ÆNSNA - Eftir Jan Fridegárd 7j lánalegur náungi kom kjagandi eftir þjóðveginum til bæjarins . Áin virt - ist nærri kyrrstæð undir brúnni , og hita bylgjurnar titruðu í loftinu yfir skógin - um í vestri . Svitinn bogaði svo að sveið í augun . Strákhnokki stóð á árbakkanum og horfði á endurnar án þess að hafá rænu á að kasta að þeim steini , þótt þær vœru í ágætu skotfæri . En það lifnaði yfir honum , þegar Ih' íin kom auga á mannirm á þjóðvegin - UiB . — Hænsna-Bjarni ! hrópaði hann skrækróma . — Strákar , Hænsna-Bjarni er i & koma ! Hann tók sprettinn niður með ánni , þ - . ngað sem nokkrir félagar hans voru að veiða . — Hænsna-Bjarni ! hrópaði hann aft - ur . Maðurinn krossbölvaði og steytti hnefana í áttina til drengjanna . Þeir svöruðu í einum kór , því að þeir þótt - ust öruggir í þessari fjarlægð . Hænsna-Bjarni hélt bölvandi inn Að - alstræti og upp á torgið . Þar sáust eng - ar hræður utan ein sölukerling og lög - regluþjónn , er stóð afsíðis í þrihyrndum skugga af þakskeggi . Reiði Hænsna-Bjarna blossaði upp , þegar hann sá lögregluþjóninn . — Það er þessum náunga , sem ég get þakkað fyrir þetta helvíti , tautaði hann æstur . Hingað í þetta byggðarlag hafði hann flutt til þess að losna við hænsna-upp - nefnið' . Hundrað kílómetra . Og svo skyldi þessi lögregluþ j ánsafmán endi - lega verða að koma á eftir honum og fá starf í þessari afskekktu bægarholu við ána . Þrjú smáljóð Eftir Margréti Jónsdóttur S St. Pétursstrceti 22 Geng ég um steinlögð stræti í stórri , frægri borg , verða á vegi mmurn , veglegar hallir og torg . Glampandi logaletur leiftrar við himinsikaut , ofbirtu slær í augun allt þetta litasikraut - Þarna er gömul gata grettin og stéttamjó , hér var það eitt sinn áður sem íslenzka skáldið bjó . Samt hefir sankti Pétur sjálfsagt átt ítök hér . Honum er gatan helguð . af honum nafn sitt ber . Einmana íslendingur í öngum sínum er kvað . Hann er mér efst í huga , hann vígði þennan stað . Einmana íslendingur aleinn og særður dó . Honum er helguð stundin , hérna hann forðum bjó . Við fjallavatnið Hér er friðsæld og ró , hér er fegurðin nóg við fjallavatn blátt inní laufríkum skóg . Og sá ilmandi blær , það er unaður skær , hér andar guðs friður , hans líkn er mér nær . Hér er friðsæld og ró . Drag af fótum þér skó við f jallavatn blátt inní laufríkiim skóg . 1 Skálholti Hve gott að sjá hinn gamla , helga stað og guðshús nýtt og veglegt rísa hér . Á djarfa , frjálsa menn oss minnir það og merki um trú og göfga hugsjón ber . Hér syngja stráin söng um horfna tíð , og sérhver blettur geymir frægra spor . Hér minnir allt á lönigu genginn lýð , en h'ka á nýja von og trúarþor . ^ i ^ S ^ ^ . Þar stóð hann dag einn eins og jóla - tré umkringdur bændum , sem hann hafði kynnzt . Og allir þekktu þeir Bjarna , þótt hann byggi tíu kílómetra utan við bæinn . Lögregluþjónninn glotti , þegar hann kom auga á Bjarna . — Nei , félagi Hænsna-Bjarni ! hróp - aði hann . Jæja , svo það var þá hingað , sem þú fluttir ? — Hænsna-Bjarni ! skríktu bændurn - ir , — það var déskoti sniðugt nafn . Bjarni hafði haldið sína leið þrút - inn af reiði . Hann bæði heyrði og fann , hvernig bæjarslúðrarinn lapti þá sögu , að hann hefði einu sinni stolið hana og þess vegna flutt úr heimabyggð sinni . — „ He , he , he , gagg , gagg , góó " , göluðu þeir á eftir honum . Síðan var liðið heilt ár , en nú vissi hver einasta manneskja í bænum og í 20 kílómetra fjarlægð hringinn í kring , að hann var kallaður Hænsna > Bjarni . Margir álitu , að hann hefði einnig reynzt fingralangur í nýju heimkynnun - um , þótt hann hefði aldrei á allri æsvi sinni stolið öðru en þessum eina horaða hana og að eilífu bölvaða . Hann keypti sér mjólk , pylsu og franskbrauð , svo settist hann út í íiþrótta garðinn í friðsælu matartímans og át og drakk , og reiðin sauð í honum . Þessi digri nautsihaus skyldi víst fá fyrir ferð - ina , svo sannarlega sem hann héti Hænsn ... fjandinn hafi það ... svo sannarlega sem hann héti Bjarni . K , tlukkan hlaut að vera orðin þrjú , en hitinn lét samt engan bilbug á sér finna . Það var því líkast sem bærinn befði misst meðvitundina . Lögreglumað - urinn þerraði af sér svitann og reyndi að eiga orðaskipti við karamellukerling - una , en hún hafði nú einu sinni andúð á allri lögreglu af rótgrónum vana . Hún stakk bara nefinu ennþá dýpra niður í sjaltuskuna og anzaði ekki . Lögregluþjónninn leit sljóum augum upp eftir götunni , en allt í einu lifnaði hann allur og einblíndi í ákafa . Hænsna-Bjarni kom út úr verzluninni Kjöt og Flesk með reykta flesksíðu und - ir hendinni . Hún var umbúðalaus , og það glampaði á hana brúna og girnilega í sólskininu . 3ja rni dokaði undir búðarveggnum og skimaði upp og niður götuna . Síðan laumaðist hann af stað hægum , lymsku - legum skrefum og stefndi á brúna . — Halló , Hænsna-Bjarni , stoppaðu ! f þetta sinn tekst það ekki ! hrópaði lög - reglumaðurinn og tók á rás svo hratt sem gildu fæturnir hans frekast leyfðu . Bjarni leit um öxl og fór að hlaupa . Þá bar yfir brúna á greiðu brokki , — Bjarni og flesksíðan á undan , en lög - regluþjónninn svo sem einu síma - staurabili á eftir . Hann þrumaði : — Viltu reyna að stoppa með síðuna , hænsnaþjófur — eða réttara sagt flesk - þjófur ! Eg góma þig hvort sem er fyrr eða síðar ! En Hænsna-Bjarni hélt áfram að hlaupa og leit við öðru hverju . Brátt voru þeir komnir út í sveit og bærinn að baki . Fólkinu á ökrunum féllust hendur . Það glápti á þennan á - k a eltingarleik . Skref lögregluþjónsins urðu að sama skapi styttri sem andlit hans varð rauð - ara . Holdin voru ekki Hænsna-Bjarna til trafala . Hann skokkaði léttilega eftir veginum og leit til baka öðru hverju . Að lokum varð lögreglumaðurinn að nema staðar . Hann blés eins og smiðju - belgur og lét fallast niður á skurðbakk - ann við veginn . Hænsna-Bjarni leit í krihgum sig , hætti að hlaupa og settist á bakkann í hundrað metra fjarlægð með flesksíðuna við hlið sér . Þegar lögreglumaðurinn mátti aftur mæla . sagði hann vingjarnlega og sann - færandi : — Bjarni , — er þér það ekki ljóst , að þetta framferði er fjandanum einum þóknanlegt ? — Nei , hvaða framferði áttu við ? Hvað varðar þig um , þótt ég kaupi Framhald á bls. 6 20. tbl. 1965 -LESBÓK MORGUNBLAÐSINS 3