Forngrísk málfræði gat verið nokkuð flókin en hún einfaldaðist mjög í aldanna rás . Að lokum hefur hversdagslegur orðaforði skiljanlega breyst enda áttu fornmenn til að mynda ekki orð yfir marga þá hluti sem nútímamenn nota . Æólíska er til dæmis mállýskan sem töluð var á eynni Lesbos og svæðinu þar í kring og á henni voru kvæði Saffóar og Alkajosar samin . Mikið er til af textum á attísku , meðal annars verk sagnfræðingsins Þúkýdídesar um Pelópsskagastríðið og rit Xenofons , samræður Platons og rit Aristótelesar , ýmsar ræður eftir ræðusnillingana Ísókrates , Lýsías , Demosþenes og fleiri ræðumenn , að ógleymdum harmleikjunum og gamanleikjunum , nema hvað kórljóðin í leikritunum eru samin á dórískri mállýsku . Til dæmis voru til margar dórískar mállýskur en ekki bara ein , auk margra annarra mállýskna eins og þessalísku og böótísku , arkadísku og kýpversku . Grikkjum fannst þó sem þeir töluðu allir grísku . En ef spurt er hversu lík nýgríska er forngrísku verður að svara fyrst spurningunni hvaða forngrísku er átt við því að mállýskurnar gátu verið býsna ólíkar , bæði hvað varðar málfræði og framburð og stundum voru þær enn fremur skrifaðar með ólíkum afbrigðum af gríska stafrófinu ( rétt eins og norðurlandamálin eru skrifuð með ólíkum afbrigðum af nokkurn veginn sama stafrófinu ) . Þessi tilhneiging hélt áfram í miðaldagrísku en saga hennar er oft talin hefjast með stofnun Konstantínópel árið 330 . Talmálið hélt áfram að þróast út frá koine-grískunni en ritmálið fór ekki að endurspegla þær breytingar sem höfðu átt sér stað fyrr en á tólftu öld . Á fjórtándu og fimmtándu öld sölsuðu Tyrkir undir sig Grikkland , sem var undir þeirra stjórn til ársins 1829 . Árið 1976 var kaþarevúsa-mállýskan afnumin sem opinber mállýska og talmálið sem almenningur hafði talað um aldir gert að opinberu máli í landinu . Nú er því svo komið að þótt grískan hafi varðveitt einhver gömul einkenni og önnur verið endurlífguð með málhreinsun verða Grikkir samt sem áður að læra að lesa forngrísku í skóla bæði af því að málið hefur breyst á ýmsan máta í aldanna rás enda sagan býsna löng og vegna þess að forngríska var aldrei einsleitt tungumál . Berglind er dósent við Menntavísindasvið Háskóla Íslands og formaður námsbrautarinnar Menntunarfræði og margbreytileiki . Rannsóknir hennar snúast um félagslegt réttlæti í menntun með áherslu á samverkandi áhrif stéttar , uppruna , kynferðis og sértækra menntunarþarfa á gæði og jafnrétti í uppeldi og menntun .