Að sögn Valgerðar Rúnarsdóttur , yfirlæknis á Vogi , hefur þeim fjölgað verulega sem fá svokallaða viðhaldsmeðferð ; þ.e. lyfjameðferð við ópíóðafíkn . „ Það eru þessi sterku verkjalyf sem hafa verið mikið í umræðunni en alvarleg neysla á þeim hefur aukist ; fólk sprautar þeim í æð og tekur þau inn sér til skaða líka . Og það hefur bæst mjög í hópinn sem fær þessa lyfjameðferð . “ Valgerður Rúnarsdóttir . Mynd / Aldís Pálsdóttir Árið 2014 greindi Þórarinn Tyrfingsson , þáverandi yfirlæknir á Vogi , frá því að um 100 einstaklingar væru í fyrrnefndri viðhaldsmeðferð , sem felst í vikulegri lyfjagjöf . Í nóvember sama ár náðust samningar milli SÁÁ og Sjúkratrygginga um meðferð 90 einstaklinga en fram til þessa höfðu samtökin greitt meðferðina , allt frá 1999 . „ Skaðaminnkunarumræðan er táknræn fyrir ákveðna áherslu í vímuefnavörnum og tengist þeirri umræðu , sem fer vaxandi , að meðhöndla eigi fólk sem notar ólögleg vímuefni sem sjúklinga sem eigi að fá þjónustu innan heilbrigðiskerfisins , frekar en sem afbrotamenn sem þurfi að hafa uppi á og refsa , “ sagði Þórarinn . Framlag ríkisins miðast enn við 90 einstaklinga en í dag telur hópurinn 170. „ Það er með þetta eins og annað ; þessir samningar við ríkið um þessa þjónustu eru allir úreltir , “ segir Valgerður . „ Samtökin eru alltaf í meðgjöf en sem betur fer eru margir sem hjálpa til með því að styðja við SÁÁ . “ Valgerður segir flesta sem fá meðferðina vera í henni í að minnsta kosti eitt til þrjú ár . „ Fólk er í mismunandi stöðu ; sumir hafa verið í góðum bata í mörg ár og svo eru aðrir sem eru að detta inn og út , eiga erfitt með að halda meðferð og þurfa mikinn stuðning . “ Viðkomandi séu í mjög hættulegri neyslu . „ … hlutum hefur verið breytt hvað varðar uppáskriftir á lyfjunum og læknar um allt land hafa tekið þetta til sín . “ En til hvaða aðgerða er hægt að grípa gegn ógninni sem stafar af ópíóðum ? Það stendur ekki á svörum . Í fyrsta lagi , segir Valgerður , að væri gott ef ríkið greiddi fyrir meðferð þess fjölda sem þarf á henni að halda . „ En varðandi stóru myndina þá hafa stjórnvöld gripið til aðgerða ; hlutum hefur verið breytt hvað varðar uppáskriftir á lyfjunum og læknar um allt land hafa tekið þetta til sín . Það hefur töluvert gerst hvað það varðar . “ Hún segir samt erfitt að spá fyrir um þróunina þegar kemur að neyslu ávanabindandi efna en „ þröskuldurinn “ verði m.a. lægri þegar samfélagsumræðan þróast í þá átt að tala áhættuna niður . „ Er eðlilegt að reykja hass eða kannabis ? Er það lítið mál ? Er lítið mál að sprauta sig ? Ef viðhorf breytast þá breytist líka trendið í neyslu . Þannig að þetta er flókið samspil ; ef hlutirnir eru normaliseraðir þá minnkar „ perceived risk “ eða raunverulegt mat á hættunni sem í þeim felast , “ segir Valgerður . „ Þetta spilar allt saman ; upplýsingar , forvarnir , samtalið í samfélaginu . Það er óábyrgt að tala þannig að maður normaliseri hættulega hegðun . “