275 líkrar merkingar . Snœristaðir og Snæringsstaðir ( Húnavs . ) er vitaskuld sama tóbakið að merkingu til . Það er gamalt orðatiltæki : „ að vera á snærum e-s " , að hafa dvöl og kost hjá e-m , nxjög hið sama og vera grið - maður eða hafa grið með e-m . Snæristaðir kynnu þá að merkja griðstaður , heimilið , er vistaföngin eru reidd heim til úr selinu . Að snæra og snseringur só sama og næra og næringur er sennilegt og eingin eins dæmi í islenzku , sbr. snæfur og næfur . Síðar snérist r-ið í ð , sem er alltítt , svo eru Snæðingsstaðir , o . fl . Trut - staðir ( Borgarfs . ) virðist benda á , að engjar jarðar - innar liggi fyrir ágangi gripa , svo opt þurfi að trutta frá þeim , og nafnið liklega gefið af þeim , sem líkar miður truttið , en þeim , sem halda því uppi . Vomúlastaðir ( Rangvs . ) . Vomúli er örnefni ( og merkir * núli sem hættur eru á fyrir skepnur ) ekki síðar en viðurnefni . Víðastaðir ( í Útmannasveit , Múlas.n. ) eru réttritaðir í D. VII Viidastaðir . Víðar ( af ummerkis - orðinu viður ) merkir viðlendi , þar sem ekki er aðhald að af hæðum né hálsum o . s . frv . Hér er ekki um neitt viðurnefni að tala . Nafnið Viðar kemur og sjálf - stætt fyrir í Viðar ( Snæfs . , Þings . DI , VII ) , það er kvk. flt , af því staðheitisendingar , rar , -ir -nir eru kvk. nær undantekningarlaust . Þjófsstaðir ( Þings.n. ) , Þjó líka þjóf hvk. , er þar sem á verður bugða e-u , svo sem þjó á manni , ljáþjó og þjóf á kjálka , sbr. orðin : þjófstenn - ur , þjófsliaka og þjófsnef . Nú ganga hlíðar Axarfjarðar - núps smálækkandi og síðast lágir sandmelar fyrir Axarfjarðarsléttuna allar götur út að sjó við Buðlunga - höfn . Þjóf nokkurt eða beygju gerir á stefnu þeirra Htlu fyr en melarnir taka við . Þjófsstaðir standa upp á hálendinu ekki langt frá beygjunni og mætti vel vera , að bærinn þiggi nafn sitt af henni . Þó verð eg að játa , að aldrei heyrði eg hana nefnda þjóf og veit okki til , að hún hafi nokkru sinni heitið því nafni eða 18 *