Glúkósi er helsti orkugjafi frumna . Betafrumur fylgjast með magni glúkósa í blóði og losa insúlín eftir þörfum , því meir sem styrkur glúkósa í blóði hækkar . Besta leiðin til þess að er að mæla hann með blóðsykursmæli . Þetta nýmyndunarferli glúkósa fer bæði fram í lifur og nýrum . Til þess að þetta komi ekki fyrir þarf að meta ástandið hjá hverjum og einum og stilla insúlínskammtana rétt miðað við þarfir . Það sama má segja um nýrnakvilla sem koma í veg fyrir þveiti lyfja úr líkamanum sem lækka blóðsykurinn , þar sem þau safnast fyrir . Hungursneyð í lengri tíma , eins og í lystarstol , getur leitt til skorts á hráefnum sem líkaminn notar til að nýmynda glúkósa og getur þar með haft blóðsykurlækkun í för með sér . Einkenni sykurfalls eru mismunandi frá einum einstakling til annars og verður hver og einn að læra inn á sjálfan sig . Einkennin eru oft hungurtilfinning , kaldur sviti , skjálfti , fölvi , hraður púls , höfuðverkur , hjartsláttarónot , einbeitingarörðugleikar , dofi í vörum / tungu , talörðugleikar , sjóntruflun , óeðlileg hegðun eða rugl og í versta falli meðvitundarleysi . Einkenni sykurfalls eru ekki þau sömu hjá öllum . Sykursjúkir ættu í raun alltaf að hafa glúkósagjafa á sér til að geta brugðist skjótt við fyrstu einkennum blóðsykurlækkunar . Eftir 15 mínútur ætti að mæla blóðsykursgildi og hafi sykurfallið ekki lagast þá á fá sér meira að hraðvirkum kolvetnum . Þegar blóðsykurinn hefur náð eðlilegu gildi er gott að fá sér snarl ef næsta máltíð er ekki áætluð fyrr en eftir 1 - 2 klukkutíma .