187 Kom hinn og reiður sást , og þessu öllu viö ókunnuglega hrást . Dreingurinn leitar lags , lagar orö þessa kyns : hafðu nú híngaö strax hákallinn læknisins . J ó n : Ilákall , híað seigir jní ? D r e i n g u r i n n : Hákali ! já , seigi eg jjað ; hví vilt því hafna nú , er liöfundur vaistu að ‘ ? J ó n : J ) ú stalst . D r e i n g u r i n n : Já , það var satt , enn Jijer var að kenna sarnt ; rnig til jiú hefur hvatt húshrots , sern jijcr er tamt . Gjallandi strákur stóö , stansar hinn við jrann són ; alt í kríng þyrptist j ) jóð , þrástarði hvur á Jón .