Edda Wilsons er gríðarmikið sjónarspil en þó sérkennilega hrein , stílfærð í gegn í litum , hreyfingum og leik . Meginheimild þeirra Jons Fosse handritshöfundar og Roberts Wilson leikstjóra og hönnuðar sýningarinnar er Völuspá , kvæðið makalausa um sköpun heimsins samkvæmt norrænni heiðni , vöxt hans og viðgang , tortímingu og endurreisn . Til dæmis veiðum við Miðgarðsorm með Þór ( Frode Winther ) og Hymi jötni ( Jon Bleiklie Devik ) – þar var grafíkin svo áhrifamikil að maður trúði varla eigin augum . Hér má skjóta því inn að búningar allir og leikgervi voru ákaflega hugvitsamlega hönnuð af Jacques Reynaud og Manu Halligan . Endurtekning er notuð á skapandi hátt í sýningunni , sjálfsagt meðal annars til að hjálpa þeim sem ekki þekkja þessar sögur . Falla fossar , flýgur örn yfir … “ Seiðmagnað . Hér hefur ekki verið nefnd tónlist CocoRosie og Arvo Pärt sem er yfir og allt um kring , litrík og fjölbreytt , sem Valgeir Sigurðsson stýrir . Á köflum minnti Edda jafnvel á rokkóperu , oftar þó á sinfóníu . Listahátíð í Reykjavík eru hér með færðar alúðarþakkir fyrir að færa okkur þessa gersemi . Edda verður lengi í minnum höfð . -Silja Aðalsteinsdóttir