Perkin-Elmer-sjóntækjafyrirtækið sem fengið hafði það verkefni að hanna og pússa speglana hugðist byggja frá grunni háþróaðan tölvubúnað sem sæi um að slípa spegilinn í Hubble nákvæmlega . Perkin-Elmer hóf að smíða spegilinn árið 1979 en gekk hægt og erfiðlega svo á endanum neyddist NASA til að fresta geimskoti fram í október árið 1984 . Myndir af stökum stjörnum ( punktuppsprettum ) voru meira en ein bogasekúnda á breidd í stað þess að vera innan við 0,1 bogasekúnda eins og gert var ráð fyrir . Spegillinn var örlítið of flatur til jaðranna sem nam 1 / 50 af breidd mannshárs . Kúluvillan hafði þó mismikil áhrif á getu sjónaukans . Ljósmælirinn , kallaður null corrector , samanstóð af tveimur litlum speglum og linsu og var smíðaður sérstaklega af Perkin-Elmer fyrirtækinu fyrir slípun spegilsins . Perkin-Elmer hafði varðveitt tækið nákvæmlega eins og það var þegar spegillinn var slípaður . Í skýrslu rannsóknarnefndarinnar var Perkin-Elmer harðlega gagnrýnt fyrir ófullnægjandi vinnubrögð . NASA var einnig harðlega gagnrýnt fyrir lélega gæðastjórnun og að allt traust var lagt á mælingar eins mælitækis . Geimfarar koma COSTAR-leiðréttingarbúnaðinum fyrir í Hubble í fyrsta viðhaldsleiðangrinum árið 1993 . COSTAR tækinu var svo komið fyrir í fyrstu viðhaldsferðinni sem farin var með geimferjunni Endeavour ( STS - 61 ) í desember 1993 og með því var hægt að leiðrétta skekkjuna í speglinum .