Í sinni hreinustu mynd mundu borgaralaun leysa af hólmi Tryggingastofnun , Vinnumálastofnun , fjárhagsaðstoð sveitarfélaga og fleiri framfærslukerfi . Borgaralaun hafa þó notið stuðnings víða í hinu pólitíska litrófi . Meginókostur borgaralauna er hversu dýrt slíkt kerfi er . Að sama skapi , ef skatthlutfallið á ekki að hækka verulega , þá þarf stuðningur við lífeyrisþega og atvinnulausa að minnka allverulega . Ef tryggja ætti öllum einstaklingum 18 ára og eldri framfærslu sem nemur lágtekjumörkum ( 183 þúsund krónur á mánuði árið 2014 ) þyrfti að hækka skatthlutfallið um 28 prósentustig á línuna . Kostnaðurinn við slíka aðgerð er einungis 11 milljarðar og gæti fjármagnast með því að hækka skatthlutfallið um 1 prósentustig ( árið 2014 ) . Tilgangur slíks kerfis væri að ná markmiðum borgaralauna að hluta til , án þess þó að hafa mikla hækkun skatthlutfallsins í för með sér . Valdimar Sigurðsson er prófessor við viðskiptadeild Háskólans í Reykjavík og forstöðumaður Rannsóknarseturs HR í markaðsfræði og neytendasálfræði . Rannsóknir Valdimars hafa einkum beinst að neytendahegðun og markaðssetningu á stafrænum miðlum og í verslunarumhverfi tengt matvælum og hollustu .