54 MORGUNBLAÐIÐ ÞRIÐJUDAGUR 4 . JANUAR 1994 Þorsteinn Júlíusson , fv. skipstjóri , Nes - kaupstað - Mnning Fæddur 22. júní 1905 Dáinn 25. desember 1993 Loks ert þú liðinn , land er nú tekið , höfninni náð bak við helsins flóð . - Höggvið er rjóður , hnigin er til jarðar sú eik , sem lengst og styrkast stóð . Táp var þitt eðli , trúr til góðs þinn vilji , stofnsettur varst þú á sterkri rót . Um þig og að þér öfl og straumar sóttu , sem brotsjór félli bjargs við fót . Orka þá entist aldur tveggja manna að vinna stórt og vinna rétt . Vitur og vinsæll varstu til heiðurs í þinni byggð og þinni stétt . Höfðingi héraðs , hátt þín minning standi , ávaxtist hjá oss þitt ævistarf . Þjóðrækni , manndáð , þol og tryggð í raunum þitt dæmi gefi oss í arf . ( Einar Ben . ) Það var á jólanótt sem afi okkar lagðist til hinstu hvílu . Það er góð nótt tilað skilja við . Afi átti langa og farsæla jarðvist en hann varð 88 ára síðastliðið sum - ar . Hann var ákaflega ern , líkaminn var orðinn nokkuð þreyttur en hug - urinn var ávallt sá sami . Afi veiktist alvarlega í október er hann fékk blóðtappa í höfuðið og lamaðist vinstra megin . Hann fékk brátt mátt aftur og gat tjáð sig , með nokkrum erfiðleikum þó . Hann þekkti okkur öll og spurði um þá sem ekki voru staddir hjá honum hverju sinni . Hann gaukaði meira að segja vísum að hjúkkunum þótt hann ætti erfitt með tal og skildist illa . Húmor - inn missti hann ekki og ekki heldur baráttuþrekið . Hann vildi gera meira en hann var fær um , hefj'a þjálfun líkamans strax og losa sig við hjóla - stólinn , að lifa svona væri ekkert líf og hann skildi ekki hvernig fólk gæti lifað svona árum saman . Þetta lýsir honum afa vel , hann var maður athafna og þegar hann tók sér eitthvað fyrir hendur vann hann eins vel og honum var kostur . Á spítalanum dvaldist hann í mánuð en var síðan fluttur á hjúkrunardeild á Hrafnistu . Hann varð sífellt þrek - minni og missti áhuga á umhverfmu , þreyttur og búinn að Ijúka sínu lífs - hlaupi . Kominn tími til að kveðja . Við fengum að hafa hann afa svo lengi og erum þakklátar fyrir það . Hlutur hans var að fá að ráða sér sjálfur og gera það sem hann lang - aði til á meðan honum entist kraftur og það var bara ansi lengi . Undir það síðasta fór afi minn út á meðal fólks eða hann ákvað það bara þegar að því kom . Á sjávarút - ' vegssýninguna fór hann í haust , skoðaði mikið og sat lengi að spjalli við gamlan vin og útgerðarmann frá Neskaupstað . Hann var fyrst og fremst sjómaður og útgerðarmaður , það fundum við svo vel nú hin seinni ár . Hlutirnir sem hann hafði með sér á Hrafnistu voru , auk nauðsynlegra nútímaþæginda og ljósmynda af fj'öl - skyldunni , stórar innrammaðar myndir af bátunum hans og sjó - ferðabækurnar . Öllu var haldið til haga og hrein unun að sjá hversu vel og vandlega hann gekk frá . Hlut - ir , bréf og gögn sem heyrðu saman , það var hægt að ganga að öllu í röð og reglu . Þorsteinn afi var fæddur á Sléttu í Mjóafirði og ólst þar upp . Foreldrar hans voru Júlíus Ásmundsson sjó - maður og Sigrún Pálsdóttir . Þeim hjónum varð þriggja barna auðið , en auk afa voru það Arsæll , sem er elst - ur og lifir bróður sinn , nú á nítug - asta óg fyrsta aldursári , og Pálína Sigríður , en hún lést sex ára að aldri . Fjölskyldan bjó í Mjóafírði þar til hún fluttist til Norðfjarðar um 1920 . Afi lauk barnaprófi í Mjóafirði . Hann hlaut formannsréttindi 1926 , lauk prófum í mótorvélfræði 1929 , siglingafræði 1933 og hlaut skip - stjóraréttindi á fiskiskip 1937 . Sum - arið 1923 tók afi við formennsku á vélbátnum Gauta sem var í eigu Gísla Kristjánsonar á Bjargi . Þeir stund - uðu sumar - og haustvertíð frá Norð - firði en vetrarvertíð frá Hornafirði . Árið 1926 hóf afi útgerð ásamt Ársæli bróður sínum og gerðu þeir út í félagi um 35 ára skeið . Fyrsti báturinn var trillubáturinn Björgvin sem þeir reru á á sumrin en hófu jafnframt að taka stærri báta á leigu og gera út _ á vetrarvertíðum frá Hornafirði . Árið 1932 keyptu bræð - urnir vélbátinn Hrólf Gautreksson , oftast nefndur Gauti . Gerðu þeir hann að mestu út á dragnótaveiðar og voru frumkvöðlar á Austfjörðum á því sviði . Enn stækkuðu þeir við sig árið 1937 með kaupum á vélbátn - um Birninum sem þeir áttu til ársins 1944 en þá var gert stutt hlé á út - gerðarsamstarfínu . Nýsköpunartog - arinn Goðanes var næsta skip bræðr - anna , en það keyptu þeir í félagi við fimm aðra árið 1947 . Útgerðarfélag - ið Goðanes hf. var starfrækt til árs - ins 1952 , en þá var skipið selt til Bæjarútgerðar Neskaupstaðar . Smíði Langanessins hófst í Drátt - arbrautinni hf. í Neskaupstað árið 1954 og lauk snemma árs 1956 , afi átti stóran þátt í smíðinni . Báturinn var hinn fallégasti og gerðu bræð - urnir út þennan bát til ársins 1959 eða þar til hann fórst í vertíðarróðri frá Vestmannaeyjum . Afí og Ársæll voru báðir afar hrifnir af Langanes - inu og var missir þess þeim þungt áfall . í Noregi sömdu þeir um smíði á 150 lesta stálbáti er lauk vorið 1960 . Báturinn hlaut nafnið Stefán Ben . Útgerð bátsins gekk heldur erfiðlega og árið 1961 ákváðu þeir bræður að selja hann og setja endapunkt við langa og farsæla útgerðarsögu . Utgerðarferill þeirra bræðra end - urspeglar þær gífurlegu breytingar 4. janúar byrjum viö að smyrja handan við hæðina . Starfsfólk Gúmmívinnustofunnar Réttarhálsi 2 mun sjá um að gæla við vélar Árbæinga með smurolíum frá Shell . Gúmmívinnustofan er eittstærsta og . fullkomnasta dekkjaverkstæði landsins með mikla endurvinnslu á dekkjum . Hún kappkostar að veita víðtæka þjónustu fyrir bíleigendur . _ v sem áttu sér stað í islenskum sjáv - arútvegi . Sjómannsferill þeirra hófs á árabátum , útgerðarsamvinnan með trillukaupum , en síðan urðu bátarnir í eigu þeirra sífellt stærri og hluti áttu þeir í togara um tíma . Þeir voru samhentir bræðurnir og ekki hægt að nefna annan án þess að minnast á hinn . Þeir kvæntust systrum , Ársæll Bjarneyju Stefáns - dóttur og afi Þórunni Elísabetu Stef - ánsdóttur . Þóra amma var frá Nes - kaupstað , dóttir hjónanna Vilhelmínu Ásmundardóttur og Stefáns Benjam - ínssonar sjómanns . Afí var seinni maður ömmu en hún giftist ung Haraldi Ólafssyni sem lést af slysför - um . Þeirra sonur er Halldór Haralds - son . Afí gekk honum í föðurstað , saman eignuðust þau tvö börn , Ársæl og Guðnýju . Halldór er kvæntur Helgu Björgúlfsdóttur , þau eiga þrjú börn . Næstur er Ársæll , kvæntur Rögnu Ágústsdóttur , þau eiga fjórar dætur . Guðný er yngst , áður gift Ásgeiri Valdimarssyni og eiga þau þrjár dætur . Núverandi sambýlis - maður hennar er Þorleifur Hávarðar - son . Barnabörnin eru tíu og barna - barnabörnin eru orðin fimmtán . Þorsteinn afi og Þóra amma hófu búskap á Brekku í Norðfirði , en síð - an byggði afí fallegt hús í Miðstræti sem stendur á móts við sundlaugina . Til Reykjavíkur fluttust þau eftir að útgerðarsamvinnunni lauk og áttu heimili í Stóragerði 20 . Við eldri systurnar munum eftir árunum með ömmu og afa fyrir aust - an og sérstaklega eftir sundlauginni . Við munum eftir matarboðunum í Stóragerði þar sem amma lagaði matinn og bar fram , súpu , sykur - brúnaðar kartöflur og steik , afi sá um gosið , malt , appelsín og kók . Hann settist svo sjálfur við endann og hellti kóki í glasið sitt og bland - aði með vatni . Það eru þessar hversdagslegu minningar sem sitja eftir og ylja manni um hjartaræturnar . Margs er að minnast en erfitt að velja . Við munum ferðalögin með ömmu og afa á Moskovitz og Opel . Samveran í Hallormsstaðaskógi með Halldóri , Helgu og krökkunum , steikjandi sól og hiti og við illa sólbrenndar á eft - ir . Afi á bláu stuttbuxunum og kunni ekki of vel við þessa veðurblíðu . Missir afa var mikill þegar amma féll frá árið 1967 . Hjónabandið var farsælt og þau hjónin samhent þótt verkaskipting á heimilinu væri skýr . Þau áttu fallegt heimili . Þegar þau fluttust suður hóf afi innheimtustörf hjá Skeljungi sem hann stundaði þar til hann hóf störf hjá foreldrum okk - ar í verslun þeirra í Árbæjarhverfi . Minningar frá þessum árum eigum við allar . Afi bjó áfram í Stóragerði , en var mikið heima í Hábæ . Hann fluttist á Hrafnistu árið 1989 og dvaldist svo aðra hverja helgi hjá hvoru barna sinna . Hann var sjaldn - ast aðgerðalaus , vildi sífellt vera að laga , bæta og dytta að hlutunum , enda mjög laghentur og vandvirkur . Allt sem afi tók sér fyrir hendur gerði hann eins vel og honum var kostur . Afi var mikill áhugamaður um íþróttir og hann fylgdist vel með bæði í útvarpi og sjónvarpi . Hann fylgdist með Halla og Bubba og hin - um Þrótturunum í Neskaupstað . Hann hafði mikla ánægju af sjón - varpinu og mátti helst ekki missa af neinu . Hann var ákaflega barn - góður og líkaði illa barnagrátur . Hann gerði sér far um að ná sam - bandi við hvert einstakt barn . Hann var ákaflega ánægður með að fá barnabarn í afmælisgjðf á 85 ára afmælinu og hann varð mjög hrærð - ur og ánægður þegar sveinninn hlaut Þorsteinsnafnið . Afi var sannur jafnaðarmaður . Hann gekk ungur til liðs við Alþýðu - flokkinn og jafnaðarhugsjónina yf - irgaf hann aldrei . Það voru þó farnar að renna á hann tvær grímur nú síð - ast , með stofnun núverandi ríkis - stjórnar og vegna ýmissa mála sem hún afgreiddi , sem honum þótti and - stætt jafnaðarstefnunni . En afi var baráttumaður , fastur fyrir og fylginn sér . Sumir myndu kalla það þrjósku en hann ætlaðist ekki-th þess af öðrum sem hann krafðist af sjálfum sér . Hann afi lifði vel og lengi og við erum þakklátar fyrir samfylgdina og teljum okkur ríkar að hafa fengið að hafa afa svona lengi hjá okkur , Margs er að minnast og margs er að sakna . Við söknum þess einna