Íslenskt mál og almenn málfræði - 01.01.1982 , Blaðsíða 41 „ Þágufallssýki " 39 með hinni síðari þó þolfall sé reyndar algengara með báðum í B-hluta . Það er einmitt athyglisvert að sams konar munur kemur fram milli A - og B-hluta prófsins í vali aukafalls með þessum sögnum og með ópersónulegum sögnum ( sjá mynd 1 ) . Auk þess sem þolfall er al - gengara en þágufall í 1. persónu með hlakka og kvíða , taka þær oftar með sér hið „ rétta " nefnifall í B-hluta en A-hluta . I sambandi við heildarniðurstöður má að lokum geta þess að einung - is fimm börn höfðu báða hluta prófsins alveg „ rétta " . Það eru 2.5% þátttakenda . 29.2% höfðu meira en 4/5 af öllu prófinu „ rétta " en 14.9% minna en helming . Það virðist algengt að hjá þeim sem höfðu fáar ,, villur " fælust þær einkum í notkun aukafalls með hlakka og kvíða þótt það hafi ekki verið athugað nákvæmlega . Jafnframt leit út fyrir að ofvöndunar , þ. e. a . s . þolfalls með þágufallssögnum , gætti tiltölulega lítið hjá þeim . 2.2.3 Einungis var gerður lauslegur samanburður á niðurstöðum frá ein - stökum stöðum . Víða voru þátttakendur svo fáir að erfitt er að fullyrða nokkuð um „ þágufallssýki " á viðkomandi stað á grundvelli þeirra og hætt er við að munur milli staða sé að nokkru leyti tilviljun . Samanburður getur þó gefið einhverja vísbendingu um útbreiðslu og dreifingu ,, þágufalIssýkinnar " og atriða tengdum henni . Sú leið var valin að bera saman fallnotkun með fimm sögnum sem ætla má að séu meðal hinna algengustu í verkefninu . Notkun þeirra allra er tekin fyrir í kennslubókum Ársæls Sigurðssonar ( 1969 , 1970 ) sem notaðar hafa verið í grunnskólum og þær ættu því að hafa komið börnunum kunnuglega fyrir sjónir . Sagnirnar eru : hlakka , langa , dreyma , vanta og þykja . Fyrst eru bornar saman niðurstöður frá fjór - um stöðum , hverjum í sínum landshluta : Reykjavík , ísafirði , Akureyri og Seyðisfirði . Hliðsjón er höfð af heildarniðurstöðum fyrir landið allt . Eins og sést á mynd 5 gætir einhvers ruglings í fallnotkun á öllum þessum stöðum . Frávik frá „ réttri " fallnotkun eru þó mismikil og mis - reglubundin . Skýrastar línur koma fram í niðurstöðum frá Reykjavík og Akureyri . Miðað við heildarniðurstöður af öllu landinu er hlutfall „ rétts " falls fremur hátt í Reykjavík með öllum sögnunum nema þykja í A-hluta ( 3. persónu ) . Á Akureyri gætir hins vegar tilhneigingar til „ reglubundinnar þágufallssýki " ef svo má segja , notkun þágufalls er þar hlutfallslega mikil með þolfallssögnunum þremur og meiri en