Manninum var meðal annars gefið að sök að hafa kastað öryggisverðinum niður tröppur fyrir utan anddyri bankans . Karlmaður á sjötugsaldri var í Héraðsdómi Reykjavíkur í gær dæmdur í tveggja mánaða fangelsi , skilorðsbundið til tveggja ára , fyrir að ráðast á öryggisvörð Landsbankans í Austurstræti í september 2017 . Manninum var gefið að sök að hafa veist að öryggisverðinum með ofbeldi , komið aftan að honum , tekið hann kverkataki að aftan og þrengt að hálsi hans og öndunarvegi á meðan hann dró hann út úr anddyri Landsbankans . Þegar á stigapallinn fyrir utan kom var honum gefið að sök að hafa kastað öryggisverðinum svo hann féll niður stigann við innganginum . Þar átti hann að hafa sparkað í hann . Hlaut öryggisvörðurinn mar og blæðingar á hálsi , eymsli yfir barka , tognunareinkenni í hálsi og skrámur á hnjám . Fjallað var um málið í DV nokkrum dögum eftir að það kom upp og þar rætt við manninn . Árið 2016 höfðu þrír stjórnendur Landsbankans kært hann til lögreglu fyrir hótanir og rofs á friðhelgi einkalífs . Í þeim hópi var Steinþór Pálsson , fyrrverandi bankastjóri , en hann yfirgaf heimili sitt um tíma vegna þessa . Var að endurheimta símann sinn Í málinu lágu fyrir þrjár upptökur en sú fyrsta stafaði frá hinum sakfellda . Hann hafði komið inn í bankann í fylgd föður síns og tekið heimsóknina upp . Vildu þeir fá fund með bankastjóra og yfirlögfræðingi bankans . Þegar inn var komið benti öryggisvörðurinn þeim á að myndatökur væru ekki heimilaðar í bankanum og bað þá um að láta af háttsemi sinni . Þegar því var ekki sinnt greip hann síma af föður dómþola með fyrrgreindum afleiðingum . Einnig lágu fyrir upptökur úr öryggismyndavélum sem sýndu atburðarrásina . Hinn dæmdi krafðist sýknu . Umrætt símtæki hefði verið verðmætt en það hefði geymt ýmis gögn um samskipti hans við bankann í gegnum tíðina . Mikilvægt hefði verið að öryggisvörðurinn tæki ekki upp á því að eyða gögnunum . Því hefði hann reynt að endurheimta lögvarða eign sína . Honum væri eðlislægt að verja sig en hann sæktist ekki í að stofna til átaka eða vera í áflogum . Öryggisvörðurinn bar því við fyrir dómi að skýrar reglur væru um myndatökur í bankanum og að þær væru bannaðar án leyfis . Hann hefði biðlað til þeirra að hætta að taka upp enda kærði hann sig ekki um að myndband af honum myndi enda í dreifingu á samfélagsmiðlum . Að mati dómsins fór öryggisvörðurinn eigi nægilega gætilega er hann tók umrætt símtæki af manninum . Sýknaður af stórum hluta ákæru Ákærði í málinu byggði sýknukröfu sína meðal annars á því að verknaðarlýsing ákæru væri ekki rétt . Honum hefði verið gert að sök að hafa tekið öryggisvörðinn „ kverkataki “ en hið rétta væri að hann hefði tekið hann „ hálstaki “ . Dómari málsins taldi að ekki væri unnt að gera skýran greinarmun þar á og var maðurinn sakfelldur fyrir það . Þá kannaðist hann ekki við að hafa „ þrengt að öndunarvegi “ öryggisvarðarins . Takið hefði aðeins varað í örfáar sekúndur áður en því var létt . Samkvæmt matsgerð réttarmeinafræðings var alveg ljóst að þrengt hefði verið að æðum í hálsi en slíkt geti leitt til blóðflæðistruflunar . Hins vegar þurfi meira afl til að þrengja að öndunarveginum . Dómari málsins féllst á það og sýknaði manninn af því að hafa þrengt að öndunarvegi öryggisvarðarins . Að endingu þá studdi hvorki framburður öryggisvarðarins né upptökur úr öryggismyndavélum þann hluta ákærunnar að öryggisverðinum hefði verið kastað niður tröppurnar eða að hann hefði hlotið spark . Var maðurinn því sýknaður af því sem og að hafa valdið því að skrámur mynduðust á hnjám . Maðurinn krafðist einnig sýknu á grundvelli neyðarvarnar - og neyðarréttarsjónarmiða . Hvað hið fyrrnefnda varðar þá féllst dómurinn ekki á það . Mögulegt hefði verið að reyna vægari úrræði til þess að fá símann til baka . Fyrir dómi bar maðurinn því við að hann hefði verið yfirvegaður þegar hann greip til hálstaksins . Því var ekki fallist á refsileysi sökum geðshræringar . Að endingu var ekki fallist á það að hagsmunirnir sem undir voru væru slíkir að það réttlætti að grípa þið téðra aðgerða . Við ákvörðun refsingar var litið til þess að hagsmunirnir sem brotið var gegn teljast mikilvægir og tjónsins sem þeir orsökuðu . Það horfði til refsilækkunar hvað manninum gekk til með því . Með hliðsjón af hinum mikla drætti sem varð á málinu – tæpir átta mánuðir liðu frá brotinu og þar til rannsókn hófst – var refsingin bundin skilorði til tveggja ára . Þá var maðurinn dæmdur til að greiða brotaþola 500 þúsund krónur í miskabætur og til að greiða 800 þúsund krónur í málskostnað vegna bótakröfunnar . Að endingu var hann dæmdur til að greiða tæpar 807 þúsund krónur vegna málsvarnarlauna verjanda og annars sakarkostnaðar .