Jómsvíkinga saga er talin rituð kringum 1200 . Hún segir í upphafi frá elstu Danakonungum sem áreiðanlegar heimildir eru til um : Gormi hinum gamla , Þyri konu hans , syni þeirra , Haraldi blátönn , og Sveini syni hans . Sögur af þessum Danakonungum koma engan veginn heim við lýsingar þeirra í evrópskum miðaldaheimildum . Haraldur Gormsson vegur Knút bróður sinn . Dánarfregnin ríður föður þeirra að fullu , og Haraldur verður konungur . Hákon Sigurðarson Hlaðajarl kemur til hirðar Haralds , og saman brugga þeir banaráð Gull-Haraldi , syni Knúts Gormssonar , Haraldi gráfeldi Noregskonungi og Gunnhildi móður hans . Þá segir frá herför Ottós „ hins rauða “ Þýskalandskeisara til að kristna Danmörku og sigri hans með fulltingi Ólafs Tryggvasonar . Hákon kastar nýtekinni trú , flýr til Noregs og hættir að gjalda Haraldi skatt . Jómsvíkinga saga er nánast eina heimildin sem segir frá Pálna-Tóka , aðalpersónu síðara hluta sögunnar . Haraldur Gormsson lætur drepa Áka Tókason , föðurbróður hans , og Pálna-Tóki hefnir hans á mjög niðurlægjandi hátt . Síðan víkur hann til Vindlands , reisir kastalann Jómsborg og stofnar þar víkingabræðralag . Þangað ráðast hinir fræknustu kappar . Sögunni lýkur á herferð Jómsvíkinga til Noregs þar sem þeir mæta Hákoni jarli og Eiríki syni hans í snarpri og tvísýnni orrustu í Hjörungavogi , en bíða ósigur . Þá fylgja þessu bindi konungasagna nokkrir þættir , sem einkum eru varðveittir í Flateyjarbók .