Hann skiptist í þrjú svæði og myndar hvert þeirra mismunandi hormón . Miðhlutinn myndar svokallaða sykurstera ( e. glucocorticoids ) , sem hafa áhrif á sykurjafnvægi líkamans . Seyti aldósteróns er stjórnað af svokölluðu renín-angíótensín ferli . Sykursterarnir hafa einkum þrenns konar áhrif á líkamann . Í öðru lagi veita sykursterar viðnám gegn streitu . Þessi lyf geta hins vegar verið mjög gagnleg við meðhöndlun þrálátra bólgusjúkdóma , eins og til dæmis gigt . Efnanemar í undirstúku skynja þessar breytingar á styrk kortisóls og örva í kjölfarið seyti stýrihormóns nýrnahettubarkar frá heiladingli . Stýrihormónið berst til nýrnahettna og örvar þær til að seyta kortisóli sem vegur á móti streituvaldinum og jafnvægi kemst aftur á . Þetta leiðir til þess að meira myndast af karlkynhormónum en venjulegt er . Hormónaseyti mergsins er undir beinni stjórn sjálfvirka taugakerfisins og bregst mergurinn mjög fljótt við áreiti . Hormónin sem mergurinn seytir heita adrenalín og noradrenalín , en önnur heiti þeirra eru epínefrín og norepínefrín . Þau valda aukinni hjartsláttartíðni og æðaþrengingu , en þetta leiðir til hækkunar blóðþrýstings . Einnig eykst öndunartíðni á meðan dregið er úr starfsemi meltingafæra , vöðvasamdráttur eykst , blóðsykur hækkar og efnaskipti fruma örvast . Þessi viðbrögð gera okkur kleift að mæta álagi og eru kölluð fight-or-flight viðbrögð , sem útleggst á íslensku sem berjast-eða-flýja viðbrögð . Þessi streituviðbrögð þekkjast hjá öllum spendýrum og jafnvel þó við þurfum kannski ekki mikið að “ berjast eða flýja ” í okkar nútímalífi eru þau okkur mjög mikilvæg .