Íslensku landnámshænsnin eru smávaxin , dökk eða dröfnótt . Nytjahænsn eru flokkuð sem deilitegund frá Gallus gallus í Gallus gallus domesticus . Nytjahænsni bárust meðal annars til Provence í Frakklandi sem á tímum Rómverja tilheyrði Gallíu . Rætur þeirra liggja á austanverðu Indlandi , Búrma og Indókína og þaðan bárust þau vestur á bóginn . Menn áttu í fyrstu erfitt með að trúa því að þessar hænur væru þær „ upprunalegu “ og héldu að þær hefðu einhvern tímann verið fluttar frá Evrópu og sleppt lausum á Indlandi . Þetta kyn hélst í einangrun í Öræfum en þegar dr. Stefán Aðalsteinsson tók að safna saman þessum hænsnfuglum árið 1974 til að tryggja varðveislu þeirra var engin slík hæna þar en nokkrar á afskekktum stöðum á Austfjörðum . Íslenska hænan þótti ekki henta sem varphæna og um miðja síðustu öld hófst markviss ræktun erlendra tegunda . Sú tegund sem aðallega gefur okkur egg og kjöt í dag er upprunnin við Miðjarðarhafið og kallast hvítur Ítali . Fyrir nokkrum árum stofnuðu eigendur og ræktendur landnámshænsna ræktunarfélag enda var íslenska landnámshænan þá fremur sjaldgæf sjón .