Fríða Guðmundsdóttir barnalæknir lést á líknardeild Landspítalans þann 20. desember síðastliðinn , langt fyrir aldur fram . Hún greindist með illkynja heilaæxli í janúar 2001 sem ekki réðst við þrátt fyrir tvær stórar aðgerðir , geislameðferð og krabbameinslyfjagjöf . Fríða lauk stúdentsprófi frá Menntaskólanum í Reykjavík , náttúrufræðideild , 1987 . Hún hóf nám við læknadeild Háskóla Íslands í september sama ár og útskrifaðist 1993 með fyrstu einkunn . Hún starfaði sem aðstoðar - og deildarlæknir á ýmsum deildum Landspítalans þar til hún fluttist til West-Hartford í Connecticut-fylki í Bandaríkjunum í maí 1997 og hóf sérnám í barnalækningum . Hún fylgdi þar með í fótspor fjölmargra íslenskra lækna sem áður höfðu stundað sérnám við University of Connecticut . Það var lengi regla hjá Ed Zalneraitis , yfirmanni barnalæknanámsins þar , að geyma eina stöðu á ári handa Íslendingi , enda reyndust unglæknar þeir sem Hörður Bergsteinsson sendi honum alltaf vel . Allir samnemendur Fríðu og Ed fylgdust náið með veikindum hennar og stóðu fyrir söfnun á síðasta vori , gagngert til að hún kæmist með Sævari eiginmanni sínum og börnum til Flórída í apríl síðastliðnum . Sú ferð var farin og tókst frábærlega . Ed hafði samband við mig nýlega og sagði : Fríða útskrifaðist barnalæknir í júní 2000 og stóðst ameríska barnalæknaprófið með glæsibrag seinna það sama ár . Sumarið 2000 flutti Fríða ásamt Sævari Leifssyni eiginmanni sínum og börnum þeirra , Birtu Rún 10 ára , Viktori 6 ára og Leifi 5 ára , til Rising Sun í Maryland-fylki . Þar festu þau kaup á hestabúgarði og Fríða hóf frekara nám í gigtsjúkdómum barna við Barnaspítalann í Fíladelfíu í Pennsylvaníu-fylki ( CHOP ) . Hún kunni vel við sig á nýjum stað og varð strax vinsæl hjá unglæknum á CHOP vegna þess hve ljúf hún var í viðmóti og hjálpfús . Terri Finkel yfirlæknir gigtardeildarinnar lýsir Fríðu sem þróttmikilli og áhugasamri en fyrst og fremst sem heillandi persónu . Ég hef fengið kveðjur frá foreldrum sjúklinga hennar sem hæla henni fyrir fagmennsku og áreiðanleika . Ég minnist sérstaklega sjö ára drengs með alvarlegan gigtsjúkdóm og krampa . Foreldrar hans leituðu mikið til Fríðu , oft til að greina frá versnandi einkennum hans en líka til að leyfa henni að fylgjast með ef vel gekk . Þau litu á Fríðu sem hluta af fjölskyldunni . Ég lít á það sem merki um afburðalækni , enda var Fríða það svo sannarlega . Fríða var jafnframt mikil áhugamanneskja um kynningu Íslands , íslenska hestsins og íslenska smalahundsins í Bandaríkjunum . Hún stóð meðal annars fyrir hestamannamóti eina helgi í maí síðastliðnum sem heppnaðist vonum framar . Fríða sýndi ótrúlegan kraft í veikindum sínum . Hún kvartaði aldrei og naut þeirra stunda sem buðust til hins ýtrasta . Það má vera að sjúkdómurinn hafi náð yfirhöndinni að lokum en hann náði aldrei að buga hana , né heldur að dempa hennar innri fegurð . Fyrir hönd fjölskyldu Fríðu vil ég þakka Huldu Brá Magnadóttur heilaskurðlækni og frábærri vinkonu sem kom í skyndi til Fíladelfíu í september þegar ástand Fríðu var alvarlegt og hjálpaði okkur í gegnum erfiðar stundir . Þá viljum við þakka vinahjónum frá Ameríku , þeim Óla og Hrefnu og Tryggva og Ástu , og vinkonum Fríðu úr læknadeildinni , Gerði , Helgu , Soffíu og Hrönn , sem létu ekkert aftra sér frá því að koma úr sérnámi sínu til að vera hjá henni . Að lokum viljum við þakka Friðbirni Sigurðssyni og Valgerði Sigurðardóttur krabbameinslæknum sem ásamt starfsfólki sínu náðu að gera þessar síðustu vikur bærilegar . Ég vil þakka Fríðu fyrir ótrúlega vináttu og fyrir allar okkar stundir saman . Við fylgdumst hvor með annarri frá unglingsárum , gegnum menntaskóla , læknadeild og nú síðast í sérnámi erlendis . Vinátta okkar gerði mig að betri manneskju , móður og lækni .