Slíkt sorgarferli á sér oft langan aðdraganda og minnir á sig þegar síst varir . Slíkri sorg fylgir eftirsjá og jafnvel sjálfsásakanir sem geta verið þungar og erfiðar . Margir segja sem svo " bara ef ég hefði nú gert þetta eða hitt eða látið vera að gera það , þá væri líf mitt betra í dag en það er " . Þau eru ófá dæmin um einstaklinga sem hafa misst maka sinn og fjölskyldu eftir framhjáhald og sjá svo eftir öllu saman en geta ekkert að gert . Þannig eru hátíðir eins og jól og páskar mörgum erfiðar en líka afmæli og aðrir fjölskyldufagnaðir . Þá sækja að hugsanir um liðna tíð , um þá gleði sem einu sinni var og þá sorg sem nú er komin í hennar stað . Auðvitað losna menn aldrei alveg undan sorginni , sérstaklega ef hún hefur skilið eftir sig dúp sár . Og það er heldur ekki hægt að nefna nein tímamörk sem segja til um hversu lengi við syrgjum , allt slíkt er svo einstaklingsbundið . En hverjar svo sem ástæður sorgarinnar eru hjá okkur þá verðum við að gæta þess að festast ekki í sorgarferlinu , festast ekki í þunglyndi eða dimmum hugsunum , heldur læra að takast á við lífið í nýjum aðstæðum með nýjan þroska og nýja reynslu í farteskinu . Börnin syrgja á mismunandi hátt eftir aldri og þroska . Unglingar hafa aðra sýn á aðstæður en yngri börn svo dæmi sé tekið .