Eintal sálarinnar við sjálfa sigeftir Þjóðverjann Martin Moller ( 1547 ‒ 1606 ) telst til svokallaðra íhugunarrita , þar sem píslargöngu Krists er gerð skil , hún túlkuð og íhuguð . Þýðingar hafa gegnt veigamiklu hlutverki í íslenskum bókmennta – og menningarheimi frá öndverðu . Bókin Listir og menning sem meðferð : íslensk söfn og Alzheimer opnar fyrir jákvæða umfjöllun um Alzheimer-sjúkdóminn og kynnir hugmyndir um hvernig nýta megi listir og menningartengda þætti til að byggja upp nýtt samband þess sem þjáist af sjúkdómnum við ástvini sína . Markmið bókarinnar er að aðstoða fjölskyldur og söfn við að styrkja stoðirnar og efla núvitundina og auka lífsgæði þeirra sem búa við Alzheimer-sjúkdóminn . Ritið er fyrst sinnar tegundar á Íslandi og er beint til þeirra rúmlega 100 safna sem eru á Íslandi , menntastofnana og stofnana heilbrigðiskerfisins . Bókin sýnir leiðir fyrir ólík söfn landsins að bjóða upp á sérsniðna dagskrá þar sem talmál er örvað og minningar endurvaktar í gegnum myndverk og hluti . Halldóra Arnardóttir listfræðingur ritstýrir bókinni en auk hennar skrifa innlendir og erlendir sérfræðingar : Guðrún Nordal , Jón Snædal , Carmen Antúnez Almagro , Francesca Rosenberg , Laurel Humble , Carrie McGee , Javier Sánchez Merina , María Delgado López , Rosa María Hervás Avilés , Chelete Monereo , José García Martínez , Paco Torreblanca , David Torreblanca , Henriette Brouwers , John Malpede og Þórarinn Eldjárn . Útgefandi er Háskólaútgáfan í samvinnu við Bókmennta - og listfræðistofnun Háskóla Íslands , Listasafn Íslands og Listasafn Sigurjóns Ólafsssonar . Þetta hefur gert það að verkum að í flestum sviðsetningum hennar skína átök ástar og valds í gegnum efnisþráðinn . Alla 20. öldina var hugtakið Íslendingaþættir mikið notað í rannsóknum og kennslu á íslenskum bókmenntum . Þau eru frá 18. öld og segja má að einn hugur öðrum fremur móti hvert handrit . Þó að þau væru ekki skólagegnin nutu þau góðs af almanakshefðinni , en segja má að hún hafi snemma orðið hluti af menntunarprógrammi kvenna og alþýðukarla . Saga Alexanders mikla var líklega flutt Noregskonungum veturinn 1263 af Íslendingnum Brandi Jónssyni sem þá var nýskipaður biskup á Hólum en árið áður létu Íslendingar undan þrýstingi og gengu Noregskonungi á hönd . Með þessa atburði í huga , en þó án þess að leggja á þá of mikla áherslu , ber höfundur bókarinnar saman hugsunarháttinn í sögunni við heimildirnar sem stuðst var við í Sögu Alexanders , Alexandreis eftir Gautier de Châtillon ( Walter of Chatillon ) , þekktasta epíska kvæði miðalda .