Þetta gerist vegna þess að vængirnir spyrna í loftið þegar þeir eru á leið niður á við miðað við bol fuglsins . Þegar við hreyfum hendurnar eða fætur aftur fram á við gætum við þess að spyrnan frá vatninu á okkur aftur á bak verði sem minnst . En þetta helst í hendur eins og margt annað í náttúrunni : Af því að fuglarnir geta flogið hafa þeir einmitt góða yfirsýn og geta aflað mikillar fæðu . En flugið var í rauninni furðu líkt flugi venjulegra fugla , þó að þær séu að ýmsu leyti ólíkar fuglum , til dæmis ekki fiðraðar . Aðrir virðast léttir eins og fis , geta haldið sér kyrrum í loftinu og jafnframt verið mjög snöggir í hreyfingum . Þannig voru til dæmis engin spendýr á ýmsum afskekktum eyjum þegar mennirnir komu þar fyrst . Þetta á til að mynda við um Galapagos-eyjar og Nýja-Sjáland . Charles Darwin tók vel eftir þessu þegar hann fór kringum hnöttinn kringum 1830 og það var eitt af því sem leiddi síðar til þróunarkenningarinnar . Hægt er lesa meira um efni tengt spurningunni með því að smella á efnisorðin sem fylgja svarinu . Ásta Bryndís Schram er lektor og kennsluþróunarstjóri við Heilbrigðisvísindasvið HÍ auk þess sem hún starfar við kennsluráðgjöf hjá Kennslumiðstöð . Meginviðfangsefni hennar í rannsóknum er áhugahvöt , sjálfsmynd , samsömun og samspil þessara þátta við kennsluaðferðir .