48 MORGUNBLAÐIÐ , SUNNUDAGUR 25. SEPTEMBER 1988 Minning : Jón Bjarnason Fæddur 7. maíl 904 Dáinn 10. september 1988 Föðurafi minn , Jón Bjarnason , andaðist aðfaranótt laugardagsins 10. september síðastliðinn , á Landakotsspítala , Reykjavík , á 85. aldursári . Hann fæddist 7. maí 1904 , í Reykjavík , nánar tiltekið á Njáls - götu 37 , sem var fyrsta húsið sem byggt var vð þá götu . Foreldrar hans voru Bjarni Jónsson , trésmið - ur , ættaður úr Biskupstungum , og Ingveldur Sverrisdóttir , ættuð frá Sólheimum í Mýrdal . í pessu húsi ólst afi upp , asamt systkinum sínum tveimur , Sverri og Kristrúnu , fram til fjórtán ára aldurs . Það ár , 1918 , fluttist fjölskyldan frá Reykjavík að Hvammi í Skorradal , en langafi minn Bjarni hafði þá átt þá jörð um nokkura ára skeið . í Hvammi átti afi heima næstu sex árin , eða þar til árið 1924 að hann hélt að nýju til Reykjavíkur til að hefja nám við Samvinnuskólann , enda hneigðist hugur hans lítt tií bústarfa . Að því námi loknu lá leiðin til Danmerkur , þar sem hann dvaldi við nám og störf á vegum dönsku samvinnu - hreyfingarinnar . Arið 1930 kvæntist hann ömmu minni , Dagmar Ólafsdóttur , sem lést þann 10. október fyrir aðeins tæpu . ári . Þau hófu sinn búskap í Reykjavík ° S bjugga þar æ síðan , fyrst á Njarðargötu 5 , en það hús keyptu þau í félagi við langömmu mína og tengdamóður hans , Guðrúnu Guð - jónsdóttur . Þar bjuggu þau í mörg ár ásamt börnum sfnum þremur , Ólöfu , giftri Val Egilssyni , sem búsett hafa verið í Bandarfkjunum um langt árabil , Ingu Birnu , sem búsett er í Danmörku , og Gunnari , föður þeirrar sem þetta skrifar og sem kvæntur er móður minni , Helgu Erlu Hjartardóttur , og búa þau í Garðabæ . Nokkru eftir heimkomuna frá Danmörku , lærði afi símritun og hóf um líkt leyti störf hjá Landssíma Islands . Hann vann þar árum sam - an , fyrst á ritsfmanum en síðan á aðalskrifstofu hans . Um 1960 hætti afi störfum hjá Landssímanum og vann eftir það hjá Vátryggingaskrifstofu Sigfúsar Blömasiofa fíiðfimts Suðurtandsbraut 10 108 Reylqavík . Sírw 31099 Opiðölikvöld tt ! Id . 22 , - einnig um helgar . Skreytingar vió öil tiiefni . Gjafavörur . Sighvatssonar hf . Hann var einn af eigendum þess fyrirtækis og starfaði lengst af þar sem skrif - stofustjóri . Arið 1953 festu afi og amma kaup á íbúðinni á Hraunteig 13 , þar sem þau bjuggu allt til dauða - dags og við þann stað eru allar mínr minningar um þau bundnar . Nú þegar leiðir skilja og hugurinn reikar til liðins tíma finnst mér að allt líf mitt sé á einhvern hátt tengt samvistum við afa og ömmu og heimili þeirra á Hraunteig . Þar bjó ég líka , ásamt foreldrum mínum , fyrstu ár ævi minnar og eftir að ég og fjðlskylda mín fluttum af heimilinu dvaldi ég þar áfram öllum stundum , enda var hvergi betra að vera . Því voru þær ófaar helgarnar sem hófust á því að nauðsynlegustu hlutir voru settir í tösku og haldið til helgardvalar hjá afa og ömmu . Eins voru þeir ófáir sunnudagamir sem við afi fórum prúðbúin , hönd í hönd , niður í bæ til að gefa öndun - um á Tjörninni eða til að fara í þrjúbíó , að sjá eitthvert teikni - myndasafnið og mátti þá oftast ekki á milli sjá hvort okkar skemmti sér betur yfir myndinni . Þær voru líka margar stundirnar sem við áttum saman í stofunni heima á Hraunteig , við að hlusta á tónlist af ýmsu tagi og þar gilti einu hvort hlýtt var á fremstu tenór - raddir sögunnar eða harmónikku - snillinga því afi hafði hina mestu unun af flestri tónlist . Þá var gjarnan hækkað vel í músíkinni , tekið sporið um stofuna og afi kenndi undirstöðuatriðin í polka og zha-zha-zha . Fannst ömmu þá stundum „ unglingarnir " heldur háværir og reyndi að hafa hemil á gleðin'ni , en uppskar sjaldn - ast fyrir erfiði sitt , svo innilega skemmtun við okkur á þessum dansæfingum . Síðar lá leið mín í gagnfræða - skóla og seinna í menntaskóla . Þá var gott að geta leitað til afa með • snúna dönsku - og enskustíla eða erfiðar mannkynssöguritgerðir og var þá víst að aldrei var komið að tómum kofanum þar . Leysti hann slík verkefni jafnvel í gegnum símann , þyí ekki hafði sonardóttirin alltaf þá forsjálni til að bera að byrja á slíku með góðum fyrirvara og voru því oft góð ráð dýr , þegar timinn var naumur . Þá gat nú gamla manninum stundum ofboðið kæruleysið . En aldrei brást hann og alltaf fór maður með fullunnið verkið í skólann þó lítið væri sam - ræmið á getu í tímum og því snilld - armálfari sem var á þeim verkefn - um sem gerð voru heima fyrir . Ég minnist einnig allra fjörlegu umræðnanna við eldhúsborðið á Hraunteig 13 , þar voru hin ólíkustu mál krufin til mergjar og ekki voru nú allir alltaf jafn sammála þá , en aldrei fór það þó svo að ekki stæðu allir upp frá þeim umræðum með bros á vör og sem bestu vinir . Að lokum má ekki gleyma snilld - ariegri rithönd afa og hagmælsku . Margar eru þær gestabækurnar sem kvæði hans prýða , skrifuð með þeirri skrautskrift sem fáir léku eftir honum . Nú , þegar ég kveð afa minn hinsta sinni , er mér efst í huga þakklætí fyrir að hafa orðið þeirrar Leysteinar Framleiðum allar stærðir og gerðir af legsteinum . Veitum fusiega upplýsingar og rádgjof _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ um gerð og val legstema . ÍfiS.HEUiASONHF ISTEINSMIÐJA Bl : SKEMMUVEGI 4B SÍMt 76677 gæfu aðnjótandi að fá að kynnast slíkum manni sem hann var og fyr - ir allar þær minningar sem ég á um hann og mun alltaf varðveita innra með mér . í dag á ég lítinn Jón , sem bíður það erfiða verkefni að bera nafn langafa síns með þeim sóma sem hann átti svo sannarlega skilið og reyna að vera sú heilsteypta og heiðarlega manneskja sem hann alla tíð var . Við sem eftir lifum munum sakna hans sárt , en tíminn mun án efa lina sársauka og söknuð og eftir standa minningin um góðan föður , afa og iangafa , en ekki síður traust - an vin og félaga . Blessuð sé minning hans . Dagmar Guðrún Gunnarsdóttir Jón ólst að mestu Ieyti upp í einni af fallegustu sveit íslands , Borgar - firði . Sem unglingur vann hann algeng sveitastörf og var talinn mjög hraustur og duglegur til allra verka . Jón var á unglingsárunum mjög góður íþróttamaður og sérstaklega góður í glímu . Seinna lá leiðin í Samvinnuskól - ann og skóla fyrir símritara . í mörg ár starfaði hann hjá Landssíma Is - lands sem símritari og seinna á skrifstofunni þar . Árið 1958 fór Jón að starfa hjá Vátryggingaskrifstofu Sigfúsar Sighvatssonar hf. , sem ég undirrit - uð þá veitti forstöðu . Ég er honum mjög þakklát fyrir dugnað hans og sérþekkingu í erfiðum trygginga - málum sem hann þurfti oft að leysa úr . Jón og kona hans , Dagmar Ólafs - dóttir ( nú iátin ) , reistu sitt fyrsta heimili við Njarðargötu í Reykjavík og var það eins konar miðstöð fyrir vini og fjölskyldur þeirra . Móðir frú Dagmar var þar einnig til húsa og setti þaðvirðulegan svip á heimilið . Börnin , Ólðf , Birna og Gunnar , voru sólargeislar foreldranna . Seinna fluttist fjölskyldan á Hraunteig 13 , og fáum dögum eftir flutninginn var frú Dagmar búin að koma öllu fyrir og tilbúin að taka á móti gestum . Ég og maður - inn minn , Sigfús heitinn Sighvats - son , ásamt dóttur okkar Agústu , vorum daglegir gestir á heimili Jóns og Dagmar . Eftir lát frú Dagmar hrakaði heilsu Jóns og erfiður sjúkdómur lagði þennan hrausta glímukappa í valinn . Jón andaðist 10. september sl. á Landakotsspítala . Að ósk hans fór jarðarförin fram í kyrrþey . Við Ágústa biðjum fjölskyldu Jóns og Dagmar að taka á móti okkar innilegustu samúðarkveðjum . Ellen Sighvatsson Þær eru fallegar og skýrar mynd - irnar sem ég geymi úr afahúsi . Afi Jón átti sinn stól við eldhús - borðið þar sem hann settist oft þeg - ar við komum í heimsókn , og fékk sérkaffiboUa . Á þessum eldhúsfundum var far - ið víða . Umræðuefnin voru marg - vísleg og oft var þétt setið í litla eldhúsinu á Hraunteignum . Frásagnarhæfileikar afa komu kannski einna best í Ijós á því að snemma fékk hann okkur bama - börnin til að þegja og leggja við hlustir . Kímnigáfan var lfka á sínum stað og oft glatt á hjalla þegar afi sagði sögur af fólki í fortíð og nútíð , hisp - urslausar frásagnir sem báru vott um næman og ríkan skilning á mannlegu eðli . Stjórnmálin voru oft í brenni - depli á þessum fjölskyldufundum og afi leiddi þær umræður af mikl - um áhuga . Dómar voru felldir og þjóðarskútunni margoft bjargað frá strandi við eldhúsborðið hjá afa . En það var ekki alltaf talað á Hraunteig 13 , og oft hljómuðu sin - fóníur og óperutónlist alla leiðina út á götu . Þá var afi að taka upp , hlusta á nýja plötu eða bara prófa hljómtækin . Lífsgleði var það sem einkenndi allt hans fas . Afi var alltaf að læra og ef skóla - námið þyngdist var oft leitað til hans því þar var öll svör að finna . Þeir voru ófáir dönskustílarnir sem afi átti heiðurinn af á mínum menntaskólaárum . Árið 1984 stundaði ég nám í spænsku við Háskóla íslands , og á sama tíma var afi að læra spænsku við skrifborðið heima hjá sér . Oft bárum við saman bækur okkar og ráðfærðum okkur hvort við annað í náminu . Löng símtöl á síðkvöldum þar sem framburður og beygingar voru aðalumræðuefnið voru tíð á spænskuárum okkar afa . Fyrir nokkrum árum fór fjöl - skyldan saman til Spánar . Eftir að búið var að koma sér fyrir á hótel - inu uppgötvuðum við að afi var horfinn . Eftir nokkra leit fannst hann þó þar sem hann var búinn að koma sér fyrir hjá starfsfólkinu í móttöku hótelsins og var í hróka - samræðum að æfa spænskuna sína . Hann hafði brennandi áhuga á öllu sem var framandi og krafðist einbeitni , og ekki er langt síðan hann hafði hug á að setjast á skóla - bekk í Háskólanum og sinna spænskunáminu , þrátt fyrir að meira en hálf öld væri liðin frá því hann sótti skóia síöast . Af því varð þó ekki , en námið var honum alltaf hugleikið og hann sinnti því heima fyrir af miklum áhuga . Þær verða ekki fleiri heimsókn - irnar á Hraunteiginn , en mínning - arnar eru hlýjar og fylgja manni um ókomna tíð . Afi er farinn , en skilnaðargjöf hans er lífsgleði , elja og festa , ómetanlegt veganesti . Kristfn Helga Gunnarsdóttir Próf. Júlíus Sigur - jónsson - Minning Fæddur 26. desember 1907 Dáinn 9. september 1988 Júlíus Sigurjónsson prófessor f heilbrigðisfræði við læknadeild Há - skóla Islands var fæddur í Grenivík 26. desember 1907 . Faðir hans , Sigurjón Jónsson , var þá héraðs - læknir í Höfðahverfishéraði og bjó fjölskyldan í Grenivík . Júlíus lauk stúdentsprofi frá Menntaskólanum í Reykjavfk 18 ára gamall og kandidatsprófi í læknisfræði 1931 , hvortveggja með háum einkunnum . Hann stundaði framhaldsnám í meinafræði og bakteríufræði og lauk prófi frá heilbrigðisfræðaskóla Luhdúnaháskóla . Hann starfaði sem meinafræðingur í Reykjavík frá ársbyrjun 1934 og kenndi oft með prófessor Níels Dungal eða í forföllum hans . Um haustið 1936 hóf hann að kenna heilbrigðisfræði við læknadeild Háskóla íslands og varð prófessor í þeirri grein í júlí 1945 . Af þeim störfum lét hann 1976 vegna aldurs . Júlíus vann mikið að rannsóknar - störfum . Rit hans um skjaldkirtil Islendinga , sem hann varði sem doktorsritgerð , er mjög ýtarlegt rit og hefur sýnt að skjaldkirtill í ís - lendingum er um marga hluti sér - stæður . Annað stórvirki í rannsókn - um vann Júlíus þegar hann tók að sér að stýra manneldiskönnun þeirri sem síðar hefur verið kennd við Manneldisráð og fór fram á árunum 1939 og 1940 . Um þetta kom út bókin „ Matarræði og heilsufar á íslandi 1939 - 40 " . Hann vann tals - vert að matvælarannsóknum , m.a. mikið af c-vítamínmælingum en á síðari hluta starfsferils hans fór hann að stunda meira rannsóknir í faraldsfræði . Hann gaf út mjög áhugaverðar greinar um dánaror - sakir aldraðra og vann mikið að rannsóknum á magakrabbameini f íslendingum og niðurstðður hans um þau efni hafa hlotið verðskuld - aða athygli . Sem kennari í heilbrigðisfræði við læknadeild Háskóla íslands lagði prófessor Júlfus grundvöll að þeirri þekkingu í heilbrigðisfræði sem meirihluti fslenskra lækna í dag býr að . Margvfsleg trúnaðarstörf tók hann að sér . Hann var ráðunautur landlæknis um heilbrigðisfræðileg efni alla tfð sem hann kenndi það fag og kom á stofn og stjórnaði rannsóknastofu í heilbrigðisfræði . Hann var mjög oft fulltrúi íslands á þingum Alþjóðaheilbrigðismála - stofhunarinnar og var aðalfulltrúi Islands þar samfleytt í 12 ár . Leiðir okkar Júliusar lágu fyrst saman þegar við störfuðum báðir í stjórn Lánasjóðs stúdenta , en síðar naut ég kennslu hans í heilbrigðis - fræði í síðasta hluta námi í lækna - deild . Júlíus var ákaflega viðfelldinn maður , skarpgreindur en Iftillátur . Ég tel það lán , að hafa kynnst hon - um á þessum tíma og einnig síðar er ég tók við störfum hans við læknadeild Háskólans og rann - sóknastofu í heilbrigðisfræði . íslensk læknisfræði á á bak að sjá einum af sfnum hæfustu starfs - mönnum . Rannsóknastörf hans munu halda minningu hans á lofti , en á því sviði / ar hann brautryðj - andi með því að taka að sér stór og viðamikil verkefni og skila þeim af sér með prýði . Rannsóknir hans frá síðari árum starfsævinnar voru einkum um faraldsfræði hæg - gengra sjúkdóma s.s. krabbameina . Vísindagreinar hans allar bera vott um mjög agaðan-vísindamann , sem lét ekkert frá sér fara nema það væri í hæsta gæðaflokki . Um leið og ég votta ástvinum hans samúð mína þakka ég sam - fylgd og leiðsögn . Hrafn Tulinius