Þegar ég sá Gunnar í fyrsta skipti á nýja vinnustaðnum mínum var ég ákveðin í næla í hann og gera hann að mínum . Ég var einhleyp og hafði engu að tapa . Ég sé það núna að þetta voru ein mestu mistök í mínum ástamálum . Að falla fyrir giftum manni í vinnunni . Þó að ég hafi síðar komist að breyttum aðstæðum hans , var ég svo vitlaus að hlusta ekki á orð hans og taka mark á hans tilfinningum . Ég veit núna hvað ég gerði rangt . Ég var rétt búin að halda upp á 25 ára afmælið mitt með pompi og prakt þegar ég byrjaði að vinna í markaðsdeildinni í bankanum . Langþráður draumur var að rætast og ekki nóg með það , heldur var ég líka nýútskrifuð úr markaðsfræði frá Háskóla Íslands , þar sem ég nældi mér í fyrstu einkunn , þá bestu ! Já , það var sko klappað fyrir mér þegar nafn mitt var lesið upp á sviðinu í útskriftinni í sjóðheitri Laugardalshöllinni í sumarbyrjun . Ég hefði varla getað verið stoltari af sjálfri mér . Satt að segja fannst mér leiðinlegast að það var enginn kærasti , enginn karlmaður í mínu lífi sem tók stoltur á móti mér með kossi þegar ég kom niður af sviðinu . En ég var orðin vön því að upplifa svona hluti í faðmi fjölskyldunnar . Ég var búin að vera einhleyp í nokkur ár . Hafði þó farið á nokkur stefnumót sem skildu lítið eftir . Frekar mikil tímasóun að eyða kvöldstund með manni sem maður veit um leið og augu manns líta á hann að hann er ekki sá rétti . Þá hefði ég alveg eins getað verið heima og horft á Grey’s undir teppi í sófanum . Ég var dugleg á Netinu , var ekki feimin við að „ adda “ og „ póka “ á Facebook og þegar bekkjarsystir mín sýndi mér Taggalicious kynntist ég nokkrum strákum þar . En ekkert lá þar að baki annað en yfirborðskennt spjall sem alltaf fór út í vitleysu . „ Mig langaði í snertingu , að finna góða rakspíralykt og horfa í augu á góðum manni með ástarglampa í augum … “ Ég satt að segja var orðin leið á veruleikafirrtri ást á Netinu . Ég var einmana . Mig langaði í snertingu , að finna góða rakspíralykt og horfa í augu á góðum manni með ástarglampa í augum , ekki í gegnum tölvuskjá ! Ég bjó ein í töff íbúð í 107 og fannst að nú væri minn tími kominn . Nýútskrifuð , ný vinna . Ég var á uppleið ! Flestallar vinkonur mínar voru nánast harðgiftar frábærum mönnum sem báru þær á örmum sér og tilbáðu . Mig var farið að hungra í svoleiðis . Ég hlakkaði því til að fara að vinna á mannmörgum vinnustað þar sem væru mögulega álitlegir kandídatar fyrir mig að skoða . Og þar var einn sem stal athygli minni . Gunnar . Auðvitað var hann giftur ! Mér var tekið opnum örmum af stelpnahópi á mínum aldri í vinnunni þegar ég byrjaði og við borðuðum saman í mötuneytinu í hádeginu . Þetta byrjaði vel . Ég var komin inn í fína klíku sem var frábært á svona stórum vinnustað . Einn daginn mætti Gunnar til starfa eftir veikindafríi vegna íþróttameiðsla . Hann vann í deildinni minni og sat við skrifborð sjö metrum hjá mínu og var í beinni sjónlínu við mig . Einbeitingin hjá mér hvarf eins og dögg fyrir sólu um leið og hann mætti . Vá , hvað hann var fallegur ! Hár og myndarlegur , íþróttamannslega vaxinn með ótrúlega blá augu . Hann var eins og skapaður fyrir mig ! Það fyrsta sem ég gerði þann dag þegar ég kom heim var að finna hann á Facebook . Ég var búin að hlakka allan daginn til þess . En viti menn , auðvitað var hann giftur ! Ég skoðaði myndir af honum í útilegu þar sem hann var í hamingjukasti með lítilli og grannri konu , tveimur stálpuðum strákum sem augljóslega voru synir hans og stórum labrador-hundi . Opna pakka á jólunum . Drekkandi kokteil á strönd á Spáni . Gat nú verið ! Kjáninn ég hélt samt áfram að horfa á hann í vinnunni næstu vikurnar þegar tækifæri gafst . Ég gat ekki hætt að hugsa um hann . Mér fannst hann líka horfa til mín stundum og brosa . Æi , hvað átti ég að hugsa ? Auðvitað átti ég að fara eftir því sem ég las í Vikunni fyrr á árinu : Ekki skíta þar sem þú étur . En það er alltaf hægt að vera vitur eftir á . Fann neista á milli okkar Ég var komin í níðþröngan , svartan sparikjól , í himinháa rauða hæla og dökka , síða hárið mitt varð Carmen-rúllum að bráð í tilefni kvöldsins . Ég var búin að taka vel á því í ræktinni og leit vel út . Það var kominn október og ég var á leið á vetrarfagnað með vinnunni . Ég var búin að ákveða að ég ætlaði að tala við Gunnar um eitthvað annað en vinnutengt og heilla hann upp úr skónum . Ég vissi alveg að hann væri giftur og allt það . Öll skynsemi í mínum heila var rokin út í veður og vind . Þegar mig langaði í eitthvað , þá vildi ég fá það . Ég var orðin leið á að vera hrifin af honum úr fjarlægð . Við fórum fyrst í partí til yfirmanneskju okkar sem bjó í risastóru einbýlishúsi á Kjalarnesi . Hjartað í mér tók kipp þegar Gunnar mætti . Einn . Ég skvetti í mig einu skoti ofan í nokkra kokteila og lagði til atlögu . Hann var ótrúlega ánægður að sjá mig . Ég bara vissi það . Hann er þessi feimna týpa . Fer voða lítið fyrir honum . Mér finnst það sjarmerandi . Hann var ólíkur öllum þessum Facebook-montrössum . Við töluðum heillengi saman , bara við tvö úti í horni . Ég fann neistann á milli okkar . Ekki leið á löngu þar til partíið var búið og stemningin á okkur Gunnari var þannig að við myndum fara samferða á skemmtistaðinn þar sem veislan átti að vera . Við vorum orðin ágætlega hífuð og byrjuð að hella í glösin hvort fyrir annað . Við höguðum því þannig að við færum tvö ein í leigubíl . Vínið opnaði mig fyrir að segja honum sannleikann hvað mér þætti hann æðislegur . Á miðri akrein á Miklubrautinni sagði hann mér fréttir ofan í diskólag í útvarpinu . Hann væri að skilja við konuna sína . Koss eftir krassandi fréttir Mér leið á því augnabliki eins og að nú væri búið að bænheyra mig . Maðurinn sem ég var bálskotinn í var á lausu eftir allt saman . Auðvitað fyrir mig ! Við kysstumst ástríðufullum kossi í leigubílnum . Ég var gjörsamlega í sjöunda himni . Við létum á engu bera fyrir framan vinnufélagana á Rúbín en undir niðri kraumaði löngun í hvort annað . „ Við kysstumst ástríðufullum kossi í leigubílnum . “ Við stöldruðum ekki lengi við í gleðskapnum . Við fórum heim til mín og kynntumst betur . Allt sem ég vildi segja og gera hafði ég loksins tækifæri til . Auðvitað lét ég varnarorð hans um að hann væri sko alls ekki á leiðinni í samband í nánustu framtíð , eftir 17 ára hjónaband , sem vind um eyru þjóta . Hann var minn ! Það var vandræðalegt að sjá hann á næsta vinnudegi . „ Mér leið á því augnabliki eins og að nú væri búið að bænheyra mig . Maðurinn sem ég var bálskotin í var á lausu eftir allt saman . “ Dagarnir liðu og við töluðum ekkert saman um það sem gerðist . Brostum bara hvort til annars yfir þessa sjö metra . Ég var orðin svo hrifin að þegar ég keyrði í vinnuna skalf ég af spennu og hjartað í mér nánast snerti stýrið þegar það pumpaði . Á endanum varð ég að rjúfa þögnina . Þetta var orðið svo óþægilegt . Ég þakkaði honum fyrir síðast og hann , feiminn sem endranær , sagði að þetta hefði verið æðislegt . Ég skalf svo mikið að ég vissi ekki hvað ég átti að segja . En þar sem við vorum að vinna saman var ég róleg og vissi að ég átti eftir að hitta hann aftur daginn eftir , og næsta og næsta . Ég vildi að það hefði verið svona gott eins og það hljómaði . Spennan varð að vítahring Næstu vikur voru tóm sæla . Augngotur hvort til annars í laumi frá skrifborðunum , sjóðheitar SMS-sendingar , tölvupóstar . Við höguðum því eins oft og við gátum þannig að við færum samferða upp í mötuneytið í lyftunni . Bara tvö ein . Þær 20 sekúndur voru okkar paradís á meðan lyftan fór á milli hæða og þeir kossar sem við áttum þar áttu eftir að endast út allan daginn . Þvílík spenna ! Allt í einu var ég farin að hunsa stelpurnar og sitja hjá honum . Ég fann að þær voru farnar að líta mig hornauga . En ég lét það ekkert á mig fá . Þetta leynilega samband okkar Gunnars einskorðaðist nánast eingöngu við vinnuna . Hann bjó langt frá höfuðborginni og var í öðru starfi þar eftir vinnu . Ég var orðin dálítið þreytt á því að við gátum aldrei gert neitt saman . Og hann gæti nú alveg sent mér SMS svona við og við . Og þá kom hann aftur með áminninguna sem ég var búin að útiloka frá huganum . Hann væri ekki að fara í samband . Hann ætti skyldum að gegna gagnvart sonum sínum og hann vildi ekki gera þeim það að hitta aðrar konur strax . Hann talaði lítið um konuna sína fyrrverandi , en ég vissi að skilnaður þeirra væri á viðkvæmu stigi og ég yrði að vera þolinmóð . Og já , ég var þolinmóð . Í marga mánuði . Ástfangin upp fyrir haus , horfandi á hann í vinnunni , hugsandi um hann ein heima í stóru íbúðinni minni , óskandi þess að hann væri hjá mér . Við hittumst í eitt skipti fyrir utan vinnuna , það var allt og sumt . Hann hringdi í mig þegar hann var í vinnuferð í London . Mér fannst það yndislegt . Stundum lofaði hann mér að við myndum hittast en þá kom eitthvað upp á hjá sonunum . Ég var orðin afbrýðisöm út í þá . Þetta var farið að taka á mig og þegar ég keyrði heim úr vinnunni á hverjum degi fann ég svo mikinn söknuð í hans garð . Sérstaklega á föstudögum klukkan fimm þegar ég vissi að ég myndi ekki sjá hann í tvo heila daga . Þetta var orðinn vítahringur . Ekki skíta þar sem þú étur Ég varð að segja honum að þetta gengi ekki lengur svona . Ég væri ein taugahrúga út af honum , gæti ekki einbeitt mér í vinnunni , sæti grátandi ein heima að hugsa um hann , væri búin að útiloka mig frá stelpunum í vinnunni sem hefðu verið svo góðar við mig í upphafi og að þetta leynimakk okkar væri að skemma mig . Ég var svo upptrekkt í vinnunni að ég fann að fólk var farið að líta á mig sem neikvæða og hundleiðinlega manneskju . Ég gat ekki talað um þetta „ samband “ okkar við neinn , engan í vinnunni . Ef ég hefði ekki haft bróður minn til að gráta í veit ég ekki hvað ég hefði gert . Hann ráðlagði mér hvað eftir annað að hætta að hugsa um Gunnar en hvernig átti ég að geta það þegar hann sat beint fyrir framan mig átta tíma á dag , fimm daga vikunnar ? Það var eins og það tæki á Gunnar þegar ég sagðist ekki geta meir . Hann setti höndina fyrir hjartað á sér með dramatískum stælum . Það var bara ekkert annað í stöðunni . Hann vildi mig ekki . Það var bara svoleiðis . Hann var búinn að segja það margoft en ég bara hlustaði ekki . Það fóru margir mánuðir í að bíða eftir honum . Ég var fegin þegar honum var sagt upp vegna niðurskurðar stuttu seinna . Þá gat ég loksins andað rólegar og einbeitt mér að vinnunni og að sjálfri mér . Þó að það hafi tekið tíma að komast yfir Gunnar var eins og stóru fargi væri lyft af mér . Nokkru síðar kynntist ég manni . Hann var að vinna í hinum enda borgarinnar . Ekki sjö metrum frá mér . Stundum á maður bara að taka mark á tímaritum . Ekki skíta þar sem þú étur .