Anna Jónsdóttir hefur átt viðburðaríka ævi . Hún fæddist árið 1926 á Kvennabrekku í Dölum og fagnaði því 93 ára afmæli á árinu . Anna gleymir aldrei jólunum þegar faðir hennar komst lífs af úr sjávarháska . Anna ætlar að njóta jólahátíðarinnar á Hrafnistu . Anna unir hag sínum vel á Hrafnistu og segir það líkast happdrættisvinningi að fá að búa þar . FRÉTTABLAÐIÐ / SIGTRYGGUR ARI Anna ólst upp í Hrútafirði þar sem faðir hennar , Jón Guðnason , var prestur á Prestbakka og síðar skólastjóri og kennari við Héraðsskólann á Reykjum . Móðir hennar hét Guðlaug Bjartmarsdóttir og sinnti stóru og gestkvæmu heimili . Anna segir að þegar hún minnist jóla æsku sinnar komi ein jól alltaf upp í hugann , þau séu sér svo minnisstæð . „ Þannig var að pabbi var staddur á kirkjuþingi í Reykjavík en að því loknu fékk hann far norður með varðskipinu Þór . Norðanmenn fengu oft far með skipinu ýmist suður eða norður . Þegar skipið kom að höfn við Blönduós bað hafnarstjórinn skipherrann um að sigla hvergi því veðurútlit var slæmt . Skipherrann varð ekki við þeirri bón og sigldi af stað . Fljótlega var veðrið orðið svo vont að ekki varð við neitt ráðið og skipið strandaði á skeri . Ekki var hægt að setja út skipsbáta , því þeir hefðu brotnað í spón . Varðskipið Óðinn var kallað til hjálpar og togari kom einnig á vettvang en veðurofsinn var slíkur að ekkert var hægt að gera . Allt í einu slotaði veðrinu um stund og þá var olíu hellt í sjóinn en hún stillir öldurnar . Við það komst áhöfn og farþegar Þórs yfir í Óðin , heil á húfi , “ rifjar Anna upp . Heimilisfólk á Prestbakka vissi af strandinu og beið milli vonar og ótta fregna af heimilisföðurnum . „ Við vorum sjö systkinin og mamma sat hjá okkur á gólfinu og sagði okkur sögur og ævintýri til að róa okkur . Þótt ég væri lítil gleymi ég þessu aldrei . Daginn eftir fengum við þær fréttir að allir væru heilir á húfi . Pabbi kom síðan heim á Þorláksmessu og það var stórkostlegasta jólagjöf sem ég hef nokkurn tímann fengið . “ Bókelsk frá ungaaldri Anna og systkini hennar fengu alltaf bækur í jólagjöf og svo var lesið fram eftir jólanótt . „ Við systkinin vorum öll miklir bókabéusar . Um leið og ég fór að vinna og safna mér peningum keypti ég bækur . Ég hef alla tíð verið mikið fyrir bækur , “ segir Anna , sem flutti sextán ára til Reykjavíkur . Tveimur árum síðar giftist hún Sveinbirni Markússyni kennara og þau eignuðust sex börn . Barnabörnin eru 13 og langömmubörnin eru orðin 10 talsins . Þegar Anna hóf búskap hélt hún í gamlar hefðir frá æskuheimili sínu . „ Byrjað var að skreyta heimilið á Þorláksmessu og sama dag bakaði ég síðustu kökurnar en það voru formkökur . Þá var ég búin að baka smákökur og tertur . Svo sauð ég hangikjöt en það hvarflaði ekki að mér að borða skötu á Þorláksmessu . Skata og hákarl er það voðalegasta sem ég get hugsað um , “ segir hún ákveðin . Á aðfangadag var ýmist lambahryggur eða lambalæri í matinn en Anna segir lambahrygginn hafa verið vinsælli . „ Enn í dag finnst börnunum mínum best að fá lambahrygg í jólamatinn . Á jóladag var hangikjöt og svo voru afgangarnir borðaðir næstu daga á eftir . Í gamla daga var svo margt fólk hjá okkur á jólunum , bæði nágrannar og systkini mín . Það var alltaf gaman hjá okkur , “ segir hún . Saumaði jólafötin Jólaskrautið bjó Anna til sjálf en allt lék í höndunum á henni . „ Ég var mikið fyrir að teikna , mála og föndra . Ég hafði líka gaman af því að skreyta og skreytti meira að segja veggina á heimilinu . Ég festi greinar á veggina og bjó til allt mögulegt . Ég saknaði skrautsins þegar það var tekið niður , “ segir hún . Anna saumaði líka jólaföt á öll börnin sín . „ Mér fannst svo gaman að sauma . Þegar ég var í Reykjaskóla var ég með einstaklega góðan handavinnukennara sem kenndi mér réttu handtökin . Ég saumaði fermingarkjólinn minn og eftirfermingarkjólinn líka . Þegar maður kann undirstöðuatriðin er eftirleikurinn auðveldur og hægt er að sauma hvað sem manni sýnist . Ég saumaði jólaföt á börnin mín og í raun flestallan fatnað þar til þau komust á fullorðinsaldur . “ Þegar Anna er spurð hvort það hafi ekki verið í mörg horn að líta fyrir jólin segir hún svo vissulega hafa verið en það hafi skipt mestu máli að skipuleggja sig vel . Hún hefur nú búið á Hrafnistu við Laugarás í rúman áratug og líkar mjög vel . „ Það er stærsti happdrættisvinningur sem hægt er að fá , að lenda hérna . Það er sama hvar ég er , ég er alltaf með gott fólk í kringum mig . Frá því að ég flutti hingað hef ég verið hjá börnunum mínum á aðfangadag en í ár ætla ég að vera á Hrafnistu og er mjög ánægð með það . Í framtíðinni ætla ég að vera á Hrafnistu á aðfangadag og það er eins gott að venja sig á það strax , “ segir hún að lokum .