Norski fjallamaðurinn segir frá því sem raunverulega gerðist , af hverju það gerðist , hvaða afleiðingar það hafði og hverju var um að kenna . Í þessari stuttu setningu nær hann að skýra út af hverju það var nauðsynlegt að einhver utanaðkomandi , einhver sem átti ekki neinna hagsmuna að gæta á Íslandi , hafi tekið að sér það verk að skrifa sögu íslenska hrunsins og endurreisnarinnar . Það að Øygard hafi um nokkurra mánaða skeið verið þátttakandi í atburðarásinni hérlendis vinnur með honum vegna þess að á þeim tíma hafði hann aðgang að ótrúlegu magni frumgagna , og gat gert sér grein fyrir við hverja hann þyrfti að tala til að dýpka söguna . Davíð Oddsson hafnaði hins vegar að veita eftirmanni sínum viðtal . Tilgangurinn með skipun hans var að gefa ríkisstjórn Jóhönnu Sigurðardóttur svigrúm til að ráða seðlabankastjóra til framtíðar sem myndi ekki njóta góðs af því í umsóknarferlinu að hafa gegnt starfinu tímabundið . Hannes Hólmsteinn Gissurarson , sem hefur áratugum saman samtvinnað það að vera prófessor í stjórnmálafræði og að vera í linnulausu klappstýruhlutverki fyrir áðurnefndan Davíð , hélt þessum málstað á lofti síðar . Øygard rekur þetta og vitnar í ummæli um sig sem Hannes lét ítrekað falla , meðal annars á bloggsíðu sinni , sem eru svona : „ Maðurinn kom af fjöllum . Frá sjónarhorni þeirra sem höfðu fjárfest hérlendis og tapað , þeirra sem stýrðu alþjóðlegum seðlabönkum sem höfðu verulegar áhyggjur af ógætilegri hegðun íslensku bankanna , þeirra sem urðu fyrir tjóni af þeirri ógætilegu hegðun og þeirra sem græddu á öllu saman . Greining hans , byggð á ítarlegri rannsóknarvinnu þar sem niðurstaðan var ekki fyrirfram gefin , á því á hverju ákvörðunartaka um að hjálpa Íslandi ekki meira en raun bar vitni á mismunandi tímum í þessu ferli er trúverðug og vel rökstudd . Hannes Hólmsteinn Gissurarsson , og hans greiningar á hrunsögunni , er augljós skotspónn í bók Øygard . Sparisjóðurinn sem vildi skrifstofu í New York Það er margt kostulegt , en um leið sorglegt , sem höfundurinn lýsir í bókinni sem hann hefur eftir viðmælendum eða kemur úr gögnum sem hann hefur komist yfir . Øygard ræðir meðal annars hlutverk Ólafs Ragnars Grímssonar , þáverandi forseta , í útrásinni og tekur sem dæmi ræðu sem hann hélt í London 3. maí 2005 þar sem hann var , oftar sem áður , að útskýra yfirburði íslensku útrásarmannanna . Þetta eina fyrirtæki er Össur . Hann nefnir líka að norski Olíusjóðurinn , stærsti fjárfestingarsjóður heims , hafi áttað sig á stöðunni á Íslandi mjög snemma . Þar var kynnt áætlun um að tvöfalda efnahagsreikning Glitnis . Skál , við lifðum af enn eina vikuna . “ En eitt skýrasta dæmið sem Øygard nefnir um sjúkdómseinkenni á íslenska fjármálakerfinu sem hefði átt að vera öllum sýnilegt , var þegar að Sparisjóðurinn í Keflavík , sú hörmulega rekna fjármálastofnun , ætlaði að opna útibú í New York til að taka þátt í útrásarveislunni . Varð flökurt vegna upplýsinga um banka Í ljósi þess að þónokkur athygli hefur verið á þeim fjármálaglæpum sem framdir voru í aðdraganda hrunsins , bæði í fjölmiðlum og bókaskrifum , er ágætt að Øygard sé ekki mikið að dvelja við þá þætti . Það voru fréttir um tengslanetið , um lán til tengdra aðila og önnur mál . Þegar ég sá skýrsluna um Landsbankann varð ég að fara afsíðis . Þegar allt hrundi voru 84 prósent bílalána til að mynda í erlendum gjaldmiðlum . Bankarnir þrír voru þá löngu farnir að verja sig fyrir óumflýjanlegri lækkun . Kaupþing árið 2005 , Landsbankinn um haustið 2007 og Glitnir í árslok 2007 . „ Eitt helsta hráefnið í frásögn þeirra sem báru ábyrgð á annað hvort bönkum , eftirlitsstofnunum eða ríkisstjórn í hruninu , þegar þeir hafa reynt að endurskrifa sögu þess síðastliðinn áratug , er að benda á að vondir útlendingar hafi svikið okkur . Fjármála - og efnahagsráðuneytið fól meira að segja áðurnefndum Hannesi Hólmsteini Gissurarsyni , sem átt hefur í viðskiptasambandi við nokkra fyrrverandi lykilstarfs - og stjórnarmenn hrunbanka við rekstur bókaútgáfu sem gefur meðal annars út bækur um þeirra útgáfu af sögu síðustu ára , að gera skýrslu um helstu erlendu áhrifaþætti bankahrunsins . Kaup íslensku bankanna á eigin bréfum með eigin peningum og fordæmalausir dómar vegna þeirra eru nefnd einu sinni . Øygard kippir fótunum algjörlega undan þessari illa ígrunduðu , og beinlínis röngu , kenningu með fjölmörgum viðtölum við háttsetta erlenda aðila sem voru beinir þátttakendur í atburðarásinni . Þetta hlaut að enda með ósköpum . Ég fór að senda æ fleiri sérfræðinga til Íslands . Þeir skoðuðu höfuðstól og eignarhald bankanna en þeir gátu ekki útskýrt hvaðan þeim bærist fjármagn til þess að halda áfram að vaxa . “ Hringdu hvenær sem er og þá getum við rætt málið [...] Hann hringdi aldrei til þess að biðja um hjálp . “ Þess í stað voru nær allar aðgerðir hins opinbera og íslenska seðlabankans sem olía á eldinn . Þess vegna var ekki til staðar ótti um smit frá íslensku bönkunum inn í bandaríska kerfið . Fókusinn hafi verið á þau ríki þar sem bankar voru að fjármagna sig í Bandaríkjadölum . Því miður , skakkt númer . Stjórnvöld stóðu ekki undir væntingum og spilltu ekki gleðinni , eftirlitsstofnanir gerðu ekkert þegar viðvörunarljósin voru augljós , endurskoðendur brugðust skyldum sínum og stimpluðu augljóslega röng uppgjör sem raunveruleg . Matsfyrirtækin hengdu svo háar matshæfiseinkunnir utan um hálsinn á bönkum sem áttu ekkert erindi í að fá slíkar . „ Kerfið hrundi vegna þess að það brast í grundvallaratriðum . Flestir vildu að bankarnir héldu áfram að vaxa yfirgengilega og gerðu allt sem í þeirra valdi stóð til þess að þeir héldu því áfram . “ Hrósar endurreisninni Øygard er mun jákvæðari þegar kemur að ályktunum sínum um hvernig endurreisn Íslands hafi tekist . Niðurstaðan hafi orðið sú að Ísland hafi breytt Alþjóðagjaldeyrissjóðnum meira en hann breytti Íslandi . Samandregið þá eru þorri þeirra ályktana sem Øygard dregur í bókinni réttar . Bankamennirnir , eftirlitsaðilarnir og stjórnvöld brugðust . Því er ekki að heilsa . Aðrir skrifa bara bækur . “ Ofangreind barátta um söguna , þar sem gerendur berjast um að segja svart vera hvítt og blautt þurrt , er lykilbreyta í því að traust milli almennings og stofnana samfélagsins hvarf og er enn horfið . Það blasir við aðkomumanninum , fjallamanninum , Øygard og ætti að blasa við okkur öllum . Það er mikils virði að maður sem er ekki samdauna öllu sem hér hefur gerst síðustu tæpu tvo áratugi , sem var ekki í MR eða viðskiptafræði með neinum sem telst til gerenda hrunsins eða er náskyldur einhverjum sem tók mögulega röð rangra ákvarðana sem leiddu hörmungar , og svo upprisu , yfir litla örþjóð á eyju í miðju Ballarhafi , hafi tekið sér það fyrir að rannsaka , greina og skrifa sögu sem þessa . Baráttan um söguna þurfti á því að halda . Kjarninn er vettvangur umræðu og á nýliðnu ári voru 539 skoðanagreinar birtar , stærstur hluti þeirra aðsendar greinar . Okkar tryggð er aðeins við lesendur . Við erum skuldbundin ykkur og værum þakklát ef þið vilduð vera með í að gera Kjarnann enn sterkari .