Helgarblað 9. ? 12. desember 201636 Menning Þ að er óhjákvæmilegt að bera aðra skáldsögu Orra Harðar sonar , Endurfundi , saman við þá fyrstu , Stundarfró , sem kom út fyrir aðeins tveimur árum . Það er svo margt líkt með bókunum hvað varðar meginvið fangsefni og þær gerast á sama tímabilinu , lýsa tíðaranda á Íslandi fyrir um aldarfjórðungi . Að alpersónur beggja bóka , Arinbjörn í Stundarfró og Ágúst í Endurfund um , eru báðir æsku menn hinna brostnu vona . En þeir eru um leið andstæður . Arin björn er álitinn vera efni í stórskáld , hvort sem hann er það eða ekki , en hann sóar hæfileikum sín um í drykkjuskap . Hann er glæsilegt kvennagull , flugmælskur og hroka fullur . Ágúst er hins vegar andhetja . Það að hann skuli hafa haldið í kvik myndanám er dæmigert fyrir hugs unarhátt hans kynslóðar : hæfileika laus maður fer í kvikmyndanám sem hann ræður ekkert við en telur sig eiga erindi í eingöngu af því hann hefur mikinn áhuga á kvikmyndum og hefur hangið mikið á vídeóleig unum í bænum . Fólk af hans kyn slóð ætlaði allt að meika það og í öðru hverju húsi leyndust stórkost legir listamenn . Ágúst er ekki drykkfelldur einsog Arinbjörn heldur átvagl sem er meira en 20 kílóum yfir kjörþyngd þrátt fyr ir ungan aldur . Hann er innhverft ungmenni með lítið sjálfstraust , dáð laus og lokaður . Hann er sumpart meira ögrandi og áhugaverðara ver kefni í persónusköpun fyrir rithöf und en Arinbjörn , hvers glæsileiki var efniviður í heillandi andrúmsloft sögunnar . Það er meira krefjandi að gera meðalmennskuna áhugaverða . Það tekst ekki fylli lega í Endurfundum og sagan hefði þurft á því að halda að þeir möguleikar sem til staðar eru til að skapa meiri fléttu í plottinu hefðu verið nýttir . Ágúst Bergsson kemur til heima bæjarins Akraness með skottið á milli lappanna eftir að hafa flosnað upp úr námi í kvikmyndagerð í Bandaríkj unum og misst frá sér unnustuna í faðm konu . Lesendur kynnast fjöl skyldu Ágústs ( hann flytur aftur inn á foreldra sína ) og fjölmörgum skrýtn um karakterum í bænum . Á þeim tíma sem sagan gerist gerir Ágúst enga tilraun til að endurnýja metnað sinn heldur fer að stunda láglauna störf í heimabænum . Mesta eftir væntingu lesandans vekja ástamál Ágústs en nokkur framvinda með til heyrandi óvissu verður í þeim . Framan af sögunni eru gefin fyrir heit um áhugaverðar flækjur sem síð an verður ekkert úr . Í fyrsta lagi rík ir mikil spenna milli foreldra Ágústs og lesandinn fær á tilfinninguna að þarna leynist eitthvert leyndarmál . En engar skýringar á þessu verða í sögunni nema hvað faðir Ágústs sýnir tengdadóttur sinni fullmikla vinsemd og athygli án þess að nokk uð ósæmilegt virðist þar vera á seyði . Systir Ágústs hefur óbeit á bróður þeirra og þau talast ekki við . Á þessu fæst aldrei nein skýring í sögunni og er það vægast sagt sérkennilegt . Enn fremur laðast Ágúst mjög að gullfal legri mágkonu sinni og henni virðist líka afar vel við hann . Sú spenna fjar ar hins vegar út og ekkert verður úr ósiðlegum samdrætti . Saga sem um tíma lætur eins og hún ætli að verða mjög dramatísk verður þannig í heildina fremur tíðindalítil . Allt það dramatíska er þegar búið að gerast : Það er búið að svíkja Ágúst í ástum , hann er búinn að gefast upp á náminu , hann er kominn heim og alla söguna er hann að sleikja sárin og rifja upp fortíðina fremur en að lenda í nýjum hrakn ingum . Það er ekkert að því að skrifa tíðindalitla skáldsögu en stíllinn í Endurfundum ber ekki uppi tíð indaleysið . Þó að Orri sé í sjálfu sér ágætur stílisti og fundvís á skemmti legt orðfæri þá skapar hann ekki í þessari sögu andrúmsloft sem les andinn vill gleyma sér í , heldur er maður frekar að bíða eftir að eitt hvað áhugavert gerist . Afar mikið púður fer í að lýsa sérkennilegum karakterum á Akranesi , sem vafa lítið eru í bland uppdiktun og afurð lifandi fyrirmynda . Lýsingarnar eru vel gerðar en sagan er ofhlaðin af þeim og í stað þess að þær dragi les andann inn á sögusviðið fer honum að líða eins og utanbæjarmanni í fé lagsskap heimamanna að skiptast á sögum sem koma honum ekki við . Það er eitthvert ójafnvægi í upp byggingu Endurfunda sem truflar lestrarupplifunina . Stundarfró var glimrandi góð skáldsaga , hlaðin heillandi andrúmslofti , vel fléttuð , viðburðarík og spennandi . Í Endur fundum er of mikið efni og of lítil söguframvinda . Of mikið af litlum frásögnum , of mikið af aukapersón um á aðeins 230 blaðsíðum . Þegar komið er fram yfir miðja sögu er enn verið að kynna til leiks skrýtna aukakaraktera úr bæjarlífinu á Akra nesi , þegar fyrir löngu á að vera búið að draga upp mynd af sögusviðinu fyrir lesandanum . Orri Harðarson er hæfileika ríkur höfundur og Endurfundir er ekki slæm skáldsaga . Hún stendur hins vegar ekki undir þeim vænting um sem Stundarfró vakti og stendur henni langt að baki . Kannski eru þessar bækur of lík verkefni með of stuttu millibili . n Ágúst Borgþór Sverrisson agustb@dv.is Bækur Endurfundir Höfundur : Orri Harðarson Útgefandi : Sögur útgáfa 231 bls. ? Í Endurfundum er of mikið efni og of lítil söguframvinda . Of margir þræðir , of lítil úrvinnsla Orri Harðarson S agan Bangsi litli í sumar sól fjallar í stuttu máli um Bangsapabba og Bangsa litla sem verða fyrir því óláni að leggjast í vetrardvala uppi á þaki óperu húss . Erillinn í og við bygginguna vekur þá um hávetur og í framhaldinu villast þeir í leikfanga búð . Þar verður Bangsapabbi við skila við Bangsa litla og í fram haldinu upphefst mikið ævintýri . Það sem er sérstakt við söguna og skapar henni sérstöðu í samanburði við aðr ar barnabækur eru myndirnar . Þær standa einar og sér og þekja stærstan hluta sögunnar . Hvert einasta smá atriði er úthugsað og börnin hafa einstaklega gaman af því að finna bangsana tvo á hverri opnu sem leiðir lesandann áfram úr snjó og slabbi um borð í skemmtiferðaskip og inn í frum skóginn svo eitthvað sé nefnt . Höfundur bókarinnar , Benjamin Chaud , er einn ástsælasti teiknari og barnabókahöfundur Frakka . Saga hans um Bangsa litla er grípandi , yfir gripsmikil og teikningarnar setja algjörlega punktinn yfir iið . n G læpasagnahöfundurinn Stefán Máni brá sér sannar lega í splunkunýtt hlutverk þegar hann skrifaði söguna Daprasta litla stúlka í öllu heimin um . Söguþráðurinn reynir töluvert á ímyndunaraflið og sýnir svart á hvítu að það er ekk ert alltaf auðvelt að vera barn þar sem fullorðnir ráða ríkj um . Aðalpersónan sem heitir Lovísa Perlufesti Blómas dóttir er daprasta prinsessa í öllum heiminum . Hún býr í kastala uppi á drungalegu fjalli í dimmu landi og er mjög einmana . Í raunveruleikanum á Lovísa sem er því miður ekki alvöru prinsessa , ósköp hefðbundið nafn , venjulega foreldra og lítinn ómögu legan bróður . Lovísa heitir í raun og veru Agnes og líkt og flest börn þá er hún uppátækjasöm og með hug myndaflugið í lagi hvort sem hún er döpur eða kát . Stefáni Mána tekst vel upp með söguna sem flétt ast skemmtilega saman . Það sem betra er er að því oftar sem bókin er lesin þá uppgötvar barnið , og legg ur meiri áherslu á , eitthvað nýtt í sögu þræðinum . Sem er mjög hressandi fyrir foreldri sem hefur lesið í gegnum haug af barnabók um sem virðast margar skrifaðar eftir sömu formúlunni . Bergrún Íris Sævarsdóttir myndskreytti bókina nokkuð vel . Myndirnar eru fallegar og drunga legar í bland þegar við á . Skemmti lega blanda sem allir krakkar hefðu gaman af að lesa eða hlusta á . n Skemmtileg blanda Grípandi bók Kristín Clausen kristin@dv.is Bækur Bangsi litli í sumarsól Höfundur : Benjamin Chaud Þýðandi : Guðrún Vilmundardóttir Útgefandi : Angústúra 32 bls . Kristín Clausen kristin@dv.is Bækur Daprasta stúlkan í öllum heiminum Höfundar : Stefán Máni og Bergrún Íris Útgefandi : Sögur útgáfa 38. bls . Metsölulisti Eymundsson 1. ? 7. desember 2016 Íslenskar bækur 1 AflausnYrsa Sigurðardóttir 2 PetsamoArnaldur Indriðason 3 Stjörnuskoðun Sævar Helgi Bragason 4 Pabbi prófessor Gunnar Helgason 5 Vögguvísurnar okkarÝmsir 6 Þín eigin hrollvekjaÆvar Þór Benediktsson 7 HeiðaSteinunn Sigurðardóttir 8 Íslandsbók barnanna Margrét Tryggvadóttir / Linda Ólafsdóttir 9 ÖrAuður Ava Ólafsdóttir 10 Svartalogn Kristín Marja Baldursdóttir