Er fólk orðið fullkomlega ónæmt fyrir hryllingssögum úr rekstrinum í Efstaleiti , eða uppteknara af annarri spillingu ? Hér var í liðinni viku fjallað um svarta skýrslu Ríkisendurskoðanda um Ríkisútvarpið . Þar var af miklu meira en nógu að taka , raunar svo að pistlahöfundur varð að stilla sig í þessu afmarkaða rými hér á síðunni . Þó verður yðar einlægur að játa að honum hafa þótt viðbrögðin furðudaufleg . Hugsanlega er það vegna þess að fólk er orðið fullkomlega ónæmt fyrir hryllingssögum úr rekstrinum í Efstaleiti . Nú eða uppteknara yfir spillingunni á öðrum vígstöðvum . Hvernig sem því er farið er þó nauðsynlegt að taka þessari skýrslu af þeirri alvöru sem sæmir þessum umfangsmesta fjölmiðli landsins , sem rekinn er á reikning skattgreiðenda í þokkabót . Inntak þessarar skýrslu er raunar svo alvarlegt , að það er nánast óskiljanlegt að gervöll stjórn Ríkisútvarpsins hafi ekki sagt af sér . En nei , þrátt fyrir að hafa fínkembt fjölmiðlana undanfarna viku er þar hvergi að finna fregnir um afsögn hennar . Þar sitja þau Ragnheiður Ríkharðsdóttir , Mörður Árnason , Jón Ólafsson , Guðlaugur G. Sverrisson , Brynjólfur Stefánsson , Lára Hanna Einarsdóttir , Elísabet Indra Ragnarsdóttir , Birna Þórarinsdóttir , Kári Jónasson og Valgeir Vilhjálmsson í aðalstjórn , en þau Jón Jónsson , Ólína Kjerúlf Þorvarðardóttir , Erlingur Sigurðarson , Sigríður Valdís Bergvinsdóttir , Sjöfn Þórðardóttir , Mörður Ingólfsson , Marta Guðrún Jóhannesdóttir , Björn Gunnar Ólafsson , Jóhanna Hreiðarsdóttir og Birna Ósk Hansdóttir í varastjórn . Sem fastast . Ekki síst sætir það þó furðu hve lítið hefur verið rætt um langalvarlegasta þátt málsins , sem lýtur að lögbrotum Ríkisútvarpsins sem viðgengist hafa í hartnær tvö ár . Og ekki þannig að það hafi aðeins gerst fyrir einhverja handvömm eða athugunarleysi , því sérstök athygli hefur verið vakin á því á Alþingi og í fjölmiðlum , þar á meðal á þessum stað í september 2018 . Í lögum um Ríkisútvarpið segir nefnilega að því beri að stofna dótturfélög um samkeppnisrekstur og skilja þannig alfarið á milli hans og almannaþjónustu . Það átti í síðasta lagi að gerast 1. janúar 2018 , en sú var nú alls ekki raunin . Öðru nær , því RÚV herti mjög sókn sína á samkeppnismarkaði , en rak það allt undir sama þaki og kennitölu . Það var svo vitaskuld enn verra að Magnús Geir Þórðarson , þáverandi útvarpsstjóri fór fram með gorgeir og undanbrögðum , þegar að þessu var spurt , sagði að finna þyrfti lausn á ýmsum lagalegum álitaefnum áður en „ næstu skref “ yrðu tekin og bar fyrir sig að að þótt lagagreinin hafi tekið gildi í upphafi árs , þá væri skýrt í bráðabirgðaákvæði í lögunum um að hann mætti nú samt hafa þetta svona , tja alveg þar til hann kæmi því í verk að stofna þessi dótturfélög . Fyrir utan þetta órökrétta þvaður um að RÚV væri skylt að stofna dótturfélög um samkeppnisreksturinn en þó ekki fyrr en hann stofnaði þau , þá bjó tómt fals þarna að baki . Jú , það voru bráðabirgðaákvæði sem heimiluðu að brugðið væri , en í breytingum á lögunum í desember 2015 , kom skýrt fram að dótturfélagaákvæðið tæki gildi 1. janúar 2018 . RÚV fékk tvö ár til að uppfylla þetta ákvæði og engin frávik leyfð . Samt gerði RÚV ekkert með það og braut lögin bara eins og því sýndist og hentaði . Það gerir þetta ekki betra , að Lilja Alfreðsdóttir menningarmálaráðherra ræddi þetta mál í fjölmiðlum í fyrra og af orðum hennar þar er ljóst að þetta vafðist ekki fyrir ráðherranum . Samt gerðist ekkert . Öll eigum við að fara að lögum , á því hvílir sjálft þjóðskipulagið : Með lögum skal land byggja . En þegar ríkið og stofnanir þess fara ekki að lögum nema eins og hentar , þá er voðinn vís . Þetta með það hvort tiltekinn rekstur , í þessu tilviki samkeppnisrekstur , er rekinn í sérstöku dótturfélagi eða ekki , er ekki bara einhver krafa löggjafans eða ríkisendurskoðanda um snyrtimennsku í bókhaldi til þess að samkeppnissjónarmið virðist virt og allt sé uppi á borðum og það réttum borðum . Nei , þar undir býr nefnilega annað og enn veigameira atriði . Að því er raunar vikið í skýrslunni , þó það virðist hafa farið fram hjá mörgum , en þar er sennilega loks fundin skýringin á þessari þrákelkni Ríkisútvarpsins , nei , einbeitta brotavilja , svo það sé nú bara sagt hreint út . Ástæðan fyrir því að Ríkisútvarpið hefur barist á móti því með oddi og egg , leynt og ljóst , að fara einfaldlega að lögum og stofna dótturfélög um samkeppnisreksturinn , er eins lágkúruleg og hugsast má . Í skýrslunni frá renda kemur nefnilega fram að væri samkeppnisreksturinn færður í dótturfélög eins og lög gera ráð fyrir , þá hefði almannaþjónustan ekki lengur getað fært sér í nyt virðisauka-innskatt og skattgreiðslur því aukist um 400 - 500 m.kr. árlega . Nú hafa þessi lögbrot Ríkisútvarpsins staðið allt frá 1. janúar 2018 ( eftir að allir frestir voru fengnir ) og gróði Ríkisútvarpsins því orðinn tæpur milljarður króna . Það munar um minna , ekki síst þegar reksturinn er í þeim molum , sem raun ber vitni í Efstaleiti . Og þá er allt lagt í sölurnar , borðsilfrið selt , lagst í lóðabrask , lög brotin og farið í kringum skattinn . Ætli Kveikur fjalli nokkuð um svoleiðis svínarí ? Fyrst fjölmiðlarýnir er farinn að minnast á slíka fjarstæðu og fantasíu , þá skulum við ímynda okkur eitt augnablik tilfallandi einkafyrirtæki , þar sem stjórnendur léku sama leikinn . Það myndi heita lögbrot og skattasniðganga , jafnvel skattsvik . Og prókúruhafinn og forstjórinn teknir til rannsóknar bæði hjá lögreglu og skattrannsóknastjóra , sennilega komnir í steininn áður en næsta fjárlagaumræða hefst . Þeim myndi ekki duga neitt væl um lagaleg álitaefni og hagræði fyrirtækisins . Því eins og ríkisendurskoðandi orðaði það svo ágætlega , þá er löghlýðni ekki valkvæð ; menn geta ekki valið að fara að þeim lögum sem þeim hentar og öðrum ekki ef síður hentar . En er fv. útvarpsstjóri á leið í steininn ? Ónei , hann er að verða þjóðleikhússtjóri . Vitaskuld .