Að segja að endalok áralangs samstarfs Hideo Kojima við japanska útgefandann Konami hafi endað illa væri líklega vægt til orða tekið . Eftir ótal leiki sem hlutu góða dóma og seldust vel var Metal Gear Solid V : The Phantom Pain síðasti leikurinn sem Kojima vann að fyrir fyrirtækið , þó var nafnið hans fjarlægt af kynningarefni leiksins stuttu fyrir útgáfu hans . Þegar leikurinn kom út var ljóst að ekki allt í framleiðslu hans hafði gengið upp og innbyrðis átök á milli Konami og Hideo Kojima höfðu sett mark sitt á leikinn og tilfinningu margra að það vantaði hluta af leiknum og honum hefði verið ýtt út að hluta til . Það sama má segja um Hideo Kojima sem að sögn Konami fór í langt frí , en var í raun hættur hjá fyrirtækinu . Í desember 2015 var svo staðfest að Kojima Productions mundi verða endurstofnað sem sjálfstætt fyrirtæki og að Sony Computer Entertainment myndi gefa út þeirra fyrsta leik . Leikurinn myndi heita Death Stranding og skarta leikaranum Norman Reedus úr The Walking Dead þáttunum og Silent Hill ( P.T. ) , leik Normans og Kojima sem ekkert varð úr . Mikil eftirvænting hefur ríkt síðustu ár yfir Death Stranding og að hverju Kojima og hans lið hafi verið að vinna að í leynd síðustu árin . Leikurinn er nú komin út fyrir PlayStation 4 og verð ég að segja að þrátt fyrir að hafa klárað leikinn og spilað hann í yfir 60 klukkutíma er ég stundum ekki alveg fullklár á því út á hvað hann nákvæmlega gengur ! Þetta er leikur sem mun líklega fara mjög mismunandi í fólk . Aðdáendur Hideo Kojima munu líklega hafa gaman af leiknum þar sem hann inniheldur langa sögukafla og sýrða hluti , á meðan aðrir spilarar eiga eftir að klóra sér í hausnum og spyrja sig sjálfa hvað þeir séu eiginlega að spila ! Pósturinn Páll tölvuleikurinn eða hvað ? Þitt hlutverk er að fara með pakka á milli svæða , og oft er það frekar erfitt . Leikurinn gerist í Bandaríkjunum eftir atburðinn Death Stranding sem olli endalokum Bandaríkjanna og líklega stórum hluta heimsins , þó það sé ekki alveg staðfest . Í stað landa eru nú borgir sem eru á víð og dreif um landsvæðið og fólk hefur við í neðanjarðarbyrgjum til að forðast þær hættur sem eru á yfirborðinu . Eina leiðin til að fá vistir og aðra hluti er að ráða fyrirtæki til að flytja hluti á milli borga og hætta sér fram hjá bófum , hryðjuverkamönnum og auðvitað BT skrímslunum sem eru á víð og dreif og aðeins lítill hluti mannkyns getur séð eða skynjað . Þeir sem þekkja eitthvað til tölvuleikja eða kvikmynda munu sjá ótal andlit sem þau kannast við . Má þar helst nefna Mads Mikkelsen ( dularfulli hermaðurinn ) , Léa Seydoux ( Fragile ) , Margaret Qualley ( Mama ) , Troy Baker ( Higgs ) , Tommie Earl Jenkins ( Di-Hardman ) , og Lindsay Wagner ( Bridget Strand ) , ásamt leikstjóranna Guillermo del Toro ( Deadman ) og Nicolas Winding Refn ( Heartman ) , sem ljá leiknum útlit sitt en ekki rödd . Þau sem stóðu upp úr að mínu mati voru Mads Mikkelsen og Margaret Qualley . Þeirra persónur og saga voru vel sett upp og skrifaðar að mínu mati . Það skortir ekki þekkt andlit í leiknum . Í leiknum ferð þú í fótspor Sam Bridges sem vinnur fyrir Bridges fyrirtækið sem er eitt það stærsta á svæðinu . Þitt hlutverk er að fara með sendingar á milli staða , sannfæra byggðarlög að ganga til liðs við nýju ríkisstjórn sameinu borganna og byggja upp Chiral-kerfið sem er kerfi sem gerir fólki kreyft að tengjast neti , en á sama tíma virðist það tengjast atburðunum í heiminum . Síðasta verk Bridget Strand , síðasta forseta Bandaríkjanna , er að sannfæra þig að hjálpa til við að koma Chiral-netinu af stað á ný og tengja borgirnar saman . Með að taka að sér stór og smá verkefni og hjálpa fólki opnast fyrir nýja hluti og vopn sem auðvelda Sam við að lifa af . Líkamsvessar Sam koma talsvert við sögu í leiknum og hjálpa þeir honum að lifa af . Já þetta hljómar eins skrítið og það er að skrifa það . Þvag , saur og drullan af þér úr sturtunni sem þú ferð reglulega í er hægt að nota sem litlar handsprengjur . Blóðið hans Sams spilar aftur á móti enn stærra hlutverki , úr því er hægt að búa til handsprengjur , byssukúlur og vefja i reipi . BT verurnar eru á dularfullan hátt veik fyrir blóði Sams , sem þarf að gefa blóð á meðan hann sefur til að aðrir geti notað það sem vopn gegn óvinum . Mörg vopn er hægt að nota á banvænan og óbanvænan hátt og eru leikmenn hvattir til að drepa ekki mennska óvini . Enda þá er stór möguleiki á að BT verurnar komist í snertingu við líkið og það muni valda „ voidout “ sprengingu sem getur eyðilagt allt á stóru svæði . Eins og er hljómar þetta ekki svolítið klikk eða hvað ? Þetta er bara byrjunin á öllu því sem er í boði og á köflum hefði ég viljað vera með blað og penna til að taka niður minnispunkta . Leikurinn reyndar útskýrir flest allt það sem kemur við sögu þegar líður á hann , en í byrjun ertu hálf villtur og einn og er það einn af kjarna hlutum leiksins . Vegna þess að hlutverk þitt er að sameina fólk á ný og koma á nýju sambandi milli borganna og þeirra sem þar búa . BT verurnar hafa tengingu við heim hinna látnu og er ráðlegt að forðast þær í byrjun leiksins . Eitt sem ég fattaði eftir þó nokkra hugsun er að Death Stranding sýnir manni að það eru allir á vissri ferð í lífinu og þú þarft ekki að fara einn í gengum það og það er í lagi að biðja um hjálp . Eitthvað sem Kojima er að reyna að segja með leiknum . BT verurnar vafra um heiminn og eru ósýnilegar þeim sem eru með tengsl við heim hinna dauðu og hina dularfullu strönd sem virðist leiða til hvað er handan móðunnar og himnaríkis . eða hvað sem fólk trúir á . Ef þeir komast í snertingu við lík þá getur orðið stór sprenging sem getur drepið alla á stóru svæði . Hryðjuverkamenn hafa einmitt verið að nýta sér þetta til að eyða borgum þegar að saga leiksins hefst . BT verurnar koma helst fram þegar að rignir og sú rigning er með sín eigin vandamál fyrir leikmenn . Vandinn er að BT geta drepið þig frekar fljótt og eyðir þú miklum tíma að forðast þá , enda ef þeir verða varir við þig þá er auðvelt fyrir þá að vefja þig í svartri olíu eða slími og draga þig í átt að stóru skrímsli sem í byrjun leiksins leiðir til snöggs dauða . Svo best er að fara rólega yfir svæði þegar byrjar að rigna , vegna þess að rigningin ruglar í tímanum og eldir allt sem hún snertir , bæði hluti og fólk og hún getur orðið þér að bana ef þú ert ekki rétt útbúinn . Það sem hjálpar Sam er að hann er með BB , eða Bridge Baby , sem er lifandi fóstur í sérstöku íláti með naflastrengi sem þú getur tengst við . Fóstrin eiga hvorki að vera lifandi né dauð og hjálpa fólki að forðast BT skrímslin . Það er óttalega skrítið að vera með lítið kríli á maganum í leiknum og þurfa að passa það og hugga . Ef þú passar ekki upp á tengsl þín eða það verður of hrætt , geturðu lent í að þú hættir að geta séð BT skrímslin og þá verður allt talsvert erfiðara fyrir þig . Þá verður það nauðsynlegt fyrir Sam að hvíla sig í einni af borgunum eða Bridges-stöðvum til að BB jafni sig og þú náir að hvílast . Það sem þú munt gera mikið af í þá nokkra tugi tíma sem leikurinn tekur , ( yfir 60 klst . Í mínu tilfelli ) er að ganga á milli staða . Þar byrjar jafnvægi þitt og hvernig þú raðar vörum á grindina sem þú ert með á bakinu að skipta miklu máli . Ef þú raðar vörunum vitlaust eða passar ekki hvernig þú stígur í umhverfinu þá geturu mögulega dottið og skemmt vörunar sem þú ert með og þarft þá að redda nýjum eða gera við . Þetta getur orðið pínu þreytandi stundum og þú munt halda mikið í L 2 / R 2 takkana á fjarstýringunni til að halda betra jafnvægi . Þegar þú ferð yfir ár þá verður þetta enn meira bras og þarft þú að skoða vel landslagið áður en þú ferð yfir . Með að ýta á R 1 þá varpar Sam út litlum radargeisla sem skannar umhverfið og gefur til kynna hvar er best að fara yfir . Þetta gæti stuðað suma leikmenn og haft áhrif á skemmtun þeirra í leiknum . Þetta mun þó skána þegar opnast fyrir nýja tækni og farartæki síðar í leiknum . En það er eftir örugglega 10 klukkutíma , svo það er hætta að sumir gætu gefist upp áður því takmarki er náð . Á vissum svæðum eru mennskir óvinir og kallast þeir MULES . MULES eru fyrrum sendlar sem hafa tapað glórunni og ráðast nú á aðra sendla og stela pökkunum þeirra til að fá likes . Já þið lásuð þetta rétt , likes eins og á Facebook eða Instagram . Þú færð likes fyrir nær allt sem þú gerir í leiknum allt frá að leysa verkefni yfir í að byggja brýr sem aðrir leikmenn geta notað . Leikurinn er ekki hefðbundinn netleikur , en hann er þó með nethluta þar sem aðrir leikmenn geta unnið saman að byggja upp byggingar og vegi , deila vopnum og tækjum eða jafnvel láta aðra klára einhverja sendingu sem þú nennir ekki að standa í . Þessi „ ósýnilega “ samvinna í leiknum dregur smá úr þeirri einsemd sem maður finnur fyrir að vafra um landslagið og þér finnst þú vera að leggja þitt að mörkum að stærri heild . Bara hlutur eins og leggja stiga yfir gil eða á getur breytt miklu fyrir einhvern í erfiðri stöðu sem er að reyna að klára verkefni og með óvini á eftir sér eða búin með allar þær vistir sem hann var með . Þú getur síðan gefið þessum hlutum likes og kemur það upp hjá hinum sem eru að spila . Leikurinn er gullfallegur að horfa á , en meira ef þú ert með 4K sjónvarp með HDR tækni . Leikurinn keyrir á Decima Engine grafíkvél Guerilla Games sem gerðu síðast hinn stórgóða Horizon Zero : Dawn . Fyrir vikið er leikurinn gullfallegur og eitt af því flottasta sem er í boði á PlayStation 4 í dag , hvað þá er þú ert með 4K sjónvarp með stuðning fyrir HDR litatæknina . Nákvæmnin sem hefur verið lögð í að skapa landslagið er rosaleg þó Íslendingar munu fljótt taka eftir að þetta minni talsvert meira á Ísland en Bandaríkin . Svartur sandur og hraun er útum allt ásamt mosa . Þegar leikurinn byrjar þá hélt ég hreinlega að ég væri að horfa á ljósmynd í stað tölvuleiks , það var það vel gert umhverfið að það var í fyrstu erfitt að sjá muninn . Með að nýtast við tæknina „ Photogrammetry “ eru tölvuleikir , kvikmyndir yfir í fornleifafræði og arkitekúr að nýta sér tæknina til að líkja eftir umhverfinu og jafnvel persónum á nýja vegu en áður hefur verið hægt . Ludvig Forssell sem áður hafði unnið með Kojima að MGS V , semur tónlistina fyrir Death Stranding og er hún mikil hluti af því að skapa stemninguna þegar farið er yfir eyðilagt landslagið . Einnig er tónlist eftir Khalid , Apocalyptica , flora cash og Low Roar sem Kojima heyrði einmitt fyrst á Íslandi að hans sögn . Það er hægt að kafa mjög djúpt í sögu Death Stranding og öll þau þemu sem Kojima vísar í , sem gæti orðið til þess að þessi gagnrýni gæti auðveldlega orðið mjög löng . Best að gefa ekki of mikið upp og leyfa fólki að upplifa sjálft . Það er nóg að segja að þetta snýst um samband fólks og hve mikilvægt annað fólk getur verið þér til að lifa af og það er í lagi að gefa af sér til annara . Dauðinn , hvað kemur eftir á , á hvaða stefnu mannkynið er á , erum við þess virði að bjarga ? Mikilvægi fjölskyldu þeirra sem maður fæðist í eða þeirra sem maður skapar sér sjálfur . Allt er þetta hluti af þemum leiksins og er eitthvað til að pæla í á meðan gengið er um klettabelti leiksins eða á kafi í snjó og stormi að reyna að komast yfir fjallstind til að ná til næsta svæðið . Það er nægur tími til að hugsa um hlutina , inn á milli þegar leikurinn dettur ekki í langa kafla að myndbrotum sem fylla upp í söguna og heiminn . Þegar líður á leikinn byrjarðu að sjá áhrif þess að vinna saman með öðrum . Þetta er leikurinn sem getur tekið fólk frá 45 - 100 + tímum að klára og er nóg að finna í leiknum fyrir þá sem leggja í það . Það hefði þó að mínu mati verið hægt að segja þessa sögu í smærri leik og draga aðeins úr óþarfa smáverkefnunum sem höfðu lítið að segja . Lengra er ekki alltaf betra upp á upplifunina í leikjum . Þetta er eitthvað sem var eins í MGS V og er óskandi að hann slaki aðeins á í þessu . Það er spurning að með næsta leik Hideo Kojima að hann fái einhvern með sér í lið til að slípa vissar hugmyndir hans og straumlínulaga vissa hluta þeirra .