Tímaritið Saga kemur út tvisvar á ári , vor og haust . Efni þess er fjölbreytt og tengist sögu og menningu landsins í víðum skilningi . Þrjár ritrýndar greinar eru í heftinu : Sveinn Máni Jóhannesson skrifar um ríkisvísindi Jóns Sigurðssonar , Þorsteinn Vilhjálmsson fjallar um orðræðu um kynheilbrigði og kynsjúkdóma í Reykjavík á árunum 1886 - 1940 og Vilhelmína Jónsdóttir skrifar um fortíðleika í nýjum miðbæ á Selfossi . Í „ Álitamálum “ Sögu fjalla Salvör Nordal , Bragi Þorgrímur Ólafsson , Njörður Sigurðsson og Bára Baldursdóttir um sagnfræðinga og persónuvernd . Undir flokknum „ Saga og miðlun “ ræðir Anna Þorbjörg Þorgrímsdóttir lækningaminjasafn Íslands 2007 - 2013 . Í þættinum „ Úr skjalaskápnum “ draga Sólbjörg Una Pálsdóttir og Linda Björk Valbjörnsdóttir fram heimildir um líkamsþroskun og mælingar barna í Skagafirði á fyrri hluta tuttugustu aldar . Tvær viðhorfsgreinar eru í heftinu : Gunnar Karlsson ritaði svargrein við bók Axels Kristinssonar , Hnignun hvaða hnignun ? , sem ber heitið „ Sjálfsvörn gamla mannsins “ og Gunnar Sveinbjörn Óskarsson skrifar um friðun á laxi í tengslum við dómsmál í Kjós undir lok nítjándu aldar . Auk þess er að finna í heftinu ellefu ritdóma um nýleg sagnfræðiverk og eina ritfregn . Kápuna prýðir málverk Ásgríms Jónssonar , Eyjafjallajökull , og skrifar Ásta Friðriksdóttir grein um menningu og listir í Múlakoti í Fljótshlíð í tengslum við hana .