Bréf sem Gleb Terekhin skrifaði til Íslands upp úr 1990 eru eins og frumútgáfa af Google Translate . Leikstjóri heimildarmyndar um Íslandsævintýri hans greinir þó ákveðinn samhljóm með bréfunum og Bréfi til Láru . Leikstjórinn Ingvar Þórisson fyrir framan Bíó Paradís ásamt einfalda manninum Gleb sem gat því miður ekki verið viðstaddur í ljóma fornrar frægðar en unir þó hag sínum vel í Moskvu og Ingvar útilokar alls ekki að hann eigi eftir að stíga aftur á íslenskt malbik . Fréttablaðið / Stefán Karlsson Það er svo rosalega gaman að frumsýna mynd , æðislegt alveg . Þetta er svona lítil , skrítin heimildarmynd sem enginn hefur haft mikinn áhuga á , segir Ingvar Þórisson sem fyrir helgi fylgdi heimildarmyndinni Ég er einfaldur maður - ég heiti Gleb úr hlaði í Bíói Paradís . Einfaldi maðurinn sem myndin hverfist um er Rússinn Gleb Terekhin sem skrifaði sig inn á síður íslenskra blaða fyrir margt löngu með kostulegum bréfum þar sem hann óskaði eftir aðstoð við að finna vinnu og eiginkonu á Íslandi . „ Hann er svo skemmtilegur hann Gleb og ég náttúrlega elska Gleb og vil að allir elski Gleb , “ segir Ingvar en góður rómur var gerður að myndinni þegar hann frumfrumsýndi hana á Skjaldborgarhátíðinni á Patreksfirði í sumar en nú sleppir hann loks löngu gleymdu hvunndagshetjunni Glep lausri í Reykjavík . „ Ég kalla þetta enn þá frumsýningu og þetta er einhvers konar Reykjavíkurfrumsýning . “ Bréf frá Gleb „ Það er dálítið magnað þegar maður hugsar út í þetta , fertugur strætóbílstjóri í Rússlandi sem ákveður að skrifa bréf til Íslands , “ segir Ingvar en Gleb tókst merkilega vel að gera sig skiljanlegan með íslenskum texta sem hann kom frá sér með þrotlausum uppflettingum í gömlum orðabókum sem hann fann á bókasafni ; dansk-íslenskri annars vegar og íslensk-enskri hins vegar . „ Hann vissi síðan ekkert hvert hann átti að senda bréfin þannig að hann byrjaði á því að senda fax á Umferðarmiðstöðina , “ segir Ingvar um fyrsta bréf Glebs sem rann út úr faxtæki á BSÍ 1994 . Gleb skrifaði einnig til Kvennalistans þar sem hann dró með orðabókarskýringum þá augljósu ályktun að ef einhvers staðar á Íslandi væri að finna nothæfan lista yfir konur hlyti það að vera hjá Kvennalistanum . Gullið í Gleb fór ekki fram hjá þeim ritstjórnum sem fengu frá honum bréf og öðrum þannig að hann fékk sínar fimmtán mínútur á síðum til dæmis Morgunblaðsins , Tímans , DV , héraðsblaðsins Austurlandi og tímaritsins Heima er bezt . Rússneskur „ hreiðaristi “ „ Heima er bezt var í einna mestum samskiptum við hann og þar birtust bréfin sem Kristján Guðmundsson listamaður rakst á um það bil áratug síðar og fann í þeim samsvörun við eigin lífsviðhorf og vina hans í félagi Hreiðars heimska . „ Þetta voru Kristján og fleiri myndlistarmenn sem hrifust af þessari lífssýn í Hreiðars þætti heimska , “ segir Ingvar og nefnir þrjá til við bótar sem koma við sögu í myndinni ; Birgi Andrésson , Magnús Pálsson og Ólaf Lárusson . Gleb sýndi merkileg tilþrif í sendibréfunum til íslenskra fjölmiðla . Þetta birtist í Austurlandi 1. júní 1995 . „ Þeir voru allir náttúrulegir „ hreiðaristar “ , svolitlir furðufuglar og stóðu að því að bjóða Gleb til Íslands 2005 . Við þurfum alltaf á svona fólki eins og „ hreiðaristum “ að halda , “ segir Ingvar og rifjar upp kjarnann í stuttum Íslendingaþætti kenndum við Hreiðar nokkurn sem reyndist ekki jafn heimskur og ætla mætti í fyrstu . „ Það er þetta með „ hreiðaristana “ sko . Pabbi hans Gleb er ljóðskáld og það er einhver strengur í karlinum og svo er hann náttúrlega bara furðulegur og „ hreiðaristi “ sem slíkur . Það eru til mörg dæmi um hvað felst í því að vera „ hreiðaristi “ og það kemur í ljós í Íslendingaþættinum um Hreiðar sem fór utan að hann var sko ofurmenni . Hann hljóp hraðar en hestar konungs og gat drepið þá með því að hauskúpubrjóta þá á sléttunni með einni handarsveiflu . “ Grunntónn í anda Þórbergs Ingvar kemur að verkefninu um það leyti sem Gleb er loks væntanlegur til landsins . „ Það var við Kringilsárrana 2005 að ég hitti Solveigu Thorlacius heitna og hún fór að segja mér frá þessari skemmtilegu hugmynd , “ segir Ingvar sem hreifst af hugmyndinni um að festa Íslandsheimsóknina á filmu en gaf verkefnið þó frá sér vegna anna . „ Síðan komu Finnur Arnar , leikmyndahönnuður og myndlistarmaður , og Áslaug Thorlacius til mín og við ákváðum að gera þetta . Þannig að ég tók á móti karlinum á flugvellinum og fylgdi honum síðan og fékk líka lið til að taka hann upp í Moskvu áður en hann lagði af stað . “ „ Það er líka einhvern veginn eitt annað sem ég var alltaf að hugsa um með Gleb og það var af hverju ég væri alltaf að dæma hann ? Af hverju erum við yfirleitt alltaf að dæma annað fólk ? Má hann ekki bara gera það sem hann langar til ? Hann gerir bara það sem honum sýnist og finnst skemmtilegt . Og hvað fær hann í staðinn ? Hann fékk ferð til Íslands . Er það ekki bara fínt ? Er hann ekki bara sigurvegarinn ? “ spyr Ingvar sem rakst mögulega á drög að svari í Bréfi til Láru skömmu fyrir frumsýninguna . „ Grunntónn lífsins er meinlaust grín sagði Þórbergur Þórðarson . Ég rakst á þetta um daginn og þetta er voða fyndið og skemmtilegt , “ segir Ingvar um myndina en vill þó ekki ganga alla leið með samsvörunina við Þórberg . „ Ég ætla ekki að segja meinlaust grín og öðrum þræði var þetta einhvers konar gjörningur hjá listamönnunum en ég ætla að vona að fólk hafi allavega nett gaman af þessu . Gleb er yndislegur drengur . “