Maður á miðjum fertugsaldri flytur inn á æskuheimili sitt til móður sinnar eftir að farið þeirra hans verður bráðkvaddur . Hin nýja heimsmynd kallar á breytingar og móðir hans ákveður að flytja niður í kjallara hússins . En við undirbúning í kjallaranum rekst maðurinn og eldri bróðir hans á óvæntan gest sem mun breyta lífi þeirra og annarra borgara til frambúðar . Ljósastaurarnir slánalegu lýstu leiðina heim , einhenti maðurinn fylgdi slóð þeirra þar til hann gekk inn götuna sína , þessa götu sem hann hafði gengið svo óteljandi oft áður , fyrst sem barn , svo drengur , síðan unglingur og nú aftur , síðar á lífsleiðinni , sem einhentur maður . Það var farið að dimma lítillega , þó bjartara í dag en í gær því daginn var farið að lengja , og því tók einhenti maðurinn fagnandi , sem og aðrir borgarbúar . Eftir því sem sá einhenti færðist nær húsinu sínu fann hann hverngi einkennileg lykt , sem minnti á fúkkafýlu , stigmagnaðist með hverju skrefinu . Hann leit grunsamlega í kringum sig , velti vöngum yfir því hvaðan lyktin kæmi , hvort hún kæmi hugsanlega frá húsinu hans , síðustu skrefin tók hann hratt . Fnykurinn inni í húsinu var enn verri , það fyrsta sem hann sá á miðhæðinni hjá mömmu sinni voru opnir gluggar og viftur sem reyndu að feykja ólyktinni út , þær vöktu forvitni kattanna sem gistu kattahótelið , þeir skemmtu sér konunglega við að horfa á vifturnar færast frá hægri til vinstri og svo aftur til baka , og þótt hreyfingin væri vissulega einföld og fyrirsjáanleg kom hún þeim á óvart , og þess vegna sátu þeir spakir og störðu á vifturnar . - Hvað gerðuð þið bræðurnir eiginlega í dag ? spurði mamman um leið og hún sá son sinn , hann kom af fjöllum , hún útskýrði að stuttu eftir að hann hefið farið í sund hefði viðbjóðsleg fúkkalykt streymt upp frá kjallaranum inn til hennar . - Það getur ekki verið . Við fundum myglusvepp í kjallaranum í morgun en við hreinsuðum hann burt án vandræða , svaraði einhenti maðurinn . - Það er að minnsta kosti eitthvað þarna niðri . Svo mikið er víst , sagði mamman , bað son sinn að kíkja niður til að sjá hvað væri þar á seyði , og einhenti maðurinn tók stefnuna tafarlaust á kjallarann , þurfti að halda fyrir nefið áður en hann steig inn í sjálfa kjallaraíbúðina því fúkkafýlan var honum um megn . Mamma hans hafði á réttu að standa , þarna niðri var eitthvað , því myglusveppurinn hafði birst aftur á veggnum , virtist bæði skríða undan parketinu og úr gatinu sem þeir bræðurnir höfðu gert á eldhúsvegginn . Hægum skrefum gekk einhenti maðurinn að sveppnum , líkt og til að trufla hann ekki , kom loks alveg upp að honum , starði á hann , snerti með fingurgómunum , fann slímuga áferðina . Það fór ekki á milli mála að sveppurinn var bæði stærri og dekkri en áður , auk þess sem myglulyktin var margfalt sterkari en þegar þeir rifu eldhúsinnréttinguna niður í gær .