Ég fagna leiðara formanns LÍ í síðasta Læknablaði sem innleggi í umræðu um samskipti lækna og lyfjafyrirtækja og tel að umræðan sé læknum og lyfjafyrirtækjum holl og eigi helst stöðugt að vera í gangi . Ég tel að samskipti lækna og lyfjafyrirtækja séu báðum aðilum nauðsynleg en þurfi að vera gegnsæ og lúta ákveðnum siða - og samskiptareglum enda hagsmunaárekstrar mögulegir eins og reyndar víðar í þjóðfélaginu . Meðal annars vegna þessara mögulegu hagsmunaárekstra hafa læknar siðareglur og einnig hafa læknafélögin í gegnum tíðina lagt mikla vinnu í að móta og semja reglur um samskipti lækna við lyfjafyrirtæki . Þessar reglur eru í fullu gildi og læknum ber að sjálfsögðu að fylgja þeim enda trúverðugleiki og fagmennska lækna í húfi . Það er óhjákvæmilegt að sum samskipti lækna og lyfjafyrirtækja geti orkað tvímælis og meðal annars þess vegna er umræðan nauðsynleg . Hugsanlega þurfa læknar að endurskoða reglur sínar í samskiptum við lyfjafyrirtæki í ljósi nýrra hugmynda lækna sem endurspegla það þjóðfélag sem þeir lifa og starfa í . Læknafélögin hafa reyndar gert ráð fyrir endurskoðun á samningum og reglum um þessi mál . Innan heimilislæknahópsins hefur lengi verið umræða um samskipti við lyfjafyrirtæki , meðal annars um það hvernig og hversu mikið þau komi að endurmenntun og símenntun heimilislækna . Ég geri ráð fyrir að umræðan glæðist með innleggi formannsins og hún sýni hversu nauðsynlegt það er að halda á lofti fagmennsku lækna , meðal annars í samskiptum lækna við lyfjafyrirtæki . Elínborg Bárðardóttirformaður Félags íslenskra heimilislækna