Kvótaeigendum , þeim aðilum sem eiga aflahludeild í kvótakerfinu , hefur fækkað um 85% frá árinu 1992 . Þá réðu nálega 1.100 útgerðir yfir þorskkvóta í aflamarkskerfinu . Við upphaf núverandi fiskveiðiárs hafði handhöfum aflahlutdeilda í þorski hins vegar fækkað niður í 166 . Í Fiskifréttum í dag er farið yfir þessa þróun á fjölda útgerða sem eiga aflahlutdeild í einhverjum kvótabundnum tegundum á tímabilinu 1990 / 1991 til 2008 / 2009 . Fækkun útgerða var nokkuð stöðug til ársins 1998 og svo aftur 2002 til yfirstandandi fiskveiðiárs . Helsta skýringin er hagræðing innan sjávarútvegsins . Kvótakerfið hefur gefið útgerðum færi á að selja sig út úr greininni og einnig hafa sjávarútvegsfyrirtæki sameinast . Rekstur sjávarútvegsfyrirtækja hefur sjaldan gengið betur en þessi misserin . Á móti kemur að skuldir margra sjávarútvegsfyrirtækja , einkum þeirra smærri , eru mjög miklar , og hætta á að verulegur fjöldi þeirra geti komist í þrot . Þetta kemur fram í nýri sjávarútvegsskýrslu Íslandsbanka sem fjallað er um í Viðskiptablaðinu í dag . Í skýrslunni kemur fram að þegar einungis er horft til fjölda sjávarútvegsfyrirtækja en ekki hlutdeild í kvóta er niðurstaðan sú að 36% séu í góðum rekstri og með viðunandi skuldastöðu , og að liðlega fimmtungur fyrirtækjanna sé með lífvænlegan rekstur en miklar skuldir og þau geti því þurft á fjárhagslegri endurskipulagningu að halda og aukningu í eigin fé . Hjá tæplega fjórðungi fyrirtækjanna eða 24% er staðan enn verri og þau eiga á hættu að lenda í gjaldþroti .