Nú undanfarið er það Viðskiptaráð Íslands sem hefur hvað harðast beitt sér , en einnig hafa Samtök atvinnulífsins verið áberandi undanfarin misseri . Fyrir nokkrum mánuðum sendi Konráð umsögn til Alþingis fyrir hönd ráðsins þar sem öllum hugmyndum um styttingu vinnuvikunnar með löggjöf var hafnað . Hins vegar vill hagfræðingurinn ekki styttingu nú , heldur síðar , sem sést best á orðunum „ fram á við “ . Hvort tveggja er óþarft , sérstaklega í samhengi við styttingu vinnuvikunnar . Vinnuvikan á Íslandi er lengri en í hinum norrænum ríkjunum , Noregi , Svíþjóð , Danmörku og Finnlandi , þrátt fyrir að við búum að öðru leyti við svipaða hagsæld og fólk í þessum löndum gerir . Á Íslandi eru líka merki um að vinnutengd kulnun fari vaxandi . Það er því eftir miklu að slægjast hvað styttinguna varðar . Ísland er ríkt land , ámóta ríkt og hin norrænu ríkin , hagsæld og tæknistig hér er svipað og því ekkert sem bendir til annars en að framleiðnin ætti að geta verið svipuð hér á landi og er í nágrannalöndunum . Það er hér sem íslenskt samfélag gæti tekið til hendinni , til að gera styttingu vinnuvikunnar mögulega sem allra fyrst . Við getum breytt skipulagi vinnustaðanna , starfsaðferðum sem tíðkast , innleitt nýja tækni og svo framvegis , en með því eykst framleiðnin . Mynd fengin úr Efnahagsyfirliti VR , október 2018 , og er byggð á gögnum frá Hagstofu Evrópusambandsins . Þetta er allt mögulegt , en ekki er sjálfsagt að hreyfing verði á nema að til komi þrýstingur , og sá þrýstingur gæti einmitt verið stytting vinnuvikunnar . Þetta er sama leið og við sem samfélag völdum að fara svo áratugum skipti í umhverfismálum , en nú er orðið ljóst að það var vægast sagt slæm hugmynd . Þótt vinnutímamálin séu af nokkuð öðrum toga en umhverfismálin , þá er þó þessi sama tilhneiging til staðar í báðum málefnum og það af sömu ástæðu : Allar þær breytingar sem þarf að gera – til að bjarga umhverfinu eða til að draga úr vinnu – eru sérhagsmunahópunum ekki að skapi og í þeirra huga alltof erfiðar , það verði því að fresta þeim til framtíðarinnar . Einnig er allt utanumhald um lager og vörutalningu auðveldara en var því lagerhald er hluti af þeim rafrænu kerfum sem verslanir eiga og reka . Í flestum tilvikum er engin ástæða til að láta fólk hanga á vinnustaðnum til að fylla þessar 40 stundir , færri stundir duga oft . Þetta þekkja allir sem unnið hafa slík störf , þótt fáir segi það upphátt . Það virðist einnig vera sem þetta gildi í iðnaði að einhverju leyti . Vinnutími styttist verulega til um 1980 , ásamt því að framleiðni jókst , en síðan um 1980 hefur framleiðnin tvöfaldast á meðan vinnutíminn hefur lítið styst . Við búum til næstum tvöfalt magn verðmæta nú á hverri vinnustund á við 1980 , en vinnutíminn hefur sem sagt lítið breyst á móti . Tæknin hefur mjög verið beisluð í átt að því marki að gera okkur ríkari og ríkari , en áherslan hefur ekki verið á að draga úr löngum vinnudegi á Íslandi , jafnvel þótt fullt tilefni sé til . Krafan í samtímanum er að bæta úr því og beisla þessa miklu tækni sem við búum yfir í því augnamiði að gera fólki kleift að stytta vinnuvikuna . Það er í sjálfu sér engin ástæða til hiks , enda erum við efnuð , efnahagsástandið gott og tæknin fyrir hendi . Skoðum nokkur rök gegn skemmri vinnuviku sem Konráð setti fram fyrir skemmstu , einnig á Twitter-síðu sinni . „ Tölurnar sem hagfræðingurinn gefur í skyn að séu ótraustar koma úr opinberum gagnasöfnum og því varla hægt að segja að þær séu úr lausu lofti gripnar . Þá hefur verið gerð seinni tíma rannsókn á vegum Seðlabanka Íslands á efnahagsumbrotum tuttugustu aldarinnar hér á landi , og sérstaklega verðbólgu og gjaldeyrisvanda landsins . Þar er hvergi minnst á títtnefnd lög , mikið er talað um hvarf síldarinnar hins vegar ( sjá ritið The long history of financial boom-bust cycles in Iceland ) . Snúum okkur þá að næstu röksemd Konráðs , en hún hefur með það að gera hvernig við aukum framleiðni til að stytting vinnuvikunnar gangi upp . Hann skrifar : „ Setjum svo útflutningsgreinarnar í samhengi við styttingu vinnuvikunnar . Byrjum á fluginu , sem er grunnforsenda ferðaþjónustu . Bera töskurnar hraðar ? “ Við fyrstu sýn virkar þetta sannfærandi , en þegar nánar er að gáð er það alls ekki svo . Þannig hefur allur töskuburður minnkað mjög , og eru töskurnar nú á dögum fluttar nær alfarið með færiböndum , nema kannski lokaspölinn af kerru og í flugvélarnar ( og öfugt ) . Raunar eru breytingar að verða þar , líka . Höfum í huga að aukin sjálfvirkni getur aukið framleiðnina umfram það sem styttingin krefst , en þá hagnast fyrirtækin , ekki launafólk . Hvað veldur því ? Hin raunverulega ástæða andstöðunnar Ég nefndi hér að framan að þau rök sem andstæðingar skemmri vinnuviku tefldu fram væru tyllirök . Tyllirök eru nefnd svo , því þeir sem halda þeim fram trúa þeim ekki , heldur notfæra sér þau – „ tylla sér “ á þau – og vona að þau dugi til að sannfæra aðra . Ef andstæðingar skemmri vinnuviku tapa orustunni um hana , þá vita þeir að þeir gætu þurft að sætta sig við að aðrir þættir okkar annars ágæta samfélags breytist , svo sem eins og skattheimta fyrirtækja og auðfólks , eða þá að misskiptingin kunni að minnka . Þetta er þeim allt á móti skapi og gengur gegn þeirra pólitísku sannfæringu ; í þeirra hugarheimi er auðurinn réttmæt eign þeirra sem eiga fyrirtækin , en ekki þeirra sem hann skapa – vinnandi fólks – og í þeirra huga á vinnandi fólk að vinna eins lengi og þóknast fyrirtækjunum , en ekki eins lengi og hentar vinnandi fólki og fjölskyldum þeirra . Styttum vinnudaginn sem fyrst . Allar athugasemdir eru ábyrgð á þeirra sem þær skrifa . Stundin áskilur sér rétt til að fjarlægja ærumeiðandi og óviðeigandi athugasemdir . Nýtt á Stundinni Þorvaldur Gylfason Rík lönd , fátækt fólk Viðtal Bók um Kjarval fagnaðarefni fyrir börn Já , ekki spurning : ég er hér ! Viðtal Að ganga Teflið ekki í tvísýnu með jólabaksturinn Skilar kolefnisjöfnun með gróðursetningu trjáa tilskildum árangri ? Þekking Gætum að lýðræðinu : Byltingar minnihlutans Bara lögum þetta ! Viðtal Jón Bjarki Magnússon Aðventa í Aþenu Félög Samherja greiddu 680 milljónir króna í mútur eftir að Jóhannes hætti