Dæmi um fyrrnefnda lykilinn er RSA SecurID , en hann hefur náð mikilli útbreiðslu . Til að fá nýja tölu þarf annað hvort að ýta aftur á hnappinn og halda honum niðri um hríð eða bíða í 45 sekúndur eftir að slokkni á lyklinum og ýta þá aftur á hnappinn . Talan er þó ekki slembitala í þrengsta skilningi þar sem hún er framkölluð út frá völdu upphafsgildi en það er gildi sem gefið er algrími sem framkallar síðan slembitölur í röð . Síðan gefur hann upp auðkenni lykilsins sjálfs , sem er oftast raðnúmer hans eða eitthvað annað sem á eingöngu við einn tiltekinn lykil . Fleiri en einn lykill geta nefnilega framkallað sömu stöku töluna en ekki tvær eins tölur í röð . Sé ítrekað slegin inn röng tala , lokar miðlarinn fyrir aðgang . Þá þarf að tengja auðkennislykil upp á nýtt . Hvaða öryggishætta tengist notkun auðkennislykla bankanna ? Helsta hættan , sem fylgir notkun lyklanna , er að einhver óviðkomandi komist yfir lykilinn , að óviðkomandi hafi tekist að tengja nýjan lykil við aðgang notanda eða að talnarunan hafi verið uppgötvuð . Allt eru þetta raunverulegar ógnir , en eru umtalsvert ólíklegri en að óviðkomandi hafi komist yfir notandanafn og aðgangsorð . Notkun auðkennislykla eykur því til muna öryggið , en það felst einnig meiri fyrirhöfn í henni . Á heimilum , þar sem til eru margir lyklar , eru alltaf einhverjar líkur á mistökum sem felast í því að rangur lykill er gripinn við innskráningu . Valdimar Sigurðsson er prófessor við viðskiptadeild Háskólans í Reykjavík og forstöðumaður Rannsóknarseturs HR í markaðsfræði og neytendasálfræði . Rannsóknir Valdimars hafa einkum beinst að neytendahegðun og markaðssetningu á stafrænum miðlum og í verslunarumhverfi tengt matvælum og hollustu .