Guðni Th. Jóhannesson , forseti Íslands , lýsir ekki afstöðu til efnislegra þátta í stjórnarskrármálinu eins og forveri hans Ólafur Ragnar Grímsson gerði á afdráttarlausan hátt . Á hátíðarmálþingi í Háskólanum í Reykjavík ( HR ) í hádegi föstudaginn 6. október í tilefni af afmælisriti vegna 70 ára afmælis Jóns Steinars Gunnlaugssonar lögmanns fluttu þrír ræðumenn erindi um stjórnarskrána í stormi samfélagsins . Frummælendur voru Guðni Th. Jóhannesson forseti Íslands , Arnar Þór Jónsson , lektor við lagadeild HR , og Katrín Oddsdóttir lögmaður , kennari við lagadeild HR og formaður Stjórnarskrárfélagsins . Stór kennslustofa HR var fullsetinn og heppnaðist málþingið vel . Hér verður engin tilraun gerð til að endursegja efni erindanna . Forseti Íslands nálgaðist viðfangsefnið á svipaðan hátt og hann gerði í þingsetningarræðu sinni . Hann svaraði fyrirspurnum einnig með vísan í skrifaðan texta sinn . Lokaorð forsetans voru þessi : „ Nú þegar þess má vænta að umræðum um endurskoðun stjórnarskrárinnar verði haldið áfram vil ég halda því til haga að vel fyrir bankahrun , búsáhaldabyltingu og stjórnlagaráð heyrðust þau sjónarmið að skýra bæri betur í stjórnarskrá völd og verksvið forseta Íslands . Í öllum þessum efnum vil ég verða að liði en þingið og þjóðin eiga auðvitað að ráða gangi mála . “ Ber að skilja þessi orð forseta Íslands þannig að hann ætli að verða þátttakandi í næstu skrefum sem stigin verða í stjórnarskrármálinu ? Í ræðum sínum tekur hann ekki afstöðu til einstakra tillagna heldur nefnir það sem gerst hefur til þessa og tíundar sjónarmið sem fram hafa komið . Efnislegu þættirnir skipta þó sköpum . Ólafur Ragnar Grímsson , þáverandi forseti Íslands , tók afstöðu til þeirra í sögulegri ræðu við þingsetningu haustið 2011 þar sem hann sagði meðal annars um tillögur stjórnlagaráðs : „ Allt eru þetta veigamiklar breytingar , í raun nýr grundvöllur stjórnskipunar og annars konar lýðræðiskerfi en þjóðin hefur vanist , mjög frábrugðið því sem við höfum þekkt í áratugi . Eru þó ótaldar tillögur stjórnlagaráðs um forseta Íslands ; tillögur sem efla umsvif forsetans á vettvangi stjórnkerfisins , færa embættinu aukna ábyrgð . “ Með ræðunni steig Ólafur Ragnar inn í tómarúm sem skapast hafði á pólitískum vettvangi um stjórnarskrármálið . Hann varpaði ljósi á tillögur sem fyrir lágu og gera ef til vill enn . Má segja að með því hafi hann drepið málið á því stigi auk þess sem hann vísaði til óvissunnar í stjórnarskrármálinu þegar hann bauð sig fram til endurkjörs árið 2012 . Öllum var ljós efnisleg afstaða hans . Það einkennir umræðurnar um stjórnarskrármálið núna að efnisþættirnir eru lítið reifaðir af þeim sem telja til dæmis komandi þingkosningar eiga að snúast um það . Athyglinni er beint að ferlinu og því sem sagt var um nauðsyn þess að Íslendingar fengju eigin stjórnarskrá á 19. öld eða strax eftir að lýðveldið var stofnað á stjórnlagagrunni sem reynst hefur þjóðinni vel síðan 1944 . Þegar um stjórnlagabreytingar er að ræða skiptir ferlið auðvitað máli en efni breytinganna ræður þó úrslitum . Aðferðin við breytingar á stjórnarskránni hafa til þessa verið að taka fyrir einstaka kafla hennar og breyta þeim að loknum víðtækum umræðum . Katrín Oddsdóttir , formaður Stjórnarskrárfélagsins , hafnaði þeirri leið á hátíðarmálþinginu . Nú er það allt eða ekkert .