211 ur . En frá því er sagt , að Finnur biskup gekk kveld eitt upp í kirkju um undirganginn . Þar rak hann sig 4 Illhuga og vinnukonu , þóttist vita erindi þeirra þangað og sagði : „ Fúlt brúðkaup fámennt ! " „ Þó koma fleiri , en boðnir eru " svaraði Illhugi . Eigi hlífðist Illhugi við biskup fremur en aðra í svörum , þá er því var að skipta . Illhugi var þjóðhagi , bæði á tré og járn og hugvitssamur í smíðum . Smíð - aði hann skrár , sem enginn gat „ stungið upp " , sem kveðið var : „ Illhugi smiður skráa skýr " etc . En allar skrár , sem þá komu i kaupstaði , sagðist hann treysta sér til að stinga upp . Biskup trúði því ekki , fékk frá útlöndum vandaða stofuskrá með sérstakri gerð , er eigi skyldi verða stungin upp . Lét hann læsa stofu sinni með þeirri skrá . Svo læsti hann sig þar inni , eu bað Illhuga koma inn til sín , ef hann gæti . Illhugi baukaði við skrána um hríð , ýtti svo á hurðina , en hún gekk ekki upp . IUhugi rak á hnykk , en kom fyrir ekki . Þá kallar hann til biskups : „ Upp er skráin , karl minn ! , en ekki get eg gert að þvi , þó helvítis bor - an á þér standi fyrir . " Þá hló biskup og fór frá hurð - mni , og gekk hún þegar upp . Karkjuprestur i Skálholti þótti kenna hart , og barði hann stólinn til áherzlu . Þar kom að stóllinn þoldi ekki lengur , því hann var gamall . Gerði Ulhugi við hann . Og er þvi var lokið , sagði hann við prestinn : » Nú þolir hann yður eitt skammaryrði " . Illhugi smiðaði mörg skip . Hið síðasta sraiðaði hann á ktað í Grindavík . Þá var hann gamall . Var hann þá held - Ur óglaður . Og er hann var spurður um orsökina sagði hann : „ Þetta verður seinasta skipið , sem eg smíða , en pað verður fyrsti manndrápsbollinn , sem eg smíða . * vi smíða eg það nauðugur , þó svo verði að vera . ¦ Eu svo skal eg hafa það í laginu , að af kjölnum skal Pað aldrei fara . " Hvorttveggja rættist . Illhugi dó skömmu 14 *