Hallur Karlsson er ljósmyndari að mennt með brennandi áhuga á myndlist . Eftir nokkurra ára hlé dró hann penslana aftur upp úr skúffunni og hélt sýningu í Núllinu Gallerý í sumar . Hann segir myndlistina vera mikilvægan hluta af sér þrátt fyrir að ljósmyndunin leiki stóra rullu . Hvernig listamaður ertu ? Ég er aðallega skúffuskáld . Ég vinn við ljósmyndun og mála svo myndir þegar ég er ekki að vinna aðrar myndir . Ég er mest að mála óhlutlægar abstraktmyndir núna þar sem ég fæ nóg af andlitum í gegnum ljósmyndunina . Fyrst til að byrja með var ég alltaf að reyna að gera mjög raunverulegar myndir líkt og ljósmyndir , svo fór ég að vinna meira í að skapa einhverjar tilfinningar þar sem ég kafa mun dýpra inn í sál mína og ná í eitthvað þar úr djúpinu . Myndir sem erfitt er að finna alveg út hvað er , en er samt eitthvað sem ég sé og man . Hvernig byrjaði ferillinn ? Ég hef alltaf verið að teikna og mála , ég á myndir af bílum og mótorhjólum sem ég var að teikna um tveggja ára aldur . Ég fór í Fjölbraut í Breiðholti á myndlistarbraut eftir að hafa verið að mála í nokkur ár . Ég hélt einkasýningu árið 2002 og hef tekið þátt í samsýningum , en upphaflega ætlaði ég mér alltaf að verða bóhem-listamaður og ljóðskáld . Ég endaði í Kaupmannahöfn og sótti þar um í Myndlistaháskólanum og í ljósmyndun , komst ekki inn í myndlistina en rauk inn í ljósmyndunina . Ég hætti að mála nánast frá 2005 til 2018 , en fann að ég gat bara ekki komist af eða funkerað almennilega sem manneskja án þess og byrjaði aftur með krafti . Í sumar opnaði ljósmyndarinn Hallur Karlsson myndlistarsýninguna Uggi er ekki ég . Hvaðan færðu innblástur ? Í huganum . Stundum þarf að grafa djúpt , stundum er nóg að fiska af yfirborðinu . En allar gjörðir fólks sem ég sé hafa áhrif og skilar sér einhvern veginn í undirmeðvitundina . Hvernig er ferlið frá hugmynd að mynd ? Það er mjög misjafnt , allt frá því að lesa verk einhverra ógæfuskálda yfir í að sjá vegg í niðurníslu . Þá er eins og það kvikni ljós í höfðinu á mér . Svo þarf bara að setjast niður og framkvæma . Hvar liggur þitt áhugasvið helst ? Í tónlist , almennri manngæsku og í sögu , sem er ekki sérlega þekkt fyrir mikla manngæsku . Sumir skapa til að lifa , ég lifi til að skapa . Maður skapar líka minningar . Hvernig myndirðu lýsa þínum stíl ? Útrásar abstrakt , semí pönk í bland við suðuramerískan vefnað . Hvaða litir og form heilla þig mest ? Mattir litir , jarðlitir og dökkbláir tónar sem eru næstum því svartir , svona eins og þegar heiður himinninn fær á sig svartamyrkur í fyrsta skipti síðsumars . En mér þykja svartur og hvítur alltaf bestir til þess að búa til kontrasta , til dæmis með að ramma inn litina . Ég er meira fyrir áferð en form , eins og til dæmis pensilstrokur , hraun eða eitthvað sem lekur niður og skilur eftir sig áferð . Hvenær sólahringsins finnst þér best að vinna ? Dag og nótt , bara þangað til ég er búinn með það sem ég byrjaði á . Ég tek yfirleitt langar tarnir þegar ég byrja . Mér finnst samt best að sofna snemma vegna þess að börnin vakna fáránlega snemma . Hvaða listamenn eru í uppáhaldi hjá þér ?