Orðasambandið að elda grátt silfur þekkist þegar í fornu máli og er notað um að eiga í erjum við einhvern . Í Eyrbyggja sögu segir til dæmis í 57. kafla ( stafsetningu breytt ) : " Þeir Óspakur og Þórir eldu oft grátt silfur og veitti ýmsum léttara . " Sögnin að elda merkir hér ' hita , bræða' og er leidd af nafnorðinu eldur . Hún beygðist í eintölu eldi ( hann eldi ) og í fleirtölu eldu ( þeir eldu ) og helst forna beygingin oft í orðtakinu í nútímamáli . Á 19. öld fór að bera á því að þátíðarmyndin væri eldaði , það er " þeir elduðu grátt silfur " og lifa báðar beygingarnar nú hlið við hlið . Lýsingarorðið grár er hér notað í merkingunni ' óhreinn' . Grátt silfur var því ' óhreint silfur' . Andstæðan var hvítt silfur . Bent hefur verið á að hafi óvarlega verið farið með eld við silfurbræðslu hafi kolefni náð að blandast silfrinu þannig að það varð grátt að lit við hitunina . Líkingin er sennilega frá þessu dregin . Um þetta má lesa í bók Halldórs Halldórssonar Íslenzk orðtök ( 1954 : 318 – 319 ) .