Sólfar bandarísku geimferðastofnunarinnar ( NASA ) hefur síðustu daga sent „ stórbrotið safn “ af gögnum um ofurheita efnishjúpinn umhverfis sólina . Sólfarinu Parker sem er á stærð við lítinn fjölskyldubíl var skotið á loft í ágúst í fyrra . Parker kemst næst sólu í þessari atrennu í aðeins sex milljón kílómetra fjarlægð . Á næstu sjö árum mun sólfarið fara nokkrum sinnum fram hjá þessum meginhnetti sólkerfis okkar ; ljós - og hitagjafanum mikla . Þess er vænst að gögnin sem rannsóknarfarið safnar og miðlar til vísindamanna á jörðu niðri muni efla skilning mannsins á sólvindum og rafsegulstormum sem valdið geta usla á byggðu bóli , meðal annars með því að slökkva á raforkudreifikerfum . Ein ráðgátan varðar sólkórónuna sjálfa sem er við sínar milljón gráður margfalt heitari en sjálft yfirborð sólarinnar sem er 6.000 ° C . Stangast það á við það viðtekna , að búast megi við að hlutur kólni eftir því sem hann fari lengra frá hitauppsprettu sinni . „ Kórónan hefur fundið aðferð til að hita sig upp . Við erum að skoða þá eðlisfræðilegu ferla sem gera það kleift , “ segir Alexis Rouillard , vísindamaður hjá frönsku vísindarannsóknastofnuninni ( CNRS ) og meðhöfundur einnar af fjórum greinum í tímaritinu Nature , um fyrstu uppgötvanir Parkers . „ Bara í þessum fyrstu ferðum á braut um sólu höfum við orðið bergnumdir af undrun á því hversu ólík kórónan er í návígi , “ segir Justin Kasper , prófessor í loftslags - og geimvísindum og verkfræði við Michigan-háskóla . Í samantekt frá skólanum segir að haldið hefur verið að óstöðugleiki í segulsviði sólarinnar kunni að hafa verið valdur að hitun kórónunnar . Væntu þeir þess að mæligögn Parkers myndu staðfesta þá tilgátu . Svo fór ekki og í staðinn segja þeir að miklu kraftmeiri „ flökkubylgjur “ kunni að vera orkuspretta kórónunnar ; bylgjur sem eru það orkumiklar að þær geti algjörlega umpólað stefnum segulsviðsins . Grundvallaratriði vantar Vísindamennirnir urðu einnig undrandi á því hvað þeir hafa uppgötvað um hröðun sólvinda : straum orkuríkra rafhlaðinna róteinda , rafeinda og annarra örefna , frá kórónu sólar og út í geiminn , m.a. til jarðarinnar . Vitað var að innar í hjúpnum og nær yfirborðinu togaði segulsviðið sólvindinn í sömu átt og möndulsnúningur sólarinnar stefndi . Bjuggust vísindamennirnir við því að úr þeim áhrifum drægi utar í lofthjúp sólarinnar . „ Okkur til mikillar undrunar höfum við á nálgun farsins að sólu greint umfangsmikla hverfistrauma , jafnvel 10 til 20 sinnum stærri en stöðluð reiknilíkön fyrir sólina gera ráð fyrir , “ bætir Kasper við . „ Inn í dæmið vantar því eitthvert grundvallaratriði um sólina og hvernig sólvindurinn sleppur út . Þetta hefur gríðarlegar skírskotanir . Við geimveðurspár verður að taka tillit til þessara strauma ef við ætlum okkur að geta sagt um hvort massastreymi frá kórónunni geti teygt sig alla leið til jarðarinnar eða lamið á geimförum á leið til tunglsins eða Mars , “ sagði hann ennfremur . Stuart Bale , eðlisfræðiprófessor við Kaliforníuháskóla í Berkeley , rifjar upp í þessu sambandi að „ meiriháttar fyrirbæri í geimnum “ hefði árið 1859 splundrað símalínum á jörðinni . Annað slíkt fyrirbæri hafi gangsett sprengidufl bandarískra herskipa í N-Víetnam 1972 . Samfélög nútímans eru háðari flókinni og margbrotinni tækni en áður og því segir Bale , að „ umfangsmikið ónæði “ frá sólu gæti mögulega verið gríðarlega alvarlegt . „ Væri okkur unnt að spá fyrir um geimveðurfar gætum við slökkt á eða einangrað hluta rafdreifikerfisins til að hlífa því við tjóni . Sömuleiðis mætti slökkva á gervihnattakerfum sem gætu verið í hættu stödd . “ Nicky Fox , einn af vísindamönnum NASA sem vinnur við Parker-verkefnið , sagði blaðamönnum að sú staðreynd að mannkynið hafi sent geimfar inn í lofthjúp stjörnu væri eitt og sér „ töfrandi “ afrek . „ Sú staðreynd að þar sé um að ræða þá stjörnu sem er næst okkur gerir gott enn betra . Við höfum beðið í áratugi eftir því að öðlast skilning á leyndardómum , “ sagði hann . Sólfarið er nefnt eftir bandaríska stjarneðlisfræðingnum Eugene Parker sem fyrstur manna kom fram með kenningu um sólvindinn . Lýsti hann fyrirbærinu sem samverkandi kerfi segulsviða , orkueinda og rafgass .