141 hept er hönd á skapti , höndin Ijósrar drósar . Eltu , á framm haltu , ekki nær mjer , kæra ! Arfi lýtur oríi , allar rósir falla ; stutta lífið styttir sterkur kall í verki ; hept er hönd á skapti , hrífan ljett mjer ettir ; glymur Ijárinn , gaman ! grundin þvtur undir .