Danska stórblaðið Politiken hefur undanfarin ár gefið út hagkvæmar handbækur um ýmis efni , og eru marg - ar þannig , að nota má þær sem nokk - urs konar Leksikon meö hinum marg - víslegasta froðleik , sem auðvelt er að grípa ti ! . Ein sú nýjasta af þessari tegund er „ Verdenshistoriens Hvornaar Skete Det ? " Er hún i tveim bindum , hið fyrra nær yfir tímabilið 1 milljón ár f. Krist og til 1600 e. Krist , en hið síðara frá 1600 til 1939 e. Krlst . Pyrir þá , sem hafa áhuga fyrir landafræði og mannkynssögu er þarna um ótæmandi fróðleik að ræða . Bækur þessar er auðvelt að fá hér í bókabúð - um og kosta bæði bindin um 150,00 kr . Þar sem vænta má , að margir af les - endum Víkings hafi áhuga fyrir þessu efni , verður reynt að gefa mönnum lítilsháttar sýnishorn af því , og þó að sjálfsögðu aðeins stiklað á stóru , en þó væntanlega hægt að gefa fróðlega inn - sýn í hið víðtæka efni , með því að taka kafla úr bókunum í næstu blöðum . UM það bil einni milljón ára f. Krists fæðingu mun veðráttan á jörðinni einkum hafa verið háð vax - andi kulda . Á norðurslóðum eru sumrin of stutt til þess að bræða klakann að nokkru ráði , og þess vegna safnast miklir ísflákar og jökladyngjur í Síberíu , Skandinavíu og Grænlandi . Hin mannlega ættkvísl spendýra jarðarinnar er talin að eiga uppruna sinn að rekja til mannapanna á Miocæn-tímanum fyrir um 20 til 25 milljónum ára . En í fyrsta lagi um þetta leyti hefur þróunin verið kom - in á slíkt stig , að hægt væri raun - verulega að ræða um mannverur á jörðunni . Engir beinafundir gefa öruggar upplýsingar um tilveru mannsins á þessu tímabili , en nokkrir undarleg - ir steinar eolitter ( steinn morgun - roðans ) , sem fundist hafa , virðast bera það með sér , að þeir hafi verið tilsniðnir og notaðir af einhverri mannveru . Þeir eru þó mjög um - deildir og margir jarðfræðingar telja þá aðeins náttúrusniðna . Því það hafa einnig fundizt svipaðir steinar í 20 til 30 milljóna ára gömlum jarð - lögum , og þeir geta að sjálfsögðu ekki verið af mannahöndum . En aldurinn er þó ekki nægur til þess að hrinda hugmyndinni um eolitterne úr menningarsögunni . — Mannveran hefur sennilega aldrei lifað í fullkomlega náttúruástandi . Grundvallaratriði mannlegrar þró - unar — meðvitandi notkun elds og verkfæra — hefur ef til vill átt sér stað á þvi tímabili , er forfeður okk - ar hefðu frá dýrafræðilegu sjónar - miði fremur getað talist í dýra - flokki . Hjónabandið og samfélags - bygging á grundvelli flokkseðlis - hvatarinnar eru einnig sálfræðileg arfleið mannkynsins frá dýratíma - bilinu . Eolitter geta því hafa tilheyrt dýrum , sem notuðu verkfæri , og sú ályktun kemur vel heim við þá kenn - ingu , að það hafi tekið mannver - una langan tíma að þroskast úr dýri í mann — ekki aðeins líffræðilega , heldur einnig menningarlega . O.OOO.OOO f. Kr . Kuldatíma - bilið nær há - marki og ís og snjóflákar breiðast út . Skriðjöklar frá Skandinavíu og Grænlandi breyta hinni norðlægari Evrópu og Ameríku í líflausa snjó - eyðimörk og út frá Pyreneafjall - garði , Ölpunum og Himalaya , liðast miklar ísbreiður út yfir nærliggj - andi landsvæði . Jafnvel í Afríku og hitabelti Mið-Ameríku eru fjalla - toppar þaktir jökulkrúnum . ( 1. ís - öld , Gúnz-tíminn ) . Á JAVA lifir um þetta leyti mann - leg risavera , Meganthropus . Kjálk - ar hans eru stærri heldur en stærstu gorillaapa , sem nú þekkjast . Svipuð vera Giganthropus frá Kína , var lengi talin mannleg vera , en nýr fornleifafundur frá 1957 er talinn sanna , að þar hafi verið um apa að ræða . Á hinum opnu sléttum Suður - Afríku halda hinir sérkennilegu australapar til . Af líffræðilegum á - stæðum verða þeir varla taldir til ættkvíslar mannsins , en þó er ekk - ert annað dýr , sem kemst svo nærri því . Einhver kynflokkur getur ef til vill hafa þekkt notkun elds og veitt dýr með frumstæðum sleggjuáhöld - um úr stórum lærleggjum . Andstætt við Austur-Asíu risana hafa austral - aparnir almennt verið á stærð við Pygmæ-negrana , sem nú eru þekkt - ii í Afríku . En báðir þessir útdauðu frumherjar eru í mesta lagi hliðar - grein á ættkvísl mannsins . AUSTUR-ENGLAND er íslaust og hefur að einhverju leyti verið búsett . í sandklöppum við ströndina hefur fundizt talsvert af illa til - höggnum steinum , en ekkert er vitað frá hvers konar lífverum þeir eru . 0.500.000 f. Kr . Adriahafið og Ægæiska hafið myndast . Hugsanlegt er , að landbrú hafi verið milli Skotlands og Grænlands . Tungumál þróast . Hitatímabil ( 1. mið-ísöld ) eyðir miklu af ísnum á láglendinu . Apa - maðurinn tekur bólfestu á jörðinni . Steinrunnar beinaleifar hans hafa fundist á JÖVU ( Pithecanthopus erectus , hinn upprétti apamaður ) , í KlNA ( Sinanthropus , Peking-mað - urinn ) , og í S-Þýzkalandi ( Palæan - thropus , Heidelberg-maðurinn ) , lágt og slétt enni , afarmiklar augabrúnir og klunnalegt , hökulaust niðurand - lit , er sameiginlegt höfuðútlit allra apámannanna , en líkamshæðin er nokkuð mismunandi . Peking-kyn - flokkurinn er ca. 150 cm , en Java - apamennirnir eru 10 — 20 cm hærri . Líffræðilegar rannsóknir hafa leitt rök að því , að apamennirnir hafa getað talað og þá eðlilega verið grundvöllur fyrir einhvers konar tungumáli , en að sjálfsögðu mjög ó - fullkomið og takmarkaður orða - forði . Mjög keimlíkt uppruna sínum hinu einfalda hljóðmáli dýranna , og befur að verulegu leyti orðið að styðjast við tákn handahreyfingar 30 - VÍKINGUE