Seint á 19. öld og í byrjun 20. aldar varð til nútímarökfræði . Rökgreiningarheimspeki ( eða analýtísk heimspeki ) dregur nafn sitt af rökgreiningu ( e. logical analysis ) . Af þeirri setningu virðist hins vegar sem draga mætti þá ályktun að núverandi konungur Frakklands sé hærður . Um öll x gildir að ef x er konungur Frakklands , þá er x sköllóttur . Hugmyndinni um rökgreiningu fylgdi kenning sem nefnist rökfræðileg eindahyggja eða rökeindahyggja . Hjá Russell voru rökeindirnar því skynreyndir . Helstu hugsuðir Vínarhringsins voru Moritz Schlick , Ernst Mach , Otto Neurath , Herbert Feigl , Friedrich Waismann , Kurt Gödel og Rudolf Carnap . Um miðja tuttugustu öldina hafði hún meira eða minna sungið sitt síðasta . Philosophiche Untersuchungen ) sem kom út að honum látnum árið 1953 . Með öðrum orðum er rökgreiningarheimspeki samtímans ekki einhver tiltekin stefna , heldur arfleifð tiltekinnar stefnu sem varð til í upphafi tuttugustu aldar í nánum tengslum við nútímarökfræði . Ein af helstu stefnum meginlandsheimspekinnar var fyrirbærafræðin , sem hugsuðir á borð við þýsku heimspekingana Edmund Husserl og Martin Heidegger héldu á lofti . Afbyggingarspekingar hafa til dæmis beitt hugtakagreiningu ( e. conceptual analysis ) og haldið því fram að tilraunir til þess að skilgreina og beita ýmsum grundvallarhugtökum séu sjálfskæðar og grafi undan sjálfum sér . Að lokum má nefna Frankfurt-skólann svonefnda sem varð til í Frankfurt am Main í Þýskalandi á þriðja áratug tuttugustu aldar . Þótt stundum hafi meginlandsheimspekingar mátt sæta ásökunum um að vera myrkir í máli á rökgreiningarheimspekin vitaskuld ekki einkarétt á rökstuðningi og skýrleika . Meginlandsheimspekin hefur ekki jafn náin tengsl við formlega rökfræði eins og rökgreiningarheimspekin og hefur ekki lagt nærri því jafn mikla áherslu á hana eða orðið fyrir jafn miklum áhrifum frá henni . Hér hafa einungis verið nefndar nokkrar stefnur og nokkrir heimspekingar innan hvorrar hefðar . Derrida , Jacques , „ Formgerð , tákn og leikur í orðræðu mannvísindanna “ . . Davíð Kristinsson ( þýð. ) , hjá Róberti Jack og Ármanni Halldórssyni ( ritstj. ) , Hvað er heimspeki ? Tíu greinar frá tuttugustu öld ( Reykjavík : Hugvísindastofnun Háskóla Íslands , 2001 ) : 97 - 116 . Garðar Baldvinsson ( þýð. ) , hjá Garðari Baldvinssyni , Kristínu Birgisdóttur og Kristínu Viðarsdóttur ( ritstj. ) , Spor í bókmenntafræði 20. aldar : Frá Shklovskíj til Foucault ( Reykjavík : Bókmenntafræðistofnun Háskóla Íslands , 1991 ) : 93 - 128 . Quine , Willard Van Orman , „ Um það sem er “ . Ólafur Páll Jónsson ( þýð. ) , hjá Ólafi Páli Jónssyni og Einari Loga Vignissyni ( ritstj. ) , Heimspeki á 20. öld ( Reykjavík : Mál og menning , 1994 ) : 31 - 46 . Tarski , Alfred , „ Merkingarfræðilega hugmyndin um sannleikann og undirstöður merkingarfræðinnar “ . Ásta Kristjana Sveinsdóttir og Arnór Hannibalsson ( þýð. ) , hjá Ólafi Páli Jónssyni og Einari Loga Vignissyni ( ritstj. ) , Heimspeki á 20. öld ( Reykjavík : Mál og menning , 1994 ) : 73 - 109 . Steinunn Kristjánsdóttir er prófessor í fornleifafræði við Sagnfræði - og heimspekideild Háskóla Íslands . Helstu rannsóknasvið hennar eru miðaldafornleifafræði , norræn fornleifafræði , kirkjusaga , klausturfornleifafræði , kynjafornleifafræði , þróun húsagerða og miðlun vísindalegrar þekkingar .