Batnandi manni er best að lifa segir máltækið og það er svo sannarlega rétt . Kauði hefur lofað bót og betrun og allir í kringum hann trúa að nú komi bæði viljinn og verkið . Það eiga jú allir skilið annað tækifæri ekki satt ? Nýlega steig Sigurborg Ósk Haraldsdóttir , formaður skipulagsráðs Reykjavíkur , fram í fjölmiðlum og sagði að borgin ætlaði að umbylta undirbúningi framkvæmda . Þetta kom í kjölfar þess að Ásmundur Helgason , eigandi Gráa kattarins , hóf að kvarta undan framkvæmdum á Hverfisgötu . Framkvæmdum sem þegar hafa kostað lokanir og gjaldþrot fyrirtækja við götuna . En þessu ber virkilega að fagna . Hugsanlega eigum við aldrei eftir að ergja okkur á öðru braggamáli og ekki heyra af framúrkeyrslu hjá stofnunum á borð við Sorpu . Vonandi boðar þetta umbyltingar hjá fleiri framkvæmdaaðilum en hinu opinbera . Það hefur verið plagsiður hér á landi að engar áætlanir standast nokkurn tíma . Verktakar gera tilboð í verk og virðast ævinlega vanreikna . Þeir hefja vinnu og alltaf kemur eitthvað þeim í opna skjöldu . Í stað þess að hafa borð fyrir báru og gera ráð fyrir við tilboðsgerðina að óvæntir erfiðleikar banki upp á gera menn svo naumar fjárhagsáætlanir að ekkert má út af bregða . Hafa þeir aldrei heyrt að meira vinnur vit en strit ? Við Hverfisgötu gefast veitingamenn upp eftir að gatan hefur verið sundurgrafin þremur mánuðum lengur en til stóð en hvað með einstaklinga ? Fólk sem stendur uppi með undirritaða og fullkomlega löglega kaupsamninga í höndunum en verður samt að borga meira til að fá afhentar íbúðir sínar ? Hópur eldri borgara var í þessum sporum nýlega og eigendur íbúða í Gerplustræti 2 - 4 í Mosfellsbæ hafa beðið í átján mánuði eftir afhendingu . Margir þeirra á leigumarkaði með tilheyrandi kostnaði vegna þessa dráttar á verklokum en aðrir svo heppnir að hafa fengið inni hjá ættingjum . Engin óskastaða en betri en að borga okurleigu . Nú hefur þetta fólk fengið að vita að til þess að hægt verði að klára húsið þurfa þeir að borga enn meira . Kaupsamningurinn þeirra er í raun verðlaust og marklaust plagg . Verktakinn varð gjaldþrota og óljóst hver skuldastaða framkvæmdanna er . „ Það virðist einu gilda hvort um er að ræða almenning eða einstaklinga , eina úrræðið er alltaf að halda áfram að borga og borga meira til að tapa ekki öllu því sem þegar hefur verið lagt í lönguvitleysuna . “ Nú væri fróðlegt að vita hvort verktakafyrirtæki erlendis hafi sama háttinn á . Geta þeir gert tilboð í verk og bætt síðan stöðugt við kostnaði vegna þess að þeir vanreiknuðu eða sáu ekki fyrir ákveðna verkhluta ? Mega þeir draga skil á verkum von úr viti án eftirkasta eða afleiðinga ? Hvað með það þegar menn fara á hausinn ? Víða eru teknar út tryggingar fyrir verklokum og verkkaupar geta gengið að þeim . Eru slíkar tryggingar ekki tíðkaðar hér og sé svo hvers vegna situr venjulegt fólk alltaf uppi með skaðann ? Það virðist einu gilda hvort um er að ræða almenning eða einstaklinga , eina úrræðið er alltaf að halda áfram að borga og borga meira til að tapa ekki öllu því sem þegar hefur verið lagt í lönguvitleysuna . Já , batnandi mönnum er best að lifa og ef umbylting borgarinnar boðar betri tíð og ábyrgari vinnubrögð við framkvæmdir á Íslandi ber sannarlega að fagna .