188 Af skelfíng stirður stár stála Týr í þeim hríng , reis hvurt á höfði hár ; háðúngar tilfmníng og ótli skrokkinn skók ; skalf niuunur , túnga , hiind , hart berjast hjartað tók , í hálsi kæfð sat önd . Strákur nieð stóryrði striðheimti fóla sinn : hjer út , þitt helvíti ! með hákalls höggulinn ; neitaðu nú ei meir , nú skaltu kúgaður . j ) á æpti fleiria Freýr : æ , farðu iiú bölvnður . Maðurinn meðkendist ; málið kom undir dóm , er jiannig auglýstist ( allir hljóðs geli tóm ) : hákalli strákur stal , stælti Jóri jiar til dreing ; hvor annán hýða skal . Hitti svo loka keing .