Við þekkjum mismunandi hegðun fisks í veiðivötnum eftir tíma dags . Hegðun fisksins er að mestu stjórnað af framboði ætis og ef umhverfisþættir hafa stórkostleg áhrif á ætið þá breytist hegðun fisksins . Smáfiskurinn aftur á móti lætur ekki plata sig niður í dýpið því þar leynast ránfiskarnir , þessir stóru sem éta þá . Þess í stað koma þeir sér fyrir undir steinum eða í gróðrinum og bíða þess að kvöldi og svifið rísi upp úr djúpinu og að yfirborðinu . Þá fara stubbarnir á stjá og … . Hingað leitar fiskurinn rétt fyrir hrygningu og rétt eftir hana . Hvort menn vilja svo veiða þennan fisk er undir hverjum og einum komið . Einhverjir hafa orðað það sem svo að ‚ greddubragð ‘ sé af honum og lítið í hann varið á þessum tíma , aðrir vilja einfaldlega ekki taka á honum fyrr en eftir hrygninguna . Þeir sem ekki vilja leggja í hrygningarbleikjuna geta þá alltaf prófað að veiða aðeins dýpra , t.d. við mörkin því þar bíður urriðinn þess oft að bleikjan hrygni og hann geti sópað í sig þeim hrognum sem fljóta upp úr mölinni .