Sú tærasta er að litlum hópi fólks , örfáar fjölskyldur og fylgihnettir þeirra , hefur tekist að tryggja sér eiginlegt eignarhald á auðlind þjóðar . Svo til þess þess að auka enn á ríkidæmið með því að sækja í erlendar auðlindir , nú síðast með því að taka þátt í arðráni á hinni fátæku þjóð Namibíu . Eða bara sniðgengið þau þegar það hentar . Og fyrrverandi stjórnarformaður Samherja settur í stól sjávarútvegsráðherra . Vilhjálmur Árnason , prófessor í heimspeki , orðaði stöðuna vel í pistli sem hann birti fyrr í vikunni . Þeir sem starfa innan þeirra þurfa að taka ákvörðun . Hvort ætla þeir að vera hluti af einhverskonar lausn eða vera áfram tól til að viðhalda vandamálinu . Tryggja að stærsti hluti arðsemi af nýtingu þjóðarauðlinda fari til samfélagslegrar uppbyggingar . Að traust verði endurreist með því að hagsmunir heildar verði alltaf teknir fram yfir sérhagsmuni . Að ákvarðanir hafi afleiðingar og að þeir sem kjósa að brjóta reglurnar verði látnir sæta ábyrgð . Það þarf að berjast á móti því að þeir sem eru núna að bíða eftir tækifærinu til að draga aftur fyrir komist enn og aftur upp með það . Alvöru gagn eða kerfistæring Þeir sem eru í stjórnmálum þurfa að ákveða sig , núna , hvort þeir ætli að gera gagn eða halda bara áfram að vera til tilgangsins vegna . Þar geta þeir séð flokk sem var stofnaður utan um umhverfismál , andstöðu gegn þátttöku í hernaðarbandalögum , kvenréttindi og -frelsi og aukin jöfnuð . Flokk sem á fyrstu 18 árum tilveru sinnar talaði fast gegn kerfislægri spillingu og fyrir umbótum , eða þangað til að hann ákvað að taka þátt í ríkisstjórn með flokkunum tveimur sem bjuggu til kerfin sem við búum við , og hafa þann megin tilgang í pólitík að verja áframhaldandi tilvist þeirra . Mörkin færð til fyrir stöðugleikann Á þeim tveimur árum sem liðin eru frá því að þessi ummæli féllu hafa ráðamenn Vinstri grænna , með forsætisráðherrann í fararbroddi , leitt ríkisstjórn í landi þar sem losun á gróðurhúsalofttegundum er að aukast , sjókvíaeldi er nýjasta atvinnulífsbragðið sem fær umhverfisafslátt og verið er að byggja nýjar virkjanir með tilheyrandi fórnum á ósnortinni náttúru . Ríkisstjórn sem í stað þess að endurheimta traust almennings ákvað að auka , í samstarfi við flesta hinna flokkanna á þingi , framlög til stjórnmálaflokka um 127 prósent svo þeir hægt sé að stofnanavæða þá fullkomlega . Þetta er réttlæt með nauðsyn þess að stuðla að pólitískum stöðugleika , sem er ekkert annað en kyrrstaða , og skreytt með sjálfshóli um árangur í breytingum sem eru allar þess eðlis að þær eru fyrst og síðast friðþæging fyrir því að ráðast ekki að rót vandans . Varalitur á svínið . Afleiðingin er sú að flokkurinn er nú haldinn einhverskonar persónuleikaröskun . Hann vinnur gegn nánast öllu sem hann segist standa fyrir . Eina sem heldur Vinstri grænum á einhvers konar floti er hinn oft á tíðum hæfileikaríki og persónutöfrandi forsætisráðherra . En dýrðarljómi hennar er eðlilega farinn að dofna . Og við flokknum virðist ekkert blasa , að óbreyttu , en áframhaldandi hnignun . Í þetta skiptið virðist hins vegar viðmót flestra vera að þau búist ekki við því að Samherjamálið hafi einhverjar afleiðingar . Það virðist , með réttu , vera algjör vantrú á að stjórnmálin ráði við það verkefni að taka á málinu með festu . Hvers konar samfélag viljum við vera ? Fyrir hvað ætlið þið að standa ? Hvað ætlið þið að gera ? Eða eigum við bara að kyngja þessu líka , í nafni stöðugleikans ? Kjarninn er vettvangur umræðu og á nýliðnu ári voru 539 skoðanagreinar birtar , stærstur hluti þeirra aðsendar greinar . Okkar tryggð er aðeins við lesendur . Við erum skuldbundin ykkur og værum þakklát ef þið vilduð vera með í að gera Kjarnann enn sterkari .