Almennt heldur fólk að nafn guðs sé Drottinn , og að drottinn sé Jesú . Sjálfur trúði ég þvi áratugum saman að þetta skipti öllu máli ; að vita hið rétta nafn Guðs og nota það í bænum og öðrum stundum . En er heimurinn svarthvítur ? Eru blómin í öllum regnbogans litum ? Er fjölbreytni í náttúrunni ? Er veröldin sköpuð ? Ef hún er sköpuð , hver skóp hana nema Guð ? Sé hann svo hrifinn af fjölbreytni , hvers vegna ætti hann að hanga í nafninu sem Hebrear töldu vera hans rétta ? Sumar fullyrðingar vekja fleiri spurningar . Loka spurningin er þessi : Áttu að nota nafn Guðs eins og það birtist á bók , eða eins og hann blæs í þitt eigið brjóst á stund bænar ? Með öðrum orðum , er Guð fyrir þér persóna sem þú þekkir eða hugmynd byggð á frásögn annarra ? Hvert svosem nafnið er þá skulum við muna að Drottinn , drottinn , Guð , guð eða Allah eru ekki nöfn heldur skilgreiningar . Rétt eins og Herra eða Frú eða Ráðherra eða Forstjóri eru ekki nöfn heldur skilgreiningar . Margir sem taka eingyðistrúna alvarlega setja nafn guðs og rétta stafsetningu þess eða framburð á stall ; sem er hið sama og gera nafnið að skurðgoði . Því allt sem þú setur á stall sem er ekki beintengt við sál þína og er ekki bein tenging á milli þinnar sálar og sálar Skaparans , er sjálfkrafa skurðgoð eða eitthvað þriðja einindi sem er kominn á milli og blekkir þig . Nafn Skaparans er eitthvað sem enginn getur sagt þér nema hann sjálfur – eða hún . Ert þú frammi fyrir Guði þínum eða stendur presturinn á milli , eða einhver flókin bók ?