Hvað er átt við með möru og tröð þegar menn fá martröð ? Orðið martröð ‘ áköf vanlíðan og vanmáttur í svefni ’ er sett saman af orðunum mara og tröð . Orðið mara um óvættina þekktist þegar í fornu máli . Í Ynglinga sögu ( 13. kafla ) sem er í fyrsta hluta Heimskringlu segir frá því að höfðingja nokkurn , Vanlanda að nafni , syfjaði mjög af göldrum sem Huld seiðkona bruggaði honum . En er hann hafði lítt sofnað kallaði hann og sagði að mara trað hann . Menn hans fóru til og vildu hjálpa honum . En er þeir tóku upp til höfuðsins þá trað hún fótleggina svo að nær brotnuðu . Þá tóku þeir til fótanna , þá kafði hún höfuðuð svo að þar dó hann ( stafsetningu breytt ) . Mara er óvættur sem menn trúðu að træði á fólki í svefni eða sæti á bringu manna þannig að þeim lægi við köfnun . Mara er samgermanskt orð , það er til í flestum germönskum málum . Í færeysku heitir ókindin marra , í sænsku mara , í nýnorsku og dönsku mare , fornensku mare ( í nútímaensku í nightmare þar sem maran kemur yfirleitt á nóttinni ) , í fornháþýsku mara ( í háþýsku Mahr ) . Tröð er leitt af sögninni að troða ‘ ganga traðka , trampa ’ . Orðabók Háskólans á elst dæmi um samsetta orðið martröð frá síðari hluta 18. aldar .