Ég hef áður birt smá hugleiðingar um viðbragð okkar við töku , en hvenær vitum við að fiskurinn hefur tekið ? Sagt er að við missum af c.a. 75% alls áhuga silungs vegna þess að við finnum ekki tökuna eða stimplum hana sem krak í botni eða grjóti og sleppum línunni lausri í stað þess að halda henni strekktri . Vanir veiðimenn telja sig auðveldlega greina munina á töku og kraki við steina , ég er greinilega bara byrjandi vegna þess að ég treysti mér sjaldnast til að greina þarna á milli . Oftar en ekki kasta ég aftur á sama stað , dreg inn með sömu aðferð og bíð þess að kraka í sama steininn aftur . Nú , ef það gerist ekki þá fyllist ég von um fisk , kasta enn og aftur og breyti jafnvel aðeins inndrættinum . Ef ég festi aftur á móti í steini þá er um tvennt að velja ; slíta fluguhnútinn og hnýta nýjan taum og flugu eða reyna öll ráð til að losa eins og t.d. að vaða aðeins út og húkka úr steininum . Kostir og gallar ; ef ég slít , þá tapa ég flugu ( mér finnst gaman að hnýta flugur þannig að þetta er ekki stór ókostur ) , ef ég veð út þá á ég á hættu að styggja þann fisk sem mögulega er á milli mín og flugunnar . Fyrir mér er þetta einfalt ; ef ég næ ekki að losa fluguna með einföldu móti þá slít ég frekar . Að veiða við botninn kallar á fórnir , ein og ein fluga ásamt nýjum taumaenda vegna þess að þegar við slítum , þá tognar yfirleitt á taumendanum og við verðum að skipta honum út ef við viljum ekki taka sénsinn á að sá stóri slíti .