„ Þágufallssýki " 27 í Barnaskóla Keflavíkur og unnið úr niðurstööunum . Kom í Ijós að aðferðin var brúkleg . Haustið eftir var afráðið að gera víðtækari könnun af þessu tagi . Með hliðsjón af þeirri reynslu sem fékkst með forkönnuninni var saminn nýr texti . Hann var með sama sniði og hinn fyrri en til einföld - unar var nú aðeins haft eitt nafn , kvenmannsnafn ( Sif ) til þess að fá fram mismunandi beygingarmyndir persónufornafnsins . Leitast var við að hafa hann á tiltölulega einföldu máli og velja í hann fremur algengar sagnir sem ætla mætti að börnin þekktu . Við samninguna var reyndar engin hliðsjón höfð af þeim orðtíðniskrám sem til eru en stuðst er við þær í sambandi við niðurstöður . Það kom í ljós að allmargar þeirra sagna sem voru valdar koma fyrir í einhverri mynd á skrá Ársæls Sigurðssonar ( 1940 : 26 - 34 ) yfir 990 algengustu orðmynd - ir málsins . I textanum voru hafðar eyður nokkuð jöfnum höndum á undan ( eða eftir ) persónulegum og ópersónulegum sögnum og þær síðarnefndu voru ýmist þolfalls - eða þágufallssagnir . Tvær per - sónulegar sagnir sem rík tilhneiging er til að nota ópersónulega voru sérstaklega valdar ( hlakka og kvíða ) . Prófíð var nú haft í tveim hlutum eins og sjá má í Viðauka I hér á eftir . A-hluti var eins og lýst hefur verið hér á undan ; í stað kven - mannsnafnsins Sif sem sífellt var endurtekið í stuðningstextanum átti að setja fornafn 3. persónu kvk. í eyðurnar . í B-hluta áttu börnin hins vegar að snúa sama texta upp á sjálf sig með því að setja 1. persónu fornafn í eyðurnar . Um leið þurfti stundum að breyta mynd sagnarinnar , þ. e. a . s . þegar sögnin var persónuleg . Var brugðið á það ráð að hafa nafnhátt sagnarinnar í sviga . Tilgangurinn með lengingu prófsins var að fá samanburð 1. og 3. persónu í þessari stöðu . Þar sem 1. persóna er oftast tekin sem dæmi — sagt er ,, þú átt ekki að segja mér vantar heldur mig vantar " — þótti líklegt að þarna kæmi fram einhver munur . Forvitnilegt hefði verið að athuga líka fall nafnorða í þessari stöðu en við það hefði prófið orðið of langt og umfangsmikið . Með prófinu fylgdi spurningablað þar sem beðið var um ýmsar upplýsingar : uppruna og aldur barnsins ; uppruna , störf og menntun foreldra ; húsnæði ; námsárangur og námsgetu ( álit kennara ) o . fl . Blað þetta var að mestu sniðið eftir samsvarandi spurningablaði sem notað er við rannsókn þeirra Höskuldar Þráinssonar og Kristjáns Árnasonar á íslensku nútímamáli sem nú er unnið að . Prófgögnin eru birt í heild