„ Á bernskuheimili mínu á Ísafirði snérist allt um slor og íþróttir . Pabbi var skipstjóri og bræður mínir fjórir allir á kafi í íþróttum og mamma hélt þessu öllu saman , var og er enn kjölfestan í fjölskyldunni . Við krakkarnir vorum mikið í útileikjum og þar var vinsælasti leikurinn sem við kölluðum „ að reka pílu , “ sem var eltinga - og feluleikur . Svo var fjaran líka vinsæll leikvangur og þangað sótti ég efni í lítil listaverk sem ég var að gera í garðinum heima . Í þau notaði ég líka netatrossur og drasl sem ég sótti í skúrinn til pabba . Ég hef alltaf verið rosalega mikið tengd sjónum , var stundum að vinna með skólanum og öll sumur sem unglingur í frystihúsinu . Á tímabili var ég að spá í að fara í fiskvinnsluskólann , sem var vinsælt nám á þessum tíma , en svo varð gullsmíðin ofan á . “ Þannig segir frá Dýrfinna Torfadóttir , sem nýlega var tilnefnd bæjarlistamaður Akraness . Framundan hjá Dýrfinnu eru einmitt sýningar , í Nýsköpunarmiðstöðinni í Garðabæ í næsta mánuði og síðan tvær sýningar á Norðurlöndunum í sumar , gull - og skartgripasýning í Kaupmannahöfn og síðan sýningin „ Smycken så in i Norden " á Skáni í Svíþjóð . Af nægu er því að taka og hentar henni vel enda engin lognmolla í kringum listamanninn Dýrfinnu . Sjá ítarlegt viðtal við listamanninn að vestan í Skessuhorni sem kom út í dag .