Spurningin í heild sinni hljóðaði svona : Er notað lambablóð við bruggun á Guinness-bjór ? Hann hefur verið bruggaður síðan 1759 og því ekki að furða þótt ýmislegt hafi verið ritað eða sagt um mjöðinn sem ekki er endilega sannleikanum samkvæmt . Sagt er að Guinness sé ígildi máltíðar , en það er alls ekki rétt . Sögnin um að lambablóð sé í bjórnum er einnig flökkusaga sem á sér enga stoð í raunveruleikanum . Flökkusagan er á þess leið í einni gerð : Fyrir langa löngu voru bruggkerin í aðalbruggverksmiðju Guinness á Írlandi opnuð og þurrkuð upp svo hægt væri að hreinsa þau . Þegar kerin voru þurr fundust dauðar rottur á kerbotninum og voru kerin þá umsvifalaust þrifin og í kjölfarið einangruð þannig að rottur kæmust ekki aftur inn í þau . Eftir þetta fór almenningur hins vegar að kvarta sáran undan röngu bragði bjórsins . Forsvarsmenn verksmiðjunnar tóku þá upp á því að sía bjórinn í gegnum lambablóð til að reyna að fá rétta bragðið aftur og upp frá því hefur hann haldið sínu sérstaka bragði . Þessi saga er uppspuni en það má skýra tilurð hennar sem tilraun til að færa í frásögn skýringu á bragði bjórsins . Um næringargildi Guinness-bjórsins hefur einnig ýmislegt verið sagt sem ekki er rétt . Til dæmis er því stundum haldið fram að einn Guinness sé ígildi heillar máltíðar en það stenst þó ekki . Næringarinnihald hans er fremur lítið og orkan í hverjum 100 ml er um 30 kaloríur sem er þrisvar sinnum minna en í einum banana . Það þyrfti því að drekka sem svarar rúmum 300 ml af Guinness til að öðlast sömu orku og fengist úr 100 gramma banana . Enn ein sögusögnin varðar járninnihald Guinness-bjórsins . Sjúklingum á Englandi sem skorti járn var stundum gefinn Guinness í þeirri trú að hann væri mjög járnríkur . Sannleikurinn er hins vegar sá að í einum hálfpotti ( e. pint , sem er 0,568 l ) eru einungis 0,3 mg af járni , en ráðlagður dagsskammtur er 11 til 18 mg . Meðaleinstaklingur þyrfti því að drekka sem svarar um 40 - 50 hálfpottum ( um 25 lítrar ) á dag til að fullnægja járnþörf líkamans . Guinness sem slíkur er því ekki besti kosturinn til að viðhalda eðlilegu járnmagni líkamans . Það er aftur á móti ástæða fyrir hinum " hressandi " eiginleika Guinness sem nefndur er í spurningunni . Þann eiginleika öðlast drykkurinn við meðhöndlunina í bruggverksmiðjunni . Í bjórnum er ekki bara uppleyst koltvíoxíð ( það er kolsýra ) sem myndar froðuna heldur einnig niturgas . Nitrið gerir það að verkum að beita má meiri þrýstingi á vökvann og þar með fást smærri loftbólur sem skila sér í aukinni gæðafroðu og mýkra bragði . Jafnframt á brennslan á maltinu sem notað er sinn þátt í bragðinu , en dökki liturinn stafar einmitt af henni . Frekara lesefni á Vísindavefnum um bjór :