Leiðbeiningar og staðlar vegna vetrarþjónustu Til hálkueyðingar á vegum er að jafnaði notað salt ( NaCl ) nema á húsagötum , bifreiðastæðum og gönguleiðum , en þar er notaður sandur . Pækill hentar best til nota við forvarnir , á þunnan ís eða á hrím . Ekkert af algengustu hálkuvarnarefnunum virkar án vætu og verða efnin að komast í snertingu við raka og breytast í vökva ( pækil ) . Vökvinn nær í gegnum ísinn og losar hann . Rétt notkun er að miða hálkuvörn við að losa hálku frá yfirborði vegar og síðan að fjarlægja snjó / ís . Efnin virka misjafnlega eftir aðstæðum . Ástæðan er upplausnartími efnanna . Klórinn ( CaCl2 ) virkar best ( en er allt of dýr ) . Varast þarf að nota of mikið magn og ætla síðan að bíða eftir fullnaðarbráðnun . Hvaða efni skal nota : Skilyrði Forvarnir vegna þunns íss eða hríms Forbleytt ( eða þurrt ) salt Minnkun hálku á blautum ís ( bráðnandi ) Minnkun hálku á þurrum ís Grófur sandur Troðinn snjór og ís Pækilblandaður sandur Önnur hálkuskilyrði Algeng efni til hálkuvarna : Natríum klórið - SALT tekur til sín hita ( 20 kcal / kg ) . Hitinn frá umferðinni hjálpar þó saltinu töluvert Calcium klórið ( CaCl2 ) - KLÓR gefur frá sér hita við við bráðnun . Hægt að nota við meiri kulda en önnur hálkuvarnarefni . Æskilegur styrkleiki 29,8% ( mettun 32% ) Framleitt sem flögur og kögglar . Kögglar betri í hálkuvarnir , hærri mettunarprósenta og það er betra að dreifa þeim . Geymist illa í röku umhverfi ( t.d. utandyra ) Sandur Minna notuð efni : Magnesium klórið - MAGNESIUM CMA ( » kalk og borðedik ) Pottassium klórið KAc Urea Pækill Kostirnir við saltpækil er að saltmagn í upplausn er lítið og næstum 100% af dreifðu magni situr eftir á veginum . Pækillinn er oftast framleiddur úr NaCl blöndu , en stundum úr CaCl2 blöndu sem er sterkari og dýrari . Pækill hentar best til nota við forvarnir , á þunnan ís eða á hrím . Ekki skal nota pækil á þykkan ís eða snjó . Blöndun : Magn salts í pækilblöndu skal vera 20 - 25 % þyngdar . ( ca. 1,18 kg / l . ) . Þyngd þurrefnis í rúmmetra vatns ( kg / m 3 ) : Mettað Tvær aðferðir eru notaðar við framleiðslu , þ.e. baðblöndun sem fer fram þannig að salt leysist upp í vatnsbaði , og samfelld blöndun þar sem vatni er sprautað í gegnum salt undir þrýstingi . Pækli er dreift úr tankbíl með þar til gerðum búnaði , þ.e. dísum eða snúningsdiski . Pækildreifari afkastar magni frá 5 g / m² - 60 g / m² miðað við 5 m dreifibreidd og 55 - 60 km/klst aksturshraða . Magn ákvarðast þó af aksturs - og veðurskilyrðum skv. töflu . Pækill hentar vel til forvarna gegn hrímmyndun og “ black ice ” . Hann virkar strax eftir dreifingu . Pækill ( 25% upplausn á 7 m breiðan veg ) Vegyfirborð hitastigeða veðurfar Hált yfirborð Forvarnir gegnísmyndun og hrími Stöðugt Miðað við notkun á 14 g / m² á 7 m breiðan veg dugar 1 dl á hvern meter vegar . Yfirborð vegar verður að vera rakt , ekki blautt , til þess að umferðin þurrki veginn sem fyrst . Þegar verður er mjög kalt ( < - 10°C ) getur pækilsöltun ásamt nokkurri umferð bætt akstursskilyrði . Kostir við pækil Gallar við pækil Lítil saltnotkun ( 5 g / m² ) Mjög hröð virkni Mikill dreifingarhraði ( 60 km/klst ) Forvarnaraðgerð ( haust og vor ) Dugar vel í ísingu ( 10 klst ) Getur frosið ef bl . er veik eða frost > -3°C Getur frosið ef umferð er lítil ( VDU < 1000 ) Ónothæfur á þykkan klaka ( > 5 - 10 mm. ) Ónothæfur í mikilli snjódýpt og snjókomu Salt Til hálkuvarna hentar best að nota sjávarsalt með kornadreifingu 0 - 8 mm. eða steinsalt með kornastærð 0 - 3 mm . Það skal vera kögglalaust og þurrt ( vatn < 4% ) og án aðskotahluta . Best er að geyma saltið á þurrum , köldum stað til þess að koma í veg fyrir að loftraki leysi það upp eða köggli það . Kalt loft inniheldur mun minni raka en heitt . Þurrsalt : Ráðlegt er að dreifa ekki þurru salti til hálkuvarna og alls ekki til fyrirbyggjandi aðgerða . Ef þurrsalt er notað er einna helst að nota það í snjókomu . Í flestum tilfellum fýkur þurrsalt af vegi áður en það nær að bráðna þegar einhver vindur er eða hvirflar frá bílaumferð feykja því í burtu . Þurrsalt skal að öðru jöfnu ekki nota nema í þeim tilvikum að tækjabúnaður hafi ekki forbleytingarbúnað . Dreifingarhraði skal ekki vera meiri en 30 km/klst . Magn skal ráðast af aðstæðum sbr. töflu fyrir forbleytt salt . Forbleytt salt : Tilgangurinn með forbleytingu salts er að auka þyngd þess , binda fínkorna salt , gera saltið límkennt og að auka rakainnihaldið til þess að flýta bráðnun þess . Tvær aðferðir eru til við forbleytingu salts . Önnur er að pækli er sprautað yfir saltið rétt framan við dreifidisk . Hin er að bæta vatni í saltkistuna á bílnum þegar búið er að setja saltið í hana . Ef salt er forbleytt á dreifidiski er hægt að stilla vökvamagn milli 0 og 30% af þyngd . Ef salt er forbleytt í saltkistu er hæfilegt magn 80 - 100 l / m 3 þó háð tegund dreifara og hve vel gengur að losa saltið úr dreifara . Mikilvægt er að gefa vökvanum tíma til að blandast saltinu . Þegar bleytt er í saltkistu á bíl ber að varast að geyma saltið þar sem það á til að harðna í kistunni . Ráðlegt er að dreifa salti í mjórri dreifikeilu , því þá situr saltið frekar á veginum . Á stofnvegi með óskiptum akreinum skal dreifa með keilubreidd 3 - 4 m á miðjan veginn . Þegar væta er á vegi , eða snjókoma er 2 m keilubreidd nægileg . Forbleytt salt miðað við 6 - 7 m breiðan stofnveg . Frávik í töflunni miðast við reynslutölur : Vegyfirborð hitastigeða veðurfar Hált yfirborð Frosið yfirborð Stöðugt Kostir forbleytts salt miðað við þurrt salt : Saltið dreifist jafnar og minna fer til spillis , það þyrlast síður út fyrir akbrautina . Saltið binst betur við vegyfirborð . Saltið hefur hraðari og betri virkni , það endist betur Hraði við dreifingu er meiri , 40 - 50 km/klst . Í sumum tilfellum þornar yfirborð fyrr en ella vegna hraðari upplausnar . Minni saltnotkun eða 23% . Saltnotkun í pækli er þó allt að 70% minni en saltnotkun miðað við þurrt salt . Bleytt salt hentar vel til forsöltunar . Kostir við salt Gallar við salt hagkvæmt fljótvirkt meðhöndlun viðráðanleg löng þróun tækja og aðferða umhverfisáhrif ryð á bílum og mannvirkjum alkalískemmdir óþrif á vegmerkingum o.fl. tjöruhimna á dekkjum Samanburður á endingu þurrs og bleytts salts samkvæmt þýskum mælingum : 100 bílar á 90 km / h 1000 bílar á 90 km/klst Þurrt 20% eftir 10% eftir 80% eftir 40% eftir Þurr Ekki ráðlagt Hrím / þunnur ís Ekki ráðlagt Ekki ráðlagt Snjór og snjókoma Ekki ráðlagt Aðstæður Ís / frost Ís / snjór Salt - Efnisgæði Eftirfarandi kröfur eru gerðar til salts : Þyngdarprósent Sandur Til hálkuvarnar skal nota flokkaðan brotinn ( fínan ) sand með kornadreifingu eftir aðstæðum , 0 - 6 mm ef bráðnun á sér stað á vegyfirborði ( blautur ís ) , en grófari sand , 4 - 6 mm þegar stráð er á þurran ís . Brotið efni gefur mun betri árangur og skal því leitast við að nota það , sé það til staðar . Í þéttbýli má sandur vera af kornastærð 2 - 8 mm . Sandmagn sem dreift er skal vera 150 - 350 g / m² , eða 0,3 - 0,5 m 3 á lengdar-km . Nota skal magn nær hærri mörkum ef sandur er fínn , en nær lægri mörkum ef sandur er grófur . Dreifingarhraði er u.þ.b. 30 - 40 km/klst . Hálkuvarnir með sandi eru fyrst og fremst hugsaðar til þess að minnka hálku á vegi huldum snjó eða klaka , en ekki til að bræða hálku , eins og salt gerir . Hreinn sandur virkar sem hálkuvörn um leið og honum hefur verið dreift , en hætta er á að hann fjúki af vegi ef vegur er þurr . Sandur á blautan ís er góður kostur . Sandur endist reyndar yfirleitt mjög stutt sem hálkuvörn og því ber að fylgjast vel með ástandi vegar þar sem sandur er notaður sem hálkuvörn . Ef notaður er upphitaður sandur skal miða við að hitastig frá dreifara sé 70 - 160°C . Grófur sandur heldur betur í sér hita en fínn . Dreifingarmagn skal vera eins og að ofan greinir . Ekki er ráðlegt að dreifa upphituðum sandi ef sandurinn er fínefnaríkur . Æskileg kornadreifing er 4 - 6 mm . Hottstone - Grófur sandur sjóðhitaður með gasi fyrir dreifingu . Hitar sand í 180 °C með lofti ( olíubrennurum ) Kostir - Gefur góða virkni eftir mikla umferð 10 - 20 falt miðað við ómeðhöndlaðan sand Ókostur - Hitun dýr og tímafrek - tæknileg vandamál með búnað Friction Maker -Grófur sandur hitaður með vatni fyrir dreifingu . Hitar sand með vatni ( 180 ° C ) Kostir - Endist allt að 20 falt miðað við ómeðhöndlaðan sand Nota mætti hitaveituvatn Ekki miklar breytingar á núverandi búnaði Pækilblandaður sandur : Til að forðast frostmyndun í sandi og til að auka viðloðun sands við vegyfirborð er pækli blandað í sand . Aðal kosturinn er að þá frýs sandurinn ekki í dreifurunum . Pækilblandaður sandur er notaður á umferðarþungum vegum við lágt hitastig , þar sem notkun salts er ekki ráðlögð og í snjókomu og skafrenningi , einkum á fjallvegum . Dreifingarhraði er u.þ.b. 30 - 40 km/klst . Pækilblandaðan sand skal geyma á þurrum og köldum stað til þess að koma í veg fyrir að saltið ( pækillinn ) renni úr sandinum , sé um langtímageymslu að ræða . Pækli má blanda saman við sand til að geyma á lager ( haugsetning ) eða rétt áður honum er dreift . Þegar blandað er í einhverju magni er mikilvægt að blandan sé nákvæm til þess að forðast ofnotkun eða vannotkun á salti . Æskilegt hlutfall af pækli er 3 - 5% ( því þurrari sandur því hærra hlutfall ) . Forðast ber yfirmettunum til að missa ekki pækilinn úr haugnum . Hægt er blanda sterkar blöndur ( 30 - 50% salt sem hlutfall af sandi ) til að fá fram skjóta virki og bræðsluáhrif um leið , t.d. í hláku til að losna við ís á vegi .