Reyndar hefðu ljóðin hennar líka átt erindi inn í Suss en efninu sem þar er fjallað um er sleppt hér , nú ráða ástin og lostinn ríkjum , ekki ofbeldið . Leikararnir fjórir fóru líka fjarskalega vel með textann hennar . Þórunn María klæddi persónurnar í stíl við sviðið , þær minntu á sirkustrúða með andlitin fagurlega skreytt , rautt hár , svarta hatta , klæddar í svartar buxur , tvöföld axlabönd og með slaufu á bringunni . Sætar og smart ! Og þetta er enginn „ venjulegur “ ljóðalestur því þau áttu til að barna ljóðin með endurtekningum , syngja þau jafnvel ( Helgi Svavar Helgason sá um tónlistarstjórn ) og meðan þau fluttu ljóðin léku þau á hljóðfæri , héngu eða róluðu sér í tjaldsúlunum og gerðu alls konar kúnstir . Það er sjón að sjá og ég hvet ykkur öll til að drífa ykkur í Tjarnarbíó á þessa ástríku sýningu . Silja Aðalsteinsdóttir