Það var fróðlegt að hlusta á Óskar Magnússon í útvarpinu um daginn , þar sem hann reynir að réttlæta sína ólögmætu gjaldtöku við Kerið fyrir Ögmundi Jónassyni . Þar vísar Óskar í 28. grein laga um skipan ferðamála . Greinin er svohljóðandi : „ Ráðherra er heimilt að ákveða , að fenginni umsögn Ferðamálastofu , að greitt skuli sanngjarnt gjald fyrir þjónustu sem veitt er á ferðamannastöðum enda sé fé það sem þannig safnast , að frádregnum innheimtukostnaði , eingöngu notað til verndar , fegrunar og snyrtingar viðkomandi staðar og til að bæta aðstöðu til móttöku ferðamanna . Ákvæði þessi taka þó ekki til þjóðgarða eða annarra svæða á vegum Umhverfisstofnunar nema samþykki hennar komi til . “ Ef þetta er hálmstráið sem hangið er í , þá skulum við skoða það aðeins nánar . Í fyrsta lagi þarf ráðherra að gefa út þessa heimild , eftir að Ferðamálastofa hefur gefið umsögn um viðkomandi svæði . Umsögnin væri þá forsenda fyrir gjaldtökuheimild ráðherra . Í tilviki Kersins er ekkert slíkt til staðar , svo ég viti til . Í öðru lagi er talað um „ sanngjarnt gjald fyrir þjónustu sem veitt er á ferðamannastöðum “ . Hér er þá verið að tala um aðgang að salernum eða hreinlætisaðstöðu og öðru slíku . Aðgangseyrir inn á svæðið , án allrar þjónustu , er fullkomin misnotkun á þessu ákvæði og getur aldrei verið réttlæting á téðu gjaldi . Í þriðja lagi , þá stendur eftirfarandi í lokin : „ Ákvæði þessi taka þó ekki til þjóðgarða eða annarra svæða á vegum Umhverfisstofnunar nema samþykki hennar komi til . “ Nú er Kerið á náttúruminjaskrá og þar með náttúruverndarsvæði samkvæmt náttúruverndarlögum . Samkvæmt 28. grein laga um náttúruvernd frá 1999 eru öll náttúruverndarsvæði í umsjón Umhverfisstofnunar , nema annað sé tekið fram í lögum . Þannig að lögum samkvæmt eru Kerið og Tjarnarhólar í umsjón Umhverfisstofnunar , þó svo að landareignin sé í einkaeigu . Sú uppbygging sem er til staðar á svæðinu ( aðkoma , bílastæði , göngustígar o.s.frv ) hefur verið kostuð af almannafé . Það hefði aðeins verið gert ef svæðið væri í opinberri umsjón . Svo virðist sem ekkert af skilyrðum ákvæðisins sem Óskar vísar til sé uppfyllt . Engu að síður er þessi ólöglega miðasala að Kerinu látin viðgangast af umhverfisráðuneytinu og Umhverfisstofnun . Brot á almannaréttiÞað virðist einnig gæta misskilnings hjá Óskari hvað varðar ákvæðið um almannarétt . Það er svohljóðandi : „ Mönnum er heimilt , án sérstaks leyfis landeiganda eða rétthafa , að fara gangandi , á skíðum , skautum og óvélknúnum sleðum eða á annan sambærilegan hátt um óræktað land og dveljast þar . Á eignarlandi í byggð er eiganda eða rétthafa þó heimilt að takmarka eða banna með merkingum við hlið og göngustíga umferð manna og dvöl á afgirtu óræktuðu landi . “ Hann túlkar heimild landeiganda til að takmarka eða banna umferð fólks á þann hátt að honum sé heimilt að krefjast aðgangseyris ef fólk vill fara um hans land . Það er ævintýraleg oftúlkun og hrein óskhyggja að komast að þeirri niðurstöðu að ákvæðið bjóði upp á það . Það eina sem landeigendur við Kerið geta gert , lögum samkvæmt , er að loka svæðinu . Það myndi vissulega vera ákveðin náttúruvernd falin í því , en arðgreiðslurnar þurfa þá að bíða um sinn . Reyndar þyrftu þeir í Kerfélaginu að bíða býsna lengi eftir arðgreiðslum , þar sem þær eru óheimilar samkvæmt ákvæðinu sem Óskar vísar í . Hins vegar má kannski túlka á annan hátt það sem stendur þar skýrum stöfum , ef vilji er fyrir hendi .