... Ung að aldri flytzt Jarþrúður með foreldrum sínum að norðan úr Þingeyjarsýslu að Kálfafellsstað í A-Skaftafellssýslu . Þar dvelst hún fram yfir fermingaraldur , á því rauisnar og höfðingslandi . Þá fer hún í Kvennaskólann í Reykjavík og dvelst á heimili föðursystur sinnar frú Jarþrúðar Jónsdóttur og dr. Hannesar Þorsteinssonar , ritstjóra og alþingismanns , sem siðar var skipaður þjóðskialavörður , en hann var einn af merkustu og mikilvirtustu fræðimönnum landsins . Heimili þeirra var eitt af mestu menningarheimilum Reykjavíkur . Með þeim systkinum síra Pétri og frú Jarþrúði höfðu verið kærleikar miklir . Á heimili frú Jarþrúðar og dr. Hannesar naut stúlkan unga hins bezta atlætis , og naut beztu menntunar sem þá var völ á í Reykiavík . Heimiiið bar vitni rausnarskapar og virðuleika frúarinnar en lærdóms og fræðiáhuga húsbóndans . En hugurinn stóð til meiri og sérstæðari undirbúnings undir lifið . Og fyrir hvatningu Jarþrúðar frænsku sinnar , sem unni Jarþrúði yngri hugástum , hvarf Jarþrúðar til Kaupmannalhafnar og hóf þar nám í tónlistarfræðum . Lagði hún stund á hljóðfæraleik og þó mest á einsöng hjá merkum kennurum og var dáð sem söngkona og mun margt eldra fólk minnast þess . Hún hafði mjög fallega og hreina sópranrödd . Að lokinni Kaupmannahafnar dvölinni hverfur hún aftur til Reykjavíkur . Iðkaði hún talsvert söng og söng opinberlega nokkrum sinnurn ... [...] Frú Jarþnúði Johmsen var ýmislegt fleira til lista lagt en söngggáfan . Hún var hannyrðakona með ágætum og listmálari , svo að vakið hefur athygli kunnáttutmanna í þeirri listgrein . Nokkuð fékkst hún einnig við tónsmiðar . Þá var hún einnig hagmælt eins og hún átti kyn til , þó að hún færi dult með þá gáfu sína , — óþarflega dult ... Úr minningargreinum í Morgunblaðinu 16. október 1969 , bls. 18