Frumsýnt í Þjóðleikhúsinu 1992 . Leikritið var útgefið af Forlaginu 1992 og endurútgefið 1995 . Einnig gefið út af Skruddu 2003 í ritröðinni Íslensk úrvalsleikrit . JÓN : Og maður fær ekkert að éta af því þessi síldarkóngur skilar sér ekki . RAGNHEIÐUR : Ég þoli ekki þennan eilífa andskotans hetjuskap ! Hér þarf alltaf eitthvað að vera yfirvofandi . Þegar maður var krakki var alltaf eitthvað geigvænlegt yfirvofandi ! JÓN : Það er þægilegra að geta lokað sig inn í stúdíói og gera sæta stuttmynd um notalegar andhetjur – sem á íslensku nefnast aumingjar . RAGNHEIÐUR : Nei , þægilegast er auðvitað að stíga bara upp í flugvél og fljúga burt frá öllu saman . Hver kannast ekki við hetjur flughótelanna hlaupandi um gangana með kampavínsflöskur og stríðsmálaðar hórur sem verða horfnar áður en dagur rennur . HARALDUR : Þið farið í taugarnar á mér . [ Hjördís kemur inn úr garðinum ] RAGNHEIÐUR : Ég ? Fer ég í taugarnar á þér ? HARALDUR : Já , þú ferð í taugarnar á mér . Ég ætla ekki að liggja á því , þið farið öll í taugarnar á mér . JÓN : Þú veist ég stend með þér , Halli minn , við erum bræður . HARALDUR : Ég hef unnið í þessu fyrirtæki frá því ég var tólf ára gamall ! Hvað hafið þið gert ?! RAGNHEIÐUR : Þú hafðir ekki hæfileika til annars , en mér sýnist þú hafa komið ár þinni þokkalega fyrir borð , þrátt fyrir það . JÓN : Hvað ertu búin að stela miklu úr fyrirtækinu ? HARALDUR : Hvað hafið þið látið í staðinn fyrir það sem þið hafið fengið ? Ekkert , ekki hót ! Þið hafið bara heimtað og hramsað til ykkar ! Hvað varst þú lengi að læra kvikmyndagerð , níu ár ? RAGNHEIÐUR : Það er ekki okkar sök að þú þorðir aldrei að heiman . Þú skeist meira segja í buxurnar þennan eina vetur sem þú fórst í Samvinnuskólann , skreiðst heim rauður af skömm . JÓN : Hann var með ofnæmisexem . HARALDUR : Já , það var ofnæmisexem . JÓN OG RAGNHEIÐUR : [ syngja ] Hann var með ofnæmisexem og brosti gegnum tárin ! HARALDUR : Þið hafið aldrei viljað bera ábyrgð á neinu hér ! JÓN : Riddarinn af hinu sorgmædda skrifborði . HARALDUR : [ æstur ] Þú veist ekkert um sorgmædd skrifborð ! JÓN : Þú ert að að breytast í sorgmætt skrifborð ?! HARALDUR : Hvað veist þú um sorgmædd skrifborð ! JÓN : Ég veit allt um sorgmædd skrifborð ! HARALDUR : Segðu þá eitthvað af viti um sorgmædd skrifborð ! JÓN : Ég hef séð þau alls staðar í heiminum . Með borðplötur sem búið er að sarga í árum saman með ótal kúlupennum og fingraför sem eru orðin að þykkri skán á skúffunum og þríritsmiða sem liggja í haugum og safna ryki . HARALDUR : Ég hef þurft að sitja alla daga við sorgmætt skrifborð , í skrifstofu með gerviviðarþiljum og slorblettum og dagatölum með berum stelpum ! KRISTÍN : [ kemur út úr herbergi ÞÓRÐAR ; þau líta öll á hana ] Ég stjórna honum ekki . Það er tilgangslaust að stara á mig . RAGNHEIÐUR : Nei , þú ert auðvitað ekki þarna . Þú ert gegnsæ . KRISTÍN : Undarlegt að gegnsæ manneskja skyldi geta þvegið af þér fötin árum saman . RAGNHEIÐUR : Mig hefur alltaf langað til að gera bíómynd um gegnsæa persónu . KRISTÍN : Þú skalt hafa það eins og þú vilt , Ragnheiður . RAGNHEIÐUR : Hvað heldurðu eiginlega að þú sért ? Löggilt afturganga ?