Guðjón Ragnar Jónasson skrifar 28. nóvember 2017 07:00 Á dögunum fengum við þær fréttir að átak um læsi í grunnskólum Reykjavíkur hefði engu skilað . Enn og aftur voru það skólarnir sem sátu uppi með Svarta-Pétur . Satt best að segja finnst mér þessi umræða orðin heldur hvimleið . Skólarnir geta ekki séð einir um lestrarkennsluna , foreldrar þurfa að vera fyrirmyndir og sýna bókmenningu og lestri áhuga til að árangur náist . Mér segir svo hugur að lestrarfærni okkar foreldranna hnigni stöðugt og að þar liggi vandinn ekki síst . Margir kaupa ekki bækur og lesa lítið sem ekkert . Það er alkunna að ríkuleg bókmenning á heimili hvetur unga sem aldna við lesturinn . Sú stefna nútímans að fleygja bókum , þannig að bækur eru gerðar útlægar af heimilum , er ekki góð . Í allmörg ár hafa margir sjónvarpsþættir um tísku og hönnun sýnt ótalin glæsiheimili á Íslandi án bóka enda minna þau mörg hver frekar á dauðhreinsaða tannlæknastofu en hlýlegt heimili . Hættum að kenna skólunum um hnignandi læsi , hefjum lestrarátak á vinnustöðum og í samfélaginu . Lestur er samstarfsverkefni heimilis og skóla og hvaða skoðun sem menn kunna að hafa á heimanámi þá þarf reglulegur lestur að vera hluti af daglegum venjum okkar . Hér er umfram allt um að ræða samstarfsverkefni heimilis og skóla . Verkefnið er svo umfangsmikið að skólinn getur aldrei einn og óstuddur leyst það sómasamlega af hendi . Lesturinn þarf því að byggjast á samstarfi kynslóðanna . Kannski mætti hugsa sér að Samtök atvinnulífsins stæðu fyrir gæðastundum og stuðluðu þannig að öflugri símenntun þar sem starfsmenn fengju tækifæri til að ræða bóklestur og bókmenningu í vinnutímanum . Áðurnefnd samtök hafa oft sterkar skoðanir á skólamálum . Með átaki um læsi á vinnustöðum gætu þau sýnt hug sinn í verki . Að endingu legg ég til að foreldrafélög grunnskólanna standi fyrir lestrarátaki fyrir foreldra samhliða því sem börnin eru hvött áfram við lesturinn .