Ný skýrsla OECD ; Health at a Glance : Europe 2014 , sem birt var í dag , sýnir að fjármálakreppa liðinna ára hefur reynt verulega á heilbrigðiskerfi margra þjóða og aukið ójöfnuð . Helstu áskoranir stjórnvalda eru að tryggja rekstur heilbrigðiskerfa sinna þannig að allir fái notið nauðsynlegrar heilbrigðisþjónustu sem uppfyllir kröfur um gæði . Í skýrslunni kemur fram að lífslíkur Evrópubúa halda áfram að aukast og hafa lengst um rúmlega fimm ár frá árinu 1990 , en voru árið 2012 79,2 ár að meðaltali . Lífslíkur fólks við 65 ára aldur hafa einnig aukist umtalsvert . Konur á þeim aldri geta vænst þess að lifa í 20,4 ár og karlar 16,8 ár . Það getur hins vegar munað um átta árum til eða frá hverjar lífslíkurnar eru við fæðingu eftir því í hvaða Evrópulandi fólk býr og fimm árum ef skoðaðar eru lífslíkur 65 ára einstaklinga . Gæði heilbrigðisþjónustu halda áfram að aukast Samkvæmt skýrslunni halda gæði heilbrigðisþjónustunnar áfram að aukast víðast hvar í Evrópu . Til dæmis hefur dánartíðni Evrópubúa í kjölfar hjartaáfalla minnkað um 40% og vegna heilaáfalls um 20% á síðastliðnum áratug . Aftur á móti er stór munur á lífsmöguleikum fólks sem fær þessa hættulegu sjúkdóma . Til dæmis er tvisvar sinnum líklegra að sjúklingur sem lagður er inn á sjúkrahús í Ungverjalandi eða Lettlandi vegna hjartaáfalls deyi innan þrjátíu daga en sjúklingur sem leggst inn á spítala í Danmörku eða Svíþjóð . Vinna þarf gegn heilsufarslegum ójöfnuði Heilsufarslegur ójöfnuður og mismunandi aðgengi fólks að góðri heilbrigðisþjónustu er sérstakt umfjöllunarefni í skýrslunni , en þessi vandi er fyrir hendi jafnt milli landa og innan þeirra . Fram kemur að í öllum Evrópulöndunum er sterk fylgni milli menntunar og lífslíkna þar sem fólk með mikla menntun getur vænst þess að lifa nokkrum árum lengur og við betri heilsu en þeir sem minnsta menntun hafa . Skýrsluhöfundar segja því mikilvægt að öll löndin beiti markvissum aðgerðum til að bæta lýðheilsu , fyrirbyggja sjúkdóma og draga úr ójöfnuði . Flest Evrópuríkin hafa náð að viðhalda heilbrigðiskerfi sem tryggir aðgang allra að heilbrigðisþjónustu , þrátt fyrir efnahagsþrengingar . Þetta á þó ekki við um Búlgaríu og Grikkland þar sem margir misstu heilbrigðistryggingar sínar , a.m.k. tímabundið . Fram kemur að hjá þónokkrum þjóðum hafi verið dregið úr greiðslum ríkisins fyrir tiltekna heilbrigðisþjónustu og kostnaður sjúklinga verið aukinn . Skýrsla OECD sýnir að hlutfall lágtekjufólks sem segir að þörfum þess fyrir heilbrigðisþjónustu og tannlæknaþjónustu sé ekki að fullu mætt er tvöfalt hærra en á við þegar skoðað er meðaltal allra íbúa og fjórfalt hærra en í samanburði við hátekjufólk . Varað er við því að ófullnægjandi heilbrigðisþjónusta þar sem þörfum fólks er ekki mætt geti til lengri tíma haft alvarlegar heilsufarslegar og efnahagslegar afleiðingar . Útgjöld til heilbrigðisþjónustu Útgjöld til heilbrigðismála lækkuðu að raunvirði hjá helmingi Evrópulanda milli áranna 2009 og 2012 og hjá hinum helmingnum dró verulega úr útgjaldaaukningu . Að jafnaði drógust útgjöldin saman um 0,6% ár ári , á móti 4,7% árlegri aukningu á árunum 2000 – 2009 . Sjá má að heilbrigðisútgjöld voru farin að aukast lítillega hjá nokkrum Evrópuþjóðum árið 2012 , en samdrátturinn hélt áfram Grikklandi , Ítalíu , Portúgal , Spáni , Ungverjalandi og Tékklandi .