Þau Salka Sól Eyfeld og Arnar Freyr Frostason íhuguðu ættleiðingu þar sem ekki gekk að eignast barn eftir hinni hefðbundnu leið . Þau fóru á fund hjá Íslenskri ættleiðingu en komust þá að því að sú leið var hvorki auðveld né fljótfarin . „ Þá rákumst við á nýjan vegg , “ segir Salka og andvarpar . „ Til að mega sækja um þurftum við að hafa verið skráð í sambúð í fimm ár eða gift í þrjú ár þannig að við sáum fram á að það gæti hugsanlega gerst eftir sjö ár að við fengjum að ættleiða barn . Það var ekki beint það sem okkur langaði til . Þá kom í mig uppgjöf , ég bara sá ekki leið út úr þessu . “ Spurð hvort hún hafi þá verið búin að sætta sig við að þetta myndi aldrei ganga neitar Salka því . „ Nei , nei , það gerði ég nú aldrei , “ segir hún . „ Ég vissi að þetta myndi ganga einhvern veginn , einhvern tímann , en vá , hvað það var erfitt að byrja að sætta sig við það að þetta gæti tekið mjög langan tíma . Ég var alltaf að lesa mér til um reynslu annarra af þessu en ég veit ekki hversu mikið það hjálpaði að lesa allar hryllingssögurnar . Ég var komin á það stig að ég var farin að reyna að redda mér frjósemisstyttum og ég veit ekki hvað og hvað . Ég hafði heyrt af einhverri konu sem hafði eignast þríbura eftir að hafa eignast frjósemisstyttu og var handviss að það væri það sem ég þyrfti . Svo sá ég grein um einhverja styttu í Flórída sem hafði þann töframátt að pör sem snertu hana urðu ólétt á stundinni og vildi endilega að við færum til Flórída . Ég var orðin svo þreytt á að eitra fyrir líkama mínum og koma honum úr jafnvægi og vildi bara finna einhverja aðra lausn . “