Ég undirbý mig undir brottför ; vaknaði snemma og fór í sturtu , tók af rúmunum , setti notuð handklæði og rúmföt í hrúgu . Ristaði brauð , hellti upp á kaffi og fékk mér vatnsglas . Síðan stóð ég með vatnsglasið og hugsaði mig um . Ákvað eftir hina stuttu umhugsun að kveikja á tölvunni minni og athugaði tölvupósta . Las nýjustu fréttir á meðan ég borðaði morgunmatinn minn . Hér er algjör þögn fyrir utan nauðið í vindinum og allt um kring er niðamyrkur . Nú er klukkan bara 6:25 . Þótt flugvélin sem ég á sæti í fljúgi ekki fyrr en klukkan fjögur er ég í brottfarargír . ( Bein lýsing : Skyndilega heyrist pling í tölvunni minni : nýr tölvupóstur frá Sjóvá sem minnir mig á að á föstudögum er afgreiðslutíminn hjá þeim hálftíma styttri en aðra daga . Þetta er erindið sem heimurinn á við mig þessa stundina . ) Ég las í gær og í nótt bók Pierre Lemaitre sem heitir Alex og er glæpasaga . Ég valdi að lesa afbragðsgóða , íslenska þýðingu Friðriks Rafnssonar þar sem ég var minntur á þennan höfund í samtali mínu við þýðandann á glæpahátíðinni Icelandic Noir . Það sem vakti athygli mína var frásögn Friðriks af fundum þeirra Pierre . „ Það var einstaklega gaman að hitta hann , “ sagði Friðrik , „ því að hann var svo innilega glaður yfir velgengninni sem hann naut . Hann fékk fyrst útgefna bók þegar hann var 55 ára , og síðan vann hann virtustu verðlaun Frakka Goncourtverðlaunin . Hann var óvenju glaður höfundur . “ Ég tengdi við þetta – ekki að vinna Gongourt-verðlaunin – heldur að byrja seint að skrifa bækur og vera innilega glaður yfir þeim litlu sigrum sem því getur fylgt . En þetta samtal um Pierre Lemaitre áttum við á Icelandic Noir hátíðinni i Iðnó á miðvikudagskvöld , en það var einmitt hátíðin og verðlaunaveitingin sem hátíðin stóð fyrir sem dró mig hingað til Íslands . Mér finnst alltaf gaman að koma til Íslands og veran hér í Hvalfirði þykir mér afbragð en samt er ég pínulítið hissa á að þessi verðlaun , besta þýdda glæpasagan , virðast ekki skipta neinu máli . Það vissi ég ekki . Ég sem varð svo glaður að hreppa verðlaunin . Enginn – hvorki fjölmiðill né aðrir sem ég fylgist með – hefur sagt frá að bókin Hinn grunaði herra X hafi verið valin besta þýdda glæpasagan af sérfræðingum Icelandic Noir . Ekki einu sinni sjálf hátíðin nefnir þetta einu orði ( ég fann facebooksíðu samtakanna ) . Og nú finnst mér svolítið asnalegt hvað ég varð glaður – fyrir mína hönd og bókarinnar – yfir svona veigalitlum verðlaunum og að hafa notað heila farþegaflugvél til að flytja mig hingað til að veita verðlaununum viðtöku .