Á trúnaðarmannaráðstefnu Rafiðnaðarsambands Íslands 11. -12. nóv 2010 var samþykkt eftirfarandi ályktun um gjaldmiðilsmál . Fjármálaráðherra , handhafi eina hlutabréfs Landsvirkjunar , fagnaði því á haustfundi fyrirtækisins að það standi af sér Hrunið , geti staðið við skuldbindingar sínar og farið að greiða skatta til samfélagsins . Þessi staðar er á grundvelli þess að fyrirtækið er gert upp í Dollurum . Svo er komið að öll helstu fyrirtæki landsins í iðnaði og hátækni ásamt útgerðina gera allt sitt upp í Evrum eða Dollurum , svo þau lifi af sveiflur krónunnar og hafi aðgang að erlendri fjármögnun . Í nýlegu viðtali við Seðlabankastjóra Íslands við fréttastöðina Bloomberg eftir fund fjölmargra seðlabankastjóra í Basel , var hann spurður af því hversvegna svona hægt gengi á Íslandi að koma hjólum atvinnulífsins í gang og leysa skuldavanda heimilanna . Svar hans var að það væri vegna þess að á Íslandi væru óábyrgir stjórnmálamenn , sem hefðu lofað almenning almennri lausn sem engar forsendur eru fyrir . Það hefði orðið til þess að allir bíða eftir þessari lausn , sem hafi leitt til kyrrstöðu og hafi aukið vandann . Þegar átti að leysa vandann með taka út 160 MIA af sparifé launamanna í almennu lífeyrisjóðum hafi það verið stöðvað af sjóðsfélögum . Staðreyndin blasir við hinum íslenska almenna launamanni í þessum viðhorfum stjórnmálamanna og ráðherra . Almenning er gert að búa við krónuna , hann á að una því að stjórnmálamenn geti tekið sparifé launamanna bótalaust úr lífeyrissjóðum og nýtt það til uppgjörs á skuldum annarra , auk þess að fá þar framkvæmdafé til gæluverkefna á neikvæðum vöxtum . Þrátt fyrir efnahagslegt hrun , eignaupptöku hins almenna launamanns og kaupmáttarhrap virðist ekkert hafa breyst í þessu landi í viðhorfum sérréttinda - og valdastéttarinnar gagnvart hinum almenna launamanni . Hann stendur á sama á sama stað , þrátt fyrir að hjúalög voru afnumin fyrir eitt hundrað árum ásamt því að almenning er gert að búa við sömu stöðu og var þegar fyrirtækin prentuðu eigin peningaseðla , sem einungis var hægt að nota sem skiptimynt í verslunum sem þau sjálf áttu . Loforð stjórnvalda um úrbætur í gjaldmiðilsmálum og breyttum stjórnarháttum hvað varðar efnahagsmál voru helstu forsendur þess að rafiðnaðarmenn samþykktu á sínum tíma Stöðuleikasáttmálann . Engin trúnaður er í dag milli aðila , ef rafiðnaðarmenn eiga að verða þátttakendur í sameiginlegum kjarasamningum verða stjórnvöld að breyta fyrri háttum og standa við ákvæði samninga .