Mín jól voru Hallgrímsjól . Eða voru þau kannski Úlfarsjól ? Það gæti verið . Úlfar Þormóðsson gerði Hallgrím Pétursson , hinn eina og sanna , sálmaskáldið frá 17. öld - höfund Passíusálma - upp á nýtt . Ekki sálmana . Höfundinn . Það gerði hann í anda sagnaritara öndverðrar 21. aldar - jú og tíunda áratugar hinnar 20 . Ég er ekki alls kostar ánægður með þessa sagnahefð sem orðið hefur ofan á : sögupersónur færðar í skáldsögubúning , en jafnframt settar innan gæsalappa - án heimildar . Yfirgengileg frekja . Allt gert samkvæmt ágiskun og meintu innsæi . Þannig varð til ævisaga Jónasar frá Hriflu , Einars Ben . , Jóns Sigurðssonar og nú Hallgríms . En hvað gerist ? Eftir að Úlfar fór höndum um mig og Hallgrím , kynnti okkur , menn sem rúm 300 ár skilja að , þá er ég farinn að fletta upp í Guðbrandi Þorlákssyni biskupi á Hólum , 16. og 17. aldar afreks - manninum og Arngrími lærða , Brynjólfi Sveinssyni , Guðríði brottrændri og ..... Hvers vegna fletti ég upp ? Allt eru þetta áhugaverðar persónur og áhrifavaldar úr Íslandssögunni . Öll gamalkunn . En nánast aðeins sem ártöl . Jú , bíblíur . Öll þekkjum við Guðbrandsbiblíu . Ég er búinn að fletta upp án afláts yfir hátíðarnar . Ekki vegna Hallgríms . Vegna Úlfars . Hann kveikti logann . Og eldana . Þú ert vissulega frábær penni . En það er snautleg lýsing á þínu verki . Þú hefur skilað af þér bókmenntaafreki ! Öllu á dýptina ; heimspekina , sögulega innsýn , manneskjuna - nú og fyrr . Haf þökk fyrir .