fimmtudagur , 28. febrúar 2013 Það er meira en að segja það að heimila hlerun á símasamtölum . Slíkt er er mikið inngrip í líf fólks - friðhelgi einkalífsins . Þó eru til þau tilvik að þetta er heimilað og er kveðið á um þessar heimildir til símhlerana í lögum um meðferð sakamála . Formaður Sjálfstæðisflokksins , Bjarni Benediktsson , beindi nýlega til mín sem innanríkisráðherra , spurningu um umfang hlerana á undanförnum fimm árum . Aðrir hafa einnig sýnt þessu áhuga ekki síst í ljósi þess að fram hefur komið að ýmsir efnahagsbrotamenn hafa verið hleraðir sem sakborningar og eru nú hver á fætur öðrum sakfelldir á grundvelli rannsókna , hugsanlega þess sem fram hefur komið með þessum hætti . Prýðilegt er að fá þessa umræðu fram í dagsljósið . Ég hef verið spurður út símhleranir á efnahagsbrotamönnum í fjölmiðlum að undanförnu , m.a. í RÚV og Kastljósi Sjónvarpsins : Ég hef minnt á það í þessum viðtölum að ég hef mælt fyrir frumvarpi sem ætlað er að skýra og takmarka heimildir lögreglu til hlerana ; að ekki sé nægjanlegt að dómari telji ríka almanna eða einkahagsmuni réttælta slíkt eða verið sé að rannsaka brot sem hafi tiltekinn refsiramma . Samkvæmt frumvarpinu sem ég lagði til þarf hvort tveggja að vera til staðar . Önnur nýmæli er einnig að finna í frumvarpinu , allt til þess fallið að gera regluverkið skýrara og gagnsærra . Einhverra hluta vegna heykist Alþingi á að taka þetta frumvarp til umfjöllunar og afgreiðslu . Á sama tíma er hins vegar tekið út úr nefnd til afgreiðslu , þingmál sem greinilega er sniðið að því að búa í haginn fyrir leyniþjónustu á Íslandi . Undarleg forgangsröðun þykir mér það vera . Svo ekki sé dýpra tekið í árinni .