Síðustu daga hef ég verið að hugsa um tölur Síðustu daga hef ég verið að hugsa um tölur . Um allskyns tölur . Um talnarunur og tölfræði og samanburð á tölum . Stundum er best að skoða heiminn út frá þeim . „ Tölur ljúga ekki “ er stundum sagt . Þær fella heldur ekki áfellisdóm og eru hlutlausar , hafnar yfir rök og tilfinningar , birta okkur heiminn eins og hann er , ekki eins og við höldum að hann sé eða viljum að hann sé . Á lista WHO frá 2011 um lífslíkur fólks eru 193 lönd . Efstu 30 löndin eru öll vestræn nema tvö . Meðalaldur fólks á Vesturlöndum er í kringum 80 ár . Í Afríku , sunnan Sahara , er hann langt undir 60 ár . Neðstu 30 löndin á listanum eru öll í Afríku . Botnríkið er Sierra Leone með 47 ár . Það er næstum því helmingi styttri ævi en toppríkin sem eru í 83 árum . Það kemur líklega ekki á óvart að tölfræði yfir ungbarnadauði kallist á við heimskortið um lífslíkur . Samkvæmt UNICEF deyja 5000 börn daglega í þróunarríkjum vegna skorts á aðgengi að hreinu vatni . Þótt þetta sé pistill um tölur skulum við grípa til líkingar : Það er eins og ef 20 farþegaþotur fullar af börnum brotlentu einu sinni á dag . Það dóu í kringum 3000 manns 11. september 2001 , þegar tvær flugvélar flugu á Tvíburaturnana , og Vesturlönd eru enn að syrgja . Það eru 12 ár síðan eða 4383 dagar . Á sama tíma hafa 21.915.000 börn í þróunarríkjum dáið vegna vatnsskorts . Það má kannski kalla það verstu hryðjuverk sögunnar , og við erum því miður þátttakendur í þeim . En nóg um tíma , hættum að telja í árum og teljum frekar í peningum , enda er tíminn peningar , ekki satt ? Starfsfólk í fataverksmiðjum í Bangladesh sem saumar fötin okkar er um þessar mundir að berjast fyrir því að fá að lágmarki jafnvirði 12.000 krónur í mánaðarlaun . Núna eru lágsmarkslaunin um 4.500 krónur fyrir vinnuviku sem er gjarnan 80 klukkustundir við bágbornar , oft á tíðum lífshættulegar aðstæður . Lágsmarkslaun á Íslandi eru yfir 190.000 krónur fyrir vinnuviku upp á 40 klukkustundir . Það er helmingi styttri vinnuvika en í Bangladesh , en 42 sinnum hærri laun . Að tala um kaupmáttarjöfnuð stoðar lítið , því hann er 2.000 dollarar á mann í Bangladesh , 40.000 dollarar á Íslandi . Við erum með öðrum orðum margfalt ríkari , lifum miklu lengur , njótum meiri lífsgæða og eigum að öllu leyti þægilegra líf en langstærsti hluti heimsins . Okkur hættir til að halda að heimurinn sé einn , en það er rangt . Þeir eru margirog við búum í þeim tölfræðilega besta . Nei , afsakið , langbesta . En hvers vegna hjálpum við þá ekki þeim verst stöddu svo tölfræðin þeirra lagist ? Er það vegna þess að við viljum ekki lækka lífsstandard okkar – sem byggir á því að þróunarríkin haldi okkur uppi með ódýrri vinnu og ódýrum aðgangi að auðlindum sínum – eða vegna þess að við gleymum okkur í amstri dagsins ? Ég held að það sé síðari kosturinn . Annars væri ég ekki að skrifa þennan pistil . Við erum rík og við erum aflögufær . Lífslíkur í Afríku þurfa ekki að vera svona lágar . 5000 börn þurfa ekki að deyja daglega vegna vatnsskorts . Það er ýmislegt sem við getum gert án þess að fórna öllu . Það er til millivegur . Það eru til hjálparstofnanir . Ég ætla að nefna UNICEF ( S : 552-6300 ) og UN Women ( S : 552-6200 ) , en þær eru fleiri . Það er ekkert sérstakt átak í gangi , engin Fiðrildavika eða Dagur rauða nefsins í sjónvarpinu í kvöld . Það er bara ósköp venjulegur fimmtudagur , 26. september 2013 , 269 dagur ársins , en samt finnst mér að þið ættuð að hringja í annað hvort númerið og heyra í fólkinu á hinum endanum . Þetta er pistill um tölur og við skulum því enda þetta á tölum : Hverjar 120 krónur sem renna til UNICEF veita barni í þróunarríki aðgang að hreinu vatni í 40 daga . 1.000 krónur veita hreint vatn í eitt ár . Það þarf ekki meira til að bjarga einu barni úr ímynduðu flugvélunum . Er það ekki ágætis dagsverk ?