Sömu daga og við vorum í Washington í síðustu viku til að ræða um samstarf á sviði öryggismála í tilefni af því , að ritað var undir sameiginlega yfirlýsingu ríkisstjórna Íslands og Bandaríkjanna um varnarsamstarf á grundvelli varnarsamningsins frá 1951 , var þess minnst hér í Reykjavík , að 20 ár voru liðin frá fundi þeirra Ronalds Reagans , Bandaríkjaforseta , og Mikhaíls Gorbatsjovs , leiðtoga Sovétríkjanna , í Höfða . Á tíma fundarins í Höfða starfaði ég við stjórn erlendra frétta á Morgunblaðinu og kom það í minn hlut að hafa daglega stjórn á fréttum blaðsins af fundinum en þær settu að sjálfsögðu mikinn svip á blaðið . Þetta var einstaklega spennandi og umfangsmikið verkefni , sem snerist einnig um að sinna erlendum blaðamönnum í landinu vegna fundarins , en þeir skiptu hundruðum . Þau kynni , sem þar tókust við erlenda starfsbræður , nýttust mér síðar við fréttaöflun fyrir Morgunblaðið . Ég hefði til dæmis aldrei náð fundi Andreis Sakharovs í Moskvu árið 1987 , ef ég hefði ekki stofnað til góðra kynna við fréttamann Reuters , sem kom á leiðtogafundinn og mælti með því við yfirmann Reuters í Moskvu , að hann aðstoðaði mig , þegar ég var þar í tilefni af heimsókn Steingríms Hermannssonar forsætisráðherra . Í nýjasta hefti Þjóðmála skrifa ég stutta umsögn um nýja bók eftir John Lewis Gaddis prófessor en hún heitir The Cold War : A New History . Í umsögninni segi ég meðal annars : „ John Lewis Gaddis minnist að sjálfsögðu á fund þeirra Reagans og Gorbatsjovs í Höfða í október 1986 og segir , að þar hafi Reagan tekist hvað best upp á ferli sínum , þegar hann setti Gorbatsjov það skilyrði , að hann myndi afskrifa bandarísk kjarnorkuvopn á móti sovéskum , ef Gorbatsjov samþykkt geimvarnaáætlun Bandaríkjanna . Þegar Gorbatsjov sagði nei , reiddist Reagan og lauk fundinum . Í bók sinni vitnar Gaddis í bók eftir Paul Lettow frá 2005 , þar sem sagt er að Reagan hafi lagt til við Gorbatsjov , að þeir kæmu aftur í Höfða árið 1996 : „ Hann og Gorbatsjov kæmu aftur til Íslands og hvor um sig hefði síðustu kjarnorkueldflaug lands síns með sér . Síðan myndu þeir efna til gríðarlegrar stórveislu fyrir allan heiminn . .... Forsetinn yrði þá orðinn fjörgamall og Gorbatsjov þekkti hann ekki . Forsetinn segði : Halló , Mikhaíl . Og þá spyrði Gorbatsjov : Ron , ert þetta þú ? Síðan myndu þeir eyðileggja síðustu flaugarnar . “ Gaddis segir um fundinn í Höfða , að þar hafi rök Reagans sigrað og Gorbatsjov fallist á þau . Hann vitnar í blaðamannafund Gorbatsjovs í Háskólabíói , þar sem hann sagði , að fundurinn í Höfða hefði ekki mistekist . „ Hann markar tímamót , vegna þess að okkur tókst í fyrsta sinn að horfa út fyrir sjóndeildarhringinn . “ “ Yfir Höfðafundinum hvílir ákveðin dulúð , þar sem hugmyndirnar í viðræðum þjóðarleiðtoganna voru í raun alltof róttækar til þess , að þær yrðu nokkru sinni að veruleika . Á hinn bóginn sýndi hin afdráttarlausa afstaða Reagans til varnarkerfis gegn eldflaugum Sovétmönnum svart á hvítu , að Bandaríkjamenn ætluðu að grípa til gagnráðstafana , sem gerðu þeim kleift að gera sovésku kjarnorkuógnina að engu . Gorbatsjov og hans menn vissu sem var , að þeir höfðu enga burði til að svara þessum leik Reagans og þar með má segja , að upphaf endalokanna hafi hafist . Mikhaíl Gorbatsjov vildi auðvitað ekki , að Sovétríkin yrðu að engu . Hann ætlaði sér að lappa upp á sovéska kerfið til að gera það betur í stakk búið til að takast á við Vesturlönd – en þegar hann tók að hreyfa við undirstöðunni hrundi allt stjórnkerfið eins og spilaborg og heima fyrir varð hann undir rústunum og Bóris Jeltsín tók völdin í sínar hendur . Blaðamenn voru í sambandi við mig , eftir að Jón Baldvin Hannibalsson upplýsti , að sími hans sem utanríkisráðherra hefði verið hleraður og nefndi síðan ónafngreindan tæknimann til sögunnar í því skyni að staðfesta réttmæti frásagnar sinnar . Vildu þeir , að ég segði álit mitt á þessu atviki og einnig hef ég heyrt látið að því liggja , að málið verði að upplýsa og opinberir aðilar eigi að beita sér fyrir því . Ég svaraði á þann veg , að þetta væri meira en tíu ára gamalt atvik og þess vegna gæti ég engu um það svarað . Raunar getur enginn upplýst þetta til fulls nema Jón Baldvin sjálfur og þeir , sem hann hefur nefnt til sögunnar . Fram hefur komið , að hann ræddi þetta hvorki við Davíð Oddsson forsætisráðherra á þessum tíma né Þorstein Pálsson sem var dóms - og kirkjumálaráðherra . Böðvar Bragason , lögreglustjóri í Reykjavík , segir lögregluna ekki beita hlerunum nema á grundvelli dómsúrskurðar . Mánudaginn 9. október voru umræður utan dagskrár um þessi hleranamál en upphafsmaður þeirra var Steingrímur J. Sigfússon , formaður vinstri / grænna . Hann lauk ræðu sinni í síðari umferð með því að spyrja : Hvenær var þessu hætt eða stendur þetta enn yfir ? Er enn verið að njósna ? Er kannski verið að njósna um mig , hæstv. dómsmálaráðherra ? Hef ég sætt á mínum 24 ára stjórnmálaferli njósnum af þessu tagi eins og forverar mínir margir hverjir sem ég þekkti vel hafa greinilega gert ? Og hann klykkti síðan út með þessu : „ Nei , hæstv. dómsmálaráðherra , þú ert nú ekki sloppinn svona billega . “ Í kjölfarið á þessari hótun sigldi síðan Jón Baldvin með fullyrðingar sínar um , að sími hans í utanríkisráðuneytinu hafi verið hleraður . Að breyta þessu í viðfangsefni fyrir mig , byggist á miklum misskilningi – afstaða mín kom fram á alþingi í svari við ræðu Steingríms J. en þá sagði ég meðal annars : „ Mér finnst þessar umræður fara alveg út úr öllu samhengi þegar hv. þingmaður stendur hér og hrópar : „ Hefur kannski verið njósnað um mig ? “ Ég hef ekki minnstu hugmyndir um það og tel — ja , nema þingmaðurinn hafi unnið sér eitthvað til saka því að samkvæmt lögum er ekki hægt að stunda hleranir hér á landi nema fyrir liggi rökstuddur grunur um saknæmt athæfi . ... Það er ekki nein spurning um hvort þetta sé löglegt eða ekki . Það liggur alveg skýrt fyrir að 1941 giltu hér lög , 1951 komu ný lög og það hefur alltaf verið farið að lögum við þessar ákvarðanir . Ef hv. þingmaður hefur gerst sekur um saknæmt athæfi sem kallar á rannsókn lögreglu þá fer lögregla væntanlega fram á það við dómara að fá úrskurð um það eins og vera ber . Ekki er ég að bera þingmanninn þeim sökum að ástæða sé fyrir lögreglu að stunda slíkar rannsóknir . Það finnst mér algjörlega sýna hvað þessar umræður fara í raun út um víðan völl og inn á andkannalegar brautir að þingmenn standi hér og hrópi : „ Hef ég verið hleraður í 24 ár ? “ , þegar landslög heimila ekki slíkar athafnir af hálfu lögreglu nema fyrir liggi rökstuddur grunur um saknæmt athæfi . Ég tel að þingmaðurinn liggi ekki undir neinum slíkum grun og þess vegna leyfi ég mér að álykta að hann hafi ekki verið undir neinni smásjá hjá lögreglunni . “