Uppeldi og menntun - 16.02.2007 , Blaðsíða 133 133 GUNNHILDUR ÓSKARSDÓTTIR UMRÆÐA Niðurstöðurnar sýna að börnin í rannsókninni hafa mjög svipaðar hugmyndir og börn í öðrum rannsóknum þar sem teikningar voru notaðar til að fá upplýsingar um hug - myndir þeirra um líkamann og einnig þekkja þau helstu líkamshluta og sömu líffæri , þ.e. hjartað og heilann ( Osborne o.fl. , 1992 ; Black og Harlen , 1995 ; Reiss og Tunnicliffe , 1999a ; Reiss , Tunnicliffe o.fl. , 2002 ; Carvalho o.fl. , 2004 ) . Áður en kennsla um líkamann hófst voru upphafshugmyndir barnanna um bein - in , eins og þær birtust á teikningum þeirra , svipaðar hugmyndum barnanna í rann - sókn Reiss og Tunnicliffe ( 1999a ) en niðurstöður þeirra sýndu að þriðjungur yngstu barnanna ( 5 og 6 ára ) , höfðu mjög litla eða enga þekkingu á beinunum samkvæmt teikningunum . Einnig voru hugmyndir barnanna um bein og vöðva svipaðar hug - myndum barnanna í SPACE rannsókninni ( Osborne , o.fl. , 1992 ) . Þau þekktu beinin sem þau fundu fyrir , eins og t.d. bein í handleggjum og fótum , og einnig rifbein og höfuðkúpu og flest börnin töldu að vöðvar væru helst á upphandleggjum og lærum , rétt eins og börnin í SPACE rannsókninni . Myndin í kennslubókinni Komdu og skoðaðu líkamann ( Gunnhildur Óskarsdóttir og Ragnheiður Hermannsdóttir , 2001a ) sem fylgir texta um vöðva sýnir vöðva í handlegg og hefur þessi mynd e.t.v. haft áhrif á teikn - ingar barnanna þannig að hér gæti verið um hermiáhrif að ræða . Einnig viðgengst víða , t.d. á Íslandi , að biðja lítil börn að sýna hversu sterk þau eru með því að hnykla upphandleggsvöðvann þannig að snemma er ýtt undir þá hugmynd að vöðvar séu sérstaklega í upphandlegg . Kennslan um beinin hafði greinileg áhrif á hugmyndir barnanna samkvæmt teikn - ingum þeirra . Jafnvel þó að í sumum tilfellum sé erfitt að fullyrða hvort það var kennslan eða eitthvað annað sem hafði áhrif á þróun hugmyndanna er líklegt að hér hafi kennslan skipt sköpum þar sem svo stutt var á milli teikninganna af hugmyndum barnanna um beinin , eða aðeins tvær vikur , og miklar umræður og fjölbreytt kennsla um beinin fór fram á þeim tíma . Samkvæmt teikningunum voru hugmyndir barnanna um magann og meltinguna líka svipaðar hugmyndum barnanna í SPACE rannsókninni þar sem mörg yngstu barnanna teiknuðu magann eins og poka fullan af ómeltum mat ( Osborne , o.fl. , 1992 ) . Einnig voru teikningar þeirra svipaðar teikningum barnanna í rannsókn Carvalho o.fl. ( 2004 ) sem teiknuðu kökuna sem þau borðuðu ómelta í maganum . Eins og niðurstöð - urnar sýna breyttust teikningarnar eftir sýnikennsluna með Weetabixið og mjólkina og þær umræður sem fóru fram í kjölfarið en e.t.v. breytti sýnikennslan ekki hug - myndunum sjálfum , heldur frekar því hvernig þau sýndu hugmyndirnar á teikningu því börnin vissu að þau gætu ekki kyngt matnum í heilu lagi þó að þau teiknuðu hann á þann hátt í maganum . Þetta er í samræmi við niðurstöður rannsóknar Carvalho o.fl. ( 2004 ) sem segja að teikningar sem ung börn gera til að sýna hugmyndir sínar um meltinguna séu frekar táknrænar en raunverulegar og að þau hermi gjarnan eftir myndum í kennslubókunum og þær sýni ekki endilega hugmyndir þeirra . Það eru nokkur dæmi í þessari rannsókn sem renna stoðum undir þetta . Þetta dæmi kemur líka ágætlega heim og saman við hugmyndir Piaget um jafnvægisleitni þar sem börn - in leitast við að aðlaga nýja reynslu að þeirri sem fyrir er . Stundum tekst þeim það en