Margir íslenskir frumkvöðlar glíma við þann vanda að búa ekki yfir nægilega mikilli þekkingu til að koma vöru sinni á markað . Opinberir styrkir gera svo illt verra því þeir seinka því að frumkvöðlarnir læri markaðssetningu . Þetta er mat Rúnars Ómarssonar , eins af frumkvöðlum Nikita . Hann segir í samtali við Morgunblaðið í dag frumkvöðla þurfa að öðlast færni í því að meta markaðshæfi vörunnar sem þeir eru að þróa . Rúnar er harðorður í garð stoðkerfis nýsköpunarfyrirtækja hér á landi . Hann segir allt of margar stofnanir hafa með málaflokkinn að gera auk þess sem stoðkerfið sé orið að bákni sem snúist að miklu leyti um að viðhalda sjálfu sér . Ríkið sér um markaðssetninguna Hann segir : „ Þetta hef ég fengið staðfest hjá starfsmönnum stoðkerfisins , sem hafa m.a. lýst kerfinu sem sjálfhverfu stofnananeti sem vanti alla hvata til að aðstoða fyrirtækin við að þurfa ekki á stuðningi þeirra að halda . “ Þá segir Rúnar : „ Í Bandaríkjunum er fyrsta spurningin : Hver mun kaupa vöruna ? Hér á landi er fyrsta spurningin : Hver mun styrkja vöruþróunina ? “ segir Rúnar . Hann veltir því sömuleiðis fyrir sér hversu mörg þekkt vörumerki eru í sjávarútvegi hér á landi . Hann telur þau ekki mörg . „ Hugsanlega hefur það áhrif að ríkið hefur í miklum mæli annast markaðssetningu hans síðustu áratugi , t.d. með skipulagningu á þátttöku íslenskra sjávarafurðafyrirtækja á vörusýningum , þar sem áherslan er lögð á sameiginlegt upprunaland sýnenda , en ekki sérstöðu ákveðinna sjávarafurðaframleiðenda eða vörumerkja umfram aðra , enda má ríkið að takmörkuðu leyti gera upp á milli fyrirtækja sem það styrkir í ákveðnum starfsgreinum , “ segir hann .