Þannig má líta á slembitöluröðina sem hring og upphafsgildið segir hvar á að byrja í hringnum . Stærðfræðilega má skrifa þetta fall sem xi + 1 = ( 23 * xi + 1 ) mod 100 . Hægt er að bæta úr því með því að velja hærri stuðla í fallið . Nú er þessi aðferð yfirleitt ekki notuð , nema í gömlum forritum eða þar sem hraðinn skiptir meira máli en gæði slembitalnanna . Fyrir sama upphafsgildi fáum við alltaf sömu röðina . Önnur svipuð leið er að biðja notandann að slá hundrað sinnum á einhverja lykla á lyklaborði tölvunnar og nota síðan bilið á milli ásláttanna til að búa til slembitölu . Tölvur geta mælt tíma uppá milljónustu hluta úr sekúndu , þannig að hægt er að nota milljónustu partanna úr tímanum milli lyklaborðsásláttar sem slembigildi . Þá er verið að nota sér að forritið sé keyrt upp á handahófskenndum tíma , að minnsta kosti er líklega handahófskennt á hvaða sekúndubroti innan núverandi sekúndu forritið er ræst . Aðalvandamálið við þessa aðferð er að ekki nást mjög stórar slembitölur , oft ekki nema 5 - 10 bitar sem hægt er að treysta að séu slembnir , en bestu slembitölugjafarnir í dag þurfa nokkur hundruð slembna bita sem upphafsgildi . Það eru til ýmis tæki , sem hægt er að tengja við tölvuna , sem gefa slembitölur . Ef hljóðnemi eða myndavél er tengd við tölvuna þá er jafnvel hægt að nýta sér bakgrunnssuð frá þeim tækjum sem slembigögn . Að lokum má benda á að " raunverulega slembin gögn " er mjög loðið hugtak . Er þessi tala slembin ? Já og nei ! Við myndum yfirleitt ekki telja þessa talnaröð slembna , jafnvel þó hún væri fengin á algerlega slembinn hátt , með því að draga gildin af handahófi úr potti . Hún inniheldur gríðarlega mikið af efni um fræðilega hlið slembitölugjafa og um tölfræðilegar prófanir á þeim .