Er þetta oft þar sem dalir og hlíðar mætast , við girðingarhorn lengst upp í hlíð eða bara fyrir ofan bæinn . Í fyrirstöður eru oft sett börn og gamalmenni , miðaldra konur , léttadrengir og menn með 20 - 30 kílóa yfirvigt og þaðan af meira , sem ekki komast á fjöll eða fram á dali . Eins og mörgum er kunnugt , er það ekki tekið út með sitjandi sældinni að vera í fyrirstöðu þegar smalað er hér í vestfirsku fjöllunum . Stundum þarf fyrirstöðufólkið að bíða klukkustundum saman eftir að nokkur skepna láti sjá sig og annað eftir því . Og hver kannast ekki við setningar eins og þessar : " Sástu ekki hana Móru ? Það lá við að hún færi í gegnum hausinn á þér ? " " Það fóru að minnsta kosti 20 kindur fyrir ofan þig . Þú varst allt of neðarlega . " " Veturgömlu hrútarnir fóru allir fyrir neðan þig og beint inneftir . Þú varst alltof ofarlega . " " Það slapp bara meiri parturinn af fénu . Gátuð þið ekki dreyft ykkur betur þarna uppi ? " Niðurstaða okkar er sú að það sé með vanþakklátustu störfum hér vestra að vera í fyrirstöðu . Sumsstaðar veitir reyndar ekkert af tveimur til þremur gildum mönnum til að standa fyrir sem kallað er . Svo erfiðar geta sumar fyrirstöður verið og dugir meira að segja ekki alltaf til , sem dæmin sanna . Spurningin er hvort ekki má bara sleppa sumum fyrirstöðum og standa öðruvísi að málum . Þetta þurfa sérfræðingar okkar að skoða ! Að öllu gamni slepptu , þá er ekki annað vitað en göngur hafi gengið þokkalega hér vestra að þessu sinni og fé kemur víða rígvænt af fjalli sem oft endranær .