Fyrstu konunni var ég kvæntur í fimmtán ár Hún reyndi að stinga mig með eldhúshnífi Ég sá skuggann á vegg og flúði út um baðglugga Eftir að ég fór gleymdi hún dóttur okkar úti í vagni heila vetrarnótt Annarri konunni bjó ég með í fjörutíu ár Hún sagði ekki margt en það sem hún sagði var ágætt Hún fleygði mér á dyr áttræðum og hafði ekki um það mörg orð En þegar ég dey og ég dey mun ég biðja um að í kistuna verði látin ljósmynd af konu sem ég sagði engum frá konunni sem ég týndi Ég hef falið þessa mynd síðan ég var tuttugu og fimm ára Hún er orðin ögn slitin á köntunum en mjúku formin þau mást aldrei