Foreldrar hans voru Björg Sigurðardóttir síðar húsfreyja á Hamri í Svínavatnshreppi , og Jóhannes Nordal síðar íshússtjóri í Reykjavík . Hann var styrkþegi Árnastofnunar í Höfn 1913 – 1916 , og síðan úr sjóði Hannesar Árnasonar 1915 – 1919 . Sigurður Nordal var útgáfustjóri Íslenzkra fornrita 1933 – 1951 , ritstjóri Studia Islandica 1937 – 1953 og Monumenta typographica Islandica I–V , en meðritstjóri Nelson’s Icelandic Texts og meðútgefandi tímaritsins Vöku 1927 – 1929 . Þótt íslensk fræði hafi verið stunduð hér á landi á undan Sigurði Nordal af mönnum eins og Sveinbirni Egilssyni og Birni M. Ólsen var það fyrst með honum , frumleik hans og stílsnilld , að verulega fór að kveða að rannsóknum í íslenskum fræðum við æðri menntastofnanir og áhrifa þeirra að gæta út fyrir landsteinana . Í ritgerð hans um Snorra , sem var gefin út 1920 , koma fram meginhugmyndir hans um íslenskar fornbókmenntir . Sigurður beitti ævisögulegri aðferð við bókmenntaskýringar og átti drjúgan þátt í vinsældum þessarar bókmenntanálgunar hér á landi . Áhugi hans beindist þó einkum að lífernislist og þroska höfundanna og manneðlisfræði verka þeirra . Í fyrirlestri sem Sigurður Nordal flutti um framtíð íslenskrar menningar í Vesturheimi og birtist í Tímariti Þjóðræknisfélagsins 1937 nefndi hann þrjá meginþætti þjóðrækninnar : tunguna , þjóðernisvitundina og menninguna . Sigurður sýndi vald sitt á íslenskri tungu þegar í sögum sínum sem gefnar voru út undir heitinu Fornar ástir árið 1919 . Í verkum sínum leitaðist hann við að efla þjóðrækni meðal Íslendinga og eitt helsta verk hans var að lýsa Íslenzkri menningu , jafnvel þótt aðeins kæmi út eitt bindi þess um hans daga ( 1942 ) . Mörg helstu verk hans voru skrifuð fyrir lýðveldisstofnunina 1944 og þau bera merki tíma síns . Sigurði Nordal var sjálfum ljóst að fræðimaðurinn „ þekkir aldrei nema lítil brot af efninu , skilur þaðan af minna í þessum brotum . En lengst verður hans líklega minnst sem eins helsta rithöfundar hér á landi á 20. öld . Sigurjón Baldur Hafsteinsson er prófessor í safnafræði við Félags - og mannvísindadeild Háskóla Íslands . Rannsóknir Sigurjóns Baldurs hafa meðal annars snúið að viðhorfi Íslendinga til dauða og sorgar , en þau viðhorf eru tengd félagspólitískum breytingum sem orðið hafa á Íslandi á undanförnum þrjátíu árum .