Ólafur Ragnar Grímsson gagnrýndi hugmyndir Þóru Arnórsdóttur um að beita málskotsréttinum þegar þingið afgreiddi stór og umdeild mál með minnsta mögulega þingmeirihluta . Með þessu væri verið að gera forsetann mun pólitískari en hann hefði verið . „ Ég er algerlega ósammála því sem Þóra og Hannes [ Bjarnason ] voru að segja að 26. greinin sé neyðarhemill . Það er hann alls ekki , eins og Andrea [ Ólafsdóttir ] sagði þá felur þessi grein í sér lýðræðislegan rétt fólksins . Það sýnir bara skort á skilningi hvað snertir lýðræðislegan kjarna stjórnarskrárinnar og hvernig hún er byggð upp , að menn líti á þennan rétt almennings í landinu til að ljúka málum , ef fólk er ósátt við þingið . Svo er ég líka ósammála þessari kenningu sem Þóra setti fyrst fram í grein í Morgunblaðinu , að það komi til álita að beita málskotsréttinum ef mál eru afgreidd með naumum meirihluta á Alþingi og forsetinn eigi þess vegna að fara að blanda sér ótt og títt í mál með naumum meirihluta . “ Ólafur sagði algengt að stór mál á Alþingi væru afgreidd með naumum meirihluta . „ Ef þessari nýju kenningu Þóru væri fylgt eftir þá tel ég að forsetinn væri kominn á kaf í deilur á þinginu , sífellt að meta stöðu mála þar . Þetta myndi gera forsetaembættið mun pólitískara , sem er þversögn , en nokkrum forseta hefur dottið í hug fram að þessu . “ Þóra sagði að Ólafur Ragnar hefði virkjað málskotsréttinn og þar með hefði þjóðin vaknað til vitundar um að þessi leið væri fær . Hún sagði að meiri líkur væru á að deilur sköpuðust í samfélaginu þegar þingið afgreiddi stór mál með minnsta mögulega mun . Forsetinn yrði í hvert og eitt sinn að íhuga hvort hann ætti að veita þjóðinni möguleika á að segja álit sitt í þjóðaratkvæðagreiðslu þegar þannig væri staðið að málum . Þóra gagnrýndi þingið fyrir að þvinga stór og umdeild mál í gegn með minnsta meirihluta . Hún nefndi breytingar á lögum um stjórn fiskveiða og veiðigjöld í þessu sambandi . Þingið ætti að leita leiða til að afgreiða mál í meira samkomulagi en nú væri gert .