Skáldsagan Rán eftir Álfrúnu Gunnlaugsdóttur er seiðandi og magnþrungið verk sem lýsir á einstakan hátt innri sem ytri átökum á umbrotatímum og þeim margræða sannleika sem hver og einn þarf að glíma við . Öll sín fullorðinsár hefur Rán lifað og starfað fjarri heimahögunum , mótast og þroskast á framandi slóðum . Nú er hún á leið frá heimili sínu og manni í Sviss til fósturjarðarinnar , Íslands , með viðkomu í Barcelona þar sem hún átti viðburðaríkt líf á æskuárum . Rán hefur fáu gleymt þótt borgin hafi breyst og ferðin verður stefnumót við fortíðina – hún þarf að horfast í augu við liðna tíma og glataðar hugsjónir . En það þarf hugrekki til að halda inn í þyrnóttan minningaskóginn og rifja upp kynnin við eldhugann og andófsmanninn Roberto ; sársauki fortíðarinnar „ ýfist upp eins og hún hafi skilið hann eftir á miðri Montcadagötu endur fyrir löngu og hann beðið hennar allan þennan tíma eins og tryggur hundur . “ Álfrún Gunnlaugsdóttir hefur áður sent frá sér smásagnasafn og fjórar skáldsögur . Tvær þeirra , Hvatt að rúnum og Yfir Ebrofljótið , voru tilnefndar til Íslensku bókmenntaverðlaunanna og Bókmenntaverðlauna Norðurlandaráðs en áður hafði önnur saga Álfrúnar , Hringsól , verið tilnefnd til síðarnefndu verðlaunanna . Rán var tilnefnd til Íslensku bókmenntaverðlaunanna árið 2008 .