Þann 20. ágúst síðastliðinn sendi ég bréf á bankaráð þar sem óskað var eftir tilteknum upplýsingum . Var á það minnt að bankaráð hafði ekki , þrátt fyrir fögur fyrirheit , svarað fjölmörgum erindum Samherja árið 2017 . Þann 14. september staðfesti formaður bankaráðs móttöku erindisins og tilkynnti að það yrði afgreitt síðar . Engin frekari viðbrögð hafa borist frá bankaráði . Viðbrögðin báru því keim af viðbrögðum varaformanna bankaráðs undanfarin tvö ár þar sem svar af þessu tagi þýddi í reynd afsvar , ekki var von á frekari svörum af hálfu bankaráðs . Í kjölfar dóms Hæstaréttar um ólögmæti stjórnvaldssektar sem seðlabankinn lagði á Samherja , óskaði forsætisráðherra þann 12. nóvember , eftir greinargerð frá bankaráði um meðferð bankans á Samherja og veitti til þess frest til 7. desember . Þann dag óskaði formaður bankaráðs eftir frekari fresti . Af fréttaflutningi mátti þó ráða að von væri á greinargerðinni fljótlega . Þann 17. desember birtist svo yfirlýsing á heimasíðu seðlabankans þar sem tilkynnt var um að greinargerðin frestaðist til nýs árs . Í millitíðinni fór seðlabankastjóri mikinn í fjölmiðlum þar sem hann hélt því enn og aftur fram að það væri lagaskylda hans að kæra bæði mig og Samherja til lögreglu . Hef ég birt opinberlega ýmis dæmi um kæruatriði sem sýna að bankanum var kunnugt um að ekki var brotum fyrir að fara . Að seðlabankastjóri hafi notað heimasíðu bankans til að birta yfirlýsingu og fara í viðtöl á öllum helstu fjölmiðlum landsins , gagngert til að ræða mál Samherja , hefur varla verið gert án samráðs og samþykki formanns bankaráðs . Virðist núverandi bankaráðsformaður því hafa dregið til baka ályktun fyrra bankaráðs um að seðlabankastjóri láti af opinberri umfjöllun . Framangreind ályktun virðist ekki eiga við lengur og seðlabankastjóri hefur óheft málfrelsi til að ræða einstök mál í fjölmiðlum , þá einkum mál Samherja . Nú , þegar bankaráð hefur haft fimm vikur til að klára greinargerðina , og boðar nokkurra vikna töf til viðbótar , er ekki annað hægt en að velta fyrir sér hvort greinargerðin verði sama marki brennd og skýrsla Lagastofnunar sem gerð var fyrir bankaráð árið 2016 . Þá hundsuðu starfsmenn seðlabankans Lagastofnun , komu sér undan samstarfi og að lokum sátu þeir á skýrslunni í tæpt hálft ár og breyttu áður en hún leit dagsins ljós . Ég tel víst að nú séu þeir sömu starfsmenn komnir í gerð greinargerðar bankaráðs . Slíkt hlýtur að draga mjög úr vægi og trúverðugleika greinargerðarinnar . Með bréfi þessu vil ég árétta að bankaráð hefur ekki enn svarað fjölmörgum erindum mínum , því elsta frá því í janúar 2017 . Í ljósi fyrri reynslu lít ég svo á að svar bankaráðsformanns , dags. 14. september sl. hafi í reynd falið í sér að bankaráð hyggðist ekki svara erindum Samherja . Verður sú ákvörðun borin undir úrskurðarnefnd um upplýsingamál , ásamt afgreiðslu bankaráðs á fyrri erindum undanfarin tvö ár . Ég batt vonir við að eftir fund með bankaráði þann 27. nóvember sl. myndi málinu ljúka en ekki þyrfti að fara með það inn í sjöundu jól og áramót . Nú virðist formaður bankaráðs ætla að stýra málinu í þann farveg að bíða eftir hugsanlegu áliti umboðsmanns Alþingis í máli sem varðar ekki lyktir málsins á hendur Samherja , til þess að komast hjá því að taka sjálfur afstöðu til og afgreiða málið sjálfur . Eru það mér og starfsmönnum Samherja mikil vonbrigði að bankaráðsformaður hafi kosið að draga málið að ósynju . Er það nema von að manni detti í hug Kúba norðursins þegar hugsað er um stjórnsýslu seðlabankans í þessu máli , nú sem endra nær .