Diðrik Jón Kristófersson ( Nekron ) sýnir 21 fersk málverk í sýningarsal SÍM við Hafnarstræti 16 í Reykjavík . Diðrik er menntaður á Kýpur og í Hollandi við Willem de Kooning Listaakademíuna í Rotterdam , en lauk nýverið Meistaragráðu í Kennslufræði Sjónlista við Listaháskóla Íslands . Hann hefur sýnt víða um Evrópu , þó helst í Hollandi og á Íslandi . Sem still í smíðum þykir Sortnun einstakt fyrirbæri og er unnið út frá hugmyndum og aðferðafræði hugsmíðahyggjunar til samruna sýndarveruleikans , umhverfis og áhorfanda . Hvert verk er sjálfstætt sem mynd af sjálfu sér , en tilheyrir þó stærri heild seríu í samspili myndverka sín á milli . „ Þangað liggur beinn og breiður vegur “ segir í kvæðinu , en það þætti viðeigandi stef sem fangar þá tilfinningu sem fylgir því að hafa náð að snúa upp á hjólið og beinlínis finna upp nýjan stíl í myndlist . Mikilvægi þess sannast hins vegar einungis með því að listin hljóti uppljómun og jafnvel verðskuldaða athygli á þeim vettvangi þar sem hún getur öðlast líf , tilveru og tilgang . Ef marka má upphafið ; þá má segja að tími sé til þess kominn og nauðsynlegt að keyra form , miðlun og tækni gegnum þær hindranir sem hafa myndast samfleytt þeim markverða árangri sem hefur þegar náðst . Nýjar og stórtækar áskoranir eru nauðsynlegar til þess að listin vaxi og dafni . Úr myrkrinu rís formið og sortinn magnast ; sveigir sig og beygir og fangar ljósið , en myndefnið og flæðið fangar aftur á móti athygli og ímyndunarafl sjáandans . Hvert verk er sérstætt og segir vissulega sína sögu ; en norrænt munstur , rúnir , tákn , þræðir og undraverur færa saman fortíð og framtíð í nútíðinni þar sem hugtakið „ lifandi list “ fær vissulega aukið gildi í samsæri raunsæis og tilfinninga . Sortnun ( Blackened ) er beinlínis svart á svörtu ; unnið frjálst og út frá fletinum til að mynda það sem hverjum sýnist innan um það sem listaverkið miðlar á eigin vísu . Skuggar vaxa og hörfa ; litir festast í sortanum , týnast , hverfa jafnóðum og birtast að nýju . Myndverkið breytist stöðugt og áhorfandinn nýtur þess að eiga þátt í samspili síbreytilegrar myndlistar þar sem jafnvægið stendur stöðugt á barmi hins tví - og þrívíða í nær óendanlegu litrófi skuggans . Fyrsta kafla er lokið og rúmir þrír tugir verka seldir þó ekki séu nema níu mánuðir síðan fyrsta verulega kynning átti sér stað og þætti það vegvísir á vissan hátt . Þá teygja angar listsköpunar sig upp úr myrku djúpinu og krefjast þess að haldið sé ótrautt áfram ; að ferskar og framandi hugmyndir öðlist líf á striganum . Dulspekilegur stíll sortnunar verður að ná þeim hæðum , gæðum og víddum sem leynast við ystu sjónarrönd . Hvert verk , hver sýning og hver áskorun bjóða upp á fersk markmið og ófyrirsjáanleg tækifæri bærast vissulega handan rammans . Dimmar verur seilast í ljósið og stíga út úr myndforminu , styrkjast við hvert fótmál og kalla á eigin tilverurétt handan undirmeðvitundar listamannsins . Hér verður unnið hörðum höndum að uppfylla persónulega drauma og kröfur ; að miðla sérstakri veruleikasýn þar sem andstæður hins sýnilega og hulda mætast ; og listaverkið öðlast verulegt sjálfstæði sem mynd af sjálfri sér í þeim veruleika sem ríkir og skapast í kringum það ( artefact ) . Meginstefnan fælist í táknrænu hlutverki mannslíkamans , hreyfingum , víddum og flæði þar sem minnistæðar uppsetningar mæta ljóðrænum þræðingum og táknrænum smáatriðum .