Samt hefur mig langað til að prófa svona flugur í ákveðnum litum eftir að ég rakst á þetta myndband á vefnum . Það er aldrei að vita nema maður láti verða að því að hnýta nokkrar frauðflugur í vetur til að prófa næsta sumar . Ég þykist vita um nokkra urriða sem mundu alveg gefa þeim gaum . Upplýsingar um veiðistaði eru vísbendingar , í besta falli . Það hafa nú komið hér fram nokkrar greinar um að kunna að lesa í náttúruna , það er eitt . Þetta er ritað með þeirri einföldu forsendu að vatn renni í ánni , sem ku hafa verið brögðótt síðastliðið sumar . En dragi maður slíkt kvikindi á hraða sem hæfir spretthörðustu laxaflugum , þá bregst það varla að bleikjan bregst við sem er ekkert einkennilegt , því bleikja er líka lax-fiskur . Þegar öllu er á botninn hvolft , þá er kannski ekkert svo stór munur á silungsveiði og laxveiði , maður verður bara að finna þessa skollans veiðistaði og nýta þá . Þar sem ég hef sjálfur átt við langvarandi fóbíu fyrir þurrfluguglápi að glíma um árabil , þá þótti mér þetta hin skemmtilegasta lesning . Eftir smá stund , trúlega umræddar 10 sek. hverfur allt nærumhverfi flugunnar fyrir augum mér og að öðrum 5 sek. liðnum , þá hverfur flugan sjálf . Þá er ég ekki að tala um að hún sökkvi , eins og oft vill verða , hún einfaldlega hverfur . Er föst fluga sama sem töpuð eða má gera eitthvað til að losa hana ? Ef línan er með þokkalega góðri teygju , þá má beina stangartoppinum beint að staðnum þar sem línan sker vatnið , taka vel á og sleppa skyndilega . Raunar eru það fæturnir sem duga oft best til að losa fluguna ef þér tekst að láta utanverðan sólann renna eftir tauminum , alveg niður að flugu . Þetta er ekki sú fyrirsögn sem ég hefði viljað setja á þessa grein , en því miður var alveg sama hvað ég velti mér upp úr merkingu enska orðsins emerging , þá fann ég ekkert skárra en þetta . Undir niðri ólgar samt allt og kraumar og einstaka sinnum sér maður kúf myndast á yfirborðinu , stöku ugga uppúr en aldrei beinlínis einhverja töku . Lengi vel gerðist ekkert , ég dró hægt inn , miðlungs , með hléum og með rykkjum , ekkert gerðist . Sjálfur hafði ég ekkert orðið var við fisk þegar ég sá skyndilega út undan mér að þessi veiðimaður brást við , reisti stöngina snarlega og það var greinilega fiskur á , gott hjá honum hugsaði ég með mér , en skipti síðan um skoðun . Fram úr topplykkjunni lafði flugulínan og veiðimaðurinn hamaðist við að taka slakann af línunni . Í hreinskilni sagt þá fer ég stundum í veiðivöruverslanir til að kaupa ekki neitt . Hann spáir helst í allt sem er nýtt og oftar en ekki lætur hann blekkjast af því sem er stærst og mest . Hann er svolítið eins og ólaunaðar starfsmaður á plani og er skilgetið afkvæmi heimilislegs andrúmslofts veiðiverslana . Gullmolar veiðiverslananna eru aftur á móti þeir sem segja afskaplega fátt að fyrra bragði , standa hjá og vega og meta það sem fyrir augu ber . Og það eru alls konar fréttir og leiðbeiningar sem maður fær með morgunkaffinu . Ég er sem sagt að þverskallast við að ráða bót á nokkrum atriðum í veiðinni , helst í kastinu mínu . Haltu einbeitingunni á nákvæmni , ekki lengd . Kunna að taka á fiskinum . Já , til þess er ég nú að safna þessum veiðiferðum mínum á vefnum . Eitt það skemmtilegasta við stangveiðina að maður lærir alltaf eitthvað nýtt . Þessari staðreynd hafði ég gleymt þegar ég hamaðist við að veiða skilin þar sem lækirnir renna út í vatnið . Það er ekki síst neðan þessara láréttu skila sem fiskurinn heldur til og e.t.v. ekkert síður heldur en í lóðréttu skilunum sem við sjáum berum augum . Það rifjaðist upp fyrir mér um daginn þegar ég fór aðeins yfir allar flugurnar sem enn héngu á vestinu mínu að ég hafði trassað að ganga frá þeim fyrir ári síðan , þ.e. þegar útséð var að færi ekki í fleiri veiðiferðir . Hitt var verra að við þessi mistök mín sat ég uppi með tvö flugubox s.l. vor sem voru eiginlega ekki nýtileg lengur , öll sundurstungin , tætt og rifinn og ég gaf mér aldrei tíma í sumar að skipta þeim út . Það er víst löngu liðin tíð að ég þurfi að hafa áhyggjur af því að höfuðhár mitt sé að flækjast fyrir , hvað þá að ég þurfi að setja teygju í pönkaraskottið sem ég skartaði síðla á síðustu öld . Án þess að fara eitthvað út í efni hennar , þá er það eitt víst að hún snýst ekki um stangveiði . Hin ástæðan er sínu verri , fiskurinn tekur á rás til hliðar , bremsan ræður ekkert við fiskinn og veiðimaðurinn stendur kyrr . Ég hef sjálfur staðið mig að því að vaða út , tipla á steinum , tylla tám á eitthvert grjót og í raun vega salt þar sem ég stend með þyngdarpunktinn lagt því frá á góðum stað miðað við staðsetningu fótanna . Undir þessum kringumstæðum er eiginlega aðeins ein leið fær , til baka , sem getur verið einstaklega óheppilegt þegar fiskur hefur tekið og stefnir í allt aðra átt en að landi . Oftar en ekki kom það fyrir að ég glutraði línunni niður og flugan tók því ekki sundtökin með jöfnu bili , hægði á sér eða stoppaði alveg . Klippa u.þ.b. fimm metra af henni og hnýta saman með venjulegum skurðlæknahnút þannig að úr verði hringur . Mikilvægt er að halda hæfilega við línuna sem fer út úr lófanum á milli litla - og baugfingurs þannig að alltaf sé þokkalega strengt á línunni milli handar og borðfótar . Þeim sem hætt er við línubruna skal bent á að nota línusmokk á vísifingur , jafnvel líka á þann litla og baugfingur . En hvað snýst þessi gullna tala eiginlega um ? Ég játa að þessi hreinskilni kom mér svolítið á óvart því satt best að segja hefur mér sýnst að helsta söluræða stangarframleiðenda í dag snúast um high performance , fast action stangi þar sem þér er lofað 60 – 80 feta köstum án nokkurrar fyrirhafnar . Svarið hans var einfaldlega á þá leið að þegar veiðimaðurinn væri búinn að bæta taumi við línuna , þá hefði hún náð 40 fetum og meira þyrfti viðkomandi ekkert að hafa til að veiða sér til ánægju og yndis . Hann stælist og herðist og þá ekki síst skolturinn á honum . Hann beinlínis læsir skoltunum utan um fluguna sem situr þá gjarnan framarlega í kjafti fisksins , einmitt þar sem stóru tennurnar og slitsterka holdið hafa myndast með tíð og tíma . Til að tryggja fluguna þarf því að taka þéttingsfast á línunni og um leið og tækifæri gefst þá ætti að taka aftur á henni og halda strengdu . Þessi fjölgun stærri fiska hafði víst ekkert sérstakt með mig að gera , mér skilst að heilt yfir hafi fleiri vænir fiskar komið þar á land í sumar miðað við síðustu ár . Eitt skiptið lentum við í skemmtilegu skoti í Litlasjó þar sem vænir urriðar voru móttækilegir fyrir agni okkar og þá kom að því að róta í reynslubankanum og rifja upp bestu leiðina til að þreyta urriða og ná honum á land . Þennan skriðþunga má nýta sér t.d. þegar fiskur tekur á rás meðfram bakkanum . Labbaðu með bakkanum ef hann stefnir í þá átt og taktu á honum , ef hann snýr við , snúðu þá líka við og haltu áfram að taka á honum . Nákvæmlega það sama á við um fiskinn , alveg þangað til hann fattar að honum er ekki ætlað að fljúga og þá hættir hann að hreyfa sporðinn . Auka hnífurinn fór aftur í veiðitöskuna , man reyndar ekkert eftir að hafa sett hann í vestið . Kremið fannst um síðir í einhverjum djúpum vasa og sá vasi tilheyrði ekki mér . Já , nú er haustið að hellast yfir okkur og við getum lítið annað gert í því heldur en njóta þess eins og mögulegt er . Það má oft sjá töluvert líf í lofti upp úr hádeginu á góðum degi þótt hitastigið sé ekki talið í sumargráðum . Eigðu litlar flugur sem líkja eftir litlum hornsílum , silungurinn veit alveg að hornsílin sækja í hrognin og því er hann oft á sveimi við hrygningarstöðvar sínar og étur afæturnar . Uppáhalds haustráðið mitt er að sofa aðeins lengur , bæta einum kaffibolla við í morgunsárið og jafnvel einni kleinu . Ég , ólíkt sumum erlendum stórlöxum í pólitík , geri mér að vísu grein fyrir því að hnattræn hlýnun er raunveruleg , en að sama skapi hallast ég að þeirri skoðun að hér á landi verður ekkert endilega mikið hlýrra þegar það er heitt , en frostakaflarnir verða smátt og smátt mildari og vara skemur og öfgarnar í veðrinu verða meiri . Að ganga fram á bakkann í gulum jakka er ígildi þess þegar löggan setur bláu ljósin á mann í umferðinni , fiskurinn sér bananann langar leiðir . Næsta sumar , þá ætla ég að hemja mig að storma fram á bakkann og temja mér að vera heldur léttstígari á ferðum mínum á þeim slóðum . Ég held að ég þurfi ekki að hafa miklar áhyggjur af litbrigðum mínum , ég er yfirleitt grár til fara , bæði til klæða og hárs .