284 sé úr því fellt , eða orðfæri breytt . Yfirleitt er brot þetta betur samið en æfisaga Þórarins sjálfs , sem hann hefur ritað síðar , og hefir honum þá verið tekið að förlast minni um suma hluti , gerist margorður allmjög um smúmuni , fer í ýmsa útúrdúra , sem ekki koma beinlínis aðalefninu við , og kemst fyrir það skemmra áleiðis með söguna , en ella mundi , af því að hann hefurbyrjað áhenm gamall , líklega á attræðisaldri , eða nokkru áður en hann fluttist af Alptanesi suður að Gerðum í Garði 1856 . E 11 alls ekki verður neitt með vissu um það sagt , hvenœr hann hafi byrjað á þessu verki . Það er auðséð , að hann hef - ur œtlað sér að hafa söguna mjðg ýtarlega , en byrjað ot seint á . henni , eða látið hana hvílast lengri tíma , án þess að snerta á henni . En skömmu eptir , að Þórarinn er koni' inn suður að Gerðum eöa 1858 er tekin afskript af henmi því að svo stendur á titilblaðinu í handritinu : „ uppskrifo " 1858 , " og mun það hafa verið gert að tilhlutun séra S ^ g " urðar á Utskálum , er þú hefur hvatt höfundinn til að haW * frumritinu áfram og sýna þrjúr síðustu blaðsíður þess , að hann hefur gert tilraun til þess , en hefur þá verið komW 11 í örvesi , veikur og vanmegna , áttræður að aldri , enda be 1 rithöndin það með sér , því að hún erþá orðin mjög óstyi'K' en hugsun og orðfæri mjög úbótavant , svo að sumstaðai verður alls ekki ráðið fram úr , hver meiningin eigi að verft' eins og séra Sigurður viðurkennir , því að þessar 3 síðustu blaðsíður æfisögubrotsins eru með hendi hans í afskriptinn 1 ' en því miður hefur hann enga grein gert fyrir , hve n ® 1 Þórarinn hafi ritað þennan síðasta kafla , eða æfisögubrotu í heild sinni . En það er auðsætt , að sögulokin eru ritu í miklum vanmætti af aðframkomnum gömlum manni , svo að segja má , að penninn hafi dottið úr höndum höf. , þa er hann var kominn með æfisöguna að eins fram á 19 aldurs - ár sitt ( 1797 ) , og var í brottbúningi heiman að til að gang » út í lífið á eigin spýtur , svo að æfisögubrot þetta þrytu einmitt þar , sem aðalstarf höf. vsr að hefjast , og sögulegas hefði getað orðið , ef karli hefði enzt aldur til að komast nokkru lengra áleiðis með frásögnina , því að vitanlega hetði hann getað haft frá mörgu fróðlegu að segja , ekki sízt ír »