Herra forseti . Ég gef mér ekkert endilega , eins og ég sagði í fyrra svari mínu við vangaveltum hv. þingmanns , að opinberir starfsmenn séu að öllu leyti alltaf lægri í kjörum . Það kemur hins vegar fram í frumvarpinu sem við erum hér að samþykkja að jafna þurfi kjör . Það er eitt af grundvallaratriðunum í frumvarpinu þannig að við getum ekki horft fram hjá því að það er hér undir . Þingmaðurinn spurði á hvaða hópa hallaði og taldi það ekkert flókið . Það er ánægjulegt að heyra að það er ekki flókið en hvers vegna liggur það þá ekki fyrir ? Af hverju í ósköpunum er það þá ekki hér til umræðu ef þetta er ekki mjög flókið ? Það er það sem ég er ekki sammála þingmanninum um vegna þess að ég held að þetta sé mjög flókið verkefni . Þetta eru margar stórar stéttir . Það er ekki að ósekju sem fólk hefur áhyggjur af því að þetta geti tekið lengri tíma . Eins og ég sagði áðan , ef við hefðum einhverja aðgerðaáætlun eða ætluðum okkur einhvern tilskilinn tíma til að vinna þetta væri ég rórri en af hálfu ráðuneytisins er beinlínis sagt , eins og ég vitnaði til áðan , að menn séu búnir að gefast upp á verkefninu áður en það er hafið . Þeir telja þetta bara ekki hægt . Hvaða skilaboð eru það til fólksins sem býr við þetta ? Þau eru ekki góð , finnst mér . Hv. þingmaður talaði líka áðan um að við værum öll svo ægilega sátt við að jafna kjörin en svo værum við samt svo ósátt við þetta allt saman . Það er gott markmið að jafna . Ég stend fyrir það að við jöfnum sem allra mest og sem víðast í samfélaginu , en ekki að jafna bara einhvern veginn til að peningar ríkissjóðs komist á einhvern tiltekinn stað ( Forseti hringir . ) en skilja svo fólkið eftir í óvissu um hvað verður til framtíðar .