Mikill meirihluti þeirra tegunda sem teljast til ættkvíslarinnar Corvus er kallaður krákur en nokkrar tegundanna eru hrafnar . Meðal tegunda er svartkrákan ( Corvus corone , e. carrion crow ) sem er mjög áberandi í Evrópu og hefur meðal annars slæðst hingað til lands . Önnur þeirra er litla krákan ( Corvus bennetti , e. little crow ) sem finnst aðeins í New South Wales . Fuglafræðingar hafa greint hana frekar niður í fjórar deilitegundir . Vegna þess hversu sólgnar þær eru í korn hafa þær skapað sér miklar óvinsældir meðal bænda víða um heim sem reyna að verjast þeim með ýmsum hætti svo sem með fuglahræðum ( sem á ensku eru nefndar scarecrows ) og byssuskotum . Krákur verða ekki kynþroska fyrr en á þriðja aldursári . Bæði kynin taka virkan þátt í hreiðurgerðinni og fer hún oftast fram uppi í trjám . Meðal annars hefur tekist að kenna krákum að telja upp á 3 eða 4 , þeim hefur verið kennt að „ tala “ og finna mat í kössum sem merktir eru með ákveðnum táknum . Algengt er meðal kráka að þær grafi fæðu niður og éti síðar þegar hart er í ári . Rannsóknir á Nýju-Kaledóníukrákum ( Corvus moneduloides , e. New Caledonian crow ) hafa sýnt að þær nota ýmis áhöld og verkfæri til að auðvelda sér veiðar á skordýrum . Áhaldanotkun hjá þessum krákum er svo mikil að því hefur jafnvel verið haldið fram að þær slái simpansa alveg út á því sviði .