Rannveig Hansdóttir Líndal ( 1883 - 1955 ) lifði fremur óhefðbundnu lífi . Hún var fædd og uppalin í Blönduhlíð í Skagafirði . Rúmlega tvítug var hún farin að starfa við barnakennslu og tók kennslupróf árið 1909 . Komin á fertugsaldur sölsaði hún um og gekk í lýðháskóla í Voss í Hörðalandi í Vestur-Noregi þar sem hún lærði m.a. garðyrkju og sérhæfði sig í handavinnukennslu . Árið 1921 fékk Rannveig óvænt boð um að fara til Grænlands til þess að kenna heimamönnum „ íslenska ullarvinnu . “ Grænlendingar hófu tilraunir við að endurvekja sauðfjárbúskap þar í landi í byrjun 20. aldar og nutu til þess stuðnings nýlendustjórnar Dana . Árið 1915 voru 170 kindur fluttar frá Íslandi til Grænlands af Lindemann Walsøe , athafnamanni sem gegndi forstjórastöðu fyrir sauðfjárræktunarstöð á vegum danskra stjórnvalda . Hann hafði ásamt landstjóra Grænlands farið þess á leit að við Búnaðarfélag Íslands að útvega kennara til að kenna Grænlendingum hefðbundna úrvinnslu á afurðum íslensks sauðfés . Sigurður Sigurðsson forseti Búnaðarfélagsins fór þess á leit við Rannveigu að hún tæki að sér þetta starf er þau hittust fyrir tilviljun er hún var í heimsókn í Reykjavík . Svo fór að Rannveig fór utan haustið 1921 og bjó og starfaði í Julianehaab ( Qaqortoq ) í Grænlandi um tveggja ára tímabil . Þar starfaði hún við að kenna úrvinnslu á sauðfjárafurðum . Þar að auki tók hún virkan þátt í félagslífi bæjarins . Opna úr einni af dagbókum Rannveigar . Bréfasafn Rannveigar og ýmsar dagbækur úr hennar fórum eru varðveitt á Héraðsskjalasafni Húnaþings vestra . Þar á meðal er að finna dagbók hennar úr Grænlandsförinni . Þar má finna lýsingar hennar á því helsta sem fyrir augu bar í mannlífi og náttúru Grænlands , og um leið á samskiptum nýlenduherra og innfæddra og því hugarfari sem í þeim speglast . Eins veita dagbækur hennar merkilega innsýn í hversdagslíf og hátíðahald , eins og eftirfarandi lýsingu á upplifun hennar á aðfangadegi jóla í Julianehaab árið 1921 .