Ef rispurnar eru mjög fínar þá kemur þetta ekki að sök , en þeim mun stærri og dýpri sem rispurnar eru þeim mun meiri áhrif hafa þær . Þetta þýðir að þótt leysigeislinn geti ekki lesið nokkrar holur í röð þá getur spilarinn áttað sig á því hvaða gögn áttu að vera á þessum stað . Við notum bara nokkrar mögulegar stafarunur sem orð . Við vitum það ekki , en veljum alltaf það löglega orð sem er næst ólöglegu stafarununni sem kom . Þannig væri bitastrengurinn " 1000101010001 " táknaður með tveimur holum , þar sem fyrsta holan væri af lengdinni 3 , síðan væri lengdin 1 yfir í næstu holu , sem væri af lengdinni 1 , svo væri lengdin 3 yfir í næstu holu ( sjá mynd ) . Það er hægt að beita ýmsum misgóðum leiðum til að reyna að laga geisladiska . Fyrst ætti að athuga hvort diskurinn sé skítugur , hafi til dæmis mikið af fingraförum . Í staðinn eru komnar mjög fínar rispur sem liggja „ rétt “ , það er þvert á lestrarstefnuna ; þessar rispur ræður villuleiðréttingarkóðinn vel við . Þetta þarf að gera með mjög fínum slípimassa , því annars getur slípunin búið til fleiri og verri rispur en þær sem fyrir voru . Notað hefur verið tannkrem sem inniheldur agnir ( ekki gel ) , Brasso-fægilögur og jafnvel mjög fínn sandpappír ( 2000 grit ) . Ekki er vitað um neina vísindalega rannsókn á því hvaða aðferð virkar best til að laga rispaða geisladiska , þannig að hver notandi verður að taka sína eigin áhættu og prófa sig áfram . Steinunn Kristjánsdóttir er prófessor í fornleifafræði við Sagnfræði - og heimspekideild Háskóla Íslands . Helstu rannsóknasvið hennar eru miðaldafornleifafræði , norræn fornleifafræði , kirkjusaga , klausturfornleifafræði , kynjafornleifafræði , þróun húsagerða og miðlun vísindalegrar þekkingar .