Formálinn að ritinu fylgir hér : Velferð spilafíkla verði okkar leiðarljós Í langan tíma hef ég haft áhyggjur af því hve margir verða spilafíkn að bráð hér á landi , ekkert síður en í öðrum löndum , og hve illa fjárhættuspil hafa leikið margan einstaklinginn og fjölskylduna . Þegar ég kom til starfa í ráðuneyti dómsmála í september árið 2010 var eitt fyrsta verk mitt að fá yfirlit yfir stöðu happdrætta og fjárhættuspila , sem spanna allvítt svið . Því fer fjarri að rétt sé að setja undir sama hatt happdrætti , spilakassa , Lottó og spilavíti á Netinu . Bæði er þarna um að ræða gerólík form og hvert spilaform um sig er auk þess hægt að starfrækja samkvæmt mismunandi reglum . Þannig eru spilakassar misáreitnir við " viðskiptavininn " . Sumir kassar eru samtengdir og bjóða gull og græna skóga , jafnvel heilar gullnámur , og halda því óspart að fólki hve mikill gróði getur verið á næsta leiti - ef aðeins " þú spilar örlítið lengur " Ágengasta spilaformið í seinni tíð eru svo fjárhættuspil á Netinu sem soga þegar til sín milljarða í dýrmætum gjaldeyri og eyðileggja enn dýrmætari líf þeirra einstaklinga sem ánetjast þessum vágesti . Ef það væri svo einfalt að leggja blátt bann við allri þessari starfsemi eins og hún leggur sig væri ekki vandlifað . Að mínu mati er hvorki nauðsynlegt né rétt að banna alla starfsemi sem flokka má undir spilastarfsemi . Þannig hef ég alltaf litið á hin hefðbundnu happdrætti DAS , SÍBS og Háskóla Íslands sem virðingarverðar leiðir sem farnar hafa verið um áratugaskeið til að styrkja sjómenn á ævikvöldinu , berklasjúklinga og síðar aðra sjúklinga á Reykjalundi og víðar og síðan hvað Háskólahappdrættið varðar , menntastarf við Háskóla Íslands . Reyndar er það svo að þegar á heildina er litið nýtur sú starfsemi virðingar sem rekin er með peningum úr happdrættum og spilakössum og er samfélaginu mikilvæg . Þar nefni ég menntun , fórnfúst en kostnaðarsamt björgunarstarf á vegum Landsbjargar og Rauða krossins , að ógleymdu lækninga - og aðhlynningarstarfi SÁÁ . Einmitt vegna þessa hef ég oft orðið þess var þegar þessi mál eru rædd að margir fyrtast við og leggja umræðu , sem gengur út á að takmarka fjárhættuspil , að jöfnu við aðför að þessum stofnunum og þjóðþrifastarfi á þeirra vegum . Auðvitað er verkefnið að finna þessum aðilum fjármögnun sem dugir ef - eða öllu heldur þegar - dregið verður úr fjárstreymi til þeirra úr spilakössum , sem er í verulegum mæli komið frá fólki sem ánetjast hefur spilafíkn og er því ekki sjálfrátt gerða sinna . Okkur er ekki sæmandi annað en að gera hagsmuni þess fólks , sem orðið hefur spilafíkn að bráð , að leiðarljósi við endurskoðun á lögum og reglugerðum sem gilda um þessa starfsemi . Hún er nú í fullum gangi og vonast ég til að með haustinu sjáum við til lands hvað hana snertir . Hér er birt könnun sem gerð var á vegum innanríkisráðuneytisins . Niðurstöður hennar eru um margt athyglisverðar . Þar staðnæmist ég einkum við aukið umfang fjárhættuspils á Netinu og einnig við þann mikla fjölda fólks sem haldinn er spilafíkn . Sjálfur hef ég alltaf haft efasemdir um að kannanir af þessu tagi fái greint alla raunverulega spilafíkla , einfaldlega vegna þess að þeir bera böl sitt í hljóði . Tölurnar kunna því af þessum sökum að vera lægri eins og þær birtast okkur í könnunum en þær eru í sjálfum veruleikanum . En jafnvel þótt fyrirvarar af þessu tagi væru engir og litið á kannanir sem spegil á raunveruleikann þá væri hann samt ógnvekjandi . Ef rétt er að fjögur til sjö þúsund manns séu annaðhvort háð spilafíkn eða á mörkum þess , þá eru fórnarlömbin of mörg til að við herðum ekki okkar róður þeim til varnar . Fyrir hönd innanríkisráðuneytisins vil ég þakka happdrættisnefnd ráðuneytisins fyrir mikilvægt framlag sitt og Daníel Þór Ólasyni , dósent við sálfræðideild Háskóla Íslands , fyrir fagmannlega vinnu sem birtist í þessu riti .