122 SLGRÚNARLJÓÐ . pú ángraöir mig áðan með oröum þítium , Sigrún ! eg liað ] iig aptur mig hitta , el' andaðist þú fyrri ; kvaöst [ ) ú ei trúa , að kalda eg kyssa [ ) ig vildi , nje hjúpaða hvíthleika þig höndum um spenna . Mín trúir þá ei meyja , að muni eg sjer unna , ef hún eigi trúir , eg unni sjer fölri ; þínar það víst eru varir , J ) ú verði þær kaldar ; kinnar eg sje [ ) ær sömu , þú sjái eg þær hvítar . Kyssir ei á köldum kalda mjöllu vetri röðuli , jafnt sem rauðar rúsir á sumruni ?