Hvernig varð heimspekin til ? Hvert er upphaf hennar ? Ómögulegt er að segja til um hver velti fyrstur fyrir sér heimspekilegri spurningu og hvenær . Aftur á móti er hægt að segja frá upphafi tiltekinna heimspekihefða . Upphaf vestrænnar heimspeki má rekja til Forngrikkja og hún á sér órofa sögu til nútímans . Á flestum evrópumálum er sjálft orðið fyrir heimspeki komið af gríska orðinu filosofia og vísar þannig aftur til þeirrar heimspekihefðar sem hófst í Grikklandi . Aðrar heimspekihefðir hafa svo orðið til í öðrum menningarheimum óháð vestrænni heimspeki . Grikkir töldu að gríski heimspekingurinn Þales frá Míletos ( fæddur um 625 f.Kr. ) , sem sést hér til vinstri , hefði verið fyrsti heimspekingurinn . Lítið er vitað um ævi hans , engin rit eru varðveitt eftir hann og raunar er alls ekki víst að Þales hafi ritað bækur . Aftur á móti er varðveittur vitnisburður um kenningar Þalesar í ritum yngri höfunda . Honum er eignuð sú kenning að allt sé vatn , það er að segja að vatn sé uppspretta og frumefni alls sem er . Um kenninguna segir Aristóteles meðal annars : Þales […] sagði að frumnáttúran væri vatn […] Það má vera að hugmyndin hafi kviknað þegar hann sá að hvaðeina nærist á raka , og sjálfur hitinn verður til úr raka og lifir á honum . ( Frumspekin I. 3 983 b 20 - 24 , þýð . Svavars Hrafns Svavarssonar ) Anaxímandros frá Míletos ( fæddur um 610 f.Kr. ) var yngri samtímamaður Þalesar og í sumum heimildum sagður hafa verið nemandi hans . Anaxímandros setti fram aðra kenningu um uppsprettu alls þess sem er . Hann taldi að það væri ómælið ( gr. to apeiron ) . Hvers vegna skyldi hann ekki hafa sætt sig við niðurstöðu Þalesar ? Vatn getur gufað upp og orðið að gufu og það getur frosið og þannig orðið að föstu formi . Með dálitlu ímyndunarafli er ef til vill hægt að gera sér í hugarlund að vatn geti breyst í ýmislegt annað líka . En hvernig skyldi til dæmis eldur hafa orðið til úr vatni ? Svo virðist sem sumir eiginleikar einfaldlega útiloki hver annan . Ef útskýra skal margbreytileika heimsins með einu undirliggjandi frumefni virðist því nauðsynlegt að gera ráð fyrir að frumefnið hafi ekki til að bera tiltekna eiginleika . Það getur hvorki verið blautt né þurrt , heitt né kalt og svo framvegis , því ef það er þurrt getur það ekki útskýrt tilurð þess sem er blautt og öfugt . Hér er því orðin til ákveðin rökræða . Anaxímandros bregst við kenningu Þalesar sem hann telur að sé ófullnægjandi og reynir að leysa vandann . Margir heimspekingar fylgdu síðan í kjölfarið . Um sögu grískrar heimspeki má lesa í svari sama höfundar . Vestræn heimspeki á sér órofa sögu frá fornöld til nútímans . Á miðöldum var þekking Vestur-Evrópumanna á grískri heimspeki að vísu fremur rýr . Þeir þekktu einkum rit rómverskra höfunda , meðal annars Ciceros , Senecu , Ágústínusar og Bóethíusar og örfáar latneskar þýðingar á ritum grískra heimspekinga . Auk þess dró verulega úr lestrarkunnáttu almennings og almennri menntun . Engu að síður var ávallt einhver þekking til staðar og rökræðan hélt áfram . Tómas frá Akvínó reyndi til dæmis á 13. öld að sætta heimspeki Aristótelesar og kristna guðfræði . Á tíma endurreisnarinnar streymdu grísk handrit til Vestur-Evrópu og þekking á heimspeki fornaldar jókst á ný og fornir spekingar nutu mikilla vinsælda . Dauði Sókratesar ( 1787 ) eftir Jacques-Louis David . Í aldanna rás hafa verið kynnt til sögunnar ný viðfangsefni og nýjar áherslur . Fyrstu grísku heimspekingarnir voru til dæmis allir náttúruspekingar því þeir leituðu fyrst og fremst skýringa á gangi náttúrunnar og margbreytileika hennar . Í kjölfarið vöknuðu nýjar spurningar um eðli breytinga og samsemdar , sýnd og reynd , afstæði og algildi og þar fram eftir götunum . En á 5. öld f.Kr. hófst nýtt tímabil í sögu heimspekinnar með Sókratesi . Hann er sagður hafa fyrstur fengist við siðfræði og hafa fært heimspekina af himnum niður á jörðina . Frá því í fornöld hafa áherslur í siðfræði breyst töluvert því fornmenn spurðu einkum hvers konar lífi við ættum að lifa en siðfræðingar nútímans spyrja frekar hvað okkur beri að gera , það er að segja um siðferðilegt gildi athafna okkar . Sömu sögu mætti segja um ýmis önnur svið heimspekinnar , áherslur breytast og nýjasr spurningar vakna eftir því sem rökræðan heldur áfram . Í stuttu máli má því segja að vestræn heimspeki hafi orðið til í Grikklandi hinu forna snemma á 6. öld f.Kr. og að hún hafi orðið til sem ákveðin rökræða eða rökræðuhefð . Þessi hefð á sér samfellda sögu til dagsins í dag . Aðrar rökræðuhefðir hafa orðið til á öðrum tímum og á öðrum stöðum í heiminum . Saga kínverskrar heimspeki er til dæmis óháð vestrænni heimspeki og á sama hátt á indversk heimspeki sér sína sögu .