„ Ég viðurkenndi ekki þunglyndi mitt strax . Ég átti mjög erfitt með það en eini sem fékk að sjá það var maðurinn minn . Ég reyndi allt til að fela það . Ég vildi bara hafa það fyrir mig . Þegar ég var komin rúmlega tuttugu vikur þá var ég komin á lyf við vanlíðan , “ segir Magnea Hildur Jónsdóttir . Magnea eignaðist dóttur sína Talíu Líf , fyrir tæplega tveimur árum síðan . Magnea byrjaði að finna fyrir fæðingarþunglyndi á meðgöngu og hefur talað opinskátt um það á Snachat-reikningi sínum undir nafninu magnea 8 . Magnea og litla Talía Líf . „ Ég var bara ekki að höndla þessar breytingar og ég var með mjög slæman bjúg sem varð sífellt verri . Ég er svo þrjósk að ég lét mig hafa það lengur en ég átti að gera . Ég passaði ekki lengur í neina skó nema einhverja ljóta inniskó úr Rúmfatalagernum sem ég tróð mér í . Ég fékk meðgöngusykursýki sem greindist allof seint og ég þurfti að fara í mikið tjékk seinni hluta meðgöngunnar , “ segir Magnea . Ekki bætti úr skák að hún lenti í óhappi á fyrri hluta meðgöngunnar . „ Það versta var að ég datt á leið í vinnuna í steyptum tröppum . Ég var rétt komin sautján vikur á leið og skall í tröppuna með hnakkann undir , mitt bakið og grindina í . Ég var það þrjósk að ég lét ekki kíkja á mig né athuga með barnið , “ segir Magnea , sem hélt áfram að mæta í vinnu þó hana verkjaði . „ Ég sé eftir því en málið var að ég vildi ekki lýta út eins og einhver aumingi því það sást ekkert á mér . Þannig hugsaði ég allt , að ef það sést ekki þá er ekkert að mér , sem var svo rangt og ég er enn þann dag í dag að læra það . Að sýna tilfinningar og elska mig , sem mér finnst erfiðast af þessu öllu . “ Brotnaði niður og gafst upp Magnea segir að hversdagurinn sinn hafi einkennst af hæðum og lægðum í baráttunni við fæðingarþunglyndi . „ Stundum vil ég bara ekki gera neitt , bara liggja uppi í rúmi og sofa eða bara vera ein og ekki tala við neinn . Ég er nánast alltaf þreytt sama hvað . Það er kannski svona mánuður síðan ég hætti að segja við sjálfa mig : Ég legg mig bara þegar ég kem heim , á hverjum einasta morgni . Ég gerði það sjaldan en þetta var eitthvað sem ég sagði við sjálfa mig til að komast í gegnum daginn , “ segir Magnea . henni er eitt atvik sérstaklega minnisstætt þegar hún fer yfir þennan tíma í sínu lífi . „ Þegar stelpan mín var ekki orðin tveggja mánaða var ég ein heima með hana og hún byrjar að gráta um sjö leytið um kvöld . Ekkert sem ég gerði var nógu gott til að fá hana til að hætta að gráta . Þetta var ekkert venjulegur grátur , það var hreinlega eins og einhver væri að drepa hana . Maðurinn minn var að vinna og foreldrar mínir í heimsókn . Ég hreinlega brotnaði bara gjörsamlega niður og gafst upp . Ég hringdi í manninn minn og spurði hann hvort hann gæti komið heim . Ég var grátandi í símanum og sagði að ég gæti ekki huggað hana . Hann kom heim stuttu seinna og spurði mig að því versta sem hægt er að spyrja grátandi móður : Hristirðu hana ? Ég missti andlitið . Ég myndi aldrei meiða litla barnið mitt , sama hvað . En hann sá eftir þessu . Hann hélt bara að eitthvað hræðilegt hafi gerst . Hann átti lika erfitt á þessum tima , hann var að vinna svo mikið og var mikið frá , hann varð paranojaður yfir öllu . Sem bætti ekki mína andlegu líðan . “ Magnea segist hafa verið mjög góð í að fela fæðingarþunglyndið frá ljósmæðrum í kringum fæðingu litlu hnátunnar . „ Ég man eftir því þegar ljósmóðir kom heim að athuga með okkur mæðgur . Hún spyr mig hvernig mér liði . Litla systir mín sat í sama sófa og eina sem ég hugsaði var að ég ætti bara að segja að allt gengi vel og að ég hefði það fínt . Ég vildi ekki að systir mín myndi vita hvernig mér liði . Þá myndi mamma min vita það og þá myndi hún byrja að tala við mig , sem hefði ekki verið slæmt , en skömmin var bara svo mikil og mig langaði ekki að mistakast , “ segir Magnea , sem tárast nánast við tilhugsunina . „ Þegar ég hugsa um þetta núna langar mig að gráta því ég hefði þurft svo mikið á því að halda að tala við einhvern . En þrjóskan og skömmin var svo mikil hjá mér . Ég var , og er , mjög klár að setja upp grímu og láta eins og ekkert sé að . “ Erfið fæðing frumburðarins Hér leikur Talía Líf á alls oddi . Lífsglöð stúlka . Magnea er 28 ára gömul og býr í Kópavogi ásamt unnusta sínum , litlu Talíu Líf og kettinum þeirra . Hún vinnur sem stuðningsfulltrúi á einhverfudeild í grunnskóla í Kópavogi og er nú hægt og bítandi að koma andlegu heilsunni í lag eftir þennan erfiða tíma . „ Ég reyni að borða hollt , taka lyf og hætta að vera svona neikvæð , og þá sérstaklega við mig . Gera eitthvað sem mér finnst gaman að gera og að hreyfa mig eitthvað . Ég set mér markmið , til dæmis að labba sex þúsund skref á hverjum degi . Og segja við mig að þetta tekur tíma , margt smátt gerir eitt stórt , “ segir Magnea sem stefnir á frekari barneignir í framtíðinni . „ Það sem ég ætla mér núna er að koma mér í mitt fyrra horf líkamlega og andlega . Númer 1 , 2 og 3 er að læra að elska sjálfa mig aftur . Og já , þrátt fyrir þetta allt saman þá langar mig í annað barn , en kannski eftir svona tvö ár , “ segir Magnea , en fæðing frumburðarins tók á . „ Stelpan mín kom mánuði fyrr í heiminn og það sem situr í mér er að það fór ekki eins og ég hefði viljað að það færi . Mamma mín var í útlöndum með systkinum mínum hja ömmu minni en hún átti að vera með inni á fæðingardeildinni . Stelpan var skökk og ég festist í níu í útvíkkun og endaði í bráðakeisara . Ég þurfti að vera svæfð vegna blóðflögugalla hjá mér . Stelpan endaði inná vökudeild því hún átti erfitt með að anda og taka næringu . Hún blánaði þrisvar sinnum en ég sá það aldrei gerast . Maðurinn minn sá það hins vegar í eitt skipti . Við vorum inni á spítala í tíu daga og var hún á vökudeild í átta daga þar til hún fékk loksins að koma til okkar og vera með okkur í tvær nætur áður en við fengum að fara heim . Ég var undir eftirliti vegna hás blóðþrýstings og svo ég myndi ekki fá blóðtappa . “ Engin skömm að líða illa Magnea er þakklát fyrir þann stuðning sem hún hefur fengið eftir að hún opnaði á sína vanlíðan . „ Þrjóskan í mér lokaði á allt og alla . Maðurinn minn stendur 100% við bakið á mér í dag og hefur gert seinustu mánuði . Mamma mín og tvíburasystir eru mér líka allt . “ Eins og áður segir opnar Magnea á sinn raunveruleika á Snapchat , en af hverju ? Magnea er dugleg að snappa um sinn raunveruleika . „ Að því að mér leiddist , mig langaði að sýna hvernig dagarnir væru hjá mér . Hvað ég borða . Hvernig það er að vera með stelpuna enn á brjósti þó hún sé að verða 2ja ára . Margir spyrja af hverju ég hætti ekki bara með hana á brjósti en það er ekki svo auðvelt , ekki eftir það sem ég upplifði fyrir og eftir meðgöngu . Mér fannst hún ekki vera mín fyrst en ég elska þessar stundir okkar . Lífið er ekki alltaf dans á rósum og ég nota stundum kassamerkið #enginglansmynd . En ég snappa líka um mat og hef gaman af því að elda og baka . Svo snappa ég líka mikið af stelpunni minni , “ segir Magnea . Áður en ég sleppi henni verð ég að spyrja að því hvað hún vill segja við foreldra sem glíma við fæðingarþunglyndi . „ Það er engin skömm að líða illa , það er betra að tala um það hvernig manni líður en að halda því fyrir sig sjálfan . Sama hversu erfitt það er . “