Fréttirnar um ráðherraskiptin og ungur aldur ráðherranna leiða hugann að því hve miklum árangri Eistar hafa náð í þróun lýðræðis og samfélags á síðustu áratugum . Margt kemur til , m.a. þetta : í fyrsta lagi að eftir endurheimt sjálfstæði horfðu Eystrasaltsríkin þrjú til Norðurlandanna sem fyrirmyndar , í öðru lagi var horft þangað og til Evrópu um náin tengsl , og í þriðja lagi má svo nefna að í Eistlandi var stokkað upp í stjórnkerfi landsins , gömlu valdaklíkunni skipt út og nýtt fólk tók við keflinu . Þetta var liður í að stokka upp frá grunni , slíta hagsmuna - og valdatengsl , og um leið liður í því að uppræta landlæga spillingu . Ungt og vel menntað fólk hefur sett mark sitt á samfélagsuppbyggingu , en þó hefur þar , eins og víðast annars staðar , farið mun minna fyrir færum konum en hollt er samfélagi í örri þróun . Skipun Keit er vonandi tímanna tákn en í nágrannaríkinu sem Eistar horfa gjarnan til , Finnlandi , eru nú tíu af sautján ráðherrum konur . Þetta leiðir svo aftur hugann að Úkraínu sem nú stendur á tímamótum . Þar hafa verið gefin skýr fyrirheit um umbætur að vestrænni fyrirmynd . Allt veltur nú á því að staðið verði við áform um upprætingu spillingar og umbótum ekki frestað í skjóli þess að við margt er að etja í því hrjáða landi . Það er áhyggjuefni að endurnýjunar gætir aðeins að litlu leyti í stjórnmálum og stjórnkerfi Úkraínu og efast margir um að árangur náist á meðan svo er . Í þessu samhengi er það kannski líkt og að nefna snöru í hengds manns húsi að vísa til kvenna sem mikilvægra þátttakanda í endurreisn samfélaga , með hliðsjón af frammistöðu forystukonunnar Júlíu Tímósjénkó , sem var sökuð um að gefa gírugustu körlum ekkert eftir . En lögmálið gildir , jafnræði og jafnvægi þarf að tryggja ef árangur á að nást . En aftur að Eistlandi . Fyrsta embættisverk Keit Pentus-Rosimannus á erlendri grundu er að funda með utanríkisráðherra Lettlands í Riga . Það er táknrænt , og Eystrasaltsríkin snúa þessa dagana bökum saman . Öryggi þeirra stafar ógn af þróun mála í austri , og ástandið í Úkraínu liggur eins og mara á fólki í samfélögum sem hafa fært miklar fórnir fyrir sjálfstæði sitt og frelsi . Ástæða er til að óska leiðtogum og forystufólki í umbrotasamfélögum alls hins besta , og ekki síður að orðum fylgi athafnir líkt og verið hefur í samskiptum Íslands við Eystrasaltsríkin allt frá því að þau endurheimtu sjálfstæði sitt – og ríkulega hefur verið ítrekað við Úkraínu á liðnu ári . Því er ekki að neita að hjarta undirritaðrar slær núna með nýrri konu við stjórnvölinn í utanríkisráðuneytinu í Tallinn - sem stendur við Íslandstorg númer eitt . Kristín A. Árnadóttir er sendiherra Íslands í Helsinki