Telja má víst að allir fræðimenn sem stunda rannsóknir á sviði dulritunar séu sammála um að með nútíma dulritunartækni getir þú auðveldlega dulritað upplýsingar á svo traustan hátt að líklegra sé að loftsteinn hitti þig af tilviljun milli augnanna um hádegið á næsta afmælisdegi en að einhver í heiminum geti ráðið dulmálið innan mannsaldurs með núverandi tölvutækni . En öryggi þeirrar aðferðar er reyndar talin vera sambærileg við aðferð sem væri hliðstæð DES og notaði 112 bita lykil . Það tekur því óheyrilegan tíma að prófa svo marga lykla að marktæk líkindi séu á að réttur lykill finnist . Rætt er um skammtatölvur annars staðar á Vísindavefnum . En allar þessar aðferðir sem eru í notkun í dag byggja í grundvallaratriðum á því að við vitum ekki hvort eða hvernig unnt er að brjóta þær á hraðvirkan hátt . Og kannski á fleiri vegu en ætlast er til . Og ef upplýsingar flæða úr honum þá flæða þær kannski til fleiri aðila en ætlast er til . Síðan er vandinn að vega og meta hugsanlega áhættu og hugsanlegan ágóða . Og þá þarf væntanlega að vega allar gerðir áhættu og hugsanlegs ágóða , svo sem peningalegar , siðferðilegar og heilsufarslegar . Meiri upplýsingar um dulritun og skyld vandamál má meðal annars finna í biblíu dulritara , Applied Cryptography eftir Bruce Schneier , frá útgefandanum John Wiley & Sons .