Bikarklukkur , Edraianthus , er lítil ættkvísl líkra tegunda í bláklukkuætt , Campanulaceae , sem vaxa í fjöllum Balkanskaga . Þetta eru smávaxnar fjallaplöntur sem mynda þúfur striklaga laufblaða með klukkulaga blómum á stuttum stilkum . Þær kjósa helst að kúra á milli steina þar sem sólin skín og eins og margar aðrar fjallaplöntur kunna þær alls ekki að meta vetrarumhleypinga . Biskupshúfur , Epimedium , er frekar lítil ættkvísl í mítursætt , Berberidaceae . Flestar tegundir eiga heimkynni í Kína . Þetta eru skógarplöntur sem kjósa helst frjóan og rakan jarðveg á skuggsælum stað . Ung laufblöð eru oft litrík og eru ekki síðra skraut en blómin sem ættkvíslin dregur nafn sitt af . Eins og nafnið bendir til eru blóm vorboða , Eranthis , með þeim fyrstu sem birtast á vorin . Þetta er lítil ættkvísl um 8 tegunda í sóleyjaætt , Ranunculaceae , með heimkynni í S-Evrópu og austur yfir Asíu til Japans . Þær eru lágvaxnar skógarbotnsplöntur sem nýta birtuna áður en trén laufgast til að blómgast sínum gulu eða hvítu blómum . Laufið vex eftir blómgun og fölnar þegar skuggsælt er orðið í skógunum . Sveipþyrnar , Eryngium , er nokkuð stór ættkvísl af sveipjurtaætt , Apiaceae , með um 250 tegundum sem vaxa víða , flestar tegundir í S-Ameríku . Blómskipunin stendur mjög lengi og hentar vel til þurrkunar . Þeir henta í öll blómabeð og kjósa að standa óhreifðir þar sem þeir hafa djúpstæðar rætur . Nýjar plöntur vaxa upp af rótarbútum og auðvelt að fjölga þeim þannig . Mjólkurjurtir , Euphorbia , er stór og fjölskrúðug ættkvísl í mjólkurjurtaætt , Euphorbiaceae , með hátt í 2000 tegundir . Þær eiga það allar sameiginlegt að innihalda eitraðan mjólkursafa og hafa sérstaka skipan lítilfjörlegra blóma umluktum stórum litskrúðugum háblöðum . Þekktasta tegund ættkvíslarinnar er líklegast jólastjarnan , Euphorbia pulcherrima . Möðrur , Galium , er stór ættkvísl í möðruætt , Rubiaceae , með yfir 600 tegundum . Flestar þykja ekki eftirsóknarverðar garðplöntur , en þó eru örfáar sem eru ljómandi fallegar . Fjórar tegundir vaxa villtar á Íslandi , hvítmaðra , laugamaðra , gulmaðra og krossmaðra , og sóma a.m.k þær tvær síðastnefndu sér ljómandi vel á klöppum og í skógarrjóðrum . Maríuvendir , Gentiana , er stór ættkvísl um 400 tegunda í maríuvandaætt , Gentianaceae . Hún dreifist um fjalllendi og tempruð belti Evrópu , Asíu og Ameríku . Eitt aðaleinkenni ættkvíslarinnar eru stór tregtlaga blóm og margar tegundir skarta einstaklega skærbláum blómum . Dalafíflar , Geum , er ættkvísl í rósaætt , Rosaceae , náskyld murum ( Potentilla ) , en ólíkt þeim standa dalafíflar yfirleitt mjög lengi í blóma . Þeir vaxa víða um Evrópu , Asíu , Ameríku , Afríku og á Nýja-Sjálandi . Flestir vaxa best á sólríkum stöðum , en gera engar sérstakar jarðvegskröfur . Blæjublóm , Gypsophila , er ættkvísl í hjartagrasaætt , Caryophyllaceae , með útbreiðslu um Evrasíu , Afríku og Eyjaálfu , með mestan tegundafjölda í Tyrklandi . Blæjublóm hafa djúpstætt rótarkerfi og er því illa við flutning . Þau þrífast best í djúpum , vel framræstum jarðvegi á sólríkum stað . Lykkjubaunir , Hedysarum , er ættkvísl um 300 tegunda í ertublómaætt , Fabaceae , með heimkynni í Evrasíu , N-Afríu og N-Ameríku . Nafn ættkvíslarinnar er dregið af einkennandi liðskiptum fræbelgjum . Þær þurfa djúpan , næringarríkan jarðveg þar sem þær hafa djúpstæðar rætur og þola því illa flutning . Jólarósir , Helleborus , er ættkvísl um 20 tegunda í sóleyjaætt , Ranunculaceae , með heimkynni í Evrasíu , flestar á Balkanskaga . Þetta eru sígrænar jurtir sem vaxa í frjóum , heldur basískum jarðvegi í hálfskugga innan um lauftré og runna og blómgast síðvetrar eða að vori . Dagliljur , Hemerocallis , er ættkvísl 19 tegunda sem áður tilheyrðu liljuætt , Liliaceae , en hafa nýlega verið flokkaðar í ættina Asphodelaceae . Dagliljur vaxa villtar um Evrasíu , flestar í austanverðri Asíu . Þær eru vinsælar garðplöntur og eru yfir 60.000 yrki skráð . Nafn ættkvíslarinnar er dregið af því að hvert blóm stendur yfirleitt ekki lengur en sólarhring . Heuchera , roðablóm , er ættkvísl um 30 tegunda í steinbrjótsætt , Saxifragaceae , sem allar eiga heimkynni í N-Ameríku . Einkenni þeirra er hvirfing laufblaða sem oft eru fagurlituð og klasar smárra , klukkulaga blóma . Mikill fjöldi yrkja er ræktaður í görðum . Heucherella er nýleg ættkvísl sem varð til með víxlun tveggja ættkvísla , Heuchera , roðablóma og Tiarella , löðurblóma . Báðar ættkvíslir tilheyra steinbrjótsætt , Saxifragaceae , og eiga heimkynni í N-Ameríku . Blendingarnir sameina fjölbreyttan lauflit roðablóma og hjartalaga lauf og blómfegurð löðurblóma , en líkjast roðablómunum þó meira . Undafíflar , Hieracium , er stór ættkvísl í körfublómaætt , Asteraceae , sem nýlega hefur verið skipt í tvær ættkvíslir , Hieracium og Pilosella . Það sem skilur á milli er að tegundir sem nú eru flokkaðar í Pilosella hafa heilrennd lauf og fjölga sér líka með ofanjarðarrenglum . Tegundir sem enn tilheyra ættkvísl Hieracium hafa þann eiginleika að mynda fræ án frjóvgunar og því er tegundafjöldi ættkvíslarinnar nokkuð á reiki . Undafíflar vaxa í þurru graslendi og kjósa því sólríkan stað . Iliamna , bjarmar , er lítil ættkvísl um 7 líkra tegunda með heimkynni í N-Ameríku . Ættkvíslin virðist nefnd eftir Iliamna vatni í Alaska , þrátt fyrir að engin tegund ættkvíslarinnar vaxi þar . Þetta eru fallegar , hávaxnar plöntur með klasa af blómum sem líkjast stokkrósum , enda tilheyrir ættkvíslin stokkrósarætt ( Malvaceaea ) . Sverðliljur , Iris , er stór ættkvísl hátt í 300 tegunda í sverðliljuætt , Iridaceae . Orðið iris er úr grísku og merkir regnbogi og vísar í litrík blóm ættkvíslarinnar . Nær allar tegundir vaxa um tempraða belti norðurhvels við mjög breytileg skilyrði , frá þurru fjallendi , til engja og mýra .