Skiptar skoðanir eru um það , hvort atburður þessi var af mannavöldum eða ekki . Á bænum Höfn í Bakkafirði bjó þá kona , Jórunn Thorlacius að nafni . Það henti stundum í rigningu að skraufþurrum beinum var kastað niður um eldhússtrompinn hjá henni . Voru þetta alls konar bein til dæmis kindabein . Þarna var karl sem var vangefinn , hann var kallaður Dabbi frá Bakka . Sagan segir að þegar hann var barn og brunaði niður fannirnar á sleða hafi hann látið öllum illum látum . Kona birtist móður hans og kvartaði undan þessu ónæði við bæinn sinn en ekkert virðist hafa verið gert í málinu . Þetta atvik er sagt hafa komið beinadraugnum af stað . Dabbi þessi var auðnuleysingi . Var gert í því að stríða honum . Karlinn var mikið fyrir að fara á böll . Piltarnir notuðu skeggáburð og vildi Dabbi vera eins . Þeir gerðu það af hrekk sínum að bera lím í skeggið á Dabba . Þeir brenndu sig þó illilega á þessu svo mikið gekk á fyrir karlinum þegar þeir voru að hreinsa framan úr honum . Dabbi þessi átti eina dóttur sem dó ung . Hún hét Elísabet og var hún ekki eins og fólk er flest . Dabbi gerði mikið úr sauðfjáreign sinni . Hann sagðist eiga svona margar og svo ætti hann miklu fleiri ef þær hefðu ekki dáið