235U er það sem kallað er kjarnkleyft efni , það er að segja að talsverðar líkur eru á því að kjarninn klofni í smærri brot þegar laus nifteind rekst á kjarna þessarar samsætu . Þessar nifteindir geta svo hugsanlega rekist á annan slíkan kjarna og valdið því að hann klofni . Ef þrjár nifteindir yrðu til að meðaltali við hverja kjarnaklofnun þyrftu að vera meira en þriðjungs líkur á að nifteind ylli kjarnaklofnun til að vaxandi keðjuverkun gæti átt sér stað . UF6 - gasið er svo sett í eins konar skilvindu þar sem þyngri samsætan 238U er skilin frá þeirri léttari 235U . Eldsneyti með hlutfall 235U upp á 3% er heppilegt til notkunar við raforkuframleiðslu í kjarnaofni en er ekki nægilega virkt til að nota í kjarnorkusprengju . Í kjarnorkusprengju þarf hlutfall 235U að vera 80 - 90% . Í fréttum að undanförnu hefur talsvert verið fjallað um áhuga Írana á að koma sér upp aðstöðu til að auðga úran og andstöðu ýmissa annarra þjóða gegn því . Það sem vakir fyrir þeim sem leggjast gegn því að Íranar komi sér upp slíkri aðstöðu er að koma í veg fyrir að þeir geti framleitt nægilega auðgað úran til þess að búa til kjarnorkusprengju og fái heldur eldsneyti sitt annars staðar frá . Hins ber þó að gæta að kjarnaofn má nota til framleiðslu á kjarnkleyfu plútoni ( Pu ) sem má nota sem eldsneyti í kjarnorkusprengjur , en auðveldara er að hreinsa það heldur en hið kjarnkleyfa 235U .