Sá fékk nafnið Krummi , enda að mestu svartur . Mjallhvít er elst , Snædís yngst . Hænsnin eru þar engin undantekning , því rannsóknir gerðar árið 1984 , þar sem blóðsýni var tekið úr 50 hænsnum , sem safnað hafði verið saman víðs vegar að af landinu , síðustu leifunum af gömlum íslenskum hænsnastofni sem verið hafði til svo að segja á hverjum bæ á fyrrihluta 20. aldar , leiddu í ljós , að vefjaflokkarnir í þeim voru að verulegu leyti frábrugðnir þeim vefjaflokkum sem þekktir eru í dag . Niðurstaðan var þessi : Fremur lítill haus miðað við búkstærð og goggur stuttur , breiður og boginn fremst . Separ langir á hönum en misstórir á hænum . Hanar með nokkrar langar og bognar stélfjaðrir . Litafjölbreytni mjög mikil , allir litir leyfðir . Og svo gefum við þeim varpfóður , sem við kaupum í sekkjavís . Þá eru ánamaðkar í sérstöku uppáhaldi , sem og spagettí og hrísgrjón , jafnt elduð sem hrá . Komist hænsnin í slíkt verður allt vitlaust . Hins vegar eru oft læti þegar slegist er um réttinn til að fá að leggjast þar . Þær hvæsi og gera sig breiðar , segir Ragna . Lóa er með tíu egg undir sér og fær að liggja á þeim í öðru búri , innandyra , þar sem ekkert nær að trufla . Tinna Elísa er , eins og foreldrarnir , að stússast í þessu af lífi og sál og langar í enn fleiri unga , en það hefur ekki fengið hljómgrunn enn sem komið er . Við lokum svo yfirleitt seint á kvöldin , “ segja Guðmundur og Ragna . „ Og líkt og mannfólkið eru hænsnin afar mismunandi karakterar . „ Við fylgjumst oft með þeim af svölunum eða út um gluggann . Þau eru alveg óborganleg . Og þið sjáið ekki eftir því að hafa fengið ykkur þessi íslensku hænsni ? er spurt . „ Þau voru ljúffeng . Gerast ekki betri .