Auk aðstandenda gagnasafnanna sem Málið sækir efni sitt til hafa aðrir starfsmenn lagt ritstjórninni lið við hönnun og undirbúning , m.a . Vefgáttin málið.is var opnuð 2016 á degi íslenskrar tungu , 16. nóvember . Hvað varðar mismunandi markmið og innihald gagnasafnanna má meðal annars benda á að Beygingarlýsing íslensks nútímamáls geymir orð og beygingar sem tíðkast í íslensku og hún er fyrst og fremst unnin í anda lýsandi málfræði – enda þótt einnig sé að finna þar athugasemdir og ábendingar um notkun . Í safninu eru nú tæplega 260 þús. beygingardæmi . Skal í því sambandi bent á eigin vef Íðorðabankans . Hún miðlar fróðleik , skýringum og skýringatilgátum um uppruna og söguleg vensl íslenskra orða og orðmynda , jafnt úr fornu máli sem úr nútímaíslensku . Orðsifjabókin kom út á prenti 1989 á vegum Orðabókar Háskólans . MálfarsbankinnMálfarsbankinn geymir safn stuttra greina um málfarsleg efni . Þar er leitast við að benda á málnotkun sem almennt hefur verið talin best við hæfi í málsniðum vandaðs og hefðbundins íslensks ritmáls og í vönduðu töluðu máli . Efni Málfarsbankans á meðal annars rætur í svörum sem tekin hafa verið saman við málfarsráðgjöf á Íslenskri málstöð og síðar Stofnun Árna Magnússonar í íslenskum fræðum . Notendur geta raðað gagnasöfnunum sjö innbyrðis að eigin ósk með því að draga heiti þeirra með músinni upp eða niður á skjánum . Hægt er að loka fyrir niðurstöður úr tilteknu safni á skjánum . Í vinstra horni neðst er hnappur með tenglum í alla vefi Stofnunar Árna Magnússonar í íslenskum fræðum og samstarfsaðila . Hér má m.a. finna fleiri vefi um mál og málnotkun , á borð við Ritmálssafnið , Risamálheildina , Nýyrðavefinn og ISLEX , auk Málsins og gagnasafna innan þess . Munurinn á persónulegum sögnum og ópersónulegum er einkum sá að hinar fyrrnefndu krefjast geranda sem jafnframt er fumlag , t.d. : Hún grunar / Þær gruna þá um þjófnað . Með ópersl . sögnum er enginn gerandi , t.d. : Hana / Þær grunar að þeir séu þjófar . Með persl . sögnum sambeygist sögn frumlagi í tölu en tala frumlagsígildis með ópersl . sögnum hefur engin áhrif á tölu umsagnar . Meginmunurinn á persl . sögnum og ópersl . er þó merking , hinar síðarnefndu vísa oft til hugarástands eða afstöðu ( finnast , þykja , líka , sýnast ) . Þess eru mörg dæmi að persl . sögn verði ópersónuleg . Í Bárðar sögu stendur t.d. : þá gátu þeir hvergi hrært sig og blöskruðu [ ‘ depluðu ’ ] augunum ( ÍF XIII , 167 ) . Og í Tveggja postula sögu má lesa : hann horfir rétt hið gegnsta og hið beinasta móti henni [ sólinni ] og blöskrar ekki ( m 14 ( Pst 636 ) ) ; svo að þeir blöskri eigi ( m 14 ( Pst 636 ) ) . Hér er so . blöskra notuð persónulega í merkingunni ‘ depla ( augunum ) ’ . Í nútímamáli er blöskra hins vegar nánast ávallt notuð ópersónulega ( e-m blöskrar e-ð ) og blasir merkingarþróunin við : Í Þórðar sögu kakala má sjá dæmi um ópersónulega notkun : Lagðist Þórður þá niður opinn [ ‘ á bakið , upp í loft ’ ] og bað þá hyggja að hvort honum blöskraði [ ‘ honum brygði , hann missti kjarkinn ’ ] nokkuð ( Sturl II , 40 ) . Með nokkrum ópersl . sögnum stendur frumlagsígildi í þf. ( mig langar , hana grunar ) en langflestar taka þær með sér frumlagsígildi í þgf. ( henni mislíkar , honum finnst ) og þeirrar tilhneigingar gætir talsvert að nota þgf. í stað þf. og er þá talað um þágufallshneigð eða þágufallssýki . Talið hefur verið að þetta fyrirbrigði verði algengt um miðja 19. öld og það hefur jafnvel verið talið staðbundið . Með vísun til þess sem sagt var um merkingareinkenni sagna og til dæmanna um breytta merkingu og notkun má ljóst vera að munurinn á persónulegum og ópersónulegum sögnum liggur í málkerfinu sjálfu . Jafnframt er það svo að finna má dæmi um ‘ þágufallshneigð ’ þegar í fornu máli , t.d. : eg skal fá öxar Sveini syni hans svo að hann skal eigi skorta ( ÓH 612 ( 1250 – 1300 ) ) ; En allt það er honum skortir í um vættin ( Grgk I , 242 ( 1250 ) ) = ( GrgSt 92 ( 1260 ) ) . Hin svo kallaða Reykjahólabók frá fyrsta þriðjungi 16. aldar ( heilagra manna sögur í þýðingu Björns Þorleifssonar ) er fyrir margra hluta sakir afar merkileg heimild um íslenskt mál síns tíma og íslenska málsögu . Í henni er að finna nokkur dæmi um þágufallshneigð , t.d. : þeim langaði ekki til áts né drykkjar ( Reyk II , 350 ) ; og er þeir höfðu barið hann sem þeim lysti ( Reyk II , 132 ) ; svo að honum sakaði ekki ( Reyk II , 134 ) ; svo að honum vantar engan hlut ( Reyk II , 42 ) ; honum þraut aldreigi nokkurs hlutar andsvara ( Reyk II , 171 ) . langi k . ( 17. öld ) ‘ hluti meltingarfæra , botnlangi , ristill ; langýsa ’ ; sbr. fær. langi ‘ ristill , blóðmörskeppur með ristilhúð utan um ’ . Leitt af lo. langur ( s.þ. ) . og fhþ . dlŭgŭ , rússn . dlitь ‘ hika , tefja tímann ’ , lith. del ̃ sti ‘ slóra , dunda við e-ð ’ , sjá tálma og töldra . langa , gd . lange , fe . langian , fhþ . lango ̄ n , lange ̄ n . Sjá lengd , lengi og lengja ( 1 og 2 ) .