Heiðar Sumarliðason skrifar 12. desember 2019 12:30 Frú Fletcher með tölvuna uppi í rúmi , eins og svo oft áður . Hvað gerir fráskilin kona þegar einkasonurinn flytur að heiman og fer í háskóla ? Jú , hún byrjar að horfa á lesbíuklám líkt og enginn sé morgundagurinn . Þannig má á mjög einfaldaðan máta lýsa grunni þáttaraðarinnar Mrs. Fletcher sem Stöð 2 sýnir þessa dagana . Mrs. Fletcher er partur af hinni svokölluðu limited series tískubylgju , þ.e. að aðeins er framleidd ein þáttaröð og ekki söguna meir ( oftast ) . Nýlegir þættir sem falla undir þessa skilgreiningu eru t.d. Catch - 22 og Chernobyl . Gjarnan eru þetta þáttaraðir byggðar á skáldsögum , eða afmörkuðum sögulegum atburðum . Með þessum hætti er hægt að gera sögunni betur skil heldur en í kvikmynd þar sem mínutufjöldinn væri minni . T.d. er heildarlengd Mrs. Fletcher 210 mínútur , því hefði þurft að skera af helming lengdarinnar ef um kvikmynd hefði verið að ræða . Ég má eiginlega ekki til þess hugsa að hinir ýmsu fyrirferðarminni þræðir hefðu farið undir hnífinn . Limited series fyrirbærið er í raun ekki nýtt af nálinni , heldur aðeins endurauðkenning á míníseríunni sem tröllreið sjónvarpsskjáum á níunda og tíunda áratugi síðustu aldar . Það orð þykir ekki lengur fínt , þar sem míníserían fékk á sig stimpil melódramans og eðlilegt að þeir sjónvarpshöfundar sem vilja láta taka sig alvarlega reyni að fjarlægja sig frá þeirri tegund efnis . Sjónvarpsneysla er hinsvegar að breytast og þegar kemur að lengd efnis eru að koma út þættir með mun fjölbreyttara sniði en áður . Þegar míníserían var upp á sitt besta með þáttum eins og Roots og East of Eden , var ávallt um að ræða klukkustundarlanga dramaþætti . Mrs. Fletcher eru hinsvegar hálftíma langir þættir og heldur kómískari en hin dæmigerða mínísería fyrri áratuga . Það er HBO-sjónvarpsstöðin bandaríska sem framleiðir en þau hjá HBO er þekkt fyrir að hitta í mark oftar en gengur og gerist . Sex and the City , The Night of , Silicon Valley , The Sopranos , Girls og Curb Your Enthusiasm eru bara nokkrir af fjölmörgum eftirminnilegum þáttaröðum sem hafa komið úr smiðju HBO . Frú Fletcher nennir nú ekki að hanga bara inni í eldhúsi . Mrs. Fletcher-þættirnir eru byggðir á skáldsögu eftir Tom Perrota en þetta er alls ekki fyrsta kvikmyndaða efnið byggt á sögum hans . Helst ber að nefna tvær frábærar kvikmyndir , Election og Little Children . Sennilega má staðsetja tóninn í þáttunum einhversstaðar mitt á milli þessara tveggja kvikmynda , hann er ekki jafn kómískur og í Election en ekki jafn þungur og í Little Children . Því er erfitt að setja Mrs. Fletcher í nákvæman flokk . Þátturinn er að sjálfsögðu drama en þrátt fyrir að umfjöllunarefnið virðist þungt , gerir breyskleiki persónanna þáttaröðina kómíska , án þess þó að hún innihaldi beint brandara . Áhorfandinn hlær ekki oft , í mesta lagi flissar hann , hristir höfuðið eða tekur andköf yfir persónunum og örlögum þeirra . Brendan reynir hér að tala við „ raunverulega “ stúlku . Kathryn Hahn , sem leikur titilpersónuna , er ein af þessum leikkonum sem fólk kannast við en man ekki alveg hvaðan . Hennar fyrsta stóra tækifæri var í þáttaröðinni Crossing Jordan , sem gekk í heil sex ár og Stöð 2 sýndi . Einnig gætu áskrifendur Amazon Prime þekkt hana úr Tranaparent og I Love Dick . Það er kominn tími á við leggjum nafn hennar á minnið . Það er Kathryn Hahn . Það er einhvernveginn ekki hægt að ímynda sér neina aðra leikkonu í þessu hlutverki , svo trúverðug er Hahn . Það er ótrúlega sjaldgæft að leikarar nái að líkamna persónu sína svona vel . Þetta er klárlega frammistaði á pari við Phoebe Waller-Bridge í Fleabag , Natöshu Lyonne í Russian Doll eða Jessicu Barden í End of the F * * * ing World . Hahn á þáttaröðina með húð og hári og ef hún hlýtur ekki haug af tilnefningum til verðlauna fyrir frammistöðina er eitthvað mikið að . Einnig verður að minnast á Jackson White , sem leikur son hennar Brendan , sem ég af 100% alúð kalla drulluhala . Það er mjög sjaldgæft að kynnast persónu á skjánum sem maður hefur bæði samúð með en langar samt ótrúlega til að sjá kýlda í punginn . Hann er einskonar holdgervingur svo margra unglingspilta á ljósleiðaraöld , sem eru búnir að vera með Pornhub í æð frá því þeir fengu hár á punginn . Þegar Brendan gengur svo inn í pólitískt réttþenkjandi bandarískt háskólasamfélag 21. aldarinnar veit hann vart hvaðan á sig stendur veðrið . Hann kann ekki að eiga samskipti við fólk sem var ekki hluti af töffaragenginu hans úr menntaskóla og skortir hæfni til að vera með stúlkum sem hafa ekki áhuga á að láta kalla sig druslur í miðjum samförum . Mrs. Fletcher fjallar um fólk á krossgötum sem er að upplifa nýja hluti og þarf að takast á við þá erfiðleika sem því fylgja . Það er ótrúlega skemmtilegt að fylgjast með þeim Fletcher mæðginum í sitthvoru lagi reyna að fóta sig , svo ekki sé minnst á úrvinnsluna á ferðalagi þeirra , sem er guðdómleg blanda af ánægju og andstyggilegheitum . Ég hvet alla sem hafa aðgang að Stöð 2 eða Stöð 2 Maraþon til að horfa á þessa þætti . Þeir verða því miður aðeins sjö talsins , enda skáldsaga Toms Perrota ekki lengri og ekki er von á meira efni um mæðginin , sem er miður , því ég hefði gjarnan viljað fylgjast með ævintýrum þeirra um ókomin ár .