Sögu skopleikja er venjulega skipt í þrjú tímabil : gamli skopleikurinn ( 5. öld f.Kr. ) miðskopleikurinn ( 400 – 323 f.Kr. ) Í Aþenu var keppt í leikritun á Díonýsosarhátíðinni og Lenajuhátíðinni . Lýsistrata er líklega þekktasti skopleikur Aristófanesar . Auk þeirra skopleikja Aristófanesar sem nefndir hafa verið eru varðveittir tveir til viðbótar sem teljast til miðskopleiksins en það eru Þingkonurnar ( 392 f.Kr. ) og Auður ( 382 f.Kr. ) . Menandros ( 342 – um 292 f.Kr. ) er mestur grískra höfunda þessa tímabils . Leikrit hans glötuðust öll á 7. og 8. öld en papýrusbrot hafa fundist á 20. öld og nú er varðveitt eitt leikrit í heilu lagi , Fýlupúkinn , auk brota úr allnokkrum til viðbótar . Að Menandrosi undanskildum var Fílemon ( um 361 – um 263 f.Kr. ) þekktasti gríski höfundur nýja skopleiksins . Steinunn Kristjánsdóttir er prófessor í fornleifafræði við Sagnfræði - og heimspekideild Háskóla Íslands . Helstu rannsóknasvið hennar eru miðaldafornleifafræði , norræn fornleifafræði , kirkjusaga , klausturfornleifafræði , kynjafornleifafræði , þróun húsagerða og miðlun vísindalegrar þekkingar .