Aðrir fræðimenn , þó í miklum minnihluta , hafa hins vegar haldið því fram að mannát hafi verið stundað beinlínis í því skyni að mæta prótínþörf einstaklinga . Efasemdamenn um tilvist mannáts eru almennt á þeirri skoðun að öll umræða um mannætur eigi rætur að rekja til þjóðsagna . Nornir á miðöldum áttu að hafa murkað lífið úr ungabörnum og haft til átu . Flugslysið í Andesfjöllum árið 1972 er frægt dæmi um það . Hið sama var uppi á teningnum á miðri 19. öld þegar Donner-fjölskyldan lenti í hremmingum í Sierra Nevada fjöllunum . Ýmsir hafa einnig horft grunsemdaraugum til Bretlandseyja . Ritaðar heimildir um villimennsku þjóðflokka á Bretlandseyjum frá þeim tíma er Rómverjar hernámu hluta eyjanna bera þess vitni að Keltar hafi stundað mannfórnir . Frásagnir Rómverja um mannætur á Bretlandseyjum gætu því klárlega verið dæmi um sögusagnir eins þjóðflokks um annan , svo sem þegar hefur verið greint frá . Vorið 2001 fundust illa leikin mannabein í helli í Alveston í Suður-Gloucesterskíri á Englandi . Hér var um að ræða bein af um 50 einstaklingum frá þeim tíma er Rómverjar lögðu hluta Bretlands undir sig . Að öllum líkindum var mönnunum því fórnað fyrir hundaguðinum Cunomaglu , sem samkvæmt keltneskri goðafræði stóð vörð um undirheima . Önnur ummerki benda til þess að mannætur hafi verið að verki . Lærleggur sem fannst hafði til dæmis verið klofinn eftir endilöngu og mergurinn skafinn út og að líkindum étinn . Beinin sem fundust í hellinum í Alveston eru því sterk vísbending um að Keltar hafi stundað mannát fyrir 2000 árum síðan . Mannát Keltanna í þessu tilviki tengist þó bersýnilega trúarathöfnum þeirra og ómögulegt er að álykta út frá þessum fundi um það hvort Keltar hafi stundað mannát með reglubundnum hætti .