Sú grein sem hér fer á eftir er sú nýjasta sem fengið hefur að fljóta með í fylgiriti Veiðikortsins . Einmitt þessa daga er Veiðikortið fyrir 2020 að koma út og með því er að vanda fylgiritið margumrædda með haldgóðum upplýsingum um vötnin sem í boði verða næsta sumar og ýmsum öðrum fróðleik . Ég bíð alltaf jafn spenntur eftir Veiðikortinu og ekki síst fylgiritinu , það er eins og kortið færir manni staðfestinu þess að veturinn er ekki eilífur , það vorar á endanum . Um það leiti sem nýtt Veiðikort kemur út , þá er maður þegar farinn að bíða eftir næsta sumri . Og ekki verður sú bið léttari þegar kortið góða kemur inn um lúguna og maður sér hvað stendur til boða næsta sumar . Biðin eftir síðasta sumri var eiginlega sú lengsta sem um getur frá því ég byrjaði að nýta mér Veiðikortið . Hún hófst að venju í nóvember – desember og henni lauk ekki fyrr en mér þótti raunhæfara að bíða eftir góðu hausti . Þetta helgast væntanlega af því að ég er búsettur sunnanlands eða sunnan - og vestan veðraskila eins og norðlendingar og austfirðingar kölluðu það síðasta sumar . Vorið lét aðeins bíða eftir sér en þegar loks rofaði aðeins til , kviknaði eins og venjulega vonarneisti veiðimannsins í brjósti mér . Fyrsti fiskur sumarsins kom sumardaginn fyrsta í bæjarlæknum , Hólmsá við Heiðmörk og þóttist ég þá himinn hafa höndum tekið og gott sumar væri í vændum . Illu heilli gerði síðan nokkurt vorhret , svo mjög að vonarneisti sumarsins var orðinn heldur lítil tíra þegar næsti fiskur kom loksins á land . Svona er nú líf veiðimannsins stundum og ekki verður á allt kosið , hvorki í veðri né veiði . En þótt kreppi að í öðru , þá getur hitt komið skemmtilega á óvart . Brösugt veðurfar síðasta sumars virtist bara fara vel í bleikjurnar á Þingvöllum enda eru þær ekki óvanar vætu . Ekki er langt síðan veiðimenn höfðu örlítinn vott af áhyggjum af bleikjunni , en í sumar sem leið létu þær sér fátt um dómsdagsspár eða veðurfar finnast og gældu allhressilega við ástríðu veiðimanna , bæði í Þingvalla - og Úlfljótsvatni . Hvað bleikjurnar gera næsta sumar er ómögulegt að geta sér til um , hvort sem þær eiga heima í Þingvallasveit , Grafningi eða vestur á Mýrum . Eitt er þó víst , ég er byrjaður að bíða og ég læt ekkert skemma þá bið fyrir mér og held áfram að blaða í gegnum Veiðikortabæklinginn og læt mig dreyma .