Lög um tannlækningar 1. gr. [ Rétt til þess að stunda tannlækningar hér á landi og kalla sig tannlækni hefur : 1. sá sem fengið hefur leyfi heilbrigðis - og tryggingamálaráðherra , sbr. 2. og 3. gr. , 2. sá sem fengið hefur staðfestingu heilbrigðis - og tryggingamálaráðherra á tannlækningaleyfi í landi sem aðili er að samningi um Evrópskt efnahagssvæði . Ráðherra skal með reglugerð setja nánari ákvæði um þá sem stunda mega tannlækningar hér á landi skv. 2. tölul. 1. mgr. ] 1 ) 1 ) L. 116 / 1993 , 2. gr. 2. gr. [ Leyfi skv. 1. tölul. 1. mgr. 1. gr. skal veita þeim sem lokið hefur prófi frá tannlæknadeild Háskóla Íslands . ] 1 ) Áður en leyfi er veitt samkvæmt þessari grein skal leita umsagnar tannlæknadeildar Háskóla Íslands um hæfni umsækjanda til tannlæknisstarfa . Heimilt er ráðherra að synja um leyfi ef umsögn er neikvæð . 1 ) L. 116 / 1993 , 2. gr. 3. gr. [ Veita má manni , sem lokið hefur sambærilegu prófi og um getur í 1. mgr. 2. gr. í landi utan hins Evrópska efnahagssvæðis , leyfi skv. 1. tölul. 1. mgr. 1. gr . Tannlæknadeild Háskóla Íslands getur sett það skilyrði fyrir meðmælum sínum að umsækjandi sanni deildinni hæfni sína með prófi . Sé um erlenda ríkisborgara , aðra en ríkisborgara frá EES-landi , að ræða skulu þeir enn fremur sanna fullnægjandi kunnáttu sína í íslenskri tungu . Binda má leyfið við ákveðinn tíma . Leita skal umsagnar Tannlæknafélags Íslands og landlæknis . ] 1 ) Gerist Ísland aðili að milliríkjasamningi um gagnkvæma viðurkenningu á starfsréttindum tannlækna skal fara eftir ákvæðum þessarar greinar eftir því sem við getur átt og samrýmist viðkomandi milliríkjasamningi . 1 ) L. 116 / 1993 , 2. gr. 4. gr . Heimilt er að synja manni um tannlækningaleyfi eigi 2. mgr. 68. gr. almennra hegningarlaga við um hagi hans . 5. gr. [ Tannlæknir hefur rétt til að kalla sig sérfræðing og starfa sem slíkur hér á landi hafi : 1. hann fengið til þess leyfi heilbrigðis - og tryggingamálaráðherra , 2. hann fengið staðfestingu heilbrigðis - og tryggingamálaráðherra á sérfræðingsleyfi frá landi sem aðili er að samningi um Evrópskt efnahagssvæði . Ráðherra skal með reglugerð 1 ) setja nánari reglur um þá sem kalla mega sig sérfræðinga í tannlækningum skv. 2. tölul. 1. mgr. ] 2 ) 1 ) Rg. 402 / 1986 , sbr. 358 / 1988 . 2 ) L. 116 / 1993 , 2. gr. 6. gr . Verksvið tannlækna tekur til varna , greiningar og meðferðar á tannskemmdum , tannskekkju og tannleysi , til sjúkdóma , slysa og galla er þessu tengjast , þar með talið í mjúkvefjum og beinum . 7. gr . Um lyfjaávísanir tannlækna fer samkvæmt lyfjalögum , nr. 108 / 1984 , 1 ) og reglugerðum settum samkvæmt þeim . 1 ) Nú l . 93 / 1994 . 8. gr . Tannlæknum er heimilt að hafa aðstoðarfólk . 1 ) Um sérhæft aðstoðarfólk fer samkvæmt lögum um tæknimenntaðar heilbrigðisstéttir . 1 ) Rg. 258 / 1990 ( menntun , réttindi og skyldur aðstoðarmanna tannlækna ) . 9. gr . Aðstoðarfólk samkvæmt 8. gr. skal ávallt starfa undir handleiðslu og á ábyrgð tannlæknis . Það hefur ekki heimild til að taka að sér sjálfstæð verkefni á neinu sviði sem undir tannlækningar falla . Öðrum en tannlæknum og sérhæfðu aðstoðarfólki undir þeirra stjórn er óheimilt að stunda tannlækningar . 10. gr . Sérhverjum tannlækni er skylt að gæta þagmælsku um atriði sem hann fær vitneskju um í starfi sínu og leynt skulu fara samkvæmt lögum eða eðli málsins . Sama þagnarskylda hvílir á öllu aðstoðarfólki tannlækna og helst þagnarskyldan þótt viðkomandi láti af starfi . 11. gr . 12. gr . Ef landlæknir verður þess var að tannlæknir vanrækir skyldur sínar , fer út fyrir verksvið sitt eða brýtur í bága við fyrirmæli heilbrigðislaga landsins skal hann áminna viðkomandi og skýra jafnframt heilbrigðisráðuneytinu og Tannlæknafélagi Íslands frá áminningunni og tilefni hennar . Komi áminningin ekki að haldi ber landlækni að kæra málið fyrir ráðherra . Getur þá ráðherra úrskurðað að viðkomandi skuli sviptur tannlækningaleyfi , en skjóta má þeim úrskurði til dómstólanna . [ Ákvæðum 1. og 2. mgr. svo og ákvæðum 13. gr. skal beitt eftir því sem við á gagnvart þeim sem fengið hafa staðfestingu heilbrigðis - og tryggingamálaráðherra skv. 2. tölul. 1. mgr. 1. gr. eða 2. tölul. 1. mgr. 5. gr . Nú er einstaklingur , sem hér starfar á grundvelli leyfis skv. 2. tölul. 1. mgr. 1. gr. eða 2. tölul. 1. mgr. 5. gr. , sviptur því leyfi og fellur þá niður heimild hans til að starfa á grundvelli þess hér á landi . ] 1 ) 1 ) L. 116 / 1993 , 2. gr. 13. gr . Sérhverjum tannlækni ber að viðhalda þekkingu sinni . Telji landlæknir að tannlæknir hafi sýnt að hann uppfylli ekki lengur þau skilyrði sem krefjast beri af honum skýrir hann ráðherra frá málavöxtum . Ráðherra leitar álits tannlæknadeildar Háskóla Íslands . Fallist hún á álit landlæknis má svipta viðkomandi tannlækningaleyfi , en skjóta má þeim úrskurði til dómstólanna . 14. gr . Tannlæknar skulu færa sjúkraskrár yfir sjúklinga sem þeir annast . Óheimilt er að ónýta slíkar skrár nema með leyfi heilbrigðisráðherra að fengnum tillögum landlæknis . Þegar tannlæknir lætur af störfum skal sjúkraskrám , sem hann hefur fært , komið í umsjá landlæknis . 15. gr . Brot gegn ákvæðum laga þessara varða , auk sviptingar tannlækningaleyfis , sbr. 12. og 13. gr. , sektum [ eða fangelsi allt að 2 árum ] . 1 ) Að öðru leyti gilda ákvæði 18. gr. læknalaga , nr. 80 / 1969 , 2 ) eftir því sem við á . 1 ) L. 82 / 1998 , 177. gr. 2 ) Nú l . 53 / 1988 . 16. gr . Ákvæði læknalaga , nr. 80 frá 23. júní 1969 , 1 ) skulu gilda að öðru leyti , eftir því sem við getur átt , um tannlækna og sérmenntað aðstoðarfólk þeirra . 1 ) Nú l . 53 / 1988 .