Fundurinn var haldinn að ósk Sivjar Friðleifsdóttur , þingmanns Framsóknarflokksins , sem vildi nýta sér heimild frá rannsóknarnefnd bankahrunsis um að forsætisráðuneytisins sýndi nefndinni í trúnaði skjöl um samskipti við Breta af hálfu ráðuneytisins dagana 3. til 6. október 2008 . Mér finnst eðlilegt að Jóhanna Sigurðardóttiir upplýsi um þau gögn sem komu fram hér . Ég undrast lýsingu Sivjar á fundinum . Orð hennar segja mér aðeins , að hún hefur myndar sér rangar hugmyndir um , hvað gerðist í samskiptum við Breta á þeim dögum , sem hún nefnir í spurningu sinni 3. til 6. október 2008 . Alistair Darling , fjármálaráðherra Breta , hafi hringt í Geir H. Haarde , þegar Sigurður Einarsson , stjórnarformaður Kaupþings , og Hreiðar Már Sigurðsson , forstjóri bankans sátu á fundi hjá Geir . Í bókinni segir : „ Þeir gátu því strax fullvissað íslenska forsætisráðherrann um að ásakanir Breta væru ekki á rökum reistar og Geir bar orð þeirra til Darlings “ Þá er sagt frá því í bókinni , að Kaupþingi hafi borist bréf um málið frá breska fjármálaeftirlitinu , sem hafi krafist þess , að þessum fjármunum yrði skilað til Bretlands . Segir Ólafur , að Kaupþingsmenn hafi í „ ofboði “ hafist handa við rannsókn málsins með aðstoð íslenska og breska fjármálaeftirlitsins . S & F , hinn breski banki , hafi verið einskonar millifærslustöð innan Kaupþings . Hafi Kaupþing í Reykjavík til dæmis þurft fjármögnun frá Deutsche Bank hafi S & F haft þar milligöngu . Á nokkrum dögum hafi Kaupþingsmönnum og fjármálaeftirlitunum tekist að upplýsa málið . Breska eftirlitinu hafi verið „ sýnt fram á að þessir fjármagsflutningar voru hluti af eðlilegri fjármögnun Kaupþings en ekki einhliða flutningur á fjármagni , “ segir Ólafur í bók sinni og bætir við : „ Það sést best á því að þegar Hector Sants ræddi við Hreiðar Má á miðvikudeginum 8. október , eftir að S & F hafði verið knúið í greiðslustöðvun , þakkaði hann Hreiðari sérstaklega fyrir heilindi sem hann og starfsfólk bankans hefði sýnt á þessum erfiðu tímum . Það er fráleitt að æðsti yfirmaður breska fjármálaeftirlitsins hefði hrósað Kaupþingsmönnum með þessum hætti ef ekki hefði öllum grunsemdum þá þegar verið eytt . “ Hér lýsir Ólafur lykilatviki í bankahruninu á þeim dögum , sem voru til umræðu í utanríkismálanefns alþingis . Skýring á harkalegri aðför Breta að íslenskum hagsmunum hefur einnig verið sótt til flutnings fjár frá Bretlandi til Íslands . Af þessu tilefni er forvitnilegt að lesa þessa frásögn Ólafs Arnarsonar en augljóst er , að heimildarmenn hans eru úr röðum Kaupþingsmanna og spurning er , hvort þarna sé sögð sagan öll . Líklegt er , að bíða verði skýrslu rannsóknarnefndar alþingis til að sjá heildarmyndina .