Ósjaldan var barist um völdin en margir valdamanna voru auk þess vanhæfir . Kort af Rómaveldi . Nú voru keisarar orðnir fjórir . Ári síðar lést Constantius I í York á Bretlandi en þá hófst óvissutími og allt að sjö manns gerðu tilkall til keisaratignar . Ári síðar réðst Constantinus inn í Ítalíu og hélt til Rómar . Nú var Constantinus einn keisari í öllu Rómaveldi . Constantinus ákvað að færa stjórnarsetur heimsveldisins til austurhluta ríkisins . Constantinus II , sem var elstur þeirra , tók við völdum í vestri . Constantius II tók við völdum í austri en Constans , sem var yngstur , stjórnaði Afríku , Ítalíu og Illyríu undir yfirstjórn Constantinusar II . Árið 340 skarst í odda með þeim . Þannig var aftur tekist á um völdin í heimsveldinu næstu áratugina . Uppreisnir voru tíðar og ýmsir gerðu tilkall til valda . Þegar Valentinus II , keisari í vesturhluta ríkisins , lést árið 392 brutust út átök milli Theodosiusar og Eugeniusar . Theodosius hafði betur eftir orrustuna við Frigidus en lést sjálfur þremur árum síðar . Valdatími keisaranna í hvorum hluta ríkisins fyrir sig var fremur langur en um árið 450 voru aðstæður í austur - og vesturhluta ríkisins gerólíkar . Úr leifum Vestrómverska ríkisins urðu síðar til ný ríki , meðal annars Frankaríkið og síðar Heilaga rómverska keisaradæmið . Býsansríkið hélt hins vegar velli í austri og féll ekki fyrr en árið 1453 .