Upphafsmaður stóuspekinnar var Zenon frá Kítíon . Raunar gegnsýrir skynsemin – sem stóumenn kölluðu gjarnan guð , alheimssálina eða örlögin – allan heiminn og þar með talda alla efnislega hluti en stóumenn voru á vissan hátt efnishyggjumenn ( þótt það sé ef til vill villandi að kalla þá því nafni ) því þeir töldu að í raun væri ekkert til nema efnislegir hlutir . Þetta eru hlutir sem eru ekki á okkar valdi en á okkar valdi eru hins vegar viðhorf okkar til þeirra . Ef eitthvað slíkt hendir okkur eigum við ekki að æsa okkur og syrgja líkt og við hefðum orðið fyrir miklu böli heldur taka því sem gerist af æðruleysi , hinni margkunnu stóísku ró . Því það er ekkert böl til annað en löstur og ekkert eftirsóknarvert í sjálfu sér annað en dygðin . Stóuspekingar héldu því fram að dygðin væri ekki einungis nauðsynlegt heldur einnig nægjanlegt skilyrði lífshamingjunnar : Sá sem er dygðugur er hamingjusamur og ekkert fær haggað hamingju hans . Berglind er dósent við Menntavísindasvið Háskóla Íslands og formaður námsbrautarinnar Menntunarfræði og margbreytileiki . Rannsóknir hennar snúast um félagslegt réttlæti í menntun með áherslu á samverkandi áhrif stéttar , uppruna , kynferðis og sértækra menntunarþarfa á gæði og jafnrétti í uppeldi og menntun .