Náttúruminjasafnið var stofnsett með lögum árið 2007 en rætur stofnunarinnar má rekja aftur a.m.k. til ársins 1889 þegar Hið íslenska náttúrufræðifélag var stofnað . Náttúruminjasafnið hefur aðsetur í gömlu Loftskeytastöðinni á Melunum , Brynjólfsgötu 5 , 107 Reykjavík . Þar eru skrifstofur stofnunarinnar . Fyrstu húsakynni safnsins voru að Túngötu 14 , 101 Reykjavík , en vorið 2010 flutti safnið í Loftskeytastöðina . Á aldarafmæli fullveldis Íslands , 1. desember 2018 , opnaði Náttúruminjasafnið fyrstu stóru sýningu sína , Vatnið í náttúru Íslands , í Perlunni í Reykjavík . Sýningin veitir á nýstárlegan hátt innsýn í eina mikilvægustu auðlind landsins , vatnið okkar dýrmæta , leyndardóma þess og mikilvægi fyrir farsæla framtíð og búsetu í landinu . Á sýningunni eru lifandi vatnadýr og jurtir og áhersla lögð á virka þátttöku gesta . Sýningunni er ætlað að höfða til fróðleiksfúsra landsmanna og erlendra gesta , fólks á öllum aldri en einkum þó til barna . Í ársbyrjun 2019 eru starfsmenn Náttúruminjasafnsins átta . Dr. Hilmar J. Malmquist var skipaður forstöðumaður til fimm ára frá og með 1. september 2013 . Hrefna Berglind Ingólfsdóttir gegndi starfi ritstjóra Náttúrufræðingsins á tímabilinu 1. febrúar til 31. ágúst 2014 en þann 1. nóvember 2014 tók Álfheiður Ingadóttir við ritstjórastarfinu . Náttúrufræðingurinn er alþýðlegt tímarit um náttúrufræðileg efni sem Hið íslenska náttúrufræðifélag hefur lengst af gefið út , eða samfellt síðan 1931 , en frá og með 84. árgangi stendur Náttúruminjasafnið að útgáfunni með félaginu . Þóra Katrín Hrafnsdóttir var ráðin sviðsstjóri rannsókna - og miðlunarsviðs 1. ágúst 2018 . 1. janúar 2019 komu fimm starfsmenn til viðbótar að safninu : Anna Katrín Guðmundsdóttir er verkefna - og viðburðastjóri , Kristín Harðardóttir og Þóra Björg Andrésdóttir eru safnkennarar og annast móttöku og fræðslu skólahópa á sýningu safnsins Vatnið í náttúru Íslands í Perlunni . Skúli Skúlason prófessor kom til starfa skv. samningi milli safnsins og Háskólans á Hólum og Viðar Hreinsson bókmenntafræðingur stundar rannsóknir í umhverfishugvísindum og menningarsögu náttúruvísinda . Upphafið 1887 Þann 7. maí árið 1887 var að frumkvæði Björns Bjarnarsonar ( 1853 - 1918 ) , lögmanns og síðar sýslumanns í Dalalsýslu og alþingismanns , stofnað Íslenzkt náttúrufræðisfélag á Café Electrik í Kaupmannahöfn . Björn og Stefán fluttu heim til Íslands sama ár og félagið var stofnað , en við það lognaðist félagið í Kaupmannahöfn út af . Félagið er vel virkt og eitt helsta baráttumál þess , að koma upp sýninghaldi sem hæfir höfuðsafni á sviða náttúrufræða , er enn við líði . Teikningar að nýju húsi fyrir náttúrugripasafn voru tilbúnar árið 1950 og árið eftir voru fyrstu lögin um safnið samþykkt , Lög um Náttúrugripasafn Íslands nr. 17 / 1951 . Hlutverk safnsins var að safna íslenskum og erlendum náttúrugripum og varðveita þá , annast fuglamerkingar , vinna skipulagsbundið að rannsóknum á náttúru Íslands og annast tilteknar rannsóknir samkvæmt óskum ríkisstórnarinnar . Þar er nafni Náttúrugripasafnsins breytt og við tók ný stofnun , Náttúrufræðistofnun Íslands . Náttúrufræðistofnun Íslands Lögin frá 1951 um Náttúrugripasafn Íslands voru endurskoðuð árið 1965 og við tóku Lög um almennar náttúrurannsóknir og Náttúrufræðistofnun Íslands , nr. 48 / 1965 . Margir hafa álitið , að verkefni stofnunarinnar hafi fyrst og fremst eða jafnvel eingöngu verið að safna náttúrugripum til sýnis fyrir almenning . Í kjölfar framangreindra áherslubreytinga á hlutverki Náttúrufræðistofnunar fylgdi töluverð umræða og nefndavinna á vegum hins opinbera þar sem fjallað var um málefni náttúruminjasafns og sýningahalds . Nóvember 1991 . Báðir hóparnir lögðu til að reist yrði Náttúruhús í Reykjavík , nánar til tekið í Vatnsmýrinni , og ráðgert að það yrði 6.850 m 2 að flatarmáli , þar af væri Náttúrusafn 3.300 m 2 auk sameiginlegs rýmis . Fyrir lá viljayfirlýsing frá Reykjavíkurborg og Háskóla Íslands um þátttöku í sýningarþættinum , þ.e. Náttúrusafninu . NNN-nefndin hafði einnig það hlutverk að semja lagafrumvarp um breytingar á lögum um Náttúrufræðistofnun Íslands á grundvelli áherslubreytinganna sem urðu á hlutverki stofnunarinnar með lögum nr. 48 / 1965 . Safnalög 2001 Með safnalögum nr. 106 / 2001 urðu þáttaskil í safnamálum hér á landi , en þá voru í fyrsta sinn sett rammalög um safnastarfsemi í landinu . Safnalögin voru nýlega endurskoðuð og tóku ný Safnalög nr. 141 / 2011 gildi þann 28. september 2011 . Með söfnun , skráningu , varðveislu , rannsóknum , sýningum og annarri miðlun er það hlutverk safna að tryggja menningar - og náttúruarf Íslands , varpa ljósi á menningar - , náttúru - og listasögu landsins , styrkja safnkost og heimildasöfnun innan síns sérsviðs og gera safnkost sinn og heimildasöfn aðgengileg almenningi og fræðimönnum . Í starfi sínu skulu söfn hafa að leiðarljósi að auka lífsgæði manna með því að efla skilning á þróun og stöðu menningar , lista , náttúru eða vísinda . „ Höfuðsöfn skulu hafa forustu í málefnum safna á sínu sviði , stuðla að eflingu og samræmi í safnastarfi og leiða faglegt samstarf safna og annarra aðila . Ráðherra getur veitt undanþágu frá þessu ákvæði ef sérstök rök mæla með því . “ Menntamálaráðherra skipaði í janúar árið 2002 þriggja manna nefnd ( Karítas Gunnarsdóttir , Gunnar Jóhann Birgisson og Jón Gunnar Ottósson ) sem skyldi gera tillögu að frumvarpi að sérlögum fyrir Náttúruminjasafn Íslands . Átti nefndin samkvæmt skipunarbréfi að skila tillögum sínum í apríl sama ár , en framlagning frumvarpsins tafðist og lög um Náttúruminjasafn voru ekki samþykkt fyrr en í mars 2007 . Þrátt fyrir langa sögu , og oft á tíðum stranga , stendur Náttúruminjasafn Íslands nánast á byrjunarreit , a.m.k. hvað varðar sýningahald . Stofnunin býr við jafnframt óvissu varðandi skrifstofuhúsnæði og fjárheimildir hafa til þessa rétt dugað til reksturs með einn starfsmann auk forstöðumanns . Endurgert Gröndalshús var opnað í júní 2017 í Grjótaþorpinu , á mótum Fischersunds og Mjóstrætis . Í ágúst 1895 var safnið flutt í húsið Glasgow við Vesturgötu 5a . Árið 1908 var safnið flutt í hið nýreista Safnahús og var þar til ársins 1960 . Náttúrugripasafnið var í Safnahúsinu fram til ársins 1960 en þá var sýningahaldi á náttúrugripunum hætt og öllum mununum komið fyrir í geymslum . Sýningarsölum við Hlemm var lokað 31. mars 2008 og sýningarmunum komið fyrir í geymslum á vegum Náttúrufræðistofnunar Íslands . Þá höfðu tekið gildi lög um Náttúruminjasafn Íslands og stefnt að opnun sýningar , en allt kom fyrir ekki .