18 B MORGUNBLAÐIÐ , SUNNUDAGUR 2. JÚNÍ 1985 ¦ K ¦ * • t " • " ^ " m * ^ " v ^ ? S 1 • t 1 * ^ JPHWI - M N ^ j ^ ^ ¦ Jl K w / , « H wM h 3I m P' * « g tí . . ; . ' — " Sí ^ ^ J í beituskámum hjá Vagni , Haukur Vagnsson . Morgunbiaðis / RAX Páimi jónsS 0 II beitir einnig fyrir Vagn á Hraki . „ Það er hægt að vera sparibúinn á smokknum — segir Vagn skipstjóri á Hauki ÍS u ÞAD VAR góð stemmning í beitu - skúrnum hjá Vagni Hróifssyni á Hauki fS 195 . Þeir eru tveir á sjón - um og svo beita fjórir í landi , fjóra bala bver , nema konan í beitu - skúrnum , hún Hronn , hún beitir 5 bala og var reyndar ekki við þegar okkur bar ao garði . „ Ég er aðallega á línuveiðum eftir rækjuna , " sagði Vagn . „ Svona fram í miðjan júní , það þarf að reyna að ná í eitthvað af þessu sem er undanþegið kvót - anum . Eftir miðjan júní er skvering og svo eru það f ærin f rá júlí og fram á haust þegar smokkurinn tekur við . Smokkur - inn bjargaði mér alveg í fyrra - haust , ég náði nær helmingi inn - komunnar á árinu á einum mán - uði , því við fiskuðum tæp 90 tonn af smokki þótt ég byrjaði ekki strax og mátti , vildi leyfa honum að stækka svolítið . Þetta er al - veg ljómandi á smokkinum með þessum nýju aðferðum , maður getur verið sparibúinn á smokk - inum í dag . Jú , þetta er ágætis bátur , ég var að skipta um vél um pásk - ana , en ég er búinn að eiga bát - inn síðan 1978 , var búinn að vera á öðrum litlum 20 ár . Ég eignað - ist fyrsta bátinn minn árið 1955 , þá 17 ára , það var opin þriggja tonna trilla vestan úr Arnar - firði , ég átti hana í þrjú ár og keypti svo aðra , en Hauksnafnið hef ég alltaf haft . Nei , ég verka ekki sjálfur , ætlaði í rækjuverk - un en fékk ekki leyfi , ég fer ef til vill í eitthvað annað . " - » j - Vagn er lengst til hægri , þá Jakob Ftosasoa , 12 ára strákur , sem er að byrja að beita , og lengst til vinstri er Tryggvi Tborsteinsson . „ Sjómenn , almennt , eru sanr ( 6 ÞAÐ VAR hálfgerður slydduhraglandi á Isafirði laugardaginn fyrir bvíta - sunnu , nokkrir togarar lágu bundnir og stærri bátar , en það var hógvær kliður við höfnina daginn þann . Við brugðum okkur um borð í aðkomu - bát í ísafjarðarböfn , Mars ST 150 frá Drangsnesi , sjötíu og fjögurra tonna bát . Skipstjórinn , Sigvaldi Ólafsson , var að koma úr sínum fyrsta túr sem skipstjóri . „ Við erum á rækjuveiðum , djúprækju , og þetta hefur gengið sæmilega , hvorki vel né illa , en við löndum tímabundið á ísafirði vegna þess að það er verið að breyta og bæta í frystihúsinu á Drangsnesi . Við erum fjórir á bátnum , en vélstjórinn og skip - stjórinn , sem ég skiptist á við , eiga bátinn . Gamall ? Ég er 30 ára og hef alltaf verið til sjós siðan ég var 15 ára , en ég hef alltaf verið að hætta , aðallega vegna fjarver - unnar frá Iandinu og svo finnst manni ekkert metið að maðursé sjómaður . Sérstaklega hef ég velt þessu fyrir mér síðan ég eignaðist konu . Ég er nýfluttur frá Hólmavík vegna ótryggs ástands . Ekki hefur bætt ástandið á Hólmavík og Drangsnesi tilkoma kvótans , þegar bátarnir stóðu uppi nær kvótalausir . Það olli því að mér fannst ekki hægt að setjast þar að fyrir fullt og fast þótt mig hafi langað til þess . Ég hafði um skeið verið til skiptis háseti , bátsmaður og stýrimaður á Hólmadrangi , en fór síðan á togara á Suðvestur - landi og á þeim tíma hafði mað - ur varla ofan i sig að éta , karfinn gefur svo lítið af sér . Eins og málin standa í dag er þetta ekkert bjart og ég skil það vel að menn veigri sér við að fara út i sjómennsku . Það sem mér finnst athyglisverðast í þróuninni í dag er það , að menn á minum aldri og þar yfir eru að flýja í land , mönnum finnst það ekki borga sig að fara á sjó mið - að við það sem gengur og gerist i kjörum í landi , útiveran er svo lítils metin . Ég hygg að menn hafi til skamms tima hugsað þetta frá oðru sjónarhorni , hugs - að þetta eins og þeim kæmi ekk - ert við í þessum ef num annað en sjómennskan , en þetta er að Sijrvaldi ólafsson skipstjórí á Marz frá Drangsnesi . breytast , matið á timanum er orðið annað . Á meðan sífellt er hlaðið undir hinn félagslega þátt fólksins , sem vinnur i landi , er sjómaðurinn látinn sitja eftir , þá kemur að stóra brestinum . Jú , ég verð að segja að ég er frekar sár út í lífið og tilveruna þessa stundina . Það er stundum verið að blása út í fjölmiðlum þegar toppar koma til sjós , gera mikið úr því sem veiðimennskan gefur þá , en það er sjaldan tekið tillit til þess í umræðunni hvert meðaltalið er , að ég tali nú ekki um slæma tímann . Mér finnst til Morgunblaðið / Rax dæmis að síðasta ár hafi komið mjog illa út fyrir sjómenn og verkfallið í vetur hjá Vestfjarða - sjómönnum gaf því sem næst ekkert , að minnsta kosti ekki eins og efni stóðu til að mínu mati . Sjómenn almennt eru sár -