902 . Búrlyklar . Þetta eru búrlyklar frú Kristínar Gísladóttur húsfr . á Búastöðum , konu Lárusar bónda Jónssonar . Lyklakippa þessi barst Byggðarsafninu að gjöf úr dánarbúi Gísla heitins Lárussonar , gullsmiðs í Stakkagerði , en hann var sem kunnugt er , sonur þeirra hjóna . Gísli sonur þeirra merkti lyklana því ári , þegar foreldrar hans afréðu „ að rugla saman reitum sínum og verða hjón “ . Það var árið 1861 . Þau giftust ári síðar . ( Sjá nr. 713 ) . 903 . Járnlykill , sem kom upp úr þorski , sem dreginn var á handfæri á vertíð 1886 fyrir sunnan Súlnasker . Gísli Eyjólfsson á Búastöðum dró þorskinn á handfæri . Gefandi : Eyjólfur skipstj . Gíslason , sonur bónda . 904 . Járnlykill . Lykillinn er talinn vera skráarlykill gamla bænhússins á Kirkjubæjum . 905 . Járnlykill , gamall skemmulykill frá Ofanleiti . Sagður vera lykillinn að gömlu skemmunni á prestssetrinu , sem áður var bænhús þar um langan aldur . Eitt af börnum séra Oddgeirs Þórðarsonar Guðmundsen , sóknarprests ( d. 1924 ) , átti lykilinn í fórum sínum . 906 . Kjallaralykill , Verzlunar Gunnars Ólafssonar og Co , sem afhentur var Byggðarsafninu , þegar hætt var að geyma vörubirgðir í kjallaranum . 907 . Skrá , hurðarskrá . Þessi skrá er upprunalega af hurð , sem hirt var á fjörum og var úr frönsku skútunni , sem strandaði hér við Eyjar 1895 . Skráin var notuð hér í bændabýli til ársins 1967 . Þá var hún gefin Byggðarsafninu . 908 . Skrá úr eirblendi . Þessa skrá smíðaði Magnús bóndi Eyjólfsson á Kirkjubæ . 909 . Skrá , koparskrá frá fiskkró Stefáns Guðlaugssonar útvegsbónda og formanns í Gerði , sem var skipstjóri á v / b Halkion rúmlega tvo áratugi . 910 . Skrá , frá fiskkró Stefáns útvegsbónda og formanns Björnssonar í Skuld ( nr. 40 ) við Vestmannabraut . Skrána smíðaði Magnús bóndi Eyjólfsson á Kirkjubæ . 911 . Skrá , hurðarskrá . 912 . Útidyraskráin frá tómthúsinu Klöpp við Njarðarstíg ( nr. 16 ) . Húsið var flutt austur á Urðir árið 1968 og gert þar að hesthúsi . Þá var skrá þessi gefin Byggðarsafninu . Skrá þessi er talin vera um aldargömul . Var áður notuð á Gjábakka , þar sem foreldrar Kristjáns í Klöpp bjuggu rúmlega hálfa öld frá 1858 , en þá giftust þau . 913 . Króarlykill . Þennan lykil gaf Ólafur útvegsbóndi og formaður Vigfússon í Gíslholti ( nr. 20 ) við Landagötu Byggðarsafninu . Hann átti um langt árabil fiskkró norðan Strandvegar . Frá þeirri kró er lykill þessi . 914 . Koparlykill . Þessi lykill var heyhlöðulykill Stefáns útvegsbónda og formanns Guðlaugssonar í Gerði . Börn hans gáfu Byggðarsafninu lykilinn . 14. kafli Lækna - og ljósmóðurtæki Ö 11 þau tæki , sem hér verða talin og merkt eru H.G. , hafa börn héraðslæknishjónanna Halldórs Gunnlaugssonar og frú Önnu Sigrid Pétursdóttur Gunnlaugsson , Gunnlaugur arkitekt , Ella verzlunarstjóri og Axel kaupmaður , gefið Byggðarsafninu úr dánarbúi foreldra sinna . 915 . Beinasög ( H.G. ) . 916 . Beinatöng ( H.G. ) . 917 . Blóðtökuhorn , fjögur að tölu . Þau voru almennt notuð til þess að taka fólki blóð við gigtarverkjum , taksting og fleiri kvillum . Þessi horn eru stiklar af nauts - og kýrhornum . Gat er borað gegnum stikilendann . Fyrst var skorið fyrir með bíld svo kölluðum , svo að blæddi , og var það blóð kallað dreifarblóð . Síðan var hornið sett yfir sárið og loftið sogið úr því . Svo var sett líknarbelgsskæni yfir gatið á horninu . Þannig sogaðist blóð og slæmir vessar út úr sárinu . Þetta linaði þjáningar og bætti líðan . Væri enginn bíldur til , var skorið grunnt fyrir með rakhníf eða gæruhníf . Þessi blóðtökuhorn átti og notaði frú Ingibjörg Jónsdóttir húsfreyja í Suðurgarði . Dóttir hennar , Anna Svala Johnsen gaf Byggðarsafninu tækin . 918 . Blóðtökubíldur . Þennan bíld átti frú Þóranna Ingimundardóttir ljósmóðir frá Nýborg og notaði hér um árabil . ( Sjá greinina Nýborgarheimilið í Bliki 1960 ) . 919 . Blóðtökutæki , bíldur , lampi og glerkoppur . Útlend tæki . Þessi blóðtökutæki átti frú Solveig Pálsdóttirsóknarprests og skálds Jónssonar að Kirkjubæ . Frú Solveig Pálsdóttir var fyrsta lærða ljósmóðirin á landinu að sagt er og var ljósmóðir í fæðingarbyggð sinni , Vestmannaeyjum , 1847 - 1867 eða í 20 ár . ( Sjá grein um ljósmóðurina í Bliki árið 1967 ) . Gefandi : Ragnar ráðunautur Ásgeirsson , dóttursonur ljósmóðurinnar . 920 . Flísatöng ( H.G. ) . 921 . Fósturhimnutöng ( H.G. ) . 922 . Fæðingatöng , gömul gerð ( H.G. ) . 923 . Glusserínsprauta ( H.G. ) . 924 . Handtaska , læknistaska Halldórs héraðslæknis Gunnlaugssonar . 925 . HlustunarpípaÞorsteins héraðslæknis Jónssonar ( 1865 - 1905 ) Gef . : Frú Matthildur Ágústsdóttir , þá í Eystra-Stakkagerði , dótturdóttir héraðslæknisins . 926 . HlustunarpípaÞórunnar ljósmóður Jónsdóttur . Hún var ljósmóðir í Eyjum . 927 . Hornskápur , lyfjageymsla Þorsteins héraðslæknis Jónssonar öll þau ár , sem hann var hér héraðslæknir eða 40 ár . Skápurinn stóð í stofu héraðslæknishjónanna í Landlyst , þar sem þau bjuggu öll árin . Gefandi : Frú Matthildur Ágústsdóttir , dótturdóttir læknishjónanna . 928 . Innyflanál , notuð við holskurð ( H.G. ) . 929 . Flaska undan Kínalífselixír , sem var í daglegu tali fólks nefndur Brami . Þessi vökvi var danskur „ bitter “ , sem Valdimar Petersen framleiddi og seldi í ríkum mæli til lækninga alls kyns kvillum . Fólkið hafði um sinn tröllatrú á þessum danska vökva og voru erlendir læknar fengnir til þess að mæla með honum í dönskum blöðum . Þau ummæli voru síðan þýdd á íslenzku og birt í íslenzkumn blöðum . Dr. T. Rodian í Kristianíu skrifaði 3. sept. 1887 : „ Hinn danski „ bitter “ er afbragðs matarlyf “ . Og íslenzkir hagyrðingar voru fengnir til að kveða lof um „ bitterinn “ og var sá kveðskapur stundum birtur í íslenzkum blöðum . Ég leyfi mér að birta hér tvær vísur , sem birtust í íslenzku blaði árið 1886 : Alls kyns sótt ég áður var og iðraverkum kraminn . Mitt væri horfið heilsufar , hefði ég ekki Braminn . Jónas lækni og Lárus þá legg ég og Tómas saman . Með ánægju læt ég alla þá eitt fyrir glas af Brama . Ýmsir íslenzkir læknar lögðust á móti Bramanum . Hér mun sveigt að Jónasi Jónassen , landlækni , Tómasi Hallgrímssyni , kennara Læknaskólans ( í Reykjavík ) og Lárusi Pálssyni , smáskammtalækni , föður Ólafs Ó. Lárussonar fyrrum héraðslæknis í Vestmannaeyjum . Bramaflaska , eins og hún er sýnd , var seld í búðum hér á landi á kr. 1,50 á árunum 1880 - 1890 . Það hefur verið býsna hátt verð þá . 930 . Kokhlustarsprauta ( H.G. ) . 931 . Kviðarholsskæri , notuð við holskurðaraðgerð . ( H.G. ) . 932 . Kviðslitsbindi ( H.G. ) . 933 . Læknistaska , hnakktaska Halldórs héraðslæknis Gunnlaugssonar . Hann notaði tösku þessa mánuðina , sem hann var héraðslæknir í Rangárvallasýslu ( frá ágúst 1905 til marzm . 1906 ) , en 1906 varð hann héraðslæknir í Vestmannaeyjum til dauðadags 16. des. 1924 . 934 . Raftæki til lækninga . Jónatan vitavörður Jónsson í Stórhöfða var starfandi hómópati , þegar hann var bóndi í Garðakoti í Mýrdal . Hann flutti til Eyja árið 1910 , þegar hann réðst vitavörður á Stórhöfða . Lítið bar á hómópatastarfi hans í Eyjum , þó að margir Eyjabúar vissu getu hans eða viðleitni í þá átt . Þetta raftæki notaði hann eða lánaði sjúku fólki , sem þurfti að hressa upp á taugar sínar . Sjúklingurinn hélt um hnúðana og fékk þannig rafstraum í sig sér til styrktar , trausts og huggunar . 935 . Röntgentæki , tæki til gegnumlýsingar . Tæki þetta keypti hingað Ólafur Ó. Lárusson , héraðslæknir , þegar hann hóf að reka „ klinik “ sína í íbúðarhúsi sínu Arnardrangi við Hilmisgötu ( nr. 11 ) . Þetta er fyrsta lausa röntgentækið , sem hingað var keypt . Gefandi : Sjúkrahús Vestmannaeyja , en það eignaðist tækið eftir fráfall héraðslæknisins , en hann lézt 6. júní 1952 . 936 . Sjónrannsóknargler ( H.G. ) . 937 . Sprittlampi , sótthreinsunartœki ( H.G. ) . 938 . Sprittlampi . Þessi lampi var notaður til þess að þynna loftið í blóðtökukoppi . Safninu barst þetta tæki úr dánarbúi frú Ingibjargar Jónsdóttur , húsfreyju í Suðurgarði . Gefandi : Frú Anna Svala Johnsen , dótturdóttir frú Ingibjargar . 939 . Stólpípa ( H.G. ) . 940 . Stólpípustútur ( H.G. ) . 941 . Tannbrotajárn , notað til þess að ná tannbrotum úr gómi ( H.G. ) . 942 . Tann og kokspegill ( H.G. ) . 943 . Tanntökutangir , tanndráttartangir ( H.G. ) . 944 . Trekt , lyfjatrekt ( H. G. ) . 945 . Uppskurðarhnífur . Hnífinn átti Árni læknir Gíslason frá Gjábakka við Bakkastíg , systursonur Jóns formanns Ingimundarsonar í Mandal . Læknirinn lézt vestur í Bolungavík árið 1917 . 946 . Vélindakúla úr fílabeini ( H.G. ) . 947 . Viðbragðahamar , notaður til þess að rannsaka tilfinninganæmi ( H.G. ) . 948 . Vöðvaskurðarhnífar , sem notaðir voru við aflimun ( H.G. ) . 949 . Æðabíldur . Þessi æðahnífur var notaður , þegar opna þurfti æð , taka þurfti manni blóð . Æðabíld þennan átti frú Ingibjörg Jónsdóttir húsfr . í Suðurgarði . Gefandi : Frú Anna Svala Johnsen , dótturdóttir hennar . Klæðnaður 950 . Axlabandahlýrar . Axlabandahlýra þessa átti Kristján Ingimundarson í Klöpp við Njarðarstíg ( nr. 16 ) . Þeir voru saumaðir 1885 , og notaði Kristján þá í mörg ár . 951 . Belti . Þetta baldíraða belti átti frú Soffía Andersdóttir húsfr . í Hlíðarhúsi , kona Gísla Stefánssonar kaupmanns og bónda þar . Þau hjón voru foreldrar séra Jes A. Gíslasonar á Hóli , frú Ásdísar , fyrri konu Gísla J. Johnsen og þeirra mörgu systkina frá Hlíðarhúsi . Frú Ásdís mun hafa erft beltið eftir móður sína . Börn þeirra hjóna , frú Ásdísar og Gísla , gáfu Byggðarsafninu beltið . en þau eru frú Soffía , ekkja Ísleifs heitins prófessors Árnasonar , frú Sigríður , ekkja Ástþórs heitins Matthíassonar forstjóra og Gísli Friðrik Johnsen ljósmyndari . 952 . Brúðarklæðnaður . Þennan hátíðarklæðnað saumaði frú Ragnhildur Þórarinsdóttir , kona Gísla Engilbertssonar verzlunarstjóra í Júlíushaabverzlun , þegar þau giftust árið 1868 . Þá var hún 24 ára ( f. 19. október 1844 ) . Síðan var viðhafnarbúningur þessi hátíðarbúningur frúarinnar um tugi ára og oft lánaður brúði við giftingarathöfn . Frú Ragnhildur Þórarinsdóttir í „ Júlíushaab “ gaf á sínum tíma dótturdóttur sinni , frú Þórhildi Þorsteinsdóttur , prófastsfrú að Breiðabólstað í Fljótshlíð , þennan hátíðarklæðnað . Hún gaf hann síðan Byggðarsafninu ( 25. ágúst 1960 ) . 953 . Dagtreyja . Þessa dagtreyju átti síðast Margrét Jónsdóttir , sem um árabil var vinnukona í Norðurgarði hjá bóndahjónunum þar , Finnboga skipstjóra Björnssyni og Rósu Eyjólfsdóttur . Margrét Jónsdóttir erfði treyjuna eftir móður sína , en amma Margrétar átti hana upprunalega . Treyjan var sögð um 100 ára gömul , þegar Byggðarsafnið eignaðist hana árið 1960 . 954 . Embættismannahúfa , bæjarfógetahúfa , eins og þær litu út fyrir lýðveldisstofnunina árið 1944 . Sigfús M. Johnsen , fyrrv. bæjarfógeti , gaf safninu . 955 . Embættismannahúfa , bæjarfógetahúfa , eins og þær litu út eftir stofnun lýðveldisins . S.M.J. gaf . 956 . Handstúkur - úlnliðaskjól - smokkar . Handstúkur þessar eru um það bil aldar gamlar . Upphaflegur eigandi var frú Guðný húsfreyja Ögmundsdóttir á Skækli í Austur-Landeyjum , enda eru stúkurnar merktar með stöfunum G.O. Frú Auðbjörg Jónsdóttir , fyrrum húsfr . að Bólstað ( nr. 181 við Heimagötu ) , eignaðist stúkurnar , þegar hún var unglingur . 957 . Handstúkur , um það bil 100 ára gamlar . Árið 1876 prjónaði þær á fermingaraldri Stefanía Guðjónsdóttir frá Hamarsholti í Hreppum , síðar húsfr . að Hóli í Norðfirði um 40 ára bil ( 1901 - 1939 ) , fósturmóðir Þ.Þ.V. 958 . Handstúkur . Þær eru sagðar nær 200 ára gamlar . Gefandi : Frú Nikólína Eyjólfsdóttir í Laugardal við Vesturveg ( nr. 5B ) . 959 . Hanzkar . Þá átti frú Ólöf Lárusdóttir húsfr . á Kirkjubóli á Kirkjubæjum í Eyjum . Dóttir hennar , frú Lára Guðjónsdóttir á Kirkjulandi við Birkihlíð ( nr. 10 eða 12 ) gaf hanzkana safninu . 960 . Herðahyrna , dökkblá að lit , mjög gömul . Gefandi : Frú Nikólína Eyjólfsdóttir húsfr . í Laugardal við Vesturveg ( nr. 5B ) . 961 . Herðahyrna , svört . Hyrnuna átti og notaði um tugi ára frú Jónína Jónsdóttir húsfr . í Gerði í Eyjum . Hún gaf hana safninu . 962 . Herðahyrna . Sami gefandi . 963 . Herðahyrna , svört að lit . Hyrnuna átti frú Þórunn Snorradóttir húsfr . í Hlíð við Skólaveg ( nr. 4 ) . Hyrnan er hekluð úr svokölluðu togbandi . Gefandi : Frú Ásta Jónsdóttir frá Hlíð , dóttir frú Þórunnar og Jóns útvegsbónda Jónssonar . 964 . Íleppar , prjónaðir og fóðraðir á austfirzka vísu . Íleppana prjónaði frú Vilborg húsfr . Einarsdóttir frá Hleinargerði í Eiðaþinghá í Suður-Múlasýslu . Hún var kona Gríms bónda Þorsteinssonar frá Breiðavaði . Þessi hjón bjuggu á Arnoddsstöðum í Fljótsdal . Gefandi : Frú Guðrún Grímsdóttir fyrrv. húsfreyja að Oddsstöðum í Eyjum , dóttir hjónanna . 965 . Íleppar . Þessa íleppa ( spjarir ) átti frú Auðbjörg Valtýsdóttir á Garðstöðum við Sjómannasund ( nr. 5 ) , kona Ólafs útgerðarmanns Eyjólfssonar . Frú Auðbjörg gekk alltaf á sauðskinnsskóm til aldurtilastundar . 966 . Kaskeiti . Á húfuna vantar derið . Kaskeitið átti Loftur póstur Ólafsson frá Neðradal í Mýrdal , hinn kunni póstur á milli Prestbakka á Síðu og Odda á Ranárvöllum á árunum 1904 - 1918 , og svo á milli Kirkjubæjarklausturs og Garðsauka 1918 - 1936 . Kaskeiti tóku að flytjast til landsins um miðja 19. öldina . 967 . Konsúlsbúningur . Gísli J. Johnsen , kaupm og útgerðarm . í Eyjum , gerðist brezkur varakonsúll í kauptúninu árið 1907 . Þá fékk hann þennan búning til að skarta í við hátíðleg tækifæri . Gefendur : Gísli Ísleifsson hrl. , dóttursonur G.J.J. , og Gísli Friðrik ljósmyndari , sonur G.J.J. 968 . Kvenvettlingar , útsaumaðir , gulleitir með rósum , merktir K.Th.D. 1827 . Vettlinga þessa átti og notaði frú Katrín Þórðardóttir móðir frú Ragnhildar Þórarinsdóttur í Júliushaab , konu Gísla verzlunarstjóra Engilbertssonar . Frú Elínborg Gísladóttir húsfr . í Laufási við Austurveg ( nr. 5 ) , dóttir þeirra hjóna , gaf Byggðarsafninu vettlingana . 969 . Kvenvettlingar , skrautprjónaðir . Þessa vettlinga prjónaði frú Þóra Jónsdóttir í Dalbæ ( nr. 9 ) við Vestmannabraut . Hún gaf Byggðarsafninu þá . 970. „ Lundabuxur “ . Þannig voru venjulegar karlmannabuxur úr garði gerðar , þegar nota átti þær við lundaveiðar , t.d. í Úteyjum . Þær voru fóðraðar utan til þess að verja þær sliti , þar sem setið var í þeim vikum saman í veiðistað , t.d. á brúnum og bergsyllum með lundaháfinn . Þegar svo „ lundatíma “ lauk , var fóðrinu sprett af buxunum og þær voru að mestu jafngóðar eftir þessa notkun . Frú Guðrún húsfr . á Oddstöðum í Eyjum , kona Guðjóns Jónssonar bónda þar , bjó út „ lundabuxurnar “ og gaf þær síðan Byggðarsafninu . 971 . Nautsleðurskór , „ leðurskór “ , eins og þeir voru gerðir handa íslenzkum almenningi um aldir . Skóna gerði frú Guðbjörg Björnsdóttir húsfreyja að Hallormsstað við Brekastíg ( nr. 11 ) , kona Sigurðar smiðs Sæmundssonar , og gaf þá síðan safninu . 972 . Peysufataslifsi , hvítt að lit . Það átti og notaði frú Þórunn Snorradóttir , kona Jóns útgerðarmanns Jónssonar í Hlíð við Skólaveg ( nr. 4 ) . Frú Ásta Jónsdóttir , Sólhlíð , dóttir þeirra hjóna , gaf Byggðarsafninu slifsið . Það var búið til árið 1928 . 973 . Peysufataslifsi . ( Sjá fyrra númer ) . 974 . Peysuföt , hinn gamli þjóðbúningur íslenzkra kvenna . Þennan peysufatabúning átti frú Néríður Ketilsdóttir , sem um langt árabil hafði hér nokkrar tekjur af því að sauma peysuföt á vestmanneyskar konur , eldri og yngri . Frú Néríður var talin slyng saumakona á þessu sviði . Peysuföt þessi gaf frú Ásta Jónsdóttir frá Hlíð ( nr. 4 við Skólaveg ) Byggðarsafninu nokkru eftir fráfall frú Néríðar . 975 . Samkvæmiskjóll , gamalt snið , sem einu sinni var í tízku eða fyrir 40 - 50 árum . Gefandi hinn sami og að fyrra númeri . 976 . Sauðskinnsskór með útprjónuðum íleppum ( börðum , spjörum ) . Sauðskinsskó þessa átti frú Auðbjörg Valtýsdóttir húsfr . að Garðsstöðum við Sjómannasund ( nr. 5 ) . ( Sjá nr. 965 hér framarl . Tómthúsið Garðsstaðir var rifið til grunna árið 1971 . Jón Guðleifur Ólafsson , sonur frú Auðbjargar , gaf safninu skóna eftir fráfall móður sinnar . 977 . Sauðskinnsskór með rósaleppum . Frú Jónína Jónsdóttir , húsfr . í Gerði , gerði skóna og prjónaði íleppana og gaf hvorttveggja Byggðarsafninu . 978 . Silkiklútur . Þessi hálsklútur mun vera um það bil 100 ára gamall . Þessa og þvílíka hálsklúta notuðu konur við stakkpeysur sínar áður fyrr , áður en slifsin voru tekin í notkun . Frú Ingibjörg Ólafsdóttir , fyrrv. húsfr . í Bólstaðarhlíð við Heimagötu , gaf Byggðarsafninu klútinn . 979 . Slifsi . Þetta er peysufataslifsi . Það átti frú Þórunn Snorradóttir húsfr . í Hlíð nr. 41 við Skólaveg , kona Jóns útgerðarmanns Jónssonar . Dóttir þeirra hjóna , frú Ásta , Sólhlíð 6 , gaf Byggðarsafninu . 980 . Slifsi . Sjá fyrra nr. 981 . Skotthúfa með skúfhólki . Frú Marta Jónsdóttir húsfr . í Baldurshaga við Vesturveg ( nr. 5 ) prjónaði húfuna og notaði hana sjálf við peysufötin sín um árabil . Frú Ingibjörg Högnadóttir frá Baldurshaga , dóttir frú Mörtu , gaf Byggðarsafninu skotthúfuna . ( Sjá nr. 602 ) . 982 . Skotthúfa . Þessa skotthúfu prjónaði frú Ragnhildur Þórarinsdóttir verzlunarstjórafrú í Júliushaab árið 1880 og notaði um tugi ára . Frú Elínborg Gísladóttir í Laufási ( nr. 5 við Austurveg ) , dóttir frú Ragnhildar , gaf safninu húfuna . 983 . Svunta , brúnleit . Hún er mjög gömul , líklega um það bil 100 ára . Frú Nikólína Eyjólfsdóttir húsfr . í Laugardal ( nr. 5 B við Vesturveg ) , gaf Byggðarsafninu svuntuna . Hún erfði hana eftir ömmu sína , en sjálf var frú Nikólína fædd árið 1888 . 984 . Sönghúfa . Eitt sinn var við barnaskólann í Vestmannaeyjum nafngetinn söngflokkur , sem ferðaðist til meginlandsins og gat sér góðan orðstír fyrir söng sinn í Reykjavík og víðar . Helgi Þorláksson , kennari við barnaskólann , stofnaði þennan kór árið 1944 og stjórnaði honum . Kórinn hlaut nafnið „ Smávinir “ . Þarna á Byggðarsafnið sýnishorn af sönghúfum kórsfélaganna . 985. „ Tyrkjahnappurinn “ . Nokkru eftir síðustu aldamót fannst hnappur þessi , þegar pældur var kálgarður Jóns formanns Ingimundarsonar í Mandal í námunda við íbúðarhúsið ( nr. 18 við Njarðarstíg ) . Hnappurinn er með hálfmána og stjörnu , sem mótað er á hann . Þannig er hann merktur ræningjunum norðurafríkönsku 1627 . Við köllum hann þess vegna „ Tyrkjahnappinn “ . Vafalaust hefur hann slitnað af ræningjajakka í átökunum hér í námunda við hafnarvoginn 17. og 18. júlí 1627 , þegar ræningjarnir drápu fólk eða rændu og fluttu út á skip . 986 . Upphlutsbúningur . Bolinn , pilsið og beltið gaf Byggðarsafninu frú Jórunn Ingimundardóttir , Brekastíg 15 hér í bæ , til minningar um vinkonu sína frú Bjarghildi Einarsdóttur , síðast til heimilis að Miðstræti 24 hér í bæ . 987 . Upphlutsskyrta og upphlutssvunta . Frú Elín Halldórsdóttir , kona Ágústs Sigfússonar , Landagötu 16 , gaf þessa hluti Byggðarsafninu . 988 . Upphlutsnál . Nál þessa smíðaði Ólafur bóndi Guðmundsson , sem bjó á Kirkjubæ á fyrri hluta síðustu aldar . Síðari kona hans var frú Guðrún yngri Pálsdóttirprests og skálds Jónssonar að Kirkjubæ . Afkomandi Ólafs bónda Guðmundssonar og fyrri konu hans , frú Helgu Ólafsdóttur , gaf Byggðarsafninu nálina . Hún er frú Ingibjörg Guðmundsdóttir kennari , Rauðarárstíg 3 , Rvík . Ólafur bóndi Guðmundsson var vopnasmiður Herfylkingar Vestmannaeyja á árunum 1857 1860 . ( Ó. G. lézt 1869 ) . 989 . Viðhafnarvestiséra Brynjólfs Jónssonar , sóknarprests að Ofanleiti ( 1860 - 1884 ) . Þegar prestur lézt árið 1884 , erfði frú Jónína húsfr . á Löndum , dóttir sóknarprestsins , vesti þetta . Þegar hún lézt árið 1904 , erfði Brynjúlfur Sigfússon , organisti og síðar söngstjóri , sonur frúarinnar , vestið eins og hvern annan ættargrip . Ekkja hans , frú Ingrid Sigfússon , gaf Byggðarsafninu vestið .