Kári Stefánsson birti fína grein á Facebooksíðu sinni . Grein sem hann nefnir : Landráð ? Þar skrifar hann um verð á makríl hér og í Noregi . Hann vitnar meðal annars til skýrslu Verðlagsstofu skiptaverðs . Í greininni segir : „ Skýrsla sem Verðlagsstofa Skiptaverðs gerði um samanburð á verði makríls á Íslandi og í Noregi á árunum 2012 til 2018 bendir hins vegar til þess að svo sé ekki , í það minnsta ekki alltaf . Verðið á Íslandi markaðist af einhverju allt öðru . Heildartekjur útgerðarinnar íslensku af makríl á því ári voru um 25 milljarðar , þannig að einhvers staðar hurfu 50 milljarðar af verðmætinu við það eitt að makrílnum var landað á Íslandi . “ 2 . Útgerðirnar stálu ekki bara fé af sjómönnunum heldur líka sveitafélögunum þar sem þeir greiddu sín opinberu gjöld . 3 . Útgerðirnar stunduðu peningaþvætti í gegnum félögin , sem þær áttu í útlöndum . Útgerðirnar notuðu félögin til þess að fela tekjur og koma þeim undan skatti . „ Það vekur hins vegar hjá mér óhug að það lítur út fyrir að þetta mál hafi nú þegar verið rætt bæði í þingnefndum og á fundum þingflokka stjórnmálaflokkanna , án þess að þeim hafi fundist ástæða til þess að gera nokkurn skapaðan hlut í málinu . Það má geta sér til um heildarstærð þessa máls með því að horfa til þess að á síðustu sjö árum hafa um það bil 300 milljarðar króna af norsku verðmæti makríls horfið við það eitt að honum var landað á Íslandi . Hvernig skyldi dæmið líta út ef við tækjum með í reikninginn allar tegundir fiskjar sem útgerðarfyrirtækin veiða við strendur landsins ? “ Landráð ? Kári Stefánsson Íslendingar eru sammála því að auðlindir hafsins í kringum landið þeirra séu sameiginleg eign þjóðarinnar . Um það standa engar deilur . Menn eru hins vegar ekki sammála um það hvernig eigi að nýta hana þjóðinni til sem mestra hagsbóta . Þar sést að verð á makríl sem hráefni án tillits til ráðstöfunar sem var landað í Noregi var að meðali 227% hærra en á þeim sem var landað á Íslandi . Árið 2018 var þessi munur um það bil 300% . Á Íslandi var verðið nokkurn vegin það sama allt árið um kring , sem þýðir einfaldlega að það var ekki einungis þrisvar sinnum lægra heldur líka með öllu óháð raunverulegu verðmæti makrílsins . Og síðan hitt , það hlýtur að hafa verið verðsamráð meðal kaupendanna . Það ku vera nokkuð einhlít regla að útgerðarfyrirtækin stóru sem veiddu makrílinn eigi líka vinnslufyrirtækin og söluaðilina . Ef það sem að ofan greinir er rétt þá eru afleiðingar þess að útgerðirnar hafi gert sekar um þjófnað , skattsvik og peningaþvætti : Sjómenn sem veiddu makrílinn voru hlunnfarnir svo að um munar . Það má leiða að því rök að útgerðirnar hafi stolið af þeim stórfé . Útgerðirnar stálu ekki bara fé af sjómönnunum heldur líka sveitafélögunum þar sem þeir greiddu sín opinberu gjöld . Útgerðirnar hlunnfóru sveitarfélögin með því að greiða ekki hafnargjöld í samræmi við raunverulegt verðmæti aflans . Útgerðirnar gáfu erlendum félögum , sem þær áttu , hluta af tekjum sínum og greiddu þarfaleiðandi ekki af þeim skatt . Útgerðirnar stunduðu peningaþvætti í gegnum félögin , sem þær áttu í útlöndum . Útgerðirnar notuðu félögin til þess að fela tekjur og koma þeim undan skatti . Nú veit ég ekki hvort þetta er eins og að ofan var rakið og vona sannarlega að svo sé ekki . Það má geta sér til um heildarstærð þessa máls með því að horfa til þess að á síðustu sjö árum hafa um það bil 300 milljarðar króna af norsku verðmæti makríls horfið við það eitt að honum var landað á Íslandi . Hvernig skyldi dæmið líta út ef við tækjum með í reikninginn allar tegundir fiskjar sem útgerðarfyrirtækin veiða við strendur landsins ?