Kynlíf getur verið , og á að vera , skemmtilegt en það getur verið erfitt að njóta þess . Heilinn gætir þess nefnilega oft að við gleymum okkur ekki í gleðinni og njótum þess að láta hinn aðilann gæla við okkur og koma okkur í hæstu hæðir . Þá væri nú gott að hafa slökkvara í heilabúinu . Einhvers staðar las ég að karlar geti slökkt á heilanum í sér eins og ekkert sé , jafnvel líka þegar þeir stundi kynlíf , en að við konur ættum hins vegar ekki jafnauðvelt með það . Ég hef staðið mig að því að muna eftir því í miðjum klíðum að heyra þvottavélina klára vindingarprógrammið frammi í þvottahúsi og hugsa með mér að ég verði að hengja upp þvottinn áður en ég fari að sofa svo það komi ekki vond lykt í hann yfir nóttina . Og áður en ég veit af er bólfélaginn búinn að fá það en ég ekki . „ Þú ert nú bara eitthvað kynköld , “ sagði einn af mínum fyrrverandi eitt kvöldið eftir að við höfðum stundað kynlíf . Hann sagði það reyndar ekki upp úr þurru heldur romsaði hann þessu út úr sér eftir að ég hafði ákveðið að segja honum að ég fengi yfirleitt ekki fullnægingu . Með honum . Ég meira að segja gerði næstum því gott úr þessu , því ég sagði yfirleitt en hefði sannleikanum samkvæmt átt að segja aldrei . En þar með var málið bara útrætt og engin þörf á að pæla í því hvort ég væri að fá eitthvað út úr kynlífinu . Ég man að ég hálfskammaðist mín líka , eins og það væri eitthvað að mér . Ég væri pínulítið gölluð . Auðvitað fengju allar konur sturlaða fullnægingu í hvert sinn . Með honum . En svo eltist ég nú og þroskaðist . Ég las mér heilmikið til og pældi helling í því af hverju ég ætti svona erfitt með að fá fullnægingu . Meðal annars las ég bókina The Female Brain ( sem gæti útlagst sem Kvenmannsheilinn á íslensku ) eftir Dr. Louanne Brizendine , þar sem segir meðal annars að kynferðisleg örvun kvenna hefjist ekki fyrr en heilinn hafi slökkt á sér , þ.e.a.s. svæðið í heilanum sem stjórni ótta og kvíða . Áður en það gerist geti alls kyns áhyggjur , meðal annars af krökkunum , dagskránni , kvöldmatnum og fleiru , haft áhrif á það hvernig gengur að ná fullnægingu . Og hver kannast ekki við þetta ? Eina stundina fer fiðringur um mann allan en þá næstu er maður farinn að hugsa um það hvort maður hafi örugglega slökkt á eldavélinni . Málið er nefnilega þetta með heilann í okkur konum . Við virðumst eiga erfitt með að slökkva alveg á honum og njóta augnabliksins . Við erum svo samviskusamar ; alltaf að hugsa um það sem þurfi að gera á morgun og hinn og hinn . Og hvort sé búið að ganga frá hinu og þessu . En það er ekki bara samviskusemin sem veldur því að við konur getum átt í mesta basli með að njóta kynlífsins og / eða fá fullnægingu . Það getur líka verið um tilfinningalegar ástæður að ræða . Við konur erum tilfinningaverur , ég held það þýði ekkert fyrir okkur að ætla að þræta fyrir það . Og tilfinningar hafa mikil áhrif á nánd og það hvernig okkur líður gagnvart maka okkar . Ég var til dæmis ekkert yfir mig spennt að stökkva í rúmið með fyrrverandi manninum mínum eftir rifrildi ( nei , ekki heldur fyrir svokallað makeup-sex ) því ég átti mjög erfitt með að gleyma bara einn tveir og þrír að við hefðum verið að rífast og að ýmis orð hefðu verið látin falla í hita leiksins . Hann átti hins vegar mun auðveldara með það . Kannski út af slökkvaranum í heilabúinu hans , sem vantaði í mig . „ Málið er nefnilega þetta með heilann í okkur konum . Við virðumst eiga erfitt með að slökkva alveg á honum og njóta augnabliksins . “ Það segir sig samt líklega sjálft að þegar annar aðilinn , konan oftast nær , er óöruggur í sambandinu eða líður eitthvað illa er erfiðara fyrir hann að fá fullnægingu . Góð samskipti eru því stór þáttur í fullnægingunni . Og að maður geti rætt opinskátt um tilfinningar sínar og upplifun . Án þess að eiga á hættu að vera kallaður kynkaldur eða eitthvað þaðan af verra . Af hverju að skammast sín ? Ég ræddi þetta við vinkonur mínar um daginn og það var ótrúlegt hversu margar okkar höfðu sömu að segja . Við ættum erfitt með að aftengja okkur hversdagsleikanum og því sem þyrfti að gera og svo framvegis . En nokkrar töluðu líka um skömmina sem þær finndu fyrir í kynlífi . Eða eftir kynlífið . Þrátt fyrir að við séum allar komnar á fertugsaldurinn , og sumar jafnvel á fimmtudagsaldurinn , voru margar okkar sammála um að við gætum enn þá heyrt einhverja innri rödd frá því í æsku segja okkur að það væri ógeðslegt að stunda kynlíf . Og hvað þá sjálfsfróun , en það er nú efni í annan pistil . Maya Melamed hefur skrifað um akkúrat þetta ; skömmina sem sérstaklega konur finna fyrir þegar kemur að kynlífi . Hún segir að ein ástæða þess að hugur okkar reiki annað í kynmökum sé meðal annars sú að bæði karlar og konur hafi fengið ýmsar ranghugmyndir um kynlíf í gegnum tíðina . En konur hafi frekar þá hugsun í undirmeðvitundinni að kynlíf sé slæmt , sóðalegt eða hættulegt . Heilinn reyni þess vegna að taka völdin og minna okkur á að við ættum nú ekki að vera að standa í þessum ósóma . Þess vegna leyfi hann okkur ekki að gleyma okkur alveg og njóta þess að ná hæstu hæðum án þess að muna eftir því að það þurfi að skutla yngsta barninu í fiðlutíma næsta dag . Hann vilji vera viss um að við séum ekki andlega fjarverandi , því kynlíf er ó-ó og sóðalegt og allt það , munið´i . Melamed tekur þó fram að þetta eigi ekki við um allar konur . Sumar konur hugsi ekki um kynlíf sem eitthvað sóðalegt heldur eitthvað geggjað sem þær njóti í botn . En vandamálið sé hins vegar að margar konur njóti kynlífs til að byrja með , þegar sambandið er nýtt og spennandi , en hætti því svo eftir því sem líður á . Og því miður eigi margar konur erfitt með að segja frá því að þær séu hættar að fá fullnægingu , eins og þær fengu næstum í hvert sinn í byrjun sambandsins . Þeim finnist vandræðalegt að viðurkenna , jafnvel fyrir sjálfum sér , að þær séu ófullnægðar og óánægðar . En ef ekki er rætt um vandann , leysist hann ekki . Og leysist hann ekki er hætt við að hann verði stærri og meiri eftir því sem lengra líður . Kynlíf getur nefnilega verið óskaplega skemmtilegt . Og auðvitað er skemmtilegast ef allir þátttakendur njóta sín og hafa jafngaman . Og þetta með skömmina … Við þurfum að fleygja henni á haugana . Kynlíf er ekkert til að skammast sín fyrir . Án þess sæti ég ekki hér að skrifa þessar línur . Og án þess sætir þú ekki hér að lesa þær .