Um Laugardalinn og uppbyggingu íþróttamannvirkja Fimmtudagur 12. desember 2019 Auglýsing Nú hefur ( loksins ) komist skriður á aðstöðumál Þróttar og Ármanns , hverfisíþróttafélaga í Laugardalnum í Reykjavík , eftir að borgarráð samþykkti tillögu borgarstjóra um að ný nefnd ætti að skila tillögum að framtíðarskipan uppbyggingar félaganna í upphafi næsta árs . Þetta kemur sennilega mörgum á óvart enda hefur öll umræða um uppbyggingu íþróttamannvirkja í Laugardal snúist um sérsambönd ÍSÍ og þarfir þeirra . Á einhvern óskiljanlegan hátt hefur tekist að skauta fram hjá þeirri staðreynd að lang umfangsmesta íþróttastarfsemin í dalnum fer fram á vegum íþróttafélaga sem eiga heimili sitt þar , í Þrótti , Ármanni og reyndar öðrum stórum félögum sem líka reka umfangsmikla starfsemi í Laugardalnum þar sem iðkendur skipta hundruðum á hverjum stað fyrir sig . Öll þessi félög vilja vaxa og dafna og fá betri aðstöðu rétt eins og fyrrgreind sérsambönd . Staðan í Laugardalnum Samkvæmt iðkendatölum ÍBR er knattspyrnudeild Þróttar nú sú fjölmennasta í Reykjavík . Félagið hýsir 950 iðkendur á einum gervigrasvelli 2/3 hluta úr ári . Aðstaðan er ekki félegri en svo . Að auki iðkar félagið handknattleik og blak við þröngan kost í Laugardalshöll sem oft er upptekin við að þjóna öðrum . Í heild tapar félagið ríflega 30% af æfingatíma sínum á hverjum vetri vegna viðburða í Laugardalshöll . Lengst af hefur höllin verið lokuð og læst á sumrin . Ármann er líka illa statt , eitt fjölmennasta félag landsins , dreift um alla borg . Það hefur enga félagsaðstöðu og nánast enga búningsaðstöðu fyrir á annað þúsund fimleikaiðkendur svo dæmi sé tekið . Þjálfarar félagsins skipta um föt á salernum eða á skrifstofu starfsmanna . Við þetta ástand bætist að í Laugardalnum , hverfi sem telur fjóra grunnskóla , er ekkert íþróttahús undir skólaíþróttir sem stendur undir nafni og skólar þurfa ýmist að leita í Ráðstefnu - og viðburðahöllina þegar hún er opin , í bardagasali Ármanns eða í sérhannað hús TBR til að uppfylla kröfur um íþróttakennslu samkvæmt námskrá og reyndar eru áhöld um hvort þeim tekst að uppfylla hana . Skynsamleg umræða um forgangsröðun við uppbyggingu í Laugardalnum leiðir því fljótt í ljós að brýnasta verkefnið sem við blasir snýr að íbúunum í hverfi sem verður innan fárra ára fjölmennasta hverfi Reykjavíkur . Íþróttafélög og skólar á þessu svæði hafa setið eftir í samanburði við önnur hverfi í Reykjavík . Það blasir sömuleiðis við öllum í íþróttahreyfingunni í Reykjavík , sem ekki hefur verið of sæl af sínu , að ef borginni ( einni sveitarfélaga ) verður gert að setja milljarða í uppbyggingu á sérhönnuðum húsum og leikvöllum fyrir sérsambönd , þá þrengist hressilega um í uppbyggingu fyrir börn og unglinga og aðra iðkendur í Reykjavík . Við leyfum okkur að efast um að sú forgangsröðun njóti stuðnings . Hugmyndir Þróttar Vegna þess sem að ofan er lýst hefur Knattspyrnufélagið Þróttur á undanförnum árum unnið að því í samvinnu við Reykjavíkurborg , Ármann , grunnskólana og marga fleiri að undirbúa uppbyggingu á aðstöðu í Laugardalnum sem dugar til að þjóna þeim fjölda íbúa sem fyrirsjáanlegt er að leiti eftir þjónustu á næstu árum . Tillögur Þróttar miða að því að nýta íþróttasvæði í dalnum mun betur en nú er gert , auka samvinnu við skóla til hagræðingar í rekstri og fjárfestingu , hlífa grænum svæðum og gefa eftir – gegn annarri uppbyggingu – tvö stór svæði sem aðeins nýtast á sumrin . Með þessum tillögum vill Þróttur leggja sitt af mörkum til þess að leysa þann hnút sem uppbygging íþróttamannvirkja í Laugardalnum er óneitanlega í og stuðla að betri nýtingu þessa dýrmæta útivistarsvæðis . Ekki er hægt að taka alvarlega hugmyndir um að ýta íþróttafélögum að hluta eða heild af sínum svæðum í Laugardal , til að rýma fyrir þjóðarleikvangi af neinu tagi . Loftkastalar af því taginu , ábyrgðarleysi og ákvörðunarfælni ríkis og borgar sem og stefnuleysi íþróttahreyfingarinnar hefur umfram annað valdið því að allt hefur setið fast í mörg ár , þó vonandi sé það að breytast . Hvar er framsýnin ? Öllum er ljóst að það þarf að leysa vanda sérsambanda ÍSÍ en það verður líklegast ekki gert í Laugardalnum svo vel fari . Þar er lítið pláss fyrir ný og stærri íþróttamannvirki , þvert á það sem halda mætti , dalurinn er þröngur og svæðið er fyrst og fremst útivistarsvæði fyrir allan almenning . Þess utan eru eldri mannvirki léleg mörg hver og kostar milljarða að endurbyggja þau . Hví skyldi þjóðarleikvangur fyrir inniíþróttir ekki geta verið hvar sem er á höfuðborgarsvæðinu ? Nýr þjóðarleikvangur í knattspyrnu þarf heldur ekki að vera í Laugardal , sennilegast er í reynd miklu betra að reisa hann samkvæmt nútímakröfum annars staðar og spila landsleiki á Laugardalsvelli þar til nýr völlur verður tilbúinn . Laugardalsvöllur gæti svo í smækkaðri mynd þjónað sem þjóðarleikvangur fyrir frjálsar íþróttir í framtíðinni auk annarra viðburða eða kappleikja . Í Laugardalnum ætti að láta duga að byggja upp góða íþróttaaðstöðu fyrir þau íþróttafélög sem þar eru nú , fyrir skóla og almenning en finna öðrum hugmyndum pláss utan byggðar – rétt eins og íþróttaaðstöðu í Laugardal var á sínum tíma fundið pláss utan byggðar þegar hún var reist . Það var á þeim tíma mikil framsýni en það er eins og hana skorti algerlega nú . Íþróttahreyfingin , ríki og Reykjavíkurborg , auk annarra sveitarfélaga á höfuðborgarsvæðinu , ættu að taka saman höndum og finna ný svæði undir íþróttamannvirki framtíðarinnar og hefja uppbyggingu á þeim strax . Slíkt myndi þjóna hagsmunum allra . Við skorum á kjörna fulltrúa okkar Reykvíkinga að taka af skarið . Íbúar í Laugardal , grunnskólarnir , börn og unglingar hafa beðið of lengi eftir lausnum í þessu máli .