Orðið „ dillidó “ er að líkindum komið af sögninni „ dilla “ sem þýðir „ að vagga “ ( til dæmis barni ) . [ 1 ] Þetta er orð sem var notað í barnagælum svipað og „ bí bí “ og „ korríró “ . Sumar gamlar vögguvísur eru kallaðar „ dillur “ svo sem „ Ljúflingsdilla “ . [ 2 ] Líklega merkir endingin „ dó “ ekki neitt sérstakt , en hefur verið sett fyrir aftan „ dilli “ svo að þægilegra væri að raula orðið . Það er samt skemmtileg tilviljun að í frönsku er orðið „ dodo “ barnamál yfir það „ að sofa “ , til dæmis í frönsku vögguvísunni „ Fais dodo , Colas , mon p´tit frère “ ( Lúllaðu , Colas , litli bróðir minn ) . [ 3 ] En í frönsku er „ dodo “ dregið af sögninni „ dormir “ sem þýðir „ að sofa “ . Slík tenging var ekki fyrir hendi í íslensku . Orðið dillidó kemur meðal annars fyrir í þjóðsögunni um nátttröllið sem kom á glugga . Myndin er riss eftir Ásgrím Jónsson , án ártals . Orðið „ dillidó “ kemur fyrir í ýmsum kvæðum , en þekktast er dæmið úr þjóðsögunni um nátttröllið sem kom á glugga þar sem stúlka sat fyrir innan og kvað : „ Fögur þykir mér hönd þín / snör mín en snarpa og dillidó “ . Stúlkan svaraði með öðru barnagæluorði : „ Hún hefur aldrei saur sópað / ári minn kári og korriró “ . [ 4 ] Þess hefur verið getið til að „ korríró “ sé afbökun af orðunum „ kúrðu í ró “ . [ 5 ] Á Íslandi varð hins vegar til skemmtileg alþýðuskýring á orðinu „ dillidó “ og öðru gæluorði : „ dumma “ sem stundum var notað með því . Hana má finna í handriti frá 1846 og er hún prentuð í bókinni Íslenzkar þulur og þjóðkvæði sem út kom 1898 . Foríngjar Heródesar hétu Dillir og Dumma og stóðu þeir fyrir barnamorðinu í Betlehem . Þessvegna verður börnum ekki betra gjört en þegar þeim er sagt lát þeirra og þetta raulað fyrir þeim : Tilvísanir : ^ Íslensk orðabók , ritstjóri Mörður Árnason , útg. 2007 , bls. 146 . Íslensk orðsifjabók eftir Ásgeir Blöndal Magnússon , útg. 1989 , bls. 114. ^ Íslenzkar þulur og þjóðkvæði eftir Ólaf Davíðsson , útg. 1898 , bls. 255 - 257. ( Hluti IV af ritverkinu Íslenzkar gátur , skemtanir , vikivakar og þulur eftir Jón Árnason og Ólaf Davíðsson . )