Það fylgir því mikið álag að annast veikan maka , eða annan ástvin . Bandaríski sálfræðingurinn Barry J. Jacobs hefur gefið ráð til að sporna gegn einangrun og vanlíðan þeirra sem sjá um umönnunina . Ráðleggingarnar birtust á aarp.org , systursíðu Lifðu núna í Bandaríkjunum og fer hér á eftir í lauslegri þýðingu Lifðu núna . Ég var vanur að biðja systkini okkar og svokallaða vini um aðstoð , en á endanum hugsaði ég bara „ Til hvers ? “ , segir Jim sem er búin að annast eiginkonu sína í 35 ár , en hún er með MS sjúkdóminn . „ Það skilur enginn hvað við erum að ganga í gegnum og ég er ekki viss um að þeir hafi neinn áhuga á því heldur , þannig að núna einbeiti ég mér bara að henni og sjálfum mér “ , segir hann . Ákvað að stóla eingöngu á sjálfan sig Á þessum fyrsta fundi okkar finnst mér freistandi að leggja að Jim að fá aðra til að hjálpa þeim hjónum , þannig að hann fái kraft og uppörvun á erfiðum tímum . En ég er hræddur um að hann muni horfa á mig eins og ég skilji bara ekkert , fremur en aðrir . Kannski geri ég það ekki heldur . Ég hef ekki hugmynd um hvað hann upplifði mikla höfnun og skilningleysi áður en hann ákvað að hætta að biðja aðra um hjálp . Það var ákveðin sjálfsvörn hjá honum að ákveða að stóla eingöngu á sjálfan sig . Gott fyrir heilsuna að hafa samband við annað fólk Rannsóknir hafa lengi sýnt að það er gott fyrir heilsuna ef fólki finnst það hafa gott samband við aðra . Ein rannsóknin sýndi að það gat minnkað líkurnar á ótímabærum dauða um 50% . En í dag er litið á einangrun og einsemd sem vaxandi vandamál í Bandaríkjunum . Birmingham rannsóknin frá 2015 sýndi að það er jafn hættulegt að vera stöðugt einn og að reykja 15 sígarettur á dag . Það er hættulegra en offita . Þriðjungur fólks á aldrinum 50 - 80 ára sagðist í nýrri könnun , vanta félagsskap . Þessi könnun var gerð í samvinnu AARP og Michigan háskóla . Meðal þessa fólks eru þeir sem annast veika fjölskyldumeðlimi og Jim er einn þeirra . Hluti ástæðunnar fyrir einmanaleikanum er , að þeir eru stöðugt svo uppteknir við umönnunina að þeir láta það sitja á hakanum að leita sér félagslegs stuðnings . Margir upplifa einnig ákveðið afskiptleysi og telja ekki mögulegt að ná sambandi við það fólk , sem þó ætti að vera til staðar fyrir þá . Þeir eru bitrir og finnst vinir og vandamenn hafa snúið við sér baki , uppteknir af eigin lífi . Fólk sem sinnir umönnun ákveður því að snúa sér að eigin viðfangsefnum eingöngu , er mikið inná heimilinu og einangrast meira og meira frá umheiminum . Hvernig er hægt að hjálpa þeim , sem hafa rekið sig á vegg og upplifað höfnun , að gefast ekki upp á að reyna að ná sambandi við aðra . Hér eru nokkrar hugmyndir . Að reyna að endurnýja félagslega þáttöku sína Sömu umönnunaraðilar og gera það fyrir sinn eða sína heittelskuðu að fara í flensusprautu og gera armbeygjur daglega til að halda líkamlegri heilsu , hirða ekki um að taka upp símann , fara á netið eða ganga í stuðningshóp til að halda andlegri heilsu . En félagsleg tengsl eru ákveðið haldreipi , sérstaklega þegar áhyggjurnar hvíla á þeim eins og mara og þeir eru langt niðri . Jafnvel mestu einfarar og fýlupokar ættu að gera sér grein fyrir að þeir eru hluti af stærra samfélagi , sem getur leiðbeint varðandi heilsufar allra sem þar búa . Að ná sambandi við þá sem vilja aðstoða Það tekur því ekki fyrir þá sem annast ásvtini sína að nauða í fjölskyldumeðlimum eða vinum sem vilja ekki aðstoða eða ekki er hægt að ná í . En það þýðir ekki að loka dyrunum á allt mannkynið . Ef fjölskyldan bregst er hæg að leita til nágranna eða annarra í samfélaginu . Það er hægt að leita aðstoðar til dæmis hjá Félagssþjónustu sveitarfélaganna , Rauðakrossinum , hjá trúfélögum og jafnvel víðar . Það er hægt að finna hópa á Facebook og stuðningshópa fólks sem glímir við svipaðar aðstæður og er tilbúið að miðla af reynslu sinni . Ef slíkur stuðningshópur er ekki fyrir hendi , er hægt að stofna einn slíkan . Þó fólk sé afar upptekið og útkeyrt við umönnun ástvinar , er engin ástæða til að einangra sig algerlega , nema þá að það sé harðákveðið í að vera aleitt með þau vandamál sem umönnuninni fylgja . Að veita aðstoð til að fá aðstoð Raunsætt mat staðfestir kannski þá skoðun að flestir séu svo uppteknir af sínu að þeir eigi erfitt með að finna til með öðrum . Hvað um það , geðlæknirinn Ivan Bozormenyi-Nagy trúði því að nær allir menn byggju yfir tilfinningu fyrir gagnkvæmni og sanngirni . Þannig að ef aðrir gefa okkur eitthvað , langi okkur að gefa eitthvað á móti . Það hljómar kannski þversagnakennt , en þeir sem annast ástvin heima , ættu að prófa að rétta öðrum hjálparhönd . Í stað þess að biðja um aðstoð , gætu þeir sagst tilbúnir að gera eitthvað fyrir aðra . Jim gæti hringt í systkini sín og athugað hvað þau væru að gera og spurt hvort þau hefðu þörf fyrir aðstoð . Þau gætu komið honum á óvart með því að bjóða honum það sama . Ekki gefast upp við að leita aðstoðar og félagsskapar En jafnvel þó aðrir bregðist ekki við á tilætlaðan hátt , þegar umönnunaraðili hefur boðið fram aðstoð sína , er það alveg tilgangslaust fyrir hann að verða bitur og hætta að hafa samband við fólk . Félgsleg tengsl eru svo mikilvægur hluti af vellíðan manna . Þeir sem annast ástvin , verða að halda áfram , sætta sig við að skilningur aðstandenda og vina sé kannski takmarkaður en alls ekki hætta að reyna . Fólki er ráðlagt að horfast í augu við staðreyndir og vera praktískt . „ Takið vítamínið ykkar , njótið sólarinnar og finnið ykkur félagsskap “ , segir sálfræðingurinn Barry J. Jacobs að lokum .