Hvernig er hægt að skrifa um fyrirkomulag fiskveiða við strendur landsins án þess að minnast á að setja allan afla á uppboðsmarkað ? Að klippa milli veiða og vinnslu er forsenda breytinga . Kvótinn var settur til að vernda fiskinn í sjónum en ekki fiskvinnslur í landi . Tryggvi L. Skjaldarson Sæll Tryggvi og þakka þér fyrir bréfið . Í mínum huga er viðfangsefnið að tryggja eignarhald almennings á sameiginlegum auðlindum okkar . Hvernig við ráðstöfum þeim er í mínum huga tæknilegt úrlausnarefni þótt það skipti vissulega máli félagslega og efnahagslega hverning það er gert . Sumum finnst rétt að setja allar heimildir til veiða á opinn markað , aðrir tala um byggðakvóta sem vissulega gæti verið á markaði en bundinn sjávarbyggðum í veiðum og vinnslu . Þér finnst ekki annað koma til greina en að setja allan afla á uppboðsmarkað og rjúfa þar með öll tengsl á milli veiða og vinnslu . Þetta er vissulega sjónarmið . Önnur leið , sem VG lagði til á sínum tíma , væri að skipta úthlutun veiðiheimilda þannig að hluti þeirra færi á markað á landsvísu en hluti tengdur byggðarlögum til að styrkja þau og þar með samfélög og atvinnulíf við sjávarsíðuna . Það væri þá byggðarlögum í sjálfsvald sett á hvaða forsendum þau úthltuðu réttinum til veiða . Mér finnst við eiga að vera opin fyrir öllum möguleikum , til dæmis að opna á frekari strandveiðar og hvað með að endurræsa bæjarútgerðir ? Ég er fyrir mitt leyti tilbúinn að hlusta á rök frá öllum hliðum . Þar set ég þó mín mörk að eignarhaldið á auðlindinni hljóti að hvíla hjá samfélaginu ekki einkaaðilum . En almennt finnst mér að menn eigi að leyfa sér að hugsa upp á nýtt – jafnvel um gamlar ( og góðar ) hugmyndir . Kv. , Ögmundur Jónasson