Rafhleðslu er þess vegna að finna í öllu efni , þar með töldu öllu því sem finna má á venjulegum heimilum eins og spyrjandi talar um , en yfirleitt eru hlutirnir heima hjá okkur óhlaðnir og rafmagnið því ekki greinanlegt út á við . Til þess að hlaða það og gera rafmagnið „ sýnilegt “ eða „ búa það til “ eins og spyrjandi orðar það , þarf að sjá til þess að ekki sé sama hlutfall á milli rafeinda og róteinda í efninu . Með rafhlaðna greiðu að vopni getum við svo lyft bréfsnifsum sem eru á borði en þá gerist það að rafeindir greiðunnar verka með fráhrindikröftum á rafeindir bréfsins sem færast þá í þann hluta bréfsins sem er lengst frá greiðunni og sá hluti bréfsins sem er nær greiðunni verður þá plúshlaðinn . en þar er útskýrt hvernig hægt er að færa til rafeindir í málmbúti með því að koma honum fyrir milli tveggja íláta , með heitu vatni í öðru og köldu í hinu : Einfaldasta rafmagnsvirkjunin gæti til dæmis verið að setja bút úr kísiljárni , sem er þekkt varmarafefni með háa svokallaða hitaspennu , milli heita vatnsins og kælivatnsins . Með því að tengja rafmagnsvír í kalda endann og annan í heita endann er unnt að láta varmamuninn skapa rafstraum og gera hann síðan sýnilegan með því að hafa litla ljósaperu eða tvist ( díóðu ) í rásinni . Með réttu efnisvali og margfaldri rás er svo hægt að auka raforkuna .