Þróunarkenningin hvílir á hugmyndinni um breytileika í stofni . Breytileika , það er einstaklingar eru ólíkir . Fleira þarf ekki til að útskýra hvers vegna sýklalyfþol þróast . Hugsum nú um bakteríuna sem stofn , hóp einstaklinga þar sem enginn er nákvæmleg eins . Ef við notum sýklalyfið stöðugt munu þolnu gerðirnar veljast úr með tíð og tíma , alveg vélrænt . Það væri ekki gaman að takast á við lyfjaónæma berkla eða sárasótt . Erfðir og darwinísk læknisfræði Eins og Þórdís Kristinsdóttir útskýrir í svari við spurningunni Hvað eru lyfjaónæmir sýklar ? Ef lyfið dregur úr virkni lífsnauðsynlegs prótíns bakteríunnar með því að bindast við það , þá getur þol myndast ef stökkbreyting dregur úr þessari bindingu . Hinn hópur þolgena er mun hættulegri . Þetta eru gen sem geta ferðast á milli baktería , til dæmis á litlum hringlaga litningum sem kallast plasmíð . Þróunarkenningin varpar ljósi á læknisfræðina og hjálpar okkur að skilja byggingu lífvera , hvernig samskiptum sýkla og hýsla er háttað , hví erfðagallar viðhaldast í stofnum og togstreitu á milli kerfa lífverunnar . Þróunarfræði útskýrir vopnakapphlaup og þróun þolgena . Of mikil notkun getur leit til aukinnar tíðni sýklalyfjaþols , og jafnvel fjölónæmra stofna . Þróunarkenningin útskýrir hvernig sýklalyfjaþol myndast , dreifist og viðhelst í stofnum baktería .