Frá því einveldi var afnumið í Danmörku um miðja 19. öld höfðu Íslendingar barist fyrir aukinni sjálfstjórn og öðlast hana í áföngum . Íslendingar réðu nú sjálfir eigin málum án afskipta danskra stjórnvalda . Og það var þá en ekki fyrr sem krafan um fullveldi komst á dagskrá í íslenskum stjórnmálum . Eftir að heimsstyrjöldin fyrri skall á sumarið 1914 færðist íslenska þjóðin smátt og smátt nær sjálfstæði . Danmörk lá á þýsku áhrifasvæði og Danir urðu að gæta þess að styggja ekki ráðamenn í Þýskalandi . Þótt Danir hefðu ekki áhuga á pólitískum yfirráðum á Íslandi vildu þeir styrkja efnahagsleg og fjárhagsleg tengsl landanna tveggja . Í sambandslagaviðræðunum í Reykjavík sumarið 1918 lögðu þeir þess vegna áherslu á sameiginlegan ríkisborgararétt . Það áttu ýmsir hér á landi erfitt með að sætta sig við . Þann 2. desember 1918 var forsíða dagblaðsins Frétta undirlögð af tíðindum tengdum fullveldinu . Þar mátti meðal annars lesa skeyti frá Danakonungi þar sem hann færir Íslendingum hamingjuóskir . Kristján X. Danakonungur var þjóðhöfðingi Íslands og dönsk stjórnvöld fór áfram með utanríkismál landsins en í umboði Íslendinga . Oft hefur því verið haldið fram að óskin um að endurheimta Suður-Jótland að stríði loknu hafi valdið því að Danir létu undan kröfum Íslendinga . Enda var þá enn allt í óvissu með úrslitin í heimsstyrjöldinni og ekki fyrirséð að Þjóðverjar myndu bíða ósigur í bráð . Heimild og myndir : Svarið byggir á bók höfundar sem kom út í nóvember 2018 og Sögufélag gaf út . Hún ber heitið Hinir útvöldu . Sagan af því þegar Ísland varð sjálfstætt ríki árið 1918 . Berglind er dósent við Menntavísindasvið Háskóla Íslands og formaður námsbrautarinnar Menntunarfræði og margbreytileiki . Rannsóknir hennar snúast um félagslegt réttlæti í menntun með áherslu á samverkandi áhrif stéttar , uppruna , kynferðis og sértækra menntunarþarfa á gæði og jafnrétti í uppeldi og menntun .