181 Allir snjeru augum frá jöröu , upp í rjáfrið grátandi störðu ; skalf og sveigðisk þakið út [ » aiula fjoikcls fyrir losnuðum anrla . Geggjast allur guðsorða lestur , á grátunum tvístígur prestur , hleypir nú i hempuna vindi , hrökkur út úr kirkjunni í skymli . I sama hili er sálnuiiinn liúinn , situr Keli móður og lúinn ; ölluin linst , sem eilthvað sig dreyini , aldrei meiri [ iögn varð í heimi . Djákni fyrstur raknar úr roti , rann scm mús úr nauðúngarskoti ; fær sjer hók og hættir að hríria , herðir sig með hænina sína . Enn á meðan út er að klvkkja , á er komin sögnna lykkja ; jjorkell æpir : hættu að hríngja , hef jeg ekki lof til að svngja ? Að svo niæltu aptur hann hyrjar , upp og niöur geingnr og kyrjar ;