Þessir kraftar eru nefndir rafstöðukraftar . Kraftinum má lýsa með eftirfarandi jöfnu : þar sem F táknar kraftinn , K er fasti , q 1 og q 2 eru hleðslur eindanna sem krafturinn verkar á , og r er fjarlægðin á milli þeirra . Þetta var allt öðruvísi en menn höfðu áður ímyndað sér , nefnilega að jákvæðar og neikvæðar eindir væru saman í graut og rafeindirnar væru líkastar rúsínunum í grautnum . Í öllum atómum sama frumefnis eru jafnmargar róteindir í kjarnanum og rafeindir á sveimi kringum kjarnann í óhlöðnu atómi eru jafnmargar og róteindirnar . Róteindir og nifteindir nefnast einu nafni kjarneindir . Þetta gat þó vart staðist því að vitað var að rafeindir sem snúast þannig geisla stöðugt frá sér orku og ættu að lokum að falla inn að kjarnanum . Samfara þessu ættu þær að geisla frá sér samfelldu orkurófi , en í raun var litróf atóma slitrótt . Svar þetta kann að virðast nokkuð langt , en eitt meginatriðið er að á hverju stigi málsins geta menn ekki útskýrt alla hluti . Þá er það hlutverk vísindanna að leita að lögmáli sem lýsir réttilega hegðun náttúrunnar . Slík lögmál hafa oft þann eiginleika að spá fyrir um hluti sem menn hafa ekki rekið sig á . Í grundvallaratriðum má ef til vill svara spurningunni um það , hvers vegna atóm splundrast ekki , með hinni einföldu fullyrðingu " af því bara " . En þegar öll þekkt lögmál þrýtur til skýringa er sem betur fer oft hægt að búa til ný sem eru grundvölluð á einmitt þessu " af því bara " . Steinunn Kristjánsdóttir er prófessor í fornleifafræði við Sagnfræði - og heimspekideild Háskóla Íslands . Helstu rannsóknasvið hennar eru miðaldafornleifafræði , norræn fornleifafræði , kirkjusaga , klausturfornleifafræði , kynjafornleifafræði , þróun húsagerða og miðlun vísindalegrar þekkingar .