Frummyndakenningin var allsherjarkenning sem gegndi bæði frumspekilegu , þekkingarfræðilegu , siðfræðilegu og jafnvel merkingarfræðilegu hlutverki . Herakleitos var myrkur hugsuður og torskilinn og stundum er eins og hann tali í gátum . Þessar herakleitísku hugmyndir um óreiðukenndan heim sem er breytingum undirorpinn lituðu heimssýn Platons , að minnsta kosti virðist hann hafa fallist á þetta viðhorf hvað efnisheiminn varðar . Hann færði rök fyrir því að óveran gæti ekki verið til , hún væri óskiljanleg og beinlínis óhugsandi . Þeir leituðu óbreytanlegrar undirstöðu heimsins sem átti jafnframt að útskýra breytingar í honum . Þær eru raunverulegasti hluti veruleikans , raunverulegri en efnisheimurinn sem er einungis léleg eftirlíking af frummyndunum . Þannig svara frummyndirnar bæði frumspekilegu spurningunni um hvað sé raunverulega til og þekkingarfræðilegu spurningunni um hvað sé hægt að þekkja . Málverk eru samkvæmt Platoni enn ómerkilegri en hlutir efnisheimsins , þar sem þau eru aðeins eftirlíkingar af eftirlíkingum . ' Stóllinn ' eftir Vincent van Gogh , 1888 . Frummyndirnar mynda stigveldi þar sem efst trónir frummynd hins góða . Þær eru enn fremur undirstaða algilds siðferðis , siðferðis sem gildir jafnt fyrir alla því heimur frymmyndanna er hlutlægur veruleiki , það er að segja hann er óháður hugmyndum okkar um hann og viðhorfum okkar til hans , hann á sér sjálfstæða tilvist . Hugmyndin um algilt siðferði er andstæð hugmyndum sem Platoni var meinilla við um að siðferðið sé afstætt , eða að í einu menningarsamfélagi gildi til að mynda eitt siðferði en annað í öðru og svo framvegis . Einn frægasti staðurinn í samræðum Platons er í sjöundu bók Ríkisins þar sem finna má hellislíkinguna svonefndu . Þar líkir Platon jarðlífinu við dvöl í helli þar sem fólk er fjötrað niður svo að það getur ekki hreyft sig . Í samræðunni Parmenídesi sem nefnd er eftir Parmenídesi frá Eleu sætir kenningin aftur á móti harðri gagnrýni . Og það geta ekki verið margar frummyndir sömu tegundar samkvæmt kenningunni . Rökin nýta sér sem sagt veikleika í kenningunni sem felst í óljósum hugmyndum um hlutdeild eða þátttöku hluta í frummyndunum og um sjálfsþátttöku frummyndanna . Þótt kenningin hafi sætt harðri gagnrýni í Parmenídesi hvarf hún eigi að síður ekki alfarið úr ritum Platons . Vísindavefurinn , 19. september 2005 . Sótt 11. desember 2019 . Eru menn aðeins eftirmyndir af hinum fullkomna manni eða konu , líkt og málverk af stól er aðeins eftirmynd af einhverjum ákveðnum stól ? “ Vísindavefurinn . 19. sep. 2005 . Vefsíða . 11. des. 2019 .