Herra forseti . Ég þakka hæstv. ráðherra þessa yfirferð . Ég er í þeim hópi sem hefur haft töluverðar áhyggjur af því hvernig staðið hefur verið að samgöngumálum hér ansi lengi . Þegar ríkissjóður ætti að hafa gott svigrúm til að ráðast í miklar framkvæmdir hefur niðurstaðan því miður gjarnan verið hið gagnstæða eins og oft vill verða þegar þrengir að . Fjárfestingum hefur helst verið skotið á frest og við sitjum uppi með afleiðingar tíu ára fjársveltis , ekki hvað síst í vegakerfinu . Þess vegna veldur það mér töluverðum vonbrigðum þegar við horfum á þá stöðu núna að eftir þessa fordæmalausu aukningu ríkisútgjalda á undanförnum fimm , sex árum hafi samt ekki skapast svigrúm til að fjármagna nauðsynlegar vegaframkvæmdir í gegnum ríkissjóð . Við horfum sérstaklega upp á þau köldu skilaboð til suðvesturhornsins að hér fáist ekki fé til nauðsynlegra vegaframkvæmda sem hafa setið á hakanum undangenginn áratug öðruvísi en að greitt sé aukalega fyrir . Það eru auðvitað skattahækkanir þó að það kallist því huggulega nafni veggjöld . Það veldur mér eiginlega enn meiri vonbrigðum þegar maður horfir síðan upp á það virðingarleysi gagnvart Alþingi að inn í umræðuna þegar komin er áætlun um verulegar framkvæmdir og álögur á íbúa höfuðborgarsvæðisins . Það er talað um þverpólitíska sátt um þá nálgun en minni hlutinn á Alþingi hefur ekki fengið að sjá nokkurn skapaðan hlut um þau áform . Raunar spyr maður , úr því að það átti að vera búið að kynna þetta , hvort sáttin sé jafn góð innan ríkisstjórnarflokkanna og af er látið . Ég verð að játa að mér þykir þetta lítill metnaður og hefði viljað sjá í þessu fjárlagafrumvarpi ( Forseti hringir . ) talsvert meiri áherslu á fjárfestingar en ekki rekstrarútgjöld aukin jafn mikið og raun ber vitni og þá að þeim væri beint sérstaklega til samgöngumála svo við gætum forðast þær skattahækkanir sem ráðherra boðar . ( Forseti ( HHG ) : Forseti minnir hv. þingmenn og hæstv. ráðherra á að virða ræðutíma . )