Af hverju eru tungumál ólík milli landa en stærðfræði og tölustafirnir alltaf eins ? Hvernig vill svo til að tungumál eru ólík milli landa en stærðfræði og tölustafir eru eins ? Tungumál eru ólík milli margra landa en letrið , sem þau eru rituð með , er sameiginlegt mörgum löndum og þjóðum . Tölur eru líka lesnar með ólíkum hætti hjá ólíkum þjóðum eftir því tungumáli sem talað er . Tölustafirnir og talnaritun eru heldur ekki alls staðar eins . Tölustafirnir sem eru líklega í mestri notkun í heiminum eru indó-arabískir að uppruna og nátengdir sætistalnaritun með grunntölunni tíu . Talnaritunin er einnig indó-arabísk , það er upprunalega komin frá Indverjum en dreifðist til Evrópu með arabískri menningu og verslun við Miðjarðarhaf . Menntun í Vestur-Evrópu breiddist út með kristinni trú sem hafði lengi miðstöð í páfagarði í Rómaborg . Tungumál kristinnar kirkju var latína og ritmálið var skráð með latnesku letri . Þegar kristin trú og kaþólska kirkjan breiddist út um Evrópu fylgdi henni bókmenntun . Hinar ólíku þjóðir tóku að rita bækur á eigin tungu með latnesku letri , til dæmis norrænu þjóðirnar , ekki síst Íslendingar . Mörg tungumál eru rituð með latnesku letri , til dæmis er það notað í Vestur-Evrópu , Norður - og Suður-Ameríku og Ástralíu . Tungumálin geta verið ólík milli landa þar en ekki letrið , stafirnir sem notaðir eru . Latneska letrinu fylgdi latnesk eða rómversk talnaritun þar sem bókstafir tákna tölur . Hér er dæmi um ártalið 1984 , ritað með rómverskri talnaritun : Ártalið 1984 , ritað með rómverskri talnaritun . Grikkir til forna notuðu einnig bókstafi fyrir tölur . Hins vegar fer því víðs fjarri að latneskt letur sé notað um allan heim . Nærtækastar eru Evrópuþjóðirnar Rússar og Grikkir . Margir kannast við letur sem notað er í Austur-Indíum , til dæmis í Tælandi . Kínverjar og Japanir eiga einnig sín eigin talnaheiti og talnatákn . Hér má sjá fyrstu talnatáknin frá Austur-Indíum og Japan : Talnatákn frá Austur-Indíum eru vinstra megin og japönsk talnatákn hægra megin . Talnaritun Khmera í Kambódíu , Tælendinga og Laosbúa er indó-arabísk sætistalnaritun að stofni til og er notuð á sama hátt en ekki talnaritun Japana og Kínverja . Þá er spurningin hvort stærðfræðin sé alls staðar eins . Ef spurningin er um uppsetningu talnadæma þá er svarið að hún getur verið með mjög mismunandi hætti . Á myndinni má sjá þrjár mismunandi framsetningar á samlagningardæmum sem byggja þó öll á tugakerfi : Fyrstu tveir dálkarnir sýna talnaritun Forn-Egypta . Fyrri dálkurinn sýnir ritmálsletur en miðdálkurinn myndletur . Dálkurinn lengst til hægri sýnir sama dæmi með indó-arabískri talnaritun ( Gillings , 1972 ) . En eðli stærðfræðinnar er að hún er formföst og allar niðurstöður hennar eru settar fram með óyggjandi rökum . Leiðirnar sem farnar eru geta verið ólíkar en niðurstaðan er hin sama . Sannanir á reglu Pýþagórasar munu skipta hundruðum , en reglan breytist ekki . Ef þríhyrningurinn ABC er rétthyrndur og rétta hornið er C , c er lengd löngu hliðarinnar á móti rétta horninu C , en a og b eru lengdir styttri hliðanna , sem nefndar eru skammhliðar , þá gildir alltaf : hvernig svo sem framsetning er .