Má nefna að árið 1656 sendi Brynjólfur Friðriki þriðja Danakonungi Flateyjarbók og Konungsbók Eddukvæða að gjöf í von um að ritsmíðar sem þar er að finna yrðu þýddar og gefnar út . Í erfðaskrá Árna og konu hans Mettu er kveðið á um að Kaupmannahafnarháskóli varðveiti handritin , sem hann og gerði með ágætum næstu áratugi og raunar aldir . Íslendingar létu ekki þar við sitja og vildu nú fá öll íslensk handrit afhent , en Danir tóku það ekki í mál . Þetta hleypti nýju lífi í fræðimennsku beggja landa en sættir voru ekki í sjónmáli . Ákveðið var að skipti og afhending mættu ekki taka lengri tíma en aldarfjórðung . Handritin tvö voru flutt með viðhöfn í Háskólabíó og þar afhenti Helge Larsen , menntamálaráðherra Danmerkur , handritin íslenskum starfsbróður sínum , Gylfa Þ. Gíslasyni , en hann aftur Magnúsi Má Lárussyni rektor . Eftir þetta bárust handrit hægt og bítandi til Íslands , ávallt sjóleiðis . Mörg þeirra eru reyndar norsk og dönsk . Ef aðeins er litið til íslenskra skinnhandrita og handritsbrota frá því fyrir 1600 , sem eru nálægt einu þúsundi í heiminum , kemur á daginn að í Árnastofnun í Reykjavík eru 470 en 375 á söfnunum tveimur í Kaupmannahöfn . Má þar nefna handrit sem geyma Heimskringlu og aðrar konungasögur , einnig fornaldarsögur , riddarasögur og heilagra manna sögur . Valdimar Sigurðsson er prófessor við viðskiptadeild Háskólans í Reykjavík og forstöðumaður Rannsóknarseturs HR í markaðsfræði og neytendasálfræði . Rannsóknir Valdimars hafa einkum beinst að neytendahegðun og markaðssetningu á stafrænum miðlum og í verslunarumhverfi tengt matvælum og hollustu .