Ævi Guðjóns Símonarsonar er ógleymanleg átakasaga manns sem hófst úr sárri fátækt og harðræði í lok 19. aldar . Í upphafi sögu sinnar lýsir hann á áhrifamikinn hátt kjörum alþýðudrengs í lágsveitum Suðurlands . Líf hans var þó fleira en strit og stríð . Í Guðjóni bjuggu hvatir til lista og hann var sá gæfumaður að mega bæði sinna tónlist og leiklist í stopulum frístundum . Hann stofnaði lúðraflokk , lék á orgel , stjórnaði kórum og skemmti samferðamönnum sínum með leik á sviði . Þar sagði af manni sem hafði í raun aldrei getað þjónað sínu rétta eðli , en hafði af kringumstæðum verið dæmdur til hlutskiptis sem hann undi aldrei fyllilega ; tröllslegt yfirbragðið , harkan , háðsemin , allt var það skel sem hlaut að hafa myndast strx í uppvexti ...