Allt þetta myndmál , um sólina , morgunstjörnuna og ljósið , talar til okkar hér norður á Íslandi á þessum árstíma . Í dag eru jú vetrarsólhvörf og dagsbirtan ósköp lítil . Einmitt þá er svo stórkostlegt að sækja sér styrk í birtu trúarinnar , og sjá fyrir sér hvernig Guð vill koma eins og skínandi sól til okkar í Jesú Kristi . Senn fögnum við jólum enn og aftur . Við erum jólabörn leynt og ljóst . Við berum þann neista í okkar sem jólalögin og skreytingarnar á aðventu hjálpa okkur að viðhalda . Á okkar fyrstu andartökum líktumst við Jesúbarninu mest . Saklaus og ómálga börn . En síðan hefur ýmislegt gerst . Heimurinn hefur leitt okkur áfram á sínum brautum . Hjörtun hafa harðnað og hugurinn með . Oft verðum við einmana á lífsgöngunni og sjáum ekki að Jesús er þar líka og vill ganga með okkur . Það þarf að opna augu okkar svo við sjáum hann . Opna eyrun líka svo við heyrum boðskap hans . Boðskap sem við höfum heyrt en gleymt . Alla vega örugglega ekki 25. desember .