1 . Ég syng um þig borg . Og gamlar götur horfa í sál mína og spegla hugsanir mínar og þrá sem var eins saklaus og stjarna yfir Betlehem . Þú talaðir við mig . Og eggjandi nætur hlógu í fangi þínu og mislyndir dagar grétu í brjósti þínu og hvítar stjörnur spegluðust í svörtum augum og gráum einmana götum , þegar ég lék á hörpuna og orti sönginn um sjálfan mig . Og ég horfði í andlit þitt rjóður af heitri æsku og ég horfði í götur þínar ungar nýlagðar götur með varir votar af tjöru og þær þrýstu heitum barmi að köldum fótum . 2 . Og ég beið eftir svari : hvítir mávar brýndu nef sín á kollótum steini við hafnarvitann og hrúðurkörlumá Kolbeinshaus ó borg : og þeir þöndu vængi sína og hann elskaði hana með gulu nefi og glampa í heitu auga , svo flaug hún af stað lengra og lengra og hann horfði á eftir henni , þegar skuggi hennar hvarf inn í hvíta sól . 3 . Ég syng um þig borg og hús foreldra minna og götu þínar sem liggja inn í hjarta mitt og binda okkur saman eins og dauðinn líf og eilífð . Í brjósti mínu berst hjarta þitt og ljóð þitt fyllir eyru mín , þegar þú leikur á hörpuna við lækjargötur og torg .