Samherji er langumsvifamesta íslenska fyrirtækið á erlendri grund . Á myndinni eru Cuxhaven og Berlin , nýjustu togarar DDFU , dótturfyrirtækis Samherja í Þýskalandi . Fréttaskýring 10. desember 2019 Íslendingar umsvifamiklir í útgerð erlendis Íslendingar stunda útgerð fiskiskipa í að minnsta kosti þrettán löndum auk Íslands . Aflaverðmætið var áætlað yfir 100 milljarðar króna fyrir fjórum árum . Íslenskir útgerðarmenn teygja anga sína víða um heiminn . Í erindi sem Kristján Hjaltason hélt á Sjávarútvegsráðstefnunni í Reykjavík árið 2014 kom fram að Íslendingar kæmu að útgerð nálægt 65 fiskiskipa erlendis ýmist með því að eiga fyrirtækin að öllu leyti eða að hluta . Flest þessara skipa eru togarar eða uppsjávarskip en þarna eru líka smærri bátar . Lausleg áætlun Kristjáns benti til að þessi skip veiddu yfir 500 þúsund tonn á ári , eða sem svaraði nálægt helmingi af ársafla íslenskra skipa . Aflaverðmætið sagði hann að gæti numið yfir 100 milljörðum króna . Nýrra mat liggur ekki fyrir . Löndin sem um ræðir eru Þýskaland , Pólland , Bretland , Frakkland , Spánn , Eistland , Noregur , Færeyjar , Grænland , Kanada , Síle , Máritanía og Namibía . Samherji er langumsvifamesta fyrirtækið á erlendri grund . Langt er síðan Samherji haslaði sér völl í útgerð í Þýskalandi , eða árið 1995 . Dótturfyrirtækið DFFU í Cuxhaven , sem er að fullu í eigu Samherja , á tvo nýsmíðaða frystitogara , Cuxhaven og Berlin . Þá tengist Samherji sjávarútvegi í Póllandi með eignarhaldi þýska dótturfyrirtækisins DFFU í pólska útgerðarfyrirtækinu Atlantex en það fyrirtæki gerir út þrjá togara samkvæmt upplýsingum á heimasíðu Samherja . Breska útgerðarfyrirtækið Onward Fishing Company með aðsetur í Aberdeen í Skotlandi hefur verið í eigu Samherja frá árinu 1996 og gerir út einn togara . Félagið á auk þess helmingshlut , á móti hollenskri útgerð , í breska útgerðarfélaginu UK Fisheries sem gerir út tvo togara og er annar þeirra stór og glæsilegur frystitogari sem afhentur var nýsmíðaður á síðasta ári . UK Fisheries keypti sjávarútvegsfyrirtæki í Frakklandi og á Spáni nálægt áramótunum 20210 / 2011 og gera þau félög út nokkur skip . Auk þess á Samherji hlut í útgerðinni Framherja í Færeyjum sem hann tók þátt í að stofna árið 1994 ásamt Færeyingum . Framherji er eitt af stærstu útgerðarfélögunum í Færeyjum og gerir út þrjá togara . Enn er svo að nefna að dótturfélög Samherja í Þýskalandi keyptu árið 2014 um 20% hlut í Nergaard , einu af stærstu sjávarútvegsfyrirtækjum Noregs . Við það tækifæri kom fram að félagið gerði m.a. út fimm togara og væri með 440 manns í vinnu . Loks má svo nefna að Samherji á hlut í sjávarútvegsfyrirtæki í Kanada sem gerir út frystitogarann Newfoundland Pioneer . Þá eru ótalin umsvif Samherja við Afríkustrendur sem nánar verður vikið að hér á eftir . Fram hefur komið að meira en helmingur af tekjum Samherja komi frá erlendri starfsemi félagsins . Af umsvifum annarra íslenskra útgerða erlendis má nefna að fyrirtækið Reyktal sem skráð er í Eistlandi og Óttar Yngvason stendur að hefur um árabil gert út nokkra rækjutogara sem upprunalega veiddu á Flæmingjagrunni við Kanada en hafa í seinni tíð verið mikið í Barentshafi og við Grænland eftir að dró úr rækjuveiði á fyrstnefnda svæðinu . Íslendingar koma nokkuð við sögu í grænlenskum sjávarútvegi . Þar er fyrst og fremst um að ræða Brim , Síldarvinnsluna og Ísfélag Vestmannaeyja . Brim á hlut í Arctic Prime Productions sem rekur fiskvinnslur á þremur stöðum á Grænlandi , í Quaqortoq , Nanortaliq og Kummiut , og á ennfremur í útgerðarfélagi sem gerir út nokkur skip . Þá á Ísfélag Vestmannaeyja hlut í útgerðinni Pelagic Greenland á móti stórfyrirtækinu Royal Greenland . Þetta félag gerir út tvö uppsjávarskip , Tuneq og Tasilaq , sem áður voru íslensk . Síðast en ekki síst er svo að nefna útgerðina Polar Pelagic sem Síldarvinnslan í Neskaupstað á að þriðjungi á móti Grænlendingum . Félagið gerir út Polar Amaroq , sem er eina grænlenska uppsjávarskipið sem er að veiðum allt árið . Skipið landar á Íslandi eins og önnur grænlensk uppsjávarskip , enda engin aðstaða á Grænlandi til þess að taka á móti uppsjávarfiski til bræðslu . Fleiri Íslendingar hafa reynt fyrir sér í Grænlandi en ekki allir haft erindi sem erfiði . Loks skal svo nefna þátttöku HB Granda , nú Brims , í sjávarútvegi í Chile til margra áratuga . Félögin heita Friosur og Pesca Chile og gera út samtals átta fiskiskip auk reksturs á fiskiðjuveri . Þess má geta að Vísir hf. haslaði sér völl í sjávarútvegi í Kanada um tíma og átti tæpan helming í stórfyrirtækinu Ocean Choice International ( OCI ) en seldi sinn hlut árið 2017 . Þá áttu Finnur B. Harðarson og fleiri stærstan hlut í kanadíska fyrirtækinu Nataqnag sem gerði út þrjá togara við Austur-Kanada en svo mun ekki vera lengur eftir því sem næst verður komist . Veiðar við Afríkustrendur Íslendingar hafa stundað veiðar á makríl , hrossamakríl og sardínellu úti fyrir ströndum Marokkó og Máritaníu í Vestur-Afríku í rúma tvo áratugi eða frá því að Sjólaskip hófu þar veiðar árið 1997 . Aðrir Íslendingar fylgdu svo í kjölfarið . Tíu árum síðar , eða árið 2007 , keypti Samherji rekstur Sjólaskipa , sex verksmiðjuskip og tvö þjónustuskip , og hóf útgerð þar syðra . Ári seinna stofnaði einn Sjólaskipamanna , Haraldur Jónsson , útgerðina Úthafsskip sem nú gerir út þrjú verksmiðjuskip við Vestur-Afríku , sem heita Victoria , Gloria og Navigator . Þar er einnig togarinn Sóley sem tveir Íslendingar tengjast , þeir Páll Eyjólfsson skipstjóri og Jóhann Gunnarsson útgerðarstjóri , en aðaleigandinn mun vera hollenskur eða belgískur . Árið 2013 bárust svo fréttir af því að Samherji væri í viðræðum við rússnesku útgerðina Murmansk Trawl Fleet um sölu á útgerð Samherja við Afríku og gekk sú sala eftir . Samherji hætti þó ekki alveg Afríkuveiðunum því fyrirtækið hefur veitt við strendur Namibíu á undanförnum árum eins og kunnugt er . Upphaf Namibíuveiða Þróunarhjálp Íslands við Namibíu hófst árið 1990 og fólst m.a. í hafrannsóknum , sjómannafræðslu og tæknilegri ráðgjöf ýmiss konar . Samhliða því kom fram áhugi heimamanna á því að komið yrði á laggirnar sjávarútvegsfyrirtæki sem sæi fólki fyrir vinnu . Ráðgjafarfyrirtækið Nýsir tók það verkefni að sér og til varð sjávarútvegsfyrirtækið Seaflower í bænum Luderitz . Namibíska ríkisfyrirtækið Fishchor lagði inn í fyrirtækið tvo spænska togara sem Namibíumenn höfðu tekið að ólöglegum veiðum í landhelgi og gert upptæka . Jafnframt var tekið fé að láni til að endurbyggja frystihúsið á staðnum . Íslenskar sjávarafurðir komu inn í þetta verkefni sem meðeigendur og söluaðilar á afurðunum auk þess sem fyrirtækið lagði til togara frá Íslandi . Þar með voru skipin orðin þrjú . Nokkur fjöldi Íslendinga réði sig til starfa hjá fyrirtækinu sem yfirmenn á skipunum og í fiskvinnslunni og framkvæmdastjórinn var íslenskur . Reksturinn gekk vel . Íslendingar ráku fyrirtækið í tíu ár en í kringum aldamótin vildu heimamenn taka alfarið við og keyptu íslensku meðeigendur sína út . Þar með var afskiptum Íslendinga af Seaflower lokið . Eftirsótt sérþekking Eins og að framan greinir koma Íslendingar víða við í sjávarútvegi utan landsteinanna og er þó hvergi nærri allt upptalið . Allmargir Íslendingar standa að smábátaútgerð í Norður-Noregi og mjög víða í heiminum eru íslenskir skipstjórnarmenn við stjórnvölinn á erlendum skipum . Sérþekking Íslendinga á sjávarútvegi er víða eftirsótt og verður vafalaust áfram .