Í fjarlægri þoku langt í burtu , er lítil stúlka vilt í fölskum draumi . Hún stendur ein þar sem allir sjá hana en hún sér engan . Hún sér ekkert nema freistinguna sem er að vinna samviskuna . Hún óskar þess að þokan verði meiri og meiri svo hún sjái ekki þegar veruleikin hleypur í burtu . Hún á ekki lengur neitt nema minninguna af því góða sem hún átti , Samviskuna .