192 þessar endurminningar skrifaðar i þeim tilgangi að særa nokkurn , og vona eg , að ættingjar þessara manna , ef nokkrir eru , taki það heldur ekki illa upp . Jón Gizursson hót maður , sonur Gizurar vaktara Magnússonar úr Engey , Helgasonar . Er þetta gömul Reykjavíkurætt , ættuð úr Effersey . Gizur bjó í Hóla - koti , og þar bjuggu afkomendur hans þangað til kot - ið var rifið fyrir fáum árum . Jón þessi var fábjáni frá fæðingu ; varð aldrei almennilega talandi , og kunni ekki að telja lengur en til 5 . Hann var fermdur um tvítugt eptir sérstöku biskupsleyfi upp á fáeinar greinir í kverinu . JÞegar gamli ( elzti ) Bernhöft bakari settist hér að um 1835 , varð Jón vinnuraaður hjá honum , og var þar alla sína ævi . Sýnir það , að hann hefir verið trúr og dyggur þjónn , þrátt fyrir takmörkun sina . Einu sinni , þegar Jón var ungur , átti hann að lóga ketti . Hann ætlaði að hengja köttinn , en það lánaðist ekki betur en svo , að kötturinn slapp úr snöranni . Eptir það var hann altaf kallaður „ kis , kis " . Hvar sem hann gekk á götu , þá kvað við á eptir honum „ kis , kis " , eða það var mjálmað , Þótt Jón heyrði þetta svo að segja daglega , og hefði því átt að vera orðinn þessu vanur , þá brást hann ákaflega reiður við í hvert sinn . Þegar hann kom niður fyrir lækiarbruna mátti sjá hann hendast áfram , eða til hliðar , til þesS að ná i strákana , sem mjálmuðu á eptir honum . Og ekki tók betra við , er hann kom inn í einhverja buo - ina , því þá var mjálmað bæði fyrir innan og utan búðarborðið ; hann æddi þá eptir búðargólíinu , þvi hann stóð alveg varnarlaus gagnvart þeim , sem voru fyrir innan borðið , búðarþjónunum . Það hefði þvi mátt ætla , að Jón hætti sér ekk 1 nema í nauðsyn út á göturnar , þar sem hann átti svo mörgum óvinum að mæta , en því fór fjarri . Jón for -