Einvalaliðið sem fékk að finna til tevatnsins bak við barborðið á gamlárskvöld , Herdís Hrönn Árnadóttir , Hildur Ýr Aðalsteinsdóttir , dóttir Herdísar , og Sævar Lúðvíksson . Herdís og Sævar hafa rekið Íslendingabarinn Nostalgia á Tenerife síðan 2016 og eru orðin það rótgróin í Íslendingasamfélaginu að Herdís situr yfir íslenskum nemendum í prófum á barnum og kvennaklósettið var kjörklefi fyrir alþingiskosningarnar 2017 . mbl.is / Atli Steinn Guðmundsson Stór hópur Íslendinga tók sameinaður á móti árinu 2020 á Nostalgia-barnum við Amerísku ströndina á Tenerife á gamlárskvöld í góðum höndum sambýlinganna Herdísar Hrannar Árnadóttur og Sævars Lúðvíkssonar sem fluttu til þessarar spænsku eyjar árið 2016 og hafa síðan blásið til skötuveislu á Þorláksmessu auk þess að bjóða upp á hangikjöt um jólin , steiktan fisk annan hvern mánudag , grillveislur og margt annað sem Íslendingar á svæðinu hafa ekki látið sig vanta í . Gamlárskvöld heilsaði Íslendingasamfélaginu jafnt sem öðrum gestum og íbúum Tenerife með sömu veðurblíðu og dagarnir á undan og ekkert því til fyrirstöðu að horfa á Áramótaskaupið úti á torginu í bakgarði Nostalgia-barsins sem deilir gamalli klausturbyggingu niðri við Playa de las Américas , eins og Ameríska ströndin heitir upp á spænsku , með fjölda annarra veitingastaða og fyrirtækja . Stór hópur Íslendinga í góðu yfirlæti að horfa á Áramótaskaupið á torginu sem Nostalgia hefur aðgang að en húsið er gamalt klaustur og myndar ferhyrning utan um þetta opna svæði sem oft kemur sér vel eins og myndin sýnir glöggt . mbl.is / Atli Steinn Guðmundsson Höfðu tveir stórir skjáir verið settir upp úti á torgi í þessu skyni en þeir sem það kusu gátu setið við borðin inni í veitingasalnum og horft á Skaupið auk þess að fylgjast öðru auga með röðinni á barinn sem á tímabili varð býsna þétt , en engan bilbug var þó að finna á eigendunum og hjálparkokkum þeirra sem fylltu svo skjótt á glös áramótaþyrstra Íslendinga að það var eins og með sverðfimi Gunnars á Hlíðarenda að sýndist sem mörg væru á lofti . Eðlilega mæðir mikið á bareigendum um áramót , hvort sem er á Tenerife eða annars staðar , og var því tækifærið gripið til að setjast niður með Herdísi og Sævari fyrir stóra daginn og ræða um hátíðadagskrána , reksturinn og daginn og veginn en mbl.is greindi áður frá skötuveislunni fyrir jólin 2016 . „ Það er nýtt hjá okkur Sævari að sýna Krakkaskaupið á RÚV núna í ár , ég heyrði að það hefði verið fyndnara í fyrra en aðalskaupið , “ segir Herdís frá . „ Svo erum við ekki með mat , okkur finnst að gamlárskvöld eigi bara að vera svona „ fancy fancy “ svo við erum bara tilbúin með kokteilana og barinn þegar fólk er búið að fá sér að borða , “ segir hún og bætir því við að oft og tíðum sé torgið troðfullt af fólki á stórviðburðum á við gamlárskvöld . „ Enda erum við búin að skíra torgið upp á nýtt og nú heitir það Íslandstorg , “ segir Herdís og hlær . Að ýmsu er að huga tæknilega þegar sýna þarf dagskrárlið á borð við Áramótaskaup utanhúss , þar sem ólíkt til dæmis íþróttakappleikjum eru áhorfendur algjörlega háðir því að heyra hvert einasta orð sem sagt er . Margir kusu að horfa á Skaupið inni á barnum og væsti ekki um hópinn sem þar sat . Rýmið er gott á Nostalgia en torgið fyrir utan býður upp á mun stærri Íslendingasamkomur en barinn einn og hafa mest 500 manns verið á staðnum að horfa á landsleik í knattspyrnu . mbl.is / Atli Steinn Guðmundsson „ Við föttuðum það fyrsta árið að hljóðið þarf að vera gríðarlega gott þegar þú ert með svona stóran hóp , þú ert ekkert bara með hljóðið í gegnum sjónvarpið , “ segir hún og Sævar tekur undir . Reynslunni ríkari leystu þau málið árið eftir með öflugu Bose-hljóðkerfi sem þau hafa notað síðan og varla hægt að kvarta yfir , því Skaupið heyrðist glöggt hvar sem staðið var á torginu . „ Þú manst þetta heldur ekkert “ Herdís og Sævar hafa greint frá því í fjölda viðtala við ýmsa íslenska fjölmiðla síðustu ár hvernig þessi rekstur , sem hófst í júlí 2016 , kom til hjá þeim , bar sem nú dregur til sín fjölda Íslendinga dag hvern og ekki síst þegar blásið er til stórviðburða . Rétt þykir þó að rifja byrjunarreitinn upp fyrir þá sem ekki vita . „ Vilt þú segja frá þessu , Sævar ? “ spyr Herdís mann sinn sem biðst strax undan og hafði enda þegar hótað að hafa sig lítið í frammi í viðtalinu . Sævar er þó ekkert dauðyfli , mikill spaugari og stórskemmtilegur . „ Þú manst þetta heldur ekkert , “ skýtur Herdís að Sævari og þau hlæja bæði . „ Ég man það bara að við stóðum fyrir utan La Siesta [ hótel við Amerísku ströndina ] , “ segir Sævar þá skyndilega , „ og það var verið að þrífa stóru steinsúlurnar og við litum hvort á annað og sögðum „ hérna gæti ég hugsað mér að búa . “ . “ Þetta samtal átti sér stað í fríi árið 2014 og þau fóru í framhaldinu að velta því fyrir sér hvernig hægt væri að fá búsetu á Tenerife til að standa undir sér og fyrsta hugmyndin var að opna íslenskan bar í þessari fjölsóttu vin íslenskra ferðalanga . Á þessum tíma var Herdís innkaupastjóri hjá Hagkaupum og Sævar langferðabílstjóri og rifjar Herdís upp að stundum hafi þau ekki séð ýkjamikið af hvort öðru , hún hafi ef til vill þurft að bregða sér til London og hann þá í þann mund að leggja af stað í hringferð um landið þegar hún kom heim og þar fram eftir götunum . Eins hafi heilsa Sævars verið hluti ákvörðunar um að flytja í hærra hitastig . Hann bíður eftir nýrri mjöðm en er þó búinn að fara gegnum mjaðmaskipti öðrum megin auk þess að þurfa nýtt hné . „ Ég þarf eiginlega nýtt bak og axlir líka , “ segir hann í léttum tón en hvað sem líður gömlum líkamshlutum og nýjum leggst kuldi norðlægra slóða illa í þetta ástand Sævars og hann hefur það einfaldlega mun betra í hitanum á Tenerife . Villta vestrið fyrir útlendinga „ Við vorum svo heppin að við höfðum samband við fasteignasölu [ á Tenerife ] og þar var maður sem hafði verið kvæntur íslenskri konu og hann verður bara okkar verndarengill , “ rifjar Herdís upp . Hún segir fasteignasalann , sem var breskur en er nú látinn , hafa fundið handa þeim íbúð og næst á dagskrá væri að finna húsnæði fyrir bar , en þau yrðu að vera á staðnum meðan á þeirri leit stæði . Róðurinn tekinn að þyngjast á barnum en Herdís lætur það ekki trufla sig við að segja eina góða laxveiðisögu , alltént mætti draga þá ályktun af handahreyfingunum . mbl.is / Atli Steinn Guðmundsson Nú gellur óvænt í Sævari þegar frásögnin snýst að húsnæðisleitinni . „ Þetta er bara villta vestrið fyrir útlendinga hérna sem eru svo „ höstlaðir “ [ hlunnfarnir ] af öðrum útlendingum , “ segir hann og kona hans tekur við : „ Ef þeir vita að þú átt pening eru þeir til í að selja þér allt . Hér var til dæmis einn aðili sem var tilbúinn að selja okkur bar sem okkur leist mjög vel á , en hann gat ekki sannað að hann ætti hann . “ „ Allt var klárt , “ segir Sævar , „ við stóðum fyrir utan bæjarskrifstofurnar í Arona og hann þurfti bara að sækja einn pappír þangað inn , en það gat hann ekki gert . “ Í ljós hafi svo komið að maðurinn var búinn að selja rekstur staðarins nokkrum aðilum , hverjum fyrir sig , og ekki örgrannt um að persóna Halldórs Laxness úr Heimsljósi , Pétur þríhross , framkvæmdastjóri á Sviðinsvík undir Óþveginsenni , komi upp í hugann , sem veðsetti þremur mönnum sama hrossið . Verða að hafa gestor Segir Herdís að þeim hafi snemma í ferlinu verið uppálagt að útvega sér það sem á spænsku nefnist gestor og er aðili sem annast öll samskipti við stjórnvöld , umsóknir , pappírsvinnu og annað því um líkt í nafni erlendra aðila sem eru að hefja rekstur . Herdís segir að þau hafi í fyrstu óttast að gestorinn hlunnfæri þau Íslendingana , hafði heyrt sögur af slíku , peningum stungið í eigin vasa og fleira , en þær áhyggjur reyndust ástæðulausar . „ Hann leiddi okkur í gegnum allt saman , sagði hvaða pappíra við þyrftum að koma með hvert og hvenær , þetta er , eins og þú heyrðir frá Önnu og Jóa [ Önnu B. Gunnarsdóttur og Jóhanni K. Kristjánssyni sem mbl.is ræddi við 30. desember ] rosalega mikill pappír og endalaus ljósrit sem þarf að leggja fram , “ segir Herdís frá og nefnir ýmis dæmi um hindranir sem gott hafi verið að njóta aðstoðar heimamanns við , svo sem að þegar þau loksins hafi verið komin með húsnæði undir Nostalgia-barinn og búin að ganga frá leigu þar , hafi þurft að skipta um raflagnir í húsnæðinu . Árið 2020 gengur í garð og Íslendingar flykkjast út að ströndinni til að fylgjast með spænskri flugeldasýningu , syngja og óska gleðilegs árs lengst suður í Atlantshafi . mbl.is / Atli Steinn Guðmundsson „ Eigandi hússins skiptir ekki um raflagnir svo við þurftum að láta draga í allt hérna . Það næsta sem kom í ljós var að kvennaklósettið var 20 sentimetrum of lítið til að fá vottun sem klósett fyrir fatlaða þó svo fatlaðir hafi hiklaust notað það fram að því . Svo við eyddum heilmiklum peningum í að koma svona hlutum í lag , “ rifjar Herdís upp og minnist fyrstu skrefa Íslendinganna í veitingarekstri á Spáni . Sáu fyrir sér mun minni stað Þau sambýlingarnir notuðu fjóra mánuði í að finna húsnæði undir rekstur sinn . Herdís segist fyrst hafa séð fyrir sér mun minni stað , litla skonsu með átta borðum eða svo , og þótt það húsnæði sem síðar varð Nostalgia fullstórt . „ En það sem við sjáum núna er að við hefðum aldrei lifað af þessu átta borða dæmi , “ segir hún og bætir því við að margir dagar í rekstrinum komi út á núllpunkti . „ Það sem við lifum á eru grillveislurnar , landsleikirnir , gamlárskvöld og hangikjötið og við hefðum aldrei getað verið með átta borð í hangikjötinu , “ nefnir Herdís sem dæmi enda fullt út úr dyrum í íslenska hangikjötsveislu á jóladag og aftur á annan í jólum og mesta gestafjölda sem sótt hefur staðinn samtímis segir hún hafa verið 500 manns þegar landsleikur í fótbolta stóð yfir . Markaðssetning og auglýsingamennska hófst á frumstæðan hátt , Herdís tók sér einfaldlega stöðu á flugvellinum og afhenti íslenskum flugfarþegum dreifildi þegar þeir komu í fríið . Strangt til tekið banna reglur flugvallarins þó slíka starfsemi . „ Ég hugsaði þá bara með mér að ég gerði bara eins og Spánverjarnir , gerði bara hlutinn þar til mér yrði sagt að það væri bannað , “ segir Herdís og brosir að minningunni . Íslendingar á Tenerife létu sig ekki vanta í hangikjötsveislu annan í jólum enda þurfti tvær , uppselt var í hangikjötið á jóladag . mbl.is / Atli Steinn Guðmundsson Hún segist þó hafa komist upp með háttsemina nokkuð lengi , þar sem hún var eingöngu viðstödd á flugvellinum þegar flugin frá Íslandi voru að lenda . Að lokum var Herdísi þó bent á að hún þyrfti leyfi til að dreifa auglýsingum á flugvellinum . „ Þá vorum við búin að gera þetta í sjö mánuði og ansi margir farnir að vita af okkur . Fólk var að koma til mín lengi á eftir og segja „ hva , ég sá þig ekki uppi á velli , “ , “ segir hún og hlær . Markaðssetningin nú orðið sé bundin við Facebook-síðu staðarins auk þess að Íslendingasamfélagið á Tenerife þekki þau nú býsna vel og margir þeirra sem eru gestkomandi á eyjunni . Þar á meðal má nefna finnska hópinn sem heimsækir Nostalgia á laugardögum í mat , drykk og karaókí-söng en finnsk útvarpsstöð fjallaði sérstaklega um barinn í tengslum við þær samkomur . Herdís segir þau þurfa töluvert að söðla um eftir árstíðum , til dæmis hvað tónlist varðar , þar sem mun meira sé um ungt fólk á sumrin en viðskiptamenn vetrarins sjónarmun eldri . Þá þurfi að stilla tónlistarvalið eftir því , Sævar sjálfur syngur til dæmis hiklaust og átti tvær mjög góðar atrennur í karaókí sem blaðamaður sá til nokkrum dögum fyrir viðtalið . Sævar flytur hér finnskum áheyrendum lag John Lennon , Imagine , af slíkri innlifun , laugardagskvöldið 28. desember , að Finnana setti hljóða . Hópur finnskra ellilífeyrisþega , sem búsettir eru á Tenerife yfir veturinn , borðar hjá Herdísi og Sævari á laugardögum , spilar bingó og endar svo allt saman í karaókí og hefur finnsk útvarpsstöð meðal annars sent fólk á staðinn til að fjalla um þessi finnsku kvöld . mbl.is / Atli Steinn Guðmundsson „ Eldri konur eru mjög hrifnar af Sævari , “ segir Herdís og þau vertarnir skellihlæja bæði , „ ég segi stundum að hann sé sérfræðingur í eldri konum , “ bætir hún við glottandi og segir því næst frá grillveislum sem þau halda fyrir hópa eldri borgara frá íslenskum ferðaskrifstofum , mest 120 manns í einu . Þrátt fyrir að hvorugt þeirra sé faglært í framreiðslu gangi þetta alltaf mjög vel fyrir sig . „ Ég held kannski ekkert rétt á bakkanum og eitthvað svona en við reynum bara að hafa þetta heimilislegt og fólk kann að meta það , við erum knúsuð hérna í bak og fyrir þegar fólk fer , “ segir Herdís . Kjörfundur er settur ... á klósettinu Sem dæmi um hve innvígður Nostalgia-barinn er í samfélag Íslendinga á Tenerife má nefna að hann er í raun ígildi ræðismannsskrifstofu á eyjunni . Kom þetta þannig til að fyrir alþingiskosningarnar 2017 þótti bagalegt að ræðismaður Íslands á svæðinu hefur aðsetur á Gran Canaria , eyjunni norðan við Tenerife , og þurftu Íslendingar því að leggja leið sína þangað til að kjósa . Rótgrónum Íslendingi á Tenerife , sem áður hafði búið á meginlandi Spánar , þótti svo mikið óhagræði að þessu fyrirkomulagi að hann sótti það fast að fulltrúi ræðismannsskrifstofunnar kæmi til Tenerife og héldi kjörfund . Ræddi hann meðal annars við utanríkisráðuneytið á Íslandi sem fór í málið og svo varð úr að Íslendingar á Tenerife gátu komið á barinn og kosið . „ Kvennaklósettið er kjörklefinn , “ segir Herdís sposk á svip . En þá átti eftir að koma atkvæðunum til lands elds og ísa . „ Þetta var allt saman innsiglað í eitt umslag sem við þurftum að sjá til að yrði farið með til Íslands . Sævar brunaði með umslagið upp á flugvöll og mætti fyrir framan check-in röðina . Hann þekkti hálfa röðina því margir voru búnir koma til okkar , en hann átti erfitt með að losna við umslagið . Að lokum bauðst einn eldri maður til að taka það með sér og koma því til Íslands , “ segir Herdís frá og þannig lauk þeirra fyrsta hlutverki sem kjördeild á Tenerife . Eins hefur Herdís verið yfirsetumanneskja í prófum sem íslenskir nemendur hafa tekið á barnum . „ Kennarinn hafði samband við mig og lét mig skrifa undir ákveðið plagg , “ útskýrir hún aðdraganda þessa . „ Ég opnaði því snemma þann daginn svo nemandinn hefði frið til að taka prófið . Síðan skannaði ég það inn og sendi á kennarann , “ segir hún frá hlutverki Nostalgia-barsins í íslensku menntakerfi . Annar nemandi og fullorðnari fékk hins vegar að njóta góðs af prófstofunni : „ Eitt skipti var einn af okkar tryggu viðskiptavinum að taka próf sem hún átti að taka í tölvu og skipti því litlu máli hvar hún væri . Ég skenkti henni hvítvín og hún sagði við mig ári seinna að henni hefði aldrei gengið eins vel í prófi , “ segir Herdís og skellihlær að minningunni . Ein algengasta spurningin sem brennur á íslenskum gestum Herdísar og Sævars snýr að peningahlið rekstrarins . Hvernig gengur þetta eiginlega þegar upp er staðið ? „ Sko , við værum ekki hérna ef allt væri í mínus , “ svarar Herdís , „ þú getur rekið stað ákveðið lengi en við verðum ekki feit af þessu . Við hugsuðum þetta þannig að við gætum haft í okkur og á og við gerum það . Ef ég ætlaði að græða meiri peninga væri ég aldrei á Tenerife , hér er eiginlega enginn að mala gull nema kannski stóru hótelkeðjurnar . En við erum bara mjög sátt og þetta er gaman , “ eru þau Sævar sammála um við lok þessa spjalls .