Gunni var rauðhærður og notaði oft óhefðbundnar aðferðir við úrlausn mála . Lengi var hann kallaður Gunni „ Rauði “ en svo breyttist það í Gunni „ Rednek “ . Gunni Rednek fæddist á Ísafirði 3. ágúst 1980 og lést þann 8. mars 2015 eftir erfið veikindi , húðkrabbamein . Spor Gunna í Íslensku rallýcross-sögunni eru dýpri en spor flestra annarra . Gunni var ástríðufullur keppandi en hann hafði ástríðu fyrir mörgu . Drifkraftur hans og ástríða gerðu hann að þeirri fyrirmynd sem raun ber vitni . Ástríðan Margir hafa ástríðu fyrir því að smíða keppnisbíla , aðrir fyrir því að aka hratt og keppa og enn aðrir fyrir félagsmálum og uppbyggingarstarfi . Gunni hafði ekki aðeins ástríðu fyrir þessu öllu heldur bjó hann yfir drifkrafti til að gera þetta allt með miklum ágætum . Það var sannkölluð himnasending fyrir íslenskt rallýcross að fá mann eins og Gunna ; mann sem vildi hafa hlutina fullkomna – mann sem lagði sig allan í að færa hlutina í það horf . Þegar keppnisdagur rann upp mætti Gunni snemma til að undirbúa keppnishaldið , settist svo í bílinn og keppti . Hann gat hjálpað og þess vegna gerði hann það . Haustið 2014 áskotnaðist rallýcrossklúbbnum húsnæði sem þurfti að flytja á staðinn . Gunni var einn þeirra sem komu að því . Veikindin voru farin að há honum og það fór ekki framhjá neinum í hvað stefndi . Það truflaði Gunna ekki , hann gat gert gagn og því gerði hann það . Gunni aðstoðaði marga , m.a. þá sem voru að stíga sín fyrstu skref í sportinu . Hann fór ekki í manngreinarálit ; allir áttu athygli hans óskipta og þannig stuðlaði hann að fjölgun í hópi keppenda . Oft var hringt í Gunna þegar einhver var í vandræðum með Hondu í bílskúr úti í bæ . Þegar svo bar við átti hann til að hverfa að heiman í marga klukkutíma en skilaði sér svo að málinu leystu . Vandamál voru verkefni , skemmtilegustu verkefnin , því þeim fylgdu lausnir og þær voru gulrótin í öllu hjá Gunna . Keppnismaðurinn Gunni fagnaði mörgum titlum enda var hann feikigóður ökumaður . Það var ekkert grín að keppa við hann . Eflaust pældi hann meira en aðrir í öllum mögulegum smáatriðum í akstrinum og hegðun bílsins og eflaust líka mótherjunum . Gunni pældi mikið í hlutunum , hann settist líka niður með sínum helstu keppinautum og deildi upplýsingum . Með árangur að leiðarljósi auðnaðist honum að komast skörinni hærra en flestir í kringum hann , samt var honum dýrmætara að efla allt í kringum sig en það eitt að vinna . Gunni var ríkjandi Íslandsmeistari í rallýcrossi þegar hann féll frá . Rednekmótið Að Gunna gengnum efndu félagar hans og vinir til minningarmóts . Fyrsta Rednek mótið var haldið haustið 2015 , árið sem Gunni lést . Nú eru Rednek mótin orðin fimm , árlegur viðburður og fastur punktur í keppnisdagatali íslenskra aksturíþrótta . Þó mörg okkar þekki sögu Gunna er vel við hæfi að rifja hana upp . Bæði til að heiðra minningu góðs drengs en líka til að festa Rednekmótið í sessi um ókomna tíð . Hinar fjölmörgu hliðar Gunna Listamaðurinn Gunni kom snemma fram en sú hlið hans var mörgum hulin . Á meðan flestir krakkar teiknuðu Óla prik teiknaði Gunni form með skuggum því hann var búinn að ná tökum á þrívíddinni á tvívíðu blaði . Afi hans , Finnur , var mikill hagleiksmaður og kenndi Gunna undirstöðu skugga í teikningu . Lítið fór fyrir listamanninum Gunna en vinnufélagar hans í prentsmiðju Morgunblaðsins ráku augun endrum og sinnum í teikningar á borðinu hans ; teikningar sem fengu fólk til að stoppa og taka eitt skref til baka til að skoða betur . Það var svo haustið 2014 að Gunni hélt sína fyrstu myndlistarsýningu . Hún var í Hamraborg á Ísafirði og vakti mikla hrifningu . Það kom Gunna mjög á óvart að myndirnar hans seldust . Síst átti hann von á því , að því er fram kom í samtölum við vini hans og fjölskyldu . Gunni talaði reyndar um að hann væri ánægður að fá fyrir römmunum . Gunni var mjög laginn við vélar o.þ.h. hluti . Aðeins nokkurra mánaða gamall var hann að dunda sér við að skrúfa peru úr perustæði en hann átti eftir að skrúfa margt um ævina . Um fermingu voru fyrstu mótorhjólavélarnar skrúfaðar sundur og saman . Öll vinnubrögð og frágangur voru til fyrirmyndar : Framúrskarandi er orðið sem lýsir því hvað best . Hvað með peninga ? Gunni seldi eitthvað af myndum en peningar voru ekki það sem hann sóttist eftir . Sjálfsagt veit enginn hverju hann sóttist eftir ; kannski var það bara Eureka augnablikið þegar lausn á flóknu vandamáli var fundin , eða þegar verk var orðið fullkomið . Peningar gera flest okkur að öpum , en Gunni var ekki á þeim stað . Líkt og verk meistara á borð við Leonardo da Vinci o.fl. þá urðu verk Gunna ekki alltaf fullkomin og þegar svo bar við var verkinu hent og byrjað upp á nýtt . Það sem eftir stóð var hins vegar fullkomið . Gunni var duglegur að koma sér upp „ gulrót “ , einhverju til að eltast við og gefa verkinu tilgang . Fjórhjóladrifna Rednek Hondan er gott dæmi um það . Kveðja frá Ástralíu Gunni fékk þá hugmynd að breyta Honda bíl , setja fjórhjóladrif í hann . Það er aðeins meira en að segja það og margir höfðu reynt þetta með misjöfnum árangri . Það var Gunna líkt að pæla vandlega í því hvað hann var að gera , skrá allt nákvæmlega og fullkomna verkið . Gunni hugsaði verkefnið í tvö ár áður en hann byrjaði , en í raun var verkið þá þegar orðið fullkomnað . Á einhverjum spjallþræði fékk Gunni spurningu frá Ástralíu , hvernig hann gerði þetta og hitt í breytingunni . Hann svaraði um hæl með því að senda smíðateikningarnar ásamt nákvæmri lýsingu á því sem hann gerði . Allt var þetta teiknað , myndað og skjalfest meðan smíðin fór fram . Sá sem fékk þetta í hendurnar brást vel við en spurði hví í ósköpunum hann væri að láta svo mikla vinnu frá sér án kröfu um greiðslu . Gunni sagði að hann væri bara ekkert að pæla í því . Hann var búinn að nota þetta og aðrir mættu alveg njóta . Þarna er Gunna heitnum rétt lýst ; eigin hagsmunir viku fyrir hjálpseminni . Að Gunna gengnum fékk fjölskylda hans kveðju frá áströlskum bílaklúbb , með kærum þökkum fyrir ómetanlegt framlag sem hefði hjálpað mörgum þar ytra og fleira jákvætt kom fram í þeirri kveðju . Brotabrot af smíðaupplýsingunum Vinnubrögðin til fyrirmyndar að venju Vinnubrögðin til fyrirmyndar að venju Húmoristinn Gunni hafði sérstakan húmor , þennan sem sýndi sig sjaldan en sigraði alla nærstadda þegar svo bar við . Eitt sinn voru nokkrir vinir staddir á veitingastað og voru að panta mat . Einn þeirra , Kristinn Sveinsson ( Kiddi bílamálari ) , er þannig gerður að honum er lífsins ómögulegt að panta af matseðli án viðbóta . Kristinn pantaði og bætti við að það þyrfti að taka þetta burt og bæta öðru við , gera svona og svona o.s.frv . Gunni var næstur og pantaði einn hamborgara en bað um að öll kornin ofan af hamborgarabrauðinu yrðu plokkuð af . Jæja , kannski ekki besti brandarinn á prenti en í þessum félagsskap og við þessar aðstæður þá dugði þetta til að allir nærstaddir sprungu úr hlátri að þjóninum meðtöldum . Síminn Gunni hafði símanúmerið 86 HONDA , en hann hafði lítið gaman af því að tala í síma . Til að gera það bærilegra gekk hann rösklega um eða rissaði eitthvað á blað , sem var reyndar algengara . Það hæfir ekki heila á yfirsnúningi að eyða tímanum í símtal . Líklega þurfti Gunni meiri ögrun , eitthvað meira krefjandi . Hann hafði samt alltaf tíma fyrir vini sína og var sannur vinur vina sinna . Meðfylgjandi myndaalbúm sýnir nokkur verka Gunna ; útskornir stimplar og teikningar . Allt er þetta gert fríhendis . Gunni notaði til að mynda aldrei reglustiku , augað réði för og þjálfaðar hendur fylgdu . Gunni fiktaði líka eitthvað við ritað mál , rímur . Hvert það hefði leitt fáum við ekki að vita . Það er bara eitt af fjölmörgu sem við verðum að sætta okkur við að hafa misst daginn sem Gunni kvaddi þennan heim . Kvaddi með stæl Það duldist Gunna ekki frekar en öðrum í hvað stefndi veturinn 2014 - 2015 . Veikndin versnuðu og engin lækning til . Hér kemur gullkorn sem lýsir Gunna svo vel : Það var óhugsandi að eitthvað var að fara að gerast og ekkert búið að pæla í því , ekkert skipulagt . Í samstarfi við Dagbjörtu systur sína skipulagði Gunni útförina , sína eigin útför . Gunni kvaðst ekki þekkja vini sína í jakkafötum , því væri rétt að setja á „ dresscode “ , þ.e. vinnuföt eða keppnisgalli . Flestir mættu í keppnisgallanum . Presturinn sagðist aldrei hafa lent í annarri eins útför . Kristinn Sveinsson bílamálari , Smári Jónsson ásamt fleirum sáu um að mála kistuna sem var máluð í litum keppnisbílsins , merkt merki Gunna og „ Ginger inside “ , ekki „ Intel inside “ eins og á tölvunum . „ Það var mjög skrítið að gera þetta fyrir vin sinn “ , sagði Kristinn en sagðist líka vera mjög glaður að hafa gert þetta . „ Hann kvaddi með stæl , “ sagði Kristinn að lokum . Síðustu orð Gunna sagði hann við Dagbjörtu systur sína . Dagbjört spurði hvort eitthvað væri hægt að gera fyrir hann , hvort hann vantaði eitthvað . Svarið var , líkt og svo oft áður : „ Nei takk , ég er góður “ , lukti svo augunum fyrir sína hinstu hvílu . Lítill límmiði sem fékk alla til að brosa í jarðaförinni Gunni barðist fyrir því að gefnar yrðu medalíur í stað bikara , í sparnaðarskyni . I made this . Þau voru mörg stykkin sem falla undir þá skilgreiningu Það duldist engum að hér fór Honda maður Kveðjan Mótorsportheimurinn fjölmennti í Fossvogskirkju við útför Gunna . Það var ljóst að hér fór enginn meðalmaður og missirinn var mikill . Gunni var da Vinci okkar tíma ; lista - og handverksmaður , framúrskarandi í öllu sem hann tók sér fyrir hendur , vinur vina sinna . Fyrirmynd sem komandi kynslóðir munu heiðra á Rednekmótum framtíðarinnar .