Í stað orðanna „ stjórn Fjármálaeftirlitsins “ í 5. mgr. 2. gr. laganna kemur : Fjármálaeftirlitið . 3. gr. laganna orðast svo , ásamt fyrirsögn : Fjármálaeftirlitið . Í stað orðanna „ stjórn Fjármálaeftirlitsins “ í lokamálslið 4. mgr. kemur : Fjármálaeftirlitinu . 13. gr. laganna orðast svo : Þeir sem annast framkvæmd laga þessara eru bundnir þagnarskyldu samkvæmt lögum um Seðlabanka Íslands . Eftirfarandi breytingar verða á 14. gr. laganna : Í stað orðanna „ 1. mgr. 13. gr. “ í 1. mgr. kemur : 13. gr . 19. gr. laganna orðast svo : Ráðherra er heimilt að setja nánari reglur um framkvæmd laga þessara í reglugerð , þ.m.t. um ákvörðun og innheimtu dagsekta . Þrátt fyrir ákvæði 1. mgr. verður embætti forstjóra Fjármálaeftirlitsins lagt niður þegar þetta ákvæði öðlast gildi . Ráðherra er þó heimilt án auglýsingar að flytja forstjóra Fjármálaeftirlitsins í nýtt embætti varaseðlabankastjóra fjármálaeftirlits skv. 36. gr. laga nr. 70 / 1996 . Eftirfarandi breytingar verða á 2. gr. laganna : 1. málsl. 1. mgr. orðast svo : Að undangenginni umfjöllun í fjármálaeftirlitsnefnd skal Seðlabanki Íslands fyrir 1. febrúar ár hvert gefa ráðherra skýrslu um áætlaðan rekstrarkostnað næsta árs vegna Fjármálaeftirlitsins . Í stað orðsins „ starfseminnar “ í 2. málsl. 1. mgr. kemur : starfsemi Fjármálaeftirlitsins . Eftirfarandi breytingar verða á 7. gr. laganna : 1. mgr. orðast svo : Telji Fjármálaeftirlitið að eftirlit með einstökum eftirlitsskyldum aðila sé umtalsvert kostnaðarsamara og krefjist meiri mannafla en áætlun um reglubundið eftirlit gerir ráð fyrir getur Seðlabankinn ákveðið að viðkomandi eftirlitsskyldum aðila verði gert að greiða samkvæmt reikningi fyrir nauðsynlegt umframeftirlit . Í stað orðanna „ Fjármálaeftirlitinu “ og „ stofnunarinnar “ í 1. málsl. 3. mgr. kemur : Seðlabankanum ; og : Fjármálaeftirlitsins . Orðin „ samþykkt af stjórn Fjármálaeftirlitsins og “ í 4. mgr. falla brott . Ákvæði til bráðabirgða í lögunum fellur brott . Formaður kallar ráðið saman til fundar þrisvar sinnum á ári en oftar telji annar ráðsmanna þörf á . 1. málsl. 3. mgr. orðast svo : Seðlabanki Íslands veitir ráðinu þær upplýsingar sem ráðið óskar eftir til að sinna hlutverki sínu og ber sjálfur þann kostnað sem af hlýst . Eftirfarandi breytingar verða á 6. gr. laganna : 1. mgr. orðast svo : Fjármálastöðugleikaráð fundar sérstaklega þegar fjármálastöðugleika er ógnað eða hætta er á atburðum sem geta valdið umtalsverðum smitáhrifum eða tjóni á fjármálamarkaði . Seðlabanki Íslands skal upplýsa ráðherra , án tafar , telji bankinn að aðstæður skv. 1. málsl. hafi skapast . Orðin „ skilgreinir það viðbúnaðarstig sem við á “ í 2. mgr. falla brott . 3. mgr. orðast svo : Ráðið skal upplýsa efnahags - og viðskiptanefnd Alþingis um helstu aðgerðir og ráðstafanir skv. 2. mgr . Í stað orðanna „ og heimilt að kveða á um slík tilvik í reglum sem það setur skv. 1. málsl. “ í 2. málsl. 3. mgr. 29. gr. a laganna kemur : og er Seðlabanka Íslands heimilt að kveða nánar á um slík tilvik í reglum skv. 1. málsl . Orðin „ og leita álits Seðlabanka Íslands varði framkvæmdin lánastofnanir “ í 2. málsl. 2. mgr. 81. gr. laganna falla brott . Eftirfarandi breytingar verða á 82. gr. f laganna : Í stað orðanna „ Fjármálaeftirlitinu er heimilt , að undangengnu samráði við Seðlabanka Íslands “ í 5. mgr. kemur : Seðlabanka Íslands er heimilt . Stöðug fjármögnun skal bæði taka tillit til venjulegra og óvenjulegra aðstæðna . Fjármálafyrirtæki skal veita Fjármálaeftirlitinu upplýsingar á grundvelli þessarar greinar og í samræmi við upplýsingaskyldu sem kveðið er á um í reglugerð sem sett er á grundvelli 117. gr. a . Seðlabanki Íslands setur reglur um laust fé skv. 1. mgr. og stöðuga fjármögnun skv. 2. mgr . Gildi eiginfjárauka vegna kerfisáhættu getur numið 0 – 3% af áhættugrunni , sbr. 84. gr. e. Í reglunum er heimilt að mæla fyrir um að gildið taki mið af tilteknum áhættuskuldbindingum . Þegar ríkar ástæður eru til er heimilt að kveða á um hærra gildi eiginfjárauka vegna kerfisáhættu en 3% af áhættugrunni en reglurnar skulu þá háðar staðfestingu ráðherra . Í stað orðsins „ fjármálastöðugleikaráðs “ í 1. málsl. 5. mgr. kemur : Seðlabanka Íslands . Á eftir orðinu „ ákvarða “ í 6. málsl. kemur : í reglum skv. 1. málsl . Í stað orðsins „ fjármálastöðugleikaráðs “ í 8. málsl. kemur : Seðlabanka Íslands . Í stað orðanna „ ákvörðun þess efnis “ í 4. málsl. 1. mgr. kemur : birtingu reglnanna . Í stað orðanna „ Fjármálaeftirlitinu er “ í 2. málsl. 2. mgr. kemur : Seðlabanka Íslands er í reglum skv. 1. mgr . Orðin „ að undangengnum tilmælum frá fjármálastöðugleikaráði “ í 2. málsl. 2. mgr. falla brott . 2. málsl. 5. mgr. orðast svo : Í reglugerðinni skal m.a. kveðið á um samskipti við erlend eftirlitsstjórnvöld og hvaða viðmið og áhættuþættir liggja til grundvallar mati á gildi sveiflujöfnunarauka . Eftirfarandi breytingar verða á 86. gr. g laganna : Í stað orðsins „ stofnunin “ í 2. mgr. kemur : Fjármálaeftirlitið . Við mat á því hvort gera eigi sérstaka kröfu til fjármálafyrirtækis um laust fé skal taka tillit til eftirfarandi þátta : viðskiptalíkans fyrirtækisins , meðhöndlunar þess á lausafjáráhættu , m.a. á grundvelli 78. gr. h , niðurstöðu könnunar - og matsferlis og álagsprófs á grundvelli 80. gr. og kerfislægrar lausafjáráhættu sem ógnað getur fjármálakerfinu . Orðin „ Seðlabanka Íslands og “ í 3. málsl. 1. mgr. 109. gr. b laganna falla brott . Á eftir 4. gr. laganna kemur ný grein , 4. gr. a , ásamt fyrirsögn , svohljóðandi : Útlán tengd erlendum gjaldmiðlum . Seðlabanka Íslands er heimilt , að undangengnu samþykki fjármálastöðugleikanefndar , að setja lánastofnunum reglur um útlán tengd erlendum gjaldmiðlum til aðila sem ekki eru varðir fyrir gjaldeyrisáhættu . 15. gr. laganna orðast svo : Þeir sem annast framkvæmd laga þessara eru bundnir þagnarskyldu samkvæmt lögum um Seðlabanka Íslands .