Um vísiorð í íslensku og viðskeytið -na 259 hins vegar upphaflegast í vísiorðinu þarna . Vísiorðin hérna og núna hafa sérstöðu , þar sem stofnmyndirnar , hér og nú , eru sjálfar bundnar bendivísun , en einnig þar má greina vissa aðgreiningu þar sem við - skeyttu myndirnar fela í sér skarpari bendivísun . Því er ekki að leyna að ýmislegt hefur orðið útundan í þessari athug - un í sambandi við viðskeytið -na , útbreiðslu þess og merkingu og hlut - verk þeirra orða sem það hafa að geyma . Meðal annars væri forvitni - legt að athuga merkingareinkenni tvöföldunarmynda viðskeytisins , mynda eins og hérnana , þarnana og fleiri sem nokkuð hefur gætt í vissum landshlutum a . m. k . , einkum merkingarafstöðu þeirra til styttri myndanna ( sbr. Sigurður Jónsson 1976 ) . Þá eru orðmyndirnar sá arni og að tarna og afbrigði þeirra girnilegt athugunarefni . Svo er að sjá sem þær myndir séu sprottnar af myndinni þarna , og væri fróð - legt að athuga þau merkingartengsl sem þar eru á ferðinni ( sbr. Björn Karel Þórólfsson 1925 : 101 - 102 ) . Loks er að nefna þá notkun orða á -na sem snýr að talmáli sérstak - lega . Algengt er í talmáli , í beinum tjáskiptum andspænis viðmælanda , að orðin hérna , þarna og svona gegni hlutverki sem fremur er mál - notalegt en merkingarlegt , að þau komi fram sem eins konar stoð - eða fylliorð : ( 156 ) Hefurðu lesið hérna Fóstbræður eftir Gunnar Gunnarsson ? ( 157 ) Hverjir skrópuðu ? — Það voru víst Kalli og hann hérna Siggi , sonur Gunnu Páls ( 158 ) Manstu eftir þarna ljóshærðu stelpunni sem við hittum á ball - inu ? ( 159 ) Það er búið að selja gamla rauða húsið , þú veist þarna sem presturinn átti ( 160 ) Við vorum bara svona að tala um það . . . hann á Sjómanna - skólanum og ég ætlaði að vinna á spítala . ( Tvö Ieikr . 73 : 15 ) ( 161 ) Já , en ég meina svona hvundags . ( Tvö leikr . 58 : 15 ) Vissan skyldleika má greina með því hlutverki sem hér er á ferðinni og hlutverki sömu orða sem vísiorða fyrir bendivísun . Það minnir á óeiginlega bendivísun að með notkun þessara orða höfðar mælandinn til samvitundar við viðmælanda sinn , lætur í ljós að viðmælandinn hafi forsendur til að ráða þá vísun sem um er að ræða . Þetta virðist einkum eiga við um notkun þarna og svona . Notkun hérna vísar fremur , eða meðfram a . m. k . , til vitundar mælandans eins , mælandinn gefur