44 SVEINN PÁLSSON . Eins eru skýin , sem áður , í elli þú mæltir , þegar bölheimur brigðull baki að þjer snjeri . Andi sveif þinn hið efra ; hið efra honum móti hýrlega hló og benti til heimkynna rjettra . Eins voru blómin , sem áður , í augum þjer , frændi ! þá hneit þjer hjarta hið næsta hjörinn forlaga ; brotnuðu boðar mótlætis á baki þjer sjálfir , enn seggir sáu þig standa hinn sama og áður . Frjáls þinn og auðugur andi sjer átti og nýtti álfaslot hvurjum í hamri og hægindi í skýjum ,