34 MORGUNBLAÐID , SUNNUDAGUR 11. NÓVEMBER 1984 Ætiaði alltafað veiða sjómaðw Ólafsfjörður skerst til miðvesturs úr utanverðum Eyjafirði . Við sam - nefndan fjörð stendur kauptúnið ólafsfjörður , með um 1.200 íbúa . Á liðnum áratugum hefur útgerð og vinnsla sjávarafla veríð undirstaða vaxtar og viðgangs á þessum stað , sem svo víða við sjávarsíðuna . En fiskinn hefur ekki rekið á land í Ólafsfirði fremur en annars staðar . Þar hefur þurft dugandi fóik og þrekmikið til að sækja aflann og skapa vinnu og verðmæti . Og það er tæpast á nokkurn hailað þó að sagt sé að einn þeirra manna sem hvað drýgstan skerf hefur lagt fram í áratugi til þessa sé Ólafur Jóakimsson skipstjóri . Blaðamaður sem átti leið um Ólafsfjðrð fyrir skömmu staldraði við um stund á heimili þeirra heið - urshjóna Ólafs Jóakimssonar og Fjólu Baldvinsdóttur og bað Ólaf að segja lítillega frá sjósókn liðinna ára . Eins og venjan vill oft verða byrjaði blm. þó á að inna Ólaf eftir því hvaðan hann værí . Sjórínn togar fast í mann , sagði hann . Ég fæddist á Siglufirði 11. maí 1924 . Foreldrar mínir voru Jóa - kim Meyvantsson og ólína Ólafsdóttir . Þau voru nánast Siglfirðingar , þó fæddist móðir mín á Ólafsfirði . Faðir minn var sjómaður og síðan verkamaður . Sjómennskan virðist vera algeng í fjölskyldunni . Við systkinin vorum átta en þrjú eru á lífi . Ég elst upp til fullorðinsára á Siglufirði og þar kynnist ég konu minni , Fjólu Baldvinsdóttur , sem er frá Ólafsfirði og þetta þróast þannig að við flytjumst hingað á Ólafsjörð árið 1949 er ég ræðst sem stýrimaður á NB Einar Þveræing , 64 tonna bát í eigu Magnúsar Gamaliussonar , en hjá því útgerðarfyrirtæki hef ég starfað siðan og verið skipstjóri síðan 1955 . — Hafðirðu verið eitthvað við - riðinn sjóinn áður ? Já , ég var þá búinn að stunda sjóinn nokkuð . Ég byrjaði 1943 á Huganum II frá Isafirði . Á ýms - um bátum og togurum var ég svo til þess tíma er ég ræðst til Magnúsar Gamalíussonar eins og fyrr segir á Einar Þveræing . Þannig að sjósókn mín spannar fyrst og fremst þann tima aíðan ég kom i Ólafsfjörð . — Hefur ekki orðið gifurleg breyting á aðstöðu allri á skipun - um ? Aðbúnaðurinn þá og nú er eins og svart og hvítt . í dag hafa nán - ast allir sinn eigin klefa eða eru i tveggja manna klefum , en á þess - um árum voru allir saman í lúk - arnum . Þar var bæði eldað og sofið . Það var jafnvel þannig á sumrin þegar fjölgað var að menn uröu að una við það að sofa tveir og tveir í koju . Tæknilegur búnaður var einnig allur annar . Það er líklega erfitt fyrir unga fólkið að gera sér grein fyrir þessu því tæknin í dag gerir manni kleift að sigla t.d. út og inn fjörðinn hérna nánast blind - andi . Maður gerði sig ánægðan með þetta því þá þekktist ekkert annað . — Hefurðu komist í hann krappan ? Tæpast hættulega þó oft hafi gengið á ýmsu . Það var þá helst á Einari Þveræingi 1953 . Þá vorum við að fara suður með bátinn okkur til þægindaauka fyrir ára - mót , rétt fyrir jól . Við fengum á okkur vont veður . Á Siglufirði þurftum við að koma við og láta lagfæra dýptarmæli og þegar við leggjum þaðan af stað brast á norðaustan veður mikið . Fljót - lega bilaði dýptarmælirinn aftur og siglingatæki voru engin , nema kompásinn . Við héldum vestur fyrir Horn , en veðrið var svo mikið og ísingin og dimmviðrið að við þorðum ekki að leita lands því við vissum ekkert hvar við Rætt við Ólaf Jóakimsson skipstjóra Ólafsfirði vorum staddir . Við andæfðum í sjó og vindi þarna i rúman sól - arhring , en þá fór veðrið að lægja . Við höfðum ekki getað sinnt kalli því loftnetið slitnaði niður í veðrinu og við gátum ekki látið vita af okkur svo það voru skip farin að leita að okkur . Við vorum ekki hræddir , það var svo mikið að gera . Það var handstýrt í þá daga svo það voru ærin verk - efni við að stýra skipinu , berja af klaka og verjast áföllum . Það ís - aði mikið . Akureyrartogarinn gamli Svalbakur fann okkur eða kom okkur til aðstoðar og fylgdi okkur inn á Dýrafjörð . Þar lág - um við og hreinsuðum af klaka i sólarhring og lögðum svo af stað suður aftur til Reykjavikur því þaðan átti að róa um veturinn . En er við komum suður fyrir Látrabjarg tekur ekki betra við . Hvassviðri og stormur fyrst af Iljónin Ólafur og Fjóla ásamt sonum sínum . suðvestri og síðan suðaustan og við vorum í mesta basli að kom - ast til Reykjavíkur . Það tókst þó , en í Faxaflóanum hrökk kompás - inn úr statívi sínu í stýrishúsinu og brotnaði . Svo við vorum kompáslausir síðasta spolinn . Þetta voru erfiðir dagar , skýt - ur Fjóla inn í , og lítið sofið þá dagana . Veðrið var ógurlegt , raf - magn og simalínur slitnuðu . Fjarskiptin voru svo léleg á þess - um árum og erfitt að koma boð - um á milli af þeim sökum . — Hefur ekki orðið mikil breyting á Ólafsfirði síðan þú fluttir hingað ? Það hefur orðið gifurleg breyt - ing á kaupstaðnum . Staðurinn er ekki meira en hundrað ára gam - all . Bagalegast fannst manni hafnleysið . Fyrstu árin var al - gengt að við urðum að flýja höfn - ina . Hér vár ekki hægt að liggja í noröaustan brælu . Sjóleiðin var miklu meira notuð þá en i dag . Þá var enginn Múlavegur . Það þótti ekkert mál að fara með flóabátnum i kaupstaðarferð til Akureyrar þó ferðin tæki fjórar klukkustundir . Bátarnir fóru með sjúklinga og farþega eftir því sem til féll . Bátarnir voru þá eins nauðsynlegir þessum stað og sjúkrabillinn er í dag . — Áttu ekki einhverjar minn - ingar frá síldarárunum ? . Það er nú liklegast . Síldveið - arnar áttu alltaf hug minn allan og minningar frá þeim árum mér sérlega kærar . Eftir að ég er á Huganum er ég í þrjú sumur á Helga Helgasyni á síldveiðum , en það var toppskip í afla þá . Mikill aflamaður var með það , Arnór heitinn Jóhannsson , og þótti eft - irsóknarvert að komast á svona gott skip . Með honum var ég í þrjú sumur . Þetta voru gullald - arárin á Helga Helgasyni og Huganum því þá var spennan mest í sambandi við síldina , og við köstuðum bara á vaðandi síld . Þegar dimma tók þá gerðu skipin