Raunhyggjumenn eins og John Locke töldu að engin þekking eða hugtök væru meðfædd heldur væri reynslan uppspretta allrar mannlegrar þekkingar . Hann segir í riti sínu Um sálina : Á megundarstigi er skynsemin með einhverjum hætti öll hugsunarviðföng , en hún er ekkert þeirra í fullnun , fyrr en hún hugsar . Þessu er eins farið og um ritspjald , sem ekkert er ritað á í fullnun . Það er einmitt það , sem gerist með skynsemina . ( 429 b 30 - 430 a 2 ) Aristóteles er að vísu ekki að lýsa eðli mannshugans við fæðingu eins og Locke , heldur eðli hugsunar almennt . Aristóteles heldur því fram að hugurinn eða skynsemin ( nous ) geti tekið á sig form hvaða viðfangs sem er rétt eins og það er mögulegt að rita hvaða texta sem er á ritspjaldið en þar til það gerist er hugurinn ómótaður af viðfanginu eins og ritspjald sem ekkert hefur verið ritað á enn þá .