Það tók Svisslendinga 300 ár að byggja upp bankageira , sem nam áttfaldri vergri landsframleiðslu ( VLF ) . Við komumst að því , að FME ( fjármálaeftirlitið íslenska ) skilur ekki áhættu “ , sögðu bankamenn frá Barclays , um leið og þeir tóku fyrir frekari lán til Íslands ( sjá . bls. 59 ) . Svo eru íslenskir rithöfundar að dunda sér við að skrifa smákrimmasögur , sem eru þýddar á ótal tungumál og seljast eins og heitar lummur um allar trissur . En glæpareyfarinn , sem hér er spunninn af norska seðlabankastjóranum , sem við fengum að láni til að losna við Davíð árið 2009 , er miklu meira spennandi . Auglýsing Lykilorðin til að skilja „ systemið í þessum galskab “ eru tengsl og vensl . Eftir á spyrja menn sjálfa sig og hver annan , furðulostnir : Hvers vegna gerði enginn neitt ? Allt gerðist þetta á vakt tveggja formanna Sjálfstæðisflokksins . Markaðirnir áttu að sjá um þetta . Þeir kröfðust þess , að íslenska bankakerfið yrði minnkað – langtímamarkmiðið var , að það drægist saman um a.m.k. helming . Þeir létu hringja í Geir Haarde , forsætisráðherra Íslands , af fundinum . Fjórum dögum eftir hrun Lehmans , 19. september , 2008 birti íslenski Seðlabankinn stöðumat sitt á minnisblaði . Viðbrögð sænska seðlabankastjórans voru þessi : „ Þá þegar var nánast allt farið til fjandans . Af hverju gerði enginn neitt ? Auglýsing Ræðan var hástemmdur lofsöngur um eðlislæga yfirburði íslensku útrásarsarvíkinganna . Forsetinn taldi upp 13 ástæður fyrir stórkostlegum árangri þeirra . Var Hrunið fyrirsjáanlegt ? Aftur segir norski seðlabankastjórinn já . Hann vitnar í „ míni-krísuna “ árið 2006 og lýsir því með dramatískum hætti : „ Sunnudagurinn 26. mars , 2006 markar þá stund á Íslandi , þegar ekki varð aftur snúið “ , segir bankastarfsmaður ( sjá bls. 151 ) . „ Þarna misstu menn af tækifæri til þess að grípa í taumana “ , segir Norsarinn . „ Forða fjölda fólks frá harmkvælum . Hvernig ? Fjármálaeftirlitið er ekki með neina peninga . Að gera illt verra „ Í stað þess að draga úr umfangi eigna sinna keyptu bankarnir eigin hlutabréf , juku lán til eigenda sinna og lögðu fram enn meiri peninga , þegar þrýst var á eigendurna út af fyrirtækjasamsteypum , lystisnekkjum og þotum . Mikið af þessari gegndarlausu eyðslu var fjármagnað með skammtímalánum úr seðlabankanum “ ( sjá bls. 152 ) . Þar segir ( sjá bls. 153 ) : „ Fyrir liggur , að í ríkisstjórn Íslands var allt fram að falli bankanna lítið rætt um stöðu bankanna og lausafjárkreppuna , sem hófst undir lok sumars 2007 . En það gerði enginn neitt . Það sagði enginn af sér . Og því fór sem fór . ( Framhald á morgun : „ Upp skalt á kjöl klífa “ – leið Íslands út úr Hruninu ) Höfundur er fyrrverandi utanríkisráðherra . Kjarninn er vettvangur umræðu og á nýliðnu ári voru 539 skoðanagreinar birtar , stærstur hluti þeirra aðsendar greinar . Okkar tryggð er aðeins við lesendur . Við erum skuldbundin ykkur og værum þakklát ef þið vilduð vera með í að gera Kjarnann enn sterkari .