Á trúnaðarmannaráðstefna Rafiðnaðarsambands Íslands 11. - 12. nóv. 2010 var samþykkt eftirfarandi ályktun um lífeyrismál . Stjórnmálamenn hafa skipt þjóðinni í tvær fylkingar í lífeyrismálum , á liðnum áratugum hafa launamenn á almennum markaði varað við afleiðingum þessa og bent á að það myndi aldrei verða sátt um þessa tvískiptingu þjóðarinnar . Almennir launamenn hafa ítrekað mátt una við skerðingu réttinda þegar áföll hafa orðið í efnahagslífinu af völdun rangrar efnahagstjórnunar . Á sama tíma hefur tiltekinn hópur opinberra starfsmanna ásamt þingmönnum og ráðherrum hafa búið sér fastréttindasjóð , þar sem réttindi eru tryggð með lögum , þó inngreiðslur standi ekki undir skuldbindingum þá greiðir vinnuveitandinn ( ríkissjóður / sveitarfélag ) það sem upp á vantar . Í þessum sjóðum er ávinnsla réttinda auk þess mun hraðari en hjá almennu launafólki . Nú stefnir í verði ekki tekið á þessum málum að hækka þurfi skatta á almennum borgurum vegna þessara skuldbindinga um allt að 3 - 4% . Í tvígang hafa fyrri ríkisstjórnir heitið almennum launamönnum því við frágang kjarasamninga í staðfestum yfirlýsingum að þessi mismunur verði leiðréttur , það var 18.3 . 1997 og 13.12. 2001 . Þessar yfirlýsingar voru veigamikill þáttur í því að kjarasamningarnir voru samþykktir . Við hvoruga yfirlýsinguna hafa stjórnvöld staðið . Þrátt fyrir það banka stjórnvöld nú á dyr samningaherbergja launamanna og fara fram á að almennir launamenn gangi enn einu sinni til samstarfs við ríkisvaldið og sveitarfélögin um kjarasamninga . Í umræðum stjórnmálamanna hefur komið fram að þeir virðast telja sig hafa ráðstöfunarrétt á sparifé almennra launamanna og líta á það sem óhjákvæmilegt hundsbit , sé almennum launamönnum gert að sætta sig við að sparifé þeirra í lífeyrissjóðum skerðist vegna óábyrgs ráðslags stjórnmálamanna . Málið tekur síðan á sig allt aðra mynd í hugum þeirra ef gengið er á rétt tiltekinna starfsmanna ríkisins , þá verður það að broti á eignarréttarákvæði stjórnarskrárinnar . Þessi mismunum er óþolandi og hana verður að stöðva . Trúnaðarmannaráðstefna Rafiðnaðarsambands Íslands krefst þess stjórnvöld standi við fyrri samninga um jöfnun réttinda og það er forsenda þess að gengið verði til sameiginlegra kjarasamninga . Ríkissjóði á að vera óheimilt að draga greiðslur iðgjalda til LSR . Það er siðferðilega rangt að skammsýnir stjórnmálamenn taki með þessum hætti lán sem þeir ætla börnum okkar að greiða .