Þessi pistill birtist fyrst á heilraedi.blogspot.com 30. apríl 2015 Á mínu æskuheimili var skylda að klára matinn sinn . Erfðafræðilega hef ég ekki tilhneigingu til að fitna . Eftir að ég varð fullorðin gerði ég ítrekaðar tilraunir til að breyta þessu ofátsmunstri því ég gat aldrei notið þess að borða , auk þess sem vélindabakflæði fór að gera vart við sig . Það bjó nefnilega í mér ótti um að ef ég borðaði mig ekki sprengsadda af kvöldmatnum yrði ég að svelta til morguns . Morgunverðurinn - meðvitund Nú gat ég notið kvöldmatarins án þess að vera afvelta til miðnættis , hósti og mæði á kvöldin snarminnkuðu . Ég reyndi að elda minna magn af graut , en þá varð ég svöng aftur löngu fyrir hádegi . Að lokum fann ég aðra leið að sama markmiði . Ég mældi magnið af haframjöli sem fór í pottinn nokkra morgna í röð . Ég er aftengd og með alla einbeitinguna á blaðinu . En mér líður samt vel til hádegis . Líkamsþyngd mín breyttist ekkert þó máltíðirnar minnkuðu því ég verð fyrr svöng og þess vegna líður styttra milli máltíða .