Veðrið lék ekki alveg við okkur þegar við mættum á staðinn , töluverður strekkingur og hitastigið hefði mátt vera örlítið hærra . Goðdalsá byrjaði á því að þrefalda vatnsmagnið , Þverá var nokkuð hress líka og fyrir neðan brú létu Hallardalsá og Geitará ekki sitt eftir liggja . Við urðu hreint og beint ekki vör við einn einasta fisk í ánni , en nutum þess í stað fegurðarinnar við ána , sérstaklega við efstu staðina , Ármótahyl og þar fyrir neðan . Það er því næsta víst að ég þurfi að fara aftur norður á Strandir , þótt síðar verði . En uppúr þessari ferð hjá mér stendur þó það skemmtilega og næstum óvenjulega dýralíf sem sýndi sig þarna á svæðinu . Hvalurinn ( hrefnan , hnýsan , steypireyðurinn eða langreyðurinn … hvað sem þetta nú var ) sem ég sá fyrir utan Selá , allar humlurnar á tjaldstæðinu og síðast en ekki síst minnkarnir fjórir sem gáfust líka upp á ánni og lölluðu sér í rólegheitunum eftir götunni yfir í næsta fjörð væntanlega í leit að fisk . Við hefðum kannski betur gert það líka . Jú og svo allur þessi urmull af regnbogum … held ég hafi aldrei séð jafnmarga á einum degi .