Varla hefur verið hægt að kveikja á fréttum þetta árið öðruvísi en að rekast á grænbólstraða bekkina í breska þinginu við bakka Thames . Saklausir sjónvarpsáhorfendur með áhuga á erlendum málefnum , hafa þurft að setja sig inn í einhverja dramatískustu sápuóperu seinni ára , Brexit , og reynt að átta sig á atburðarásinni , skilja hvað um er að vera og rýna hvað gerist næst . Fréttirnar fjalla um samning eða ekki samning , tollahlið og tryggingar , vantraust , afsagnir , tapaðar atkvæðagreiðslur og allrahanda uppnám . Að vera eða ekki vera í Evrópusambandinu – það hefur verið stóra spurningin . Árinu lýkur svo með ævintýralegri endurkomu . Ljósfexti riddarinn , sem fyrir skemmstu lá næstum dauður úti í skurði , situr nú uppi með pálmann í höndunum , brothætt konungsríkið í fanginu og framtíðina á teikniborðinu . En líka ábyrgðina á herðunum . Hans villtustu draumar munu rætast snemma á næsta ári þegar Bretland gengur formlega úr Evrópusambandinu þótt enginn viti í raun hvað nákvæmlega tekur við . Ringlaðir pólitískir keppinautar sleikja sárin og reyna að skilja hvað í veröldinni hafi nú eiginlega gengið yfir . Fréttaskýrendur klóra sér í kollinum , sérfræðingar velta vöngum . En spurningunum er ei auðvelt að svara , frekar en hjá Ara um árið : Tekst að halda Stóra-Bretlandi saman ? Verður áfram friður á Norður-Írlandi . Kjósa Skotar sjálfstæði ? Hvernig samningur verður til milli Breta og ESB , og hvað mun það kosta breska hagkerfið ? Hvaða hlutverk verður Bretum ætlað á heimssviðinu , eiga þeir sér viðreisnar von , eða hnígur sól hins gamla heimsveldis enn dýpra í sæinn ? Auglýsing Árið 2019 í breskum stjórnmálum gæti verið leikrit eftir Shakespeare eða saga eftir Dickens , eða sjónvarpsþáttasería frá BBC , með ótal sveiflum og sögupersónum . En kannski er nærtækast að líkja þessu ári við grínþætti um vonlausa hóteleigendur við breska sólarströnd ( ! ) frá því fyrir 40 árum . Þætti sem valdir hafa verið bestu bresku sjónvarpsþættir allra tíma og hétu á íslensku : Hótel Tindastóll . Á Hótel Tindastóli var alltaf allt í klessu . Allt hið breskasta hlægilegt , þjóðareinkennin , matarhefðin , samskiptamynstrið . Stórveldisþóttinn , yfirlætið og hugmyndin um andlega yfirburði og sögulegt hlutverk . Í stað þess að Bretland og Bretar nytu virðingar sem heimsveldi og fyrirmynd í menningu og stjórnmálum – með móður allra þjóðþinga og allar sínar fornu og fallegu hefðir , drottningu og heiðursfólk – hefur þessi síðustu þrjú ár verið horft til Bretlands í forundran þar sem leiðtogar þjóðarinnar hafa fengið lýðræðislegt umboð til að rýra gæði , tapa mörkuðum , glata verðmætum og baka tjón . Einfaldar lausnir sem byggja á óttanum við hið ókunna , hugmyndum um heilagt fullveldi og fyrirlitningu á sérfræðingunum að sunnan hafa orðið ofaná . Rétt eins og Hótel Tindastóll hefur það verið skemmtilegt sjónvarp að fylgjast með sveiflunum , hrakförum og uppnámi , vandræðagangi og vitleysu , pólitískum andlátum og endurfæðingum . Mynd : EPA I Þið munið hana May ? Fyrir ykkur sem eru búin að gleyma því , þá er rétt að minna á að í byrjun ársins og fram á sumar , var forsætisráðherra Bretlands kona að nafni Theresa May . Hún hafði unnið formannskjör í Íhaldsflokknum eftir Brexitkosningarnar 2016 . Fyrst höfðu verið kallaðir til sögunnar forystumenn útgöngusinna , þeir Boris Johnson og Michael Gove en þeir rugluðust á tám eins og bræðurnir frá Bakka , og stungu hvorn annan svo illa í bakið að þeir lágu eftir óvígir og May sigldi hægfara í höfn . Theresa May var lúsiðin og samviskusöm , hollur flokksmaður frá unga aldri , og bætti upp það sem upp á skorti í kjörþokka og tilfinningagreind , með takmarkalausri seiglu , ákveðin í því að láta ekkert stöðva sig í að ná því fram sem hún taldi að hún hefði umboð til að vinna að , samningnum um Brexit og útgöngunni úr ESB . Hún stóð af sér vantraust flokksmanna og hrikalega þrautagöngu á landsfundi og þingsal , hóstaköst og hrakfarir , reis alltaf upp aftur og barðist áfram fyrir samningnum sem enginn annar vildi . Fleygustu orð hennar forsætisráðherratíðar voru „ Brexit þýðir Brexit “ og „ Enginn samningur er betri en vondur samningur “ . Þessi snilld skilaði henni þó ekki lengra en efni stóðu til , og á endanum , eftir langt stríð , rakst hún á vegg þegar þingmenn í hennar eigin röðum töldu skárra að hafa engan samning en þann sem hún bar á borð , og engan formann frekar en hana . Eftir að hafa ítrekað þurft að þola þá lýðræðislegu niðurlægingu að þingið felldi mál sem hún lagði alla áherslu á að koma í gegn , þvarr hennar pólitíska innistæða . Evrópusambandið hafði séð aumur á ástandinu og samþykkt að framlengja útgöngufrestinn frá 29. mars eins og bundið hafði verið í lögum , fram til loka október . Breska þingið hafði þá tekið völdin af ríkisstjórninni og samþykkt að ekki væri heimilt fyrir stjórnina að yfirgefa Evrópusambandið án þess að fyrir lægi samningur . Stjórnin náði ekki samningi í gegn og allt var frosið fast . Engin útganga , enginn samningur , enginn forsætisráðherra , enginn þingmeirihluti , engin skýr framtíð . Mynd : EPA Þegar hér var komið sögu , vetri hafði hallað og vorið brosti við , birtist aftur á sviðinu , Alexander Boris de Pfeffel Johnson , alþýðlegur yfirstéttardrengur með ljósan makka og litríka sögu . Félagsmálatröll úr mesta forréttindaskóla landsins og ræðumeistari frá Oxford sem vandi sig snemma á að hafa hlutina eins og þeir betur hljómuðu . Ungur hafði hann verið rekinn af dagblaði fyrir að skálda ummæli eftir guðföður sinn í blaðagrein um fornleifar , hann var síðar rekinn sem skuggaráðherra menningar og lista fyrir að segja opinberlega ósatt til um framhjáhald sem hann hafði staðið í um árabil með samstarfskonu , og hann hefur aldrei viljað svara því skýrt til hversu mörg börn hann ætti , þar sem hann kannast ekki við öll þau sem honum eru kennd . En þrátt fyrir ýmsa bresti , er Johnson með góða stjórmálagreind , einstaklega mælskur og orðheppinn . Slær um sig með sögulegum tilvitnunum í fornaldarsögur og bókmenntirnar . Skrifar lipran texta og tekst öðrum betur að koma pólitískum skoðunum , stefnu og slagorðum , í búning sem fólk skilur , stundum með orðalagi og aðferðum sem móðga heilu hópana og lýsa í það minnsta kæruleysislegum fordómum . Það sópar að honum þar sem hann kemur og gagnvart mörgum hefur honum tekist að snúa breyskleikanum í styrkleika og hefur nú komið sínum takmarkalausa metnaði til verka . Auglýsing En þarna í vor var hann var mættur í framboðið sem hann hafði heykst á tveimur árum áður og rúllaði því upp með yfirburðum , dyggilega studdur af hvítum og rosknum flokksmönnum Íhaldsflokksins . Í lok júlí var hann svo orðinn forsætisráðherra Bretlands en hafði takmörkuð völd til að vinna með . Þingmeirihlutinn var fjórir þingmenn . Fyrst missti hann tvo , svo þann þriðja og fjórða . Bróðir hans sagði af sér og þegar hópur íhaldsþingmanna greiddi atkvæði gegn ríkisstjórninni , rak Johnson tuttugu og einn úr þingflokknum , þar á meðal nokkra helstu reynsluboltana , og loks gerði hann útaf við stuðning samstarfsflokksins og missti tíu atkvæði til viðbótar . Enginn hefur misst stuðning á þingi jafn hratt . Fylgi flokksins var við frostmark í Evrópuþingkosningum sumarsins . Enginn forsætisráðherra hefur áður fengið jafn mörg mál felld fyrir sér í þinginu í upphafi ferils . Og ekki var nóg með það , heldur dæmdi Hæstiréttur að ekki hafi mátt rjúfa þing með þeim hætti sem hann gerði – gefið var til kynna að hinn nýi forsætisráðherra hefði platað sjálfa drottninguna , hann þurfti að taka sitt hafurtask og fljúga heim frá Sameinuðu þjóðunum og kalla þingið aftur saman . Þingið var á móti honum , nokkrir sterkustu þingmenn hans voru í uppreisn , dómstólarnir settu honum stólinn fyrir dyrnar , drottningin ósátt , og Brexit-draumurinn var að deyja . Yrði Boris Johnson skammlífasti forsætisráðherra sögunnar ? Mynd : EPA En Boris var ekki enn af baki dottinn og þar sem stjórnarandstæðingum , stuðningsmönnum áframhaldandi veru Bretlands í Evrópusambandinu , og þeim sem vildu leyfa þjóðinni að kjósa að nýju um útgöngu eða aðild , tókst ekki að stilla saman strengi , náði enginn tökum á atburðarásinni . Ekki tókst að sameinast um að fella hinn borubratta Boris Johnson úr sessi og koma öðrum í Downingsstræti 10 fram til kosninga sem nú urðu óhjákvæmilega í grennd . Andstæðingar Johnsons vanmátu alla tíð að hann ætlaði að ná sínu fram hvað sem það kostaði . Meðan aðrir hurfu inn í fréttahringiðu dagsins , stöðuna á samfélagsmiðlum og leikfléttur og klæki inni á þingi , var Johnson með augun á boltanum , sem var að klára Brexit og mæta til kosninga í sterkri stöðu , sem forsætisráðherra og sækja sér nýtt umboð með því að lofa hverju því sem þyrfti til að geta farið því fram sem hann hefur alltaf viljað – að vera forsætisráðherra . Allt yrði að víkja til að metnaðinum yrði fullnægt . Við félaga sína í ríkisstjórn sagði hann : Hafið þið prófað mótorkross . Nei sögðu þeir og skildu ekki spurninguna . Ef þú hefur prófað mótorkross , sagði forsætisráðherrann , þá veistu að hjólið á bara eftir að hristast meira og meira , og það eina sem þú getur gert , er að halda þér fast í stýrið og passa að detta ekki af þangað til þú kemst í mark . Auglýsing Og hann hótaði að leggja allt í sölurnar til að ganga út 31. október , jafnvel þótt það þýddi að yfirgefa ESB án samnings , með meiriháttar röskun á milliríkjaviðskiptum . Enginn vafi , ekkert hik . Þegar þingið samþykkti að aldrei mætti ganga út án samnings og forsætisráðherrann yrði að skrifa bréf til Evrópu , sagðist hann aldrei nokkurn tímann myndu gera það . Heldur myndi hann drepast úti í skurði ... Og svo sendi hann bréfið . Og útgangan varð ekki 31. október , heldur var enn framlengt . Honum tókst að opna útgöngusamninginn og breyta nokkrum atriðum , losna við bakkstoppið sem hefði kostað landamæri milli Írlands og Norður-Írlands og setti heldur tollalandamæri í Írlandshafið . Hann kom með nýja samninginn heim og til þingsins , sem felldi hann enn og aftur . Nú tóku stjórnarandstöðuflokkarnir þá afdrifaríku ákvörðun , að í lagi væri að láta undan Boris og ganga til kosninga fyrir jól . Það væri frost í þinginu sem einungis myndi þiðna með nýjum kosningum . Frjálslyndir demókratar voru fullir sjálfstrausts eftir góðar Evrópuþingskosningar og Skoski þjóðarflokkurinn vildi endilega hespa kosningum af meðan flokkurinn væri á hátindi vinsælda og samkeppnisflokkar í sárum , áður en að réttarhöld yfir helsta forystumanni þeirra um árabil , Alex Salmond hæfust nú í janúar fyrir kynferðisbrot . Verkamannaflokkurinn , sem hafði kallað eftir kosningum mánuðum saman , gekkst einnig inn á þetta eftir að hafa talið sig hafa tryggt sig gagnvart því að ekki yrði hægt að ganga út úr ESB án samnings . Mynd : EPA IV Þytur í laufi Fyrst við höfum sótt okkur líkingar úr sjónvarpsefni frá árdaga litasjónvarpsins , fangar enginn þáttur kosningabaráttuna sem í hönd fór betur en Þytur í laufi , teiknimyndaþættirnir upp úr vinsælli barnabók sem gerðist í fallegri breskri sveit . Í kosningunum öttu kappi , hin hógværa og meinlausa moldvarpa og hinn háværi , fjörugi froskur . Á meðan Corbyn reyndi að koma sínum málstað rólega á framfæri , og vera ekki of afgerandi í málum þar sem fólk var að rífast , göslaðist Fúsi froskur áfram á sínum kappakstursbíl eða keppnishjóli , hann keyrði geyst og lenti úti í skurði , en lifði það af og þeystist í mark , studdur af þeim sem hann sagði það sem þau vildu heyra . Þrennt skipti meginmáli fyrir árangur Boris Johnson og Íhaldsflokksins í kosningunum . Að ryðja Brexit flokki Nigel Farage út úr myndinni , kaupa hann til samninga um að skipta ekki upp fylginu í þeim kjördæmum þar sem meirihluti var með útgöngu úr ESB . Í öðru lagi skipti það Boris Johnson miklu að geta háð kosningabaráttuna úr hárri stöðu , úr embætti forsætisráðherrans sem valdið hefði , og í þriðja lagi virtist ekkert falla með stjórnarandstöðuflokkunum . Verkamannaflokkurinn hrjáður af innri deilum með óvinsælan formann og Frjálslyndir demókratar sem fundu engan veginn fjölina . Hefðu þessir flokkar náð saman með einstaka flóttamönnum úr Íhaldsflokknum um að skipta ekki upp atkvæðum þeirra sem vildu tryggja áframhaldandi veru í Evrópusambandinu , sem er meirihlutastuðningur við í könnunum , hefðu úrslitin getað orðið töluvert önnur . Í það minnsta hefði dýnamíkin í kosningabaráttunni orðið önnur . Mynd : Úr safni Við stórsigur Íhaldsflokksins 12. desember hefur pólitíska landakortið á Bretlandseyjum gjörbreyst og spurningin er hvort það sé varanlegt . Flokkurinn sigraði í kjördæmum þar sem hann hefur aldrei áður náð máli , ruddi burt vígi Verkamannaflokksins frá miðlöndunum norður til Wales og austur til Grimsby . Markmiðið tókst um að ná til Workington mannsins , dæmigerðs kjósanda í fátækari héröðum í norðri þar sem áður fyrr var næg vinna fyrir ómenntað vinnuafl en harðara á dalnum síðustu áratugi . Landslagið snýst ekki um hægri og vinstri eins og áður heldur eru aðrir kraftar að störfum . Hvað kjósa þeir sem eru bundnir átthögum og óttast breytingar ? Hvað eiga þeir sameiginlegt með heimsborgalega sinnuðu ungu fólki í stórborgum ? Bilið milli kjósenda í borgum annars vegar og bæjum hins vegar , hefur breikkað mikið og eini flokkurinn sem náði að fanga þá strauma var Íhaldsflokkurinn . Íhaldsflokkur Borisar Johnsons , flokkurinn sem hefur staðið fyrir aðhaldsstefnu í efnahagsmálum , skorið niður opinbera þjónustu um allt land , birtist nú með stærstu útgjaldaloforð sem sést hafa . Hefðbundinn hægri flokkur sem lofar fyrst og fremst auknum ríkisútgjöldum og fjölgun opinberra starfsmanna , er nýjung , og áskorun sem ný ríkisstjórn verður að standa undir , ætli hún sér ekki að missa kjósendurna sem lofuðu þeim atkvæðum . Hvort það tekst í efnahagslægðinni sem óumflýjanlega fylgir Brexit , verður framtíðin að leiða í ljós . Brexit mun þýða högg fyrir þjónustugreinarnar sem hafa myndað meginstoð atvinnulífsins að undanförnu . Brexit getur einnig kostað iðnað mikið sem hefur lifað á hnökralausum viðskiptum við önnur Evrópuríki . Það verður ekki hægt að eiga kökuna áfram eftir að hafa étið hana , hvað sem hinn tungulipri forsætisráðherra segir . En það verður léttir fyrir Breta að koma Brexit sögunni á næsta reit . En hvort konungdæmið helst saman , hvort friður ríki á Norður Írlandi , hvort innviðirnir styrkist í efnahagslægð , það er önnur saga og meiriháttar áskorun fyrir þjóðina sem hefur svo margt , hefur gert svo margt gott , en hefur kosið að snúa taflinu , sparka upp borðinu og stokka spilin alveg upp á nýtt , fyrir mjög óvissa framtíð . Kjarninn er vettvangur umræðu og á nýliðnu ári voru 539 skoðanagreinar birtar , stærstur hluti þeirra aðsendar greinar . Okkar tryggð er aðeins við lesendur . Við erum skuldbundin ykkur og værum þakklát ef þið vilduð vera með í að gera Kjarnann enn sterkari .