Slíkt gerist af sjálfu sér þegar um er að ræða kjarna geislavirkrar samsætu sem kallað er , og alfasundrun eða alfageislun er einmitt ein tegund geislavirkni . Í tvívetni er ein nifteind í kjarnanum auk róteindarinnar en í þrívetni eru nifteindirnar tvær og því samtals þrjár kjarnaeindir ( róteindir og nifteindir ) í kjarnanum . Þetta breytir þó engu um það að efnið í vetnisfrumeind er alls ekki nógu mikið til þess að alfaeind geti myndast . Alfasundrun verður í náttúrunni eingöngu í þungum frumeindakjörnum - kjörnum sem eru talsvert fyrir ofan járn í sætistölu og massatölu . Til þess að hún geti orðið af sjálfu sér þarf munurinn á massa upphaflega kjarnans og kjarnans sem myndast að vera til muna meiri en massi alfaeindarinnar . Umframmassinn breytist í orku samkvæmt hinni frægu jöfnu Einsteins , Gísli Pálsson er prófessor í mannfræði við Háskóla Íslands . Rannsóknir hans hafa spannað breitt svið , allt frá íslenskum fornbókmenntum til nútíma erfðafræði . Gísli hefur í ritum sínum fjallað um mörg viðfangsefni , oft á mörkum ólíkra fræðigreina , svo sem kvótakerfið , nafnahefðir og líftækni .