Á sama tíma sýndi hann hæfileika í teikningu , myndhöggi og öðru handverki . Hann var sér í lagi uppnuminn af stærðfræðifyrirlestrunum en fór jafnframt að sýna sögu og heimspeki áhuga . Á tilraunastofunni fékkst hann við mælingar á því hvort hreyfanlegar hleðslur sem mynda straum í leiðurum hafi tregðumassa . Helmholtz hafði hugmynd að tilraun sem átti að sýna fram á hvort rafsegulfræði Wilhelm Eduard Weber ( 1804 - 1891 ) eða James Clerk Maxwell ( 1831 - 1879 ) væri rétt . Í stað þess ákvað hann að skoða span í leiðurum , sem voru ekki sístæðir heldur snerust með fastri tíðni . Þá sneri hann sér að alveg nýju viðfangsefni − fjaðurmagni ( e. elasticity ) . Þær tvær greinar er hann ritaði á þessu sviði leggja grunninn að greiningu á snertispennu ( e. contact stress analysis ) og mælingum á hörku efna eins og þær eru þekktar enn í dag . Hann tók því fegins hendi tilboði um prófessorsstöðu við Tækniháskólann í Karlsruhe . Við flutninginn til Karlsruhe breyttist líf hans til hins betra á allan hátt . Þar kynntist hann og kvæntist Elisabeth Doll ( 1864 - 1941 ) dóttur kennara í rúmfræði við skólann . Hin fyrsta þessara uppgötvana varð fyrir tilviljun . Vírlykkja sem ekki var fullkomlega lokuð snerti spanspólu sem var notuð til að framkalla afhleðslu í Leyden-krukku . Wilhelm von Bezold ( 1837 - 1907 ) hafði uppgötvað árið 1870 að bylgjum væri endurkastað frá opnum enda merkjaflutningslínu og að hraði þeirra væri óháður því hver leiðarinn væri . Svipaðar tilraunir höfðu einnig verið framkvæmdar á Englandi , einkum af Oliver Joseph Lodge ( 1851 - 1940 ) . Albert Einstein ( 1879 - 1955 ) útskýrði fyrirbærið með grein 1905 og hlaut fyrir þá útskýringu , sem lagði grunninn að skammtafræði , Nóbelsverðlaunin í eðlisfræði 1921 . Hann sneri sér síðan að því að mæla útbreiðsluhraða rafsegulbylgna í andrúmsloftinu og eftir vír . Hann gerði mistök og mat hraðann eftir vírnum um 2/3 af ljóshraða . Mælingar sem seinna ( 1890 ) voru framkvæmdar af Ernst Lecher ( 1856 - 1926 ) sýndu að hraðinn væri sá sami í andrúmsloftinu og eftir vír . Ofangreindar rannsóknir sem fóru fram 1887 og 1888 gerðu Heinrich Hertz heimsfrægan . Hann fékk fjölda tilboða frá helstu háskólum heims , þar með talið Berlín . Þeim tókst að senda bakskautsgeisla í gegnum álþynnu , þekkt í dag sem Lenard-gluggi . Greinin sem hann skrifaði um þessa tilraun var hans síðasta . Lenard hélt áfram rannsóknum á bakskautsgeislum og voru veitt Nóbelsverðlaunin í eðlisfræði 1905 fyrir framlag sitt . Ekkja hans flúði nasismann í Þýskalandi 1935 og flutti til Englands með tvær dætur þeirra . Mælieiningin Hertz ( táknað Hz ) er SI-einingin fyrir tíðni eða fjölda sveifla á sekúndu fyrir lotubundin fyrirbæri . Berglind er dósent við Menntavísindasvið Háskóla Íslands og formaður námsbrautarinnar Menntunarfræði og margbreytileiki . Rannsóknir hennar snúast um félagslegt réttlæti í menntun með áherslu á samverkandi áhrif stéttar , uppruna , kynferðis og sértækra menntunarþarfa á gæði og jafnrétti í uppeldi og menntun .