34 Jieir ríða þá jökulfljót svart allir samt , og sem þeir frá landi komnir voru skamt , dauðínn úr launsátri fjallsrótum frá framm hljóp i öldu , úr jökli hvíthlá , mcð strauminum þeirra til þriggja . Rciðskjótar duttu og duttu reiðmerm , því dauöinn er sterkur , og allir þeir senn losna frá fákum , enn fætur þó á fírar tveir komust , enn prestur ei sá framar á foldu að skyggja . Frá unnunum svörtu til Ijósheima Ieið og lukkuna stríðlaust þá vissustu beið . Hinir tveir , Öfjörð og Benidikt , brátt bárust á grynníng , enn treystu ei mátt aptur að leggja að landi . Jvi Benidikt ellin hafði aflinu svipt , enn Öfj örð hann studdi , til hurtu gat kipt , vatnskuldinn önd haris frá urinunum blá ; enn Öfjörö þá landstaddir fylgdarmenn sjá einmana á evrinni standa . Hann veður þá út í og stefnir aö storð og sterklega framm brýst , enn búið er morð ;