Því starfar fastanefnd á vegum IUGS , Alþjóðlega jarðlagafræðinefndin ( International Commission on Stratigraphy ) sem stöðugt fylgist með nýjustu rannsóknum í jarðlagafræði og uppfærir jarðsögutímatalið eftir því sem efni standa til og ástæða þykir . Jarðfræðilegt tímatal byggir á samþáttun jarðsögutöflu og raunaldri bergs . Árið 1982 ákvað IUGS að skilgreina byrjun pleistósentíma á grundvelli jarðlagaskipunar , steingervingafánu og aldri jarðlaga eins og menn lásu hana úr jarðlögum í Vrica , í Kalabríu , sem er hérað í suðurhluta Ítalíu . Þá eru þekktar breytingar í gróðurfari og spendýrafánu í Evrópu fyrir um 2,5 milljón árum , sem endurspegla kólnun . Ákveðið var að tímasetja upphaf pleistósentíma við 2,58 milljónir ára , en jarðlögin sýna fánuskipti sem marka verulega kólnun á Miðjarðarhafssvæðinu um það leyti . Þar af leiðir að síðasta ísöld er talin hefjast um allan heim fyrir 2,58 milljón árum , en til einföldunar eru mörkin dregin við 2,6 milljón ár í jarðsögutöflunni í 1. mynd . Það er mikilvægt að hafa í huga að þó upphaf ísaldar sé skilgreint svo , eru víða ummerki um kólnun og vöxt jökla jafnt fyrir sem eftir þennan tímapunkt . Mynd : Ólafur Ingólfsson , 2006 . Ólafur Ingólfsson og Ingibjörg Svala Jónsdóttir ( 2010 ) , Vitnisburður steingervinga um þróun lífs á jörðinni . Í : Arnar Pálsson ofl ( ritstjórar ) , Arfleifð Darwins – þróunarfræði , náttúra og menning . Reykjavík , Hið íslenska bókmenntafélag , 115 - 143 .