Vegna orkunnar ( hitans ) í eldinum getur kertavaxgufan gengið í efnasamband við súrefnið í loftinu ; við tölum um að kertavaxgufan brenni , hvarfist eða oxist . Nú er bruni kertavaxins orðinn sjálfbær , það er hann heldur áfram þar til kertavaxið klárast , kveikurinn klárast , súrefnið klárast eða slökkt er á kertinu , til dæmis með því að blása á það . Þetta er heitasta svæðið , í kringum 1400°C . Aðgengi súrefnis er af skornum skammti og vaxgufa safnast upp . Að endingu kemur ljómunarsvæðið ( e. luminous zone ) , næstheitasta svæðið , um 1200°C . Gula , rauða og appelsínugula ljósið er hins vegar ljós frá svokölluðum svarthluti ( e. black body ) , það er í samræmi við hitastig . Sótagnirnar glóa og senda þannig frá sér mismunandi ljósbylgjur eftir því hversu heitar þær eru . Þar sem gult ljós er orkumeira en appelsínugult sem er orkumeira en rautt getum við sagt fyrir um að guli hluti kertalogans ætti að vera heitastur af þessum þremur og að rauði hlutinn ætti að vera kaldastur . Við bendum þeim sem vilja fræðast meira um eld á myndbandið hér fyrir neðan . Valdimar Sigurðsson er prófessor við viðskiptadeild Háskólans í Reykjavík og forstöðumaður Rannsóknarseturs HR í markaðsfræði og neytendasálfræði . Rannsóknir Valdimars hafa einkum beinst að neytendahegðun og markaðssetningu á stafrænum miðlum og í verslunarumhverfi tengt matvælum og hollustu .