Með öðrum orðum , það eru hinar hnattrænu auðvaldselítur – aðallega ensk-amerískar þar sem hinar miklu fjármálamiðstöðvar Wall Street og London ráða för – gegn kapítalískum keppinautum , sem vel má nefna : Rússland og Kína – Kína er ekki kommúnískt land , Kína er kapítalískt land , í raun mjög þróað kapítalískt land , og eins er um Íran . “ Það er kanadíski samfélagsrýnirinn Michael Chossudovsky sem segir þetta . Heimskapítalisminn hefur frá 1945 einkennst af drottnunarstöðu eins ríkis , Bandaríkjanna . Af áhrifaríkustu hugveitum innan Bandaríkjanna ber að nefna Brookings Institution ( stofnuð 1916 ) , Hoover Institution ( 1921 ) og Council of Foreign Relations ( 1921 ) og Center for Strategic and International Studies ( 1962 ) . Tvær þær síðastnefndu hafa öðrum fremur mótað utanríkisstefnu USA , en allir hafa þó klúbbarnir haft mikil og afgerandi áhrif á utanríkisstefnu Bandaríkjanna . Það helgast einfaldlega af því að þarna eru saman komnir fulltrúar vestrænnar toppelítu og voldugustu einokunarauðhringanna . Harðasti og voldugasti kjarninn er fáveldi bandarískra fjármálarisa og risaauðhringa , ekki síst í hergagnaiðnaðinum ( hergagnaframleiðsla plús einkafyrirtæki í stríðsrekstri , military-industrial complex kallaði Eisenhower það ) . Mikil krosseignatengsl þar á bæ gerir kjarnan gríðarlega samþjappaðan , og krosstengsl einkenna líka klúbbana , margar sömu persónur rokka á milli þeirra og sitja í stjórnum eins klúbbs á eftir öðrum . Hugveituklúbbarnir hafa verið leiðandi í strúktúrbreytingum sem orðið hafa í heimskapítalisma seinni áratuga . Þegar ríkjandi efnahagsstefna á Vesturlöndum breyttist á 8. og 9 áratug frá keynesisma til herskárrar nýfrjálshyggju Chicago-skólans undir forustu Reagans og Tatcher hafði sú stefna áður verið tekin í þessum klúbbum . Eins var um hina miklu hnattvæðingarþróun á 10. áratugnum , hnattvæðingu auðhringanna í „ einpóla “ heimi . Stefna vestrænna hnattvæðingarsinna var og er að gera allan heiminn að opnu , frjálsu fjárfestingarsvæði fyrir vestræna fjölþjóðlega auðhringa . Þar var og er World Economic Forum ( WEF ) í fararbroddi og má vel kallast „ Alþjóðaefnahagsstofnun hnattvæðingarsinna “ . Frumkvæðið að evrópska samrunanum kom frá Ameríku Framantaldar hugveitur hafa lengi verið mjög gíraðar á samvinnu N-Ameríku og V-Evrópu . Wikileaks birti 2009 fundargerðir frá Bilderberg-fundi 1955 þar sem eitt helsta umfjöllunarefnið var „ sameining Evrópu “ : „ Að ná á sem skemmstum tíma hæsta stigi sameiningar , og byrja á sameiginlegum evrópskum markaði . “ Á sama fundi var m.a.s. talað um að stefna bæri að „ sameiginlegum gjaldmiðli “ sem líka myndi „ nauðsynlega útheimta stofnun pólitísks miðstjórnarvalds . “ Þetta var tveimur árum áður en Efnahagsbandalag Evrópu var stofnað . Bandarískt frumkvæði að evrópskum samruna var samt komið fram enn fyrr . Í september 2000 skrifaði Ambrose Evans-Pritchard í London Telegraph : „ Nýbirt leyniskjöl Bandaríkjastjórnar sýna að bandarísk leyniþjónusta rak herferð á sjötta og sjöunda áratugnum til að fá aukinn gang í það að byggja upp sameinaða Evrópu . Þeir stofnuðu og stýrðu evrópskri samrunahreyfingu … Minnisblað dagsett 26 júlí 1950 útlistar herferð til að koma á fullgildu evrópsku þingi . Það er undirritað af William J Donovan hershöfðingja , yfirmanni Office of Strategic Services sem var undanfari CIA . “ Heimselítunni er ekkert um lýðræði eða sjálfsákvörðunarrétt þjóða gefið gefið , og frá sjónarhólnum í Washington er augljóslega auðveldara og praktískara að hafa stjórn á einni ríkisstjórn í Vestur-Evrópu , ESB , en mörgum ólíkum evrópskum ríkisstjórnum . Evrópa hefur nú þróast í kjarna og fátækan jaðar . Þegar kreppa sverfur að tekur skrifræðisleg miðstjórn völdin , sú elíta er ekki þjóðkjörin , hún er fulltrúi fjölþjóðlegs fjármálavalds . „ Þríeykið “ – Framkvæmdastjórn ESB , Evrópski seðlabankinn og AGS – setur sig hiklaust ofar þingi og ríkisstjórnum í þeim löndum Evrópu þar sem kreppan kemur harðast niður . Heimsríkisstjórn tilheyrir mjög langt genginni hnattvæðingarþróun í einpóla heimi . Á hinn bóginn er skiljanlegt að slíkt stefnumið sé ekki mjög áberandi í opinberum málflutningi og yfirlýsingum . Bilderberg Group er kannski voldugasti hugveituklúbbur Vesturblokkarinnar . Á fundi hans árið 1991 – árið sem Sovétríkin leystust upp – var David Rockefeller mættur og horfði nú fram á veginn : „ Við erum þakklát Washington Post , New York Times , Time Magazine og öðrum þýðingarmiklum útgáfum , en stjórnendur þeirra hafa tekið þátt í samkomum okkar í nærri 40 ár og samt varðveitt leynd þeirra … Það hefði verið ómögulegt fyrir okkur að þróa áform okkar um heiminn ef við hefðum orðið að búa við umfjöllun fjölmiðlanna þessi ár . En heimurinn er nú háþróaðri og tilbúnari til að ganga í átt að heimsríkisstjórn ( world government ) . Hið yfirþjóðlega vald ( supernational sovereignty ) menntaelítu og alþjóðlegara bankamanna er vissulega æskilegra en sú þjóðlega sjálfsstjórn sem hefur verið við lýði undanfarnar aldir . “ Nú var David Rockefeller ekki einhver Jón Jónsson frekar en faðir hans eða afi . Rockefellarnir eru mesta og elsta ættarveldi bandarísks efnahagslífis . Ekki bara það . James Wolfenssohn , sem sjálfur var bæði fyrrverandi forseti Alþjóðabankans og stjórnarmaður hjá Bilderberg Group og Council of Foreign Relations ( CFR ) , lét svo um mælt á fundi í CFR 2005 að David Rockefeller væri „ sú persóna sem hafði kannski mest áhrif á líf mitt og starf … Í raun má með sanni segja að eingin einstök fjölskylda hafi haft meirri áhrif á málefnið „ hnattvæðing “ en Rockefellarnir . Hugsun Rockefellers um heimsríkisstjórn hefur ekki efnisgert sig í einu stjórnarráði á heimsvísu . En auðvelt er að benda á WTO , AGS , Alþjóðabankann , ESB , komandi TISA og TTIP-samninga og svo hernaðararminn , NATO , sem þenur sig út án enda . Allt eru þetta einingar og sprotar í því framkvæmdavaldi sem setur sig ofar ríkisstjórnum , kallar sig „ alþjóðasamfélagið “ og meir og meir virkar sem heimsríkisstjórn . Valdamiðjan er í Washington og nærsveitum og heilastarfsemin fer mjög fram í áðurnefndum hugveituklúbbum . Stjórnmálafræðingurinn og bandaríski heimsvaldasinninn Samuel P. Huntington vísaði til World Economic Forum þegar hann talaði um heimselítuna og bjó til hugtakið „ Devos-maðurinn “ : Þessir elítumenn „ hafa litla þörf fyrir þjóðarhollustu , líta á landamæri ríkja sem hindranir sem til allrar hamingju séu hverfandi og líta á ríkisstjórnir sem leifar úr fortíðinni sem hafa þann eina tilgang að greiða fyrir aðgerðum hinnar hnattrænu elítu . “ Hugveituklúbbarnir umræddu eru ekki neinar „ óháðar klakstöðvar hugmynda “ heldur eru þeir umræðuklúbbar þeirra allra auðugustu í Vestrinu eins og ég nefndi . Við það má bæta : Auðmagnið , frjálsa framtakið og markaðsöflin flæða ekki bara um löndin af sjálfsdáðum . Thomas Friedman sem skrifar vikulega um alþjóðamál , efnahagsmál og hnattvæðingu í New York Times segir : „ Til að hnattvæðingin virki mega Bandaríkin ekki hika við að koma fram sem það allsráðandi risaveldi sem þau eru … Hulin hönd markaðarins getur ekki virkað án hins hulda hnefa . McDonalds getur ekki blómstrað án McDonnel Douglas sem hannaði F - 15 fyrir Flugher Bandaríkjanna . Og sá huldi hnefi sem leyfir tækni Silicon Valley að blómstra í öruggum heimi heitir landher , flugher og floti Bandaríkjanna . “ En það eru fleiri hneigðir að verki í kapítalismanum en endalaus samþjöppun auðs og valds . Kapítalískt hagkerfi samanstendur jú af innbyrðis keppandi auðmagnseiningum . Ný efnahagsveldi sigldu upp að hlið Bandaríkjanna í kepninni um heimsmarkaðinn og tóku að verja eigin hagsmuni í stað þess að þjóna hinni vestrænu hnattvæðingu – og síðan í vaxandi mæli að skáka vestrænum auðhringum á heimsmarkaðnum . Þessi efnahagsveldi tóku að reka það sem Chossudovsky í upphafstilvitnuninni nefnir „ þjóðlegan kapítalisma “ . Hin helstu þessara ríkja eru skammstöfuð BRICS – Brasilía , Rússland , Indland , Kína og Suður-Afríka . Þegar þau koma saman mynda þau öflugan valdapól , mótpól við Vestrið . Vladimir Pútín er gott dæmi um „ þjóðlegan kapítalista “ sem þjónar nú rússneskum kapítalisma , ekki vestrænum auðhringum og vestrænni hnattvæðingu líkt og fyrirrennarinn Jeltsín gerði . Öflugasta nýja efnahagsveldið , Kína , er fyrir nokkru orðið mesti iðanaðarútflytjandi heims og samkvæmt útreikningum AGS fór Kína árið 2014 fram úr Bandaríkjunum sem stærsta hagkerfi heims . Dollarinn sem haft hefur stöðu sem allsherjargjaldmiðill allra alþjóðaviðskipta – sem var grundvöllur undir „ dollaraimperíalismanum “ – er að missa þá stöðu . En þessi efnahagsþóun frá einpóla heimi til fjölpóla heims fær ekki að fara sínu fram á forsendum efnahagslífsins . Stríð okkar tíma snúast einmitt um þetta , heimsyfirráð . Þegar við skoðum hvert heimsvaldasinnar beina hernaðarskeytum sínum og leitum orsaka helstu styrjalda og átaka á 21 öldinni – Írak , Afganistan , Líbía , Úkraína , Sýrland , Íran , Jemen – verðum við því öðru fremur að íhuga hernaðarlegt mikilvægi viðkomandi landa . Bandaríkin með bandamönnum beita yfirburðum sínum og valdi til að einangra alla sem ekki hlýða , til að deila og drottna , grafa undan stöðugleika slíkra ríkja ( destabilize ) og koma á „ valdaskiptum “ . Hvaða lönd eru dæmd til „ valdaskipta “ ? John Pilger orðar það svo og talar þá fyrir munn Vestursins : „ Nafn óvina „ okkar “ hefur breyst gegnum árin , frá kommúnisma til íslamisma , en almennt er það sérhvert samfélag sem er óháð vestrænu valdi og er á hernaðarlega mikilvægu og auðlindaríku svæði , eða einfaldlega býður upp á valkost við vestræna drottnun . “ Glundroðaveldið Af að horfa á aðferðir gamla risaveldisins , Bandaríkjanna , á 21. öldinni hefur hinn virti brasilíski höfundur og samfélagsrýnir Pepe Escobar kallað þau „ glundroðaveldið “ og hefur gefið út bók með því nafni ( Empire of Chaos , 2014 ) . Þegar málum er svona fyrir komið er það efni í endalausan glundroða . Og þegar sá sem berst er sami aðili og sá sem barist er við er það efni í endalaust stríð . Ég ætla ekki að rekja þennan hernaðrferil Vesturblokkarinnar en get bent á eigin greinar á vefnum t.d. þessa grein hér Lengi komst Vestrið áfram með yfirgang sinn án þess að mæta teljandi andstöðu en á síðustu árum hafa helstu keppinautarnir , einkum Rússland og Kína , í vaxandi mæli myndað skipulega andstöðu gegn þeirri yfirþyrmandi drottnunarstöðu Vestursins . Rjúfið þögnina : „ Á undanförnum átján mánuðum hefur mesta uppbygging herstyrks frá síðari heimsstyrjöld – undir forustu Bandaríkjanna – átt sér stað á vesturlandamærum Rússland . Ekki frá því Hitler réðist inn í Sovétríkin hafa erlendir hermenn boðað svo áþreifanlega ógn fyrir Rússland . “ Og enn fremur : „ Bandaríkin umkringja Kína með neti herstöðva , með skotflaugum , orustusveitum , kjaranorkuberandi sprengjuvélum . Þessi banvæni hringbogi teygir sig frá Ástralíu til eyjanna í Kyrrahafi , Maríueyja , Marashallseyja og Guam , til Filipseyja , Tælands , Ókinava , Kóreu og yfir Evrasíu til Afganistans og Indlands . “ Rússlandi og Kína er í vestrænni meginstraumspressu stillt upp sem helstu ógnunum við heimsfriðinn , og Hillary Clinton og slíkir líkja Pútín við Hitler . Því til stuðnings er bent á hernám Rússa á Krím 2014 og manngerðar eyjar og flugvelli Kínverja við Spartly eyjar í Suður-Kínahafi frá 2013 - 14 . Filipseyjar hafa – í samráði við Bandaríkin – hafið deilu við Kína um yfirráð á eyjunum . Í grein sinni bendir Pilger á að vestræn meginstraumspressa spyrji aldrei af hverju Rússar hafi ákveðið að hernema Krím og „ enginn blaðamaður í vestrænni meginstraumspressu spyr af hverju Kína sé að byggja flugvelli í Suður-Kínahafi . “ Kína hefur gegnum söguna gert tilkall til Spartly eyja rétt eins og Rússland hefur sögulega haft yfirráð á Krím . Þetta er ekkert nýtt . Hið nýja er hið gríðarlega hernaðrbrölt Vesturvelda við landamæri og lögsögu Rússlands og Kína . Gæti það skýrt herská viðbrögð þessara gömlu stórvelda ? Vestræn pressa er ein samhangandi áróðursmaskína og þetta er ein þeirra spurninga sem ekki má spyrja .