Myndlist Septem sem kvintett Guðmundur Benediktsson sýnir með hópnum Um síðustu helgi voru þrjár sýningar opnaðar að Kjarvals - stöðum . Meðal þeirra er sýning Septem-hópsins í vestursalnum . Þetta er tólfta sýning Septem - manna frá því samtökin voru reist , eða endurreist , allt eftir því hvernig menn vilja líta á þau . Fráfali Þorvaldar Skúlasonar hvílir óneitanlega yfir salarkynn - um og blóinabúkeUar við myndir hans minna sýningargesti á að Septem-sýningin í ár er eins kon - ar „ posthumus-sýning " þessa mikla meistara . Það hlýtur að vera erfitt fyrir þá sem eftir eru að halda uppi sama kraftinum , þegar stór skörð eru höggvin í raðir þeirra . Með þeim Sigurjóni og Þorvaldi eru horfnir elstu og reyndustu lista - menn hópsins og fyrir bragðið verður heildin ekki nema svipur hjá sjón . Þá vantar tilfinnanlega Karl Kvaran sem nú sýnir í Listmunahúsinu . Hann hefur mér fundist jafnbestur gegnum árin og gefa Septem-sýningunum það pund sem svona hópsýningar þurfa til að standa undir sér list - rænt séð . Minningarsýning Skyldi þá ekkert vera bitastætt í vestursalnum ? Jú , því þrátt fyrir lát Þorvaldar standa verk hans óhögguð sem vottur um mikla andlega frjósemi til hinstu stund - ar . Og við minnumst ekki ein - göngu eins manns , því Kristján Davíðsson sýnir okkur mikla og stórbrotna mynd málaða í minn - ingu Ragnars í Smára . Kristján er aldrei betri en þeg - | ar hann fæst við alvöruna í náttúr - | unni þar sem mætast himinn , haf og jörð , mörk Ufs og dauða . íj flæðarmálinu og á Rauðasandi öðlast verk hans þá dýpt sem gera hann t vímælalaust að okkar besta landslagsmálara , a.m.k þegar hann vill það við hafa . Náttúranj virðist ljá frjálsum abstrakt - myndum hans einhvern heim - spekilegan tón sem stórlega eykur gildi þeirra . Guðmundur Benediktsson er gestur Septem-hópsins að þessu sinni . Mig grunar að ekki h'ði á löngu þar til hann verði fullgildur meðUmur . Ekki mun vanta pláss - ið . Auk þess sver hann sig í ætt við þau norm sem gilda innan Septem-hópsins . Þau má finna samkvæmt staöli gefnum upp í listaverkabókum um það hvernig vönduð eftirstríðsárahst skufi vera . „ Látið París gefa tóninn " minnir mig að ein þessara bóka heiti , en þær eru fleiri . Misskiiin kiassík Guðmundur er þrátt fyrir allt góður listamaður og þótt stíll hans sé örlítið klemmdur og var - færinn , bera inyndir hans vott um íliygli og kunnáttu samfara ljóð - rænni vitund . Og svo er hér allt í einu fígúrat - iv mynd eftir Jóhannes Jóhannes - son . Hún jaðrar að vísu við flott - heit í fínessum sínum , en hér kveður við nýjan tón og það veit á eitthvað forvitnilegt . Hið sama verður víst ekki sagt um verk Guðmundu Andrésdótt - ur . Ef því hefur einhvern tíma verið fram haldið að stflræn stað - festa væri aðalsmerki góðrar Ust - ar , hefur Guðmunda löngu hrak - ið þá kenningu með því að snúa henni upp í háðulegt skop . Nú er svo komið að enginn getur lengur sagt mér hvort þessar myndir séu þær sem hún sýndi í fyrra eða hittifyrra , ellegar fyrir tíu árum . Hið eina sem ég veit er að einu sinni var blár eða brúnn þar sem nú er grænn . Einnig rámar mig í hringi þar sem nú eru bylgjur , en hvar eða hvenær er mér ómögu - legt að muna . Ef tilveran er stöðnuð og tilbreytingalaus , þá eru verk Guðmundu sönnust af öllu sönnu . HALLDÓR B. RUNÓLFSSOf Vandamál Valtýs Péturssonar eru annars eðhs og miklu augljós - ari . Þar er um hreint afturhvarf að ræða til skólabókarinnar . AlUr anfarin 50 ár eða meir , hafa um leið gengið gegnum sinn Céz - anne . Ég hef alltaf haldið að það væri til að efla með mönnum formrænna hugsun , en ekki svo þeir sætu fastir í stil þessa ágæta málara . En eftir að nemendur Ingres höfðu endanlega rúið sígildan stíl Rafaels öllu innihaldi , fóru menn að þreifa fyrir sér um nýjan klass - ískan staðal sem hægt væri að byggja á nútímalegan akadem - isma . Aumingja Cézanne varð fyrir vaUnu og þrátt fyrir það að Braque leiddi kenningar hans til lykta á fyrstu árum aldarinnar ( og Jón Stefánsson hér á landi ) , héldu vissir menn áfram að apa eftir stíl hans eins og ekkert hefði í skorist . Fyrir Valtý eins og aðra céz - annista hefur Ustin sjálf verið til lykta leidd með kenningum meistarans frá Aix . Ekkert er eftir nema endurtekningin . Þetta er synd þegar þess er gætt að Valtýr var annars sinnis fyrir Málverk eftir Þorvald Skúlason þrem áratugum , þegar hann stóð í fy lkingarbr j ós t i fynr vissri form - byltingu . Að skólabok Thénots ( útgcfin 1838 ) skuU nú kitla hann nærri 150 árum eftir útkomu er hreint furðulegt . -HBR WÓÐVILJINN - SÍÐA 11 Hér nýtur japanskt hugvit sín til fulls . Elektrónískar ritvélar með minni gerast ekki léttari og fyrirferðaminni . Brother verksmiðjurnar framleiða um eina milljón véla árlega , semer um 15% af markaðsþörf . Það ætti ekki að _ þurfa fleiri meðmæli . CE 50 sú létta 3912 c CE 60 T. Skiptanleg leturkróna 2 . Kasettuborðar 3 . Síritun allra lykla 4 . Sjálfvirk 5 bila inndrögun 5 . Hraðvirk afturfærsla 6 . Sjálfvirk endurstaðsetning eftir leiðréttingu 7 . Uppsetning talnadálka 8 . Stillanlegur ásláttarþungi 9 . Vz stafabil 10 . Sjálfvirk 1 línu leiðrétting 11 . Lok með handfangi GÍSLI J. JOHNSEN SKRIFSTOFUBÚNADUR SF mn Smiðjuvegi 8 - Sími 73111