409 ber sig litt að glæðunum ; eingum giptast manni má , mjög óírjó í sæðunum ; þó kristnum væri hyrjan hjá hót kann ei í fræðunum , en prestsins vill þó fundinn fá , sem fyrr hefr miðlað kvæðunum . Af öðrum beinakerlingum í Austfirðingaf jórðungi fara litlar sögur . Þó er ekki óliklegt , að kerlingum hafi verið haldið þar , sem annarsstaðar , uppi annað veifið á heiðarvegum milli héraða , þegar svo stóð á , að gam - ansamir og hagmæltir menn bjuggu þar i grenni , þótt slíkar kerlingar legðust af hina stundina . Á Mýrdalssandi er að sjá , að fyrrum hafi verið hafð - ar grjótvörður að leiðarmerkjum , áður en teknar voru upp tróstikurnar , sem kostnaðarminna hefur þótt að setja upp eptir jökulhlaupin heldur en að hlaða upp vörðurnar . Er að merkja , að eitthvað af vörðum þess - um hafi þá verið haft að beinakerlingu , eptir bögum nokkrum að dæma , sem þangað eru heimfærðar : Kerling ein á kletti sat Kötlusands á stræti , vísað mönnum veginn gat , var þó kyr í sæti . Og önnur visa nokkuð klúr , sem berara segir til um embætti kerlingarinnar . A Núpum í Höfðabrekkuheiði var fyrrum áfanga - staður lestamanna . Þar nálægt er sagt , að lestamenn hafi hlaðið sér beinakerlingu , sem enn hafi haldiztvið fram á fyrsta þriðjung 19. aldar . Þangað er heimfærð þessi baga , og getur þó átt heima , hvar sem er : Veri þeir allir velkomner , sem við mig spjalla i trygðum , eg get valla unað mér ein á fjallabygðum .