Á næstu vikum verða fjölmiðlar líklegast uppteknir af samkvæmisleik , sem getur verið nokkur skemmtun í upphafi en verður leiðigjarn eftir því sem hann stendur lengur yfir . Samkvæmisleikurinn er að mestu saklaus og hefur lítil eða engin áhrif á framtíð þjóðarinnar eða lífskjör almennings . Strax eftir að formlega varð ljóst að Ólafur Ragnar Grímsson sæktist ekki eftir endurkjöri sem forseti lýðveldisins hófust fjölmiðlungar handa við að finna arftakann og raunar byrjaði leikurinn nokkru fyrr . Nöfn einstaklinga eru dregin fram og spurningaleikir settir upp á vefsíðum þar sem lesendur eiga að taka afstöðu til valinkunnra einstaklinga . Margir „ máta “ sig við embættið , fá vini og kunningja til að koma sér á framfæri – fésbókarhópar eru settir á fót , hringt er inn í símatíma útvarpsstöðva og viðtöl við fjölmiða skipulögð . Menn lýsa yfir framboði , draga það jafnvel til baka innan sólarhrings , en fjölmiðlar greina skilmerkilega frá framboðinu . Jafnvel þeir sem enginn þekkir eða veit nokkur deili á fá sínar 15 mínútur . Þannig virkar samkvæmisleikurinn . Allir geta tekið þátt í leiknum , ýmist boðið sig fram ( þótt ekki sé nema rétt í nokkra klukkutíma ) eða gefið álit sitt og fellt dóma yfir væntanlegum frambjóðendum . Í fyrsta spurningaleiknum , sem visir.is efndi til , hafði formaður Vinstri grænna mest fylgi eða um 20% . Katrín Jakobsdóttir hefur lýst því yfir að framboð til embættis forseta sé ekki á dagskrá en útilokar samt ekkert . Sama dag og spurningaleikurinn hófst birtist forsíðuviðtal við Andra Snæ Magnason í Fréttablaðinu . Forsíðan skilaði honum öðru sæti með 16% . Andri Snær er að hugsa , eins og svo margir aðrir sem ganga með forsetann í maganum . Kaldhæðni Um það verður ekki deilt að Katrín Jakobsdóttir hefur margt til brunns að bera til að sinna skyldum forseta en það væri nokkur kaldhæðni fólgin í því ef hún leysti Ólaf Ragnar af hólmi á Bessastöðum . Sem ráðherra og varaformaður Vinstri grænna barðist Katrín Jakobsdóttir hart fyrir samþykkt Icesave-samninganna . Í baráttu sinni lagðist Katrín gegn því að samningarnir yrðu bornir undir þjóðaratkvæði . Í tvígang hafnaði Ólafur Ragnar Grímsson lögum um ríkisábyrgð á skuldum einkafyrirtækis og jafn oft hafnaði þjóðin . Framganga í Icesave-deilunni , jafnt á innlendum sem erlendum vettvangi , endurreisti Ólaf Ragnar í huga íslensku þjóðarinnar en um leið vann hann sér óhelgi meðal nokkurra gamalla pólitískra samherja . Á nýársdag – daginn sem forsetinn tilkynnti ákvörðun sína um að draga sig í hlé – skrifaði Björn Valur Gíslason , varaformaður Katrínar Jakobsdóttur , á bloggsíðu sína : „ Ólafur Ragnar Grímsson hefur svo sannarlega sett mark sitt á embætti forseta Íslands á þeim nærri 20 árum sem hann hefur gegnt því embætti . Honum hefur fundist það vandalaust að taka málstað yfirstéttarinnar og efnafólks þegar það hefur átt við , sem er ansi oft á þessum árum . “ Aðeins Kristján með meirihluta Samkvæmt 5. grein stjórnarskrárinnar skal forseti „ kjörinn beinum , leynilegum kosningum af þeim , er kosningarrétt hafa til Alþingis “ . Síðan segir : „ Sá , sem flest fær atkvæði , ef fleiri en einn eru í kjöri , er rétt kjörinn forseti . Ef aðeins einn maður er í kjöri , þá er hann rétt kjörinn án atkvæðagreiðslu . “ Fimm einstaklingar hafa gegnt embætti forseta Íslands frá lýðveldisstofnun 1944 . Aðeins einn þeirra – Kristján Eldjárn – var í upphafi kjörinn forseti með meirihluta atkvæða . Sveinn Björnsson var kjörinn fyrsti forseti lýðveldisins af Alþingi og þjóðkjörinn án atkvæðagreiðslu 1945 og aftur 1949 . Ásgeir Ásgeirsson náði forsetakjöri árið 1952 með 48,3% atkvæða gegn 45,5% sem féllu í skaut séra Bjarna Jónssyni dómkirkjupresti . Ásgeir var endurkjörinn þrisvar án mótframboðs og atkvæðagreiðslu . Kristján Eldjárn tók við árið 1968 . Hann hlaut glæsilega kosningu eða 65,6% atkvæða í baráttu við Gunnar Thoroddsen . Hann var sjálfkjörinn tvisvar . Árið 1980 voru fjórir einstaklingar í framboði og þá hafði Vigdís Finnbogadóttir betur í samkeppni við Guðlaug Þorvaldsson , sem var hennar helsti keppinautur . Hún hlaut 33,8% atkvæða en Guðlaugur 32,3% . Vigdís var endurkjörin fjórum árum síðar án mótframboðs og aftur árið 1988 með 94,6% atkvæða en mótframbjóðandi hennar var Sigrún Þorsteinsdóttir . Ólafur Ragnar Grímsson var kjörinn forseti árið 1996 með 41,4% atkvæða en þá voru þrír aðrir í framboði og kom Pétur Kr . Hafstein næstur með 29,5% . Ólafur Ragnar var sjálfkjörinn fjórum árum síðar og síðan endurkjörinn árið 2004 með 85,6% atkvæða en þá buðu tveir sig fram gegn sitjandi forseta . Aftur var efnt til forsetakosninga árið 2012 þegar fimm fóru fram gegn forseta sem var endurkjörinn með 52,8% atkvæða en Þóra Arnórsdóttir kom honum næst með 33,2% sem er litlu minna fylgi en dugði Vigdísi til að ná kjöri 1980 . Forseti minnihluta þjóðarinnar Miðað við allan þann fjölda einstaklinga sem nefndir hafa verið til sögunnar er líklegt að fleiri en nokkru sinni sækist eftir búsetu á Bessastöðum . Það hefur aldrei verið auðveldara að bjóða sig fram . Frambjóðandi þarf sama fjölda meðmælenda og 1952 þrátt fyrir að Íslendingar séu meira en tvöfalt fleiri nú en þá . Tæknin hefur auðveldað aðgengi að almenningi og fjölmiðlar hafa aldrei verið viljugri til að fara í samkvæmisleiki . Vegna þessa eru meiri líkur en minni að sá sem tekur við keflinu af Ólafi Ragnari Grímssyni í ágúst næstkomandi geri það í krafti töluverðs minnihluta þjóðarinnar . Stuðningur fimmtungs þjóðarinnar – 20% – gæti dugað . Verkefni forseta , sem hefði aðeins tvo af hverjum tíu Íslendingum á bakvið sig , verður snúið og ekki öfundsvert . En það dregur vart úr áhuganum á að gegna embætti sem er í stjórnskipulegu tómarúmi . „ Óli Björn er þingmaður Sjálfstæðisflokksins í Suðvesturkjördæmi og formaður efnahags - og viðskiptanefndar Alþingis . Það sem er öllum náttúrulegt „ Þar sem öllum mönnum er náttúrulegt að vera frjálsir , jafnir hver öðrum og sjálfstæðir , má ekki svipta neinn mann þessum réttindum og setja hann undir lögsögu annars , án þess hann veiti til þess samþykki sitt . " John Locke