Íslenskt mál og almenn málfræði - 01.01.1982 , Blaðsíða 95 Um tvenns konar h-framburð 93 2 . Framburðarreglur 2.0 Þær reglur , sem Stefán Einarsson setti fram á sínum tíma ( 1928 - 29 : 267 - 268 ) , voru í tvennu lagi , fyrst reglur um það í fjórum liðum , hvenær / er óraddað á undan í-i , og síðan reglur um raddað / í þremur liðum . Þessar reglur get ég staðfest að mestu leyti . Sumt þarf þó lag - færingar við , og hér verður einnig reynt að gefa fyllri lýsingu og taka fleiri dæmi en gert hefir verið . Fyrst er rétt að vekja athygli á því , að ekki er sama , hver uppruni eða afleiðsla / - sins er . Eina víðtæka reglu má gefa þegar í upphafi . ( 1 ) 1. regla : / er undantekningarlaust óraddað á undan í-i í öllum íslenskum framburði , ef unnt er að Ieíða það af löngu / - i , sem kemur fram í sama orðstofni sem / dl / á milli raddaðra hljóða og í bakstöðu . Slíkt / er skrifað il' samkvæmt réttritunarreglum . Sem dæmi má nefna lýsingarorðið fullur — full — fullt og sagnorðið hella — hellti — hellt . Um llt þarf því ekki að ræða frekara hér . Að gefinni þessari reglu skiptir ekki máli , hver afleiðsla / - sins er , heldur hvers konar t er um að ræða frá myndfræðilegu sjónarmiði . Raddað / á undan t - \ er að miklu leyti háð myndfræðilegum skilyrðum , en er einnig orðbundið að nokkru marki . Lítum fyrst á dæmi , þar sem sambandið It er stofnlægt , og síðan á dæmi , þar sem / - ið er stofn - lægt , en í-ið er beygingarlegt viðskeyti eða beyingarending . Fyrra sambandið má tákna með It , en hið síðara með l + t . Loks verða svo athuguð sér í lagi dæmi um / , sem fer næst á undan í-i , vegna þess að eitthvert hljóð ( venjulega samhljóð ) , sem á milli þeirra hefir farið , er fellt brott . 2.1 lt 2.1.1 ( 2 ) 2. regla : Ef sambandið / / er stofnlægt , er meginreglan sú , að / - ið er ó - raddað eins og annars staðar á landinu , hvort sem það er í a ) áhersluatkvæði eða b ) áherslulausu atkvæði ( sbr. hins vegar 2.2 ) .