Þá sneri hann sér að því að hvetja og efla þjóðernis - og fegurðarvitund landans . Um kvenbúninga á Íslandi að fornu og nýju “ . Blómamynstur voru í uppáhaldi hjá Sigurði . Búningurinn var fyrst borinn 1859 . Þóttu búningarnir fornfálegir . Sigurður hvatti til breytinga á gamla faldbúningnum í átt til Evróputískunnar . „ Nýji faldbúningurinn “ skyldi vera svartur . Auk þess hafði Sigurður mikið dálæti á fornum útskurðarmynstrum . Blómamynstrin urðu til í samvinnu Sigurðar og samstarfskvenna hans . Búningurinn sjálfur hafði þannig skírskotun í náttúruna þar sem laufviðar - og blómabekkirnir liðuðust um hann . Þetta sýnir hversu leitandi hann var . Leitin var aftur til „ upprunans “ . Íslenski skautfaldurinn hafði aðra og rómantískari skírskotun eða í náttúru Íslands . Faldurinn var tákn snæviþakinna fjallatoppa og blæjan snjóbreiðan . Búningurinn var unnin undir sterkum áhrifum frá Evróputískunni sem Victoria drottning hafði mikil áhrif á . Snæviþaktir fjallatoppar og snjóbreiðan , tákn faldsins og blæjunnar . Hátískusparifatnaður og táknmynd kvenna sem stóðu fremstar í sjálfstæðis – og kvenréttindabaráttu um og eftir aldamótin 1900 Hugmyndum vel tekið Íslenskar konur tóku hugmyndum Sigurðar og hvatningu fagnandi . Strax á 7. áratug 19. aldar varð til fjöldi fagurra skautbúninga . Með smá breytingum gerðu þær gamla búningshluta að nýjum . Hátískusparifatnaður Vinsældir skautbúningsins urðu miklar . Kostningarétt hlutu konur árið 1915 . Skautbúningur hefur lifað góðu lífi og þróast í gegnum árin . Eins og aðrir íslenskir búningar hefur hann gengið í gegnum ýmislegt á þessum tíma . Samskonar skreyting er framan á ermum . Á 20. öld var gjarnan saumuð blúnda framan á ermar og í hálsmál . Pils – samfella er ökklasítt pils með mikilli vídd . Fellt undir streng í mitti . Litasamsetning í útsaumier mjög misjöfn , oft einlit í grænu , ljósbrúnu eða gulleitu en líka svörtu . Til eru pils útsaumuð með miklu og litríku blómaskrúði . Garn í útsauminn er af ýmsum gerðum silki , árórugarn , perlugarn og ullargarn . Síðan fylgdu þeir þróun efna og tísku í tímanna rás . Búningar úr silkisatíni , polyestersatíni , flaueli o.fl. hafa varðveist . Er leið inn á 20. öldina minnkuðu undirpilsin og umfang þeirra varð minna . Þau gátu verið úr heimaofnum ullarefnum eða fínum bómullarefnum . Utan yfir faldinn er önnur hvít húfa úr silki eða fínni bómull . Oftast er blæjan hvít en í upphafi notuðu konur þær líka svartar . Síðar varð það sorgartákn . Blæjur geta verið missíðar oftast niður á mitt bak . Oft getur blæjan verið með ídregnu blómamynstri úr hvítum fínum þræði . Nánast alltaf er blúnda í útbrún Hnúturinn er slaufa sem útbúin er úr fallegum hvítum eða ljósum satínborða . Hún er oftast óskreytt fyrir utan mynsturkant í neðri brún . Á það eru festar stjörnur eða önnur smástykki svo úr verður langur renningur Spöng og koffur er oftast sett utan um fald og blæju , en stundum undir tjullið . Stjörnuband sést mjög oft á gömlum myndum undir tjullinu . Notkun búninganna hefur risið og hnigið í gegnum áratugina en aldrei horfið algerlega . Þeir hafa þróast í notkun eins og aðrir lifandi búningar . Búningarnir hafa gengið í gegnum allar þær tískusveiflur sem fram hafa komið á líftíma þeirra . Þegar varðveittir búningar eru skoðaðir má sjá hvernig snið , efni og skreytiaðferðir hafa breyst . Tíðarandi setur þannig svip á búningana hverju sinni . Spöng er oftast óskreytt fyrir utan mynsturkant í neðri brún Þessi síða notar vafrakökur til þess að bæta upplifun þína af notkun hennar .