Einu sinni var galdramaður sem stýrði ríki með harðri hendi . Stór og mikill turn hans gnæfði yfir landið og þaðan sá galdramaðurinn allt sem gerðist í ríkinu . Sá hængur var þó á að galdramaðurinn sá einungis þá hluti sem gerðust í rigningu eða þoku . Þessvegna varð þetta ríki þekkt sem Regnlandi , því það rigndi nærri alla daga með stöðugum flóðum , og algengt var að fólk týndist í þokunni . Sérstaklega fólkið sem var gagnrýnið , hvort sem það var á veðurfar eða stjórnarfar . Að lokum þó heyrði galdramaðurinn fátt annað sagt um sig í rigningunni en ömurlega hluti og skynjaði að hann var að missa stuðning jafnvel sinna hörðustu fylgismanna . Til að koma í veg fyrir uppreisn leyfði hann því sólargeislum að skína inn . En bara örlítið og um leið og fyrstu regnbogarnir birtust kallaði hann fram dökk ský við sjóndeildarhringinn til að ná aftur að fylgjast með . Nú gerðist svolítið sem kom galdramanninum á óvart . Í kjölfar sólskinsins var fólk mun ánægðara , líka með hann . Galdramaðurinn brá þá á það ráð að fjölga sólskinsdögum og það brást ekki , hvert sinn sem regnið kom eftir sólskinið heyrði galdramaðurinn í gegnum regndropana fólkið tala betur um sig , vitra manninn í turninum , og hversu heppið það væri að búa í Regnlandi . En hann gat þó ekki varist tilfinningunni að þetta stöðuga sólskin sem gerði hann svo vinsælan væri ekki bara fólkið að blekkja hann . Hvernig get ég vitað að fólkið sé ekki að undirbúa uppreisn í sólskininu ? spurði hann sjálfan sig . Að lokum varð hann svo reiður út í fólkið að hann kallaði yfir margra ára þrumuveður . Það var þó ekki óánægjan með veðrið sem olli endalokum valdatíðar galdramannsins . Stöðugt regnið gróf undan undirstöðum turnsins og eldingar sem skullu á hann hjálpuðu til við að mola veggina . Að lokum hrundi turninn og galdramaðurinn fórst með honum . Þegar galdramaðurinn dó stóð turninn lengi skakkur og brunninn og alveg auður . Sér til mikillar mæðu tóku íbúar Regnlands þá að kjósa stjórnendur sína . Það fyrirkomulag þótti bæði þeim kjörnu og kjósendunum vera til mikils ama , og galdramannsins sem hafði á sínum tíma þótt mikill harðstjóri var minnst sem mannsins sem vissi ávallt hvað hann var að gera . Fólk talaði um hversu gott það hafði verið þegar enginn komst upp með neitt múður , þegar menn sem kunnu að taka ákvarðanir voru við völd og þegar Regnland var alvöru land . Einn af þeim sem talaði hvað hæst um að landið væri ekki lengur alvöru , og fólkið ekki lengur almennilegt nú þegar það réð sér sjálft var ungur galdramaður sem bjó yfir þeim eiginleika að hann heyrði allar lygar sem sagðar voru , en þegar fólk sagði satt heyrði hann ekkert nema suð . Þegar galdramaðurinn komst til valda var fljótt bundinn endi á að kjósa og hann kom sér fyrir upp í turninum til að fylgjast með . Hann lét endurreisa turninn og sagði hann stærri en nokkru sinni áður . ( Það var lygi sem enginn leiðrétti ) . Eins og lofað hafði verið voru ákvarðanir teknar , yfirleitt án þess að spyrja nokkurn og þeir sem voru með leiðindi hurfu í þokunni eins og áður . En þokan auðvitað kom nú á óreglulegum tímum því galdramaðurinn kunni ekkert á veður . Þess í stað hvatti nýji leiðtoginn þegna sína til að ljúga meira . Það gerði hann svo að hann gæti fylgst betur með þeim og aflað upplýsinga um hverjir voru til vandræða . Oft fylgir líka sannleikskorn í lygunum og galdramaðurinn gat nýtt sér það að lygarnar sögðu yfirleitt meira um þann sem laug heldur en þann sem trúði . Með tímanum urðu lygar og prettir algengari og algengari í landinu . Landið var nú þekkt sem Lygaland og íbúar þess orðið hættir að greina á milli þess sem var satt og logið , rétt og rangt . Viðskipti hrundu þegar traustið hvarf og engu skipti hvort það rigndi eða sólin skein , hlutir gengu almennt illa . Engu að síður sögðust flestir ánægðir með stjórn galdramannsins , og flestir trúðu því sem þeir sögðu , og galdramaðurinn heyrði það allt . Þegar hann dó tók við aftur tími þar sem kosið var með reglulegu millibili , öllum til ama . Að lokum steig fram maður sem sagðist vera galdramaður og þóttist geta heyrt og séð allt hvort sem það var sólskin eða rigning , sannleikur eða lygi . Fólkið var fegið því að hafa loksins alvöru mann við stjórnvölinn og samþykkti að kasta á brott öllum þessum leiðinda réttindum sem millibilsástandið hafði leitt af sér . Þetta reyndist þó enginn galdramaður heldur helber lygari . Hann vissi ekkert hvað fólkið sagði , enn minna um hvað það hugsaði , en engu að síður hvarf fólk í þokunni og þeir sem eftir voru gerðu ráð fyrir að það hefði verið til vandræða og eflaust átt skilið það sem kom fyrir . Þessi þriðji galdramaður reyndist vinsælasti stjórnandi í sögu landsins og landið breytti um nafn í hans stjórnartíð . Það hét nú ALVÖRULAND . Aldrei hafði íbúum þess fundist sem þeir væru raunverulega til fyrr en nú , sögðu margir . Og enginn var duglegri við að fækka íbúunum . ( Það þótti flestum til góðs og þar að auki minnkaði það kolefnafótsporið ) . Í dag er Alvöruland því miður aftur komið á vald óstöðugleika og vitleysu , valdamenn ráða sífellt minna og í sífellt styttri tíma . Margir sakna gamla góða tímans þegar einhver einn vissi hvað hann var að gera og lét fólk ekki komast upp með neitt múður , og eflaust styttist í að einhver galdramaður stígi fram á sjónarsviðið og taki verkefnið að sér . Hvað þarf maður að áorka ... 2 . Blogg 9. nóvember 2019 Selurinn Snorri er allur .