Gengið var um Seltjarnarnes umhverfis Bakkatjörn og skoðaðir hringirnir á túninu , sem sjást vel úr flugvél , einkum er sól er lágt á lofti . Þarna er um nokkra misstóra hringi að ræða . Á teiknuðu korti af Seltjarnarnesi frá árinu 1802 er einn þeirra nefndur Nesborg . Stekkur er í holtinu vestan Valhúsahæðar og ekki er ólíklegt að sel hafi verið þar áður frá öðrum Reykjavíkurbænum og dragi nesið nafn sitt af því . Hitt var í Ánanaustum og var nefnt Reykjavíkursel . Seltjörn sést ekki lengur , en þó má grilla í umgjörð hennar utan við ströndina milli Suðurness og Gróttu . Mikið landrof hefur orðið þarna á síðustu öldum . Í Básendaflóðinu 1799 varð Grótta að eyju og var jörðin talin óbyggileg eftir það . Kveikt var á fyrsta vitanum í Gróttu þann 1. september 1897 og síðan var núverandi viti reistur árið 1947 og hefur lýst sjófarendum æ síðan . Landslæknisembætti Íslands var stofnað með konunglegri tilskipan árið 1760 . Í framhaldi af því var Nesstofa byggð 1761 - 63 , sem læknissetur , lyfjaverslun og vísir að fyrsta læknaskóla landsins . Byggð á Seltjarnarnesi er vafalaust frá þjóðveldisöld , en athafna manna í Seltjarnarneshreppi hinum forna er fyrst getið árið 1851 . Seltjarnarneshreppur hinn forni náði yfir allt nesið , sem liggur milli Kollafjarðar og Skerjafjarðar og allt til fjalla . Austasta jörðin var Kópavogur . Landamörk milli jarða í Seltjarnarneshreppi hinum forna hafa síðan orðið að mörkum sveitarfélaga og má í því sambandi minna á mörk Reykjavíkur og Seltjarnarneskaupstaðar . Þau munu að verulegu leiti markast af landamerkjadómi , sem dæmdur var um 1600 um mörk Víkur annars vegar og Eiðis og Lambastaða hins vegar . Fyrsta hreppsnefnd Seltjarnarneshrepps var valin á hreppaskilaþingi í júní 1875 . Eini starfsmaður hreppsins í fullu starfi fyrstu áratugina eftir 1875 var kennarinn við Mýrarhúsaskóla . Margir útvegsbændur voru á Seltjarnarnesi og árið 1884 áttu Seltirningar 40 sexæringa og 9 áttæringa , en eiginlegt upphaf þilskipaútgerða hófst 1883 - 84 . Að lokum skal á það minnst að hafnleysi og annað aðstöðuleysi í landi var útgerð Seltirninga ávallt erfitt og erfiðara eftir því sem skipin urðu stærri . Básendakauptún á Miðnesi lagðist af með öllu , því að sjór og veður braut þar öll bæjar - og verslunarhús ; fékk kaupmaðurinn með naumindum forðað lífi sínu og fjölskyldu sinnar að Loddu á Stafnesi . Fiskgarðar og túngarðar þar syðra sópuðust heim á tún , sumstaðar tók jafnvel af túnin , skipauppsátur og brunnar . Tvær kirkjur fuku , Hvalneskirkja og kirkjan að Nesi við Seltjörn sem sögð hafa fokið í heilu lagi af grunni sínum . Er haft eftir jafnathugulum heimildarmanni og biskupinum á Lambastöðum , að 5 álnum hefði sjór gengið hærra , þverhníptu máli , en í öðrum stórstraumsflóðum . Í Örfirisey spilltist land svo af sand - og malarburði , að eyjan mátti lítt byggileg teljast , enda lögðust býli þar úti í eyði . Undir lok seinni heimsstyrjaldarinnar var farið að huga því að gera skipulagsuppdrætti að landi vestan í Valhúsahæð , þ.e. landi Bakka og Bygggarðs . Var þetta land í eigu Neskirkju og skyldi það selt undir íbúðarhús til fjáröflunar fyrir kirkjuna . Flestir fundir hreppsnefndar vour um þetta leyti haldnir á heimili oddvita i Kópavogi . Um sumarið 1947 gengu undirskriftarlistar um Nesið , þar sem farið var fram á skiptingu hreppsins í tvo hreppi . Sýslunefnd Kjósarsýslu var hlynnt skiptingu hreppsins í tvo hreppi og lá stefnumarkandi ákvörðun Félagsmálaráðuneytis um skiptingu í nóvember 1947 sem tók gildi á áramótum sama ár .