Hæstiréttur getur líka horft til þriðju málsgreinar sömu laga og komist að þeirri niðurstöðu að verðtryggð lán séu ekki ólögmæt . Það þýðir að lánveitendur þurfa að borga til baka allar verðbætur vegna fasteignalána , bílalána , yfirdrátta og annarra verðtryggðra neytendalána sem tekin hafa verið frá því að tilskipun Evrópusambandsins var innleidd . Það fyrra , sem var tekið fyrir þar í apríl 2014 , snérist um hvort verðtryggingin væri ósanngjarn samningsskilmáli í skilningi tilskipunar sem innleidd var í íselsnka löggjöf frá Evrópusambandinu . Allar greiddar verðbætu frá þeim tíma yrðu að endurgreiðast ef Hæstiréttur tekur undir álit EFTA-dómstólsins . Á mannamáli þýðir það að þegar einhver er að taka lán þá á að koma fram hver kostnaður vegna lánsins verður . Bæði Eftirlitsstofnun EFTA , ESA , og Framkvæmdastjórn Evrópusambandsins hafa tekið undir þessa röksemdarfærslu . Rökin fyrir því að miða við enga verðbólgu við útreikning á kostnað lána eru þau að þannig sé staðan skýrust . Þetta eru á meðal röksemda lögmanna íslenska ríkisins í málinu . Ríkið í andstöðu við sjálft sig Lögum um neytendalán var breytt á Íslandi í fyrra . Samkvæmt nýju lögunum á hlutfallslegur kostnaður verðtryggðra lána ekki að miða lengur við 0 prósent heldur ársverðbólgu síðustu 12 mánuði . Það sem aðskilur þessa spurningu frá hinum fimm er sú að niðurstaða EFTA-dómstólsins verður alltaf annað hvort : já , þið megið undanskilja verðbætur við útreikning hlutfallstölu eða nei , þið megið það ekki . EFTA-dómstóllinn komst að þeirri niðurstöðu í morgun að það megi ekki miða við 0 prósent við útreikning hlutfallstölu , líkt og íslenska ríkið virðist raunar hafa þegar ákveðið með því að breyta lögum þannig að það er ekki lengur gert . Ef Hæstiréttur horfir til þriðju málgreinar verða þau það ekki . Hæstiréttur hefur útgönguleið Fyrsta málsgreinin segir að ef vextir og lántökukostnaður séu ekki tilgreindir í lánasamningi „ er lánveitanda þá eigi heimilt að krefja neytenda um greiðslu þeirra “ . Ríkið vonast til þess að Hæstiréttur muni velja að styðjast við þessa málsgrein komi til þess . Íslenskir neytendur væru þá skyndilega með ein bestu lánakjör í heimi . Afturvirkt . Skuldir allflestra sem tóku verðtryggð fasteigna - eða bílalán myndu lækka gífurlega , námslán í mörgum tilvikum þurrkast út , yfirdrættir hverfa osfr . Það yrði nefnilega ríkið , sem eigandi Íbúðalánasjóðs , Landsbankans og nokkurra minni fjármálastofnanna , ásamt lífeyrissjóðum landsins , sem eiga þorra skulda Íbúðalánasjóðs og eru sjálfur verðtryggðir lánveitendur , sem myndu bera höggið vegna þessa . Ríkið myndi einnig mögulega verða skaðabótaskylt gagnvart viðskiptavinum þeirra fjármálastofnanna sem eru ekki lengur til , eru farnar á hausinn í kjölfar hrunsins , en lánuðu verðtryggt til viðskiptavina sinna . Niðurstaðan yrði sú að skuldir einstaklinga myndu lækka gífurlega en staða ríkissjóðs yrði óbærileg og lífeyriskerfið myndi líkast til fara langt með að eyðileggjast . Hvorki ríkið , lífeyrissjóðir né einkabankarnir hafa áætlað hver mögulegur kostnaður þeirra yrði vegna slíkrar niðurstöðu . Þessir aðilar hafa að minnsta kosti ekki viljað gera þær áætlanir opinberar . En ljóst er að um væri að ræða mestu ágjöf sem orðið hefur á það íslenska kerfi sem hefur verið byggt upp hér frá því að það vera reist . Kjarninn er vettvangur umræðu og á nýliðnu ári voru 539 skoðanagreinar birtar , stærstur hluti þeirra aðsendar greinar . Okkar tryggð er aðeins við lesendur . Við erum skuldbundin ykkur og værum þakklát ef þið vilduð vera með í að gera Kjarnann enn sterkari .