Herra forseti . Ég ætla leiða fram vitni í málinu sem var á staðnum og bar öðrum mönnum meiri ábyrgð á því að Íslendingar gerðust aðilar að Evrópska efnahagssvæðinu . Vitnið var forsætisráðherra á þeim tíma sem þetta gerðist , Davíð Oddsson , og tel ég öruggt að hann hafi ritað þann texta sem er að finna í Reykjavíkurbréfi í Morgunblaðinu 11. maí síðastliðinn . Með leyfi forseta , ætla ég að gefa vitninu , Davíð Oddssyni , orðið í umfjöllun um þau ummæli um að hér sé eitthvert neyðarákvæði . Vitnið , Davíð Oddsson , segir , í Reykjavíkurbréfi 11. maí , með leyfi forseta : „ Nauðsynlegt er að fara rækilega yfir það , hvort nokkur maður hafi sagt við umræður um EES-samninginn , að vildu Íslendingar einhverju sinni nota þann rétt sinn til að hafna innleiðingu tilskipana sem þeim hentaði ekki , þá myndi sá samningur riða til falls . Hér skal fullyrt “ , skrifar Davíð Oddsson í blað sitt , „ að þessar hótanir og hræðsluáróður eru ósannindi . Og þó er þessi hótun eina afsökun ríkisstjórnarinnar fyrir því að keyra þetta varasama mál í gegn . Undirbúningur þess er í skötulíki og engum til sóma sem að því kom . “ Hér talar maður sem veit nákvæmlega um hvað hann er að tala . Hann var á staðnum , hann bar öðrum mönnum meiri ábyrgð á málinu , og hann hefur tekið af öll tvímæli um að allt tal um að hér sé einhver neyðarráðstöfun er náttúrlega bara eins og hver önnur bábilja .