Ég er sérstakur áhugamaður um endurheimt náttúrulegra vatnsfarvega . Þá eru einnig þekkt dæmi þess að stíflur eru notaðar til miðlunar vatns á þeim tímum er uppgöngufiskur þarf eitthvað til að synda í á leið sinni upp árnar . Auðvitað er þetta síðast nefnda sagt með nokkurri kerskni , en smá sannleikskorn í því samt . Fræðimenn telja að þessi útskolun geti varað í 2 – 10 ár ( Guðni Guðbergsson , Fræðaþing landbúnaðarins 2009 ) / Þór Dan Jónsson , Fiskifræðilegar rannsóknir í Langavatni Mýrarsýslu 1984 ) . Fyrst eftir myndun eða hækkun yfirborðs hálendislóna , eins og Blöndulóns og Þórisvatns , verður skötuormur uppistaðan í fæðu silungsins . Skötuormurinn nærist á rotnandi jurtaleyfum en honum fækkar hratt þegar lífauðgi vatnsins þverr og þá þarf fiskurinn að leita í aðra og fjölbreyttari færðu . Þar dafnar ungviði urriða og laxa vel fyrstu árin en það heyrir til undantekninga að þetta ástand vari lengur en fyrrgreind 2 – 10 ár . Að þeim tíma liðnum færist lífríkið að mestu til fyrra horfs , í besta falli . Það heyrir til undantekninga á Íslandi að þær séu fjarlægðar , hvort heldur þær séu í notkun eða löngu aflagðar . Að raska þessu jafnvægi , jafnvel í litlum hluta vatnsins getur haft mjög neikvæð áhrif á lífríkið . Þarna hefur heitt grunnvatn ofan úr Hengli streymt fram og yljað vatnið næst ströndinni . Hér hafa mannanna verk væntanlega getið af sér verulegt frávik í eðlilegri hegðun urriðans . Verði miklar breytingar á svifi í Þingvallavatni er næsta víst að það hafi mikil áhrif á viðkomu murtunnar og þar með annarra fiska í vatninu . Það léttist á okkur brúnin . Því dýpra sem leitað er niður í vatnið , því hægara verður varmanámið . Það er ýmislegt sem getur haft áhrif á þetta varmanám og þar á meðal er skortur á sólarljósi . Það segir sig sjálft að þegar lítillar sólar nýtur við þá hlýna vötnin okkar ekki eins mikið fyrir vikið . Þekkt dæmi um ‚ litað ‘ vatn er t.d. Lagarfljót . Hvort skammtímaáhrif þessa hafi orðið til þess að vatnshiti hafi lækkað þekki ég ekki , en reikna má með að langtímaáhrifin geti orðið nokkur . Oft hefur veiðinni að vori og hausti verið líkt saman , fiskurinn fer sér hægt og svipaðar flugur virka einna best á þessum árstíma . Þegar slíkt gerist , þá kemur nokkurs konar bakslag í fiskinn og vorið í honum hægir á sér . Kannski réði þar mestu að mér finnst skemmtilegra og veiða langt inn í haustið heldur en snemma vors . Oft hef ég gert ágæta veiði í vötnunum á haustin , svona á milli þess að bleikjan hefur hrygnt og urriðinn fer í hrygningu . Í mínu nær umhverfi var eins og skrúfað hefði verið fyrir þá litlu sól sem sumarið annars færði okkur og nokkrar snarpar lægðir gengu helst til snemma yfir landið og blésu heldur hressilega . Að vísu getum við gert ýmislegt til að raska náttúrunni , jafnvel dælt fiski í ár og vötn sem vart ber hann . Það er kannski efni í annan pistil . Auðvitað leitaði ég á náðir netsins og leitaði . Útsynningurinn / suðvestanáttin sem á ættir sínar að rekja til kaldari svæða í vestri , dregur aftur á móti með sér óstöðugt loft og við getum átt von á öllum skollanum inn á milli bjartra stunda . Hversu öflug tenging ætli sé að milli veiðimanns og fisks ? Auðvitað vill veiðimaðurinn að það sé nokkuð örugg tenging , helst lína , taumur og fluga sem er vel föst í fiskinum . En stundum nær maður bara alls ekki að losa sig við vinnuna eða pirringinn og þá er eins og fiskurinn verði var við það og ekkert gengur upp . Veðrið er ómögulegt , enginn fiskur í þessu bévítans vatni og síðustu sögur af veiði tómt skrök . „ Veiddir þú á þetta ? Ekki draga dumbundinn með þér í veiði . Hvað um það , veturinn þarf alls ekki að fara illa með vötnin okkar , jafnvel langt fram eftir vori . Jú , að vori losna allskynns pöddur úr ísnum sem hafa frosið þar fastar á umliðnum vikum og þessar pöddur gerir fiskurinn sér að góðu . Er virkilega hægt að segja að ‚ heill sveipur af mat ‘ sé á ferðinni ? Rauðar og áberandi eru þær eins og negldar niður á botninn en þess er ekki eins langt að bíða og menn gætu haldið að þær losi sig upp af botninum þegar þær taka út næsta síðustu umbreytingu sína , frá lirfu til púpu . Það er undir þessum kringumstæðum að stóri fiskurinn tekur sig til og úðar í sig flugunni . Þar sem er gróður , þar er líf . Flestum þykir það víst alveg nóg dýpi , en gróður finnst nú samt miklu neðan en það . Þar finnum við rótfastan gróður með löngum stilkum sem teygja sig í átt að yfirborðinu þar sem stönglarnir greinast gjarnan í strá eða blöð sem leggjast út yfir vatnsflötinn . Þingvallavatns þar sem tærleiki vatnsins þverr með hverju árinu sem líður , hvort sem mönnum líkar það betur eða verr . Þegar ég frétti fyrst af þessu laumaðist aftur að mér hugmynd sem fyrst hafði vaknað þegar ég renndi yfir nokkrar skýrslu Veiðimálastofnunar um Laxá á Ásum , sjá hér . Það álit fræðinga var þegar orðið ljóst árið 1987 að virkjunarsvæðið sem nú verður endurheimt „ verði að telja að svæðið væri mun betra uppeldissvæði ef Laxárvatnsstíflan væri ekki til staðar “ heimild : Fiskistofa . Úr skýrslum Veiðimálastofnunar hefur mátt lesa mörg undanfarin ár að ítrekað hefur farvegur Efri-Laxár frá útfalli Svínavatns þornað og því hefur viðkoma seiða á þeim slóðum oft verið mjög léleg . Svar : Jú , miðað við það sem maður hefur lesið um bakkarof og sveiflur í vatnshæð í Skorradalnum væri það ekki svo vitlaus hugmynd . Annars eru nokkrar stíflurnar sem manni dettur í hug sem betur hefðu aldrei verið byggðar hvort heldur vegna virkjana eða vatnsmiðlunar . Sólarljósið nær betur niður í vatnsbolinn og gróður tekur við sér á stöðum sem annars eru snauðir að vetri eða vori . Svona staði er að finna víða í vötnum og um að gera fyrir veiðimenn að heimsækja vötnin á mismunandi árstímum . Það er haft eftir land - og veiðivörðum við Þingvallavatn að það hafi orðið mikil bylting í umgengni veiðimanna þar á bæ eftir fyrirmyndar samkomulag sem gert var þar um bætta umgengni veiðimanna sl. vor . Þetta er ekki aðeins til mikillar óprýði og rýrir verulega ánægju manns af útivist , heldur er þetta einnig stór hættulegt dýralífi við vötnin . Að launum fáum við að njóta hennar og nýta með skynsamlegum hætti . Sjálfur nota ég netapoka undir aflann , svona þegar hann gefst á annað borð , en eins og aflabrögðin hafa stundum verið í sumar hefur pokinn komið í aðrar en ekki síðri þarfir . Hann getur mamma þess sem notaði komið og sótt því stundum hef ég það á tilfinningunni að það sé það sem sumir bíði eftir að gerist . Ég hef verið að glugga í skýrslu Veiðimálastofnunar um rannsóknir í Hlíðarvatni í Selvogi árið 2012 . 0,6 stigum undir meðallagi síðustu tíu júnímánaða . Humm , kaldara vor og fiskunum fjölgar í Hlíðarvatni ? Eins og áður segir gáfu þessir ‚ gömlu góðu ‘ flotta veiði í kuldanum í vor , sbr. Botnavíkina , og Hlíðarvatnsjaxlar tóku að kætast . En núna þegar loksins hlýnar og vísbendingar um að vatnið hlýni skart er kannski rétt að leita út fyrir ‚ gömlu góðu ‘ veiðistaðina , veiða utar og á meira dýpi en menn hafa almennt gert áður . Hvort sem aflinn verður einhver eða enginn , þá er Hlíðarvatnsdögum alltaf vel varið og mér sýnist að enn sé hægt að næla sér í fína daga í húsi Árbliks . Ein mikilvægasta breytan er vitaskuld tíminn . Veiði maðurinn ekkert utan náttmála eru miklu meiri líkur á að hann viti ekki hvar fiskurinn heldur sig á daginn eða hann hefur einfaldlega aldrei ratað á réttu fluguna . Um leið og stóru feitu pöddurnar hafa klakist út byrjar nýtt tímabil , tímabil ungviðisins og þá fara flugurnar að minnka . Fyrstu tímarnir eftir stórkostlega rigningu eru oft frábært veiðiveður , allt lífríkið á fullu og fiskurinn í stuði . Takið eftir ; skiptir um flugu er e.t.v. lykillinn í þessari setningu því oft er því þannig farið að sama skordýrið lítur alls ekki eins út þegar það heldur til á botninum eða uppi við yfirborðið . Hann er ekkert skárri en við , ef sama áreitið dynur á honum í svolítinn tíma , þá lætur hann loks undan og kaupir það sem maður hefur að selja . Meðalaldur urriða er rétt um 5 ár . 06.05.2013 – Siggi Kr. : Góð vísa sem verður aldrei of oft kveðin – tökum allt rusl með okkur heim af veiðislóð ! Meira að segja harðasti óðalsherra vatnsins , urriðinn , lætur sig hafa það að synda töluverða veglengd ef von er á hlaðborði og þá er ekki verra að sitja fyrir honum með gómsæta flugu í vatninu . Það er ýmislegt sem þarf að hafa í huga áður en lagt er af stað í veiði ; stöngin , fluguboxið , taumurinn , vestið og fleira og fleira . Hann lúrir þarna eins og hvít ( í besta falli ) viðvörunarflögg í náttúrunni og brotnar mjög seint niður , mun síðar en afurðirnar sjálfar . Einfalt ráð , ef við þurfum að nota pappír á annað borð , er að kveikja í honum að notkun lokinni . Árni Árnason – 18.04.2013 : Smá ábending að fara varlega með eld í þurri náttúru !!! Átakið mitt felst í því að hemja samlokuumbúðirnar og troða þeim í ruslapokann minn eða vöðluvasann strax eftir notkun þannig að næsti veiðimaður setjist ekki óvart í majónesið mitt .