Í Systu – bernskunnar vegna segir Sigrún Sveinbjörnsdóttir frá bernsku sinni , uppeldi og lífsskoðunum , en það er Vigdís Grímsdóttir rithöfundur sem heldur um pennann . Þetta er að mati gagnrýnanda fallegur boðskapur í einlægri og hlýrri bók sem allir ættu að lesa ; ekki síst þeir sem vinna með börnum alla daga , foreldrar og kennarar . Þetta er bók sem nær smám saman sterkum tökum á lesandanum ; bók um mennskuna , barnanna og bernskunnar vegna . Í Systu – bernskunnar vegna segir Sigrún Sveinbjörnsdóttir frá bernsku sinni , uppeldi og lífsskoðunum , en það er Vigdís Grímsdóttir rithöfundur sem heldur um pennann . Þetta er að mati gagnrýnanda fallegur boðskapur í einlægri og hlýrri bók sem allir ættu að lesa ; ekki síst þeir sem vinna með börnum alla daga , foreldrar og kennarar . Þetta er bók sem nær smám saman sterkum tökum á lesandanum ; bók um mennskuna , barnanna og bernskunnar vegna . Fáir rithöfundar hafa verið eins ötulir og Vigdís Grímsdóttir að skrifa um mikilvægi bernskunnar fyrir líf og velferð einstaklingsins . Í mörgum skáldsagna sinna lýsir hún hvernig áfall í bernsku , ill meðferð á börnum , andlegt og líkamlegt ofbeldi , markar þann sem fyrir slíku verður fyrir lífstíð . Um þetta fjalla til að mynda skáldsögur hennar Kaldaljós ( 1987 ) , Ég heiti Ísbjörg . Ég er ljón ( 1989 ) , Þögnin ( 2000 ) og Dísusaga ( 2013 ) . Nýja bók Vigdísar , Systa , hefur undirtitilinn Bernskunnar vegna og segja má að hér sé sama viðfangsefni á ferðinni þótt Vigdís nálgist efnið á hátt sem er gjörólíkur þeim aðferðum sem hún beitir í áðurnefndum skáldsögum . Enda er Systa ekki skáldsaga . Í grunninn er um endurminningar að ræða sem fléttast saman við hugleiðingar um bernskuna og mikilvægi þess að börn njóti góðs atlætis til líkama og sálar . En þótt Vigdís ...