Útskrift úr gjörðabók sýslunefndar Norður-Múlasýslu . Ár 1894 , föstudaginn hinn 13. apríl , var aðalfundur sýslunefndar Norður-Múlasýslu settur að Rangá . Á fundinum eru allir sýslunefndarmenn mættir ásamt oddvita , nema sýslunefndarmaður Borgarfjarðarhrepps . Á fundinum komu þessi mál til umræðu : 3 . Formaður lagði fram bréf frá formanni amtsráðs Austuramtsins , dags. 31. ágúst 1893 , þar sem hann tilkynnir útdrátt úr fundargjörðum amtsráðsins 22. - 23. ágúst f. á . um uppsiglingu í Lagarfljótsós og tjáir amtsráðið sig fúst til á sínum tíma að láta sitt fylgi ekki eftir liggja til að styrkja uppsiglingu í Lagarfljótsós . Jafnframt lagði formaður fram bréf frá formanni í nefnd þeirri , er kosin var á undi í Miðhúsum í Eiðaþinghá 26. oktbr . f.á. , til að annast framkvæmd á málinu um uppsigling í Lagarfljótsós , Einari Jónssyni presti á Kirkjubæ , þar sem óskað er eftir 1167 kr. tillagi úr sýslusjóði Norður-Múlasýslu ef sýslunefnd Suður-Múlasýslu , veiti 500 krónur til fyrirtækisins , en annars 1667 kr. - Málið var ýtarlega rætt , og kom það fram undir umræðunum , að sýslunefnd Suður-Múlasýslu hafði á fundi sínum 11. þ.m. , veitt 500 kr. til fyrirtækisins , svo eigi var um að ræða annað en 1167 kr. tillag úr sýslusjóði Norður-Múlasýslu . Að umræðunum loknum var samþykkt í einu hljóði , að veita úr sýslusjóði Norður-Múlasýslu 1167 kr. til gufubátsferða um Lagarfljótsós , í von um , að amtsráð Austuramtsins mundi á sínum tíma samþykkja það fjárframlag úr sýslusjóðnum . 8 . Héraðslæknirinn á Vopnafirði skoraði á sýslunefndina að breyta sýsluveginum , þar sem hann liggur heim á verslunarstaðinn á Vopnafirði , því eins og hann væri nú lagður , þá væri ómögulegt að hafa þurra og hreinlega vegi milli húsanna í kaupstaðnum og ómögulegt að rækta blett í kringum húsin , vegna þess , hvað vegurinn lægi óreglulega ; væri það bæði óþokkalegt að sjá forarræsi sem ekki væri hægt að gjöra við , vegna þess , hvernig sýsluvegurinn lægi , og svo gæti líka í heilbrigðislegu tilliti stafað stór hætta af því , ef stórsóttir kæmu upp , því um sumartíma legði óþolandi ódaun uppúr þessum foraveitum . Sýslunefndin var þessu samþykk og eftir nokkrar umræður var samþykkt svohljóðandi fundarályktun . Krókurinn á sýsluveginum í Vopnafjarðarhreppi , þar sem vegurinn liggur heim á kaupstaðinn , skal feldur úr vegatölu , frá klöppinni fyrir sunnan hús Ólafs Jónssonar og niður að stakkastæðunum . En aftur skal liggja sýsluvegur inn frá téðri klöpp norðurá Vesturárdals sýsluveginn hjá veitingahúsinu . Vesturdals sýsluveginn skal leggja frá téðu veitingahúsi niður að verslunarhúsum kauptúnsins . Sýslunefndin skorar einnig á hreppsnefndina í Vopnafjarðarkauptún verði lagðir sem haganlegast og helst sem næst því er uppdrættir þeir sýna er nú liggja fyrir nefndinni . Gerir sýslunefndin samþykki sitt allt að kostnaðurinn við vegalagningu þess verði greiddur úr sýslusjóði , að því leyti sem hann hvílir ekki samkvæmt lögum á hreppavegasjóðnum . 19 . Oddviti lagði fram bréf landshöfðingja , dags. 30. sept 1893 , þar sem landshöfðingi veitir sýslufélagi Norður-Múlasýslu 4.000 kr. lán úr landssjóði til brúargjörðar á Fjarðará , gegn veði í eignum og tekjum sýslufélagsins þannig , að lánið ávaxtist , og endurborgist með 6% í 28 ár ( er greiðist í fyrsta sinn 30. sept 1894 ) . Jafnframt sendir landshöfðingi 2 samrit af skuldabréfum til landsjóðs , er sýslumanni ber að undirskrifa , að þar til fengnu umboði frá meðlimum sýslunefndarinnar . - Sýslunefndin gaf oddvita sínum hið síðastnefnda umboð . 20 . Oddviti lagði fram bréf amtmanns , dags. 27. okt. 1893 , þar sem hann samþykkir fyrir hönd amtráðsins , að nota megi allt hreppsgjald Jökuldalshrepps til dráttar , sem er á sýsluvegi í þeim hreppi . 21 . Oddviti lagði fram bréf frá amtmanni , dags. 4. sept. 1893 , þar sem hann áminnir um , að sýsluvegir hafi hina lögboðnu 5 álna breidd og að hver sýslunefndarmaður hafi eftirlit með vegabótum á sýsluvegum í sínum hreppi . 23 . Oddviti lagði fram bréf frá hreppsnefndaroddvita Skeggjastaðahrepps , dags. 3. apríl 1894 , sem óskar leyfis sýsluefndar , til þess að fá sýsluveg þann , er liggur um Djúpalækjarmýrar , færðan ofan að sjónum , með því að þar sé betri jarðvegur og vegagjörðin kostnaðarminni m. m . Sýslunefndin samþykkti hið umbeðna . 24 . Oddviti lagði fram bréf amtmanns , dags. 14. nóvbr . 1893 , þar sem hann gjörir athugasemdir við sýsluvegasjóðsreikning Norður-Múlasýslu 1892 . Í þessum athugasemdum er meðal annars fundið að því , að sýsluvegarhlutir þeir , er gjörðir hafa verið í Tunguhrepp og Hjaltastaðahrepp hafi eigi hina lögskipuðu 5 álna breidd . Út af þessu vill sýslunefndin geta þess , að hin ónákvæma breidd á greindum vegarspottum er sumsstaðar sprottin af ófullkominni mælingu vegagjörðarstjóra , sem sumsstaðar af því , að koma þurfti veginum yfir vissa lengd , til þess að hann yrði notaður strax eins og þörf var á , en eigi fullbreiðir , og eru að öðru leyti dável af hendi leystir , óskar sýslunefndin að amtsráðið vilji gefa samþykki sitt til þess , að við svo búið megi standa , hvað þessa vegaspotta snertir . Annars munu sýslunefndarmennirnir eftirleiðis hafa gát á , að sýsluvegirnir hafi hina lögskipuðu breidd , og sjá um , að undirbúningskjöl sýsluvegasjóðsreikningsins veðri í tíma komin til oddvita nefndarinnar . 25 . Um sýsluvegagjörðir á komandi sumri var það ákveðið , að hver hreppur mætti verja sínu gjaldi til framhalds og viðhalds þeim vegabótum sem þegar er byrjað á . 26 . Sýslunefndin felur oddvita sínum á hendur að sækja til landshöfðingja um styrk af fé því , sem veitt er í fjárlögum til póstvega , til vegagjörár á póstveginum frá trébrú á Jökulsá að Lagarfljóti . 28 . Lagði oddviti fram bænarskrá frá hreppsnefnd Seyðisfjarðarhrepps um að sýslunefndin veitti samþykki sitt til , að borga mætti úr hreppsjóði nefnds hrepps 1.000 kr. til O. Wathne , í viðbót við þær 4.000 kr. , er honum hafa þegar verið greiddar fyrir brúarbyggingu á Fjarðará í Seyðisfirði , og skulu hinar umræddu 1.000 kr. borgast á 4 árum . Sýslunefndin veitti leyfi til þess . Ennfremur bað hreppsnefndin um að sýslunefndin veitti leyfi sitt til þess að verja mætti 200 kr. úr hreppavegasjóði Seyðisfjarðarhrepps til að setja handrið , úr tré eða járni við báða brúarsporðana , og veitti nefndin leyfi til þess . - Beiðni hreppsnefndar Seyðisfjarðarhrepps um að sýslunefndin tæki að sér borgun að einum þriðja hluta af ofangreindum 1.000 kr. var felld að svo stöddu með 7 atkvæðum móti 1 . Einnig óskaði hreppsnefnd Seyðisfjarðarhrepps álits sýslunefndarinnar um það , hver bera ætti hinn árlega kostnað við viðhald og aðgjörðir á brúnni , og lét sýslunefndin í ljósi það álit sitt , að hreppavegasjóði Seyðisfjarðarhrepps bæri að greiða kostnað þennan . 31 . Kom þá til umræði vegurinn á Fjarðarheiði , og kom þá í ljós , að styrkur sá , er sýslunefndir Múlasýsla höfðu í fyrstu beðið um til vegagjörðar yfir heiðina , 10.000 kr. , mundi eigi hafa verið of hátt áætlaður , þar eð það hefir komið fram á síðastl . vetri að vörðurnar yfir heiðina hafa bæði reynst of strjálar og of lágar , og ná ekki svo langt sem nauðsyn krefur . Auk þess vantar enn þá víða ofaníburð , er eigi varð fengin sökum fjárskorts og fjarlægðar , enda var vegurinn víða til bráðabyrgðar að eins ruddur , þar sem brýna nauðsyn ber til að hækka hann upp . Vantar og enn þá að halda veginum áfram ofan í byggð á báðar hliðar . Sýslunefndin verður því að halda því fram að óumflýjanlega nauðsynlegt sé , að enn þá verði veittar úr landsjóði 5.000 kr. , til að fullgjöra veginn , og felur oddvita sínum , að gjöra nauðsynlegar ráðstafanir í því efni . Útskrift úr gjörðabók sýslunefndar Norður-Múlasýslu . Ár 1894 , föstudaginn hinn 13. apríl , var aðalfundur sýslunefndar Norður-Múlasýslu settur að Rangá . Á fundinum eru allir sýslunefndarmenn mættir ásamt oddvita , nema sýslunefndarmaður Borgarfjarðarhrepps . Á fundinum komu þessi mál til umræðu : 3 . Formaður lagði fram bréf frá formanni amtsráðs Austuramtsins , dags. 31. ágúst 1893 , þar sem hann tilkynnir útdrátt úr fundargjörðum amtsráðsins 22. - 23. ágúst f. á . um uppsiglingu í Lagarfljótsós og tjáir amtsráðið sig fúst til á sínum tíma að láta sitt fylgi ekki eftir liggja til að styrkja uppsiglingu í Lagarfljótsós . Jafnframt lagði formaður fram bréf frá formanni í nefnd þeirri , er kosin var á undi í Miðhúsum í Eiðaþinghá 26. oktbr . f.á. , til að annast framkvæmd á málinu um uppsigling í Lagarfljótsós , Einari Jónssyni presti á Kirkjubæ , þar sem óskað er eftir 1167 kr. tillagi úr sýslusjóði Norður-Múlasýslu ef sýslunefnd Suður-Múlasýslu , veiti 500 krónur til fyrirtækisins , en annars 1667 kr. - Málið var ýtarlega rætt , og kom það fram undir umræðunum , að sýslunefnd Suður-Múlasýslu hafði á fundi sínum 11. þ.m. , veitt 500 kr. til fyrirtækisins , svo eigi var um að ræða annað en 1167 kr. tillag úr sýslusjóði Norður-Múlasýslu . Að umræðunum loknum var samþykkt í einu hljóði , að veita úr sýslusjóði Norður-Múlasýslu 1167 kr. til gufubátsferða um Lagarfljótsós , í von um , að amtsráð Austuramtsins mundi á sínum tíma samþykkja það fjárframlag úr sýslusjóðnum . 8 . Héraðslæknirinn á Vopnafirði skoraði á sýslunefndina að breyta sýsluveginum , þar sem hann liggur heim á verslunarstaðinn á Vopnafirði , því eins og hann væri nú lagður , þá væri ómögulegt að hafa þurra og hreinlega vegi milli húsanna í kaupstaðnum og ómögulegt að rækta blett í kringum húsin , vegna þess , hvað vegurinn lægi óreglulega ; væri það bæði óþokkalegt að sjá forarræsi sem ekki væri hægt að gjöra við , vegna þess , hvernig sýsluvegurinn lægi , og svo gæti líka í heilbrigðislegu tilliti stafað stór hætta af því , ef stórsóttir kæmu upp , því um sumartíma legði óþolandi ódaun uppúr þessum foraveitum . Sýslunefndin var þessu samþykk og eftir nokkrar umræður var samþykkt svohljóðandi fundarályktun . Krókurinn á sýsluveginum í Vopnafjarðarhreppi , þar sem vegurinn liggur heim á kaupstaðinn , skal feldur úr vegatölu , frá klöppinni fyrir sunnan hús Ólafs Jónssonar og niður að stakkastæðunum . En aftur skal liggja sýsluvegur inn frá téðri klöpp norðurá Vesturárdals sýsluveginn hjá veitingahúsinu . Vesturdals sýsluveginn skal leggja frá téðu veitingahúsi niður að verslunarhúsum kauptúnsins . Sýslunefndin skorar einnig á hreppsnefndina í Vopnafjarðarkauptún verði lagðir sem haganlegast og helst sem næst því er uppdrættir þeir sýna er nú liggja fyrir nefndinni . Gerir sýslunefndin samþykki sitt allt að kostnaðurinn við vegalagningu þess verði greiddur úr sýslusjóði , að því leyti sem hann hvílir ekki samkvæmt lögum á hreppavegasjóðnum . 19 . Oddviti lagði fram bréf landshöfðingja , dags. 30. sept 1893 , þar sem landshöfðingi veitir sýslufélagi Norður-Múlasýslu 4.000 kr. lán úr landssjóði til brúargjörðar á Fjarðará , gegn veði í eignum og tekjum sýslufélagsins þannig , að lánið ávaxtist , og endurborgist með 6% í 28 ár ( er greiðist í fyrsta sinn 30. sept 1894 ) . Jafnframt sendir landshöfðingi 2 samrit af skuldabréfum til landsjóðs , er sýslumanni ber að undirskrifa , að þar til fengnu umboði frá meðlimum sýslunefndarinnar . - Sýslunefndin gaf oddvita sínum hið síðastnefnda umboð . 20 . Oddviti lagði fram bréf amtmanns , dags. 27. okt. 1893 , þar sem hann samþykkir fyrir hönd amtráðsins , að nota megi allt hreppsgjald Jökuldalshrepps til dráttar , sem er á sýsluvegi í þeim hreppi . 21 . Oddviti lagði fram bréf frá amtmanni , dags. 4. sept. 1893 , þar sem hann áminnir um , að sýsluvegir hafi hina lögboðnu 5 álna breidd og að hver sýslunefndarmaður hafi eftirlit með vegabótum á sýsluvegum í sínum hreppi . 23 . Oddviti lagði fram bréf frá hreppsnefndaroddvita Skeggjastaðahrepps , dags. 3. apríl 1894 , sem óskar leyfis sýsluefndar , til þess að fá sýsluveg þann , er liggur um Djúpalækjarmýrar , færðan ofan að sjónum , með því að þar sé betri jarðvegur og vegagjörðin kostnaðarminni m. m . Sýslunefndin samþykkti hið umbeðna . 24 . Oddviti lagði fram bréf amtmanns , dags. 14. nóvbr . 1893 , þar sem hann gjörir athugasemdir við sýsluvegasjóðsreikning Norður-Múlasýslu 1892 . Í þessum athugasemdum er meðal annars fundið að því , að sýsluvegarhlutir þeir , er gjörðir hafa verið í Tunguhrepp og Hjaltastaðahrepp hafi eigi hina lögskipuðu 5 álna breidd . Út af þessu vill sýslunefndin geta þess , að hin ónákvæma breidd á greindum vegarspottum er sumsstaðar sprottin af ófullkominni mælingu vegagjörðarstjóra , sem sumsstaðar af því , að koma þurfti veginum yfir vissa lengd , til þess að hann yrði notaður strax eins og þörf var á , en eigi fullbreiðir , og eru að öðru leyti dável af hendi leystir , óskar sýslunefndin að amtsráðið vilji gefa samþykki sitt til þess , að við svo búið megi standa , hvað þessa vegaspotta snertir . Annars munu sýslunefndarmennirnir eftirleiðis hafa gát á , að sýsluvegirnir hafi hina lögskipuðu breidd , og sjá um , að undirbúningskjöl sýsluvegasjóðsreikningsins veðri í tíma komin til oddvita nefndarinnar . 25 . Um sýsluvegagjörðir á komandi sumri var það ákveðið , að hver hreppur mætti verja sínu gjaldi til framhalds og viðhalds þeim vegabótum sem þegar er byrjað á . 26 . Sýslunefndin felur oddvita sínum á hendur að sækja til landshöfðingja um styrk af fé því , sem veitt er í fjárlögum til póstvega , til vegagjörár á póstveginum frá trébrú á Jökulsá að Lagarfljóti . 28 . Lagði oddviti fram bænarskrá frá hreppsnefnd Seyðisfjarðarhrepps um að sýslunefndin veitti samþykki sitt til , að borga mætti úr hreppsjóði nefnds hrepps 1.000 kr. til O. Wathne , í viðbót við þær 4.000 kr. , er honum hafa þegar verið greiddar fyrir brúarbyggingu á Fjarðará í Seyðisfirði , og skulu hinar umræddu 1.000 kr. borgast á 4 árum . Sýslunefndin veitti leyfi til þess . Ennfremur bað hreppsnefndin um að sýslunefndin veitti leyfi sitt til þess að verja mætti 200 kr. úr hreppavegasjóði Seyðisfjarðarhrepps til að setja handrið , úr tré eða járni við báða brúarsporðana , og veitti nefndin leyfi til þess . - Beiðni hreppsnefndar Seyðisfjarðarhrepps um að sýslunefndin tæki að sér borgun að einum þriðja hluta af ofangreindum 1.000 kr. var felld að svo stöddu með 7 atkvæðum móti 1 . Einnig óskaði hreppsnefnd Seyðisfjarðarhrepps álits sýslunefndarinnar um það , hver bera ætti hinn árlega kostnað við viðhald og aðgjörðir á brúnni , og lét sýslunefndin í ljósi það álit sitt , að hreppavegasjóði Seyðisfjarðarhrepps bæri að greiða kostnað þennan . 31 . Kom þá til umræði vegurinn á Fjarðarheiði , og kom þá í ljós , að styrkur sá , er sýslunefndir Múlasýsla höfðu í fyrstu beðið um til vegagjörðar yfir heiðina , 10.000 kr. , mundi eigi hafa verið of hátt áætlaður , þar eð það hefir komið fram á síðastl . vetri að vörðurnar yfir heiðina hafa bæði reynst of strjálar og of lágar , og ná ekki svo langt sem nauðsyn krefur . Auk þess vantar enn þá víða ofaníburð , er eigi varð fengin sökum fjárskorts og fjarlægðar , enda var vegurinn víða til bráðabyrgðar að eins ruddur , þar sem brýna nauðsyn ber til að hækka hann upp . Vantar og enn þá að halda veginum áfram ofan í byggð á báðar hliðar . Sýslunefndin verður því að halda því fram að óumflýjanlega nauðsynlegt sé , að enn þá verði veittar úr landsjóði 5.000 kr. , til að fullgjöra veginn , og felur oddvita sínum , að gjöra nauðsynlegar ráðstafanir í því efni .