Í Svíþjóð og reyndar víðar á Norðurlöndum hefur um nokkuð skeið farið fram mikil vakning í messutónlist og helgihaldi . Nýir straumar streyma um hinar fornu kirkjubyggingar Norðurlandanna sem margar eru byggðar í kringum árið 1100 . Þessir straumar hafa einnig borist yfir hafið og hingað til okkar kirkju . En það er nauðsynlegt að rækta garðinn sem víðast í þessu tilliti og láta þúsund blóm blómstra . Kirkjan er lifandi veruleiki en ekki safn um löngu liðna atburði , horfna menningu og fyrri tíð . Yfir öllum Norðurlöndum nema Grænlandi blakir krossfáninn . En krossfáninn okkar , íslenski fáninn , á einmitt afmæli í dag , 19. júní . Við hugsum kannski ekki út í það frá degi til dags en það að merki krossins skuli blakta yfir þesum löndum alla daga sýnir , að hér fara þjóðir sem eru helgaðar krossinum í tíma og sögu . Hétu þær annars vegar Musterisriddarar og hinns vegar Jóhannesarriddarar . Urðu báðar reglurnar með tímanum ákaflega ríkar og voldugar . Jóhannesarriddararnir fóru á allt annan og betri veg út úr endalokum krossferða . Ljóst var , að hinni kristnu Vestur-Evrópu var það gagnlegt að hafa öflugt varnarlið við Miðjarðarhaf til að stemma stigu við herhlaupi múslima vestur á bóginn . Þetta verkefni varð nú hlutskipti riddarana . Eftir lok krossferða settust Jóhannesarriddararnir um stundar sakir að á eynni Kýpur , en litlu síðar unnu þeir eyjuna Ródos , og sátu þeir þar næstu tvær aldirnar Árið 1522 settist tyrkjasoldán um Ródos og hrakti Jóhannesarriddarana þaðan . Voru þeir nú á flækingi í 7 ár , en tóku sér að svo búnu bólfestu á eynni Möltu og réðu henni allt fram til ársins 1798 , er Napóleon mikli frakkakeisari hernam eyna . Jóhannesarriddararnir á Möltu eða " Mölturiddararnir " , eins og þeir löngum eru nefndir , komu upp miklu veldi á þessari litlu Miðjarðarhafseyju og á nágrannaeyjunni Gozo . Skýringin á þessu fyrirbæri er einföld : Danski fáninn , hvítur kross á rauðum grunni , er upphaflegi fáni krossriddara . Hluti hinna fornu krossriddara settist að norður á Þýskalandi eftir lok krossferða og tók sér nafnið þýzku riddararnir eða Tevtónsku riddararnir . Mölturiddararnir héldu allt til hins síðasata í hinn forna Jóhannesarbræðranna að veita sjúkum aðhlynningu . Á Möltu hafði á tímum þeirra í fyrsta sinni í veraldarsögunni verið til að dreifa hvílurúmum fyrir hvern sjúkling , en áður lágu þeir allir meira og minna í einni kös . Þeir voru líka frægir um öll lönd fyrir lækniskunnáttu sína , en þá kunnáttu námu þeir upphaflega meðal annars frá aröbum í Landinu helga .