Galli þessa kerfis er að sífellt þarf að bæta við táknum til að tákna hærri og hærri tölur . Teinar í talnagrindum tákna einingu , tug , hundrað og svo framvegis og líta má á talnagrind sem undanfara talnaritunar með sætiskerfi . Í stuttu máli fer gildi einstakra tölustafa eftir sæti þeirra í tölunni . Engin takmörk eru fyrir því hve stórar tölur er hægt að rita með þessum hætti . Eflaust tengist það þeirri staðreynd að maðurinn er með tíu fingur . Leifar af þessari talnaritun er að finna í tímatalinu , þar sem klukkustundin er 60 mínútur og mínútan 60 sekúndur . Kostir sætistalnaritunar halda sér þótt valin sé hvaða önnur náttúrleg tala sem er . Sætistalnaritun með grunntölunni 2 , minnstu hugsanlegu grunntölunni , hefur fengið feikimikil not í tölvunarfræði . Þegar grunntalan er tveir þarf aðeins tvö talnatákn , 1 og 0 . Slíkt kerfi nefnist tvíundakerfi . Tíu fyrstu tölurnar í tvíundakerfinu eru : Sýnt er að tölur ritaðar í tvíundakerfi taka töluvert pláss og auk þess eru ekki auðlesnar . Þess vegna hefur verið þróað nokkurs konar lestrarkerfi fyrir tvíundakerfi þar sem sextán er grunntala . Þetta kerfi er nefnt sextándakerfi ( e. hexadecimal system ) . Lesandanum er látið eftir að gera sér þetta kerfi í hugarlund og tengsl þess við tvíundakerfi . Guðmundur Arnlaugsson : Tölur og mengi , 3. útg. Rvík 1969 . Steinunn Kristjánsdóttir er prófessor í fornleifafræði við Sagnfræði - og heimspekideild Háskóla Íslands . Helstu rannsóknasvið hennar eru miðaldafornleifafræði , norræn fornleifafræði , kirkjusaga , klausturfornleifafræði , kynjafornleifafræði , þróun húsagerða og miðlun vísindalegrar þekkingar .