143 Einatt ölduljóni á óalegan sjóinn hrundu hart uin sarida hraustir menn úr nausti ; heill kom heim að öllu halur , og færði valinn hlut i háum skuti hjúa til og búa . Björgum enn til bjargar liáti , verum káfir ; svæfill sinnir Ijúfum svanua heima í ranni . Nótt er enn , [ lótt ótta af sje liðin hafi ; dylur dimniu jeli dagsbrún jökulkrúna . Hræðurnst lítt , [ ) ótt leiði löður árarblöðum eld í spor , og alda úfin froðu kúfist ; rjerum fast úr Ijöru , framm gekk tamin snekkja vel á vogi svölum , við erum nú á miði .