Í dag hefur rignt klukkustundum saman . Stórir pollar þekja göturnar og moldin gegnsósa af vatni . Hamfaranna vegna neyðast ánamaðkarnir til að flýja heimili sín . Við tekur langt og strangt ferðalag . Flestir drukkna á leiðinni en einhverjir komast alla leið upp á yfirborðið . Þar bíða þeirra mun hræðilegri örlög en drukknun . Á yfirborðinu taka á móti þeim litlir barnaputtar . Börnin hafa enga samúð með slepjulegum félögum sínum og hrifsa þá til sín . Síðan slíta þau maðkana í sundur eða kremja þá undir sólum kuldaskónna . Ég hef misst alla trú á því að leita til lækna þegar eitthvað kemur fyrir mig . Ég fæ aldrei neinar útskýringar eða lækningu við þeim kvillum sem hrjá mig . Læknarnir yppa bara öxlum og segja mér að fara heim , sjá hvort ég lagist ekki . Síðan borga ég þeim svívirðilegar upphæðir fyrir ekkert . Nýlega hef ég tekið upp á því að hringja í iðnaðarmenn í staðinn . Þannig get ég bæði látið gera við húsið og fengið læknisfræðilegt álit . Ég fékk til mín pípara í síðustu viku sem lagaði vaskinn og gaf mér helvíti góð ráð við bakverk sem var að plaga mig .