Þar getur hann um margt á skrifi og fleira . Veturinn eftir 1612 var annar draugur þar og kom Jón honum fyrir með Snjáfjallavísum hinum síðari . Jón vildi ekki vera með í aðför að þeim og flúði þá suður á Snæfellsnes . Í stað dvalar í afskekktri sveit hefst tveggja áratuga þvælingur um landið og úr landi . Ari var tengdasonur Guðbrands Þorlákssonar Hólabiskups . Illa hefur þessari vitneskju um höfund Grænlandsannála gengið að komast inn í handbækur . Árið 1627 , sem Guðbrandur Þorláksson Hólabiskup dó , var Jóni afdrifaríkt , því að þá setti prófastur Snæfellinga , séra Guðmundur Einarsson á Staðarstað , saman rit er hann nefndi Hugrás og ástæðan var , að hann hefði fengið í hendur Fjandafælu Jóns lærða og væri hún talin góð til að fæla burt djöfulinn . Nú var slíkt talið „ erting gjörð guði og viðurstyggð “ og varðaði þungum refsingum . Seinni hluti Hugrásar er gegn átta villukenningum í Fjandafælu og „ fyrirboðinni lækningskonst “ , en niðurstaðan að efnislega sé kvæðið í raun „ Fjandahjúfran “ . Guðmundi var mikið niðri fyrir í Hugrás og verður að álíta að það hafi verið orsök þess , að Jón fluttist sama ár , 1627 , suður á Akranes og settist að hjá Árna Gíslasyni lögréttumanni á Ytra-Hólmi , sem var bróðir fyrrnefnds sýslumanns . Þar var hann ekki sekur fundinn en fluttur í járnum til Bessastaða og dæmdur útlægur þar 1. ágúst 1631 eftir fyrrnefndu kóngsbréfi frá 1617 . Honum til dómsáfellingar var kver : Bót eður viðsjá við illu ákasti og eru 30 liðir þess taldir upp . Ekkert þessara kvæða er finnanlegt í fleiri handritum . Sumarið 1636 sigldi Jón lærði ásamt Guðmundi syni sínum til Kaupmannahafnar að láta rannsaka mál sín . Jón Gunnar Bernburg er prófessor í félagsfræði við Háskóla Íslands . Rannsóknir Jóns Gunnars spanna fjölmörg svið félagsfræðinnar . Núverandi rannsóknarefni hans eru fjöldamótmæli í samtímanum , en hann hefur einnig fengist við rannsóknir sem tengjast vandamálum ungmenna og afbrotum , svo dæmi séu tekin .