Ber ritröðin Yfirlit yfir sögu mannsandans ( 1906 - 1915 ) höfuð og herðar yfir önnur verk hans að því leyti . Ágúst lauk meistaraprófi í heimspeki árið 1901 með sálfræði sem aðalfag en á þessum tíma heyrðu rannsóknir á vitundarlífi mannsins og lífeðlisfræðilegum undirstöðum þess , enn þá til heimspekinnar . Ágúst og Guðmundur luku meistaraprófi á sama tíma og til stóð að úthluta í fyrsta skipti úr styrktarsjóði Hannesar Árnasonar . Styrkþeganum var gert skylt að halda röð fyrirlestra fyrir almenning að loknum þremur námsárum og nutu þeir tíðast mikilla vinsælda og urðu í sumum tilfellum grundvöllur útbreiddra rita um heimspekileg efni . Helstu verk Ágústs eru nátengd kennslu hans við Háskóla Íslands . Í þessu tilliti eru áhrifin frá Comte augljós en ekki er hægt að ganga svo langt að kalla heimspeki Ágústs hreinræktaðan pósítívisma . Raunvísindin koma aldrei í stað heimspekinnar . „ Frekar mætti segja að hann hafi aðhyllst nokkurs konar „ eclecticisma “ og verið fyrst og fremst umhugað að draga fram samfelldan þráð í heimspekisögunni og rökstyðja að hvaða leyti einstaka heimspekingar hafi tekið þátt í að spinna þann þráð . Túlkun hans á heimspekisögunni var þannig skilyrt af heimspekilegri afstöðu hans sjálfs sem einkenndist fyrst og fremst af framfara - og þróunarhyggju í anda Herberts Spencer ( 1820 - 1903 ) . Að mati Ágústs var lykilinn að skilningi á eðli manns og heims fólginn í þróunarkenningunni . Að rekja þráðinn “ frá uppruna alheimsins til mannsins sem siðferðislegrar félagsveru varð upp frá því eitt af höfuðviðfangsefnum Ágústs . Frá þeim sjónarhóli gat hann tekið undir með þýskri hughyggju í anda Friedrichs W.J. Schelling ( 1775 - 1854 ) og Georgs W.F. Hegel ( 1770 - 1831 ) sem lagði áherslu á mikilvægi náttúrulegra og sögulegra ferla . Maðurinn hefur til að bera náttúrulega eiginleika og tilhneigingar sem hann getur þroskað og þróað . Maðurinn ber ábyrgð á sjálfum sér sem siðferðisveru . Það er ef til vill erfitt að sætta þennan siðferðilega mælikvarða við þá staðreynd að Ágúst var eindreginn talsmaður mannkynbóta en þá verður að hafa í huga þann sérstaka skilning sem hann hafði á erfðum og eðli þróunar . Störf hans við Háskólann og aðrar menntastofnanir endurspegluðu það viðhorf . Hann var þess mjög meðvitaður að störf hans höfðu siðferðislega og félagslega vídd og höfðu áhrif bæði á samtíma hans en ekki síður á framtíð þess samfélags sem var í mótun . Ágúst H. Bjarnason lést 77 ára gamall í Reykjavík þann 22. september 1952 og skildi eftir sig eiginkonu , Sigríði Jónsdóttur , fimm uppkomin börn og ómetanlegt framlag til íslenskrar heimspeki - og menningarsögu . Sigurjón Baldur Hafsteinsson er prófessor í safnafræði við Félags - og mannvísindadeild Háskóla Íslands . Rannsóknir Sigurjóns Baldurs hafa meðal annars snúið að viðhorfi Íslendinga til dauða og sorgar , en þau viðhorf eru tengd félagspólitískum breytingum sem orðið hafa á Íslandi á undanförnum þrjátíu árum .