Þegar Tang keisaraættin réð ríkjum í Kína , þá risu hin leynilegu andspyrnusamtök The House of the Flying Daggers upp . Lögregluþjónn að nafni Leo kallar á Jin til að rannsaka ungan dansara að nafni Mei , og telur að hún hafi tengsl við samtökin . Leo handtekur Mei , en Jin frelsar hana til að afla trausts hennar , og leiða lögregluna til leiðtoga samtakanna .... Lesa meira Þegar Tang keisaraættin réð ríkjum í Kína , þá risu hin leynilegu andspyrnusamtök The House of the Flying Daggers upp . Lögregluþjónn að nafni Leo kallar á Jin til að rannsaka ungan dansara að nafni Mei , og telur að hún hafi tengsl við samtökin . Leo handtekur Mei , en Jin frelsar hana til að afla trausts hennar , og leiða lögregluna til leiðtoga samtakanna . En hlutirnir eru flóknari en virðist í fyrstu ...... minna Þetta er ekki fjögurra stjörnu mynd , hún lítur mjög vel út , myndatakan er mögnuð og það eru virkilega flott bardagaatriði í henni en það vantar eitthvað uppá að hún sé alveg málið . . Tvær fínar en stórlega ofmetnar myndir komu upp í hugann minn þegar ég sá þessa mynd , það eru myndirnar Hero og Crouching Tiger Hidden Dragon . Hero er gerð af þeim sömu og gerðu þessa og eins og Hero ( og Crouching Tiger ) finnst mér myndin líða fyrir bardagaatriði sem eru stýrð með vírum , þeas að hetjurnar fljúga um loftin meðan þær skylmast og þessháttar , bæði Crouching Tiger og Hero fóru offari í vírabardögum , það gerir þessi mynd að mér finnst líka . En sumum finnast svona bungeebardagar málið , fyrir þá er þetta örugglega fjögurra stjörnu mynd . Ef þið eruð að leita að bardagamynd sem er bardagi út í gegn , sleppið þessari ! Þrátt fyrir það eru bardagaatriðin í myndinni frábær . Sagan er góð , leikararnir flottir en rosalega endurtekur myndin sig ! Hestaatriðin eru alltof löng og meirihluti þeirra skilar engum tilgangi . Kossaatriðin mátti líka stytta . En sagan er samt hugljúf . Dansatriðið er flott og myndin sver sig í ætt kínverskra bíómynda þegar mennirnir svífa í trjánum og þegar allir hnífarnir birtast . Bardagaatriðin eru vel stílfærð en það vantar svona handabardaga og svo einn stuttan lokabardaga milli Flying Daggers og hermanna keisarans . Hero var meistaraverk , House of Flying Daggers er það ekki . Allavega að mínu mati . Myndin er flott , kvikmyndatakan , bardagarnir og hönnunin , allt rosalega flott en sagan og handritið er of langdregið svo það missir gersamlega alla einbeitinguna . Mér leið eins og ég væri að horfa á málverk aðeins ég var uninspired , væmnin yfirgnæfir alla myndina með endalausum talsenum þar sem fólkið endurtók sig sífellt með táknrænum orðum sem urðu ávallt leiðinlegri með tímanum . Persónurnar voru ekkert sérstakar heldur , og plottið var frekar leiðinlegt með því . Þrátt fyrir þessa galla í sögunni ( mitt álit ) þá er myndin verulega flott og á skilið mikið fyrir það þar sem myndin er alls ekki léleg . Mér fannst líka vanta meira af blóði og lekandi líffæri í myndinni , hljómar fáranlega en það svalt að sjá Asíu-búa skera líffæri úr fólki í bardögum . House of Flying Daggers er ástarsaga , sem ég er yfirleitt aldrei hrifinn af en er svo sem ásættanleg sem þannig mynd svo ég gef henni tvær og hálfa stjörnu alls . Ljóðræn bardagaklassíkLíkt og báðar Crouching Tiger , Hidden Dragon og Hero þá er House of Flying Daggers engin venjuleg kínversk bardagamynd , heldur er hún listaverki líkust . Þetta er sjónræn veisla í orðsins fyllstu merkingu , og mjög hátt í að vera meistaraverk . Sagan er ótrúlega skemmtileg . Hún er einföld , en kemur engu að síður á óvart . Myndin er leikstýrð af Zhang Yimou ( sem gerði Hero , ásamt m.a . The Story of Qiu Ju ) , sem er mjög virtur í Kína . Maðurinn er svo sannarlega hróssins virði því hann er eins og listamaður á sínu sviði . Hann nýtir sér útlit og ákafa litanotkun til að túlka tilfinningar , og bardagaatriðin eru ekki framsett upp úr þurru til að drekkja öllu innihaldinu . Bardagarnir eru eins og sér form listar í þessu tilviki . Það má jafnvel líkja þessu við dans , en þeir sem hafa séð eitthvað af þessum fyrrnefndu titlum hljóta að sjá hvað ég á við , og vita líklegast við hverju skal búast . Af öllum þeim myndum sem ég taldi hér upp finnst mér House of Flying Daggers vera sú besta , og munurinn á því að vera betri en Hero er sama og hársbreidd . Crouching Tiger náði bara aldrei til mín á tilfinningalegu stigi þrátt fyrir að vera flott , en það er auðvitað aukatekið smekksatriði . Zhang Ziyi er annars einhver alfallegasta leikkona sem ég veit um í dag , og gerir hún alltaf enn betri hluti með hverri mynd sem hún leikur í . Í þessari mynd þótti mér hún sérstaklega heillandi , og allir aðrir leikarar stóðu sig jafnframt stórglæsilega . Svo á myndin skilið stóran plús fyrir frábæra tónlist svo maður tali heldur ekki um útlitið í heild sinni ( búningar , sviðsmyndir , náttúruumhverfið ) . Ég get bara einfaldlega ekki lýst því með nógu sterkum lýsingarorðum . Sama gildir um bardagaatriðin . Eina sem vantar upp á er aðeins dýpri persónusköpun . Og hefði leikstjórinn lagt á sig örlitla aukavinnu í það að þróa persónurnar aðeins betur hefði myndin vafalaust fengið hjá mér fullt hús stiga . House of Flying Daggers er slík mynd sem gerir það pottþétt þess virði að fara í bíó . Fyrir utan það að heilla mann í útliti sínu og stílfærða ofbeldi þá er hér að finna mjög góða sögu , ágætis húmor , heillandi rómantík og fyrsta flokks leikstjórn . Brilliant mynd .