Málið snýst annars vegar um hinar svokölluðu hraðliðssveitir sem komið var á fót fyrir nokkrum árum , en sjaldan eða aldrei hefur verið gripið til m.a. vegna ósættis um fjármögnun þeirra . Auglýsing Evrópa hefur dregið lappirnar – Bandaríkjamenn við stjórn Gjarnan er nefnt að Evrópuríki séu vanmáttug þegar kemur að hernaðaraðgerðum , sem endi á því að Bandaríkjamenn þurfi koma til bjargar . Þó er óhætt að fullyrða að eftir lok Kalda stríðsins og í ljósi breyttar heimsmyndar , hefur mikilvægi þess aukist að Evrópa láti til sín taka á sviði öryggis - og varnarmála á eigin forsendum . Var það m.a. samþykkt sem almennt markmið á leiðtogafundi NATO í Wales í september 2014 . Donald Trump hefur talað niður Evrópusamvinnu , fagnað Brexit og tekið undir með fólki eins og Marine Le Pen sem vill sundra Evrópu fremur en sameina . Vandamálið er því ekki að Evrópuríki leggi ekki nóg til varnarmála heldur hvernig fjármununum er varið – og jú , viljinn til þess að beita þeirri varnar - og hernaðargetu sem ríkin búa yfir . Þar hefur augljós vilji Rússa til slíks auk þess sem beiting þeirra á svokölluðum „ hybrid “ , eða duldum aðgerðum , sín áhrif . Hlutverk ESB hefur fyrst og fremst varðað hið svokallaða borgarlega öryggi – eða hina mjúku hlið öryggismála – og sambandið að mestu látið NATO um hina hefðbundnu og hernaðarlegu – eða hörðu – hlið mála . Þó getur ESB beitt sér á vígstöðvum þar sem NATO á óhægt um vik af pólitískum ástæðum . ESB getur til dæmis blandað sér í átök í Líbanon og Palestínu eða sýnt gott fordæmi um hnattræna ábyrgð með íhlutun . Evrópuríkin hafa þannig getað einbeitt sér að því að stuðla að lýðræðisumbótum , blómlegum viðskiptum og bættu mannlífi almennt meðal Evrópubúa . Samkeppni um jafn viðkvæm mál og vígbúnað og hervarnir innan ESB gæti möguleg valdið áður óþekktri innbyrðis spennu , m.a. vegna misvægis í framlagi ríkjanna , að ógleymdri þeirri staðreynd að innan ESB eru ríki sem eru stolt af hlutleysisarfleifð sinni ( þó ekkert þeirra sé herlaust ) . Evrópumenn hljóta að ókyrrast og hugsa sinn gang þegar leiðtogi helsta bandamanns þeirra er algerlega vanhæfur til að fást við utanríkismál , auk þess sem hann virðist lifa í einhverjum hliðarveruleika sem m.a. virðist búinn til af Fox-fréttum og Breitbart-miðlinum . En burtséð frá því hver gegnir embætti Bandaríkjaforseta er það beinlínis óeðlilegt að heil heimsálfa , með fimm hundruð milljón íbúa og fimmtung allrar framleiðslu í heiminum , skuli stóla á Bandaríkin þegar kemur að hervörnum . Hér er t.d. vert að hafa í huga að Evrópa – og Evrópusambandsríkin sérstaklega – veitir mun meira fé til þróunarmála og efnahagsaðstoðar í þriðja heiminum en Bandaríkin . Þau vandamál kalla á umtalsvert betri samþættingu hefðbundinna varnarmála , þróunaraðstoðar og efnahagsuppbyggingar . Í þeim efnum ætti Evrópusambandið að geta lagt enn frekar til málanna með samhæfðum hætti . Eflingu varnar - og öryggisgetu sambandsins ætti því einnig að skoða í því ljósi . Kjarninn er vettvangur umræðu og á nýliðnu ári voru 539 skoðanagreinar birtar , stærstur hluti þeirra aðsendar greinar . Okkar tryggð er aðeins við lesendur . Við erum skuldbundin ykkur og værum þakklát ef þið vilduð vera með í að gera Kjarnann enn sterkari .