Amen Náð sé með yður og friður frá honum sem er , var og kemur , hinum alvalda . Amen . Um þá Stóru Stund verður engin minning , Við áramót finnst okkur við standa á þröskuldi hins óþekkta . Fáum er gefinn sá trúarstyrkur og æðruleysi sem bar uppi bæn Dag Hammaskjöld , að geta þakkað allt sem var og játast öllu sem verður . Það er aðeins unnt í birtunni frá Betlehem , í ljósi Jesú Krists . Stóru stundirnar og hversdagsatvik , gæfustundir og auðnubrigði . Dýrmætust eru andlit þeirra sem við unnum og dauðinn tók sem nú koma fyrir hugarsjónir , og sem Endurminningin merlar mánasilfri saknaðar og þakklætis . Stóru stundirnar verða ekki stórar fyrr en í Endurminningunni , fullyrðir skáldkonan , það er satt , hin líðandi stund hverfur svo skjótt hjá , við tökum varla eftir því fyrr en við lítum um öxl í skuggsjá Endurminningarinnar . Núvitund er eitt af tískuorðum dagsins . Nú . Þú ert mín ! Senn er árið 2019 liðið í aldanna skaut . En hvað tekur við ? En því er ekki að heilsa . Lífið rekur mann áfram undir lögmáli tímans . Svartholið náðist á mynd . Eyðingaraflið sjálft sem dregur allt til sín í myrkradjúpin sín , og er Ekkert . Við viljum ekki tilheyra því ! Þátturinn gerist sumarið 1969 – fyrir réttum fimmtíu árum . Þegar geimförunum var svo boðið í opinbera heimsókn í Buckinghamhöll þráði prinsinn heitt að eiga með þeim einkasamtal . spurði prinsinn , ákafur . Nei , sögðu þeir , bara sandur og auðn . Trú , svaraði hún . Tungförunum fannst lítið til Tunglsins koma en þeim mun meira til Jarðarinnar . Bláa hnattarins sem flaut þarna í biksvörtu djúpi , blár , silfri drifinn . Nú myndi mannkynið loksins sjá hve Jörðin okkar er lítil , þessi örsmái hnöttur í víðerni geimanna . Það myndi vekja með mönnum samkennd og frið . Jú , tímans vegna gæti það alveg verið , svaraði leiðsögumaðurinn . Armstrong sagði svo frá : Það var mér dýpri og magnaðri reynsla að ganga á þessum fornu götusteinum en á tunglinu . spurði prinsinn . „ Við þörfnumst trúar . Trúar á Guð . Það var ekki minnst á Jesú eða jólaguðspjallið í Stundinni okkar í sjónvarpinu , RÚV , á jóladag . Helgimyndir og trúartákn mega ekki sjást á Fæðingadeild Landspítalans , – það er svo trúarlegt , var sagt , og helgimynd af Guðsmóður með Jesúbarnið var tekin niður og stungið inn í geymslu . Þetta var líka yfirlýst viðhorf í Sovétríkjunum sálugu sem stóðu á hátindi valds síns fyrir fimmtíu árum . Afl og máttur hins heilaga lætur ekki að sér hæða . Í trúnni á þann Guð sem birti sjálfan sig í Jesú Kristi er fólgið afl ummyndunar og lækningar , aflvaki og orkulind mannúðar , mildi og miskunnsemi , hugrekkis , lífs og vonar . Sú trú er siguraflið sem mun sigra heiminn , lækna líf og heim , undir jarðar og meinin manna . Þetta vissi móðir prinsins , prinsessan sem varð nunna og helgaði líf sitt hjálp við hina snauðu og hrjáðu . Guði sé lof fyrir tækni og vísindi , vit og visku manna sem beitt er til að lækna mein og efla lífið ! Þannig skuluð þið biðja , segir hann , eins og barn við föðurkné eða í móðurfaðmi , hvað sem að höndum ber . Það er TRÚ . Hann er bæði í fortíð og framtíð . „ Hann sem er og var og kemur “ . Hann var hjá þér í móðurlífi og nú er þú biður til hans . Óttastu ekki . Trúðu aðeins .