Þórdís Kolbrún Reykfjörð Gylfadóttir varaformaður Sjálfstæðisflokksins og ferðamála - , iðnaðar - og nýsköpunarráðherra : Breski grínarinn Ricky Gervais gerði allt vitlaust á Golden Globe-verðlaununum fyrir nokkrum dögum með því að gera kolsvart grín að frjálslynda og „ góða fólkinu “ í Hollywood . Sakaði það blákalt um hræsni , í gríni og alvöru . Athyglisvert hefur verið að fylgjast með viðbrögðunum . Gervais hefur útskýrt að hann hafi ekki verið að stimpla sig í lið gegn Hollywood-fólkinu heldur hafi hann verið að gagnrýna sitt eigið lið . Einhver sagði að það þyrfti hugrekki til að gagnrýna andstæðinga sína en tvöfalt hugrekki til að gagnrýna vini sína . Samvinna íhaldssamra og frjálslyndra afla um framgang borgaralegra gilda hefur skipt sköpum fyrir samfélagsþróunina á Íslandi . Mikilvægt er að hún haldi áfram og verði áfram traust , þó að vitaskuld verði alltaf tekist á um gildi stöðugleikans annars vegar og breytinga hins vegar . Átök stöðugleika og breytinga eru heillandi , sígilt og vinsælt viðfangsefni . Þau eru til að mynda rauði þráðurinn í kvikmyndinni „ Páfarnir tveir “ , sem Netflix gaf nýlega út og var tilnefnd sem besta myndin á fyrrnefndum Golden Globe-verðlaunum . Þar takast þeir á í heitum rökræðum , Benedikt páfi og sá sem átti síðar eftir að taka við af honum og verða Frans páfi . Sá íhaldssami og sá frjálslyndi . Báðir innan sömu íhaldssömu stofnunarinnar . Báðir viðurkenna að hafa breytt um áherslur í áranna rás en svo takast þeir skemmtilega á um hvort það hafi verið sinnaskipti eða málamiðlun – og hvort sé skárra ! Þrátt fyrir djúpstæðan ágreining þeirra á milli svífur yfir vötnum að þeir séu þrátt fyrir allt nær hvor öðrum en ætla mætti . Átök stöðugleika og breytinga eru líka einn af rauðu þráðunum í sjónvarpsþáttunum um Elísabetu Bretadrottningu , „ Crown “ , sem voru líka tilnefndir til Golden Globe rétt eins og myndin um páfana . Þar rembist hin þunglamalega krúna við að skilja hlutverk sitt í breyttum heimi . Undir lok þriðju seríu fer fram ákveðið uppgjör á milli Elísabetar og föðurbróður hennar , kóngsins fyrrverandi sem hafði gefið konungdæmið frá sér fyrir ástina . Sú erki-íhaldssama og sá frjálslyndari . Bæði á sínum tíma innan sömu íhaldssömu stofnunarinnar . Á ákveðinn hátt má segja að þau nái saman . Það gera einnig hin hægláta Elísabet og systir hennar , sú óstýriláta og fjöruga , þegar sú fyrrnefnda tekur að efast um sjálfa sig og spyr hvort hún hafi gert landi sínu gagn , hvort það sé ekki allt að liðast í sundur á hennar vakt . Systirin tekur þá óvænt upp hanskann fyrir íhaldssemina og svarar eitthvað á þessa leið : Stöðugleiki þinn og óhagganleiki er nauðsynlegt lím í brothætta sjálfsmynd þjóðarinnar . Þriðja og kannski skýrasta dæmið um svipaða „ brúarsmíði “ sem kemur fram í þáttunum er hið góða og trausta samband Elísabetar og vinstrimannsins Wilsons forsætisráðherra . Felst ekki einhver mótsögn í því að framsæknustu og frjálslyndustu samfélög heims , Svíþjóð , Noregur og Danmörk , skuli öll ennþá halda í hina fornu hefð konungdæmisins ? Hún er jú algjörlega á skjön við nútímahugmyndir um jafnrétti og afnám meðfæddra forréttinda . Eða er þetta kannski lexía um að íhaldssemi og frjálslyndi geti farið mjög vel saman og vegi jafnvel hvort annað upp ? Þetta er að minnsta kosti umhugsunarvert . Blaðið Economist hélt því fram fyrir nokkrum mánuðum í áhugaverðri greiningu , að engin hugmynd ætti meira undir högg að sækja á Vesturlöndum um þessar mundir en klassísk íhaldsstefna . En ástæðan væri ekki atlaga frá frjálslyndum heldur innan úr eigin herbúðum , frá „ nýja hægrinu “ . Hér er endursögn á hluta af röksemdafærslu blaðsins fyrir því að nýja hægrið sé í raun að leggja til atlögu við hefðbundna íhaldsmenn : Íhaldsmenn vilja fara varlega í breytingar en nýja hægrið er í byltingarhug . Íhaldsmenn eru praktískir en nýja hægrið er ósveigjanlegt og dogmatískt og fer auk þess frjálslega með staðreyndir . Íhaldsmenn leggja mikið upp úr skapgerð og mannkostum en nýja hægrið leggur meira upp úr ásýnd og vinsælum uppátækjum og fyrirgefur auðveldlega skapgerðarbresti . Íhaldsmenn styðja milliríkjaverslun en nýja hægrið stundar tollastríð . Blaðið nefnir fleiri dæmi . Blaðið segist vera að gagnrýna vini sína . – Rétt eins og Ricky Gervais , mínus húmorinn . Greinin birtist fyrst í sunnudagsblaði Morgunblaðsins 12. janúar 2019 .