Sú saga af Haraldi sem líklega er kunnust almenningi kemur fyrir í fjórum sögum : Hinni sérstöku Ólafs sögu helga , Heimskringlu , Egils sögu og Þætti af Haraldi Dofrafóstra í Flateyjarbók . Hvaða eldri heimildir eru til sem persóna Ara fróða gæti verið byggð á ? Í þriðja lagi er erfitt að túlka kvæðin nema með hliðsjón af konungasögunum . Úr Flateyjarbók . Adam frá Brimum , sem ritaði um trúboð á Norðurlöndum í kringum 1075 , þekkir engan Noregskonung fyrir daga Hákonar jarls . Það viðurnefni hefur hann varla gefið sér sjálfur heldur virðist það komið úr smiðju óvina hans . Erkibiskupunum í Hamborg-Bremen var til dæmis lítt um Harald gefið . Það er eftirtektarvert að nöfn Haralds og föður hans eru bæði af austnorrænum uppruna , það er frá Danmörku eða Svíþjóð . Hvorugt nafnið var notað í Noregi eða á Íslandi fyrr en tiltölulega seint – nema meðal konungsættarinnar . Þessi dönsku nöfn á meintum Noregskonungum kalla á skýringu en ýmsar áhugaverðar staðreyndir úr samtímaheimildum benda til þess að sumir Noregskonunga á 9. og 10. öld hafi verið af dönskum uppruna . Töldu sagnaritarar síðari tíma að þetta hafi verið Eiríkur blóðöx , sonur Haralds hárfagra . Ekki kemur fram í samtímaheimildum hvaðan þessi konungur var kominn en athygli vekur að á mynt sem hann lét slá er nafnið ritað með dönskum hætti fremur en norskum , það er hann er kallaður Ericus en ekki Eiricus . Í dróttkvæðum kemur fyrir Haraldur Hálfdanarson sem virðist hafa verið konungur einhvers staðar í Noregi en af nafninu má einna helst ætla að sá maður hafi verið af dönskum uppruna . Ekki er loku fyrir það skotið að Eiríkur konungur í Norðimbralandi hafi verið sonur hans en það breytir litlu því að sá konungur var væntanlega einnig af dönskum uppruna . Í stuttu máli : Ef Haraldur hárfagri var til þá var hann að líklega danskur og hefði varla kannast við viðurnefni sitt . Hann bjó ekki til ríki í Noregi þótt söguleg yfirlitsrit haldi gjarnan öðru fram . Slíkt er ef til vill betri heimild um trúgirni og gagnrýnisleysi nútímasagnfræðinga heldur en hvernig Noregur varð til .