Fjármálaráðherra f.h. ríkissjóðs gegn Þroskaþjálfafélagi Íslands . Dómkröfur stefnanda Stefnandi gerir þær dómkröfur að viðurkennt verði með dómi að verkfall félagsmanna stefnda í þjónustu ríkisins , sem boðað var með bréfi til fjármálaráðherra dagsettu 15. maí 2001 og hefjast skal kl. 00:00 föstudaginn 1. júní 2001 , sé ólögmætt . Málavextir eru þeir að stefndi , Þroskaþjálfafélag Íslands , hefur gert kjarasamning við stefnanda , fjármálaráðherra f.h. ríkissjóðs og grundvallast samningsaðild félagsins á ákvæðum laga nr. 94 / 1986 , um kjarasamninga opinberra starfsmanna . Þroskaþjálfafélag Íslands Atkvæðaseðill í atkvæðagreiðslu þroskaþjálfa í Þroskaþjálfafélagi Íslands , starfandi hjá íslenska ríkinu og sjálfseignastofnunum um boðun verkfalls þann 01.06.2001 . Atkvæðagreiðsla stefnda var þannig framkvæmd að viðkomandi félagsmönnum var sent merkt umslag sem innhélt atkvæðaseðil og annað minna umslag undir sjálfan atkvæðaseðilinn . Mál þetta hefur stefnandi höfðað með stefnu útgefinni 26. maí sl. og var málið þingfest samdægurs . Framangreindir aðilar séu sjálfseignarstofnanir eða sjálfstæðar stofnanir . Starfsmenn umræddra aðila hafi aldrei talist til starfsmanna íslenska ríkisins . Tilgreining stefnda í verkfallsboðun , þess efnis , að upphafstímamark skuli miðað við kl. 00:00 föstudaginn 1. júní 2001 styðjist hvorki við verkfallsboðunina sjálfa né önnur gögn . Áðurnefndir annmarkar á atkvæðaseðli um verkfallsboðun leiði í samræmi við framangreint þá þegar til þess að taka beri dómkröfur stefnanda til greina . Af hálfu stefnanda eru dómkröfur ennfremur á því byggðar að atkvæðagreiðsla og talning atkvæða hafi verið ólögmæt og brotið gegn ákvæðum III. kafla laga nr. 94 / 1986 um kjarasamninga opinberra starfsmanna , sbr. einkum ákvæði 15. , 18. og 23. gr. svo og venjur um framkvæmd atkvæðagreiðslu og talningu atkvæða . Þannig hafi dómstólar talið að samningsréttur tiltekins stéttarfélags varði hvern vinnuveitanda fyrir sig og því þurfi samþykki starfsmanna þess vinnuveitanda fyrir kjarasamningi . Slík túlkun hafi verið byggð á jafnræðissjónarmiðum svo og ákvæði 23. gr. laga nr. 94 / 1986 um kjarasamninga opinberra starfsmanna . Stefnandi vísar til ákvæða laga nr. 94 / 1986 , um kjarasamninga opinberra starfsmanna , einkum III. kafla svo og venjur á hlutaðeigandi sviði . Þá vísar stefnandi til meginreglna íslensks vinnuréttar . Við úrlausn máls þessa beri að hafa í huga að stefndi sé stéttarfélag sem falli undir ákvæði laga nr. 94 / 1986 , sbr. 4. og 5. gr. laganna . Í hinum félagslega vinnurétti sé almennt viðurkennt og lögfest að stéttarfélag sé grunneining í kjaramálum , sbr. t.d. orðalag 15. , 18. og 23. gr. laga nr. 94 / 1986 . Þannig sé forsenda verkfalls sú að félagsmenn viðkomandi stéttarfélags greiði um það atkvæði , en slík atkvæðagreiðsla skuli vera almenn og leynileg í hverju stéttarfélagi sem sé samningsaðili . Áðurnefnd lög hafi ekki að geyma ákvæði er klofið geti stéttarfélag í tvo eða fleiri hluta að öðru leyti en leiða megi af aðild að tilteknum kjaraviðræðum eða sjálfstæðri ákvörðun hvers stéttarfélags . Í þessu felst megininntak 2. málsliðar 15. gr. laga nr. 94 / 1986 og engu öðru . Stefndi byggir á því að hvorki verði ráðið af ákvæðum 15. , 18. , 23. né öðrum greinum laga nr. 94 / 1986 að skilgreina þurfi sérstaklega og nafngreina þá vinnuveitendur sem fyrirhugað verkfall eigi að beinast gegn . Alkunna sé að verkfallsboðun sé lögmæt aðgerð í þeim tilgangi að stuðla að framgangi krafna sem byggjast eiga á kjarasamningi . Aðild að verkfallsboðun sé því afmörkuð á sömu forsendum , þ.e. á grundvelli kjarasamnings eða kjaraviðræðna . Tilgreining viðkomandi kjarasamnings á atkvæðaseðli sé því fullnægjandi , enda ljóst að þeir einir hafi greitt atkvæði sem fara áttu í verkfall og taka mundu laun samkvæmt þeim samningi sem viðkomandi kjaraviðræður fjalli um . Því til viðbótar bendir stefndi á að hvergi í ákvæðum laga nr. 94 / 1986 sé áskilið að upphafstími sé skilgreindur í klukkustundum . Byggir stefndi á því að skortur á tilgreiningu klukkustundar hafi ekki falið í sér neina hættu á misskilningi þannig að í bága fari við grundvallarreglur laga nr. 94 / 1986 . Sjálfstjórnarvald stefnda verði ekki takmarkað nema með skýrri lagaheimild sem sæti þröngri túlkun . Hafi löggjafinn viljað áskilja sérstaklega að talning atkvæða um verkfall yrði aðgreind milli vinnuveitenda hefði verið kveðið á um það í lögunum . Nái kröfur stefnanda fram að ganga fyrir dómi byggir stefndi þannig á því að vegið sé með afar óeðlilegum hætti að grundvallartilgangi og starfsemi stefnda sem stéttarfélags . Þannig myndi túlkun stefnanda í raun vera til þess fallin að tvístra stéttarfélagi í kjaradeilu , en það eitt sé ekki eingöngu ólögmæt íhlutun í innri málefni stéttarfélaga heldur einnig , og ekki síður , þvert á megininntak vinnuréttar . Verði fallist á kröfur stefnanda muni það fyrirsjáanlega leiða til þess að eingöngu hluti þeirra félagsmanna sem kjaradeila varðar fari í verkfall en hinir sæki vinnu og njóti á endanum þeirra kjara sem verkfallsmenn hafi knúið fram . Þá mótmælir stefndi því að fyrir hendi séu venjuhelgaðar reglur sem renni stoðum undir þann skilning stefnanda á lögum nr. 94 / 1986 sem ráða megi af málatilbúnaði hans . Við úrlausn málsins verður ekki hjá því litið , að mati stefnda , að þær kjaraviðræður sem eru grundvöllur verkfallsboðunar stefnda , einkennast af samaðild stefnanda og áðurgreindra sjálfseignarstofnana . Byggir stefndi á því að málatilbúnaður stefnanda um innbyrðis sjálfstæði hans og umræddra sjálfseignastofnana hljóti að teljast markleysa af þessum sökum . Hvað sem líði samaðild stefnanda og greindra stofnana leiði af málshöfðun þessari að stefnandi einn hafi í frammi kröfur og komi þá ekki til álita í málinu hvert gildi verkfallsboðunar eða atkvæðagreiðslu um hana sé gagnvart þessum sjálfseignarstofnunum . Hafi stefndi brotið reglur laganna sé fyrirliggjandi að ekkert slíkt brot varði stefnanda , eins og málatilbúnaði hans sé háttað . Þá byggir stefndi á almennum meginreglum vinnu - og vinnumarkaðsréttar , ákvæðum laga nr. 80 / 1938 og ákvæðum stjórnarskrár lýðveldisins Íslands nr. 33 / 1944 eftir því sem við á . Jafnframt byggir stefndi á ákvæðum laga nr. 91 / 1991 , þ.m.t. um málskostnað , sbr. einnig lög nr. 50 / 1988 . Niðurstaða Mál þetta á undir Félagsdóm samkvæmt 2. tl . Fór atkvæðagreiðslan fram dagana 4. til 11. maí 2001 . Með bréfi , dags. 15. maí 2001 , tilkynnti stefndi stefnanda um boðun verkfalls sem hefjast skal kl. 00:00 föstudaginn 1. júní 2001 . Í þriðja lagi hafi sá annmarki verið á atkvæðaseðli að upphafstímamark verkfalls hafi ekki verið tilgreint á fullnægjandi hátt . Hefur stefnandi vísað til meginákvæða III. kafla laga nr. 94 / 1986 , sbr. einkum 15. , 18. og 23. gr. laganna . Þá hefur stefnandi í fjórða lagi borið því við í málflutningi hér fyrir dómi að atkvæðagreiðsla stefnda hafi ekki verið leynileg . Í lögum nr. 94 / 1986 er ekki til að dreifa neinum nánari ákvæðum um atkvæðagreiðslu félagsmanna um verkfallsboðun en greinir í 15. gr. laganna . Getur þar verið um að ræða eitt félag að hluta eða heild eða fleiri félög að hluta eða heild eftir því hvernig aðild að viðkomandi kjarasamningi var háttað . " Samkvæmt framansögðu hefur atkvæðagreiðslan verið andstæð ákvæðum 15. gr. og 1. mgr. 23. gr. laga nr. 94 / 1986 og ber því þegar af þeirri ástæðu að fallast á dómkröfu stefnanda um að boðað verkfall stefnda , eins og nánar greinir í dómsorði , sé ólögmætt . Eftir atvikum þykir rétt að málskostnaður falli niður . Verkfall félagsmanna stefnda , Þroskaþjálfafélags Íslands , í þjónustu ríkisins , sem boðað var með bréfi til fjármálaráðherra dagsettu 15. maí 2001 og hefjast skal kl. 00:00 föstudaginn 1. júní 2001 , er ólögmætt .