Rafn Hilmarsson 1 , Eiríkur Jónsson 1 , Ársæll Kristjánsson 1 , Baldvin Kristjánsson 1 , Valur Þór Marteinsson 2 , Eiríkur Steingrímsson 3 , Steinunn Thorlacius 3 1 Þvagfæraskurðdeild Landspítala Hringbraut , 2 Fjórðungssjúkrahúsið á Akureyri , 3 UVS Inngangur : Krabbamein í blöðruhálskirtli er algengasta krabbamein karla á Íslandi með árlegt nýgengi um 150 og fjöldi sjúklinga á lífi um 1030 . Til þess að öðlast betri skilning á eðli sjúkdómsins hefur í tengslum við ÍK verið búinn til gagnabanki með klínískum upplýsingum og blóðsýnum frá sjúklingum með krabbamein í blöðruhálskirtli . Efniviður og aðferðir : Heildarfjöldi sjúklinga í gagnabankanum eru nú 602 . Skoðaðar voru sjúkraskrár og önnur fyrirliggjandi gögn , svo sem rannsóknarniðurstöður , vefjagreiningar , bæði frá sjúkrahúsum sem og gögn frá stofum sérfræðinga . Niðurstöður : Sjúklingum er skipt í fjóra undirhópa eftir klínískri stigun . Hópur I ( T 1a ) eru sjúklingar með huldumein og greinast fyrir tilviljun við TURP . Hópur II ( T 1b - T 2 ) eru sjúklingar með staðbundinn sjúkdóm . Hópur III ( T 3 ) eru sjúklingar með staðbundna útbreiðslu og hópur IV ( T 4 ) eru með ífarandi vöxt og / eða eitla eða fjarmeinvörp . Meðfylgjandi tafla sýnir dreifingu sjúklinga í undirhópa og sjúkdómsmynd þeirra . Inngangur : Latissimus dorsi flipinn er stærsti einstaki flytjanlegi hluti líkamans . Hann er vel aðgengilegur og hefur mikla fjölvirkni . Flipinn getur verið notaður sem stilkaður eða frír , sem vöðvi / húð , vöðvi / húðgræðlingur eða einungis vöðvi eftir því hvað hentar í hverju tilviki . Tilfelli : Fjörutíu og sex ára gömul kona varð fyrir slæmum áverka á vinstra fæti 1997 . Um var að ræða afhönskun á svæði yfir laterala ökkla og alla ristina . Sárið var hreinsað og grætt með húðágræðslu tveimur vikum eftir slysið . Fljótlega fór að bera á sýkingum í örberðinu sem hafa verið viðvarandi með stuttum hléum . Hún hefur haft talsverða verki í fætinum . Nýlegar röntgenrannsóknir kveiktu ákveðinn grun um beinátu . Með tilliti til stærðar áverkasvæðisins og sýkingarinnar var ákveðið að endurskapa fótinn með fríum latissimus dorsi vöðva / húðgræðlings-flipa og fór sú aðgerð fram í nóvember 2002 . Aðgerð : Skurðaðgerðin var framkvæmd af tveimur skurðlæknateymum til þess að stytta aðgerðartíma . Annað teymið frílagði flipann á meðan hinir hreinsuðu sárið á fætinum . Þá var flipinn lagður yfir sárið og æðar tengdar . Húð var tekin af læri og grædd á vöðvann . Aðgerðin tók 230 mínútur og gekk vel . Eftir aðgerð heilsaðist sjúklingi vel . Flipinn tók í heild sinni og engin merki voru um sýkingar . Hún útskrifaðist 21 degi eftir aðgerð með sérsmíðaða skó . Reiknað var með þriggja mánaða endurhæfingu og vinnu í framhaldi af því . Ályktun : Latissimus dorsi vöðvi og húðgræðlingur hefur í nokkrum tilvikum verið notaður við endursköpun á krónískum sárum á fótum . Reynsla okkar af þessum aðgerðum er mjög góð og er leitast við að útskýra það nánar með þessu sjúkratifelli . Eósínósækinni blöðrubólgu ( eosinphilic cystitis ) var fyrst lýst 1960 og ljóst að sjúkdómurinn er fátíður , en orsök óþekkt . Greining er einungis möguleg með vefjarannsókn sem sýnir aukningu á fjölda rauðkyrninga ( granulocytus eosinophylicus ) í slímubeð og vöðvahjúp þar sem aðrar orsakir eru útilokaðar . Sjúkdómurinn getur greinst á öllum aldursskeiðum og einkennist af tíðum þvaglátum , bráðamigu , blóðmigu og verkjum . Sjúkdómurinn verður oft langvinnur . Við blöðruspeglun getur sjúkdómurinn líkst mjög illkynja æxlisvexti sem er ein aðal mismunagreiningin auk annarra bólgusjúkdóma í þvagblöðru . Meðferðarúrræði eru mismunandi eftir einkennum og útbreiðslu , en yfirleitt ráðlagt blöðruvefsnám um þvagrás ( TURB ) auk hugsanlegrar sterameðferðar , sýklalyfja - og andhistamíngjafar . Lýst er tveimur tilfellum þar sem eósínófílísk blöðrubólga kom fram við meinafræðirannsókn eftir blöðruvefsskurð um þvagrás . Sjúkratilfelli 1 : 76 ára karlmaður með endurtekna blóðmigu í fimm ár , verki yfir blöðrustað og í meðallagi mikil þvaglátaeinkenni . Grunur var um illkynja æxlisvöxt í blöðruþaki við blöðruspeglun og TS sýndi verulega þykknun á blöðruvegg . Eósíónófílar voru ekki auknir í deilitalningu . Gert var blöðruvefsnám um þvagrás í tvígang sem sýndi eósínófílíska blöðrubólgu . Blóðmigan hætti og sjúklingur varð einkennalaus . Líðan hans hefur verið góð í tvö ár eftir aðgerð án annarrar meðferðar og ómun hefur sýnt eðlilegan blöðruvegg . Sjúkratilfelli 2 : 67 ára gömul kona með áralanga sögu um tíð þvaglát og bráðamigu , verki um neðanverðan kvið auk þess sem fyrirferð sást við ómun á vinstri eggjastokk . Blöðruspeglun sýndi hvítleitan , þykkan æxlisvöxt í blöðrubotni er líktist helst bólguástandi með bandvefsmyndun . Endurtekinn blöðruvefsskurður um þvagrás sýndi mikinn örvefsvöxt auk bólgu af langvinnum og eósínósæknum toga . Endurtekin speglun , síðast fjórum árum eftir greiningu , sýndi eðlilegt ástand , en sjúklingur hefur verið með mismikla bráðamigu af óþekktum uppruna . Gerð verður ítarleg grein fyrir helstu greiningaraðferðum , mismunagreiningum , meðferð og horfum . Inngangur : Í sumum tilfellum er kviðvegg ekki lokað eftir aðgerð eða aðgerðir . Þá getur reynst nauðsynlegt að skilja sjúkling eftir opinn og síðan hylja garnirnar með " split " húðgræðlingi . Þetta er gert til að leyfa sjúkdómsástandi í kvið að ganga yfir þar sem lokun myndi gera ástandið verra . Þegar gripið er til þessa ráðs þarf að gera við stóran skurðhaul þegar sjúklingur er búinn að ná sér . Rectus-kantarnir dragast til sitt hvorrar hliðarinnar vegna togs í hliðarvöðvum og gapið verður umtalsvert og haullinn stór . Ef ekki er um vefjatap að ræða þá er mögulegt að gera við slíka haula án þess að nota net . Tilfelli : Fjörutíu og tveggja ára maður fór í opna botnlangaaðgerð á Kanaríeyjum í janúar 2002 . Kviðverkir lagast ekki og 48 stundum síðar kom rofið skeifugarnarsár í ljós og var því lokað með opinni aðgerð . Var á gjörgæslu vegna sepsis og sýkingar í hægri síðu . Vegna magablæðingar var gert magahögg með Billroht II tengingu . Nýrnabilun í kjölfarið . Í febrúar kom hann á Landspítala með sjúkraflugi í öndunarvél . Fékk svo duodenal " blow out " , abcess í hægri flanka , retroperitoneal blæðingu . Hann var skorinn upp margsinnis á þessum tíma . Á fjórum mánuðum fór hann í fjórar aðgerðir á Spáni og níu á Landspítalanum . Í mars hreinsast öll sárin upp og split húð frá vinstra læri er sett beint á garnirnar í miðlínusári . Græðlingurinn tekur og kviðurinn grær . Lá í þrjá mánuði á gjörgæslu . Útskrifast í maí , fór í endurhæfingu á Reykjalundi . Fór í aðgerð í nóvember vegna incisional ventral hernia . Aðgerð : Undirbúningur : vefjastrekkjari settur í sárakantana og sár dregið saman á nokkrum dögum . Við endanlega aðgerð var græðlingurinn tekinn , þrjú lítil göt á mjógirni voru saumuð saman en annars gekk vel að ná græðlingnum af . Rectus-kantarnir voru færðir saman og gekk það auðveldlega . Aðgerð tók 150 mínútur , gekk vel . Eftir aðgerð var líðan ágæt miðað við aðstæður , öll sár greru og útskrifaðist sjúklingur á níunda degi eftir aðgerð . Samantekt : Split húðgræðlingur á garnir getur verið notaður sem einfaldar varanlegar lífrænar umbúðir ( dressing ) . Toglaus lokun er möguleg . Þessi meðferð hefur sýnt langvarandi árangur , komplikationir hafa reynst minniháttar og er þetta ein þeirra meðferða sem mælt er með þegar um stóra kviðveggjagalla er að ræða . Áunnin þvagrásarþrengsli hafa verið algengust eftir skurðaðgerðir um þvagrás , en sjaldnar eftir áverka og sýkingar . Þvagrásarþrengsli hjá körlum krefjast misflókinna úrlausna eftir orsök og staðsetningu . Meðferð getur ýmist verið þvagrásarútvíkkun eða innri þvagrásarskurður , endurteknar útvíkkanir framkvæmdar af heilbrigðisstarfsmanni eða sjúklingi sjálfum , auk opinna skurðaðgerða . Ýmiss konar stoðleggir ( stents ) úr málmblöndum hafa verið reyndir með misjöfnum árangri til lengi tíma litið til að gera meðferðina einfaldari og árangursríkari . Helstu fylgikvillar slíkra stoðleggja hafa verið sýkingar , tilfærsla á legg , steinasöfnun , stíflur og verkir . Memokath ® þvagrásarleggir eru gormlaga og gerðir úr títaníum málmblöndu sem hefur þann eiginleika að þenjast út og þar með festa sig í sessi við sprautun á 50 °C heitu vatni yfir sig og mýkjast þegar sprautað er 10 °C köldu vatni . Þessi eiginleiki auðveldar ísetningu eftir hefðbundna þvagrásarútvíkkun og brottnám við þvagrásarspeglun sem unnt er að gera í staðdeyfingu ásamt verkjalyfjagjöf . Leggir þessir eru til í lengdunum 30 - 50 mm og eru Ch 22 - 24 að þvermáli við ísetningu , en geta þanist í Ch 34 - 44 eftir staðsetningu í þvagrás . Innri endinn hefur nokkurs konar akkerislögun eftir þenslu . Þeir sjást auðveldlega við röntgenskyggningu . Misjafnt er hversu lengi slíkir leggir eru hafðir í þvagrás , en almennt ráðlagt að fjarlægja þá eftir 6 - 12 mánuði . Memokath ® þvagrásarleggir hafa nýlega verið reyndir hjá tveimur sjúklingum á Handlækningadeild FSA . Báðir hafa áralanga sögu um þvagrásarþrengsli og veruleg einkenni tengd þeim . Gerð verður grein fyrir ísetningartækni , kostum og göllum auk fyrsta árangurs slíkrar notkunar . Inngangur : Við þvaglekaaðgerðir hjá konum er stundum notaður þráður eða gerviefni er eyðist ekki sem aftur býður hættunni heim ef slíkt brýtur sér leið innan þvagvega eða gefur önnur einkenni . Tilgangur rannsóknarinnar var að yfirfara árangur enduraðgerða sökum vandamála vegna ótila ( corpus alienum ) eftir þvaglekaaðgerðir hjá konum . Efniviður og aðferðir : Rannsóknin náði yfir átta sjúklinga sem var vísað til þvagfæraskurðlæknis ( greinarhöfundar ) vegna vandamála eftir fyrri þvaglekaaðgerðir og þurftu að undirgangast skurðaðgerð vegna staðfestra ótila . Enduraðgerðirnar voru framkvæmdar á tímabilinu mars 1996 - nóvember 2002 . Öllum sjúklingunum var fylgt eftir aðgerð . Rannsóknin var aftursæ . Niðurstöður : Miðtala aldurs var 59,5 ár ( 38 - 74 ) og miðtala legudaga sjö dagar ( 4 - 13 ) . Algengustu einkenni fyrir aðgerð voru : verkir átta sjúklingar , endurteknar þvagfærasýkingar sjö sjúklingar , þvagleki fjórir sjúklingar , þvaglátaeinkenni þrír sjúklingar , þvagteppa tveir sjúklingar . Sjö sjúklingar voru greindir við blöðruspeglun . Þrír höfðu áður farið í TVT-aðgerð , þrír í " Sling " - aðgerð og tveir í ofanklyfta aðgerð . Þessar aðgerðir voru gerðar hálfum til 56 mánuðum áður . Fjórir undirgengust opna enduraðgerð þar sem ótilar í formi óuppleysanlegra þráða voru fjarlægðir , hjá tveimur var losað um og skorið á TVT-band neðan þvagrásar , einn fékk fjarlægðan hluta TVT-bands ofanklyfta og hjá tveimur var reynt að ná óuppleysanlegum þræði í blöðru við speglun , en það tókst hjá öðrum þeirra ; hinn fór síðar í opna aðgerð auk annars sem fékk fjarlægðan óuppleysanlegan þráð í samskonar aðgerð . Ótili reyndist innan þvagvega hjá sex sjúklingum . Hjá tveimur var gerð ný þvaglekaaðgerð og einn fékk DefluxTM innsprautun í þvagrás . Gangur eftir aðgerðir var góður , en einn sjúklingur fékk yfirborðssýkingu í skurð . Árangur reyndist ágætur / góður hjá öllum sjúklingunum , en einn sjúklingur hefur áfram verið með verki eftir enduraðgerð . Ályktun : Fylgikvillar eftir þvaglekaaðgerðir þar sem óuppleysanlegir þræðir eða gerviefni eru notuð geta verið mjög þrálátir . Brýnt er að útiloka ótila sem orsök slíkra fylgikvilla . Enduraðgerðir geta verið vandasamar , en árangur þó góður yfirleitt . Svæfinga - og gjörgæsludeild og þvagfæraskurðdeild Landspítala Hringbraut Inngangur : TUR syndrome einkennist af skyndlegri lækkun natríums í blóði vegna innstreymis vökva um æðakerfi blöðru eða blöðruhálskirtils . Skyndileg lækkun natríums veldur meðvitundarskerðingu og ef lækkun fer niður fyrir ákveðin mörk koma fram alvarleg einkenni frá miðtaugakerfi , hjarta og æðakerfi . Nútímaskurðtækni , val á heppilegum skolvökvum og styttri aðgerðartími minnkar mjög hættuna á þessum lífshættulega fylgikvilla . Lýst er tilfelli af svæsnu TUR syndromi sem upp kom við aðgerð á þvagfæradeild Landspítala Hringbraut . Efniviður og niðurstaða : 82 ára karlmaður var lagður inn vegna mikillar blóðmigu sem tókst að halda niðri með blöðruskolun . Þrátt fyrir hana hélt blæðing áfram og því ákveðin blöðruspeglun og aðgerð . Degi fyrir aðgerð reynist natríumþéttni vera 140 mmól / l . Speglun og aðgerð voru framkvæmd í mænuvökvadeyfingu . Þegar liðnar voru um 30 mínútur af aðgerð kvartaði sjúklingur um mikinn slappleika og þreytu og missti meðvitund skömmu síðar . Grunur vaknar strax um TUR syndrome . Sett var niður barkarenna í skyndi svo og slagæðaleggur . Mæld blóðgös , sem sýndu natríum 96 mmól / l sem skömmu síðar fór niður í 86 mmól / l . Sjúklingur fékk þvagræsilyf , afsýrunarlyf , ísótóníska saltvatnslausn , blóð og vasóaktív lyf þar sem blóðþrýstingur varð óstöðugur . Hann þurfti mikið súrefni og hafði háa innöndunarþrýstinga . Skurðlæknir hraðaði aðgerð í því augnamiði að ná fram blóðstillingu og var sjúklingur að því loknu fluttur á gjörgæsludeild . Hann fékk áfram ísótóníska saltvatnslausn , auk plasma og blóðs . Natríum hækkaði smám saman og var að morgni næsta dags 122 mmól / l . Sjúklingur var vakinn og var andlega og líkamlega í lagi og var útskrifaður á deild þann sama dag . Ályktun : TUR syndrome er sjaldgæft vandamál við þvagfæraaðgerðir en getur dunið yfir mjög skyndilega og eftir stuttan aðgerðartíma eins og ofangreint tilfelli sýnir glöggt . Mikilvægt er því að vera vel á verði gagnvart fyrstu einkennum þess og er það best gert með því að framkvæma aðgerðina í mænuvökvadeyfingu svo sjúklingur sjálfur geti gefið fyrstu vísbendingar um yfirvofandi hættu . Inngangur : Kviðarholssamvextir , æxli og haular eru algengustu orsakir þarmastíflu . Á Vesturlöndum hafa orsakir garnastíflna verið að breytast vegna hærri aldurs einstaklinga , hærri tíðni aðgerða hjá öldruðu fólki og breytts lífsstíls þeirra . Markmið þessarar rannsóknar var að skoða tilfelli garnastíflna á FSA á tímabilinu 1996 - 2002 og meta orsakir þeirra . Efniviður og aðferðir : Þetta eru aftursæ uppgjör 130 innlagna á handlækningadeild Fjórðungssjúkrahússins á Akureyri á tímabilinu 1996 - 2002 og fengu greininguna garnastífla ( 560. x samkvæmt ICD 9 og K56 . x samkvæmt ICD 10 ) . Skoðaðar voru breyturnar aldur , kyn , lengd einkenna , hvernig greining var fengin , saga um fyrri kviðarholsaðgerðir , hvort aðgerð var gerð eða hvort stuðningsmeðferð var beitt , hvaða aðgerðir voru gerðar , orsök garnastíflna ( grunnsjúkdómsgreining ) , lengd sjúkrahússdvalar , fylgikvillar , afdrif sjúklinga og dánartíðni . Niðurstöður og ályktanir : Alls voru 130 innlagnir á handlækningadeild FSA með greininguna garnastífla á tímabilinu 1996 - 2002 . Niðurstöður rannsóknarinnar verða kynntar á skurðlæknaþinginu . Skurðdeildir 1 Brigham Harvard sjúkrahússins í Boston , 2 Huddinge sjúkrahússins , Karolinska Institutet , Stokkhólmi , 3 Södersjúkrahússins , Stokkhólmi , 4 Sjúkrahússins í Västerås , 5 Háskólasjúkrahússins í Lundi , Svíþjóð Inngangur : Botnlangabólga er ein algengasta ástæða bráðra kviðarholsaðgerða . Klínísk greining getur verið erfið sem sést best á hárri tíðni óbólginna botnlanga við aðgerð ( 15 - 30% ) . Til að bæta greiningu sjúkdómsins hafa verið þróuð mismunandi klínísk stigakerfi ( score ) sem byggja á klínískum upplýsingum . Markmið þessarar rannsóknar var að kanna greiningarhæfni Fenyö-Lindberg stigakerfis í framsýnni rannsókn sem náði til fjögurra stórra sjúkrahúsa . Efniviður og aðferðir : Stig samkvæmt Fenyö-Lindberg stigakerfi voru skráð hjá 455 sjúklingum sem slembuðust í annaðhvort opna botnlangatöku eða kviðsjáraðgerð . Ekkert sjúkrahúsanna hafði notað stigakerfið áður . Klínískar upplýsingar voru skráðar af skurðlækni en stigafjöldi var ekki reiknaður út fyrr en eftir botnlangatöku . Skurðlæknir gat því ekki notað stigin við greiningu . Reiknað var út jákvætt forspárgildi ( JFG ) við greiningu bráðrar botnlangabólgu , neikvætt forspárgildi ( NFG ) , næmi og sértæki . Forspárgildi stigakerfisins var einnig borið saman við forspárgildi klínískrar greiningar skurðlæknis . Niðurstöður : JFG Fenyö-Lindberg stigakerfis var hærra en JFG skurðlæknis í heildarþýðinu ( 0,90 á móti 0,79 ( p < 0,001 ) ) . Stigakerfið jók greiningarhæfni hjá konum ( 0,83 á móti 0,70 ( p < 0,01 ) ) , sérstaklega á aldrinum 15 - 30 ára þar sem JFG jókst úr 0,69 í 0,82 , og á aldrinum 31 - 50 ára ( 0,68 í 0,86 ) ( p < 0,01 ) . Hins vegar var sértæki prófsins í þessum undirhópum lágt ( 0,51 og 0,75 ) . Ályktun : Fenyö-Lindberg stigakerfi er einfalt klínískt tól sem bætir greiningu bráðrar botnlangabólgu , sérstaklega hjá konum á frjósemisskeiði . Rétt er þó að hafa í huga að sértæki prófsins í þessum undirhópi er lágt . Því getur þurft að framkvæma fleiri rannsóknir og / eða fylgja sjúklingnum eftir séu niðurstöður stigakerfisins neikvæðar eða ósannfærandi . 1 Hjartaskurðdeild , 2 Hjartadeild háskólasjúkrahússins í Lundi , 3 Lyflæknisdeild , Sahlgrenska háskólasjúkrahússins / Östra , Gautaborg Inngangur : Vinstri brjóstholsslagæð ( LIMA ) og ganglimabláæð ( v . saphena magna ) eru algengustu græðlingar sem notast er við í kransæðahjáveituaðgerðum ( CABG ) . Tíðni stíflana í bláæðagræðlingum er mun hærri en í brjóstholsslagæð ( 90% á móti 50% stíflaðir tíu árum eftir aðgerð ) . Orsakir þessa eru ekki þekktar en P2 núkleótíð-viðtakar geta haft þýðingu . Þegar P2 viðtakar eru örvaðir með umfrymis-núkleótíðum ( ATP , ADP , UTP og UDP ) miðla þeir samdrætti og örva vöxt sléttra vöðvafruma í æðaveggnum . Núkleótíðin myndast við tog og súrefnisþurrð í sléttum vöðvafrumum í æðaveggnum , blóðflögum , innþekju æða , bólgu - og hjartavöðvafrumum . Í þessari rannsókn voru könnuð áhrif mismunandi P2 viðtaka á samdrátt bláæða - og slagæðagræðlinga . Efniviður og aðferðir : Notaðir voru 1 - 2 cm bútar af vinstri brjóstholsslagæð og ganglimabláæð hjá 16 sjúklingum sem gengust undir hjáveituaðgerð . Innþekja æðanna var fjarlægð , æðabútunum komið fyrir í mælitæki og gerandefnum ( agónistum ) beitt á þá in vitro . Samdráttur ( isometric tension ) var skráður sem hlutfall af K + styrkt . Fjölforma PCR tækni var notuð til að mæla mRNA P2 viðtaka . Niðurstöður : Gerandefnið fyrir P2 X 1 viðtaka , ab-MeATP , olli mestum samdrætti með kröftugri samdrætti í bláæð ( K25 = 5,19 , Cmax = 76 ± 10 ) en slagæð ( K25 = 4,15 , Cmax = 24 ± 13 , p < 0,05 ) . Gerandefnið fyrir P2Y6 viðtaka , UDPbS , olli einnig kröftugri samdrætti í bláæð en slagæð ( K25 = 4,99 , Cmax = 80 ± 30 vs . K25 = 4,28 , Cmax = 42 ± 14 , p < 0,05 ) . UDPbS olli ennfremur langvarandi samdrætti ( > 2 klukkustundir ) sem skýrist af hægri ónæmingu P2Y6 viðtaka . Samdrátt vegna ATP var ekki hægt að upphefja með ónæmingu P2 X 1 viðtaka ( ab-MeATP ) , eða P2Y2 / 4 viðtaka ( UDPbS ) , sem gefur vísbendingu um að fleiri ATP-viðtakar séu til staðar sem miðla samdrætti . Samkvæmt PCR mælingum virðist P2Y11 geta verið slíkur viðtaki . Ályktun : P2 viðtakar eru ólíkir í brjóstholsslagæð og bláæðum ganglima . P2Y6 og P2 X 1 viðtakar valda kröftugri samdrætti í bláæða - en slagæðagræðlingum . Þar sem P2Y6 viðtakar örva einnig vöxt sléttra vöðvafruma í æðavegg er hugsanlegt að þeir eigi þátt í stíflun bláæðagræðlinga . Niðurstöður okkar geta hugsanlega skýrt muninn á endingu bláæða - og slagæðagræðlinga . Fræðilega gætu sértækir hemjarar fyrir P2 X 1 og P2Y6 viðtaka komið í veg fyrir samdrátt og stíflu í bláæðagræðlingum eftir kransæðahjáveituaðgerð . 1 Skurðlækningadeild , 2 Þvagfæraskurðdeild Landspítala , 3 Rannsóknarstofu háskólans í meinafræði Sextíu og fimm ára gamall karlmaður gekkst undir nýblöðruaðgerð í október 2000 . Við reglubundið eftirlit hjá þvagfæraskurðlækni í nóvember 2002 kom í ljós 2 x 2 cm stór fyrirferð í bakvegg endaþarms . Það var ekki saga um verki , blæðingar , breytingar á hægðavenjum eða óþægindi frá endaþarmi . Ristilspeglun sýndi fyrirferð undir heilli slímhúð en var eðlileg að öðru leyti . Æxlið var fjarlægt með einfaldri skurðaðgerð og sjúklingur útskrifaður af sjúkrahúsi daginn eftir aðgerð . Vefjagreining sýndi spólfrumuæxli með jákvæðri mótefnasvörun fyrir c-kit próteini ( CD -117 ) sem samræmist GIST æxli . Það voru engin merki um drep í æxlinu og engar frumuskiptingar sjáanlegar . Æxlið var því dæmt góðkynja og sjúklingur talinn læknaður án frekari meðferðar . GIST eru bandvefsæxli sem geta átt uppruna sinn hvar sem er í meltingarveginum . Oftast finnast þau í maga ( 50% ) , smágirni ( 25% ) , ristli ( 10% ) eða vélinda ( 5% ) en mjög fáum tilfellum hefur verið lýst í endaþarmi . Flestir sjúklinganna eru einkennalausir við greiningu . Munurinn á illkynja og góðkynja GIST er ekki alltaf augljós en stærð æxlis og fjöldi frumuskiptinga hefur sennilega mesta þýðingu . Meðferðin er skurðaðgerð en ný lyfjameðferð sem veldur minnkun á æxlisvexti hefur sýnt góðan árangur . Vélindahaull ( epiphrenic diverticulum ) er útbungun á slímhúð og slímubeð gegnum vöðvalagið á neðstu 10 cm vélindans . Þetta er talið gerast vegna samdráttar í veldabolnum . Flestir aðhyllast einhvers konar hreyfitruflanakenningar . Þar sem orsakir eru á reiki er ekki að vænta að samstaða sé um meðferð . Sjúkdómurinn er sjaldgæfur og samanburðarrannsóknir þess vegna óframkvæmanlegar . Einkennin eru margslungin ; lítil sem engin , kyngingarörðugleikar , brjóstverkur , andremma , megrun , bakflæði og ásvelging . 50 ára gamall almennt hraustur karl leitaði á bráðamóttöku með tæplega sólarhrings sögu um verki um ofanverðan kviðinn . Í sögu kom fram nokkurra vikna saga um minnkaða matarlyst , ógleði og kyngingarörðugleika . Við skoðun var hann með hita ( 38,4 ° C ) og hraðan hjartslátt en að öðru leyti var skoðun eðlileg . Fyrirhuguð var vélindaspeglun næsta vinnudag en í millitíðinni fór sjúklingur heim í leyfi . Daginn eftir kom sjúklingur með versnandi kviðverki . Hann gat ekki legið flatur vegna verkja og andþyngsla . Sjúklingur var veikindalegur , með hita ( 38,6 ° C ) , hraðan hjartslátt og tíða öndun . Öndunarhljóð voru minnkuð hægra megin og hann var með eymsli hægra megin í kvið og bankeymsli yfir hægri nýrnastað . Hvít blóðkorn og CRP voru hækkuð . Lungnamynd sýndi vanþenslu ( atelectasis ) og mögulega íferð hægra megin . Tölvusneiðmynd af brjóstholi sem var ófullkomin sýndi þéttingu í hægra lunga , vökva í fleiðruholi og grun um stóran þindarhaul . Sjúklingur var lagður inn , settur á sýklalyf og fyrirhuguð ný tölvusneiðmynd næsta morgun . Á röntgenfundi vaknaði grunur um frítt loft kringum vélindaútvíkkunin . Fengin var kyngingarmynd sem sýndi stóran vélindahaul og leka á skuggaefni . Í framhaldi af því var sjúklingur tekin til aðgerðar . Brjóstholið var opnað hægra megin , hreinsað af graftrarsulli og skolað og vélindahaullinn fundinn . Bæði rofið og háls haulsins voru um 1 cm í þvermál . Sett var T-dren í rofið til veita afrás frá vélindanu og brjóstholskeri . Gerð var magastóma og næringarsonda sett í smágirni . Gangur eftir aðgerð var eftir atvikum góður . Hiti á 16. degi leiddi í ljós gröft í hægri fleiðru sem var tæmt ómstýrt . Rúmlega þremur vikum eftir aðgerð var búið að fjarlægja kera aðra en T-kera sem teknir voru á 25. degi . Lekamynd tveimur dögum síðar sýndi engan leka og sjúklingur útskrifaðist heim . Nokkrum vikum seinna lagðist hann aftur inn með gangfistil milli vélinda og húðar og gröft í fleiðru sem hreinsaður var út . Þrýstingsmæling neðst í vélinda sýndi staðbundinn háan þrýsting . Til að hindra áframhaldandi leka og halda vélindanu opnu var lagt stent . Gangurinn lokaðist strax og sjúklingur útskrifaðist . Nokkrum vikum seinna var vinstra brjósthol opnað , vélindahaullinn fjarlægður og vöðvaskurður ( myotomy ) gerður frá maga að ósæðaboga . Gangur eftir aðgerð var fylgikvillalaus og sjúklingnum sem er útskrifaður heilsast nú vel tveimur vikum eftir aðgerð .