Virðulegi forseti . Ég ætla að byrja á að taka undir með hæstv. fjármálaráðherra að ég tel að sú nýbreytni sem var höfð núna , að hafa fagráðherrana hér og þeir fjalli um sinn málaflokk í umræðunni á seinni deginum , hafi reynst vel og það sé mikilvægt að hafa áframhald á þeirri tilhögun . En ég verð þó að viðurkenna , virðulegi forseti , eftir að hafa hlustað á þessa umræðu sem hefur staðið yfir í tvo daga , að margir hverjir eru komnir í prófkjörsstellingar og tala mikið um þann mikla árangur sem náðst hefur í ríkisfjármálum og segja að nú sé hægt að fara að auka aldeilis við útgjöldin . Ég ætla ekki að nota þennan ræðutíma minn í að fara yfir það og hrekja það . Hins vegar vil ég bara tala um blákaldar staðreyndir sem blasa við þeim sem taka við eftir kosningarnar 2013 og náttúrlega núverandi stjórnvöldum . Það sem liggur fyrir er að skuldir ríkissjóðs í árslok 2011 voru 1.544 milljarðar . Þar fyrir utan eru 370 milljarðar lífeyrisskuldbindingar . Við munum á næstu fjórum árum greiða 370 milljarða í vexti . Ekki eru neinar deilur um það hversu mikilvægt er að ná jöfnuði í ríkisfjármálum til að geta farið að greiða niður skuldir . Ég vil benda á að öll umræðan snýst um það að ná þeim tökum að við gerum fjárlögin sjálfbær . Mjög lítið er talað og fáir tala um það að þegar því er náð eigum við eftir að greiða niður alla þessa mörg hundruð milljarða . Þess vegna er gífurlega mikilvægt að menn geri sér grein fyrir hversu mikilvægt það er að við förum að greiða niður skuldir ríkisins . Ég hef heyrt mjög fáa hafa áhyggjur af því að fara í að selja eignir ríkisins til að fara í frekari fjárútlát í stað þess að greiða niður skuldir . Almenn skynsemi segir manni það að þegar eignir eru seldar þá er skynsamlegra að greiða niður skuldir . Mig langar að minna á að frumvarp til fjárlaga 2013 er auðvitað markmið , en síðan blasa við þær staðreyndir að þau ganga ekki eftir . Þá er ágætt að rifja það upp að árin 2010 og 2011 var hallinn umfram það sem gert var ráð fyrir , eftir að fjárlögin lágu fyrir , annars vegar um 25 milljörðum meiri árið 2010 og hins vegar um 30 milljörðum árið 2011 . Inni í þessu eru líka einskiptisaðgerðir svokallaðar . Ég vil minna á að í fjárlögum ársins 2012 er undirliggjandi halli á útgjöldum sem mér er kunnugt um , samkvæmt síðustu tölum sem komu frá fjármálaráðuneytinu , í kringum 11,5 milljarðar . Inn í það vantar líka ákveðna hluti sem við höfum verið að fjalla um í þessari umræðu . Eitt er að hafa ákveðin markmið og annað er að hafa ákveðna niðurstöðu . Það er jú einfaldlega niðurstaðan sem ræður því hvað skattgreiðendurnir þurfa að borga . Ég velti því fyrir mér hvort ekki sé nauðsynlegt að þingið taki höndum saman um það hvernig staðið skuli að því að greiða niður skuldir ríkissjóðs , og þá skiptir engu máli hvaða stjórnvöld verða . Ég held að mikilvægt sé að þingið taki höndum saman og geri áætlun um það , og bindi í raun og veru þingið að því leyti til , hvernig á að greiða niður skuldir ríkissjóðs því það er ekki hægt að leggja það á framtíðarkynslóðir . Þessi frábæri árangur sem alltaf er verið að tala um er á þann veg að á síðasta ári jukust skuldir ríkissjóðs um 200 milljarða en að nettó um 100 milljarða , svo maður haldi nú öllu til haga . Þær jukust um 100 milljarða . Og mjög margir eru ánægðir með það . Þess vegna er gríðarlega mikilvægt að haldið verði áfram á þeirri braut sem mörkuð hefur verið í hv. fjárlaganefnd . Samstaða hefur verið um það þvert á flokka hversu mikilvægt það er að breyta vinnubrögðum og það er gríðarlega mikilvægt að breyta þeim . Við heyrðum í ræðum sumra ráðherra í dag komið inn á veikleika sem eru nú þegar í frumvarpinu og það sem þeir gera ekki mikið með , þ.e. þá fyrirvara sem eru samkvæmt fjárfestingaráætluninni . Þeir munu fara í þau verkefni sem þar eru talin upp þrátt fyrir þann fyrirvara sem er í frumvarpinu um að þær áætlanir megi ekki raska því að jöfnuður náist í ríkisfjármálum . Hér komu fagráðherrar og sögðu : Ég fer í þessar framkvæmdir . Þá langar mig að rifja það upp að ekki er heldur hægt að bjóða okkur upp á það lengur að þegar við í fjárlaganefnd vorum að fara yfir framkvæmd fjárlaga fyrir árið 2012 kölluðum við fyrir nefndina þrjá ráðherra sem fóru yfir málaflokka sína . Hver voru skilaboð hæstv. ráðherra ? Ég skynjaði það þannig og ég held að margir aðrir hafi gert það líka , þeir komu og sögðu einfaldlega við nefndina , sem átti að fylgja eftir framkvæmd fjárlaga árið 2012 og er það hlutverk hennar í þinginu : Fjárlögin eru einfaldlega vitlaus . Fjárlögin eru bara vitlaus . Það voru skilaboðin . Þess vegna verður að taka á þessum hlutum og þróa það starf sem unnið hefur verið að í hv. fjárlaganefnd , þó svo að ég sé ekki alls kostar sáttur við hvernig það hefur gengið oft og tíðum gagnvart framkvæmdarvaldinu þótt eining hafi verið í nefndinni sjálfri . Eitt af því sem mig langar að nefna sem kemur núna inn í ríkisreikning 2011 sem mér finnst vera mjög alvarlegt mál . Þar eru settir 4,9 milljarðar í afskriftir hjá Nýsköpunarsjóði atvinnulífsins — og að hugsa sér það þar sem stærsta vandamálið er skuldir ríkissjóðs . Við þurfum ekki að deila um það . Menn geta haft mismunandi fagrar ræður um það hversu vel hefur gengið eða illa . Aldrei , aldrei einu einasta orði hefur það verið nefnt í hv. fjárlaganefnd , ekki einu orði . En það er jú akkúrat hlutverk hv. fjárlaganefndar að fylgjast með framkvæmd fjárlaga . Þarna hverfa 5 milljarðar út úr ríkissjóði án þess að það hafi verið kynnt fyrir þinginu , bara sisona . Þetta eru auðvitað vinnubrögð sem verða að breytast . Þetta getur ekki gengið svona lengur . Fjárlögin eiga að gilda og menn verða , sama úr hvaða flokki hæstv. ráðherra kemur og hver hann er , að fara eftir þeim og taka verður á mörgum stórum þáttum til að styrkja þingið og til að fylgja fjárlögunum eftir . Og þá verðum við að vera sammála um að gera það og veita þinginu þær heimildir og þau ráð sem það hefur og hætta svona vinnubrögðum . Eitt er það sem var í umræðunni áðan þar sem kemur fram að einstaka fjárlagaliðir eru kannski 500 millj. kr. fram yfir á þessu ári og 600 millj. á næsta ári af því að það gilda svokölluð sérlög . Hvernig getur það verið að einhver lög önnur taki fram fyrir heimildirnar í fjárlögum ? Þetta eru hlutir sem verður að breyta . Það er lífsnauðsynlegt að breyta þessu ef við ætlum að ná tökum á ríkissjóðnum . Ef við ætlum að hafa þetta áfram eins og það hefur verið að þróast þá getum við bara gleymt því . Þá náum við ekki tökum á ríkisfjármálunum . Hættan er sú að pólitíkusarnir sem eru að fara í framboð muni hafa minni áhyggjur af því hversu mikilvægt það er að ná tökum á ríkisfjármálunum . Þeir munu kannski hafa hugsanlega meiri áhyggjur af því hvernig þeir nái endurkjöri . Þess vegna er mikilvægt að þingið taki sig saman og geri áætlun um það hvernig hægt er að ná niður skuldum ríkissjóðs . Það er allt of lítið rætt um skuldirnar að mínu mati í þessari umræðu . Við staðnæmumst alltaf við að ná jöfnuði en þá eigum við eftir að greiða kannski upp undir 2.000 milljarða . Þess vegna er mikilvægt að við tökum þessa umræðu eins og hún er . Það er líka mjög mikilvægt að þróa og klára það sem hv. fjárlaganefnd hefur verið að vinna að , að taka svokallaðar markaðar tekjur og líka hluta af ákveðnum sértekjum og færa það inn í ríkissjóð og síðan þannig að það sé alveg á hreinu hver fjárlagaheimildin er fyrir viðkomandi stofnun . Það er óþolandi að á sama tíma og verið er að skera niður hafi stofnanir , t.d. í heilbrigðisþjónustunni , ekki aðgang að sértekjum . Við erum öll sammála um að við viljum hlífa velferðarkerfinu . En á sama tíma er skorið niður hjá stofnunum sem geta náð sér í sértekjur , jafnvel inni á milli ráðuneyta , upp á tugi og hundruð milljóna og aukið umsvif sín þannig um 15% og jafnvel upp í 20% miðað við það sem gert er ráð fyrir í fjárlögum og tekist er á um í þingsölum . Það er því mjög mikilvægt , virðulegi forseti , að hv. fjárlaganefnd og þingið í heild sinni þrói þau vinnubrögð áfram sem stuðla að því að við munum einhvern tíma ná ríkisfjármálunum í það horf sem þau þurfa að vera .