Segir umhverfisslys hafa orðið í Grábrókarhrauni Frá framkvæmdasvæðinu skammt ofan við Grábrók . Ljósm. mm Runólfur Ágústsson , fyrrverandi rektor Háskólans á Bifröst , skrifar pistil á bloggsíðu sína sem hann nefnir „ Umhverfisslys í Grábrókarhrauni . ” Hann segist í þrjá daga hafa dvalið á bökkum Norðurár við laxfiskaveiðar . Runólfur segist skrifa um veiðiskapinn síðar en félagsskapurinn hafi verið góður og umhverfið það fallegasta á Íslandi . Síðan skrifar hann : „ Yfir Norðurárdalnum trónir Baulan og nokkru neðar kúrir Grábrók sem er ásamt Grábrókarhrauni friðlýst náttúruvætti . Í umhverfi sem þessu þarf að stíga létt til jarðar þegar verklegar framkvæmdir eru annars vegar . Sá sem hér ritar ber líklega ábyrgð á umfangsmestu framkvæmdum á svæðinu en þegar við vorum að byggja upp Háskólann á Bifröst voru umhverfissjónarmið ávallt höfð að leiðarljósi . Byggðin þar er þétt til að taka sem minnst land undir hús og götur ásamt því að leitast var við að láta skipulag háskólaþorpsins falla sem best inn í umhverfið með ríkum kröfum hvað varðar útlit og efnisval húsa . Þetta held ég að hafi tekist nokkuð vel . Nú eru hins vegar válegir hlutir að gerast í Grábrókarhrauni . Verktaktakar á vegum Vegargerðarinnar eru að leggja nýja hraðbraut um hraunið með gríðarlegri eyðileggingu . Nýi vegurinn virðist ekki í neinum tengslum við umhverfi sitt og greinilega hannaður með því hugarfari að umhverfið eigi alfarið að þjóna Vegagerðinni og að náttúra eða nágrenni vega skipti engu máli . Risajarðýtur vaða beint af augum , brjóta niður þrjú þúsund ára gamalt hraunið og ýta út yfir mosann . Hálft Grábrókarhraun er undirlagt af þessari skemmdarverkastarfsemi hvers umfang minnir meira á stórvirkjanagerð en vegalagningu . Hér eru menn að ganga fram af fádæma fautaskap í einni helstu náttúruperlu landsins . Tjónið er orðið og verður ekki bætt en hver ber ábyrgð á þessum umhverfissóðum ? ”