Alþjóðlega vísindaritið Icelandic Agricultural Sciences birti nýlega tvær nýjar vísindagreinar . Annars vegar er fjallað um úrkomu , afrennsli og tap af næringarefnum af mýratúnum á Hvanneyri en hin greinin fjallar um niðurstöður sem benda til þess að áburður jafni skammtímaáhrif sauðfjárbeitar á hálendi Íslands . Þetta tölublað er númer 32 / 2019 en ritið Icelandic Agricultural Sciences kemur eingöngu út rafrænt á vefslóðinni ias.is . Greinin Úrkoma , afrennsli og tap af næringarefnum af mýrartúnum á Hvanneyri er eftir þá Björn Þorsteinsson , Guðmund Hrafn Jóhannesson , Arngrím Thorlaciusog Þorstein Guðmundsson . Greinin fjallar um magn efna í afrennslisvatni frá túnum á Hvanneyri . Helstu næringar - og áburðarefnin , köfnunarefni ( N ) , fosfór ( P ) , kalí ( K ) , kalsíum ( Ca ) , magnesíum ( Mg ) , natríum ( Na ) og brennisteinn ( S ) , voru mæld í afrennslisvatninu , auk úrkomu og rennsli . Auðleyst ammóníum , nítrat , og fosfat voru einnig mæld . Niðurstöðurnar sýndu að mikill munur var bæði á magni og styrk efna í frárennslinu milli árstíða , þar sem mun meira afrennsli var yfir vetrarmánuðina og styrkur efna var þá einnig hærri en yfir vaxtartímann . Heildarútskolun Ca , Mg , K og Na reyndist frekar mikil en útskolun köfnunarefnisþátta og fosfórs var minni en búast mátti við með tilvísun til þess að um er að ræða áborið ræktarland á framræstri mýri . Þetta er fyrsta rannsóknin á tapi næringarefna af ræktunarlandi á vel skilgreindu vatnasviði þar sem hægt er að gera almennilega grein fyrir afdrifum næringarefna í frárennsli skurða . Þetta er því afar mikilvægt innlegg í umræðu um tap efna í landbúnaði og hugsanlega ofauðgun í afrennsli af túnum . Greinin Áburður jafnar skammtímaáhrif sauðfjárbeitar á hálendi Íslands er eftir þau Tara A. Mulloy , Isabel C . Barrio , Katrínu Björnsdóttur , Ingibjörgu Svölu Jónsdóttur og David S. Hik . Í greininni segir frá tilraunum á Þeistareykjum og á Auðkúluheiði þar sem áhrif sauðfjárbeitar á gróðurþekju og lífmassa gróðurs á lítt gróinu yfirborði , með því að bera saman beitta og óbeitta reiti sem ýmist voru meðhöndlaðir með áburði eða ekki . Rannsóknin var endurtekin í tveimur mismunandi búsvæðum ( fjalldrapamóa og mel ) á tveimur landssvæðum , innan og utan eldgosabeltisins . Sauðfjárbeit hafði ekki áhrif á gróðurþekju lítt gróins yfirborðs , en í ábornum reitum á slíku landi minnkaði beitin lífmassa plantna ( aðallega grasa ) . Beitarálag getur aukist verulega á ábornum svæðum og vinnur það gegn uppsöfnun lífmassa . Við notkun áburðar til að stemma stigu við jarðvegseyðingu á afréttum þarf því að taka tillit til þess lífmassa sem fjarlægður er með aukinni beit . Umræða um áhrif sauðfjárbeitar og beitarstjórnun á afréttum og á jarðvegseyðingu er mikil en þekkingu um áhrif beitar og beitarstjórnar er ábótavant . Þessi rannsókn er því mikilvægt framlag sem bæði eykur þekkingu okkar og er málefnalegt innlegg í umræðu um beitarmálin .