Herra forseti . Það hefur aldrei þótt mikill kostur að ýta vanda á undan sér . Það hefur aldrei þótt góður kostur að vera haldinn ákvörðunartökufælni . Og það hefur aldrei þótt góður kostur að vera ekki fær um að horfast í augu við vandamál sem er fyrir hendi . Það er einmitt kannski allt þetta þrennt sem við höfum verið að benda á hér . Lausnin er til , það þarf bara kjark til að beita henni . Lausnin er í EES-samningnum sem menn trúa svo mikið á en þeir sem eiga þann draum stærstan að komast í kaldan faðm Evrópusambandsins virðast ekki heldur treysta þessum samningi . Það er það sem mér finnst svo undarlegt . Ég efast ekkert um þennan samning , hann er búinn að reynast okkur Íslendingum mjög vel í 25 ár . Það er enginn vilji til þess að fara að offra honum eða fórna á einhvern hátt eða rýra gildi hans eða neitt slíkt . En auðvitað verða menn að treysta á samninginn og menn verða að treysta á að mótaðilinn — þetta er gagnkvæmur samningur , þetta er samningur milli tveggja aðila og annar aðilinn er ekkert rétthærri en hinn . Ef menn treysta ekki á þetta , ef menn treysta ekki á þann samning sem menn hafa haft í höndum í 25 ár og hefur virkað , takk , bærilega þó að það séu náttúrlega áhöld um það hvað við séum búin að gusa hér inn af alls konar dóti sem við hefðum kannski ekki þurft að gera , en allt í lagi , látum svo liggja á milli hluta . En að menn skuli ekki treysta á þessa lausn sem er til , bara af því að einhverjir gaurar hafa komið hér og sagt : Ja , Evrópusambandið fer hugsanlega í fýlu . Olræt , eru líkindi á því að Evrópusambandið ( Forseti hringir . ) eða nágrannar okkar á EES-svæðinu vilji segja upp þessum samningi hvað okkur varðar sem hafa af þessu drjúgan hag ? ( Forseti hringir . ) Ég held svei mér ekki .