Hæstv. forseti . Það er auðvitað ein af meginspurningunum sem við höfum verið að glíma við í þessari umræðu allri hvort slík skipting ríkisstarfsmanna í embættismenn og aðra eigi við einhver skynsamleg rök að styðjast . Það hefur einmitt verið gagnrýnt . En það sem ég er fyrst og fremst að vekja athygli þingmannsins á er að hvort sem litið er á störf presta eða stöðu kirkjunnar , þá er hún býsna sérstök . Og hún kemur ekki heim og saman við meginhugsun þessa frv . Hv. þm. vék að því að það gerðist að það yrði messufall í ýmsum sóknum og af ýmsum orsökum . Ég get ekki annað en rifjað upp að því miður hafa samskipti ríkisins og ríkisstarfsmanna verið með þeim hætti að BHMR gekk í gegnum tvö verkföll 1987 og 1989 , annað þeirra varði í þrjár vikur og hitt sex vikur . Það gefur auðvitað auga leið þjónusta sú sem prestar veita getur varla beðið þó að ýmislegt annað megi kannski bíða á meðan . Hið sama gildir auðvitað um ýmsar aðrar stéttir , en mergurinn málsins er sá að þetta var þeirra mat . Þeir fóru fram á það að komast undir Kjaradóm . Ríkisvaldið varð við þeim óskum og prestar hafa reyndar fengið nokkra leiðréttingu á sínum kjörum , einn þeirra hópa sem hafa verið nokkuð leiðréttir þótt betur megi gera . Og það er ástæðan fyrir því að m.a. prófessorar halda að þeir sæki gull í greipar kjaranefndar . En það á eftir að koma í ljós hvernig þau mál þróast .