Da Vinci lykillinn heitir bók sem mörgum áskotnaðist um jólin og hlaut lof gagnrýnenda . Bókin er forvitnileg áhugafólki um kristna trú , guðspjöllin og sögu kirkjunnar , vegna þess sem þar er haldið fram um tilurð þessa . Höfundur hennar , Dan Brown , heldur því fram að sagan sé byggð á staðreyndum . Hópur biskupa á kirkjuþinginu í Níkeu í Tyrklandi , árið 325 hafi , að sögn Brown viljað styrkja valdagrundvöll sinn , og hafi búið til guðdómlegan Krist og óskeikula ritningu , hvort tveggja nýungar sem ekki hafi áður þekkst í kristninni . Guðdómleiki Jesú og kennivald Biblíunnar sé uppspuni sem eigi rætur að rekja til hatrammrar valdabaráttu á 4. öld . Hin raunverulega saga hafi verið varðveitt af leynifélagi að nafni “ The Priory of Sion ” sem ýmsir frægir Evrópumenn svo sem listamaðurinn Leonardo da Vinci hafi tilheyrt . Bók Dan Browns er spennandi glæpasaga , og lesandinn dregst inn í sannfærandi samsæriskenningar og situr uppi með spurningar um sannleiksgildi þess sem kirkja og kristni stendur fyrir . Og spyr sig ef til vill : Er það ef til vill aðeins lævíslegt samsæri , til að þagga niður sannleikann og viðhalda völdum harðsvíraðra og spilltra kirkjufursta ? Það eru bækur sem segja frá áhrifamiklu leynifélagi , The Priory of Zion , sem stofnað var í Jerúsalem 1099 til að vaka yfir sönnunum þess að Jesús hafi verið kvæntur Maríu Magdalenu og átt barn með henni . Bókin segir hann meðlim í leynifélaginu . Jóhannes er yfirleitt sýndur skegglaus unglingur og mildur á svip innan um skeggjaða , öldungslega lærisveinana . Hann hafði sérstöðu , „ lærisveinninn sem Jesús elskaði , “ var vart af barns aldri . Í sögu kirkjunnar marka fáir atburðir eins afdrifarík vatnaskil og kirkjuþingið í Níkeu árið 325 . Þegar Konstantínus , sem nýlega var orðinn kristinn , og síðar nefndist hinn mikli , kallaði saman fund biskupa frá öllum hlutum ríkisins til þings í Níkeu þá var kirkjan á krossgötum í guðfræði sinni . Tilefni þessa þings var að hópur manna undir forystu guðfræðings frá Alexandríu , Aríus að nafni , hélt því fram að Jesús hafi verið mikilhæfur leiðtogi en ekki guð í holdi . Í Da Vincy lyklinum lætur Brown Aríus standa sem talsmann kristninnar fyrir daga Níkeuþingsins . Hann staðhæfir að fyrir daga Níkeu hafi fylgjendur Jesú álitið hann dauðlegan spámann … mikilhæfan og máttugan mann , en mann , dauðlegan mann . Íreneus biskup á 2. öld studdist við orð 1 . Kor . Og rithöfundurinn Jósefus , sem var Gyðingur á 1. öld , segir að Gyðingar hafi neitað að nota þann titil eða heiti um keisarann , einmitt vegna þess að Guð einn gæti verið Drottinn , kyrios . Auk þessa eru margvíslegar sannanir fyrir því að kristnir menn fyrir daga Níkeu hafi játað guðdómleik Jesú með því að biðja Föðurinn í Jesú nafni . Kirkjuleiðtogar , þar á meðal Jústínus píslarvottur , 2. aldar biskup og gáfumaður , og einn öflugasti trúvarnarmaður kristninnar , skírði í nafni föður , sonar og heilags anda , og þar með viðurkenndi einingu og jafngildi hinnar þriggja persóna hins þríeina Guðs . Níkeuþingið batt ekki enda á deilurnar um kenningar Aríusar , né heldur innleiddi þingið nýja kenningu um guðdómleik Jesú Krists . En af ýmsum ástæðum ganga rök Browns ekki upp . Hann bendir réttilega á að Biblían hafi ekki borist á faxi frá himnum . Markíon hélt því fram að guð Gamla testamentisins væri annar en sá guð sem Jesús boðaði . Markíon taldi Guð gamla testamentisins vera guð lögmáls og endurgjalds , en guð Jesú Krists væri kærleikur . Þess vegna hafnaði Markíon Gamla testamentinu og þeim ritum Nýja testamentisins sem höfðu á sér gyðinglegan blæ , þar á meðal Matteusarguðspjall , Markús , Postulasöguna og Hebreabréfið . Það var Montanus . Sem svar við því gáfu leiðtogar kristninnar út lista yfir þau rit postulanna sem talin voru sönn túlkun boðskapar þeirra . Leiðtogum frumkirkjunnar var í mun að geta staðfest uppruna rita Nýja testamentisins og tengt þau með sem beinustum hætti við sjálfa postulana . En þeim var ekki síður ljóst að þessi rit voru samhljóma í vitnisburði sínum um fagnaðarerindið . Það gefur enn fólki um víða veröld kraft og djörfung og gleði trúar , vonar og kærleika . Þó að þau sjónarmið sem Da Vinci lykillinn heldur fram um uppruna kirkjunnar og ritningar hennar séu ófrumleg , þá sannar það að hugmyndir eru oft lífsseigar óháð sannleiksgildi þeirra . Þær birtast enn og aftur í ýmsum myndum . Og fals-sagnfræði spennusagnahöfundar breytir engu um sannleiksgildi þess sem Nýja testamentið og kirkjan halda fram . Góðar spennusögur eru gulls ígildi . Da Vinci lykillinn hefur allt til að bera sem slík . En sagnfræði og sannleiksgildi bókarinnar er lítils virði . Nema þá ef vera mætti til að vekja athygli á hinni sönnu og sígildu spennusögu sem Nýja testamentið segir um Jesú Krist , Drottinn og frelsara heimsins . Allir eru sammála um að þörf sé á því inn í rekstur safnaðanna . En eru allir sammála um að á móti skuli stórfækka prestum ?