Arnaldur Indriðason er fæddur í Reykjavík 1961 . Hann nam sagnfræði við Háskóla Íslands og starfaði við blaðamennsku um hríð . Fyrsta skáldsaga hans , Synir duftsins , kom út 1997 og æ síðan hefur ný saga komið frá honum á ári hverju . Fyrstu bókunum var vel tekið en segja má að hann hafi slegið í gegn , bæði heima og erlendis , með fjórðu skáldsögu sinni , Mýrinni , sem kom út árið 2000 . Eftir henni var síðar gerð samnefnd kvikmynd . Allar bækur Arnaldar á þessari öld hafa orðið metsölubækur hér heima og flestar jafnframt komist á metsölulista erlendis , svo sem í Frakklandi þar sem hann nýtur gríðarlegra vinsælda . Bækur Arnaldar eru glæpasögur þar sem fjallað er af næmi og skilningi um gjörðir og tilfinningar sögupersóna og þau samfélagsmein sem oft búa að baki afbrotum . Sögufléttan er jafnan traust , persónusköpun sterk og stíllinn knappur . Í bókunum eru oft dregnar upp myndir úr fortíðinni og ósjaldan liggja þræðir milli atburða í samtíð og fortíð – þekking á sögunni er mikilvægur þáttur í sagnaheimi höfundar . Margar af vinsælustu sögum Arnaldar fjalla um lögreglumanninn Erlend Sveinsson og samstarfsfólk hans . Í annarri bókaröð segir frá þeim Flóvent og Thorson sem starfa saman að glæparannsóknum í Reykjavík á árum síðari heimsstyrjaldar og í þriðju röðinni er Konráð , lögreglumaður á eftirlaunum , aðalpersóna . Nokkrar bækur höfundar standa líka stakar og ótengdar öðrum . Arnaldur hefur hloitið fjöldamörg verðlaun fyrir bækur sínar . Má þar nefna virt verðlaun samtaka breskra glæpasagnahöfunda , Gullrýtinginn , og norrænu glæpasagnaverðlaunin Glerlykilinn , sem hann fékk í tvígang . Einnig hefur hann hlotið þekkt bókmenntaverðlaun á Spáni , í Frakklandi margsinnis , í Svíþjóð , Finnlandi og víðar , að ógleymdum tilnefningum til ótal annarra verðlauna , þar á meðal Íslensku bókmenntaverðlaunanna . Bækur hans hafa komð út á um fjörutíu tungumálum og selst í tugmilljónatali . Enginn íslenskur höfundur nýtur meiri velgengni og vinsælda heima og heiman .