Ljúfar ballöður , seiðandi salsa , tangó með tregablöndum tóni , ómþýður gítar , stríður bassi og grátandi nikka . Allt þetta og margt fleira er að finna á Timbúktú og tólf öðrum , nýútkomnum geisladiski Páls Torfa Önundarsonar , þar sem hann flytur eigin lög , gömul og ný , og hefur sér til fulltingis heilt landslið tónlistarmanna . Auk lagasmíðinnar hefur Páll Torfi einnig samið flesta textana og spurning , hvort einhver þeirra verði jafn vinsæll og Kartöflugarðurinn úr Þykkvabænum forðum , sem reyndar annar maður alls óskyldur eignaði sér . En skyldi vera gott fyrir blóðmeinafræðinginn að hafa smá salsa í blóðinu ? Gefum Páli Torfa orðið : Ég hef raunar alltaf haldið því fram að blóðmeinafræðingurinn hafi orðið til löngu á eftir tónlistarmanninum Páli Torfa . Spurningin er kannski fremur sú hvort það sé gott fyrir einhvern , sem hefur áhuga á salsa , að verða læknir og blóðmeinafræðingur ? Mér finnst það fara afskaplega vel saman - hóflega þó . Sem þýðir að annað er aðalstarfið en hitt tómstund og góð tómstund held ég að geri ekkert nema gott fyrir sálina í mönnum og hjálpi til við brauðstritið . Í sannleika sagt er gott fyrir alla að hafa einhverja tómstundaiðkun og nýta tómstundirnar í annað en horfa á sjónvarpið . Hvíldin er fólgin í því að gera eitthvað , ekki að leggjast flatur fyrir . Það eru mjög margir læknar sem iðka einhver tómstundastörf , meðal okkar má finna listmálara , leikritaskáld , hestamenn , kylfinga , briddsara og músíkanta . Það eru einnig dæmi þess að læknar noti hluta læknisfræðinnar sem tómstund , vinni til dæmis klínísk störf mestan part en síðan vísindastörf til hliðar , þá er einnig hægt að líta á vísindarannsóknina sem einhvers konar sport . Aðalstarfið er að fást við sjúklinga en kvöldin fara í rannóknir . Menn gera þetta líka til að dreifa huganum og það hjálpar vissulega mjög mikið til að brenna ekki út . Ég geri þetta til dæmis sjálfur og lít á það að vinna að vísindaverkefni sem aðferð til þess að slaka á frá þeim hluta læknisfræðinnar sem er brauðstritið . Og í sjálfu sér er það ekkert mjög ólíkt því að vera með gítar eða saxófón í hönd . Í hvoru tveggja er samspilið , samstarf við aðra , sköpun á formi , sköpun á texta . Í hvoru tveggja verður að vera rytmi og stæll í framsetningu til að hefjast á flug - þetta er nánast alveg eins , sömu lögmálin . Ég hef líka sagt að það sé ágætis stjórnunarnám að spila í hljómsveit , vegna þess að í hljómsveit ákveða menn á hvaða hljóðfæri eigi að leika , menn fá ákveðin hlutverk og ákveðið frelsi en einnig ákveðinn ramma og fá ekki að leika sóló fyrr en kemur að þeim . Það gengur ekki að einhver fari að spila sóló ofan í sóló annars , gagnkvæm tillitssemi verður að ríkja . Þannig eru heilmiklar samlíkingar í þessu , hljómsveit er í raun eins og smækkuð mynd af stóru fyrirtæki . Átök geta verið innan sveitarinnar , eins og annars staðar , og allt gengur út á að ná málamiðlun , þannig að Ég var í gítarnámi hjá Eyþóri Þorlákssyni frá 12 ára aldri og framundir tvítugt og hef í raun eytt mjög svipuðum tíma í músíkina alla tíð , að jafnaði kannski um klukkustund á dag . Einu gildir hvort ég hef verið einn eða í samspili með öðrum . Þetta er í raun spurning um það hvernig maður ver tímanum . Hvert eða hvort eitthvert framhald verður á útgáfuævintýri veit ég ekki . Þetta er svo sem engin ferð til fjár . Í bili , að minnsta kosti , er það stofuspilamennskan sem verður ofan á hjá blóðmeinafræðingnum Páli Torfa Önundarsyni . -bþHvað gera læknar í frístundum sínum ? Hvað tekur við þegar vinnudegi lýkur ? Leita menn andlegrar og líkamlegrar uppörvunar á öðrum sviðum , utan læknislistarinnar ? Læknablaðið hleypir hér af stokkunum nýjum dálki undir heitinu Hin hliðin . Þau sem vilja sýna á sér hina hliðina eru hvött til að hafa samband , benda á viðmælendur eða senda pistla til blaðsins . Allar ábendingar eru vel þegnar .