Sum urðu mæðuleg og kölluðu hana bólgna á meðan önnur bókstaflega gengu af göflunum með brjálæðislegum yfirlýsingum um að ef kröfunum yrði mætt af sanngirni myndi skelfileg efnahagsleg kollsteypa gera Ísland að hamfarasvæði ; eyðimörk þar sem kramdir kapítalistar og vinnuafl án tilgangs ráfuðu um , bölvandi hinum geðveiku byltingarsinnum sem öllu hefðu rústað . Það væri kannski við hæfi að þau sem sögðu mig og félaga mína óábyrga fávita litu í eigin barm og bæðust afsökunnar á tilraun sinni til að auka líkurnar á meiri samdrætti í efnahagslífinu ? Að ójöfnuður aukist ekki í íslenski samfélagi ; að tryggt verði að launahækkanir til láglaunafólks skili sér án þess að þær stigmagnist upp allan launastigans ; að krónutöluhækkunin til okkar umbreytist ekki í prósentur þeirra sem meira hafa á milli handanna ; að þau sem dvelja ofar í hinu efnahagslega stigveldi axli loksins ábyrgðina á stöðugleikanum . Í sumar heimsótti hagfræðingurinn Özlem Onaran Ísland , á vegum Eflingar . Einstæð móðir á lágum launum sem fær verulega hækkun hegðar sér ekki eins og auðstéttin , sem fjárlægir stóran hluta af fjármagninu úr umferð þegar hún kemst yfir það , nei þvert á móti , láglaunakonan fer beinustu leið út í búð og kaupir nýja úlpu handa barninu sínu eða kuldskóna sem hana hefur vantað lengi . Það að hér sé sumum , m.a. stórum hópum kvenna , gert að vinna fyrir launum sem duga ekki til framfærslu , særir réttlætiskennd fólks . Og þrátt fyrir linnulausan áróðurinn um að hér megi engu breyta og að hag allra sé best borgið með að vinnuaflið haldi sig á mottunni er almenningur tilbúinn til að veita okkur svigrúm til að nota öll tólin í verkfærakistunni okkar , meðal annars þau sem merkilegust verða að teljast í sögulegu samhengi ; að leggja niður störf til að knýja fram réttan útreikning á verðmæti og mikilvægi vinnu okkar . Við höfum lært af reynslunni og við vitum hvað við viljum . Við viljum mannsæmandi laun fyrir unna vinnu . Talsmenn þeirra sem eiga atvinnutækin og fjármagnið í íslensku samfélagi hafa opinberlega talað um eitthvað sem þeir kalla „ kyrrstöðusamninga “ . Slíkir samningar myndu þýða að við ákvæðum að staldra við í kjarabaráttu okkar , frystum um stund möguleika okkar á að ná betri lífsgæðum , samþykktum að bíða og sjá til . En í efnahagslífinu ríkir engin kyrrstaða ; þvert á móti er hér allt á hreyfingu . Það er því tímabært að Samtök Atvinnulífsins svari af heiðarleika : Hvernig hyggjast þau mæta kröfum okkar um að lágmarkslaun hækki upp í 425.000 á samningstímabilinu ? Ætla þau að axla ábyrgð á því að ójöfnuður aukist ekki á samningstímabilinu ? Það er ekki eftir neinu að bíða , við hljótum öll að vilja fá svör við þessum spurningum ekki seinna en strax . Kjarninn er vettvangur umræðu og á nýliðnu ári voru 539 skoðanagreinar birtar , stærstur hluti þeirra aðsendar greinar . Okkar tryggð er aðeins við lesendur . Við erum skuldbundin ykkur og værum þakklát ef þið vilduð vera með í að gera Kjarnann enn sterkari .