Einn algengasti „ sjúkdómur “ nútímans – Sem við áttum okkur ekki á Forsíða » Nýtt » Einn algengasti „ sjúkdómur “ nútímans – Sem við áttum okkur ekki á Þetta er án efa einn algengasti sjúkdómur í dag , hvort sem okkur líkar betur eða verr . Og það má vel kalla þetta sjúkdóm því þetta ástand getur svo sannarlega haft alvarleg andleg áhrif þótt margir átti sig kannski ekki fullkomlega á því . En hver er hann þessi sjúkdómur sem getur auðveldlega rænt okkur orku og andlegu heilbrigði ? Jú þetta er einfaldlega sjúkdómurinn „ að vera upptekinn “ ! Það er svo brjálað að gera Hver kannast ekki við það að hitta vini eða ættingja á förnum vegi og spyrja hvernig viðkomandi hafi það og fá þetta svar ; það er svo brjálað að gera , ég er svo upptekinn , það er svo mikið í gangi ! Við þekkjum þetta öll og við svörum jafnvel eins þegar við sjálf erum spurð . Flestir eru nefnilega allt of uppteknir og allt of margir horfa á lífið þjóta hjá á ógnarhraða , vikur , mánuðir og heilu árin fljúgja hreinlega frá okkur . Við erum líklega þreyttari sem aldrei fyrr og kunnum tæpast lengur listina að njóta þess að vera til og hlusta á eigin andardrátt . Blessuð börnin og láta sér leiðast Og blessuð börnin okkar eru líka upptekin . Mörg hver eru á fullu alla vikuna og er hver mínúta dagsin skipulögð – og þegar skipulagðri dagskrá lýkur taka tækin og samfélagsmiðlarnir við . Börn í dag vita ekki hvernig það er að láta sér leiðast . Við fullorðna fólkið erum eflaust líka búin að gleyma því hvernig það er þar sem við erum svo upptekin að okkur getur hreinlega ekki leiðst . En er okkur það ekki bara hollt að leiðast endrum og sinnum ? Kannski er það líka gott fyrir sálina að leiðast og fá um leið tíma til að leita inn á við og hugsa ? Það er ekkert nauðsynlegt að þurfa alltaf að vera að gera eitthvað ! Stundum er fyllilega nóg að bara vera – og að vera hér og nú ! Vinnan og heimilið orðið eitt Tækninni hefur fleygt fram undanfarna áratugi og við stöndum í þeirri trú að það sé í okkar þágu og eigi að nýtast okkur vel . Allt á að ganga hraðar fyrir sig , vera einfaldara , fljótara og betra . Okkur var lofað að allar þessar nýjungar myndu gera lífið einfaldara og betra . En er það svo ? Sumir eru meira að segja svo „ heppnir “ að geta unnið hvar sem er hvenær sem er . Þeir hafa náð að brúa bilið á milli vinnu og heimilis . En felst einhver heppni í þessu eða er þetta kannski miklu frekar eins og að vera fastur í álögum ? Því við erum í tækjunum okkar öllum stundum , alltaf . Fartölvur og snjallsímar hafa þurrkað út þessi skýru mörk á milli vinnu og heimilis . Þess vegna má kalla þetta sjúkdóm . Við erum svo upptekin að það jaðrar við að vera sjúkt . Erum við sátt við þetta svona ? En hvað er til ráða ? Og viljum við yfir höfuð eitthvað breyta þessu ? Finnst okkur kannski eðlilegast að halda áfram á sömu braut og kvarta yfir því að það sé svo mikið að gera ? Daglega stöndum við frammi fyrir einhvers konar vali . Við veljum hvað við viljum borða , hvar við verslum inn , hverju við klæðumst og svo framvegis – og við veljum t.d. mörg hver að hafa mikið að gera og tökum hitt og þetta að okkur . Oftast er þetta hreinlega spurning um hvernig við veljum að nota þann tíma sem við höfum og þá skiptir forgangsröðunin líka miklu máli í þessu samhengi . Allir hafa gott af því að skoða hlutina upp á nýtt og ef við gætum ekki að okkur náum við ekki að þroskast nægilega sem einstaklingar og fáum ekki það sem við getum út úr þessari jarðvist .