Ákvörðun Útlendingastofnunar um að synja umsókn kæranda um alþjóðlega vernd og dvalarleyfi af mannúðarástæðum ásamt því að brottvísa honum frá Íslandi og ákveða endurkomubann er staðfest . Þann 5. apríl 2018 er kveðinn upp svohljóðandi úrskurður nr. 164 / 2018 í stjórnsýslumáli nr . KNU18020060 Kæra […] á ákvörðun Þann 20. febrúar 2018 kærði […] , fd . […] , ríkisborgari […] ( hér eftir nefndur kærandi ) ákvörðun Útlendingastofnunar , dags. 31. janúar 2018 , um að synja honum um alþjóðlega vernd á Íslandi ásamt því að synja honum um dvalarleyfi á grundvelli 74. gr. laga nr. 80 / 2016 um útlendinga . Kærandi krefst þess að ákvörðun Útlendingastofnunar verði felld úr gildi og að honum verði veitt dvalarleyfi á grundvelli mannúðarsjónarmiða , sbr. 1. mgr. 74. gr. laga um útlendinga . Til vara krefst kærandi þess að ákvörðun Útlendingastofnunar hvað varðar brottvísun og endurkomubann , sbr. 2. mgr. 98. gr. og 2. mgr. 104. gr. laga um útlendinga verði felld úr gildi . Fyrrgreind ákvörðun er kærð á grundvelli 7. gr. laga um útlendinga og barst kæran fyrir lok kærufrests . II . Málsatvik og málsmeðferð Kærandi sótti um alþjóðlega vernd hér á landi þann 22. maí 2017 . Kærandi kom í viðtal hjá Útlendingastofnun m.a. þann 31. október 2017 ásamt talsmanni sínum . Með ákvörðun , dags. 31. janúar 2018 , synjaði Útlendingastofnun kæranda um alþjóðlega vernd ásamt því að synja honum um dvalarleyfi á grundvelli mannúðarsjónarmiða . Kæranda var jafnframt brottvísað frá landinu og honum ákvarðað endurkomubann til tveggja ára . Var sú ákvörðun kærð til kærunefndar útlendingamála þann 20. febrúar 2018 . Kærunefnd barst greinargerð kæranda þann 20. febrúar 2018 . III . Ákvörðun Útlendingastofnunar Við meðferð máls kæranda hjá Útlendingastofnun byggði hann umsókn sína um alþjóðlega vernd á því að honum stafi hætta af hópi fólks í heimaríki sem hafi hótað honum og beitt hann líkamlegu ofbeldi . Þá geti lögregla í heimaríki ekki veitt honum tilhlýðilega vernd . Kæranda var brottvísað frá landinu með vísan til 2. tölul. b-liðar 2. mgr. 98. gr. laga um útlendinga , sbr. b-liðar 2. mgr. 104. gr. laganna . Var kæranda ákveðið endurkomubann hingað til lands í tvö ár , sbr. 101. gr. sömu laga . Í greinargerð kæranda kemur fram að kærandi hafi greint frá því í viðtali hjá Útlendingastofnun að hann hafi verið búsettur í heimaríki áður en hann hafi flúið til Íslands . Ástæðu flótta hans megi rekja til þess að hann hafi hafi lent í bílslysi í heimaríki sem hafi gjörbreytt lífi hans . Hann og einstaklingarnir sem hafi verið með honum í bifreiðinni hafi sloppið ómeiddir úr slysinu . Einstaklingarnir í hinni bifreiðinni hafi jafnframt sloppið óhultir að undanskildu [...] gömlu barni sem hafi slasast og þurft að fara í aðgerð í kjölfarið sem kærandi hafi þurft að greiða fyrir . Í kjölfarið hafi kærandi misst vinnuna og hafi þurft að taka lán til þess að greiða fjölskyldu barnsins fyrir [...] þess . Fjölskylda barnsins hafi krafið kæranda um meiri peninga sem hann hafi ekki getað greitt . Hann hafi ekki heldur getað greitt af lánunum sem hann hafi tekið í bankanum . Í kjölfarið hafi honum borist hótanir frá fjölskyldunni og verið beittur ofbeldi . Kærandi hafi leitað til lögreglunnar en hún hafi ekkert gert í málinu þar sem hún hafi talið að ekki væru nægar sannanir í málinu . Kærandi telji sig því ekki njóta verndar lögreglu í heimaríki . Þá óttist hann um líf sitt og telji sig vera í lífshættu verði hann sendur aftur til heimaríkis . Kærandi krefst þess aðallega að honum verði veitt dvalarleyfi á Íslandi af mannúðarástæðum , sbr. 1. mgr. 74. gr. laga um útlendinga . Ákvæðið heimili veitingu dvalarleyfis á þeim grundvelli geti útlendingur sýnt fram á ríka þörf fyrir vernd , t.d. vegna erfiðra almennra aðstæðna í heimaríki eða vegna annarra atvika sem ekki megi með réttu gera honum að bera ábyrgð á . Útlendingastofnun hafi ekki verið fært að taka ákvörðun í máli kæranda án þess að leggja heildstætt mat á umsókn hans og meta hvort hann hafi uppfyllt skilyrði um dvalarleyfi af mannúðarástæðum . Skoða þurfi hvert tilvik fyrir sig sérstaklega og líta til þeirrar einstaklingsbundnu stöðu sem kærandi sé í og aðstæðna hans . Til vara krefst kærandi þess að ákvörðun Útlendingastofnunar hvað varðar brottvísun og endurkomubann verði felld úr gildi . Aðstæður kæranda falli undir 1. mgr. 74. gr. laga um útlendinga og sé umsókn hans ekki bersýnilega tilhæfulaus . Kærandi telur að Útlendingastofnun hafi verið óheimilt að ákveða að kæranda skyldi ekki veittur frestur til að hverfa brott af landinu með vísan til b-liðar 2. mgr. 104. gr. laga um útlendinga og meta umsókn hans bersýnilega tilhæfulausa . Máli sínu til stuðnings vísar kærandi í úrskurð kærunefndar nr . KNU17090052 þar sem fram komi að til þess að til greina komi að veita umsækjendum styttri eða engan frest til þess að yfirgefa landið sjálfviljugir þurfi tilhæfuleysi umsóknar að blasa við stjórnvöldum . Enn fremur hafi stofnuninni verið óheimilt að ákvarða kæranda brottvísun með vísan til 3. mgr. 102. gr. laga um útlendinga . Jafnframt hafi Útlendingastofnun brotið gegn meðalhófsreglu 12. gr. stjórnsýslulaga nr. 37 / 1993 með því að fella niður frest kæranda til þess að yfirgefa landið sjálfviljugur , enda sé sú ráðstöfun verulega íþyngjandi úrræði . Því sé rétt að ákvörðun Útlendingastofnunar um brottvísun og endurkomubann kæranda verði felld úr gildi . Í máli þessu gilda einkum ákvæði laga um útlendinga nr. 80 / 2016 , reglugerð nr. 540 / 2017 um útlendinga , ákvæði stjórnsýslulaga nr. 37 / 1993 , stjórnarskrá lýðveldisins Íslands nr. 33 / 1944 og mannréttindasáttmáli Evrópu , sbr. lög nr. 62 / 1994 . Jafnframt ber að líta til ákvæða alþjóðasamnings um stöðu flóttamanna frá 1951 , ásamt viðauka við samninginn frá 1967 , og annarra alþjóðlegra skuldbindinga Íslands á sviði mannréttinda eftir því sem tilefni er til . Í ákvörðun Útlendingastofnunar kemur fram að kærandi hafi ekki lagt fram neitt sem væri til þess fallið að sanna á honum deili . Það var mat Útlendingastofnunar að auðkenni kæranda teldist ekki upplýst með fullnægjandi hætti en ekkert hefði á hinn bóginn komið fram í málinu sem hefði gefið tilefni til að draga þjóðerni hans í efa . Lagði stofnunin því til grundvallar að kærandi væri frá […] . Kærunefnd gerir ekki athugasemdir við þetta mat stofnunarinnar og verður því lagt til grundvallar að kærandi sé […] ríkisborgari . Að öðru leyti er óljóst hver kærandi sé . Landaupplýsingar Kærunefnd útlendingamála hefur lagt mat á aðstæður í […] m.a. með hliðsjón af eftirfarandi skýrslum : Í ofangreindum gögnum kemur einnig fram að félagslega kerfið í […] tryggi einstaklingum sem þurfi á fjárhagsaðstoð frá íkinu að halda slíka aðstoð . Þá tryggi félagslega kerfið fjárhagsaðstoð til efnaminni barnafjölskyldna , fæðingarorlof og meðlagsgreiðslur til einstæðra foreldra auk þess sem foreldrum á vinnumarkaði sé veitt aðstoð við umönnun barna . Þá sé öllum börnum tryggð endurgjaldslaus menntun í lögum ríkisins . Samhliða almannatryggingakerfi ríkisins séu einnig starfrækt frjáls mannúðar - og félagasamtök í […] , rekin af innlendum og erlendum aðilum , sem útvegi einstaklingum m.a. mat , fatnað og aðrar nauðsynjar og séu þau aðgengileg öllum hópum samfélagsins . Þá eru þær ástæður sem ofsóknir þurfa að tengjast skilgreindar nánar í 3. mgr. 38. gr. laganna . Orðasambandið „ ástæðuríkur ótti við að vera ofsóttur “ í 1. mgr. 37. laga um útlendinga inniheldur huglæga og hlutlæga þætti og þarf að taka tillit til hvors tveggja þegar mat er lagt á umsókn um alþjóðlega vernd . Kærunefnd hefur við mat sitt á umsókn kæranda haft til hliðsjónar handbók Flóttamannastofnunar Sameinuðu þjóðanna um málsmeðferð og viðmið við mat á umsókn um alþjóðlega vernd ( Handbook and Guidelines on Procedures and Criteria for Determining Refugee Status , Genf 2011 ) . Þá hefur aðferðarfræði trúverðugleikamats kærunefndar tekið mið af skýrslu Flóttamannastofnunar Sameinuðu þjóðanna og Flóttamannasjóðs Evrópusambandsins um trúverðugleikamat , eftir því sem við á ( Beyond Proof : Credibility Assessment in EU Asylum Systems , Brussel 2013 ) . Eins og fram hefur komið byggir kærandi umsókn sína á því að honum stafi ógn fjölskyldu unglings sem hafi slasast í árekstri sem kærandi var valdur að . Kvaðst hann ekki geta fengið aðstoð lögreglu í heimaríki vegna þessa . Kærandi hefur engin gögn lagt fram til stuðnings frásögn sinni . Kærunefnd hefur yfirfarið gögn málsins , svo og skýrslur opinberra stofnana og frjálsra félagasamtaka um aðstæður í […] . Þau gögn benda til þess að þeir ríkisborgarar […] sem telja að á réttindum sínum sé brotið geti leitað sér aðstoðar og verndar yfirvalda þar í landi og fengið lausn sinna mála . Að mati kærunefndar hefur ekki verið sýnt fram á að stjórnvöld í heimaríki kæranda skorti vilja eða getu til að veita kæranda viðeigandi vernd gegn athöfnum sem feli í sér hótanir , áreiti eða ofbeldi , m.a. með því að ákæra eða refsa fyrir þær athafnir . Í viðtali hjá Útlendingastofnun kvaðst kærandi […] og ekki tilheyra minnihlutahópi , svo sem á grundvelli kynþáttar , þjóðernis eða pólitískra skoðana . Þá kvaðst hann ekki vera virkur í pólitísku starfi . Ofangreind frásögn og gögn málsins bera ennfremur ekki með sér að sú hætta sem kærandi kveður sig vera í tengist þeim ástæðum sem 1. mgr. 37. gr. laga um útlendinga vísar til , sbr. 3. mgr. 38. gr. laganna . Að framangreindu virtu telur kærunefnd að kærandi hafi ekki með rökstuddum hætti leitt líkur að því að hann hafi ástæðuríkan ótta við ofsóknir í skilningi 1. mgr. 37. gr. laga um útlendinga , sbr. m.a. 3. og 4. mgr. 38. gr. laganna . Kærandi uppfyllir því ekki skilyrði 1. mgr. 37. gr. fyrir viðurkenningu á stöðu sem flóttamaður hér á landi . Kærandi verður þó að geta sýnt fram á að gildar ástæður séu til að ætla að um raunverulega hættu sé að ræða og að stjórnvöld í ríkinu séu ekki í stakk búin til að veita viðeigandi vernd . Þrátt fyrir að orðalag 1. mgr. 74. gr. kveði ekki með skýrum hætti á um veitingu dvalarleyfis má skilja af athugasemdum með frumvarpi til laga um útlendinga nr. 80 / 2016 , fyrirsögn greinarinnar og af 6. mgr. 37. gr. laganna að það hafi þó verið ætlunin með ákvæðinu . Kærandi kveðst ekki geta leitað aðstoðar yfirvalda vegna hótana fyrrum tengdaföður síns . Svo sem fram hefur komið metur kærunefnd það svo , á grundvelli fyrirliggjandi gagna , að kæranda standi til boða úrræði í heimaríki hans sem feli í sér viðeigandi vernd . Í greinargerð greindi kærandi frá erfiðum félagslegum aðstæðum í heimaríki . Í athugasemdum með frumvarpi til laga um útlendinga kemur fram að ákvæðið um dvalarleyfi á grundvelli mannúðarsjónarmiða yrði að jafnaði ekki talið ná til neyðar af efnahagslegum rótum , svo sem fátæktar , hungursneyðar eða húsnæðisskorts . Við meðferð málsins hafa ekki komið fram gögn sem kalla á að vikið sé frá þeim meginsjónarmiðum sem fram koma í þessum athugasemdum . Þá benda þau gögn sem kærunefnd hefur skoðað til þess að félagslegt kerfi sé til staðar í […] og því geti kærandi fengið félagslega aðstoð í heimaríki óski hann eftir því . Kærandi er […] karlmaður . Hann kom hingað til lands ásamt vini sínum og sótti um vernd . Ekki hefur annað komið fram í viðtölum við kæranda en að hann sé við góða heilsu . Með vísan til umfjöllunar að framan um heimaríki kæranda telur kærunefnd að þær aðstæður sem ákvæðið tekur til ekki eiga við í máli kæranda . Kærunefnd telur því að ákvæði 42. gr. laga um útlendinga standi ekki í vegi fyrir endursendingu kæranda þangað . Frávísun , brottvísun og endurkomubann Með vísan til atvika málsins tekur kærunefnd undir forsendur Útlendingastofnunar varðandi frávísun kæranda á grundvelli c-liðar 1. mgr. 106. gr. laga um útlendinga , sbr. til hliðsjónar 2. málsl. 3. mgr. 42. gr. reglugerðar nr. 540 / 2017 . Í ákvörðun Útlendingastofnunar var kæranda brottvísað og ákvarðað endurkomubann , sbr. a-lið 1. mgr. 98. gr. laga um útlendinga . Með vísan til orðalags ákvæðisins og til samræmis við ákvæði tilskipunar 2008 / 115 / EB um brottvísun útlendinga í ólögmætri dvöl telur kærunefnd að umsókn um dvalarleyfi eða alþjóðlega vernd sé bersýnilega tilhæfulaus í skilningi b-liðar 2. mgr. 104. gr. laganna ef eftirfarandi tilvik eiga einkum við þegar : a ) ljóst er , við fyrstu sýn , að málsástæður umsækjanda varða ekki þá þætti sem 1. og 2. mgr. 37. gr. laga um útlendinga taka til , b ) ljóst er , við fyrstu sýn , að málsástæður umsækjanda séu ekki þess eðlis eða nái ekki því alvarleikastigi að þær gætu leitt til þeirrar niðurstöðu að heimilt væri að veita umsækjenda dvalarleyfi á grundvelli mannúðarsjónarmiða , og c ) frekara mat og gagnaöflun , þar með talið viðtal við umsækjanda , hafi ekki breytt ofangreindu upphaflegu mati . Kærandi byggir umsókn sína um alþjóðlega vernd á því að hann hafi þurft að þola hótanir , ofbeldi og áreiti í heimaríki af hálfu ákveðins hóps manna í heimaríki hans og hann geti ekki fengið fullnægjandi vernd yfirvalda vegna þess . Kærandi kveðst hafa leitað til lögreglu en að hún hafi ekkert aðhafst í máli hans . Eins og fram hefur komið hefur kærandi ekki lagt fram gögn er styðja staðhæfingu hans um að þær hótanir , ofbeldi og áreiti sem hann kveðst hafa orðið fyrir og að honum sé því ómögulegt að fá aðstoð lögreglu . Þá er einnig ljóst að frekara mat og gagnaöflun hafi ekki breytt ofangreindu mati . Að mati kærunefndar eru líkur á því að ákvörðun um niðurfellingu frests hafi varnaðaráhrif sem þjóni því markmiði að stuðla að fækkun bersýnilega tilhæfulausra umsókna frá öruggum upprunaríkjum . Með vísan til framangreinds er fallist á það mat Útlendingastofnunar að umsókn kæranda um dvalarleyfi eða alþjóðlega vernd sé bersýnilega tilhæfulaus , sbr. b-lið 2. mgr. 104. gr. laga um útlendinga , og heimilt að veita kæranda ekki frest til að yfirgefa landið sjálfviljugur . Kærandi kom hingað til lands ásamt vini sínum og sótti um alþjóðlega vernd þann 22. maí 2017 . Kærandi kveðst í greinargerð verða fyrir hótunum í heimaríki og hann óttist um líf sitt þar . Þá hafi hann jafnframt lagt fram umsókn sína um alþjóðlega vernd í góðri trú um tilefni hennar . Það er mat kærunefndar , í ljósi grundvallar brottvísunar kæranda og með vísan til umfjöllunar kærunefndar um aðstæður í heimaríki kæranda , að ótti kæranda við hótanir í heimaríki og góð trú kæranda um réttmæti umsóknar hans um vernd vegi ekki nægilega þungt til að talið verði að brottvísun feli í sér ósanngjarna ráðstöfun í máli hans . Í viðtali hjá Útlendingastofnun þann 31. október 2017 mótmælti kærandi ekki hugsanlegri brottvísun og endurkomubanni . Með vísan til alls þess sem að framan er rakið og forsendna hinnar kærðu ákvörðunar þykir rétt að staðfesta ákvörðun Útlendingastofnunar . Þó getur kærunefnd útlendingamála tekið ákvörðun um að fresta framkvæmd ákvörðunarinnar ef sýnt er fram á að verulega breyttar aðstæður hafi skapast frá því að endanleg ákvörðun var tekin . Úrskurðarorð Ákvörðun Útlendingastofnunar er staðfest .