Kæri 19 ára Óttar . Hæ . Þetta ert þú eftir 20 ár . Ég er að skrifa þér til að segja þér svolítið mikilvægt . Þú átt 16 mánaða gamlan son . Klikkað , ekki satt ? Að eignast barn er smá eins og að uppgötva leynidyr á heiminum , allt breytist en helst þó eins . Æ , þú skilur þetta þegar þú verður eldri . En nóg um það . Ég gæti skrifað heila bók um allt sem þú hefur lært síðasta árið , en í þessu stutta bréfi gefst mér einungis færi á að benda á eitt , lítið atriði . Hvernig þú getur hjálpað öðrum foreldrum þar til þú eignast þitt eigið barn . Byrjum á undirstöðuatriði . Þetta er kannski eitthvað sem þú veist , ég man ekki alveg hvað 19 ára ég hugsaði , en næst þegar þú gengur framhjá foreldri með sofandi barn í barnavagni , ekki hafa hátt . Þetta virkar augljóst , en ég hef komist að því að fólk hikar ekki við að öskra í símann sinn eða hrosshlæja þegar það gengur framhjá sofandi barni . Annað . Ef þú sérð foreldri sem þarf á hjálp að halda með barnavagninn sinn , til dæmis að komast upp tröppur , stígðu fram . Við mannfólkið erum víst hjarðdýr og ef allir ganga framhjá hjálpar enginn . Þau sem hafa boðið fram hjálp sína síðasta árið hafa endurvakið trú mína á fólki eftir öll þau sem gerðu það ekki . Og plís , þegar þú sérð foreldra í flugvél með öskrandi barn og bölvar þeim , lokaðu þá á þér túllanum . Þetta er ekki þeim að kenna . Strákurinn okkar flaug átta sinnum vandræðalaust , en ákvað í sínu níunda flugi að gráta í klukkutíma . Ef þú vilt gera gagn , ekki dæma og brostu bara til greyið fólksins . Jæja , þá er plássið víst búið . Njóttu þess að vera ungur og barnlaus .