Það er ekki hægt að víkja sér undan iðruninni öllu lengur . Nú er Jónsmessa og við minnumst fæðingar Jóhannesar skírara . Ég vil því hvetja kristið fólk á Íslandi til að íhuga hvert við stefnum og hvort nú sé ekki rétti tíminn til að leggja fyrir sig einhvers konar yfirbótarverk eða einfaldlega að endurmeta hvað við erum eiginlega að ástunda í þessu lífi okkar . Við veltum því fyrir okkur hvort við getum sparað bílinn og bensínið eða jafnvel skipt yfir í sparneytnari farkost . Þannig láta margir langþráðan drauminn rætast . Önnur samlíking er líka þekkt . Það er fátt eins merkilegt og upplifa slíka stund með fólki þegar stefnan er tekin á ný og háleitari mið en stefnt hefur verið á í langan tíma . Það samrýmist allavega ekki minni kristnu trú . Þá er ekki unnt að víkja sér undan því að iðrast . Á nútímalegan hátt er það gert með endurmati og leiðréttingu á kúrsinum sem lífið hefur stjórnast af til þessa . Hann kemur á undan og boðar komu Drottins . Þetta þekkja flestir en ekki nærri því allir þeir sem halda upp á Jónsmessuna með ýmsum tilburðum . Það er ekkert undarlegt að við skulum eiga sagnir og ævintýri og jafnvel drauma á Jónsmessunótt . En ef við skynjum þessa himnesku vídd í einum degi eða einni nóttu ættum við að kannast við þann boðskap sem Jóhannes skírari flutti . Það var boðskapur iðrunar og endurmats er snúa átti fólki frá slæmum siðum og sinnuleysi gagnvart Guði sínum . Það eru ekki lítil hvörf .