Nú er komið á daginn að Landsbankinn gaf ríkisstjórninni rauðvín og var ég farinn að hafa af því áhyggjur að hinir fákeppnisaðilarnir hefðu ekki gert eitthvað svipað . Annað hefði verið brot á góðu samráði . Mér létti því stórlega þegar í ljós kom að Glitnir hafði gefið ráðherrunum kampavín . Ég bíð spenntur eftir að vita hvað KB banki gafi . Auðvitað er þetta allt saman hégómi í samanburði við allt sukkið og spillinguna í kringum okkur . Ein flaska af víni . Allir að gefa öllum . En Guðfríður Lilja Grétarsdóttir benti réttilega á það í Silfri Egils í gær að í sínum huga snerist þetta alls ekki um eina flösku af víni heldur væri þetta fyrst og fremst táknrænt um það hvernig stjórnmála - og fjármálaheimurinn væru að renna saman í einn graut . Þetta er mergurinn málsins , ekki ein rauðvínsflaska til eða frá . Össur Skarphéðinsson sagðist í sama þætti hafa fengið gjafir frá samtökum fatlaðra . Ágætt , enginn að amast við því enda vel að slíkri gjöf kominn . Hitt á hins vegar að verða okkur umhugsunarefni þegar við sjáum teikn um það hvernig fjármálaheimurinn reynir að aka sínum Trojuhestum inn fyrir múra Stjórnarráðsins . Galdurinn með Trojuhestinn var að enginn áttaði sig á því hvað væri að gerast þegar innrásarher var komið inn fyrir múra hinnar hersetnu borgar í fagurlega smíðuðum hesti sem borgarbúum var færður að gjöf ! Látum hið táknræna verða okkur tilefni til að staldra við . Haffi