Margir hafa eflaust heyrt um hin svokölluðu lýsandi nætuský ( e. Noctilucent cloud – einnig kölluð Polar Mesospheric Clouds – PMCs ) , en ýmsar hugmyndir hafa verið uppi um tilurð þeirra . Sumir tengja þau við hnattrænar breytingar í loftslagi en tengsl hafa einnig fundist við sólblettasveiflu sólar . Veðurstofan segir eftirfarandi um lýsandi næturský : Ofan við háský eru til glitský / perlumóðuský ( nacreous clouds ) í um 15 – 30 km hæð og lýsandi næturský noctilucent clouds ) í um 75 - 90 km hæð . Þessar skýjagerðir eru mjög sjaldgæfar og tengjast ekki veðri . Ný rannsókn NASA Nýjar myndir frá AIM gervihnöttum sýna þessi lýsandi næturský í einstakri upplausn ( 3 × 3 mílur ) og svo virðist sem tímabil þessara skýja kveiki og slökkvi á sér eins og jarðeðlisfræðileg ljósapera . Svo virðist sem að vísbendingar séu um að einhverskonar “ veðrakerfi ” myndist í miðhvolfinu , sem að fylgi svipuðu munstri og síbreytilegt veðurfar veðrahvolfsins . Þessar myndir sýna í fyrsta skipti flókið myndunarferli þessara skýa , yfir þrjú norðurhvelssumur og tvö suðurhvelssumur . Sjá myndband sem sýnir breytinguna í sumar á norðurhveli ( maí – ágúst 2009 ) . Hægt var að fylgjast með myndun þeirra , tíðni og birtustig þeirra og hvers vegna svo virðist vera sem þau myndist nú á lægri breiddargráðum en áður ( þ.e. á norðurhveli færast þau suður á bóginn ) . Gervihnattamynd frá AIM gervihnettinum yfir norðuhveli , þann 14. júlí 2009 . Þessi ský myndast oftast nær yfir sumartíma hvors hvels jarðar og eru gerð úr ískristöllum sem myndast þegar vatnsgufa þéttist utanum örður í helkulda miðhvolfsins . Þau lýsa á himninum vegna þess hversu hátt þau eru yfir yfirborði jarðar að þau endurspegla sólarljós , þrátt fyrir að sól sé sest . Þessar gervihnattamyndir ásamt háþróuðum tölvulíkunum hafa sýnt eftirfarandi : Hitastig virðist stjórna því hvenær skýin myndast fyrst , breytileika þess yfir hvert tímabil og hvenær þau hætta að myndast . Vatnsgufa er einnig mikilvæg en þekking á því er minni Hnattrænar bylgjur í efri lögum lofthjúpsins valda því að næturskýin sýna hnattrænan breytileika , meðan minni bylgjur vegna breytileika í þyngaraflinu veldur því að þau hverfa staðbundið Það eru ákveðin tengsl á milli þess hvels sem er í sumar og vetrarham , þ.e. þegar hitastig breytist á því hveli þar sem vetur er – þá breytast næturskýin á hinu hvelinu að sama skapi . Það virðist því sem þekking á þessu fallega fyrirbæri sé að aukast , en sitthvað er á huldu ennþá .