Í feiknaformi í Berlínar hálfmaraþoni árið 1997 . Ingólfur er þarna nálægt hátindinum enda hljóp hann á 1 klst. 14 mín . Ingólfur Geir Gissurarson er fulltrúi Fjölnismanna í kynningu á einum rótgrónasta hlaupahópi landsins , Skokkhópi Fjölnis . Stúdent , löggiltur fasteignasali , margfaldur Íslandsmeistari í maraþonhlaupi og sundi , Everestfari og margt margt fleira . Ingólfur er 52 ára Grafarvogsbúi , alin upp á Akranesi en fæddur á Suðureyri við Súgandafjörð . Hann er giftur Margréti Björk Svavarsdóttur og eiga þau þrjár dætur á aldrinum 18 - 30 ára auk tveggja barnabarna og það þriðja er á leiðinni . Eftir að hafa verið einn fremsti sundmaður landsins í fleiri ár lagði Ingólfur sundskýlinu á hilluna rúmlega tvítugur og tók sér hlé frá keppnisíþróttum í nokkur ár . Um þrítugt fór Ingólfur að hlaupa af krafti og árangurinn lét ekki á sér standa . Að nokkrum Íslandsmeistaratitlum liðnum hægði Ingólfur ferðina örlítið og gekk í Skokkhóp Fjölnis . Hér að neðan má lesa viðtal hlaup.is við Ingólf um Hlaupahóp Fjölnis , reynslu sína af hlaupum , fjallgöngur , Mt . Everest og margt fleira . Hvernig þróaðist þinn keppnisferill í hlaupunum ? Ertu ennþá að keppa ? Ég tók mér nokkurra ára hlé frá íþróttum á meðan ég stóð í barneignum og striti við að koma mér upp þaki yfir höfuðið . Svo byrjaði ég að hlaupa lítillega árið 1991 eða í tvo mánuði fyrir Reykjavíkurmaraþon sem ég þrælaðist í gegnum . Eftir þetta kom hlé í tvö ár en ég byrjaði svo að æfa fyrir alvöru í byrjun árs 1994 , aðallega sjálfur , en þó með ÖL hópnum á sunnudagsmorgnum ( ÖL stendur fyrir Öldungar , eða jafnvel Örþreyttir langhlauparar ) . Ég fór þó fljótlega yfir í Ármann og æfði skipulega með hlaupafélögum næstu árin , en æfði þó aðallega sjálfur . Á þessum árum 1994 - 1997 tók ég miklum og örum framförum . Tíminn í fyrsta maraþoni 1991 var 3 klst. og 9 mín . Maraþon nr. 2 ( Reykjavíkurmaraþon 1994 ) 2 klst. og 51 mín og 1997 á 2 klst og 39 mín . Mér gekk ansi vel í maraþonhlaupum á þessum árum og varð fimm sinnum Íslandsmeistari 1995 , 1996 , 1997 , 1999 og 2001 . Þá vann ég Mývatnsmaraþonið sex ár í röð . Eftir 2001 fjaraði hratt undan keppnisferlinum og hef ég frá þeim tíma nær eingöngu æft með hlaupahópnum en nánast ekkert tekið þátt í keppnishlaupum nema þá með hlaupahópnum í hópferðum á 2 - 3 ára fresti í þekkt hlaup erlendis . Hópurinn hefur t.d. farið í New York maraþon 2004 , Berlínarmaraþon 2007 , Chicago maraþon 2011 , Boston maraþon 2013 og nú síðast í október 2015 í Ferrari maraþon á Ítalíu . Þessar ferðir eru ávallt samblanda af hlaupaferð og skemmtiferð á eftir í 4 - 5 daga . Alltaf mikið fjör og einstaklega skemmtilegar og eftirminnilegar ferðir . Sigursveit í Reykjavíkurmaraþoni 1998 . Frekar vígalegir í fullum skrúða , fv. Pétur Helgason , Ingólfur og Vöggur Magnússon . Eftir keppnisferilinn gengur þú í Fjölnishópinn . Segðu okkur frá veru þinni í Skokkhópi Fjölnis ? Þegar það versta eða réttara sagt mesta var gengið yfir í þessu keppnisfári , gekk ég í Hlaupahóp Grafarvogs ( Fjölnis ) árið 1999 og hef verið þar síðan . Það að ganga í þennan hóp lá beinast við þar sem ég bý í Grafarvogi og eiginkona mín hafði þá nýlega byrjað að hlaupa með hópnum . Auk þess þekkti ég vel þjálfara hópsins frá gamalli tíð í sundinu , hana Erlu Gunnarsdóttur . Hópurinn var mjög stór hlaupahópur á þessum tíma og líklega einn sá stærsti þá . Honum var mjög vel stjórnað og var mjög áberandi . Ingólfur í London 99 ' ' en þar hljóp hann sitt besta maraþon . Það er engin vafi í mínum huga að Fjölnishópurinn hafði mikil áhrif á myndum og starfsemi annarra hlaupahópa sem urðu til í kjölfarið og í raun á þróun annarra hlaupahópa sem hafa sprottið upp undanfarin fimmtán ár . Vafalaust hefur Fjölnishópurinn verið góð fyrirmynd fyrir aðra hópa sem voru að myndast eða áttu eftir að myndast í hinum ýmsu hverfum höfuðborgarsvæðisins . Það er mikill munur að vera hluti af stórum hóp , miklu þægilegra og auðveldara í alla staði , bæði félagslega , andlega og æfingalega ( meiri samkeppni ) . Á fólk sem er að hlaupa að ganga í hlaupahóp ? Hvað hefur það gefið þér að æfa með hlaupahóp ? Ég mæli hiklaust með því að fólk sem er að byrja að hlaupa gangi í hlaupahóp , því þar er oftast að finna mikla reynslu , þekkingu og stuðning sem miðlað er frá þeim reyndari til hinna reynsluminni og allir leggjast á eitt að hafa sem mesta ánægju , árangur og hamingju útúr þessu . Fyrir mig persónulega eru hlaup lífsstíll og hluti af daglegu lífi sem ég get ekki verið án . Ég hef stundað þetta í 22 ár núna og vona að líkaminn geri mér kleift að gera það miklu lengur . Dregið hefur úr ákefðinni og hlaupamagninu , enda var áður og fyrr æft með keppni í huga . Nú eru æfingar 3 - 4 sinnum í viku og dugar það vel til að halda mér í góðu grunnformi . Ég starfa sem löggiltur fasteignasali á fasteignasölunni Valhöll og þar er vinnudagurinn mjög oft ansi langur , erilsamur og stressandi . Það er fátt betra en að fara á hlaupaæfingu í lok vinnudags til að losa um uppsafnaða streitu og fá gott endorfín búst . Allt kemst í gott lag með reglulegum hlaupaæfingum s.s. svefn , líkamsþyngd , hægðir , almenn vellíðan og heilsa . Fjallgöngur hafa verið snar þáttur af þínu lífi og þú komið víða við á mörgum af hæstu tindum veraldar . Hvernig þróaðist þessi áhugi ? Ég hef alla æfi haft mikinn áhuga á fjöllum og fjallgöngum , enda fæddur og uppalin að hluta fyrir vestan undir bröttum hlíðum svipmikilla fjalla . Ég byrjaði snemma eða um 10 ára að fara einn í fjallgöngur á Akrafjall ( við Akranes ) og seinna á Skarðsheiði . Um fermingu kunni ég t.d. nöfn og hæð uppá metra á 50 - 60 hæstu fjöllum landsins , auk þeirra hæstu í heiminum , þar á meðal Himalaya fjallgarðinn og sá á landakortum nöfn þessara fjalla og hæðartölur . Ingólfur á toppi Everest . Ferðin tók allt í allt heila tvo mánuði . Ég man hvað manni fannst óraunverulegt að horfa á töluna 8848 metrar á Mt . Everest sem hæsta fjall heims . Ég lék mér að því að horfa á Skarðsheiðina ( frá Akranesi ) sem er 1055 metrar og stafla sjö slíkum ofaná til að finna u.þ.b. hvar þessi tindur myndi vera í loftinu , það var hálf bilað í þá daga . Sem unglingur átti ég mér alltaf þann draum að standa þar einn daginn , þó vissulega væri það á þeim tíma jafn líklegt og að fara til tunglsins . Áfram hélstu og endaðir á Everest . Hvernig var vegferðin að því markmiði ? Hjálpuðu hlaupin í þessu fjallabrölti öllu ? Örlögin höguðu því þannig að upp úr 2005 fór ég að fara í göngur á sífellt hærri fjöll . Sá líkamlegi og andlegi grunnur ( ekki síst agalega séð ) sem ég hafði öðlast í gegnum keppnisíþróttirnar bæði sundið og hlaupin , nýttust fullkomlega í fjallgöngurnar . Má þar nefna góða hæfni til að skipuleggja bæði æfingar og sjálfar göngur á fjöllin , góð öndunartækni , gott þol , áræði og síðast en ekki síst skynsemi í ákvörðunartökum á krítiskum stundum , sem geta stundum snúist um líf og limi . Ég fór fyrst á Hvannadalshnjúk ( 2110 m ) vorið 2006 . Síðar um sumarið 2006 á hæsta fjall Spánar , Teide á Tenerife ( 3718 m ) . Þá fór að kvikna fyrir alvöru vonin um að komast hærra á fjöllum einhversstaðar í heiminum . Í maí 2007 náði ég hæsta tindi Evrópu , Elbrus í Kákasus ( suður Rúslandi ) 5655 m . Eftir það fékk ég áhuga á hæsta fjalli heims utan Asíu sem er Aconcagua í Argentínu ( 6960 m ) . Ég fór með hópi í janúar 2009 sem þurfti að snúa við í brjáluðu verðri 350 m frá tindinum . En í janúar 2011 náði ég tindi Aconcagua einn míns liðs . Eftir það fór hugurinn að leita til Himalaya og góður vinur minn sem einnig hafði farið á Aconcagua , kom til mín og saman ákváðum við að fara í leiðangur á Cho oyu sem er sjötta hæsta fjall heims ( 8201 m ) og er á landamærum Kína og Nepals aðeins 25 km frá Everest . Leiðangurinn átti að vera í september 2012 . Mánuði fyrir brottför var leiðangurinn blásinn af því Kínverjar höfðu skyndilega lokað landamærunum , án skýringa . Þeir eru víst markvisst að reyna að eyðileggja túrisma í Tíbet . Nú voru góð ráð dýr , en við tókum þarna ákvörðun um að skrá okkur í leiðangur á Everest vorið 2013 . Íslenski fáninn rifinn upp á hæsta tindi heims , Mt . Everest . Við fórum með Adventure Consultant sem er fyrirtækið sem kemur við sögu í nýjustu mynd Baltasars um stóra slysið á Everest 1996 . Til að gera langa sögu stutta gekk allur undirbúningur vel , við fórum í ferðina , því miður þurfti félagi minn að hætta í leiðangrinum eftir um 40 daga sökum veikinda , en ég var lánsamur og náði tindi Everest að morgni 21. maí 2013 . Alls tók leiðangurinn 2 mánuði . Þessi magnaða lífsreynsla sem ég öðlaðist í leiðangrinum er svo efni í lengri frásögn . En það er algerlega öruggt að góður og langur hlaupaferill og sá grunnur sem lagður var þar , hafði mikið að segja . Einhverjar ráðleggingar að lokum ? Ég vil hvetja alla sem eru að spá í að byrja að hlaupa að drífa sig af stað , fara varlega í byrjun . Taka a.m.k. 2 - 3 mánuði í að byrja og trappa sig rólega og stigvaxandi upp . Alls ekki byrja með látum , ég hef oft séð fólk fara geyst af stað og taka miklum framförum í upphafi en lenda svo fljótlega í álagsmeiðslum sem veldur margra mánaða fjarveru frá hlaupum . Endilega mæta á æfingar og skrá sig hjá þeim hlaupahóp sem best hentar , hann er jafnvel að finna í þínu hverfi . Það gefur ómetanlegan stuðning þegar eitthvað bjátar á , jafnvel þegar áhugi dvínar tímabundið eins og oft vill gerast . Þá dregur félagslega hliðin og hvatningin sem til staðar er í hlaupahópum , fólk áfram á erfiðum augnablikum . Gangi ykkur allt í haginn .