Koresk grillveisla með góðum vinumSpennandi götumatur í ChengduÉg ásamt Garimu vinkonu minni frá Indlandi , í Nanjing vorið 2010 Á þjóðhátíðardegi Kínverja , 1. október , er vikufrí í skólum . Við fórum nokkur saman til Sichuan-héraðs sem þekktast er fyrir ljúffenga og bragðsterka matargerð og pandabirnina sem þrífast í bambusskógum fjallanna . Þar lærðum við að segja setninguna : „ Bu yao la ! “ ( Vil ekki sterkt ! ) . Í rútu á leið frá Emei-fjalli sat ég við hliðina á Kínverja sem kominn var yfir áttrætt og við ræddum saman af bestu getu , þrátt fyrir takmarkaða kínversku - og enskukunnáttu . Þetta var vel menntaður maður sem sagði mér að hann væri enn að vinna . Þegar ég undraðist hvers vegna , brosti hann og nuddaði saman fingrunum , hann væri enn að þéna og við góða heilsu . Hann gladdist við að heyra að ég væri við nám í Nanjing-háskóla og sagði að þá værum við skólasystkini , þar sem hann hafði útskrifast frá sama háskóla . Api í Gulu fjöllumVið Helga Árnadóttir , vinkona mín , með konum í Yao-fjallaþorpi Í Guilin kynntist ég öðrum kínverskum vini sem kenndi mér og Davíð kærastanum mínum að spila lagstúf á lítið „ matouqin “ , sem hann hafði sjálfur smíðað , en það er mongólskt strengjahljóðfæri . Hann sendi mér seinna bréf í háskólann og sagðist vera búinn að smíða eitt slíkt handa mér en því miður var ég þá komin heim til Íslands . Eftir því sem kínverskukunnáttan jókst urðu samskipti við heimamenn auðveldari . Langar lestarferðir urðu vettvangur til að bæta kínverskuna , þar sem Kínverjar byrjuðu oft samtölin með því að spyrja forvitnislega hvaðan ég væri . „ Bingdao “ svaraði ég , og jók það enn á forvitnina , þar sem nafnið þýðir bókstaflega „ íseyjan ” . Einnig er eftirminnileg heimsókn í bekk kínverskra nema sem voru að læra íslensku við Beijing háskóla erlendra tungumála og stóðu sig ótrúlega vel . Í Kína kynntist ég ekki aðeins kínverskri menningu , því þar búa margir frá öðrum Asíulöndum og fékk ég því tækifæri að kynnast m.a. matarmenningu Kóreu , Japan og Víetnam . Ferðalög um Kína og Asíu eru líka kennslustund í mannkynssögu og sögu nýlendustefnunnar sem víða hefur skilið eftir sig pólitíska spennu . Í Shanghai eru falleg gömul hús í evrópskum stíl frá því að Evrópubúar réðu þar svæðum við sína inn - og útflutningsverslun . Í Hong Kong borðaði ég á einum af fjölmörgu indversku veitingastöðunum , arfleifð frá því að Indland og Hong Kong voru breskar nýlendur . Og í Víetnam sá ég baguette og franskan byggingarstíl á hverju horni . Um vorið heimsóttum við háskólanemarnir heimssýninguna sem haldin var í Shanghai . Hátt í 200 þjóðir áttu sýningarskála í þessu heimsþorpi , þar á meðal Ísland . Í byrjun sumars , skömmu áður en námsdvölinni lauk , var haldin tungumálahátíð í skólanum , þar sem við skiptinemarnir kenndum svolítið í okkar tungumálum og sögðum frá heimalöndum okkar . Þessi stóri og fjölþjóðlegi hópur myndaði einskonar þverskurð af heiminum og það gleður mig ólýsanlega að hafa verið hluti hans . Ég eignaðist þar góða vini sem ég hef heimsótt og margir hafa líka heimsótt mig til Íslands . Eftir námsárið í Kína fannst mér ég hafa kynnst svo ótal mörgu . Ekki aðeins þessu stóra og fjölmenna landi , sem býr yfir svo fjölþættri menningu , heldur fannst mér ég hafa kynnst heiminum betur .