Auk aðstandenda gagnasafnanna sem Málið sækir efni sitt til hafa aðrir starfsmenn lagt ritstjórninni lið við hönnun og undirbúning , m.a . Vefgáttin málið.is var opnuð 2016 á degi íslenskrar tungu , 16. nóvember . Hvað varðar mismunandi markmið og innihald gagnasafnanna má meðal annars benda á að Beygingarlýsing íslensks nútímamáls geymir orð og beygingar sem tíðkast í íslensku og hún er fyrst og fremst unnin í anda lýsandi málfræði – enda þótt einnig sé að finna þar athugasemdir og ábendingar um notkun . Í safninu eru nú tæplega 260 þús. beygingardæmi . Skal í því sambandi bent á eigin vef Íðorðabankans . Hún miðlar fróðleik , skýringum og skýringatilgátum um uppruna og söguleg vensl íslenskra orða og orðmynda , jafnt úr fornu máli sem úr nútímaíslensku . Orðsifjabókin kom út á prenti 1989 á vegum Orðabókar Háskólans . MálfarsbankinnMálfarsbankinn geymir safn stuttra greina um málfarsleg efni . Þar er leitast við að benda á málnotkun sem almennt hefur verið talin best við hæfi í málsniðum vandaðs og hefðbundins íslensks ritmáls og í vönduðu töluðu máli . Efni Málfarsbankans á meðal annars rætur í svörum sem tekin hafa verið saman við málfarsráðgjöf á Íslenskri málstöð og síðar Stofnun Árna Magnússonar í íslenskum fræðum . Notendur geta raðað gagnasöfnunum sjö innbyrðis að eigin ósk með því að draga heiti þeirra með músinni upp eða niður á skjánum . Hægt er að loka fyrir niðurstöður úr tilteknu safni á skjánum . Í vinstra horni neðst er hnappur með tenglum í alla vefi Stofnunar Árna Magnússonar í íslenskum fræðum og samstarfsaðila . Hér má m.a. finna fleiri vefi um mál og málnotkun , á borð við Ritmálssafnið , Risamálheildina , Nýyrðavefinn og ISLEX , auk Málsins og gagnasafna innan þess . dusa s . ( 17. öld ) ‘ lúta niður , bæla sig og anda eða blása ( frá sér ) ’ ; sbr. fær. dusa ‘ dútla , dunda við ’ og nno . dussa ( s.m. ) . Sk. dos og dúsa ( 3 ) , dusi , dusill og dusla , af ie . * dheu-s - , * dhu ̯ e-s - ‘ blása , rjúka , ryka , … ’ sem ýmsar breytilegar merkingar gátu kvíslast frá . dusi k . ‘ piltungur ; meðalstór hákarl ’ ; dusalegur l . ‘ letilegur , … ’ ; dusill k . ‘ tuska , dula ; mannleysa ; † eldsheiti í þulum ( líkl. falinn eldur eða daufur logi ) ’ ; sbr. dusil - forliður í niðrandi merk . , t.d. í dusilmenni , dusilhross . Líkl. er dusungur , dúsungur k . ‘ seinlátur en seigur maður ’ af þessum sama toga ; sbr. og nno . dusen ‘ doðalegur , drungalegur ’ ; annars virðist annað tákngildi orðstofnsins ɔ ‘ e-ð þétt , samanvöðlað eða flækt ’ koma fram í sumum fyrrnefndra orða eins og t.d. dusill ‘ tuska , dula ’ . Sjá dusla , dusa , dúsa ( 3 og 4 ) ; ath. dúsa ( 1 og 2 ) .