Bjarnmundur læknir var þekktur fyrir það að sleppa fáum tækifærum sem gáfust til að tala um hollustu og heilbrigði við sjúklingana . Sérstaklega var tekið eftir því að læknirinn virtist hafa meltinguna sem sérstakt áhugasvið og hann var sérdeilis upptekinn af því hvort ristillinn væri sáttur við hlutskipti sitt . Svo langt gekk þessi umhyggja læknisins að hann ráðlagði sjúklingum sínum meira að segja að borða hafragraut á morgnana og strá All-Bran út á . Hann lét þau ummæli gjarnan fylgja ráðleggingunum , að hann vissi af eigin reynslu allt um ágæti þessara tveggja fæðutegunda . Læknirinn hélt ekki nákvæma skrá yfir það hversu ítarlegar leiðbeiningar Páll eða Jóna eða Úrsúla eða hver sem var hafði fengið um heppilegt mataræði . Það kom meira að segja fyrir að sumir fengu að heyra lofræðuna um ágæti hafragrautsins og All-Bran oftar en einu sinni . Guðbjörg , sem var á miðjum aldri hafði heyrt ræðuna áður . Bjarnmundur var búinn að vera læknirinn hennar í hálfan annan áratug og þekkti hana vel . Þegar hún kom á stofuna með dæmigerð iðraólgueinkenni og búið var að ganga úr skugga um að ekkert alvarlegt amaði að henni hófst lofræðan um grautinn . Guðbjörg greip fljótt fram í fyrir lækninum og sagði með þungri áherslu : " Ég skal gefa þér þetta All-Bran sem ég á , Bjarnmundur og mér finnst hafragrautur vera eins og hor . " Málið var útrætt . HAKAR ( starfsfólk Heilsugæslustöðvarinnar á Akureyri ) eru engum líkir . Þeir eru bæði fyndnir og skemmtilegir og eru þá aðeins taldir örfáir kostir þeirra . Á dögunum fengu þeir heimsókn að sunnan , þegar GABBAR úr Garðabænum ( aðrir í fjölskyldunni eru HEBREAR í Efra Breiðholti ) skruppu norður og fræddust um þróunarverkefnið Nýja barnið , sem vakið hefur verðskuldaða athygli . Í för var einnig Hulda félagsráðgjafi , sem þekkir vel til HAKANNA , sumra hverra að minnsta kosti . Móttökurnar voru stórbrotnar . Þegar Pétur var að lýsa hugmyndafræði heilsugæslunnar og hversu ágætlega hún nýttist í verkefnum eins og Nýja barninu stóðst Hulda ekki mátið og sagði : " Mikið er það gott að þú skulir vera til , Pétur minn . " Þá heyrðist í Hjálmari : " Já , en það mætti vera til minna af honum . " Jónas hafði þekkt heimilislækninn sinn frá unga aldri . Samband þeirra var afar gott og þegar þeir hittust var iðulega rætt um eitt og annað , sem ekki tengdist beinlínis erindi dagsins . Jónas var feiknamikill húmoristi og hafði gaman af því að segja lækninum sögur . Hann var búinn að reyna margt á þeim 30 árum sem hann hafði lifað og hafði meðal annars verið á Vogi til að komast undan áfengisbölinu . Eftir meðferðina sótti hann AA-fundi samviskusamlega og stóð sig vel í bindindinu . Læknirinn átti bágt með sig þegar Jónas sagði honum söguna af AA-fundinum , þar sem þeir hittust fyrrum drykkjufélagarnir og vinirnir Jónas og Tómas . Sá síðarnefndi var búinn að fara þrisvar í meðferð á Vog , en hafði aldrei haft þolinmæði til að stoppa þar nema stutt í hvert skipti . Jónas vildi vini sínum allt það besta og sagði : " Tómas minn , þetta gengur ekki svona hjá þér lengur . Þú verður að fara í heila meðferð . " " Hvað segirðu , " sagði Tómas skelkaður , " hvern andsk .... eru þeir nú farnir að gera við heilann í manni ? "