Brian Whitmore birti fimmtudaginn 13. ágúst eftirfarandi grein á vefsíðu Radio Free Europe : Menn átta sig á að málum sé verulega illa komið þegar Sergei Lavrov missir stjórn á sér . Rússneski utanríkisráðherrann er venjulega silkimjúkur opinberlega , blygðunarlaust og áreynslulaust beitir hann útúrsnúningi , spuna , rangfærslum og lygum í þágu ríkisstjórnar Vladimírs Pútíns . Nú í vikunni náðist hins vegar Lavrov í mynd og hljóði þar sem hann jós úr sér blótsyrðum á sameiginlegum blaðamannafundi með Adel al-Jubeir , utanríkisráðherra Sádí-Arabíu . Óljóst er hvað olli sérstæðu æðiskasti Lavrovs og það skiptir í raun ekki máli . Að þetta gerðist er tímanna tákn . Undanfarnar tvær vikur hafa ýmis atvik gerst sem benda til þess að ekki gangi allt að óskum hjá Kremlarelítunni . Rússneskir tollverðir og heilbrigðiseftirlitsmenn hafa efnt til hálf-trúarlegrar brennu á evrópskum osti og öðrum matvælum auk hollenskra blóma . Sergei Narjishkin , forseti neðri deildar rússneska þingsins , skrifaði grein í opinbert málgagn ríkisstjórnarinnar , Rossiiskaja Gazeta , þar sem hann sakaði Bandaríkjamenn um að breyta evrópskum bandamönnum sínum í „ dauðyfli “ og leggja á ráðin um meiriháttar ögrun í garð ráðamanna í Moskvu . Þingforsetinn hefur einnig hvatt til þess að komið verði á fót alþjóðadómstóli til að fjalla um ákvörðun Bandaríkjamanna um að kasta kjarnorkusprengjum á Hiroshima og Nagasaki árið 1945 . Þá hafa Rússar gert formlega kröfu til norðurpólsins í bréfi til Sameinuðu þjóðanna . Gleymdi ég einhverju ? Kannski . Hið skrýtna og fríkaða hefur gerst svo hratt og ofsalega upp á síðkastið að auðvelt er að muna það ekki allt . Í nýlegri grein í Apostrof sagði stjórnmálaskýrandinn Andrei Piontkovskíj : „ Ofsahræðsla hefur gripið um sig á æðstu stöðum í Kreml . Þetta birtist skýrt í grein Narjískins , matvælabrennum við landamærin , framkomu Lavrovs á blaðamannafundinum í Sádí-Arabíu . “ Nýliðin ár hefur verið í tísku og freistandi að líta á Vladimír Pútín sem mann með markmið , drottnara alheimsins , skipuleggjanda stór-samsæra . Hafi þetta einhvern tíma átt við rök að styðjast , hallast vaxandi fjöldi Kremlarfræðinga nú að því að Pútín-vélin sé tekin að hiksta . Igor Jakovenko , álitsgjafi í Moskvu , sagði nýlega í grein að kerfið væri „ á öðrum endanum “ . Í grein í leiðaraopnu The New York Times sagði stjórnmálaskýrandinn Ivan Krastev og vitnaði í Gleb Pavlovskíj , fyrrverandi innanbúðarmann í Kreml , að Pútín kæmi sífellt minna að ákvörðunum um dagleg mál . Krastev bætir við að ferlið við töku ákvarðana líkist „ flutningi jazz hljómsveitar ; stöðugur spuninn felur í sér tilraun til að lifa af síðustu krísu “ . Kjarni krísunnar sem við elítunni blasir felur í sér þverstæðu : Hún getur ekki lifað með Pútín . Og hún getur ekki lifað án hans . Þeim fjölgar í ráðandi stétt Rússlands – að minnsta kosti meðal hinna klárari innan hennar – sem átta sig á að gagnsemi Pútín-kerfisins er á enda runnin . Það verður ekki meira upp úr því að hafa . Pútín hefur málað sig út í horn í Úkraínu . Hann hefur siglt þjóðarskútunni í strand . Og hann hefur einangrað Rússland frá öðrum löndum heims . Og hann virðist ekki eiga fleiri kanínur til að draga upp úr hatti sínum . Piontovskíj sagði í grein sinni að elítan áttaði sig fullkomlega á því að yrði ástandið áfram óbreytt mundi „ hún tapa öllum dollara milljörðunum sínum “ auk þess sem ríkisstjórnin kynni „ að falla “ . Og þetta virðist hafa lamandi áhrif á Pútín sjálfan . Kremlarhöfðinginn hefur hagað sér einkennilega um nokkurt skeið . Minna má á undarlegt – og enn óútskýrt – brotthvarf hann af opinberum vettvangi í mars eftir morðið á Boris Nemtsov , leiðtoga stjórnarandstöðunnar ; þá má benda á einkennilegt látbragð hans og svipbrigði á blaðamannafundi í Minsk í fyrra sumar . Fjarlægur Pútín skapar mikinn vanda því að kerfið er stefnulaust – og á það til að fara af hjörunum – haldi hann ekki um stjórnvölinn . „ Pútín hefur heppnast að búa þannig um hnúta að annar pólitískur kostur en hann er óhugsandi og nú á öll þjóð hans allt undir árangri hans , “ skrifaði Krastev . „ Með öðrum orðum er hinn gífurlega mikli almenni stuðningur við Pútín veikleiki hans en ekki styrkleiki – og forystumenn Rússlands vita það . “ Hann bætti við að þessi vitneskja leiddi til þess að í innsta hrings hans gætti þeirrar tilfinningar að hinsta stundin nálgaðist , þeir hefðu áhyggjur af hvernig líf þeirra yrði án Pútíns – og hvort þeir gætu lifað án hans . „ Í Kreml búa ekki aðeins þeir sem lifðu af umskiptin eftir Sovétríkin heldur einnig þeir sem kunna að halda lífi , fólk sem íhugar sviðsmyndir hins versta , sem trúir því að næstu hamfarir séu aðeins handan við hornið , sem þrífst á krísum , sem er háð stórundarlegu ástandi og reglulausum stjórnmálum , “ skrifði Krastev . „ Þetta flókna og ófyrirsjáanlega samhengi er frekar lykillinn að skilningi á stjórnmálum líðandi stundar í Rússlandi en duttlungar Pútíns . “ Og allt þetta veldur því að næstu mánuður verða að sönnu hættulegur tími .