Á 300.000 árum féll hitastigið úr ef til vill yfir 100.000.000°C niður í um 2800°C og mikilvæg breyting átti sér stað . Örbylgjukliðurinn er , ásamt útþenslu alheimsins , einn mikilvægasti máttarstólpi Miklahvellskenningarinnar . Þetta sama ár ( 1948 ) settu þrír stjörnufræðingar , með Bretann Fred Hoyle ( 1915 - 2001 ) í broddi fylkingar , fram svokallaða sístöðukenningu ( steady state theory ) . Þeir voru að vinna við útvarpsmóttakara Bell-símafyrirtækisins í New Jersey þegar þeir námu suð í tækjunum . Suðið var enn stöðugt og jókst ef eitthvað var . Nú mælist hihti örbylgjukliðsins aðeins um 3 K ( - 270°C ) og hann er einungis mælanlegur í örbylgjuhluta rafsegulrófsins , en ber engu að síður vitni um heitt upphaf alheimsins okkar . Örbylgjukliðurinn er samt ótrúlega bjartur og einsleitur í allar áttir . Raunar er einsleitnin ein helsta ástæða þess að geislunin er talin leifar Miklahvells því erfitt er að ímynda sér aðra orsök fyrir henni . Margir vísindamenn hafa samt sem áður reynt að setja fram aðrar útskýringar en engin þeirra hefur staðist nánari skoðun . Með mjög næmum mælitækjum eins og gervitunglunum COBE og WMAP hefur stjörnufræðingum tekist að greina hitasveiflur . Hún er nokkurs konar hitakort af alheiminum en litirnir sýna hitasveiflurnar . Rauði liturinn sýnir hlýrri svæði en blái liturinn svalari svæði . Heimildir og myndir : Berglind er dósent við Menntavísindasvið Háskóla Íslands og formaður námsbrautarinnar Menntunarfræði og margbreytileiki . Rannsóknir hennar snúast um félagslegt réttlæti í menntun með áherslu á samverkandi áhrif stéttar , uppruna , kynferðis og sértækra menntunarþarfa á gæði og jafnrétti í uppeldi og menntun .