Ef fjarlægð hlutar frá sólu tvöfaldast þá verður krafturinn frá henni einn fjórði af upphaflegum krafti . En þar með er upptalið það sem sameiginlegt er þessum kerfum . Með því er átt við að orkan getur aðeins tekið ákveðin gildi sem hægt er að tiltaka með sérstökum hætti , en orkan getur ekki tekið gildin milli þeirra . Þegar rafeindin hefur lægstu orkuna , þegar sagt er að hún sé á lægsta orkustigi sínu , er hverfiþungi hennar hins vegar enginn . Aðeins er hægt að reikna líkindi þess að hún sé á vissum stað í atóminu . Ekki þýðir að reyna að skilja niðurstöður skammtafræðinnar út frá hugmyndum úr sígildri eðlisfræði Newtons og Maxwells . Óvissan um staðsetningu rafeindarinnar í atóminu er ekki vegna þess að við vitum ekki betur eða getum ekki mælt kerfið nógu vel . Við getum ekki merkt neina eina þeirra . Þessi merkilega staðreynd verður síðan til þess að lýsingin á víxlverkun tveggja rafeinda verður enn frábrugðnari lýsingu tveggja reikistjarna , þó svo að form kraftanna sé eins . Þessi breyting með skölun kerfa er einnig þekkt í sígildri eðlisfræði . Hugsum okkur að við höfum verið að horfa á einhverja hreyfingu og stækkum síðan allar fjarlægðir í henni með beinni margföldun , til dæmis tífalt . Þá er sem sagt ekkert víst að nýja hreyfingin sé möguleg eða virðist eðlileg og náttúruleg . Ef lífverur koma við sögu í hreyfingunni er meira að segja yfirleitt ekki hægt að margfalda þær upp með þessum hætti !