Það getur kostað töluverða æfingu að ná tökum á þungri línu og / eða þungum flugum . Ég eins og margir aðrir hef gengið í gegnum tilraunir með flotlínu og sökktaum sem alltaf hafa viljað flækjast fyrir mér , endalausir vindhnútar og máttlausar framsetningar . Síðar eignaðist ég hægsökkvandi framþunga línu og eitthvað réttist þá úr málum . Án þess að vita nákvæmlega hvernig og hvers vegna , tók ég síðar upp á því að breyta bakkastinu hjá mér þannig að ég notaði undirhönd frá upptöku eða framkasti í ávölum boga út til hliðar aftur í öftustu stöðu . Þegar ég náði svo tökum að að skeyta hefðbundnu framkasti við þessar tilraunir mínar fóru þungu flugurnar að komast út án þess að vera fastar í perlufesti vindhnúta . Auðvitað var ég ekki að finna upp neitt nýtt eða byltingarkennt , ég var einfaldlega að læra the hard way að kasta með belgískri aðferð , Belgian Cast eða Oval Cast . Auðvitað hefði ég getað sparað mér allar þessar tilraunir með því að leita til kastkennara , en svona er maður nú einu sinni gerður , þarf alltaf að fara erfiðu leiðina að hlutunum . Þessi kaststíll nýtist vel við þungar flugur eða þegar við erum með fleiri en eina flugu á taumi . Í bakkkastinu myndum við víðan boga sem hjálpar til að halda flugunum aðskildum þannig að þær flækjast síður . Þrátt fyrir að hamrað sé á þröngu kasthjóli til að ná markvissari köstum þá verðum við að taka til greina að með þungum flugum eða fleiri hefur nýr öflugur kraftur bæst við línuferilinn , þyngdaraflið . Efri línan , þ.e. sú sem flytur fluguna fellur hraðar en ella og því þrengist kasthjólið ósjálfrátt þegar á kastið líður . Kastið sem byrjar í víðum bug með stóru kasthjóli endar þannig í þröngu og mjög hröðu kasthjóli þegar kastið hefur náð fremstu eða öftustu stöðu .