Eftir umfangsmiklar kannanir á tunglinu á sjöunda áratugnum , sem meðal annars fólu í sér nákvæma kortlagningu yfirborðsins og fimm lendingar ómannaðra geimfara , sendu Bandaríkjamenn níu mönnuð geimför til tunglsins . Fyrsta mannaða geimfarið sem fór á braut um tunglið var Apollo 8. , sem flaug í desember 1968 , og vakti það afrek verðskuldaða athygli . Frægasta tunglfarið var Apollo 11. sem lenti á tunglinu 20. júlí 1969 , og fylgdist heimsbyggðin spennt með er geimfararnir Neil Armstrong og Edwin E. Aldrin stigu sín fyrstu spor á tunglinu . Á næstu þremur árum lentu fimm mönnuð geimför til viðbótar á mismunandi stöðum á tunglinu . Myndin hér á undan er af Aldrin á tunglinu , frá vefsetri Bandaríska flug - og geimferðasafnsins ( NASM ) . Ástæður tunglferðanna voru margvíslegar . Fyrst og fremst lágu þó pólitískar ástæður að baki því hve miklir peningar fengust í verkefnið , en það var svo viðamikið að árið 1965 fóru rúm 5% af heildarútgjöldum alríkisstjórnarinnar til NASA . Sovétmenn höfðu ítrekað skotið Bandaríkjamönnum ref fyrir rass í geimkapphlaupi sjötta og sjöunda áratugarins . Þeir höfðu meðal annars sent fyrsta gervitunglið á braut um jörðu árið 1957 ( Spútnik ) og í aprílmánuði árið 1961 varð Júrí Gagarín fyrsti maðurinn til að komast út í geiminn . Víst er talið að það hafi verið einkum verið til að vega á móti þessum sigrum Sovétmanna að John F. Kennedy Bandaríkjaforseti lýsti yfir , mánuði eftir geimför Gagarins , að stefnt skyldi að því að senda Bandaríkjamann til tunglsins fyrir lok áratugarins . Hins vegar höfðu tunglferðirnar að sjálfsögðu einnig mikið vísindalegt gildi . Í sex lendingum frá 1969 til 1972 söfnuðu tólf geimfarar 382 kg af tunglsteinum og fluttu til jarðar . Með nákvæmum mælingum á þeim sýnum hafa meðal annars fengist upplýsingar um aldur tunglsins og uppruna . Steinarnir gefa einnig mikilvægar upplýsingar um jörðina og jafnvel um uppruna sólkerfisins . Aðalástæða þess hve tunglsteinarnir eru mikilvægir er að tunglið hefur verið óvirkt jarðfræðilega í milljarða ára og því eru þeir mun eldri en þeir steinar sem finna má á jörðu . Auk þess sem sýnin gáfu mikilvægar upplýsingar komu geimfararnir fyrir tækjabúnaði á tunglinu sem hélt áfram að senda upplýsingar til jarðar í mörg ár . Meðal þessara tækja voru jarðskjálftamælar , en með því að skoða gögn frá þeim hefur verið hægt að áætla innri gerð tunglsins . Gjarnan er spurt hvort ekki hefði verið hægt að senda ómannaðar geimflaugar til tunglsins sem hefðu gert sama gagn . Athuga þarf að geimfararnir komu fyrir ýmisskonar tækjabúnaði , völdu sýni , keyrðu lítinn jeppa um yfirborðið til að geta skoðað stærra svæði og voru til taks ef eitthvað kom uppá . Nú á dögum geta ómönnuð geimför gert margt af þessu en slík tækni var ekki fyrir hendi fyrir þrjátíu árum . Enn í dag er talið svara kostnaði að senda menn til að framkvæma ákveðnar rannsóknir og til marks um það má nefna að það er á stefnuskrá NASA að senda mönnuð geimför annað hvort aftur til tunglsins eða alla leið til Mars , á öðrum áratug næstu aldar . Þar sem spurt var um mannaðar geimferðir hefur hér einkum verið fjallað um Apolloferðir Bandaríkjamanna . Fjöldi ómannaðra flauga hefur hins vegar einnig rannsakað tunglið og fluttu meðal annars þrjár sovéskar geimflaugar 300 g af sýnum til jarðar á áttunda áratugnum . Frá því að hin síðasta þeirra , Luna 24 , sneri aftur í ágúst 1976 hefur engin geimflaug lent á yfirborði tunglsins . Almennar upplýsingar um Apollo-áætlunina er að finna á þessari síðu Bandaríska loft - og geimferðasafnsins ( the National Air and Space Museum ) . Þar eru einnig taldar upp tíu mikilvægar uppgötvanir sem leiddu af Apollo-ferðunum . Mjög ítarlega er fjallað um Apollo-áætlunina , meðal annars um pólitískar ástæður sem lágu að baki , á þessari síðu NASA . Á þessum spurningasíðum NASA er að finna ýmsar upplýsingar , meðal annars um stefnu stofnunarinnar á næstu öld .