Sumir segja það aðeins tímaspursmál hvenær stangveiðimenn lendi í því að brjóta stöngina sína . Á hverju sumri sér maður blogg - og spjallfærslur þar sem menn býsnast yfir þessu og tímanum sem fer í að fá nýjan topp á stöngina . Vissulega getur þetta verið bagalegt , sérstaklega fyrir þá sem ekki eiga stöng með auka-toppi eins og ég . Fyrir einhverju síðan setti ég saman nokkur atriði sem lesast áttu með öfugum formerkjum varðandi það að brjóta stöngina sína , en hverjar eru algengustu ástæður þess að stangir brotni ? U.þ.b. 25% stangarbrota eiga sér stað þegar við reisum stöngina , annað hvort í viðureign við fisk eða þegar við reynum að losa festur . Sem sagt ; tökum varlegar á því og reynum að stilla stöngina betur af , ekki troða henni upp í skýjahuluna yfir höfði okkar . Reynum að nota línuna til að tempra óvænt átak frá fiski . Svo notum við bara alls ekki stöngina til að losa festur , tökum frekar í línuna og höfum stöngina beina í átt að flugunni . Að grípa um stöngina fyrir ofan handfang er náttúrulega algjörlega bannað . Stangir eru hannaðar miðað við það að við höldum höndunum að okkur og á handfanginu . Öll önnur grip eru til þess fallin að grípa fram fyrir hugmyndir hönnuðarins um það hvernig stöngin á að vinna . Ótrúlega mörg brot eiga sér einnig stað þegar við þræðum stöngina . Sumir láta hjá líða að draga næga línu út af hjólinu áður en þeir þræða og taka síðan hressilega á því þegar þeir eru komnir fram yfir 2/3 stangarinnar , einmitt að veikustu hlutum stangarinnar og sveigja þannig fremsta partinn svo hann brotnar . Nei , við tökum nægjanlega langa línu út af hjólinu áður en við þræðum og við þræðum stöngina beint fram , ekki niður og alls ekki til hliðar . Þungar flugur í svifi eftir lélegt eða misheppnað kast geta verið stönginni banvænar . Þó við sleppum við að brjóta stöngina einmitt þegar hún skellur á henni , þá getur flugan sært toppinn þannig að við næsta alvöru átak brestur hún einmitt á þeim slóðum . Eftir langan dag og stífa veiði fer stöngin stundum að losna upp á samskeytunum . Fyrstu einkennin eru svolítið óstöðugar hreyfingar og svo dettur stöngin í sundur . Ef við erum heppinn þá dettur hún einmitt bara í sundur og við lítum aulalega í kringum okkur , drögum inn og setjum hana aftur saman . En , stundum er það bara of seint . Ef hressilegt átak kemur á stöng sem farinn er að losna upp á festingunum , þá getur það orðið til þess að hún brotni . Oft þarf ekki nema einn til tvo vafninga af límbandi við samskeytin til að hindra þetta eða kanna stöngina í hvert skipti og maður skiptir um eða kannar ástand flugunnar . Óþarfi er síðan að minnast á það hvernig við röltum með stöngina okkar . Hún á að vísa aftur , ekki fram .