Þyrilsnældur ( e. fidget spinners ) tröllriðu öllu fyrir nokkru síðan og vart mátti sjá barnsarm lausan við slíka snældu , hvert sem litið var . Undirritaður átti samtal við góðan vin sem starfar í unglingadeild grunnskóla í Reykjavík í vikunni . Í hálfkæringi var sá hinn sami spurður hvað ungviðið gerði sér til dundurs árið 2017 , hvort unglingar gerðu nokkuð annað en að „ veipa ” og þyrla áður nefndum snældum . Svar sérfræðingsins kom á óvart , en svo virðist sem snældurnar hafi notið ótrúlegra vinsælda í einn til tvo mánuði og síðan hafi dregið mjög snögglega úr vinsældunum . Ekki þyki lengur „ nett ” að þyrla snældum í góðra vina hópi , heldur séu það ungstirnin JóiP og Króli sem nú eigi athygli allra . Þar við sat og gamalmennið vogaði sér ekki að spyrja fleiri spurninga enda greinilega úr öllum tengslum við það sem þykir móðins í dag . Daginn eftir vaknaði aftur umræða um þyrilsnældurnar , þegar fréttir birtust um að Neytendastofa hefði lagt tímabundið innflutningsbann á þrjú fyrirtæki vegna þessara meintu gallagripa . Ástæðan var sögð skortur á viðeigandi öryggismerkingum á umbúðum snældnanna , m.a . CE-merkingum sem flestir ættu að kannast við . Á vef stofnunarinnar segir að átak sé nú hafið á Evrópska efnahagssvæðinu til að taka þyrilsnældur úr umferð og að neytendur séu hvattir til að hafa í huga að ekki sé vitað úr hvaða efni snældurnar séu og að litlir hlutir hafi losnað úr þeim . Einnig sagði að vörunum hefði verið vísað frá tolli í EES-ríkjum . Í fréttum af málinu sagði einnig að áðurnefndir innflytjendur vörunnar hér á landi hefði ekki lagt fram gögn sem sýndu fram á öryggi vörunnar í samræmi við lög og reglugerðir . Fyrirbyggjandi eftir á ? Fréttaflutningurinn vakti undran undirritaðs enda hafði hann daginn áður fengið að vita frá traustum heimildarmanni úr innsta ranni , að dagar snældunnar væru taldir og það fyrir nokkru síðan . Þótt ekki verði sagt að hlutir verði í eðli sínu meira eða minna hættulegir eftir því hve margir noti þá , þá er full ástæða til þess að spyrja að því hvaða hagsmunum tilkynning Neytendastofu þjóni svo löngu eftir að snældan datt úr tísku . Hefði verið ástæða fyrir Neytendastofu til að vekja fyrr athygli á því að snældurnar hefðu ekki CE-vottun , þ.e. um að hún uppfyllti grunnkröfur þeirra Evróputilskipana sem um hana giltu ? Í ljósi vinsælda snældnanna , hefði Neytendastofa þá átt að hlutast fyrr um innflutning á þeim ? Hvers vegna hafa tollyfirvöld í EES-ríkjum ekki hafnað vörunni fyrr en nú ? Áttu umræddir innflytjendur að fá að flytja snældurnar inn til að byrja með ? Spurningunum að ofan verður ekki svarað hér , en það verður að teljast undarlegt að stofnun sem vernda á hagsmuni neytenda sé svifasein í málum sem þessum , sérstaklega þar sem umræddir hlutir eru leikföng sem ætluð eru börnum . Það skal tekið fram að undirrituðum er ekki kunnugt um dæmi þess að nokkur hafi slasast vegna þyrilsnældunnar , en einhver hlýtur hættan að vera fyrst ástæða er til að tilkynna sérstaklega um hættueiginleika vörunnar nú . Umræddum reglum og vottunum er ætlað að fyrirbyggja slys og auka vörugæði almennt . Það er óskandi að ríkisstofnunum sem sinna eiga eftirliti með skaðsemi vara taki mið af þessu því fyrirbyggjandi reglur eiga að vera fyrirbyggjandi , inngrip eftir á eru ekki til eftirbreytni . Undirritaður leggur því til að starfsmenn Neytendastofu leggi puttann á púlsinn , halli sér aftur um stund og setji JóaP og Króla á fóninn . Þeir félagar vita víst hvað þeir syngja .