Hvað getið þið sagt mér um beinabyggingu fugla og líffærastarfsemi ? Þar sem spyrjandinn biður um upplýsingar um mjög vítt og flókið svið í byggingu og líffærastarfsemi fugla mun höfundur þessa svars halda sig við lýsingu á þeim þáttum sem eru hvað helst frábrugðnir sambærilegum líffærum annarra hryggdýra . Greinilega sést á líkamsbyggingu fugla að aðlögun að flugi hefur staðið yfir í tugmilljónir ára . Mest áberandi eru fjaðrirnar en þegar að er gáð má sjá að kröfum flugs hefur verið svarað í nánast öllum líkamskerfum fuglsins . Forfeður fugla voru þunglamalegar eðlur . Beinagrind fugla hefur því breyst mikið og þróast eftir þeim kröfum sem flugið gerir , og má þar nefna léttari byggingu beinanna og sveigjanleika þeirra . Hauskúpan er létt og samgróin í fuglum og fyrir alllöngu hurfu úr henni tennur og þungur kjálki en léttur og sterkur goggur kom í staðinn . Rófan sem einkennir skriðdýr er horfin og bringubeinið ( stundum kallað " breast plate " á ensku eða brjóstplata ) er óvenju fyrirferðamikið enda um nokkur samgróin bein að ræða . Þar sem vængir fugla nýtast þeim aðeins til flugs hefur goggurinn tekið við hlutverki framfóta , svo sem til að tína upp fæðu , til snyrtingar , til að berjast með og svo framvegis . Meltingarkerfið Ýmsir þættir í meltingarkerfi fugla eru ólíkir því sem þekkist í meltingarfærum spendýra . Meðal ránfugla er meltingin óvenju hröð og geta þeir fullmelt kjötmáltíð á fáeinum klukkustundum . Fuglar hafa tvo eiginlega maga . Fuglategundir sem lifa á jurtum og fræjum virðast hafa mun öflugri fóörn en kjöt - og fiskætur . Smágirni fugla eru sambærileg við smágirni spendýra en eru þó hlutfallslega styttri . Slík tilhögun á úrgangs - og æxlunaropi þekkist einnig meðal annarra hryggdýra nema hjá spendýrum . Þar hefur orðið aðskilnaður á milli þarfagangsops ( endaþarmsop ) og þvag - og æxlunarops . Eitt af megineinkennunum á öndunarfærum fugla eru loftsekkir sem liggja út frá lungunum á nokkrum stöðum . Virknin er þannig að súrefni flæðir aðeins í eina átt inn í loftsekkina sem veldur því að það loft sem flæðir inn í lungun er ferskt og hefur hátt súrefnisinnihald . Rúmmál lungnanna breytist ekki við öndun líkt og hjá spendýrum . Loftið sem fuglar anda að sér fer um lungun tvisvar og liggur þar galdurinn við ákaflega árangursríka súrefnisupptöku hjá þeim enda er flug ákaflega orkufrekt ferli . Rannsóknir sýna að hlutfallslegt rúmmál lungna hjá fuglum er allt að fjórum sinnum meira en hjá spendýrum .