Það var síðla kvölds og ég á leið í háttinn þegar ég úthlutaði óvart fjórum tonnum af grásleppukvóta til bróður míns . Það hafði ekki verið meiningin en ég var nýbúinn að bursta tennurnar og spýta í vaskinn þegar ég áttaði mig á því að á leiðinni úr stofunni inn á baðherbergið hafði ég alveg óvart úthlutað grásleppunum , eins og getur komið fyrir hvern sem er í raun . Daginn eftir þegar ég var á leiðinni í vinnuna og hlustaði á útvarpið í bílnum , á flakki milli rásar tvö og bylgjunnar úthlutaði ég restinni af makrílkvóta landsins til frænda míns , skólabróður og guðföður barna minna . Að sjálfsögðu yppti ég bara öxlum . Ísland er svo lítið land . Í kaffihlénu spurði samstarfsfélagi minn mig hvort ég hefði séð 40 tonn af þorskveiðikvóta einhvers staðar . Ég sagði eins og var að ég hefði úthlutað því um daginn til systursonar míns , og við hlógum báðir . Í hádegishlénu var selt mjög arðbært kortafyrirtæki til föður míns og föðurbróður úr þrotabúi gamla Landsbankans . Og kunningi minn sem stundum gaukar að mér nokkur hundruð þúsund krónum árlega fékk hugbúnaðarfyrirtæki sem ríkið hefur stutt í gegnum tíðina með nýsköpunarstyrkjum og þjónustusamningum . Hefurðu nokkuð séð peninginn sem við áttum að fá fyrir Landssímann spurði ein samstarfskona mín mig . Við áttum að setja hann í samgöngur og rekstur á landspítala skilst mér , bætti hún við . Ég sagðist ekki vera viss . Það gæti verið að við fengum aldrei þennan pening , sagði ég , og fékk mér rjúkandi heitan kaffibolla . Hún þáði með smá rjóma . Það er þægilegra að vera í vinnunni þegar allir hjálpast að . Eftir kaffisopann teygði ég úr mér og úthlutaði smá humarkvóta , smá laxeldisleyfum , einni virkjun til amerísks fyrirtækis sem stundum árlega gaukar að mér og vinunum nokkur hundruð þúsund krónum , og spáði svo sem ekkert meira út í það . Á leiðinni í leikskólann að sækja krakkana úthlutaði ég syni mínum nokkrum tonnum af kvóta , en ég get ekki einu sinni munað hvers konar kvóta . Við vinnufélagarnir hittumst svo á barnum um kvöldið og spjölluðum við afríska stjórnmálamenn . Okkar maður , sögðu félagar mínir og mútuðu stjórnmálamönnunum með nokkrum milljörðum . Það er víst lenska þar . Spáði ekki mikið meira í það . En svo daginn eftir þegar ég kom í vinnuna voru mættir 4700 manns að mótmæla mér á Austurvelli . Ég lét það auðvitað ekkert á mig fá . Yfirmaður minn sagðist vona til að það skapist traust um mig og ég treysti mér allavega vel í öll störf . Seinna um daginn heyrði ég í vini mínum . Hvernig líður þér ? spurði ég . Bara ágætlega , sagði hann . Þetta gengur yfir . Þetta hvað ? spurði ég og hristi svo höfuðið . Já , það , já það . Auðvitað . Símtalinu var ekki fyrr lokið fyrr en ég áttaði mig á því að ég hafði úthlutað nærri öllum náttúruauðlindum , fiski , vatnsfallsorku , nýtingarrétti á jarðvarma , námuréttindi og laxveiðileyfi , olíuleitarleyfi , skógrækt , fjármálafyrirtækjum landsins og fleira , fleira dóti til félaga míns . Ísland er svo lítið land . Og vinur minn framtakssamur maður . Ég var ekki fyrr kominn í háttinn þegar kona mín sagði mér að hann væri búinn að kaupa allar matvörubúðir , ferðaþjónustufyrirtæki , hótel og raftækjaverslanir fyrir það sem ég hefði gefið honum . Og að hann væri hvergi nærri hættur og hygðist kaupa alla fjölmiðla , stjórnmálaflokka og félagasamtök með rest . Góða nótt , sagði ég og brosti til hennar . Hvað þarf maður að áorka ... Ráðherrar ráða ( framkvæmdarvaldið ) . Sú bók lifir enn góðu lífi . Ég þekkti einu sinni höfund sem vildi skrifa um allt í heiminum . Þetta hljómar eins og verkefni af stærðargráðu sem maður les einungis um í smásögum eftir Borges , en skáldinu var ólíkt argentínska bókaverðinum , algjör alvara . Það ætlaði sér ...