Mér áskotnuðust tvær bækur í flugvélinni á leiðinni til Danmerkur í gær . Fyrir einhverja undarlega tilviljun sátu Pétur Már útgefandi og Ragnheiður kona hans fyrir aftan mig í flugvélinni og þar sem ég kláraði bókina Alex eftir Pierre Lamaitre í háloftunum á miðri leið milli Keflavíkur og Kaupmannahafnar var ég uppiskroppa með lesefni . En forleggjarafrúin hafði tvær bækur í farteskinu ( þannig eru forleggjaramakar ) sem hún taldi að ég gæti haft gaman af ; Bók Dóra DNA , Kokáll og Hvíti dauði eftir Ragnar Jónasson . Ég byrjaði að lesa Dóra DNA á leiðinni og ég verð að segja að bókin kom mér þægileg á óvart . Það er bæði kraftur , frumlegheit og færni í skrifum Halldórs Laxness jr. Hann er miklu betri en ég hafði haldið . Eða að minnsta kosti er fyrsti helmigur bókarinnar ( sá hluti sem ég hef lesið ) góður . En bók Ragnars Jónasson bíður betri tíma . Fyrst klára ég Kokkál . Það er ein bók sem fær furðulega litla athygli á Íslandi og væri það stórslys ef sú bók fengi ekki íslenska lesendur . Að mínu mati er þetta ein áhrifaríkasta bók sem ég hef lesið … og bókin heitir Menntuð eftir Tara Westover . Þetta er aldeilis mögnuð lesning og ég ætti erfitt með að fyrirgefa íslenskum lesendum ef þeir hunsuðu þessa bók . Að minnsta kosti fer fólk mikils á mis ef bókin er látin safna ryki á bókalager forlagsins . Kannski bók ársins í jólabókaflóðinu íslenska .