Til flæmingja teljast fimm tegundir : Litli flæmingi ( Phoeniconaias minor ) , síleflæmingi ( Phoenicopterus chilensis ) , fjallaflæmingi ( Phoenicoparrus andinus ) , dalaflæmingi ( Phoenicoparrus jamesi ) og rauðflæmingi ( Phoenicopterus ruber ) . Síleflæmingi lifir á saltvatnssvæðum hátt í Andesfjöllum á landamærasvæðum Síle , Bólivíu og Perú . Þessi tegund var áður talin útdauð en árið 1950 fannst hún að nýju og er nú alfriðuð . Stærstu varpsvæði fuglsins eru við sjávarlón í Mexíkó , Venesúela og á Bahamaeyjum auk þess sem varpbyggð er á Galapagoseyjum . Í Rann-saltfenjunum á Indlandi hafa tugir þúsunda litlu flæmingja komið saman og í Kenía hafa sést um tvær milljónir fugla saman við eitt og sama vatnið . Hreiðurgerð flæmingja er einföld . Þeir skafa leir með gogginum og mynda keilulaga hrauka í flæðarmálinu . Unginn heldur kyrru fyrir í hreiðrinu í tæpar tvær vikur . Síðan safnast ungar flæmingjabyggðarinnar oft saman í gríðarstóra hópa og halda til í einhvers konar „ barnaheimilum “ við flæðarmálið . Á þeim tíma eru þeir farnir að fá grábrúnan dún og nef og fætur þeirra orðnir svartir . Dýrafræðingar gátu fylgst gaumgæfilega með því hvernig fullorðnu fuglarnir björguðu ungum sínum úr þessum hremmingum og tókst að afstýra fjöldadauða unga . Ungarnir fóru í smáhópum , sem stýrt var af fullorðnum fuglum , alls 80 km leið eftir þurrum botni vatnsins . Eftir varptímann leysast flæmingjabyggðirnar upp og fuglarnir leggja í ferðalag á vetrarstöðvarnar . Rannsóknir hafa sýnt að evrópskir flæmingjar fara að öllu jöfnu lengst , en fuglar af varpsvæðinu í Camarque í Suður-Frakklandi fara um 3.500 km vegalengd til Atlantshafsstrandar Senegals . Reyndar fer hluti stofnsins ekki út fyrir landamæri Frakklands heldur færir sig einungis niður að strönd Miðjarðarhafsins . Íranskir flæmingjar fara einnig afar langt til að komast á vetrarslóðir eða um 2.500 km leið til Líbíu . Vitað er um enn lengra flug nokkurra íranskra flæmingja eða alla leið til Mjanmar ( áður Burma ) í rúmlega 4.000 km fjarlægð frá varpstöðvunum , samkvæmt merkingum íranskra fuglafræðinga . Heimildir og myndir : Gísli Pálsson er prófessor í mannfræði við Háskóla Íslands . Rannsóknir hans hafa spannað breitt svið , allt frá íslenskum fornbókmenntum til nútíma erfðafræði . Gísli hefur í ritum sínum fjallað um mörg viðfangsefni , oft á mörkum ólíkra fræðigreina , svo sem kvótakerfið , nafnahefðir og líftækni .