Algengið var mest hjá þeim sem höfðu mátt þola ofsóknir 50 árum áður , þá hjá hermönnum sem tóku þátt í stríðinu , en minnst hjá almenningi . Við mat á umfangi og afleiðingum áfallastreitu þarf að taka tillit til margra atriða . Í nýlegri yfirlitsgrein er vakin athygli á því að skipta megi þeim í 11 flokka , svo sem : hver er streituvaldur , einkenni sjúklinga , önnur núverandi veikindi , fyrri veikindasaga , erfiðleikar og áföll í æsku , lýðfræðilegir þættir , fjölskyldusaga , meðferð sem hefur verið veitt og núverandi starfsgeta ( 3 ) . Þessi upptalning á þáttum sem hafa þarf í huga við mat og ákvörðun um meðferð á áfallastreitu ætti að undirstrika það fyrir læknum að verkefnið er á þeirra sviði og að þeir eiga að hafa forystu um hvernig þessum sjúklingum verði best hjálpað . Jafnframt þarf að gera sér grein fyrir að ýmsir aðrir hópar gegna einnig lykilhlutverkum í ýmsum verkþáttum sem sinna þarf vegna forvarna , mats og meðferðar áfallastreitu . Forvarnir hafa ótvírætt gildi . Reynt hefur verið að skoða gildi tilfinningalegrar viðrunar sem fyrirbyggjandi aðgerðar fyrir þá sem lent hafa í miklum hörmungum . Þessi aðgerð er umdeild , eins og rakið er annars staðar í þessu blaði , og hefur sætt vaxandi gagnrýni , jafnvel svo að hörðustu gagnrýnendur hafa spurt hvort hún geti verið skaðleg . Ljóst er að því verður seint fullsvarað ( 4 ) . Því er mikilvægt að skoða aðrar leiðir til forvarna . Almenn fræðsla , eins og við þekkjum að hluta til frá almannavörnum um viðbrögð við hættuástandi , er mikilvæg og sjálfsagt að efla hana , en ekki einvörðungu vegna náttúruhamfara heldur ber einnig að efla fræðslu um hættur sem stafað geta af ýmiss konar iðnaði , notkun hættulegra efna í miklu umfangi , umferð í lofti , á láði og legi . Rétt viðbrögð við hættuástandi draga úr ótta og skelfingu og þar með hættu á áfallastreitu , bæði hjá þolendum og björgunarliði ( 5 ) . Í grein sem birtist nú í Læknablaðinu ( 6 ) um áfallastreitu er fjallað um sögu greiningarinnar til þess að auka mönnum skilning á eðli vandamálsins . Jafnframt er vakin athygli á því að almenn meðferð byggir á aðferðum sem duga vel við önnur kvíðavandamál og ætti því að vera öllum læknum vel kunn .