Alllangt er síÐan fyrstu íslensku læknarnir hófu að tryggja sig fyrir hugsanlegum skaðabótakröfum vegna mögulegs tjóns í kjölfar læknismeðferðar eða -aðgerða . Sú staðreynd hefur hins vegar aldrei farið hátt . Veturinn 1990 - 1991 var þessu máli fyrst hreyft á Alþingi og flutt frumvarp um sjúklingatryggingar en það varð aldrei að lögum . Á síðastliðnum vetri komst hreyfing á málið á nýjan leik . Því lyktaði með því að ný lög um sjúklingatryggingu ( nr. 111 , 25. maí 2000 ) voru sett síðastliðið vor og taka gildi 1. janúar næstkomandi . Fullkomin sátt var um lagasetninguna ef marka má umræður á Alþingi og er það ef til vill skýring þess að litlar umræður hafa verið um það síðan . Hér er þó um veigamikla breytingu að ræða fyrir þá lækna sem enn eru ótryggðir . Nú er þeim skylt að tryggja sig í starfi , nema í þeim tilvikum sem sjúkrastofnun viðkomandi ber bótaábyrgðina , samkvæmt því sem nánar er tilgreint í lögunum . ,, Sennilega eru ekki nema 10 til 15 ár frá því fyrstu læknarnir hér á landi fóru að tryggja sig . Lýtalæknar hafa líklega verið fyrstir til þess enda í takt við eðli starfa þeirra . Hér á Læknasetrinu tókum við alhliða tryggingu fyrir að minnsta kosti átta árum svo breytingin fyrir okkur verður lítil . ,, Í Bandaríkjunum eru það þrjár sérgreinar innan læknisfræðinnar sem bera hæstu iðgjöldin . Taugaskurðlækningar , lýtalækningar og bæklunarlækningar . Tryggingaiðgjöld sem læknar í þessum sérgreinum greiða þar í landi eru geigvænlega há . Bráðamóttaka er líka í eðli sínu áhættusöm starfsemi . Ég starfaði í 15 ár með Læknavaktinni og var oft skíthræddur í lok vaktar hvort mér hefði yfirsést eitthvað , til dæmis heilahimnubólga , sem getur þýtt dauðann sé sá sjúkdómur ekki greindur í tæka tíð . Við þurftum hver fyrir sig að skoða allt að 25 manns á átta tímum og það gefur auga leið að slíkt er áhættusamt . En það er rétt að taka fram að aðstaðan hefur batnað verulega síðan þá . "