Orðið kirkja á uppruna sinn í grísku ( kyriaké ) og merkir „ það sem helgað er Drottni “ . Þegar um byggingu er að ræða má þýða hugtakið með guðshús . Kapella er aftur á móti myndað af latnesku orði ( cappella ) sem dregið er af cappa sem merkir kápa . Fyrsta byggingin sem nefnd var kapella var hús sem geymdi kápu eða möttul heilags Marteins af Tours ( d. 397 ) en hluta flíkurinnar gaf hann fátækum og varð hún einn af helgum dómum hans . Almennt merkir kapella þó lítið guðshús sem getur verið sjálfstæð bygging eða hluti annarrar byggingar til dæmis kirkju . Kapella í kirkju er vel aðgreind frá kirkjurýminu að öðru leyti , það er lokað herbergi , hins vegar er orðið stúka notað um afhýsi sem er opið á að minnsta kosti einn veg inn í kirkjuna sjálfa . Mynd úr kapellu í Assísí á Ítalíu sem sýnir heilagan Martein af Tours gefa hluta af kápu sinni til fátæks manns . Misjafnt er hvernig kapellur eru notaðar . Stundum eru þær aðeins hafðar til bænagjörðar og einfaldari athafna en í kirkjum getur hvers konar kristin trúariðkun og helgihald farið fram . Stundum er hins vegar lítill munur á notkun kapellna og kirkna . Oft þjóna kapellur þó sérstökum hópum meðan kirkjur standa öllum opnar . Er þar til dæmis átt við kapellur í sjúkrahúsum , skólum , fangelsum og á fleiri stöðum . Kapellur eru því oft og tíðum mitt á milli einkahúsnæðis og opinberra bygginga meðan kirkjur eru oftast nær opinberar . Þó eru til kirkjur sem þjóna að minnsta kosti að mestu lokuðum hópum eins og margar klausturkirkjur . Mörkin milli kapellna og kirkja eru því almennt séð óljós . Hér á landi voru einkum í kaþólskum sið guðshús af ýmsu tagi og var heitið bænhús oft haft yfir byggingar sem nú á dögum væru frekar kallaðar kapellur . Það orð hefur þó einnig verið notað hér eins og örnefnið Kapelluhraun bendir til . Þar hefur kapella sennilega verið reist til að ferðamenn gætu gert þar bæn sína . Slíkar byggingar hafa öðrum þræði þjónað sem sálu – eða sæluhús . Sigurjón Baldur Hafsteinsson er prófessor í safnafræði við Félags - og mannvísindadeild Háskóla Íslands . Rannsóknir Sigurjóns Baldurs hafa meðal annars snúið að viðhorfi Íslendinga til dauða og sorgar , en þau viðhorf eru tengd félagspólitískum breytingum sem orðið hafa á Íslandi á undanförnum þrjátíu árum .