Ég þekkti Magnús Hreggviðsson , stjórnarformann Fróða , sem þá gaf út Frjálsa verslun , lítillega . Til hvers er Frjáls verslun ? Þeir sem hafa fylgst með þjóðfélagsbreytingum hér á landi geta ekki efast um að frjáls verslun , heiðarleg viðskipti og óheft samkeppni eru besta kjarabót almennings . Í barnaskóla gaf ég út hverfisblað með fjölbreytilegu efni ásamt félögum mínum . Fyrstu mánuðirnir Reksturinn fór betur af stað en við höfðum þorað að vona . Það varð miklu eigulegra blað þannig og í kjölfarið ákvað ég að þaðan í frá yrði allt blaðið prentað í lit . Þegar þeir höfðu náð einhverjum áfanga keypti ég kampavín og opnaði með viðhöfn . Mér datt í hug að hafa viðtal Davíð Oddsson forsætisráðherra í fyrsta tölublaði hjá okkur , hafði samband við hann og hann var til að ræða við Jón . Þetta ár , 1996 , voru forsetakosningar og Davíð var einn þeirra sem orðaður var við forsetaembættið . Á forsíðunni var svo mynd af Davíð og þremur öðrum sem spurt var um . Þannig að á fyrstu tveimur blöðunum hjá okkur var Davíð á forsíðunni ! Davíð hélt að ég hefði skáldað þessa könnun vegna þess að Guðrún Pétursdóttir , frænka mín , var í framboði , en það var auðvitað ekki eins og hann fékk staðfest þegar hann lét annan aðila gera slíka könnun fyrir sig . Ég birti í Vísbendingu „ aðvörun til lesenda “ þar sem reiknuð voru laun Vilhjálms Egilssonar : „ Ef lesendur deildu í útsvarið kr. 581.408 með 0,084 og fengju árstekjur kr. 6.921.524 þá væri slíkt óheimilt með öllu . Ljóst var að við gætum ekki gefið út tekjublaðið með sama hætti og áður nema brjóta úrskurð Tölvunefndar . Að honum loknum auglýstum við svo : Bannað að lesa tekjublaðið í dag . Smám saman styttist vinnslutíminn þangað til við náðum að vinna blaðið á einum degi og gefa það út daginn eftir að álagningarskráin var opnuð . Einu sinni hlekkjaði einn forkólfur þeirra sig allan daginn við skrána í afgreiðslu Skattstofunnar í Reykjavík með nöfnum frá A-E . Hugmyndin var sú að verðlauna titilhafa og fyrirtæki sem hafði gengið vel og líkur væru á að fyrirtækið gengi vel á næstunni . Níu þeirra höfðu orðið menn ársins . Samt held ég að fáir hafi deilt um það á þeim tíma að Bónus hafi verið góð búbót fyrir neytendur . Eftir á að hyggja hefðum við átt að hafa einróma niðurstöðu sem skilyrði . Hrunið Haustið 2008 var ömurlegur tími hjá Heimi . Frjáls verslun var engin undantekning . Þetta haust var blaðið í fyrsta sinn í rúman áratug ekki gefið út í bókarformi . Hefði Heimur ekki verið nánast skuldlaus nema við móðurfélagið hefðum við ekki komist í gegnum tímabilið eftir Hrun . Fjölmiðlar segja fréttir af atburðum og fólki – líkt og veðurfræðingar segja fréttir af veðri . Það sá enginn þetta bankahrun fyrir með þeim hætti sem það gerðist ; að allt bankakerfið myndi hrynja í heilu lagi – og hvað þá það sukk og óráðsíu sem einkenndi rekstur bankanna síðustu mánuðina . Þeim var augljóslega stjórnað í örvæntingu . Ég var einn þeirra sem lofaði útrásina en benti raunar oft á þær blikur sem væru á lofti varðandi miklar skuldir og sterka stöðu krónunnar á tímum viðvarandi viðskiptahalla . Einu sinni vorum við líka með útvarpsþátt á RÚV . Við Jón G. skrifuðum þar vikulega pistla . Fyrir 20 árum velti ég fyrir mér stöðunni í viðskiptalífinu : „ Enn eru samt hindranir á ýmsum sviðum . Til dæmis er innflutningur landbúnaðarvara að mestu bannaður . Eitt merkilegasta skrefið í þá átt að efla almennan skilning á atvinnulífinu er eflaust viðleitni stjórnvalda í þá átt að gera almenning að kapítalistum með skattaívilnunum vegna hlutabréfakaupa og sölu ríkisbankanna . “ Blað eins og Frjáls verslun hlýtur alltaf að þróast með breyttum tímum . Nú eiga prentmiðlar í vök að verjast , en það kemur eitthvað í staðinn . Þó að hér sé meira frjálsræði en fyrir 80 árum eru enn margir sem vilja leggja stein í götu frelsisins , stundum jafnvel þeir sem síst skyldi . Þá þarf rödd frelsis og frjálsra viðskipta , bæði í vörn og sókn ! Birtist í 80 ára afmælisriti Frjálsrar verslunar