Á Vestri Leirárgörðum í Hvalfjarðarsveit býr Fríða Þorsteinsdóttir frá Ölviskrossi , Kolbeinsstaðahreppi í Hnappadal . Hún er komin á níræðisaldur sem erfitt er að sjá miðað við léttleika hreyfinga hennar og útlit . Fríða hefur búið á Vestri Leirárgörðum síðan 1948 er hún og maður hennar Njáll Markússon settust þar að . Þau keyptu jörðina í félagi við annan mann , Einar Helgason . Ári síðar seldi hann sinn part til bróður Njáls , Björns sem seldi þeim sinn hluta nokkrum árum síðar , er hann flutti í Borgarnes . Áður höfðu Fríða og Njáll búið á nokkrum stöðum , eins og títt var um ungt fólk fyrr á tíð , sem var að leita sér að jarðnæði til fastrar búsetu . Fríða fer að heiman átján ára og var aðeins nítján ára er hún giftist . Það var ekkert verið að hafa neina veislu eða óþarfa tilstand . Hjónaleysin fór bara ríðandi að Söðulsholti með kjólinn í hnakktöskunni til að láta pússa sig saman . Efnin voru engin , enda bæði af fátæku fólki komin sem kunni sannarlega að gera mikið úr litlu . Þau hjón eignuðust tíu börn sem öll komust til fullorðinsára en eitt þeirra er nú látið . Njáll lést langt um aldur fram eða árið 1978 , þá voru yngstu börnin aðeins fimmtán ára . Fríða segist hafa orðið amma fertug og fundist það alltof snemmt , líklega af því að hún hafi ekkert verið sérstaklega mikið fyrir börn . Þegar blaðamaður bendir á þá staðreynd að þau hjón hafi eignast tíu börn segir hún það líklega vera tilkomið vegna þess að þau lágu ekki alltaf kjurr og þetta hafi bara farið svona . Sjá ítarlegt viðtal við Fríðu í Vestri Leirárgörðum í Skessuhorni sem kemur út í dag .