Hvað aftrar því að orka sólarinnar losni öll úr læðingi í einu ? Upphaflega kemur orka sólarinnar frá þyngdarstöðuorku þokunnar sem hún myndast úr ( sjá svar sama höfundar og Gunnlaugs Björnssonar við spurningunni Af hverju er sólin til ? ) . Þegar þokan fellur saman losnar þessi orka og kemur fram í aukinni hreyfingu gasagna og hærri hita . Sólin nær hins vegar ekki að falla strax alveg saman því við 10 milljón °C hita hefst kjarnasamruni í miðju hennar . Orkulosunin frá honum nægir til að vinna á móti samþjöppun þyngdarkraftsins þannig að stærð sólar verður stöðug meðan á þessu stendur ( um 10 milljarðar ára ) . Kjarnasamruninn getur ekki orðið í allri sólinni í einu , heldur aðeins á því svæði eða belti þar sem skilyrðum fyrir kjarnasamruna er fullnægt á hverjum tíma . Þess vegna getur orkan ekki losnað öll í einu . Sólin telst til stjarna sem eru nógu litlar til að þær munu aldrei falla alveg saman ( endalokum sólarinnar er lýst í svarinu við spurningunni Af hverju er sólin til ? ) . Massameiri stjörnur geta hins vegar fallið alveg saman og myndast þá svarthol ( sjá lýsingu á þessu ferli í svari Tryggva Þorgeirssonar og Þorsteins Vilhjálmssonar við spurningunni Hvernig myndast svarthol í geimnum ? ) . Við þetta losnar nærri öll orka stjörnunnar . Einhver orka býr þó enn í massa svartholsins en svartholið geislar engri orku frá sér ( sjá þó umfjöllun um Hawking-geislun í svari TÞ og ÞV við spurningunni Hvað gerist er efni fellur inn í sérstæðuna ? ) .