn Erni Stefánssyni , sem kveðinn var upp 10. maí 2004 , hafi Pétri Stefánssyni ehf. borið að gera upp við Örn Stefánsson út uppsagnarfrestinn samkvæmt ákvæðum kjarasamnings milli Landssambands íslenskra útvegsmanna og Farmanna - og fiskimannasambands Íslands . Þannig hafi Pétri Stefánssyni ehf. borið að greiða Erni Stefánssyni 80% af áætluðu aflaverðmæti frystitogarans vegna veiðiferðar sem stóð yfir frá 6. júlí til 3. ágúst 2003 í síðasta lagi 9. ágúst 2003 en þann dag hófst önnur veiðiferð togarans í uppsagnarfresti Arnar Stefánssonar . Framangreind uppgjörsregla byggi á ákvæði 1. málsliðar 2. mgr. greinar 9.17 í kjarasamningi milli Landssambands íslenskra útvegsmanna og Farmanna - og fiskimannasambands Íslands , en þar segi : “ Áætla skal aflamagn eftir hverja veiðiferð og greiða 80% af áætluðu aflaverðmæti , áður en næsta veiðiferð hefst . ” Brot fyrirsvarsmanna Péturs Stefánssonar ehf. á þessu kjarasamningsákvæði sé óumdeilt og staðfest með framangreindum dómi Hæstaréttar . Fyrirsvarsmenn Péturs Stefánssonar ehf. hafi að vísu borið því við að vegna aðstæðna á skrifstofu útgerðarinnar hafi greiðslur ekki verið inntar af hendi á réttum tíma . Þau rök þyki hins vegar léttvæg í því ljósi að fyrirsvarsmenn Péturs Stefánssonar ehf. hafi ekki haft fyrir því að tilkynna Erni Stefánssyni um þann greiðsludrátt eða hafi , á annan hátt , gefið honum til kynna að til stæði að greiða honum laun í uppsagnarfresti . Þvert á móti hafi fyrirsvarsmenn útgerðarinnar brotið gegn því ákvæði nefnds kjarasamnings sem kveði á um rétt skipstjórnarmanna til greiðslu kauptryggingar vikulega . Örn Stefánsson hafi því , með réttu , staðið í þeirri trú að hann hefði verið tekinn af launaskrá hjá útgerðinni og að ekki stæði til að greiða honum skaðabætur vegna hins fyrirvaralausa brottreksturs . Samkvæmt öllu framanreifuðu þyki því rétt að höfða mál þetta með kröfu um greiðslu óskerts févítis samkvæmt ákvæði greinar 1.54 í kjarasamningi aðila en þar segi orðrétt : “ Brot gegn samningi þessum varða sektum allt að kr. 300.057 er renni í félagssjóð viðkomandi félags . Sektarupphæðin skal síðan hækka í hlutfalli við kaupgjalds - ákvæði samningsins . ” Við endurútgáfu kjarasamningsins milli Landssambands íslenskra útvegsmanna og Farmanna - og fiskimannasambands Íslands hafi gleymst að uppfæra ákvæði greinar 1.54 , en févíti samkvæmt ákvæðinu nemi nú allt að 362.944 krónum . Til stuðnings þeirri fullyrðingu er vísað til úrskurðar gerðardóms , samkvæmt 2. gr. laga nr. 34 / 2001 , sem kveðinn var upp 30. júní 2001 . Þannig segi undir lið 1 á bls. 21 , að hámarksfévíti fyrir brot á samningnum hækki um 10% við gildistöku úrskurðarins 30. júní 2001 . Samkvæmt úrskurðinum hafi févítið hækkað um 3% 1. janúar 2002 eða í 352.373 krónur og aftur um 3% 1. janúar 2003 eða í 362.944 krónur sem sé févítiskrafa þess máls . Samkvæmt 2. tölul. 1. mgr. 44. gr. laga nr. 80 / 1938 um stéttarfélög og vinnudeilur sé verkefni Félagsdóms að dæma í málum sem rísi út af kærum um brot á vinnusamningi eða út af ágreiningi um skilning á vinnusamningi eða gildi hans . Sé máli þessu því réttilega stefnt fyrir Félagsdóm af hálfu stefnanda , Farmanna - og fiskimannasambands Íslands , vegna Félags skipstjórnarmanna á hendur Samtökum atvinnulífsins , fyrir hönd Landssambands íslenskra útvegsmanna , fyrir hönd Útvegsmannafélags Reykjavíkur vegna Péturs Stefánssonar ehf . Málskostnaðarkrafa stefnanda sé byggð upp með þeim hætti sem Félagsdómur hafiþegar dæmt í máli nr . F - 15 / 2001 , Vélstjórafélag Íslands gegn Samtökumatvinnulífsins , fyrir hönd Landssambands íslenskra útvegsmanna , fyrir hönd Útvegsmannafélags Snæfellsness vegna Bervíkur ehf . Stefnandi kveðst aðallega byggja á ákvæðumkjarasamnings milli Landssambands íslenskra útvegsmannaog Farmanna - og fiskimannasambands Íslands . Um málskostnað sé vísað til 1. mgr. 130. gr. laga nr. 91 / 1991 . Málsástæður stefnda og lagarök Stefndi byggir sýknukröfu sína á því að févítisákvæði það sem krafa stefnanda byggi á hafi verið lengi í samningi aðila . Því hafi aldrei verið ætlað að taka til dráttar á greiðslu fjárskuldbindinga , svo sem launaskulda , enda gengið út frá því að um innheimtu slíkra gildi almennar reglur um dráttarvexti og annað , verði þær ekki greiddar á gjalddaga . Framkvæmd ákvæðisins sé í samræmi við það . Engin dæmi séu um beitingu févítis í slíkum tilvikum né sé kunnugt um að kröfur þar um hafi áður verið settar fram . Stefndi hafi uppfyllt skyldur sínar samkvæmt ákvæði 1. ml . 2. mgr. gr. 9.17 með því að greiða stefnanda 80% áætlaðs aflaverðmætis eins og þar sé kveðið á um . Að stefndi hafi ekki innt greiðsluna af hendi á þeim gjalddaga , sem tiltekinn sé í ákvæðinu , áður en næsta veiðiferð hófst , þann 9. ágúst , feli einungis í sér greiðsludrátt af hans hálfu . Greiðslan hafi verið innt af hendi 6 dögum síðar , nánar tiltekið þann 15. ágúst 2003 . Dráttur stefnda á að inna greiðsluna af hendi feli að mati stefnda ekki í sér brot á fyrrgreindum kjarasamningsákvæðum . Stefndi byggir á því að greiðsludráttur stefnda geti ekki talist brot á kjarasamningi í skilningi greinar 1.54 . Stefndi hafi þegar uppfylt allar skyldur sínar samkvæmt kjarasamningi aðila . Hinni umdeildi greiðsludráttur hafi verið óverulegur og hvorki bakað stefnanda tjón né verið til þess fallin að veikja kjarasamning aðila . Þar við bætist að sektin , ef dæmd verður , sé í engu samræmi við brot stefnda . Vegna tilvísana stefnanda til annarra meintra brota stefnda á kjarasamningi aðila bendi stefndi á að endanlegt uppgjör vegna umræddrar veiðiferðar hafi farið fram 35 dögum eftir lok hennar og því í fullu samræmi við ákvæði 1. mgr. greinar 9.17 . Þar sem Örn Stefánsson hafi ekki verið lögskráður á skipið á uppsagnarfresti sínum hafi ekki verið skylt að greiða honum kauptryggingu á uppsagnarfresti , sbr. grein 1.09 í kjarasamningi aðila . Greiðsluháttur stefnda hafi því ekki falið í sér brot á kjarasamningi . Stefndi bendir á að krafa stefnanda sé fyrst höfð uppi í beinu framhaldi af áður greindum dómi Hæstaréttar vegna ágreinings aðila um greiðslu málskostnaðar fyrir héraðsdómi , og að því er marka megi af ummælum í stefnu , vegna innheimtukostnaðar í því máli . Lækkunarkrafa stefnda sé byggð á því að aðeins sé um að ræða óverulegan greiðsludrátt af hans hendi . Með tilliti til þess geti ekki komið til álita að stefndi greiði fullar fébætur , sbr. orðalag greinar 1.54 . Málskostnaðarkrafan sé byggð á því að engin rök séu til málsóknar þessarar sem virðist ætlað að mæta kostnaði vegna innheimtuaðgerða í máli Arnars Stefánssonar sem honum hafi verið gert að bera sjálfur með dómi Hæstaréttar í máli nr. 148 / 2004 . Stefndi byggir einkum á kjarasamningi Farmanna - og fiskimannasambands Íslands og Landssambands íslenskra útvegsmanna . Um málskostnað vísist til 65. gr. laga nr. 80 / 1938 og málskostnaðarákvæða í XXI. kafla laga um meðferð einkamála nr. 91 / 1991 . Niðurstaða Dómkröfur stefnanda í máli þessu eru þær að viðurkennt verði að stefndi , Pétur Stefánsson ehf. , hafi brotið gegn ákvæði 1. málsl. 2. mgr. greinar 9.17 í kjarasamningi aðila með því að greiða ekki Erni Stefánssyni , fyrrverandi skipstjóra á frystitogara stefnda , Pétri Jónssyni RE - 69 , og félagsmanni í Félagi skipstjórnarmanna . 80% af áætluðu aflaverðmæti skipsins vegna veiðiferðar sem stóð yfir frá 6. júlí til 3. ( sic ) ágúst 2003 áður en næsta veiðiferð skipsins hófst hinn 9. ágúst 2003 og að stefnda verði gert að greiða Félagi skipstjórnarmanna févíti samkvæmt grein 1.54 í greindum kjarasamningi að fjárhæð 362.944 krónur vegna brots á hinu fyrrnefnda ákvæði kjarasamningsins um tímamörk uppgjörs hins tilgreinda hundraðshluta af áætluðu aflaverðmæti . Fyrir liggur að Erni Stefánssyni var fyrirvaralaust vikið úr starfi skipstjóra á Pétri Jónssyni RE - 69 frá og með 5. júlí 2003 , sbr. uppsagnarbréf , dags , 4. júlí 2003 , sem er meðal gagna málsins og gert var í Bay Roberts í Kanada . Lét Örn Stefánsson þegar af skipstjórn og var nýr skipstjóri ráðinn í hans stað . Samkvæmt fyrirliggjandi gögnum , sbr. meðal annars launaseðla og skráningargögn , hófst umrædd veiðiferð hinn 6. júlí og lauk 7. ágúst 2003 . Í stefnu virðist því lokadagur veiðiferðarinnar ekki rétt tilgreindur . Næsta veiðiferð skipsins hófst 9. ágúst 2003 , sbr. meðal annars fyrirliggjandi skráningargögn , og er það óumdeilt . Þá er ágreiningslaust að uppgjör samkvæmt fyrrgreindu ákvæði 1. málsl. 2. mgr. greinar 9.17 í kjarasamningi aðila fór ekki fram fyrr en 15. ágúst 2003 , með 700.000 króna greiðslu , sbr. fyrirliggjandi hreyfingalista fjárhagsbókhalds hins stefnda útgerðarfélags og yfirlit yfir hreyfingar á tilgreindum innlánsreikningi Arnar Stefánssonar . Af hálfu stefnanda er vísað til þess að óumdeilt sé og staðfest með dómi Hæstaréttar Íslands frá 10. maí 2004 í málinu nr. 148 / 2004 : Pétur Stefánsson ehf. gegn Erni Stefánssyni að hið stefnda útgerðarfélag hafi brotið gegn greindu ákvæði kjarasamningsins um uppgjör og því leiði af grein 1.54 í kjarasamningnum að beita beri févíti . Af hálfu stefnda er út af fyrir sig viðurkennt að dregist hafi fram yfir þann frest , sem tiltekinn sé í 1. málsl. 2. mgr. greinar 9.17 í kjarasamningum , að efna greint uppgjör . Hins vegar geti þessi óverulegi greiðsludráttur ekki talist brot á á umræddum ákvæðum kjarasamningsins , þar á meðal í skilningi greinar 1.54 , svo sem nánar er rökstutt , meðal annars með vísan til þess að engin dæmi séu um beitingu févítis við slíkar aðstæður sem hér um ræðir . Samkvæmt 1. málsl. 2. mgr. greinar 9.17 í kjarasamningi aðila skal áætla aflamagn eftir hverja veiðiferð og greiða 80% af áætluðu aflaverðmæti áður en næsta veiðfierð hefst . Grein 1.54 í kjarasamningnum hljóðar svo : “ Brot gegn samningi þessum varða sektum allt að kr. 300.057 er renni í félagssjóð viðkomandi félags . Sektarupphæðin skal hækka í hlutfalli við kaupgjaldsákvæði samningsins . ” Frekari ákvæði eru ekki um sektir þessar í kjarasamningnum hvorki um beitingu þeirra almennt né með tilliti til brota á einstökum ákvæðum samningsins . Ljóst er að greindar sektir eru í raun févíti sem fyrst og fremst er ætlað að tryggja samningsefndir . Þegar litið er til málsatvika , sem varða einstaklingsbundið og tilfallandi tilvik vegna uppgjörs launa til Arnar Stefánssonar í kjölfar fyrirvaralausrar uppsagnar hans úr stöðu skipstjóra og þess að um greiðsludrátt var að ræða , sem bætt var úr innan sex daga , verður ekki litið svo á að brotið hafi verið gegn 1. málsl. 2. mgr. greinar 9.17 í kjarasamningnum . Samkvæmt þessu ber að sýkna stefnda af dómkröfum stefnanda . Dæma ber stefnanda til að greiða stefnda málskostnað sem ákveðst 200.000 krónur . Stefndi , Samtök atvinnulífsins f.h.Landssambands íslenskra útvegsmannaf.h. Útvegsmannafélags Reykjavíkur vegna Péturs Stefánssonar ehf. , skal vera sýkn af kröfum stefnanda , Farmanna - og fiskimannasambands Íslandsf.h. Félags skipstjórnarmanna . Stefnandi greiði stefnda 200.000 krónur í málskostnað .