SKÍRNIR THOR VILHJÁLMSSON 205 vaxið hér norður á hjara veraldar , en hann gat það . Af því að hann var líka birki , íslenskt birki . Hann sameinaði eik og birki . Sem unglingur var Thor feiminn og kurteis piltur sem lá í bókum og braut saman fötin sín að því er systur hans segja . Stúdent varð hann sjálft lýðveldisárið , eftir skamma viðdvöl í Norrænudeild HI fór hann til Englands og síðan til Parísar og þar varð til sá Thor Vilhjálmsson sem við þekktum . Engu líkara en öll ókyrrð aldarinnar rati beina leið í sál hans . Hann umturnaðist . Og skrifaði bókina Maðurinn er alltaf einn . Á þessum flökkuárum var hann líka langdvölum á Spáni og Italíu , tók áköfu ástfóstri við síðarnefnda landið , Cara Italia . Hann starfaði á yngri árum sem sjómaður og fararstjóri , kynnti sig oft sem sjómann og vagabond , sjómennska og fararstjórn í víðum skilningi urðu leiðarljós lífs hans og listar . Thor varð tvítugur í ágúst 1945 , nokkrum dögum eftir helraun mannkynsins , lexíu í tveimur liðum , Hiroshima , Nagasaki . Atómsprengjan . Vitundin um eyðingarmátt mannsins . Albert Camus var efst á baugi ungra höfunda í Frakklandi , exístensíalistanna . Þeir sögðu sem svo : Við fæðumst , það er absúrd , við báðum ekki um það , svo eigum við eftir að deyja , við vitum það , sú vitund er sársaukafull , hún skilur okkur frá dýrunum , vitundin um dauðann , hún er eina heimspekilega spurningin sem máli skiptir að mati Camus . I hans huga var dauðinn ekkert minna en skandall , hneyksli , reginhneyksli . Þegar einstaklingurinn hefur öðlast skýra vitund um þetta tvennt , fæðing hans er absúrd , dauðinn skandall , þá er fyrsta spurn - ingin sem máli skiptir , hvort sjálfsmorð sé lausn á þessu fáránlega ástandi . En ef svarið við sjálfsmorði er nei , þá er ekkert annað að gera en ganga í lið með lífinu , lífsgleðinni og réttlætinu . Það er nú öll tómhyggjan hjá Camus , þetta er í raun lífshyggja . Albert Camus var honum alltaf hugstæður og mikilvægur enda var lífshyggjan kjarni listar Thors og ævistarfs .