Af RitstjórnÞann 4. janúar 2020 Síðast uppfært 4. janúar 2020 Lífskjarasamningurinn hefur brugðist gjörsamlega . Hann er bara fagurgali á flottum pappír . Katrín Baldursdóttir skrifar : Það er erfitt fyrir láglaunafólk að horfast í augu við að lífskjarasamningurinn er ekkert annað en orðin tóm . Bara skrautfjöður í barmi ríkisstjórnarinnar . En blaut tuska framan í þá sem lægst hafa launin . Fólk horfir á launaseðilinn sinn og trúir ekki sínum eigin augum þegar það les um allar verðhækkanir sem nú eru að skella á hjá ríkinu , sveitarfélögunum og einkaaðilum . Og hækkanir sem koma verst niður á þeim lægst launuðu . Strætó er búið að hækka sín gjöld og almennt fargjald kostar núna 480 krónur og afsláttargjöld hækka líka . Hefði ekki verið hægt að hlífa þeim sem hafa ekki annan kost en að taka strætó í hvaða veðrum sem er vegna fátæktar ? Nei hin harða hönd auðvaldsins hlífir engum . Slær hörðum höggum á almenning og harðast á þá sem minnst hafa . En það þýðir ekkert að tala láglaunafólkið í kaf sem nú horfir á ástandið og er að bugast . Hættum að fara eins og köttur í kringum heitan graut þegar kemur að gjörðum og framkomu stjórnmálaelítunnar og auðmanna . Segjum bara hlutina eins og þeir eru . Lífskjarasamningurinn hefur brugðist gjörsamlega . Hann er bara fagurgali á flottum pappír . Með skrautlegum gröfum og línuritum . Það sem er í rauninni sárast er að hin endurreista verkalýðshreyfing virðist í fullkominni afneitun á þetta og sumir tala svo fjálglega að segja að þessi lífskjarasamningur sé svo frábær að annar eins samningur hafi vart verið gerður . En það þýðir ekkert að tala láglaunafólkið í kaf sem nú horfir á ástandið og er að bugast . Fólk er farið að tjá sig um þetta á samfélagsmiðlum . Stefphanie Rosa Bosma sem hefur allt sitt líf unnið fyrir svo lágum launum að hún lifir í fátækt með barni sínu , segir í örvæntingu sinni í upphafi árs að hún sé orðin þreytt á þessu lífi . Allt sé að hækka og ekkert breytist til batnaðar þrátt fyrir lífskjarasamninginn . Hún spyr á Facebook , „ hvar er fólkið sem ætlaði að berjast fyrir okkur . “ Já hvar er fólkið sem ætlaði að berjast fyrir láglaunafólkið sem í bjartsýni barðist með og trúði á nýja fólki í verkalýðshreyfingunni ! Á ekki að fara að segja upp þessum samningum ? Talað er um að segja honum upp eftir marga mánuði ef forsendur hafi ekki staðist . En hvað , á láglaunafólkið að éta það sem úti frýs þangað til ? Af hverju er ekki hægt að gera eitthvað strax ? Hvort kemur á undan hjá verkalýðshreyfingunni velferð hennar félagsmanna , eða tölur á flottum pappír með skrautlegir grafík ?