Stefnandi er Alþýðusamband Íslands , kt. 420169-6209 , Grensásvegi 16a , Reykjavík , f.h . Samiðnar , sambands iðnfélaga , kt. 650593-2009 , Suðurlandsbraut 30 , Reykjavík vegna Trésmiðafélags Reykjavíkur , kt 660269-1779 , Suðurlandsbraut 30 , Reykjavík . Stefndi er Reykjavíkurborg , kt. 530269 - 2609 , Ráðhúsinu , Reykjavík . Dómkröfur stefnanda Að viðurkennt verði að stefndi hafi brotið gegn grein 1.2.1 í kjarasamningi aðila frá 21. maí 2000 . Að dæmt verði að stefnda sé skylt að skipa starfsmönnum Árbæjarsafns , Ólafi Axelssyni í launaflokk 134 og Kristni Gunnarssyni í launaflokk 132 frá 1. maí 2000 að telja , á grundvelli ákvörðunar forstöðumanns Árbæjarsafns er byggði á niðurstöðu starfsmats sem framkvæmt var af nefnd sem skipuð var samkvæmt grein 1.2.1 . Að stefndu verði dæmd til greiðslu málskostnaðar auk álags er nemi virðisaukaskatti . Dómkröfur stefnda Stefndi krefst sýknu af öllum kröfum stefnanda og að honum verði gert að greiða stefnda málskostnað samkvæmt mati Félagsdóms . Aðilar þessa máls gerðu með sér kjarasamning 21. maí 2000 sem gilda á til 1. mars 2004 . Í kjarasamningi aðila voru nokkrar breytingar gerðar frá fyrri samningi þ.á m. varðandi mat á störfum og röðun starfa . Nýtt ákvæði kom inn í samninginn með grein 1.2.1 svohljóðandi : " Aðilar eru sammála að komið verði á launakerfisbreytingu . Samkvæmt henni eru störf flokkuð og þau metin miðað við þær kröfur sem starfið gerir til starfsmanns . Á hverri stofnun / fyrirtæki er matsnefnd sem í sitja fulltrúar starfsmanna og jafnmargir fulltrúar stofnunar / fyrirtækis . Hlutverk matsnefndar er að flokka störf á stofnun / fyrirtæki , ákvarða hve mikið hver matsþáttur vegur og meta störfin til stiga . Þegar matið ( stigagjöf ) liggur fyrir , ákvarðar forstöðumaður laun starfsmanna , þ.e. röðun starfa í launaflokka . Við röðun í launaflokka skal þess gætt að störf með fleiri stig raðist a.m.k. jafnhátt og störf með færri stig . Röðun í launaflokka verði lokið fyrir 1. júlí 2000 og tekur hún gildi l . maí 2000 . Telji starfsmaður eða forstöðumaður mat á starfi óviðunandi getur hann vísað málinu til samstarfsnefndar . " Stofnanir Reykjavíkurborgar luku þeirri vinnu sem fram fór á grundvelli fyrrgreinds kjarasamningsákvæðis fljótlega eftir gerð kjarasamningsins og röðuðu forstöðumenn störfum í launaflokka að því loknu . Bið varð á því til haustsins að sú nefndarvinna hæfist hjá Árbæjarsafni vegna þeirra tveggja félagsmanna Trésmiðafélags Reykjavíkur sem um ræðir í málinu . Í þeirri nefnd áttu sæti Guðný Gerður Gunnarsdóttir forstöðumaður Árbæjarsafns sem fulltrúi stefnda og Finnbjörn A. Hermannsson formaður Trésmiðafélags Reykjavíkur sem fulltrúi starfsmanna . Gerð var tillaga af hálfu starfsmanna um að starfsmönnum yrði skipað svo í launaflokka að Ólafur færi í launaflokk 135 og Kristinn í launaflokk 133 . Á þessa tillögu var ekki fallist og raðaði forstöðumaðurinn Ólafi Axelssyni í launaflokk 134 og Kristni Gunnarssyni í launaflokk 132 . Starfsmennirnir ákváðu að una þessari niðurstöðu og nýttu sér því ekki heimild til að vísa málinu til samstarfsnefndar . Forstöðumaðurinn tilkynnti niðurstöðu sína til kjaraþróunardeildar stefnda í október 2000 en þar voru gerðar athugasemdir við niðurstöðu hennar . Að athuguðu máli ákvað forstöðumaðurinn að endurskoða röðun sem tilkynnt hafði verið starfsmönnum munnlega áður en til launaafgreiðslu kom . Var síðan starfi Ólafs raðað í launaflokk 132 en starfi Kristins í launaflokk 130 . Mál þetta hefur stefnandi höfðað gegn stefnda fyrir Félagsdómi fyrir ætlað brot á tilvitnaðri grein kjarasamnings aðila . Stefnandi byggir á því að stefnda sé skylt að efna grein 1.2.1 í kjarasamningi aðila réttilega . Málsaðilar hafi staðið sameiginlega að nefndarstarfi í samræmi við kjarasamningsgreinina , flokkað störf þeirra Ólafs og Kristins , ákvarðað hve mikið hver matsþáttur skyldi vega og metið störfin til stiga . Að matinu loknu hafi verið gerð tillaga af hálfu starfsmannanna um röðun sem ekki hafi verið fallist á af hálfu fulltrúa stefnda í nefndarstarfinu , sem síðan hafi tekið ákvörðun í krafti embættis síns sem forstöðumaður Árbæjarsafns sem starfsmennirnir hafi ákveðið að una við . Með því að ákvörðun forstöðumanns Árbæjarsafns hafi legið fyrir sem starfsmennirnir sættu sig við hafi verið komið á samkomulag um röðun þeirra í launaflokka sem stefndi sé skuldbundinn af . Launaskrifstofu stefnda sé ekki tækt að hafa nein afskipti af samkomulagi gerðu á grundvelli greinar 1.2.1 sem takist milli forstöðumanns og starfsmanna . Tilgreint kjarasamningsákvæði taki af öll tvímæli um það hverjir hafi aðkomu og atkvæðisrétt um efni slíks samkomulags þegar báðir aðilar uni við niðurstöðuna , forstöðumaður og starfsmenn , launaskrifstofan sé ekki þar á meðal . Viðbára stefnda um að Árbæjarsafn fari fram úr fjárheimildum vegna þessarar niðurstöðu sé stefnanda og starfsmönnunum tveimur óviðkomandi . Slík staða , ef hún sé raunverulega til staðar , sé alfarið á ábyrgð stefnda og varði á engan hátt ógildi samkomulagsins eða ógildi á mati á störfum félagsmanna stefnanda . Hafi forstöðumaður stefnda á Árbæjarsafni brotið á einhvern hátt starfsskyldur sínar gagnvart sínum yfirboðurum eða farið fram úr fjárheimildum varði það fráleitt ógildi þeirra samninga sem hann hafi staðið að . Skuldbindingargildi slíkra samninga standi óhaggað . Með vísan til ofanritaðs sé þess krafist að stefndi efni kjarasamning aðila réttilega og miði launakjör Ólafs Axelssonar við launaflokk 134 og launakjör Kristins Gunnarssonar við launaflokk 132 . Stefnandi byggir á meginreglum kröfuréttar um skuldbindingargildi samninga , meginreglum vinnuréttar m.a. um efndir samninga , lögum nr. 80 / 1938 og gildandi kjarasamningi aðila . Málshöfðun fyrir Félagsdómi byggir á 44 gr. laga nr. 80 / 1938 . Krafa um málskostnað styðst við 130. gr. laga nr. 91 / 1991 . Krafist er álags á málskostnað er nemi virðisaukaskatti , stefnandi sé ekki virðisaukaskattsskyldur og beri því nauðsyn til þess að fá álag , er honum nemur , dæmt úr hendi gagnaðila . Málsástæður og lagarök stefnda Stefndi byggir sýknukröfu á því að forstöðumanni hafi borið að ákvarða laun starfsmanna , þ.e. röðun starfa í launaflokk , sbr. gr. 1.2.1 í kjarasamningi . Þetta hafi forstöðumanni borið að gera einhliða og ekki bar að gera neitt samkomulag eða samning um þá röðun við starfsmenn eða stéttarfélagið . Á stofnuninni hafði verið komið á fót matsnefnd þar sem setið hafi fulltrúi stofnunar annars vegar og fulltrúi starfsmanna hins vegar . Nefndin hafi gert það sem henni bar samkvæmt grein 1.2.1 í kjarasamningi , þ.e. að flokka störf smiðanna á Árbæjarsafni , ákvarða hve mikið hver matsþáttur myndi vega og meta störfin til stiga . Að þessu loknu hafi störfum nefndarinnar varðandi aðkomu að launaröðun verið lokið . Forstöðumaður hafi að þessu loknu raðað störfum einhliða í launaflokka , sbr. gr. 1.2.1 í kjarasamningi en í kjarasamningi hafi ekki verið gert ráð fyrir aðkomu félagsins eða starfsmanna að þeirri launaflokkainnröðun . Forstöðumaður hafi verið bundinn af því við þá innröðun að það starf sem matsnefnd raðaði hærra til stiga fengi ekki lægri innröðun en það starf sem hefði færri stig . Öll þessi skilyrði samkvæmt kjarasamningi hafi forstöðumaðurinn uppfyllt fyllilega . Af hálfu stefnda eru sýknukröfur á því reistar að röðun starfa í launaflokka hjá Árbæjarsafni hafi , m.a. á grundvelli beiðni formanns Samiðnar , byggst á samanburði sambærilegra starfa hjá Trésmiðju Reykjavíkurborgar . Af hálfu forstöðumanns Árbæjarsafns hafi sú forsenda verið grundvöllur röðunar starfa . Í því sambandi hafi forstöðumaður Árbæjarsafns byggt röðun á upplýsingum og framlögðu bréfi Samiðnar , dags. 9. apríl 2001 . Eftir skoðun kjaraþróunardeildar Reykjavíkurborgar á röðun Trésmiðju Reykjavíkurborgar hafi á hinn bóginn komið í ljós að ekki höfðu verið gefnar réttar upplýsingar af hálfu formanns Samiðnar um hvað stæði að baki launaflokkaröðun hjá Trésmiðju Reykjavíkurborgar . Hjá Trésmiðju Reykjavíkurborgar hafði forstöðumaður raðað trésmiðum í launaflokka þannig að 12 smiðir röðuðust í launaflokk 128 sem almennir smiðir og 2 smiðir röðuðust í launaflokk 130 en þeirra sérsvið sé m.a. uppgerð gamalla húsa ( endurbygging ) og hafi þeir mikla reynslu á því sviði . Hafi þar augljóslega verið um að ræða störf sem séu mjög lík þeim störfum er smiðir Árbæjarsafns hafa með höndum . Að fengnum þessum upplýsingum hafi forstöðumaður endurraðað Kristni Gunnarssyni í launaflokk 130 . Matsþættir starfs Kristins samkvæmt framlögðu starfsmati gáfu 320 stig en endurröðunin leiddi til þess að hann raðaðist í sama launaflokk og smiðir Trésmiðju Reykjavíkurborgar með matsþætti upp á 334 stig samkvæmt framlögðu mati á störfum þeirra . Á grundvelli framangreindra upplýsinga verði að telja útilokað að Kristni hafi borið önnur og hærri röðun . Tveir smiðir hjá Trésmiðju Reykjavíkurborgar hafi raðast í launaflokk 132 þar sem þeir hafi eða hafi haft með höndum flokkstjórn og starfa með og stjórna vinnuflokki . Talið hafi verið að Ólafur Axelsson gæti fallið undir þessa efri röðun þar sem hann hafi að einhverju leyti haft með höndum flokkstjórn vegna smiða hjá Árbæjarsafni . Í ljósi þessa hafi honum verið raðað í launaflokk 132 . Matsþættir starfs Ólafs gáfu 360 stig samkvæmt framlögðu starfsmati hans , en matsþættir flokksstjóra Trésmiðju Reykjavíkurborgar , sem hann taki mið af eftir endurröðun , gáfu 364 stig samkvæmt framlögðu mati á störfum þeirra . Á grundvelli framangreindra upplýsinga verði að telja útilokað að Ólafi hafi borið önnur og hærri röðun . Af hálfu stefnda er á það bent að í þeim launaflokkum sem ofar séu hjá Trésmiðju Reykjavíkurborgar og Ólafi hafi í upphafi verið raðað í , þ.e. í launaflokk 134 , séu svokallaðir þjónustufulltrúar en það séu starfsmenn sem hafi með höndum mjög sjálfstæð störf en við þá hafi stofnanir Reykjavíkurborgar beint samband . Þessir starfsmenn meti þörf á því sjálfstætt hvort að kalla þurfi til aðra iðnaðarmenn , gera samninga við þá og beri fjárhagslega ábyrgð á verkinu með því að undirrita reikninga . Þarna sé um umtalsverða ábyrgð á fjármálum umfram hin hefðbundnu iðnaðarmannastörf að ræða . Þetta sé gerólíkt þeim störfum er Ólafur hafi með höndum en hann kalli ekki til aðra iðnaðarmenn sjálfstætt né beri nokkra fjárhagslega ábyrgð . Þannig hafi hin fjárhagslega ábyrgð starfsmanna Trésmiðju Reykjavikurborgar verið metin talsvert til stiga og til launaflokkaröðunar . Þannig var fráleitt að sú upphaflega röðun sem starfsmenn hafi verið upplýstir um , í góðri trú , gæti staðist með tilliti til þeirra forsendna sem bjuggu að baki og báðir aðilar voru vel meðvitaðir um , þ.e. að greidd yrðu sambærileg laun vegna sams konar eða svipaðra starfa . Í þessu sambandi tekur stefndi það sérstaklega fram að ekkert hafi komið fram af hálfu Samiðnar eða Trésmiðafélags Reykjavíkur um að hin endurskoðaða röðun þeirra Ólafs og Kristins sé í ósamræmi við röðun sambærilegra starfa hjá Trésmiðju Reykjavíkurborgar . Stefndi byggir sýknukröfu sína á því að rangar forsendur hafi legið að baki þeirri launaflokkaröðun er forstöðumaður upplýsti , sbr. gr. 1.2.1 í kjarasamningi aðila . Stefnandi hafi kynnt forstöðumanni Árbæjarsafns launaflokkaröðun hjá Trésmiðju Reykjavíkurborgar með villandi hætti . Aðilum hafi verið það fyllilega ljóst hvers vegna beðið hafði verið með röðun starfa í launaflokka hjá Árbæjarsafni . Hafi það augljóslega verið til þess að tryggja jafnræði milli trésmiða hjá Árbæjarsafni og Trésmiðju Reykjavíkurborgar , þ.e. að sams konar eða svipuð störf yrðu launuð eftir sama launaflokki . Ef að sú niðurstaða yrði að fyrri röðun gilti sé augljóst að langt sé frá því að þær forsendur sem að öllum hafi verið ljósar í upphafi stæðust og því myndu sambærileg störf raðast með mjög ólíkum hætti . Í þeim samanburði yrðu störf innan Árbæjarsafns ofmetin í launaflokkaröðun gagnvart sambærilegum störfum hjá Trésmiðju Reykjavíkurborgar og væri það í andstöðu við upphafleg markmið aðila . Af hálfu stefnda er á því byggt að á grundvelli ákvæðis gr. 1.2.1 í kjarasamningi aðila hafi forstöðumanni borið að raða störfum í launaflokka . Röðunin sem slík sé ekki á grundvelli samningaréttar og öðlist fyrst formlegt gildi gagnvart starfsmanni við launaútborgun og verði þá hluti ráðningarbundinna kjara . Forstöðumanni sé á grundvelli meginreglna vinnuréttar heimilt að endurskoða launaflokkaröðun , sem ekki hafi komið til framkvæmda , grundvallaða á breyttum forsendum eða nýjum upplýsingum og án þess að slík endurskoðun hafi á nokkurn hátt áhrif á rétt starfsmanns samkvæmt ráðningarsamningi . Þannig geti stefnandi ekki byggt kröfu sína á því að um bindandi samning hafi verið að ræða sem komist hafi á milli aðila , enda sé slík launaröðun algerlega á hendi forstöðumanns en ekki samkomulagsatriði . Tekið er fram að um annars konar verklag hafi verið að ræða varðandi röðun til launa í launaflokka hjá Árbæjarsafni en hjá öðrum stofnunum Reykjavíkurborgar . Hver og einn forstöðumaður stofnana Reykjavíkurborgar þar sem Samiðnarmenn störfuðu hafi raðað störfum sjálfstætt í launaflokka en hjá Árbæjarsafni hafi átt að taka mið af röðun annarrar stofnunar þ.e. Trésmiðju Reykjavíkurborgar og þess vegna hafi verið beðið . Það sé ljóst að ekki hafi verið til neins að bíða eftir niðurstöðu Trésmiðjunnar ef ekki hafi átt að raða störfum á Árbæjarsafni með sama hætti og sambærilegum störfum hjá Trésmiðju Reykjavíkurborgar . Stefndi vísar til meginreglna vinnuréttar . Krafa um málskostnað byggist á ákvæðum 129. og 130. gr. einkamálalaga nr. 91 / 1991 . Niðurstaða Samkvæmt fyrri kröfulið í dómkröfum stefnanda er þess krafist " að viðurkennt verði að stefndi hafi brotið gegn grein 1.2.1 í kjarasamningi aðila frá 21. maí 2000 " . Samkvæmt seinni kröfulið í dómkröfum stefnanda er þess krafist að dæmt verði " að stefnda sé skylt að skipa starfsmönnum Árbæjarsafns , Ólafi Axelssyni í launaflokk 134 og Kristni Gunnarssyni í launaflokk 132 frá 1. maí 2000 að telja , á grundvelli ákvörðunar forstöðumanns Árbæjarsafns er byggði á niðurstöðu starfsmats sem framkvæmt var af nefnd sem skipuð var samkvæmt grein 1.2.1 . " Af hálfu stefnanda er á því byggt að með því að virða ekki ákvörðun forstöðumanns Árbæjarsafns , borgarminjavarðar , um röðun starfa greindra trésmiða safnsins í launaflokka , í framhaldi af störfum matsnefndar , hafi stefndi brotið gegn greindu ákvæði kjarasamningsins . Í málflutningi hér fyrir dómi var því hreyft af hálfu stefnda að áhöld kynnu að vera um það hvort málið ætti undir valdsvið Félagsdóms , enda lyti sakarefnið naumast að ágreiningi um skilning á kjarasamningi eða túlkun hans , heldur að stjórnvaldsákvörðun og gildi afturköllunar hennar . Ljóst er að ágreiningur er með aðilum máls þessa um það hvernig skilja ber grein 1.2.1 í kjarasamningi aðila , enda kemur fram að stefnandi telur að ekki verði hróflað við ákvörðun forstöðumanns stofnunar um laun starfsmanna samkvæmt ákvæðinu , sem báðir aðilar uni . Stefndi telur hins vegar að heimilt sé að endurskoða slíka ákvörðun , sem ekki sé komin til framkvæmda , á grundvelli breyttra forsendna eða nýrra upplýsinga . Samkvæmt þessu verður að telja að fyrri kröfuliður í dómkröfum stefnanda varði ágreining um skilning á kjarasamningi sem fellur undir valdsvið Félagsdóms samkvæmt 2. tölul. 1. mgr. 44. gr. laga nr. 80 / 1938 , um stéttarfélög og vinnudeilur . Samkvæmt því , sem fram er komið í málinu , lá fyrir flokkun starfa trésmiðanna og mat á þeim til stiga þegar fundir hófust milli fulltrúa málsaðila um mánaðamótin ágúst / september 2000 . Að undangengnum frekari fundarhöldum og samkvæmt grein 1.2.1 í kjarasamningnum ákvarðaði forstöðumaður Árbæjarsafns laun trésmiðanna , þ.e. raðaði störfum þeirra í launaflokka . Fram kom í framburði forstöðumannsins að röðunin hefði byggst á fyrirliggjandi stigamati , en þó hefði störfunum verið raðað hærra , og hefði þessi ákvörðun falið í sér málamiðlun um röðun starfa smiðanna . Þá kom fram hjá forstöðumanninum að smiðunum hefði sérstaklega verið tilkynnt um þessa ákvörðun . Í framhaldi af athugasemdum kjaraþróunardeildar Reykjavíkurborgar við röðunina og fundarhöldum af því tilefni endurskoðaði forstöðumaðurinn fyrri ákvörðun sína og tilkynnti smiðunum um nýja röðun í lægri launaflokka . Við útborgun launa 1. desember 2000 var byggt á launaflokkum samkvæmt hinni lægri röðun . Í grein 1.2.1 í kjarasamningnum er fjallað um launakerfisbreytingu og framkvæmd við að koma henni á . Samkvæmt greininni skal flokka störf og meta þau miðað við þær kröfur sem starfið gerir til starfsmanns . Þá er mælt fyrir um að matsnefnd skuli komið á laggirnar hjá hverri stofnun sem skipuð sé fulltrúum starfsmanna og stofnunar . Sé hlutverk matsnefndar að flokka störf og meta til stiga svo sem nánar greinir . Þegar mat ( stigagjöf ) liggi fyrir ákvarði forstöðumaður laun starfsmanna , þ.e. röðun í launaflokka . Tekið er fram í greininni að telji starfsmaður eða forstöðumaður mat á starfi óviðunandi geti hann vísað málinu til samstarfsnefndar . Fyrir liggur að starfsmenn undu ákvörðun forstöðumanns og töldu því ekki ástæðu til að vísa málinu til samstarfsnefndar . Af hálfu stefnda er talið að upphafleg ákvörðun forstöðumanns Árbæjarsafns um röðun smiðanna í launaflokka hafi verið of há miðað við störfin . Eins og fyrr greinir var röðunin byggð á stigamati samkvæmt framburði forstöðumannsins , en þó höfð hærri en það gaf tilefni til . Af hálfu forstöðumannsins var stigamati ekki vísað til samstarfsnefndar samkvæmt 15. kafla kjarasamningsins . Óumdeilt er að forstöðumaður Árbæjarsafns tók ákvörðun um röðun starfa greindra starfsmanna í launaflokka og tilkynnti þeim um hana . Um var að ræða bindandi ákvörðun sem tekin var af þar til bærum aðila . Þegar þetta er virt og ákvæði greinar 1.2.1 í kjarasamningnum varð ákvörðun þessi ekki dregin til baka , enda þykir hvorki hafa verið sýnt fram á það af hálfu stefnda að ákvörðunin hafi byggst á röngum forsendum né röngum eða villandi upplýsingum sem stefnandi ber ábyrgð á . Samkvæmt þessu verður að fallast á það með stefnanda að stefndi hafi við framkvæmd launakerfisbreytinga vegna starfa greindra trésmiða við Árbæjarsafn brotið gegn ákvæði greinar 1.2.1 í kjarasamningi aðila . Samkvæmt þessu er fyrri kröfuliður í dómkröfum stefnanda tekinn til til greina . Af þessari niðurstöðu leiðir að einnig ber að taka til greina síðari lið í kröfugerð stefnanda . Stefnda ber að greiða stefnanda málskostnað sem ákvarðast 100.000 kr . Uppkvaðning dóms þessa hefur dregist vegna mikilla anna dómsins . Viðurkennt er að stefndi , Reykjavíkurborg , braut gegn grein 1.2.1 í kjarasamningi aðila frá 21. maí 2000 . Stefnda , Reykjavíkurborg , er skylt að skipa starfsmönnum Árbæjarsafns , Ólafi Axelssyni í launaflokk 134 og Kristni Gunnarssyni í launaflokk 132 frá 1. maí 2000 að telja . Stefndi , Reykjavíkurborg , greiði stefnanda , Alþýðusambandi Íslands f.h . Samiðnar , sambands iðnfélaga vegna Trésmiðafélags Reykjavíkur , 100.000 kr. í málskostnað .