Aðrir helstu flokkar erlendra mynda eru myndir Bandaríkjamanna 1945 - 1946 ( AMS ) , 1956 - 1961 ( DMA ) og 1973 ( NASA ) , njósnamyndir Þjóðverja 1942 ( GX ) og myndir Breta frá 1940 - 1941 , alls yfir 30.000 myndir . Loftmyndasafnið ásamt kortaútgáfu og sölu eftirgerða af loftmyndum var lengi uppspretta tekjuöflunar stofnunarinnar , en á nokkurra áratuga bili þóttu gerðar miklar kröfur um sértekjur í fjárlögum . Þetta olli meðal annars álagi á filmusafnið sem hefur látið á sjá vegna mikillar spólunar á filmum við eftirgerð mynda , en allt að 280 myndir eru á hverri filmu og þurfti stundum að spóla allri filmunni til að gera eina mynd . Dæmi eru um rákir eða rispur á fjölmörgum eldri filmum af þeim ástæðum . Langstærsti hluti filmanna er svarthvítur , en aðeins nokkur þúsund myndir í safninu eru í lit . Lengst af unnu tveir ljósmyndarar við safnið allt árið við eftirgerð mynda . Myndatakan fór fram á um tveggja mánaða tímabili seinni hluta sumars þegar gróður var í blóma og snjó hafði tekið upp . Myndatakan var á þessu 50 ára myndatökutímabili framkvæmd af mörgum starfsmönnum auk Ágústar Böðvarssonar , en lengst af stjórnaði Ágúst Guðmundsson síðar forstjóri LMÍ myndatökunni . Aðrir sem einkum komu að loftmyndatöku fyrstu áratugina auk áðurnefndra voru Svavar Berg Pálsson , Egill Sigurðsson og Jóhann Þór Sigurbergsson . Síðar tók Magnús Guðmundsson við myndatökunni og síðast sá Guðmundur Viðarsson um myndatökuna áður en henni var formlega hætt árið 2000 , samkvæmt ákvörðun umhverfisráðuneytisins . Öryggismál loftmyndasafns LMÍ og einkum gæði á filmugeymslum hvað varðar hita - og rakastillingu , eru ekki eins og best verður á kosið , en mikilvægt er að skönnun safnsins sem nú er í gangi tefjist ekki og ljúki eins fljótt og mögulegt er . Safnið er vel skráð á fluglínukort og safnefnið orðið aðgengilegt að vissum hluta á vefsíðu stofnunarinnar , þar sem leita má að myndum og kalla fram bæði fluglínukort og sýnismyndir í ákveðinni upplausn . Efniviður safnsins er ómetanlegur vegna sögulegs samhengis og verður verðgildið ekki metið til fjár . Safnið er ef svo má segja „ endanlegt “ þar sem ekki bætast við það nýteknar myndir , en fræðilega gætu eldri myndaflokkar sem taldir eru vera til erlendis bæst við safnið . Mikilvægt er að halda leit að slíkum myndum áfram , ljúka skönnun alls safnsins og koma filmusafninu í langtímavarðveislu í öruggri geymslu við bestu geymsluaðstæður þar sem er séð fyrir meðal annars góðri hita - og rakastillingu .