– segir Elínrós Benediktsdóttir skólastjóri í Ölduselsskóla – Elínrós ásamt fjölskyldu sinni á ferðalagi á Írlandi . Á myndinni : Sandra Júlía Matthíasdóttir , Elínrós Benediktsdóttir , Hákon Dagur Matthíasson og Matthías Pétur Einarsson . “ Við urðum ástfangin af Seljahverfinu . Vorum að safna fyrir stærri íbúð í öðru hverfi en enduðum á að kaupa okkur blokkaríbúð í Dalseli , ” segir Elínrós Benediktsdóttir skólastjóri í Ölduselsskóla í spjalli við Breiðholtablaðið . Elínrós tók við stjórn Ölduselsskóla á liðnu sumri en hafði þá verið aðstoðarskólastjóri í einn vetur en viðloðandi kennslu í Breiðholti í 17 ár . Hún hóf kennslustörf í Ölduselsskóla haustið 2002 og hefur unnið þar síðan en þó með einhverjum hléum vegna barneigna og náms . Breiðholtsblaðið settist niður með Elínrós einn dimman desembermorgun og talið barst fyrst að nafninu hennar sem er nokkuð óvenjulegt . Samsett úr Elínu og Rós . “ Ég er fædd og uppalin í Keflavík og heiti eftir afasystur minni sem hét Elínrós Benediktsdóttir og var ljósmóðir þar í bæ . Ég er því alnafna hennar . Ég ólst upp með móður minni og tveimur systkinum . Tónlist átti huga minn sem barn og unglingur . Ég lærði á ýmis hljóðfæri en endaði svo á að læra sjálf á gítar . Ég hef alltaf haft gaman af að grípa í hann og spila og syngja og nú er dóttir mín sem er fædd árið 2001 komin í sama farið . ” Elínrós elti ástina til Reykjavíkur eins og hún kemst að orði . “ Ég átti kærasta sem síðar varð maðurinn minn og hann bjó á þeim tíma í Reykjavík . Við giftum okkur og hófum að búa . Maðurinn minn heitir Matthías Pétur Einarsson og er viðskiptafræðingur . Við bjuggum fyrst í 108 – í Smáíbúðahverfinu eins og það var kallað . Afi og amma Matta áttu hús þar og við leigðum risíbúðina þeirra . Við höfðum þó fljótt huga á að komast í stærra og rúmbetra húsnæði . Við leigðum stærri íbúð í sama hverfi í eitt ár en vorum ákveðin í að eignast okkar eigið húsnæði . Við byrjuðum að leita fyrir okkur í sama hverfi . Okkur fannst gott að búa þar . En við urðum þess fljótt áskynja að þetta var dýrt hverfi . Í Breiðholtinu gat maður fundið stærri íbúðir og nýrri en á betra verði en í öðrum hverfum . Við ákváðum því að skoða íbúðir þar . Þessi leit okkar endaði með því að við festum kaup á íbúð í Dalseli , sem hentaði okkur ágætlega og kostaði einungis 7,5 milljónir . Þetta var góð um 90 fermetra , þriggja herbergja íbúð með mjög góðu útsýni vestur og norður um Reykjavík . Það var gaman að halda gamlárskvöld hjá okkur og fylgjast með flugeldunum . Við eignuðumst annað barn 2005 sem fljótlega fór að kalla eftir rýmra húsnæði sem endaði með því að við hófum leit að nýju . Upphaflega planið okkar var að búa í Breiðholtinu í fimm ár á meðan við værum að safna fyrir öðru húsnæði en eftir að hafa búið hér í þessi ár þá viljum við hvergi annarsstaðar vera . Við keyptum því parhús í Kleifarseli . ” Seljahverfið minnir á umhverfið þar sem ég ólst upp „ Okkur fannst gott að búa í Seljahverfinu og vorum orðin ástfangin af því eftir veruna í Dalselinu . Hér var og er allt til alls . Seljahverfið minnir mig líka á umhverfið þar sem ég ólst upp . Ég var vön því í Keflavík að þekkja fólkið sem bjó í nágrenninu . Maður kynntist nágrönnum sínum og þetta er eins hér í Seljahverfinu . Við höfum kynnst fólki bæði í gegnum börnin okkar og einnig eftir öðrum leiðum . Strákurinn okkar er til dæmis í fótbolta hjá ÍR og dóttirin var í handbolta hjá ÍR . Einnig finnst okkur mikilvægt að taka þátt í sjálfboðastarfi bæði hjá íþróttafélaginu og skólanum . Með því að gera það kynnist maður fólki og tekur þátt í uppbyggilegu starfi fyrir börnin í hverfinu . Ég veit ekki hvort ég á að kalla þetta smábæjarbrag . Það verða kannski ekki allir sáttir við það en hin félagslegu samskipti sem eiga sér stað minna oft á samfélög þar sem íbúar eru færri . Dæmi um þetta er sumardagurinn fyrsti . Þá safnaðist fólk saman við hverfa búðina og þaðan gengu allir í skrúðgöngu niður að tjörninni fyrir neðan Seljahlíð þar sem skátarnir sáu um ýmis gamanatriði . Þorrablót ÍR er líka annað ágætt dæmi . Ég hugsa að megi kalla það „ þorrablót ársins “ . Þorrablótið byrjar með að fólk hittist í heimahúsum og labbar síðan niður að ÍR þar sem allir koma saman , borða góðan mat , skemmtir sér og dansar . Ég þekki þessi samskipti líka úr götunni þar sem ég bý í Kleifarselinu . Konurnar í götunni eru búnar að stofna saumaklúbb og það er dásamlegt . Við þekkjumst allar , komum saman , spjöllum , skiptumst á sögum og hlæjum . Í mínum huga er mikilvægt að við sem búum í hverfinu vitum af hvort öðru . Samskiptin í hverfinu gefa lífinu lit. ” „ Ég er líka búin að vera tengd Ölduselsskóla , þó með hléum , frá því að ég kom í Breiðholtið . Eitt af því sem mér finnst mikilvægt í skólamálunum er foreldrastarfið . Skólarnir og foreldrafélögin í Breiðholti eru í sameiningu að huga að því að byggja samfélagið upp . Verkefnið um „ skjátíma “ barna er nýjasta dæmið um árangur af þessu starfi . Foreldraröltið er annað dæmi sem búið er að vera í nokkur ár . Við erum nú að horfa á læsi og nauðsyn þess að hvert barn nái góðum tökum á lestri og öðlaðist nægjanlegan lesskilning . Við erum líka heppin að því leyti að starfa í skólum þar sem fjölbreytni er mikil . Í Breiðholti búa fjölskyldur af ýmsum uppruna . Ættaðar úr mismunandi menningarsamfélögum og talandi mörg og mismunandi tungumál . Við búum við fjölmenningu . Við þurfum að taka vel á móti börnum sem eru að flytja til landsins eða nýlega flutt hingað og tala bara sitt móðurmál . Það skiptir engu hvert það tungumál er . Við þurfum að vera vel undirbúin . Við þurfum að gera áætlun um hvernig við ætlum að gera þetta sem best . Þetta eru áskoranir . Hér fjölgar fólki stöðugt sem er tvítyngt eða jafnvel með þrjú tungumál því flest börn komast í kynni við ensku auk móðurmálsins og íslenskunnar . Það þarf að auka orðaforða barna og þjálfa þau í að nota tungumálið á sem fjölbreyttastan hátt . Bæði þau börn sem eru að læra íslensku sem annað móðurmál og einnig þau sem hafa íslenskuna að móðurmáli . Skólarnir í Breiðholti eru með mikið samstarf sín á milli og þetta er eitt af þeim sviðum sem mikið er rætt um og reynum við að læra hvert af öðru . Það þurfa ekki allir að finna upp hjólið . En ég þreytist ekki á því að hrósa foreldrafélögunum hér í Breiðholti . Þau leggja svo sannarlega sitt af mörkum til skólasamfélagsins . Virkir bekkjarfulltrúar eru í hverjum árgangi sem leitast við að þjappa hópnum saman og efla vináttu og virðingu . Þau skipuleggja ýmsa viðburði þar sem bæði nemendur og foreldrar taka þátt og sjá um stefnumótun . Gott dæmi um það er “ símalaus skóli ” . Ölduselsskóli var fyrsti skólinn í Reykjavík til að verða símalaus . Starfsfólk , nemendur og foreldrar komu að þessu verkefni . Markmið með verkefninu var til dæmis að minnka skjátíma barna og auka samskipti á milli nemenda og þar með félagsfærni þeirra . Stuðningur og hvatning foreldra í þessari stefnubreytingu var ómetanleg . “ Amma gerðist Bahá’íi Elínrós hefur ekki farið að öllu leyti troðnar slóðir . Hún er bahá’í trúar . Trúarbrögð sem eiga uppruna í Íran en hafa breiðst út um allan heim . En hver er ástæðan að hún fór þessa leið í lífinu . „ Amma mín í Keflavík var ákaflega leitandi manneskja . Hún íhugaði margt og hafði mikinn áhuga á andlegum málefnum . Hún fór að kynna sér bahá’í trú og gerðist bahá’í . Móðir mín fór síðan þessa leið á eftir henni . Ég er því alin upp við bahá’í trú en gerist bahá’í sjálf 15 ára gömul . Bahá’í trú kennir það að öll trúarbrögð séu komin frá einni og sömu uppsprettunni og að kjarni þeirra sé sá sami . Trúarbrögðin koma fram á mismunandi tíma og kenna okkur mannfólkinu eitthvað nýtt í hvert skipti . Helsta kenning bahá’í trúar er eining . Bahá’u’lláh opinberandi trúarinnar sagði : “ Jörðin er aðeins eitt land og mannkynið íbúar þess ” . Þetta er falleg tilvitnun sem virkilega fær mann til að hugsa um hversu mikilvægt það er að við horfum á mannkynið sem eina heild og að við vinnum saman að uppbyggingu en ekki niðurrifi . Jörðin verður alltaf minni og minni í okkar huga á tækniöld þar sem hægt er að ferðast á milli landa og fylgjast með fréttum . Einstaklingar rísa upp gegn óréttlæti vegna þess að þeir læra af reynslu annarra þjóða . Eins erum við sem mannkyn í miðri umræðu um umhverfismál og hvernig við förum með jörðina og þá reynir á hvernig við vinnum úr þeim málum . En trúarbrögð kenna okkur einnig að maðurinn er bæði sál og líkami . Við virðumst vera meðvituð um að við þurfum að huga að heilsu líkamans en oft á tíðum gleymum við að huga að sálinni . Það er hægt að kalla bænir og hugleiðslu fæðu sálarinnar en einnig er mikilvægt að rækta með sér góðar dyggðir eða gildi sem búa í öllum til dæmis kærleika , umburðarlyndi , heiðarleika og réttlæti . Allir eiga þessar dyggðir en það er mikilvægt að þeir fái tækifæri , hvatningu og aðstoð til að rækta þær með sér . Foreldrar gegna mikilvægu hlutverki í þessum efnum en skólinn og samfélagið allt getur lagt sitt af mörkum . ”