Við Íslendingar erum í öfundsverðri stöðu . Tekist hefur að koma aga á ríkisfjármálin , skuldir fara lækkandi , hagvöxtur er góður , störfum fjölgar og kaupmáttur eykst . Á sama tíma berjast flest lönd Evrópu við margvíslega erfiðleika og Francois Hollande , forseti Frakklands , hefur lýst yfir „ efnahagslegu og félagslegu neyðarástandi “ . Tækifærin til sóknar og betri lífskjara hafa sjaldan verið betri hér á landi . Stoðir efnahagslífsins eru flestar sterkar og með lækkandi skuldum ríkissjóðs er búið í haginn fyrir framtíðina . Á síðastliðnu ári greiddi ríkissjóður fyrirfram um 150 milljarða króna af innlendum og erlendum skuldum og að öðru óbreyttu lækka árlegar vaxtagreiðslur um sjö milljarða króna vegna þessa . Fyrir þá fjárhæð er til dæmis hægt að reka Sjúkrahúsið á Akureyri í eitt ár og gott betur . Á þessu ári verður haldið áfram að greiða skuldir ríkisins og verða þær komnar niður fyrir 50% af landsframleiðslu í árslok . Lægri skuldir ríkissjóðs gefa möguleika á að lækka skatta myndarlega , styrkja stöðu launafólks og auka kaupmátt . Ríkisstjórnin hefur öll tækifæri til að vinda ofan af „ you ain’t seen nothing yet “ - skattavitleysu vinstri stjórnarinnar . Það væri ekki ónýtt fyrir stjórnarflokkana að mæta kjósendum vorið 2017 og hafa endurreist heilbrigt skattkerfi . Með nokkurri einföldun má halda því fram að skuldasöfnun hins opinbera sé syndaregistur kynslóðanna sem þeim sem á eftir koma er ætlað að standa skil á . Með greiðslu skulda er því gert upp við gamla tíma , hætt að gefa út víxla á komandi kynslóðir en þess í stað búið í haginn fyrir þær . Komið er í veg fyrir að syndir feðranna komi niður á börnunum . Syndaregistur kynslóðanna er hins vegar ekki aðeins skrá yfir skuldir heldur ekki síður yfirlit yfir hvernig sameiginlegum fjármunum hefur verið varið . Og það yfirlit er ekki sérlega fallegt . Stór hluti útgjalda ríkisins ( ég læt sveitarfélögin og þá Reykjavík sérstaklega liggja á milli hluta þótt skráin sé þar ægisvört ) , fer í annað en það sem flestir ef ekki allir telja mikilvægast ; heilbrigðismál , menntamál , löggæslu og öryggismál , almannatryggingar og innviði til að búa í haginn fyrir framtíðina . En líkt og með skuldirnar hafa Íslendingar einstakt tækifæri til að leiðrétta misgjörðir liðinna ára . Með umfangsmiklum fjárfestingum í innviðum samfélagsins , jafnt efnahagslegum sem félagslegum , verða syndir fortíðarinnar gerðar upp . Dæmi um efnahagslega innviði eru samgöngumannvirki , orkuvinnsla og -dreifing og fjarskipti . Félagslegir innviðir eru meðal annars skólar , byggingar fyrir heilbrigðisþjónustu , fangelsi , og íþróttahús . 500 milljarða þörf Sérfræðingar fjármálafyrirtækisins Gamma telja að uppsöfnuð fjárfestingarþörf í efnahagslegum og félagslegum innviðum sé 12 - 15% af landsframleiðslu . Í ítarlegri grein sem Gísli Hauksson , forstjóri Gamma , skrifaði í tímaritið Þjóðmál í desember sl. , kemur fram að fjárfestingarþörfin í innviðum næstu 7 - 10 árin sé að minnsta kosti 500 milljarðar eða um 25% af vergri landsframleiðslu . Traustir innviðir eru forsenda hagsældar og því þurfa Íslendingar að lyfta 500 milljarða Grettistaki á komandi árum . Þar hlýtur bygging Landspítalans að vera í forgangi samhliða endurreisn samgöngukerfisins og öflugu fjarskiptaneti . Á fundi Samtaka iðnaðarins og Félags ráðgjafarverkfræðinga um fjármögnun innviðafjárfestinga , sem haldinn var fyrir nokkru , kom fram að opinberar fjárfestingar hafa ekki aukist þrátt fyrir efnahagslega uppsveiflu . Á fyrsta áratug aldarinnar var opinber fjárfesting iðulega 4 - 5% af landsframleiðslu , en er nú aðeins um 3% . Í áðurnefndri grein Gísla Haukssonar kemur fram að framkvæmdafé til samgöngumála hefur dregist saman um 70% frá hruni . Uppgjör þrotabúa bankanna , stöðugleikaframlag , lækkun skulda ríkissjóðs , sterk staða lífeyrissjóðanna , öflugir fjárfestar og offjármagnað bankakerfi , gefa íslensku samfélagi bolmagn til að ráðast í nauðsynlegar fjárfestingar og uppbyggingu innviða . Ríkið þarf að taka höndum saman við einkaaðila – lífeyrissjóði og aðra fjárfesta – þannig að fjármögnun arðbærra fjárfestinga sé tryggð . Þorkell Sigurlaugsson , stjórnarformaður Framtakssjóðs Íslands , bendir á að umgjörð vanti utan um samvinnuverkefni ríkis og fagfjárfesta á sviði innviðafjárfestinga . Í viðtali við Viðskiptablaðið segir Þorkell að tækifærin séu til staðar en til að þau raungerist þurfi stóra og sérhæfða sjóði , skýran lagaramma og stefnumótun af hálfu stjórnvalda . Hann kallar einnig eftir frumkvæði frá lífeyrissjóðunum og að menn hafi „ stærri sýn , meiri kjark og koma að þessu með myndarlegri hætti “ . Hugmyndir Þorkels eru í takt við þær skoðanir sem Gísli Hauksson setti fram í áðurnefndri Þjóðmálagrein . Á meðan ríkið nýtir sér ekki kosti einkaframkvæmdar og einkafjármögnunar verður þjóðarbúið fyrir skaða . Þannig er þjóðhagslegt tap að hafa ekki hafist handa við Sundabraut fyrir 10 árum , eins og að var stefnt , á bilinu 12 - 15 milljarðar . Fátt hentar betur í einkaframkvæmd hér á landi en Sundabraut . Samhliða því að sníða umgjörðina fyrir samstarf ríkisins og einkaaðila í innviðafjárfestingum er nauðsynlegt að gerð verði ítarleg fjárfestingaráætlun til næstu ára . Inn í þá áætlun á ekki aðeins að taka fjárfestingar ríkissjóðs heldur allra ríkisfyrirtækja – ekki síst orkufyrirtækja . Samhliða er nauðsynlegt að kynnt sé áætlun um sölu ríkiseigna , hvort heldur það eru flugstöðvar eða fjármálafyrirtæki , fasteignir eða ríkisfyrirtæki . Markmiðið er að nýta ríkiseignir með arðbærari og skynsamlegri hætti en nú . Umbreyta eign í bönkum í sjúkrahús og lægri skuldir , lægri vexti . Eitt er a.m.k. víst : Fjárfesting í öflugri heilbrigðisþjónustu er miklu arðbærari en að binda skuldsett áhættufé í bankastarfsemi . Og lífsgæðin verða meiri . „ Óli Björn er þingmaður Sjálfstæðisflokksins í Suðvesturkjördæmi og formaður efnahags - og viðskiptanefndar Alþingis . Það sem er öllum náttúrulegt „ Þar sem öllum mönnum er náttúrulegt að vera frjálsir , jafnir hver öðrum og sjálfstæðir , má ekki svipta neinn mann þessum réttindum og setja hann undir lögsögu annars , án þess hann veiti til þess samþykki sitt . " John Locke