Flúor er óstöðugt efni og finnst því tæpast nema í efnasamböndum það er sem flúoríð . Þegar frá líður sést misjafn vöxtur á tönnum , einkum jöxlum , og skepnurnar fá svokallaðan gadd . Eitranir af völdum flúors verða bráðar , ef mikið af flúor berst í líkamann á stuttum tíma , en langvinnar , ef magn umfram það sem skepnan losar sig við berst stöðugt til líkamans á löngum tíma . Sé innihaldið 40 - 60 ppm tekur 2 - 3 ár að framkalla langvinna eitrun og veikindi hjá nautgripum . Vægar fætlur ( beinhnútar ) sáust á kjúkubeinum og leggjarbeinum 2ja kinda 8 og 9 vetra , sem fengið höfðu hitaveituvatn með 1 - 2 ppm af flúor að vetrinum ( hálft árið ) alla sína ævi . Flúor bindur kalk , það nýtist þá verr til mjólkurmyndunar . Þetta skýrir hvers vegna nytin dettur úr mjólkandi peningi við slíkar aðstæður . Mæling á flúor í þvagi gefur til kynna flúorálagið . Í þvagi sauðfjár er að öllu eðlilegu oft um 5 - 10 ppm ( erl. ) en hefur mælst yfir 40 ppm í flúorveiku fé hér á landi . Langvinn flúoráhrif eru mæld í beinum , oftast í kjálka . Ingibjörg Gunnarsdóttir er prófessor í næringarfræði við Matvæla - og næringarfræðideild Háskóla Íslands og forstöðumaður Rannsóknastofu í næringarfræði við Háskóla Íslands og Landspítala . Ingibjörg hefur rannsakað áhrif næringar á meðgöngu á heilsu móður og tengsl næringar og vaxtar fyrstu ár ævinnar við heilsu allt fram á fullorðins ár .