Það fylgir því alltaf spenningur að fara í leikhús og það var ekkert öðruvísi þetta kvöld þegar við komum á Mela í Hörgárdal til að sjá hið sígilda ungmennaleikrit Gauragang eftir Ólaf Hauk Símonarson . Uppsetninginn er í höndum Leikfélags Hörgdæla og leikstjóri er Gunnar Björn Guðmundsson . Gauragangur fjallar um ástir og örlög sjálfskipaða snillingsins Orms Óðinssonar , fjölskyldu hans og vina . Skáldsagan sem flestir þekkja kom fyrst út árið 1988 . Síðan þá hefur henni verið umbreytt í bæði leiksýningu með söngvum , sem sett hefur verið upp bæði í Þjóðleikhúsinu og Borgarleikhúsinu , og bíómynd sem frumsýnd var árið 2010 . Ormur er lífskúnstner og skáld sem á ekki alltaf upp á pallborðið hjá foreldrum eða skólayfirvöldum og er saga hans gamansöm þroskasaga með alvarlegum undirtón . Ormur heldur eins og margir á hans aldri að hann sé með allt á hreinu , en þegar líður á verkið kemst hann að því að heimurinn er ekki jafn svarthvítur og hann hélt og manneskjurnar sem honum þykir vænt um ekki heldur . Saga Orms á enn vel við í dag þegar ungt fólk skipar sér í framvarðasveit í aðgerðum við loftslagsvandanum og er skapandi á svo margan hátt . Þó þau gefi kannski ekki lengur út á prenti rit eins og Barngóða Hrægamminn þá lifir sköpun þeirra góðu lífi í netheimum . Það er alltaf ánægjulegt að sjá samhentan leikhóp segja sögu og það tókst svo sannarlega í þessari sýningu . Leikhópurinn stóð sig mjög vel og var samheldinn og þéttur í samleik sínum . Hnittinn og á köflum bráðfyndin texti Ólafs Hauks skilaði sér vel og var stutt í hláturinn hjá áhorfendum sem virtust skemmta sér konunlega . Þó meira mæddi á sumum leikurum en öðrum þá fórst þeim vel úr hendi að stökkva milli hlutverka án þess að karaktersköpunin yrði flöt eða yfirborðsleg . Gaman hefði þó verið að sjá örlítið stærri leikhóp úr þessu öfluga leikfélagi takast á við þetta stóra verk . Freysteinn Sverrisson og Særún Elma Jakobsdóttir voru mjög sannfærandi Ormur og Anúr og var vinasamband þeirra eðlilegt í öllu sem þau brölluðu saman . Kolbrún Lilja Guðnadóttir fór á kostum í öllum sínum hlutverkum og söngatriðum , hvort sem það var nærgætin nálgun hennar á hinni einhverfu Ástu , systur Orms , speisaða skólastýran eða Inga , brjálaða mamma Anúrs . Einnig verður að minnast á kraftmikinn leik Silvíu Ránar Sigurðardóttur í hlutverki Gunnfríðar , systur Orms og Þorkells Björns Ingvasonar sem hinn dásamlegi Sveitó og Knútur kærasti Gunnfríðar , en salurinn átti mjög erfitt með sig þegar þau mættu í matarboð heim til Orms . Gauragangur er leikrit með söngvum og það var stórskemmtilegt að sjá hvernig leikhópurinn og leikstjórinn leystu það verkefni saman . Tónlistin hafði verið tekin upp fyrirfram og var spiluð af bandi en það kom ekki að sök og voru söngatriðin skýr og fallega sungin , þó aðeins hefði mátt gefa meiri kraft í sönginn í sumum atriðunum . Það lífgaði alltaf upp á atriðin þegar fleiri bættust í hópinn og hressilegar sviðshreyfingar og dansar bættust við . Við það urðu þau öruggari og leikgleðin skein í gegn . Leikverk sem byggð eru á skáldsögum hafa oft og tíðum mörg svið og það þarfnast útsjónarsemi að setja upp svo stóra sýningu á fremur litlu sviðinu á Melum í Hörgárdal . En einföld leikmyndin með upplýstum bakvegg og klappstólum gengur fullkomlega upp . Hinar breytilegu áferðir veggjarins sköpuðu með lýsingunni mismunandi stemningu og þegar texti með staðsetningu og tíma dags bættist við í öðru horninu fór það aldrei á milli mála hvar við vorum í þessum skemmtilega heimi í Reykjavík níunda áratugarins . Ruggukollur , gluggi á réttum stað og nokkrar óvæntar uppákomur settu svo punkinn yfir i-ið . Allar skiptingar milli hinna mörgu sviða voru vel smurðar og trufluðu aldrei flæði sýningarinnar . Búningar , sem voru í höndum Svanhildar Axelsdóttur og Sigríðar Bernharðsdóttur , voru litríkir og ýttu skemmtilega undir það að við værum komin aftur í tímann með krumpugöllum , leðurjökkum og skólastýru sem greinilega var ennþá föst á áttunda áratugnum . Þó að verkið sé orðið 30 ára gamalt á það enn erindi við áhorfendur , jafnt unga sem aldna , og stórskemmtileg útfrærsla Leikfélags Hörgdæla á þroskasögu hins óstýriláta Orms Óðinssonar er kvöldstund sem svíkur engan . Líkt og Ormur þarf sífellt að aðlaga sig að nýjum áskorunum lífsins , hefur Leikfélag Hörgdæla aðlagað verkið vel að aðstæðum sínum og öflugum leikhópi með vel heppnaðri útkomu . F. Elli Hafliðason og Jónheiður Ísleifsdóttir Við notum kökur ( cookies ) fyrir tölfræði og til að einfalda upplifun notenda á vefnum .