Hver er skýring eðlisfræðinnar á því að vatn hvirflast rangsælis á norðurhveli jarðar en réttsælis á suðurhveli ? Áhrifin sem spurt er um í þessu svari eru kennd við Coriolis og eru stundum kölluð Corioliskraftur en einnig er talað um svigkraft . Hér er þó ekki um neinn raunverulegan kraft að ræða heldur aðeins áhrif sem stafa af því að atburðir eru skoðaðir frá sjónarhóli jarðarinnar sem er ekki kyrr heldur snýst . Auðveldast er að gera grein fyrir þessum áhrifum í nokkrum lýsandi sértilfellum . Jörðin snýst með föstum hornhraða um möndul sinn , rangsælis ef horft er ofan á norðurhvelið . Þetta þýðir að allir staðir á yfirborði jarðar ferðast heilan hring á um 24 tímum . Vegna þess að jörðin er kúlulaga er þessi hringur ekki jafnstór alls staðar á jörðinni . Hann er stærstur við miðbaug og minnkar eftir því sem nær dregur pólunum . Við norður - og suður - pól skreppur þessi hringur saman í einn punkt . En allir staðir á yfirborði jarðar verða að komast heilan hring á einum snúningstíma og því hljóta punktarnir að fara mishratt . Staðir við miðbaug fara hraðast en eftir því sem nær dregur pólunum minnkar hraðinn . Vegna þess að jörðin snýst rangsælis fara allir staðir til austurs þegar horft er ofan á yfirborðið utan úr geimnum . Hugsum okkur nú að hlut , til dæmis fallbyssukúlu sé skotið frá Reykjavík , sem er á norðurhveli jarðar , beint í norður . Fallbyssukúlan , eins og allir aðrir hlutir sem hreyfast með jörðinni , hefur tiltekinn hraða til austurs . Þegar hún kemur norðar ( nær pólunum ) heldur hún enn þeim hraða til austurs sem hún hafði í Reykjavík en staðirnir sem hún kemur á eru nær pólunum og þeir hafa því minni hraða til austurs en kúlan . Þess vegna virðist kúlan sveigja til austurs . Ef aftur á móti kúlunni er skotið til suðurs frá Reykjavík flýgur hún yfir staði sem hafa meiri hraða til austurs en hún því þeir eru nær miðbaug . Þá virðist kúlan sveigja til vesturs . Í báðum þessum tilfellum virðist kúla sem ferðast á norðurhveli jarðar sveigja til hægri á braut sinni . Á suðurhveli snúast aðstæður við . Þá er norður nær miðbaug og suður nær pólnum . Hlutur sem er skotið í norður hefur því minni hraða í austur en þeir staðir sem hann ferðast yfir og því virðist hann sveigja til vesturs . Hann sveigir því til vinstri á braut sinni . Hér hefur aðeins verið lýst sértilfellum en almennt má sýna fram á að sérhver hlutur á hreyfingu verður fyrir þessum áhrifum , hann leitar réttsælis á norðurhveli en rangsælis á suðurhveli . Áhrifin eru því meiri sem hraðinn er meiri og þau eru mest nálægt pólunum en minnst við miðbaug . Það sem hér hefur verið sagt virðist vera í andstöðu við þá fullyrðingu spyrjanda að vatn hvirflist rangsælis á norðurhveli jarðar . Svo er þó ekki . Hugsum okkur skál fulla af vatni með litlu gati í miðjunni á norðurhveli jarðar . Allt vatnið streymir í átt að gatinu . Hraðanum í þessu streymi fylgja Coriolisáhrif og vatnseindirnar sveigja til hægri ef við horfum á þær að utan þar sem við sjáum vatnið færast frá okkur . Ef við stæðum hins vegar í gatinu snýr allt öðruvísi við , vatnið virðist koma til okkar og sveigja þess virðist vera til vinstri . Hreyfing vatnsins virðist því vera rangsælis umhverfis gatið . Að lokum er rétt að minnast á að Coriolisáhrifin eru yfirleitt lítil nema fyrir mikla hraða og langar vegalengdir . Ástæðan til þess að við sjáum þau í vöskum og baðkerjum er sú að vatnið kemst ekki allt saman í einu beina leið að opinu og því þarf mjög lítið til að sveigja það af leið . Coriolisáhrifin hafa hins vegar gríðarleg áhrif á allt vindakerfi jarðarinnar og valda því meðal annars að vindar hafa tilhneigingu til að snúast umhverfis lágþrýstisvæði , rangsælis á norðurhveli og réttsælis á suðurhveli . Nánar er fjallað um Coriolis áhrifin og vindakerfi jarðar í svari Haraldar Ólafssonar og Þorsteins Vilhjálmssonar við spurningunni Af hverju er vindur í lægðum alltaf rangsælis á norðurhveli jarðar ?