Íslenskt mál og almenn málfræði - 01.01.1982 , Blaðsíða 292 290 Flugur Einlægast er að líta svo á að d-framburður hennar fremst í orðum sé sama kyns og framburðurinn rd , fd , gd inni og aftast í orðum ( um hann sjá einkum Asgeir Bl . Magnússon 1959 og Björn Guðfinnsson 1964 : 144 o . áfr . ) . Hann kemur auðsæilega aðeins fyrir í áherslurýrum ,, smáorðum " eins og það , þar , þú ( sbr. hins vegar t . d. það og þar með fullri áherslu í 4. og 14. línu í samtalinu hér að framan ) . Þetta gerist þó því aðeins að næst á undan orðinu fari samhljóð . í samtalinu góða eru reyndar aðeins dæmi um d-framburð fremst í orðum næst á eftir r , m eða n ( var dar o . s . frv. ) . Inni í orðum eru þar þó einnig dæmi hans á eftir [ y ] og [ v ] ( sagdi , hevdi ) . Það virðist því ekki fráleitt að ætla að rf-framburður Guðrúnar Eyjólfsdóttur hafi verið háður því almenna skilyrði að á undan ð / þ færi raddað samhljóð . Eins og að ofan sagði ber Guðrún ,, / ? - orð " því aðeins fram með d að þau séu áherslulaus eða m. ö . o . einungis ef á eftir þ fer áherslu - laust sérhljóð . Nú fer áherslulaust sérhljóð að sjálfsögðu einnig á eftir ð í orðmyndum eins hefði , sagði . Það sýnist því naumast áhorfsmál að lýsa beri d-framburði Guðrúnar með einni reglu . En raunar hefur hún einnig d-framburð aftast í orðum ( vard ) . Reglan virðist því hafa verið þessi : 12 ( 5 ) ð - > d / . , v ' ' [ - t-raddað ] # V [ — áhersla ] Væntanlega hafa einhverjir ( e. t . v . flestir ) sem úf-framburð höfðu ein - ungis haft hann inni og aftast í orðum ( sbr. 7. nmgr. hér að framan ) . Reglan í ( 5 ) á bæði við um slíkan framburð og cf-framburð Guðrúnar Eyjólfsdóttur . Skal í því sambandi bent á að í íslensku eru fleiri hljóð - ferli sem verka bæði innan orða og yfir orðaskil en eru þó mun virkari í fyrrnefnda tilvikinu en því síðarnefnda . Þannig samlagast n t . d. alltaf eftirfarandi g , k ( þ. e. [ n ] - » [ n , n ] ) þegar þessi hljóð eru innan sama myndans ( morfems ) en aðeins stundum þegar á milli þeirra eru mál - fræðileg skil ( sennilega einna síst ef um er að ræða orðaskil ) . Jón í Jón Gunnarsson er sem sagt ýmist borið fram með [ n ] eða [ ij ] ( sjá annars Kristján Árnason 1980b : 215 - 217 ) . 12 C táknar samhljóð , V sérhljóð og # orðaskil . Úr reglunni skal því lesa svona : / ð / verður / d / þegar næst á undan því fer raddað samhljóð og það stendur jafnframt annað hvort aftast í orði eða næst á undan áherslulausu sérhljóði . I þessu sambandi er vert að undirstrika að hér er litið svo á að / ð / liggi [ þ ] til grundvallar en ekki öfugt eins og þó hefur oftast verið gert ráð fyrir ( sjá t . d. Kristján Árnason 1980a : 104 o . v . ) .