Sameiginlegt öllum þessum eldstöðvum er að gos úr þeim geta verið með ýmsu móti , stundum lítil , stundum stór , og stundum gríðarleg . Kvikuhólf kólna , kristallar verða til , kvikan breytir um efnasamsetningu , þungir kristallar sökkva niður í hólfinu , léttir kristallar fljóta upp , ný kvika kemur inn í hólfið , berg bráðnar umhverfis það , innskot verða til . Síðasta gos af þessu tagi varð 1947 og mældist rúmmál gosefna um eða rétt undir 1 km 3 . Á um tvö þúsund ára fresti gýs hún gríðarlegum gosum og er þá kvika mun „ súrari “ en endranær , það er hlutfall kísiloxíðs í kvikunni er hærra en vant er . Ekkert bendir til að Hekla hafi breytt svo um hegðun að ekki þurfi að reikna með slíkum gosum í framtíðinni . Þetta hólf var framan af talið vera á tiltölulega litlu dýpi , 4 - 8 km , og byggðist það mat á viðnáms - og aflögunarmælingum . Niðurstöður mælinga voru þó löngum mótsagnakenndar og bar illa saman . Skjálftabylgjur sem fara undir fjallið eru ótruflaðar niður á að minnsta kosti 14 km dýpi . Sérstakleg er athyglisvert að S-bylgjur verða ekki varar við neitt óeðlilegt , en þær komast ekki í gegnum efni í fljótandi formi . Ratsjármælingar úr gervitunglum , InSAR-mælingar , gefa góða mynd af aflögun jarðskorpunnar í kringum fjallið . Þetta flókna aflögunarsvið er líklega ástæða þess að fyrri mælingar voru svo mótsagnakenndar . Þó telja verði líklegt að síðustu gos hafi fengið fóður sitt úr djúpstæðu kvikuhólfi þá er engan veginn víst að sama eigi við um stærri gosin . Ingibjörg Gunnarsdóttir er prófessor í næringarfræði við Matvæla - og næringarfræðideild Háskóla Íslands og forstöðumaður Rannsóknastofu í næringarfræði við Háskóla Íslands og Landspítala . Ingibjörg hefur rannsakað áhrif næringar á meðgöngu á heilsu móður og tengsl næringar og vaxtar fyrstu ár ævinnar við heilsu allt fram á fullorðins ár .