Suhnudagur 8. jwní 1947 . ÁO » Ýé ; tíMftöíf § ÐAVID LOW : EF ÞÚ HÆTTiR EKKÍ AÐ ELTA MIG ! Low hefur verið í fríi undanfarið ; en hér fcsmur hann m eð hugleiðingu um hið slæma sarnkomulag milli Rússa og vesturveldanna . Molotov , sem hér er ímynd tortryggni R ússa í garð vesturveldanna , segir við skuggann sinn , sefn er þar af leiðandi tortryggni vesturveldanna í g arð Rússa : ,, Ef þú hættir ekki að elta mig , þá . . . ' . " HÚN HÉT MATOAKA . En faðir hennar , Wahunsona - cock , höfðingi Powhatanna , kallaði hana Pocahontas — fjörkálíinn — og úndir því nafni hefur hún orðið okkur kunn . Hún steig fram í birtu sögunar eins og léttfætt hind úr myrkviði helgisagna og ævintýra . Hún var ellefu ára , þegar hún sá fyrst John Smith kaptein . Kapteinninn var 27 ára , þegar hann kom til Vir - giníu . Skip hans var eitt af þremur , er sigldu inn Chesa - peakflóa nótt eina í apríi 1607. á leið til nýlendunnar við Jamestown . Skip þessi höfðu , að því er virðist all - mikið af þorpurum og tíxh - mennum innanborðs , því að John Smith var settur í hlékki , eftir að hafa viljað láta skálkabrögð skipverj - anna til sín taka . Nóttina eftir landtökuna var tekið að vega og meta , hvort ráðlegast væri að lofa John Smith að dingla uim stund á ráarendanum vegna uppreisnartilraunar . En þá þurftu skipstiórarnir endi - lega að reka augun í innsigl - aðar tilskipanir frá Virginía - félaginu í London og opna þær , og komust þá að raun um , að Smith hafði verið skipaður einn af sjö ráðherr - um nýlendunnar . Þeir máttu því leysa hann úr fjötrunum . Af öllum hinum skraut - klæddu herramönnum , er stigu á land í Jamestown þennan yormorguh , var John Smith einn hæfur til að mæta ógnum óbyggða Aeríku . Leið hans hafði verið samfelld hernaðar - og ævintýraför yf - ir hálfa Evrópu . Hann hafði barizt við Tyrki , verið tek - inn höndum og hnepptur í þrældóm , en að lokum komst hann undan til Englands . fle : Þar kynnti hann sig fyrir hinum „ virðulegu ævintýra - mönnum " í Virginíafélaginu í London . Þeir lentu einungis í fjármálaævintýrum , en Smith var sendur út af örk - inni til þess að hætta lífi sínu fyrir þá . Enginn nýlendumannanna óskaði að taka á sig mikið erfiði , því að enginn hugsaði sér að dvelja lengur í þessu villta landi en þann tíma , er nægja mundi til þess að fylla vasana af gulli því , er þeir þjuggust við að finna . Og enginn hafði hugboð um ; að áður en ár.væri liðið , mundi fullur helmingur þeirra vera hniginn í valinn fyrir sjúk - dómum , skorti bg örvum Indíánanna og hengingaról - um . En Smith lagaði sig að skilyrðum hins nýja lands . Hann hóf að rannsaka það og leita fæðu . í fyrstu ferð sinni upp með James-ánni komst hánn í kynni i við Indíána I bg mikinn forða korns . í næstu ferð var hann tekinn til fanga . Villimenn - irnir fluttu hann yfir flæði - landið og afhentu hann Wa - hunsonacock , höfðingjanum sjálfum . „ Keisarinn " , eins og Smith kaljar hann , tók á móti fanganum sitjandi á hægindi úr teppum , og um - hvefis hahn mátti sjá glott - andi smettin á máluðum stríðshet.ium , og konur , er báru skeliafestar . Ef til vill sá hann líka litla stúlku , yndislega og sviphreina . Smith tíndi nú saman öll þau orð , er hann kunni í máli ÞETTA ER SAGAN um Pocahontas , frum - skógamærina , er varð hetja Jamestown nýlend - unnar í Norður-Ameríku . Meðan hennar naut við , ríkti friður milli hvítra manna og rauðskinna í ný lendunhi . Indíánanna . Hann sýndi þeim áttavitann sinn og sagði þeim " frá norðurpólnum og göngu jarðarinnar um sólu , auk allmikils fróðleiks um tunglið , en að lokum varð hann að draga andann . Þolin - mæði Jndíánanna var þrotin og höfðinginn gaf merki um helgisiði dauðadómsins . Kapteinninn var látinn leggja höfuðið á stein og böðlar hans hófu upp stór björg , er áttu að mola höfuð hans . Þá kom óp og leiftur brúnna lima , og barnshand - leggir vöfðust bétt um háls hvíta mannsins . Höfðinginn benti böðlunum að víkja til hliðar , því að hann var van - ur að fara allmikið eftir dutlungum dóttur sinnar . Og það er vel þekktur siður rauðskinnanna , að konur mættu gefa föngum líf . Og John Smith hélt til baka til Jamestown , og voru þá lendnemanir aðfram - komnir af eymd og skörti . En litla skógarmærin kom i gegnum frumskóginn með röð harðneskiulegra stríðs - manna og einkennilegar kon - ur , er báru stórar körfur full - ar af vistum . Næstum því í hverri viku kom hún svo til landnemanna frá hinum villtu lendum , er lágu fram undan þeim . Foreldrar , sem óska að koma börnum til okkar í sumar , geri svo vel og vitji umsóknareyðublaða á Hverfisgötu 21 n.k. mánud. , þriðjud. og miðvikud. kl. 1 — 4 alla dagana . n Pocahontas vildi fara gegn um skóginn til að hitta hvítu börnin og keppa við þau í leik . Og einnig flutti hún kapiteininum fréttir af því , er gerðist við varðeld föður hennar . Höfðihgi Powhatanna vildi aká seglum eftir vindi , þar til hann gæti komizt í færi út á sjóinn aftur . En Smith var nú orðinn forseti ný - lendust.iórnarinnar , og í við - skiptum við skógarfólkið hafði hann verndarengil . Pocahontas kom gegnum nóttina og skóginn til að vara hann við fiörráðum föður sins.v Þakklátur gaf hann barninu gjafir , en hún hafn - aði þeim , því að þær hefðu getað komið upp um hana . Dag nokkurn varð hún að kveðja kapteininn sinn með tár í augum . Hann hafði orð - ið fyrir brunasárum af völd - um sprengingar og varð nú að fara til Englands til lækn - inga . En nýlendumennirnir tóku brottför hans með fögn - uði , bvi að þeir hirtu ekki um að standa vörð eða rækta korn . Þeir óskuðu að lifa í leti sirmi á gæðum þessa auð - uga lands . En Pocahontas kom ekki eftur til nýlend - unnar og þangað komu engin matvæli frá Indíánunum . Að lokum brauzt út ófriður , og landnemunum heppnaðist að taka Pocahontas til fanga og höfðu hana í gíslingu . Hún var þá 18 ára , fegurst allra Indíánakvenna , er þeir höfðu nokkurn tíma séð . Og að lokum hafði hún spurnir af John Smith aftur , en það voru sorglegar fréttir . Hann hafði farið rannsóknar - för til Nýja-Englands — það var hann . sem gaf landinu það nafn , — og verið tekinn til fanga af frönskum s.ióræn - ingjum . Skip s.ióræning.ianna strandaði við strendur Eng - lands og fórst með manni og mús . Englendinganir litu á Pocahontas sem hernumda konungsdóttur . Og þegar hún kom í tign sinni og f eg - urð til þess að læra enska tungu , enska siði og kristna trú , gat ungur maður , að nafni John Rolfe , ekkí haft augun af henni . Rolfe var að gera Virginíu að auðugu landi . Hann gerði tilraunir með ýmsar tóbakstegundir og mismunandi meðferð á uppskerunni og framleiddi að lokum tegund , er enskum reykingamönnum þótti taka öllum öðum fram . Óg nú fór hann að yfir - vega tilfinningar sínar gagn - vart Pocahontas og komst að raun um , að hann elskaði hana , þótt hún hefði hlotið frumstætt uppeldi , numið í æsku villimannlega siði og ætt hennar væri gagnólík honum . í apríl 1614 var John Rolfe og Rebekka gefin sam - an í heilagt hjónaband . Skírn - arnafni hennar hafði verið breytt . Þetta hjónaband kom á friði milli hvítra manna og rauðra . Vélmegun óx í Vir - giníu við hinar miklu rækt - unarframkvæmdir bar . Kon - ur f luttu til nýlendunnar , og það var Pocahontas , sem hafði komið á öryggi fyrir hinar hvítu systur hennar í villta landinu hennar . En hún var þar ekki til að . bjóða þær velkomnar . Árið 1616 fylgdi hún manni sín - um til Englands . Þar komst hún að raun um , að John Smith var enn á lífi . Sömu ( Frh. á 7. síðu . )