Urtur með stálpaða kópa . Rostungar eru geysilega stórar skepnur og geta karldýrin vegið vel yfir eitt tonn og mælst rúmir þrír metrar á lengd . Rostungar eru meðal stærstu hreifadýra jarðar , aðeins sæfílar eru stærri . Kyrrahafsdeilitegundin verður nokkuð stærri , karldýrin eru á bilinu 800-1700 kg og kvendýrin 400-1250 kg . Karldýr af Atlantshafsdeilitegundinni eru rúm 900 kg og kvendýrin rúm 700 kg . Karldýrin verða kynþroska fimm til sjö ára og ná fullri stærð við 15 ára aldur , þá fyrst hafa þau líkamsburði til að berjast við eldri karldýr um kvonfang . Auðvelt er að aldursgreina rostunga þar sem árhringir myndast á skögultönnunum . Algengt er að þeir nái um 30 ára aldri en í dýragörðum geta þeir orðið mun eldri . Rostungar voru mikið veiddir fyrr á tímum og var þá sérstaklega verið að sækjast eftir tönnum þeirra . Áður fyrr voru rostungar mikið veiddir af svokölluðum iðnvæddum ríkjum norðurhjarans og fór þeim þá mjög fækkandi . Bann var sett á veiðar í atvinnuskyni árið 1972 og hafa rostungar verið friðaðir síðan en veiðar eru einungis leifðar meðal frumbyggja norðurheimskautsins , í Alaska , Grænlandi , Kanada og Rússlandi . Á þessum áratugum sem rostungar hafa verið friðaðir að mestu hafa stofnarnir rétt verulega úr kútnum . Nú er stofnstærðin 200 - 225 þúsund dýr . Tvær skepnur veiða sér rostunga til matar , það eru ísbirnir ( Ursus maritimus ) og háhyrningar ( Orcinus orca ) . Ingibjörg Gunnarsdóttir er prófessor í næringarfræði við Matvæla - og næringarfræðideild Háskóla Íslands og forstöðumaður Rannsóknastofu í næringarfræði við Háskóla Íslands og Landspítala . Ingibjörg hefur rannsakað áhrif næringar á meðgöngu á heilsu móður og tengsl næringar og vaxtar fyrstu ár ævinnar við heilsu allt fram á fullorðins ár .