miðvikudagur , 8. janúar 2020 Morð í milliríkjasamskiptum Abdul-Mahdi forsætisráðherra Íraks segir Soleimani yfirhershöfðingja hafa verið í opinberum erindagjörðum þar í landi þegar hann var myrtur , að Bandaríkin hafi óskað eftir milligöngu Mahdis í deilu BNA og Írans og Soleimani stefnt á hans fund af þeim ástæðum . Hann kom í venjulegu áætlunarflugi til Bagdad . Soleimani var næstvaldamesti maður í Írans og þjóðhetja . Morð Soleimanis er stríðsaðgerð af hálfu Bandaríkjanna , ekki stríðshótun heldur stríð . Árásarstríð . Í áratugi hefur BNA haft þá stefnu að ögra Íran , að hámarka spennu og árekstra gagnvart Íran , til að sá sundrungu í landinu , koma þar á valdaskiptum , með litabyltingu , stríðshótunum eða beinum stríðsátökum . Íran hefur verið efst á óvinalista Bandaríkjanna frá 1979 . Þjóðleg og andheimsvaldasinnuð bylting varð í Íran það ár . Það markaði nýjar áherslur í hnattrænni herstjórnarlist BNA , ekki síst út frá vægi olíunnar . Bandarísk heimsvaldastefna blómstraði , skákandi í skjóli þess að sovéski mótpóllinn hvarf . Þá fundu strategistarnir m.a. út að „ leiðin til Teheran liggur gegnum Damaskus “ að fyrst þyrfti að kippa úr leik helsta bandamanni Írans á svæðinu , Sýrlandi . Það tókst reyndar ekki nógu vel . Gjörningaþokunni léttir Frá upphafi var „ hryðjuverkaógnin “ skálkaskjól til að réttlæta hinar fjölmörgu íhlutanir heimsvaldasinna . En þegar komið var að íhlutunum BNA og bandamanna í Líbíu og Sýrland 2011 var orðið ljóst að hryðjuverkasveitirnar voru fyrst og fremst leiguherir á snærum heimsvaldasinna sjálfra , svokölluð „ uppreisnaröfl “ í löndunum sem siktuð voru út til „ valdaskipta “ voru fyrst og fremst illa dulbúin verkfæri Bandaríkjanna og bandamanna þeirra við Persaflóa . Við erum nú farin að sjá skýrar . Yfirskinið „ stríð gegn hryðjuverkum “ , dulafult stríð gegn dularfullum andstæðingi var gjörningaþoka . Vestrið fer nú halloka í efnahagsstríðinu , það skal þá endurheimt með hervaldi . Þetta er einmitt djöfullinn í spilinu og skýringin á botnlausri hernaðarhyggjunni : af því helsti styrkur Bandaríkjanna liggur á hernaðarsviðinu ( og af því hernaðariðnaðurinn er kjarni bandaríska efnahagskerfisins ) leitast þau stöðugt við að draga baráttuna inn á það svið . Frá 2006 settu SÞ refsiaðgerðir á Íran tengdar kjarnorkuáætlun landsins , ESB setti á víðtækt viðskiptabann 2007 . Árið 2015 var hins vegar gerður sk. kjarnorkusamningur Írans og stórveldanna jafnframt því sem SÞ aflétti sínum refsiaðgerðum . Þetta opnaði fyrir stóraukin viðskipti . Í fyrstu opinberu utanlandsför sinni ( maí 2017 ) fór Trump til Ísrels – og síðan til Sádi-Arabíu þar sem hann tók þátt í að opna alþjóðlega „ miðstöð gegn hryðjuverkum “ í Riad ( ! ) . Því Bandaríkin eru einbeitt í fjandskap sínum sem áður segir . Þarna varð nokkur aðskilnaður á milli USA og bandamannanna í Evrópu sem m.a. höfðu fjárfest í olíuiðnaði Írans . ESB tók afstöðu gegn hinum nýju bandarísku refsiaðgerðum , enda lendir höggið á evrópskum hagsmunum litlu minna en á Íran . Árásin kom samtímis því sem forsætisráðherra Japans kom í heimsókn , í óþökk Bandaríkjanna , til friðsamlegra samræðna við Írani um efnahagssamvinnu og um það hvernig Íran gæti komist í gegnum refsiaðgerðirnar . Samstaða í NATO um diplómatísk morð , ekki boðar það gott . Málið snýst um að styðja sjálfstætt ríki í baráttu við grimmustu og voldugustu heimsvaldastefnu á okkar dögum . Þingið í Írak hefur samþykkt að vísa skuli öllu erlendu herliði úr landi . Líklega mörg högg , og það hlaut Trump að vita fyrirfram . Hérlendis þarf að gera það skýrt , með orðum Sólveigar Önnu Jónsdóttur að „ það verði ekki liðið að enn eina ferðina taki Ísland þátt í viðbjóðslegum árásarstríðum og stríðsglæpum “ .