Erfitt er að tilgreina einn sjúkdóm sem þann banvænasta , sérstaklega þar sem áhrif sjúkdóma á fólk fara mikið eftir heilsufarsástandi hvers og eins sem og aðgangi að heilbrigðisþjónustu . Sem dæmi má nefna að kvef getur dregið alnæmissjúkling til dauða en er aðeins minniháttar kvilli fyrir þá sem eru heilbrigðir að öðru leyti . Þó má nefna nokkra sjúkdóma sem geta verið mjög banvænir , en við sumum þeirra er nú til lækning og jafnvel bóluefni . Sjúkdómurinn er fyrst og fremst bundinn við nagdýr , til dæmis rottur , en hann getur borist í menn með flóm nagdýra og valdið lungna - og kýlapest . Lungnapestin getur síðan borist manna á milli með úðasmiti við hósta . Svartidauði ( e. plague ) er nafn yfir nokkra sjúkdóma af völdum bakteríunnarYersinia pestis . Um miðja 14. öld var svartidauði farsótt og talið er að hann hafi orðið allt að þriðjungi Evrópubúa að bana . Sjúkdómurinn er fyrst og fremst bundinn við nagdýr en getur borist í menn með flóm nagdýra . Bakterían er mjög harðger , hefur mikla hæfni til að fjölga sér í vefjum hýsils og ferðast með vessakerfinu til eitla . Sjúkdómurinn hefur þrjár birtingarmyndir , sem kýlapest , lungnapest eða blóðeitrun . Kýlapestin er algengust og leiddi áður fyrr um helming þeirra er smituðust til dauða , en nánast allir sem fengu önnur form pestarinnar létust . Einkenni koma fram tveimur til sex dögum eftir smit , til dæmis sem skjálfti , uppköst , höfuðverkur , ljósóþol , verkur í baki og útlimum , syfja og sinnuleysi . Helsta einkenni þessa forms eru þó kýli á líkama vegna bólginna eitla . Líkamshiti rís hratt upp í um eða yfir 40°C en lækkar oftast lítillega á öðrum eða þriðja degi . Lungnapestin er tilkomin vegna umfangsmikillar bakteríusýkingar í lungum og eru einkenni þau sömu og slæmrar lungnabólgu , það er hiti , eymsl og andstytti . Önnur einkenni eru svefnleysi , minnistap og talörðugleikar . Ef engin meðferð er veitt leiðir uppsöfnun vatns í lungum ( e. edema ) til dauða eftir þrjá til fjóra daga . Ef blóð er mjög smitað af Yersinia-bakteríunni leiðir blóðeitrun til dauða áður en einkenni kýla - eða lungnapestar ná að koma fram . Eitrunin einkennist af þreytu , hita og innvortis blæðingum . Þökk sé nútímasýklalyfjum og bættri heilbrigðisþjónustu hefur dánartíðni meðal þeirra sem smitast af svartadauða farið úr 50 - 90% áður fyrr niður í 15% og er jafnvel enn lægri í mörgum þróuðum löndum . Kólera er sýking í smáþörmum vegna bakteríunnar Vibrio cholerae sem smitast með menguðu vatni . Kólerufaraldur hefur nokkrum sinnum komið upp í syðri hluta Afríku og Suður-Asíu en sjö heimsfaraldrar hafa borið bakteríuna til landa um allan heim . Einkenni koma oftast fram 12 til 28 tímum eftir smit og þá hefst vatnsmikill niðurgangur sem oft fylgja uppköst er leiða til mikils skorts á vökva og nauðsynlegum söltum . Einstaklingar finna fyrir miklum þorsta , blóðþrýstingur fellur , þeir fá yfirliðstilfinningu og oft slæma vöðvakrampa , augu verða innsokkin og húðin krumpuð . Ef engin meðferð er veitt leiðir vatnsmissir í helmingi tilfella til dauða , jafnvel aðeins á nokkrum klukkustundum . Með nútímameðferð má þó ná dánartíðni niður í 1% og sjúkdómurinn rennur sitt skeið á tveimur til sjö dögum . Meðferð felst í því að gefa basíska blöndu af söltum , annaðhvort um munn eða í æð , til að vinna upp vatnsskort og fá jafnvægi á líkamsvökva . Sýklalyfið tetracyclin styttir einnig batatíma til muna , sé það gefið nægilega snemma . Ebóla er sýking af völdum ebóluveirunnar sem hefur fimm þekktar undirtegundir . Veiran smitast með blóði , líkamsvökva og slími frá öndunarfærum . Hún kom fyrst upp 1976 og náttúrlegur beri hennar er ekki þekktur , en leðurblökur , prímatar , skordýr og nagdýr í regnskógum Afríku og Asíu koma þar helst til greina . Meðgöngutími veiru áður en einkenni koma fram er um fjórir til sextán dagar en þá fá einstaklingar skyndilega háan hita , vöðva - og höfuðverk og þjást af lystarleysi . Eftir nokkra daga verða miklar blæðingar og blóðið kekkjast . Blóðkekkir safnast fyrir í lifur , milta , hjarta og öðrum líffærum svo háræðar blæða í nærliggjandi vef . Ógleði , uppköst og niðurgangur með slími og blóði fylgja svo í kjölfarið , auk eymsla í hálsi og bólgu í slímhúð augna ( e. conjunctivitis ) . Útbrot koma fyrst fram á búk en svo einnig á útlimum . Að lokum hefjast blæðingar um líkamsop og öll minni háttar sár á líkama , í meltingarvegi og í innri líffærum . Oftast leiða blæðingar eða nýrnabilun til dauða á átta til sautján dögum . Ekki er til lækning við ebóluveirunni en meðferð felst í að viðhalda jafnvægi vökva og jónaefna í líkamanum , auk blóð - og blóðvökvagjafar . Lyf sem stöðva fjölgun veirunnar eru í þróun . Hundaæði ( e. rabies ) er veirusjúkdómur sem getur smitast með hundum og öðrum kjötætum með biti til allra lífvera með heitt blóð . Veiran er í munnvatni dýrsins og flyst frá bitsárinu með taugavef upp í heila . Meðgöngutími áður en einkenni koma fram eru frá tíu dögum til átta mánaða eftir því hversu langt veiran þarf að ferðast til að ná til miðtaugakerfis . Eftir að veiran kemst þangað er sjúkdómurinn ólæknandi og leiðir til dauða á nokkrum dögum . Einkenni eru meðal annars ógleði , höfuðverkur , flog , stífir vöðvar og aukin munnvatnsframleiðsla , svo einstaklingar froðufella , auk geðrænna breytinga . Vöðvar í hálsi lamast svo fólk hættir að geta drukkið eða kyngt og leiðir það til vatnsfælni ( e. hydrophobia ) . Sjúklingur fellur svo í dá og deyr á innan við viku vegna hjarta - eða öndunarbilana . Ofantaldir sjúkdómar eru aðeins örlítið brot lífshættulegra sjúkdóma . Jafnvel smávægilegustu veikindi geta leitt til dauða sé sá sem veikist viðkvæmur fyrir . Eftir því sem lífstíll fólks breytist og tækni fer fram breytast einnig þeir sjúkdómar sem valda helst dauðsföllum , sérstaklega eftir tilkomu sýklalyfja . Árið 1900 voru 50% dauðsfalla af völdum sýkinga en nú um síðustu aldamót eru langvinnir sjúkdómar sem fylgja langlífi helsta heilbrigðisvandamál vestrænna þjóða og til marks um það voru um 50% dauðsfalla árið 2000 af völdum hjarta - og æðasjúkdóma eða krabbameina .