Síðsumars árið 2015 höfðu herir Bashars al-Assads Sýrlandsforseta misst stærstan hluta landsins í hendur uppreisnarmanna . Þá hafði stríðið staðið í fjögur og hálft ár . Uppreisnarmenn höfðu m.a. náð Aleppo , miðstöð verslunar landsins og fjölmennustu borg þess , að mestu á sitt vald . Assad varð að hverfa frá þeirri áætlun sinni að berjast á öllum vígstöðum . Herir hans höfðu í raun hörfað til höfuðborgarinnar Damaskus og næsta nágrennis hennar . Eftir linnulausa bardaga áranna á undan var mátturinn úr stjórnarhernum . Og liðhlauparnir orðnir margir . Hann var ekki einn um að hafa áhyggjur af ástandinu . Íranar voru einnig uggandi . Þeir voru yfirlýstir stuðningsmenn Assads og sáu í hvað stefndi þrátt fyrir að í Sýrlandi væru þá þegar skæruliðar þeim hliðhollir sem og skæruliðar tengdir líbönsku Hezbollah-samtökunum að berjast við hlið stjórnarhersins . Þétt handaband bandamannanna Assads og Pútíns . AFP Soleimani hafði séð með eigin augum að allt gekk á afturfótunum í stríðsrekstri Assads . Þessi fundur hans með rússneskum stjórnvöldum í Moskvu átti eftir að bjarga Assad og stjórn hans en kalla enn meiri þjáningar og eyðileggingu yfir Sýrlendinga . Um 350 þúsund hafa fallið í stríðinu sem nú hefur staðið í sjö ár . Um helmingur þjóðarinnar hefur flúið heimili sín , milljónir til annarra landa . Íran og Sýrland eru m.a. tengd af trúarlegum ástæðum . Flestir sem koma að stjórn Assads tilheyra minnihlutahópi múslíma sem er angi af shía-íslam sem aftur eru ríkistrúarbrögð Írans . Skýringar á áhuga Rússa á þróun mála í Sýrlandi eru af öðrum toga . Niðurbrotið hefst Næstu tvö árin styrktu Rússar og Íranar stoðir stjórnarhersins með ýmsum ráðum og voru því lykilþátttakendur í því að hefja niðurbrot byltingar uppreisnarmanna sem virðist nú , þegar eitt helsta vígi þeirra , Austur-Ghouta , er við það að falla , vera að takast . Aðgerðirnar hafa hins vegar tekið mun lengri tíma en Rússar höfðu átt von á . Í stað nokkurra mánaða hernaðar hefur þátttaka þeirra nú staðið í um 30 mánuði eða í um tvö og hálft ár . Á þeim tíma hefur Vladimír Pútín Rússlandsforseti að minnsta kosti þrívegis lýst því yfir opinberlega að markmiðinu væri náð og að herinn væri á heimleið . Börn á sjúkrahúsi í Aleppo í kjölfar árása Rússa og Sýrlandshers á borgina . AFP Rússar hafa lengi verið bandamenn stjórnvalda í Sýrlandi . Þeir óttuðust að Assad yrði steypt af stóli og þar með myndu áhrif þeirra í landinu og í Miðausturlöndum þverra . Ákveðið var því að hefja lofthernað af fullum krafti á sama tíma og íranskir skæruliðar og hermenn þéttu raðir sínar á jörðu niðri . Var þetta einnig að einhverju leyti sagt andsvar Rússa við því að Bandaríkjamenn höfðu staðið við bakið á ákveðnum hópum uppreisnarmanna í landinu . Er allsherjarþing Sameinuðu þjóðanna kom saman í september árið 2015 sagði Pútín að afskipti vesturveldanna að átökunum hefðu reynst klúður . „ Í stað lýðræðis og framfara þá er þar nú að finna ofbeldi , fátækt og algjört virðingarleysi fyrir mannréttindum . “ Á meðan hann flutti ræðu sína voru fyrstu rússnesku herþoturnar um það bil að lenda á herstöðvum í Sýrlandi . Fréttaskýrendur segja að með þessu hafi hann viljað sýna öllum hernaðarmátt Rússlands og senda stjórn Baracks Obama Bandaríkjaforseta kaldar kveðjur í leiðinni . Rússar hafa ítrekað síðan beitt neitunarvaldi sínu í öryggisráði Sameinuðu þjóðanna um vopnahlé í Sýrlandi og aðrar aðgerðir sem bandalagið taldi geta nýst til að stilla til friðar í landinu . Þeir hafa sum sé reynst Sýrlandsstjórn traustur bandamaður gegn fyrirætlunum alþjóðasamfélagsins . Karlmaður sem særðist í loftárás í Austur-Ghouta bíður læknisaðstoðar á sjúkrahúsi . AFP Skotmörkin ekki bundin við hryðjuverkahópa Yfirlýst markmið Rússa var að útrýma hryðjuverkahópum í Sýrlandi . Staðreyndin var hins vegar sú að skotmörkin voru einnig uppreisnarhópar sem nutu stuðnings Bandaríkjamanna og landa við Persaflóa . Fljótlega fóru mannréttindasamtök , bandarísk stjórnvöld og fleiri að saka Rússa um að beina spjótum sínum að sjúkrahúsum í Sýrlandi og öðrum innviðum sem almenningur í landinu stólaði á . Á jörðu niðri gengu íranskir hermenn og skæruliðar til liðs við Sýrlandsher í norður - og norðvesturhluta landsins . Þar sem uppreisnarhóparnir höfðu ekki yfir sambærilegu vopnabúri að ráða áttu þeir sífellt erfiðara með að verjast . Fundarsalur mannréttindaráðs Sameinuu þjóðanna sem hefur íetrakað á síðustu árum fjallað um átökin í Sýrlandi og hugmyndir að aðgerðum til að stöðva þær . AFP Ríkisstjórn Obama hafði áhyggjur af því að vopn sem hún myndi afhenta uppreisnarhópum gætu fallið í hendur rangra aðila og valdi því bandamenn sína úr þeirra röðum af kostgæfni . Þannig lagði hún frekar sín lóð á vogarskálarnar með herþjálfun . Sá stuðningur dugði skammt gegn tvíefldum herjum Sýrlandsforseta . Þá lögðu bandarísk stjórnvöld áherslu á loftárásir gegn vígamönnum Ríkis íslams í landinu en ekki gegn stjórnarhernum . Sundrung í röðum uppreisnarmanna Ofan á þetta allt saman hefur svo lengi verið mikil sundrung meðal uppreisnarmanna . Þeir eru langt frá því að vera samstíga hópur heldur hefur jafnvel komið til átaka milli þeirra . Vopnuðu uppreisnarhóparnir sem berjast fyrir því að koma Assad frá völdum hafa til þess ólíkar ástæður . Hin pólitíska stjórnarandstaða í landinu býr ekki yfir sínum eigin vopnuðu sveitum . Stúlka á sjúkrahúsi í Hamouria í Ghouta . Stjórnarherinn náði þeim bæ á sitt vald fyrir helgi og þrengdi þar með verulega að uppreisnarmönnum . AFP Hver tilraun Sameinuðu þjóðanna á fætur annarri til vopnahlés runnu út í sandinn og sömuleiðis skiluðu friðarviðræður engum árangri . Hernaðaráætlun Assads varð svo sú að skipta sér ekki af Ríki íslams , sem Bandaríkin og hópar uppreisnarmanna sáu um að berjast gegn . Sömuleiðis lét hann Kúrda í norðri í friði en þeir höfðu á nokkrum árum náð yfirráðum yfir stórum landssvæðum , m.a. frá Ríki íslams . Assad einbeitti sér fyrst og fremst að svæði sem kalla mætti hryggjarstykki Sýrlands ; norður af Damaskus og til borganna Homs og Hama . Hann herjaði á Idlib-hérað úr lofti , eitt helsta vígi uppreisnarhópanna , og þeir höfðu þar með ekki hernaðarlegan styrk til að berjast á öðrum vígstöðvum . Í mars árið 2016 tilkynnti Pútín enn og aftur að markmiðum með veru hers hans í landinu væri náð og að dregið yrði þá þegar úr liðsstyrknum . En allt kom fyrir ekki . Um mitt þetta sama ár hóf Sýrlandsher svo með stuðningi Rússa , Hezbollah og íranskra hermanna hið blóðuga umsátur sitt og áhlaup á Aleppo . Aðgerðirnar voru óhugnanlegar og tilgangur þeirra sá að etja uppreisnarhópum hverjum á móti öðrum . Almenningur í borginni lifði í stöðugum ótta , var innlyksa án nauðþurfta . Eftir fjölmargar mannskæðar árásir var samið um brottflutning uppreisnarmanna og fjölskyldna þeirra til Idlib-héraðs . Rússnesk herþota á lofti yfir bænum Arbin í Austur-Ghouta . AFP Með sigrinum í Aleppo var Assad búinn að veikja uppreisnina verulega . Helstu yfirráða svæði uppreisnarhópanna voru þá orðin í Idlib-héraði og í austurhluta Ghouta-héraðs , skammt frá Damaskus . Eftir Aleppo snéri Assad sér loksins að vígamönnum Ríkis íslams , m.a. í Deir Ezzor . Pútín mætti í óvænta heimsókn til Sýrlands í desember á síðasta ári . Hann endurtók sönginn frá árinu áður og sagði að nú hefðu hermenn hans barist „ snilldarlega “ og gætu „ snúið aftur heim sigursælir “ . Hann skipaði stórum hluta herliðs síns að gera einmitt þetta ; fara aftur heim til Rússlans . En verkefninu var ekki lokið . Og Rússarnir fjölmenntu aftur til Sýrlands . Síðustu vikur hefur sjónum verið beint að austurhluta Ghouta-héraðs . Þar hafa Rússar tekið þátt í linnulausum loftárásum . Uppreisnarmenn sem þar hafa farið með yfirráð eru ekki samstæð fylking . Því tókst Assad og her hans að kljúfa svæðið í þrennt og sækja svo að hverjum og einum hluta þess af fullu afli . Fjórðungur þeirra sem fallið hafa í stríðinu í Sýrlandi síðustu sjö árin eru börn . Þúsundir þeirra hafa særst í árásum . AFP Enga allsherjar uppgjöf er að finna á uppreisnarmönnum sem enn hafa töluverð tök í Idlib-héraði í norðvesturhluta landsins . Þangað hafa nú stríðsmenn úr þeirra röðum flúið frá Ghouta , rétt eins og félagar þeirra í Aleppo gerðu árið 2016 . Staða Assads sterk Áhrif Rússa á gang stríðsins hafa því verið stórkostleg . Ekki er hægt segja með vissu hvað hefði gerst án þeirra . Þeir hafa styrkt stöðu Assads svo um munar og nú verður að teljast ólíklegt að honum verði steypt af stóli , að minnsta kosti í bráð . Bandaríkjamenn hafa ýjað af lofthernaði en ekkert bólar á þeim aðgerðum enn , þrátt fyrir augljósa örvæntingu og þjáningar fólksins í Ghouta . Lík á gólfi bráðabirgðasjúkrahúss í borginni Douma í austurhluta Ghouta-héraðs . AFP Önnur breyting hefur orðið á hinu pólitíska landslagi . Framan af stríðinu í Sýrlandi kölluðu ýmsir leiðtogar landa á borð við Bandaríkjanna , Tyrklands og Sádi-Arabíu reglulega eftir því að Assad myndi víkja og ný stjórn taka við . Þær raddir heyrast ekki lengur úr þeirri átt . Assad á því Rússum mikið að þakka . Þeir hafa nú komið sér vel fyrir á nokkrum herstöðvum í Sýrlandi og þannig styrkt stöðu sína gríðarlega við Miðjarðarhafið og í Miðausturlöndum . Þar er líklega komin helsta skýringin á því að þeir hafa blandað sér í jafn miklum mæli í stríðið eins og raun ber vitni . Þeim hefur tekist , eftir nokkurt hlé , að sýna hernaðarmátt sinn og herkænsku í öllu sínu veldi . Og tekið sér stöðu eins og svo oft áður gegn Bandaríkjunum í aðgerðum sínum . Rússar eiga orðið fáa vini meðal vesturveldanna , ekki síst núna í kjölfar ásakana um að þeir hafi komið að morðtilræði á rússneskum feðginum í Bretlandi . En þeir eiga að minnsta kosti einn hauk í horni . Sá er hins vegar óútreiknanlegur . Eins og segir í fréttaskýringu Neil MacFarquhar , blaðamanns New York Times : „ Stærsta vandamál Rússa í Sýrlandi er bandamaður þeirra , Assad forseti . “