Við hjónin sátum eitt hádegi fyrir mörgun árum síðan á salatbarnum í Reykjavík , áður en við fluttum hingað norður . Við gerðum þetta endrum og eins hjónin , fórum á hádegisdeit . Bolli var þá prestur í Seljahverfi og ég í guðfræðinámi . Við sátum þarna hjónin , ræddum þetta hitamál og ljóst var frá upphafi að við vorum ekki alveg á sömu línu . Ég var heldur föst á því að þjáning ætti sér aldrei tilgang og Bolli fór svona beggja blands , milli klassískrar nálgunar og þess að möguleiki væri á ákveðnum tilfellum þar sem þjáning á sér engan tilgang . The Road less travelled er hans þekktasta bók og byrjar á þessari setningu : „ Lífið er erfitt ! “ Hressandi upphaf á bók en gefur um leið tóninn um það sem í vændum er . Þó var þetta upphaf ekki meira letjandi en svo , að ég er núna búin að lesa þrjár bækur eftir vin minn Peck og og það er ótal margt í hans skrifum sem er hugvekjandi og hægt að heimfæra á eigin lífreynslu í lífi og starfi . Svo fór ég að hugsa að í raunveruleikanum er þetta ekki svona , það lifir enginn til lengdar þannig , það er ekkert okkar hér í dag í þessari messu af því að lífið hefur alltaf verið auðvelt . Þá er ég að tala um það sem við völdum og því sem við völdum ekki . Ótti okkar við að axla ábyrgð og horfast í augu við eigin gjörðir veldur þjáningu . Það að takast ekki á við slíkar aðstæður í heiðarleika og sannleika veldur líka þjáningu . Jafnvel þó að við séum í fullkomnum vanmætti og ótta þegar við erum í þeim aðstæðum , að játa það að við erum ekki fullkomin , við gerðum mistök , við höfum komið illa fram og við höfum ekki haft stjórn á okkar lífi . Þjáningin getur verið óbærileg og eyðimerkurgangan virst endalaus og það eina sem við viljum gera er að flýja aftur á bleika skýið og í gervihamingjuna . Þá er það þannig í allri eyðimerkurgöngu , alveg sama hversu einmana við erum á þeirri stundu og sársaukinn óbærilegur í aðstæðunum , að ef við höldum þær út , þá förum við að rekast á eitt og eitt blóm , síðan fara að birtast tré og að lokum komum við að vin þar sem við getum notið næðis og grænna grunda í því skjóli að við horfðumst í augu við óttann og fundum það frelsi sem fylgir því að lifa í sannleika og heiðarleika . En með því að axla ábyrgð og ganga í gegnum þjáninguna , fara í gegnum sársaukann og komast út úr honum , færir okkur áfram í persónulegum þroska . Það er ekki til meira og betra frelsi en að lifa í sannleikanum og þannig getum við horfst í augu við lífið og mætt samferðafólki okkar með höfuðið hátt á hverjum degi í öllum þeim aðstæðum sem koma upp í lífinu . Hér erum við að tala um ofbeldi , stríð , hryðjuverk og kúgun hvers konar . Þetta er til komið af illsku og valdagræðgi sem fyrirfinnast hjá einstaklingum og heilu samfélögunum , jafnvel þjóðum . ( Flutt í Æðruleysismessu í Akureyrarkirkju sunnudagskvöldið 2. apríl )