um breyting á lögum nr. 99 / 1993 , um framleiðslu , verðlagningu og sölu á búvörum , með síðari breytingum . ( Lagt fyrir Alþingi á 128. löggjafarþingi 2002 – 2003 . ) Greiðslur miðast við heimildir fjárlaga hverju sinni . Landbúnaðarráðherra gefur út reglugerð þar sem tilgreind skulu þau tollskrárnúmer sem heimilt er að greiða verðjöfnun fyrir , þær hráefnistegundir sem heimilt er að verðjafna , viðmiðunarverð innlendra landbúnaðarhráefna , erlend viðmiðunarverð sömu hráefna og nánari skilyrði verðjöfnunar . Í henni skal jafnframt kveðið á um tilhögun greiðslu og heimild ráðherra til að fresta greiðslum sem kunna að vera umfram fjárveitingar Alþingis hverju sinni . Sækja skal um verðjöfnun til landbúnaðarráðuneytis . Tollstjórinn í Reykjavík annast greiðslu verðjöfnunar að uppfylltum skilyrðum reglugerðar skv. 2. mgr . Lög þessi öðlast þegar gildi . Athugasemdir við lagafrumvarp þetta . Á undanförnum árum hafa stjórnvöld heimilað greiðslu verðjöfnunargjalda við útflutning fullunninna vara sem innihalda landbúnaðarhráefni . Fyrst í stað var þessi heimild veitt af fjármálaráðuneytinu en með lögum nr. 87 / 1995 , um breytingar á lögum vegna aðildar Íslands að Alþjóðaviðskiptastofnuninni , fluttust þessi verkefni til landbúnaðarráðuneytisins . Reglugerð nr. 259 / 1996 var sett um þessa framkvæmd og hefur verið unnið eftir henni fram að þessu . Við umrædda lagabreytingu fóru hins vegar ekki fram nákvæm skil á milli verksviðs fjármála - og landbúnaðarráðuneytis um það hvort ráðuneytið færi með framkvæmd tolla á vörum sem bera magntoll ( A 1 - toll ) . Það var hins vegar gert með lögum nr. 104 / 2000 , sem breyttu m.a. tollalögum , nr. 55 / 1987 , og heyra því vörur sem bera magntoll alfarið undir landbúnaðarráðherra . Verðjöfnun á sér eingöngu stað við útflutning á fullunnum vörum sem innihalda innlend landbúnaðarhráefni og falla undir sama vörusvið og vörur sem bera magntoll við innflutning . Hins vegar er ekki um endurgreiðslu á tollum að ræða . Lagastoð fyrir verðjöfnun við útflutning þykir ekki nægilega skýr í 85. gr. laga nr. 99 / 1993 , um framleiðslu , verðlagningu og sölu á búvörum , og er frumvarp þetta því lagt fram . Í 1. mgr. 1. gr. frumvarpsins er gert ráð fyrir heimild ráðherra , til að jafna samkeppnisstöðu innlendra vara við útflutning , til að greiða verðjöfnun við útflutning fullunninna vara sem innihalda innlend landbúnaðarhráefni . Við það er miðað að verðjöfnun verði jöfn mismun á innlendu viðmiðunarverði og erlendu viðmiðunarverði hverrar tegundar hráefnis sem notað er við framleiðslu vörunnar . Í 2. mgr. er kveðið á um heimild ráðherra til að gefa út reglugerð þar sem tilgreind eru þau tollskrárnúmer sem heimilt er að greiða verðjöfnun fyrir . Þá skulu tilgreind í reglugerðinni þau landbúnaðarhráefni sem heimilt er að verðjafna , viðmiðunarverð þeirra og erlend viðmiðunarverð sömu hráefna . Einnig skulu nánar tiltekin skilyrði verðjöfnunar og kveðið á um tilhögun greiðslu , þ.m.t. um hugsanlega frestun hennar . Slíkt er nauðsynlegt til að taka af öll tvímæli um að ráðherra sé heimilt að færa endurgreiðslur á milli ára komi til þess að endurgreiðslur verði umfram heimildir í fjárlögum . Í fjárlögum fyrir árið 2003 er gert ráð fyrir heimild fjármálaráðherra til þess að greiða verðjöfnun við útflutning ( fjárlagaliður 09 - 999 - 1.81 ) að fjárhæð 5 millj. kr . Í 3. mgr. er kveðið á um að sækja skuli um heimild til verðjöfnunar til landbúnaðarráðuneytis sem mun meta hvort settum skilyrðum er fullnægt . Þá er lagt til að tollstjóranum í Reykjavík verði falið að annast greiðslu verðjöfnunar að uppfylltum skilyrðum reglugerðar skv. 2. mgr . Fjármálaráðuneyti , fjárlagaskrifstofa : Umsögn um frumvarp til laga um breyting á lögum nr. 99 / 1993 , um framleiðslu , verðlagningu og sölu á búvörum , með síðari breytingum . Tilgangur frumvarpsins er að styrkja lagaheimildir landbúnaðarráðherra til að gefa út reglugerð til greiðslu verðjöfnunar fyrir mismun á verði innlendrar og erlendrar landbúnaðarvöru sem notuð er sem hráefni í fullunna vöru til útflutnings , þ.m.t. sala í fríhöfn . Vara sem nýtir hérlenda landbúnaðarframleiðslu er ekki talin samkeppnishæf erlendis vegna hlutfallslega hærra verðs á landbúnaðarvöru hér á landi . Slík verðjöfnun hefur verið greidd frá árinu 1995 og kostnaður síðustu tvö ár hefur verið 1,5 m.kr. á ári . Að öðru óbreyttu má gera ráð fyrir að sú upphæð komi einnig til greiðslu í ár . Samkvæmt fyrirhugaðri reglugerð landbúnaðarráðherra er ætlunin að fjölga þeim tollnúmerum sem til greina koma við greiðslu og við það gæti kostnaður hækkað nokkuð . Fjárheimildir , sem eru sú hámarksupphæð sem nýta má til greiðslnanna , eru 5 m.kr. fyrir árið 2003 og hafa ekki breyst frá árinu 1995 . Ekki er gert ráð fyrir að hækka fjárheimildir fyrir árið 2004 . Verði frumvarpið óbreytt að lögum er gert ráð fyrir að útgjöld gætu numið 1,5 – 5 m.kr. á ári sem rúmast innan fjárheimilda .