Garðsverzlun og athafnarsvæði Miðbúðar . Myndin er teiknuð stuttu fyrir aldarmót . Skýringar við myndina gerði höfundur hennar , listamaðurinn Engilbert Gíslason málari . Hann er fæddur í Vestmannaeyjum 12. október 1877 , og alinn upp í foreldrahúsum á Tanganum . Engilbert er enn hinn ernasti , stálminnugur og skemmtilegur . Ber hann aldurinn svo vel , að ótrúlegt er , að hann verði níræður á næsta ári . Gengur hann til verzlunarstarfa dag hvern , en til dægrastyttingar teiknar hann og les dönsk skáldrit . Aldrei geng ég svo af hans fundi að mér komi ekki í hug : „ Hvenær ætla Vestmannaeyingar að sýna Engilbert og öðrum listamönnum verðugan sóma og koma á fót hér listasafni ? “ . En kannske þorir enginn að minnast á slíkt í því safnaöngþveiti sem er í Vestmannaeyjum um þessar mundir . — Ritstj. Frá vinstri : Skansinn , og sér á Kornhól nyrzt , þá sér á flaggstöng , sem ber norðan við stóru flaggstöngina á Skansinum , sem er með fána að hún . Var stöng þessi notuð til merkjagjafa um sjólag á Leiðinni . Vestan við Skansinn : Kornhúsið , og ber flaggstöngina á Leiðarvörðunni yfir húsið , en Leiðarvarðan og stöngin stendur enn austan við Gjábakka . Vestan við Kornhúsið er Bryde-stofa , sem hverfur á bak við Austurbúðina . Fyrir norðan Kornhúsið , sem var ásamt fleiru notað sem geymsluhús fyrir lýsi ( lýsishús ) sést bræðsluhúsið , lágur kofi og voru allir veggir hans hlaðnir , nema vesturstafn , sem var úr timbri með dyrum móti vestri . Beint niður undan bræðsluhúsinu var Steinbryggjan , flöt klöpp og bryggja af náttúrunnar hendi að vestan , notuð til uppskipunar á vörum áður en Austurbúðarbryggjan kom . Holuklettur , en í hann lágu festar kaupfara á legunni , sést austan við Steinbryggjuna , niður af Skansinum , og skín á klettinn . Vestan við Austurbúðina sér á þakið á gömlu búðinni . Á henni voru dyr , sem sneru beint á móti nýju Brydebúðinni ( Austurbúðinni ) . Húsin 2 , vestan við Austurbúðina , voru notuð sem hér segir : Í syðra húsinu var tekið á móti lifur , hrognum og blautfiski , einnig var afhent þar salt , en í nyrðra húsinu var geymdur þurrfiskur . Í báðum húsum var timburgólf . Norðurhúsið var alltaf hreinlegt og þokkalegt hús og voru þar haldnar brúðkaupsveizlur og dansað . Þegar veizlur voru haldnar var tjaldað fyrir með segli í vesturenda í norðurhúsinu og þar geymt rommtoddý , sem ætlað var karlmönnum , en fyrir kvenfólkið var rauðvínstoddý ( púns ) ; var þetta nokkurs konar búr , og geymt þarna brauð og skonrok , sem borið var fram einhvern tíma nætur . Dyr með vængjahurðum voru á hliðum þessara húsa og sneru þær andspænis hvor annarri . Ef gott var veður opnuðu menn dyrnar , en fólk dreif að og horfði á veizlugesti . Iðulega hraut þá staup að áhorfendum frá frammistöðumönnum . Guðjón Jónsson á Oddsstöðum var oft frammistöðumaður , en sérstaklega man ég vel eftir Hannesi lóðs sem frammistöðumanni . Man ég vel eftir að Hannes söng eitt sinn borðsálm í einni veizlu , sem ég komst í sem krakki . Í þessu húsi var sett leikrit á svið . Var það Hrólfur og lék Eldeyjar-Hjalti þar ásamt fleirum , en Gísli heitinn Bjarnason lék ungan oflátung . Eitt sinn man ég eftir að í þessu húsi var haldin hlutavelta og var stærsti vinningurinn kommóða . Síðasta handverk Ólafs Ástgeirssonar frá Litlabæ , smíðað 1906 . Vestan þessara húsa , vestan við stíginn , sem liggur upp af bryggjunni , er pakkhús , sem tilheyrði Miðbúðinni ( Godthaabsverzlun ) , og stendur vesturgaflinn fram á klappirnar , sem voru upp af Fúlu , litlu sandviki , sem lá skáhallt upp frá Nausthamri . Vestur undan pakkhúsinu sér á lágan kofa , er það bræðsluhús Godthaabsverzlunar . Stóð bræðsluhúsið vestan undir stakkstæði , sem lá frá norðri til suðurs . Fyrir vestan bræðsluhúsið er hús , sem snýr í norður og suður og er skúr vestan á húsinu . Er það lýsishús Godthaabsverzlunar ( sbr. grein Þorsteins í Laufási ) . Pakkhús þetta var einnig notað sem geymsluhús fyrir þurrfisk og vestan undir pakkhúsinu stóð þrístaura gálgi með 2 stórum vogarskálum . Var önnur skálin fyrir lóð , en hin fyrir fiskinn , sem veginn var inn . Eitt skippund ( 320 pd . 160 kg. ) var vegið inn í einu . Notuð voru 100 punda lóð , 160 punda lóð ( 80 kg. ) eða 16 fjórðungar og 5 lýsipundalóð ( 5 x 16 = 80 pund ) . 16 punda lóð var kallað 1 lýsipund , 160 punda lóð var kallað 16 fjórðungalóð . Stóðu lóðin vestan við pakkhúsið . Í æsku minni á Tanganum og sagði faðir minn mér frá því , að eitt sinn hefði hann og Gísli Stefánsson á Hól , faðir sr. Jes , gengið þarna framhjá og hefðu þeir þá séð franska sjómenn , sem voru að reyna sig við lóðin . Hnippir þá Gísli Stefánsson í nafna sinn og segir : „ Eigum við ekki að sýna þeim hvað við getum , nafni ? “ en þeir nafnarnir voru báðir vanir pakkhúsmenn og vanir að taka upp þung lóð og tunnur . Tóku þeir nafnar síðan 400 pd . upp í annarri hendi og blöskraði þá Fransmönnunum . Var algengt að menn reyndu krafta sína við lóðin , en sérstakt lag þurfti til að taka þau upp , mátti ekki rykkja þeim upp , og ofreyndu margir sig á þessum aflraunum . Sunnan pakkhússins sést Godtaab með skástöfnum . Var það íbúðarhús , og bjó þar verzlunarstjórinn fyrir Miðbúðinni . Fyrir austan þessi hús er Nöjsomhed með skástöfnum og 2 skorsteinum . Var þar fyrsti barnaskólinn . Uppi á bæjum , efst á hólnum , má sjá myllu Árna Einarssonar á Vilborgarstöðum .