Ég er nú ekki svo skyni skroppinn að ég hafi ekki álit á framangreindu , en ég er nú einu sinni þannig gerður að ég virðist vera hálfgerður frummaður í þessu öllu . Hér á Íslandi erum við svo dásamlega sett að það er enginn skortur á veiðistöðum þar sem fiskistofnar eru í góðu standi og umfram allt sjálfbærir . Með þessu er ég ekki að segja að ég sé á móti sportveiðimönnum sem veiða og sleppa nær öllum fiski sem þeir setja í . Þótt Ísland teljist seint með stærstu löndum jarðkúlunnar , þá er landið margbreytilegt og auðugt . Vorið 2016 var með besta móti , mun hlýrra en árin á undan og fyrstu fiskar vorsins voru vel haldnir . Eins duglegur og ég var að fara í Hraunsfjörðinn árið 2015 , þá var eins og hann dytti út af kortinu hjá mér þetta sumarið . Fréttir af dyntum bleikjunnar á Þingvöllum urðu því miður til þess að ég fór aðeins einu sinni í Þjóðgarðinn í sumar sem leið . Segið svo að það sé ekki spennandi að stunda vatnaveiði á Íslandi , maður veit aldrei hvað gerist . Lengi vel var ég í töluverðum vafa um mat manna á ábyrgð framleiðanda og þar með seljanda . Enn annar staðhæfði að hann ætti bestu stöng í heimi ; Ég þarf aldrei að borga neitt , stöngin mín er svo góð að hún bilar aldrei . Síðan þetta var , þá hef ég þurft á nokkrum pörtum að halda , bæði í stöng með ábyrgð og líka án ábyrgðar . Eftirársmódel eða ódýrari framleiðsla eru oft seld með skertri ábyrgð og kaupandinn þarf því að vera vakandi yfir því hvað fellst í kaupunum . Hvað þá ef maður leggur af stað í kast með þungri flugu í allt of miklum vindi , snýr sér í vitlausa átt og slæmir flugunni í stöngina . Það sem ræður næst oftast því sem ég skrifa um eru fyrirspurnir og spjall sem ég á við aðra veiðimenn . Af samtölum mínum við veiðimenn , ræð ég það nú samt að margir gera grundvallar mistök í vali á kónískum taum . Aðrir spá fyrst og fremst í þeim sverleika taums sem hann endar í . Árið 2015 birtist greinin hér að neðan í fylgiriti Veiðikortsins . Víðast hvar gefst veiðimönnum kostur á að setja niður tjald eða ferðavagn við eða í næsta nágrenni við vinsæl veiðivötn þannig að auðveldlega má slá saman útilegu og veiði . Það er ekki fyrr en um miðja síðustu öld að við sjáum myndir og lesum frásagnir af hjónum sem stunda stangveiði saman og þá helst þekktum pörum ; kvikmyndaleikarar , forsetahjón eða frumkvöðlar í fluguveiði eins og Wulff hjónin . Göngugarpurinn getur sett nesti í mal og arkað af stað með veiðistöngina þangað sem augað dregur hann og ungviðið getur gert hvern þann hól og klett sem fyrirfinnst í nágrenninu að ævintýrakastala og vettvangi óendanlegra hetjudáða á milli þess að bleyta færi í vatni . Eins og þeir þekkja sem reynt hafa , þá er vatnaveiðin tímalaus afslöppun í þeim skilningi að tímapressa er miklu minni við vatnið heldur en í dýrari veiði . Svo má ekki gleyma því að samvera á veiðislóð tryggir sambandið , útiveran styrkir heilsuna og náttúran fyllir andann . Það sem átti í upphafi að vera létt og lipurt hefur á stundum leysts upp í einhverja bölvaða kraftakeppni með tilheyrandi hnútum og vitleysu . Það er ekki alveg eins og ég láti það eftir mér að hinkra við , gefa því sérstaklega gaum hvort fiskurinn sé á ferðinni eða eins og hlekkjaður við sama blettinn í vatninu . Að sjást fyrir er svolítið eins og að geta sagt um fyrir hvar fiskurinn sé og hvert hann stefnir , ef þá eitthvert yfir höfuð . Hljóp kannski einhver vindhnútur á snærið þegar ég reyndi að þenja mig í síðasta kasti ? Upplýsingar um veiðistaði eru vísbendingar , í besta falli . Það hafa nú komið hér fram nokkrar greinar um að kunna að lesa í náttúruna , það er eitt . Þetta er ritað með þeirri einföldu forsendu að vatn renni í ánni , sem ku hafa verið brögðótt síðastliðið sumar . En dragi maður slíkt kvikindi á hraða sem hæfir spretthörðustu laxaflugum , þá bregst það varla að bleikjan bregst við sem er ekkert einkennilegt , því bleikja er líka lax-fiskur . Flestir laxveiðimenn hefja feril sinn í silungsveiði en svo eru þeir einnig til sem aldrei bregða flugu fyrir lax , heldur einbeita sér að silunginum og þá helst í vötnum . Undir yfirborðinu leynast hólar og hæðir , steinar og skorningar þar sem silungurinn heldur gjarnan til og við bakkana og framundan þeim er gróðurinn sem fóstrar bæði æti og fisk . En , heldur hann sig þá ekki bara lengst úti í vatninu , þar sem hann er öruggur ? Oft ríður meira á að geta kastað stutt , létt og nákvæmt . Meira að segja botnlægur gróður getur veitt silunginum þetta skjól og oft er gefandi að veiða við eða í slíkum flákum . Öruggu flugurnar gætu verið hinn rammíslenski Peacock eða alþjóðlegi Pheasant Tail í lúshægum inndrætti . Þegar flugurnar klekjast úr og tylla sér á yfirborðið getum við spreytt okkur á þurrflugum og notið athygli silungsins til fullnustu . Stundum tekur vindurinn upp á því að ýfa vatnið og öldurnar róta upp æti við bakkana . Og auðvitað notum við öryggisbúnað eins og gleraugu og húfu með stæl . Ég er nú ekki þannig búinn í veiðinni að ég eigi stöng eða stangir með verðmiða sem telur 6 tölustafi , en ég reyni að hugsa vel um þær stangir sem ég á . Ég held að ég sé búinn að draga upp ákveðna mynd af þessum skúr , en það vantar samt eitt . Ég get svarið það að ég heyrði þær skoppa þegar hann skellti bílskúrshurðinni eftir að hafa fiskað eitthvað dót upp af gólfinu . Góð umhirða flugulínu lengir nefnilega líftíma hennar og þá verður hinn púkinn minn miklu ánægðari , nískupúkinn í mér . Sami maður sagði mér að með góðri línu eigi maður að geta verið svona keppnis þótt flugustöngin sé langt því frá að vera í verðflokki keppnisstanga . Þessar línur kosta í dag á bilinu 12 – 16 þ.kr . Þótt nýjustu flugulínurnar séu merktar UV resistance þá hefur sólarljósið samt mjög mikil áhrif á þær . Tíminn ræðst af því hvort menn hafa vanist á að nota eitthvert sleipiefni á línuna eða ekki . Það verður að leifa línunni að þorna þokkalega áður en henni er spólað aftur inn á hjólið . Ég hef ekki hugmynd um hver fann upp á þessum frasa , en hann hafði ekki mikið vit á efnafræði og þá sér í lagi fjölliðum eins og í plasti . Húð línunnar fer því hraðar af henni því oftar sem þú dregur hana í gegnum bónklútinn sem er mettaður af leysiefni . Það er alls ekki jafn sjálfsagt að koma frá sér flugu eins og margur heldur . Já , þau eiga að vera innan seilingar , en stundum er eins og sprengja hafi fallið á hnýtingarborðið , ekkert er þar sem það á að vera og sumt er bara alls ekki til staðar . Jú , maður finnur það sem maður hélt alveg örugglega að maður ætti , en fann ekki . Þá þarf maður að færa aðeins til í hillunni og raða upp á nýtt . Ég get þó í það minnsta huggað mig við að það eru komnar 6 nýjar flugur í boxin okkar og ég hef gert enn eina tilraun til að hafa allt á sínum stað , sem ku vera til mikilla bóta fyrir hnýtarann . Á liðnum vikum hef ég tekið aðeins til á vefnum , lagfært ýmislegt smálegt sem betur hefur mátt fara og vonandi tekist að auðvelda gestum síðunnar að nálgast upplýsingar um það sem þeir sækja í . Formið verður með svipuðu sniði og áður , þátttakendur leggja fram myndir og upplýsingar um flugur sem þeir hnýta inn á fésbókarhópinn sem nú telur 350 meðlimi og vitaskuld er öllum frjáls þátttaka . Nú hljóma ég eins og ég viti ekki nákvæmlega hvað kemur inn á vefinn í vetur , en það er nú bara skröksaga . Allt efnið er löngu klárt og tilbúið eins og áður segir , en það er nú alltaf svigrúm fyrir skyndihugdettur eða alvarlegar fréttir . Þangað sem spáin vísaði manni , svo einfalt var það nú ; Hlíðarvatn í Hnappadal . Já , það er víst rétt að taka það fram að Hlíðarvatn í Hnappadal er komið aftur . Eftir smá kaffipásu töltum við inn undir Fellsbrekku og böðuðum nokkrar flugur til viðbótar og þar setti ég í eina fiska ferðarinnar . Þessi tillaga var samþykkt , en fátt var nú rætt á meðan við gengum frá græjunum . Ég er í það minnsta ekki búinn að pakka græjunum niður og enn eru örfáar flugur eftir í einhverjum boxum . Sérstakir áhugamenn um gamla þvottamenningu hafa nú um nokkurra vikna skeið lifað sig líkamlega inn í þjáningar fataplagga sem nuddað er við þvottabretti , en nú hefur Landmannaleið verið hefluð þannig að væntanlegt jólahangikjöt okkar kemst án þjáninga til byggða . Að verki loknu við Landmannahelli renndum við enn og aftur inn að Herbjarnarfellsvatni , drógum á okkur vatnsheldan fatnað að ofan og neðan , settum saman stangir og óðum út í . Ekki sá stærsti í sumar Þessi fiskur er að öllum líkindum síðasti fiskur minn úr vötnunum að Fjallabaki þetta árið . Ég hef um árabil unnað Framvötnum og e.t.v. er afstaða mín til þessa svæðis lituð eldri myndum af vænni bleikjum heldur en margur maðurinn hefur veitt þar á síðustu árum .