Á þessu ári hef ég sent frá mér 18 Eikonomics pistla hér á Kjarnanum . Þar sem ég þjáist af algjörri ritstíflu þessa dagana , en langar þó að koma út einum pistli áður en árið er á enda , ætla ég að þessu sinni að rifja upp árið og deila með ykkur því sem stóð upp úr . Reyndar veit ég ekki nákvæmlega hver vinsælasti pistill ársins var . Ef Facebook Like mæla vinsældir þá hefur pistillinn um hvatavandamálin í eldhúsinu vinninginn . Pistillinn , sem kallast Sá sem eldar á líka að vaska upp gengur út á það sýna fram á það að skilvirkast sé að sá sem eldi matinn vaski einnig upp eftir hann . Allavega samkvæmt hugmyndum hagfræðinnar . Óvinsælasti pistillinn , samkvæmt Facebook Like-um , er pistill sem ég skrifaði um hvalveiðiskýrslu Hagfræðistofnunar HÍ . Það muna kannski einhverjir eftir tryllta hvalveiðiskýrsluinternetóveðrinu sem setti rafræna-Ísland á hliðina , í u.þ.b. fimm mínútur áður en næsta internet-hamför reið yfir og allir gleymdu skýrslunni . Mér þótti heldur þrengt að hinni ágætu Hagfræðistofnun HÍ og gaf út einhverskonar samantekt á þessari skýrslu , á hálfgerðu mannamáli . Auglýsing Það kom mér reyndar lítið á óvart að þessi pistill hafi ekki tryllt internetið ( hann er ekki þess eðlis ) . Hann kom mér þó í pontu Alþingis þegar Kristján Þór Júlíusson benti á ágæti pistilsins og sagði þingmönnum að „ það sé bara þörf lesning fyrir alla að fara í gegnum [ psitilinn ] “ . Mögulega fóru samstarfsmenn Kristjáns eftir ráðum hans . En ef svo var þá gáfu þeir mér allavega ekki Like . Í Mars skrifaði ég grein þar sem ég loksins kom því í orð af hverju í ósköpunum ég er að hafa fyrir því að skrifa þessa pistla yfir höfuð . Pistillinn , sem ber heitið Máttur leiðindanna , fjallar um það hvernig mikilvæg málefni , sem hafa gríðarleg áhrif á daglegt líf okkar allra , eru oft klædd – viljandi og óviljandi – i gríðarljóta ( og leiðinlega ) búninga . Þessir forljótu , hallærisbúningar , sem málefnin koma í gera það að verkum að almenningur hefur ekki sömu tækifæri til að taka þátt í umræðunni og skilja stór málefni . Allt skilar þetta sér í því að þeir sem hagsmuni hafa og skilja málefnin ( sem oft er sama fólkið og klæðir þau í ömurlega búninga ) komast upp með meira – á kostnað þeirra sem , eðlilega , ekki skilja hlutina eins vel . Ef Eikonomics væri kaka þá væri hún þýsk Stollen . Tölfræði væri marsípanið , sem liggur í gegnum hana alla . Þar sem er tölfræði er oft líka grafík . Oft er grafíkin mín frekar tæknileg , en markmið mitt er venjulega að lesendur geti lesið og skilið pistlana mína án þess að þurfa á grafíkinni að halda . Grafíkin eru rommmaríneraðar rúsínur , sem lúðarnir geta étið en aðrir sleppt . Uppáhalds grafíkin mín í ár er laus við alla samkeppni . Því þegar ég skoðaði verðbólgugögn , frá árinu 2004 til 2018 , bregður nefnilega verðbólgudraugnum fyrir . Það er að segja verðbólguskotin þrjú , í kringum bankaruglið á fyrsta áratug þessara aldar , taka á sig form draugs – verðbólgudraugs . Þetta þótti mér fyndið . Kannski er ég einn um það . Verðbólgudraugurinn má finna í gögnum Hagstofu Íslands Pistilinn , þar sem verðbólgudraugnum bregður fyrir , má lesa í heild sinni hér . Tak fyrir mig og gleðilega hátíð Annars þakka ég öllum sem þeim sem lásu pistlana mína í ár . Vonandi höfðu þið eitthvað gagn og gaman af lestrinum . Og vonandi haldið þið áfram að lesa á næsta ári . Kjarninn er vettvangur umræðu og á nýliðnu ári voru 539 skoðanagreinar birtar , stærstur hluti þeirra aðsendar greinar . Okkar tryggð er aðeins við lesendur . Við erum skuldbundin ykkur og værum þakklát ef þið vilduð vera með í að gera Kjarnann enn sterkari .