Í fimmta kafla rekur hún sögu baðstofunnar frá elstu heimildum og fram á 16. öld . Arnheiður tekur fram að fornleifarannsóknir frá þjóðveldisöld hafi enn sem komið er enga örugga vitneskju gefið um hvenær byrjað var að nota baðstofu hérlendis . Á 15. öld er baðstofan almennt að verða aðalíveruherbergið á venjulegum bændabýlum en eldstæði í bakhýsum virðast þó eitthvað hafa tíðkast ( 73 ) . Af samtímaheimildum á 16. öld telur Arnheiður ljóst að grjótofnar voru almennir í baðstofum , að sumu leyti notaðir til upphitunar og að sumu leyti til baða . Af framansögðu má sjá að baðstofa vísaði upphaflega til staðar þar sem unnt var að fara í gufubað . Smám saman þróaðist merkingin yfir í íveru - , vinnu - og matarstað ( 16. öld ) og áfram í helsta íbúðarhús í torfbæjum , svefn - , vinnu - og dvalarstaður . Ingibjörg Gunnarsdóttir er prófessor í næringarfræði við Matvæla - og næringarfræðideild Háskóla Íslands og forstöðumaður Rannsóknastofu í næringarfræði við Háskóla Íslands og Landspítala . Ingibjörg hefur rannsakað áhrif næringar á meðgöngu á heilsu móður og tengsl næringar og vaxtar fyrstu ár ævinnar við heilsu allt fram á fullorðins ár .