Gæti Íslendingur tekið trú sem leyfir fjölkvæni og stundað það ? Árið 1995 voru ýmis ákvæði tengd mannréttindum tekin upp í stjórnarskrána svo að hún myndi samræmast mannréttindasáttmála Evrópu sem Ísland er aðili að . Eitt af þessum ákvæðum er í 63. grein um trúfélög en hún hljómar svo : Allir eiga rétt á að stofna trúfélög og iðka trú sína í samræmi við sannfæringu hvers og eins . Þó má ekki kenna eða fremja neitt sem er gagnstætt góðu siðferði eða allsherjarreglu . Nú skal ekki lagður dómur á það hvað myndi teljast gott siðferði eða hvað hafi áhrif á allsherjarreglu . En í öðrum kafla hjúskaparlaga nr. 31 / 1993 eru skilyrði fyrir hjónavígslu rakin í 6 greinum þar sem kveðið er á um aldur hjónaefna , hvort hjónaefni sé lögræðissvipt , skyldleika hjónaefna , ættleiðingu , fjárskipti milli hjónaefnis og fyrri maka og að lokum um tvíkvæni sem hér er spurt um . Í 11. grein laganna segir : „ Eigi má vígja mann sem er í hjúskap . “ Gilda þessi skilyrði gagnvart öllum þegnum samfélagsins , óháð því í hvaða söfnuði viðkomandi er og hvort hann er skráður í þjóðkirkjuna eða ekki . Gildi ákvæðisins er einnig jafnt hvort sem það er sýslumaður eða prestur sem gefur hjónaefnin saman . Steinunn Kristjánsdóttir er prófessor í fornleifafræði við Sagnfræði - og heimspekideild Háskóla Íslands . Helstu rannsóknasvið hennar eru miðaldafornleifafræði , norræn fornleifafræði , kirkjusaga , klausturfornleifafræði , kynjafornleifafræði , þróun húsagerða og miðlun vísindalegrar þekkingar .