Mér hrakaði jafnt og þétt yfir daginn , var orðin mjög máttfarin og þegar ég gat ekki einu sinni haldið á brauðsneið um kvöldið tók faðir minn af skarið og hringdi á sjúkrabíl , “ segir Hjördís . Ekki var ljóst hvort ég myndi lifa en kæmi ég aftur vissu læknarnir ekki hversu mikið yrði eftir af mér , “ segir Hjördís . Það var mikið sjokk . Þess utan var Hjördís lengi að jafna sig eftir öndunarvélina . „ Eftir þetta skil ég vel hvernig það er að vera ósjálfbjarga gamalmenni og upp á aðra komin . “ Það var gert um tveimur mánuðum eftir að hún veiktist . „ Mér brá auðvitað þegar mér var sagt að taka hefði þurft meira af fótunum en til stóð í upphafi en áfallið kom þó ekki fyrr en löngu seinna . Líf mitt á þessum tíma stýrðist af kvíða , félagsfælni og áfallastreituröskun á háu stigi . Ég var lengi að vinna mig út úr þessu öllu saman og það var í raun ekki fyrr en síðasta haust að ég var orðin eðlileg á ný . Áfallið háir mér ekki lengur ; ég kemst loksins aftur út úr húsi og er farin að taka þátt í samfélaginu . Hjördís líkir þessu við að vöðvarnir hafi verið frosnir og hún hafi hreinlega þurft að finna þá á ný . Til að bæta gráu ofan á svart urðu nýrun um tíma óstarfhæf og hún þurfti að fara í blóðskilun . Eftir á að hyggja má segja að ég hafi verið heppin – en auðvitað leið mér ekki þannig meðan ég var að ná vopnum mínum á ný á spítalanum . Það var ofboðslega erfiður tími . “ Auk þess að vera frekar lokuð að upplagi hef ég alltaf annað slagið þjáðst af kvíða og félags  fælni . Það var ekki fyrr en ég áttaði mig á því að ég gæti hringt úr farsímanum mínum að ég gat greitt úr flækjunni . Ég get brosað að þessu í dag en þetta var hræðileg tilfinning þegar það gerðist . “ Erfitt að treysta öðrum Raunar leið henni löngum stundum eins og að hún væri föst í eigin líkama og átti erfitt með að treysta sjálfri sér , eins og hún var orðin , og öðrum , sem þó voru allir af vilja gerðir til að hjálpa henni . „ Hjördísi var boðin sálfræðiaðstoð en fann fljótt að það virkaði ekki fyrir hana . Hins vegar talaði hún við Rósu Kristjánsdóttur , djákna og hjúkrunarfræðing , og hafði mun meira gagn af þeim samtölum . „ Fjölskyldan öll var í áfalli , börnin Ástrós Helga , Ragnheiður Ír og Mikael Árni , sem voru ellefu , sex og fjögurra ára á þessum tíma , foreldrar hennar , Árni Steingrímsson og Steinunn Sigurðardóttir , systkinin þrjú , Sigurður Ragnar , Auður og Árni Haukur , og aðrir aðstandendur . „ Ég fer á nokkrum klukkustundum frá því að vera fullfrísk yfir í að vera við dauðans dyr . Það segir sig sjálft að það var mikið áfall fyrir mína nánustu . Viðtalið í heild má lesa í Sunnudagsblaði Morgunblaðsins .