Það er innstillt í okkur að leika hlutverk fýlda farþegans . Hann vill endilega koma með í bíltúrinn en alls ekki ákveða hvert á að fara . Samt er hann fúll yfir því hvert er farið , hvernig er farið og hvenær . Hann skilur ekki að þegar hann ákveður ekki hvert för er heitið er hann að ákveða að lúta því sem einhver annar ákveður . Þetta er ákvörðun um að láta ákveða fyrir sig – að einhver annar sé manns gæfu eða ógæfu smiður . Og það er ekkert að því að stjórna ekki alltaf hvert förinni er heitið – svo lengi sem maður fer ekki í fýlu yfir því hvert er farið … Óákveðni er uppspretta orkuleka og hún veldur meltingartruflunum og hægðatregðu . Við höfum innbyrt of mikið og ekki verið nógu dugleg að melta og skila óæskilegum úrgangi úr lífsreynslunni . Sjálfsvorkunn er ein mesta afsölun á orku og persónulegu valdi sem þekkist . Sjálfs - vorkunn er ákvörðun um að senda óviðkomandi aðilum orku , án þess að þeir hafi hugmynd um það ; að hafa hóp af fólki í vinnu við að halda uppi eigin líðan . Það er mjög ríkjandi skoðun að „ lífið eigi að hafa sinn vanagang “ . Við höfum ákveðið , í sam - einingu , að það sé rómantísk hugmynd að láta sig svífa um í lífinu , eins og lauf í vindi : Þess vegna finnst mörgum – þó ekki öllum – mjög órómantísk hugmynd að skipuleggja lífið . Samt er það að lifa lífinu það stærsta og mikilvægasta sem við tökum okkur fyrir hendur . Við erum til í að gera áætlanir fyrir ferðalagið , námsferilinn , fjármálin og alls kyns smærri einingar lífsins – en við erum ekki fús til að setjast niður og skrá hjá okkur hvert við viljum stefna og á hvaða forsendum – í hvaða tilgangi . „ Verði það sem verða vill – verði þinn vilji , ekki minn . “ Þetta er tvískinnungur . Þetta er flótti undan ábyrgð og valfærni , velsæld . Þetta er val okkar um að velja ekki eigin örlög . Og skortdýrið stjórnar þessu vali um að velja ekki .