Þó nokkuð margir hafa spurt mig á liðnum misserum hvort við Íslendingar séum að tapa áttum í siðferðisefnum . Vitnað er til spillingarmála sem upp hafa komið , valdahroka , taumlauss skemmtanalífs í miðborginni og víðar um helgar og virka daga , ókurteisi og virðingarleysi í einkalífi sem og opinberu . Hvað er orðið um hin gömlu gildi ? Þjóðkirkjan væri búin að afskrifa syndirnar , allar með tölu . Nú veit ég ekki hversu oft Gunnar Smári sækir kirkju en ég kannast nú ekki við þennan afskriftareikning sem hann vísar til . Syndin skv. þessum skilningi á þá við um þá geigun sem fyrirfinnst í lífi allra manna , brotalömina sem veldur því að okkur tekst ekki að lifa sem heilar manneskjur . Hins vegar er rétt að geta þess að til er maður sem lifað hefur heilu lífi og þess vegna er vert að gefa lífi hans gaum . Þessi maður var Jesús Kristur . Gildin hans voru kennd kynslóð fram af kynslóð hér á landi allt fram á okkar daga . Erum við hætt að óttast Guð ? Guðs ótti felst í því að virða Guð , að vita sig undir valdi hans og dómi . Margir halda að þeir geti verið vel kristnir án þess að sækja kirkju . Getum við leiðrétt okkur sjálf ? Þurfum við ekki að ganga á fund þess máttar sem skóp okkur til að stilla kompásinn ? Geigunin sem áður var drepið á veldur því að við förum sífellt út af hinum rétta vegi . Að vera með í sigurliðinu Margir lifa eins og Guð sé ekki til og vanrækja þar með hina meðfæddu þörf fyrir að trúa . Kristur hefur stofnsett kirkju sína til þess að næra innsta kjarna manneskjunnar , andann . Syndin er ekki horfin úr tilverunni . Hún er sprelllifandi sem fyrr , en eina lækningin við henni er að umgangast þann sem sigraði syndina og dauðann . Göngum til liðs við hann og þá hittum við í mark og líf okkar verður heilt fyrir hans tilstilli . Allir eru sammála um að þörf sé á því inn í rekstur safnaðanna . En eru allir sammála um að á móti skuli stórfækka prestum ?