Ég var nýverið í gullbrúðkaupsveislu ömmu minnar og afa . Meðan á veislunni stóð rúlluðu myndir sem teknar hafa verið í tíð hjónabandsins og ég hef í raun hugsað um lítið annað síðan . Á tímum Instagramglamúrs og fullkomnunaráráttufegrunarforrita þar sem allir líta út eins og sótthreinsaðir guðir á hverri einustu mynd sem birt er af þeim hefur gjarnan gleymst að taka tillit til sögulegs gildis ljósmynda . Gamlar ljósmyndir hafa mikið gildi þegar kemur að því að skilja tíðaranda og stemningu . Það er hægt að nota ljósmyndir með svipuðum hætti og dagbók Tom Riddle og sogast inn í fortíðina með því að virða þær fyrir sér . Mér fannst ég allt í einu vera mættur í partý árið 1973 þar sem setið var og spilað á spil , einhverjir menn á bumbunni og aðrir í skyrtum . Sumir að fá sér og aðrir að borða . Það var augljóst að nýlega hafði verið sagður slæmur brandari eða framkvæmdur góður hrekkur því einhverjir voru enn glottandi og sumir virtust vera að hrista hausinn . Það var greinilegt að fólki leið vel í nærveru hvers annars og var að skemmta sér . Myndin fangaði nákvæmlega stemninguna sem var í gangi , enginn fékk að stilla sér upp og líklega vissi enginn að til stæði að smella af mynd . Niðurstaðan er hreinskilin mynd sem skilar raunverulegri og ósvikinni stemningu til þess sem virðir hana fyrir sér . Það er erfitt að sjá fyrir sér að eftir 50 ár muni einhver líta á mynd af einstaklingi upp við vegg með ölkollu í hendi þar sem stendur undir “ Frábært kvöld með besta fólkinu mínu ” og upplifa snefil af stemningu . Hverjir voru með þetta kvöld ? Hver flokkast sem besta fólkið ? Hvað var gert ? Var raunverulega gaman ? Fórstu í raun og veru út ? Hef ég rétt fyrir mér bara af því að ég móðgaðist ? Hvað hafa framtíðar kynslóðir gert fyrir mig ? Þetta eru spurningar sem munu mögulega vakna og stemningin þetta kvöld lifir ekki áfram með komandi kynslóðum . Mér finnst ekki ólíklegt að það séu fleiri sömu skoðunar og ég hvað þetta varðar og ég tel það útskýra afhverju filmumyndavélar eru enn vinsælar . Innst inni erum við flest bara stemningsfólk sem fílar stemningsmyndir . Ég vona að sterilíseruðu instabombumyndirnar sem láta öllum líða verr með sjálfan sig nema aðilann á myndinni séu á undanhaldi og við förum að sjá enn meira af stemningsmyndum . Kæri lesandi , ég er stemningsmaður og næst þegar þú ætlar að taka mynd máttu gjarnan hugsa “ minni steríll og meiri stemning . ” Þórhallur Valur er laganemi við Háskóla Íslands . Skrif hans á Rómi munu snúast að hverju því sem honum finnst sig varða þá stundina .