Vilhjálmur og Einar sonur hans þegar Einar var útnefndur Íþróttamaður ársins 1985 . Kveðja frá Samtökum íþróttafréttamanna Það var eiginlega ljóðrænt að Vilhjálmur skyldi kveðja sama kvöld og Íþróttamaður ársins var krýndur . Þá útnefningu hlaut Vilhjálmur fyrstur og oftast allra eða fimm sinnum . Það er í raun afreki hans á Ólympíuleikunum í Melbourne að þakka að Samtök íþróttafréttamanna sem voru stofnuð sama ár , 1956 komu á kjörinu um Íþróttamann ársins . Það var okkur íþróttafréttamönnum mikill heiður að Vilhjálmur skyldi svo nánast alltaf mæta á hófið og vera áfram sú fyrirmynd sem hann var öðru íþróttafólki . Sjálfur fór ég tvær ferðir austur á Egilsstaði til að vinna sjónvarpsefni um Vilhjálm á síðustu árum . Í seinna skiptið árið 2016 fyrir þáttinn Íþróttaafrek Íslendinga þar sem mörg af helstu íþróttaafrekum Íslendinga voru rifjuð upp . Þar rifjaði Vilhjálmur enn einu sinni upp sitt frægasta afrek , silfrið í Melbourne 60 árum fyrr . Í bæði skiptin sem ég sótti Vilhjálm og Gerði heim fékk ég höfðinglega móttökur . Villi kveikti upp í arninum og Gerður bauð upp á vöfflur . Sjálfur sagðist Vilhjálmur þó vera miklu stoltari af störfum sínum sem skólastjóri en af íþróttaafrekum sínum . Hlutverk okkar íþróttafréttamanna verður þó að halda glæstum íþróttaafrekum Vilhjálms áfram á lofti . Samtök íþróttafréttamanna færa aðstandendum hans innilegar samúðarkveðjur . „ Þann 14. febrúar 1956 komu þeir Atli Steinarsson , Frímann Helgason , Hallur Símonarson og Sigurður Sigurðsson saman til fundar í þeim tilgangi að stofna félag með sér er miði að því að vinna að betri aðstöðu við störf þeirra á íþróttavettvangi . Urðu allir sammála um að stofna þetta félag nú þegar . “