Reglur um svokallaðan neyðarrétt geta mögulega leitt til þess að hraðakstur , í því skyni að bjarga lífi manneskju , væri talinn lögmætur og ekki varða refsingu . Í því felst að vægari eða mildari aðgerðir hefðu ekki dugað til að vernda þá hagsmuni sem um ræðir , til dæmis með því að kalla á lögreglu eða björgunarlið í stað þess að aka sjálfur of hratt eða undir áhrifum áfengis til þess að komast á sjúkrahús . Margoft hefur reynt á fyrir dómstólum hvort tiltekin verknaður hafi verið neyðarréttur , til dæmis hvort hægt sé að réttlæta ölvunarakstur við ákveðnar aðstæður meðal annars þegar koma hefur þurft slösuðu fólki undir læknishendur . Ef ökutæki er notað við að flytja sjúkan mann eða slasaðan , og er greinilega auðkennt að framan með hvítri veifu , þá gilda sömu reglur og um ökutæki sem ætlað er til neyðaraksturs , til dæmis lögreglu - og sjúkrabíla . Sú skylda hvílir þó á ökumanni að tilkynna lögreglunni um aksturinn svo fljótt sem auðið er að akstri loknum , sbr. 3. mgr. 8. gr. umferðarlaga nr. 50 / 1987 .