Birgir Þórarinsson , þingmaður Miðflokksins í Suðurkjördæmi Sjávarútvegurinn er burðarás í íslensku efnahagslífi . Íslensk sjávarútvegsfyrirtæki kaupa árlega afurðir af íslenskum tækni - og þjónustufyrirtækjum fyrir milljarða króna . Sjávarútvegurinn er mikilvægur mörgum samfélögum á landsbyggðinni . Um veiðigjaldið hef ég sagt að það þurfi að vera sjálfbært til framtíðar . Það megi ekki koma í veg fyrir eðlilegar fjárfestingar í greininni og taka ætti til skoðunar að hluti þess rynni til uppbyggingar í heimabyggð , þeirra fyrirtækja sem greiða gjaldið . Umfjöllun fréttaskýringarþáttarins Kveiks um meinta viðskiptahætti Samherja með veiðiheimildir í Namibíu setti mig hljóðan . Samherjamálið álitshnekkir Samherjamálið svokallaða er áfall fyrir íslenskt atvinnulíf . Það er einnig áfall fyrir litla þjóð í Norður-Atlantshafi , sem á mikið undir fiskveiðum og útflutningi á fiskafurðum . Í viðskiptum sem öðru skiptir orðsporið miklu . Í greinargerð með lögunum um veiðigjald nr. 145 frá 2018 , er rætt um sanngjarnt veiðigjald , en lögin voru sett í tíð núverandi ríkisstjórnar . Hugtakið sanngjarnt kemur óneitanlega upp í hugann nú þegar sjávarútvegsfyrirtækið Samherji hefur orðið uppvíst af meintum mútugreiðslum við kaup á veiðiheimildum í Afríku . Ein af þeim spurningum sem vakna , eftir umfjöllunina , er hvort ríkissjóður fái eftir allt saman sanngjarna hlutdeild af sjávarauðlindinni okkar . Samfélagsleg ábyrgð og siðaðir viðskiptahættir Íslendingar eru fiskveiðiþjóð sem hefur orðið fyrir álitshnekki vegna þessa máls , framhjá því verður ekki litið . Það er á ábyrgð stjórnmálamanna að lágmarka skaðann með ábyrgum aðgerðum og málflutningi , hér heima og erlendis . Fyrir aðgang að sameiginlegri auðlind þjóðarinnar fylgir sú sjálfsagða krafa að fyrirtæki sýni samfélagslega ábyrgð og siðaða viðskiptahætti ásamt virðingu fyrir lögum og mannréttindum . Birgir Þórarinsson , þingmaður Miðflokksins í Suðurkjördæmi