2007 . 2007 . Hallgrímur var skipstjóri og átti vélbátinn Ingólf hálfan á móti Gunnari Ólafssyni á Tanganum . Lífið fór því hörðum höndum um þau systkinin Eyju og Júlla þegar þau voru lítil börn . Þegar Ásta dó , kom Vilhelmína , systir hennar , þá tæplega tvítug , strax frá Akranesi og tók að sér heimilið . Þau Hallgrímur felldu hugi saman , giftust og eignuðust dótturina Ástu 1924 . Hallgrímur var skipstjóri og átti vélbátinn Ingólf hálfan á móti Gunnari Ólafssyni á Tanganum . Lífið fór því hörðum höndum um þau systkinin Eyju og Júlla þegar þau voru lítil börn . Þegar Ásta dó , kom Vilhelmína , systir hennar , þá tæplega tvítug , strax frá Akranesi og tók að sér heimilið . Þau Hallgrímur felldu hugi saman , giftust og eignuðust dótturina Ástu 1924 . Hallgrímur var skipstjóri og átti vélbátinn Ingólf hálfan á móti Gunnari Ólafssyni á Tanganum . Lífið fór því hörðum höndum um þau systkinin Eyju og Júlla þegar þau voru lítil börn . Þegar Ásta dó , kom Vilhelmína , systir hennar , þá tæplega tvítug , strax frá Akranesi og tók að sér heimilið . Þau Hallgrímur felldu hugi saman , giftust og eignuðust dótturina Ástu 1924 . 2007 . Með heimilisstörfunum vann hún í fiski eins og tök voru á til þess að framfleyta þeim . Þar var leikvöllurinn og því ekki mikill tími í heimalærdóminn , eins og gengur , hjá frískum strákum á barnaskólaaldri . Eftir skóla á daginn , áður en haldið var á bryggjurnar , mættu þeir jafnaldrarnir og vinirnir , Júlli og Óskar Matt . Þá fataðist þeim stærðfræðiflugið svo um munaði þannig að hrapi var nær . Hallgrímur var skipstjóri og átti vélbátinn Ingólf hálfan á móti Gunnari Ólafssyni á Tanganum . Lífið fór því hörðum höndum um þau systkinin Eyju og Júlla þegar þau voru lítil börn . Þegar Ásta dó , kom Vilhelmína , systir hennar , þá tæplega tvítug , strax frá Akranesi og tók að sér heimilið . Þau Hallgrímur felldu hugi saman , giftust og eignuðust dótturina Ástu 1924 . 2007 . jpg | vinstri | thumb | Net við Hlíðarveg . ] ] Með heimilisstörfunum vann hún í fiski eins og tök voru á til þess að framfleyta þeim . Þar var leikvöllurinn og því ekki mikill tími í heimalærdóminn , eins og gengur , hjá frískum strákum á barnaskólaaldri . Eftir skóla á daginn , áður en haldið var á bryggjurnar , mættu þeir jafnaldrarnir og vinirnir , Júlli og Óskar Matt . Þá fataðist þeim stærðfræðiflugið svo um munaði þannig að hrapi var nær . 2007 . jpg | miðja | thumb | 450 x 450 dp | ' ' Starfsmenn Nets . Efri röð f.v. : Július Hallgrimsson , Guðjón Magnússon , Finnbogi Ólafsson . Fremri röð f.v. : Óskar Haraldsson , Sigfús Sveinsson , Hallgrimur Þóróarson , Þórður Sveinsson . Engu til sparað í þeim efnum . Þarna var Júlli á veturna og áfram í sveitinni á sumrin til sextán ára aldurs að sjómennskan hófst . Fór hann þá norður á síld á Leó , sem var 39 tonn að stærð , með Þorvaldi Guðjónssyni ( Valda Guðjóns ) föðurbróður sínum , kunnum aflamanni hér í Eyjum til margra ára . Engu til sparað í þeim efnum . Þarna var Júlli á veturna og áfram í sveitinni á sumrin til sextán ára aldurs að sjómennskan hófst . Fór hann þá norður á síld á Leó , sem var 39 tonn að stærð , með Þorvaldi Guðjónssyni ( Valda Guðjóns ) föðurbróður sínum , kunnum aflamanni hér í Eyjum til margra ára . Sumarið eftir var Júlli með Hrafnkel goða á síld norðanlands og svo stýrimaður hjá Júlíusi Sigurðssyni ( Júlla í Skjaldbreið ) á Þorgeir goða sem oft var kallaður draugurinn , trúlega af því að skrokkurinn og lunningarnar voru svartar á litinn . Hann var gamall síðutogari , 403 tonn , gerður út frá Reykjavík og átti Kveldúlfur ( Thorsaramir ) skipið . Aflabrögðin voru misjöfn eins og oft vill verða , gat fiskiríið tekið allt að 16 dögum . Þarna var gott að vera á nýju og glæsilegu skipi . Hann var strax fluttur til Reykjavíkur og þaðan til Danmerkur þar sem gerð var aðgerð á honum milli jóla og nýars . Það ár stofnuðu þeir vinnufélagarnir hjá Ingólfi Júlli , Óskar Haraldsson mágur hans og Finnbogi Ólafsson veiðarfæragerðina Net h / f. Starfsemin byrjaði á Geirseyri í húsi útgerða Bergs og Kap . Árið 1968 fóru , þeir nokkrir félagarnir frá Neti , til Boston í Bandaríkjunum og þjónustuðu íslensk skip sem stunduð þar síldveiðar . Árið 1995 keyptu þeir netaverkstæði Njáls og Sigurðar Inga á Eiðinu . Kojuplássið var ekki meira en það að tveir voru um hverja koju . Hann var líka með Júlla á Garðari sem Gísli Magnússon átti . Ágætis frí voru þá því aðeins fjórir hásetar sigldu hverju sinni . Oftast var siglt með aflann á England og Þýskaland en seinni árin voru farnir svokallaðir skraptúrar þegar landað var ísfiski hér heima og síðar var ýmist verið á salti - eða ísfiskveiðum . Hann var strax fluttur til Reykjavíkur og þaðan til Danmerkur þar sem gerð var aðgerð á honum milli jóla og nýars . Það ár stofnuðu þeir vinnufélagarnir hjá Ingólfi Júlli , Óskar Haraldsson mágur hans og Finnbogi Ólafsson veiðarfæragerðina Net h / f. Starfsemin byrjaði á Geirseyri í húsi útgerða Bergs og Kap . Árið 1968 fóru , þeir nokkrir félagarnir frá Neti , til Boston í Bandaríkjunum og þjónustuðu íslensk skip sem stunduð þar síldveiðar . Árið 1995 keyptu þeir netaverkstæði Njáls og Sigurðar Inga á Eiðinu . Þau áttu fyrst heima á Hásteinsvegi 56 hjá Brynjólfi Guðlaugssyni og Rósu Stefánsdóttur og frá 1956 í eigin húsi , Heiðarvegi 54 , sem þau byggðu og þar er Júlli núna einn . Eins og margt frændfólkið hans frá Sandfelli er hann léttur , líflegur og kátur maður sem á auðvelt með að sjá spaugilegu hliðarnar á flestum málum . 1966 urðu þau fyrir mikilli sorg þegar þeim fæddist andvana dóttir . 2007 . jpg | miðja | thumb | 450 x 450 dp | Frár brytjaður í brotajárn . ] ] Engu til sparað í þeim efnum . Þarna var Júlli á veturna og áfram í sveitinni á sumrin til sextán ára aldurs að sjómennskan hófst . Fór hann þá norður á síld á Leó , sem var 39 tonn að stærð , með Þorvaldi Guðjónssyni ( Valda Guðjóns ) föðurbróður sínum , kunnum aflamanni hér í Eyjum til margra ára . Engu til sparað í þeim efnum . Þarna var Júlli á veturna og áfram í sveitinni á sumrin til sextán ára aldurs að sjómennskan hófst . Fór hann þá norður á síld á Leó , sem var 39 tonn að stærð , með Þorvaldi Guðjónssyni ( Valda Guðjóns ) föðurbróður sínum , kunnum aflamanni hér í Eyjum til margra ára . Sumarið eftir var Júlli með Hrafnkel goða á síld norðanlands og svo stýrimaður hjá Júlíusi Sigurðssyni ( Júlla í Skjaldbreið ) á Þorgeir goða sem oft var kallaður draugurinn , trúlega af því að skrokkurinn og lunningarnar voru svartar á litinn . Hann var gamall síðutogari , 403 tonn , gerður út frá Reykjavík og átti Kveldúlfur ( Thorsaramir ) skipið . Aflabrögðin voru misjöfn eins og oft vill verða , gat fiskiríið tekið allt að 16 dögum . Þarna var gott að vera á nýju og glæsilegu skipi . Hann var strax fluttur til Reykjavíkur og þaðan til Danmerkur þar sem gerð var aðgerð á honum milli jóla og nýars . Það ár stofnuðu þeir vinnufélagarnir hjá Ingólfi Júlli , Óskar Haraldsson mágur hans og Finnbogi Ólafsson veiðarfæragerðina Net h / f. Starfsemin byrjaði á Geirseyri í húsi útgerða Bergs og Kap . Árið 1968 fóru , þeir nokkrir félagarnir frá Neti , til Boston í Bandaríkjunum og þjónustuðu íslensk skip sem stunduð þar síldveiðar . Árið 1995 keyptu þeir netaverkstæði Njáls og Sigurðar Inga á Eiðinu . Kojuplássið var ekki meira en það að tveir voru um hverja koju . Hann var líka með Júlla á Garðari sem Gísli Magnússon átti . Ágætis frí voru þá því aðeins fjórir hásetar sigldu hverju sinni . Oftast var siglt með aflann á England og Þýskaland en seinni árin voru farnir svokallaðir skraptúrar þegar landað var ísfiski hér heima og síðar var ýmist verið á salti - eða ísfiskveiðum . Hann var strax fluttur til Reykjavíkur og þaðan til Danmerkur þar sem gerð var aðgerð á honum milli jóla og nýars . Það ár stofnuðu þeir vinnufélagarnir hjá Ingólfi Júlli , Óskar Haraldsson mágur hans og Finnbogi Ólafsson veiðarfæragerðina Net h / f. Starfsemin byrjaði á Geirseyri í húsi útgerða Bergs og Kap . Árið 1968 fóru , þeir nokkrir félagarnir frá Neti , til Boston í Bandaríkjunum og þjónustuðu íslensk skip sem stunduð þar síldveiðar . Árið 1995 keyptu þeir netaverkstæði Njáls og Sigurðar Inga á Eiðinu . Þau áttu fyrst heima á Hásteinsvegi 56 hjá Brynjólfi Guðlaugssyni og Rósu Stefánsdóttur og frá 1956 í eigin húsi , Heiðarvegi 54 , sem þau byggðu og þar er Júlli núna einn . Eins og margt frændfólkið hans frá Sandfelli er hann léttur , líflegur og kátur maður sem á auðvelt með að sjá spaugilegu hliðarnar á flestum málum . 1966 urðu þau fyrir mikilli sorg þegar þeim fæddist andvana dóttir . Hann var annað barn foreldra sinna , þeirra < del class = " diffchange diffchange-inline " > Astu < / del > Jónasdóttur < del class = " diffchange diffchange-inline " > ffá < / del > Akranesi og Hallgríms Guðjónssonar < del class = " diffchange diffchange-inline " > lfá < / del > Sandfelli hér í Eyjum . Eldri er Jóna Laufey alltaf kölluð Eyja , fædd 1920 . Hún < del class = " diffchange diffchange-inline " > hefúr < / del > lengi búið í Reykjavík . En þetta sumar , 1925 , voru þeir Gunnar að láta smíða fyrir sig stærri bát , Geir goða , < del class = " diffchange diffchange-inline " > héma < / del > í Eyjum . Hafði Hallgrímur þá eftirlit með smíðinni ásamt öðrum störfum m.a. að sækja olíu í tunnum til Reykjavíkur . Einhverju sinni á leið þaðan < del class = " diffchange diffchange-inline " > hefúr < / del > hann fallið útbyrðis og drukknað en ekki er vitað með hvaða hætti . Hann var einn í stýrishúsinu þegar vélstjórinn fór fram í að laga kaffi en þegar hann kom til baka var Hallgrím hvergi að fínna . Júlli man því ekkert eftir < del class = " diffchange diffchange-inline " > foreldmm < / del > sínum . Lífið fór því hörðum höndum um þau systkinin Eyju og Júlla þegar þau voru lítil < del class = " diffchange diffchange-inline " > böm < / del > . Þegar Ásta dó , kom Vilhelmína , systir hennar , þá tæplega tvítug , strax frá Akranesi og tók að sér heimilið . Þau Hallgrímur felldu hugi saman , < del class = " diffchange diffchange-inline " > giffust < / del > og eignuðust dótturina Ástu 1924 . Hann var annað barn foreldra sinna , þeirra < ins class = " diffchange diffchange-inline " > Ástu < / ins > Jónasdóttur < ins class = " diffchange diffchange-inline " > frá < / ins > Akranesi og Hallgríms Guðjónssonar < ins class = " diffchange diffchange-inline " > frá < / ins > Sandfelli hér í Eyjum . Eldri er Jóna Laufey alltaf kölluð Eyja , fædd 1920 . Hún < ins class = " diffchange diffchange-inline " > hefur < / ins > lengi búið í Reykjavík . En þetta sumar , 1925 , voru þeir Gunnar að láta smíða fyrir sig stærri bát , Geir goða , < ins class = " diffchange diffchange-inline " > hérna < / ins > í Eyjum . Hafði Hallgrímur þá eftirlit með smíðinni ásamt öðrum störfum m.a. að sækja olíu í tunnum til Reykjavíkur . Einhverju sinni á leið þaðan < ins class = " diffchange diffchange-inline " > hefur < / ins > hann fallið útbyrðis og drukknað en ekki er vitað með hvaða hætti . Hann var einn í stýrishúsinu þegar vélstjórinn fór fram í að laga kaffi en þegar hann kom til baka var Hallgrím hvergi að fínna . Júlli man því ekkert eftir < ins class = " diffchange diffchange-inline " > foreldrum < / ins > sínum . Lífið fór því hörðum höndum um þau systkinin Eyju og Júlla þegar þau voru lítil < ins class = " diffchange diffchange-inline " > börn < / ins > . Þegar Ásta dó , kom Vilhelmína , systir hennar , þá tæplega tvítug , strax frá Akranesi og tók að sér heimilið . Þau Hallgrímur felldu hugi saman , < ins class = " diffchange diffchange-inline " > giftust < / ins > og eignuðust dótturina Ástu 1924 . En Hallgríms naut ekki lengi við eins og áður < del class = " diffchange diffchange-inline " > hefúr < / del > komið < del class = " diffchange diffchange-inline " > ffam < / del > . Sambúð þeirra varð því stutt . En Hallgríms naut ekki lengi við eins og áður < ins class = " diffchange diffchange-inline " > hefur < / ins > komið < ins class = " diffchange diffchange-inline " > fram < / ins > . Sambúð þeirra varð því stutt . Vilhelmína tók þá að sér að ala upp þau systkinin , þrjú , til < ins class = " diffchange diffchange-inline " > fullorðinsára < / ins > , fyrst á Grímsstöðum , síðan á Þingeyri við Skólaveg eftir að hún hafði skipti á því húsi og Grímstöðum við < ins class = " diffchange diffchange-inline " > Sigurjón < / ins > Sigurðsson , skip stjóra og síðar fisksala . Ein kom Vilhelmína < ins class = " diffchange diffchange-inline " > börnunum < / ins > til < ins class = " diffchange diffchange-inline " > fullorðinsára < / ins > , án utanaðkomandi hjálpar , eins vel og kostur var á . Með < ins class = " diffchange diffchange-inline " > heimilisstörfunum < / ins > vann hún í fiski eins og tök voru á til þess að framfleyta þeim . Júlli segir að Vilhelmína , sem hann kallaði alltaf mömmu , hafi algjörlega < ins class = " diffchange diffchange-inline " > fórnað < / ins > sér fyrir þau systkinin meðan þau höfðu þörf fyrir . Hann segist vera , ævilangt , í mikilli þakkarskuld við hana . < ins class = " diffchange diffchange-inline " > Bernskuárin voru < / ins > góð og þeim leið öllum vel . Oft , eftir skóla , á daginn , var að sjálfsögðu farið á < ins class = " diffchange diffchange-inline " > bryggjurnar < / ins > , í beitu skúrana og annað þar sem eitthvað um var að vera . Þar var leikvöllurinn og því ekki mikill tími í heimalærdóminn , eins og gengur , hjá frískum strákum á < ins class = " diffchange diffchange-inline " > barnaskólaaldri < / ins > . Raunar mátti engum tíma < ins class = " diffchange diffchange-inline " > fórna < / ins > í hann . Það var þá ung , glæsileg kona , Auður Guðmundsdóttir frá Hrafnagili , sem < ins class = " diffchange diffchange-inline " > bjargaði < / ins > málunum . Hún varð síðar eiginkona Lýðs Brynjólfssonar skólastjóra . Auður var þá < ins class = " diffchange diffchange-inline " > afgreiðslustúlka < / ins > í Vísi , verslun , þar sem Stefán < ins class = " diffchange diffchange-inline " > skósmiður < / ins > er núna , á < ins class = " diffchange diffchange-inline " > horni < / ins > Brekastígs og Skólavegar . Eftir skóla á daginn , áður en haldið var á < ins class = " diffchange diffchange-inline " > bryggjurnar < / ins > , mættu þeir < ins class = " diffchange diffchange-inline " > jafnaldrarnir < / ins > og < ins class = " diffchange diffchange-inline " > vinirnir < / ins > , Júlli og Óskar Matt . Þá fataðist þeim stærðfræðiflugið svo um munaði þannig að hrapi var nær . Húsbændur voru Ingibjörg < ins class = " diffchange diffchange-inline " > Sigurðardóttir < / ins > og Gissur Gunnarsson . Fjölmenni var á heimilinu , < ins class = " diffchange diffchange-inline " > börnin < / ins > vom sextán , yngstur Sigurður ( Siggi Gissurar ) sem margir muna < ins class = " diffchange diffchange-inline " > hérna < / ins > í Eyjum . Þekktur borgari hér til margra ára . Júlli segir að þau hjónin og öll < ins class = " diffchange diffchange-inline " > börnin < / ins > þeirra hafi tekið sér < ins class = " diffchange diffchange-inline " > einstaklega < / ins > vel líkt og hann væri þeirra eigin sonur . Vikulega var skipt á vöktum og var kaupið 225 krónur á mánuði . Hann gat því fljótt farið að létta undir með heimilisrekstrinum á < ins class = " diffchange diffchange-inline " > Þingeyri < / ins > . < ins class = " diffchange diffchange-inline " > Þarna < / ins > var Júlli á < ins class = " diffchange diffchange-inline " > veturna < / ins > og < ins class = " diffchange diffchange-inline " > áfram < / ins > í sveitinni á sumrin til sextán ára aldurs að sjómennskan hófst . Fór hann þá norður á síld á Leó , sem var 39 tonn að stærð , með Þorvaldi Guðjónssyni ( Valda Guðjóns ) föðurbróður sínum , kunnum aflamanni hér í Eyjum til margra ára . Með < del class = " diffchange diffchange-inline " > heimilisstörfúnum < / del > vann hún í fiski eins og tök voru á til þess að framfleyta þeim . Júlli segir að Vilhelmína , sem hann kallaði alltaf mömmu , hafi algjörlega < del class = " diffchange diffchange-inline " > fómað < / del > sér fyrir þau systkinin meðan þau höfðu þörf fyrir . Hann segist vera , ævilangt , í mikilli þakkarskuld við hana . < del class = " diffchange diffchange-inline " > Bemskuárin vom < / del > góð og þeim leið öllum vel . Oft , eftir skóla , á daginn , var að sjálfsögðu farið á < del class = " diffchange diffchange-inline " > bryggjumar < / del > , í beitu < del class = " diffchange diffchange-inline " > - < / del > skúrana og annað þar sem eitthvað um var að vera . Þar var leikvöllurinn og því ekki mikill tími í heimalærdóminn , eins og gengur , hjá frískum strákum á < del class = " diffchange diffchange-inline " > bamaskólaaldri < / del > . Raunar mátti engum tíma < del class = " diffchange diffchange-inline " > fóma < / del > í hann . Það var þá ung , glæsileg kona , Auður Guðmundsdóttir frá Hrafnagili , sem < del class = " diffchange diffchange-inline " > bjarg - aði < / del > málunum . Hún varð síðar eiginkona Lýðs Brynjólfssonar skólastjóra . Auður var þá < del class = " diffchange diffchange-inline " > af - greiðslustúlka < / del > í Vísi , verslun , þar sem Stefán < del class = " diffchange diffchange-inline " > skó - smiður < / del > er núna , á < del class = " diffchange diffchange-inline " > homi < / del > Brekastígs og Skólavegar . Eftir skóla á daginn , áður en haldið var á < del class = " diffchange diffchange-inline " > bryggj - umar < / del > , mættu þeir < del class = " diffchange diffchange-inline " > jafnaldramir < / del > og < del class = " diffchange diffchange-inline " > vinimir < / del > , Júlli og Óskar Matt . Kojuplássið var ekki meira en það að tveir < ins class = " diffchange diffchange-inline " > voru < / ins > um hverja koju . Hann var svo áfram með frænda sínum á < ins class = " diffchange diffchange-inline " > veturna < / ins > á trolli og síld á sumrin . Árið 1943 fór hann á stýrimannanámskeið Fiskifélags < ins class = " diffchange diffchange-inline " > Íslands < / ins > hér í Eyjum . Það var haustmánuðina og gaf 120 tonna < ins class = " diffchange diffchange-inline " > skipstjórnarréttindi < / ins > . Sumarið eftir var Júlli með Hrafnkel goða á síld norðanlands og svo < ins class = " diffchange diffchange-inline " > stýrimaður < / ins > hjá Júlíusi < ins class = " diffchange diffchange-inline " > Sigurðssyni < / ins > ( Júlla í Skjaldbreið ) á Þorgeir goða sem oft var kallaður draugurinn , trúlega af því að skrokkurinn og < ins class = " diffchange diffchange-inline " > lunningarnar < / ins > voru svartar á litinn . Þeir voru á trolli á < ins class = " diffchange diffchange-inline " > veturna < / ins > og síld fyrir norðan á sumrin . Hann var gamall síðutogari , 403 tonn , gerður út < ins class = " diffchange diffchange-inline " > frá < / ins > Reykjavík og átti Kveldúlfur ( Thorsaramir ) skipið . Júlli var eini Vestmannaeyingurinn < ins class = " diffchange diffchange-inline " > þarna < / ins > um borð og líkaði vel . Fiskað var í ís og oftast siglt með aflann á England . Ágætis < ins class = " diffchange diffchange-inline " > frí < / ins > voru þá því aðeins fjórir hásetar sigldu hverju sinni . Hinir áttu < ins class = " diffchange diffchange-inline " > frí < / ins > . Aflabrögðin voru < ins class = " diffchange diffchange-inline " > misjöfn < / ins > eins og oft vill verða , gat fiskiríið tekið allt að 16 dögum . Þegar Helgi Helgason fór nýr á síld í júlí < ins class = " diffchange diffchange-inline " > 1947 , réðist Júlli þangað < / ins > . < ins class = " diffchange diffchange-inline " > Þetta < / ins > var < ins class = " diffchange diffchange-inline " > síldarleysissumar en þeir á Helga Helgasyni voru aflahæstir þótt úthaldið byrjaði seint hjá þeim . Þá var róið með línu og net . Þá urðu þáttaskil . Árið 1968 fóru , þeir nokkrir félagarnir frá Neti , til Boston í Bandaríkjunum og þjónustuðu íslensk skip sem stunduð þar < / ins > síldveiðar . Óskar Haraldsson dó snöggt og < ins class = " diffchange diffchange-inline " > fyrirvaralaust < / ins > árið 1985 og varð öllum , sem hann þekktu , harmdauði . Þá varð uppstokkun í félagsskapnum . Bræðurnir , synir Júlla , Hallgrímur og Haraldur , netagerðarmeistarar og synir Óskars , Haraldur , netagerðarmeistari og Hörður , viðskipta fræðingur eignuðust fyrirtækið og eiga það enn . < ins class = " diffchange diffchange-inline " > Bræðurnir < / ins > og Haraldur höfðu frá því þeir byrjuðu að vinna starfað þar . Júlli vann < ins class = " diffchange diffchange-inline " > þarna < / ins > fram < ins class = " diffchange diffchange-inline " > yfir < / ins > áttrætt , síðustu misserin hálfan daginn og enn mætir hann á hverjum degi til sona sinna og annarra starfsmanna í kaffi og spjall um daginn og veginn . Það er hressandi og alltaf er < ins class = " diffchange diffchange-inline " > eitthvað < / ins > að < ins class = " diffchange diffchange-inline " > frétta < / ins > . Þóra dó 1991 og < ins class = " diffchange diffchange-inline " > hefur < / ins > Júlli verið einn í húsinu síðan . Hann segist eiga < ins class = " diffchange diffchange-inline " > einstaklega < / ins > góða < ins class = " diffchange diffchange-inline " > fjölskyldu < / ins > , < ins class = " diffchange diffchange-inline " > strákarnir < / ins > , < ins class = " diffchange diffchange-inline " > tengdadæturnar < / ins > og < ins class = " diffchange diffchange-inline " > barnabörnin < / ins > vilji allt fyrir hann gera . Þrátt fyrir háan aldur og erfiðisvinnu lengst af þar sem hann gaf aldrei neitt eftir , er hann æði vel á sig kominn . Eins og margt frændfólkið hans frá Sandfelli er hann léttur , líflegur og kátur maður sem á auðvelt með að sjá spaugilegu < ins class = " diffchange diffchange-inline " > hliðarnar < / ins > á flestum málum . Þess vegna < ins class = " diffchange diffchange-inline " > hefur < / ins > öllum liðið vel í návist hans bæði á sjó og landi æði langa starfsævi , fyrr og síðar . Húsbændur voru Ingibjörg < del class = " diffchange diffchange-inline " > Sig - urðardóttir < / del > og Gissur Gunnarsson . Fjölmenni var á heimilinu , < del class = " diffchange diffchange-inline " > bömin < / del > vom sextán , yngstur Sigurður ( Siggi Gissurar ) sem margir muna < del class = " diffchange diffchange-inline " > héma < / del > í Eyjum . Þekktur borgari hér til margra ára . Júlli segir að þau hjónin og öll < del class = " diffchange diffchange-inline " > bömin < / del > þeirra hafi tekið sér < del class = " diffchange diffchange-inline " > ein - staklega < / del > vel líkt og hann væri þeirra eigin sonur . Vikulega var skipt á vöktum og var kaupið 225 krónur á mánuði . Hann gat því fljótt farið að létta undir með heimilisrekstrinum á < del class = " diffchange diffchange-inline " > Þing - eyri < / del > . < del class = " diffchange diffchange-inline " > Þama < / del > var Júlli á < del class = " diffchange diffchange-inline " > vetuma < / del > og < del class = " diffchange diffchange-inline " > áffam < / del > í sveitinni á sumrin til sextán ára aldurs að sjómennskan hófst . Fór hann þá norður á síld á Leó , sem var 39 tonn að stærð , með Þorvaldi Guðjónssyni ( Valda Guðjóns ) föðurbróður sínum , kunnum aflamanni hér í Eyjum til margra ára . Kojuplássið var ekki meira en það að tveir < del class = " diffchange diffchange-inline " > vom < / del > um hverja koju . Hann var svo áfram með frænda sínum á < del class = " diffchange diffchange-inline " > vetuma < / del > á trolli og síld á sumrin . Árið 1943 fór hann á stýrimannanámskeið Fiskifélags < del class = " diffchange diffchange-inline " > íslands < / del > hér í Eyjum . Það var haustmánuðina og gaf 120 tonna < del class = " diffchange diffchange-inline " > skipstjómarréttindi < / del > . Sumarið eftir var Júlli með Hrafnkel goða á síld norðanlands og svo < del class = " diffchange diffchange-inline " > stýri - maður < / del > hjá Júlíusi < del class = " diffchange diffchange-inline " > Sigurðs-syni < / del > ( Júlla í Skjaldbreið ) á Þorgeir goða sem oft var kallaður draugurinn , trúlega af því að skrokkurinn og < del class = " diffchange diffchange-inline " > lunningamar < / del > voru svartar á litinn . Þeir voru á trolli á < del class = " diffchange diffchange-inline " > vetuma < / del > og síld fyrir norðan á sumrin . Hann var gamall síðutogari , 403 tonn , gerður út < del class = " diffchange diffchange-inline " > ffá < / del > Reykjavík og átti Kveldúlfur ( Thorsaramir ) skipið . Júlli var eini Vestmannaeyingurinn < del class = " diffchange diffchange-inline " > þama < / del > um borð og líkaði vel . Fiskað var í ís og oftast siglt með aflann á England . Ágætis < del class = " diffchange diffchange-inline " > ffí < / del > voru þá því aðeins fjórir hásetar sigldu hverju sinni . Hinir áttu < del class = " diffchange diffchange-inline " > ffi < / del > . Aflabrögðin voru < del class = " diffchange diffchange-inline " > mis - jöfn < / del > eins og oft vill verða , gat fiskiríið tekið allt að 16 dögum . < del class = " diffchange diffchange-inline " > Þangað < / del > var < del class = " diffchange diffchange-inline " > flutt 1966 í myndarlegt og gott hús . Arið 1968 fóru , þeir nokkrir félagamir frá Neti , til Boston í Bandaríkjunum og þjónustuðu íslensk skip sem stunduð þar < / del > síldveiðar . Óskar Haraldsson dó snöggt og < del class = " diffchange diffchange-inline " > íyrirvaralaust < / del > árið 1985 og varð öllum , sem hann þekktu , harmdauði . Þá varð uppstokkun í félagsskapnum . Bræðurnir , synir Júlla , Hallgrímur og Haraldur , netagerðarmeistarar og synir Óskars , Haraldur , netagerðarmeistari og Hörður , viðskipta < del class = " diffchange diffchange-inline " > - < / del > fræðingur eignuðust fyrirtækið og eiga það enn . < del class = " diffchange diffchange-inline " > Bræðumir < / del > og Haraldur höfðu frá því þeir byrjuðu að vinna starfað þar . Júlli vann < del class = " diffchange diffchange-inline " > þama < / del > fram < del class = " diffchange diffchange-inline " > yfír < / del > áttrætt , síðustu misserin hálfan daginn og enn mætir hann á hverjum degi til sona sinna og annarra starfsmanna í kaffi og spjall um daginn og veginn . Þóra dó 1991 og < del class = " diffchange diffchange-inline " > hefúr < / del > Júlli verið einn í húsinu síðan . Hann segist eiga < del class = " diffchange diffchange-inline " > ein - staklega < / del > góða < del class = " diffchange diffchange-inline " > ijölskyldu < / del > , < del class = " diffchange diffchange-inline " > strákamir < / del > , < del class = " diffchange diffchange-inline " > tengdadætum - ar < / del > og < del class = " diffchange diffchange-inline " > bamabömin < / del > vilji allt fyrir hann gera . Þrátt fyrir háan aldur og erfiðisvinnu lengst af þar sem hann gaf aldrei neitt eftir , er hann æði vel á sig kominn . Eins og margt frændfólkið hans frá Sandfelli er hann léttur , líflegur og kátur maður sem á auðvelt með að sjá spaugilegu < del class = " diffchange diffchange-inline " > hliðamar < / del > á flestum málum . Þess vegna < del class = " diffchange diffchange-inline " > hefúr < / del > öllum liðið vel í návist hans bæði á sjó og landi æði langa starfsævi , fyrr og síðar . Hann var annað barn foreldra sinna , þeirra Astu Jónasdóttur ffá Akranesi og Hallgríms Guðjónssonar lfá Sandfelli hér í Eyjum . Eldri er Jóna Laufey alltaf kölluð Eyja , fædd 1920 . Hún hefúr lengi búið í Reykjavík . En þetta sumar , 1925 , voru þeir Gunnar að láta smíða fyrir sig stærri bát , Geir goða , héma í Eyjum . Hafði Hallgrímur þá eftirlit með smíðinni ásamt öðrum störfum m.a. að sækja olíu í tunnum til Reykjavíkur . Einhverju sinni á leið þaðan hefúr hann fallið útbyrðis og drukknað en ekki er vitað með hvaða hætti . Hann var einn í stýrishúsinu þegar vélstjórinn fór fram í að laga kaffi en þegar hann kom til baka var Hallgrím hvergi að fínna . Júlli man því ekkert eftir foreldmm sínum . Lífið fór því hörðum höndum um þau systkinin Eyju og Júlla þegar þau voru lítil böm . Þegar Ásta dó , kom Vilhelmína , systir hennar , þá tæplega tvítug , strax frá Akranesi og tók að sér heimilið . Þau Hallgrímur felldu hugi saman , giffust og eignuðust dótturina Ástu 1924 . En Hallgríms naut ekki lengi við eins og áður hefúr komið ffam . Sambúð þeirra varð því stutt . Með heimilisstörfúnum vann hún í fiski eins og tök voru á til þess að framfleyta þeim . Júlli segir að Vilhelmína , sem hann kallaði alltaf mömmu , hafi algjörlega fómað sér fyrir þau systkinin meðan þau höfðu þörf fyrir . Hann segist vera , ævilangt , í mikilli þakkarskuld við hana . Bemskuárin vom góð og þeim leið öllum vel . Oft , eftir skóla , á daginn , var að sjálfsögðu farið á bryggjumar , í beitu - skúrana og annað þar sem eitthvað um var að vera . Þar var leikvöllurinn og því ekki mikill tími í heimalærdóminn , eins og gengur , hjá frískum strákum á bamaskólaaldri . Raunar mátti engum tíma fóma í hann . Það var þá ung , glæsileg kona , Auður Guðmundsdóttir frá Hrafnagili , sem bjarg - aði málunum . Hún varð síðar eiginkona Lýðs Brynjólfssonar skólastjóra . Auður var þá af - greiðslustúlka í Vísi , verslun , þar sem Stefán skó - smiður er núna , á homi Brekastígs og Skólavegar . Eftir skóla á daginn , áður en haldið var á bryggj - umar , mættu þeir jafnaldramir og vinimir , Júlli og Óskar Matt . Húsbændur voru Ingibjörg Sig - urðardóttir og Gissur Gunnarsson . Fjölmenni var á heimilinu , bömin vom sextán , yngstur Sigurður ( Siggi Gissurar ) sem margir muna héma í Eyjum . Þekktur borgari hér til margra ára . Júlli segir að þau hjónin og öll bömin þeirra hafi tekið sér ein - staklega vel líkt og hann væri þeirra eigin sonur . Vikulega var skipt á vöktum og var kaupið 225 krónur á mánuði . Hann gat því fljótt farið að létta undir með heimilisrekstrinum á Þing - eyri . Þama var Júlli á vetuma og áffam í sveitinni á sumrin til sextán ára aldurs að sjómennskan hófst . Fór hann þá norður á síld á Leó , sem var 39 tonn að stærð , með Þorvaldi Guðjónssyni ( Valda Guðjóns ) föðurbróður sínum , kunnum aflamanni hér í Eyjum til margra ára . Kojuplássið var ekki meira en það að tveir vom um hverja koju . Hann var svo áfram með frænda sínum á vetuma á trolli og síld á sumrin . Árið 1943 fór hann á stýrimannanámskeið Fiskifélags íslands hér í Eyjum . Það var haustmánuðina og gaf 120 tonna skipstjómarréttindi . Sumarið eftir var Júlli með Hrafnkel goða á síld norðanlands og svo stýri - maður hjá Júlíusi Sigurðs-syni ( Júlla í Skjaldbreið ) á Þorgeir goða sem oft var kallaður draugurinn , trúlega af því að skrokkurinn og lunningamar voru svartar á litinn . Þeir voru á trolli á vetuma og síld fyrir norðan á sumrin . Hann var gamall síðutogari , 403 tonn , gerður út ffá Reykjavík og átti Kveldúlfur ( Thorsaramir ) skipið . Júlli var eini Vestmannaeyingurinn þama um borð og líkaði vel . Fiskað var í ís og oftast siglt með aflann á England . Ágætis ffí voru þá því aðeins fjórir hásetar sigldu hverju sinni . Hinir áttu ffi . Aflabrögðin voru mis - jöfn eins og oft vill verða , gat fiskiríið tekið allt að 16 dögum . Þangað var flutt 1966 í myndarlegt og gott hús . Arið 1968 fóru , þeir nokkrir félagamir frá Neti , til Boston í Bandaríkjunum og þjónustuðu íslensk skip sem stunduð þar síldveiðar . Óskar Haraldsson dó snöggt og íyrirvaralaust árið 1985 og varð öllum , sem hann þekktu , harmdauði . Þá varð uppstokkun í félagsskapnum . Bræðurnir , synir Júlla , Hallgrímur og Haraldur , netagerðarmeistarar og synir Óskars , Haraldur , netagerðarmeistari og Hörður , viðskipta - fræðingur eignuðust fyrirtækið og eiga það enn . Bræðumir og Haraldur höfðu frá því þeir byrjuðu að vinna starfað þar . Júlli vann þama fram yfír áttrætt , síðustu misserin hálfan daginn og enn mætir hann á hverjum degi til sona sinna og annarra starfsmanna í kaffi og spjall um daginn og veginn . Þóra dó 1991 og hefúr Júlli verið einn í húsinu síðan . Hann segist eiga ein - staklega góða ijölskyldu , strákamir , tengdadætum - ar og bamabömin vilji allt fyrir hann gera . Þrátt fyrir háan aldur og erfiðisvinnu lengst af þar sem hann gaf aldrei neitt eftir , er hann æði vel á sig kominn . Eins og margt frændfólkið hans frá Sandfelli er hann léttur , líflegur og kátur maður sem á auðvelt með að sjá spaugilegu hliðamar á flestum málum . Þess vegna hefúr öllum liðið vel í návist hans bæði á sjó og landi æði langa starfsævi , fyrr og síðar . < / div > Valli