Úr bókinni : Það var dauðaþögn inni . Fyrstu sólargeislarnir smugu á milli húsanna við torgið og skinu framan í mig . Ég fór fram úr , þó að það væri alltof snemmt . Ég hefði hvort sem er ekki getað sofnað aftur . Þetta var morguninn þegar ég varð tólf ára og allt fór af stað . Íbúðin var eins og ruslahaugur . Það voru hrúgur af drasli út um allt . Rúmfatnaður , gluggatjöld , gömul föt , asnalegir skrautmunir sem mamma sankaði að sér , bækur , teikniblokkir , penslar og teikningar sem var búið að fleygja . Ég stiklaði varlega innan um draslið . Ég gægðist inn í stofuna . Þar lá mamma í fasta svefni . Hún hafði breitt yfir sig gamlan refapels , af því að henni var alltaf svo kalt af nóttunni . Við fætur hennar lá hundurinn okkar , hann Kilroy . Hann leit til mín syfjulega þar sem ég stór í dyragættinni , og var hissa á því að ég skyldi nú allt í einu vera komin á lappir á undan honum . Svo renndi hann sér fram úr rúminu og réðst á mig umlandi og másandi með blautt trýni . - Uss ! Þú vekur mömmu ! hvíslaði ég í loðið eyrað á honum . Við fórum fram í eldhús . Ég fann plastskál og þeytara í stöflum af kastarholum , innpökkuðum glösum og diskum , sósuskálum , súputarínum og pönnukökupönnum . Ég þeytti rjómann og smurði honum á tertuna sem ég bakaði kvöldið áður , meðan mamma var að fást við eina af vikublaðamyndunum sínum . Svo endaði ég með því að stinga tólf stjörnuljósum frá áramótunum í tertuna , af því a ég fann engin kerti til þess . - Helvítis andskoti , sagði ég . Kilroy sleikti þeytirjómann af fingrunum á mér og horfði á mig með sínum sorgmæddu augum , rétt eins og hann skildi hvað allt var ömurlegt og hvað allt yrði ómögulegt . Ég beygði mig niður að honum og þrýsti andlitinu í rjómahvítan feldinn hans og óskaði þess að geta horfið inn í hann eins og hvítur skýhnoðri . Mig langaði ekkert til að eiga afmæli . Mig langaði ekkert til að flytja héðan - úr þessari leiðindaíbúð sem ég kunni svo vel við , frá skapilla leiðindapúkanum honum Cederström á neðstu hæðinni sem alltaf var að kvarta yfir að mamma spilaði á saxófón á nóttunni og að Kilroy pissaði fyrir farman útidyrnar . Ég vildi ekki flytja burt frá félögum mínum , skólanum eða sjoppunni á torginu . Við áttum að flytja í einhvern gisinn timburkofa fyrir sunnan borgina . Mín vegna gátum við alveg eins farið í einhverja afskekkta krummavík með slefandi beljum og akfeitum krakkagrislingum . Ég yrði tvo tíma á leiðinni hingað með neðanjarðarlestinni . En verst af öllu var samt að við áttum að deila húsinu með Yngva , en hann er hálfviti sem mamma hefur ákveðið að fara að búa með . Ef ástin fékk fólk til að gera annan eins asnaskap , þá vonaðist ég til að komast aldrei í kynni við hana .