Byltingar eins og þær sem urðu í Frakklandi 1789 , Rússlandi 1917 og Kína 1949 gjörbreyttu þessum samfélögum í grundvallaratriðum , þar á meðal stéttagerð og ráðandi hugmyndafræði . Engu að síður var öllum ljóst , eftir að konungurinn þar var tekinn af lífi 1649 og ríkisstjórnin falin þinginu í hendur , að þar var róttæk nýjung á ferðinni . Slík samstaða um markmið og leiðir byltingarinnar er lykilatriði hennar , samstaða sem nær oft langt út fyrir landamæri viðkomandi ríkis . Loks varð ástandið óþolandi og bylting braust út í mars 1917 . Vopnuð sveit verkamanna í Vulkan-verksmiðjunni í Petrograd ( St. Pétursborg ) . Stofndagur hersins er miðaður við þennan sigur Rauða hersins og er 23. febrúar 1918 , dagur sem enn er haldinn hátíðlegur í Rússlandi sem dagur verjenda Móður Rússlands . Tveimur vikum síðar var undirritað friðarsamkomulag milli Rússa og Þjóðverja . Fyrri heimsstyrjöldin reyndist Rússum mjög erfið og eitt af fyrstu verkum Bolsévíka var að svara kröfu almennings um friðarsamning við Þjóðverja . Rauði herinn var skipulagður til að mæta þessari ógn . Hann skyldi skipaður vel upplýstum , byltingarsinnuðum verkalýð og alþýðufólki , 18 ára og eldri . Þótt herinn væri að nafninu til verkalýðsher og margir róttækir verkamenn gengju í herinn , var verkalýðurinn tiltölulega fámennur í Rússlandi , svo herinn var að þremur fjórðu skipaður bændum og bændasonum . Í lok borgarastyrjaldarinnar voru sex milljónir hermanna í Rauða hernum . Í suðri voru sveitir Kósakka , í austri Kolchak , sem hafði verið hershöfðingi í keisarahernum og hersveitir hans auk tékknesks herliðs sem barðist gegn kommúnistum , og í norðri sóttu fram breskar og bandarískar hersveitir . Allir þessir herir unnu í fyrstu sigra gegn Rauða hernum . Með þessum ráðum og öflugum stuðningi lágstéttanna við herinn tókst að snúa við gangi stríðsins . Það tókst ekki . Í stað þess einangraðist byltingin í Rússlandi og sósíalísk ríki urðu ekki fleiri fyrr en 25 árum síðar , eftir síðari heimsstyrjöld . Oft er rætt um að hin upphaflega , byltingarsinnaða verkalýðsstétt hafi að mestu þurrkast út í borgarastyrjöldinni . Ýmislegt er líkt með ástandinu eftir frönsku byltinguna 1789 og þá rússnesku 1917 . Eftir frönsku byltinguna tók við langvarandi hernaður milli Frakklands og annarra ríkja Evrópu . Rauði herinn hernam hluta Þýskalands og Sovétríkin héldu þar yfirráðum allt til 1989 . Rauði herinn í Berlín vorið 1945 . Á þeim tíma sem Sovétríkin stóðu urðu gríðarlega hörð hugmyndafræðileg átök milli andstæðra fylkinga . Fjölmiðlar og hugmyndafræðingar á vegum valdhafa á Vesturlöndum háðu mikið áróðursstríð gegn sósíalísku ríkjunum og töldu að þar ríkti ófrelsi , mannréttindi væru einskis virt og gegndarlaus kúgun viðgengist . Hvort tveggja var eitur í beinum þeirra og þeir reyndu af öllu afli að rústa byltingarríkinu . Talið er að 75 - 80% alls herafla Þjóðverja hafi verið beitt í þessu skyni á austurvígstöðvunum 1941 - 1945 , en Rauði herinn snéri eins og áður segir vörn í sókn eftir mikla ósigra og varði byltinguna enn á ný .