Áherslan væri öll á áþreifanlega hluti , mælanlegar stærðir , peninga og alls kyns önnur tæki og tól sem ætluð eru til að ná tilteknum ( tæknilegum ) markmiðum . Við erum hætt að sjá fljótið sjálft , eins og það er í sjálfu sér , óháð markmiðum okkar og hagsmunum . " Ojú telpa mín , ég trúi á mitt guð , við trúum á okkar guð , svaraði þessi ofstækislausi trúmaður og brosti að saklausu hjali okkar . [...] Og eins og ráða má af framansögðu er eitt lykilatriðið í hugsun Heideggers fólgið í þeirri skoðun að í sögu Vesturlanda hafi veran sjálf fallið í gleymsku . Heidegger taldi heimspekina eiga mikla sök á því að svona fór ; og hann lítur raunar á gjörvalla sögu frumspekinnar , frá dögum Platons , sem samfellda sögu af verugleymsku þar sem því sem er er hampað á kostnað verunnar sjálfrar . En eðli mannsins sem vitundarveru er einmitt í því fólgið að spyrja spurningarinnar um veruna , og það getur líka átt við um aðrar vitundarverur ef þær eru til – en sú spurning er reyndar afar umdeild meðal fræðimanna um Heidegger . Að mati Heideggers er allt samband mannsins við veruleikann í eðli sínu sprottið úr undruninni ; hún er frumlæg og upprunaleg . En eftir því sem við fjarlægjumst veruna , eftir því sem gleymskan verður dýpri , fjarlægjumst við þennan uppruna með þeim afleiðingum að samfélag okkar verður tæknilegt og ómannlegt . Og þá hættum við líka að tala mannamál . Steinunn Kristjánsdóttir er prófessor í fornleifafræði við Sagnfræði - og heimspekideild Háskóla Íslands . Helstu rannsóknasvið hennar eru miðaldafornleifafræði , norræn fornleifafræði , kirkjusaga , klausturfornleifafræði , kynjafornleifafræði , þróun húsagerða og miðlun vísindalegrar þekkingar .