Steingrímur J. Sigfússon og Össur Skarphéðinsson skrifa báðir minningarbækur sem þeir hafa verið að kynna á undanförnum dögum . Hvoruga bókina hef ég lesið upp til agna en tel mig í þann veginn að fá heildarmynd af þessum ritsmíðum . Bók Össurar - Ár drekans - er leiftrandi fjörug eins og höfundurinn og bráðskemmtileg aflestrar , þótt ekki sé ég sammála öllu . Um er að ræða dagbókarfærslur frá árinu 2012 , sem í tímatali Kínverja er ár drekans . Þetta eru færslur Össurar , hans upplifanir og hans skoðanir . Hvort það hafi einhverja táknræna þýðingu að velja heiti bókarinnar með hliðsjón af tímatali Kínverja skal ósagt látið . Bókin er létt og leikandi skrifuð og kveður þar almennt við jákvæðan og vinsamlegan tón í garð flestra samferðamanna Össurar . Allir eru þeir duglegustu , harðdrægustu , skemmtilegustu , gáfuðustu og yfirleitt frábærustu einstaklingar sem fyrirfinnast á jörðu hér ! Á þessu eru þó undantekningar og verða þær þeim mun meira áberandi sem þær eru fáar . Hinar hástemmdu mannlýsingar draga nokkuð úr gildi þeirra en segja okkur þeim mun meira um höfundinn sem langar til að lifa í sátt og samlyndi við alla menn - eða flesta . Sumar frásagnir í bókinni eru óborganlega fyndnar og nefni ég þar sem dæmi frásögn af íssölumanni í Djúpinu , sem kom að Össuri afvelta á nærbrókinni innan um húsgögn sem brotnað höfðu í langdregnu falli utanríkisráðherra eftir að hafa flækt sig í buxnaskálm sinni er hann reyndi að sinna hvoru tveggja í senn , að klæðast í tæka tíð til að taka á móti hinum aðvífandi íssölumanni og ljúka símtali við forseta lýðveldisins ! Bók Steingríms nefnist Frá Hruni og heim . Hún er af allt öðrum toga , útskýringar og uppgjör við atburði á liðnu kjörtímabili . Bókin gefur innsýn í hugarheim Steingríms , sýn hans á sjálfan sig og samferðamenn sína . Þeir skiptast í grófum dráttum í þá sem höfðu bein og hugrekki til að standast ágjöfina - með Steingrími , og svo hina sem ekki höfðu sambærilega mannkosti . Spyrja má hvort bókin hefði haft gott af því að vera skrifuð örlítið síðar en ljóst er af lestrinum að höfundi er niðri fyrir og liggur á að létta af sér . Það hefur sína kosti að menn tali hreint út . Að sumu leyti kemur þessi bók á óvart . Þannig hafði ég búist við því að hún gæfi stærri mynd af höfundi sínum en raun ber vitni . Þegar sagt er frá mótun efnahagstillagna VG frá haustinu 2008 fáum við að heyra af glímu Steingríms við sjálfan sig í háloftunum , á flugi víða um heim eins og skrásetjara bókarinnar var sýnt í minnispunktum sem skráðir voru aftan á " brottfararspjöld og farmiða " . En kannski var hann ekki alveg einn . Við lesturinn fór ég í nafnaskrá til að fletta upp nafni Ásgeirs Jónssonar , hagfræðings , sem ásamt fleirum kom við sögu í ráðgjöf um tillögusmíð á haustmánuðum árið 2008 þótt ekki væri hann sérstakur skoðanabróðir okkar liðsmanna Vinstrihreyfingarinnar græns framboðs . Hann naut hins vegar mikils trausts - hafði gert vandaðar skýrslur , m.a. um þróun atvinnumála og þótti sérlega fær hagfræðingur . Minnist ég þess að leitað var til hans um ráðgjöf á þessum tíma . En nafnið fann ég hvergi á skrá . Ásgeir er sonur Jóns Bjarnasonar . Ég saknaði þess líka að fá ekki að heyra umfjöllun um tillögur og hugmyndir Lilju Mósesdóttur í skatta - og efnahagsmálum , sem aldrei fengu að njóta sín úr hennar munni . Það var ekki fyrr en löngu síðar , þegar aðrir voru búnir að meðtaka þær og gera að sínum að þær þóttu eftirsóknarverðar . Þá vildu margir Lilju kveðið hafa , en nú undir breyttu höfundarnafni . Álit á einstaklingum byggir á mati hvers og eins . Hitt er verra ef röngum upplýsingum er haldið að lesendum . Þannig er það ósönn fullyrðing að ég hafi séð eftir afsögn minni haustið 2009 einsog Steingrímur fullyrðir . Það gerði ég aldrei og geri ekki enn ! Ég var hins vegar afar ósáttur að Steingrímur J. Sigfússon og Jóhanna Sigurðardóttir skyldu stilla dæminu þannig upp að ríkisstjórnin stæði og félli með afstöðu þeirra í Icesave . Að sjálfsögðu var ég ósáttur við að sjá mig nauðbeygðan að hverfa úr ríkisstjórninni og vildi mjög eindregið komast þangað inn aftur en þá á mínum forsendum en ekki þeirra og án þess að láta þröngva mér til undirgefni . Ég sá aldrei eftir því að standa með sannfæringu minni . Enda hafði afsögnin þýðingu og varð til góðs . Án hennar hefði margt farið á annan veg . Þá er það fullyrðingin um að ég hafi hrakist úr ríkisstjórninni vegna þess hve þungt niðurskurðurinn í heilbrigðisráðuneytinu hafi tekið á mig . Þetta lét Steingrímur hafa eftir sér við afsögn mína og ítrekar nú í bók sinni , varla ómeðvitaður um að slíkar fullyrðingar hafa þótt góðar að kjamsa á í rógskrifum . En framar öllu öðru þá er með þessum fullyrðingum reynt að drepa á dreif kjarna málsins sem var andstaða mín við Icesave samninginn og barátta fyrir því að beina því máli í annan farveg . Varðandi veru mína í heilbrigðisráðuneytinu þá er staðreyndin sú að sjaldan hef ég eins vel fundið mig í starfi og einmitt í starfi mínu sem heilbrigðisráðherra . Það er svo allt önnur saga að ég varð vægast sagt undrandi og fyrir miklum vonbrigðum með fylgispekt fjármálaráðherrans við Alþjóðagjaldeyrissjóðinn og taldi að öðru vísi ætti að halda á niðurskurðarhnífnum en hann gerði á þessum tíma og stundum einnig síðar . Þetta ræddum við og skýrir það eflaust hvers vegna Steingrími þótti ég vera " vanstilltur " eins og hann kýs að orða það í bók sinni . Velferðarkerfið er viðkvæmt . Því má líkja við trjágrein sem má sveigja en ekki brjóta . Því miður skorti á dómgreindina í þessu efni og var því margt brotið einsog við erum að upplifa þessa dagana . Allt þetta hefði mátt forðast með meiri yfirvegun og sjálfstæðri hugsun . Um nauðsyn á aðhaldi og samdrætti í ríkisrekstrinum efaðist ég hins vegar aldrei einsog málflutningur minn á fundum með heilbrigðisstarfsfólki víðs vegar um landið sumarið og haustið 2009 ber með sér . Þar voru ófá vitni . Ég nefni þetta sem dæmi um rangfærslur sem draga úr gildi bókarinnar . Það olli jafnan miklu írafári þegar óskað var eftir bókun í ríkisstjórn og var , sérstaklega af hálfu forsætisráðherrans , jafnan reynt að koma í veg fyrir að sérstaða væri bókuð . Lengi vel taldi ég að bókanir í ríkisstjórn hefðu litla þýðingu . Nú er ég kominn á aðra skoðun . Í bók sinni minnist Steingrímur ekki andstöðu minnar við Icesave ! Aðeins að ég hafi haft efasemdir : " Ögmundur Jónasson hafði efasemdir um hvort rétt væri að semja , en hann lagðist ekki gegn málinu og lýsti ekki andstöðu við inntakið hvorki með bókunum í ríkisstjórn né öðrum hætti . " Ekki trúi ég öðru en Steingrímur tali hér gegn betri vitund því varla hefur hann gleymt umræðum í ríkisstjórn og þá ekki síður á fundum okkar þriggja , mín , Jóhönnu Sigurðardóttur og hans sjálfs , þessa örlagaríku daga þegar skrifað var undir fyrsta Icesave samninginn nánast óséðan og óræddan í ríkisstjórn og þingflokki , enda " einkaréttarlegt plagg " sem trúnaður þyrfti að ríkja um . " Þú verður að treysta okkur " , sagði forsætisráðherrann og fjármálaráðherrann kinkaði kolli . En án bókana hafa menn að sönnu frírra spil til að skrifa söguna á þann veg sem þeim þykir best hljóma . Slík skrif fá þó ekki breytt þeirri staðreynd að ég var andvígur málsmeðferð Icesave-samningsins í ríkisstjórn og lagðist eindregið gegn honum í þingflokki VG í júní árið 2009 . Og í septemberlok það ár sagði ég af mér ráðherraembætti vegna andstöðu minnar við málsmeðferð þessa samnings .