Alþjóðleg vernd , 36. gr. laga um útlendinga , Ítalía , ákv . ÚTL felld úr gildi , rannsókn ábótavant Þann 21. nóvember 2017 er kveðinn upp svohljóðandi úrskurður nr. 610 / 2017 í stjórnsýslumáli nr . KNU17090045 á ákvörðun Þann 19. september 2017 kærði [...] , fd . [...] ríkisborgari [...] ( hér eftir nefnd kærandi ) , þá ákvörðun Útlendingastofnunar , dags. 13. september 2017 , um að taka ekki til efnismeðferðar umsókn hennar um alþjóðlega vernd hér á landi og endursenda hana til Ítalíu . II . Málsmeðferð Í gögnum málsins greinir að kærandi hafi sótt um alþjóðlega vernd hjá lögreglustjóranum á höfuðborgarsvæðinu ásamt eiginmann sínum þann 6. maí 2017 . Þann 9. nóvember 2017 bárust læknisfræðileg gögn í máli kæranda . III . Ákvörðun Útlendingastofnunar Í ákvörðun sinni komst Útlendingastofnun að þeirri niðurstöðu að taka umsókn kæranda um alþjóðlega vernd ekki til efnislegrar meðferðar með vísan til a-liðar 1. mgr. 36. gr. laga um útlendinga . Það var einnig mat stofnunarinnar að 2. mgr. 36. gr. laga um útlendinga ætti ekki við í máli kæranda . Í greinagerð kæranda kemur fram að aðstæður hennar á Ítalíu hafi verið mjög slæmar . Þar hafi hún og eiginmaður hennar fyrst um sinn dvalið í flóttamannabúðum og fengið fjárhagsaðstoð sem hafi þó ekki dugað fyrir helstu nauðsynjum . Kærandi og eiginmaður hennar hafi í kjölfarið flúið til flóttamannabúða sem heiti [...] í heimaríki þar sem þau hafi dvalið í sex ár áður en þau hafi farið til Líbíu þar sem þau hafi verið handtekin og [...] . Í [...] hafi þau verið lamin með svipu um þriggja daga skeið og hafi kærandi greint frá líkamlegum áverkum sökum þess . Gögn sýni að umsækjendum um alþjóðlega vernd og flóttafólki sé kerfisbundið mismunað á Ítalíu og ljóst sé að sú mismunun byggi að stórum parti á kynþætti . Þá séu afar sérstakar aðstæður uppi á Ítalíu vegna fjölda umsækjenda um alþjóðlega vernd og flóttamanna og sé frásögn kæranda í samræmi við heimildir um almennar aðstæður framangreindra hópa . Þá hafi kærandi þurft að þola alvarlegt og líkamlegt ofbeldi í [...] í Líbíu þar sem hún hafi um þriggja daga skeið verið slegin með svipu . Þá geti mismunun , t.d. á grundvelli kynþáttar , jafngilt ofsóknum brjóti hún gegn grundvallarmannréttindum . Af hálfu kæranda er byggt á því að vegna aðbúnaðar og aðstæðna hennar á Ítalíu myndi endursending þangað brjóta gegn grundvallarreglu þjóðaréttar um non-refoulement , sbr. 42. gr. laga um útlendinga og 3. gr. mannréttindasáttmála Evrópu , sbr. einnig 3. mgr. 36. gr. laga um útlendinga . Að mati kæranda verði að einblína á það hvort viðkomandi einstaklingur sé í hættu á illri meðferð í skilningi 3. gr. mannréttindasáttmálans . Hafi því við meðferð málsins verið svo gróflega brotið gegn rannsóknarreglu stjórnsýslulaga , auk rannsóknarreglna í lögum um útlendinga , að ekki komi annað til greina en að ógilda ákvörðunina og senda hana til nýrrar meðferðar hjá Útlendingastofnun . Í 1. mgr. 36. gr. laga um útlendinga er mælt fyrir um að umsókn um alþjóðlega vernd skuli tekin til efnismeðferðar nema undantekningar sem greindar eru í a - , b - og c-liðum ákvæðisins eigi við . Í 2. mgr. 36. gr. kemur fram að ef svo standi á sem greini í 1. mgr. skuli þó taka umsókn um alþjóðlega vernd til efnismeðferðar ef útlendingurinn hefur slík sérstök tengsl við landið að nærtækast sé að hann fái hér vernd eða ef sérstakar ástæður mæli annars með því . Verður kærunefnd því að leggja mat á hvort aðstæður í viðtökuríki brjóti í bága við ákvæði 3. gr. mannréttindasáttmálans . Ákvæði 2. mgr. 36. gr. laga um útlendinga nr. 80 / 2016 veitir stjórnvöldum ríkt svigrúm til mats á því hvað felist í sérstökum ástæðum í skilningi ákvæðisins , á hvaða sjónarmiðum skuli byggt við þetta mat og hvert skuli vera vægi þeirra . Við mat sjónarmiða sem tengdust stöðu einstakra umsækjenda var gengið út frá því að ástand og aðstæður í viðtökuríki og fyrri reynsla kæranda þyrftu að vera bæði sérstakar og af ákveðnu alvarleikastigi sem segja má að hafi verið talsvert hátt svo til greina kæmi að beita þágildandi 2. mgr. 46. gr. a eldri laga um útlendinga . Kærunefnd hefur þó jafnframt lagt nokkra áherslu á forsögu ákvæðisins og litið til þess að ekki hafi verið um að ræða grundvallarbreytingu frá framkvæmd á grundvelli eldri laga um útlendinga að því er varðar vægi hinna kerfislægu sjónarmiða . Í athugasemdum við frumvarpið sem varð að lögum nr. 81 / 2017 var áréttaður „ sá vilji löggjafans að ávallt skuli taka til efnislegrar meðferðar umsóknir um alþjóðlega vernd ef umsækjandi er í sérstaklega viðkvæmri stöðu , sbr. 6. tölul. 3. gr. laga um útlendinga , líkt og fram kom í athugasemdum við 2. mgr. 36. gr. frumvarps þess sem varð að gildandi lögum um útlendinga . “ Þetta getur einnig átt við í öðrum tilfellum þar sem tengsl eru ríkari en við viðtökuland , svo sem vegna fyrri dvalar . Í ljósi mismunar á orðalagi og inntaki athugasemda í frumvarpi því er varð að lögum nr. 81 / 2017 og umfjöllun meirihluta allsherjar - og menntamálanefndar um þetta atriði er það þó mat kærunefndar að ekki sé skýrt af lögskýringargögnum að ávallt beri að taka umsóknir frá einstaklingum í sérstaklega viðkvæmri stöðu til efnismeðferðar , þótt ótvírætt sé að það sjónarmið skuli hafa aukið vægi andspænis öðrum sjónarmiðum , sé miðað við þá framkvæmd sem tíðkast hefur fram að þessu . Áður en Útlendingastofnun tekur ákvörðun í máli sem varðar umsókn um alþjóðlega vernd þarf því að liggja fyrir mat um það hvort einstaklingur sé í sérstaklega viðkvæmri stöðu , sbr. 1. mgr. 25. gr. laga um útlendinga . Í 24. gr. reglugerðar um útlendinga nr. 540 / 2017 er áréttað að mat skuli fara fram á því því hvort einstaklingur teljist í sérstaklega viðkvæmri stöðu , sem og mat á því hvaða þjónustu viðkomandi þurfi , svo sem læknisskoðun , sálfræðiþjónustu eða aðra nauðsynlega þjónustu . Eins og að framan greinir hafa upplýsingar , sem er aflað vegna mats á sérstaklega viðkvæmri stöðu , sbr. 1. mgr. 25. gr. laga um útlendinga , jafnframt þýðingu við mat á því hvort taka beri umsókn til efnismeðferðar vegna sérstakra ástæðna , sbr. 2. mgr. 36. gr. laga um útlendinga . Þá verður efni rökstuðnings ákvarðananna að endurspegla þessi sjónarmið enda segir m.a. í 22. gr. stjórnsýslulaga að í rökstuðningi skuli vísa til þeirra réttarreglna sem ákvörðun byggir á , meginsjónarmiða sem ráðandi voru við mat og málsatvika sem höfðu verulega þýðingu við úrlausn málsins . Ákvörðun í máli kæranda verður að uppfylla reglur stjórnsýslulaga um rökstuðning og vera að öðru leyti sett fram á þann hátt að af lestri hennar megi ráða að í reynd hafi farið fram skyldubundið mat á einstaklingsbundnum aðstæðum kæranda á viðhlítandi grundvelli . Þá taldi stofnunin upp þau skilyrði sem 1. gr. samnings Sameinuðu þjóðanna gegn pyndingum hefur almennt verið talin fela í sér , þ.e. efnisskilyrði um grófleika verknaðarins , skilyrði um að verknaður sé framinn af tilteknum hvötum og fortakslaust skilyrði um aðkomu handhafa opinbers valds að verknaðinum . Þá kemur fram að það sé mat stofnunarinnar að atburðurinn sem kærandi hafi lýst teljist ekki pyndingar . Útlendingastofnun vísar aftur á móti ekki til þeirra meginsjónarmiða sem voru ráðandi við matið á því hvort umræddur atburður hafi þau áhrif að kærandi teljist einstaklingur í sérstaklega viðkvæmri stöðu í skilningi 6. tölul. 3. gr. laga um útlendinga . Kærandi kvaðst hafa verið lamin mikið og vera með áverka á baki eftir svipuhöggin . Þó segir jafnframt í gögnunum að heilbrigðisstarfsfólk hafi að einhverju leyti haft áhyggjur af aðstæðum kæranda . Í ljósi framangreinds telur kærunefnd að Útlendingastofnun beri að virkja ákveðna verkferla þegar þegar grunur leikur á að umsækjandi um alþjóðlega vernd hafi orðið fyrir pyndingum . Ljóst er að meginmarkmiðið með kæruheimildum er að tryggja réttaröryggi borgaranna með því að gera þeim kleift að fá umfjöllun um mál sín á tveimur stjórnsýslustigum . Með vísan til alls þess sem að framan er rakið er það niðurstaða kærunefndar útlendingamála að fella ákvörðun Útlendingastofnunar úr gildi . Lagt er fyrir Útlendingastofnun að taka mál kæranda aftur til meðferðar . Úrskurðarorð Ákvörðun Útlendingastofnunar er felld úr gildi . Lagt er fyrir Útlendingastofnun að taka umsókn kæranda til meðferðar á ný .