Hvaða viðmiðun gildir um mörk milli virkja , t.d. línu og stöðvar ? Rafveita skal halda skrá um eigin virki . Koma skal fram í skránni hverrar tegundar virkið er , sbr. VLR 2 , töflu 1 . Þar sem unnt er að skilgreina umfang virkis með mismunandi hætti , t.d. í dreifilínum eða strengkerfum , er rafveitu heimilt að skilgreina þau eftir því sem best á við starfsemi hennar og viðhaldsfyrirkomulag . Miða skal við að tryggður sé rekjanleiki milli skráningar virkis og skoðana virkja . Skipting dreifilínukerfis í einstök virki getur ýmist verið í aðallínur út frá stöð ásamt álmum , eða að hver einstök álma sé sérstakt virki í virkjaskrá . Lágspennudreifikerfi t.d. mætti skipta í virki eftir því hvaða dreifistöð það tilheyrir við venjulegan rekstur . Gæta ber þess að að fylgja sömu skiptingu í virki þegar virki eru skoðuð . Ef rafveita hefur mótað sér reglu eða hefð um nákvæm skil á milli virkjategunda er henni heimilt að nota hana áfram og ber þá skoðunarstofu að taka mið af því . Að öðrum kosti er mælt með því að fylgja eftirfarandi skilgreiningu á virkjum : Virkjun er heildstætt safn mannvirkja og búnaðar sem saman mynda starfræna heild eða einingu til þess að framleiða raforku úr vatnsafli , jarðvarma , vindorku eða úr öðrum frumorkugjafa , þó ekki varmaaflsstöðvar aðrar en jarðvarmastöðvar . Til virkjunar telst allur búnaður frá orkugjafanum sjálfum til og með rafalaúttaks . Allur tengdur búnaður sem er eðlilegur hluti af safni mannvirkja og búnaðar sem saman myndar starfræna heild eða einingu til raforkuframleiðslu telst vera hluti virkjunarinnar . Það á við búnað svo sem stjórn – og liðabúnað , lagnir , lágspennubúnað sem er eðlilegur hluti virkjunarinnar , svo og búnað sem tengist orkuöflun . Tengivirki , rofabúnaður , spennar og annar slíkur búnaður sem þjónar því hlutverki að tengja raforkuframleiðandi einingu við dreifikerfi telst ekki hluti virkjunar . Neysluveitur á virkjunarsvæði , svo sem verkstæðishús , starfsmannaaðstaða , skrifstofur og annað því um líkt sem ekki er hluti af starfrænni heild virkjunarinnar sem eining til raforkuframleiðslu , teljast ekki vera hluti hennar . Vara – og varmaaflsstöð er heildstætt safn mannvirkja og búnaðar sem saman mynda starfræna heild eða einingu til þess að framleiða raforku með brennslu eldsneytis . Til vara – og varmaaflsstöðvar telst allur búnaður frá orkugjafanum sjálfum til og með rafalaúttaks . Allur tengdur búnaður sem er eðlilegur hluti af safni mannvirkja og búnaðar sem saman myndar starfræna heild eða einingu til raforkuframleiðslu telst vera hluti vara – og varmaaflsstöðvar . Það á við búnað svo sem stjórn – og liðabúnað , lagnir , lágspennubúnað sem er eðlilegur hluti virkjunarinnar , svo og búnað sem tengist orkuöflun . Tengivirki , rofabúnaður , spennar og annar slíkur búnaður sem þjónar því hlutverki að tengja raforkuframleiðandi einingu við dreifikerfi telst ekki hluti vara – og varmaaflsstöðvarinnar . Neysluveitur í vara – og varmaaflsstöð , svo sem verkstæði , starfsmannaaðstaða , skrifstofur og annað því um líkt sem ekki er hluti af starfrænni heild vara – og varmaaflsstöðvarinnar sem eining til raforkuframleiðslu , teljast ekki vera hluti hennar . Aðveitustöðvar og tengivirki Aðveitustöð og tengivirki , nefnt hér á eftir einu nafni stöð , eru heildstæð söfn mannvirkja og búnaðar sem tengist háspennulínum og / eða virkjunum , og ekki gegnir því meginhlutverki að dreifa raforku af háspennukerfi inn á lágspennt dreifikerfi . Til stöðvar telst allur búnaður frá rafalatein til og með klemmu í línu eða múffu á streng . Allur tengdur búnaður sem er eðlilegur hluti af safni mannvirkja og búnaðar sem saman myndar starfræna heild telst vera hluti stöðvarinnar . Það á við búnað svo sem stjórn – og liðabúnað , lagnir , lágspennubúnað sem er hluti af starfrænni heild stöðvarinnar og lágspennulagnir innan stöðvarveggs sem þjóna stöðvarnotkun . Neysluveitur sem staðsettar eru innan veggja stöðvarinnar , svo sem verkstæði , starfsmannaaðstaða , skrifstofur og annað því um líkt sem ekki er hluti af starfrænni heild stöðvarinnar , teljast ekki vera hluti hennar . Dreifistöðvar Dreifistöð er heildstætt safn mannvirkja og búnaðar sem saman mynda starfræna heild eða einingu sem hefur það meginhlutverk að dreifa raforku af háspennukerfi inn á lágspennt dreifikerfi . Til dreifistöðvar telst allur búnaður frá og með klemmu í línu eða múffu á streng , að skinnu á lágspennuvafi dreifispennis . Skinnan sjálf telst ekki hluti dreifistöðvar . Rofa – og varbúnaður og annar búnaður á útgangandi hlið skinnu telst ekki vera hluti af dreifistöðinni . Allur tengdur búnaður sem er eðlilegur hluti af safni mannvirkja og búnaðar sem saman myndar starfræna heild telst vera hluti dreifistöðvarinnar . Það á við búnað svo sem stjórn – og liðabúnað , lagnir , lágspennubúnað , sem er hluti af starfrænni heild dreifistöðvarinnar og lágspennulagnir innan stöðvarveggs sem þjóna stöðvarnotkun . Neysluveitur sem staðsettar eru innan veggja dreifistöðvarinnar , svo sem verkstæðishús , starfsmannaaðstaða , skrifstofur og annað því um líkt sem ekki er hluti af starfrænni heild dreifistöðvarinnar , teljast ekki vera hluti hennar . Lágspennudreifikerfi nær frá skinnu á lágspennuvafi dreifispennis að raflögn notanda . Skinnan sjálf telst hluti lágspennudreifikerfis . Háspennulína nær frá klemmu innan aðveitustöðvar , tengivirkis eða dreifistöðvar , að klemmu innan tengdrar aðveitustöðvar , tengivirkis eða dreifistöðvar . Háspennustrengur nær frá múffu innan aðveitustöðvar , tengivirkis eða dreifistöðvar , að klemmu innan tengdrar aðveitustöðvar , tengivirkis eða dreifistöðvar .