Myndin segir frá vinunum Adam og Emmu sem hafa þekkst um árabil . Adam er ólæknandi kvennabósi sem skiptir nánast jafn oft um bólfélaga og nærbuxur . Emma er ungur læknir sem vinnur 80 tíma á viku og á engan kærasta vegna þess að hún hefur einfaldlega ekki tíma eða áhuga á því . Eitt kvöldið , þegar þau eru að tala saman , leiðir eitt af öðru og þau ... Lesa meira Myndin segir frá vinunum Adam og Emmu sem hafa þekkst um árabil . Í fyrstu gengur afar vel að halda þessu sambandi algerlega á „ líkamlegum “ forsendum , en ekki líður á löngu þar til tilfinningar sem hvorugt þeirra hefur upplifað áður fara að láta á sér kræla , en það getur flækt málin svo mikið að vinátta þeirra , sem hefur alltaf verið mjög sterk , er í hættu ...... minna Venjulega óvenjuleg kúrumyndÞað má vera að No Strings Attached reyni að forðast hundgömlu uppskriftir rómantískra gamanmynda í hvert skipti sem hún fær tækifæri til þess , en það þýðir ekki að hún breytist þá sjálfkrafa í góða bíómynd . Hún er aftur á móti langbesta myndin sem peningasegullinn Ivan Reitman hefur gert síðan Dave árið ´ 93 , og sú mynd var það besta sem hann hafði gert síðan fyrsta Ghostbusters kom út . Það ætti að segja talsvert mikið um einhvern sem hefur unnið við leikstjórn í meira en 30 ár ( ! ) . Sonur hans , Jason , hefur varla unnið við þetta í hálfan áratug og strax er hann eins og Scorsese í samanburði . No Strings Attached er afar krúttleg og saklaus , sem er frekar kalhæðnislegt vegna þess að í fyrri hlutanum þykist hún vera djörf kynlífsgamanmynd . Svo hægt að rólega dettur hún í þann gír sem allir eiga von á . Það má nokkurn veginn segja að þetta sé eins og hin vanmetna Love & Other Drugs , bara án alls þess sem gerði hana eftirminnilega . Báðar myndirnar eru byggðar upp eins og stefna í nákvæmlega sömu átt . Myndin heldur manni þó við efnið vegna þess að leikararnir ná prýðilega saman ( þrátt fyrir sjokkerandi hæðamun ) og þar að auki virðist sagan hafa risastórt hjarta allan tímann þrátt fyrir að myndin sé ekki alveg jafn heillandi eða gáfuð og hún telur sig vera . Hún heldur sér alveg á floti án þess að kæfa mann úr leiðindum með skítsæmilegum bröndurum ( dreifðum langt á milli sena ) sem og þokkalegri grúppu af aukaleikurum . Mest var ég samt hrifinn af því hvað myndin er einlæg , og hún reynir að búa til raunverulegar persónur með alvöru tilfinningaflækjur í stað þess að hella bara yfir okkur þann formúlugraut sem við þekkjum svo vel . Natalie Portman og Ashton Kutcher eru heldur ekkert að gera þetta bara fyrir peninginn . Maður finnur alveg fyrir því að þau taki sínar persónur alvarlega og leggi sig eins mikið fram og þau geta . Það er alltaf kostur . Það eina sem vantaði var einhvern annan en Reitman í leikstjórastólinn . Hann virðist nefnilega ekki alveg vita hvenær sjarmurinn minnkar og væmnin byrjar . Mér finnst samt hressandi að sjá svona rómantíska gamanmynd sem er ekki alfarið gerð til að lokka táningsstelpur í bíó . Reitman fær reyndar góðan þumal upp fyrir að losa sig undan þeirri freistingu að gera PG - 13 mynd og í staðinn höfða til eldri hópa . Einnig skal ég hrósa handritshöfundinum fyrir að bragðbæta þetta eins mikið og hann getur með því að koma manni á óvart á þeim stöðum sem bjóða upp á það . Auðvitað er sjaldnast mikið í boði þegar kemur að þessum bíógeira . Myndin má auðvitað ekki enda illa því þá verður markhópurinn brjálaður . No Strings Attached nær þó að vera í ferskari kantinum þó svo að hún gleymist fljótt eftir að hún klárast . Þetta er einmitt svona mynd sem þú liggur latur yfir . Helst með einhverjum , hvort sem það er maki eða bólfélagi . Ég mæli samt miklu frekar með Love & Other Drugs ; Betra handrit , skemmtilegra par og áhrifaríkari saga . Auk þess fá grunnir karlmenn meira en nóg af brjóstum þar frá Anne Hathaway . Portman fækkar oft fötum hér en myndatökumaðurinn stríðir okkur of mikið til að leyfa okkur að sjá eitthvað gott .