Það var áhrifamikil og falleg stund á LM 2011 , þegar eiganda hæst dæmdu hryssu landsmótsins voru afhent einhver glæsilegastu verðlaun allra tíma , Þorkelsskjöldurinn . Hann er gefinn til minningar um Þorkel Bjarnason á Laugarvatni , sem gegndi stöðu hrossaræktarráðunautar um 35 ára skeið ( 1961 - 1996 ) . Skjöldinn afhenti alnafni Þorkels og sonarsonur , Þorkell Bjarnason á Þóroddsstöðum , en við honum tóku eigendur hæst dæmdu hryssunnar , Þóru frá Prestsbæ , sem setin var af Þórarni Eymundssyni . Gefendur þessa verðlaunagrips eru Hrossaræktarsambönd og samtök um gervallt land , en gripinn fágæta smíðaði listakonan Sigga á Grund . Greinargerð gefendanna var svohljóðandi : “ Þorkell Bjarnason Þorkell á Laugarvatni starfaði fyrst sem dómnefndarformaður á Fjórðungsmótinu á Gaddstaðaflötum 1961 . Hann var í kjölfarið ráðinn landsráðunautur í hrossarækt , og gegndi því starfi til ársloka 1996 . Þorkell var búfræðikandidat frá Hvanneyri og hafði þegar á þessum árum öðlast viðurkenningu sem góður hestamaður , enda uppalinn á hestbaki . Hann jók markvisst kynni sín af hestamönnum , ræktendum og hrossunum sjálfum , lagði raunar kapp á fundahöld og heimsóknir til hestamanna vítt og breitt um landið . Þorkell var afar hestglöggur og stálminnugur á hross og hrossaættir . Með því sem að framan var talið , vakti það traust á dómgreind hans . Kynbótadómar og sýningar um allt land var þungamiðja starfsins , og í fyrstu var starfsaðstaðan gjörólík því sem nú tíðkast . Komið var á hvern bæ þar sem hrossa var von , og hrossin dæmd á afleggjurum og hentugum túnblettum . Það kom snemma fram í áherslum Þorkels að hann lagði mikið upp úr fjölhæfni í gangi – hann leit á það sem erfðaauðlind sem skyldugt væri að varðveita , rétt eins og litafjölbreytni sem dæmin sanna að er nú mikils virði . Margir urðu til að andæfa þeirri áherslu sem Þorkell lagði á alhliðahesta og fljúgandi vekringa . En tíminn hefur reynst stefnu Þorkels hallkvæmur , því nú er almennt viðurkennt að töfrar töltsins , sem er aðall íslenska hestsins , eru verulega undir skeiðinu komnir . Í byggingunni vildi Þorkell leggja áherslu á fótagerðina – sterka , rétta fætur og góða hófa – og svo hálsbygginguna . Lengri , grennri og reistari háls ásamt léttari og fegurri hestgerð , það var draumsýn Þorkels . Þorkell leit svo á hrossakynið íslenska væri eitt kyn , sem bæri að kynbæta með því að leiða saman bestu einstaklingana , en varast skyldleikarækt . Til að ná framförum fór Þorkell smám saman að herða kröfurnar og þyngja dómana . Það er ótvírætt til marks um áhrif Þorkels að tekist hefur að rækta bráðsnjalla vekringa sem hafa úrvals klárgang – flugvakra klárhesta . Það hafði lengi verið draumsýn Þorkels og má hiklaust telja einn merkasta árangur af starfi hans . Í umfjöllun um störf Þorkels að málefnum hrossaræktarinnar , er óhjákvæmilegt að minnast á þrjú hugarfóstur og seinna fósturbörn hans . Fyrst nefni ég Stóðhestastöðina , sem rekin var í aldarfjórðung og markaði tímamót í uppeldi og umhirðu stóðhesta , tamningu og þjálfun . Annað var afkvæmarannsóknir á stóðhestum , sem starfræktar voru um árabil til þess að fá sem allra fyrst vitneskju um gildi þeirra til framræktunar . Alls voru um 90 stóðhestar rannsakaðir á þennan hátt , allt þar til Blup – kynbótamatið tók yfir hlutverkið . Þriðja fósturbarnið sem hér verður nefnt er Stofnverndarsjóður , sem hafði þann tilgang – eins og nafnið bendir til – að tryggja forkaupsrétt hrossaræktarsambanda og lána þeim fé til kaupa á kynbótahrossum sem annars kynnu að vera seld úr landi . Þetta var Þorkeli hjartans mál , og sjóðurinn gegndi um árabil mjög mikilvægu hlutverki að þessu leyti . Stofnverndarsjóður er nú um stundir mjög öflugur og gegnir lykilhlutverki í stuðningi við rannsóknar - og þróunarstarf í hrossarækt , nú síðast fyrsta doktorsverkefnið við Landbúnaðarháskólann á Hvanneyri . Þorkell Bjarnason gegndi starfi hrossaræktarráðunautar í 35 ár eða lengur en nokkur annar . Áhrif hans og framtíðarsýn eru alls staðar sjáanleg í hrossaræktinni , nú þegar 50 ár eru brátt liðin frá því að Þorkell hóf störf sem landsráðunautur í hrossarækt . Góð hryssa er undirstaða í starfi hvers ræktanda og það er sannarlega vel við hæfi og í réttum anda að eigandi hæst dæmdu hryssu á landsmóti hljóti verðlaun kennd við Þorkel Bjarnason . ”