Framkoma okkar er einnig menningarbundin . Við tengjum við tilfinningar annarra Eftir að hafa rannsakað tilfinningar í íslenskum bókmenntum annars vegar og frönskum hins vegar þá fannst Sif áhugavert að sjá hvernig fólk tengir við tilfinningar við lesturinn . Í Rólandskviðu er riddurum til að mynda lýst sem mjög tilfinningaríkum og kemur fram í textunum að þeir gráti mikið , rífi í skegg sitt þegar þeir eru í uppnámi og falli í yfirlið . „ Róland er ein af frægustu hetjum sem tilheyrði ríki Karla Magnúsar á 8. og 9. öld . Í norrænu útgáfunni sé aftur á móti tekið fram að hann hafi fallið í yfirlið vegna blóðmissis . „ Sif bendir á að ekki sé vitað hvenær breytingar hafi orðið á þýðingunum en nokkrir möguleikar komi til greina . Hugsanlega hafi þær orðið þegar textarnir voru endurritaðir eða við þýðinguna sjálfa . Þannig að þegar verið er að yfirfæra þessar bókmenntir þá sjáum við annars vegar að verið er að yfirfæra hegðunarmynstur inn í bókmenntahefð og hins vegar er verið að aðlaga það sem er verið að þýða að ákveðnu hegðunarmynstri sem er ríkjandi í íslenskum bókmenntum , “ segir hún . Þegar efni er þýtt þá þarf að gera það þannig að það sé skiljanlegt nýjum áheyrendahópi eða lesendum . Sif segir að á miðöldum hafi þýðingar verið litnar öðrum augum en í dag . Getum öll tengt við tilfinningar „ Þetta er eitthvað sem við getum öll tengt við , “ segir Sif um tilfinningar . Allir viti hvað tilfinningar eru enda erum við öll með þær . „ Eftir því sem Sif rannsakaði efnið meira þá komst hún að því að meira var um tilfinningar í fornbókmenntum Íslendinga en virtist við fyrstu sýn . „ Það er einfaldlega hvernig þeim er miðlað sem er mjög ólíkt en til dæmis í fornfrönskum bókmenntum , “ segir hún . Hún segir að atburðum sé lýst og því sem persónur voru að gera en ekki því hvernig þeim leið eða hvað þær voru að hugsa . „ Tilfinningum sé þannig gjarnan miðlað í gegnum til dæmis líkamann . „ Við sjáum til að mynda að þegar Egill missir son sinn þá er því lýst hvernig hann ríður að sjónum til að sækja líkið og hvernig hann ríður með það heim . En því er ekki lýst hvað hann var að hugsa eða hvað hann sagði eða hvernig hann brást við . Þetta gefur til kynna , að mati Sifjar , að hann sé í uppnámi , þó hann segi ekki neitt eða þó textinn þurfi ekki að greina sérstaklega frá því . Þannig sé tilfinningum lýst mikið undir rós . Og í raun held ég að einhverju leyti að þetta sé ástæðan fyrir því að þessir textar séu svona vinsælir ennþá . Vegna þess að þeir eru svo opnir að við verðum virk í að túlka textana og yfirfæra okkar tilfinningar og hugmyndir á textana . “ Ekki karlmannlegt að sýna tilfinningar Endurspegla þessi skrif sýn á tilfinningar á þessum tíma ? En við vitum það náttúrulega ekki . Eina sem við höfum í raun eru bókmenntir og aðra texta eða minjar þar sem fjallað er um tilfinningar . Þannig gegni tilfinningar ákveðnu samfélagslegu og pólitísku hlutverki í Frakklandi á miðöldum sem þær gegndu ekki hér á landi . Einungis nýlega farið að rannsaka tilfinningar Ákveðin sprengja hefur orðið , að mati Sifjar , síðastliðin tíu ár í rannsóknum á tilfinningum innan margra sviða . Miðaldir séu nýjasta sviðið . En eru Íslendingasögurnar svipaðar hvað þetta varðar ? Sif segir að þær séu mjög fjölbreyttar þannig að tilfinningum sé lýst með mismunandi hætti . Staðaðar birtingarmyndir Ákveðnar staðlaðar birtingarmyndir tilfinninga virðast birtast í Íslendingasögunum , að sögn Sifjar . Karlar vilji þannig bæla þær niður og brjótist þær oft út í líkamlegum myndum þar sem þeir ráða ekki almennilega við þær . „ Ef hvötin á sér aftur á móti stað mörgum árum seinna þá séu tilfinningarnar ekki viðbragð , heldur einhvers konar útfærsla eða leikrit , þar sem verið sé að nota tilfinningalega hegðun sem leið til þess að hvetja til hefnda . Fólk á miðöldum með minni einstaklingsvitund Sif er hvergi nærri hætt að rannsaka tilfinningar í bókmenntum . „ Það kom Sif á óvart við rannsóknir á tilfinningum að þær virðast tengjast í ríkum mæli sjálfsvitund . Það sem er ekki leyft í prósatextanum það verður leyfilegt í ljóðunum , “ segir hún . Egill tjái tilfinningar sínar í ljóðum sínum og segir Sif að með því fáist mjög athyglisverð innsýn inn í innra líf hans . Lýsingin á því hvernig hann fer í gegnum sorgina er kunnugleg í dag ; hvernig hann lýsir því að erfitt sé að beita tungunni til að móta orðin og hvernig hann verði að leita í huganum að orðunum . „ Það sem Egill síðan gerir – að tjá sig um þennan missi í gegnum það að semja ljóðið Sonatorrek – svipar í raun mikið til þess sem við sjáum í handbókum sálfræðinnar um sorgarferli og um það hvernig eigi að takast á við sorgarferli , “ segir Sif . Kjarninn er vettvangur umræðu og á nýliðnu ári voru 539 skoðanagreinar birtar , stærstur hluti þeirra aðsendar greinar . Okkar tryggð er aðeins við lesendur . Við erum skuldbundin ykkur og værum þakklát ef þið vilduð vera með í að gera Kjarnann enn sterkari .