Sýnisbók íslenskrar alþýðumenningar – ritröð sem gefin er út á vegum Háskólaútgáfunnar í samvinnu við ritstjórana Davíð Ólafsson , Má Jónsson og Sigurð Gylfa Magnússon og Miðstöð einsögurannsókna við Sagnfræðistofnun Háskóla Íslands . Hönnun bókakápa ritraðarinnar eru allar eftir Öldu Lóu Leifsdóttur listamann . Sverri Sveinsson prentari hefur brotið um allar bækurnar og átt stóran þátt í að hanna innihald þeirra og framsetningu hverrar bókar . Markmið ritraðarinnar er að koma á framfæri áhugaverðum sjálfsbókmenntum ( e. egodocuments ) sem ekki hafa komið fyrir sjónir almennings eða fræðimanna . Hugmyndin er að vinna bækurnar þannig að þar sé að finna fræðilega kynningu á efninu sem tekið er fyrir hverju sinni sem og sýnishorn úr tilteknum handritum einstaklinga frá fyrri öldum . Heimildirnar sem eru birtar eiga það sameiginlegt að sýna lífshætti og -kjör alþýðumanna með einum eða öðrum hætti . Frá fyrsta degi hafa Sýnisbækurnar verið þróaðar með ákveðna hugmyndafræði í huga , nefnilega að gefa í fyrsta lagi lesendum kost á að komast í kynni við ótrúlega ríkulegan handritaarf frá síðari öldum sem varðveittur er í söfnum víða um land . Í öðru lagi hefur jafnan vakið fyrir ritstjórum að brúa bilið milli fræðanna og áhugamanna um sögu þjóðarinnar . Ritstjórarnir voru þeirrar skoðunar að dagbækur , bréf og sjálfsævisögur væru líklegar heimildir til að vinna hug og hjörtu lesenda og þá væri tilætluðum árangri náð . Í þriðja lagi hefur það verið frá upphafi marmið ritstjóra að búa til vettvang fyrir háskólanemendur sem sýnt höfðu mikinn áhuga á heimildunum og úrvinnslu þeirra . Sá draumur hefur sannarlega ræst því margir höfundar ritraðarinnar eru núverandi og fyrrverandi nemendur okkar . Í fjórða og síðasta lagi vildum við freista þess að gefa vísindamönnum í hug - og félagsvísindum kost á að kynnast innihald einkaskjala sem hafa aðallega verið birt í ritröðinni . Það hefur verið trú okkar að þessar heimildir sem oft eru flóknar og erfiðar í úrvinnslu geti opnað nýja sín á liðna tíð .