Birtist í Morgunblaðinu 02.11.10 . Við nánari skoðun mátti skilja að hún fjallaði líka um atvinnustefnu Sjálfstæðisflokksins . Þannig var , að félagar Halldórs á þingi höfðu fundið upp á því snjallræði að spyrja mig út úr um tilteknar forsendur fjárlaganna . Ef ég efaðist um einhver atriði þar , mætti gera því skóna að ekki stæði steinn yfir steini í gervöllu frumvarpinu . Þeir Sigurður Kári Kristjánsson og Einar K. Guðfinnsson léku sitt hlutverk með prýði í þinginu en síðan kom sjálfur guðfaðirinn með útleggingar sínar í Morgunblaðinu . Einar K. Guðfinnssson gaf okkur reyndar innsýn í sálarlíf Sjálfstæðisflokksins þegar hann ýjaði að því að á þeim bæ væri talið að skoðanir mínar og afstaða til fjárlagafrumvarpsins hefðu gengið kaupum og sölum fyrir ráðherrastól ! Svaraði ég því til að margur héldi mig sig . Í þessi orð mín vitnaði fyrrverandi forseti Alþingis samhengislaust . En hvað um það . Hann náði því að koma víða við í örgrein sinni , m.a. á fjölum Þjóðleikhússins þar sem hann taldi mig hafa fengið innblástur frá Jóni Grindvíkingi úr Íslandsklukku Halldórs Laxness . Þaðan hlyti að vera komin hugmyndin að tali mínu um einsýni Sjálfstæðisflokksins í atvinnumálum ! Svo var nú reyndar ekki . Ég hef ekki þurft annað en hlusta á flokkssystkini Halldórs Blöndals ræða atvinnumál til að sannfærast um að þar er ekki mikilli víðsýni fyrir að fara . Fábreytni er þar ein í boði , bara ein lausn á atvinnumálum þjóðarinnar , sú sama og í gær og í fyrradag og allan aðdragandann að hruninu : Ál. Grein Halldórs Blöndals , sem út af fyrir sig er ólíkt skemmtilegri en tuð félaga hans við Austurvöll , varð mér tilefni til að fletta upp í skrifum 18. aldarmannsins Jóns Ólafssonar frá Grunnavík , fyrirmyndinni að Grindvíkingi Halldórs Laxness . Í Hagþenki sínum talar Jón Ólafsson frá Grunnavík um hve bagaleg sé fábreytnin í atvinnumálum . Hann segir að Íslendingar sem settir séu til mennta geti varla orðið nema prestar enda hafi landið einvörðungu getað boðið upp á tvær skólameistarastöður og fjórar til fimm kennarastöður . Þeir sem hafi haft ráð á að sigla hafi getað notið menningar í Kaupmannahöfn um skamma hríð en síðan þurft að hverfa til baka í fábreytileikann á Íslandi : Þá fljótlega hafi komið " þursinn úr hverri átt , " stangað þá og stjakað og gjört þá um síðir sér jafnvitlausa , en ógæfan sé svo römm að þeir þykist " þá hvað vitrastir ... " Svona endurtekur sagan sig . Talsmenn Sjálfstæðisflokksins , málsvarar einsleitninnar , eru vissir í sinni sök . Allt er gott í dag sem sagt var í gær . Og því oftar sem tuggan er endurtekin því viturri telja menn sig vera . En kannski væri rétt að huga að orðum Jóns frá Grunnavík og lofta út .