Sumarið 1930 fengu þeir Henning Muus ( 1907 - 1996 ) og faðir minn , Hákon Bjarnason ( 1907 - 1989 ) , styrk úr Sáttmálasjóði til þess að ferðast norður í land og suður fjöll . Í þessari ferð skoðuðu þeir plöntur , birkiskóga , en ekki sízt jarðveg og öskulög . Víða athuguðu þeir jarðvegssnið og tóku mörg sýni og mældu sýrustig ( pH ) . Þetta var upphaf á víðtækum rannsóknum á öskulögum , sem Hákon sinnti allt fram á fimmta áratug síðustu aldar . Meðal annars leiddu þessar athuganir til þess , að uppruni „ hvítu öskulaganna “ var réttilega rakinn til eldgosa í Heklu . Fáum árum síðar flutti Hákon erindi á fræðslufundi í Hinu íslenzka náttúrufræðifélagi , þar sem hann greindi frá þessum niðurstöðum . Pálmi Hannesson , rektor , tók til máls að erindi loknu og sagði , að þetta gæti ekki staðizt , því að Hekla hefði aldrei gosið líparít-ösku . Þá stóð upp formaður félagsins , Bjarni Sæmundsson , og sagði í tilefni af orðum Pálma , að svona mættu náttúrufræðingar aldrei tala . Á námsárum sínum í Danmörku var Hákon í verklegu námi hjá Franz Muus , sem stýrði víðlendum skógum á Sjálandi . Hann bjó á heimili þeirra hjóna , þeim Ingeborg [ fædd Boserup ] og Franz , sem hét reyndar fullu nafni Frants Vilhelm Ferdinand Ahlefeld Øllgaard Muus . Henning , sonur hjónanna , var samtímis Hákoni í námi í Landbúnaðarháskólanum . Til ferðarinnar leigðu þeir félagar fjögur hross af séra Eiríki Albertssyni [ 1887 - 1972 ] frá Flugumýrar-hvammi , sem þá var prestur á Hesti í Andakílshreppi . Þessi ferð var hin fyrsta af fjölmörgum hestaferðum Hákonar um landið allt fram á fimmta áratug síðustu aldar , þegar bíllinn tók við sem aðal samgöngutæki . Fimm hestar fylgdu embætti skógræktarstjóra , þegar Hákon tók við árið 1935 . Sjálfur átti hann allmörg hross . Haft var fyrir satt , að Hákon hefði verið víðförulastur allra um landið , að Þorvaldi Thoroddsen einum undanskildum . Ferðasaga : Klukkan 10 árdegis átti Suðurlandið að fara og risum við úr rekkju um kl. 7 f.h . Var í mörgu að snúast , en kl. 91 / 2 kom bíll , sem fór með okkur ofan eftir . Pabbi [ Ágúst H. Bjarnason , prófessor ] fylgdi okkur til skips og laust eftir 10 sigldi báturinn . Við urðum samferða Ingólfi lækni Gíslasyni [ 1874 - 1951 ] úr Borgarnesi , konu hans [ Oddnýju Ólöfu Vigfúsdóttur ] og dóttur [ Ágústu ] . Þegar þangað kom eftir ofurlítinn stop á Akranesi þáðum við kaffi hjá læknishjónunum og Obbu [ ? ] . Vöknuðum við í rigningu og súld og hafði runnið vatn inn undir mig . Ekki var það þó neitt til muna . Við átum nú og löguðum okkur til eftir föngum . Fengum síðan hestana og lögðum á stað út á Hvanneyri til þess að líta á búskapinn . Úti við Hvítárbrú skall á okkur stórveðurs rigning , en við klæddumst í vatnsföt og leið síðan vel . Á Hvanneyri sýndi Þórir Guðmundsson [ 1896 - 1937 ] okkur búið og hlöður og fjós , og blómgarðinn skoðuðum við ásamt Halldóri Vilhjálmssyni [ 1875 - 1936 ] . Voru þar allmörg reynitré í góðum þroska , en einna best óx víðirunni þar . Okkur var síðan boðið kaffi og kökur og um það leyti , sem við fórum , komu kýrnar heim . Litum við þá snöggvast inn í fjósið og héldum síðan upp í Skorradal . Þar stoppuðum við rétt sem snöggvast og héldum síðan heim að Hesti og komum þar um 11 - leytið . Fengum að borða og fórum svo að sofa í tjaldi okkar á túninu . Við lögðum af stað frá Hesti sem leið liggur upp Norðurárdal og þræddum veginn . Veður var gott , en að mestu sólarlaust . Sá lítið til fjalla , en þurr hélst hann . Sóttist ferðin frekar hægt og við riðum niður að Hreðavatni og lágum þar um stund . Við reyndum að reka hestana , en gekk það frekar illa , því þeir sneru oft við , og fóru þá kanski eins langt aftur eins og þeir höfðu farið fram síðasta korterið . Var ætlunin að ná Fornahvammi um kvöldið , en það var orðið svo áliðið er við komum að Hvammi , að ég taldi ráðlegast að dvelja þar nætursakir . Var þar húsfylli , en við tjölduðum í túninu og leið ágætlega . Matur var okkur gefinn kvölds og morguns , en ekki vildi bóndinn þar , Sverrir Gíslason [ 1885 - 1967 , fyrsti formaður Stéttarsambands bænda ] , hafa neitt fyrir það . Sváfum vært í tjaldi okkar á túninu í Hvammi til kl. 81 / 2 . Alllangur tími fór í að búast til ferðar og loks átum við fisk og graut hjá bóndanum . Klukkan var 11 , er við létum úr hlaði . Í för með okkur slóst Jósef Jónsson [ 1865 - 1938 ] frá Melum í Hrútafirði . Var hann á leið heim frá greftrun mágs síns að Lundi í Lundarreykjadal . Er hann faðir Bjarna hrossleggs [ Bjarna Jósefssonar efnafræðings 1892 - 1957 ] og kannaðist ég þá strax við hann frá mínum yngri árum . Ferðin gekk greiðlega upp að Fornahvammi og þar drukkum við hádegiskaffi kl. 2 , sem líka varð afmæliskaffi hjá mér . Sendi ég þaðan skeyti heim . Síðan lögðum við á heiðina og þótti mér aðdragandinn nokkuð langur . Fórum við hægt alla leið upp að sýsluskilum , en hjá sýslumarkasteininum gátum við því miður ekki fengið tilhlýðilegan snaps , því töskuhesturinn var hlaupinn á undan með pelann . Á heiðinni mættum við þoku og dimmviðri . Samt sóttist leiðin greiðlega og við komum að Melum í Hrútafirði um kl. 6 . Þar þáðum við kaffi og hvíldum okkur stundarkorn . Síðan héldum við yfir Hrútafjarðará fyrir neðan bæinn og gekk leiðin greiðlega að Reykjum . Síðasta hluta leiðarinnar rigndi allþétt , en ekki sakaði okkur neitt . Á Reykjum var okkur vel tekið og fengum ágætis mat , en rúmin , sem við sváfum í , voru hér um bil 1 alin of stutt . En við sváfum svefni hinna réttlátu til næsta morguns . Vorum við vaktir kl. 7 með sjóðandi morgunkaffi og kökum . Veðrið var svipað því sem kvöldið áður , en þegar kom yfir Hrútafjarðarháls þá tók það að batna og varð sæmilegt ferðaveður það sem eftir var dags . Gekk vel áfram en við höfðum oft langar hvíldir , því dagleiðin var stutt áætluð . Við Gljúfurá stönsuðum við alllengi og dálítið í Vatnsdalshólum . Þaðan var stutt til Sveinsstaða , þar sem við dvöldum nóttina . Vöknuðum við kl. 81 / 2 og risum þegar úr rekkju . Ég símaði þá heim og talaði við mömmu og leið öllum vel . Okkur hafði verið sagt frá einkennilegum steinum í Vatnsdalshólum , sem líktust trjástofni í þverskurði . Fundum við einn af þeim , en ekki gat verið um steingert tré að ræða . Ennfremur fórum við út í víðishólma með prestinum á Steinnesi [ Þorsteini B. Gíslasyni , sem sat þar frá 1922 til 1967 ] , sem er næsti bær fyrir utan Sveinsstaði . Vex víðirinn þar allvel og er að breiða sig um hólmann að sögn klerks . Mældi ég þar árssprota frá í fyrra , sem voru frá 17 til 22 cm að lengd , gildustu stofnarnir eru frá 6 til 8 cm við rótina og 6 - 7 fet á hæð , þar sem hann er hæstur . Tókum eina jarðvegsprufu . Frá Sveinsstöðum lögðum við á stað um 2 leytið og til þess að stytta okkur leið fórum við inn að Reykjum og svo suður á bóginn Reykjabraut og með Svínavatni austanverðu og niður að Blöndu . Þar vorum við ferjaðir yfir með hestum og öllu okkar hafurtaski . Vorum við að fram komnir af sulti , þegar við vorum þangað komnir og gaf ferjumaðurinn og kona hans [ Þorgrímur Stefánsson og Guðrún Björnsdóttir í Syðra Tungukoti í Blöndudal ] okkur að éta góðan mat . Var þar hreinlegt og þrifalegt , þótt fátækt væri . Þennan dag tókum við eftir skógarleifum , þegar við fórum fram hjá Búrfelli og því , sem kallast Bakkaásar á kortinu . Kom það fyrir á svæði , sem var 2 - 3 km á lengd meðfram veginum í skurði . Vegurinn lá yfir mýrar undir holti og landið hallaði til NV-V . Leifarnar lágu undir moldarlagi , sem var 75 cm – 100 cm á þykkt . Gildasti búturinn var rúml. 10 cm á þykkt og hefur þó verið ívið gildari upphaflega , því börkurinn var að mestu flysjaður af . Í Vatnsskarði sáum við samskonar leifar , en greinar og bútar allir grennri ( 5 cm ) , enda liggur það 300 metra yfir hafflöt , en fyrri staðurinn um 130 - 150 metra . Jósef á Melum sagði mér á leiðinni yfir Holtavörðuheiði , að þegar hann reif húskofa á Melum á sínum fyrri búskaparárum , þá var þar raftur all-digur , sem sagt var að væri úr Sveinatunguskógi úr Norðurárdal . Hve langt var síðan hann var höggvinn vissi hann ekki , en taldi víst að hann væri gamall . Væri ekki ósennilegt , að hann væri frá 1800 eftir því sem ég gat komist næst . Á Sveinsstöðum höfðum við spurnir af stórri birkihríslu , sem á að vera þar frammi í gili á Vatnsdal austanverðum . Ennfremur sagði ferjumaðurinn á Blöndu frá annarri hríslu , sem óx dálítið fyrir framan hans bæ . Sumir töldu hana um 4 mannhæðir . Frá ferjumanni hjeldum við upp Vatnsskarð og reistum tjaldið við vestri enda vatnsins [ Vatnshlíðarvatns ] um 2 leytið ; heftum hestana og gengum til hvíldar , vöknuðum við af værum blundi þann … Tjaldað í Vatnsskarði . Við Vatnshlíðarvatn . … og sýndi klukkan mín 61 / 2 , þegar ég skreiddist út og eldaði súpu úr súpudufti . Lögðum við svo á stað ofan í byggð í hægðum okkar og ofan að Fjalli í Sæmundarhlíð . Þá kom það í ljós , að klukkan mín hafði seinkað sér og þegar við héldum að klukkan væri 12 þá var hún í raun og veru 5 . Hjá Jakobi Benediktssyni [ 1907 - 1999 ; Hákon og Jakob voru bekkjarbræður í menntaskóla ] þáðum við kaffi og urðum að bíða eftir því í 11/2 tíma . En á meðan fengu hestarnir góða hvíld . Síðan héldum við út á Sauðárkrók og komum þangað um 9 leytið eftir þéttings reið . Blés hann hvasst á norðan og var allkaldur , en það tafði þó ekki ferð okkar til muna . Fengum kaffi og lítið eitt af nesti á Sauðárkróki og héldum síðan yfir í Hegranes , þar sem við náttuðum okkur kl. 12 að kvöldi . Skreiddumst við á fætur um kl. 8 og bjuggumst til ferðar . Kl. 9 lögðum við á stað og fórum eftir nýja bílveginum , en þar eð hann var aðeins hálfgerður urðum við að snúa við og fara með sjónum . Tafði þetta okkur um 1 tíma . Lögðum við leið okkar heim að Hólum og komum þar um 2 leytið til Steingríms bónda [ Steingríms Steinþórssonar 1893 - 1966 ] . Dvöldumst við þar það sem eftir var dags og næstu nótt . Daginn notuðum við til þess að skoða Hólakirkju og rústir og öskuhauga ; í einu af neðstu lögunum fundum við viðarkolabút úr birki . Í honum voru 16 árhringir og allir jafnstórir að heita mátti , voru þeir að meðaltali 1 mm í þvermál . Viðarkol voru í haugunum frá því neðsta til þess efsta . Á Hólabyrðu . Um 61 / 2 leytið gengum við upp á Hólabyrðu upp að altari Gvendar góða og vorum um 2 tíma að því . Síðan átum við ágætan kvöldverð og gengum til hvílu . Vorum við vaktir með morgunkaffi . Svo sótti ég hestana og lagði á þá . Átum við síðan morgunmat og lögðum á stað inn eða fram að Reykjum , sem er innsti bær í dalnum . Þar var okkur gefin mjólk að drekka og drengur látinn fylgja okkur inn eftir og vísa rétta slóð . Lögðum við á heiðina í ágætisveðri , sem hélst allan daginn , en heldur sóttist leiðin seint , því í fyrstu var bratt mjög og síðan tók við stórgrýtisurð eða snjófannir . Var gaman að því að ferðast svona á snjó um hásumar , en sólin skein á fannirnar og brenndi á okkur andlitin , svo að okkur logsveið . Brátt tók að halla undan fæti , en löng og ógreiðfær var leiðin þangað til kl. 7 um kvöldið þá var okkur sagt , að við ættum eftir 5 tíma reið til Akureyrar og stóð það heima . Við hottuðum á hestana og kl 12 vorum við við Gróðrarstöðina á Akureyri . [ Þeir hafa farið Hjaltadalsheiði og komið niður fremst í Hörgárdal við Ásgerðarstaðasel eða Staðarbakka . ] Á Hjaltadalsheiði . Ólafur [ Jónsson , ráðunautur , 1895 - 1980 ] hafði fengið að vita um ferðir okkar frá Hólum og bjuggumst við við því að vera tekið með opnum örmum , en húsið var lokað og læst og allir í fasta svefni . Þótti okkur lítil gestrisni þar , en ég barði fólk upp og loks kom Ólafur út í glugga . Sagði hann okkur , að hestarnir ættu að vera á Hömrum en við sjálfir á Hótel Akureyri . Það þótti okkur fullmikið fyrir haft að fara úteftir aftur , svo að við tjölduðum á Hömrum innan um stóðhross og hrossatað . Sváfum við þar vært til morguns . Fengum dálítinn matarbita á Hömrum eftir næstum því algert matarleysi í 24 tíma og síðan lögðum við ofan í bæ . Bar fátt markvert til tíðinda þann dag . Við keyptum okkur mat hjá Pétri Lárussyni [ 1897 - 1957 ; þeir Hákon voru bræðrasynir ] og heimsóttum hann um kvöldið . Sunnudagurinn rann upp heiður og fagur , en við sváfum lengi þann dag . Fór út og heimsótti Ingimar Óskarsson [ 1892 - 1981 ] . Leit á grös með honum og svo ókum við í bíl suður í Gróðrarstöð til þess að heilsa upp á Ólaf og stöðina . – Um kvöldið vorum við á leiðinlegu balli . Tók ég nokkrar sýruprufur fyrir Ólaf ( sjá síðar ) . Fór allur fyrri hluti dags í að búast til ferðar . Ég sótti hestana fram að Hömrum og tók það tvo tíma sem við var að búast . Kaffi drakk ég í Gróðrarstöðinni á heimleið frá Hömrum ; þegar ég kom á hótelið var Einar Bjarnason [ 1907 - 1982 ; þeir Hákon voru bekkjarbræður í menntaskóla ] þar og svo drakk ég aftur kaffi þar . Kl. 6 lögðum við upp frá Akureyri sem leið liggur yfir Eyjafjarðará og upp í Vaðlaheiði . Þar tókum við eftir hundhvolpi , sem hafði elt okkur frá Akureyri og fengum við hann með yfir í skóginn . Þangað komum við um kl. 9 og fór ég strax heim að Vöglum til Kristjáns Kristjánssonar [ 1869 - 1953 ; var settur skógarvörður stuttan tíma eftir lát bróður síns , Stefáns ] . Tók hann mér vel og sagði , að ég skyldi láta eins og heima hjá mér , bæði í skóginum og eins hjá honum . Slepptum við síðan hestunum í skóginn og slógum upp tjaldi fyrir neðan græðireitinn . Komum okkur fyrir og gengum um skóginn , spjölluðum við Kristján og litum á trén . Víða þarfnast skógurinn grisjunar , sérstaklega í suðurhluta hans . Vöxtur mismunandi frá ári til árs og snjóþyngsli á vetrum brjóta oft stofna sakir þess hve mjóslegnir þeir eru . Bændur að hætta að nota eldivið úr skógi , en fá kol frá Akureyri , svo að ekki borgar sig að grisja . Melskellur og uppblásin svæði innan girðingar að gróa upp . Sumstaðar líka utan hennar vex birki vel , t.d. fyrir vestan og norðan Háls . Vorum við að grafa í jörð og skoða plöntur um allan skóginn . 25. var Muus á Akureyri til þess að sækja lífsnauðsynjar o.fl. ( tóbak ) . Góðalág í Vaglaskógi . Sunnudagur . Tókum saman föggur okkar og fengum sumt af farangrinum geymt hjá Kristjáni og höfðum síðan bara farangur á einn hest . Riðum svo sem leið liggur austur á bóginn í gegnum Ljósavatnsskarð . Hittum Gunnar Schram [ 1897 - 1980 ; stöðvarstjóri Landsímans á Akureyri 1924 - 1963 ; síðar ritsímastjóri í Rvík ] , sem trakteraði á snapsi . Skoðuðum Goðafoss og stoppuðum aðeins við læknisbústaðinn á Breiðumýri í Reykjadal , en Ibsen [ það er Haraldur Jónsson , læknir þar og í Vík í Mýrdal ; kallaður Ibsen af vinum sínum . Kvæntur Maríu Skúladóttur Thoroddsen ] var ekki heima . Riðum Hólasand til Mývatns . Gistum í Reykjahlíð og leið vel . Mættum Skotanum Mac Kensie . Fórum í morgunbað í Stórugjá . Stórfínt . Riðum svo að Grímsstöðum með Skotann í fylgd með okkur og fórum í Slútnes með bóndanum [ Sigfinni Sigurjónssyni , 1865 - 1940 ] á Grímsstöðum . Indælisveður allan daginn . Í Slútnesi mættum við Ingólfi Davíðssyni [ 1903 - 1998 ] og fylgdum honum og Skotanum til ferjubátsins er gengur til Skútustaða . Snerum til Reykjahlíðar um kvöldið og sváfum þar af um nóttina . Löng dagleið fyrir höndum . Fylgdum slóð austur yfir og símalínum . Hjá staur 185 eða eitthvað nálægt því beygðum við af til vinstri og riðum eftir Dettifossi . Gekk leiðin greitt , þótt löng væri og fundum við fossinn án erfiðleika . Þvílíkur foss , ómögulegt að lýsa honum . Muus reiknaði út , að dómkirkjan í Hróarskeldu gæti staðið í gili því , sem fossinn dettur ofan í og aðeins náð með toppana á kirkjuturnunum upp yfir fossbrúnina . Snæddum lítið eitt við fossinn og héldum svo rakleitt áfram . Brátt tók að halla undan fæti og riðum við greiðlega til þess að ná háttum í Svínadal . Gisting var auðfengin og aðhlynning var hin besta í alla staði . Í Svínadal kölluðu menn hvíta lagið jökulleir , þar sem það víða stakk fram úr moldarbörðum , enda þótt það lagi 100 metra yfir Jökulsá , héldu þeir , að hún hefði myndað það . Kaffi á rúmið og mikið vafstur í kringum okkur af hugulsamri , allfeitri jómfrú á meðan við klæddum okkur . Sótti hestana og síðan héldum við á stað niður með Jökulsá og í Ásbyrgi . „ Sögn er , að eitt sinn um úthöf reið Óðinn og stefndi inn fjörðinn . Reiðskjótinn , Sleipnir , á röðulleið renndi til stökks yfir hólmann , á skeið , spyrnti í hóf , svo að sprakk við jörðin , – sporaði byrgið í svörðinn . “ Einkennileg geologisk myndun . „ Hvíta lagið “ finnst ekki inni í byrginu , er það yngra en líparítgosið ? – Þægilegur dagur í alla staði og frá Ásbyrgi hæg leið til Víkingavatns , þar sem okkur var tekið vel , er við loks fengum inn að ganga . Hestarnir settir í haga og við sváfum vært . Á fætur og hljóp eftir hestunum . Síðan af stað til Húsavíkur yfir Tunguheiði , en þaðan sáum við til Grímseyjar og fjöllin við mynni Eyjafjarðar , en þau eru kaldranaleg og hrjóstrug . Falleg í góðu veðri , en þar með er allt sagt um útkjálka þá . Minntist þess er ég sigldi með Namdal [ fiskiskip ] 1924 frá Akureyri og áleiðis til Reykjavíkur . Þann morgun voru fjöllin falleg þrátt fyrir kulda og sjóveiki . Síðan hefi ég mörgum sinnum siglt fram hjá þeim , en er alltaf í nöp við þau . Samt eru þau góðir útverðir fyrir Eyjafjörð . Stoppuðum lítið eitt á Húsavík og drukkum kaffi , skiptum peningum hjá Bjarna Benediktssyni [ 1877 - 1964 ] , föður Ásgeirs [ 1910 - 1978 ] „ kapitalista “ . Riðum þaðan inn Laxárdal [ hafa farið yfir Laxárdalsheiði upp af Þverá fyrir sunnan Hvítafell ] og gekk ferðin greitt í byrjun , en hestarnir tóku að lýjast , er á daginn leið . Náðum þó Laugaskóla seint um kvöld og var Konráð Vilhjálmsson [ 1885 - 1962 ] þá genginn til hvílu , en klæddist og tók á móti okkur . Veitti okkur góðan greiða , sem vert er að minnast . Dagleiðin þennan dag var með mesta móti , um 80 - 90 km og var vel haldið áfram ; næstum of vel vegna hestanna , enda stóðu þeir og hímdu eftir að þeim var sleppt í góða og grösuga girðingu . ágúst Laugaskóli . Hestarnir voru lúnir eftir síðustu dagleið , svo við fórum hægt að öllu , enda er ekki nema 4 tíma reið til Vaglaskógar . Skoðuðum litla girðingu ásamt Konráði kennara , þar sem birki hafði verið gróðursett í fyrra . Plönturnar voru illa settar niður og voru flestar visnar eða aldauðar vegna holklaka . Einhver búfræðingur hafði staðið fyrir plöntuninni og ekki gert það betur . Nauðsynlegt er að koma upp græðireit á þessum stað og virtist það best tilfallið að gera það í suðausturhorni girðingarinnar . Þegar við höfðum snætt , kvöddum við þann húsbónda , er hafði sýnt okkur mestu gestrisni af öllum þeim er við mættum á leið okkar . Lögðum síðan af stað , en á Reykjaheiði [ Fljótsheiði ] stoppuðum við við malargryfju , en þar tók ég mynd af báðum hvítu lögunum er við sáum á leið okkar um Þingeyjarsýslur . Síðan staðnæmdumst við aðeins hjá Goðafossi en úr því héldum við rakleitt til Vaglaskógar . Þar sáum við bíl úr Reykjavík með tveimur stelpuskjátum og strákum en það ók allt saman inn í skóginn þvert ofan í bann skógarvarðar . Einn sýndi sig síðan vera Gunnlaugur [ 1909 - 1975 ] sonur Ásgeirs Gunnlaugssonar kaupmanns í Reykjavík . Sóttum dót okkar til Kristjáns skógarvarðar og bjuggum okkur undir nóttina og næsta dag , en þá var ferðinni heitið til Akureyrar . Hundurinn , sem verið hafði í geymslu hjá Kristjáni , var stunginn af og sáum við hann ekki upp frá því . Einn hestanna var lítið eitt haltur og særður undan gjörð og hrafn hafði dritað mitt á ennið á þeim hasta , Ósland . ágúst Fórum okkur hægt að öllu og vorum í skóginum allan fyrri hluta dags . Lögðum fyrst af stað er við höfðum kvatt Kristján og fjölskyldu hans . Komum til Akureyrar að kvöldi , þar sem ég hitti Steinþór Sigurðsson [ 1904 - 1947 ; æskuvinur Hákonar ] . Var gaman að mæta honum aftur . Drukkum kaffi uppi hjá honum og röbbuðum fram og aftur . Var hann með mælingarmönnunum dönsku , en var annars sinn eigin herra . Hann býr fjandi vel , en dapurt hlýtur það að vera þarna að vetrarlagi innan um montna og frekar fáfróða Norðlinga . Bjuggum okkur undir morgundaginn og skreiddumst svo í rúmið . Hestarnir voru úti við Glerá þessa nótt og komu um hádegi daginn eftir . – Þá byrjar ferðalagið til Suðurlandsins . ágúst Sunnudagur . Um 1 leytið lögðum við af stað frá Akureyri og fram Eyjafjörð . Steinþór Sigurðsson fylgdi okkur inn á móts við brýrnar , þar áðum við og héldum síðan þjóðbrautina fram eftir . Við Grund stoppuðum við í gróðrarstöðinni og tókum prufur með . Þaðan héldum við rakleitt að Hólum og beiddumst gistingar . Var það auðfengið þótt lítil væru efni fyrir hendi . Við urðum að sofa í sama rúmi frammi í stórum skála , en það versta var , að botninn brotnaði undan Muus , þegar hann lagðist upp í og varð úr því hálfgert klúður , en samt sofnuðum við vært og sváfum til morguns . Það allra versta kom þó fyrst í ljós , þegar við vorum lagðir á stað og það var , að Muus hafði fengið fló á sig . ágúst Lögðum við tímanlega á stað og fórum framhjá Leyningshólum fram að Hólsgerði . Þar var okkur vel tekið , gefið kaffi , benzín [ á prímusinn ] o.fl . Þaðan héldum við svo inn að Hákarlatorfum og áðum hestunum . Síðan lögðum við á hjallann og vorum um 1 klst. upp að Sankti Pétri . Þá var frekar drungalegt veður og töluverð þoka fram undan . Hann var á norðaustan og herti frekar eftir því sem á daginn leið . Voru rigningaskúrir öðru hverju , en við héldum ótrauðir áfram . Þegar við komum upp á hjallann , þar sem vegurinn liggur hæst ( 900 m ) , breyttust rigningaskúrirnar í haglél og gekk hann nú á með byljum um stund . Vindurinn fór líka frekar vaxandi , en sem betur fór var hann í bakið . Hefðum við haft slíkan vind á móti hefðum við tæplega náð Eystri Pollum það kvöld . Þegar við komum niður af sjálfum Vatnahjalla fór leiðin að verða greiðari og nú hallaði heldur undan fæti . Rigningin og hríðarnar hættu líka að mestu , þótt veðurhæðin héldist . Eftir nokkra tíma komum við að Jökulsá eystri nokkru fyrir sunnan Geldingsá . Þar fellur hún í miklum gljúfrum og fórum við því ekki niður að henni . Lítilli stundu síðar komum við í Eystri Polla og þar slógum við svo upp tjaldi okkar þá nótt . Leið okkur ágætlega , þótt kalt væri úti fyrir og þegar við höfðum snætt vel lögðumst við til hvílu . ágúst Skreiddist ég út úr tjaldinu um 7 leytið , en sá hvergi nema einn hest . Hljóp ég fram og aftur um melbörðin og fann þá loks rétt hjá tjaldinu undir melbarði . Gróf ég um einn metra niður í gróðrarjarðveginn í Eystri Pollum og var hann all einkennilegur ( tók með prufu ) . Frá Eystri Pollum fórum við ofan að [ Austari - ] Jökulsá og komum að henni rétt fyrir neðan vaðið , en þar eð hún var ekki mikil þá fórum við á næsta broti og komumst klakklaust yfir . Nú áttum við langan dag fyrir höndum og fórum þess vegna ekki í Vestri Polla , heldur tókum við beina stefnu eftir D [ aniel ] Brunn . Fórum þó heldur of sunnarlega , en þar eð veður var bjart framundan tókum við brátt stefnu á fell eða fjall það , sem við álitum Rjúpnafell á Kjalvegi . Yfirleitt var það alls ekki sem best að átta sig á D.B. og eins reyndist það hér . Leiðin var greiðfær vel og okkur miðaði vel áfram , en hvergi sást stingandi strá . Geldingahnappar sáust á stöku stað og einstaka strá þar , sem raklent var . Hestarnir gengu vel áfram , þótt þeir væru tæplega hálffullir úr Eystri Pollum . Við Jökulsá vestri var deiglendi með mosaþembum , en lítið af fóðurjurtum og það sem það var var mjög snöggt . Þennan dag var jafn mikið rok á eftir eins og daginn áður og dimmviðri fyrir aftan okkur en fyrir framan var heiðríkt og glampaði sólin á Langjökul og Hrútafell . Þegar við vorum komnir fram hjá Sátu , sáum við að við myndum hafa farið alltof sunnarlega og höfðum álitið Hrútafell vera Kjalfell . Komum við því um 20 km of sunnarlega að Blöndu , en þar eð áin var með minnsta móti fórum við yfir þar sem okkur leist best á . Fór ég fyrst með tvo hesta , en Muus horfði á á meðan . Áin féll þar í tveimur álum með ofurmjóu rifi á milli . Fyrri állinn var grunnur mjög , en sá síðari var nokkuð djúpur og hélt ég því upp á móti straumi þangað til hann grynnkaði og fór þar yfir . Muus kom á eftir sömu leið og gekk vel . Stuttu síðar komum við auga á Hveravelli og héldum þangað styðstu leið . Slógum upp tjaldi bak við sæluhúsið , en notuðum það sem eldhús og geymslu . Var heldur kalt í veðri , en heitt vatn nóg í hverunum . Lögðumst til svefns eftir miðnætti og vöknuðum ekki fyrr en 10 næsta morgun þann : ágúst Hituðum hafragraut að vanda , brauð og smér . Fórum okkur hægt að öllu til þess að láta hestana hvíla sig eftir hina löngu dagleið daginn áður og fórum fyrst af stað um 2 leytið . Völdum við vestari leiðina , sem átti að vera öllu greiðfærari og var það sennilega líka . Vegurinn var vel varðaður , en á hrauninu var oft illfært fyrir hestana . Sá bleiki drap niður fæti í hraunholu og heltist lítið eitt á vinstri afturfæti . Hann kútveltist einnig með byrðarnar rétt á eftir og lá afvelta þangað til við veltum honum við og hjálpuðum honum á fætur . Að Hvítárvatni komum við um 8 leytið að kvöldi og hittum þar fyrir Jak Thor [ Jakob J. Thorarensen , skáld og húsasmið , 1886 - 1972 ] , konu hans [ Borghildi Benediktsdóttur 1897 - 1996 ] og mann með þeim , sem voru þar við að byggja hús fyrir ferðafélag eða eitthvert annað félag . Gaf frúin okkur kaffi og leið okkur vel um nóttina á loftinu í þessari nýbyggingu . Þar voru fyrirtaks hagar fyrir hestana . ágúst Næsta dag héldum við af stað um 10 leytið niður að Hvítá og eftir litla leit fundum við ferjuna og rerum yfir með farangurinn , en létum hestana synda á eftir bátnum . Þaðan fórum við sem leið liggur niður með Hvítá og niður að Gullfossi . Tjaldað neðan við Hóla . ágúst Síðan farið að Geysi og vestur Laugardal , að Laugarvatni og á Þingvöll . Gist . ágúst Um Uxahryggi að Hesti . Þar með lokið ferð á hestum . Í dagbókinni eru ýmsar upplýsingar aðrar en ferðafrásögnin . Þar eru allmargir „ jarðvegsprófílar “ , niðurstöður pH mælinga , teiknað kort af Háls - og Vaglaskógi , plöntulistar og alllöng lýsing á útbreiðslu „ hvítu öskulaganna “ í Þingeyjarsýslum . Sími 5536306 og 6621199 .