Fyrir hefur komið að alþingismenn sem eru eigendur sjávarútvegsfyrirtækja , stjórnarmenn í sjávarútvegsfyrirtækjum eða aðrir sem bein útkoma ársreiknings viðkomandi rekstrar hefur áhrif á , taka þátt í atkvæðagreiðslum sem varða fyrirtæki þeirra . Auglýsing Beinir þetta athyglinni að nokkrum sjávarútvegsráðherrum , einkum Halldóri Ásgrímssyni , sem talinn er hafa átti hlut í sjávarútvegsfyrirtæki , en hann leiddi jafnframt innleiðingu kvótakerfisins að einhverju leyti , hann virðist hafa haft beinna hagsmuna að gæta og Kristjáni Þór Júlíussyni fyrrverandi skipstjóra og stjórnarformanns Samherja ( og einkavini forstjóra Samherja ) og Einari K. Guðfinnssyni sem kom úr útgerðarfjölskyldu og starfar nú hjá hagsmunasamtökum fiskeldisfyrirtækja – og tryggir þeim nálægð við stjórnmálin og ákveðinn stjórnmálaflokk . Slík mál njóta nú um stundir mikillar athygli og forgangs í umfjöllun um hæfismál hjá opinberu valdi um allan hinn vestræna heim og meðal annars hjá íslensku framkvæmdarvaldi og dómsvaldi . Miðið var nákvæmt Það vakti athygli í Kveiks-þættinum um Namibíu-málið hvað Samherja-menn miðuðu frá byrjun ákveðið á sjávarútvegsráðherra Namibíu og þekktu leiðirnar að kvótaúthlutuninni . Öll þessi atriði , allt kerfið í heild sinni og framkvæmd þess , auk þess að Samherja-menn vissu nákvæmlega hvernig bera ætti sig að í Namibíu , beinir athyglinni að því hvort sömu ferlar séu að einhverju leyti virkir hér á landi og þar , þ.e. athyglin beinist að lagasetningunni , eftirlitinu og hinni raunverulegu framkvæmd og starfsemi stórfyrirtækjanna . Namibíska ríkið getur tekið alla úthlutun í sínar hendur og byrjað upp á nýtt . Meiri spurning er hvort lögmæti íslenska fiskveiðistjórnunarkerfisins sé ógnað . Það liggur því ekki fyrir hvort íslenska kerfinu hefur verið komið á með alvarlegri spillingu , mútum , peningaþvætti , blekkingum eða öðru álíka . Hins vegar liggur fyrir að ákveðnir alþingismenn og ráðherrar hafa tæplega haft hæfi til athafna í málum , eins og að framan sagði – og er þá miðað við nútíma túlkanir á hæfi og hæfisreglur annarra valdahluta íslenska ríkisins en löggjafarvaldsins . Það er því ekki ljóst hvort íslenska fiskveiðistjórnunarkerfið er lögmætt eða ekki , en Namibíu-málið setur það í ákveðið uppnám . Þessi hagsmunagæsla tengist landsbyggðinni og þeirri aðstöðu sem landsbyggðakjósendur eru í – sem gerir það að verkum að þeir standa vörð um hagsmuni atvinnuveganna í kjördæmunum og gera kröfu um að þingmenn þeirra stundi rentusókn fyrir kjördæmið . Slík rentusókn er ávallt á kostnað almannahagsmuna . Hvaða áhrif hefur Namibíu-málið ? Eins og fyrr segir sýnir Namibíu-málið íslenska fiskveiðistjórnunarkerfið og atbeina stjórnmálamanna í þeim málaflokki í nýju ljósi . Þá er staða sjávarútvegsráðherra afar veik og afsögn hans gæti lægt öldurnar í bili – og í öllu falli myndi hún sýna ákveðið fráhvarf stjórnmálanna frá hagsmunagæslu fyrir stórútgerðina . Ef þeir gera það dynur rentusóknin á þeim og þeir verða skotmark stórfyrirtækja , ekki síst viðkomandi ráðherra eins og dæmin sanna . Sú leið sem gefið hefur besta raun er uppboðsmarkaðskerfi á aðgangskvótum þar sem peningarnir tala og er þá átt við að önnur sjónarmið en upphæð tilboða séu ekki grundvöllur úthlutunar . Þá er t.d. átt við staðbundin sjónarmið , sjónarmið um ákveðið útgerðarform eða veiðiskipagerðir eða annað . Margar fleiri aðgerðir koma til greina hér á landi ef almenningur vill njóta afrakstrar auðlindar sinnar . Má nefna að allur fiskur fari á raunverulega fiskmarkaði , sem myndi skil milli veiða og vinnslu , sem séu ekki á sömu hendi . Fjallað er nánar um öll þessi mál í bókinni sem hér er vitnað í og tekið úr og heimilda getið og frekari rök færð fyrir viðhorfum höfundar . Höfundur er stjórnsýslufræðingur . Kjarninn er vettvangur umræðu og á nýliðnu ári voru 539 skoðanagreinar birtar , stærstur hluti þeirra aðsendar greinar . Okkar tryggð er aðeins við lesendur . Við erum skuldbundin ykkur og værum þakklát ef þið vilduð vera með í að gera Kjarnann enn sterkari .