Einn helsti kostur meðstreymisveiði er að það fyrsta sem silungurinn sér er flugan þín , hvorki taumurinn , línan né skuggi hennar . Svo er nú ekki auðvelt að stjórna því hvert flugan / línan fer þegar straumurinn hefur náð taki á henni , en þar kemur á móti að straumurinn ber nú yfirleitt eitthvað annað með sér heldur en flugulínu , nefnilega ætið sem fiskurinn er á eftir . Og til þess að flugan þín skeri sig eitthvað úr öllu öðru sem flýtur niður ánna getur verið gott að eiga nokkur trikk uppi í erminni . Umfram allt , leyfðu flugunni að fara lygnuna alveg á enda , fiskurinn leynist oft þar sem hún endar undan straumi , hann hefur þá allan þann tíma í heiminum sem þarf til að koma auga á ætið áður en hann lætur til skarar skríða . Svo má ekki gleyma því að urriðinn heldur sig oft í grennd við stóra steina á botninum og við gætum þurft að leggja fluguna beggja vegna við hann áður en fiskurinn tekur .