Innstæður á slíkum reikningum eru miklu meiri en sem nemur seðlum og mynt í umferð . Algengast er að nota M 1 eða M 2 þegar talað er um peningamagn og Seðlabanki Íslands notar oftast M 1 . Heildarinnstæður á bankareikningum aukast því um margfalda þá upphæð sem upphaflega bættist við peningamagn í umferð . Það er ein af ástæðum þess að framboð seðlabanka á grunnfé skiptir yfirleitt talsverðu máli fyrir getu annarra banka til útlána . Það þýðir að mikill hagnaður í bankakerfi , sem ekki er greiddur jafnharðan út til eigenda , getur leitt til örs vaxtar útlána og þar með peningamagns . Til dæmis skiptir máli hvort breytingar verða á því hve mikið af seðlum og mynt einstaklingar og fyrirtæki vilja liggja með . Einnig skipta ýmsar ákvarðanir seðlabanka viðkomandi ríkis máli . Til dæmis geta seðlabankar skyldað viðskiptabanka til að leggja ákveðið hlutfall af innlánum inn á reikning í seðlabankanum , þar með geta viðskiptabankarnir ekki lánað það fé út . Þetta er kallað bindiskylda . Einnig geta seðlabankar skyldað viðskiptabanka til að liggja með ákveðið hlutfall af innlánum sem seðla og mynt ( eða aðrar tilteknar eignir ) , þetta er kallað lausafjárskylda . Á sama hátt þýða lágir vextir seðlabanka að það er síður freistandi fyrir viðskiptabanka að liggja með meira fé en þeir þurfa á reikningum í seðlabanka , sem hvetur banka til útlána . Nokkuð flókið getur verið að reikna út áhrif alls þessa og því verður það ekki gert hér en tekið mjög einfaldað dæmi til útskýringar þar sem einungis bindiskylda hefur áhrif á margfaldara . Eigendur spariskírteinanna nota peningana annað hvort til kaupa á einhverjum gæðum eða leggja þá beint inn í banka . Seljendur gæðanna leggja peningana annað hvort inn á bankareikning eða kaupa enn önnur gæði og þannig koll af kolli . Hægt er að sýna fram á að á endanum hefur peningamagn aukist um einn milljarð . Innlán Bankans hefðu í báðum tilfellum aukist um 1000 milljónir og útlán um 900 milljónir . Lausafjárskylda hefur því mjög svipuð áhrif á útlánagetu banka og bindiskylda . Bindiskyldu - og lausafjárhlutföllin hafa mjög mikil áhrif á peningamagn í umferð og getur Seðlabankinn reynt að stjórna peningamagni í umferð með því að breyta þeim . Þannig varð peningamagn í víðum skilningi ( M 3 ) helmingi hærra í hlutfalli við peninga sem Seðlabankinn sjálfur bjó til ( grunnfé eða M 0 ) eftir breytinguna en áður . Peningamagn í þröngum skilningi ( M 1 ) jókst enn meira , varð tvöfalt hærra sem hlutfall af grunnfé eftir breytinguna . Við þessi skilyrði dregst peningamagn í umferð saman og einstaka fjármálastofnanir og heilu fjármálakerfin áttu í verulegum vandræðum með að útvega nægilegt laust fé . Seðlabankar víða um heim brugðust við þessu með því að dæla peningum inn í bankakerfi með nánast öllum tiltækum ráðum , með því að kaupa eignir af bönkum og lána þeim gegn veðum í eignum þeirra . Ein afleiðing þessa er að í bankakerfum viðkomandi landa er nú til mjög mikið af grunnfé , peningum sem seðlabankar hafa búið til , og bankar geta nýtt til að uppfylla kröfur um bindiskyldu . Tap banka minnkar eigið fé hans sem getur leitt til þess að hann þarf að draga úr útlánum eða selja eignir , sem leiðir til samdráttar peningamagns .