Hæstiréttur Íslands hefur úrskurðað að ógilda vöruerkið Toppís , í deilu íslensku ísframleiðandanna Emmessís og Kjörís , en bæði hafa framleitt ís undir vöruheitinu . Eins og Viðskiptablaðið sagði frá í sumar féllst Hæstiréttur á beiðni Kjörís um áfrýjun í deilunni því úrlausn hennar gæti haft fordæmisgildi fyrir vörumerkja - og einkaleyfarétt . Emmesís hóf haustið 2006 sölu á nýjum rjómaís undir heitinu TOPPÍS , þó það hafði verið skráð sem vörumerki í eigu Kjörís , því fyrirtækið taldi sig heimilt að nota það því Kjörís hafði ekki framleitt vörur undir heitinu í fimm ár . Kjörís fór fram á og fékk lögbann á frekari framleiðslu , markaðssetningu og sölu á TOPPÍS , en staðfestingarmál vegna þessa fékk flýtimeðferð sem var síðan afturkölluð því sögð hafa verið veitt fyrir mistök . Héraðsdómur hafnaði því til að byrja með að TOPPÍS uppfyllti kröfur vörumerkjalaga um skráningarhæfi því samstofna orðið ístoppur væri viðurkennt orð yfir „ keilulaga sælgætisís “ . Landsréttur staðfesti þá niðurstöðu að fella lögbannið úr gildi , en en eftir stóð ágreiningur aðilanna um viðbótarkröfu Kjörís um staðfestingu á vörumerkinu og Emmesís um að ógilda það . Hæstiréttur hefur nú komist að þeirri niðurstöðu að vörumerkið skorti sérkenni og aðgreiningarhæfi og uppfyllti því ekki skilyrði laga um vörumerki og var því hinn áfrýjaði dómur því staðfestur . „ Eins og greinir í hinum áfrýjaða dómi hefur [ Kjörís ] samkvæmt gögnum málsins nær eingöngu notað orðið toppís á vörur sínar með orðinu „ Lúxus “ og þá ýmist í samsetningunni „ Lúxus toppís “ eða „ Lúxus íspinni “ en í síðara tilvikinu er um að ræða ís með annarri lögun sem festur er á lítið tréprik eða plastskaft . Af þessu verður ráðið eins og greinir í hinum áfrýjaða dómi að áhersla [ Kjörís ] í þessum samsetningum sé á orðinu „ lúxus “ en notkun orðanna toppís og íspinni þjóni þeim tilgangi að lýsa mismunandi tegundum af framleiðsluvörum [ fyrirtækisins ] . Verður því ekki fundinn staður í gögnum málsins að [ Kjörís ] hafi í reynd notað orðið toppís með skýrum hætti til að greina vörur sínar frá vörum annarra framleiðenda . Gat [ fyrirtækið ] því ekki með notkun sinni helgað sér þá almennu lýsingu sem í orðinu felst þannig að takmarkað væri svigrúm annarra til þess að gera grein fyrir vöru sinni með notkun þess . Öðlaðist vörumerki [ Kjörís ] því ekki sérkenni við notkun hans þannig að einkaréttur gæti skapast í krafti notkunar ,, “ segir í niðurstöðukafla dóms Hæstaréttar .