Kæranda var með bréfi ráðuneytisins , dags. 14. maí 2019 , gefinn kostur til að koma að andmælum við umsögn Sjúkratrygginga Íslands . Daggjöldin hafa verið ákvörðuð með setningu reglugerðar af hálfu heilbrigðisráðherra . Umræddur RUG-stuðull er síðan notaður til að ákvarða fjárþörf hjúkrunarheimilis , út frá veikindum íbúa og hversu mikla þjónustu íbúar þess þurfa . Þann 21. desember 2018 var birt reglugerð nr. 1238 / 2018 um greiðsluþátttöku sjúkratrygginga í kostnaði sjúkratryggðra vegna dvalar í hjúkrunarrýmum og dvalarrýmum á stofnunum sem ekki eru á föstum fjárlögum árið 2019 og sem eru án samnings við Sjúkratryggingar Íslands . Í kæru er þess krafist að ákvörðun Sjúkratrygginga Íslands samkvæmt gjaldalið nr. 3.00 í 5. gr. gjaldskrá Sjúkratrygginga Íslands nr. 1240 / 2018 , sem útgefin var í B-deild Stjórnartíðanda þann 21. desember 2018 , um að greiðslur til kæranda skuli frá 1. janúar 2019 taka mið af þeim RUG stuðli sem kærandi fékk greitt samkvæmt á árinu 2018 ( greiðslustuðull 1,18 stig ) , verði breytt . Kærandi fer fram á að breytingin verði á þann veg að greiðslur til kæranda miði við RUG stuðul hans fyrir árið 2019 ( greiðslustuðull 1,22 stig ) og að gjaldaliður nr. 3.00 verði uppfærður í samræmi við það . Kærandi var með RUG-greiðslustuðul 1,18 árið 2018 , en hefði fengið RUG - greiðslustuðulinn 1,22 fyrir árið 2019 ef notast væri við uppfærðan RUG-stuðul fyrir árið 2019 . Kærandi áætlar að heildar daggjaldagreiðslur til kæranda verði um kr. 13.000.000 , - lægri á árinu 2019 á grundvelli núverandi gjaldskrá Sjúkratrygginga Íslands , en greiðslur hefðu orðið ef þær hefði tekið mið af nýja RUG-stuðlinum sem var birtur á heimasíðu Sjúkratrygginga Íslands . Sjúkratrygginga Íslands töldu ekki vera heimild til að greiða kæranda og öðrum hjúkrunarheimilum í samræmi við nýjan RUG-greiðslustuðul þar sem ekki væri til staðar gildandi rammasamningur , þ.e. að samningur þyrfti að liggja til grundvallar hækkun samkvæmt RUG-stuðlum . Kærandi byggir á því að hann hafi haft réttmætar og sanngjarnar væntingar til þess að greiðslur til kæranda árið 2019 myndu taka mið af RUG-greiðslustuðli ársins 2019 . Eins og áður hafi komið fram munar um 13 milljónum króna á tekjum kæranda eftir því hvor stuðullinn er notaður við útreikning daggjalda . Um sé að ræða gífurlega tekjuskerðingu , sem ekki var gert ráð fyrir að farið yrði í samkvæmt fjárlögum . Kærandi telur að umrædd ákvörðun Sjúkratrygginga Íslands , þ.e. gjaldskráin , sé ólögmæt þar sem hún gangi gegn settum lögum og fjárlögum og vísar kærandi máli sínu til stuðnings til ákvæðis 38. gr. laga um sjúkratryggingar nr. 112 / 2008 og til umfjöllunar varðandi umrædda 38. gr. í greinargerð með frumvarpi til laganna . Þá vísar kærandi í kæru til ákvæðis 43. gr. laga um sjúkratryggingar nr. 112 / 2008 sem og bráðabirgðaákvæðum umræddra laga . Slík framkvæmd gengur að mati kæranda þvert gegn tilgangi og markmiðum löggjafans . Í athugasemdum kæranda , mótteknum 3. júní 2019 , ítrekar kærandi að um er að ræða mikilvægt hagsmunamál fyrir kæranda og fjármuni sem vega mjög þungt í hans rekstri , óháð því hvert hlutfall umræddra fjármuna er af heildarfjárveitingu til málaflokksins . Ráðherra setti reglugerð nr. 1238 / 2018 um greiðsluþátttöku sjúkratrygginga í kostnaði sjúkratryggðra vegna dvalar í hjúkrunarrýmum og dvalarrýmum á stofnunum sem ekki eru á föstum fjárlögum árið 2019 og sem eru án samnings við Sjúkratrygginga Íslands , og byggist gjaldskrá Sjúkratrygginga Íslands ( áður nr. 1240 / 2018 en nú nr. 195 / 2019 ) á þeirri reglugerð . Við gerð hinnar tímabundnu gjaldskrár var ákveðið að miða við RUG-stuðla eins og þeir voru á árinu 2018 . Þjónustuveitendur geta almennt ekki gengið út frá því að fá sömu greiðslur og ef í gildi væri samningur enda geta verið ýmis ákvæði sem skapa kvaðir á viðsemjendur sem ekki er að finna í gjaldskrám . Að mati Sjúkratrygginga Íslands mátti sjá af framangreindu að rammasamningurinn tryggði hjúkrunarheimilum ákveðnar hækkanir þegar RUG-stuðlar hækkuðu en svo var ekki áður . Sjúkratryggingar Íslands fullyrða í umsögn sinni að í samningaviðræðum hafi aldrei verið gefin loforð eða skapaðar væntingar um að stofnunin myndu greiða samkvæmt RUG-greiðslustuðli ársins 2019 . Í kæru er vitnað til reglugerðar nr. 544 / 2018 um mat á heilsufari og aðbúnaði íbúa í hjúkrunarrýmum , en markmiðið með þeirri reglugerð er að samræma og tryggja heilbrigðisþjónustu við aldraða . IV . Í samræmi við 38. gr. laganna gáfu Sjúkratryggingar Íslands út gjaldskrá nr. 1240 / 2018 á grundvelli reglugerðarinnar og tekur gjaldskráin til þjónustu við sjúkratryggða íbúa hjúkrunar - og dvalarrýma á vegum hjúkrunarheimila og stofnana sem ekki eru á föstum fjárlögum og eru án samninga við Sjúkratryggingar Íslands . Í 2. málsl. 1. mgr. 38. gr. sjúkratryggingalaga nr. 112 / 2008 segir að séu samningar um þjónustu í hjúkrunarrýmum , dvalarrýmum og dagdvöl ekki fyrir hendi , sbr. IV. kafla , sé einnig í sérstökum tilfellum heimilt að greiða stofnunum kostnað vegna þjónustu tímabundið á grundvelli gjaldskrár sem sjúkratryggingastofnun gefur út . Að því marki sem löggjafinn hefur ekki sérstaklega fært úrskurðarvald í málum á grundvelli laga um sjúkratryggingar til úrskurðarnefndar velferðarmála gildir hin almenna kæruheimild 1. mgr. 26. gr. stjórnsýslulaga nr. 37 / 1993 . Þrátt fyrir það hefur verið talið að almenn stjórnvaldsfyrirmæli kunni í einstaka tilvikum að teljast stjórnvaldsákvörðun gagnvart tilteknum aðilum . Beðist er velvirðingar á því að dregist hefur að kveða upp úrskurð í máli þessu . Kæru dvalarheimilisins A vegna gjaldskrár Sjúkratrygginga Íslands , nr. 1240 / 2018 , fyrir þjónustu hjúkrunarheimila sem ekki eru á föstum fjárlögum árið 2019 og eru án samnings við Sjúkratrygginga Íslands , sem birtist í B-deild Stjórnartíðanda þann 21. desember 2018 , er vísað frá heilbrigðisráðuneytinu .