Brosavarmi blóm á vör ; Roðnu líni reifast grund ; Mér hafa stundir margar létt ; Þegar slóðin úti er ; Heitt í muna hreyfir sér ; Fegurð sálar guð þér gaf ; Þig ég trega manna mest ; Sólin heim úr suðri snýr ; Skrefagreiður gekk ég frá ; Mörgum reynist meyja svein