Það er svo merkilegt að jafnvel í þeirri stöðu , þegar maður fyllist fullkominni angist , finnur sig allt í einu gjörsamlega upp á aðra komin , myndast um leið von um það að maður muni mæta einhverjum sem getur rétt hjálparhönd eða aðstoðað mann við að koma sér út úr ógöngunum . „ Trúin er fullvissa um það sem menn vona , sannfæring um þá hluti sem eigi er auðið að sjá “ segir í Hebreabréfinu 11. kafla . Ég var stödd í klaustri í sumar með mágkonu minni , Hildi Eir Bolladóttur og 6 ungleiðtogum úr kirkjustarfi Akureyrarkirkju . Við ákváðum að heimsækja Taize í Frakklandi en það er samfélag bræðra sem koma alls staðar að úr heiminum , bæði kaþólskir og mótmælendendatrúar , um 100 talsins . Í þetta samfélag eru allir velkomnir , sama hvaðan fólk kemur og það er ekki spurt að því hver þú ert , hverra manna þú ert eða hvaða stöðu þú gegnir . Það var meira segja mælt með því að fyrstu dagana að fullorðna fólkið sem var þarna samankomið , segði ekki hvaða stöðu það gegnir í lífinu , hvort þau væru t.d. vígðir þjónar eða leikmenn í umræðuhópum , vegna þess að um leið og þú ert búin að segja hver staðan þín er eða til dæmis úr hvaða trúfélagi þú kemur , þá fer fólk ósjálfrátt að staðsetja þig , gera ákveðnar væntingar til þín eða fyllist fordómum eftir því þá hvar það er sjálft staðsett í lífinu . Ef við skoðum frumkristnina þá er hún alltaf fullkomlega samfélagsleg . Trúin myndaðist og birtist í samfélagi fólks og í gegnum mannleg tengsl , samtal og samhjálp . Þegar fólk kom saman til að heyra um Jesú , biðja saman og / eða borða saman , þá varð trúin til . Og samt er það oft þannig að það þarf bara örlítinn neista , vonaneista til að við fáum haldið áfram veginn , fetað grýttar brautir . „ Úti var 35 stiga hiti , sól og tilhlökkun í brjósti yfir ferðinni sem nú var hafin . Fyrst fann ég fyrir vantrú , að þetta gæti ekki verið staðan . Ég var á leið beint úr úr París með hraðlest á stað þar sem er ekki einu sinni verslun . Það er svo merkilegt að jafnvel í þeirri stöðu , þegar maður fyllist fullkominni angist , finnur sig allt í einu gjörsamlega upp á aðra komin , myndast um leið von um það að maður muni mæta einhverjum sem getur rétt hjálparhönd eða aðstoðað mann við að koma sér út úr ógöngunum . Nú er ég ekki að segja það að þessi reynsla mín sé á pari við það erfiðasta sem manneskjan getur þurft að takast á við í þessu lífi , það væri fullkomlega ónæmt af mér að halda því fram , en þessi reynsla var ákveðin lærdómur fyrir mig , þar sem að um stundakorn upplifði ég fullkomið bjargarleysi og vanmátt , ég meira segja upplifði eins og lítið barn heimþrá og löngun til að vera ekki stödd í þessum aðstæðum og ósk um að geta bara lokað augunum og vaknað heima í rúminu mínu , með fólkinu mínu , eins og þetta hefði aldrei gerst . En , ég gat það ekki , mér varð ekki ósk minni og ég varð bara að halda áfram . Þegar ég kom til Taize með ekkert nema fötin sem ég stóð í , þá smátt og smátt leystist úr þessum aðstæðum . Í stað þess að þurfa að sofa í tjaldi , hafði mér og Hildi , verið úthlutað án þess að við vissum af því , kofi til að sofa í , þar voru rúm , þannig að ég þurfti ekki að sofa á jörðinni . Yfir mig færðist ákveðin ró og friður og ég vissi þarna að þetta myndi fara vel . Ég komst reyndar ekki til að versla nýja hluti fyrir en á fimmta degi , var þá búin að vera í sömu fötunum í 4 daga , í tæplega 40 stiga hita og hafði þvegið bolinn minn og nærföt í vaski á kvöldin og taskan skilaði sér á 9. degi , þá var ég komin á hótel í París og þurfti ekki lengur á tjalddýnunni að halda eða svefnpokanum . Í sömu andrá ertu kominn Máttug hönd þín á herðum mér Og þótt ég sjái þig ekki berum augum Koma orðin óhikað fram á varir mínar : „ Herra þú hefur aldrei yfirgefið mig “ . Jesús sér manninn og gengur til hans og spyr : Viltu verða heill . Jesús mælir síðan við hann þessi orð : Stattu upp , tak rekkju þína og gakk , maðurinn stendur upp og gengur af stað með rekkjuna undir hönd . Jesús sér manninn , þegar enginn annar sér hann , hann réttir honum hjálparhönd þegar engin önnur hönd er til staðar , hann vinnur miskunnarverk á degi sem ekkert miskunnarverk mátti vinna . Samfélag sem hirðir um manneskjuna fyrst og fremst og spyr eftir á . Samfélag sem sér ! „ Annríki hversdagsins á ekki að koma í veg fyrir að við sýnum hvort öðru vinarþel og kærleika . Vegna þess að þegar öllu er á botninn hvolft , þá er það , það mikilvægasta sem við skiljum eftir okkur þegar að ævikvöldið er á enda , það að hafa verið í góðum mannlegum tengslum . Að hafa lagt vel inn í gleðibankann , að hafa sýnt fólki áhuga og ræktað tengslin við okkar nánustu . Dýrð sé Guði , föður , syni og heilögum anda , svo sem var í upphafi , er og verður um aldir , alda amen .