BREIÐFIRÐINGUR 23 Magnús Einarsson dýralæknir ( 1870 - 1927 ) giskaði íyrstur manna á , að fjárdauðinn á Skarði hefði getað verið miltisbrandur . í grein í Búnaðarritinu 1898 sagði hann ( s . 102 ) : Það er fyrst árið 1865 , að maður hittir fyrir sjer lýsingu eða sögu um sjúkdóm , sem líkindi em til að hafi verið miltisbrandur . ... sýkin var ekki talin bráðapest , enda er það sjaldgæft , að hún drepi til muna um það leyti . Hér fullyrðir Magnús Einarsson með öðrum orðum ekki neitt um , að miltisbrandur hafi verið í fénu á Skarði 1865 , en það er aftur á móti gert í Dýralœkningabók , sem kom út að honum látnum 1931 , en þar stendur ( s . 284 ) : Ekki vita menn til þess , að miltisbrandur hafi gert vart við sig hér á landi fyrr en árið 1865 . Þá drapst úr honum á annað hundrað fjár á einum bæ á Skarðsströnd ( vestra ) . Eftir þessari fullyrðingu Magnúsar Einarssonar hafa menn í grandaleysi farið . Það styðst ekki við gamlar heimildir að telja hann miltisbrand , heldur virðist það vera fremur lítt grunduð ályktun , sem fyrst kemur fram löngu eftir atburðinn . Friðrik Eggerz fullyrti að fjárdauðinn hafi verið af mannavöldum , og erfitt er að rengja frásögn hans , þótt gott væri að fá staðfestingu annars staðar . Sigurður Sigurðsson dýralæknir veit ekki til þess , að miltisbrandur hafi hagað sér með þessum hætti í sauðfé hérlendis . Hann sagði um fjárdauðann á Skarði 1865 í bréfi til mín 15. febr . 2005 og mátti ég gjarna hafa það eftir honum : Ég trúði því aldrei að þetta fjártjón lýsti miltisbruna og taldi að þarna gæti hafa verið um að ræða skyldan sjúkdóm bráðapestinni , svokallaða gamapest . Hér er með öðrum orðum komin sú skýring , eða öllu heldur tilgáta um , að hér hafi verið annar sjúkdómur en miltisbrandur . Flest bendir þó til að fjárdauðinn hafi verið af mannavöldum og engin frambærileg ástæða til að telja , að um miltisbrand hafi verið að ræða . Eitt atriði er þó allra mikilvægast í þessu sambandi .