Frillusynir Þórðar Sturlusonar fengu ekki arfs til jafns við Böðvar , skilgetinn son hans , en Sturla erfði ömmu sína , Guðnýju Böðvarsdóttur , og þótti það mikið fé . Árið 1238 var Sturla með frænda sínum , Sturlu Sighvatssyni , fram að Örlygsstaðabardaga . Kona Gissurar og synir létu þar lífið en sjálfur slapp hann lífs . Árið 1271 kom Sturla út til Íslands með nýja lögbók , Járnsíðu . Hann þótti ekki standa sig vel í starfi , lítið gagn er sagt að honum og hann þótti skjóta málum til annarra . Sá sem gerði það var sennilega Þórður Narfason ( d. 1308 ) sem var skyldur konu Sturlu . Í safnritinu er Íslendinga saga eftir Sturlu Þórðarson , enda segir í Sturlungu : „ Treystum vér honum bæði vel til vits og einurðar að segja frá , því hann vissa eg alvitrastan og hófsamastan . “ Kona Sturlu var Helga Narfadóttir og mun hann hafa fengið hennar fyrir árið 1240 . Dóttir þeirra var Ingibjörg sem gefin var Halli Gissurarsyni en hann lést í Flugumýrarbrennu . Önnur börn þeirra voru Þórður , Guðný og Snorri . Sigurjón Baldur Hafsteinsson er prófessor í safnafræði við Félags - og mannvísindadeild Háskóla Íslands . Rannsóknir Sigurjóns Baldurs hafa meðal annars snúið að viðhorfi Íslendinga til dauða og sorgar , en þau viðhorf eru tengd félagspólitískum breytingum sem orðið hafa á Íslandi á undanförnum þrjátíu árum .