Völurnar voru gjarnan úr fílabeini eða öðru endingargóðu efni og voru geymdar í öskjum , nefndum loculi . Þannig er hægt að tákna allar tölur frá einum upp í níu . Voru útbúnar sérstakar töflur til að margfalda brotin og leggja saman . Hnattstaða Reykjavíkur er til dæmis 64° 8 ’ 24 ’ ’ n.br . Töflurnar voru reiknaðar í sextugakerfi . Hafa verður í huga að rómverska heimsveldið var víðáttumikið og það var ekki einsleitt heldur mættust þar margir menningarstraumar . Sextugakerfið er ættað frá Babýloníumönnum , sem bjuggu þar sem nú er Írak , en einingabrotin frá Egyptum . Auk þess átti ólík framsetning við ólík viðfangsefni . Sætistalnaritun í tugakerfi er ættuð frá Indverjun og Aröbum og er oft nefnd indóarabísk talnaritun . Upphaf slíkrar talnaritunar í Evrópu er oft miðuð við árið 1202 eða ritun bókarinnar Liber Abaci ( Bókin um reikning ) eftir Leonardo Fibonacci . Segja má að það hafi tekið um það bil heila þúsöld eftir að sætistalnaritun í tugakerfi varð til meðal Indverja þar til menn fóru að nota hana til brotareikninga þar sem kostir hennar nýtast þó einmitt sérlega vel . Að lokum má nefna að ritháttur brota var lengi á reiki . Stundum var teljari ritaður fyrir ofan nefnara en einnig var nefnari ritaður fyrir ofan teljara . Brotastrik kom fram með indóevrópskum tölum í byrjun 13. aldar en var þó ekki almennt notað fyrr en á 16. öld . Valdimar Sigurðsson er prófessor við viðskiptadeild Háskólans í Reykjavík og forstöðumaður Rannsóknarseturs HR í markaðsfræði og neytendasálfræði . Rannsóknir Valdimars hafa einkum beinst að neytendahegðun og markaðssetningu á stafrænum miðlum og í verslunarumhverfi tengt matvælum og hollustu .