139 um spritið og segir fullhátt , en þó draugalega : „ Gott kvöld , draugsi , hvað ertu að gera , bölvað fiðrildið ? " — en þi þykir Jóni undarlega við bregða , þvi hann heyrir draug þann , er í skipiuu var , reka upp vein og biðja guð að varðveita sig , en það hafði Jón aldrei heyrt að draugar gerðu . Ekkert vissi Jón um draug þennan framar , en fór þegar i búð sína aptur , og segir konu sinni frá ferð sinni . Morguninn eptir kom Þorlákur búndus inn til Jóns , og segir , að mjög seint i gærkveldi hafi draugaundur komið fyrir , eitt hið mesta , er þar hafi við borið . Þá hafi Jón fiðrildi far - ið út og ofan að skipum og verið eitthvað að lagfæra í þeim , en þá hafi verið gripið um spritið í höndum hans , og hafi hann heyrt drauginn eitthvað segja . Hafi hann þá beðið guð að varðveita sig , og komizt svo nauðulega i búðina aptur , segir hann nú veikan og ekki fara úr riiminu . Ef þessu fari fram , muni víkin eyðileggjast af draugagangi . Um daginn kom Halldór bóndi í Tungu ofan á Malir , og , sem vant var , fyrst til Jóns Jónatanssonar ; segir Jón honum alla þessa sögu , og var þeim mjög skemt . Nú fær Halldór að heyra söguna aptur í Kasarbúð , en þá var því við - hætt , að Jón fiðrildi hefði orðið að takast á við draug - ínn , og væri því mjög þrekaður . Þetta er hin síðasta af draugasögum Jóns , og hafa margir haft gaman af þeim . Þegar þau Jón og Ingibjörg fóru til Björns sonar sins að Folafæti 1903 , voru þau bæði farin að kröpt - Um og heilsu , þó meira hún að heilsu . Jón tók sjálfur saman ýmsa kafia æíisögu sinnar . Hann safnaði líka ymsum sögnum um menn og dýr , og um viðburði eina og aðra . Hann fór þá að safna nokkru af ljóðum sinum í tvö söfn , eldra og yngra , en fjöldi var þó týnt ; er nokkurra þeirra getið hór áður , og hvar hann var , þegar hann kvað það og það , en geta má þess , að