Guðmundur biskup bóndi hennar ( Eyjólfur Kristjánsson ) er kominn að fótum fram en frú Guðrún væntir sonar síns Guðmanns ( Ingvar Örn Arngeirsson ) heim úr Svartaskóla á næstunni og hann á að taka við embætti föður síns . Allt umhverfið iðar svo af draugum sem meðal annars leika listavel á hljóðfæri í hljómsveitinni Nýdauð ! Senn kemur líka í ljós að Kölski hefur elt Guðmann til Íslands og hleypur að gamni sínu í persónur sem eiga í samskiptum við hann , Guðmanni til mikillar hrellingar . Frumsýningin tók meira en þrjá tíma í flutningi , með hléi . Fjöldaatriðin voru samstillt og áreynslulaus og leikur í helstu hlutverkum var eðlilegur og lifandi . Búningar , leikmunir og gervi , bæði lifandi manna og þó einkum dauðra , voru listilega gerð af Dýrleifu Jónsdóttur , Maríu Björt , Guðrúnu Eysteinsdóttur , Áslaugu Jónsdóttur og Ninnu Körlu Katrínardóttur . Ég nefni sérstaklega sjálfa Hráskinnu sem lítur út eins og ekta vara – og er það kannski … -Silja Aðalsteinsdóttir