Já , lífið er ekki eintómur dans á rósum . Að því kemst hinn ofurvenjulegi Frank þegar hann uppgötvar að konan hans , Sarah , hefur ekki lengur áhuga á honum og er farin að halda við eiturlyfjasala hverfisins , glæsimennið Jaques . Við þetta á Frank erfitt með að sætta sig en getur lítið annað gert í málinu en að biðja Jaques að láta konuna sína ... Lesa meira Já , lífið er ekki eintómur dans á rósum . Að því kemst hinn ofurvenjulegi Frank þegar hann uppgötvar að konan hans , Sarah , hefur ekki lengur áhuga á honum og er farin að halda við eiturlyfjasala hverfisins , glæsimennið Jaques . Við þetta á Frank erfitt með að sætta sig en getur lítið annað gert í málinu en að biðja Jaques að láta konuna sína í friði . En Jaques hlær bara að þeirri beiðni þannig að Frank ákveður að breyta sér í ofurhetjuna The Crimson Bolt og leggja til atlögu , ekki bara við Jaques og menn hans , heldur alla glæpi , alls staðar . Það er bara eitt sem vantar : Hæfileikana .... minna Kjörkuð en sjúklega pirrandiÞað getur oft verið hundleiðinlegt að lenda í öðru sæti . Ef mér skjátlast ekki þá var Super nefnilega í miðjum tökum nokkrum mánuðum áður en Kick-Ass kom út , og ég held að flestir geti verið sammála um það að sú mynd kom umfjöllunarefni sínu ásamt satíru mun betur til skila heldur en þessi gerir . En svo maður sé sanngjarn þá er Super auðvitað langt eftirá hvað framleiðslufjármagn varðar , og ég held að hún sé einhversstaðar á milli Napoleon Dynamite og Juno í kostnaði . Frekar skrítið samt vegna þess að það er sameiginlegur bragur á öllum þessum myndum , þ.e.a.s. Kick-Ass , Napoleon , Juno ... og örlítið af Falling Down kannski líka . En hvort sem manni líkar það betur eða verr þá er þetta svokölluð hipster indí-mynd . Fyrir suma segir það allt sem segja þarf . Myndin byrjar undarlega vel og grípur athygli manns með kvikindislega svartsýnum tón og dökkum húmor . Svo missir hún dampinn og verður heldur fyrirsjáanleg , þótt fáeinar senur koma að manni eins og byssukúla í feisið ( tengist Ellen Page . Segi ekki meir ) . Það er því miður alltof sjaldan . Húmorinn hættir annars að virka eftir fyrsta þriðjunginn og eftir situr bara köld og óþarflega grimm mynd sem er einnig álíka niðurdrepandi og aðalkarakterinn . Að vísu er hann merkilega vel leikinn af Rainn Wilson . Handritið skrifar hann á mjög spes máta , og ég meina það alls ekki á slæman hátt . Maður vorkennir honum , hatar hann , hlær að honum og hræðist hann pínu því meira sem manni finnst hann vera að missa tök á geðheilsu sinni og raunveruleika . Athyglisverður gaur , vægast sagt , en leikstjórinn virðist ekki ná því að hér hefði getað leynst margbrotin og bandbrjáluð karakterstúdía . Í staðinn er fókusinn bara stilltur annað , á talsvert ómerkilegri hluti . Ég fatta þó ekki alveg hvað James Gunn er að segja með þessari mynd . Hann reynir að gera hana þurra , raunsæja , ljóta og oft á tíðum sjúka ( þetta er nú sami maður og vann fyrir Troma og gerði einnig myndina Slither ) en samt smellir hann kjánalega björtum endi á sögu sem virðist aldrei vera að stefna í þá áttina . Ekki bara er þessi endir óverðskuldaður , heldur kemur hann bara illa út . Gunn reynir sömuleiðis að koma svipuðum þemum til skila og voru í Kick-Ass en hann gengur aldrei alla leið með hugrekkið . Super hefði getað orðið að ótrúlega sturlaðri sögu um för eins manns í átt að geðveiki . Hún virðist m.a.s. ætla að fara þá leið á tímapunkti en sagan breytist svo í hálfgerða klisju , og það sem verra er , Ellen Page byrjar að taka meiri þátt í henni ! Þessi gella hefur verið ákaflega misgóð að mínu mati en á vondum degi fer hún virkilega í mig . Ef ykkur fannst hún pirrandi í Juno og Smart People , bíðið bara eftir að þið sjáið hana ofvirka og ekki alveg í lagi . Kevin Bacon og Liv Tyler eru nánast sofandi í gegnum þessa mynd og skilja nákvæmlega ekkert eftir sig í aukahlutverkum sínum . Maður spyr sig hvort þau hafi nokkuð fengið greitt fyrir vinnuna sína . Ef svo er þá hefur það ekki verið mikið . Tilþrifin sýna það . Þessi hlutverk ættu samt í rauninni að bjóða upp á eitthvað meira en þau gera ( enda " illmennið " og gella hetjunnar svokölluðu ) . Sama saga með Nathan Fillion , Michael Rooker og Gregg Henry . Þeir þrír léku reyndar allir í Slither , svo ég gæti vel trúað því að þeir hafi bara komið til að gera leikstjóravini sínum greiða . Það er áhugavert hvað Super reynir mikið að vera fersk og öðruvísi þrátt fyrir svona glataðan og ófrumlegan titil . Það hefði verið hægt að kalla hana ferska fyrir svona áratugi síðan en gallarnir hefðu samt verið þeir sömu . Ég myndi segja að það væri þess virði að kíkja á þessa mynd með lágt stillar væntingar útaf frammistöðu Wilsons , en leiðinlega indí-tónlistin , húmorsleysið , tilgangslausa grimmdin , Ellen Page og áhugalausu aukaleikararnir setja nokkuð öflugt stopp-merki á þau meðmæli . Ég á enn eftir að sjá myndina Defendor með Woody Harrelson . Hún á víst að vera mjög svipuð . Vonandi betri .