Volodomír Zelenskíj vann stórsigur í forsetakosningunum í Úkraínu á páskadag , 21. apríl . Ástandið er óljóst eins og lesa má í þessari grein eftir Nikolas K. Gvosdev sem skrifar fyrir bandarísku vefsíðuna The National Interest . Hér birtist mat hans á úrslitum kosninganna og hvort þau marki þáttaskil eða allt sé í sama fari og áður : Það ber að hrósa Petro Porosjenko , fráfarandi forseta , Úkraínu fyrir að hafa staðið fyrir kosningum sem almennt fóru vel fram og þó ekki síður fyrir að sætta sig við niðurstöðuna . Hann hlýtur þó með sjálfum sér að anda léttar yfir að þurfa ekki að bera ábyrgð á ýmsum mikilvægum ákvörðunum sem taka þarf um framtíð Úkraínu – ákvörðunum sem eiga eftir að reynast erfiðar og óvinsælar . Gamanleikarinn Volodomír Zelenskíj fellur vel inn í hóp popúlískra uppnáms-frambjóðenda sem hafa sigrað í kosningum um alla Evrópu – og aðdráttarafl hans sem forsetaefnis vegna þess að hann lék forseta í sjónvarpi minnir á hvernig framganga Donalds Trumps í sjónvarpsþættinum The Apprentice ( Lærlingnum ) jók veg hans í forsetaframboðinu . Kosningabarátta Zelenskíjs var brotakennd – kjósendur létu í ljós óánægju sína og reiði vegna vanmáttar stjórnar Porosjenskos við að hrinda í framkvæmd fyrirheitum Maidan-uppreisnarinnar , vegna þess hvernig hann hefur haldið á málum gagnvart Rússum og vegna sársaukafullra efnahagsaðgerða sem stjórnin í Úkraínu hefur neyðst til að gera til að fá fjárhagsaðstoð frá Alþjóðagjaldeyrissjóðnum og til að fullnægja skilyrðum í samstarfssamningnum við ESB – óánægjan fékk útrás í stuðningi við frambjóðanda sem boðaði enga skýra stefnu . Þegar leitast er við að skilgreina hverjir kusu Zelenskíj og veittu honum glæsilegt brautargengi í annarri umferð forsetakosninganna kemur strax í ljós að þetta er samsteypa án stöðugleika – líklegt er að hún brotni hratt upp . Fylgi Zelenskíjs var sannfærandi mikið í suðri og austri , þar drógust margir kjósendur að honum vegna loforða hans um að ná sáttum í átökunum við Rússa . Ungir kjósendur sem urðu fyrir miklum vonbrigðum vegna þess hve hratt stjórnmálin fóru í sama farið og þau voru fyrir Maidan-uppþotin gengu til liðs við ópólitískan utangarðsmann í von um að geta ræst út ófögnuðinn í Kænugarði . Í fáum opinberum yfirlýsingum sínum lýst Zelenskíj stuðningi við fulla aðild að ESB og NATO . Þetta er sama og einkenndi loforð Porosjenkos en fyrirheit Zelenskíjs stuðluðu að því að þjóðernissinnaðir kjósendur í vestri töldu sig hafa annan kost en að styðja Porosjenko . Loks lét Zelenskíj nokkur óljós orð falla um að hann ætlaði að breyta um stefnu til að létta af efnahagsbyrðum sem hvílt hafa þungt á Úkraínumönnum undanfarin ár , þetta kann að hafa stuðlað að því að eldri borgarar lögðu honum lið þótt almennt væri talið að þeir vildu helst halda í óbreytt stjórnmálaástand . Zelenskíj verður ekki aðeins að sýna að hann geti fengið sér til aðstoðar menn með sérfræðiþekkingu ( hann viðurkennir skort sinn á henni ) til að móta stefnu sem nær til allra þessara þátta , hann verður einnig að geta treyst samheldni innan ríkisstjórnar sem kann fljótt að springa vegna ólíkrar afstöðu til forgangsmála . Hann glímir við svipaðan vanda og Emmanuel Macron Frakklandsforseti , að setjast í forsetaembættið án þess að hafa pólitíska fótfestu í þinginu , Rada . Margar hugmyndir hans um hvernig eigi að „ ræsa út “ kerfið verða einfaldlega að að engu við árekstur á varnarvegginn sem þingmenn Úkraínu reisa með því að neita í lengstu lög að afsala sér þinghelgi . Það verður einnig áskorun fyrir hann að skýra samband sitt við auðvaldsmanninn Ihor Kolomoiskíj – ýmsir aðgerðasinnanna á Maidan-torginu um árið fylgjast af áhuga með því hvort aðgerðir Zelenskíjs gegn spillingu nái til allra , sama hver á í hlut , eða verði sértækar og beinist aðeins að stjórnmálaandstæðingum . Það er engin ástæða til að rjúfa Rada of snemma og þess vegna verður Zelenskíj að kanna hvort hann getur aflað sér stuðnings meirihluta þingmanna fyrstu sex mánuði hans í embætti , mánuðina sem geta skipt sköpum fyrir hann – hann verður einnig að ákveða hvort hann vill koma stofna einhvers konar pólitíska hreyfingu sem berst fyrir sætum á Rada í þingkosningunum í október . Geri hann það ekki kann að myndast pattstaða milli hans og þingsins . […] Vilji Zelenskíj bæta efnahag Úkraínumanna og létta af þeim byrðum verður hann að afla meiri aðstoðar og lána og gera skuldbreytingar til að losna undan gjalddögum . Hann verður einnig að láta á það reyna hvort evrópskir leiðtogar leggi sig meira fram en til þessa við að þrýsta á Rússa svo að þeir dragi ekki úr sölu á gasi um leiðslur í gegnum Úkraínu . Zelenskíj fékk heillaóskir eftir kosningasigurinn en tekst honum að fá frekari aðstoð , það á eftir að koma í ljós . Zerenskíj tekst ef til vill að fá Þjóðverja til að sjá til þess með samningi við Rússa að NordStream 2 leiði ekki til þess að lokað verði fyrir allt gasstreymi um Úkraínu , það breytir þó ekki því að Úkraínumenn munu tapa fé vegna minna gegnumflæðis á meðan Zelenskíj er við völd . Zelenskíj gaf óljóst fyrirheit um að hann yrði betur til þess fallinn en Porosjenko að binda enda á átökin við Rússa . Þetta vakti stuðning við hann og mótmælenda framboð hans í þeim hlutum Úkraínu þar sem enn er að finna mikilvæg fjárhagsleg tengsl við Rússland þrátt fyrir atburði undanfarinna ára . Þetta kom þó ekki í veg fyrir að skömmu fyrir kosningarnar hertu stjórnvöld í Moskvu á viðskiptaþvingunum gagnvart Úkraínumönnum . Vladimir Pútin hefur ekki sýnt nein merki um að hann fagni breytingunum sem urðu í kosningunum í Úkraínu eða að hann kjósi frekar að eiga í samskiptum við Zelenskíj en Porosjenko . Á þessu stigi hafa Rússar ekkert upp úr því að létta undir með Zelenskíj á einn eða annan hátt , einkum ef í ljós kemur að hann getur engu stjórnað . Það kann að þjóna hagsmunum Rússa betur að hafa hægt um sig og sjá hvort ástandið versnar enn í Úkraínu – í Moskvu meta menn síðan hvaða hag þeir geta haft af stöðunni . Kremlverjum verður einkum mikið í mun að draga athygli að öllu sem miður fer í efnahagslífi Úkraínu og nýta sér til áróðurs á heimavelli til að sanna að mótmæli og kosningar leiði ekki til betra ástands – og til að gera Rússum ljóst að þeim beri að þakka stöðugleikann sem þeir njóti undir handarjaðri Kremlverja . Við Zelenskíj blasir að hann á ekki eftir að njóta neinna hveitibrauðsdaga hvorki innan Úkraínu né í samskiptum við helstu erlendu samstarfsaðila landsins og lykilkeppnaut þess . Það kemur í ljós hve mikils svigrúms hann nýtur – og það er allt of snemmt að ákvarða hvort kjör hans markar þáttaskil fyrir Úkraínumenn og léttir af þeim kreppunni eða hvort það eykur aðeins á vonbrigði þjóðarinnar .