Herra forseti . Tvímælalaust er það áhyggjuefni hvaða áhrif þetta kæmi til með að hafa á rekstur fyrirtækja í framtíðinni . Við þurfum ekki annað en að horfa til Noregs í þeim efnum , að þar segir og kemur fram í norskri skýrslu um þetta að iðnaður á náttúrlega mjög mikið undir því að hafa hagstætt orkuverð , eins og t.d. bara pappírsiðnaður og málmiðnaður . Þeir hafa áhyggjur af því að það geti allt að 12.000 störf í Noregi tapast á landsbyggðinni vegna þessa og hliðaráhrifin séu allt að 30.000 störf til viðbótar , þannig að þetta sameiginlega orkukerfi Evrópu sé því veruleg ógn við atvinnulífið í Noregi . Væntanlega erum við að horfa upp á sömu stöðu á Íslandi hvað þetta varðar , að þessi samkeppni um orkuna geti riðið þessum fyrirtækjum að fullu , að þau ráði ekki við það orkuverð sem þeim býðst vegna þess að aðrir bjóði betur fyrir orkuna og þá verði hún seld úr landi sem er náttúrlega mikið áhyggjuefni . Þeir fjárfestar sem hafa mikinn áhuga á að fara hér í orkuvinnslu eru náttúrlega fyrst og fremst að hugsa um að hámarka sinn hagnað og arðgreiðslur . Menn fara ekki í þessa hluti út af einhverri góðgerðarstarfsemi þegar kemur að atvinnumálum á landsbyggðinni . Ég held að það sé alveg ljóst . Ég held líka að við þurfum að hafa í huga störf á landsbyggðinni t.d. í áliðnaðinum , á Austfjörðum sem dæmi , að þegar samningar renna út , raforkusamningar , við það fyrirtæki , hvaða tryggingu höfum við fyrir því að það fyrirtæki ( Forseti hringir . ) hætti ekki starfsemi þegar það fær ekki ( Forseti hringir . ) það orkuverð sem það telur fýsilegt ? ( Forseti hringir . ) Það er því margt að varast í þessum efnum og mörg álitaefni .