Þá dofna þeir og jarðsegulsviðið verður miklu óreglulegra að lögun en venjulega , þannig að segulskautin fara á flakk út um yfirborð jarðarinnar . Fram yfir 1960 töldu vísindamenn segul-pólskiptin hafa orðið aðeins einu sinni eða tvisvar á hverjum milljón árum , og hafa tímabilin á milli þeirra verið kölluð segulskeið ( e. chrons ) . Einna best könnuðu pólskiptin urðu fyrir um 780 þúsund árum , og hefur jarðsegulsviðið síðan þá að mestu stefnt í sömu átt og nú . Á fyrri hluta sjöunda áratugarins fundust ummerki um einstöku segulskeið sem stóðu aðeins nokkra tugi þúsunda ára , og voru kölluð subchrons . Á síðustu áratugum hafa vandaðar rannsóknir meðal annars á setlögum á sjávarbotni sýnt , að slík stutt segulskeið eru all-algeng . Einnig finnast ummerki um mörg jafnvel enn styttri skeið ( e. cryptochrons ) sem hafa tekið aðeins fáein þúsund ár og segulskautin þá stundum ekki náð að snúast að fullu við .