Forsendur þess að jarðhiti í þessum þrengri skilningi verði til eru að jarðskorpan sé nægilega heit og í henni séu nægar sprungur og vatnsgeng jarðlög til að vatn geti runnið þar um og flutt með sér hitaorku eða varma neðan úr dýpri og heitari jarðlögum til yfirborðs . Það er því ekki tilviljun að jarðhiti er mikill á helstu jarðskjálftasvæðum landsins . Í dag er stundum talað um köld svæði þar sem jarðhiti hefur ekki fundist en réttara væri að tala um þurr svæði því að alltaf er nokkur hiti í jarðskorpunni þótt lítið sem ekkert vatn sé til staðar til að flytja varmann til yfirborðs . Í dag er viss tilhneiging til að útrýma þessu orði með því að búa til orkuveitur sem dreifa bæði varma og rafmagni ( sbr. Orkuveitu Reykjavíkur ) . Boraðar eru grunnar holur , 50 - 100 m djúpar , og hiti mældur á mismunandi dýpi í þeim . Volgrur , laugar , vatnshverir , gufuhverir , leirhverir , útfellingar af kalki , kísli og brennisteini og marglitt umhverfi , einkum háhitasvæða , er meðal þess sem einkennir jarðhitann sem náttúrufyrirbæri . Þetta eru hin ytri ummerki orkuflutninga sem eiga sér stað í jarðskorpunni . Þannig eru til dæmis til Geysissvæði í Kaliforníu og á Kamtsjatkaskaganum austast í Síberíu . Vel þekkt jarðhitasvæði erlendis eru til dæmis í Yellowstone þjóðgarðinum í Wyoming í Bandaríkjunum , sem er stærsta goshverasvæði heims , Pamukkale í Tyrklandi , þar sem einstæðir kalkútfellingastallar hafa myndast , og Taupo gosbeltið á Nýja Sjálandi , þar sem til skamms tíma var einn öflugasti goshver í heimi . Steinunn Kristjánsdóttir er prófessor í fornleifafræði við Sagnfræði - og heimspekideild Háskóla Íslands . Helstu rannsóknasvið hennar eru miðaldafornleifafræði , norræn fornleifafræði , kirkjusaga , klausturfornleifafræði , kynjafornleifafræði , þróun húsagerða og miðlun vísindalegrar þekkingar .