Í bókinni Háborgin : Menning , fagurfræði og pólitík í upphafi tuttugustu aldar ( 2013 ) , sem byggir á doktorsritgerð Ólafs , kannar hann samhengi orðræðunnar um menningu og listir við hugsjónir og umbætur í íslensku samfélagi og útfærslu þeirra á fyrstu áratugum tuttugustu aldar . Hann skoðar hvernig borgaralegar hugmyndir um hið fagra tengjast pólitískum og siðferðilegum markmiðum um fyrirmyndarsamfélag á Íslandi . Í þessu beinir hann meðal annars sjónum að því hvernig afskipti stjórnmálamanna af listum og menningu mótaðist af hugmyndafræðilegum markmiðum um samfélagslegar og siðferðilegar umbætur og þrá þeirra eftir viðurkenningu Íslands í samfélagi „ siðmenntaðra “ þjóða . Hann kannar bakgrunn hugmyndanna um samfélagslegt hlutverk lista til að bæta lífshætti og lyfta siðferðislegum þroska Íslendinga og skoðar áhrif þeirra á samfélagspólitíska umræðu um menningarmál sem og á opinbera aðkomu ríkis að málefnum lista og menningar á árunum fram um 1930 . Meðal viðfangsefna Ólafs má nefna rannsóknir á menningarpólitík , menningararfi , líkamsmenningu og ómenningu . Rannsóknir Ólafs á því góða og fagra hafa leitt hann inn á svið andhverfunnar , ómenningar eða þess sem litið hefur verið á í gegnum tíðina sem samfélagslega varasamt , mengandi eða hættulegt . Í þessum sögulegu rannsóknum hefur hann beint sjónum að meintum menningarlegum skaðvöldum eða menningarfyrirbrigðum sem meðvitaðir borgarar , sérfræðingar og stjórnmálamenn hafa álitið aðskotahluti í íslenskri menningu allt frá abstrakt-málverkinu til ameríkaniseringar , drengjakollinum til djassdans og postulínshundum til pönkmenningar . Þessar rannsóknir Ólafs tengja sig inn á svið líkamsmenningar svo sem um hvernig ýmsar djúpstæðar hugmyndir um til dæmis þjóðerni , kyngervi , tísku og fegurð hafa haft mótandi áhrif á líkamlega hegðun og hætti . Að endingu má hér nefna rannsóknir Ólafs á virkni hugmynda um menningararf og efnislegra minja um fortíðina í sögu og samtíð . Hér má sérstaklega nefna athuganir hans á merkingarlegri stöðu og gildi timburhúsabyggðarinnar í miðborg Reykjavíkur annars vegar og menningararfsvæðingu kvenlíkamans í samfélagspólitískri orðræðu þriðja áratugar tuttugustu aldar hins vegar . Ólafur hefur tekið þátt í ýmsum innlendum og erlendum rannsóknarverkefnum . Af yfirstandandi verkefnum má nefna Disability before Disability , sem stýrt er af Hönnu Björgu Sigurjónsdóttur , prófessor í fötlunarfræði og Mobilities and Transnational Iceland , sem prófessorarnir Kristín Loftsdóttir , Unnur Dís Skaptadóttir og Sigurjón Baldur Hafsteinsson stýra . Ólafur er fæddur árið 1969 . Hann lauk stúdentsprófi frá Menntaskólanum við Hamrahlíð vorið 1989 og útskrifaðist með BA-gráðu í sagnfræði frá HÍ 1993 . Ólafur lauk meistaraprófi í mannfræði frá Monash-háskóla í Melbourne í Ástralíu árið 1998 og doktorsprófi í sagnfræði frá Háskóla Íslands 2012 . Á tímabili starfaði hann sem sérfræðingur á Hagstofu Íslands og sem sjálfstætt starfandi fræðimaður við ReykjavíkurAkademíuna . Meðfram doktorsnámi var hann stundakennari við Háskóla Íslands en var ráðinn lektor í þjóðfræði árið 2014 . Ólafur hefur m.a. kannað samhengi orðræðunnar um menningu og listir við hugsjónir og umbætur í íslensku samfélagi og útfærslu þeirra á fyrstu áratugum tuttugustu aldar . Ólafur hefur birt greinar og bókakafla í íslenskum og erlendum fagtímaritum og -bókum og hefur jafnframt ritstýrt bókum og tímaritum á fagsviði sínu . Meðal bóka sem hann hefur ritstýrt má nefna Constructing Cultural Identity , Representing Social Power ( 2010 ) og Menningararfur á Íslandi : Gagnrýni og greining ( 2015 ) sem hann ritstýrði ásamt Valdimari Tr . Haftsein . Árið 2013 gaf Háskólaútgáfan út bókina Háborgin : Menning , fagurfræði og pólitík í upphafi tuttugustu aldar , sem byggir á doktorsritgerð Ólafs .