Íslenskt mál og almenn málfræði - 01.01.1982 , Blaðsíða 241 Um vísiorð í íslensku og viðskeytið -na 239 viðskeytinu -na og sjá má vísi að í fornmáli sæki í upphafi fyrirmynd sína ti ) þess merkingarsambands sem fornöfnin sá og þessi standa í . Af öllum þeim vísiorðum sem viðskeytið -na tengist í fornmáli hafa tvö sérstöðu , vísiorðin þar og svá . Sú sérstaða er fólgin í því að þau gegna tvöföldu merkingarlegu hlutverki , láta bæði í Ijós endurvísun og bendivísun . Óþarft er að nefna dæmi um endurvísun , en um skýra bendivísun má m. a . tilfæra eftirfarandi dæmi : ( 62 ) oc sva syniz mer sem minna se carp þitt oc þess hyrningsins er þer kallit byscop oc þar sitr hia þer helldr en en fyRa dag . ( Ól. 279 : 13 ) ( 63 ) hverr er sa eN tiguligi maðr er þar riðr a þeim hvita hesti fyrir liði þeirra . ( Ól. 635 : 6 ) ( 64 ) toc þa konungr vm havndina h 0 gri oc stra / c vp vm a / lboga . Þorir melti . Tacþv kyrt þar a . Ec hefi svll a hendi . ( Ól. 465 : 1 ) ( 65 ) kpnungr hleypði eptir oc toc sialfr veiði sina oc h 0 lldiz mioc sagði sva . langt man yðr flestom til aðr þer veiðit sva . ( Ól. 193 : 13 ) ( 66 ) þa lagþi Þorir hvndr spioti til Biarnar stallara a honom miþiom veitti honom banasár . þa melti Þorir . Sva ba / to ver biornvna . ( Ól. 574 : 13 ) Með vísiorðunum þar og svá eru þannig sérstök skilyrði fyrir því að viðskeytið -na fái merkingarlega aðgreinandi hlutverk , þ. e. hlutverk bendivísunar andspænis endurvísun . Önnur vísiorð sem -na tengist gegna hins vegar svo til eingöngu öðru hlutverkinu . Annars vegar eru það vísiorð fyrir bendivísun , hér og nú ( til þeirra má raunar telja per - sónubundna vísiorðið þú , sbr. dæmi ( 50 ) ) , hins vegar fyrir endurvísun , þat . Með vísiorðunum hér og nú leiðir -na því ekki til merkingarað - greiningar eins og með þar og svá nema að því marki sem viðskeytið skerpir bendivísunina . Sú merkingaraðgreining stuðlar að því að myndirnar hérna og núna halda velli við hlið stofnmyndanna hér og nú , en þar koma að auki til setningarleg og orðmyndunarleg áhrif frá myndunum þarna og svona . Þess er hins vegar ekki að vænta að viðskeytið festi rætur með vísiorðum persónubundinnar vísunar , sbr. dæmi ( 50 ) , þar sem það gegnir engu merkingarlega aðgreinandi hlutverki auk þess sem þau vísiorð hafa setningarlega sérstöðu . Það er svo eðlilegt að notkun -na með vísiorðum sem einskorðuð eru við endurvísun ( sbr. dæmi ( 49 ) , ( 51 ) , ( 55 ) , ( 56 ) og ( 57 ) ) sé úr sögunni