Íslenskt mál og almenn málfræði - 01.01.1982 , Blaðsíða 99 Um tvenns konar \ t-framburð 97 þá orðhlutaskil á milli / og / . Þessi þrjú orð hafa því e. t . v . nokkra sérstöðu meðal þeirra orða , sem um cr fjallað í þessum kafla og hafa stofnlægt / / . Raunar eiga þau ekki heldur alls kostar samlcið með þeim , scm talin eru hafa l + t , því að þar er í-ið alltaf bcygingarlcgt . Stundum cr að vísu mjótt á mununum , hvort t - \ ð er beygingarlcgt viðskeyti ( einkum í lýsingarhætti þátíð - ar ) eða afleiðsluviðskcyti . 3. lt < lft í fáeinum orðum , þar sem / er fellt niður á milli / og t , helst / - ið raddað . Dæmi : álft , elfting , helft , hvilft , skjálfti , tylft . Sjá nánara 2.3 . Engin dæmi kann ég um -l ( g ) t-eða-l ( k ) t - , þar sem í-ið er stofnlægt . 2.2 1 + t 2.2.0 Ef / og / eru sitt úr hvorum orðhluta , er / - ið ýmist raddað eða óradd - að , eftir því hvers konar myndunareining / - ið er eða er hluti af . Athug - um fyrst l + t í nútíðarmyndum sagnorða , síðan í lýsingarorðum og for - nöfnum og loks í sagnbót ( og jafnvel þátíðarstofnum ) veikra sagna . 2.2.1 l + t í nútíðarmyndum sagnorða ( 4 ) 3. regla : / er alls staðar á landinu óraddað á undan / - i , sem er ending 2. p . et . nt. fh. I nútíðarmyndum sagnorða eru aðeins tvö dæmi um þetta : skalt ( u ) og vilt ( u ) af sögnunum skulu og vilja . Hljóðasambandið / / getur einnig komið upp í boðhætti , þar sem / á rætur að rekja trl persónufornafnsins þú . Þá er / - ið óraddað , ef / er í þátíðarviðskeyti ( mæltu , stœltu ) , sbr. 2.2.3 . Ef sagnstofninn endar á / + samhljóð , sem fellur brott , þegar fornafninu er skeytt við , gilda sömu reglur og í 2.3 . Á þetta reynir líklegast aðeins í fjórum sagnorð - um . I tveimur þeirra er / - ið óraddað ( gjaltu , haltu ) , en raddað í hinum tveimur . ( fylktu , velktu ) . Boðhátturinn af halda ( og e. t . v . gjalda ) er einnig til stýfður . Gott dæmi er að finna í heilræðavísu séra Hall - gríms Péturssonar ( 1890 : 339 ) : Víst ávallt þeim vana halt : vinna , lesa , iðja ; umfram allt þó ætíð skalt elska guð og biðja , Islenskt m : íl IV 7