Verkið er skýr birtingarmynd þeirrar vitundar um kreppu borgaralegrar menningar sem var áberandi á meðal evrópskra menntamanna á upphafsárum tuttugustu aldar . Þar fjallar Lukács um þróunarferil skáldsögunnar , sem hann rekur allt frá söguljóðum Hómers , um verk Dantes og Cervantes , til skáldsagna Goethes , Flauberts og Dostojevskijs . Eftir lok fyrri heimsstyrjaldarinnar og hrun Habsborgarveldisins árið 1918 var Ungverska alþýðulýðveldið stofnað en í marsmánuði 1919 stofnuðu sósíaldemókratar og kommúnistar Ráðsstjórnarlýðveldi í landinu og fékk Lukács stöðu Alþýðufulltrúa menningar - og menntamála . Hugtakið vestrænn marxismi vísar til aðgreiningar þessarar fræðahefðar frá rétttrúnaðarmarxisma , sem byggði á kreddufastri trú á þá söguskoðun og þjóðfélagsgreiningu sem var ríkjandi í Sovétríkjunum . Gagnrýni hans snýr að því ferli rökvæðingar sem þýski félagsfræðingurinn Max Weber hafði fjallað um í skrifum sínum . Endurskoðun Lukács á hinni marxísku hefð varð fljótt fyrir harkalegri gagnrýni og Lukács átti eftir að fordæma þetta æskuverk sitt nokkrum sinnum á síðari árum . Lukács flúði Þýskaland eftir að nasistar komust til valda árið 1933 og hélt til Moskvu , þar sem hann sendi í kjölfarið frá sér nokkrar lykilgreinar um raunsæishefðina í bókmenntum . Lykillinn að hlutlægri speglun þjóðfélagsins var að mati Lukács sjálf aðferð raunsæisins , sem leiddi til þess að verkin gátu sigrast á stéttarstöðu höfundarins og gefið sanna mynd af þjóðfélaginu – ólíkt verkum hinna módernísku höfunda , sem Lukács taldi ófær um að sjá í gegnum hugmyndafræðilega hulu borgarastéttarinnar . Eitt þekktasta verk Lukács um skáldsöguna og tengsl hennar við hefð raunsæisins , Der historische Roman ( Sögulega skáldsagan ) , kom út árið 1937 . Harðasta gagnrýni Lukács á módernismann kom fram í svokallaðri „ expressjónismadeilu “ , sem fór fram á síðum tímaritsins Das Wort á árunum 1937 - 1938 . Lukács sneri aftur til Búdapestar 1944 og fékk prófessorsstöðu í fagurfræði og menningarsögu við Búdapestarháskóla ári síðar . Á næstu árum sendi hann frá sér fjölda ritgerða , auk umdeildasta rits síns , Die Zerstörung der Vernunft ( Tortíming skynseminnar ) . Eftir uppreisnina í Ungverjalandi 1956 tók Lukács sæti sem menningarmálaráðherra í stjórn Imres Nagy . Eftir að Sovétmenn börðu uppreisnina niður með hervaldi nokkrum mánuðum síðar var Lukács sendur í útlegð til Rúmeníu . Umbrot . Bókmenntir og nútími . Reykjavík : Háskólaútgáfan , 1999 , s . 30 - 55 . Sigurjón Baldur Hafsteinsson er prófessor í safnafræði við Félags - og mannvísindadeild Háskóla Íslands . Rannsóknir Sigurjóns Baldurs hafa meðal annars snúið að viðhorfi Íslendinga til dauða og sorgar , en þau viðhorf eru tengd félagspólitískum breytingum sem orðið hafa á Íslandi á undanförnum þrjátíu árum .