“ Thor Thors var fæddur 6. nóvember 1903 og lést 11. janúar 1965 . Hann var skipaður sendiherra Íslands í Bandaríkjunum árið 1941 og gengdi því starfi til æviloka , ásamt því að vera formaður sendinefndar Íslands hjá Sameinuðu Þjóðunum ” Á einungis tíu árum hefur meðlimum MIFF samtakanna í Noregi fjölgað úr 2.000 í um 11.000 félaga . Ef íslenskir vinir Ísraels þétta raðir sínar á sama hátt getum við byggt upp hreyfingu sem afhjúpar falsfréttir , flutt nýjustu fréttir um Ísrael og verið farvegur þeirra sjónarmiða . Þetta gerum við m.a með því að byggja upp góðan upplýsingagrunn með faglegri heimasíðu og nýta mátt samfélagsmiðla til að koma upplýsingum áleiðis . Vertu með í MIFF á Íslandi Líkt og mörg önnur ríki nútímans varð Ísrael til í kjölfar tillagna um skiptingu umdeilds landsvæðis milli tveggja þjóðarbrota sem á því búa , Gyðinga og Araba . Allt of fáir vita af aðkomu Íslands að þeim merku viðburðum sem leiddu til stofnunar Ísraelsríkis , sem væri vert að halda á lofti sem tákn um vinarþel okkar við íbúa svæðisins . Þrátt fyrir góðan vilja er því miður enn ekki búið að ná sátt um landamærin , eða önnur úrlausnaratriði sem eru forsenda fyrir varanlegum friði eins og öryggismál , milli þjóðanna tveggja sem búa á svæðinu milli Jórdanárinnar og Miðjarðarhafsins . Það er á hinu fyrrverandi Verndarsvæði Breta í Palestínu . Íslendingar hljóta að bera þá von í brjósti að það verkefni sem þjóðin kom að í upphafi verði einhvern tímann klárað og sátt ríki á svæðinu milli tveggja ( eða fleiri ) sjálfstæðra ríkja , þar sem mannlíf og menning hvorrar þjóðar um sig geti blómstrað . Íslendingur kom með sáttatillöguna Það var nefnilega íslenski fastafulltrúinn hjá Sameinuðu Þjóðunum , Thor Thors , sem var skipaður , ásamt fulltrúum tveggja annarra ríkja , í sáttanefnd um hvernig ætti að skera á hnútinn í deilunni sem var að komast á stig allsherjarupplausnar og borgarastyrjaldar . Flutti hann þar ræðu sem samtímamenn segja hafa ráðið úrslitum , þegar tillaga nefndarinnar um skiptingu landsvæðisins var lögð fram og síðan samþykkt af tilskildum auknum meirihluta þjóða . Þar með var komin ein forsenda fyrir stofnun Ísraelsríkis , þjóðríkis Gyðinga , sem náð hefur að uppfylla grundvallarhlutverk sitt , að tryggja öryggi sinna íbúa , þar með talið þess fimmtungs íbúanna sem eru Arabar . “ Enn í dag er hamar sem Ásmundur Sveinsson skar út og Thor Thors gaf fyrir hönd Íslands notaður í fundarsal Sameinuðu Þjóðanna . Reyndar er hamarinn eftirlíking því sá gamli brotnaði þegar þingforseti reyndi að yfirgnæfa Sovétleiðtogann Nikita Kruschchev , sem lamdi ítrekað skónum sínum í ræðupúltið . ” Á föstudaginn næstkomandi – þann 29. nóvember – verða liðin 72 ár frá því að tillagan var samþykkt , og má lesa frásögn Abba Eban , fyrrum utanríkisráðherra Ísraels , af þessum mikilvæga undanfara að stofnun Ísraelsríkis í riti Þjóðræknisfélags Vestur-Íslendinga í Norður Ameríku , Lögbergi-Heimskringlu , 32. tölublaði ársins 1992 . ( Frásögnin er á blaðsíðum 4 og 5 en merkt vitlaust sem 5 og 4 ) . Deilumálið um skiptingu gamla Verndarsvæðisins er vissulega eitt það erfiðasta sem heimurinn stendur frammi fyrir enn í dag þó þarna hafi verið tekið mikilvægt skref sem hefði verið hægt að nýta til friðsamlegrar lausnar , en var ekki gripið . Vonandi mun sá dagur koma að Arabarnir á svæðinu fái eigið ríki sömuleiðis , en til þess munu báðir aðilar þurfa að gefa eftir í ítrustu kröfum sínum til þess að ná sáttum . Uppskipting lands víða skorið á hnút þjóðadeilna Mörg dæmi eru um álíka skiptingar á umdeildum landsvæðum í sögunni , sem hafa dugað til þess að hindra algera upplausn og stríð . Eitt það þekktasta og jafnframt víðtækasta , er skipting bresku krúnunýlendunnar á Indlandi í það sem nú þekkist sem Pakistan , Indland og Bangladess , eftir meginlínum búsetu hindúa og múslima . Þetta var gert að beiðni Bandalags múslima fyrir allt Indland ( All-India Muslim League ) sem vildi tryggja stöðu múslima gegn því að mikilvæg úrlausnarefni fyrir samfélag sitt yrðu ekki leist með annað hvort einfaldri meirihlutaatkvæðagreiðslu eða hreinlega sverðinu eins og það var orðað . Síðastnefnda ríkið var þó fyrst eftir skiptinguna hluti af Pakistan , en eflaust vita ekki margir að nafn þess ríkis er samsett úr nöfnum héraðanna sem það mynduðu , Púnjab , Afganía , Kasmír , Sindh og Balúkistan , að viðbættu i til að einfalda framburð . Pak þýðir hreinleiki á helstu tungumálum svæðisins og stan merkir land . Eins og dæmin sanna er ekki alltaf hægt að vísa í mjög sterka hefð og forsögu fyrir þeim ríkjum sem svona verða til . Oft færa þau saman í eitt ríki fólk af ólíkum uppruna , og milljónir þurfa að flytja yfir hin nýju landamæri til að búa í ríki þar sem þeir upplifa sig ekki sem ofsóttur minnihluti . Þekkt dæmi um það í sögunni eru íbúaskiptin milli Tyrklands og Grikklands árið 1923 , sem tryggt hefur að landamæri ríkjanna hafa verið stöðug síðan , en sama átti ekki við um Kýpur þar sem þurfti stríð til . Enn eru víða púðurtunnur sem gætu sprungið , sérstaklega á svæðum eins og Afríku , sem var skipt á milli keppinauta nýlendutímans , oft algerlega þvert á tungumála - og menningarsvæði og stjórnskipulög þeirra sem voru fyrir . Í þeim tilfellum sem Sameinuðu þjóðirnar eða forverar þeirra , og stundum aðrir utanaðkomandi aðilar , hafa reynt að skipta umdeildum landsvæðum milli hópa hefur grunnhugmyndin verið að reyna að spyrða saman í eitt þjóðríki fólki sem á nægilega mikið sameiginlegt til að hafa sömu sjálfsmynd . Þannig að gildi þeirra , saga og tungumál geri það að verkum að það séu meiri líkur að stöðugleiki ríki . Þar sem íbúarnir geti sætt sig við að aðrir en fulltrúar eigin stjórnmálaflokks , hugmyndafræði eða þjóðflokks séu í forystu um tíma þangað til í næstu kosningum og svo framvegis . Það hefur alla jafna reynst best . Önnur nýlegri dæmi má nefna skiptingu Bosníu í tvö sjálfstjórnarríki sem nánast hafa fulla stjórn á öllum helstu eigin málum samkvæmt Dayton samkomulaginu frá 1995 , en í því tilviki var landinu formlega haldið sem einu ríki út á við . Lengra aftur í tímann má finna önnur dæmi um viðlíka sáttalausnir , líkt og tilkoma þeirra 26 kantóna sem mynda Sviss og ráða hvert um sig mestu um eigin mál . Kom skiptingin til upp úr því að hvert trúar - og málsamfélag vildi hafa sem mest forræði eigin mála , enda landið með 3 megintungumál og tvær grundvallarútgáfur af kristni sem skiptast hvort um sig þvert á aðrar sjálfsmyndir íbúanna . Þannig varð nýjasta kantónan , Júra , til árið 1979 þegar kaþólskir og frönskumælandi íbúar norðurhluta stærstu kantónunnar , Bern , þar sem meirihlutinn er mótmælendatrúar og þýskumælandi , klauf sig frá hinni . Eru enn uppi hugmyndir um að skipta landinu í fleiri kantónur því í einhverjum tilfellum hefur megináherslan á sjálfsmynd fólk færst úr því að byggja á trú yfir í tungumál . Samanber sjálfstjórnarhugmyndir á þeim hluta Júrasvæðis Bern , sem ákvað að vera ekki með í nýju kantónunni þó þeir væru einnig frönskumælandi , því þeir voru mótmælendur líkt og meirihlutinn . Nær okkur er svo kosningin árið 1920 í Slésvík þar sem íbúar norðurhlutans ákváðu að verða hluti að Danmörku en suðurhlutinn varð hluti af Þýskalandi . Því miður hefur í flestum tilfellum ekki fengist jafnfriðsamleg niðurstaða eins og í síðustu tveimur tilfellunum , eða friðurinn haldist nokkurn veginn eins og dæmunum á undan ( Nokkur stríð hafa brotist út á milli Indlands og Pakistan , m.a. þegar Bangladess klauf sig frá Pakistan með stuðningi Indlands ) . Þrátt fyrir viðvarandi spennu hefur þó svona skipting að mestu gengið upp nema á svæðum eins og Kasmír sem einmitt var undanskilið í skiptingartillögunum . Verslun og vinskapur eina leiðin til að klára verkefni Thors Auðvitað hljóta Íslendingar , sem fóru í gegnum sína eigin þjóðfrelsisbaráttu , að skilja vonir og væntingar þjóða um að fá sitt eigið ríki , hvort sem það séu Gyðingar , Arabar , eða aðrar þjóðir , enda höfum við oftsinnis verið fyrst ríkja til að viðurkenna ríki þegar þau lýsa yfir sjálfstæði sínu . Rök íslensku þjóðernishreyfingarinnar sem barðist fyrir og náði að tryggja sjálfstæði þjóðarinnar voru , líkt og oftast er vísað í , að við erum sérstök þjóð í eigin landi , með eigin tungumál , menningu og sameiginlega upplifun , sem saman mynda þjóðarsjálfsmynd okkar . Þannig má setja samasemmerki við þær hugmyndir og þrá Ísraelsmanna á sínum tíma og Palestínuaraba í dag fyrir fullu forræði eigin mála . En þar sem við búum á eyju hefur stundum virst sem svo að Íslendingar eigi í erfiðleikum með að skilja að víða annars staðar eru slíkar skiptingar ekki jafn skýrar og mörkin milli þjóða jafn vel afmörkuð , og taka þurfi tilliti til fleiri atriða en t.a.m. vopnahléslínu sem dregin var í einhverjum átökunum . Þess í stað höfum við oft hoppað á einfaldar lausnir eins og viðurkenningu ítrustu krafna annars aðilans . Hafa þeir öfgafullustu jafnvel heimtað hundsun og viðskiptabann til að hjálpa þeim sem þeim hugnast að ná sínum fram . Þannig höfum við oft ekki tekið tillit til þeirra flóknu deilumála sem að baki liggja svo sem trúarlegra , landfræðilegra og öryggissjónarmiða ýmis konar , auk langrar forsögu árása og sáttatillagna sem hafnað hefur verið . En í flóknum deilumálum eins og í Landinu Helga – líkt og svæðið fyrir botni Miðjarðarhafs hefur verið kallað vegna mikilvægis þess fyrir helstu eingyðistrúarbrögð heims – þýðir lítið fyrir okkur að ætla að taka einarða afstöðu með öðrum aðilanum og hafna hinum algerlega . Þess í stað verðum við að sýna báðum þjóðum vinarþel , stunda viðskipti , versla , vera í virkum mennta - , menningar - og íþróttasamskiptum og kannski þannig getum við á endanum lagt eitthvað að mörkum til að klára þá vinnu sem fulltrúi okkar hóf fyrir hartnær 70 árum á vettvangi Sameinuðu þjóðanna , að finna lausn að friði bæði með Ísrael og Aröbum . Höfundur er blaðamaður sem oftsinnis hefur verið kallaður með vandlætingu Vinur Ísraels fyrir að tala fyrir friðsamlegri tveggja ( eða þriggja ) ríkja lausn á svæðinu .