Sé tekið mið af eðlisfræðinni þá þurfum við kraft til að hlaða stöngina okkar afli til að skjóta línunni okkar út . Línan fer sára lítið sé ekkert aflið í stönginni . Í þessari grundvallarreglu #4 hafa þeir Gammel feðgar tekið saman nokkur atriði sem við ættum að hafa í huga þegar við leggjum aukin kraft í kastið . Jöfn og áreynslulaus hröðun stangarinnar er það sem hleður hana . Toppur hennar ætti að vera á mestum hraða , hafa náð mestri hröðun þegar við stöðvum hana . Of mikill kraftur , of snemma beygir stöngina of mikið þannig að toppur hennar fer niður fyrir lárétt plan í miðju kastinu og við hættum að kasta og förum að hnýta vindhnúta í staðinn . Línan fylgir nefnilega alltaf sama ferli og stangartoppurinn . Lykilatriðið í réttri hröðun stangarinnar er að hún þarf að eiga sér stað jafnt og þétt og án áreynslu . RrrrrróóóóÓ-lega , sagði kastarinn og lagði áherslu á síðasta ó-ið ´ , stoppaði og lagði stöngina niður í ‚ - lega ‘ .