Ágúst byrjun . Í fyrsta skipti á ævinni var ég mætt í einkaþjálfun í Hreyfingu . Ég dreg andann djúpt inn og í leiðinni reyni ég að draga inn magann , með miklum erfiðismunum . Ég ætla deila með ykkur , kæru lesendur , minni upplifun af því að vera í einkaþjálfun hjá hinum geðþekka Ingó og hvernig mín nálgun er á heilbrigt líferni . Á komandi vikum mun ég skrifa nánar um æfingarnar sjálfar , hvernig ég er að fóta mig í matarræðinu og loks hvernig mér miðar . Stefnan er tekin á jafnvægi , heilbrigði og jákvæða sjálfsmynd , sem ég því miður hef ekki alltaf haft . Pantaði einhver extra stórar mjaðmir með brauðstöngum ? Nú er ég ekki alls óreynd í að hreyfa mig . Frá 3 - 18 ára stundaði ég ballett af miklu kappi . Snemma varð það mér ljóst að ég yrði aldrei ballettdansari , sérstaklega þegar sumarið eftir fermingu fól í sér mjaðmir , brjóst og rass sem ég kannaðist ekkert við að hafa pantað . Hefuru séð Ódette , príma-ballerínuna í Svanavatninu dansa sig til dauða ; örvæntingarfull , svikin og á barmi þess að deyja úr ástarsorg … með hossandi risabrjóst og dillandi stóran rass ? Nei , ekki ég heldur . Eftir tvítugt ákvað ég að byrja stunda líkamsrækt og það af miklum móð . Matarræðið var dauðhreinsað og fór ég í fasistaherferð gegn hinum ýmsu matartegundum . Sem er í raun alls ekki gott . Það eina sem það gerir er að á endanum mun maður springa , troða í sig allri þeirri óhollustu sem maður kemst yfir og einhverstaðar sitja starfsmenn Nóa-Siríus og klóra sér í höfðinu yfir því að allt súkkulaði á landinu er uppselt . Kílóin fara . Kílóin koma . Kílóin staðna , koma , fara , koma , fara , staðna . Þið megið kalla mig klikkaða , en mér sýnist vera smá munstur hérna hjá mér . Ég grennist og fitna á víxl uns ekkert situr eftir nema sjálfstraust í mýflugumynd og brostin loforð . Mitt vandamál er í raun einfalt . Ég hef takmarkaða trú á sjálfri mér . Þar kemur einkaþjálfarinn Ingó inn í myndina . Breyttur hugsunarháttur á undan breyttu útliti Í stað þess að hefja einkaþjálfunina á gloríu-fyrirlestri um paleó-makróbatískt-astanga-grænfrumungamatarræði lagði hann mér einfaldlega línurnar : Þessi einkaþjálfun verður vissulega í formi líkamlegra æfinga en aðaltilgangurinn er að þjálfa hugann . Serena Williams er búin að ákveða fyrirfram að hún vinni mót . Það bregst sjaldan Hvaða íþróttamaður getur sagt þér að lykillinn að árangri er hugurinn . Nánar tiltekið snýst þetta um hugsunarhátt . Tökum mig sem dæmi . Ef ég æfi og æfi , og borða hollt en get ekki hætt að hugsa um hvað ég er mikill keppur þá kemst ég ekkert áfram , hugurinn er fastur í neikvæðri orku . Fyrr eða síðar nær þessi hugsunarháttur að draga mig niður og alla leið í snakkpokann . Game over . Ingó kenndi mér að það allra mikilvægasta er að hugurinn sé á undan kroppinum . Það þýðir að áður en kroppurinn missir kílóinn þá þarf hugfarið að vera eins og takmarkinu sé nú þegar náð . Ef þú hugsar eins og manneskja sem er í toppformi þá læturu eins og manneskja í toppformi . ,, Ég er í góðu formi … Ég er í góðu formi … ” Sökum þess hve Ingó var ákafur í sínum boðskap þorði ég ekki annað en hlýða . Það eina sem ég þurfti að gera var að hugsa og láta eins og ég væri nú þegar komin í gott form . Á hverri æfingu , við hverja málítið , á kvöldin fyrir framan spegilinn hugsaði ég með mér : ,, Já skvís er bara með’etta ! ” ( Ég viðurkenni að aulahrollur var viðvarandi ástand til að byrja með en fljótlega varð þetta einfaldlega að vana . ) Heimsmeistarahugsunarháttur Nú eru liðnar nokkrar vikur og æfingarnar hjá Ingó ganga vel , kílóin mjatlast niður á við og fötin eru aðeins rýmri . Eðlilegast væri að skrifa það á hollt matarræði og alla hóptímana sem við Margrét pjattrófa stundum í Hreyfingu . Ég vil hinsvegar halda því fram að þessi árangur væri talsvert minni ef ég væri ekki með hugarfarið stillt á Anna Margrét – bezt í heimi ! Það sem er auðvitað svo gott við að vera í einkaþjálfun er að það er búið að ákveða hvað þú þarft að gera , hversu lengi þú átt að brenna , hversu þung lóðin skulu vera og svo framvegis . Það eina sem ég þarf að gera er að mæta og stilla hugann á Usain Bolt-hugafarið . Með hugann að vopni Í lokin læt ég fylgja með mynd af mér og Margréti í lok fyrstu æfingarinnar hjá Ingó fyrir nokkrum vikum . Þarna þurftum við að stoppa að æfa því báðar fundu fyrir svima og ógleði . Við gáfumst þó ekki upp og héldum ótrauða áfram í allskonar svita-ævintýri . Ég hlakka til að segja betur frá einkaþjálfuninni minni hjá Ingó , æfingunum sem við erum að gera , öllum skemmtilegu hóptímunum í Hreyfingu , góðum og hollum uppskriftum og margt fleira . Endilega fylgist með ! Þrotabúin-Við Margrét í andlegu og líkamlegu gjaldþroti eftir fyrstu æfingu . Frá botninum er eina leiðin upp á við . Koma svo !