Íslenskt mál og almenn málfræði - 01.01.1982 , Blaðsíða 239 Um vísiorð í íslensku og viðskeytið -na 237 En þarna og hérna láta ekki aðeins í ljós eiginlega bendivísun , heldur er einnig að finna dæmi um óeiginlega bendivísun þar sem nálægðaraf - mörkunin er yfirfærð á hinar mállegu aðstæður eða vísað er til samvit - undar mælandans og viðmælanda hans ( dæmi ( 35 ) , ( 39 ) og ( 42 ) ) . Enda þótt fram komi skýr bendivísun í orðunum hérna og þarna er ekki þar með sagt að einangra megi það hlutverk í viðskeytinu -na né heldur að hlutverk viðskeytisins sé einskorðað við bendivísun í eldra máh . I öðrum dæmum kemur ekki til greina að um sé að ræða bendivísun . Það á fyrst og fremst við um þau dæmi þar sem -na kemur fyrir með fornafnsmynd 3. persónu ( áfast eða laust frá fornafninu ) , þ. e. dæmi ( 49 ) , ( 51 ) , ( 55 ) , ( 56 ) og ( 57 ) . Ekki verður heldur séð að hlutverk svána sé sérstaklega tengt bendivísun . Þótt hægt sé að túlka sum dæmin ( dæmi ( 46 ) og ( 48 ) ) á þann veg , virðist -na fjarri því að gegna aðgreinandi hlutverki bendivísunar sé litið á dæmin um svána í heild . Meginatriðið er það að dæmin sem tiltæk eru úr fornmáli sýna skýrt að viðskeytið -na getur komið fyrir með vísiorðum almennt án þess að valda breytingu á sjálfri vísuninni . Ut frá þeim dæmum sem fyrir Iiggja verður ekki komist nær almennri skilgreiningu á hlutverki viðskeytisins í fornmáli en svo að um sé að ræða eins konar huglægt áhersluhlutverk með vísiorðum . Ljóst er þó að hið merkingargreinandi vísihlutverk sem einkennir nútímamál er tekið að mótast í fornmáli . Annars vegar kemur áherslugildi -na fram sem skerpt bendivísun með þeim vísiorðum sem bundin eru bendivísun sérstaklega ( í myndunum hérna og núnd ) . Hins vegar má sjá upphaf þeirrar þróunar að -na fái aðgreinandi vísihlutverk fyrir bendivísun gagnvart stofnmynd með endurvísun . Þetta á við um myndina þarna andspænis stofnmyndinni þar . En þess sjást vart merki að -na hafi á sama hátt aðgreinandi hlutverk í myndinni svána andspænis svá . Þegár sú aðgreining fer að segja til sín hefur hún í för með sér víðtækar merkingarbreytingar á vísiorðum í íslensku . 4 . Aðgreining bendivísunar og endurvísunar með -na 4.1 Aðgreining bendivísunar og endurvísunar með sjá ( þessi ) og sá ífornmáli Þegar í elstu íslensku er um að ræða vísiorð sem hefur sterk einkenni bendivísunar andspænis setningarlega hliðstæðu vísiorði sem tengt er endurvísun . Hér er um að ræða ábendingarfornafnið sjá