Grjótkrabbi er alæta og samanstendur fæða hans meðal annars af fiskum , krabbadýrum , burstaormum , samlokum , krossfiskum og ígulkerjum . Þann tíma sem kvendýrin bera egg láta þau lítið fyrir sér fara og eru að mestu niðurgrafin í sjávarbotninn . Nýfrjóvguð egg eru ljósappelsínugul að lit en dekkjast með tímanum og verða brún - eða svargrá þegar komið er að klaki . Mismunandi lirfustig grjótkrabba . Smellið á myndina til að sjá hana stærri . Áður var útbreiðsla krabbans aðeins þekkt við austurströnd N-Ameríku og er Ísland því nyrsti og jafnframt eini þekkti fundarstaður krabbans í Evrópu til þessa . Talið er líklegast að tegundin hafi borist hingað til lands á lirfustigi í kjölfestuvatni skipa . Far með náttúrulegum hætti er nánast óhugsandi þar sem hafsvæðið milli Íslands og Kanada er mikil hindrun , bæði dýptar sinnar vegna og straumfræðilega . Miðað við aðrar algengar krabbategundir í Hvalfirði , eins og bogkrabba ( Carcinus maenas ) og trjónukrabba ( Hyas araneus ) sem eru í samkeppni við grjótkrabba um fæðu og búsvæði , þá er grjótkrabbinn ráðandi hvort sem litið er til fullorðinna einstaklinga eða lirfa í svifi . Í N-Ameríku er grjótkrabbi nytjategund og hafa atvinnuveiðar verið stundaðar á honum frá árinu 1974 . Aðrar krabbategundir og íslenskir nytjastofnar , svo sem samlokur og ígulker , gætu því hæglega orðið fyrir neikvæðum áhrifum af hans völdum en það mun tíminn einn leiða í ljós .