um breytingu á lögum nr. 80 / 1938 , um stéttarfélög og vinnudeilur , með síðari breytingum . ( Lagt fyrir Alþingi á 126. löggjafarþingi 2000 – 2001 . ) 5. gr. laganna breytist þannig : a . Í stað orðanna „ fleiri en tvö stéttarfélög “ í fyrri málslið 4. mgr. kemur : tvö eða fleiri stéttarfélög . b . Í stað „ 2. mgr. “ í síðari málslið 4. mgr. kemur : 3. mgr . Í stað orðanna „ Vinnuveitendasambandi Íslands “ í 1. og 2. málsl. 1. mgr. 39. gr. laganna og sömu orða í 3. mgr. kemur : Samtökum atvinnulífsins . 67. gr. laganna breytist þannig : a . Í stað orðanna „ Frávísunardómi eða úrskurði “ í 1. tölul. kemur : Frávísunardóm eða úrskurð . b . Í stað orðsins „ Dómi “ í 2. tölul. kemur : Dóm . c . 3. tölul. orðast svo : Úrskurð um skyldu til að bera vitni , um eiðvinning og réttarfarssektir skv. 60. og 63. gr. d. Við greinina bætist nýr töluliður sem orðast svo : Ákvörðun um að gera aðila að greiða sektir skv. 65. gr . Lög þessi öðlast þegar gildi . Athugasemdir við lagafrumvarp þetta . Frumvarp þetta , sem lagt var fram á 125. löggjafarþingi en náði ekki fram að ganga , er nú lagt fram að nýju með smávægilegum breytingum . Er þar annars vegar um að ræða lagfæringar á texta laganna og hins vegar breytingar á 39. gr. þannig að þar sem fjallað er um skipan félagsdóms verði vísað til Samtaka atvinnulífsins í stað Vinnuveitendasambands Íslands . Frumvarpið er þó einkum lagt fram með hliðsjón af ákvæði 1. tölul. 2. gr. 7. samningsviðauka við mannréttindasáttmála Evrópu sem hefur lagagildi hér á landi , sbr. 1. gr. laga nr. 62 / 1994 , um mannréttindasáttmála Evrópu . Samkvæmt ákvæðinu skal sérhver sem dómstóll finnur sekan um afbrot eiga rétt á að láta æðri dóm endurskoða sakfellinguna eða refsinguna . Í 1. mgr. 65. gr. laga um stéttarfélög og vinnudeilur kemur fram að Félagsdómur geti dæmt aðila til að greiða sektir . Þetta er síðan áréttað í 70. gr. þar sem segir að brot á lögunum varði sektum . Samkvæmt 67. gr. laganna eru dómar Félagsdóms endanlegir og verður ekki áfrýjað . Hinn 7. september 1999 tók Mannréttindadómstóll Evrópu þá ákvörðun að kærumál Siglfirðings ehf. gegn íslenska ríkinu væri tækt til efnismeðferðar fyrir dómstólnum . Mannréttindadómstóllinn lagði jafnframt til að aðilar leituðu sátta í málinu . Kæruefnið í máli þessu laut að því að samkvæmt íslenskum lögum er ekki unnt að áfrýja dómi Félagsdóms frá 10. júní 1996 þar sem kærandi í málinu var dæmdur til að greiða 500 þús. kr. sekt í ríkissjóð á grundvelli 65. og 70. gr. laga nr. 80 / 1938 . Í ljósi þessa óskaði dómsmálaráðuneytið eftir áliti réttarfarsnefndar og refsiréttarnefndar um hvort nauðsynlegt væri að gera breytingar á lögum um stéttarfélög og vinnudeilur til samræmis við ákvæði mannréttindasáttmála Evrópu . Í niðurstöðum beggja nefndanna kemur fram að þær telja vafasamt að núverandi skipan , þ.e. að Félagsdómur ákvarði sektir sem lúta ekki meðferð refsimála og ekki er unnt að áfrýja , standist ákvæði mannréttindasáttmála Evrópu og lögðu þær til breytingar á ákvæðum laganna . Eins og fyrr greinir náði frumvarp þessa efnis ekki fram á 125. löggjafarþingi . Þann 30. maí 2000 samþykkti Mannréttindadómstóll Evrópu að fella niður mál Siglfirðings ehf. fyrir dómstólnum á grundvelli sáttar aðila í málinu . Í sáttinni er m.a. vísað til að frumvarp til breytinga á lögum um stéttarfélög og vinnudeilur , sem feli í sér að sektarákvarðanir félagsdóms verði kærðar til Hæstaréttar , hafi verið lagt fram á Alþingi vorið 2000 og verði lagt fram að nýju að hausti . Er því ljóst að frumvarp þetta var ein þeirra forsendna er Mannréttindadómstóllinn byggði á er hann samþykkti framangreinda sátt í máli Siglfirðings ehf. gegn íslenska ríkinu . Fjármálaráðuneyti , fjárlagaskrifstofa : Umsögn um frumvarp til laga um breytingu á lögum nr. 80 / 1938 , um stéttarfélög og vinnudeilur , með síðari breytingum . Í frumvarpinu er lagt til að málsaðila verði heimilt að kæra sektarákvörðun Félagsdóms til Hæstaréttar . Samkvæmt ákvæði 1. tölul. 2. gr. 7. samningsviðauka við mannréttindasáttmála Evrópu sem hefur lagagildi hér á landi , sbr. 1. gr. laga nr. 62 / 1994 , um mannréttindasáttmála Evrópu , skal sérhver sem dómstóll finnur sekan um afbrot eiga rétt á að láta æðri dóm endurskoða sakfellinguna eða refsingu . Í frumvarpinu eru auk þess lagðar til minni háttar breytingar á lögunum til samræmis við rétta framkvæmd þeirra . Ekki verður séð að frumvarpið muni hafa teljandi áhrif á útgjöld ríkissjóðs verði það óbreytt að lögum .