Fyrirlesararnir tveir voru þeir Peer Henrik Hansen yfirmaður Kaldastríðssafnsins á Langalandi , Langelandsfortet , og Steen Andersen sérfræðingur á danska Ríkisskjalasafninu . Þeir hafa um nær tveggja ára skeið unnið að rannsóknum á skjölum úr safni pólska hersins . Skjalasafnið , sem er mikið að vöxtum , hefur þangað til fyrir örfáum árum verið varðveitt í lokuðum geymslum pólska hersins . Tvímenningarnir , sem báðir eru vel kunnugir sögu kalda stríðsins , höfðu ákveðið að einbeita sér að gögnum sem vörðuðu hernaðaráætlanir Pólverja ef til hernaðarátaka kæmi milli ríkja Atlantshafsbandalagsins og Varsjárbandalagsins . Á ráðstefnunni gerðu þeir einnig grein fyrir skýrslu frá bandarísku leyniþjónustunni , skýrslu sem þangað til fyrir skömmu var merkt „ top secret “ . Kalda stríðið Kalda stríðið mun rithöfundurinn George Orwell fyrstur manna hafa notað í ritgerð sem hann skrifaði árið 1945 . Hugtakið er notað um tímabilið frá því skömmu eftir lok síðari heimsstyrjaldar og fram til 1991 , ársins þegar Sovétríkin liðuðust í sundur . Stórveldin , Bandaríkin og Sovétríkin stóðu fyrir stofnun hernaðarbandalaga , annars vegar Atlantshafsbandalagsins , NATO , og Varsjárbandalagsins hins vegar . Auglýsing NATO var stofnað árið 1949 en Varsjárbandalagið sex árum síðar , 1955 . Þótt Bandaríkjamenn og Sovétmenn hafi verið bandamenn undir lok síðari heimsstyrjaldar höfðu þeir afar ólíkar hugmyndir um skipan mála eftir að stríðinu lauk . Þegar dró að lokum styrjaldarinnar hittust leiðtogar Bandaríkjanna , Bretlands og Sovétríkjanna , þeir Franklin D. Roosevelt , Winston Churchill og Jósef Stalín þrisvar sinnum , þar á meðal á Krímskaga ( Jaltaráðstefnan ) til að ráða ráðum sínum . Austur Evrópa var á áhrifasvæði Sovétríkjanna og Þýskalandi var skipt upp , og Berlín var einnig skipt , þótt borgin væri í raun staðsett á yfirráðasvæði Sovétmanna . Með þessari skiptingu leiðtoganna þriggja varð til hið svonefnda járntjald . Saga kalda stríðsins verður ekki rakin frekar hér en næstu áratugina stóðu bæði NATO ríkin og ríki Varsjárbandalagsins fyrir stórfelldri hernaðaruppbyggingu , vígbúnaðarkapphlaupi . Þótt stundum skylli hurð nærri hælum kom aldrei til beinna átaka milli Bandaríkjanna og Sovétríkjanna . Á níunda áratug síðustu aldar svo urðu miklar breytingar , sem meðal annars leiddu til falls Sovétríkjanna , og loka kalda stríðsins . Pólverjar höfðu Danmörku á sinni könnu Þótt mikil leynd hafi hvílt yfir öllu því sem við kom hernaðaruppbyggingu og áætlunum Varsjárbandalagsins og NATO lak vitaskuld ýmislegt út . Það var til dæmis vitað að innan Varsjárbandalagsins , þar sem Sovétmenn voru potturinn og pannan , ríkti það fyrirkomulag að aðildarríkin höfðu tiltekin lönd , eða landsvæði , á sinni könnu , ef svo mætti að orði komast . Samkvæmt skipulaginu „ tilheyrði “ Danmörk Póllandi . Þetta hefur lengi verið vitað . En í pólsku skjölunum var hinsvegar margt sem fáir , utan innsta hring danska varnarmálaráðuneytisins , vissu um . Þær hernaðaráætlanir Pólverja sem gert var ráð fyrir í skjölunum fengu viðstadda á fyrirlestri sérfræðinganna til að grípa andann á lofti . En áður en að þeirri frásögn kom rifjuðu fyrirlesararnir upp „ viðvörunarbúnað “ Dana . Sem fékk viðstadda til að brosa út í annað . Leyniþjónusta danska hersins taldi sig vita að ef til þess kæmi að Pólverjar réðust inn í Danmörku myndi herlið þeirra ganga á land við smábæinn Faxe á Suður-Sjálandi . Leyniþjónustan ákvað þess vegna að ráða ungan mann , búsettan við Hafnargötuna í Faxe , sem einskonar útvörð . Hann fékk þjálfun í að þekkja farartæki pólska hersins , ekki síst brynvarða herflutningavagna og flutningabíla . Hann sinnti þessari vinnu ( sem aukastarfi ) árum saman og fékk með reglulegu millibili sendar myndir og teikningar af nýjustu tækjum og tólum Pólverja , svo hann gæti borið kennsl á þau pólsku tæki sem færu um veginn og ruglaði þeim ekki saman við her - og flutningabíla danska hersins . Auglýsing Á gafli húss „ útvarðarins “ hafði leyniþjónustan komið fyrir lítt sýnilegu loftneti og á háalofti í húsinu var öflugur radíósendir , með talstöð . Ef stríð skylli á skyldi „ útvörðurinn “ fylgjast grannt með umferð og sæi hann skyndilega pólsk hertól á veginum átti hann umsvifalaust að kveikja á talstöðinni og láta yfirstjórn hersins vita . „ Útvörðurinn “ sinnti starfinu af kostgæfni árum saman , prófaði sendibúnaðinn af og til , en aldrei kom til þess að hann sæi pólska herliðið koma stormandi eftir veginum og hann þyrfti að gera viðvart . Það var þessi frásögn sem fékk viðstadda á áðurnefndri ráðstefnu dönsku sérfræðinganna til að brosa . Þótt hugmyndin um „ útvörðinn “ með talstöðina hafi kannski einu sinni verið góð og gild voru áætlanir Pólverja , ef til stríðs kæmi , af allt öðrum toga . Flugmaður skrifar grein Í október í fyrra skrifaði fyrrverandi flugmaður í pólska hernum grein í tímaritið Polityka . Þar sagði hann frá því að þeir félagarnir í flughernum hefðu stundum , á áttunda og níunda áratugnum , rætt það að ef til stríðs kæmi myndu þeir ekki bara vera orustuflugmenn heldur líka landslagsarkitektar . Þeir myndu , ef til þess kæmi , taka á loft frá herflugvellinum við Szczecin ( Stettin ) og skömmu síðar yrði hluti Sjálands óþekkjanlegur , sérstaklega Faxe og nágrenni . „ Þannig er það nefnilega með kjarnorkusprengjur “ sagði flugmaðurinn fyrrverandi . Greinin vakti ekki mikla athygli og fullyrðingar flugmannsins um kjarnorkusprengjur þóttu ekki trúverðugar . Þótt áðurnefndar fullyrðingar flugmannsins fyrrverandi hafi ekki þótt trúverðugar eða vakið athygli reyndist frásögn hans af hugsanlegum árásum á Danmörku ekki hrein ýkjusaga . Þegar dönsku sérfræðingarnir kynntu , á ráðstefnunni áðurnefndu , áætlanir Pólverja um árásir á Danmörku var viðstöddum vægast sagt brugðið . Þar var í stuttu máli gert ráð fyrir að með leiftursókn ( blitzkrieg ) yrði danski herinn gjörsigraður á nokkrum dögum . Pólski herinn myndi ryðjast gegnum norðurhluta Þýskalands og áfram til Jótlands . Jafnframt myndi flugherinn varpa sprengjum á svæðið við Faxe og i framhaldinu myndu sveitir pólska hersins ganga þar á land . Í gögnunum úr pólska skjalasafninu má meðal annars finna kort af Danmörku þar sem teiknaðir hafa verið inn ákveðnir staðir og númeraðir , einskonar vinnuáætlun vegna innrásarinnar . Það sem kom ráðstefnugestum mest á óvart var að í áætlunum Pólverja var gert ráð fyrir að beitt yrði kjarnorkuvopnum . Samkvæmt skýrslu bandarísku leyniþjónustunnar CIA , frá árinu 1984 , yrði atburðarásin með nokkuð öðrum hætti en lýst er í pólsku gögnunum . Þar yrði byrjað með árás á Faxe ( eins og flugmaðurinn lýsti ) og sprengjum varpað á Sjáland . Jafnframt yrði ráðist inn í Jótland , með flugher og landher . Í nýrri skýrslu , frá árinu 1989 , er einnig fjallað um varnir Danmerkur , og þær eru sagðar litlar og vanmáttugar . Dönsk stjórnvöld hafi hvað eftir annað skorið niður fjárveitingar til hernaðarmála , meginástæða þess er að yfirmenn danskra varnarmála hafi talið hættuna á innrás frá Pólverjum litla sem enga . Þess vegna yrðu Danir auðveld bráð pólsks innrásarliðs . Í þessari skýrslu er því einnig velt upp hvers vegna Pólverjar myndu leggja svona mikla áherslu á að sigra Danmörku á nokkrum dögum , í leifturstríði . Skýrsluhöfundar CIA telja ástæðuna vera þá að Pólverjar vildu sanna sig fyrir Sovétmönnum og enn fremur með því að sýna slíkan styrk gætu þeir hugsanlega komið í veg fyrir að Pólland yrði jafn illa úti . Áttu Pólverjar kjarnavopn ? Í skýrslu CIA , þeirri frá 1989 , kemur fram að Pólverjar hafi ráðið yfir kjarnavopnum sem yrðu notuð við innrás í Danmörku . Ekki er nánar tilgreindur fjöldi og styrkur þessara vopna en talan 18 kemur fyrir í skýrslunni . Í grein sem birtist fyrir nokkrum mánuðum í pólska vísindatímaritinu Focus er fullyrt að Pólverjar hafi á árum kalda stríðsins geymt ( eins og það er orðað ) kjarnavopn sem hefðu að styrkleika samtals jafngilt 500 sprengjum eins og þeirri sem varpað var á japönsku borgina Hiroshima 6. ágúst árið 1945 . Vopnin hefðu verið geymd í Póllandi um tuttugu ára skeið en hvað síðan hefði orðið um þau , og hver raunverulegur eigandi var , kemur ekki fram í skýrslunni . Í áætlun þeirri sem varðveitt er í pólska ríkisskjalasafninu var ekki nefnd nein tala um fjölda kjarnavopna í höndum Pólverja . Það er athyglisvert að síðari skýrsla CIA var gerð árið 1989 , sama árið og Berlínarmúrinn féll en sá atburður markaði endalok kalda stríðsins . Kjarninn er vettvangur umræðu og á nýliðnu ári voru 539 skoðanagreinar birtar , stærstur hluti þeirra aðsendar greinar . Okkar tryggð er aðeins við lesendur . Við erum skuldbundin ykkur og værum þakklát ef þið vilduð vera með í að gera Kjarnann enn sterkari .