Hann lét sem hann heyrði ekki þessa gamansemi , þótti þetta heldur ekkert sniðugt . Benti á vinnukonurnar sem voru enn á fullu spani . Afi hans teygði sig í rofa og stöðvaði þær og um leið hljóðnaði hvinurinn í miðstöðinni . Leit svo til hans aftur og brosti nú sama dularfulla brosinu og sat á vörum hans þegar hann var að bjóða honum í bíltúrinn niðri á Hólmi . - Ég er að segja þetta í fullri alvöru , Palli minn . Hann er þarna hann pabbi þinn ! - Pabbi minn ? - Já . - Ruglið í þér ! - Þetta er satt . Hann er kominn til að hitta þig . Hann horfði agndofa á afa sinn sem var ekki vanur að fara með fleipur . Skildi ekki af hverju hann var að þrástagast svona á þessu . Sagði honum sem var að þetta væri ekkert fyndið ef hann héldi það . Guðmundur Árnason kom inn í bílinn og lagði hönd á öxl hans . - Þetta er pabbi þinn , drengurinn minn . Bjarni Sigurjónsson . Ég er að segja þér alveg satt . Farðu nú til hans . Hann bíður eftir þér . - Þú ert að ljúga ! Þessi hlunkur er ekkert pabbi minn ! Það getur ekki verið ! Hann leit til mannsins sem átti að vera að bíða eftir honum , átti að vera pabbi hans . Hann var búinn að leggja veiðistöngina frá sér og var að fara úr regnúlpunni . Auðvitað þurfti hann ekki að virða hann neitt fyrir sér . Það var svo fráleitt að hann væri skyldur honum . Og nú var hann að koma ! Já , já , kjagaði til þeirra með breitt bros á vörunum . Voru það samantekin ráð hjá þeim að stríða honum ? Hann reif dyrnar upp og stökk út , búinn að fá meira en nóg af þessari endemis þvælu . Hlustaði ekki á afa sem kallaði á eftir honum , vildi vita hvert hann væri að fara . Horfði eitt andartak framan í þennan hallærislega veiðikall að sunnan sem átti að vera pabbi hans og lét hann sjá að honum væri ekkert um hann gefið , gretti sig framan í hann . Og tók til fótanna .