Piparkökuhúsið er fyrsta bókin sem þýdd er á íslensku eftir sænska höfundinn Carin Gerhardsen . Þetta er spennusaga af bestu gerð , brjálaður morðingi og klassískar löggur , þ.e.a.s. þessi góða , þessi leiðinlega , ein kona og einn af öðrum kynþætti . Allir ættu að vera sáttir . Nú hefur verið heilmikil umræða um einelti hér á landi og því passar plottið fínt inn í þann veruleika . Spurningin eða umhugsunarefnið er hins vegar hver er mest sekur , sá sem ræðst á annan , sá sem hvetur til verknaðarins eða sá sem gengur afskiptalaus fram hjá ? Er hægt að segja að sá sem rís til hefnda eigi sér málsvörn , er stundum réttlætanlegt að berja til baka – jafnvel drepa ? Það sem gerir eineltið í þessari sögu svo sláandi er að hér er um að ræða mjög ung börn og fullorðinn aðila sem kýs að horfa í hina áttina . En það er ekki bara einelti , það er líka flotta lögreglukonan Petra sem lendir í mikilli krísu . Ég get ekki beðið eftir að sjá hvernig hún þróast í næstu bókum og hvernig henni gengur með sitt . Öll þau álitamál eða lögreglumál sem upp koma í bókinni eru til staðar í veruleika fólks í dag . Kannski er það málið með þessa bók , þetta er allt eitthvað sem gæti hafa gerst . Einelti er daglegur veruleiki alltof margra og fleiri mál sem upp koma eru alltof oft í fréttum hér . Mér fannst bókin ótrúlega spennandi og las ég hana í einum rykk . Einnig er skemmtileg nýjung hjá Forlaginu að gefa fólki tækifæri á að lesa nokkrar blaðsíður úr bókum á Issue.com