Storkni blóð of auðveldlega er hætta á að kökkur myndist í óskaddaðri æð . Blóðstorknun er flókið ferli þar sem mörg efni koma við sögu , þar á meðal kalkjónir , ensím og sameindir frá blóðflögum og skemmdum vefjum . Skemmdir vefir gefa frá sér þrombóplastín . Eftir nokkrar efnabreytingar þar sem kalkjónir og storknunarþættir koma við sögu myndast próþrombínasi . Þrombín breytir uppleystu fíbrínógeni ( annað prótín í blóðvökva myndað af lifur ) í óleysanlegt fíbrín . Fyrst er að nefna að fíbrínþræðir í kekkinum dragast saman og þéttast og toga um leið í brúnir skemmdu æðarinnar . Þetta hjálpar til við að loka æðinni og dregur enn meir úr blæðingu . Þetta ensím er ekki eingöngu fært um að leysa upp stóra kekki í vefjunum heldur einnig litla kekki í ósködduðum æðum og þannig komið í veg fyrir að þeir stækki og trufli blóðrásina . Af þessu öllu sést að líkaminn hefur bæði leiðir til að stöðva blæðingu og um leið að koma í veg fyrir að blóðtappi myndist að óþörfu . Í raun er um miklu flóknara ferli að ræða . Meðferð felst í að gefa þeim blóðvökva sem inniheldur alla blóðstorknunarþætti , þar með talið þann sem vantar . Ingibjörg Gunnarsdóttir er prófessor í næringarfræði við Matvæla - og næringarfræðideild Háskóla Íslands og forstöðumaður Rannsóknastofu í næringarfræði við Háskóla Íslands og Landspítala . Ingibjörg hefur rannsakað áhrif næringar á meðgöngu á heilsu móður og tengsl næringar og vaxtar fyrstu ár ævinnar við heilsu allt fram á fullorðins ár .