Eitt lítið ráð til að setja fókusinn á betri stað í parasambandinu er að tjá maka sínum þakklæti fyrir hluti sem alla jafna maður hefði ekki orð á . ,, Takk fyrir að fara út með ruslið “ ,, Takk fyrir að sækja börnin og skutla á æfingu “ ,, Takk fyrir að setjast niður með mér og ræða málin “ ,, Takk fyrir að …… „ Fyrir marga er þetta ósköp skrítið til að byrja með og sumir hafa orð á að þeim finnist þetta óþarfi og jafnvel óþægilegt að hlusta á sagt við sig . Kannski fyrst en svo þykir flestum þakklæti betra með tímanum , gott að þakka fyrir sig og fá þakkir . Það er mikilvægt að báðir aðilar æfi þakklæti til þess að það auki sambandsánægjuna . Með því að setja orð á þakklæti erum við að setja athyglina á það sem við sjáum og er gert fyrir framan okkur , þakklæti er að setja orð á að það sem viðkomandi geri fyrir okkur skipti máli og það auki velferð og vellíðan okkar . Að makinn okkar skipti okkur máli , að við viljum að hann viti að það sem hann geri skipti máli og við tökum því ekki sem sjálfsögðum hlut . Þakklæti skilar sér því í meiri ánægju í parasambandinu og yfirleitt meiri ánægju með eigið framlag innan sambandsins . Við þurfum og viljum koma skilaboðum áleiðis , við viljum líka að hlustað sé á okkur og tekið tillit til þess sem við höfum til málanna að leggja . . Fyrst skrefið í bættu parasambandi er því oft að leggja við hlustir , vanda sig við að grípa ekki fram í og hlusta á og heyra það sem makinn er í alvörunni að reyna að segja manni . Það krefst meðvitundar að bregðast ekki við eins og venjulega heldur spegla frásögnina eða spyrja nánar til að skilja hvað hann er að segja . Í þessum stutta texta er búið að fanga það sem þarf að segja . Þessi skjálfti er algengur en kannski ekki svo mikið rætt um hann . Stundum er skjálftinn svo mikill að konur treysta sér varla til að halda á barninu sínu en svo hefur reynslan sýnt að þegar konur halda á börnum sínum í skjálftanum þá skjálfa þær yfirleitt minna og skemur ( og fá minni verkjaupplifun ) . Við vitum heldur ekki alveg hvaða áhrif vökvi í æð hefur á skjálfta . Skjálfti eftir fæðingu er kannski líka að einhverju leiti ,, sjokk “ viðbragð líkamans . Það er auðvitað ótrúlegt afrek að koma barni í heiminn og reynir á líkamann á einstakan hátt og eftir slíkt afrek er kannski eðlilegt að líkaminn sýni viðbrögð og þurfi að skjálfa til að jafna sig og komast í sitt fyrra horf . Það tekur á að aðlagast því að hafa eignast barn og þegar fæðingin hefur verið erfið getur það verið enn strembnara . Slík upplifun er í raun í ætt við vægt þunglyndi og lýsir sér svipað en líka eitthvað sem ekki er rætt mikið um . Í fyrirtækjum og á stofnunum eru teymisfundir , samráðsfundir og allskonar samtalstækifæri og fæst fyrirtæki myndu láta hlutina koma í ljós , ræða þá seinna eða taka á því við betra tækifæri en ég held að margir hafi staðið sig að því að hugsa það inni á heimilinu . Samtalið er eitt mikilvægasta og gagnlegasta tækið sem við höfum inn í parasambandið og því ætti að vera alveg sjálfsagt að setjast niður og skipuleggja hlutina og sjá hvernig hefur gengið og að sama skapi ætti að vera sjálfsagt að taka frá tíma í fundi þar sem ekki er rætt um praktíska hluti eða annað sem tengist fjölskyldunni heldur samverustund sem nærir og færir fólk aftu saman . Leikur barna undir þriggja mánaða er svo sem ekki flókinn , grettur og bros , hjal , tal og söngur . Barnið treystir á mann og þannig byggist sambandið upp . Í gegnum leikinn sér maður líka nokkuð fljótt hvernig týpa barnið er og hvað því líkar við og hvað ekki . Hvort það er rólegt eða meira fyrir stuð . Nýfætt barn ætti að sofa á bilinu 16 - 18 tíma á sólarhring . Meðan barn er að þyngjast eðlilega fyrstu vikurnar þarf ekki að hafa áhyggjur ef barnið sefur meira en gæta þess að barnið sofi ekki minna . Svefnhrynjandi barna er allt öðruvísi en svefnhrynjandi fullorðinna . Svefnhringurinn er styttri og börn verja miklum tíma í REM svefni sem er mikilvægur fyrir heilaþroska barnsins . Um þriggja mánaða fer svefnkerfið að breytast aðeins , daglúrarnir taka á sig fastari mynd og nætursvefninn byrjar að lengjast lítillega . Fylgjast vel með barninu og læra inn á þreytumerki þess . Með því að vera kjarnaður og rólegur sjálfur róast flest börn á stuttum tíma . Fyrstu merkin eru að það fer að hreyfa höfuðið lítilega til , leita og rótera . Þarna er barnið orðið svangt og vill endilega fá að borða . Rebozo er einfaldlega sjal sem má not á ólíka vegu og ég hef mest notað það sjálf til að bera eigin börn og nudda í fæðingu . Mér hefur fundist best að nota sjöl sem eru 2,6 - 2.85 metrar á lengd . Í raun eru sjöl sem eru lengri en þrír metrar mikið hentugri sem burðarsjöl . Góð bómullarsjöl batna með notkun , svo með því að handfjalta sjalið mikið , nota það vel verður það mýkra og skemmtilegra í notkun . Fram að þeim tíma gera börn ekki endilega greinarmun á nóttu eða degi . Fyrst um sinn eru þetta tveggja til þriggja tíma lúrar sem smá lengjast og algengt er að 4 mánaða gömul börn séu farin að sofa 3 - 4 tíma samfellt á nóttunni ( en kannski í heildina 9 - 10 tíma ) . Flest börn um sex mánaða eru farin að sofa um 10 - 12 tíma í einu ferli en það getur alveg eðlilegt að börn á þessum aldri vakni enn 2 - 3 á nóttunni , mörg eru enn svöng á 4 tíma fresti . Börn undir þriggja mánaða ættu að ná 16 - 18 klukkustunda svefni á sólarhring , 3 - 6 mánaða 15 - 17 tíma á sólarhring og 6 mánaða börn um 14 tíma á sólarhring . 10 - 20 mínútur inn í svefnhringinn er barnið sofnað og sefur laust . Hinir fullorðnu færa sængina , snúa sér og halda áfram að sofa og muna jafnvel varla eftir því að hafa vaknað . Börn eru hinsvegar ekki alltaf fær um að laga sig sjálf eða segja frá því sem angrar þau og þurfa þess vegna aðstoð við að sofna aftur . · Breytingar á fjölskyldulífinu eða þættir úr umhverfi hafa oft áhrif og stundum gleymist að taka þá með í myndina . Að bregðast við barni Það er mæðrum og foreldrum eðlislægt frá náttúrunnar hendi að bregðast við gráti barna sinna . Grátur er fyrsta tungumál barnsins og beiðni um aðstoð og umönnun . Barn þarf á því að halda að foreldrar geti brugðist við þörfum þess og túlkað óskir þess barninu í hag . Grátur treystir samband barns og umönnunaraðila og minnkar streitu . Oftast hentar betur að horfa í barnið og merki sem það sendir frá sér frekar en að ætla að fylgja klukkunni stíft en klukkan getur verið góð til hliðsjónar . Í góðu sambandi er mikilvægt að finna að maður tilheyri maka sínum og skipti hann máli . Í parasambandinu er mikilvægt að geta lesið hinn aðilann og viðurkennt hann og séð hann fyrir það sem hann er . Þetta benda fleiri rannsóknir á . Gagnkvæm virðing einkennir gott samband og hana er hægt að tjá á ýmsan máta . Stuðningur og umhyggja er þýðingarmikill fyrir sambandið þar sem parið er næmt á þarfir hvors annars . Stuðningur og umhyggja er að setja sig í spor makans og hafa löngun til að hlífa honum á erfiðri stundu . Grínið má þó ekki yfirtaka samskiptamáta parsins þannig að öllu sé slegið upp í grín . Allt breytist og verður betra . Það er mikilvægt að gæta að verkaskiptingunni , skipta verkum jafnt á milli sín og ræða oft hver gerir hvað . Það er auðvelt að falla í þá gryfju að finnast maður verða að gera eitt og annað og taka það fram yfir svefninn en svefninn ætti að vera forgangsatriði . Nokkur atriði er varða rúmið / svefnstaðinn er gott að hafa í huga : Passa að hafa ekki of heitt inni í herberginu Dýnan á að vera stíf og jöfn Ekki kodda fyrsta árið Passa að hafa jafnvægi í sængurfatnaði , ekki of þykka sæng sérstaklega ef barnið er vel klætt Ekki stuðkanta eða mörg mjúkdýr í rúmið / vögguna Barn á alltaf að vera lagt á bakið til svefns Ef barnið sefur uppí hjá foreldrum er mikilvægt að hafa í huga : Aðeins foreldrar eða þeir sem annasta barnið hafi það upp í hjá sér Gæta þess vel að barnið geti hvergi dottið fram úr Enginn koddi og sérábreiða fyrir barnið Foreldrar verða að vera í góðu standi , þ.e. ekki er mælt með því að foreldri sem hefur neytt áfengis , taki lyf , reyki eða á annan hátt er með skerta getu til að bregðast við barni deili rúmi með barni . Það tekur mislangan tíma fyrir konur og pör að jafna sig eftir fæðinguna og finna fyrir löngun í kynlíf aftur . Þá er minni svefn og breytt svefnmunstur eitthvað sem hefur mikil áhrif og svo er hormónabúskapurinn öðruvísi fyrstu vikurnar og mánuðina eftir fæðingu . Muna að fara yfir málin saman , hvar áhuginn liggur og hvenær og hvað geti verið gott og veitt ánægju . Ótal margt breytist við komu lítils barns inn á heimilið og parasambandið tekur nýja stefnu . Það er alveg eðliegt að fókusinn breytist tímabundið og í raun nauðsynlegt að við getum lagt okkar þarfir aðeins til hliðar og annast lítið barn . Snúa sér að hvort öðru og sýna áhuga og athygli . Að sama skapi getur gert kraftaverk að setja í orð , litlu fallegu hlutina í hversdeginum . ,, Takk fyrir að hella upp á kaffi fyrir mig “ , ,, Takk fyrir að vakna með barninu í nótt “ , ,, Takk fyrir að elda “ . Margir finna að það er ekki jafnlaus tími fyrir kynlíf og þá getur verið gott ráð að skipuleggja og taka frá tíma fyrir kynlíf . Stefnumót para ættu að vera skylda amk einu sinni í mánuði . Stefnumótið þarf ekki alltaf að vera viðburðarríkt , dýrt og alsett glimmeri heldur stund sem þið njótið , saman tvö í ahyggjuleysi og notalegheitum . Ég hef tilhneigingu til að endurtaka mig og segi oft að allir ættu að byrja á því að eignast barn númer tvö . Alltaf er eitthvað nýtt að takast á við og skoða . Það getur verið mjög skrýtið að fá annað barn inni á heimilið og margar hugsanir hljóta að fara í gegnum huga lítils barns , svo sem eins og hvort ástin sé jafnmikil milli barnanna , hvort það sé yfirhöfuð gaman að eiga systkini , hvort maður gleymist og svo auðvitað gleði , spenningur og eftirvænting . Það er eðlilegt en fellur i hlut okkar foreldranna að hjálpa þeim að finna þessum tilfinningum farveg og hjálpa þeim að búa til gott og heilbrigt samband við systkini sín . Mikilvægasti þátturinn er líklega að byrja á meðgöngunni að tala við barnið um nýja systkinið og halda svo samtalinu áfram eftir að er fætt . Líklega verða stundir þar sem stóra systkinið vill leika mikið við barnið og hafa það hjá sér og tala við það . Svo verða líka stundir þar sem að systkinið er afbrýðissamt og vill helst vera eitt með ykkur foreldrunum og efast um að það skipti jafnmiklu málið og áður . Við þurftum að taka á okkur rögg með þetta og það heppnaðist mjög vel , var gott skref fyrir stóru stelpuna okkar og samband hennar við pabba sinn . Stóra systkinið verður að finna að það skiptir ennþá miklu máli , að það er enn mikilvægur hluti af fjölskyldunni . Þetta hefur verið dásamlegt ár og gjöfult á svo margan hátt . Fyrir það er ég ótrúlega þakklát . Tíminn hlífir mér ekki frekar en öðrum og þeysist áfram og mér finnst hálf ótrúlegt að aðeins ein önn sé eftir af náminu . Á árinu var skrifuð mastersritgerð um doulur á Íslandi þar sem skoðuð var reynsla kvenna af því að vera með doulu og sú reynsla er góð . Þarft og erfitt umræðuefni sem lætur engan ósnortinn . Suomenlinna , lítil eyja við Helskinki tók vel á móti okkur og við eyddum nokkrum fallegum haustdögum innan um ljósmæður , doulur og stöku fæðingarlækni . Árið 2018 leggst vel í mig á allan hátt , ég held þetta verði gott ár , ljúft og vonandi bara svipað og síðasta ár . Í lok janúar fer ég á Parent infant Psychotherapy námskeið sem ég hlakka mikið til að fara á og í lok mars er doulu-ráðstefna í London sem verður örugglega alveg frábær . Hormónar , samdrættir og annað hafa auðvitað sín áhrif en þetta að draga inn andann , anda rólegar út og endurtaka er svolítið eins og akkeri . Öndun þessi endurtekning að draga inn andann og anda rólega út , gagnast manni vissulega best þegar maður hefur æft það á einhvern hátt áður , meðvitað eða ómeðvitað . Það er eins og þegar komið er á síðustu metrana taki líkamskerfið alveg við , stýri líkamanum og stýri önduninni . Í upphafi getur verið gott að ganga aðeins um , það er hægt að fara í gönguferð í byrjun fæðingarinnar og þegar líða fer á getur verið gott að ganga um húsið eða herbergið . Líkamlega er það krefjandi sem og andlega . Einn samdráttur enn , einn enn andardráttur . Þessa þrjá andardrætti er aðgengilegt að æfa heima hjá sér , hvenær sem maður man eftir , maður getur gert það í laumi svo að segja hvenær sem er en það er líka hægt að setja miða á ísskápinn eða stilla símann sinn á áminningu . Minna sig á að maður er kominn það langt í fæðingunni að öndunin er ósjálfráð , þá er yfirleitt stutt eftir . Stundum er nóg að standa og hrista mjaðmirnar duglega , sveifla mjöðmunum í rólega í stóra hringi . Fyrst má kannski nefna að við vorum 60 doulur héðan og þaðan í Evrópu , ég hitti doulur frá Austurríki , Sviss , Póllandi , Rússlandi , Belgíu , Bretlandi , Grikklandi , Litháen og víðar . Það er margt hægt að segja um þessa hjátrú en fyndið er held ég best . Langur en góður laugardagur . Hún fékk nafnið hennar auðvitað . Mér fannst dauðinn vera nálægur sem sagt , og þetta var mér erfitt ferli . Í næsta tíma hjá Soffíu , þar sem við hjónin mættum fyrst saman , spurði hún mig hvort ég væri áhugasöm um heimafæðingar , en hún fann það á sér einhvern veginn . Einhvers staðar var ég hrædd við að eiga ekki möguleika á mænudeyfingu , en eftir að hafa lesið mikið þá vissi ég að ef ég leyfði óttanum ekki að ráða þá myndi þetta ganga mjög vel . Þær sögðu að munurinn væri sá að það að eiga á spítala fæli í sér að þú færir á vettvang heilbrigðisstarfsfólksins , en værirðu heima þá væri því öfugt farið . Ég fór í langan göngutúr sama dag og í bumbupartí hjá Auði og var aktíft að koma líkamanum í réttan gír . Einbeitti mér að því að taka eftir öllu fallegu , hugsaði fallega , og fagnaði hríðunum . Oftast dugði það fyrir hverja hríð en stundum þurfti ég tvær svona andanir . Þetta hjálpaði gríðarlega og mér fannst ég vera kynþokkafull þegar ég hreyfði mig . Þessi helgimynd hjálpaði . Ég vissi hver Kristbjörg væri bara af orðspori og treysti henni algjörlega , og kveið því engu þrátt fyrir forföllin . Eftir þetta var eins og hríðarnar færu í þriðja gír , allt af stað ! Þvílíkt sem þetta reyndi á ! og við kysstumst innilega . Allan tímann andaði ég og það heyrðist varla í mér . en ég gerði það samt . . Soffía og Kristbjörg voru snöggar að öllu og öruggar í sínu , svo að enginn sá neitt blóð eða vesen . Ég er svo þakklát fyrir þessa reynslu og þakklát fyrir að hafa getað átt heima . Þessi eftirfylgni þótti mér vera ótrúlega góð , í stað þess að vera útskrifaður af spítalanum án þess að sjá ljósmóðurina nokkurn tímann aftur sem tók á móti barninu manns . Þegar hún kom aftur var ég komin á fætur og tók á móti henni og knúsaði hana fast . Nú er hún orðin tólf vikna gömul og þriggja ára systir hennar er afskaplega ánægð með hana . Það var loksins komið að þessu . Ég kallaði í Daniel , manninn minn , og sagði honum að nú væri vatnið að fara á meðan að það hélt áfram að leka niður leggina . Jógað fyrir mér var eins og að mæta í meðgöngumessu . Ég er þakklát núna fyrir þessa bið því að framundan var mikil vinna og það hjálpaði mér , ekki síst andlega , að hafa fengið góðan tíma til að undirbúa mig undir verkefnið . Mér fannst hljóðin hjálpa til við að hægja á önduninni og fá mig til að einblína á eitthvað annað en hríðarnar . Í hverri hríð reis ég á fjórar fætur upp úr lauginni , hélt í hendina á doulunni minni og Daniel nuddaði á mér neðra bakið . Ég var mjög hrifin af þessu kefli því ég gat dúndrað bólstruðum endanum á því í þriðja augað þegar að hríðarnar voru á hámarki . Ég trui því að já-ið hafa gefið mér orku og vilja til að halda áfram og klára verkefnið . Þær fundu strax að hausinn var skakkur . Næst prófaði ég að fara á fjórar fætur og ýta . Þær sögðu mér að ég væri búin að standa mig ótrúlega vel og að þær vissu að ég myndi halda áfram að reyna í alla nótt . Ég hugsaði með mér að það væri ekki séns að ég færi í keisara , ég ætlaði að klára þetta á spítalanum . Við keyrðum svo upp á spítalann , það var fljótlegra og minna stress en sjúkrabíll fannst mér . Manninum mínum fannst þetta fullmikið og mér líka , sérstaklega þegar við forum að ræða þetta eftirá . Þær reyndu að setja mig á fjórar fætur , láta mig ýta löppunum aftur . Þetta var orðiðn allt önnur fæðing en heimafæðingin sem ég hafði hugsað mér . Sirka 10 minútum áður en að tíminn sem að ljósan hafði sett mér var búinn sagði ég “ ég finn að barnið bifast ekki , get ég fengið keisara ” mér fannst mikilvægt að ég tæki þessa ákvörðun . Hann hafði aldrei lent í þessu áður , það fór blóð ínn í túbuna og vökvinn komst þ.a.l. ekki sína leið . Daniel fór í græna gallann og fannst hann mjög flottur í honum . Ég hafði verið með hríðar í nánast 24 klukkutíma og var fegin þegar að mænudeyfing númer 2 fór að virka . Skurðlæknirinn sagði að hún hefði varla getað lyft henni , hún væri svo þung . Ég er enn að fara yfir það sem gerðist þennan dag . Hún krefst hugrekkis , þekkingu , andlegs og líkamlegs undirbúnings . Mér fannst svo mikil virðing borin fyrir mér og verkefninu sem ég var að takast á við , allt fékk að hafa sinn gang og fókusinn algjörlega á þessari mögnuðu stund . Maðurinn minn gat leitað til hennar og ég lika ef ég var óörugg með eitthvað af þeim ákvörðunum sem ég þurfti að taka . Mér leið þó alltaf betur eftir á og ég mæli með því að tala um hlutina þótt það sé stundum erfitt , það étur mann upp að birgja þá inni . Nú umgöngumst við hvort annað af mun meiri ást og virðingu en við gerðum áður . Doulan mín og ljósurnar hvöttu mig þó til að skrifa hana . Það getur varla verið drama . Eftir situr skömm , reiði , eftirsjá og glataðir draumar sem lítið pláss er fyrir . Stjórnleysið er oft það sem situr sárast eftir og framkoma starfsfólks gleymist seint . Sannleikurinn er sá að oft hefði útkoman verið nákvæmlega sú sama . Fyrir hana sjálfa , fyrir barnið og fyrir nýju fjölskylduna . Það er ekki hægt að fara styttri leið , þegar við lokum á þungu tilfinningarnar lokum við gleðinni líka . Tíminn er vinur okkur . Eftirvæntingin eftir barninu og undirbúningurinn fyrir fæðinguna tekur stundum svo mikið rými í lífi okkar að fyrstu stundirnar eftir fæðingu koma oft mjög á óvart . Ljósmæður nudda legið eftir fæðingu , til að athuga hvort það taki sig ekki örugglega saman . Sársaukinn er líka oft meira eins og sviði eða stingur og fátt sem getur undirbúið mann undir það að láta sauma á sér barmana með lítið barn í fanginu . Það getur tekið tíma að jafna sig og ná áttum eftir fæðingu og ná að njóta þess að vera með barninu sínu . Hér er minn veiki punktur , mér finnst nefnilega ósköp gaman að ræða barneignir , mínar og annarra út frá fjölda og má því passa mig að tal mitt endurspegli mig og mitt val en varpi ekki skugga eða dóm á aðra . Það er einhvern veginn eins og ekki sé hægt að gera neinum til geðs og athugsemdir sem fólk fær , í hugsanaleysi vonandi , geta verið ansi þreytandi . Taki fólk ákvörðun um barnleysi er eins og það sé einfaldlega rangt svar . ,, Á ekki að reyna við strákinn / stelpuna ? “ Þegar börnin verða fimm og sex er eins og fólki haldi engin bönd lengur , það missir út úr sér ,, æjæj “ og veltir því fyrir sér hvort þetta hafi ekki örugglega verið slys og hálf vorkennir fólki og reynir að fá fullvissu um að nú sé komið nóg af börnum ,, eruð þið ekki örugglega hætt núna ? “ Samgleðjumst og munum að ,, blessun fylgir barni hverju “ . Hvaða reynslu og væntingar komum við með varðandi fæðinguna ? Hvaða hugmyndir ertu með varðandi fæðingar almennt ? Hvert er hlutverk stuðningsaðilans ? Hvernig sjáið þið fyrir ykkur að bregðast við ef öll plön breytast ? Hvaða áhrif haldið þið að litla barnið hafi á sambandið ? Ég veit ekki hvað það er en ég hef byrjað að skrifa þennan pistil oftar en ég kæri mig um að muna . Ég finn að þrátt fyrir mikla þjálfun í að tala um efnið , er eitthvað sem heldur aftur af mér . Þetta ferli þýðir að flestar konur kúka örlítið í fæðingu og þannig er það bara . Inn í flesta er svo kyrfilega innritað að það að kúka sé algert einkamál og gerist ekki með aðra í kringum sig og sumir hafa jafnvel masterað að prumpa aldrei svo nokkur sála heyri . Kúkur og prump í almenningsrými er oft beintengt skömm og tilfinningin skömm heldur aftur af okkur , við upplifum okkur minni og vanmáttugri og það dregur yfirleitt úr vilja okkar og getu til þess að halda áfram . Þetta er meðal annars ástæðan fyrir því að margar konur vilja fara afsíðis á klósettið í fæðingu , því það er privat . Það er hægt að henda í fimmaura brandara og létta stemninguna í smá stund og allt er það satt , það er öllum alveg sama . Prump er bara prump . Smá kvíði er í raun eðlilegur og hvetur mann til að taka skynsamlegar ákvarðanir . Hvaða styrkleikar nýtast þér í fæðingunni ? Hér er verið að passa upp á að halda sig í raunveruleikanum og útiloka það óþekkta . Þá … Talaðu við vini , ættingja og aðra eftir því sem við á . Veldu vel hvaða fæðingarsögur þú hlustar á . Taktu einhvern með í fæðinguna , auk maka sem þú treystir . Ég hef verið þeirrar gæfu aðnjótandi undanfarin ár að vera viðstödd margar yndislegar og ólíkar fæðingar sem doula . Stundum geri ég ekki neitt . Doulur eru viðbót í fæðingarteymið , við komum aldrei í staðinn fyrir ljósmóður eða annað fagfólk , en við getum verið mikilvæg brú í samskiptum á milli foreldra og fagaðila . Margir tala um að vilja tala um fæðinguna og foreldrahlutverkið á hlutlausan hátt og geta velt við öllum steinum og doulur eru styðjandi í þeim ákvörðunum sem eru teknar . Doulur eru til staðar , klettur sem á sinn stað í ferlinu , sama hvað gerist . Ég elska starfið mitt og það gefur mér mikið en ég hef ekkert umburðarlyndi fyrir þjáningu , því get ég lofað . Verki sem fylgja átökum þekkir íþróttafólk til að mynda vel , átökin í athöfninni sjálfri og verkina sem á eftir koma . Milli verkja kemur ró og vellíðan , eitthvað sem hormónar kvenna hafa mikil áhrif á . Aðeins hin fæðandi kona veit sjálf hvort hún er að upplifa verki eða þjást . Fari kona yfir skilin milli verkja og sársauka , finnur fyrir þjáningu og það sem gert er hjálpar ekki til að haldast í ryþma og stundin verður óbærileg og virðist óbærileg er fulllástæða til að stíga inn í og finna út hvaða verkjastilling er gagnlegust í þessum aðstæðum . Við verðum líka með sængurlegu doulu-námskeið og það er haldið í fyrsta sinn á Íslandi og námskeiðið er haldið í beinu framhaldi af fyrsta hluta doulu-námskeiðsins . 18. – 19. mars frá kl. 9 - 15 Starf doulu á Íslandi , praktísk atriði og starfsvið doulu . Heimalestur fyrir vinnudag : The birth partner 16. - 17. september praktísk atriði , verkefnaskil , námsframvinda , eftirfylgd . Auk þessa sem nefnt er hér að ofan þurfa nemar að uppfylla eftirfarandi : sitja alla námskeiðsdaga hjá Jesse Remer og Soffíu Bæringsdóttur lesa amk sex bækur og skrifa greinargerð um þær . Matsblöð fylgja og má fjölfalda . Greinargerð um íslenska meðgönguvernd og íslenskt fæðingarumhverfi , aðstæður og vinnureglur . Hún lærði líka til ljósmóður á sínu tíma en hefur einbeitt sér að doulustarfinu . Hún hefur setið fjölmargar aðrar vinnusmiðjur og er sem stendur nemi í fjölskyldumeðferð í EHÍ og starfaði um árabil sem kennari . Verð 106.000 ef greitt er fyrir 15. desember , annars 122.000 . Tækni sem makinn getur gert í fæðingunni og gott er að hafa farið yfir áður en kallið kemur . Þrýstingur um höfuðiðKemur oft á óvart en það að setja hendur um höfuð konu í fæðingu er yfirleitt mjög vel þegið . Þriðja augað Það veitir ótrúlega slökun að nudda með þumalfingri rólega milli augnabrúnna . Þegar langt er komið í fæðingu getur verið gott að halda vel um ökkla , gefur góða jarðtengingu . Þetta var góður tími , það var gaman að taka á móti henni og skemmtilegt að hlusta á hana . Hún segir að þegar að apinn tekur yfir þá gengur fæðingin yfirleitt snuðrulaust fyrir sig , því líkaminn kann að fæða . Skv. þessu lögmáli , opnast hringvöðvinn ósjálfrátt , það þýðir ekki að skipa honum það eins og að segja ,, slakaðu á “ eða ,, opnaðu nú leghálsinn “ . Hlátur er líka mikilvægur og Ina May Gaskin talar mikið um mikilvægi þess að hlæja vel í fæðingu , það geti haft áhrif eins og verkjastilling , þar sem hlátur er endorfínlosandi . Viðbrögðin voru almennt á sömu leið að hún ætti að hætta að hugsa um þetta en sama hvað hún vildi og reyndi þá gat hún ekki hætt að hugsa um atburðina og ekki hætt að tala um þá . Fæðingarminningin mótar okkur og við getum fundið meiri styrk eða misst hann . Oft höfum við takmarkaðan tíma , við hittumst kannski á kaffihúsi og förum að tala um reynslu okkar og við erum á stað þar sem allir geta heyrt orð okkar og sessunauturinn er kannski í meira stuði til að spjalla en hlusta . Fæðingarreynslan okkar getur nefnilega ekki verið neitt annað en okkar upplifun . Sólin skein , það var hlýtt og við enduðum á að hanga þarna bróðurpartinn úr deginum . Þetta er svona þráhyggja sem hefur kveiknað reglulega hjá mér síðan ég eignaðist barn fyrst árið 2007 og ég get ekki sagt hve oft ég hef talað um þörfina fyrir einhversskonar foreldrasetur við aðra foreldra . Fyrst og fremst væri hægt að hugsa setrið sem stað þar sem foreldrar geta hist , flesta daga á þeim tíma sem hentar þeim og verið inni að leika eða úti að leika þegar það hentar . Hluti af leiðinni til að fjármagna mætti vera ef t.d. foreldrar sem ekki nýta sér hefðbundna daggæslu gætu þá ánafnað styrkjunum á foreldrasetrið . Þá hafi vantað félagsskap og stuðning í foreldraorlofinu . Auðvitað eiga margir góða fjölskyldu og vini í orlofi líka en stundum er það ekki nóg og það eru ekki allir svo heppnir . Annars bara drukkið djús , hlegið og haldið áfram að ýta rólunni . Nú fussar kannski einhver og hugsar að kirkjurnar bjóða upp á foreldramorgna sem er jú ókeypis þjónusta sem má ekki vanþakka . Einu sinni í viku . Það er því eingöngu viðbót sem mætir ekki þeirri þörf sem er til staðar nema að hluta . Það hefði þjónað svo miklu miklu fleirum . Ég get sagt eins og Davíð Oddson , ég hef engan sérstakan metnað fyrir því að reka svona stað , mér finnst þjóðin bara eiga það skilið að einn slíkur verði rekinn og ég get alveg tekið það að mér . Eða henda í útboð , finna einhvern til að fóstra yfirgefinn leikskóla eða róló með þetta í huga . Þannig drögum við úr pressunni á foreldra og nánasta umhverfi , leiði minnkar og ánægja eykst . Það eru margar týpur til , mismunandi lengdir og hægt að vefja og festa á ólíkan hátt , framan , aftan , hlið - hátt lágt og svo framvegis . Fyrir suma skipti máli hversu mjúkir pokarnir eru og þá koma formuðu pokarnir líka sterkt inn .