Skattafsláttur vegna hlutabréfakaupa hvetur einstaklinga til þátttöku í atvinnurekstri og tvinnar því saman hagsmuni þeirra og atvinnulífs . Eitt mikilvægasta verkefni stjórnvalda í lýðfrjálsum ríkjum er að tryggja fjárhagslegt sjálfstæði einstaklinga – ekki aðeins þeirra sem efnaðir eru heldur alls launafólks . Ég dreg ekki í efa að mörgum þyki draumur minn um að allir verði eignamenn óraunhæfur – útópísk hugmynd sem hægt sé að skemmta sér við á síðkvöldum . Við efasemdamennina segir ég : Við höfum í höndunum öflugt verkfæri – ekki gallalaust – til að láta drauma rætast . Með því að nýta krafta markaðshagkerfisins getum við lagt grunn að því að gera alla að eignafólki – að kapítalistum . Eignamyndun millistéttarinnar og þeirra sem hafa lægri laun stendur á tveimur meginstoðum . Annars vegar á lífeyrisréttindum og hins vegar á verðmæti eigin húsnæðis . Þess vegna er mikilvægt að gera sem flestum kleift að eignast eigið húsnæði . Við hægri menn höfum kallað þetta séreignarstefnu og bent á að hún sé einn af hornsteinum borgaralegs samfélags . Séreignarstefnan er í sinni einföldu mynd frelsisstefna – leið að því markmiði að launafólk búi við fjárhagslegt sjálfstæði . Þriðja stoðin Auðvitað hafa ekki allir áhuga á því að stuðla að eignamyndun almennings . Í hugum þeirra er slíkt merki um smáborgarahátt . Ég næ aldrei að sannfæra þá um nauðsyn þess að skjóta þriðju stoðinni undir eignamyndun launafólks . Þeir munu reyna að leggja steina í götur allra þeirra breytinga sem gera almenningi kleift að taka með beinum hætti þátt í atvinnulífinu . Aðrir ættu að gerast samherjar okkar sjálfstæðismanna sem höfum lagt frumvarp um að innleiða sérstakan skattaafslátt vegna hlutabréfakaupa . Í greinargerð með frumvarpi okkar er bent á hið augljósa : Hlutabréfamarkaðurinn er mikilvæg uppspretta fjármagns og gerir fyrirtækjum kleift að afla sér viðbótarfjármagns í formi nýs hlutafjár . Markaðurinn veitir skráðum félögum aðhald þar sem þau búa við mikla upplýsingaskyldu sem leiðir að öðru óbreyttu til aukins aga , vandaðra stjórnarhátta , gagnsæis , trúverðugleika og ekki síst skilvirkni í rekstri . Skilvirkur hlutabréfamarkaður er óaðskiljanlegur frá öflugu efnahagslífi og hagvexti þróaðra þjóða . Sterkur markaður þar sem fyrirtæki hafa greiðan aðgang að fjármagni sem nýta má til fjárfestingar og vaxtar er þjóð allri til hagsbóta . Skattafsláttur vegna hlutabréfakaupa , hvort heldur sem er í sjóðum eða stökum hlutabréfum , hvetur til aukins sparnaðar af hálfu heimila ásamt því að stuðla að meiri dýpt á markaði með fjölgun þátttakenda og því fjármagni sem þeim fylgir . Slík fjölgun getur liðkað fyrir viðskiptum með því að auka seljanleika og þannig dregið úr flökti á markaði ásamt því að auka möguleika fyrirtækja til fjármögnunar . Skattafslátturinn hvetur einstaklinga til þátttöku í atvinnurekstri og tvinnar því saman hagsmuni þeirra og atvinnulífs , sem leitt getur til meiri meðvitundar meðal almennings um stöðu hagkerfisins og þeirra afleiðinga sem breytingar í rekstrarumhverfi fyrirtækja , t.d. skattbreytingar eða almenn launaþróun , kunna að hafa í för með sér . „ Auðræði almennings “ Með því að virkja launafólk og gera því kleift að skjóta þriðju stoðinni undir eignamyndun sína með því að fjárfesta í atvinnulífinu , getur draumur Eykons – Eyjólfs Konráðs Jónssonar – fengið að rætast . Hann barðist fyrir því að til yrðu öflug almenningshlutafélög . Hann kallaði drauminn „ auðræði almennings “ . Í bókinni „ Alþýða og athafnalíf “ , sem kom út árið 1968 , skrifaði Eykon meðal annars : „ Almenningshlutafélög eru ekki einungis mikilvæg af efnahagsástæðum , heldur eru þau e.t.v. þýðingarmesti þátturinn í því þjóðfélagskerfi , sem nefna mætti auðstjórn almennings eða fjárstjórn fjöldans . Er þar átt við mikilvægi þess , að sem mestur hluti þjóðarauðsins dreifist meðal sem allra flestra borgara landsins , að auðlegð þjóðfélagsins safnist hvorki saman á hendur fárra einstaklinga né heldur ríkis og opinberra aðila . Þeir , sem þessa stefnu aðhyllast , telja þá þjóðfélagsþróun æskilegasta , að valdið , sem fylgir yfirráðum yfir fjármagni , dreifist sem mest á meðal landsmanna allra . “ Það var sannfæring Eykons að heilbrigð , lýðræðisleg þróun yrði aðeins ef sem allra „ flestir einstaklingar séu fjárhagslega sjálfstæðir ; þeir eigi hlutdeild í þjóðarauðnum , en séu ekki einungis leiguliðar eða starfsmenn ríkisins “ : „ Þá muni sjálfstæði manna , öryggi , þroski , ábyrgðartilfinning og lífshamingja aukast , og þá muni framleiðsla og auðæfaöflun þjóðfélagsins einnig verða mest . “ Frumvarp okkar sjálfstæðismanna um skattaafslátt vegna kaupa á hlutabréfum getur orðið áfangi í að styrkja fjárhagslegt sjálfstæði einstaklinga og auka drifkraft atvinnulífsins . Hvort til séu þingmenn sem vilja koma í veg fyrir það , á eftir að koma í ljós . En varla eru þeir margir . Höfundur er þingmaður Sjálfstæðisflokksins og formaður efnahags - og viðskiptanefndar Alþingis .