Þegar haustið nálgast og silungurinn fer að taka á sig riðbúning opnast alveg nýr heimur fyrir veiðimanninum . Atferli fisksins tekur breytingum , urriðinn verður grimmari og bleikjan hópar sig í vötnunum . Fram að hrygningu er urriðinn sérstaklega sólginn í hrogn , jafnt eigin tegundar og annarra . Í nýlegri veiðiferð varð ég vitni að þessu atferli svo um munaði og varð hugsað til þess að lítið hefur farið fyrir svo kölluðum hrognaflugum hér á Íslandi . Erlendis hafa menn notað léttar , í það minnsta léttari stangir og flotlínu í þessa veiði og auðvitað flugur . Þær flugur sem ég hef skoðað eru allar nokkuð keimlíkar ; appelsínugulur hár / garn bolti á hefðbundnum stuttum öngli , þyngdar eða ekki . Auðvitað eru síðan til listaverk sem menn hafa dundað sér við að útbúa úr plastefnum , fljótandi eða föstum sem ná ótrúlegri líkingu við hrogn . Hrognafluga úr plastefni Hvort þessar flugur höfði eitthvað til urriðans í líkingu við raunverulegar hrognabrækur þori ég ekki að fullyrða en sjálfsagt er að hnýta nokkrar svona og taka með í veiðina þar sem urriða er von núna í haust . Nú , ef maður nær ekki tökum á svona hárboltum , þá má alltaf taka með sér stuttan orange Nobbler . Kannski er hér einmitt komin skýringin á því að urriðinn tekur það ólíkindatól . Eins og ég gat um áður er nokkuð misjafnt hvort menn þyngja hrognaflugur eða veiða þær við yfirborðið , en það er tiltölulega auðvelt að fela þyngingu undir bústnum búk hennar . Stærðirnar eru , sýnist mér frá #10 og niður í #16 .