Helgina 10. og 11. ágúst í sumar lögðu félagar í Félagi skógarbænda á Vesturlandi upp í leiðangur um Suðurland og skoðuðu þar ýmsa þætti skógræktar og heimsóttu bændur . Á Suðurlandi er skógarauðlindin nýtt á fjölbreytilegan hátt . Fyrsti viðkomustaður okkar var Nátthagi í Ölfusi . Þar tók á móti okkur Ólafur Sturla Njálsson sem hefur rekið þar garðplöntustöð frá árinu 1990 . Hann fylgdi okkur um stöðina og sagði okkur söguna af því hvernig hann hefur komið þar upp alls kyns trjám og gróðri í stöðugri baráttu við veðurguðina . Má svo sannarlega segja að hann fari með sigur af hólmi . Ólafur hefur margsinnis lagt land undir fót og sótt efnivið til fjarlægra landa til að prófa í ræktun hér á landi og selur hann ýmislegt úr þeim tilraunum núna . Má þar nefna kjarrfuru og japanselri frá Japan , aspir , greni , víði og fleira frá Alaska og svo ýmislegt úr nokkrum ferðum til Alpafjallanna í Evrópu og Norðurlandanna . Það er því óhætt að mæla með heimsókn í Nátthaga til að fá tilbreytingu í skóginn og garðinn . Næst á dagskrá var heimsókn í skóginn að Snæfoksstöðum í Grímsnesi þar sem Digra Sigga tók á móti okkur ásamt Böðvari Guðmundssyni skógræktarráðgjafa hjá Skógræktinni . Digra Sigga er skógvinnsluvél sem fest er aftan á venjulega dráttarvél og hentar því vel í fyrstu grisjun . Digra Sigga dregur trén út úr skóginum , afkvistar þau og bútar þau niður í þær lengdir sem óskað er eftir . Með þessu tæki og sambærilegum verður auðveldara að nýta þá auðlind sem skógar bænda eru og er augljóst að mikil þörf er fyrir það . Digra Sigga var flutt inn af Finnboga Magnússyni , framkvæmdarstjóra Jötuns og nú hafa nokkrir skógarbændur og Skógræktarfélag Árnesinga myndað rekstrarfélag um hana . Út og suður teygir , twistar traktorinn á nóg um Höfundur : HGS Í Hrosshaga tóku á móti okkur hjónin Sigríður J. Sigurfinnsdóttir og Gunnar Sverrisson . Í Hrosshaga hefur verið stunduð skógrækt frá því á níunda áratug síðustu aldar og voru þau með fyrstu bændum sem tóku þátt í Bændaskógum . Þar er nú vaxinn upp glæsilegur skógur sem yndi er að ganga um , nú eða sofa í . Þar er nú í boði að sofa í kúluhúsum sem eru líkt og sápukúlur gagnsæjar og fallegar , vakna undir laufþaki að morgni á sumrin eða að sofna út frá bjarma norðurljósanna um vetur . Inni í húsunum er hlýtt og notalegt og náttúran allt um kring . Það er Róbert Sveinn Róbertsson sem á og rekur kúlurnar . Þetta er afar skemmtileg nýjung þar sem saman fer ferðaþjónusta og skógarnýting . Galtalækur í Biskupstungum er orðinn að miklu leyti skógi vaxinn og þar er nú lögð áhersla á grisjun og uppkvistun til að fá sem bestan við út úr skóginum . Þar búa hjónin Agnes Geirdal og Guðfinnur Eiríksson og foreldrar Agnesar þau Njörður Geirdal og Sigurbjörg Snorradóttir . Ein af afurðum skógarins á Galtalæk er hunang því þar eru ræktaðar býflugur í 7 býflugnabúum . Flugurnar sækja skjól , frjókorn og blómasafa í skóginn og þakka fyrir sig með aukinni frjóvgun skógarins og hunangi . Á Galtalæk var okkur boðið í ketilkaffi og kleinur áður en haldið var áfram . Sigurður Jónsson í Ásgerði er reynslubolti bæði þegar kemur að skógrækt og tækjum . Hann fór með okkur að tilraun sem hann er að gera þar sem gróðursettar eru skógarplöntur beint í mold og sáð um leið einæru rýgresi í kringum þær til að koma í veg fyrir frostlyftingu . Sigurður sýndi okkur einnig fellihaus á skurðgröfu sem hann notaði til að fella 25 ára gamlar 15 metra háar aspir . Greinarnar eru kurlaðar og bolunum flett . Frá Ásgerði héldum við í Hellishóla þar sem við snæddum kvöldverð og gistum . Að loknum morgunverði var ekið að Múlakoti í Fljótshlíð þar sem Hallur S. Björgvinsson tók á móti okkur . Þar gengum við hring í skóginum og Hallur sagði okkur frá staðnum áður en við ókum yfir að Tumastöðum . Á Tumastöðum var frá 1944 rekin í mörg ár stærsta gróðrarstöð landsins á vegum Skógræktar Ríkisins . Nú er fræframleiðsla Emblu þar í gróðurhúsi , frægarður sitkagrenis og stiklingaræktun Skógræktinnar . Frá Tumastöðum lá leiðin í Landgræðsluna í Gunnarsholti þar sem við áttum gott spjall við Guðmund Halldórsson um landgræðslu , beitarstýringu og fleira . Hrönn Guðmundsdóttir leiddi okkur svo í gegnum Hekluskóga og fræddi okkur um gang mála þar . Hekluskógar eru samstarfsverkefni Skógræktarfélaga Árnesinga og Rangæinga , Landgræðslusjóðs , Suðurlandsskóga , Landgræðslu ríkisins og Skógræktarinnar . Það er óhætt að segja að árangur verkefnisins sé stórkostlegur og greinarhöfundur mælir með að fólk leggi leið sína um svæðið til að sjá með eigin augum . Næsta stopp var í Þjórsárdal þar sem okkur var sýnd viðarvinnsla eftir öllum kúnstarinnar reglum . Þar var verið að framleiða til dæmis veggklæðningar , eldivið og kurl . Ferðinni lauk á Laugarvatni þar sem við snæddum grillaða hamborgara í nýju fallegu viðarskýli svo kölluðu bálskýli . Södd og sæl héldum við heim á Vesturland eftir viðburðaríka og fróðlega helgi . Greinarhöfundur vill þakka Guðmundi Sigurðssyni og öðrum í stjórn Félags skógarbænda á Vesturlandi kærlega fyrir skemmtilega og vel skipulagða ferð . Einnig vil ég þakka öllum þeim frábæru Sunnlendingum sem gáfu tíma sinn til að kynna okkur skógarauðlindina á Suðurlandi .