50 Baldur Andrcsson B R Y N J Ó L F U R Þ 0 R L Á K S S 0 N F Y R V. DÓMKIRKJUORGANISTI S J Ö T U G U R. Það þykir vel til hlýða að minnast hans á þessum tíma - mótum í æfi hans , er hann á að baki sér að mestu æfi - slarfið og kraptar eru úr kögglum , en eftir hann liggur mikið slarf og merkilegt í þágu islenzkrar söngmenning - ar , og var hann um skeið athafnamestur og áhrifamestur að móta og þroska söngsmekk okkar Islendinga , eins og síðar verður vikið að í grein þessari . Brynjólfur er fæddur 22. mai 1867 í Nýjabæ á Sel - tjarnarnesi , sonur hjónanna Þorláks bónda Þorkelsson - ar og Þórunnar Sigurðardóttur , sem lengi bjuggu á Bakka j sömu sveit . Var Þorlákur faðir hans söngmaður góður og fleiri menn í ætt hans . Ungur að aldri fékk bann rit - arastarf á skrifstofu landshöfðingjans og var þar full luttugu ár . En hann var kominn um Ivítugt er hann fyrst atti kost á að nema söngfræði og hljóðfæraslátt . Þá voru a'ðrir tímar hér á landi en nú eru og tækifærin margtallt færri , sem ungir menn átlu , til að svala fróðleiksþorsta sínum , bæði á þessu sviði og öðrum . Hann lærði íuu tima söngfræði ogharmoniumleik hjá Jónasi Helgasyni organ - ista , en síðan að leika á píanó hjá frú Önnu Petersen . Ár - ið 1897 fékk hann utanfararsíyrk hjá Alþingi og dvaldi Sveinbjörnssonar , og að þá verði hafist banda um útgáfu verka lians . Væri vel viðeigandi að útgáfan yrði að ein - bverju leyti sett í samband við 100 ára afmæli tónskálds - ins , og þar er góður lími til stefnu , því að það er ekki fyrr en að tæpum 10 árum liðnum eða 27. júní 1917 . Væri slik úlgáfa sá fegursti minnisvarði , sem bægt er að reisa þessu islenzka tónskáldi .