Íbúar Evrópusambandslandanna greiddu 59,3 milljarða evra fyrir fisk og annað sjávarfang á árinu 2018 . Þetta er samt aðeins fjórðungur þess sem fólkið greiddi fyrir kjötvörur á árinu . Þá hefur fiskverðið til neytenda hækkað að meðaltali um þrjú prósent á ári á tímabilinu 2009 til 2018 , en á móti kemur að fiskneysla hefur dregist nokkuð saman . Þetta kemur fram í nýju riti frá EUMOFA , sem er stofnun á vegum Evrópusambandsins er sinnir markaðseftirliti og greiningu á markaði með sjávar - og eldisafurðir í Evrópu . Þar kemur einnig fram að á árinu 2017 hafi framboð á sjávarafurðum dregist saman í aðildarlöndum Evrópu , sem rakið er til þess að heildaraflinn hafi minnkað . Þessu var að hluta mætt með auknum innflutningi . Tvö kíló á mánuðiAð meðaltali snæddu íbúar ESB-landanna 24,35 kíló af sjávarfangi árið 2017 , og komu þrír fjórðu af því frá veiðum á villtum fiski . Vinsælasta fisktegundin er túnfiskur en þar næst koma þorskur og lax . Meðaltalsneyslan á túnfiski nam 3,07 kílóum árið 2017 en þorskneyslan nam 2,31 kílóum . Þá snæddu íbúarnir 2,24 kíló af laxi að meðaltali . Eldislax er 99,95 prósent af öllum laxi sem seldur er í Evrópusambandinu , en túnfiskur og þorskur er nánast alfarið veiddur villtur . Portúgalar eru langduglegastir í fiskáti allra ESB-þjóða . Þeir snæddu 56,8 kíló á mann að meðaltali á árinu . Næstir koma Spánverjar með 45,6 kíló á mann . Ungverjar borða hins vegar minnst af fiski , aðeins 5,6 kíló á mann , og næst koma Búlgarir og Rúmenar með sjö til átta kíló . Þorskur og fleiraÞorskneysla hélt áfram að aukast í aðildarríkjum ESB . Hún hefur aukist jafnt og þétt á tímabilinu 2008 til 2017 , var 1,85 kíló á mann að meðaltali á fyrri helmingi tímabilsins en komin upp í 2,32 kíló á mann á seinni helmingnum . Miklu munar þar um aukinn innflutning frá Noregi , Íslandi , Rússlandi og Kína , en það sem flutt er inn til Evrópusambandsins frá Kína er að mestu leyti flök unnin úr frystum fiski , ýmist heilum eða slægðum , frá Noregi og Rússlandi . Ísland veiddi helmingi meira af þorski en aðildarlönd ESB , en kolmunnaafli Íslands var þriðjungur af því sem ESB-löndin veiddu . Evrópusambandslöndin veiddu samtals 777 þúsund tonn af síld árið 2017 , en Noregur veiddi 526 þúsund tonn . Á milli ára hafði afli ESB minnkað um sjö prósent , en afli Noregs aukist um 50 prósent . Mest af þeim sjávar - og eldisafurðum sem framleiddar eru í Evrópu koma frá þremur löndum sem öll standa utan Evrópusambandsins . Þau eru Rússland , Noregur og Ísland . Frá þessum þremur löndum kemur nærri 60 prósent framleiðslunnar . Frá Rússlandi kemur einkum alaska-ufsi , frá Noregi kemur aðallega lax og síld , en frá Íslandi er það einkum þorskur og kolmunni . Inn og útEvrópusambandið í heild flytur inn sjávar - og eldisafurðir fyrir meiri pening en nokkurt land í heimi , eða samtals fyrir ríflega 26,5 milljarða evra . Næst koma Bandaríkin sem flytja inn fyrir tæplega 17,5 milljarða evra og Japan sem flytur inn fyrir 13 milljarða evra . Næst á eftir Kína flytur Noregur út mest allra landa heims af sjávar - og eldisafurðum . Norðmenn fluttu út sjávar - og eldisafurðir fyrir 11 milljarða evra árið 2018 . Evrópusambandið er í þriðja sæti yfir stærstu útflytjendur á þessu sviði , en samtals nam útflutningur ESB 5,75 milljörðum evra . Mestu munar þar um eldislaxinn sem fluttur er út um heim allan , en mest þó til aðildarlanda Evrópusambandsins . Þangað fara meira en tveir þriðju hlutar af öllum útflutningi Norðmanna . Þá flytur Noregur inn töluvert af sjávar - og eldisafurðum frá löndum ESB , eða samtals 36 prósent af öllum innflutningi Noregs í þessum flokki . Bæði Perú og Ísland útvega Norðmönnum einnig töluvert af sjávarafurðum sem ekki eru ætlaðar til manneldis , og er þar einkum um að ræða lýsi frá Perú og mjöl frá Íslandi . Út að borðaFimm Evrópusambandslönd eru duglegri en önnur að snæða fisk á veitingastöðum . Þetta eru Þjóðverjar , Spánverjar , Frakkar , Ítalir og Bretar . Samtals keyptu þessar þjóðir 72 prósent af þeim 727 þúsund tonnum sjávar - og eldisafurða sem seldar voru árið 2018 utan heimilis í ESB-löndunum . Mest borða Bretar utan heimilis , og stafar það ekki síst af miklum fjölda staða sem bjóða upp á fisk og franskar , sannkölluðum þjóðarskyndibita þar í landi . Af öllum fiski sem Bretar borða eru 37 prósent snædd utan heimilis . Þá kom í ljós að 45 prósent Breta borða sjávar - eða eldisafurðir utan heimilis að minnsta kosti einu sinni í mánuði , en á Ítalíu er samsvarandi hlutfall 37 prósent .