Erasmus gekk í klaustur ágústínskra kórsbræðra ( samanber til dæmis klaustrin í Helgafelli , Viðey , Þykkvabæ og Skriðu ) nálægt borginni Gouda og hlaut prestsvígslu 1492 . Biskupinn styrkti hann líka til að nema við háskólana í París og Montaigu . Hann var hvass penni og háðskur með afbrigðum og einkum voru munkar og klerkar skotspónn hans og uppskar hann ekki þakklæti þeirra stétta . Meðal helstu rita Erasmusar var Lof heimskunnar , sem komið hefur út í íslenskri þýðingu 1996 , og veitist hann þar að skólaspekinni . Sjálfan hafði hann lengi dreymt um að frumtexti Nýja testamentisins væri til í aðgengilegu formi handa fræðimönnum og vildi hann að ný latnesk þýðing fylgdi því að latínan á þýðingu Híerónýmusar fannst honum alls ekki nógu góð og þar að auki röng á mörgum stöðum . Bronsstytta af Erasmusi sem stendur í fæðingarborg hans Rotterdam . Hin hvassa gagnrýni Erasmusar á ýmislegt í kenningum kirkjunnar og á líferni munka og klerka virtist mundu gera hann að bandamanni Lúthers sem hóf siðbótarstarf sitt árið 1517 . Aðrir , jafnt fylgismenn Lúthers sem andstæðingar , töldu að Lúther gerði ekki annað en segja berum orðum það sem Erasmus hefði ýjað að eða sagt óljósum orðum . Þegar honum var legið á hálsi fyrir að hafa búið undir gagnrýni siðbótarmanna mótmælti hann því og taldi siðbótarmenn aðeins hafa notað nafn sitt og snúið út úr orðum sínum til að útbreiða eigin villukenningar . Margir álitu Erasmus viljalausan mann sem væri haldinn átakafælni og teldi sig geta horft á í fjarska þar sem menn tókust á án þess að taka afstöðu . Lúther lagði áherslu á að kristindómur væri líf í trú og menn yrðu að viðurkenna og treysta því sem Guði hefði fyrir þá gert í Jesú og reiða sig á elsku hans sér til hjálpar í lífinu . Erasmus taldi aftur á móti að kristin trú fælist í að lifa í anda Fjallræðunnar og því væri mest um vert að taka ákvörðun um að fylgja Kristi og læra af honum í auðmýkt . Erasmus vildi í lengstu lög forðast deilur en þegar hann var loks knúinn til að taka afstöðu og spjótin beindust að honum úr báðum áttum þá ákvað hann að takast á við spurninguna um frelsi manna til að taka ákvarðanir . Bók sína nefndi hann Um frjálsræði viljans ( De libero arbitrio ) og þar heldur hann því fram að menn geti með viljaákvörðun einni ráðið lífi sínu og valið veginn til lífsins eða veginn til glötunar . Hann átti hins vegar oft erfitt uppdráttar meðal trúbræðra sinna því að þeir mundu vel háðsglósur hans og gagnrýni á kirkjulegar kenningar og stofnanir . Þegar siðbótarmenn náðu völdum í Basel árið 1529 fluttist hann til Freiburg í Breisgau . Er hann var staddur í Basel sumarið 1536 vegna prentunar á einhverju rita sinna fékk hann blóðkreppusótt og andaðist þar 12. júlí . Hann var jarðsettur í dómkirkjunni í Basel . Í virðingarskyni við hann er áætlun Evrópuríkja um stúdentaskipti nefnd eftir honum , Erasmusáætlunin . Ingibjörg Gunnarsdóttir er prófessor í næringarfræði við Matvæla - og næringarfræðideild Háskóla Íslands og forstöðumaður Rannsóknastofu í næringarfræði við Háskóla Íslands og Landspítala . Ingibjörg hefur rannsakað áhrif næringar á meðgöngu á heilsu móður og tengsl næringar og vaxtar fyrstu ár ævinnar við heilsu allt fram á fullorðins ár .