Í leiðara Mannlífs í dag fjallar Roald Eyvindsson útgáfustjóri um ástandið á bráðamóttöku Landspítalans . Veltir hann fyrir sér hvað þurfi til að einstaklingar hætti að benda hver á annan þegar staðan er gagnrýnd og taki raunverulega á vandanum ? Þarf fleiri dauðsföll af völdum álagsmistaka ? „ Auðvitað er með ólíkindum og til háborinnar skammar að svona skuli staðan vera í nútímasamfélagi . Samfélagi þar sem ráðamenn leyfa sér að hreykja sér af því út um allar koppagrundir hversu framarlega Ísland standi í hinu og þessu á meðan stofnun sem er jafnmikilvæg samfélaginu og bráðamóttakan er í molum . Hvað þarf eiginlega til svo þetta góða fólk hætti að þrugla um hagræðingu og sparnað og stór framtíðaráform sem eigi að bjarga öllu þegar málið ber á góma . Hvað þarf til svo það hætti að benda hvert á annað þegar staðan er gagnrýnd og taki raunverulega á vandanum . Faraldur ? Eða kannski fleiri dauðsföll af völdum álagsmistaka ? Maður hreinlega spyr sig . Því það er löngu orðið ljóst að svona gengur þetta ekki lengur . Að það þarf að gera eitthvað núna . Ekki á morgun . Því stórslys er í aðsigi . “ Fregnir sem eru ekki nýjar af nálinni „ Þetta er auðvitað ekki í fyrsta sinn sem fregnir berast af hættuástandi á bráðamóttökunni . Í fyrra lýsti hjúkrunarfræðingur í pistli , sem vakti athygli , hörmungardegi á spítalanum föstudaginn 13. september . Þá hafi „ nýtt og ömurlegt “ met verið slegið á bráðamóttökunni þegar 41 sjúklingur var lagður inn en á deildinni eru 36 rúm . Ekkert svigrúm hafi verið fyrir starfsfólkið að taka á móti nýjum sjúklingum sem streymdu þó á spítalann . Kennslustjóri bráðalækninga á Landspítalanum tók undir þau orð í viðtali stuttu síðar og sagði að ástandið á bráðamóttökunni hefði verið slæmt lengi en nú væri það orðið „ farsakennt , “ segir Roald . Landspítalinn er ein af grunnstoðum íslenskt samfélags og þar ríkir grafalvarlegt ástand . „ Já , ástandið þarna er búið að vera slæmt svo lengi að í desember 2018 sá Embætti landlæknis sig knúið til að láta gera úttekt á stöðunni . Sú úttekt leiddi í ljós að bráðamóttakan glímdi meðal annars við manneklu , ófullnægjandi starfsaðstöðu og útskriftarvanda , þar sem viðeigandi legudeildir á spítalanum gátu ekki tekið við sjúklingunum vegna plássleysis . Með öðrum orðum reyndist vaxandi álag ár frá ári , undirmönnun og skortur á hjúkrunarrýmum vera nokkrar af ástæðum þess að allt var komið í bullandi rugl á deildinni . Teymið sem gerði úttektina varaði við því að ástandið gæti stofnað öryggi sjúklinga í hættu , “ skrifar Roald . „ Ég hef miklar áhyggjur af vetrinum . Það er fyrirsjáanlegt að þetta getur ekki farið vel . Það er full ástæða til að vara við því . “ Með þessum hætti lýsir Már Kristjánsson , yfirlæknir á smitsjúkdómadeild Landspítalans , stöðunni sem nú er komin upp á bráðamóttökunni . Deildin sé þegar yfirfull . Sprungin . Sýkingarvarnir brostnar . Og stórslys í aðsigi . „ Það þarf að gera eitthvað núna . Ekki á morgun . Því stórslys er í aðsigi . “ Bráðamóttökunni líkt við slömmin í London Og ekki virtust niðurstöðurnar koma þeim sérstaklega á óvart sem til þekktu . Einn læknir gekk meira að segja svo langt að líkja ástandinu á bráðamóttökunni við slömmin í London á tímum Dickens í pistli sem birtist á vef Kvennablaðsins í janúar í fyrra . Ef einhver ætlar að reyna að halda því fram að sú lýsing sé stórlega ýkt þá hefur sá hinn sami varla þurft að gera sér ferð niður í Fossvog nýlega og séð ástandið með eigin augum . Það hefur undirritaður gert þegar hann hefur fylgt fjölskyldumeðlimum þangað og getur staðfest að þar er ekki gæfulegt um að lítast . Herbergin troðfull af sjúklingum og restinni komið fyrir í rúmum frammi á göngunum eða á setustofu til bráðabirgða . Og þótt starfsfólkið geri ævinlega sitt allrabesta er hverjum manni ljóst sem er með sjónina í sæmilegu lagi að blessað fólkið er að kikna undan álagi .