Jólahátíðin er að ganga í garð þegar starfsmaður á stóru hóteli í Reykjavík finnst myrtur í kjallara þess . Hann reynist hafa verið vinafár og lifað fábreyttu lífi en upplýsingar um æskuár hans , ævintýraleg og dapurleg í senn , koma lögreglunni á sporið . - Voru dyrnar opnar þegar komið var að honum ? spurði Sigurður Óli og reyndi að vera formlegur eins og til þess að bæta fyrir sönginn . - Ég bað hana að bíða eftir ykkur , sagði hótelstjórinn . Stelpuna sem fann hann . Hún er inni á kaffistofu starfsfólksins . Fékk hálfgert sjokk , greyið , eins og þið getið ímyndað ykkur . Hótelstjórinn forðaðist að horfa inn í herbergið . Erlendur gekk að líkinu og rýndi í hjartasárið . Hann gat ekki ímyndað sér hvers konar hnífur hefði banað manninum . Hann leit upp . Yfir rúminu hékk gamalt og gulnað bíóveggspjald með Shirley Temple fest með límbandi yfir hornin . Erlendur þekkti ekki kvikmyndina . Hún hét The Little Princess . Litla prinsessan . Veggspjaldið var eina skrautið í herberginu . - Hver er þetta ? spurði Sigurður Óli þar sem hann stóð í dyrunum og horfði á veggspjaldið . - Það stendur þarna , sagði Erlendur . Shirley Temple . - Hver var það aftur ? Er hún dauð ? - Hver var Shirley Temple ? sagði Elínborg forviða yfir þekkingarleysi Sigurðar Óla . Veistu ekki hver hún var ? Lærðir þú ekki í Ameríku ? - Var hún Hollywood-stjarna ? spurði Sigurður Óli og horfði á veggspjaldið . - Hún var barnastjarna , sagði Erlendur hryssingslega . Svo hún hefur verið dauð ansi lengi hvort sem hún er dauð eða ekki . - Ha ? sagði Sigurður Óli og botnaði hvorki upp né niður . - Barnastjarna , sagði Elínborg . Ég held að hún sé á lífi . Ég man það ekki . Held hún sé eitthvað hjá Sameinuðu þjóðunum . Það rann upp fyrir Erlendi að það voru engir aðrir persónulegir munir í herberginu . Hann leit í kringum sig en sá hvergi bókahillu eða geisladiska eða tölvu , ekki útvarp eða sjónvarp . Aðeins skrifborð , stól við og rúm með þvældum kodda og skítugu sængurveri . Kompan minnti hann á fangaklefa . Hann gekk fram á ganginn og rýndi inn í myrkrið við enda hans og fann eins og veika lykt af bruna , eins og einhver hefði verið með eldspýtur þarna í dimmunni að leika sér eða lýsa sér braut .