Mér finnst sú staðreynd að Malala sprettur upp úr menningu sem lítur ekki til Jesú eða Nýja testamenntisins í trúarlegri mótun , gera þessa hliðstæðu ótrúlega sterka og sláandi . Er hún kannski að kenna okkur á vesturlöndum dýrmæta lexíu um mátt og fegurð friðarins og ógæfu ofbeldis og hernaðar ? Yom kippur minnir á að friðurinn er frá Guði . Eid ul Adha minnir á að vera þakklát fyrir friðinn og gjafir Guðs . Frans frá Assisi minnir á að friðurinn á að ganga frá okkur og til náunga okkar . Þannig tökum við höndum saman við trúsystkin okkar og bræður og systur í Islam og gyðingdóm og verðum verkfæri friðar Guðs . Þegar börn búa við streitu vegna ósættis foreldra skiptir líka miklu máli að láta þau finna að aðstæður þeirra , þótt erfiðar séu , geri þau ekki öðruvísi en aðra krakka í hópnum . Þar sem sú staða kemur upp að fjölskyldur halda tvær aðskildar fermingarveislur , er mikilvægt að sú útfærsla sé nefnd þegar tal að undirbúningi veisluhalda er tekið upp . Í hvert sinn sem ég les í Biblíunni minni , hrífst ég af myndunum sem eru dregnar upp af manneskjunni í hendi Guðs . Biblían geymir ekki síst trúarjátningar þeirra sem eru snortin af guðlegri fegurð , gæsku og visku , eins og hún kemur til manneskjunnar í heiminum . Hnallþórukirkjan lifir góðu lífi á 21. öldinni . Það er kirkja sem nemur staðar í önnum daglegs lífs til að hlusta , gefa og þiggja , það er gestrisin kirkja sem þyrstir í von og bjartsýni til handa fólki sínu . Vonandi upplifir hún einmitt það í vísitasíu biskups . Atburðurinn voðalegi þegar tuttugu börn og sex kennarar voru skotin til bana í Newtown í Connecticut er hluti af jólasögunni um Guð sem gerðist manneskja í litlu viðkvæmu barni . Hryllingurinn í Newtown átti sér ekki einvörðungu stað í aðdraganda jólahátíðarinnar heldur varpar hann ljósi á jólasöguna og merkingu hennar . Nú stendur kirkjuþing yfir . Hvar sem við söfnumst saman um orð Guðs , þar er kirkjan . Líf hinna kristnu fer alltaf fram í samfélagi , allt frá tímum Biblíunnar . Það er sérstaklega mikilvægt þegar lífstíll okkar og hraði samtímans hrekur fleiri og fleiri í einangrun og einmanaleika . Ummæli Páls Óskars hittu í mark og vöktu mikla athygli vegna þess að hann setur fingurinn á mein í samfélaginu okkar sem setur of mikið mark sitt á opinbera umræðu . Grímuklædd og grímulaus óvild og níð um einstaklinga og hópa fer ekki fram hjá neinum sem fylgist með umræðunni . Ein af eftirminnilegum auglýsingum barnæskunnar var um Ajax hreinsilöginn . Til að undirstrika áhrifamátt sápunnar var áhorfendanum fyrst sýnd mynd af grútskítugu eldhúsi þar sem matarleifum og skítugum eldunaráhöldum hefur verið leyft að safnast upp í ógnvænlega stafla . Nýafstaðin djákna - og prestsvígsla er tímanna tákn um að kirkjan í landinu hafi frumkvæði og hugrekki til að mæta þörfum umhverfisins fyrir gleðiboðskapinn og vera þar með í sókn . Við gleðjumst yfir fleiri prestum og fleiri djáknum til að vitna um trúna á Jesú Krist í heiminum með orðum og verkum . Hugsjónin um kirkjuna sem þátttökusamfélag byggist á því að efla leikfólkið í kirkjunni og gera framlag þess sýnilegt . Ný sýn á sjálfboðaliðastörf í kirkjunni opnar leið til kirkju sem kallar alla til að þjóna og blómstra , eftir þeim gjöfum og hæfileikum sem Guð gefur þeim . Kynjamál eru viðkvæm í kirkjulegu samhengi og halda áfram að valda usla innan kirkna og milli kirkjudeilda . Í upphafi samkirkjulegrar bænaviku birtist frétt um óvenjulega prestsvígslu í London . Þá vígðust þrír biskupar í ensku kirkjunni sem kaþólskir prestar . Þjáningin og sorgin taka sér ekki frí yfir jólin . Slys , hamfarir og ofbeldisverk halda áfram að leggja líf í rúst . Sprengjuvargar halda sig við iðju sína og reisn og réttindi manneskjunnar eru áfram fótum troðin í fangabúðum og fangelsum heimsins eða á heimilum fólks . Út í birtuna er innihaldsrík , falleg og eiguleg bók sem færir sögur Biblíunnar , bæði þær sem við þekkjum svo vel og miklu fleiri sem hafa fengið minni athygli , nær daglegri reynslu og lífinu í samtímanum . Hún höfðar á fallegan hátt til tilfinninga og skynjunar og er trúuðum góð leiðsögn í gleði og sorg . Orð gegn kynferðisofbeldi eru máttug vegna þess að þau staðfesta andstöðu okkar og fordæmingu okkar á ofbeldisverkinu . Orð í bæn og tilbeiðslu eru líka máttug vegna þess að við beinum ákalli okkar og sársauka til Guðs sem tekur sér stöðu með manneskjunni sem þjáist . 8. mars er ár hvert helgaður konum út um allan heim og réttindum þeirra . Í rúm hundrað ár hafa stofnanir , félagasamtök og kirkjur notað þennan dag til þess að draga athyglina að framlagi kvenna til samfélagsins og varpa ljósi á þætti sem hindra fullt jafnrétti kynjanna . Í ár er yfirskrift dagsins Jafn réttur , jöfn tækifæri , jafnar framfarir . Útnefning Barack Obama til friðarverðlauna Nóbels í ár tjáir þá ósk að sá valdamikli aðili sem situr á forsetastóli í Bandaríkjunum verði í fararbroddi í nýju upphafi þar sem fólk með ólíkan trúarlegan og menningarlegan bakgrunn vinnur saman að friði á jörð . Að fá tækifæri til að umgangast heimilið sitt sem lifandi helgidóm , sem er meira en stoppistöð á strætóferðum daglega lífsins , er meiriháttar upplifun . Orðskviðirnir líkja manneskju sem tollir ekki heima við , við fugl sem floginn er burt úr hreiðri sínu ( 27.8 ) . Þeir Helmick og Petersen hafa hvor með sínum hætti þróað kenningar um hvernig nálgast megi ágreining þannig að raunveruleg sátt náist í kjölfar erfiðra deilna og átaka . Reynsla þeirra af sáttaferli og sáttamiðlun nær til að mynda yfir starf í Norður Írlandi , Landinu helga , löndum fyrrum Júgóslavíu , Austur Tímor og Suður Afríku . Eitt árið enn verða Reykvíkingar og nærsveitarmenn vitni að skemmtilegum og litríkum hátíðahöldum undir fána gay pride . Að vanda er þátttaka og viðvera almennings geysi góð og þeim sem til þekkja ber saman um að Reykjavík Gay Pride hafi mikla sérstöðu í hinsegin hátíðahöldum fyrir það hve fjölskylduvæn hún er og hversu almenna skírskotun hún hefur . Ég hef lesið með miklum áhuga fréttir af heimsráðstefnu trúarleiðtoga , sem æðsti yfirmaður rússnesku rétttrúnaðarkirkjunnar , Alexy patriarki Moskvu og alls Rússlands , bauð til í Moskvu 3. - 5. júlí sl . Til ráðstefnunnar voru boðnir leiðtogar helstu kristinna kirkna heims , Islam , Gyðinga , Búddista , auk fulltrúa Hindúa , Síka og Shintó . Margt áhugavert kemur fram í dagsljósið um þessar mundir . T.d. það að Færeyingum er ekki treystandi til að horfa á Da Vinci lykilinn í eigin bíóhúsum og að á Indlandi bætist kristnum hópum sem vilja hunsa hina umtöluðu bíómynd óvæntur liðsauki hjá múslimskum bræðrum sínum . Ég vil í þessu spjalli reyna að varpa ljósi á hvaða leiðir þær aðrar kirkjur sem þjóðkirkjan deilir með samfélagi og sjálfsmynd , og sem á annað borð hafa fjallað um málefni samkynhneigðra á sínum eigin vettvangi , hafa farið til að mæta óskum um kirkjulega aðkomu að lögfestu sambandi tveggja af sama kyni . Lúsía er líka táknmynd fyrir örlög margra kvenna sem eru undir ákvarðanir og vald annarra settar . Hún er þolandi heimilisofbeldis og mansals eins og kynsystur hennar um allan heim enn þann dag í dag . Ofbeldi gegn konum er stór og svartur blettur á menningu okkar og því er við hæfi að staldra við einmitt á svartasta tíma ársins ... Fyrsti stjórnarfundur Lútherska heimssambandsins eftir 10 heimsþingið í Winnipeg síðasta sumar , var haldinn í byrjun haustsins í Genf . Alls eru 138 kirkjur í 77 löndum með samtals 65 milljónir meðlima í Lútherska heimssambandinu og sitja 48 kjörnir fulltrúar frá aðildarkirkjunum í stjórn sambandsins sem hittist árlega . Kross Krists er okkur stöðug áminning ... Jesús leggur lærisveinum sínum línurnar og segir þeim hvað þeir eiga að gera og hvað þeir eiga að segja . Verja sig gagnvart aðsteðjandi ógnum ? Ef flóttafólk eru jaðarhópur samfélagsins á okkar tímum , þá getum við líka sagt að Biblían sé rit um jaðarhópa hvers tíma . Taktu eftir því hvað oft hópar eins og útlendingar , fatlaðir , sjúkir , skækjur , óhreinir , eru nefnd til sögunnar , ekki síst til að varpa ljósi á hvers eðlis samfélagið er . Kraftaverk hvítasunnunnar er líka af þessum toga . Í því sameinast það fallega , eðlilega , góða , sigur lífsins og nærvera hins heilaga , sem hvert og eitt okkar á aðgang að - alveg eins og við fengum öll aðgang að undrinu að Syðri-Hofdölum í heilan sólarhring . Það er skiljanlegt að mæta hinu óvænta með vantrú og ótta . Kannski eigum við líka erfitt með að þekkja Jesú þegar hann kemur til okkar , upprisinn . Hans eigin lærisveinar þekktu hann ekki , þegar hann slóst í för með þeim á leiðinni til Emmaus og ræddi við þá um það sem hafði gerst og átti að gerast . Biblían er ekki texti sem við lesum frá upphafi til enda , hún er ekki einsleit í stíl og uppbyggingu , hún er samansett af textum úr ólíkum áttum frá ólíkum tíma . Aðferðafræði kristins fólks er að nálgast texta Biblíunnar í gegnum aðra texta hennar , þannig að Biblían verður gleraugun sem við lesum Biblíuna með . Höfum við ekki oft heyrt um gildi þess að varðveita barnið í sér ? Er ekki barnið í því hlutverki að sprengja ramma hins fyrirsjáanlega og leiða hið óvænta inn á sviðið ? Er Jesús að beina okkur inn á svið leiksins og uppgötvunarinnar með því að benda á börnin sem fyrirmynd ? Það eru nefnilega dýrin sem bjóða mannaguðinn velkominn í húsið sitt , þegar honum hefur verið úthýst úr gistihúsum og mannabústöðum borgarinnar . Það eru mikilvæg skilaboð til okkar á tímum þegar við erum í sífellu minnt á neyð sköpunarinnar af mannavöldum , og hvernig hin mállausu , dýrin og náttúran sjálf , þjást og líða . Alvöru fólk sem var búið að fá nóg , fólk sem vildi breytingar , fólk sem hafði trú á að það gæti haft áhrif á samfélagið og sitt eigið líf ; þetta var fólkið sem lét múrinn falla . Þetta er mikilvægt . Það er mikilvægt að við höfum í huga og rifjum upp hvað trú fólks er mikið afl og hvað mikill kraftur til breytinga býr innra með okkur og á meðal okkar . Ég held að Jesús vilji meiri kórsöng og meira þakklæti , sýni aðstæðum kvenna sem gangast undir fóstureyðingu skilning , sé fylgjandi jafnræði og jöfnu aðgengi allra , og sé alveg sultuslakur yfir fjölmenningunni á Íslandi , stöðu trúarinnar í almannarýminu : þessum hlutum sem við , hin trúuðu , getum svo auðveldlega látið valda okkur angist . Samverjinn er lifandi tákn og virk áminning til okkar að mæta fólki í kringum okkur í kærleika og hjálpsemi . Hann minnir okkur á að hafa augun opin svo við sjáum þau sem á vegi okkar verða . Samverjinn er táknmynd kærleiksþjónustunnar , sem setur manneskjuna og þarfir hennar í öndvegi , sama hverjar aðstæður hennar eru . Ég er viss um að við hvert og eitt höfum líka fundið botninn , þar sem við viljum ekki einu sinni líta upp eða hefja augu okkar til himins , þótt við vitum að þar mætir okkur ekki dómur , ekki samanburður , heldur opinn faðmur sem er tilbúinn að taka við okkur eins og við erum . Það tók allt þetta fyrir vini og vinkonur Jesú að verða páskafólk sem lætur ekki í minni pokann fyrir dauðanum heldur ber lífið í hjarta sínu . Þess vegna skiptir það miklu máli að við horfum á páskana sem ekki bara einn morgunn heldur ferli 50 gleðidaga - fram að hvítasunnu . Pútín kann vel við sig á fjallinu í ummyndunarljómanum þar sem hann berst við bjarndýr ber að ofan og ræðir við þjóðarleiðtoga um sameiginlega hagsmuni . Hann lætur sig engu varða hvernig þau sem búa í kring hafa það eða hvort þeirra mannréttindi og hagsmunir eru í heiðri hafðir . Brúðkaupið í Kana er gleðiguðspjall sem sýnir okkur að gleðistundin sem við upplifum á brúðkaupsdegi er lífstíðarloforð . Loforð um líf í ást , trú og gleði . Loforð um líf í nærveru Guðs , sem elskar heiminn og elskar þig og vill að þú brosir a.m.k. 65% meira ! Ég er mjög glöð að ráðherrann hafi orðað þetta með þessum hætti - því það lyftir upp því verkefni kirkjunnar að sýna kærleikann sem við boðum , í verki . Kærleikur er ekki bara eitthvað sem við tölum um á sunnudögum , heldur á trú okkar á lífsins Guð og kærleikans Guð að gera okkur að afdráttarlausum þátttakendum í viðfangsefnum lífsins . Það er dýrmætt að lifa í samfélagi sem þolir gagnrýni á sjálft sig , leyfir hana og notar hana til að breyta sér til góðs . Það er heldur ekki sjálfsagt . Það eru ótal dæmi um stjórnvöld , trúarleiðtoga og hreyfingar sem umbera ekki gagnrýni og bregðast hart við henni . Þetta hungur rekur manneskjuna áfram þegar hún skapar sér til líf , við finnum það á unglingsárunum þegar lífið blasir við , við finnum það andspænis skemmtilegum verkefnum í námi og starfi , við finnum það þegar við klífum fjöll og njótum náttúrunnar , við finnum það þegar við erum ástfangin . Karlarnir hafa átt sviðið að mestu eða öllu leyti . Ennþá hlustum við á dægurlög sem tjá sársaukann í lífinu , óttann við að vera skilin eftir ein og yfirgefin , og vonbrigðin vegna óendurgoldinnar ástar . Tónlist , sem verður eins og ákall úr djúpi sálarinnar , vegna þess hún sprettur af innstu hjartans rótum og tjáir dýpstu tilfinningar manneskjunnar . Alveg eins og fólkið í súlnagöngunum og pílagrímarnir í Lourdes , þá bíða Vladimir og Estragon eftir því sem þeir trúa að þeir þurfi til að geta lifað . Íslenska þjóðin er líka í þessum sporum - hún bíður og bíður , eftir lausnum , eftir réttlæti , eftir því að geta staðið upp . Lykillinn að björgunarpakka Íslands er fólkið sem þar býr . Lífið og gjafir þess eru blessun Guðs . Gjafir lífsins eru ekki mældar í gengisvísitölum , vaxtastigi , millibankagengi , tapi eða gróða . Blessun Guðs er fólkið í kringum okkur , brosið á andliti náungans , mýktin í lófa þess sem við elskum , sólsetrið og sólarupprásin , það að fá að vakna og fá að sofna , að hafa í sig og á , að finna til gleði , að vera snortin af öðru fólki . Grunnhugmynd sögunnar um karla sem hata konur , er að samfélagið okkar skapi skilyrði fyrir , og næri við brjóst sér , jarðveg og andrúmsloft fyrir misnotkun og misbeitingu valds gagnvart þeim sem er veikari , hvort sem er í persónulegum samböndum eða samskiptum almennt . Þessar spurningar gætu allt eins snúið að okkar eigin lífi þegar við spyrjum hvers vegna eitthvað hefur gerst , eitthvað sem rænir okkur gleði , trausti , ást og ánægju og skilur okkur eftir umkringd sorg og söknuði yfir því góða sem við áttum einu sinni . Hvað skýrir allt það vonda og erfiða í tilverunni ? Hver er höggormurinn í lífi okkar – og hvers vegna hlustuðum við á hann ? Við erum ekki bara ómótað efni sem bíður eftir því að verða fullskapað heldur erum við sjálfstæðar siðferðilegar verur sem höfum vald yfir eigin lífi og annarra . Við erum heldur ekki eins og hinn almáttugi listamaður sem getur skapað og eytt eftir eigin höfði . Lífið okkar verður fyrir áhrifum sem við köllum ekki yfir okkur og ráðum ekki yfir . En það er í okkar höndum að meðtaka það sem mætir okkur og snúa því til góðs . Þegar við fylgjumst með umræðu um trú og kirkju er auðvelt að fá á tilfinninguna að hin raunverulega glíma manneskjunnar við hinstu rök tilverunnar , fari fram einhvers staðar annars staðar . Við stöndum okkur vel í að halda utan um gamlar spurningar og gömul svör – höldum þeim til haga og útlistum þau vandlega – en tökum við slaginn um það sem brennir á okkur hér og nú ? Hinn fremsti postuli og þjónn Drottins , Pétur , sem Kristur vildi síðan byggja kirkju sína á , er þannig eins settur og sú smáa , hrædda og kjarklitla manneskja , sem við þekkjum svo vel í okkur sjálfum . Þegar á reynir , bregðumst við . Við svíkjum jafnvel það sem skiptir okkur mestu og afneitum því sem við þiggjum líf okkar af . Harmagráturinn og þjáningin vegna barnsmorðanna í Betlehem eru umhugsunarefni þessa dags í miðri jólavikunni . Í næstu andrá við hátíð ljóss og friðar , þar sem himinn og jörð mætast og manneskjurnar fá að líta dýrð himinsins í barninu litla , dynja yfir ósköp af sláandi stærðargráðu . Öll sveinbörn undir tveggja ára aldri eru leituð uppi og deydd . Mér þykir eins og okkur sé vel ráðlagt þessa aðventu , að huga að aðstæðum barna . Það er eins og andinn knýji okkur á þessari stundu til þess að sjá við hve hörmulegar og niðurlægjandi aðstæður börn þessa heims lifa oft við – án þess að gráti þeirra sé veitt eftirtekt . Ég man ekki hver það var sem sagði þessa frægu setningu : ef þú vilt breyta heiminum byrjaðu þá á sjálfum þér . Þessi pæling er ansi mögnuð því hún stillir upp í raun og veru upp tveimur andstæðum . Heimurinn og ég . Hinn stóri , mannmargi , flókni , óyfirstíganlegi heimur og litla , takmarkaða ég . Inn á milli fótboltaleikjanna sem ráða ríkjum í sjónvarpinu um þessar mundir var sýnd ein ágætis bíómynd í gærkvöldi um skáldkonuna og heimspekinginn Írisi Murdoch . Myndin rakti líf og starf Írisar frá því hún var ung kona að hefja skrif sín þar til hún er komin á efri ár og hugur hennar sem alla tíð var svo frjór og skarpur er farinn að láta undan hrörnun og sjúkdómi . Þungamiðja myndarinnar er samband Írisar við lífsförunaut sinn sem er elskhugi hennar og eiginmaður og stendur við hlið hennar þar til yfir lýkur . Munið þið eftir forsíðu á Morgunblaðinu í þessari viku , þar sem var mynd af konu með lítið barn ? Í þessum knappa texta kemur ansi margt fram um kirkjuna og erindi hennar í heiminum . Styðja sig á göngunni ? Halla sér að honum þegar þeir finna fyrir þreytu og mótlæti ? Verja sig gagnvart aðsteðjandi ógnum ?