Yfir áttatíu þúsund manns tóku þátt í kosningu á Stjórnlagaþingið . Hefði mátt vera fleiri en góður fjöldi þó . Margt var nýtt við þessar kosningar , mikill fjöldi frambjóðenda , atkvæðagreiðslan óx mörgum í augum , virtist flóknari en venjulega . Allt þetta mun breytast með reynslunni , þegar fólk hefur áttað sig á að það sem virðist flókið við fyrstu sýn er sáraeinfalt . Margir góðir frambjóðendur komust ekki inn á þingið - fólk sem að mínu mati hefði átt mikið erindi . Á hinn bóginn er á það að líta að fjöldi góðra einstaklinga náði kjöri og bind ég vonir við að þeim farnist vel í sínu starfi . Ég er sannfærður um að 21. öldin verður öld lýðræðisins . Stjórnmálaflokkar munu í vaxandi mæli eiga undir högg að sækja . Meiri áhersla verður á beint og milliliðalaust lýðræði . Fulltrúaþingin þurfa að vanda sig og vera þess minnug að þau mega aldrei verða of stór upp á sig - enda aðeins eitt form lýðræðisins , millistig sem er okkur nauðsynlegt af hagkvæmnisástæðum því erfitt að koma því við að kjósa kvölds og morgna um alla hluti . Þess vegna felum við fulltrúum á þingi að finna lýðræðislegum vilja okkar farveg . En eftir því sem það verður auðveldara af tæknilegum ástæðum að kjósa mun þjóðin í sífellt ríkari mæli óska eftir að taka valdið milliliðalaust til sín . Það mun verða gert í öllum stórum hitamálum sem samfélagið glímir við , varðandi stórvirkjanir , auðlindir , einkavæðingu - einhverjir eru skelfingu lostnir yfir því að farið verðI að kjósa um fjárlög . Í umboði hvers eða hverra skyldu menn fá vald til að banna það ? Verkefnið framundan er að greiða götu lýðræðis og brjóta niður gamlar valdastofnanir . Stjórnmálaflokkar eru þar ekki undanskildir .