Menn höfðu áður kynnst þessum ritum í latneskum þýðingum úr arabísku , en á endurreisnartímanum fundust ritin á frummálinu sem var gríska . Hins vegar voru latnesku stafirnir p og m notaðir fyrir plús og mínus sem eru orð af latneskum stofni . Til dæmis má nefna að nám í latínu var skylda fyrir alla þá sem tóku stúdentspróf við íslenska menntaskóla allt fram til ársins 1968 en kennsla í grísku sem skyldugrein var aflögð við Reykjavíkurskóla þegar hann var gerður að Hinum almenna menntaskóla í Reykjavík árið 1904 . Dæmi um slíka notkun í rúmfræði er sú hefð að ofanvörp af skammhliðunum a og b á langhlið í rétthyrndum þríhyrningi eru nefnd α og β . Táknið μ ( mý ) er oft notað í tölfræði fyrir meðaltal . Bókstafurinn a er notaður um hröðun ( af latneska orðinu accelerare , að auka hraða ) , en um hornhröðun er notaður gríski bókstafurinn α ( alfa ) . Af dæmum um tákn , sem hafa ákveðna merkingu í tilteknu samhengi , má nefna ε og δ , epsílon og delta , sem notuð eru í stærðfræðigreiningu og tákna örsmáar stærðir frumbreytu og afleiddrar breytu falls . Sverrir Jakobsson er prófessor í sagnfræði við Háskóla Íslands . Hann hefur meðal annars rannsakað heimsmynd Íslendinga á miðöldum og pólitíska sögu 12. og 13. aldar . Sverrir hefur verið virkur í ýmsum fjölfaglegum og fjölþjóðlegum rannsóknarverkefnum og stjórnaði fjölfaglegu verkefni um sögu Breiðfirðinga .