Enginn handtekinn , enginn ákærður , engar eignir frystar , ekki lagt hald á neina pappíra og ekkert komið fram í málinu frá íslenskum stjórnvöldum . Katrín Baldursdóttir skrifar : „ Þær voru sagðar nema 1,4 milljarði króna hið minnsta og hófust með því að reiðufé var afhent í íþróttatöskum en tóku svo á sig faglegri mynd og fóru fram í gegnum millifærslur á reikninga í Dúbaí . “ Þetta gæti verið setning í fyrsta kafla í spennandi glæpasögu sem væri örugglega „ bestseller “ . Þetta gæti líka verið setning í heimildamynd um Mafíuna á Ítalíu en slíkar myndir hafa ávallt fengið mikið áhorf . En þetta er hvorki úr skáldsögu né úr heimildamynd um ítölsku Mafíuna . Þetta er setning sem lýsir stórglæpum íslenskra Mafíu í sjávarútvegi og hvernig hún lætur bera mútur í íþróttatöskum til stjórnmálamanna í fátækum löndum svo hún geti stolið af sveltandi fólki lifibrauðinu í formi arðráns á gjöfulustu fiskimiðum heims . Íslenska Mafían sem er studd af spilltum íslensku stjórnmálamönnum , notar svo útlenda banka og aflandsfélög til að þvætta peningana . Mafían íslenska græðir alveg stjórnlaust á þessu enda er það markmiðið . Auk þessa stundar íslenska Mafía stórfellt arðrán á samlöndum sínum með því að stela stærsta ágóðanum af auðlindunum og stunda annan þjófnað eins og að svindla á vigtinni og stunda brottkast . Þetta er svo stjarnfræðilegt því að ríkisstjórn heillar þjóðar tekur þátt í tilraun til að breiða yfir glæpina með aðgerðaleysi sínu . Þessi samtímasaga er svo svakaleg að ég efast um að færustu glæpasagnahöfundar hefðu ímyndunarafl til þess að skrifa þennan skandal og stórglæp . Því íslenskir ráðherrar eru svo flæktir í glæpinn að þeir passa upp á að þeir rannsaki sjálfir allan þennan gjörning eða eftirlitsstofnanir sem heyra beint undir þá . Þannig ganga glæpamennirnir lausir löngu eftir að upp kemst um glæpinn og hafa frítt spil með allar sínar eignir og geta valsað með alla pappíra eins og þeir vilja . Forsætisráðherra landsins blessar þetta allt og er því orðin meðsek . Þetta er svo stjarnfræðilegt því að ríkisstjórn heillar þjóðar tekur þátt í tilraun til að breiða yfir glæpina með aðgerðaleysi sínu . Svo er krafist meðvirkni af þjóðinni . Heimtað að fólk haldi kjafti við útlendinga . Og stjórnarandstaðan fylgist lömuð með . Til til að gera þessa samtímasögu ennþá ótrúlegri þá eru það ekki stjórnvöld sem sækja að íslensku Mafíunni , heldur er það hún sjálf sem stígur fram og býður samvinnu um að skoða eigin glæpi . Nú er að líða að jólum og ennþá hefur ekkert gerst . Enginn handtekinn , enginn ákærður , engar eignir frystar , ekki lagt hald á neina pappíra og ekkert komið fram í málinu frá íslenskum stjórnvöldum . Það er alveg ljóst að það einbeittur ásetningur stjórnvalda að daga málið á langinn eins og hægt er . Miðað við þetta er útilokað að ætla annað en að háttsettir menn í stjórnkerfinu séu tengdir þessum glæpum , annaðhvort með beinhörðum mútun , eða fyrirgreiðslum í kosningum og beinum styrkjum á ýmsan hátt . Það lítur út fyrir að Kristján Þór Júlíusson eigi allt sitt undir Þorsteini Má vini sínum , allan sinn pólitíska feril og ráðherrastól . Sama gildir um Bjarna Ben þó ekki sé víst að sömu aðilar hafi plantað honum í sína stóla . Eitthvað mikið og stórt hafa þessi menn að fela , aflandsreikninga eða annað atferli sem kostað gæti þá þeirra pólitíska feril . Hvort að þeim hafi verið færðir beinharðir peningar í íþróttatösku skal ósagt látið .