Aftur og aftur hafa menn vitnað í þá hugmyndafræði sem þar var sett fram , síðast eftir árásirnar á New York og Washington þann 11. september árið 2001 þegar Georg W. Bush kallaði til krossferðar gegn hinum illu öflum í heiminum sem höfðu þá birst í líki Al Qaida-liðanna , hinna múslímsku öfgamanna sem steyptu farþegaflugvélum á Tvíburaturnana og Pentagon - bygginguna . Ræða Úrbans páfa á umræddu kirkjuþingi hafði í för með sér hvorki meira né minna en tveggja alda styrjöld milli kristinna manna í Evrópu og múslima í Austurlöndum nær . Þessi styrjöld , sem gengur undir samheitinu „ krossferðir , " hafði að sínu leyti gífurleg áhrif á sögulega þróun í Evrópu langt fram eftir öldum . Færa má sterk rök fyrir því , að þeirra áhrifa gæti enn þann dag í dag eins og ég nefndi hér áðan . Á kirkjuþinginu í Clermont voru ekki aðeins nærstaddir 13 kaþólskir erkibiskupar , 225 biskupar og 400 ábótar , heldur einnig kristnir riddarar í þúsundatali . Þeir hlustuðu með athygli á páfa , er hann sendi út brennandi ákall sitt með þessum orðum : „ ... um þær miklu hörmungar , erfiðleika og kúgun , sem hrjáir , þrúgar og þjakar kristna menn í Jerúsalem , Antíokkíu og annars staðar í Austurlöndum . Heiðingjar hafa tekið Landið helga herskildi . Þá munuð þið öðlast fyrirgefningu allra ykkar synda ; því að Guð vill það ! " Ræðan var haldin á torgi undir berum himni , og hinn mikli herskari riddara , sem safnast hafði saman á torginu , tók nú undir við páfa og hrópaði einum rómi : „ Guð vill það , Guð vill það ! " Síðan þyrptust menn saman um ræðustól páfa og veittu úr höndum þjóna hans viðtöku vígðum krossi úr rauðu klæði , en af þeim krossi drógu þau tíðindi , sem í vændum voru nafn sitt . Undir lok ræðunnar krupu riddararnir á kné og sóru þess dýran eið að leggja ekki niður vopn fyrr en þeir hefðu frelsað hina heilögu gröf Krists úr höndum múslima og komið Landinu helga undir stjórn kristinna manna . Kæfandi hiti kvaldi þá og þeim þótti lítið til landsins koma . Heimamenn voru flestir kristnir og tóku fagnandi á móti krossfarrhernum . Í augum hermannanna urðu múslímarnir sem héldu borginni óvinir Guðs í fyllstu merkingu þess orðs . Sjálfir hefðu múslímarnir aldrei liðið að nokkur her kristinna manna settist um Mekku . Múslímar vörðust vel , enda múrar borgarinnar háir . 10. júlí hófst stórárás á borgina og eftir mikið mannfall brutust krossfarar inn í borgina um hádegisbil þann 15. júlí 1099 og næstu tvo daga lögðu þeir hana undir sig með oddi og egg . Voru nú engin grið gefin , en borgarbúar myrtir án manngreinarálits . Fjöldamorðin í Jerúsalem eru meðal grimmilegustu hermdarverka veraldarsögunnar . Og það voru ekki aðeins múslímar sem fengu að kenna á æði krossfaranna . Öllum Gyðingum sem náðist til var smalað saman í stærsta samkunduhús borgarinnar . Segja samtímaheimildir að ægilegur daunn hafi legið yfir borginni langt fram eftir haustinu . Eina þekktustu samtímaheimildina um fjöldamorðin í Jerúsalem þann 15. júlí árið 1099 ritaði Raymond frá Aguiles , en hann fylgdi krossfarahernum . Hann segir svo frá : „ Sumir manna okkar hálshjuggu óvinina , aðrir skutu þá með örvum þannig að þeir féllu úr turnunum þar sem þeir höfðu leitað skjóls . Ef ég segi sannleikann mun hann fara langt fram úr öllu því sem þér er fært að trúa . Látum því nægja að segja að í musteri Salómons riðu menn í blóði upp að hnjám hestanna . " Alls myrtu krossfararnir 40.000 manns þessa þrjá daga sem blóðbaðið stóð . Allir lögðu sitt að mörkum . Og enginn virðist hafa séð eftir gjörðum sínum , heldur fagnaði herinn því að borgin hefði verið „ hreinsuð . " Þegar fréttir bárust af fjöldamorðunum urðu margir kristnir menn í Evrópu fyrir miklu áfalli . Segja má að sú hefnd sé enn í fullu gildi .