„ Fáir rækta þennan eiginleika sérstaklega en við erum sérvitur “ Harpa Reynisdóttir og Jóhann Pjetur Jónsson eru bændur á Hæl í Flókadal . Á bænum eru kindur og kettir , hestar og geitur , svo fáein húsdýr séu talin . Kindastofninn á Hæl er nokkuð frábrugðinn því sem gengur og gerist til sveita landsins . Þar eru ferhyrntar ær hvorki fleiri né færri en 44 af um 220 fjár . „ Fáir rækta þennan eiginleika sérstaklega en við erum sérvitur , “ segir Jóhann og brosir . " Þegar við byrjuðum búskap 1991 þá var allt hyrnt en við breyttum yfir í kollótt , svo öfgarnar ganga í báðar áttir , “ bætir hann við . Það var síðan árið 2004 að bændurnir á Hæl eignuðust fyrstu ferhyrntu ána . „ Steini í Laugabæ [ Þorsteinn Júlíusson ] var alltaf að reyna að fá mig til að þiggja hjá sér ferhyrnta kind en ég þráaðist við , “ segir Harpa og brosir . „ En það var svo árið 2004 að við fengum nokkrar kollóttar ær frá Hauki [ Engilbertssyni ] á Vatnsenda . Hann laumaði með einni ferhyrntri , Skottu frá Varmalæk . Ég varð strax hrifin og þáði loks eina ferhyrnta frá Steina sem hét Grálind , “ segir Harpa og þar með hófst saga þessa óvenjulega kynbótastarfs á Hæl . „ Síðan þá hefur þeim fjölgað hægt og rólega , “ segir Harpa . „ Hægt og rólega ? “ hváir Jóhann . „ Já , eða svona . Allavega fjölgað , “ svarar Harpa og þau hlæja við . Ættmæðurnar Grálind og Skotta voru ágætisær og miklar afurðakindur . „ Báðar höfðu tíu fyrir gerð og afkvæmin skiluðu góðri þyngd , “ bætir Harpa við og flettir upp í Fjárvís . Þar kemur fram að Grálind skilaði 19,7 kg að meðaltali í fallþunga og var með 46,8 kg í lífþunga að meðaltali . Skotta var með 19,3 kg í fallþunga og 40,7 kg í lífþunga . „ Það er því hægt að éta það ofan í sig að þetta sé verra fé en annað , “ segir Harpa . Nánar er rætt við Hælshjón í Skessuhorni vikunnar og birtar myndir af ferhyrnta fénu á bænum .