Hún hefur alltaf verið bakhliðin á eiginmanninum og veit ekki lengur hver hún er . Þegar hún ráfar út úr erfidrykkjunni finnur hún að hún hefur heldur ekkert aðdráttarafl lengur . Það sem meira er - vegfarendum finnst hún beinlínis fráhrindandi , öllum nema draumlyndum ungum manni sem dregst að henni eins og naglapakki að segulstáli . Nokkrum mánuðum síðar , eftir aðra sára lífsreynslu , reikar hún svefnlaus um miðborgina og nýtur stuðnings tveggja kvenna , Næturinnar og Rigningarinnar . Fjórar götur í gömlu Reykjavík toga hana stöðugt til sín en þar virðist fortíð hennar búa .