Ólína Kjerúlf Þorvarðardóttir skrifar 28. nóvember 2019 11:00 Steinunn Sigurðardóttir ( f. 1950 ) á fimmtíu ára skáldaafmæli um þessar mundir og Dimmumót er hennar tíunda ljóðabók . Steinunn SigurðardóttirFjöldi síðna : 92 Útgefandi : Mál og menning / Forlagið Jöklunum blæðir út „ eins og hverju öðru helsærðu dýri “ segir í bókinni Dimmumót sem er nýjasta ljóðabók Steinunnar Sigurðardóttur . Er þar dregin upp heldur dökk mynd af því sem bíður , vegna þess að „ í því glæra blóði mun hálfur heimurinn hrekkjast og drekkjast “ ( 60 ) . Ljóð bókarinnar eru sem sagt helguð hörfandi jöklum landsins og hamfarahlýnun jarðar . Hvítagullfjallið ofaröllu ljós landsins . Það fer og skuggarnir verða . ( 26 ) Steinunn Sigurðardóttir ( f. 1950 ) á fimmtíu ára skáldaafmæli um þessar mundir og Dimmumót er hennar tíunda ljóðabók . Steinunn var aðeins 19 ára gömul þegar hennar fyrsta bók , Sífellur , kom út en frá þeim tíma hefur hún jöfnum höndum gefið út ljóðmæli og skáldsögur og hlotið margvíslegar viðurkenningar og verðlaun fyrir ritstörf sín , svo sem verðlaun Jónasar Hallgrímssonar og íslensku bókmenntaverðlaunin . Hún hefur lengi látið sig varða náttúru landsins og umhverfismál á ýmsum vettvangi . Þessi ljóðabók er þó sú afdráttarlausasta sem frá henni hefur komið um þau efni . Inn í lýsingar á hopandi jöklum , saman við hughrif og tilfinningar sem sú þróun vekur , tvinnast uppvaxtarsaga telpukorns sem svipar sterklega til Steinunnar sjálfrar . Ber þar nýrra við , því hingað til hefur Steinunn haldið sjálfri sér utan við eigin skáldverk . Hér hins vegar byggir hún á bernskuupplifunum þegar hún varði hluta æsku sinnar í návist jökla , einkum í Fljótshlíð , eins og fram hefur komið í nýlegu viðtali . Þannig fær „ stelpan “ í ljóðabókinni að kynnast sveitinni þar sem jökullinn gnæfir mikill og bjartur við himin , táknmynd varanleikans sem þó er á hverfanda hveli . Jökullinn , svo sterkur og máttugur sem hann virðist , er bara vatn í fjötrum þegar allt kemur til alls , ofurseldur umhverfi sínu og loftslagi . Vatn sem leysist og rennur burt . Þannig verður Vatnajökull að tvíræðu tákni hugar og heims . Vonir og draumar hverfa á braut , varanleg gildi sömuleiðis . Allt er breytingum undirorpið og nafn jökulsins felur í sér dystópískan spádóm um um afdrif þiðnandi vatna-jökla . Myndmál ljóðanna er opið og orðfærið afdráttarlaust . Mennirnir eru „ móðurmorðingjar “ ( 80 ) sem hirða ekki um jörðina heldur drepa hana hægt og örugglega með aðgerðum sínum og aðgerðaleysi . Hafið súrnar og plastvæðist . Garmurinn fiskur étur plastið og við étum garminn . Frýs í æðum plastblóð andskotans . ( 77 ) Titill bókarinnar Dimmumót geymir myrkan grun . Nafnið mun vera skaftfellska og merkja ljósaskipti . Lítill vafi leikur á því að ljósaskiptin boða nótt en ekki dag . Þann skilning staðfestir röðun ljóðanna í nokkra bálka , sá fyrsti nefnist „ Það kemur í ljós “ en sá síðasti „ Það hverfur “ . Eins og jafnan áður í ljóðabókum Steinunnar getur hér víða að líta tilvísanir í bókmenntahefðina , jafnt Ritninguna sem verk íslenskra skálda . Í anda Jónasar Hallgrímssonar skartar textinn nýyrðum og nýgervingum sem auðga ljóðmálið og votta öruggt vald höfundar síns á íslensku máli : Fagurkalt haf , dulareyjan ósnertanlega , ísfiðrildislíf , eilífðarfjall , harmsól og hávaðableik kvöldsól eru aðeins nokkur dæmi þar um , valin af handahófi . NIÐURSTAÐA : Kraftmikil og myndræn tjáning á heimsins bráðasta samtímavanda .