Árið 2019 var markvert fyrir margar sakir . Þó veðrið hafi framan af ári leikið við landsmenn þá léku efnahagslegir hagvísar okkur heldur grátt . Í upphafi árs stefndi í hörð átök á vinnumarkaði og vaxandi áhyggjur voru af stöðu ferðaþjónustunnar - áhyggjur sem reyndust vera á rökum reistar . Snarpur viðsnúningur í komum ferðamanna samfara áföllum í flugrekstri breytti efnahagsforsendum til hins verra og í framhaldinu voru mun dekkri hagvaxtarspár dregnar fram . Efnahagslægð er nú yfir landinu og birtist m.a. í vaxandi atvinnuleysi og minnkandi fjárfestingum í atvinnulífinu . Árið var þó ekki alslæmt í efnahagslegu tilliti . Innflæðishöftin voru endanlega afnumin og þar með var mikilvægum áfanga náð í íslenskri hagsögu sem einkennst hefur af meiri höftum en tíðkast meðal annarra þróaðra ríkja . Skynsamir kjarasamningar náðust milli stærstu viðsemjendanna á almennum vinnumarkaði og í framhaldinu hóf Seðlabankinn vaxtalækkunarferil . Gengi krónunnar hélst nokkuð stöðugt og verðbólga hélst við markmið . Aðlögun að breyttum aðstæðum getur orðið mild ef rétt er að málum staðið . Aukinn sparnaður og varfærni heimila og fyrirtækja á undanförnum árum hefur styrkt stoðir efnahagslífsins . Stjórnvöld boða skattalækkanir og aukið fjármagn verður sett í opinberar framkvæmdir . Þá hefur Seðlabankinn lækkað stýrivexti um 150 punkta á árinu . Viðbrögð hagstjórnaraðila við breyttum efnahagsforsendum eru í senn eðlileg og jákvæð . Meira þarf þó að koma til . Á sama tíma og stýrivextir Seðlabankans eru í sögulegu lágmarki eru skammtíma raunvextir á skuldabréfamarkaði álíka og áður en vaxtalækkunarferlið hófst . Viðskiptabankarnir berjast nú við að skila ásættanlegri arðsemi við skilyrði íþyngjandi eiginfjárkvaða og séríslenskra bankaskatta . Hefur það skilað sér í hærri útlánavöxtum en ella . Á næstu misserum verða stjórnvöld og Seðlabankinn að tryggja heilbrigt rekstrarumhverfi . Það dugar þó ekki að endurskoða einungis sérálögur á fjármálafyrirtækin heldur einnig aðra skattstofna – tryggingagjald , tekjuskattur fyrirtækja , fjármagnstekjuskattur , veiðigjald , gistináttaskattur og kolefnisgjald eru dæmi um nýja skatta eða eldri sem hafa hækkað síðastliðin ár . Ef hagvaxtarspár rætast verður árið 2020 sæmilegt en þær gera ráð fyrir að hagkerfið taki við sér á næsta ári eftir lítilsháttar samdrátt í ár . Verðbólga verði við markmið , krónan stöðug og áframhaldandi viðskiptaafgangur . Ekkert af þessu er þó fast í hendi og innbyggðar forsendur í þjóðhagslíkönum greiningaraðila líklega of bjartsýnar . Eftir sem áður getum við þó sammælst um að árið 2019 markaði endalok hefðbundinnar íslenskrar hagsveiflu sem undantekningalaust hefur endað með gengisfalli , verðbólguskoti og kaupmáttarrýrnun . Það er áfangi út af fyrir sig og ber að fagna .