50 MORGUNBLAÐIÐ , MIÐVIKUDAGUR 19. FEBRÚAR 1986 ' - * ÍSr O1980 Untvnol Pnna Syndkon , 12 - 1 „ ég saq £ > ' \ aldrei övb . Hann saqbi pahl " * áster ... ... að hringja og óska henni til ham - ingju með afmælið TM Rm . U.S. Pat Olf . - all rights resarved • 1982 Los Angetes Tlmee Syndlcate _ i > . Nei , forstjórinn er ekki til Er að koma . Aðeins að viðtals næsta hálftímann , ganga frá bílnum bér í eða því verið er að brenna skúrnum . skjöl . HÖGNI HREKKVISI , \ / £ KiP A VE 1 ZPI GBGN LEIKBRSLLVm . " Bölsýni og bjartsýni landsmanna íslendingur , skrifar : I Víkverja í Morgunblaðinu 7. þ.m. var nokkrum orðum farið um þá bölsýni , sem útlendingar hefðu orðið varir við í tali landsmanna , þá er þeir erlendu menn sem til voru nefndir voru hér á landi . Er þeir komu svo hingað til lands nú fyrir nokkrum dögum hefðu þeir fundið að viðmælendur þeirra íslenskir væru mun bjartsýnni . Varð þeim á að spyrja hvað hefði eiginlega gerst hér á landi sem gerði fólk svo bjartsýnt . Það er hárrétt hjá Víkverja , að svona athugasemdir erlendra , sem hingað koma með nokkurra mánaða millibili og þurfa að eiga samskipti við fólk hér og ræða við það , segja nokkra sögu . Víkverji leggur það til grundvall - ar breytingunni , að viðhorf í landinu hafi gjörbreyst á skömmum tíma . Þar komi margt til , en nefnir t.d. fiskverðshækkun , aukinn afla landsmanna og hugsanlega lækkun olíuverðs . Það kom fram , að annar þessara útlendinga , bankamaður , teldi þessa bjartsýni landsmanna alltof mikla . Hætta væri á , að landsmenn settust niður og biðu eftir betri tíð án þess að gea nokkuð til þess að hún gengi í garð eða hagnýta sér þau tækifæri sem fyrir hendi væru . Auglýsing Landsbankans Velvakandi . Um áramótin barst mér bréf frá Landsbanka íslands , aðalbanka . Ég varð undrandi að sjá auglýsingu bankans hjá póststimplinum um sparilánin sem ég tel víst að fáir noti nú , eftir að kjörbókin og aðrar betri ávöxtunarleiðir eru til komnar . Nú þessa dagana auglýsir bankinn i fjölmiðlum í tilefhi 100 ára af - mælis síns , nýja ávöxtunarleið , sér - stakan 15 mánaða reikning . Þvi finnst mér þessi sparilánaauglýsing bankans hálf hjákátleg og ekki vera í takt við tímann . Bankanum og öllu starfsfólki hans á öllum mannvirðingastigum , sendi ég mínar bestu hamingjuóskir á aldarafmælinu og þakka góð og ánægjuleg viðskipti um árabil . Ég vona sannarlega að bankinn eflist á næstu 100 árum , öllum lands - mönnum til heilla . Borgari „ En ummæli hins erlenda banka - manns ættu að minna okkur á að ganga hægt um gleðinnar dyr , " segir Víkverji svo að lokum í hug - leiðingum sinum þann daginn . Sennilega er þetta líka rétt með biðina eftir betri tíð . Oft er það þannig , að við íslendingar bíðum ávallt eftir því , að stjórnvöld taki afstöðu til þessa eða hins , og fyrr er ekki staðið upp á „ biðstofunni " . En þetta með bölsýnina og bjart - sýnina er svo annað , sem ég vildi skilgreina nánar . Ég held , að lands - menn séu yfirleitt mjög bölsýnir í lok ársins og síðustu mánuði þess . Veðurfarið hefur hér augljóslega áhrif . Yfirleitt er miklum mun auðveldar að efna t.d. til verkfalla að hausti en að vori eða sumri . Nú er grundvöUurinn t.d. lftill.þ Er dag tekur að lengja lyftist brúnin á fólki og það verður bjart - sýnna , þótt það hafi enga ástæðu til þess í raun . Veðrið , birtan , gerir þetta að verkum . Það sama gerist er sunnar dregur á hnettinum , fólk er glaðara og áhyggjulausara þar sem birtan er meiri , asamt hlýrra loftslagi . Það verður aldrei ofsögum af því sagt , að við búum hér á mörkum hins byggilega heims , hversu stíft sem því kann að vera mótmælt . Víkverji skrifar Það er hárrétt ákvörðun og lofs - verð að auki hjá Bjarna Felix - syni , íþróttastjóra sjónvarps , að vilja fremur leggja laugardags - knattspyrnuna bresku af en hlíta þeim fyrirmælum í reglugerð menntamálaráðuneytisins að skrúfa fyrir fréttaþulina sem lýsa þessum leikjum . í viðtali fyrir helgi nefndi hann raunar til fleiri íþróttaviðburði erlenda — svosem eins og banda - ríska körfuboltann — sem hann kærði sig ekki um að sýna við þessar aðstæður ; og lái honum hver sem vill . í ofurkappi sínu virðist mönnum nefnilega hafa gleymst að það er ekki hægt að nema hljóðin úr myndum af þessu tagi eftir geð - þótta . Það er annaðhvort allt eða ekkert sem verður að fjúka ; menn verða annaðhvort að sætta sig við dúndrandi þögn eða búa við óbreytt ástand . Lýsing Bjarna sjálfs sem staðgengils mandi auðvitað gjalda þess stórlega að hann hefði engu betri yfirsýn yfir atburðarásina en fólkið fyrir framan sjónvarpstækin ; og leikirnir sjálfir yrðu vitanlega ekki svipur hjá sjón án hrópanna ° g eggjunarorðanna og gaura - gangsins af áheyrendapöllunum . Hver kærði sig um að horfa á handboltagarpana okkar í sjón - varpssendinu þar sem pallagestir væru allir með tölu keflaðir ? Ef þessu með bresku knattspyrnuna og bandarísku körfuna verður hald - ið til streitu , verður stemmningin fyrir framan sjónvarpstækin fram - vegis álíka mikil og á leiksýningu þar sem áhorfendum hefur ekki einungis verið stranglega bannað að klappa heldur eiga yfir höfði sér að verða varpað á dyr ef þeir dirfast að láta í ljós geðbrigði . Asumrin skilar Seyðisfjarðar - ferjan , sem svo mætti kalla , þeim farþegum sem þess óska á land í Hanstholm á Jótlandi , og þegar menn halda síðan við svo búið „ niður " þennan hluta Danaveldis , þá má heita að þeir aki um sam - felldan iðgrænan akur . Samt er engu líkara en að bændurnir á þessum slóðum ráði ekki fyrir skóflu einu sinni , hvað þá hinum stórvirkari og fyrirferðarmeiri land - búnaðarvélum . Engin dráttarvél er að drabbast niður í túnfætinum , ekkert járnarusl úr herfum eða kerrum húkir aflóga útundir vegg , ekkert kolryðgað hrúgald liggur fyrir hunda og manna fótum hand - an við þjóðveginn . Þeir fara vel með eigurnar sínar Jótarnir eins og raunar aðrir bændur danskir . Þeim er snyrtimennskan í blóð borin , það er alveg augljóst mál , og finnst þar að auki líklega fremur svona bú - skussalegt að fela dyntóttum veður - guðum umsjá og varðveislu sinna verðmætustu og nýtustu verkfæra . IUu heilli er íslenski mátinn allur annar . Menn þurfa enda ekki langt útfyrir borgarmörkin núna á þorra til þess að verða þess áskynja rétt einu sinni . Það vantaði sannar - lega ekki vélakostinn á bæinn sem Víkverji renndi framhjá um næst - liðna helgi , steinsnar frá öndvegiss - úlum Davíðs . Hitt var sönnu nær að hann væri í öfugu hlutfalli við jarðnæðið sem naskur samferða - maður og hagvanur forðum í sveit - inni fullyrti að væri bæði lítið og lélegt . En þarna lágu vinnuvélar bóndans , nýjar sem gamlar , eins og hráviði útum hvippinn og hvapp - inn : fjögur fimm ár til viðbótar með viðlíka hirðusemi og hlaðvarpi ábú - andans verður líkt og svo margra annarra orðinn að þokkalegasta vísi að brotajárnsporti . Maður má ekki alhæfa , satt er það , og víst eru frávik frá þessu . En þó ekki fleiri en það að íslensk býli með Jóskum snyrtibrag " eru ennþá eins og vinjar í eyðimörkinni .