er slæðingur af sveipjurtaætt sem barst til landsins í lok 19. aldar . Talið er að geitakálið hafi fyrst borizt til Austfjarða með Norðmönnum sem ráku hvalstöðvar þar á nokkrum stöðum . Þaðan mun hann hafa verið fluttur til fleiri staða og sums staðar ræktaður . Í dag er það einnig útbreiddast á Austfjörðum , frá Mjóafirði suður til Stöðvarfjarðar . Einnig finnst það í Elliðaárdal og víðar á höfuðborgarsvæðinu . Annars staðar er það sjaldgæft ( Stykkishólmur , Hveragerði , Siglufjörður , Siglunes , Akureyri ) . Það vex í graslendi og gömlum görðum . Það líkist fljótt á litið kerfli og hvönn , en þekkist auðveldlega á laufblöðunum sem eru skakk-þrískipt . Geitakál er stórvaxin , blaðrík jurt sem blómgast seint , en myndar þéttar breiður af laufblöðum . Laufblöðin eru þrífingruð , smáblöðin stilklöng , aftur 2 - 3 skipt , hliðarsmáblöðin áberandi skökk við blaðfótinn ; smáblöð annarrar gráðu eru gróftennt , 2 - 5 sm breið og 4 - 10 sm löng , hárlaus nema örstuttir hárbroddar á blaðröndum og strengjum neðra borðs , þau hliðstæðu skakkegglaga . Hér sjáum við vel blaðgerð geitakálsins . Tekið á Eskifirði í júlí 2005 Hér sjáum við blómstrandi geitakál í Eskifirði um miðjan ágúst 2007 .