Ný geymir - nýtt líf Mér blöskrar alveg , hvað Hagkaup er stórt hús . Það er miklu stærra en frystihúsið heima . Ég er viss um , að það er auðvelt að villast í húsinu . Við röltum um . Á einum stað situr kona við vél og er að festa myndir á boli . Það eru allavega litmyndir , sem eru til sýnis í möppum . Ég horfi litla stund á konuna og þá dettur mér nokkuð í hug , og næ í pabba . - Komdu og sjáðu dálítið sniðugt , segi ég . - Svona bol langar mig í og líka að gefa stelpunum , held ég áfram , þegar við komum að borðinu . - Ekki líst mér á þetta . Þessar myndir hverfa örugglega við fyrsta þvott , segir pabbi . - Spurðu konuna , segi ég . Ég vil fyrir hvern mun eignast svona bol . - Er þetta ekki óekta , segir pabbi við konuna . - Nei , það er það nú ekki . Þetta þvolir þvott , segir hún . - Jæja , segir pabbi og er greinilega vantrúaður . - Hérna er ég með einn til sýnis , sem hefur verið þveginn þrívegis , segir konan . Pabbi skoðar bolinn vandlega . - Þú segir nokkuð , segir hann svo . - þetta er kannski ekki svo galið , að minnsta kosti er þetta dálítið frumlegt . - Stelpurnar verða örugglega ánægðar að fá svona boli , segi ég . - Hérna væri góð mynd á bolinn hennar Sædísar . Ég dreg upp mynd af rauðhærðri stelpu með plástur á nefinu . Hún er á skíðum og hefur krosslagt þau utan um þúfu . - Svo má líka fá stafi , segir konan og opnar skúffu í borðinu og sýnir okkur svarta stafi . - Best að kaupa þetta , ef þú hefur gaman af , segir pabbi við mig . - Það má líka fá bláa boli , segir konan en þeir sem við vorum að skoða eru hvítir . Síðan kaupum við hvíta boli á stelpurnar , en bláan á mig . Ég vel ljónshaus á minn bol , en skrípamyndir á boli stelpnanna . Auk þess látum við setja nöfnin okkar ofan við myndirnar .