Ákvörðun Útlendingastofnunar um að synja umsókn kæranda um alþjóðlega vernd og dvalarleyfi af mannúðarástæðum ásamt því að brottvísa honum frá Íslandi og ákveða endurkomubann er staðfest . Þann 9. nóvember 2017 er kveðinn upp svohljóðandi úrskurður nr. 619 / 2017 í stjórnsýslumáli nr . KNU17100042 Kæra […] á ákvörðun Þann 16. október 2017 kærði […] , fd . 23. mars 1985 , ríkisborgari […] ( hér eftir nefndur kærandi ) ákvörðun Útlendingastofnunar , dags. 10. október 2017 , um að synja honum um alþjóðlega vernd á Íslandi ásamt því að synja honum um dvalarleyfi á grundvelli 74. gr. laga nr. 80 / 2016 um útlendinga . Kærandi sótti um vernd ásamt móður sinni . Til þrautaþrautavara er þess krafist að ákvörðun Útlendingastofnunar hvað varðar brottvísun og endurkomubann verði felld úr gildi . Fyrrgreind ákvörðun er kærð á grundvelli 7. gr. laga um útlendinga og barst kæran fyrir lok kærufrests . II . Málsatvik og málsmeðferð Kærandi sótti um alþjóðlega vernd hér á landi þann 9. október 2017 . Kærandi kom í viðtal hjá Útlendingastofnun þann 10. október 2017 ásamt talsmanni sínum . Með ákvörðun , dags. 10. október 2017 , synjaði Útlendingastofnun kæranda um alþjóðlega vernd ásamt því að synja honum um dvalarleyfi á grundvelli mannúðarsjónarmiða . Að ósk kæranda var veittur frekari rökstuðningur með bréfi Útlendingastofnunar , dags. 16. október 2017 . Ákvörðun Útlendingastofnunar var kærð til kærunefndar útlendingamála þann 16. október 2017 . Kærunefnd barst greinargerð kæranda þann 24. október 2017 ásamt fylgigögnum . III . Ákvörðun Útlendingastofnunar Við meðferð máls kæranda hjá Útlendingastofnun byggði hann umsókn sína um alþjóðlega vernd á því að hann hafi orðið fyrir hótunum og áreiti af hendi tiltekinna einstaklinga í heimaríki hans . Var það mat Útlendingastofnunar að kærandi geti leitað til yfirvalda í […] og að hann geti fengið aðstoð vegna þeirra vandamála sem hann hafi lýst . Kæranda var brottvísað frá landinu með vísan til 2. tölul. b-liðar 2. mgr. 98. gr. laga um útlendinga , sbr. b-liðar 2. mgr. 104. gr. laganna . Var kæranda ákveðið endurkomubann hingað til lands í tvö ár , sbr. 101. gr. sömu laga . Í greinargerð kæranda kemur fram að ástæða flótta hans frá heimaríki sé sú að honum stafi ógn af manni , og öðrum mönnum honum tengdum , sem hafi hótað honum og beitt hann líkamlegu ofbeldi . Árið 2002 hafi kærandi orðið fyrir hnífaárás og hafi hann ákveðið að kæra árásina til lögreglu . Þegar kærandi hafi legið inni á spítala eftir árásina hafi lögreglustjórinn í […] komið og hvatt kæranda til að kæra ekki árásina . Hafi sami lögreglustjóri síðar komið heim til fjölskyldu kæranda og boðið þeim fé fyrir að leggja ekki fram kæru . Hafi kærandi ekki orðið við beiðni lögreglustjórans . Í kjölfar kærunnar hafi árásarmaðurinn fengið dóm og hafi hann afplánað um 1 - 2 mánuði í fangelsi . Telji kærandi það vera mun vægari dóm en eðlilegt sé í svipuðum málum . Kærandi kveður í greinargerð að hann og bróðir hans hafi ítrekað þurft að þola afskipti af hálfu lögreglu án skýringa . Hafi kæranda verið hótað lífláti og fyrir um þremur mánuðum síðan hafi verið gerð tilraun til að ráðast á kæranda . Vegna hótana og óútskýrðra afskipta lögreglu af kæranda og systkinum hans hafi móðir kæranda ítrekað leitað til lögfræðinga og saksóknara en án árangurs . Vegna áreitis hafi kærandi flutt um fimm sinnum innan […] . Einnig hafi kærandi flúið land og búið í Grikklandi , Austurríki og á Ítalíu . Hafi vinir árásarmannsins aldrei verið langt undan og hafi kærandi því ekki verið óhultur í þessum löndum . Kærandi kveðst vera illa staddur […] og þurfi hann á stuðningi móður sinnar að halda í einu og öllu . Jafnframt sé kærandi óvinnufær þar sem hann glími við mikinn […] . Í greinargerð bendir kærandi á að það sé til lítils að ætlast til þess að hann geti leitað til […] yfirvalda og fengið þar vernd , þegar það liggi fyrir í skýrslum alþjóðlegra stofnana að umfangsmikil opinber spilling ríki í […] og að réttarkerfið standi höllum fæti . Ekki sé hægt að ganga út frá því að yfirvöld séu fær um að veita þegnum sínum viðeigandi vernd með vísan til þess að lög hafi verið samþykkt sem mæli fyrir um harðari refsingar við opinberri spillingu . Það eitt og sér segi ekkert til um hvernig framkvæmdin sé í raun og veru . Þá hafi ríkisstjórnin ekki innleitt lögin á árangursríkan hátt og spilltir embættismenn komist því áfram undan refsingu . Að mati kæranda bendi öll gögn til þess að spilling , mútuþægni , skortur á gagnsæi og skipulögð glæpastarfsemi séu landlæg vandamál sem veikt réttar - og löggæslukerfi […] sé á engan hátt í stakk búið til að veita þegnum sínum vernd gegn . Í greinargerð heldur kærandi því fram að einstaklingarnir sem hafi ofsótt kæranda og bróður hans tengist skipulögðum glæpasamtökum . Um sé að ræða skipulögð glæpasamtök sem hafi ítök hjá yfirvöldum . Samkvæmt Flóttamannastofnun Sameinuðu þjóðanna geti ungt fólk sem búi í samfélagi þar sem skipulögð glæpastarfsemi sé útbreidd talist tilheyra sérstökum þjóðfélagshópi hafi það reynt að spyrna á móti starfsemi slíkra samtaka , sbr. 1. mgr. 37. gr. laga um útlendinga . Fórnarlömb skipulagðra glæpasamtaka séu oft einstaklingar sem hafi orðið vitni að eða tilkynnt glæpi slíkra samtaka . Kærandi heldur því fram að hann tilheyri sérstökum þjóðfélagshópi í þeirri merkingu sem hafi verið lýst . Kærandi hafi ítrekað reynt að fá aðstoð yfirvalda í […] vegna þeirra hótana sem hann hafi orðið fyrir frá árinu 2002 , en án árangurs . Hann geti því ekki notið aðstoðar yfirvalda , sbr. 1. mgr. 37. gr. laga um útlendinga . Þá nái aðstæður kæranda því alvarleikastigi að teljast ofsóknir , sbr. 1. mgr. 37. gr. , sbr. 38. gr. laga um útlendinga . Kærandi telji aðgerðir lögreglu og aðgerðarleysi yfirvalda í […] hafi falið í sér mismunun , sbr. b-lið 2. mgr. 38. gr. laga um útlendinga . Jafnframt séu aðgerðir lögreglunnar í […] gagnvart kæranda endurteknar og feli í sér brot á grundvallarmannréttindum , sbr. 1. mgr. 38. gr. laga um útlendinga . Kærandi mótmælir mati Útlendingastofnunar í ákvörðun hans þar sem stofnunin telji hann ekki vera í sérstaklega viðkvæmri stöðu . Í viðtali við Útlendingastofnun þann 10. október sl. hafi kærandi tjáð stofnuninni að hann ætti erfitt með andardrátt og að […] væru í ólagi . Einnig hafi komið fram í viðtalinu að kærandi geti ekki stundað atvinnu vegna þeirra áverka sem hann hafi orðið fyrir . Af þessu telur kærandi ljóst að hann sé viðkvæmur einstaklingur sem hafi þurft að reiða sig algjörlega á móður sína . Kærandi hafi búið heima hjá móður sinni í heimaríki þeirra þar sem móðir hans hafi séð um hann . Þá hafi móðir kæranda flúið með honum til Íslands og tæki allar ákvarðanir fyrir hann . Þá er í greinargerð fjallað um ákvæði 2. mgr. 37. gr. laga um útlendinga og lögskýringargagna að baki ákvæðinu . Telur kærandi að ljóst sé að hann uppfylli öll skilyrði þess að hljóta viðbótarvernd skv. 2. mgr. 37. gr. laga um útlendinga þar sem hann sé í raunverulegri hættu á að verða fyrir ómannúðlegri eða vanvirðandi meðferð af hálfu tiltekinna glæpasamtaka sem hafi þegar beitt hann ofbeldi og hótunum . Verði hvorki fallist á aðal - né varakröfu kæranda krefst hann þess að honum verði veitt dvalarleyfi á Íslandi af mannúðarástæðum , sbr. 1. mgr. 74. gr. laga um útlendinga , þar sem stjórnvöld í […] annað hvort vilji ekki eða geti ekki veitt þegnum sínum vernd gegn ofbeldisbrotum eða glæpum af því tagi sem um ræði . Varðandi flutning kæranda innanlands segir m.a. í greinargerð að ekki sé hægt með sanngirni að ætlast til þess að kærandi geti sest að á öðru svæði í […] . Almennt séu ekki forsendur til að kanna möguleika á flótta innan heimalands ef ljóst sé að ríkið hafi skort vilja eða getu til að vernda einstaklinga gegn ofsóknum , enda dugi þá ekki flutningur innan landsins til að vernda hann . Til þrautaþrautavara krefst kærandi þess að ákvörðun Útlendingastofnunar hvað varðar brottvísun og endurkomubann verði felld úr gildi . Í greinargerð er meðferð málsins rakin hjá Útlendingastofnun en ákvörðun í máli kæranda hafi verið birt honum sama dag og viðtalið við hann hafi farið fram hjá stofnuninni . Af hálfu kæranda er því haldið fram að Útlendingastofnun hafi verið óheimilt að ákveða að kæranda skyldi ekki veittur frestur til að hverfa á brott af landinu með vísan til b-liðar 2. mgr. 104. gr. laga um útlendinga þar sem umsókn hans sé ekki bersýnilega tilhæfulaus . Þó svo að stjórnvald kunni að líta svo á að umsókn um alþjóðlega vernd sé bersýnilega tilhæfulaus , á grundvelli lista um „ örugg “ upprunaríki , sé ekki rétt að leggja slíkt mat til grundvallar án þess að leggja mat á hvort kærandi hafi verið í góðri trú um tilefni umsóknar sinnar . Enn fremur hafi stofnuninni verið óheimilt að ákvarða kæranda brottvísun með vísan til 3. mgr. 102. gr. laga um útlendinga . Þá sé ákvörðun um endurkomubann í andstöðu við 1. mgr. 33. gr. flóttamannasamningsins . Að lokum sé brottvísun og endurkomubann kæranda í andstöðu við meðalhófsreglu 12. gr. stjórnsýslulaga og vitnar kærandi til athugasemda við ákvæðið í greinargerð með frumvarpi því sem varð að stjórnsýslulögum , máli sínu til stuðnings . Kærandi vísar jafnframt í upplýsingar á vefsíðu Útlendingastofnunar og bendir á að svo virðist sem ákvörðun stofnunarinnar um endurkomubann kæranda hafi ekki tengst atvikum í máli kæranda sjálfs , heldur hafi hún verið hluti af því markmiði stjórnvalda að sporna við komu fólks í leit að alþjóðlegri vernd á Íslandi . Kærandi telur að markmiði ákvörðunarinnar hefði verið náð án þess að synja kæranda um slíkan frest og með synjuninni hafi stofnunin gerst brotleg við meðalhófsreglu stjórnsýslulaga . Með vísan til þess að meðalhófs hafi ekki verið gætt við töku hinnar kærðu ákvörðunar um brottvísun og endurkomubann sé hún haldin annmörkum og beri að fella ákvörðunina úr gildi hvað þann þátt varðar . Með því að rannsaka ekki til hlítar hvort aðrar leiðir teldust færar að markmiði hinnar kærðu ákvörðunar hafi Útlendingastofnun enn fremur gerst brotleg við rannsóknarreglu stjórnsýslulaga . Eins og komið hefur fram var ákvörðun kæranda birt honum stuttu eftir að viðtal hjá Útlendingastofnun fór fram . Ekki verði annað séð en að hér um bil allur texti ákvörðunarinnar hafi verið skrifaður áður en viðtalið hafi hafist . Sé því ljóst að fyrir utan viðtalið sjálft hafi engin rannsókn átt sér stað og því hafi rannsóknarskylda stjórnsýslulaga ekki verið uppfyllt í máli kæranda . Þá beri Útlendingastofnun ávallt að framkvæma persónubundna rannsókn á aðstæðum umsækjenda um alþjóðlega vernd . Að lokum tekur kærandi fram að Útlendingastofnun geti ekki byggt ákvörðun sína um brottvísun og endurkomubann á grundvelli lista stofnunarinnar yfir örugg upprunaríki þar sem listinn hafi ekki verið uppfærður líkt og kveðið sé á um í 5. málsl. 2. mgr. 29. gr. laga um útlendinga . Kærandi bendir á að upplýsingarnar sem finna megi um […] séu rúmlega tveggja ára gamlar og því sé lagaskilyrðið ekki uppfyllt . Þá telur kærandi að Útlendingastofnun hafi brotið gegn rannsóknarreglu 10. gr. stjórnsýslulaga nr. 37 / 1993 . Kærandi bendir á að hann hafi fengið ákvörðun í máli sínu skömmu eftir lok viðtals og að líklega hafi texti ákvörðunarinnar verið skrifaður áður en viðtalið hafi átt sér stað . Kærandi telur að þrátt fyrir að hann komi frá […] , sem sé á lista Útlendingastofnunar yfir örugg upprunaríki , þurfi að framkvæma persónubundna rannsókn á aðstæðum hans . Telur kærunefndin því ljóst að kærandi sé […] ríkisborgari . Landaupplýsingar Kærunefnd útlendingamála hefur lagt mat á aðstæður í […] m.a. með hliðsjón af eftirfarandi skýrslum : Af ofangreindum gögnum má ráða að spilling sé mikið vandamál í […] , þar á meðal í stjórnmálum og í löggæslu - og réttarkerfinu . Þar kemur þó m.a. fram að […] stjórnvöld hafi tekið mikilvæg skref til að auka vernd borgara sinna og að […] hafi miðað áfram í málefnum er snerti réttarkerfið og frelsi og öryggi borgaranna . Þá starfræki […] innanríkisráðuneytið þjónustu sem geri borgurunum kleift að senda inn kvartanir vegna spillingarmála í eigin persónu eða símleiðis . Einnig sé starfrækt vefgátt á vegum yfirvalda þar sem borgarar geti tilkynnt misferli , þar á meðal misferli lögreglu . Samkvæmt ofangreindu verður talið að […] yfirvöld hafi almennt vilja og getu til að veita […] borgurum vernd . Ákvæði 1. mgr. 37. gr. laga um útlendinga Til að teljast flóttamaður hér á landi þarf kærandi að sýna fram á að aðstæður hans séu slíkar að þær falli undir 1. mgr. 37. gr. laga um útlendinga , sbr. flóttamannasamning Sameinuðu þjóðanna , eða 2. mgr. 37. gr. sömu laga . Kærandi óttist mann , ásamt öðrum einstaklingum sem honum tengist , sem hafi beitt hann líkamlegu ofbeldi og hótunum . Þessi tiltekni maður hafi verið settur í fangelsi fyrir að hafa stungið kæranda með hníf , en gangi laus í dag . Kærandi óttist um líf sitt verði honum gert að snúa aftur til […] . Þá eru þær ástæður sem ofsóknir þurfa að tengjast skilgreindar nánar í 3. mgr. 38. gr. laganna . Hugtakið „ ástæðuríkur ótti við ofsóknir “ inniheldur huglæga og hlutlæga þætti og þarf að taka tillit til hvors tveggja þegar mat er lagt á umsókn um alþjóðlega vernd . Kærunefnd hefur við mat sitt á umsókn kæranda haft til hliðsjónar handbók Flóttamannastofnunar Sameinuðu þjóðanna um málsmeðferð og viðmið við mat á umsókn um alþjóðlega vernd ( Handbook and Guidelines on Procedures and Criteria for Determining Refugee Status , Genf 2011 ) . Þá hefur aðferðarfræði trúverðugleikamats kærunefndar tekið mið af skýrslu Flóttamannastofnunar Sameinuðu þjóðanna og Flóttamannasjóðs Evrópusambandsins um trúverðugleikamat , eftir því sem við á ( Beyond Proof : Credibility Assessment in EU Asylum Systems , Brussel 2013 ) . Eins og að framan greinir óttast kærandi um líf sitt verði honum gert að snúa aftur til […] . Hefur kærandi greint frá hótunum og ofbeldi sem hann hafi orðið fyrir af hálfu annars manns þar í landi . Kærandi kveður lögreglu í heimaríki hans ekki geta veitt honum fullnægjandi vernd vegna spillingar innan raða lögreglunnar í […] . Kærandi lagði framgögn frá árinu 2002 til stuðnings frásögn sinni af þeirri atburðarás sem hann hefur lýst . Að mati kærunefndar benda gögn málsins ekki til annars en að téður árásarmaður hafi hlotið fangelsisrefsingu fyrir brot sitt í kjölfar eðlilegrar málsmeðferðar . Kærandi hefur ekki lagt fram gögn um hótanir og tilraun til líkamsárásar sem hann segist hafa þurft að þola í heimaríki frá umræddu atviki . Þá styðja þau gögn og upplýsingar sem kærunefnd hefur skoðað ekki þá frásögn kæranda að hann geti ekki leitað aðstoðar lögreglu og yfirvalda í […] vegna annarra ástæðna . Þvert á móti benda gögn til þess að löggæslukerfið í heimaríki kæranda fari batnandi og lögreglan hafi almennt vilja og getu til að veita borgurum landsins vernd . Kærunefnd telur því að ekki hafi verið sýnt fram á að stjórnvöld skorti vilja eða getu til að veita kæranda viðeigandi vernd , m.a. með því að ákæra og refsa fyrir athafnir sem teldust ofsóknir . Kærunefnd telur því að kærandi hafi ekki ástæðuríkan ótta við ofsóknir í skilningi 1. mgr. 37. gr. útlendingalaga . Að öllu framangreindu virtu telur kærunefnd að kærandi uppfylli ekki skilyrði 1. mgr. 37. gr. útlendingalaga fyrir veitingu stöðu flóttamanns . Kærandi verður þó að geta sýnt fram á að gildar ástæður séu til að ætla að um raunverulega hættu sé að ræða og að stjórnvöld í ríkinu séu ekki í stakk búin til að veita viðeigandi vernd . Þrátt fyrir að orðalag 1. mgr. 74. gr. kveði ekki með skýrum hætti á um veitingu dvalarleyfis má skilja af athugasemdum með frumvarpi til laga um útlendinga nr. 80 / 2016 , fyrirsögn greinarinnar og af 6. mgr. 37. gr. laganna að það hafi þó verið ætlunin með ákvæðinu . Í þessu sambandi kemur jafnframt fram að meðferð teljist ekki óaðgengileg þótt greiða þurfi fyrir hana heldur er hér átt við þau tilvik þar sem meðferð sé til í heimaríkinu en viðkomandi eigi ekki rétt á henni . Kærandi bar í viðtali hjá Útlendingastofnun að hann hafi glímt við eftirköst hnífstunguárásar sem hann hafi orðið fyrir árið 2002 . Hann sé aðeins […] og eigi í erfiðleikum með öndun . Ekki liggja fyrir önnur gögn um heilsu kæranda . Verður ekki séð að að heilsufar kæranda sé slíkt að það hann hafi ríka þörf á vernd skv. 1. mgr. 74. gr. laga um útlendinga . Með vísan til umfjöllunar að framan um heimaríki kæranda telur kærunefnd þær aðstæður sem ákvæðið tekur til ekki eiga við í máli kæranda . Í ákvörðun Útlendingastofnunar er vísað til þess að kærandi hafi byggt umsókn sína um alþjóðlega vernd á því að hann væri í hættu í heimaríki sínu vegna hótana af hálfu einstaklings sem hefði tengsl við lögreglu í […] . Að mati Útlendingastofnunar yrði að telja ljóst að teknu tilliti til frásagnar kæranda , að virtu trúverðugleikamati , gagna málsins og fyrirliggjandi landaupplýsingum að kærandi hefði ekki vísað til neinna atvika eða aðstæðna sem gætu gefið til kynn að þeim yrði jafnað til meðferðar sem 1. og 2. mgr. 37. gr. laga um útlendinga tækju til . Það sama á við um ríki þar sem ríkisfangslaus einstaklingur hefur áður haft aðgang að vernd . Aftur á móti fjallar 104. gr. laganna um framkvæmd ákvarðana þegar útlendingur hefur ekki rétt til dvalar hér á landi og veitir stjórnvöldum heimild til að taka mjög íþyngjandi ákvörðun um brottvísun og endurkomubann að tilteknum skilyrðum uppfylltum . Eins og hefur áður komið fram í úrskurðum kærunefndar útlendingamála telur nefndin að þó rétt sé að líta til reglugerðarinnar við túlkun á inntaki orðalagsins „ bersýnilega tilhæfulaus “ getur ákvæðið ekki takmarkað það skyldubundna mat sem löggjafinn hefur falið kærunefnd og Útlendingastofnun við beitingu heimildar til að fella niður frest til umsækjenda um alþjóðlega vernd og brottvísa þeim samhliða ákvörðun um synjun umsóknar . Af framangreindu leiðir að ákvæði 49. gr. reglugerðarinnar verði ekki túlkað á þann veg að niðurstaða mats á því hvort umsókn sé bersýnilega tilhæfulaus í skilningi 29. gr. laga um útlendinga ráði úrslitum um það hvort rétt sé að fella niður frest til að yfirgefa landið og brottvísa umsækjanda með endurkomubanni , sbr. b-lið 2. mgr. 104. gr. laga um útlendinga , enda hafi löggjafinn ekki falið ráðherra vald til að setja slíka reglu . Við skoðun á tilskipun 2008 / 115 / EB verður að hafa hugfast að tilskipunin hefur ekki verið tekin upp í EES-samninginn . Samkvæmt 1. mgr. 7. gr. tilskipunarinnar skal almennt veita útlendingi 7 - 30 daga frest til að yfirgefa landið en í 4. mgr. greinarinnar kemur m.a. fram að heimilt sé að stytta eða fella niður þennan frest þegar umsókn um löglega dvöl hefur verið hafnað sem bersýnilega tilhæfulausri ( e. manifestly unfounded ) . Þá hefur Evrópudómstóllinn lagt áherslu á að gæta skuli meðalhófs við beitingu 7. gr. tilskipunarinnar , sbr. dómur í máli El Dridi ( 41. mgr. dómsins ) . Um er að ræða sérstakt mat á því hvort umsókn sé bersýnilega tilhæfulaus í skilningi ákvæðisins sem þarf að fara fram bæði hjá Útlendingastofnun og hjá kærunefnd . Kærandi hefur borið fyrir sig að hafa sætt hótunum og ofbeldi af hálfu einstaklings sem hafi beitt hann ofbeldi árið 2002 og verið refsað fyrir það . Kærandi hefur lagt fram gögn sem styðja að umrætt ofbeldisatvik hafi átt sér stað en ekki stutt frásögn sína af hótunum og ofbeldi gögnum . Þá hefur hann borið fyrir sig að hann geti ekki leitað til lögreglu eftir vernd . Sem fyrr segir er það mat kærunefndar , á grundvelli þeirra gagna sem kærunefnd hefur kynnt sér um […] og gagna sem kærandi hefur lagt fram um einstaklingsbundnar aðstæður sínar , að ekki hafi verið sýnt fram á að […] stjórnvöld skorti vilja eða getu til að veita kæranda vernd . Þá hefur kærandi ekki lagt fram gögn sem lagt gætu grunn að staðhæfingum hans um að hann geti ekki leitað eftir aðstoð lögreglu . Kærunefnd telur því að það hafi frá upphafi málsmeðferðarinnar verið bersýnilegt að málsástæður hans vörðuðu ekki þá þætti sem 1. og 2. mgr. 37. gr. laga um útlendinga taka til . Fyrir liggur mat Útlendingastofnunar á því að framangreindu markmiði verði ekki náð með öðru og vægara móti . Kærandi kom hingað til lands með móður sinni og sótti um alþjóðlega vernd þann 9. október 2017 . Kærandi bendir á að hann sé að flýja lífshættu í […] . Þá kemur fram í greinargerð að hann telji að endurkomubannið muni binda hann í […] og reynast honum mjög þungbært . Þá hafi hann jafnframt lagt fram umsókn sína um alþjóðlega vernd í góðri trú um tilefni hennar . Í viðtali hjá Útlendingastofnun þann 10. október 2017 var kæranda gefinn kostur á að andmæla mögulegri brottvísun og endurkomubanni auk þess sem hann fékk tækifæri til þess að svara sérstaklega hvort hann teldi þá ráðstöfun ósanngjarna . Kærandi telur ekki mögulegt fyrir sig að snúa aftur til […] . Þá var kærandi spurður út í sérstök tengsl við Ísland auk annarra Schengen ríkja . Kvaðst kærandi ekki hafa slík tengsl en í viðtali við móður hans kom fram að hann eigi ættingja á Ítalíu og í Grikklandi . Að mati kærunefndar eru þau tengsl ekki þess eðlis að brottvísun kæranda yrði talin bersýnilega ósanngjörn vegna þeirra . Af þeim svörum sem kærandi gaf um tengsl sín við Ísland og önnur Schengen ríki verður ekki séð að brottvísun hans og endurkomubann verði talin ósanngjörn ráðstöfun í garð kæranda eða nánustu aðstandenda hans , sbr. 3. mgr. 102. gr. laga um útlendinga . Er ákvörðun Útlendingastofnunar er varðar brottvísun og endurkomubann því staðfest . Eins og að framan greinir tók Útlendingastofnun ákvörðun í máli kæranda , dags. 10. október 2017 . Nánari rökstuðningur Útlendingastofnunar er dags. 16. október 2017 . Eins og að framan hefur verið lýst er það afstaða kærunefndar að löggjafinn hafi falið stjórnvöldum mat á þessu atriði og ráðherra hafi ekki verið framselt vald til að takmarka matið með reglugerð . Að mati nefndarinnar var framsetning í ákvörðun Útlendingastofnunar að þessu leyti ekki í samræmi við þær kröfur sem gerðar eru til skýrleika ákvarðana og rökstuðnings stjórnvalda . Nánari rökstuðningur , dags. 16. október 2017 , bendir frekar til þess að farið hafi fram mat á tilhæfuleysi umsóknar kæranda í tengslum við ákvörðun um brottvísun og telur kærunefnd því ekki tilefni til annars en að leggja til grundvallar að efnislegt mat á þessu atriði hafi farið fram hjá Útlendingastofnun . Stjórnvaldi er heimilt samkvæmt 1. mgr. 18. gr. stjórnsýslulaga að setja aðila ákveðinn frest til að kynna sér gögn og tjá sig um mál . Að öðrum kosti getur aðili á hvaða stigi málsmeðferðar sem er krafist þess að afgreiðslu málsins sé frestað uns honum hefur gefist tími til þess að kynna sér gögn og gera grein fyrir afstöðu sinni , sbr. 2. mgr. 18. gr. laganna . Heimild til að óska eftir frestun máls er órjúfanlegur þáttur í andmælarétti aðila enda er ekki hægt að líta svo á að rétturinn sé raunhæfur og virkur nema hann fái ráðrúm til að undirbúa mál sitt . Af endurriti viðtals kæranda hjá Útlendingastofnun má ráða að kærandi hafi lýst því að hann ætti gögn sem renndu frekari stoðum undir frásögn hans af tilteknum þáttum málsins . Kærandi hafi síðan verið spurður út í umrædd gögn . Starfsmaður Útlendingastofnunar hafi þá tekið afstöðu til þess að ekki hefði þýðingu að leggja fram frekari gögn varðandi frásögn kæranda af atvikum sem áttu sér stað árið 2002 þar sem lýsing hans á atvikunum væri metin trúverðug . Þá var hann upplýstur um að hann fengi ekki frest til að leggja fram gögnin . Jafnframt var talsmaður upplýstur um að hann fengi ekki frest til að leggja fram skriflega greinargerð í málinu . Samkvæmt framansögðu voru leiðbeiningar sem Útlendingastofnun veitti kæranda í viðtali rangar að því er varðar heimild kæranda til að máli hans væri frestað svo honum gæfist tækifæri til að gera grein fyrir afstöðu sinni til málsins , sbr. 18. gr. stjórnsýslulaga nr. 37 / 1993 . Í þessu sambandi áréttar kærunefnd jafnframt það sem áður hefur komið fram í úrskurðum nefndarinnar varðandi þá eðlisbreytingu sem verður á máli sem hefst með umsókn um alþjóðlega vernd þegar stjórnvald ákveður að málið varði jafnframt ákvörðun um brottvísun kæranda með endurkomubanni . Réttur kæranda til að gera grein fyrir afstöðu sinni varðar málið í heild og hefur sérstaka þýðingu er varðar fyrirhugaða ákvörðun um brottvísun og endurkomubann . Að mati kærunefndar er þó ekki unnt af endurriti viðtals að fullyrði að kærandi hafi óskað eftir frestun máls sín í skilningi 18. gr. stjórnsýslulaga . Fyrir liggur að kærandi kærði mál sitt til kærunefndar útlendingamála sem veitti talsmanni hans frest til að leggja fram skriflega greinargerð í málinu , eftir atvikum studda frekari gögnum . Umrædd gögn voru lögð fyrir hjá kærunefnd útlendingamála og lítur kærunefnd því svo á að ótvírætt sé að kærandi hafi nú notið andmælaréttar varðandi þennan þátt málsins . Kærunefnd útlendingamála hefur endurskoðað alla þætti máls kæranda og komist að sömu niðurstöðu og Útlendingastofnun . Eru ekki efni til , að þessu sinni , að fella ákvörðun Útlendingastofnunar úr gildi vegna framangreinds málsmeðferðarannmarka , enda verður ekki enn séð af framkvæmd Útlendingastofnunar af málum sem hljóta afgreiðslu í samræmi við 29. gr. laga um útlendinga að um kerfisbundin annmarka sé að ræða . Kærunefnd tekur þó fram að það að Útlendingastofnun hefur fullt forræði á mati á því hvort kæra fresti réttaráhrifum ákvörðunar , sbr. 2. mgr. 35. gr. laga um útlendinga , leggur að mati nefndarinnar auknar skyldur á stofnunina að gætt sé í hvívetna að því ekki meðferð málanna sé í samræmi við ákvæði stjórnsýslulaga . Í því sambandi áréttar kærunefnd að annmarkar á málsmeðferð á fyrsta stjórnsýslustigi í slíkum málum geta leitt til óafturkræfra réttarspjalla fyrir kæranda og eftir atvikum í alvarlegustu tilvikunum falið í sér brot gegn 68. gr. stjórnarskrárinnar og 3. gr. mannréttindasáttmála Evrópu . Með vísan til alls þess sem að framan er rakið og forsendna hinnar kærðu ákvörðunar þykir rétt að staðfesta ákvörðun Útlendingastofnunar í máli kæranda . Úrskurðarorð Ákvörðun Útlendingastofnunar er staðfest .