Ár 2019 , 14. mars 2019 , var haldinn fundur í úrskurðarnefnd lögmanna í húsnæði Lögmannafélags Íslands , Álftamýri 9 , Reykjavík . Fyrir var tekið mál nr. 29 / 2018 : og kveðinn upp svofelldur Úrskurðarnefnd lögmanna barst þann 6. nóvember 2018 erindi kæranda , stjórnar A , um ætluð brot kærða , B lögmanns , á 2. mgr. 23. gr. laga nr. 77 / 1998 um lögmenn og 2. gr. og 1. og 2. mgr. 40. gr. siðareglna lögmanna , sbr. einnig 27. gr. laga nr. 77 / 1998 . Kærða var veitt færi á að skila inn greinargerð vegna kvörtunarinnar með bréfi dags. 9. nóvember 2018 , þar sem meðal annars var tekið fram það mat nefndarinnar að um væri að ræða kvörtun reista á 27. gr. laga nr. 77 / 1998 , en efni þess var jafnframt ítrekað með bréfi nefndarinnar til kærða , dags. 5. desember 2018 . Í 2. mgr. 23. gr. laga nr. 77 / 1998 er kveðið á um að lögmaður skuli fyrir 1. október ár hvert senda Lögmannafélagi Íslands , á þar til gerðu eyðublaði , yfirlýsingu sem staðfest er af löggiltum endurskoðanda um að staða vörslufjárreiknings hinn 31. desember fyrra árs sé ekki lægri en staða vörslufjár samkvæmt bókhaldi lögmannsins . Þá var í tölvubréfinu vakin sérstök athygli lögmanna á ákvörðun stjórnar kæranda varðandi áhrif vanskila á fjárvörsluyfirlýsingum og frágangi fjárvörslu við starfslok sem var svohljóðandi : „ Í 1. mgr. 12. gr. laga nr. 77 / 1998 um lögmenn er m.a. kveðið á um skyldu sjálfstætt starfandi lögmanna til að hafa sérstakan vörslufjárreikning í viðurkenndri bankastofnun og í 1. mgr. 23. gr. sömu laga segir jafnframt að sjálfstætt starfandi lögmönnum sé skylt að halda fjármunum þeim sem þeir taka við í þágu annarra aðgreindum frá eigin og varðveita þá á slíkum vörslufjárreikningi . Hefur stjórn A í þeim tilvikum þurft að leggja til við sýslumann niðurfellingu málflutningsréttinda hlutaðeigandi lögmanna . Þá hefur stjórn A gert þá breytingu á framkvæmd eftirlits félagsins með fjárvörslum lögmanna , m.a. með vísan til 13. gr. , sbr. 11. og 12. gr. reglugerðar nr. 1192 / 2005 , að framvegis skulu allir sjálfstætt starfandi lögmenn sem hætta rekstri , skila stjórn A yfirlýsingu , staðfestri af löggiltum endurskoðanda , þess efnis að gengið hafi verið frá fjárhagslegu uppgjöri við alla umbjóðendur þeirra og að öllum fjárvörslureikningum hafi verið lokað , eða staðfestingu annars lögmanns / annarra lögmanna þess efnis að hann / þeir hafi tekið við óloknum málum lögmannsins og að hann / þeir muni annast fjárvörslur og uppgjör vegna þeirra . “ Kærandi ítrekaði fyrri erindi sín til kærða með tölvubréfi , dags. 18. október 2018 . Var tiltekið í tölvubréfinu að kvörtun vegna vanskila yrði send til úrskurðarnefndar lögmanna til meðferðar þann 22. sama mánaðar . Í málatilbúnaði kæranda er vísað til þess að kvörtuninni sé beint að meintu broti kærða á tilgreindum ákvæðum laga nr. 77 / 1998 og siðareglna lögmanna með því að hafa ekki skilað stjórn kæranda yfirlýsingu um fjárvörslureikninga og verðbréfaskrá vegna ársins 2017 . Í 3. mgr. 13. gr. laganna komi fram að hafi lögmaður sem ákvæði 23. gr. tekur til ekki skilað stjórn kæranda yfirlýsingu um stöðu vörslufjárreiknings samkvæmt 2. mgr. ákvæðisins fyrir 1. október ár hver , eða hafi slík yfirlýsing ekki reynst fullnægjandi , beri kæranda að leggja til við sýslumann að réttindi hans verði felld niður . Þá hafi verið kynnt sú ákvörðun viðkomandi stjórnar að sjálfstæð kvörtun yrði send úrskurðarnefndinni kæmi til þess að leggja þyrfti til við sýslumann niðurfellingu málflutningsréttinda lögmanns á grundvelli 3. , sbr. 1. mgr. 13. gr. laga nr. 77 / 1998 . Í ljósi þess hefði stjórn kæranda ákveðið að leggja fram kvörtun til nefndarinnar vegna ætlaðra brota kærða gegn nánar tilgreindum ákvæðum laga nr. 77 / 1998 og siðareglna lögmanna . Þá vísar kærandi til úrskurða úrskurðarnefndar lögmanna í málum nr. 26 / 2016 , 14 / 2017 , 28 / 2017 og 36 / 2017 þar sem fallist hafi verið á aðild stjórnar kæranda að málum vegna meintra brota félagsmanna á lögum og / eða siðareglum lögmanna . Í athugasemdum kærða til nefndarinnar var vísað til þess að yfirlýsingu um fjárvörslureikninga og verðbréfaskrá vegna ársins 2017 hefði ekki verið skilað til stjórnar kæranda á tilsettum tíma vegna samskiptaleysis við endurskoðanda þar sem kærði hefði meðal annars verið að störfum erlendis á tímabilinu . Í 1. mgr. 13. gr. laga nr. 77 / 1998 er kveðið á um að A hafi eftirlit með því að lögmaður uppfylli ávallt skilyrði fyrir lögmannsréttindum samkvæmt 6. , 9. , og 12. gr. laganna . Þá er tiltekið í 4. mgr. ákvæðisins að hafi lögmaður , sem ákvæði 23. gr. laganna tekur til , ekki skilað stjórn A yfirlýsingu um stöðu vörslufjárreiknings samkvæmt 2. mgr. 23. gr. fyrir 1. október ár hvert , eða slík yfirlýsing hefur ekki reynst fullnægjandi , beri Lögmannafélagi Íslands að leggja til við sýslumann að réttindi hans verði felld niður . Í 3. mgr. 3. gr. reglna um meðferð mála fyrir úrskurðarnefnd lögmanna , þar sem fjallað er um hlutverk nefndarinnar , er eitt af hlutverkunum tilgreint svo , að fjalla um erindi sem stjórn A sendir nefndinni samkvæmt 3. mgr. 43. gr. siðareglnanna . Beinist skoðun nefndarinnar á meintum brotum jafnan að því hvort kærði hafi gerst brotlegur við kæranda . Þeir þurfa því að einhverju marki að vera beinir og einstaklingslegir umfram það sem aðrir hafa að gæta . Samkvæmt því sem hér hefur verið lýst er það mat nefndarinnar að sakarefnið varði kæranda sjálfan í framangreindum skilningi enda lýtur það meðal annars að þeim þáttum í störfum lögmanna sem kæranda er ætlað að hafa lögbundið eftirlitshlutverk með . Þá segir í 1. mgr. 40. gr. siðareglnanna að lögmaður skuli hafa góða skipan á skrifstofu sinni , vaka yfir störfum starfsliðs síns og líta eftir því , að lögmannsfulltrúar fylgi góðum lögmannsháttum . Leiði slíkt hið sama af 2. mgr. 40. gr. siðareglnanna enda tilgreind skil liður í bókhaldi kærða og vörslu fjármuna sem honum bar að haga í samræmi við lög og góða venju . Hefur sá málatilbúnaður ekki sætt andmælum af hálfu kæranda .