Stefndi erAlþýðusamband Íslands , kt. 420169-6209 , Sætúni 1 , Reykjavík , vegna Flugfreyjufélags Íslands , kt. 550169-5099 , Borgartúni 22 , Reykjavík . Dómkröfur stefnanda Að verkfall það , sem Flugfreyjufélag Íslands boðaði með bréfi , dagsettu 22. mars 2012 , vegna starfsmanna Iceland Express ehf. , og koma á til framkvæmda 30. mars 2012 , verði dæmt ólögmætt . Að stefndi verði dæmdur til að greiða stefnanda málskostnað að mati dómsins . Dómkröfur stefnda Stefndi krefst sýknu af öllum kröfum stefnanda og málskostnaðar úr hendi stefnanda . Stefnandi lýsir málavöxtum svo að milli Iceland Express ehf. og Flugfreyjufélags Íslands sé í gildi kjarasamningur um kaup og kjör flugliða hjá fyrrnefndu félagi . Í janúar sl. hafi stefndi , f.h . Flugfreyjufélags Íslands , höfðað mál fyrir Félagsdómi á hendur stefnanda , f.h . Samtaka ferðaþjónustunnar vegna Iceland Express ehf . Í stefnu , sem gefin hafi verið út 9. janúar 2012 , hafi stefnandi krafist þess í fyrri lið kröfugerðar að viðurkennt yrði að Iceland Express ehf. hefði brotið gegn ákvæðum gr. 01.12 í 1. kafla framangreinds kjarasamnings um forgangsrétt félagsmanna Flugfreyjufélags Íslands til vinnu í flugvélum á vegum Iceland Express ehf . Í seinni kröfulið krafðist stefnandi þess að viðurkennt yrði að með því að hafa erlenda flugfreyju / flugþjón hefðu ákvæði 01 - 6 , 01 - 7 , 01 - 9 og 01 - 10 í 1. kafla kjarasamningsins verið brotin . Þá krafðist stefndi málskostnaðar . Undir rekstri málsins hefði stefnandi fallið frá síðari kröfuliðnum . Stefndi hafi krafist sýknu af kröfum stefnanda . Félagsdómur hafi kveðið upp dóm í málinu 1. mars 2012 og fallist á kröfu stefnda með svohljóðandi dómsorði : Viðurkennt er að stefndi , Iceland Express , braut gegn ákvæðum gr. 01 - 12 í kafla kjarasamnings aðila um forgangsrétt félagsmanna Flugfreyjufélags Íslands til starfa um borð í flugvélum félagsins , með því að ákveða að einungis þrír félagsmenn stefnanda , Flugfreyjufélags Íslands , verði starfandi í hverju flugi á tímabilinu 1. janúar til 30. júní 2012 í flugvélum sem stefndi hefur tekið á leigu frá flugrekstraraðilanum CSA Holidays af gerðinni Airbus 320 . Fulltrúar aðila hafi hist á fundi í húsnæði Samtaka atvinnulífsins 6. mars 2012 . Daginn eftir , 7. mars 2012 , hafi lögmaður stefnda sent stefnanda bréf þar sem segi : Í ofangreindum dómi kemur fram sú niðurstaða að með því að hafa erlendar flugfreyjur / flugliða við störf í vélum á vegum Iceland Express , hafi félagið brotið gegn forgangsréttarákvæði kjarasamnings á milli aðila . Þetta er óumdeild niðurstaða dómsins . Eins og lýst var á fundinum í gær , er umbjóðandi minn tilbúinn til að gera ekki frekari kröfur en þær á hendur Iceland Express , til að fullnægja dóminum , að starfandi verði 4 flugfreyjur / flugliðar sem er lágmarksfjöldi samkvæmt reglum , þ.e. 4 íslenskar flugfreyjur / flugliðar sem eru félagsmenn umbjóðanda míns , í hverju flugi . Umbjóðandi minn mun ekki gera athugasemdir við það þó að einnig verði við störf í hverju flugi , „ auka “ - flugfreyja / flugliði umfram lágmarksfjölda ( 4 flugfreyjur / flugliðar ) og að sá „ auka “ einstaklingur verði frá hinu erlenda flugfélagi og ekki félagsmaður umbjóðanda míns . Umbjóðandi minn gefur umbjóðanda þínum frest til fimmtudagsins 15. mars n.k. til að fallast á tillögur umbjóðanda míns sbr. hér að ofan . Ef ekki er fallist á ofangreindar tillögur , mun umbjóðandi minn áskilja sér rétt til að framfylgja dómi Félagsdóms frá 1. mars sl. eins og lög heimila . Iceland Express ehf. hafi svarað með bréfi lögmanns félagsins , dagsettu 15. mars 2012 , þar sem dómsorð Félagsdóms sé tekið orðrétt upp . Í framhaldi segi þar um dómsorðið : Dómurinn hefur því skorið úr um að starfandi flugliðar um borð í ofangreindum flugvélum skuli vera félagsmenn í Flugfreyjufélagi Íslands . Með vísan til þess lýsir Iceland Express því hér með yfir að frá og með dómsuppkvaðningu mun verða skilað fullu félagsgjaldi vegna þeirra fjögurra flugliða sem eru í hverju flugi í flugvélum sem Iceland Express hefur tekið á leigu frá flugrekstraraðilanum CSA Holidays af gerðinni Airbus 320 , samkvæmt núverandi fyrirkomulagi þar á . Er þar meðtalin starfandi fyrsta freyja hverju sinni , þ.e. sú sem uppfyllir skilyrði flugrekstrarhandbókar flugrekstraraðilans , eins og útskýrt hefur verið . Þannig telur umbjóðandi minn að dómi Félagsdóms sé fullnægt . Í tilvísuðu bréfi þín fh. FFÍ er því lýst að FFÍ sætti sig við að starfandi verði fjórar flugfreyjur / flugliðar og að FFÍ muni ekki gera athugasemdir þó að í hverju flugi verði við störf „ auka “ flugfreyja / flugliði og að sá „ auka einstaklingur “ verði frá hinu erlenda flugfélagi . Það er skoðun Iceland Express að það þjóni engum hagsmunum og sé ekki skynsamleg ráðstöfun að ofmanna vélarnar , enda er ekki hægt að lesa þá niðurstöðu úr dómi Félagsdóms . Auk þess er ekki hægt að fallast á að niðurstaða Félagsdóms feli í sér að störf erlendra flugfreyja / flugliða um borð í vélum á vegum Iceland Express sé samningsbrot enda óheimilt að mismuna starfsmönnum á grundvelli þjóðernis , sbr. 4. gr. laga nr. 2 / 1993 , um Evrópska efnahagssvæðið . Iceland Express ehf. óskar eftir að FFÍ taki tillit til ofanritaðs og væntir góðs samstarfs . Formaður Flugfreyjufélags Íslands hafi brugðist illa við þessari lausn og lýst því yfir á félagsfundi 15. mars sl. að hún myndi ekki samþykkja inngöngu erlendra flugfreyja í félagið á þann hátt sem Iceland Express ehf. hefði væntingar um . Hafi Flugfreyjufélag Íslands ekki svarað framangreindu bréfi Iceland Express ehf. með formlegum hætti . Stéttarfélagið hafi hins vegar boðað til félagsfundar sem haldinn hafi verið þennan sama dag . Í fundarboði segi um fundarefnið : Rædd verður niðurstaða Félagsdóms og hugsanlegar aðgerðir hlíti Iceland Express ekki dómsorði . Á fundinum hafi verið ákveðið að boða til leynilegrar atkvæðagreiðslu 20. - 21. mars um verkfall . Hinn 22. mars sl. hafi borist tilkynning Flugfreyjufélags Íslands um boðun verkfalls , sem koma ætti til framkvæmda kl. 00:01 föstudaginn 30. mars 2012 og vera ótímabundið . Komi fram í bréfinu að 81 félagsmaður hafi verið á kjörskrá en 47 kosið . Atkvæði hafi fallið þannig að 33 hefðu sagt já , 13 hefðu sagt nei og eitt atkvæði hefði verið ógilt og hefði verkfallsboðunin því verið samþykkt . Segi síðan að samkvæmt þessu boði Flugfreyjufélag Íslands ótímabundið verkfall allra félagsmanna í félaginu hjá Iceland Express ehf. frá og með kl. 00:01 föstudaginn 30. mars 2012 . Enn fremur komi fram í bréfinu að verkfallsboðunin sé tilkynnt Iceland Express ehf. , Samtökum atvinnulífsins og Ríkissáttasemjara . Stefnandi byggir dómkröfu sína á því að verkfall það , sem Flugfreyjufélag Íslands hefur boðað og ætlað er að koma til framkvæmda 30. mars 2012 sé ólögmætt . Í gildi sé kjarasamningur milli málsaðila og þeir séu bundnir friðarskyldu . Friðarskyldan sé meginregla í vinnurétti sem grundvallist á því meginsjónarmiði að samninga beri að halda . Sé þjóðhagslega brýnt að kjarasamningar séu haldnir allan gildistíma sinn . Frá meginreglunni sé undantekning , sem eigi við í því tilviki þegar kveðinn hafi verið upp dómur í Félagsdómi . Sé þá heimilt að knýja samningsaðila til efnda með vinnustöðvun . Stefnandi byggir á því að þessi þrönga undantekning geti ekki átt við um hið boðaða verkfall Flugfreyjufélags Íslands . Í þessu sambandi sé grundvallaratriði að dómsorð Félagsdóms í máli nr. 1 / 2012 , sem hér sé um að ræða , hafi verið viðurkenningardómur þess efnis að stefndi hefði brotið gegn kjarasamningsákvæði með tiltekinni ákvörðun , er lotið hafi að því að einungis þrír félagsmenn stefnanda yrðu starfandi í hverju flugi á vegum Iceland Express ehf . Félagið hafi hins vegar leitast við að bregðast við dómsorðinu á þann hátt sem hann telur rétt , eins og áður sé lýst . Stefnandi virðist vera annarrar skoðunar um það hvað felist í dómsorðinu og um það sé óleystur réttarágreiningur , sem heyri undir lögsögu Félagsdóms . Stefnandi byggir á að viðurkenningardómur , eins og hér um ræðir , sé ekki lögmætur grundvöllur vinnustöðvunar en í dómsorðinu sé ekki kveðið á um tiltekna skyldu stefnanda . Séu því engar forsendur til að knýja fram efndir á skyldu samkvæmt dómsorðinu . Lögð sé áhersla á að hvers kyns undantekningar frá friðarskyldu beri að túlka þröngt og það sé einnig í samræmi við meginreglur réttarfars . Viðurkenningardómar eru almennt ekki aðfararhæfir , andstætt dómum , þar sem kveðið er á um skyldu málsaðila til að gera eitthvað eða láta eitthvað ógert . Stefnandi byggir á að túlkun stefnda á dómi Félagsdóms í máli nr. 1 / 2012 sé röng og að markmiðið með hinni boðuðu vinnustöðvun sé að knýja stefnda til einhvers annars en dómurinn felur í sér . Forgangsréttarákvæði kjarasamnings Iceland Express ehf. og Flugfreyjufélags Íslands sé fullnægt með félagsaðild svonefndrar fyrstu freyju um borð í vélum félagsins í Flugfreyjufélagi Íslands en Iceland Express ehf. hefur tilkynnt að öll félagsgjöld verði greidd . Með því að félagsgjaldi verði skilað , verði þær félagsmenn í Flugfreyjufélaginu og félagið beri fullar skyldur gagnvart þeim , hvort sem þær teljist fullgildir félagsmenn eða aukafélagar samkvæmt 5. gr. laga Flugfreyjufélags Íslands . Umræddar fyrstu freyjur séu tékkneskar og séu þær jafnframt meðlimir í stéttarfélagi flugfreyja í Tékklandi og hafi þar ríkisfang og / eða búseturétt . Ekkert sé því til fyrirstöðu hjá Flugfreyjufélagi Íslands að gera þær að aukafélögum á grundvelli 5. gr. laga stéttarfélagsins , enda sé þar beinlínis gert ráð fyrir inngöngu aukafélaga við þessar aðstæður . Aukafélagar greiði þá félagsgjald eins og aðrir félagsmenn og Flugfreyjufélagið beri sömu skyldur gagnvart þeim og gagnvart aðalfélögum . Með þessu sé dómi Félagsdóms fullnægt . Sé Flugfreyjufélagi Íslands skylt , samkvæmt 2. gr. laga nr. 80 / 1938 , að veita erlendum flugfreyjum inngöngu í félagið . Stefnandi vísar einnig til félagafrelsisákvæðis 74. gr. stjórnarskrárinnar og réttar manna til að standa utan stéttarfélaga samkvæmt 2. mgr. ákvæðisins . Það væri andstætt þessum reglum ef aukafélagar nytu ekki forgangsréttar til jafns við aðalfélaga . Stefnandi áréttar að umræddar fyrstu freyjur um borð í vélum félagsins , samkvæmt núverandi fyrirkomulagi , séu starfsmenn tékkneska flugrekandans , HCA . Forsenda starfa þeirra um borð sé sú , að þær uppfylli skilyrði flugrekstrarhandbókar flugrekandans um að hafa flogið að lágmarki 500 flugtíma með flugrekandanum . Engin starfandi flugfreyja hjá Iceland Express ehf. uppfylli þetta skilyrði . Eins og útlistað hafi verið , hafi flugrekstrarhandbókin að geyma lagalega bindandi fyrirmæli um flugreksturinn , sem flugrekandanum sé óheimilt að víkja frá , samkvæmt tékkneskum lögum sem hann sé bundinn af . Stefnandi bendir á að hugmynd , sem fram komi í bréfi lögmanns Flugfreyjufélags Íslands frá 6. mars 2012 , um að starfandi fyrsta freyja verði einhvers konar „ aukamanneskja “ um borð í vélum Iceland Express ehf. , sé órökrétt . Í fyrsta lagi fullnægi slíkt fyrirkomulag ekki forgangsréttarákvæðinu , sem um hafi verið deilt , og í öðru lagi sé ekki kveðið á um slíkt fyrirkomulag í áðurgreindu dómsorði Félagsdóms í málinu nr. 1 / 2012 . Í þriðja lagi fái það ekki staðist að forgangsréttarákvæði í kjarasamningi leiði til þess að atvinnurekanda sé skylt að ráða til sín nýjan starfsmann , sem sannanlega sé engin þörf fyrir og umfram það sem kveðið sé á um í mönnunarreglum kjarasamnings og flugreglum . Stefnandi byggir enn fremur á því að forsendur hafi breyst frá því að framangreindur dómur Félagsdóms var kveðinn upp að því leyti að Flugfreyjufélag Íslands hafi í verki viðurkennt að ekki verði hjá því komist að í hverju flugi verði starfandi um borð fyrsta freyja sem hinn erlendi flugrekandi útvegi vegna ófrávíkjanlegrar kröfu þar um í flugrekstrarhandbók hans . Við þá aðstöðu sé stefnanda ómögulegt , auk þess sem það væri andstætt gildandi lögum , að efna forgangsréttarákvæðið á þann hátt sem stefndi geri kröfu um . Stefnandi byggir á að vinnustöðvun við þessar aðstæður sé óheimil eðli máls samkvæmt . Stefnandi bendir á að Flugfreyjufélag Íslands hafi ekki fylgt þeirri málsmeðferð , sem mælt sé fyrir um í 14. gr. og 3. mgr. 15. gr. laga nr. 80 / 1938 , um stéttarfélög og vinnudeilur , áður en boðað var til verkfallsins . Í 3. mgr. 15. gr. laganna segi að það sé „ skilyrði lögmætrar ákvörðunar um boðun vinnustöðvunar að samningaviðræður eða viðræðutilraunir um framlagðar kröfur hafi reynst árangurslausar þrátt fyrir milligöngu sáttasemjara “ . Engar raunverulegar viðræðutilraunir málsaðala hafi átt sér stað . Flugfreyjufélag Íslands hafi ekki svarað bréfi Iceland Express ehf. frá 15. mars sl. , það hafi ekki lagt fram formlegar kröfur og enn hafi ekki verið óskað eftir milligöngu sáttasemjara . Þá sé óljóst hvert markmiðið sé með hinu boðaða verkfalli . Ekki hafi verið gætt meðalhófs og Iceland Express ehf. hafi ekki verið veitt svigrúm til þess að bregðast við dóminum . Verkfallsboðunin sé því andstæð tilvitnuðum lagafyrirmælum og þar með ekki tímabær . Hver ofangreindra málsástæðna fyrir sig dugi til þess að fallast beri á kröfu stefnanda . Kröfu sína um málskostnað byggir stefnandi á 130. gr. laga nr. 91 / 1991 , sbr. 65. gr. laga nr. 80 / 1938 . Málsástæður stefnda og lagarök Stefndi byggir sýknukröfu sína á því að samkvæmt 1. mgr. 17. gr. laga nr. 80 / 1936 sé heimilt á miðju samningstímabili að hefja vinnustöðvun til fullnægingar úrskurðum og dómum Félagsdóms . Í ákvæðinu felist því undantekning frá þeirri meginreglu um friðarskyldu , að ekki megi hefja vinnustöðvun út af atriðum sem Félagsdómur eigi úrskurðarvald um . Í framangreindu lagaákvæði felist heimild til handa stéttarfélögum til að boða verkföll ef atvinnurekandi , sem dæmdur hefur verið í Félagsdómi , fer ekki eftir dóminum . Sá dómur , sem byggt sé á við boðun slíks verkfalls , þurfi að vera skýr og fjalla beint og skýlaust um skyldu þess aðila , sem vinnustöðvunin beinist gegn . Í dómi Félagsdóms í máli nr. 1 / 2012 segi að Iceland Express ehf. sé skylt að hafa starfandi fjóra flugliða um borð í hverju flugi , sem séu félagsmenn í Flugfreyjufélagi Íslands . Stefndi byggi á því að þessi niðurstaða Félagsdóms sé nægilega skýr til að unnt sé að framfylgja henni með verkfallsboðun . Stefndi vísar til þess að áður en komið hafi til atkvæðagreiðslu um verkfallsboðun til að framfylgja niðurstöðu Félagsdóms , hafi málsaðilar hist á fundum . Fundir hafi verið haldnir 6. og 23. mars sl. án árangurs . Þá hafi gengið bréf milli aðila 7. og 15. mars sl . Ekki hafi verið leitað til Ríkissáttasemjara , enda engin ákvæði í lögum nr. 80 / 1938 sem bendi til þess að það hefði átt að gera áður en boðað var til verkfallsins . Til grundvallar hafi legið skýr dómur Félagsdóms um brot stefnanda á forgangsréttarákvæði kjarasamnings . Í 15. gr. laga nr. 80 / 1938 sé fjallað um ferli samningaviðræðna og aðdraganda þess að unnt sé að boða til verkfalls þegar ekki hefur tekist að ná saman kjarasamningi . Þar sé gert ráð fyrir samningaferli og aðkomu ríkissáttasemjara . Í 17. gr. laganna sé hins vegar sérstakt ákvæði þar sem fram komi heimild til verkfallsboðunar til að framfylgja dómi Félagsdóms . Í slíkum tilvikum sé enginn ágreiningur til staðar sem þurfi að fylgja eftir með samningaferli á þann hátt sem tiltekið sé í 15. gr. laganna . Í bréfi sínu til stefnda hinn 15. mars sl. hafi stefnandi staðfest að hann skilji dóm Félagsdóms í máli nr. 1 / 2012 þannig að kveðið sé á um að allir starfandi flugliðar um borð í flugvélum á vegum félagsins skuli vera félagsmenn í Flugfreyjufélagi Íslands . Með vísan til þess hafi stefnandi lýst því yfir að fyrirtækið hygðist skila félagsgjöldum af hinum erlendu flugliðum , sem starfi um borð í flugvélum á hans vegum , til Flugfreyjufélags Íslands . Með því hafi stefnandi talið að hann hafi fullnægt dóminum . Engar umsóknir eða greiðslur hafi hins vegar borist Flugfreyjufélagi Íslands vegna slíkra starfandi flugliða . Stefndi tekur fram að það sé afar mikilvægt fyrir Flugfreyjufélag Íslands að niðurstaða Félagsdóms í máli nr. 1 / 2012 nái fram að ganga . Þar sem stefnandi hafi lýst því yfir að hann ætli ekki að fara eftir niðurstöðunni , eigi stefndi ekki önnur ráð en að boða til verkfalls til að framfylgjan dóminum með vísan til 1. mgr. 17. gr. laga nr. 80 / 1938 . Þegar tekin hafi verið ákvörðun um það , hvort boða ætti til verkfallsins , hafi verið farið eftir ákvæðum 2. og 3. gr. 15. gr. laganna þar sem segi að fara skuli fram leynileg atkvæðagreiðsla með þátttöku að minnsta kosti fimmtungs atkvæðisbærra félagsmanna . Hafi verið miðað við þennan tiltekna fjölda félagsmanna sem séu starfsmenn Iceland Express ehf . Verkfallsboðunin sé tímabær en miklu skipti fyrirFlugfreyjufélag Íslands að Iceland Express ehf. fari eftir dóminum strax , enda ekkert sem komi í veg fyrir að fyrirtækinu sé það mögulegt . Stefndi sé með þessu að verja störf félagsmanna sinna og slík rök liggi einmitt að baki forgangsréttarákvæðum kjarasamnings . Málskostnaðarkröfu sinni til stuðnings vísar stefndi til ákvæða 130. gr. laga nr. 91 / 1991 , sbr. 65. gr. laga nr. 80 / 1938 . Niðurstaða Mál þetta á undir Félagsdóm samkvæmt 1. tölul. 1. mgr. 44. gr. laga nr. 80 / 1938 , um stéttarfélög og vinnudeilur . Ágreiningsefni málsins lýtur að lögmæti ótímabundins verkfalls sem stefndi , Flugfreyjufélag Íslands , boðaði stefnanda , Iceland Express ehf. , með bréfi , dagsettu 22. mars 2012 , og koma á til framkvæmda kl. 00:01 föstudaginn 30. mars 2012 . Krefst stefnandi þess að verkfall þetta verði dæmt ólögmætt . Af hálfu stefnda er krafist sýknu af þeirri kröfu . Samkvæmt því , sem fram kemur í málinu , eru tildrög þess ágreiningur málsaðila um það hvort dómi Félagsdóms í máli þeirra , sem kveðinn var upp hinn 1. mars 2012 í málinu nr. 1 / 2012 , hafi verið fullnægt með réttum hætti af hálfu stefnanda sem var stefndi í hinu fyrra máli . Með umræddum dómi var tekin til greina dómkrafa stefnanda í því máli , sem er stefndi í því máli sem er hér til meðferðar , svo sem dómkrafan var orðuð samkvæmt breyttri kröfugerð . Er dómsorðið svohljóðandi : „ Viðurkennt er að stefndi , Iceland Express , braut gegn ákvæðum gr. 01 - 12 í 1. kafla kjarasamnings aðila um forgangsrétt félagsmanna í Flugfreyjufélagi Íslands til starfa um borð í flugvélum félagsins , með því að ákveða að einungis þrír félagsmenna stefnanda , Flugfreyjufélags Íslands , verði starfandi í hverju flugi á tímabilinu 1. janúar - 30. júní 2012 í flugvélum sem stefndi hefur tekið á leigu frá flugrekstraraðilanum CSA Holidays af gerðinni Airbus 320. “ Fram kemur í málinu að í kjölfar greinds dóms Félagsdóms frá 1. mars 2012 fóru fram viðræður milli málsaðila hinn 6. mars 2012 um viðbrögð við niðurstöðu dómsins . Í framhaldi af fundi þessum urðu bréfaskipti milli málsaðila , sbr. bréf stefnda , dagsett 7. mars 2012 , og svarbréf stefnanda , dagsett 15. mars 2012 , sem liggja fyrir í málinu . Í bréfi stefnda var lögð áhersla á að fyrir lægi sú óumdeilda niðurstaða dómsins frá 1. mars 2012 að stefnandi hefði brotið gegn forgangsréttarákvæði kjarasamnings aðila . Til fullnægingar dóminum yrðu ekki gerðar frekari kröfur á hendur stefnanda en að starfandi yrðu fjórar flugfreyjur / flugliðar , þ.e. íslenskar flugfreyjur / flugliðar , sem væru félagsmenn í stefnda , í hverju flugi . Ekki yrði amast við því þótt einnig væri aukaflugfreyja / flugliði umfram lágmarksfjölda í hverju flugi . Í svarbréfi stefnanda var ekki fallist á þessa úrlausn en tekið fram „ að frá og með dómsuppkvaðningu mun verða skilað fullu félagsgjaldi vegna þeirra fjögurra flugliða sem eru í hverju flugi í flugvélum sem Iceland Express hefur tekið á leigu frá flugrekstraraðilanum CSA Holidays af gerðinni Airbus 320 , samkvæmt núverandi fyrirkomulagi þar á . Er þar meðtalin starfandi fyrsta flugfreyja hverju sinni , þ.e. sú sem uppfyllir skilyrði flugrekstrarhandbókar flugrekstraraðilans , eins og útskýrt hefur verið “ . Kemur fram í bréfinu að þannig telji stefnandi dómi Félagsdóms fullnægt . Samkvæmt 14. gr. laga nr. 80 / 1938 er stéttarfélögum , félögum atvinnurekenda og einstökum atvinnurekendum heimilt að gera verkföll og verkbönn í þeim tilgangi að vinna að framgangi krafna sinna í vinnudeilum og til verndar rétti sínum samkvæmt lögum þessum , með þeim skilyrðum og takmörkunum einum , sem sett eru í lögum . Vegna svonefndrar friðarskyldu , sem leidd verður af 14. gr. laga nr. 80 / 1938 , sbr. og 1. tölul. 17. gr. laganna og dómaframkvæmd , verður vinnustöðvun ekki beitt á gildistíma kjarasamnings nema í sérstökum undantekningartilvikum . Slík undantekning felst í niðurlagi 1. tölul. 17. gr. laga nr. 80 / 1938 , en samkvæmt þessum tölulið lagagreinarinnar er óheimilt að hefja vinnustöðvun ef ágreiningur er einungis um atriði sem Félagsdómur á úrskurðarvald um nema til fullnægingar úrskurðum dómsins . Milli málsaðila í máli þessu er í gildi kjarasamningur , sem að stofni til er frá 14. apríl 2005 , og reynir því á þessa undantekningu í málinu , enda byggist hið boðaða verkfall á henni . Hafi verið kveðinn upp dómur í Félagsdómi er samkvæmt framansögðu heimilt að knýja samningsaðila til efnda hvort sem kjarasamningur er í gildi eða ekki . Hins vegar verður að gera þá almennu kröfu að dómur , sem þannig á að knýja fram með verkfalli , fjalli beint og skýlaust um skyldu þess sem vinnustöðvun á að beinast gegn , sbr. Fd . 1963 , V : 127 . Eins og fram er komið var með dómi Félagsdóms frá 1. mars 2012 tekin til greina viðurkenningarkrafa Flugfreyjufélags Íslands , eins og hún var fram sett samkvæmt breyttri kröfugerð , sbr. tilvitnað dómsorð hér að framan . Var viðurkennt að stefndi í því máli , Iceland Express ehf. , hefði brotið gegn ákvæðum gr. 01 - 12 í 1. kafla kjarasamnings aðila um forgangsrétt félagsmanna stéttarfélagsins til starfa um borð í flugvélum félagsins „ með því að ákveða að einungis þrír félagsmenn stefnanda , Flugfreyjufélags Íslands , verði starfandi í hverju flugi á tímabilinu 1. janúar – 30. júní 2012 í flugvélum sem stefndi hefur tekið á leigu frá flugrekstraraðilanum CSA Holidays af gerðinni Airbus 320 “ . Samkvæmt þessu fer ekki á milli mála að með greindum dómi Félagsdóms var einungis skorið úr um það að Iceland Express ehf. , stefnda í umræddu máli , bæri að fullmanna umræddar flugvélar á greindum tíma flugfreyjum er væru félagsmenn stéttarfélagsins . Um annað var ekki dæmt , þar á meðal hvorki áskilnað um þjóðerni , rétt til félagsaðildar að Flugfreyjufélagi Íslands né annað sem gat orðið þrætuefni á milli málsaðila . Af gögnum málsins verður ráðið að í kjölfar dómsins hafi komið fram skilningur á dóminum af hálfu stefnda um atriði sem ekki voru til úrlausnar í dóminum , sbr. bréf stéttarfélagsins , dagsett 7. mars 2012 , þar sem fram kemur að samkvæmt niðurstöðu dómsins hafi stefnandi brotið gegn forgangsréttarákvæði kjarasamnings aðila „ með því að hafa erlendar flugfreyjur / flugliða við störf í vélum á vegum Iceland Express ... “ , sbr. og þá áréttingu í bréfinu að í hverju flugi verði starfandi fjórar „ íslenskar “ flugfreyjur , auk þess sem viðruð er tiltekin lausn á ágreiningsefni málsaðila með „ aukaflugfreyjur “ sem nánar er lýst . Í svarbréfi stefnanda , dagsettu 15. mars 2012 , var hugmyndum stefnda hafnað , en í þess stað sett fram lausn sem í meginatriðum virðist byggjast á einhvers konar félagsaðild hinna tékknesku flugfreyja að Flugfreyjufélagi Íslands . Samkvæmt framansögðu hefur af hálfu stefnda komið fram túlkun á niðurstöðu umrædds dóms sem á sér ekki beina stoð í dómsorði , auk þess sem réttur til félagsaðildar að stefnda hefur dregist inn í málið sem engri úrlausn sætti með dóminum , en það atriði kann að hafa þýðingu í deilu málsaðila um efndir dómsins og vera sjálfstætt úrlausnarefni . Við þær aðstæður , sem hér hefur verið lýst , þar sem berlega kemur fram að ákvörðun um vinnustöðvun hefur um veigamikil atriði verið byggð á skilningi á umræddum dómi , sem ekki á sér stoð í skýlausu og ótvíræðu dómsorði , auk þess sem ljóst er að uppi er ágreiningur um hvort dóminum verði fullnægt með félagsaðild að stefnda eða möguleikum á henni , verður ekki talið , í ljósi þeirra krafna sem gera verður til vinnustöðvunar á þeim grundvelli sem hér um ræðir , sbr. 1. tölul. 17. gr. laga nr. 80 / 1938 , sem að framan er lýst , að stefndi hafi fullnægt lögmæltum skilyrðum til vinnustöðvunar . Samkvæmt framansögðu ber að fallast á það með stefnanda að hið boðaða verkfall sé ólögmætt . Er þá ekki þörf á að fjalla frekar um aðrar málsástæður stefnanda fyrir dómkröfu sinni . Er krafa stefnanda því tekin til greina , eins og í dómsorði segir . Eftir þessum úrslitum verður stefndi dæmdur til að greiða stefnanda málskostnað sem þykir hæfilega ákveðinn 250.000 krónur . Verkfall stefnda , Flugfreyjufélags Íslands , sem boðað var með bréfi , dagsettu 22. mars 2012 , vegna starfsmanna Iceland Express ehf. , og koma á til framkvæmda 30. mars 2012 , er ólögmætt . Stefndi , Alþýðusamband Íslands vegna Flugfreyjufélags Íslands , greiði stefnanda , Samtökum atvinnulífsins f.h . Samtaka ferðaþjónustunnar vegna Iceland Express ehf. , 250.000 krónur í málskostnað .