Nú vann Íhaldsflokkurinn undir Boris Johnsons forystu mesta meirihluta á þingi frá 1987 þegar Margaret Thatcher leiddi flokkinn . Eftir að Boris Johnson varð forsætisráðherra í júlí 2019 skrifaði ég grein í Morgunblaðið 26. júlí 2019 undir fyrirsögninni : Boris á brexit-bylgjunni : „ Michael Gove er áfram ráðherra . Þunginn sem hann leggur á brexit án samnings kann að breyta afstöðu Brussel-manna . Liðsskipan ráðherra og ráðgjafa gefur til kynna að kosningar séu í kortunum . Það er öflugasta vopnið til að hreyfa við þingmönnum . “ Boris Johnson hefur tekist það sem margir töldu óframkvæmanlegt . Hann náði nýjum viðskilnaðarsamningi við ESB . Eftir að þingmenn höfnuðu honum boðaði hann til þingkosninga sem fram fóru í gær , 12. desember . Í þeim vann Íhaldsflokkurinn undir hans forystu mesta meirihluta á þingi frá 1987 þegar Margaret Thatcher leiddi flokkinn . Íhaldsmenn fagna sigri á kosninganótt . Verkamannaflokkurinn er í sárum . Hann hefur tapað fernum kosningum í röð og nú fær Jeremy Corbyn náðarhögg sem leiðtogi . Niðurstaða allra stjórnmálaskýrenda er að hvarvetna þar sem frambjóðendur Verkamannaflokksins og annarra flokka ræddu við kjósendur í dyragættinni eins og gert er í breskri kosningabaráttu hafi þeim verið bent á að þeir vildu ekki Corbyn-ríkisstjórn . Þegar litið er yfir kort af Bretlandi sem sýnir hvernig kjósendur skipa sér á bak við flokka sést að Verkamannaflokkurinn fær mikið fylgi í London og nágrenni . Þessir kjósendur vildu ekki fara úr ESB og þeir stóðu í gær að baki Jeremy Corbyn og flokki hans . Fylgið hrundi hins vegar af Verkamannaflokknum í Norður-Englandi þar sem hann hefur árum saman átt öruggu fylgi að að fagna . Það segir mikla sögu um breska kosningakerfið að þótt fylgi Íhaldsflokksins aukist ekki nema um 1 stig frá 2017 fjölgar þingmönnum hans um 47 . Þetta má rekja til „ innrásar “ flokksins og sigra í kjördæmum þar sem meirihlutinn studdi áður Verkamannaflokkinn .