A hjúkrunarheimili , hér eftir nefnt kærandi , kærði gjaldskrá Sjúkratrygginga Íslands , nr. 1240 / 2018 , fyrir þjónustu hjúkrunarheimila sem ekki eru á föstum fjárlögum árið 2019 og eru án samnings við Sjúkratrygginga Íslands , sem birtist í B-deild Stjórnartíðanda þann 21. desember 2018 . Ráðuneytið vísaði kærunni frá . Föstudaginn 20. desember 2019 var í heilbrigðisráðuneytinu kveðinn upp svohljóðandi Með bréfi , dags. 20. mars 2019 , kærði A , hjúkrunarheimili , hér eftir nefnt kærandi , gjaldskrá Sjúkratrygginga Íslands , nr. 1240 / 2018 , fyrir þjónustu hjúkrunarheimila sem ekki eru á föstum fjárlögum árið 2019 og eru án samnings við Sjúkratrygginga Íslands , sem birtist í B-deild Stjórnartíðanda þann 21. desember 2018 . Fyrir mistök fylgdi umsögn stofnunarinnar ekki með umræddu bréfi ráðuneytisins og var umsögnin því send með tölvupósti til kæranda þann 21. maí 2019 . Þá hefur daggjald hvers einstaka hjúkrunarheimilis einnig ákvarðast af hjúkrunarþyngdarstuðli hjúkrunarheimilis , samkvæmt svonefndu RAI-matskerfi . Greiðslur til hjúkrunarheimila hafa tekið mið af RUG-stuðli þeirra frá árinu 2007 , sbr. a lið 1. gr. reglugerðar nr. 1092 / 2006 . Þann 21. desember 2018 var birt reglugerð nr. 1238 / 2018 um greiðsluþátttöku sjúkratrygginga í kostnaði sjúkratryggðra vegna dvalar í hjúkrunarrýmum og dvalarrýmum á stofnunum sem ekki eru á föstum fjárlögum árið 2019 og sem eru án samnings við Sjúkratryggingar Íslands . Í kæru er þess krafist að ákvörðun Sjúkratrygginga Íslands samkvæmt gjaldalið nr. 3.00 í 5. gr. gjaldskrá Sjúkratrygginga Íslands nr. 1240 / 2018 , sem útgefin var í B-deild Stjórnartíðanda þann 21. desember 2018 , um að greiðslur til kæranda skuli frá 1. janúar 2019 taka mið af þeim RUG stuðli sem kærandi fékk greitt samkvæmt á árinu 2018 ( greiðslustuðull 1,14 stig ) , verði breytt . Kærandi fer fram á að breytingin verði á þann veg að greiðslur til kæranda miði við RUG stuðul hans fyrir árið 2019 ( greiðslustuðull 1,18 stig ) og að gjaldaliður nr. 3.00 verði uppfærður í samræmi við það . Kærandi var með RUG-greiðslustuðul 1,14 árið 2018 , en hefði fengið RUG - greiðslustuðulinn 1,18 fyrir árið 2019 ef notast væri við uppfærðan RUG-stuðul fyrir árið 2019 . Kærandi áætlar að heildar daggjaldagreiðslur til kæranda verði um kr. 34.000.000 , - lægri á árinu 2019 á grundvelli núverandi gjaldskrár Sjúkratrygginga Íslands , en greiðslur hefðu orðið ef þær hefði tekið mið af nýja RUG-stuðlinum sem var birtur á heimasíðu Sjúkratrygginga Íslands . Kærandi er innan Samtaka fyrirtækja í velferðarþjónustu sem gætt hafa hagsmuna hans í samskiptum við stjórnvöld vegna greiðslu daggjalda . Samtökin höfðu verið með fulltrúa í samstarfsnefnd um rammasamninga á samningstímanum en samningurinn var enn í gildi þegar gjaldskrá Sjúkratrygginga Íslands var birt . Með tölvupósti , dags. 29. janúar 2019 , óskuðu Samtök fyrirtækja í velferðarþjónustu eftir nánari rökstuðningi , m.a. með vísan til eftirfarandi : Varðandi RUG stuðlana þá liggur fyrir að fjárveitingar til hjúkrunarheimila , einnig með auknu fjármagni ( viðbótarfjármagni ) , hafa í mörg ár verið framkvæmdar með setningu reglugerða og / eða gjaldskrá . Það hefur ætíð verið talið fullnægjandi þrátt fyrir að samningur um þjónustuna hafi aldrei verið til staðar , að undanskyldum sl. þremur árum . Kærandi byggir á því að hann hafi haft réttmætar og sanngjarnar væntingar til þess að greiðslur til kæranda árið 2019 myndu taka mið af RUG-greiðslustuðli ársins 2019 . Eins og áður hafi komið fram munar um 34 milljónum króna á tekjum kæranda eftir því hvor stuðullinn er notaður við útreikning daggjalda . Sú skerðing sem felst í umræddri gjaldskrá Sjúkratrygginga Íslands muni augljóslega , einkum þegar hún er framkvæmd með þeim hætti sem hér var gert , hafa áhrif á íbúa hjúkrunarheimilisins og þá þjónustu sem þeir munu fá . Um sé að ræða gífurlega tekjuskerðingu , sem ekki var gert ráð fyrir að farið yrði í samkvæmt fjárlögum . Kærandi telur að umrædd ákvörðun Sjúkratrygginga Íslands , þ.e. gjaldskráin , sé ólögmæt þar sem hún gangi gegn settum lögum og fjárlögum og vísar kærandi máli sínu til stuðnings til ákvæðis 38. gr. laga um sjúkratryggingar nr. 112 / 2008 og til umfjöllunar varðandi umrædda 38. gr. í greinargerð með frumvarpi til laganna . Þá vísar kærandi í kæru til ákvæðis 43. gr. laga um sjúkratryggingar sem og bráðabirgðaákvæðum umræddra laga . Á grundvelli þeirra var sett reglugerð um mat á heilsufari og aðbúnaði íbúa í hjúkrunarrýmum nr. 544 / 2008 sem enn er í gildi . Þá hefði allt eins verið hægt að setja einn stuðul á öll hjúkrunarheimilin eða miða við RUG-stuðul heimila eins og hann var árið 2016 eða eitthvert annað ár . Ekki verður því um að ræða tjón fyrir ríkissjóð eða af hálfu Sjúkratrygginga Íslands við það að þessum fjármunum verði skilað til kæranda og fleiri aðila í hans sporum . Sjúkratryggingar Íslands benda á að það sé ráðherra sem setur reglugerð um nánari framkvæmd greinarinnar , m.a. um tímalengd heimildarinnar og skilyrði fyrir endurgreiðslu . Við gerð hinnar tímabundnu gjaldskrár var ákveðið að miða við RUG-stuðla eins og þeir voru á árinu 2018 . Þjónustuveitendur geta almennt ekki gengið út frá því að fá sömu greiðslur og ef í gildi væri samningur enda geta verið ýmis ákvæði sem skapa kvaðir á viðsemjendur sem ekki er að finna í gjaldskrám . Þá lá það ekki fyrir fyrr en í desember 2018 að rammasamningurinn yrði ekki framlengdur . Áður en rammasamningur um þjónustu hjúkrunarheimila tók gildi þann 1. janúar 2016 , en greiðslufyrirkomulag skv. gjaldskrá hans tók gildi 1. október 2016 , var fjármunum úthlutað til hjúkrunarheimila skv. reiknilíkani sem heilbrigðisráðuneytið sá um . Ákvæðið var samningsbundið og var alls ekki sjálfgefið að Sjúkratryggingar Íslands myndu setja sambærilegt ákvæði í gjaldskrá sem gilda átti í sex mánuði . Gjaldskrá nr. 1240 / 2018 var sett á grundvelli 38. gr. laga um sjúkratryggingar og reglugerðar nr. 1238 / 2018 , eftir að ljóst var í desember 2018 að rammasamningur yrði ekki framlengdur . Í kæru er vitnað til reglugerðar nr. 544 / 2018 um mat á heilsufari og aðbúnaði íbúa í hjúkrunarrýmum , en markmiðið með þeirri reglugerð er að samræma og tryggja heilbrigðisþjónustu við aldraða . IV . Í samræmi við 38. gr. laganna gáfu Sjúkratryggingar Íslands út gjaldskrá nr. 1240 / 2018 á grundvelli reglugerðarinnar og tekur gjaldskráin til þjónustu við sjúkratryggða íbúa hjúkrunar - og dvalarrýma á vegum hjúkrunarheimila og stofnana sem ekki eru á föstum fjárlögum og eru án samninga við Sjúkratryggingar Íslands . Í 2. málsl. 1. mgr. 38. gr. sjúkratryggingalaga nr. 112 / 2008 segir að séu samningar um þjónustu í hjúkrunarrýmum , dvalarrýmum og dagdvöl ekki fyrir hendi , sbr. IV. kafla , sé einnig í sérstökum tilfellum heimilt að greiða stofnunum kostnað vegna þjónustu tímabundið á grundvelli gjaldskrár sem sjúkratryggingastofnun gefur út . Að því marki sem löggjafinn hefur ekki sérstaklega fært úrskurðarvald í málum á grundvelli laga um sjúkratryggingar til úrskurðarnefndar velferðarmála gildir hin almenna kæruheimild 1. mgr. 26. gr. stjórnsýslulaga nr. 37 / 1993 . Þrátt fyrir það hefur verið talið að almenn stjórnvaldsfyrirmæli kunni í einstaka tilvikum að teljast stjórnvaldsákvörðun gagnvart tilteknum aðilum . Beðist er velvirðingar á því að dregist hefur að kveða upp úrskurð í máli þessu . Kæru hjúkrunarheimilisins A vegna gjaldskrár Sjúkratrygginga Íslands , nr. 1240 / 2018 , fyrir þjónustu hjúkrunarheimila sem ekki eru á föstum fjárlögum árið 2019 og eru án samnings við Sjúkratrygginga Íslands , sem birtist í B-deild Stjórnartíðanda þann 21. desember 2018 , er vísað frá heilbrigðisráðuneytinu .