Brúðuheimar frumsýndu áðan splunkunýtt verk í upphæðum Þjóðleikhússins . Bernd Ogrodnik er þar allt í öllu að venju , leikritið Íslenski fíllinn er eftir hann og Hildi M. Jónsdóttur , hann hannar brúðurnar og leikmyndina , stjórnar brúðunum og semur tónlistina þar að auki . Kraftaverkamaður . Efnið sprettur út úr fréttum undanfarin ár af vegalausu fólki vegna náttúruhamfara af ýmsu tagi auk hamfara af mannavöldum , en eins og oft er gert í barnaefni er dýr í aðalhlutverki , ekki beinlínis lítið dýr en ungt og þar með verðugur fulltrúi barns . Fílsunginn Ayodele ( Vigdís Hrefna Pálsdóttir ljær henni skýra og fallega rödd sína ) missir báða foreldra sína úr þorsta og hungri vegna þurrka í Afríku . Það þótti einstaka ungum leikhúsgesti óbærilega sorglegt . Þegar Kría ( Lára Jóhanna Jónsdóttir ) segir Ayodele af paradísareynni Íslandi þar sem er nóg vatn ákveður hún að komast þangað . Hungruð og örþreytt ráfar hún yfir eyðimörkina , hittir eigingjarnan gíraffa ( Karl Ágúst Úlfsson ) sem vill ekki hjálpa henni um fæðu og verulega andstyggilegan krókódíl ( Þröstur Leó Gunnarsson ) sem meinar henni að drekka vatnið sitt , en loks kemst hún til sjávar . Þegar hún er að gefast upp á sundinu er hún svo bráðheppin að hitta steypireyði , sjálfa drottningu úthafanna ( Ragnheiður Steindórsdóttir ) , sem flytur hana yfir hafið . Ekki er þó allt fengið með því . Fulltrúar andstæðinga innflytjenda eru hér í líki sauðkinda sem amast við Ayodele vegna þess að hún er öðruvísi en þær og þar af leiðandi ljót . Vandlega raddaður kórsöngur kindanna þar sem þær andmæla veru fílsins og reyna að hrekja hann burt var hrikalega fyndinn og toppurinn á sýningunni fyrir fullorðna áhorfendur ! En ekki eru allir á eyjunni jafnfjandsamlegir Ayodele . Spaugsamur og spakur hrafn ( Ólafur Egill Egilsson ) , tvær bráðhressar mýs ( Snorri Engilbertsson og Oddur Júlíusson ) , vitur refur ( Ingvar E. Sigurðsson ) , kýr ( Tinna Lind Gunnarsdóttir ) og hestur ( Stefán Hallur Stefánsson ) vingast við fílsungann og þegar Ayodele bjargar kind ( Edda Arnljótsdóttir ) úr bráðum háska er hún hólpin . Enda þýðir nafnið hennar „ endurheimt hamingjunnar “ . Sýningin er undurfalleg eins og vænta mátti . Fæðing Ayodele er orðlaus skuggamyndasýning í undursamlegri afrískri birtu ; á ferðalagi hennar yfir höf og lönd rennur landslagið hjá á breiðum renningi sem verður svo ennþá breiðari þegar hinar fúlu kindur bætast í hópinn . Ólafur Ágúst Stefánsson sá um lýsinguna sem var listaverk út af fyrir sig . Brúðurnar eru í ýmsum stærðum eftir því í hvaða fjarlægð þær eru frá okkur en allar vel gerðar . Einkum er Ayodele sjálf frábærlega gerð en næstar henni vil ég setja mýsnar sem voru mikil uppspretta hláturs í salnum . Textinn var þrælfyndinn og leikinn af innlifun enda slíkt úrvalslið leikara kallað til að til fyrirmyndar er . Leikstjóri er Ágústa Skúladóttir . Bernd og Hildur leyna því ekki fyrir ungum áhorfendum að lífið er erfitt þeim sem verða að flýja heimkynni sín og oft heyrðust sár andvörp í salnum þegar verst gekk hjá Ayodele . En boðskapurinn er skýr : Við getum hjálpað . Hér ER nóg vatn handa öllum þyrstum .