161 menn voru að skipa upp timbri við sömu bryggju og þótti þeim Sveinn vera fyrir sér með skipið og vildu flytja það til , en hann var ekki á því . Þegar Guðmundur kom niður á bryggjuna með hina háseta sína , var Sveinn í grimmustu orustu við Norðmenn , og var hann þá búinn að slá tvo í rot og kasta þeim þriðja út í sjó . Annars var Sveinn hversdags - lega gæfur og lundgóður . Þeir félagar , Eggert og Sveinn , lentu eins og Reykdælir , í sortahríðinni , en áttu beint undan veðrinu að sækja . Náðu þeir suður fyrir Tröllháls um kvöldið . Um nóttina stóðu þeir yfir kindum sínum og hestum og náðu í Þingvallasveit næsta dag . Þótti það vel gert að koma kindum yfir Kaldadal í slík - um hríðarsorta og aftakaroki . # # # Ekki voru rjúpnaveiðar almennt stundaðar um Borgar - fjörð fyrr en eftir 1850 . Áður voru þær aðeins stundaðar innst í dalabotnum . Hvergi var þá talið jafngott rjúpnaland sem á Húsafelli og í Kalmanstungu . I löndum þeirra jarða brást aldrei rjúpa . Dvöldu oft menn úr öðrum sveitum á haustin á þessum bæjum til að skjóta rjúpur . En ekki var sopið kálið , þótt í ausuna væri komið . Þótt búið væri að veiða rjúpuna , sem oft kostaði skyttur mikið erfiði og gang , þá var þó eftir þrautin þyngsta að koma henni í kaupstaðinn . Gengu í þau ferðalög margir dagar . Öll rjúpa var flutt á hestum í þar til gerðum koffortum , sem vandlega voru klædd skinnum . Sumir fluttu einnig í mjölhálftunnum . Þær þóttu miklu óþægilegri baggar en koffortin . 1 hverjum bagga voru sextíu til sjötíu rjúpur . Farið var landveg á Akranes . Var það löng og torsótt leið frá efstu bæjum . Þá var engin brú á nokkurri sprænu . Af þeim ástæðum urðu ferðamenn tepptir við ár í asarigningum . Þegar á Akranes kom , varð að leita á náðir skipaeigenda til að fá flutning til Reykjavíkur . Annars staðar var ekki um Úr byggOum BorgarfjarOar II 11 L