Ekki það þægilegasta í heimi en ég get þetta alveg – hugsaði ég . < / p > < p > < / p > < p > Svo kom að ég fór í 25 vikna mæðraskoðun , þá mældist blóðþrýstingurinn skuggalega hár og í ljósi þess að móðir mín fékk meðgöngueitrun var ég sett á lyf og sagt að hætta að vinna og taka því rólega . Ég er komin “ Mitt viðhorf var allan tímann að vera jákvæð og þetta hlyti nú að reddast . < / p > < p style = " text-align : center ; " > < / p > < p style = " text-align : center ; " > < strong > BABB Í BÁTINN < / strong > < / p > < p > < / p > < p style = " text-align : justify ; " > Með því viðhorfi mætti ég mánudaginn 7. Júlí 2014 í mitt reglulega rit eftir að hafa byrjað daginn á blóðprufum , eins og vanalega . Ég var ósköp róleg og sat bara í ritinu og spjallaði við manninn minn um hitt og þetta . Það er ein ljósmóðir að reyna að taka úr mér blóð og önnur að skoða ritið og læknirinn fær að heyra mína sögu og ég er spurð fullt af spurningum og svo er mér sagt að það sé verið að hugsa um bráðakeisara en báðar skurðstofurnar voru uppteknar á þessum tíma svo ég þyrfti að bíða . < / p > < p style = " text-align : justify ; " > < / p > < p style = " text-align : justify ; " > Ég skalf úr stressi enda bara komin 32 og hálfa viku á leið ! < / p > < p style = " text-align : justify ; " > < / p > < p style = " text-align : justify ; " > Það var því tekin sú ákvörðun að ég færi í keisara að miðvikudagsmorgni 9. Júlí . En í stað þess að allt væri í panikki að þá fengum við maðurinn minn að skoða Vökudeildina þar sem sonur okkar myndi leggjast inn og við fengum fræðslu um hvernig keisarinn færi fram og við hverju við mættum búast . < / p > < p style = " text-align : justify ; " > < / p > < p style = " text-align : justify ; " > Verandi skipulagsfrík þá róaði þessi fræðsla mig heilmikið niður og eina sem var ekki alveg 100% var hvort ég yrði svæfð eða mænudeyfð , það færi eftir blóðprufum . Maðurinn minn heldur því fram að við höfum bæði tárast . Mér var rúllað yfir á Vöknun þar sem ég jafnaði mig eftir aðgerðina . < / p > < p style = " text-align : justify ; " > < / p > < p style = " text-align : justify ; " > Ákveðin í því að gera mitt allra besta til að litli molinn minn fengi bara það besta fór ég að mjólka mig á 3ja tíma fresti , líka á nóttunni . Ég , uppdópuð af morfíni , að bagsa við að halda mjaltasettinu á sínum stað meðan ég var við það að sofna um hánótt – mikið hefur það verið skondin sjón ! Þá leið mér verr heldur en nokkurn tíman áður með háþrýsting ! < / p > < p style = " text-align : justify ; " > < / p > < p style = " text-align : justify ; " > Ég var á spítalanum í 10 daga ! Týpískur dagur byrjaði þannigi að við vöknuðum saman og hann fór í vinnuna . og við maðurinn minn ætluðum að fara á ættarmót helgina eftir að snáðinn fæddist . Öll plön fóru úr skorðum . < / p > < p style = " text-align : justify ; " > < / p > < p style = " text-align : justify ; " > Hann var samt svo ótrúlega fullkominn , þótt hann væri lítill . < / p > < p style = " text-align : justify ; " > < / p > < p style = " text-align : justify ; " > Hann léttist eins og öll börn og fór niður í 1320 grömm . Hann fékk smá gulu og þurfti að fara í ljós í nokkra tíma en hann rétti fljótt úr kútnum ; sérstaklega eftir að hann fékk fyrstu brjóstamjólkina . Það er löng leið framundan og nóg af hindrunum á leiðinni . < / p > < p style = " text-align : justify ; " > < / p > < p style = " text-align : justify ; " > Einn af hápunktunum var þegar við gátum farið að æfa brjóstagjöfina . Þar sem hann var svo lítill entist hann ekki lengi og náði litlu sem engu – en þetta var mikilvæg æfing ! Við vorum því ekkert að spá í að gera heimilið tilbúið fyrir hann strax . Satt best að segja höfðum við varla tíma til þess því við vorum ekki mikið heima hjá okkur nema bara til þess að sofa . Meðan stór hluti þjóðarinnar var að djamma frá sér allt vit var okkur alveg sama um allt ; við horfðum dáleidd á litla drenginn okkar í vöggunni sinni . < / p > < p > < / p > < p > Síðan þá hefur allt gengið framar björtustu vonum . Þegar þetta er skrifað er Halldór 4ra mánaða , 11 vikna í leiðréttum aldri . Hann er tæp 5 kíló og 57 cm og þroskast vel . < / p > < p style = " margin-bottom : 5 px ; color : rgb ( 51 , 51 , 51 ) ; font-family : Helvetica , Arial , sans-serif ; font-size : 12 px ; line-height : 15.59375 px ; background-color : rgb ( 255 , 255 , 255 ) ; text-align : justify ; " > < / p > < p style = " margin-bottom : 5 px ; color : rgb ( 51 , 51 , 51 ) ; font-family : Helvetica , Arial , sans-serif ; font-size : 12 px ; line-height : 15.59375 px ; background-color : rgb ( 255 , 255 , 255 ) ; text-align : justify ; " > Viku seinna byrjaði aftur að blæða hjá mér og var ég orðin ansi pirruð á þessum sepa og fór upp á lansa eina ferðina enn . Þegar ég var búin að vera á fæðingargangi í skoðun í einn klukkutíma byrjaði ég svo að fá samdrætti og verki á tveggja mínútna fresti . Hún var 1750 g og 40 cm . Foreldrar mínir og tengdaforeldrar komu og voru okkur til halds fram á biðstofu en maðurinn minn fékk að vera viðstaddur . Maðurinn minn fékk rétt að líta á hana og koma við hana þegar læknir var að skoða hana en ég sá glitta í hana þegar keyrt var með hitakassann framhjá mér . Við gerðum okkur ekki fyllilega grein fyrir því hvað hún var veik . < / p > < p > Á vökudeild tók á móti okkur yndislegt starfsfólk sem ég get aldrei þakkað nóg fyrir allt sem þau gerðu fyrir okkur hjónin og dóttur okkar . Hún var í öndunarvél í tvo daga og fór svo á c-pab í sólahring . Á fjórða degi máttum við fá hana í fangið í fyrsta sinn og var það yndislegt að geta loks haldið á barni sínu . Við erum mjög heppinn því hún er heilbrigt barn og eina sem sýnir að hún sé fyrirburi er það að hún er mjög nett miðað við aldur . < / p > < p style = " margin-bottom : 5 px ; color : rgb ( 51 , 51 , 51 ) ; font-family : Helvetica , Arial , sans-serif ; font-size : 12 px ; line-height : 15.59375 px ; background-color : rgb ( 255 , 255 , 255 ) ; text-align : justify ; " > Ég kendi sjálfri mér um hvernig fór og fannst ég vera “ gölluð ” þar sem ég gat ekki gengið fulla meðgöngu með barnið mitt . Það var mikil barátta að komast yfir þessar hugsanir en með stuðning frá fjölskyldu og starfsfólki vökudeildar þá komst ég yfir það . Líka í hvert sinn sem ég sá framfarir hjá dóttur okkar þá minnkaði samviskubitið mitt . Þetta var langt kvöld og löng nótt . Á vökudeildinni var okkur sýndur hitakassinn þar sem búið var að búa um Emmu og þau biðu eftir henni . < / span > < / p > < p style = " margin-bottom : 5 px ; color : rgb ( 51 , 51 , 51 ) ; font-family : Helvetica , Arial , sans-serif ; font-size : 12 px ; line-height : 15.59375 px ; background-color : rgb ( 255 , 255 , 255 ) ; text-align : justify ; " > < / p > < p style = " margin-bottom : 5 px ; color : rgb ( 51 , 51 , 51 ) ; font-family : Helvetica , Arial , sans-serif ; font-size : 12 px ; line-height : 15.59375 px ; background-color : rgb ( 255 , 255 , 255 ) ; text-align : justify ; " > < span lang = " IS " xml : lang = " IS " > Sem betur fer minnkuðu samdrættirnir um nóttina . Morguninn eftir var ég því lögð inn á meðgöngudeildina , þar sem ég var 3 nætur í viðbót . < / span > < / p > < p style = " margin-bottom : 5 px ; color : rgb ( 51 , 51 , 51 ) ; font-family : Helvetica , Arial , sans-serif ; font-size : 12 px ; line-height : 15.59375 px ; background-color : rgb ( 255 , 255 , 255 ) ; text-align : justify ; " > < span lang = " IS " xml : lang = " IS " > Að kvöldi 2. október var mér hætt að lítast á samdrættina sem voru þá orðnir mjög harðir og reglulegir , en þó án verkja . Við skoðun kom í ljós að útvíkkunin á leghálsinum var orðin 4 cm og kollurinn hennar Emmu var komin langt niður . Ég var því einu sinni enn flutt aftur á fæðingarganginn . Fæðingin gekk mjög vel , þrátt fyrir eðlilegar kvalir , og Emma fékk að liggja í örstund á maganum mínum áður en læknirnn tók hana . < / span > < / p > < p > Emma var með fulla súrefnismettun og fór beint í hitakassa . Þar sem ekki tókst að stinga hana til þess að gefa henni vökva í æð var strax sett upp sonda ( upp í gegnum nefið ) sem gekk svo ljómandi vel . Þetta reyndist svo vera mitt helsta hlutverk næstu daga , að pumpa og pumpa sárar geirvörturnar í risa rafmagnspumpu og arka með nokkra dropa af gulum broddi inn á vökudeildina nokkrum sinnum á dag . < / p > < p > Rúmum sólarhring eftir fæðingu fékk Emma svo að fara í fyrsta skipti á brjóstið . Hún tók aðeins við því en drakk auðvitað ekki neitt ennþá . Ég vissulega pumpaði mig , og fljótlega fór mjólkin að flæða . Þar hélt hún áfram að vera í hitakassanum þar til 10. október þegar hún fór í vöggu með hitadýnu . < / p > < p > Það komu upp örlitlir en eðlilegir hnökrar . Emma átti það til að " gleyma sér að anda " eins og algengt er með fyrirbura , og hún tók þá svokallaðar apneur . Mér fannst ég alltaf þurfa að spyrja hvort ég mætti gera hitt eða þetta og þetta allt vera fremur óraunverulegt , og ef tækin pípuðu panikkaði ég . Þá fékk hún límmiða í bókina sína og við vorum svo stolt . Þetta er að vísu ekki stórt herbergi , einungis tvö lítil rúm , sjónvarp , fataskápur , salerni og sturta , en það var æðislegt að fá að vera ein og útaf fyrir okkur innan veggja spítalans og með læknana og allt góða starfsfólkið innan handar . Mikið er ég þakklát fyrir fólk vökudeildarinnar , enda er þar frábært starfsfólk . Henni hefur alltaf gengið ljómandi vel . Hún tekur vel eftir , " spjallar " og er farin að mynda orð . < / p > < p > Þegar ég horfi til baka þá sé ég að sagan okkar er góð . Fjórar af okkur á deildinni og ein á heimleið .