Sumar tegundir , eins og spörfuglar , eru orðnar sjaldgæfari og búsvæði margra spendýrategunda hafa spillst . Hvað varðar rauðref þá er talið að fjöldi þeirra sem vitja Lundúnaborgar á hverju kvöldi sé um 10 þúsund . Froskur sem á ensku er kallaður common frog ( Rana temporaria ) telst vera algengastur en hann finnst á fjölbreytilegu búsvæði víða á Stóra-Bretlandi . Þriðja tegundin heitir á ensku smooth snake ( Coronella austriaca ) . Talið er að fækkun villibráðar og skipulögð útrýming úlfsins , hafi valdið útdauða hans á eyjunum . Annað upprunalegt spendýr sem hefur náð fótfestu á eyjunum að nýju er rádýr ( Capreolus capreolus ) . Þriðja dádýrategundin sem finnst víða á eyjunum kallast á ensku fallow deer en þessi tegund er ekki upprunaleg á eyjunum heldur var flutt þangað frá Frakklandi seint á 11. öld . Önnur áberandi tegund er moldvarpa sem getur valdið miklum skaða í görðum . Þá er vert er að minnast á snjáldrur sem finnast víða á óröskuðum svæðum á eyjunum . Ein sérstæðust þeirra er dvergsnjáldran ( Sorex minutus ) sem er meðal minnstu spendýrategunda í heiminum . Nagdýr eru algeng á Bretlandseyjum . Fyrst skal nefna brúnrottuna ( Rattus norvegicus ) sem er , líkt og í öðrum borgarsamfélögum , mjög algeng og án efa algengasta spendýrið í stórborgum Bretlands ! Hins vegar „ blómstrar “ gráíkornin á eyjunum og telja vísindamenn að heildarstofnstærð hans á Bretlandseyjum sé um tvær og hálf miljón dýra . Á þessu útbreiðslukorti sést glögglega hvernig rauðíkorninn hefur orðið undir í baráttu sinni við gráíkornann en gráíkorninn finnst nú um allt England á meðan rauðíkorninn hefur flúið norður eftir til Skotlands . Fjöldi annarra smávaxinna rándýra , meðal annars víslur , greifingjar og hreysikettir ( Mustela putorius ) teljast til fánu eyjanna . Andfuglar ( Anatidae ) eru algengir á Bretlandseyjum . Alls hefur sést til 55 tegunda og í kringum 20 tegundir verpa reglulega eða óreglulega þar . Stærstur varpfugla eyjanna er hnúðsvanur ( Cygnus olor ) . Í dag má finna fjórar tegundir á eyjunum og má helst nefna orrann ( Tetrao tetrix ) og fjallarjúpu ( Lagopus muta ) , sem finnst einnig hér á landi , auk þess hinn einlenda rauðorra ( Lagopus lagopus scotica ) . Hegrar ( Ardeidae ) eiga sér nokkra fulltrúa á Bretlandseyjum . Kúfhegrinn hefur verið í geysilegri útbreiðslu á heimsvísu . Hann hóf að verpa í Ameríku árið 1933 , þá í Brasilíu , og hefur verið að fikra sig norður eftir álfunni og var kominn að vötnunum miklu við landamæri Bandaríkjanna og Kanada árið 1970 . Á Bretlandi var varp hans fyrst staðfest árið 2008 og ári síðar varp hans á Írlandi . Guðrún Kvaran er málfræðingur og prófessor emeritus . Hún starfaði um áratuga skeið við Orðabók Háskólans og varð forstöðumaður hennar árið 2000 . Guðrún hefur skrifað fjölda greina sem birst hafa innanlands og erlendis og flutt fjölmarga fyrirlestra um fræðasvið sín , en viðfangsefnin eru einkum íslenskur orðaforði í sögulegu ljósi , nafnfræði og orðabókafræði .