Langt er síðan annar eins hófsemdarmaður hefur komist í fremstu víglínu breskra stjórnmála og nýkjörinn formaður Verkamannaflokksins , Jeremy Corbyn . Hann hefur verið sjálfum sér samkvæmur þótt flokkur hans hafi á síðasta hálfum öðrum áratug hneigst til stefnu bæði í innanríkismálum og utanríkismálum sem að mínu mati er mjög öfgafull . Þannig tók Tony Blair , fyrrverandi formaður Verkamannaflokksins og forsætisráðherra Bretlands , fullan þátt í blekkingarleik Bush Bandaríkjaforseta gagnvart umheiminum á sínum tíma , um að sannanir lægju fyrir um að gereyðingarvopn væri að finna í Írak undir handarjaðri Saddams Husseins . Þessar fullyrðingar voru síðan notaðar til að réttlæta viðskiptabann á írak sem , að mati sérfræðinga Sameinuðu þjóðanna , murkaði lífið úr hálfri milljón íraskra barna að ógleymdri innrásinni í Írak sem flestir eru nú samdóma um að hafi verið hrapalegt óráð . Hið umhugsunarverða er að lygarnar lágu alltaf meira og minna fyrir enda voru staðhæfingar eftirlitsmanna SÞ alla tíð afdráttarlausar . Þeir máttu sín hins vegar lítils gegn mönnum með einbeittan brotavilja . Bush er sagður hafa látið þau orð falla á fyrsta fundi sínum með ráðuneyti sínu , eftir að hann var kjörinn forseti Bandaríkjanna , árið 2001 : " Til stendur að gera innrás í Írak , finnið fyrir mig ástæðurnar , find me the reasons ! " Síðan lögðust þeir báðir á bæn , Bush og Blair , og létu þau boð út ganga að nú skyldi halda í krossför hinnar 21. aldar . Meintar öfgar Jeremy Corbyns eru einörð andstaða hans við þessa árásarstefnu og það sem verra var , í hugum andstæðinga hans , stuðningur við friðsamlegar lausnir í Mið-Austurlöndum og almennt í heiminum í stað hernaðarstefnu . Pólitísk stjórnmálafræði Ég hef hlustað á menn sem koma fram í nafni " stjórnmálafræðinnar " í fjölmiðlum og útmála Corbyn sem öfgamann án þess að þurfa að færa rök fyrir því í hverju meintar öfgar felist . Í þá veru talaði til dæmis einn slíkur fræðingur , varaþingmaður Samfylkingarinnar , í hádegisfréttum Ríkisútvarpsins fyrir fáeinum dögum og bætti því við að í röðum breskra Íhaldsmanna væri nú án efa mikill fögnuður að fá andstæðing á borð við Corbyn og þá vegna þess hve úti á jaðri hann stæði í pólitíkinni . Spurningin er hins vegar þessi : Hvor skyldi standa á jaðrinum Blair eða Corbyn . Báðir bjóða þeir sig fram undir merkjum félagshyggju og jafnaðar . Annar ræðst stórstígur í einkavæðingu innviða samfélagsins og grípur til ráðstafana sem auka misskiptingu í landinu og efla áhrif fyrirtækja og fjármagns á kostnað almennings og lýðræðis . Hinn talar og vill framkvæma í anda jafnaðar og leggur frá fyrsta degi á formannsstóli fram tillögur í þá veru . Þar nefni ég húsnæðismálin og tillögur um að færa almenningssamgöngur og einkavædda innviði að nýju til almennings . Í stað þess að leggja til kröfu um lágmarkslaun setur hann fram tillögu um að bann verði sett við hámarkslaunum og að atvinnurekendur skuli gera grein fyrir því á opinn og gagnsæjan hátt á hvaða forsendum þeir greiði laun , hve margar vinnustundir búi þar að baki . Þar með er kominn vilji til að gera kjarasamninga að nýju opna og félagslega . Eru þetta öfgar ? Eflaust finnst þeim þetta vera öfgar sem fitnað hafa á fjósbita frjálshyggjunnar á undanförnum áratugum ! Sjálfum finnst mér þetta vera fullkomlega réttmæt skynsemi . Og ef hana væri bara að finna á jaðri stjórnmálanna þá yrði svo að vera . Ég held hins vegar að þetta séu sjónarmið sem eiga fylgi að fagna og muni nú blómstra þegar þau fá að njóta sín . Mátti ekki hnýta bindið betur ? Fréttir frá Bretlandi herma að almenningi á vinstri kanti stjórnmálanna - Jeremy Corbyn hefur aldrei reynt að vera allra - finnist ferskur andblær fylgja hinum nýja formanni Verkamannaflokksins og áherslum hans á réttlæti . Fyrri valdaöfl flokksins gera hins vegar allt sem í þeirra valdi stendur til að bregða fyrir hann fæti . " Af hverju söng hann ekki þjóðsönginn , God save the Queen , við athöfn til minningar um fórnarlömb Heimstyrjaldarinnar seinni ? Er það vegna þess að hann er lýðveldissinni og andvígur konungdómi ? Varla er hann laglaus . Og af hverju var hann í svona jakka en ekki hinsegin jakka ? Mátti ekki hnýta bindið betur ? " Svona er hamast , ekki bara í pressunni og á netinu heldur einnig af hægri mönnum í Verkamannaflokknum sem sjá að baki fengsælli og stundum fitandi valdatíð . Hverjir hlæja ? Og komum við þá aftur að yfirlýsingu ívitnaðs stjórnmálafræðings um meinta gleði Íhaldsmanna . Það má vel vera að þeir sem hugsa í flokkum en ekki hugmyndum og hugsjónum telji að eitthvert slangur af hægra fylgi í Verkamannaflokknum haldi nú á fyrri slóðir . Raunverulegt hugsjónafólk til hægri eins og járnfrúin breska , Margaret Thatcher , hefði ekki hlegið . Hún fagnaði nefnilega Blair þegar hann settist á valdastól . Hún sá að þar með ykjust líkur á að ýmsar hugsjónir hennar yrðu að veruleika , auk þess sem pólitíkin yrði öll færð í þá átt sem henni væri að skapi . Það hlægir þau ekki sem þannig hugsa í stjórnmálum og standa til hægri , að nýkjörinn formaður Verkamannaflokksins breska , skuli heita Jeremy Corbyn og vera sá sem hann er og hefur verið . .