Kaumpánarinir Halldór og Davíð geta senn fagnað þriggja ára stríðshelvíti í Írak-þeirri atlögu gegn þróunarríki sem þeir staðfastir studdu fyrir hönd okkar Íslendinga . Enn situr Halldór Ásgrímsson í ráðherrasæti en hefur þó viðurkennt að hluta til villur síns vegar varðandi Írak . Fátt fæst enn upplýst um fjölda vopndauðra Íraka í þessum hamförum . Þeir eru á annað hundrað þúsund og margfalt fleiri eru örkumla á líkama og sál . Helmingur þjóðarinnar er á barnsaldri og ekki er skaði barnanna smár . Tæplega þrír tugir milljóna Íraka hafa séð samfélag sitt niðurlægt og niðurbrotið og þeim skal nú talin trú um að það gjald sé lítið fyrir að losna við gamalt húsbóndavald . Allt stofnanakerfi Íraka er í rúst , iðnaður , verslun og landbúnaður í lamasessi , jafnvel olíuvinnslan er strand . Víða er hvorki vatn , rafmagn eða aðrar nauðsynjar að fá . Atvinnuleysi er um og yfir 50% í samfélagi þar sem öll tryggingakerfi heyra sögunni til . Bónbjargir frá erlendu ofbeldisafli duga skammt . Þeir sem ruddu lögum úr vegi í Írak gekk það einkum til að afnema ákvæði um þjóðaeign á olíuauðlindum . Svo virðist sem það áhugamál alþjóðlegs auðvalds hafi kostað þetta þróunarland meira en bætt verður fyrir . Olíuhákarnir ákváðu að leggja " Karþagó " í eyði . Við upphaf eyðingarstríðsins gegn Írak gaf Bush út fögur fyrirheit um að stríðsskaðabætur yrðu tryggðar þjóðinni , þótt síðar yrði hún krafin um endurgreiðslu ! Nú er upplýst að dollaramilljarðarnir 18 eru uppurnir þótt enn blasi neyðin tóm við Írökum . Megnið af fénu var varið í greiðslu til erlendra og innlendara málaliða , til svonefndrar öryggisvörslu . Annað fór í mútugreiðslur og í spillingarhít nýrrar yfirstéttar og ekki má gleyma vænum ágóðahlut bandarískra verktakafyrirtækja . Þúsundir eyðilagðra skóla og menntastofnanna blasa við í barnmörgu samfélaginu . Heilbrigðiskerfið er enn laskað og á brauðfótum . Eyðileggingin er hvarvetna sýnileg - og bræður berjast gimmilega að áeggjan þeirra sem deila og drottna . Við Írökum blasir líklega hvorki velsæld , friður né samlyndi - og þá heldur ekki lýðræði eða frelsi . Írakar eru brotin þjóð í brotnu landi . Nú í ársbyrjun 2006 berast þær fréttir helstar frá bæli Bush , að senn geti Írakar átt sig sjálfir , að olíuauð sínum slepptum auðvitað . Um nýtingu olíuauðsins gilda nú nýjar reglur , sem vænta má , reglur alþjóðahringanna . Af ósvífni gefur stríðsgalni Bush nú út þau orð , að Írakar verði nú sjálfir að axla stríðstjónið í bráð og lengd en að öðrum þjóðum heimsins verði þó skipað til neyðarframlaga . Bush hefur þá væntanlega í huga hina staðföstu vini , m.a. íslensku stjórnarherrana sem með honum lögðu á ráðin um blóðbaðið forðum . Við Íslendingar getum senn vænst þess að verða skipaðir til ábyrgðar fyrir glórulaust stríðið í Írak . Áður en við svörum slíkum áheitum er tímabært fyrir Íslendinga að gera upp sakir á heimavelli . Sakir við ráðamenn okkar , sem vildu kveikja eldana í fjarlægu þróunarlandi , kveikja stríð , öllum til ógleði og tjóns . Ef við látum slíkt ógert þá getum við sagt af okkur sem frjáls , vitiborin þjóð .