Skálholt var endurreist á 20. öld af mikilli hugsjón , bæði kirkja og skóli . Eins og fréttir sýna virðist áhuginn á staðnum ekki mikill um þessar mundir . Kaflinn sem hér fer á eftir er úr grein sr. Heimis sem hann ritaði í tilefni af 25 ára afmæli skólans og sýnir vel hugsjónaeldinn sem brann . Vilji menn fræðast frekar um sögu þessara frukvöðlaára í Skálholti , má benda á Afmælisrit Prestafélags Suðurlands sem gefið var út 1987 , en þar skrifaði sr. Heimir ítarlegan annál áranna 1969 -1981 „ Endurreisn Skálholtsstaðar er í hópi rismestu verkefna íslenzku Þjóðkirkjunnar á ofanverðri 20. öld . Þegar skólahald hófst að nýju í Skálholti haustið 1972 , komu ýmsir straumar saman í einum farvegi . Þegar skólinn tók til starfa , var því síðan mjög haldið að nemendum , að þeir væru brautryðjendur nýrra og frjálslegri viðhorfa og aðferða í skólastarfi og námi , þátttakendur í ævintýri . Tíminn var fullnaður og þörfin fyrir gjörbreytta skólahætti öllum ljós . Skálholtsskóli var í öndverðu fyrirrennari nokkurs , sem almenningur vænti og síðar hefur í raun komið fram um land allt . Skólinn hitti þannig vel í lið , og þessar aðstæður léku í hendur honum . Sumarið 1969 var stofnað félag til eflingar hinum verðandi skóla . Það hét " Skálholtsskólafélagið " . Sama ár fól kirkjuráð mér og konu minni , Dóru Þórhallsdóttur , að fara af landi brott til að kynnast starfsemi lýðháskóla á Norðurlöndum . Réðumst við til starfa á skóla einum í bænum Haslev á sunnanverðu Sjálandi . Skólinn heitir " Haslev udvidede höjskole " . Úr þessu varð þriggja ára dvöl á erlendri grundu . Síðasta misserið unnum við á norskum lýðháskóla , " Utgarden folkehöyskole " á Karmöy , skammt frá Haugasundi og Stavanger . Sumarið 1972 komum við heim og tókum til við að undirbúa skólahald í Skálholti , m.a. með umfangsmiklu kynningarstarfi í fjölmiðlum . Meðalaldur nemenda var 18 ár . Námið skiptist í skyldugreinar og valfrjálsar greinar . Skólinn bauð nemendum 60 kennslustundir í viku hverri , þar af 12 skyldustundir . Hver nemandi sótti liðlega 40 stundir í viku . Skyldugreinarnar voru íslenzkar bókmenntir , málfræði og starfsetning , menningarsaga og trúfræði , almennur söngur , " samtímaviðburðir " , þ.e. fréttaskýringar um innlend og erlend efni , og vikulegur tveggja stunda fyrirlestur um sundurleit efni . Komu fyrirlesarar þá úr ýmsum áttum , m.a. fulltrúar allra stjórnmálaflokka ár hvert . Valfrjálsar greinar skiptust í nokkra höfuðþætti . Fyrst er að nefna " almennar greinar " , en þær voru enska , danska , þýzka , latína , stærðfræði , eðlisfræði , líffræði , vélritun , bókfærsla og skyndihjálp . Annar flokkur valfrjálsra greina var " félagsfræðibraut " . Þar var að finna sálarfræði og uppeldisfræði , félagsfræði , nútímasögu , búvísindi , félagsmálafræðu og starfsfræðslu . Í vetrarlok gaf skólinn nemendum skriflegan vitnisburð um frammistöðu í námi . Félagslíf var fjölbreytt og lifandi á Skálholtsskóla . Rektor og kennarar skiptu með sér verkum og voru samvistum við nemendur dag hvern fram á kvöld . Málfundir og kvöldvökur , leikstarfsemi og blaðaútgáfa , skemmtisamkomur og dansleikar skiptust á , svo að eitthvað sé nefnt . Mikil áherzla var á það lögð , að skólinn væri " heimili " nemenda . Átti konan mín drýgstan þátt í þeirri viðleitni sem " húsmóðir " á skólanum að norrænni fyrirmynd . " Nemendasamband " var stofnað og starfaði með prýði í mörg ár “ ( Heimir Steinsson Mbl . 1997 ) . Og milli Íslands og Norðurlandanna . Þann samhug þarf að efla á ný – ef staðurinn á að eiga sér framtíð en ekki aðeins glæsta fortíð .