Ég velti fyrir mér í morgun hvort það gæti verið tíska hjá ungum karlmönnum að lakka á sér neglurnar . Ekki að ég íhugi að setja naglalakk á mínar eigin neglur , ég er bara að velta þessu fyrir mér því að í ferð minni með lest í vikunni tók ég eftir að ungur karlmaður sem sat andspænis mér á leið til Kaupmannahafnar hafði lakkað á sér neglurnar í skærbleikum lit . Ég hef ekki séð þetta áður svo mér varð sennilega starsýnt á manninn og neglurnar . Þetta sá ég svo aftur í gærkvöldi . Hinn nýi handhafi bókmenntaverðlauna Norðurlandaráðs tók við verðlaununum með höndum sem skreyttar voru með sama bleika naglalakkinu og ég hafði séð í lestinni til Kaupmannahafnar fyrr í vikunni . Já , bókmenntaverðlaun Norðurlandaráðs fyrir árið 2019 voru sem sagt veitt í gær og vakti val dómnefndar töluverða athygli og undran sumra sem höfðu búist við öðrum vinningshafa . Við verðlaununum tók ungur , danskur maður , hinn 28 ára gamli Jonas Eika fyrir bók sína , smásagnasafnið Efter solen . Í þakkarræðu sinni , sem hefur vakið eftirtekt , fór Jonas Eika hörðum orðum um það samfélag sem hann lifir í . Talaði um ríkiskynþáttahatur , talaði um dauðavélar kapítalismans og islamfóbíur þjóðarinnar . Þakkarræða Jonasar var flutt af svo mikilli heift að einn af stjórnendum á sviði verðlaunahátíðarinnar fann sig knúinn til að ganga til Jonasar , áður hin formlega verðlaunaveiting fór fram , til að spyrja hann hvort hann hefði hugsað sér að taka við verðlaununum . Jonas jánkaði því og þáði hinar skattfrjálsu 350.000 DKK úr hendi fulltrúa Norðurlandaráðs . Kannski er bara gott að hann borgi ekki skatt til þeirrar þjóðar sem hann kærir sig svo lítið um . En það var annar maður sem fyrir löngu , eða árið 1958 , fann sig nauðbeygðan til að hafna þeim verðlaunum sem hann hafði áður veitt viðtöku . Það var sjálfur Boris Pasternak , höfundur Doktor Sívagó , sem skilaði aftur Nóbelsverðlaunum sínum með orðunum : „ Í ljósi þess orðstírs sem Nóbelsverðlaun hafa fengið í því samfélagi þar sem ég lifi , á ég ekki annarra kosta völ en að hafna þessum óverðskuldaða heiðri . Vinsamlegast verið ekki vonsvikin yfir þessari höfnun sem er gerð af fúsum og frjálsum vilja . “ Hið síðasta er víst ekki alveg rétt því það voru sovésk stjórnvöld sem þvinguðu Boris til að láta verðlaunin aftur af hendi . Þau hin sömu yfirvöld , bönnuðu líka bækur hans og kom Doktor Sívagó fyrst út árið 1987 í heimalandi hans Sovétríkjunum , nær þrjátíu árum eftir að hann skrifaði bókina og 28 árum eftir að hann dó . Ekki veit ég hvað ráðmenn í Sovétríkjunum höfðu á móti bókmenntaverðlaunum Nóbels ; kannski eitthvað með dauðavélar kapítalismans ? Hér á Kaktus er fjallað um þrjá höfunda í dag ; einn óánægðan með samfélagið sem hann býr í , annan þar sem samfélagið er óánægt með höfundinn og bækur hans og svo kemur nú að þriðja höfundinum sem neitar að koma fram undir réttu nafni . Af þessu gæti maður dregið þá ályktun að ekki sé auðvelt að vera rithöfundur . No ! En nú eru liðin fimm ár síðan Ellena Ferrante sendi frá sér nýja bók og margir bíða í eftirvæntingu eftir nýrri skáldsögu frá ítalska rithöfundinum . Europa Editions , enska forlag Ellena Ferrante , tilkynnti í gær að ný bók höfundarins , sem væntanleg er á ítölsku þann 7. nóvember næstkomandi , verði gefin út í enskri þýðingu þann 9. júní árið 2020 . Bókin hefur þegar fengið enskan titil sem er : The Lying Life of Adults . Ekki er enn vitað hvaða íslenska forlag hreppir útgáfuréttinn á hinni nýju bók Ferrante og hvenær hún mun verða væntanleg í íslenskri þýðingu . Fyrir tveimur árum komu út á Íslandi , nær samtímis , tvær skáldsögur eftir Ellena Ferrante , Óþægileg ást hjá bókaforlaginu Bjarti og Dagur höfnunar hjá Benedikt . Það er ekki algengt í íslenskri útgáfusögu að tvær skáldsögur sama höfundar séu gefnar út samtímis af sitthvoru forlaginu . Útgáfusaga Ellena Ferrante á Íslandi er sérkennileg og mun þetta undarlega háttalag eiga rætur í ósamhljómi milli umboðsmanns Ferrante og íslensku útgefendanna tveggja . Jonas Eikat flytur eldræðu sína . ps . þótt ég hafi ekki skrifað orðið bókmenntamoli hér í dagbók dagsins bendi ég á að í dag má finna þrjá bókmenntamola . Ég stend enn við loforðið sem ég gaf fyrir nokkru að birta a.m.k. einn bókmenntamola á dag . Lifi bókmenntirnar . Yo !