Seinni flokkinn skipa þeir heimspekingar sem horfa til þeirra félagslegu og siðferðilegu álitamála sem mannkynið stendur frammi fyrir og láta sig litlu skipta hvað aðrir hafa ritað um efnið . Hann er líklega sá heimspekingur í samtímanum sem mestur styr hefur staðið um . En að sama skapi má velta því fyrir sér hvort allir gagnrýnendur hans hafi haft fyrir því að kynna sér verk hans í þaula . Singer kenndi lengst af í Melbourne en hefur síðustu ár kennt í Princeton og í New College of the Humanities í London . Hann er þó ekki síður þekktur fyrir greinar sínar um siðfræði og má til gamans geta þess að greinin „ Hungursneyð , velmegun og siðferði “ ( e. „ Famine , Affluence and Morality “ ) var þýdd á íslensku árið 2009 og gefin út í Hug – tímariti um heimspeki ( 21 / 2009 , bls. 82 – 93 ) . Hann hvetur okkur þó einnig til að velta því fyrir okkur hvort allt líf hafi sama gildi og allir hafi rétt til að teljast til þessa fjölda . Honum finnst margt benda til þess að við hugsum ekki þannig . Singer hefur því nefnt 28 daga sem betri mælikvarða til að svara spurningunni hvort of seint sé fyrir móður að taka ákvörðun um hvort barn verði sjálfu sér og öðrum óbærileg byrði . Reyndar hefur hann dregið á land síðar og sagst hafa séð eftir því að nefna 28 daga sérstaklega en hann er enn þeirrar skoðunar að þar sem vitundarlíf nýfæddra barna sé takmarkað hafi líf og farsæld þroskaðri einstaklinga vissan forgang þegar hagsmunir takast á . Singer áritar bók á Nýja-Sjálandi árið 2010 . Flest fólk svarar því játandi þegar það er spurt hvort því beri siðferðileg skylda til að bjarga barninu ef það leggur ekki eigið líf að veði . Fólk svarar spurningunni væntanlega einnig játandi ef dæminu er breytt örlítið og fólk ber nokkurn kostnað af björguninni , til dæmis vegna fatahreinsunar . Þrátt fyrir að önnur náttúruleg fyrirbæri finni ekki til sársauka þá hefur hann einnig látið til sín taka í umhverfissiðfræði út frá þeirri einföldu nytjastefnu að náttúra sem hefur látið stórkostlega á sjá geti illa tryggt velsæld skyni gæddra skepna , bæði manna og dýra , í framtíðinni . Singer hefur því ávallt í verkum sínum lagt út frá þeirri meginreglu að spurningum um hvað sé réttmætt að gera í vissum aðstæðum , hverjar séu skyldur okkar og hvers við höfum rétt til að krefjast verði aðeins svarað með því að vísa til þess hvar mesta þörfin liggur . Mannslíf er ekki heilagt ef það orsakar raunverulega óhamingju annarra , en kallar þó á að við gefum frá okkur fjármuni og þægindi ef vá stendur fyrir dyrum .