Meðlimir SGI tala oft um að „ breyta eitri í meðal “ þegar þeir lýsa því hvernig ástundun búddismans hefur gert þeim kleift að breyta erfiðum , neikvæðum eða þjáningarfullum kringumstæðum í eitthvað jákvætt . Grundvallar merking þess að „ breyta eitri í meðal “ er að umbreyta hvötum sem byggðar eru á blekkingum í uppljómun . Í ritinu The Treatise on the Great Perfection of Wisdom sem rakið er til Nagarjuna , sem var indverskur búddískur heimspekingur uppi á þriðju öld , er Lótus sútrunni líkt við „ mikilhæfan lækni sem breytir eitri í meðal . “ Það er vegna þess að Lótus sútran opnar fyrir möguleika á uppljómun fyrir fólk sem vegna hroka og sjálfumgleði hefur valdið því að „ fræ búddatignarinnar í lífi þess hefur skrælnað . “ Í eldri sútrum hafði slíkt fólk verið fordæmt sem óhæft til að verða búddar . Mikilvægt er að af þessu má draga þá ályktun að enginn er svo vonlaus að honum sé ekki viðbjargandi . Í riti sínu „ Fyrst er ég heyrði kenninguna um hið æðsta farartæki , “ þróaði Nichiren þessa hugmynd þegar hann fullyrti að með því að nota kraft hins leynda lögmáls Nam mjóhó renge kjó getur viðkomandi umbreytt hinum þremur leiðum hvata sem byggast á blekkingum , karma og þjáningum í hinar þrjár dyggðir búdda , það er að segja Dharma líkamann , visku og frelsi . Hægt er að skilja þetta sem svo að öllum neikvæðum kringumstæðum er hægt að breyta í uppsprettu góðra gilda . Í grunninn merkir þetta að með því að skora á og yfirstíga þjáningarfullar kringumstæður vöxum við sem manneskjur . Lykillinn er fólginn í því hvernig við bregðumst við óhjákvæmilegum þjáningum lífsins . Neikvæð , þjáningarfull reynsla er oft nauðsynlegur drifkraftur fyrir okkur . Eitt búddískt rit lýsir veikindum sem hvata til að vekja upp löngun til að leita sannleikans . Á sama hátt hefur fólk sem upplifað hefur stríð og óréttlæti fyllst löngun til að helga líf sitt friði og réttlæti . Ferillinn , að breyta eitri í meðal , hefst þegar við lítum á erfiðar aðstæður sem tækifæri til að skoða eigið líf , styrkja og þroska hugrekki okkar og samkennd . Því meira sem við erum fær um að gera þetta þeim mun meira vaxa lífskraftur og viska okkar og við birtum sannarlega stórfenglegt lífsástand . Þannig getur þjáning virkað sem stökkbretti til að upplifa dýpri hamingju . Frá sjónarhorni búddismanns inniheldur öll neikvæð reynsla jákvæða grundvallar möguleika . Hins vegar , ef við bíðum ósigur fyrir þjáningum eða bregðumst við erfiðum kringumstæðum á neikvæðan og eyðileggjandi hátt er hinu upprunalega „ eitri “ ekki breytt , það heldur áfram að vera eitur . Búddisminn kennir að þjáning eigi rætur sínar að rekja til karma , þeirra orsaka sem við sjálf höfum skapað . Kenning búddismanns um karma fjallar um persónulega ábyrgð . Það er þar af leiðandi á okkar ábyrgð að umbreyta þjáningu í gildisskapandi reynslu . Búddisminn lítur ekki á karma sem óbreytanlegt eða sem forlög – það er jafnvel hægt að breyta dýpstu og rótgrónustu karmísku mynstrum . Með því að taka erfiðar kringumstæður , til dæmis veikindi , atvinnuleysi , ástvinamissi og svik og nota þær sem tækifæri til að dýpka skilning okkar á persónulegri ábyrgð okkar , getum við öðlast og þróað slíka sjálfsþekkingu sem verður að uppsprettu ávinninga . Búddisminn kennir að sjálfsþekking sé í raun skilningur á okkar eigin takmarkalausu möguleikum , okkar innri styrki , visku og samkennd . Þessir takamarkalausu möguleikar eru „ búddaeðlið “ okkar . Upprunalega merking orðasambandsins „ að breyta eitri í meðal “ vísar til þess konar sjálfsþekkingar . Í kaflanum „ Trú og skilningur “ í Lótus sútrunni bregðast Subhuti og aðrir sem höfðu lengi verið fylgismenn Búdda við spádómi um að annar fylgismaður , Shariputra , muni öðlast æðstu uppljómun . Fylgismennirnir viðurkenndu að þeir hefðu fyrir löngu gefist upp á að verða sjálfir búdda en við það að heyra kenningar Lótus sútrunnar sneru þeir frá fyrri afstöðu sinni um uppgjöf og leti . „ Hugur þeirra var snortinn sem aldrei fyrr og þeir dönsuðu af gleði . “ Nagarjuna og T‘ien-t‘ai ( 538 - - 597 ) líktu þar af leiðandi Búdda við góðan lækni sem fær var um að breyta eitri ( leti og uppgjöf aldraðra fylgismanna ) í meðal ( einlæga löngun til að öðlast æðstu uppljómun búddatignarinnar ) . Þessi kenning um möguleikann á grundvallar umbreytingu gerir búddismann að ákaflega bjartsýnni heimspeki . Þessi bjartsýni knýr búddista áfram er þeir leitast við að umbreyta hinum neikvæðu og eyðileggjandi tilhneigingum í lífi sínu , samfélaginu og heiminum öllum .