Sunnudagur 23. janúar 1955 — ÞJÓÐVILJINN — ( 3 Fréttabréf úr Kópavogi Uppeldisstöð hreppsf jórans og blaðaskríf síðusfu daga 21.1.1955 . JÆJA Jón minn , það má nú varla minna vera en ég skrifi þér nokkrar línur á þessu nýja ári og bæti með því fyrir van - ræksluna á því glataða ári . Það er og því meiri ástæða til þess að skrifa þér , þar sem við Kópavogsbúar erum enn einu sinni orðinn blaðamatur og væri ekki nema sanngjarnt að við hefðum einhverjar tekjur af því að vera svona eftirtektarverðir menn á blaðamannamælikvarða . ' Já þú lest auðvitað fleiri blöð en þín eigin svo þú hefur . náttúrlega ; séð bæði Mánu - dagsblaðið og Vísi þar sem okkar er getið allríflega og nú sé ég í gær að blaðið þitt var svo sem komið með í Ieik - inn . Ég sezt nú eiginlega við þetta pennapár vegna þessara skrifa vegna þess , að ég er hálfhræddur um að eftir að þessi árétting kom frá Hafn - arfjarðarlögreglunni geti svo farið að ýmsar illar getgátur komizt af stað í garð hrepp - stjórans okkar , því þessi löggi getur mjög hreppstjór - ans okkar , rétt eins og hann sé ekki maður til að hafa reglu á sínu Alþýðuflokks - heimili . Þær eru nefnilega al - veg nægar getsakirnar á þenn - an blessaðan mann hér heima fyrir þótt ekki sé verið að ýta undir það á prenti . Það læðist svo sem hér með veggj - um , að hann sé einn heljar - mikill afvegaleiðari ungdóms - ins , reki nokkurskonar „ Búlu " að amrískri fyrirmynd í skjóli sinnar löggæzlu og annað það - an af verra . Já það er ekki að spyrja að illkvittni manna . ( En sannleikurinn er alltaf sagna beztur og oftast lygi - legri en mestu lygalaupar geta látið sér detta í hug , þannig er það líka með hrepp - stjórann okkar , hann er eng - inn lögverndaður glæpamað - ur , nei þetta er alveg ein - stakur maður og hefur fórnað sér á margvislegan hátt fyrir okkur Kópavogsbúa og skeytt þar hvorki um skömm né heiður en stundað - sitt starf af alveg dæmafárri alúð og árvekni og alveg sérstaklega hefur honum verið umhugað um æsku þessa hreppsfélags . Hann hefur stundum lagt á sig að smala tíu tólf ára strákhvolpum með aðstoð hafnfirzkrar lögreglu og ek - ið þeim suður í Hafnarfjörð til yfirheyrslu og verndað þá um leið fyrir öllum afskiptum Barnaverndarnefndar þvi eins og við vitum þá er það nú svona , þegar einn maður er svona hjartahlýr , þá vill hann ekki vera að blanda þar í öðrum aðilum . En eins og vor Herra tyftar oss börnin sín eins hefur hreppstjórinn lagt á sig að eltast á eigin spýtur við þessa gemlinga og sýnt þeim þann hafnfirzka stein svo þau mættu skilja hvað þeirra biði ef þau gættu sín ekki . EG er ekki að segja neitt ósatt með þessu og get nefnt þér dæmi . Mig minnir það hafi verið árið 1950 sem nokkrar stúlkur í saumalæri gripu í tómt er þær vildu taka kápur sínar og hrópuðu því á hjálp hreppstjórans okk - ar , sem brá skjótt við eins og hann ér alltaf vanur , því hann er Vestfirðingur í húð og hár og vanur því að gera hvern hlut strax . Kápurnar fundust í einhi kompu skólans og f jármunir vasanna á tvist og bast um ganga hússins . Til þess að hafa upp á þessum pörupiltum hreinsaði hrepp - stjórinn meirihlutann af pott - ormum Digranesvegarins og var svo nærgætinn að hann lét ekki sumar mæðurnar vita heldur tók þessa gemlinga á götunni , svo hrösun þeirra væri ekki á annarra vitorði en hans og ók þeim suður í Haf narf jörð með aðstoð þeirra ágætu manna úr Hafnarfirði sem aðstoðuðu hann við smöl - unina . Þar sýndi hann þess - um rollingum hvernig fer fyrir þeim sem ekki gæta sín . Að vísu var enginn þessara smádrengja viðriðinn kápurn - ar , en uppeldisstarf hrepp - stjórans okkar var það sama og heim skilaði hann börnun - um svo mæður þeirra þyrftu ekki að vera alltof hræddar um þau . Hann hefur verið með afbrigðum þolinmóður við þetta uppeldisstarf sitt og ætíð vakað yfir þessum götu - lýð sem myndast í svona þorpi og verið fljótur , að grípa þessa drengi og halda rétt yfir þeim , oft án vitund - ar heimilanna til þess að firra þau óþarfa áhyggjum . Núna um daginn sótti hann einn tíu ára drenghnokka þar sem hann var heima hjá sér og þegar móðirin spurði hvað hreppstjórinn okkar vildi með drenginn , rétt eins og hún tryði honum ekki fyrir * hon - um , þá svaraði hreppstjórinn okkar af sinni alþekktu hóg - værð , að það væri leyndarmál sitt og drengsins . Þarna sérðu hve nærgætinn hann er . Hann var svo sem ekki að koma upp um drenginn við móður - ina , nei , sagðist bara ætla með hann í yfirheyrslu og ekki var hann að blanda Barnaverndarnefnd í málið , nei , nei , hann var ekki að úthrópa þetta í fleiri en þörf var á . Sjálfur 6k hann drengnum til Hafnarfjarðar og til þess að geta sjalfur skilað honum heim aftur til sinnar móður lét hann dreng - inn bíða eftir sér á meðan hann sinnti sínum erindum í nokkra klukkutima , hvað vit - anlega gerði drengnum ekk - ert til því hreppstjórinn okk - ar hefur oft mörgu að sinna og ekki þurfti móðirin svo sem að vera hrædd um dreng - inn í höndum hans . NEI , sannleikurinn er sá , að við eigum afburðayfirvald og mér finnst illa gert að vera að tala um það , að það sé eitthvert öryggisleysi í því fyrir börnin , að hreppstjórinn okkar hirðir þau til yfir - heyrslu þegar hann telur þess þörf og er ekki á sífeldum hlaupum til Barnaverndar - nefndar til þess að láta hana fylgjast með slíkum yfir - heyrslum . Það var nú einn svo frekur , sem var að tala við mig um daginn , að hann fór að vitna í barnaverndar - lögin , 19. gr. , en þar segir : — Ef brot eru framin , sem börn innan 16 ára eru við - riðin , ber löggæzlumanni og dómara þegar í stað að til - kynna það barnaverndarnefnd og veita henni þess kost að fylgjast með rannsókn máls og láta nefndarmenn , fulltrúa eða annan starfsmann vera viðstaddan yfirheyrslu . Getur dómari krafizt þessa , ef hon - um þykir þörf . Já , þetta segja barnaverndar - lögin , en þessi maður , sem var að vitna í þau vissi bara ekki , að hreppstjórinn okkar er betri en öll barnaverndar - lög , þvi hann er sjálfur barna - verndarlögin holdi klædd . — Hann framkvæmir þau á sinn hátt og er þar ekkert að ^ blanda inn í allra handa fólki , sem svo kannski skilur ekk - ert hvað við á i okkar héraði . EN það var með þessa „ Búlu " , sem sumir kalla svo . Það er nú satt að segja alveg fáheyrt vanþakklæti við mann eins og hreppstjórann okkar , hvernig sumt fólk læt - ur út af því húsi . Það er bara eins og það sjái rautt ef minnzt er á það hús . Nú skal ég segja þér hvað þetta er , sem fólkið er að kalla „ Búlu " og þá muntu sjá hvílíkur ein - stæður maður hreppstjórinn okkar er . Jæja , svona er þá sagan . Hér var fyrir nokkrum árum stofnað Alþýðuflokksfélag Kópavogshrepps og hrepp - stjórinn okkar er sannur Al - þýðuflokksmaður með öllum beztu einkennum þess flokks . Hann sá því brátt , að það var ekki gott fyrir slíkan flokk að vera hiúsnæðislaus , svo hann réðst í það fyrirtæki , að vísu í nafn'i félagsins , að koma upp félagsheimili Al - þýðuflokksfélagsins við Kárs - nesbraut 21 . Lagði hann þar allt sem hann gat af sínum litlu efnum því annars hefði þetta ekki orðið neitt , því svona félög eiga aldrei neitt , eins og þú veizt , nema vafa - söm nöfn á skrá , sem svo kannski tilheyra öðrum flokk - um ef nákvæmlega er tarið í eyrnamarkið við kjörborðið . Nú , eftir að Félagsheimilí Al - þýðuflokksins var orðið starf - hæft , sá hreppstjórinn okkar strax að ekki var betra hægt við það að gera , en halda þar dansskemmtanir fyrir ung - linga hreppsins einu sinni og tvisvar í viku , því við hrepps - búar eigum ekkert félagsheim - ili eins og Alþýðuflokkurinn hér . Hreppstjórinn okkar sá í hendi sér að unglingarnir hérna voru í hálfgerðu reiði - leysi , og þar sem hann var sjálfur yfirvald staðarins , þá hóf hann brátt að halda þar dansleiki þá sem ég gat um . Þá gat hann haft eftirlit með æskunni , því hann hefur alltaf haft velferð hennar fyrir aug - um . Þarna lofaði hann svo unglingunum okkar að vera við dans og dufl svo þau gætu notið lystisemda lífsins undir verndarvæng sjálfs lög - gæzluvaldsins og þyrftu ekki að vera í blóra við neinn . Þarna hafa svo unglingarnir okkar verið undanfarin ár , flestir á aldrinum tólf til sex - tán ára . Þeir hafa setið þarna í tóbaksreyk og drukkið sína gosdrykki , oft blandaða . — Hreppstjórinn okkar telur bezt að unglingarnir kynnist lífinu af eigin raun , en ekki af sögusögnum annarra , enda hefur hann sjálfur alltaf vak - að yfir því að mátulega væri drukkið og duflað svo ung - lingarnir okkar færu sér ekki að voða , en hafi of mikið ver - ið að gert hefur hann notið aðstoðar löggæzluþjóna til þess að kenna þessu ungviði hvernig fer ef út af er brugð - ið . Við höfum yfirleitt getað gengið að ungviði okkar visu þarna í iFélagsheimili lA . 1 - þýðuflokksins og er það ekki lítið atriði á þessum tímum þegar þið Reykvíkingar hafið aldrei hugmynd um hvar ykk - ar unglingar eru niðurkomnir . Og hreppstjórinn okkar er ekki alltaf að spyr ja um þenn - an bjánalega aldur , sem eng - inn vill kannast við , og þaiui - ig hexur hann forðað mörg - um krakkanum , sem þið kall - ið , frá því að ljúga til um aldur sinn . Hreppst jórinn okk - ar hugsar fyrir öllu , líka því smáa . — Hugsaðu þér , hvað heldurðu að hafi svo skeð í fyrra ? Ja , það er von þú rek - ir upp stór augu , það var hvorki meira né minna en það , að eitthvert pakk hér í hreppnum fór og kærði þessa starfsemi hreppstjórans okk - ar fyrir Barnaverndarnefnd . Hugsaðu þér aðra eins ósvífni . Til allrar hamingju var þetta óvenjuskynsöm barnaverndar - . nefnd , sem þá var starfandi , hún sagði bara hreppstjóran - um okkar frá þessari frekju og sat svo eina skemmtun , og lagði svo auðvitað blessun , sína yfir hið fórnfúsa starf hreppstjórans . SVONA skynsamar eiga barnaverndarnefndir að vera , finnst þér ekki ? Ég minntist á það áðan , að hrepp - stjórinn okkar hefði önglað þessu heimili upp . Nú skal ég segja þér sönnur á því . Þeg - ar hann Guðmundur Hagalín var með sprellið fyrir kosn - ingarnar í fyrra , þá klofnaði Alþýðuflokksfélagið , já , það er nú of mikið að segja klofn - aði , því Guðmundur klýfur aldrei neitt , hann dreymdi bara að hann - ^ eri stór og svo hélt hann að hann væri stór og ætlaði að kjöldraga hreppstjórann okkar , en það varð óvart Hagalín , sem var kjöldreginn og hreppstjórina okkar hélt bæði félaginu og húsinu . En þegar farið var að gera upp hag félagsins kora það á daginn að það átti alls ekki húsið , heldur hreppstjór - Framhald á 11. síðu . Þjóðvörn gegn kauphækkun Framhald af 1. síðu . gengislækkunar , tekur undir ofbeldishótanir auðmannastétt - arinnar . Þó vita aðstandendur blaðsins fullvel að þessi of - beldishótun styðst ekki við neinar hagfræðilegar röksemd - ir . Dagsbrúnarmenn eru um 3000 talsins . Sé reiknað með að kaup þeirra sé 36.000 kr. á ári myndi t.d. 20% kaup - hækkun nema 7.200 kr. á mann eða rúmlega 21 mill.j. króna á alla meðlimi Dags - brúnar á ári . Sú upphæð er nálægt því helmingur af ^ hreinum gróða Landsbank - ans á einu ári ; hún er senni - lega enn minna brot af hreinum gróða olíuhring - a.mia , þannig mætti telja upp gróðafyrirtækin eitt af öðru . Hví skyldi það þurfa að valda gengislækkun þótt þessir fjármunir yrðu færð - ir til frá gróðafyrirtækjum til verkafólks ; og hvaða „ glundroði og efnahagslegt öngþveiti " skyldi stafa af því ? Langar til aö kljúfa . Röksemdir Þjóðvarnarflokks - ins eru blekking , en með þeim gengur flokkurinn til opin - skárrar aðstoðar við stjórnar - flokkana . Jafnframt — segir Frjáls þjóð — j.heitir Þjóð - varnarflokkur íslands á alla stuðningsmenn sína og velunn - ara innan verkalýðssamtak - anna " að snúast gegn kaup - hækkunum verkafólks . Ef hægt væri að taka áskorun þessa aí - varlega jafngilti hún beinni klofningsstarfsemi á sama tíma og mest veltur á að verkalýðshreyfingin standi sameinuð . Hins vegar verður hún ekki tekin alvarlega vegna þess að Þjóðvarnarflokkurinn á engin ítök innan verkalýðs - hreyfingarinnar sem betur fer . En söm er gerð forsprakk - anna , og mun nú flestum ljós - ara en áður hlutverk þeirra í stjórnmálabaráttunni á íslandi . Ekki á valdi verklýðs - hreyfingarinnar . Tal Þjóðvarnarmanna um lækkun dýrtíðar er einnig bor - ið fram í blekkingarskyni . Slik lækkun er ekki á valdi verka - lýðshreyfingarinnar , hvorki að framkvæma hana né að tryggja að við hana sé staðið . Það er pólitískt mál ríkisstjórnarinn - ar . Að sjálfsögðu munu verka - lýðssamtökin taka hverri slíkri kjarabót fegins hendi og taka tillit til hennar í kröfum sínum — en verkalýðurinn lætur ekki segja sér fyrir verk - um um það að hann sé eina stétt landsins sem ekki megi f á hærra kaup .