Unglingasagan Sarah's Nest eftir Harry Gilbert í íslenskri þýðingu Kristjáns Kristjánssonar . Sara fer út af sporinu þegar móðir hennar gengur út af heimilinu og skilur hana eftir ásamt pabba hennar . Sara lendir í vandræðum í skólanum og skólasálfræðingurinn leggur til að hún skipti um skóla . Og vissulega verður það til bóta og með nýju vinunum Davíð og tvíburunum Laufeyju og Láru byrjar hún að ná áttum . Saman byrja þau að fylgjast með maurabúi ... og þá verður slys ! Sara fellur í dauðadá og á meðan líkami hennar dvelur í dásvefni leggur hún í einstaklega ævintýralegt ferðalag á vit mauranna í maurabúinu þar sem hún þarf að glíma við ógnvekjandi afleiðingar af gjörðum sínum og vina sinna . Um dauðann er ekkert hægt að segja . Það eru engin orð . Best að segja sem minnst því maður verður hvort sem er að taka allt aftur sem maður segir . Þar sem ég lá sá ég dökka moldina næst höfði mínu . Það var nótt . Ég tók að skjálfa ákaflega . Í huga mér fólst þekking sem engin hugsun náði yfir . Þegar skjálftinn fjaraði út tóku að rifjast upp fyrir mér minningar um maurafjölskylduna , maurabúið ... Ég var fullvaxin þerna . Bjalla sem trylltist við að finna sæta angan hafði rifið mig á hol og skilið mig eftir blæðandi til ólífis . Þernurnar hlutu að hafa borið mig út á sorphaug maurabúsins . Það var ekki nema eðlilegt að skilja mig eftir þar sem ég var næstum dáin . En ég tórði samt enn þótt komin væri nótt . Og einhvern veginn var ég ennþá Sara . Ég var máttfarin og mig verkjaði af hungri . Storknað blóðið á fótum mínum límdist við jarðveginn . Innra með mér var þvílíkur nístingskuldi að ég gat tæpast hugsað . Og þegar ég hugsaði bylgjaðist allt fyrir sjónum mínum eins og ég væri ekki með sjálfri mér . Á sorphaugnum voru tóm fræhylki og dauðir maurar . Of margir dauðir maurar . Ég vissi að drottningin yrði að breyta vinnuáætlunum og færa til þernur til að sjá um ungviðið . Sjálfsagt var komin hreyfing á hlutina inni í maurabúinu .