Stjórn LÍ lét gera könnun á tóbaksnotkun meðal félagsmanna sinna í lok síðasta árs . Kveikjan að könnuninni var að EFMA ( Europian Forum of Medical Associations ) hvatti evrópsk læknafélög til að kanna hvernig háttað væri reykingavenjum lækna . Að beiðni stjórnar LÍ tók undirritaður að sér að sjá um framkvæmdina í samvinnu við starfsfólk skrifstofu LÍ . Ákveðið var að nota sem grunn sömu spurningar og notaðar hafa verið árum saman í könnunum Tóbaksvarnanefndar á reykingavenjum þjóðarinnar . Þar sem í niðurstöðum könnunarinnar er sýndur samanburður við þjóðina ( " allt landið " ) er verið að bera læknakönnunina saman við svör þjóðarúrtaks í janúar 2000 . Síðan var bætt við spurningum um notkun reyklauss tóbaks og spurningu , þar sem greint var milli þess hvort læknir sinnir reglulega viðtölum við sjúklinga eða ekki . Við endanlega gerð spurninga naut ég góðrar aðstoðar Þorsteins Blöndals læknis og færi ég honum þakkir fyrir . Spurningar voru sendar öllum félögum í LÍ hér á landi ( alls 1.048 félögum ) og sá starfsfólk skrifstofu LÍ um það . Með spurningalistanum fengu menn einnig frímerkt umslag til að senda inn svör sín . Öllum var sent eitt ítrekunarbréf og fengust 725 svör , svarhlutfall því 69,2% . Úrvinnsla gagna fór fram hjá sama aðila og gerir hliðstæðar kannanir fyrir Tóbaksvarnanefnd , Price Waterhouse Coopers . Niðurstöður ef marka mætti eru mjög jákvæðar , tóbaksnotkun meðal íslenskra lækna virðist í algjöru lágmarki , þegar miðað er við þjóðina alla . Af þeim sem svara eru einungis 3,6% sem reykja daglega og 5,8% sem reykja , en sjaldnar en daglega . Erfitt er að segja til um þá skekkju sem gera verður ráð fyrir að lágt svarhlutfall ( 69,2% ) valdi . Því miður er ekki hægt að kanna þetta brottfall úr könnuninni nánar þar sem könnunin var þannig gerð að ekki var fylgst með því hverjir svöruðu og hverjir ekki . Það er reynsla þeirra sem vel þekkja til að þegar læknar eru spurðir á þennan hátt um eigin tóbaksnotkun , þá megi gera ráð fyrir að í brottfallinu ( 30,8% í þessari könnun ) sé tóbaksnotkun tíðari en á meðal svarenda . Því er varhugavert að taka fullt mark á niðurstöðum könnunarinnar og mitt mat er það að reykingar meðal íslenskra lækna séu því miður eitthvað tíðari en þessar niðurstöður benda til . Í því sambandi er rétt er að nefna könnun sem læknarnir Þorsteinn Blöndal og Sveinn Magnússon ásamt þáverandi læknanema Önnu Stefánsdóttur gerðu 1989 og sem birt var í 2. tölublaði Læknablaðsins 1991 . Þar var notað 200 lækna úrtak úr félagaskrá LÍ , spurt í gegnum síma og fengust svör frá 196 læknum . Samkvæmt þeirri könnun reyktu 13,3% lækna daglega og önnur 13,3% reyktu en sjaldnar en daglega . Einnig liggja nú fyrir fyrstu niðurstöður af samnorrænni könnun meðal heimilislækna sem gerð var árið 1999 að frumkvæði krabbameinsfélaganna á Norðurlöndum . Samkvæmt þeim reykja 7% íslenskra heimilislækna daglega og 5% þeirra reykja sjaldnar en daglega . Að lokum vil ég þakka öllum þeim er svöruðu spurningunum og síðast en ekki síst starfsfólki á skrifstofu LÍ fyrir sinn þátt í könnuninni . Með þessum orðum um könnunina fylgja auk spurninganna sjálfra tvær myndir úr lokaskýrslu . Skýrslan sjálf er hins vegar aðgengileg á skrifstofu LÍ og hjá undirrituðum ( sími 471 1400 ) fyrir þá sem vilja kynna sér hana nánar .