Sigga : Ég sá þig ekki koma úr strætó og hugsaði jæja hún hefur villst . Birna : Já , ég fór út á vitlausri stöð , er ekki nógu vel að mér hérna í Hafnarfirðinum . Sigga : Strætóstoppustöðin er bara beint fyrir framan húsið , svo þægilegt . Komdu inn . Birna : Takk fyrir . Vá hvað þetta er fallegt heimili ! Yngvi : Enda erum við alltaf heima . Sigga : Hér eru allir veggir fullir af listmunum , við erum umkringd listafólki . Sigga , eða öllu heldur Sigrid Josefsdóttir , er 77 ára gömul og býr á Jófríðarstaðavegi í Hafnarfirði með eiginmanni sínum Yngva Erni Guðmundssyni . Saman eiga þau þrjú börn og sjö barnabörn . Faðir hennar var austurrískur en mamma íslensk og flutti fjölskyldan frá Vínarborg til Íslands eftir stríð þar sem faðir hennar gerðist fiðluleikari í Sinfóníuhljómsveit Íslands . Sigga og Yngvi hafa verið gift í meira en 60 ár . Hún hætti að vinna fyrir sex árum , en síðustu árin vann hún í Hafnarborg , listasafninu í Hafnarfirði . Hún elskar að hafa fallegt í kringum sig , enda Vog í sólar stjörnumerkinu . Hún býður mér upp á kaffi í rósóttu stelli og smákökur . Sigga : Jófríðarstaðavegur , þetta er lengsta götuheiti í Hafnarfirði . Við fluttum hingað árið 1986 , en hér ólst Guðrún Helgadóttir rithöfundur upp og gerðust margar af sögunum hennar hér í þessu húsi . Heimilið er bleikt . Með fram öllum veggjum eru listaverk eftir manninn hennar , tengdaföður og barnabörn . Sófana prýða krossasaumaðir púðar og bútasaumsteppi eftir hana sjálfa . Svo er það nokkuð sem fer ekki fram hjá neinum sem kemur í heimsókn á Jófríðarstaðaveg ; barnavagnar . Í hverjum krók og kima má sjá barnavagna , litlar styttur úr postulíni , silfri og annað eins . Sigga sýnir mér inn í svefnherbergið hennar og Yngva . Sigga : Ekki taka mynd af draslinu , ég fel það hér bak við hurðina . Einhvers staðar verða vondir að vera . Birna : Hvaðan kemur áhuginn á barnavögnum ? Sigga : Tja , ég veit það nú ekki . Það gæti verið að þegar ég var lítil og við fluttum frá Vínarborg var ekki pláss fyrir barnavagninn minn og hann skilinn eftir . Í hvert skipti sem einhver úr fjölskyldunni fer til útlanda leita þau að barnavagni til að gefa mér . Sigga : Ég hef alltaf haft gaman að handavinnu , ég saumaði til dæmis rúmteppið okkar , mér fannst þetta svo skemmtilegt mynstur . Birna : Þið Yngvi eruð búin að vera saman í 60 ár , hver er lykillinn að svona löngu hjónabandi ? Sigga : Ég veit það nú ekki , okkur finnst voða gott að vera saman og höfum mörg sömu áhugamál . Við förum í sund á hverjum degi og göngum í kringum Hvaleyrarvatn næstum daglega , sama hvernig viðrar . Ég var 17 ára þegar að ég gifti mig . Við þurftum að fá samþykki forseta til að fá að gifta okkur . Hann Yngvi var 21 árs . Við erum búin að vera gift í 60 ár . Birna : Hvernig kynntust þið ? Sigga : Við sáum hvort annað fyrst á Bankastrætinu . Ég var 14 ára að labba niður götuna nýkomin úr berjamó og Yngvi var að keyra upp . Nokkrum árum síðar vorum við í partýi í sumarbústað hjá sameiginlegum vini okkar og síðan þá höfum við verið saman . Birna : Ertu enn ástfanginn af honum ? Sigga : Jú , mér finnst hann nú enn mjög huggulegur maður . Sigga : Gígja , barnabarnið mitt , gaf mér þennan varalit , hún veit hvað mér finnst gaman að mála mig . Birna : Hvernig er lífið eftir að þú hættir að vinna ? Sigga : Bara mjög skemmtilegt . Sumum finnst það ægilega leiðinlegt en það hljóta að vera þau sem hafa bara haft vinnuna sem áhugamál , skilurðu . Sko , mín vinna var alveg dásamleg , hún var skemmtileg . Ég saknaði hennar en leiðist ekkert núna . Yngvi var hættur að vinna fjórum árum á undan mér og beið bara eftir því að ég hætti . Við erum búin að vera í gönguhópi í 30 ár og fara um allt Ísland og víða í útlöndum . Svo erum við í sundi . Ég fór ekki að synda daglega fyrr en ég hætti að vinna . Þar eigum við góðan vinahóp líka . Við erum búin að gera heilmargt saman og ég get ekki hugsað mer að vera án þessara vina . Birna : Og mætið þið þá í sund á hverjum degi ? Sigga : Já já , við mætum á hverjum degi og um helgar líka . Birna : Alltaf á sama tíma ? Sigga : Já yfirleitt alltaf milli átta og hálf níu . Birna : Í Suðurbæjarlaug ? Sigga : Já og í allar laugar . Ef við erum úti á landi förum við í laugarnar þar . Bara þar sem við erum hverju sinni . Birna : Er þá verið að ræða heimsmálin í pottinum ? Sigga : Já já við reyndar fíflumst mikið sem okkur þykir voðalega skemmtilegt . Birna : Hvernig þá ? Sigga : Þeir eru nú þrír þarna sem titla sig Bakkabræður og svo er ein í hópnum mamma þeirra , í kringum þetta spinnst algjör þvæla . Sigga : Svo elska ég að lesa , ég les gjarnan hvenær sem er . Ég er hætt að vinna og get lesið þegar mig langar til þess . Birna : Hver er uppáhalds rithöfundurinn þinn ? Sigga : Ég veit það nú ekki , ég er búin að lesa allt eftir Guðrúnu frá Lundi , mér finnst mjög gaman að lesa hana , hún rennur svo vel . Hún byrjaði gömul að skrifa , skrifaði ansi margar bækur , ég held 40 til 50 bækur , ekki á svo löngum tíma . Þær urðu allar vinsælar . Ég held ég sé búin að lesa þær allar . En nú er klukkan að verða sex , ég þarf að klæða mig í ballett búninginn , eigum við ekki að vera mættar 20 mínútur í sjö ? Birna : Jú , mig minnir það . Sigga klæðir sig í svartan bol og sokkabuxur og bindur utan um sig ballett pils . Hún setur hárið í hnút og skellir á sig rauðum varalit . Hún er að fara á ballett æfingu með ballett hópnum sem nefnist Silfur svanirnir en þær eru allar yfir sextíu og fimm ára . Sigga : Ég var í ballett í Þjóðleikhúsinu þegar ég var yngri , svo sá ég þetta auglýst í vetur og ákvað að skella mér . Við erum í tímum tvisvar í viku . Ég er aldrei hressari en eftir ballett tíma , það er skemmtilegt og endurnærandi . Og svo er tónlistin í tímunum svo dásamleg . Verst hvað maður er orðinn feitur . Við skellum okkur í bílinn og keyrum á ballett æfinguna í Skipholtinu . Við tekur stór hópur af svartklæddum ballerínum og æfingin hefst , þær eru að halda sýningu um helgina og þurfa að æfa vel innkomu og útgöngu af sviði . Sjálf hætti ég í ballett þegar ég var 16 ára og hef staðið í þeirri trú að minn ferill í ballett væri grafinn og gleymdur . Þegar ég fylgist með æfingunni finn ég fyrir tilhlökkun og óþreyju í líkamanum . Ég hlakka til að verða sjötug , þá ætla ég að mæta á ballett æfingar , setja á mig rauðan varalit , hitta vinina á hverjum degi í sundi og lesa allar bækurnar sem liggja á náttborðinu mínu .