Áður en lengra er haldið er þó rétt að huga aðeins að orðanotkun . Staðreyndin er sú að fólk sem fer í kynskiptaaðgerð gerir það aðeins einu sinni á ævinni , og kærir sig ekki um að vera kennt við þá aðgerð það sem eftir er . Viðbrögð foreldra og umhverfis við hinum karllega líkama og samfélagslegur þrýstingur fyrir því að taka upp “ strákslega hætti ” og “ hegða sér eins og karlmaður ” vekur því upp stöðuga óánægju og vanlíðunartilfinningu vegna eigin kynferðis . Samtalsmeðferð , sem er um tveggja ára ferli þar sem rætt er við sálfræðinga og geðlækna . Hjá körlum þarf að fjarlægja lim og eistu og útbúa leggöng , flestir fara síðan í brjósastækkun og lýtaaðgerðir ýmiskonar til að fullkomna kvenleikann . Þess eru þó dæmi að fólk sé í svo ákafri afneitun á kynhneigð sinni að það vilji frekar breyta um kyn en viðurkenna fyrir sjálfum sér og samfélaginu að það sé hommar eða lesbíur . Kynskiptaaðgerð er hinsvegar ekki lausn á þeirra vanda og viðtöl við sálfræðinga og geðlækna á fyrsta stigi eru meðal annars til að forða slíku fólki frá því að gangast undir flóknar og margþættar aðgerðir á röngum forsendum . Svar mitt við upphaflegu spurningunni um það hvort samkynhneigður kærasti manns sem færi í kynskiptaaðgerð hætti að vera hommi er því : Nei , það er satt að segja miklu líklegra að hann eignist nýjan kærasta . Berglind er dósent við Menntavísindasvið Háskóla Íslands og formaður námsbrautarinnar Menntunarfræði og margbreytileiki . Rannsóknir hennar snúast um félagslegt réttlæti í menntun með áherslu á samverkandi áhrif stéttar , uppruna , kynferðis og sértækra menntunarþarfa á gæði og jafnrétti í uppeldi og menntun .