Efnin sem hér er um að ræða eru vatn , glúkósi , sölt , og uppleyst úrgangsefni , sem sagt bæði nothæf efni og ónothæf . Meðalþvaglát eru um það bil einn og hálfur lítri á dag . Til þess þarf virkur flutningur að koma til . Þá eykst endursog natrínjóna og lítið er af þeim í þvaginu . Efni sem er seytt úr blóði í nýrnapíplur eru vetnisjónir , kalínjónir , ammóníak og tiltekin lyf . Það sem ræður mestu um þvagmagnið er stjórnun á vatns - og natrínmagni blóðs og er það undir neyslu okkar á vatni og söltum komið . Þvagtemprandi hormón ( ÞTH ) ( e. anti-diuretic hormone = ADH ) stjórnar þessu jafnvægi . Þorsti hefur áhrif á þetta stjórnunarferli . Hann stjórnar vatnsinntöku á meðan ÞTH stjórnar vatnsútlátum . Við finnum fyrir þorsta þegar styrkur natrínjóna í blóði eykst og leitumst við að svala þorstanum með því að drekka . Það er myndað af nýrnahettuberki og hefur áhrif á gegndræpi kalín - og natrínjóna í nýrnapíplum . Það stuðlar að því að halda í natrínjónir en þveita ( e. excrete ) kalínjónum út úr líkamanum . Vegna áhrifa á natrínjónir stuðlar aldósterón líka að því að spara vatn .