Leiðrétting húsnæðislána - að frádreginni innistæðutryggingu umfram skyldur stjórnvalda . Enginn virðist efast um að „ þeir “ hafi fellt gengi krónunnar . „ Þeim “ tókst vel til . Krónan hangir utan á bryggjunni rígbundin með gjaldeyrishöftum . Sömu aðilar og felldu gengi krónunnar hafa að undanförnu fundið leiðir fram hjá gjaldeyrishöftunum með eigin hagnað að leiðarljósi á kostnað heillar þjóðar . Oft finnst manni refsirammi íslenskra hegningarlaga ekki nógu víðtækur og að lögin í landinu séu algjörlega máttlaus gagnvart hvítflibbaglæpum . Fjórflokkarnir hafa talað fallega um að slá skjaldborg um heimilin í landinu til að bjarga þeim frá brennandi logum verðbólgu og sögulegs hraps íslensku krónunnar . Því voru allir kraftar settir í að samþykkja lög um greiðsluaðlögun . Þetta verk tókst ekki betur en svo að áætlanir gera ráð fyrir 100 til 200 heimilum árlega sem eiga möguleika á að nýta sér ákvæði þessara laga . En þess ber að geta að á landinu öllu eru um 90.000 heimili . Að mati Seðlabanka íslands eru 42% þeirra í mjög slæmri stöðu . Því eru 37.600 ( 37.800 mínus 200 , við gerum ráð fyrir að ríkisstjórnin nýti allan ramma laganna ) heimili enn í vandræðum eftir að Samfylkingin og Vinstri grænir hafa tjaldað öllu til við björgun heimilanna . Stjórnarflokkarnir hafa með þessu frumvarpi því stefnt að því að aðstoða 0,5% þeirra heimila sem virkilega þurfa á hjálp að halda . Hvort eigum við að hlæja eða gráta ? Lífeyrissjóðirnir Áherslur lífeyrissjóða hafa undanfarin ár verið falar í aukinni hlutabréfaeign og viðskiptum með skuldabréf stórfyrirtækja . Sumarið 2008 óskuðu lífeyrissjóðirnir eftir auknum heimildum til hlutabréfakaupa . Nú fyrir skemmstu veitti ríkisstjórnin þeim leyfi til að auka hlutdeild sjóða sinna í óskráðum félögum á þann máta að nú geta þeir fjárfest 20% af eigum sínum í slíkum félögum í stað 10% áður . Félög sem eru óskráð þurfa ekki að fara eftir reglum hlutabréfamarkaða um reikningsskil og endurskoðun og því er mun meiri óvissa með raunverulega stöðu þeirra en skráðra félaga . Samfylkingin virðist ekki skilja hver áhættan á bakvið þetta er og fer því algjörlega að ráðum stjórnenda lífeyrissjóðanna sem eru því miður ekki að ráða Jóhönnu og hennar fólki heilt . Stjórnendur sjóðanna ættu að finna leiðir fyrir lífeyrissjóðina til að fjárfesta á öruggan máta þannig að sjóðirnir tæmist ekki reglulega , en í 11 ára sögu séreignarsparnaðar á íslandi hafa í tvö skipti tapast ótrúlegar upphæðir . Í 140 ára sögu Þýskra sjóða eins og Allianz og Þýsku sparisjóðanna VKB hafa aldrei tapast svo mikið sem 1 þýskt mark , 1 evra eða 1 íslensk króna . Viðskiptavinir hafa ávallt fengið tryggða lágmarksávöxtun – ár eftir ár . Þetta allt þrátt fyrir tvær heimsstyrjaldir , kreppur og óðaverðbólgutímabil . Því má leiða að því líkur að við Íslendingar ættum að einbeita okkur að því að breyta lagarammanum sem lífeyrissjóðirnir vinna eftir . Draga stórkostlega úr markaðsáhættu sjóðanna og afnema verðtrygginguna . Stjórnendur lífeyrissjóðanna okkar eru farnir að haga sér eins og spilafíklar sem sækja ávallt í meiri og meiri áhættu til að bjarga tapinu sem sjóðirnir hafa orðið fyrir . Þetta er stórhættuleg þróun . Við leiðréttingu á vísitölunni eins og Borgarahreyfingin hefur talað fyrir ásamt Hagsmunasamtökum heimilanna , er eignatilfærslan sem svo óréttilega var tekin af heimilium landsins , færð til baka aftur til réttmætra eigenda sinna , heimilanna í landinu . Réttlát leiðrétting til þeirra sem virkilega þurfa á henni að halda . Samkvæmt lögum um innistæðutryggingar eru innistæður allt að upphæð 20.000 evrur , tryggðar hjá evrópskum bankastofnunum . Allar innistæður umfram 20.000 evrur ( ca. 3 milljónir króna ) fara hinsvegar inn í þrotabú viðkomandi banka verði hann gjaldþrota . Geir H. Haarde , Sjálfstæðisflokki , og Ingibjörg Sólrún Gísladóttir , Samfylkingunni , tóku ákvörðun um að tryggja allar innistæður umfram 20.000 evrur á kostnað íslensku þjóðarinnar . Þannig var komið í veg fyrir að þessar upphæðir yrðu eftir í þrotabúum bankanna . Þetta virkar þannig að ef Jón Jónsson átti 9 milljónir inni á banka þegar hrunið varð þá hefði hann því miður bara átt ca. 3 milljónir eftir vegna laga um innistæðutryggingar . Því gaf íslenska þjóðin Jóni 6 milljónir . Til hamingju Jón . Nú þarf að leiðrétta lánin og Jón skuldar 30 milljónir í húsnæðislán . Við viljum leiðrétta ca. 20% af því láni eða 6 milljónir króna , eftir stendur skuld að upphæð 24 milljónir . En þar sem íslenska þjóðin var þegar búin að rétta Jóni 6 milljónir í handbæru fé má segja að búið sé að leiðrétta lán Jóns . Hann stendur því eftir með 30 milljóna króna lán og 9 milljónir í handbæru fé . Nettó staða Jóns er því 24 milljónir í skuldir og 3 milljónir í banka ( nema að það fé sem hefði farið í að lækka skuldir Jóns komi til hans sem innistæða í bankanum ) . Hefði ekkert verið gert hefði hann skuldað 30 milljónir og átt 3 milljónir inni á banka . En með því að taka skref 1 og 2 á hann 6 milljónum meira . Ari bróði Jóns átti ekki krónu inni á banka en skuldar hinsvegar einnig 30 milljónir í íbúðalán . Hann fær 20% leiðréttingu og skuldar því 24 milljónir eftir breytinguna . Hann á þá 6 milljónum meira í eign sinni eftir leiðréttingu lánsins . Þeir bræður hafa fengið jafn mikla leiðréttingu og sitja því við sama borð . Nauðsynleg skref til heilla íslensku þjóðinni . Að þessu sögðu er mikilvægt að menn átti sig á því að aukning innistæðutrygginga umfram skyldur stjórnvalda var nauðsynleg aðgerð . En sú aðgerð var aðeins fyrsta skrefið í að tryggja að við gætum haldið áfram að búa á landinu . Næsta skref er að leiðrétta skuldir heimilanna . Skref 3 er að bjóða upp á óverðtryggð húsnæðislán . Því miður eru Samfylkingin og Vinstri grænir ekki líkleg til að taka skref númer 2 og 3 í þessum dansi . Vésteinn Gauti Hauksson Höfundur er 35 ára varaformaður Hagsmunasamtaka heimilanna .