Klámsýningarnar og kynlífsbarirnir hafa farið illa með mörg pör og grafið undan margri fjölskyldunni . Því eins og konan sagði , hvernig geta menn eiginlega horfst í augu við fjölskyldu sína og sagst elska hana , eftir að hafa eytt nóttinni í það að niðurlægja ástina , einn eða með drukknum félögum ? Þetta var víst bara eitthvað grín í fyrstu , eða svo hafði hann sagt . En þegar hann fór að fara oftar og eyða þarna stórfúlgum í einkadansa og drykkju , þá var konunni nóg boðið . Enda skildi hún ekki í því hvernig hann gæti horft framan í börnin sín eftir að hafa eytt heilu og hálfu nóttunum með drukknum vinnufélögum , starandi á klámsýningar . Henni fannst enginn afsökun að " allir hinir væru giftir líka " . Hún var alla veganna búin að fá nóg og vildi skijla við hann . Og það strax . Þessi hjón eru reyndar ekkert einsdæmi . Þess vegna sé ekki verið að " kaupa sér aðgang að konu úti í bæ " . En skiptir í raun og veru einhverju höfuðmáli í hverju " aðgangurinn " er fólginn ? Sá sem borgar konu fyrir að dansa klámdans fyrir sig , er búin að kaupa sér afnot að líkama hennar . Hún er hans eign , þann tíma sem hann hefur borgað fyrir hana . Það er ekki flóknari en svo . Annarsvegar höfum við sjónarmið þeirra er vilja selja líkami kvennanna og neytendurna , sem hafa borgað fyrir sig . Ekkert er betra en það að elska og að vera elskaður . Þessi gagnkvæmni ástarinnar er grundvöllurinn undir öll samskifti í lífinu , líka við börnin okkar . Ástin verður síðan forsendan fyrir hamingjusömu kynlífi , þar sem báðir aðilar eru gefendur og þiggjendur . Spurningin er hvort okkur finnist kynlífsiðnaðurinn " ok " ? Hvort okkur finnist til dæmis klámfundur í Bændahöllinni " ok " ? Um það snýst spurningin . Konan sem ég sagði frá hér í upphafið vissi svarið fyrir sitt leiti . Ég held að þú vitir það líka .