Hvers vegna eru menn ekki með veiðihár eins og mörg önnur dýr ? Fjölmargar spendýrategundir hafa veiðihár , til dæmis velflestar tegundir af ættinni Carnivora ( rándýr ) eins og selir , hundar , kattardýr svo og öll smærri rándýr eins og þvottabirnir , minkar og víslur . Spendýr af ættinni Rodentia ( nagdýr ) eru einnig með veiðihár . Segja má að veiðihár spendýranna gegni nokkurn veginn sama hlutverki og fálmarar skordýra og krabbadýra . Veiðihárin auka nefnilega næmni þeirra gagnvart umhverfinu við aðstæður þar sem er takmarkað útsýni eins og í skógi , kjarrlendi eða sjó . Þau gera dýrunum kleift að læðast og fara hljóðlega um til dæmis þegar þau eru að nálgast bráð . Veiðihárin eru staðsett á nokkrum stöðum á andliti þessara dýra eins og fyrir ofan munnvik , á kinnum og fyrir ofan augu , meðal annars á köttum . Nýlegar rannsóknir sem gerðar voru á landselum ( lat . Phoca vitulina ) hafa sýnt fram á að veiðihár sela eru næm fyrir straumum sem fiskar gefa frá sér þegar þeir hreyfa sig í vatninu , en þeir eru helsta fæða selanna . Selir nota veiðihárin því á svipaðan hátt og höfrungar nota hljóðsjá ( sónar ) þegar þeir veiða sér til matar . Skyldar rannsóknir sem gerðar hafa verið á útselum ( l . Halichoerus grypus ) við Bretlandseyjar sýna að veiðihárin eru mikilvægari við fæðuöflunina en sjónin . Í sjónum er oft lítil birta og því erfitt fyrir selina að styðjast eingöngu við sjón þegar þeir leita sér ætis . Dýr þróa með sér alls konar aðferðir við veiðar . Mörg önnur skynfæri gegna mikilvægu hlutverki í þessari lífsbaráttu . Veiðihár hafa ekki þróast meðal prímata eða annarra apa vegna þess að þeir hafa afar vel þróaða sjón og mikila greind sem hefur gegnt lykilhlutverki í fæðuöflun þeirra . Þessi eiginleikar hafa verið meginstoðin í allri hinni miklu velgengni sem apar hafa notið á undanförnum 30 miljónum ára . Landselur ( Phoca vitulina ) með löng og voldug veiðihár .