Eðlilegt er að þessi spurning komi upp og eðlisfræðingar hafa vissulega velt henni fyrir sér . Hún snýst um það hvort til sé fráhrindikraftur sem væri í hlutfalli við massa hlutarins sem hann verkar á og mundi upphefja þyngdarkraftinn eða vinna gegn honum . Svarið er að flestir vísindamenn telja afar ólíklegt að slíkt sé til . Í almennu afstæðiskenningunni er þyngdarkrafti og þyngdarsviði lýst sem sveigju rúmsins . Uppspretta eða orsök sveigjunnar er massi eða orka á tilteknum stöðum . Engir aðrir þekktir kraftar , svo sem rafkraftar eða segulkraftar , geta vegið upp sveigjuna . Hins vegar geta þeir að sjálfsögðu vegið upp krafta milli tveggja tiltekinna hluta við tilteknar aðstæður . Til dæmis er vandalaust að láta segulkraft eða rafkraft vega upp þyngdarkraftinn á segul eða rafhlaðinn pappírssnepil , en slíkt er algerlega staðbundið og upphefur ekki þyngdarkraftinn almennt . " Andþyngdin " þyrfti nefnilega að verka á alla massa á tilteknum stað , óháð öðrum eiginleikum þeirra eins og hleðslu eða segulmögnun . Hitt er líka tiltölulega auðvelt , að skapa eða sjá fyrir sér þyngdarleysi . Það ríkir til dæmis úti í geimnum fjarri öllum himintunglum , eða á svæði þar sem þyngdarkraftar frá tveimur hnöttum í grennd upphefja hvor annan eins og til dæmis á nánar tilteknum stað milli jarðar og tungls . Eins ríkir þyngdarleysi , eða ástand sem jafngildir því , inni í hólfi eða farartæki sem er í frjálsu falli eins og til dæmis inni í gervitungli á braut um jörð eða inni í flugvél sem lækkar flugið eins og hún væri í frjálsu falli . Í eina tíð létu menn sér detta í hug að til væri einhvers konar neikvæður massi . Sumir töldu í fyrstu að andefni kynni að hafa neikvæðan massa þrátt fyrir það að upphaflegar forsagnir um andefni fólu það alls ekki í sér . Þyngdarkraftur milli efnis og andefnis væri þá fráhrindandi , á svipaðan hátt og rafkraftur milli plúshleðslu og mínushleðslu er aðdráttarkraftur og þannig gagnstæður rafkraftinum milli rafhleðslna með sama formerki . Þegar andefni fannst og tilraunir hófust með það kom ótvírætt í ljós að því fylgir jákvæð orka og því er massi þess jákvæður eins og menn áttu líka von á . Þessi leið til að búa til " andþyngd " er því ekki fær . Þeir sem hafa á síðustu árum verið að reyna að búa til einhvers konar andþyngd hafa heldur ekki haft þessa leið í huga . Á þessari vefslóð í dálkinum " Ask the Experts " hjá bandaríska tímaritinu Scientific American skrifa nokkrir eðlisfræðingar og stjarneðlisfræðingar um þessi mál í tilefni af fréttum sem birtust fyrir nokkrum árum um tilraun til að skapa andþyngd . Einn af þessum höfundum er íslenskur stjarnvísindamaður sem heitir Steinn Sigurðsson og starfar við Stjörnufræðistofnun Háskólans í Cambridge í Englandi . Lokaorð hans eru þessi í íslenskri þýðingu : Í hnotskurn er niðurstaðan sú að ekki er hægt að skýla hlutum fyrir þyngdarkrafti . Slíkt mundi ekki aðeins ganga í berhögg við lögmál þyngdarinnar , heldur einnig sjá okkur fyrir eilífðarvél og þannig brjóta gegn lögmálinu um varðveislu orkunnar . Hugsanlegt er að skammtafræði þyngdar geti leitt til áhrifa sem mundu fæða af sér fráhrindingarkraft sem líkist þyngd , en í flestum slíkum vangaveltum verður að koma til hugarfóstur um undarlegt efni sem mundi stangast á við núverandi skilning okkar á eiginleikum efnisins . Þannig lítur út fyrir að við verðum að halda áfram að vinna upp þyngdina með sama stritinu og áður , og nota til þess aðra krafta sem við höfum til umráða , það er að segja rafsegulkraftana sem skapa bæði þrýstinginn á vængi fuglsins og á sólana á skónum okkar .