um breytingu á lögum nr. 88 / 2003 , um Ábyrgðasjóð launa , með síðari breytingum ( viðvarandi starfsemi í fleiri en einu ríki og miðlun upplýsinga ) . ( Lagt fyrir Alþingi á 141. löggjafarþingi 2012 – 2013 . ) Lög þessi öðlast þegar gildi . Athugasemdir við lagafrumvarp þetta . Frumvarp þetta til breytinga á lögum nr. 88 / 2003 , um Ábyrgðasjóð launa , með síðari breytingum , er lagt fram í annað sinn en það var áður lagt fram á 140. löggjafarþingi 2011 – 2012 án þess að fjallað hafi verið um það efnislega á því þingi . Eftirlitsstofnun EFTA hefur gert athugasemdir við innleiðingu á 9. gr. og 1. mgr. 10. gr. tilskipunar 2008 / 94 / EB , um vernd til handa launþegum verði vinnuveitandi gjaldþrota ( e. Directive 2008 / 94 / EC on the protection of employees in the event of the insolvency of their employer ) hér á landi . Þar sem lögum nr. 88 / 2003 , um Ábyrgðasjóð launa , með síðari breytingum , var meðal annars ætlað að innleiða eldri tilskipanir um sama efni þykir nauðsynlegt að leggja til breytingar á framangreindum lögum í því skyni að koma til móts við fyrrnefndar athugasemdir Eftirlitsstofnunar EFTA . Athugasemdir Eftirlitsstofnunar EFTA lúta annars vegar að því hvernig fara skuli með kröfur launamanna gjaldþrota vinnuveitanda sem hefur haft viðvarandi starfsemi í fleiri en einu aðildarríki innan Evrópska efnahagssvæðisins . Hins vegar hefur Eftirlitsstofnun EFTA gert athugasemdir við að í lögum um Ábyrgðasjóð launa sé ekki sérstaklega kveðið á um miðlun upplýsinga til lögbærra stofnana sem ábyrgjast greiðslur launakrafna launamanna gjaldþrota vinnuveitanda í öðrum aðildarríkjum að samningnum um Evrópska efnahagssvæðið eins og tilskipunin geri ráð fyrir . Í ljósi framangreinds er frumvarp þetta því lagt fram í því skyni að tryggja fullnægjandi innleiðingu á umræddri tilskipun . Við gerð frumvarps þessa hafði velferðarráðuneytið samráð við Alþýðusamband Íslands , Bandalag háskólamanna , Bandalag starfsmanna ríkis og bæja , Kennarasamband Íslands , starfsmannaskrifstofu fjármálaráðuneytisins , Samband íslenskra sveitarfélaga , Samtök atvinnulífsins og Vinnumálastofnun . Athugasemdir við einstakar greinar frumvarpsins . Samkvæmt gildandi lögum um Ábyrgðasjóð launa skal starfrækja Ábyrgðasjóð launa sem ábyrgist greiðslu á kröfum um vangoldin laun , bætur vegna slita á ráðningarsamningi , orlof , bætur vegna vinnuslysa og lífeyrisiðgjöld í bú vinnuveitanda sem hefur staðfestu og rekur starfsemi hér á landi , sbr. 1. mgr. 2. gr. laganna . Enn fremur er í lögunum kveðið á um að í þeim tilvikum sem vinnuveitandi hefur staðfestu í fleiri en einu ríki veiti lögin ábyrgð á kröfum vegna þeirra launamanna sem að öllu leyti eða að jafnaði inna af hendi starfsskyldur sínar hér á landi , enda njóti kröfur þeirra ekki ábyrgðar í öðru ríki , sbr. sama ákvæði laganna . Evrópudómstóllinn hefur hins vegar komist að þeirri niðurstöðu í máli nr. C - 310 / 07 Holmqvist að til þess að kröfur launafólks gjaldþrota vinnuveitanda njóti ábyrgðar í fleiri en einu ríki beri að túlka tilskipun 2008 / 94 / EB , um vernd til handa launþegum verði vinnuveitandi gjaldþrota , þannig að nægilegt sé að vinnuveitandi hafi haft staðfestu í einu aðildarríki og hafi síðar jafnframt haft viðvarandi starfsemi ( e. a stable economic presence ) í öðru aðildarríki þar sem launamenn starfa á vegum hans . Að mati dómstólsins er því óheimilt að setja skilyrði um staðfestu vinnuveitanda í fleiri en einu aðildarríki að samningnum um Evrópska efnahagssvæðið svo að sú vernd sem tilskipuninni sé ætlað að veita komi til álita . Tilskipuninni sé ætlað að vernda launamenn sem hafi starfað á vegum hins gjaldþrota vinnuveitanda í öðrum ríkjum en því ríki þar sem hann hafi haft staðfestu enda hafi hann haft þar viðvarandi starfsemi . Er því í ákvæði þessu lagt til að í 1. mgr. 2. gr. laganna um Ábyrgðasjóð launa verði eingöngu gert að skilyrði að vinnuveitandi hafi haft staðfestu í einu aðildarríki að samningum um Evrópska efnahagssvæðið , í Sviss eða í Færeyjum og hafi jafnframt haft viðvarandi starfsemi hér á landi svo sjóðurinn beri ábyrgð á kröfum vegna þeirra launamanna hlutaðeigandi vinnuveitanda sem að öllu leyti eða að jafnaði hafi innt af hendi starfsskyldur sínar hér á landi að öðrum skilyrðum laganna uppfylltum . Lagt er til að tekið verði fram í ákvæðinu um hvaða ríki er að ræða en ekki er um efnisbreytingu að ræða frá gildandi lögum um Ábyrgðasjóð launa enda vísað til tilskipunar 80 / 987 / EBE , um samræmingu á lögum aðildarríkjanna um vernd til handa launþegum verði vinnuveitandi gjaldþrota , með síðari breytingum , í athugasemdum við 2. gr. frumvarps þess er varð að 2. gr. laganna um Ábyrgðasjóð launa . Enn fremur telur Eftirlitsstofnun EFTA það óheimilt samkvæmt samningnum um Evrópska efnahagssvæðið að setja það skilyrði að sjóðurinn ábyrgist eingöngu þær kröfur sem njóti ekki ábyrgðar í öðrum ríkjum . Er því jafnframt í ákvæði þessu gert ráð fyrir að orðin „ enda njóti kröfur þeirra ekki ábyrgðar í öðru ríki “ í 1. mgr. 2. gr. laganna falli brott . Ekki er þó gert ráð fyrir að launamenn geti fengið kröfur sínar bættar í tveimur ríkjum og er því gert ráð fyrir að við ákvörðun um ábyrgð sjóðsins í slíkum tilvikum sé kannað hvort áður hafi verið teknar ákvarðanir vegna sömu krafna launamanna í öðrum aðildarríkjum , sbr. 3. mgr. 9. gr. tilskipunarinnar um vernd til handa launþegum verði vinnuveitandi gjaldþrota . Ákvæði þessu er ætlað að innleiða 10. gr. tilskipunar 2008 / 94 / EB , um vernd til handa launþegum verði vinnuveitandi gjaldþrota , í því skyni að tryggja að hlutaðeigandi stjórnvöld sem ábyrgjast kröfur launafólks í bú gjaldþrota vinnuveitanda samkvæmt gildandi lögum í einstökum aðildarríkjum geti nálgast nauðsynlegar upplýsingar hvert hjá öðru hafi vinnuveitandi haldið úti starfsemi í fleiru en einu aðildarríki að samningnum um Evrópska efnahagssvæðið , í Sviss eða í Færeyjum , sbr. einnig 1. gr. frumvarps þessa . Er því lagt til að Ábyrgðasjóði launa verði gert skylt að veita hlutaðeigandi lögbærum stofnunum allar nauðsynlegar upplýsingar sem sjóðurinn kann að hafa í tengslum við kröfur launafólks í bú vinnuveitanda . Tilgangur þessa er einkum að tryggja það að launamenn fái þær kröfur sínar bættar sem þeir eiga rétt á lögum samkvæmt og jafnframt að gæta þess að sama krafan sé ekki tryggð í mörgum ríkjum . Ákvæðið þarfnast ekki skýringa . Fjármála - og efnahagsráðuneyti , fjárlagaskrifstofa : Umsögn um frumvarp til laga um breytingu á lögum nr. 88 / 2003 , um Ábyrgðasjóð launa , með síðari breytingum ( viðvarandi starfsemi í fleiri en einu ríki og miðlun upplýsinga ) . Með frumvarpinu er verið að bregðast við athugasemdum Eftirlitsstofnunum EFTA um staðfestu vinnuveitanda í fleiri en einu aðildarríki og miðlun upplýsinga til lögbærra stofnana , sem ábyrgjast greiðslur launakrafna starfsmanna gjaldþrota vinnuveitenda í öðrum aðildarríkjum að samningnum um Evrópska efnahagssvæðið . Breytingarnar sem lagðar eru til í frumvarpinu eru tvíþættar : Í fyrsta lagi er lagt til að fellt verði út skilyrði um að vinnuveitandi hafi staðfestu í fleiru en einu ríki en þess í stað verði nægjanlegt að vinnuveitandi hafi staðfestu í einu aðildarríki að EES samningnum , Sviss og Færeyjum og hafi síðar jafnframt haft viðvarandi starfsemi í öðru aðildarríki þar sem starfsfólk á vegum hans starfar . Skilgreiningin á vinnuveitendum þar sem launþegar gætu átt kröfur í Ábyrgðasjóð launa verður því víðtækari með samþykkt frumvarpsins . Fyrirtæki sem munu bætast við eru þau sem hafa staðfestu í aðildarríki að EES samningnum en reka starfsemi hér á landi . Slíkt er algengara í ríkjum þar sem vinnuveitandi hefur staðfestu í aðildarríki að EES samningnum en rekur einnig starfsemi yfir landamæri hjá nágrannaríki . Ljóst er að slíkt rekstrarform er sjaldgæft hjá eyríkjum eins og Íslandi og því mun launþegum sem eiga kröfur í Ábyrgðasjóð launa að öllum líkindum ekki fjölga mikið við lagabreytinguna . Engar forsendur liggja fyrir til að meta nákvæmlega hver sú fjölgun gæti orðið en það má nefna að enn hefur ekki reynt á núverandi ákvæði laganna . Áætlað er að kostnaður vegna gjaldþrots erlends fyrirtækis hér á landi gæti numið rúmum 5 m.kr. miðað við meðalgreiðslur úr Ábyrgðasjóði launa á árinu 2011 og meðalfjölda starfsmanna erlendra fyrirtækja með starfsemi á Íslandi . Útgjöld vegna gjaldþrots erlends fyrirtækis eru því að jafnaði lítil samanborin við heildarútgjöld ríkissjóðs vegna Ábyrgðasjóðs launa í fjárlögum 2012 sem nema 1.774 m.kr . Í öðru lagi er lögð aukin skylda á Ábyrgðasjóð launa um upplýsingagjöf vegna krafna launafólks í bú gjaldþrota vinnuveitenda . Ekki er gert ráð fyrir að þessi breyting muni leiða til aukinna útgjalda fyrir ríkissjóð . Verði frumvarpið að lögum er gert ráð fyrir að það muni hafa óveruleg áhrif á útgjöld ríkissjóðs . Launþegum sem eiga kröfur í Ábyrgðasjóð launa mun að öllum líkindum ekki fjölga mikið en þeim þyrfti að fjölga verulega áður en til þess kæmi að hækka þyrfti fjárheimild til Ábyrgðasjóðs launa .