Orðið hefur fyrir löngu verið tekið upp í íslensku og er almennt notað þótt ýmsar þýðingartilraunir hafi verið gerðar . Sumir þekktir erfðafræðingar , til dæmis Johannsen , voru í fyrstu tregir til að taka mark á niðurstöðum Morgans . En úr hvaða efni gátu genin verið gerð ? Einnig var hugsanlegt að gen væru einhvers konar samband prótíns og kjarnsýru . Einfaldasta túlkunin á niðurstöðum þeirra félaga var sú að gen réðu sérhæfni prótína og að hverju geni samsvaraði eitt prótín . Árið 1952 leiddu bandarísku vísindamennirnir Alfred . D. Hershey ( 1908 - 1997 ) og Martha Chase ( 1930 - 2003 ) sterk rök að því að erfðaefni bakteríuveirunnar T 2 væri DNA og létu þá margir sannfærast um að DNA gegndi almennt hlutverki erfðaefnis . Ákveðin samsvörun fannst milli raðar kirna í kjarnsýru gens og raðar amínósýra í prótíni . Eftir þessar uppgötvanir lá beint við að skilgreina genið sem þá röð kirna í kjarnsýrusameind litnings sem ákvarðar gerð einnar peptíðkeðju ( prótín eru sett saman úr einni eða fleiri peptíðkeðjum sem geta verið ólíkar ) eða gerð sjálfstætt starfandi RNA-sameindar . Ekki fengu erfðafræðingar lengi að vera í friði með svo einfalda skilgreiningu á genhugtakinu . Starfsemi þeirra verður því í raun háð afurðum annarra gena auk þess sem smásameindir og ýmsir umhverfisþættir geta haft áhrif á tjáningu þeirra . Genin eru því ekki jafn sjálfstæðar einingar erfðaefnisins og flestir höfðu hugsað sér áður fyrr . Jafnframt eru táknraðabútar splæstir saman og mynduð mRNA-sameind sem notuð er við prótínsmíð . Í geni geta verið margar innraðir , stundum tugir þeirra . Staðfest hefur verið að mismunandi splæsing er býsna algeng , til dæmis í frumum mannsins , og eykur það mjög á fjölbreytni prótína . Flestir erfðafræðingar munu þó hallast að því að það sé enn gagnlegt og muni lifa áfram í erfðafræðinni . Ef tekið er saman það sem hér hefur verið sagt um genið má segja að það sé starfseining í kjarnsýruröð litnings sem tengd er stjórnröðum , er umrituð yfir í RNA og ræður gerð einnar eða fleiri peptíðkeðja eða sjálfstætt starfandi RNA sameindar . Ásta Bryndís Schram er lektor og kennsluþróunarstjóri við Heilbrigðisvísindasvið HÍ auk þess sem hún starfar við kennsluráðgjöf hjá Kennslumiðstöð . Meginviðfangsefni hennar í rannsóknum er áhugahvöt , sjálfsmynd , samsömun og samspil þessara þátta við kennsluaðferðir .