Heimsþekktur handritasérfræðingur hefur verið sakaður um að stela fornum biblíutextum og selja til bandarískrar föndurverslanakeðju . Oxford-háskóli rannsakar nú ásakanir á hendur einum starfsmanna sinna sem er sagður hafa stolið og selt ómetanlega biblíutexta til bandarískrar föndurverslanakeðju . Málið er allt hið undarlegasta en umræddur starfsmaður er Dirk Obbink , heimsþekktur handritasérfræðingur og handhafi MacArthur - „ snillingastyrksins “ . Textarnir sem um ræðir eru rifur úr Biblíunni sem fundust við uppgröft í Oxyrhynchus í Egyptalandi árið 1896 . Þær hafa verið varðveittar í Sackler-bókasafni Oxford-háskóla en eru í eigu Egypt Exploration Society . Mikið magn papýrusa af ýmsum toga fannst við uppgröftinn og hafa sérfræðingar unnið að því í áratugi að púsla rifunum saman og gefa út . Obbink er meðal þeirra sem leitt hafa verkefnið . Upphaf málsins má rekja til 2012 þegar Dan Wallace , sérfræðingur í Nýja-Testamentinu , sagðist hafa séð rifu úr Markúsarguðspjalli sem handritasérfræðingur hefði sagt vera skrifað á fyrstu öldinni . Í kjölfarið stigu fleiri fram og sögðust hafa séð téð handrit en allir áttu það sameiginlegt að geta ekki tjáð sig frekar um málið þar sem þeir hefðu undirritað þagnareið . Mörgum þóttu fréttirnar ótrúlegar , enda hefði verið um að ræða elsta Nýja-Testamentistexta sem fundist hefði . Ekki hefur verið upplýst hvað Green-fjölskyldan greiddi fyrir papýrusin Allir voru hins vegar sammála um að líklega kæmi Green-fjölskyldan , eigandi Hobby Lobby , við sögu en hún var eini aðilinn í „ handritaheiminum “ sem var þekkt fyrir að láta sérfræðinga undirrita þagnareið . Green-fjölskyldan sem er afar trúuð hafði um nokkurt skeið safnað mikilvægum biblíutextum og stóð m.a. fyrir stofnun Biblíusafnsins í Washington D.C . Í fyrra var afar gömul rifa úr Markúsarguðspjalli birt í nýjustu útgáfu Oxyrhynchus-verkefnsisins . Þar var hún sögð frá annarri eða þriðju öld en Wallace staðfesti að um væri að ræða sömu rifu og hann hafði sagst hafa séð árið 2012 . Þá vöknuðu upp ýmsar spurningar . Af hverju hafði aldursgreiningin breyst og hvar var rifuna að finna ? Umfang stuldarins á huldu Fyrstu vísbendinguna var að finna á YouTube en á myndbandsupptöku mátti heyra Scott Carroll , fyrrverandi forsvarsmann Green-safnsins , greina frá því að hann hefði fyrst séð Markúsarrifuna á billjarðsborði í skrifstofu Dirk Obbink í Oxford . Þá þótti ljóst að Obbink væri handritasérfræðingurinn sem Wallace hafði vísað til . Á mánudag stigu forsvarsmenn Oxyrhynchus-verkefnisins fram og sögðu að rannsókn hefði leitt í ljós að Obbink hefði stolið að minnsta kosti 11 rifum og selt Green-fjölskyldunni . Obbink hefur ekki unnið fyrir verkefnið frá 2016 en starfar enn við Oxford-háskóla . Green-fjölskyldan hefur heitið því að skila rifunum sem voru fjarlægðar úr safninu ásamt öllum fylgigögnum . Til allrar lukku höfðu verið tekin afrit af gögnunum en þannig komst upp um stuldinn . Málið hefur orðið til þess að varpa skugga á allt starf Obbink en menn velta því nú m.a. fyrir sér hvort hann hafi vísvitandi sagt ósatt um aldur Markúsarrifunnar til að auka verðmæti hennar fyrir sölu . Þá er unnið að því að athuga hvort fleiri texta sé saknað úr papýrussafninu en vitað er að Green-fjölskyldan hefur í sinni vörslu tvær rifur til viðbótar frá Oxyrhynchus sem voru fengnar annars staðar frá . Obbink hefur ekki viljað tjá sig um málið en Green-fjölskyldan sem keypti flestar handritarifurnar í tveimur sölum árið 2010 hefur borið því við að hafa ekki vitað að sérfræðingurinn hefði ekki heimild til að selja papýrusinn . Neyddust til að skila smygluðum fornminjum Árið 2017 var Hobby Lobby gert að skila þúsundum íraskra fornminja og greiða 3 milljónir dala í sekt , eftir að upp komst að ólöglegan innflutning munanna . Um var að ræða t.d. áletraðar leirtöflur og innsigli , sem komu m.a. frá fornu borginni Irisagrig og eru talin vera frá 2.100 til 1.600 fyrir Krist . Munirnir voru fluttir inn til Bandaríkjanna frá Sameinuðu arabísku furstadæmunum og Ísrael en pakkarnir voru merktir „ keramik “ eða „ prufur “ til að villa um fyrir tollayfirvöldum . Móttakendurnir voru Hobby Lobby-verslanir og tvær höfuðstöðvar fyrirtækisins . Árið 2017 var Hobby Lobby gert að skila þúsundum íraskra fornminja og greiða 3 milljónir dala í sekt . Verulegar takmarkanir hvíla á innflutningi menningarverðmæta frá Írak til Bandaríkjanna en forsvarsmenn Hobby Lobby , sem greiddu 1,6 milljón dala fyrir 5.500 muni , báru við fáfræði þegar málið kom upp . Forstjóri fyrirtækisins , Steve Green , sagði að forsvarsmenn Hobby Lobby hefðu átt að hafa meiri yfirsýn yfir kaupin og ferlið allt en bandarísk yfirvöld gáfu sterklega í skyn að mönnum hefði átt að vera ljóst að innflutningurinn væri ólögmætur . Í yfirlýsingu frá Hobby Lobby sagði að fyrirtækið hefði frá árinu 2009 stundað kaup á sögulegum biblíum og öðrum fornminjum og að uppbygging safns af trúarlega mikilvægum bókmenntum og minjum er vörðuðu Biblíuna , í takt við stefnu fyrirtækisins og ástríðu þess gagnvart Biblíunni . Trúaða fyrirtækið Hobby Lobby Green-fjölskyldan sækir auð sinn til Hobby Lobby , keðju um 800 föndurverslana í Bandaríkjunum sem stofnuð var af David Green árið 1972 . Verslunarkeðjan var mikið í fréttum vestanhafs í tengslum við heilbrigðislöggjöf Baracks Obama , sem skyldaði atvinnurekendur til að greiða fyrir getnaðarvarnir starfsmanna sinna . Green-fjölskyldunni , sem er afar trúuð , hugnaðist ekki löggjöfin og fór í mál við bandaríska ríkið í gegnum Hobby Lobby . Starfsmenn Hobby Lobby eru um 30 þúsund talsins . Vísuðu lögmenn fyrirtækisins m.a. til stjórnarskrárvarins rétt fjölskyldunnar , og þar af leiðandi fyrirtæksins , til að fara eftir eigin trúarsannfæringu , sem m.a. væri sú að getnaðarvarnir á borð við „ daginn eftir-pilluna “ jafngiltu fóstureyðingu . Málið rataði til bandaríska hæstaréttarins , sem komst að þeirri niðurstöðu árið 2014 að einkafyrirtækjum í eigu fárra einstaklinga , t.d. fjölskyldna , væri heimilt að neita að greiða fyrir ákveðna þjónustu á grundvelli trúarlegra skoðana eigenda sinna . Dómurinn klofnaði í afstöðu sinni en gagnrýnendur sögðust m.a. óttast að niðurstaðan yrði til þess að menn færu að grafa undan öðrum úrræðum á trúarlegum forsendum , t.d. bólusetningum og óskum um að vera ekki endurlífgaður . Þá fannst mörgum hæpið að lög um trúfrelsi gætu náð til fyrirtækja og sögðu þá túlkun ógna mannréttindum einstakra starfsmanna .