272 glaum og flaum . Sbr. Glaumelfur og Grlaumbær . Sagn - irnar merkja líka að hita eða Ijóma ( af hita ) . í þeim er og staffærslan , er getið var áðan . Mar ( r ) og mara er alveg sömu merkingar og þessi orð . Mar heitir hlý - blik það , sem stundum sér á lopti , þá er gengur úr frostum til góðs þeys . Mararhláka er glóðheit hláka , sem gerir marautt og marþítt . Martagl heita ljós ský , er þjóta hátt á lopti í heiðrikjum og þykja boða storma . Marlaki er skuggi , flekkur eða ágalli . Að mara merkir bæði að fljóta í kafi í yfirborði lagar þar , og glóa eða glita þar ; í Snorraeddu kemur fyrir merla . Erum á leið frá láði liðnir Finnum skriðnu . Austr sé ek fjöll af flausta ferli geisla merluð . Þessi dæmi nægja til að sýna , að mar geymir ekki slður einkunnir elds og sjavar en hin orðin . Ekki mun þó Marbæli merkja Sólkinsbæli eða vera samheiti Sól - heima , heldur hefir það nafn sitt af gliti því , sem í er bleytulandi á sumrin , og gljánni , sem gerir á það á haust og vetur , Sömu merkiugar eru bæjanöfnin Glóra ( Árness . ) , Grilla ( Árness . ) og Grillir ( Árness . , Húnavs . og Skagafs . ) , því þau munu öll bafa nafn sitt af bleytu , er marar i , glórir i eða grillir í í jörðunni , og ennfremur GlitstaUr ( Mýras . ) , sem réttu nafni heitir GHýstaðir , af glýr sama sem glær eður sjór , báðar myndirnar af glóa ( sbr. hlóa , hlýja og hlæja , hlýr ( r ) og hlær ( r ) . Ágangur vatns og veðra á jörð lætur eptir sig auð - kenni núnings og uppblásturs . Af þeim einkennum taka bæir nöfn t . d. Núningur ( Rangárvs . ) og enn fremur : Grindill ( Skagafs . ) , merkir urinn stað , af sögninni grinda , grind , gratt , grundum , grundinn , sem merkir að skaka , spilla , mala , meiða . Sögnin er skiljanlega sjaldgæf , en altið orð af stofnun hennar , t . a . m. grand , þ. e. , 1 , korn ,