28 MORGUNBLADID Fimmtudagur 9. des. 1963 Langt yfir skammt eftir Laurence Payne Ég svaraði augnatilliti hans í sama og sagði : — Nei , líklega ekM í bili . en ég á vafalaust eftir að koma aftur , og þið skul uð ekki gera neina vitleysu af ykkur í millitíðinni — hvor - ugt ykkar ! Perlita fylgdi okkur niður , þegjandi , og lokaði loks dyrun - unum á eftir okkur . Við litum hvor á annan . Saunders yppti öxlum , hristi höfuðið og sagði enn ekki neitt . — Hvað segirðu um hádegis - verð ? sagði ég . — Klukkan er rétt orðin þrjú . — Þá te . Hvern þekkjum við , sem gefur okkur tebolla ? — Á sunnudagseftirmiðdegi ? Fyrirlitningin skein út úr rödd - inni . — Eini staðurínn , sem ég veit um , er Sootland Ýard . — Geturðu ekki látið þér detta neitt betra í hug ? Það gat hann ekki og ég held - ur ekki , svo að við stefndum áleiðis þangað . 11. kafli . Ég var ekki fyrr búinn að etíga fæti inn fyrir dyrnar en Fortescu kastaði sér yfir mig . Dr. Forester hafði hringt og hvort ég vildi hringja til hans strax þegar ég kaemi inn . Það sagðist ég ekki vilja , að minnsta kosti ekki fyrr en ég vaeri bú - inn að fá te og bollu með , svo að hann fór , jafn nær . Ég benti Saunders á stól , settist sjálfur á annan » g lagði lappirnar upp á borð og stundi þungan . — Ég skal segja þér eitt , sagði ég . — Ég er farinn að bila á þessu . Líklega orðinn of gam - all . — O , vitleysa , svaraði hann , hughreystandi . — Það er satt . Ég get varla geingið spölkorn án þess að mæðast . Og ég hef áhyggjur af því , af því að svo gamall er ég þó ekki orðinn að ég þurfi að vera farinn að mæðast . Hann gat ekki sagt neitt við þessu því að líklega var hann ennþá eldri sjálfur . Ég tók að hugsa um það , sem gerzt hafði um daginn . Þykir þér gaman í dag ? spurði ég . -D 47 -G Hann setti á sig stút og varð hugsi á svipinn . — Ja , það er eftirtektarvert , sagði hann leti - lega . — Hammond Barker er farinn að verða grunsamlegur , finnst þér ekki ? — í > að , sem er að vefjast fyr - ir - mér , er , að ef hann hefur skotið Úrsúlu , hversvegna hann þá fór að skilja byssuna eftir á staðnum . Hann hlýtur þó að vita , að alltaf er hægt að rekja feril byssunnar , og jafnvel þótt hún leiddi ékki grun að honum sjálfum , gat það komið einhverj um kunningjum hans í bölvun . Og ef við göngum út frá , að atvinna hans sé sú , sem við Erlendar jólabækur The Discovery of Nature eftir A. Bettex — The Ari - ctecture of Arne Jacobsen — Charles de Gaulle Krigserindringer — Kennedy eftir T. Sörensen — Die Charité eftir Gerhard Jaeckel — Wilhelm der Kaiser eftir Virginia Cowels — Weltgeschichte in Stichworten — The Aircraft of the World — Vort dramatiske Arhundrede 1900 — 1940 . BOKAVERZLUN SiGFUSAR EYMUNDSSONAR Austurstrœti 18 - Simi 13135 höldum , þá er þetta fífldirfska , vægast sagt . — Kannslci hefur það verið byssan , sem Dane var að gá að á föstudagsmorguninn ? Þau kunna að hafa varað hann við ? Ég hristi höfuðið . — Það efast ég um . Dane var aðskotadýr . Hann fór til að gá að þessu segulbandi . Hann segir , að Úrs - úla hafi brotizt inn hjá sér , og lykillinn hans í vasa hennar bendir og til þess . Ég mundi segja , að hún hefði fengið hann hjá þvottakonunni , því að það er einfalt mál að sitja fyrir vesl ings kellingunni , og segja henni , að Dane hefði beðið sig að fara út með hundinn , eða eitthvað álíka . Segjum svo , að hún hafi náð í bandið — hafi fengið skip un frá höfuðpaurunum að ná í það . Hugsum okkur nú ..... Ég féll í eitthvert draumaástand sem snöggvast , hallaði mér aft - ur í stólnum og spennti greipar í bænarstellingu .... hugsum okkur , að hún hafi af einhverri ástæðu ekki haft bandið burt með sér — hugsum okkur , að hún hafi farið út úr íbúðinni . — Yvonne hringir til Hammonds og segir , að bandið sé í íbúð - inni heima hjá Úrsúlu og að þau skuli ná henni afsíðis , en hann fara á meðan og gá að því . Þá fær Hammond Ferlitu til þess að fara með hana á bíó , meðan hann þýtur til Putney EN ..... Ég þagnaði og leit skáhalt á Saunders . — Og hann verður fyrir árekstri og tefst . — Já , og ef til vill í næstum klukkutíma . 1 millitíðinni fer Úrsúlu að gruna margt , sting - ur af úr bíóinu og þýtur heim , þar sem hún finnur Hammond vera að gera húsleit hjá henni . Þú verður að muna , að hún var með byssuna , eftir því sem Chuck segir . Þau fara að rífast og hún er skotin . En hvað geng ur að þér ? Saunders var að gefa frá sér ýms tortryggnis - hljóð . . — En hún hefur haft nægan tíma , benti hann mér á , — til að fara úr regnkápunni og hengja hana inn í skáp . — Það getur hann hafa gert , eftir að hann hafði leitað í vösum hennar . — Já , en þá ætti að vera kúlugat á kápunni . Ég starði á hann með vel - þóknun . — Þú ert snillingur ! En hver veit nema hann hafi verið einhversstaðar í felum . — Hvar ? — í baðherberginu , til dæmis . — Það gæti verið . Og eftir að hann var búinn að drepa haná og gat enn ekki fundið segul - bandið , leitaði hann í kápunni ? — Já , og skildi eftir blóð - blett á vasanum . Mér fór að lítast betur á þetta . Hann hafði skorið sig á hendinni í árekstr - inum og tekur eftir , að hann — Ég hef játningu fram að bera , mamma . Kg var að leika mér í drullupolli . hefur skilið eftir blóðblett á kápunni ; hann heldur , að þetta sé blóð úr sjálfum honum og reynir að þvo það út og getur ekki . Skynsamlegast af öllu hefði auðvitað verið að láta káp una hverfa algjörlega . En við gerum nú ekki alltaf það , sem skynsamlegast er , eða hvað ? Kannski hefur harin á heimleið - inni farið að hugsa um blóð - flokka og þessháttar , og hitt , hvað við séum sniðugur náung - ar , og tekur þá upp á því að mála blóðblettinn á myndina , svo að ef við förum eitthvað að forvitnast um það , þá gat hann bara bent á málverkið og sagt okkur , að klessan hefði alltaf þarna verið . Hvernig lízt þér á þetta ? En Saunders komst ekki að með neina hugsun , hafi hann haft hana í huga , því að nú kom Fortescue inn og hélt uppi yfir höfði sér bakka , en á hon - um voru tveir bollar og nokkrar þreytulegar tebollur . Og undir handleggnum var hann með vöndul af skjölum , sem virtist ekki mundu vera sérlega skemmtileg . Við létumst ekki sjá þau , en köstuðum okkur yf - ir góðgerðirnar . — Ég get enn ekki skilið , sagði Saunders með gúlinn full - an , hversvegna hann fór að skilja byssuna eftir . — Það get ég heldur ekki skil ið , sagði ég og sneri mér fyrir alvöru að bollunni minni . — En við ættum ekki að vera að éta þennan óþverra . Ég er viss um , að þessar svokölluðu bollur eru minnst vikugamlar ...... — En ég held , að við höfum nógar likur gegn Barker til að taka hann fastan . Við skulum samt gefa honum frest til morguns , ef eitthvað skyldi koma í ljós , en þá skaltu fá HUNANGSGULT-DÖKKGRÆNT-GULTOKKUR LJÓMAGULT HRÍMHVÍTx handtökuskipun . En við verð - um nú samt að fara varlega í sambandi við þetta segulband .... því að enginn veit , að við vitum neitt um það . Það verður að finna einhverja ástæðu til þess , að hann fór til Putney , fyrst og fremst . — Honum var illa við hana , og það gæti verið alveg nóg á - stæða , finnst þér ekki ? Ef út í það er farið , þurfum við alls ekki að trúa því . Hann vildi ekki sjá bróður sinn bundinn ^ þessum kvenmanni og þess - vegna myrti hann hana . Ég kinkaði kolli . — Kannske er þetta sannleikurinn í mál - inu ? Ég var eitthvað að fitla við blöðin , sem voru nýkomin , og ýtti einu þeirra yfir borðið . — Páðu að vita um leigufoilstjóra , sem hafa komið í Hásetaklúbb - inn á föstudagskvöldið var . Eng - inn þeirra man eftir að hafa flutt Yvonne þaðan og það fær mig til að halda , að hún hafi alls ekki farið þaðan í leigu - bíl . Enginn leigubílstjóri getur hafa gleymt henni — eins og hún var á sig komin . í einu blaðinu sagði , að hand - fangið á morðvopninu , sem varð Dane að bana , sýndi engin fingraför önnur en hans sjálfs sem var allt í lagi og ekki ann - að en ég bjóst við . Á undir - skálinni frá kaffibojlanum voru tvenn ágæt fingraför , og átti Jim Bernard önnur , en hin átti þessi ókunni maður , sem við kölluðum okkar í milli Bleph - aritis . Það vorU mér vonbrigði , að Bernard átti sér syndareg - istur , þar eð hann hafði tvisv - ar verið dæmdur fyrir rán og ofbeldi , en það þýddi aftur , að hvað sem hann kynni að segja , var ekki takandi nema með öll - um hugsanlegum fyrirvara . Ég seildist í símann og bað Fortesuce að ná í Forester lækni fyrir mig . — Það er líkast því , sem lækn irinn hafi orðið einhvers var , sagði ég við Saunders . Síminn hringdi og ég heyrði röddina í Mildred . — Er nokkur möguleiki fyrir þig að koma heim í mat I kvöld ? sagði hún og það var lítil von í röddinni . — Ja ...... svaraði ég , óviss . Því ekki það ? Það væri ekkert úr vegi að fá eitthvað almenni - legt í gogginn . — Þú hefur sjálfsagt ekkert fengið í allan dag ? — Jú , sannast að segja var ég alveg að ljúka við tvær bollur . Hún andvarpaði . — það væri betra fyrir þig að koma heim . Stevensonshjónin voru einmitt að bjóða okkur til sín í kvöld . — ; Þá skalt þú bara fara , þvl að ég veit ekkert , hvenær ég losna . — Nei , svaraði hún einbeitt , — ekki ef þú hefur ekki fengið annað en tvær bollur í dag . Þá kemurðu bara heim . Ég er ein - hversstaðar með tvo kjúklinga , sem ég er alveg að setja í ofn - inn . — Ég hélt , að þú værir ekkert hrifinn af Stevensonshjónunum ?