Gasgríma í þáttunum ChernobylHvernig getur íslensk listakona túlkað úkraínskt kjarnorkuslys í pólskri verksmiðju ? Mynd : Shutterstock Nýverið varð ég þeirrar gæfu aðnjótandi að vera við tónlistarhátíðina Unsound í borginni Kraká í Póllandi . Einn af viðburðum hátíðarinnar , sem þekkt er fyrir framúrstefnulega og tilraunakennda tónleika , var flutningur Hildar Guðnadóttur á hljóðrás sinni úr sjónvarpsþáttunum Chernobyl sem hún fékk Emmy-verðlaun fyrir í ár . Á sunnudagseftirmiðdegi söfnuðust misferskir hátíðargestir fyrir utan verksmiðju rétt við miðborgina . Rýmið var áður notað af fyrirtækinu Telkom-Telos , sem framleiðir óhefðbundin símtæki til notkunar á lestarteinum , í herstöðvum og í námum . Annar af viðburðum hátíðarinnar hafði einmitt átt sér stað djúpt í Wieliczka-saltnámunum rétt fyrir utan borgina . Þær stóðu undir stórum hluta af saltframleiðslu Evrópu frá 13. öld þar til saltverð hrundi á tíunda áratug síðustu aldar . Inni í hrárri verksmiðjunni hafði verið komið fyrir litlu sviði á miðju gólfi . Hildur og samstarfsmenn hennar tóku sér stöðu við græjurnar og gestirnir þyrptust í kring . Verkið byggir nær eingöngu á umhverfisupptökum Hildar í lithásku kjarnorkuveri , en söngrödd hennar fær einnig að njóta sín þrátt fyrir algjöran skort á texta . Samspil aðstæðna og sögunnar vöktu hugsanir um örvæntinguna í kjarnorkuverinu og þær þúsundir sem fórust í kjölfarið . Á völdu augnabliki blikkuðu ljósin svo ört að það var yfirþyrmandi . Undir lok verksins leið ærandi hljóðbylgja yfir salinn og í logninu sem fylgdi bergmálaði málmkennt högg og skruðningur sem minnti á Geiger-mæli . Maður fann nánast bragðið af geislavirkninni . Ég steig út í sólina og reyndi að skilja hvernig íslensk tónlistarkona , í samstarfi við enska og ítalska hljóðlistamenn og þýskan ljósahönnuð , gat án tungumálsins látið gesti pólskrar símaverksmiðju upplifa úkraínska kjarnorkuógn .