Á nákvæmlega sama hátt tóku Íslendingar aldrei upp trú á norrænu guðina , heldur trúðu þeir á þá frá því áður en Íslendingar urðu til sem þjóð og áður en íslenska ( eða norræna ) varð til sem tungumál . Seifur á fornu grísku leirkeri . Það geta verið margvíslegar skýringar á því að trú á guðir einnar þjóðar breiðist út til annarra þjóða . Ef Grikkir kynntust til dæmis lækninga - og spádómsguðinum Apolloni hjá erlendum mönnum og enginn af guðunum sem Grikkir trúðu á þá þegar ríkti yfir þessum sviðum , þá er ekki ósennilegt að þeir hafi tekið upp trúna á hann vegna þess að það hefur þótt borga sig að hafa slíkan guð sér hliðhollan . En þá er enn ósvarað spurningunni um hvers vegna menn taka upp trú á guði yfirleitt , hvort sem það eru Grikkir eða frumindóevrópumenn eða einhverjir aðrir . Það er vitaskuld flókin spurning , sem vart gefst færi á að svara hér , en sennilega liggja rætur flestrar guðstrúar á endanum í hjátrú og trú á yfirnáttúrleg fyrirbæri , sem aftur má skýra með tilvísun til vanþekkingar manna á því sem þeir verða vitni að í náttúrunni .