Bókin endurvakti hugmyndir um réttlæti og samfélagssáttmála sem grundvöll stjórnmála . Kjarninn í kenningu Rawls er sá að stofnanir samfélagsins eigi að byggja á réttlæti og vinna eftir tveimur meginreglum ; sú fyrri er að allir skuli hafa sama rétt til frelsis , svo framarlega sem það skerði ekki sambærilegt frelsi annarra manna ; síðari reglan kveður á um að ójöfnuður sé aðeins réttlætanlegur ef hann er til hagsbóta fyrir þá sem verst standa í samfélaginu . Meginhugsun Rawls er eftirfarandi ( hér í þýðingu Þorsteins Gylfasonar ) : Öll frumgæði mannlegs samfélags — frelsi og tækifæri , tekjur og auður og forsendur sjálfsvirðingar — eiga að skiptast jafnt á fólk nema því aðeins að ójöfn skipting einhverra eða allra þessara gæða sé þeim til hagsbóta sem verst eru settir . Kenningar Rawls hafa haft áhrif á umfjöllun og skrif íslenskra fræðimanna , ekki síður en erlendra . Þorsteinn Gylfason ( 1942 - 2005 ) setti fram eigin kenningu um réttlæti sem sanngirni , sem kallast mjög á við hugmyndir Rawls . Í framhaldi af kenningu Þorsteins urðu nokkur skrif þar sem rætt var um kenningar Rawls , en höfuðrit hans hefur ekki enn verið þýtt á íslensku né ítarleg grein gerð fyrir kenningum hans .