Á síðari hluta 17. aldar skrifaði Þórður biskup Þorláksson í Skálholti Íslandslýsingu á latínu , og kom hún út á prenti árið 1666 . Eggert notaði latínuheiti sem á við svartrottuna ( Rattus rattus ) , en Bjarni Sæmundsson náttúrufræðingur efaðist um að það væri rétt greining hjá honum , enda hefði svartrotta líklega aldrei orðið landlæg á Íslandi . Til eru þeir sem efast um að það standist að Ísland hafi verið rottulaust á miðöldum . Það var uppgötvað eftir margra ára rannsóknir , en fram að þeim tíma hafði engum manni dottið í hug að tengja pestina við rottur eða flær þeirra . Orðin sem seinna voru notuð um þessi dýr , rotta og valska , koma ekki fyrir í fornum textum íslenskum . Í einni konungasögu , Knýtlinga sögu , segir frá atburði austur við Eyrarsund , „ at þar kómu inn mýss margar valskar . Þær váru miklu stærri en menn hefði fyrr sét . “ Þarna er sýnilega gert ráð fyrir að rottur séu ókunnuglegar , jafnvel Dönum sem voru þarna á ferðinni .