Sigurður var góður stjórnandi , einstaklega samviskusamur og nákvæmur bæði á tón og takt svo og á texta . Þessi skipan mála var ákaflega erfið , svo að oft var ekki hægt að greiða kennurum laun á réttum tíma og framtíðaröryggi þeirra svo og nemendanna var ótryggt . Ráðherra menntamála lagði fram árið 1974 , frumvarp til Alþingis um stuðning við Tónlistarskóla , þar sem gert var ráð fyrir að ríkið og sveitar - félögin greiddu allan launakostnað þeirra . Nú var það viðurkennt með lögum , að þessi menntun væri annarri menntun jöfn . Mer var mikil ánægja að fá að fylgjast með Sigurði á þessum árum . Börnum hans , tengdabörnum og barnabörnum sendum við hjónin okkar innilegustu samúðar - og vin - arkveðjur . Gunnar Á. Jónsson Aðfaranótt sunndudagsins 12. maí sl. lést í Sjúkrahúsi Suðurlands á Selfossi Sigurður Ágústsson í Birt - ingaholti , tónskáld , fyrrum bóndi og skólastjóri . Það vakti aðdáun söngunnenda að sjá hvernig þessi listamaður af guðs náð lagði sig allan í þetta verk , og hversu auðvelt manni varð að skynja hljóm - fallið og túlkun efnisins . Sönglög , textar og meiriháttar tónverk Sig - urðar eru mörg hver afar þekkt þótt frægast þeirra sé lag hans við Vísur gamals Arnesings , kvæði Eiríks Ein - arssonar frá Hæli . Ég kynntist Sigurði sem skóla - stjóra við Barnaskólann á Flúðum og kenndi þar með honum tvo parta úr vetri íþróttir . Sigurður var mikill hvatamaður íþrótta - og félagsstarfs og var sjálfur virkur þátttakandi þar á ýmsum sviðum . „ Birtingarnir " ( Birtingaholtsættin ) er mannvænlegt fólk sem hvarvetna vekur athygli og hefur valist til forystu víða . í skólastjóratíð Sigurðar Ágústs - sonar sat ég um tíma í skólanefnd Tónlistarskóla Árnessýslu . Nokkru fyrir andlát Sigurðar gerði hann boð fyrir mig þar sem hann lá í Sjúkrahúsi Suðurlands á mínum vinnustað . Hann var óvenju hress og það var glampi í augunum á þessum aldna , vini mínum og hugsjóna - manni . Hann hafði fregnað það að til stæði að hljóðrita og gefa út á geisladiski „ Hátíðarkantötu " hans sem samin var fyrir landsbyggðaraf - mælið 1974 . Blessuð sé minning hans . Aðstandendum öllum sendi ég innilegar samúðarkveðjur . Við knúðum dyra hjá þeim hjónum , Sigurði og Sigríði , og eftir hlýjar móttökur bár - um við hikandi upp erindið , sem var að fá skika af landi Birtingaholts undir lítið sumarhús . Vinur okkar einn vildi endilega gefa okkur gam - alt timburhús sem þurfti að víkja fyrir nýrri og stærri byggingu í Reykjavík . Sigurður þurfti ekki langan frest til að íhuga málið , spratt á fætur og sagði : „ Við skulum fá okkur göngutúr . " Við gengum út í bliðuna og eigruðum um þetta stóra , fagra land , námum staðar við og við en hann hélt áfram öruggum skrefum þess manns sem þekkir sína jörð og það leyndi sér ekki að hann var búinn að velja okkur stað . Nú var stefnan tekin upp í holtið , dágóð - an spöl frá sjálfu býlinu . „ í Stekkjar - holti skyldi það vera . " Þar er því mikið líf , vel unnið en einnig á góðum stundurn gripið í hljóðfæri og tekið lagið . Þá geta bjartar nætur orðið langar og gleym - ast seint . Við í Hreppakórnum vorum að koma úr söngför sumarið 1933 og bíllinn sem hafði flutt okkur var að skila söngfélögunum heim og var nú staddur fyrir neðan túnið í Birt - ingaholti þar sem Sigurður söng - stjórinn okkar átti heima . Þetta hafði verið ánægjulegur dagur , glaðværð og góður söngur , og nú þótti því sjálfsagt að kveðja söngstjórann með einu góðu lagi . Fyrir valinu varð svo lag , sem féll rétt að kyrrlátri sumar - nóttinni og þar sem allir drættir í landslaginu eru svo mjúkir og blíð - legir átti það hér svo vel við : Nú máttu hægt um heiminn líða svo hverju brjósti verði rótt og svæfa allt við barminn bliða þú bjarta heiða júlínótt . Ég minnist sagna um Helga Magnússon frá Syðra-Langholti , sem kvæntist heimasætunni í Birtingaholti , Guð - rúnu Guðmundsdóttur , en þau bjuggu í Birtingaholti frá 1850 - 1892 og eignuðust mörg mannvæn - leg börn sem flest urðu þekkt fyrir manndóm og góðar gáfur . Hann kvæntist Móeiði Skúladóttur Thorarensen frá Móeiðarhvoli , bróðurdóttur Bjarna Thorarensen skálds . Það var því mikill söngur og gleði innan dyra á þeim árum í Birtingaholti og jafnframt hlutu börnin góðan skammt af glæsileika foreldranna í vöggugjöf . Það reynist mörgum erfitt að taka við búi eftir foreldra , sem hafa búið við slíka rausn og myndarskap og þau Ágúst og Móeiður , en þar virt - ist sjálfsagt að allt ætti að heppn - ast sem tekið var sér fyrir hendur . Síðar fékk hann á bernskuskeiði tvívegis mánaðartíma í hvort skiptið , að læra orgelleik og tónfræði hjá þeim Sigvalda Kaldal - óns og Sigfúsi Einarssyni . Sigurður var ekki gamall þegar hann fór að spila við messu og fyrst tók hann það að sér á Stóra-Núpi þegar hann gekk til spurninganna þar . Sigurður átti ekki kost á því að ganga í barna - skóla , því að þeir voru ekki komnir á landsbyggðinni í þá daga , en heim - ili eins og Birtingaholtsheimilið veittu börnum mjög haldgóða heim - afræðslu . Hún var frá Keflavík , dóttir Sigurfinns Sig - urðssonar síðar íshússtjóra þar . Ungu hjónin settust að í Keflavík fyrst í stað , en þau vissu bæði að þeirra beið annað verkefni . En Sigurður átti sér hugðarefni utan bústarfanna og uppbyggingar jarðarinnar . Þetta var söngur og kórstjórn , lagasmíð og að vera kirkjuorganisti . Vegleg kynning var á verkum Sigurðar , þegar hann varð sjötugur og áttræður , hvort tveggja á Flúðum að viðstöddu miklu fjðl - menni . Eftir að hann fékk sonum sínum jörðina til ábúðar réð hann sig sem kennara við Reykholtsskóla í Biskupstungum um 5 ára skeið , síðan á Stokkseyri í 2 ár og við Gagnfræðaskólann á Selfossi í 3 ár . Þá var hann skólastjóri Tónlistar - skólans á Selfossi árin 1974 - 1978 . Þegar litið er yfir ævistarf Sigurðar undrast maður að hann skyldi kom - ast yfir allt þetta fjölþætta verk -