Þessi orð minna á hve margt ræðst af duttlungum frekar en íhaldssömu mati og skynsamlegri greiningu . Skömmu fyrir þingkosningar í Bandaríkjunum 6. nóvember 2019 birti ég grein í Morgunblaðinu ( 2. nóvember 2019 ) þar sem ég sagði frá bók eftir Max Boot , sérfræðing við hugveituna Council on Foreign Relations , dálkahöfund The Washington Post og ráðgjafa hjá CNN-sjónvarpsstöðinni . Bókin heitir : The Corrosion of Conservatism : Why I Left the Right – Tæring íhaldsins : Vegferð mín frá hægri . Í bókinni lýsir Max Boot því hvernig Donald Trump tókst að hrekja hann frá Repúblíkanaflokknum . Boot gagnrýnir skilyrðislausa kröfu Trumps til allra frambjóðenda og þingmanna repúblíkana um að þeir sýni sér óskoraða hollustu hvað sem á dynur . Á árinu 2020 reynir á þessa kröfu af meiri þunga en áður vegna ákærunnar á hendur Trump sem fer fyrir öldungadeild Bandaríkjaþings og forsetakosninganna í nóvember . Á jóladag , 25. desember , birti Max Boot grein í The Washington Post þar sem hann fór lofsamlegum orðum um bresku sjónvarpsþættina Downton Abbey og íhaldssemina sem þar birtist . Hann sagði : „ Mild íhaldssemin í Downton Abbey er ekki stirðbusaleg , öfgafull hugmyndafræði þar sem fylgismennirnir halda í völd hvað sem það kostar . Þetta er mannúðleg , eðlislæg íhaldssemi sem endurspeglar visku heimspekingsins Michaels Oakeshotts : „ Að vera íhaldssamur er því að kjósa frekar það sem maður þekkir en hið ókunna , frekar það sem hefur verið reynt en hið óreynda , staðreynd frekar en ráðgátu , raunveruleikann frekar en hið hugsanlega , aðhald frekar en hömluleysi , nálægð frekar en fjarlægð , nægjusemi frekar en ofgnótt , þægindi frekar en fullkomleika , hlátur líðandi stundar frekar en staðlausa alsælu . “ „ Íhaldsmenn “ nú á dögum verða að endurvekja þennan næmleika ætli þeir að bjarga hreyfingu sinni af brún hengiflugs þjóðernislegs popúlisma . “ Áríð 1982 sendi Bandaríkjamaðurinn John Naisbitt ( f. 1929 ) frá sér bókina Megatrends : Ten New Directions Transforming Our Lives – Meginleitni : Tíu nýir straumar sem breyta lífi okkar . Efni bókarinnar reisti hann á 10 ára rannsóknum . Bókin var í tvö ár á metsölulista The New York Times , oftast í efsta sæti . Hún var gefin út í 57 löndum og seldist í meira en 14 milljónum eintaka . Á sínum tíma færði Naisbitt sterk rök fyrir ábendingum sínum um nýju straumana . Hann reisti niðurstöður sínar á greiningu á því sem hann las meðal annars í fréttum miðla sem hann treysti til að flytja áreiðanlegar fréttir og frásagnir . Margt hefur breyst á tæpri hálfri öld og ekki allt til þeirrar áttar en Naisbitt taldi . Meðal meginbreytinga er gjörbylting í miðlun upplýsinga og aðgangi að upplýsingum . Nú er sérstök kúnst að velja og hafna við mat á upplýsingalindum vilji menn ekki láta blekkjast af falsfréttum . Hér skulu nefndar tvær fréttir sem birtust skömmu fyrir jól á vefsíðunni vardberg.is og eru reistar á grænlenskum miðlum . Sú fyrri var um að skipafélagið The Royal Arctic Line á Grænlandi léti nú smíða skip til að þjóna austurströnd Grænlands með reglulegri viðkomu í Reykjavík . Hin snerist um að bandarísk stjórnvöld hefðu boðið grænlenskum útvarpsmönnum til Bandaríkjanna og í Maine-ríki fengu þeir þær fréttir að siglingar Eimskips til Portland í Maine yrðu til þess að gjörbreyta tengslum Grænlendinga til nágranna sinna í vestri . Hér er sagt frá straumhvörfum í samskiptum Grænlendinga við umheiminn þar sem Íslendingar koma verulega við sögu . Spennandi verður að fylgjast með hvert framhaldið verður . Fjölmiðlamenn leggja margir mikla vinnu í að gera alls kyns annála í árslok . Þetta er efni sem vekur örugglega áhuga margra þótt það fljóti óséð eða ólesið fram hjá mér . Forvitnilegt er að rýna í greinar formanna stjórnmálaflokkanna og velta fyrir sér hvers þeir láta ógetið . Í fljótu bragði sá ég hvergi minnst á breytingarnar á norðurslóðum sem snerta ekki aðeins okkur , íbúana þar , heldur hafa þær heimssögulegt gildi fari svo fram sem horfir . Þögnin um þessar miklu breytingar var álíka hrópandi og að enginn þeirra minntist á þriðja orkupakkann – mál málanna á þingi fram til 2. september 2019 . Var það kannski ekki annað en bjarghringur Miðflokksins eftir kafsiglinguna á Klausturbar ? Að lokum tek ég undir orð Kolbrúnar Bergþórsdóttur , menningarritstjóra Fréttablaðsins , sem segir í dag : „ Bókmenntaverðlaun eru lotterí og þar getur allt gerst . Víst er að höfundar fá ekki alltaf verðlaun fyrir bestu bækur sínar og stundum fá þeir ekki einu sinni tilnefningar fyrir þær . Um tímann og vatnið er tvímælalaust besta bók Andra Snæs Magnasonar . Um leið er hún bók ársins . Vel má flokka það sem reginhneyksli að hún hafi ekki verið tilnefnd til Íslensku bókmenntaverðlaunanna . Hún mun koma út í fjölmörgum löndum og á örugglega eftir að vekja þar mikla athygli . “ Þessi orð minna á hve margt ræðst af duttlungum frekar en íhaldssömu mati og skynsamlegri greiningu . Ég þakka samleiðina á þessum vettvangi á árinu 2019 .