Viðvarandi átök hafa einnig verið í Helmand-héraði , í námunda við Laskhar Gah , stærstu borgina þar og Talibanar ráða í raun stórum svæðum í Helmand . Þessi aðgerð gengur undir nafninu Resolute Support og að henni standa aðildarþjóðir NATO og önnur ríki sem starfa með bandalaginu . Yfirmaður bandaríska hersins baðst í kjölfarið afsökunar , en gaf þá útskýringu að liðsmenn Talibana hefðu falið sig meðal almennra borgara og ráðist þaðan á hersveitir . Á þessu ári er til dæmis gert ráð fyrir að bandarísk stjórnvöld verji rúmum 4 milljörðum bandaríkjadala í vopnabúnað , þjálfun og viðhald fyrir afganska herinn og lögregluna og NATO ( auk samstarfsþjóða ) hafa heitið um 450 milljón bandaríkjadölum árlega í sérstakan sjóð sem styður afganska herinn . Ég er ekki að halda því fram að Talibanar geti lagt undir sig Kabúl , en eins og staðan er núna , þá virðast þeir hafa nægan vilja og getu til að berjast , í stað þess að eiga í raunverulegum viðræðum um frið . Léleg stjórnun og spilling eru viðvarandi vandamál í hernum og lögreglunni , rétt eins og í öðrum geirum samfélagsins í Afganistan ; herforingjar hafa til dæmis orðið uppvísir að því að halda úti löngum listum af hermönnum sem raunverulega eru ekki til staðar , og stinga launum þeirra í eigin vasa . Spilling er í raun eitt af stærstu vandamálunum í Afganistan , og stór ástæða þess hversu hægt gengur að gera endurbætur á stjórnkerfinu . Yfirvöld standa einnig frammi fyrir því að taka á móti tugum og hundruðum þúsunda Afgana sem yfirvöld í Pakistan hafa markvisst verið að vísa úr landi á síðustu mánuðum , auk þeirra afgönsku flóttamanna sem komist hafa til Evrópu en er verið að senda til baka . Blóði drifin saga Saga síðustu áratuga í Afganistan er blóði drifin og í raun má segja að stærstur hluti íbúa landsins , allir þeir sem fæddir eru á undanförnum fjörtíu árum eða svo , hafi aldrei upplifað neitt annað en stríðsástand eða ógnarstjórn . Borgarastyrjöld braust út árið 1978 , eftir að kommúnistar , undir stjórn Mohammads Najibullah , tóku völdin í landinu . Talið er að hátt í tvær milljónir almennra borgara hafi fallið , auk þess sem milljónir flúðu land , aðallega til Pakistans og Írans . Átökin í landinu héldu áfram eftir að Sovétmenn drógu herlið sitt til baka árið 1989 . Hekmatayar er stundum kallaður „ slátrari Kabúl “ og ekki að ástæðulausu . Með þessu opnaðist nýr kafli í borgarastríðinu í Afganistan , sem beint og óbeint leiddi til þess að Talibanar náðu hægt og bítandi völdum , fyrst í suðurhluta Afganistan og nokkrum árum síðar í öllu landinu . Ógnarstjórn Talibana í Afganistan var steypt af stóli í desember 2001 , eftir að Bandaríkjamenn réðust inn í landið . Á fjórða þúsund hermenn NATO og annarra þjóða hafa fallið í bardögum í Afganistan síðustu sextán árin ; í höfuðstöðum NATO í Kabúl er þeirra , sem og fallinna afganskra hermanna minnst í sérstakri athöfn sem haldin er hvern föstudag . Brotthætt stjórn ( svokallaðrar ) einingar og samstöðu Eftir umdeildar forsetakosningar árið 2014 , þar sem ásakanir um atkvæðasvindl flugu á alla vegu , stóð Asraf Ghani uppi sem sigurvegari og nýr forseti landsins – en aðeins eftir að þáverandi utanríkisráðherra Bandaríkjanna , John Kerry , kom til Kabúl , og samdi um að Ghani myndi deila völdum með Abdullah Abdullah , sem hafði ásamt Ghani , komist áfram í aðra umferð kosninganna . Sérstök staða nokkurs konar forsætisráðherra var búin til fyrir Abdullah og til stóð að endurskoða stjórnarskrá landsins þannig að staða hans yrði lögfest . Mynd : EPA „ Stormasamt samband Ghani og Abdullah er stór hluti ástæðunnar fyrir því að svo erfitt reynist að koma á þeim endurbótum sem Ghani lofaði í kosningabaráttunni og landið þarf nauðsynlega á að halda . Ríkisstjórnin er í raun lömuð og heldur aftur af tilraunum til að berast gegn spillingu og skapa öryggi . Dostum er kannski besta dæmið um það . Hann er núna varaforseti Afganistans , en í borgarastríðinu á níunda áratugnum leiddi hann tugi þúsunda liðsmanna sinna í baráttu gegn andstæðum fylkingum , þar á meðal gegn Gulbuddin Hekmatayar ( sem hann gekk reyndar síðar í lið með ) . Dostum flúði land eftir að Talibanar höfðu sigrað liðsmenn hans í Mazar-i-Sharif en kom aftur árið 2001 og tók þátt í sókn bandaríska hersins gegn Talibönum . Ghani lýsti því reyndar nýlega yfir að fullur vilji væri til að halda kosningar en hins vegar er erfitt að ímynda sér hvernig þær ættu að fara fram í ríki þar sem stór hluti landsvæðisins er undir stjórn eða áhrifum uppreisnarmanna . Snemma á síðasta ári var mikið lagt í undirbúning viðræðna við Talibana , en þær fóru út um þúfur þegar í ljós kom að stofnandi og leiðtogi Talibana , Mullah Mohammed Omar , hefði látist árið 2013 . Það sem flækir svo enn frekar þessa stöðu eru samskipti og samband stjórnvalda í Kabúl við nágrannaríki sín . Ráðamenn í Pakistan hafa um langt skeið verið sakaðir um að hafa stutt Talibana leynt og ljóst , til að viðhalda ótryggu ástandi í Afganistan ; æðstu stjórnendur Talibana hafa um langt skeið verið í leynum í Pakistan og þaðan hafa margir af liðsmönnum samtakanna komið . Rétt eins og önnur NATO ríki , hóf Ísland þátttöku sína þegar bandalagið tók yfir stjórn ISAF árið 2003 , en áður hafði verið veitt fjárhagsaðstoð vegna loftflutninga til Afganistans . Árið 2004 tók Íslenska Friðargæslan við stjórn alþjóðaflugvallarins í Kabúl og lagði til 17 af þeim rúmlega 300 stöðugildum sem þá þurfti til að reka flugvöllinn . Friðargæslan kom einnig að mönnun hópa sem sendir voru vítt og breitt um Afganistan til að vinna að og fylgjast með endurreisnarstarfi í landinu . Nú eru tveir starfsmenn Friðargæslunnar í Kabúl , og starfa þar í höfuðstöðvum NATO . Hvað næst ? Íhlutun NATO þar er fyrir löngu orðið að stærsta og lengsta verkefni bandalagsins og raunar Bandaríkjanna einnig , og miklir hagsmunir eru tengdir því að sjá árangur ; kannski má segja að því lengur sem íhlutunin vari , því erfiðara verði að hætta henni . Yfirlýst markmið NATO og Bandaríkjanna er að koma í veg fyrir að Afganistan verði aftur hæli hryðjuverkamanna sem geti þaðan skipulagt árásir á önnur lönd – og að afganski herinn og lögreglan geti að fullu og óstudd séð um að halda uppi öryggi fyrir almenna borgara . Björn Malmquist er fyrrverandi fréttamaður á RÚV og starfaði sem friðargæsluliði á vegum Utanríkisráðuneytisins í Kabúl frá 2015 til 2016 . Kjarninn er vettvangur umræðu og á nýliðnu ári voru 539 skoðanagreinar birtar , stærstur hluti þeirra aðsendar greinar . Okkar tryggð er aðeins við lesendur . Við erum skuldbundin ykkur og værum þakklát ef þið vilduð vera með í að gera Kjarnann enn sterkari .