Það er merkilegt að upplifa það á vorin að vaka næturlangt yfir sauðfé í sauðburði . Við hjónin höfum gert það núna saman nokkur vor í Laufási þar sem við eigum nokkrar kindur í félagi og líkað vel . Laufás stendur við bakka Fnjóskár og á vorin er stórkostlegt að upplifa lífið vakna yfir hólmunum , heyra fuglasöngin óma allt um kring á pallinum við húsið , þannig að auðveldlega má greina sundur tegundir , hvaða fuglar eru komnir í varphólmana og eru í óðaönn að undirbúa hreiðurgerð sem mun fóstra og umlykja nýtt líf . Þegar við göngum heim úr húsunum undir morgun , þá heyrum við náttúruna vakna á ný , með sólarupprásinni og fuglasöngurinn ómar yfir og allt um kring . Ég man hvað mér fannst þetta merkilegt þegar ég áttaði mig á þessu fyrst , þessari kyrru næturinnar , þar sem myrkur og þögn umlykja allt í jafnri hringrás , alla daga , allan ársins hring , myrkrið og þögnin sem verða svo nærgöngul og þrúgandi að maður finnur áþreifanlega fyrir því á líkama og sál . Hugmyndin um að myrkrið geti verið eitthvað vinalegt er fjarri , það er lögmál líkt og þyngdarlögmálið , að myrkur ógni og við gerum okkar besta til að bægja því frá og vernda okkur og aðra með því að gæta að því , að steininum sé alltaf vellt frá , að birtan skíni inn . Kannski er það svo að þörfin fyrir að bægja myrkrinu frá með öllum ráðum , verði til þess að við lærum aldrei að meta eða sjá töfrana sem leynast í kyrrunni , í þögninni , í myrkrinu . Myrkrið getur verið svo margslungið , það er hluti af hversdeginum og það getur líka umlukið líf þitt svo um munar . Okkur finnst betra að dvelja í birtunni sem þessi saga miðlar af því að henni fylgir ekki sama ógnin og undanfarinn að atburðum páskadagsmorguns sem eru þjáning , harmleikur og ógn . Upprisan á sér nefnilega stað í helli , í myrkri og í fullkominni þögn . Aftur til Galíleu þar sem Jesús starfaði og var á meðal fólks . Okkar hlutverk er að fara þangað , til Galíleu , en hún er til alls staðar , á öllum tímum , þar sem fólk er saman komið í Jesú nafni og það er þar , í náunganum sem við mætum Jesú , upprisnum og lifandi . Ég finn ekki fyrir sama ótta og ég gerði sem barn þegar ég fann fyrir knýjandi þörf fyrir að hafa ljósið kveikt því myrkrið fóstraði ógn sem ég kunni ekki skil á á þeim tíma . Þarna á hlaðinu finn ég Guð að verki . Guð er þar . Sama hlutverk og fuglarnir í Laufáshólmum eru að undirbúa sig undir í kyrru vornæturinnar við Eyjafjörðinn . Ég veit að á réttum tíma verður steininum velt frá og góðu fréttirnar fá að hljóma , í mínu lífi og þínu lífi . Í myrkrinu verður vonin til , þar hefst upprisan og hið nýja líf . Hver sem hefur augu að sjá , hann sjái .