Hver er lagalegur réttur fyrirtækis til að leita í fórum starfsmanns við brottför hans úr vinnu ? Í 1. mgr. 71. gr. stjórnarskrárinnar segir að allir skuli njóta friðhelgi einkalífs , heimilis og fjölskyldu . Þetta ákvæði veitir einstaklingum vernd jafnt fyrir ágangi hins opinbera og einkaaðila , til dæmis atvinnuveitanda . Þá segir í 2. mgr. að ekki megi gera líkamsrannsókn eða leit á manni , leit í húsakynnum hans eða munum , nema samkvæmt dómsúrskurði eða sérstakri lagaheimild . Það sama á við um rannsókn á skjölum og póstsendingum , símtölum og öðrum fjarskiptum , svo og hvers konar sambærilega skerðingu á einkalífi manns . Enn fremur segir í 3. mgr. að þrátt fyrir ákvæði 1. mgr. má með sérstakri lagaheimild takmarka á annan hátt friðhelgi einkalífs , heimilis eða fjölskyldu ef brýna nauðsyn ber til vegna réttinda annarra . Þeir munir sem einstaklingur ber innan klæða geta vitaskuld varðað einkalíf hans . Hér mætti til dæmis nefna persónuleg bréf eða krítarkortanúmer . Kerfisbundin leit í fórum starfsmanna við brottför hlýtur því að teljast skerðing á friðhelgi einkalífs . Í 2. og 3. mgr. stjórnarskrárinnar eru lög áskilin til þess að heimilt sé að skerða friðhelgi einkalífs . Þar er átt við sett lög frá Alþingi . Engin lagaákvæði hafa verið sett sem heimila atvinnuveitanda að leita kerfisbundið í fórum starfsmanna sinna við brottför . Niðurstaðan er því sú að slíkt er óheimilt nema með samþykki hvers og eins starfsmanns . Slíkt samþykki mætti vitaskuld vera almennt . Þannig verður ekki séð að neitt banni fyrirtæki að gera ráðningarsamning við starfsmann sinn sem mælir fyrir um almenna heimild atvinnuveitandans til kerfisbundinnar leitar af þessu tagi . Starfsmaðurinn hefur þá þann kost að leita sér að annarri vinnu ef honum líka ekki ráðningarskilmálarnir .