Félög launafólks hafa nú mörg hver birt kröfugerð sína fyrir komandi kjarasamninga . Af þeim má ljóst vera að ærið verkefni bíður samningsaðila ; verkalýðshreyfingarinnar og atvinnurekenda . Ljóst er að metnaður forystufólks verkalýðsfélaga er mikill fyrir hönd umbjóðenda sinna og fyrir það ber að hrósa , sem og þann mikla baráttuanda sem ríkir innan verkalýðshreyfingarinnar . Það er sameiginlegt verkefni okkar allra að við höfum öll færi á að lifa mannsæmandi lífi á laununum okkar . Hafandi fylgst með þjóðmálum ansi lengi þykist ég greina annan tón í forsvarsmönnum atvinnurekenda . Mér finnst þeir opnari fyrir ýmsu sem áður hefur verið talið útilokað og vonast til þess að þetta gefi góðan tón fyrir samningana . Oftar en ekki hefur ferlið í kjarasamningum verið þannig að verkalýðshreyfingin setur fram kröfur sínar , atvinnurekendur loka á þær allar og síðan sest fólk að samningaborði . Ríkisstjórnin tók strax aðra stefnu hvað vinnumarkaðinn varðar en lengi hafði verið við lýði . Fundað var með aðilum í stjórnarmyndunarviðræðum og eftir stofnun ríkisstjórnar hafa verið haldnir tíu fundir . Nokkrum verkefnum er lokið , hækkun atvinnuleysistrygginga , hækkun hámarksgreiðslna Ábyrgðarsjóðs launa og niðurlagning kjararáðs , en fjölmörg eru enn í skoðun . Þar má nefna hagsveifluleiðrétt atvinnuleysistryggingagjald , úttekt á Fræðslusjóði , starfshóp um umbætur á úrvinnslu og nýtingu launatölfræðiupplýsinga , tilraunaverkefni um styttingu vinnuvikunnar og ýmislegt fleira . Þá hefur ríkisstjórnin tilkynnt að unnið sé að ýmsum málum sem eiga eftir að koma launafólki – og raunar samfélaginu öllu – vel . Til dæmis breytingar í skattkerfinu , lækkun á tryggingagjaldi og það hvernig skattbyrði verður best létt af tekjulæsta fólkinu og lægri millitekjuhópum . Þá er ljóst að taka verður rækilega til hendinni í húsnæðismálum . Kjarasamningar eru hins vegar á milli launafólks og atvinnurekenda . Ríkið kemur að sumum þeirra sem launagreiðandi , en slíku er ekki að heilsa á almenna markaðnum . Hlutverk verkalýðshreyfingarinnar er fyrst og fremst að semja um kaup og kjör félagsmanna . Það er ekki í hennar höndum að taka ákvarðanir sem er okkar alþingismanna að taka sem handhafa löggjafavaldsins . Að sjálfsögðu er eðlilegt og nauðsynlegt að verkalýðshreyfingin komi skoðunum sínum á umbótum á framfæri , en þær geta aldrei orðið krafa á stjórnvöld . Ríkisstjórnin hefur ítrekað lýst því yfir að hún sé reiðubúin til að greiða fyrir málum og hún hefur þegar sýnt það í öllum sínum gjörðum að svo er , bæði með samráði og þeim verkefnum sem hér hafa verið talin upp . Fyrstu skref í skattkerfisbreytingum sem birtust í fjárlagafrumvarpi fyrir næsta ár eru í anda yfirlýsingar ríkisstjórnarinnar um að þær gagnist best tekjulægsta fólkinu og lægri millitekjuhópum . Þar er verið að hækka barnabætur svo um munar , hækka persónuafslátt umfram neysluvísitölu og samræma viðmiðunarfjárhæðir í skattkerfinu þannig að neðri og efri mörk þróist með sambærilegum hætti . Það verður áhugavert að sjá hvernig aðilum kjaraviðræðna tekst að nálgast hver annan . Íslenskt samfélag er ríkt að verðmætum og við ættum öll að geta haft það býsna gott . Það er von mín að kjarasamningar skili raunverulegum kjarabótum og bæti líf og kjör þeirra sem svo sannarlega þurfa á því að halda . Það á að vera metnaðarmál okkar allra að fólk fái vel greitt fyrir störf sín og að lífskjör batni .