Frá miðri 18. öld er einnig dæmi í orðabókarhandriti Jóns Ólafssonar úr Grunnavík ( AM 433 fol . ) þar sem hann segir lúsalyng annað heiti á krækiberjalyngi . Í Grasnytjum Björns Halldórssonar frá 1781 er við lúsalyng vísað í krækiberjalyng og mætti draga af því þá ályktun að krækiberjalyng væri algengara nafnið . Oddur Hjaltalín gerir krækilyngi og lúsalyngi jafn hátt undir höfði í Íslenzkri grasafræði frá 1830 þegar hann skrifar : Steinunn Kristjánsdóttir er prófessor í fornleifafræði við Sagnfræði - og heimspekideild Háskóla Íslands . Helstu rannsóknasvið hennar eru miðaldafornleifafræði , norræn fornleifafræði , kirkjusaga , klausturfornleifafræði , kynjafornleifafræði , þróun húsagerða og miðlun vísindalegrar þekkingar .