Seljanes við IngólfsfjörðÞar bast Elísabet náttúrunni böndum þegar hún var sextán ára . Mynd : Úr einkasafni Það er eitt að elska , það er annað að sýna ást . Það er líka annað að mega ekki sýna ást . Sums staðar í þjóðfélaginu er bannað að sýna ást . Þá snýst ástin á móti manni . Til dæmis ef maður má ekki sýna hvað hægt er að gera með höndunum og þá snúast hendurnar á móti manni . Þannig er ástin líka . Hún verður að þráhyggju . Hún verður veggur í huganum sem þú rekst á aftur og aftur . Ástin verður hrædd . Þetta er ljóð um ástina . Og ef maður fær ekki að sýna ást þá veit enginn hvað ástin er , þá lærir maður ekkert um ástina . Þá verður maður ástarheimskur en ekki ástargáfaður . Ástargáfur . Ástarheimska . Ástarstjórnun , það er nefnilega mín reynsla , ef ég fæ ekki að sýna ást , þá fer ég að reyna að stjórna með ástinni . Og það er hrikalegt . Það getur endað með ástargeðveiki . Hver vill lenda í ástargeðveiki ? Þetta er ljóð um ástina . Ljóð í anda Jim Morrison . Ég veit ekki hvort ég má segja það eða hvernig en ég mátti ekki sýna pabba mínum ást þegar ég var lítil . Það var allt lokað . Eins var með mömmu mína . Þetta var ekki þeim að kenna , þetta var alkóhólisminn , Bakkus sem réði ríkjum á heimilinu . Þið haldið kannski að ég sé vitlaus að nefna Bakkus . En það var sú orka sem réði ríkjum , eldgömul forneskja sem ræður ríkjum og hans hugsunarháttur teygir sig inní öll stjórnmál og þar sem ójafnvægi ræður ríkjum . Bakkus eða djöfullinn tekur burt hugarró , en ef maður ætlar að taka á móti flæðinu og fjöru þá er hugarró nauðsynleg . Mörgum finnst það ekki smart . Og vilja hafa æsing þegar þeir skapa og eyða og allt á víxl . En hvernig hefði ég viljað sýna pabba og mömmu ást mína ; kúra , dansa , vera svöng , vilja fara í bað , teikna , vera með læti , rannsaka málið . Ég hefði líka viljað hafa svona sameiningu , að við mættum finna hvað við værum gömul , eldgömul fjölskylda sem ættum spesíal hefðir . Og fyndum upp nýjar , sérstaklega fyrir okkar fjölskyldu og þyrftum ekki að vera einsog hinar alltaf . Er ekki komið nóg núna ? Ég átti að skrifa þrjú hundruð orð . En ég skildi þetta með að ég mætti ekki sýna ást , þegar ég hélt erindi á 50 ára afmæli Landverndar um daginn . Líkaminn fór að þjást , mér varð flökurt , mér fannst ég vera með stein í brjóstinu , veggur undir bringspölunum , höfuðverkur , ég hugsaði ég verð að tilkynna mig veika . Og ég spurði líkamann hvað er að . Og hann svaraði , manstu fyrir fimmtíu árum þegar þú sextán ára gömul fórst norður á Strandir , norður að Seljanesi við Ingólfsfjörð og bast náttúrunni böndum , æðarfugl flaut á sjónum , rekaviðardrumbur flaut að landi , skarfur breiddi úr vængjum sínum , selur stakk upp kollinum . Og svo má ég ekki tjá þessa ást eða sýna hana í skrifum mínum þegar ég skrifa á móti Hvalárvirkjun , ég á að vera skynsöm eða nota tungumál virkjunarsinna svo þeir skilji hvað ég tala um . En þá læra þeir aldrei neitt um ástina mína . Ástargáfuna . Ps . Komið öll á Ástarkvöldið í Tjarnarbíó 17. nóvember nk . Klukkan 20 . Við þjáumst ef við megum ekki sýna ást . Guðni Th. benti á tvískinnunginn í Afríkuveiðum Samherja „ Eins og að láta kalkún skrifa gagnrýni um þakkargjörðarhátíð “ Fréttir Fréttir Fréttir Vinnubrögð í andstöðu við barnaverndarlög í máli drengs með fjölþættan vanda