Þess vegna er ólíklegt að sá sem fæðist með mikið af hægum vöðvafrumum verði nokkurn tímann mjög fljótur . Það sem í raun ræður tegund vöðvafrumunnar er taugafruman sem vöðvafruman fær boð frá . Jafnframt lærir líkaminn tæknina við að hlaupa og þar með að senda boð einungis til þeirra vöðvafruma sem framkvæma hlaupahreyfinguna og ekki þeirra vöðvafruma ( hægra sem og hraðra ) sem vinna á móti hreyfingunni . Hin leiðin til að auka hlaupahraðann er að auka styrk . Það þýðir að vöðvinn verður " hraðari " . Til þess að auka snerpu eða afl , verður þess vegna að auka styrkinn og hraða taugaboðanna samhliða . Jafnframt skal hafa í huga að verði mikil þyngdaraukning samfara styrktaraukningunni ( stærri vöðvar eru þyngri ) vinnur sú þyngd á móti hraðanum , því með aukinni þyngd hægist á hlaupahraðanum . Slík breyting er hins vegar svo lítil að hún vegur engan veginn upp á móti styrktar - og hraðaþjálfun . Hins vegar er alveg óhætt að taka því rólega í 1 - 2 vikur að styrktar - og hraðaþjálfun lokinni og freista þess að ná sér í nokkrar ofurhraðar vöðvafrumur . Engin hætta er á því að þjálfunaráhrifin tapist strax .