Stundum neyðist annar eða báðir aðilarnir til þess að semja frið vegna ófara á vígvellinum eða vegna þess að aðrir aðkallandi atburðir krefjast athygli hernaðaraðila . Ætli maður að leita að lengsta stríði mannkynssögunnar verðum við því að leita aftur um margar aldir . Aðdragandi fyrstu krossferðarinnar var sá að Alexius Comnenus keisari Aust-rómverska veldisins leitaði til Evrópu eftir aðstoð eftir mikla ósigra fyrir Seljuq Tyrkjum ( Seldsjúkum ) . Trúin virðist hafa verið aðaldrifkraftur fyrstu krossferðanna en vafalaust hefur þó ævintýrahyggja og von um skjótfenginn gróða haft töluvert að segja . Fyrsta krossferð Evrópumanna hófst á hentugum tíma . Þessar deilur áttu rætur sínar að rekja aftur til áttundu aldar og stöfuðu af deilum um hverjir væru réttkjörnir leiðtogar Múhameðstrúarmanna . Abbasidar voru súnnítar en sjítar töldu Fatimída , sem höfðu komið á kalífdæmi í Kaíró í Egyptalandi , vera réttmæta leiðtoga sína . Hún samanstóð af fjórum herjum krossfara undir stjórn Hugh af Vermandois , bróður Filippusar I Frakklandskonungs , Bohemund Normanni frá Taranto í suður Ítalíu , Raymonds greifa frá Toulouse og Róberts af Flanders . Þar sem yfirgnæfandi hluti þessara fyrstu krossfara voru frönskumælandi fengu krossfararnir viðurnefnið Frankar . Krossförunum varð vel ágengt og sigruðu helstu borgirnar meðfram ströndinni á leið sinni suður frá Aust-rómverska ríkinu . Herstyrkur þeirra minnkaði sömuleiðis því margir krossfaranna héldu heim á leið eftir að hafa vitjað hinna helgu staða . Annað sem háði þessum smáríkjum var að þau náðu einungis yfir mjóa landræmu meðfram ströndinni en múslimar réðu yfir innlandinu . Krossfararnir gátu að vísu herjað áfram á veikburða ríki Fatimída í Egyptalandi og náð virkinu Askalon árið 1153 en eftir þetta áttu þeir stöðugt í vök að verjast . Konungarnir Konráð III í Þýskalandi og Loðvík VII í Frakklandi leiddu þessa næstu krossferð og settust um borgina Damaskus , en varð lítið ágengt . Á meðal Evrópumanna varð hann þó þekktur sem Saladin . Krossfararnir höfðu þá hrakist til borgarinnar Týros og vörðust þar . Ein af ástæðunum fyrir velgengi Saladins var hve fylginn hann var sér . Hann þröngvaði múslimskum smáríkjum , sem höfðu verið nánast sjálfstæð fram að því , undir yfirráð sín og tókst þannig að sameina nær alla Múhameðstrúarmenn í nágrenni krossfararíkjanna gegn þeim . Ríkharður ljónshjarta ( 1157 - 1199 ) er af mörgum talinn færasti herstjórnandi krossfaranna . Þriðja krossferðin kom til vegna hertöku Jerúsalem . Þá tóku sig upp gamalkunnar væringar á milli múslima og gátu krossfararnir því aðeins rétt úr kútnum . Þeir reyndust hins vegar álíka sundraðir og múslimarnir auk þess sem lítil hjálp barst frá Evrópu um þessar mundir . Þeir megnuðu því ekki að nýta sér deilur múslima sér til framdráttar . Með samningum við Kamil tókst honum árið 1229 að tryggja yfirráð Franka yfir Jerúsalem og veg á milli borgarinnar helgu og Akra . Herinn lenti hins vegar í vegvillum í Nílarósum og var gersigraður . Hún endaði í Túnis árið 1270 en herinn leystist upp við sóttarandlát Loðvíks IX foringja síns . Frankar reyndu að tryggja sér bandamenn gegn Mamelukkum og tóku því upp vinsamleg samskipti við mongólska ilkhaninn Hülegü í Írak sem gat orðið þeim öflugur andstæðingur . Stórir herir þurftu birgðir fyrir hermenn , fylgdarlið og fararskjóta og þeirra var iðulega aflað með ránum og gripdeildum , jafnvel þó að herinn væri á ferð um vinveitt ríki . Frásagnir eru líka til um að íbúum heilla borga , sem voru múslimar eða gyðingar að uppruna , hafi verið miskunnarlaust slátrað eftir að borgirnar höfðu verið unnar . Má hér nefna hertöku Jerúsalem árið 1099 í fyrstu krossferðinni . Hlutum sem var rænt þar má enn þann dag í dag finna í söfnum í Evrópu , til dæmis í Vatíkaninu . Fljótlega eftir fyrstu krossferðina stofnuðu krossfararnir tvær riddarareglur . Það tók því Múhameðstrúarmenn smá tíma að átta sig á því að krossfararnir voru hvorki málaliðar býsanskra keisara Aust-rómverska ríkisins né ræningjaflokkar sem yfirgáfu borgirnar eftir að hafa rænt þær . Krossfararnir höfðu trúarlegt markmið sem var andstætt múslimum . Þeir höfðu jafnvel notið töluverðrar virðingar innan embættiskerfisins vegna menntunar sinnar . Mikil samskipti voru svo eðlilega í hertækni . Múslimar kynntust annars vegar brynvörðum riddurum og hestum Evrópubúa ásamt lásbogunum , en Evrópumenn urðu hins vegar fyrir barðinu á léttvopnuðu riddaraliði andstæðinganna sem gátu látið örvadrífu rigna yfir óvininn um leið og hann reið hjá . Mikið reyndi á birgðaöflun á yfirreið stórra herja yfir gróðursnauð landsvæðin og baráttan fólst því aðallega í umsátri um borgir og víggirta kastala . Á þessum tíma þróuðu hernaðaraðilar því með sér mjög öfluga umsáturstækni . Sigurjón Baldur Hafsteinsson er prófessor í safnafræði við Félags - og mannvísindadeild Háskóla Íslands . Rannsóknir Sigurjóns Baldurs hafa meðal annars snúið að viðhorfi Íslendinga til dauða og sorgar , en þau viðhorf eru tengd félagspólitískum breytingum sem orðið hafa á Íslandi á undanförnum þrjátíu árum .