Árið 1881 hóf hann nám í dýrafræði við háskólann í Osló . Árið 1887 varði hann doktorsritgerð sína á því sviði og var hann brautryðjandi taugafrumukenningarinnar , það er að hver taugafruma sé eining , aðskilin frá öðrum taugafrumum . Árið 1881 hafði bandaríska könnunarskipið Jeannette farist við Nýju-Síberíueyjar en þremur árum síðar fundust munir við strönd Grænlands sem augljóslega voru úr Jeanette og hafði þá rekið með ís . Skipið , sem hlaut nafnið Fram , lagði úr höfn í Osló 24. júní 1893 . Rekið gekk hægar en Nansen hafði gert ráð fyrir og smám saman komst hann að þeirri niðurstöðu að pólnum yrði ekki náð með þessari aðferð . Þá voru þeir staddir á 86° 13 ' N , norðar en nokkur maður annar hafði komið . Heimferðin tók sinn tíma . Þeir komu til hafnar í Tromsø 21. ágúst 1896 eftir meira en þriggja ára fjarveru . Skipið Fram losnaði út úr ísnum á sama tíma og komst heilu og höldnu til Noregs . Nansen var ákaft fagnað við komuna aftur til Noregs og hafi hann verið þjóðþekktur áður var hann heimsþekktur nú . Í um tvo áratugi eftir heimskautaleiðangurinn helgaði Nansen þó tíma sinn að miklu leyti vísindastörfum . Fyrst fékk hann stöðu sem prófessor í dýrafræði við háskólann í Osló en áhugi hans beindist meira í átt að haffræði og árið 1908 varð hann prófessor á því sviði . Hann þróaði líka mælitæki til notkunar við hafrannsóknir , eitt þekktast þeirra er svokölluð Nansen-flaska sem , í endurbættri mynd , hefur verið notuð til sýnatöku á rúmsjó allt fram á þessa öld . Á efri árum beindust áhugi og kraftar Nansens í átt að mannúðarmálum . Eitt af því sem hann kom á voru svokölluð Nansen-vegabréf , sérstök vegabréf eða skilríki fyrir flóttamenn sem voru án viðurkenndra persónuskilríkja og því ófærir um að ferðast til annarra landa . Þau eignuðust fimm börn . Síðari kona Nansens var Sigrun Munthe . Friðþjófur Nansen lést úr hjartaáfalli 13. maí 1930 . Sú stofnun hlaut friðarverðlaun Nóbels árið 1938 . Frá árinu 1954 hafa Sameinuðu þjóðirnar árlega veitt svokölluð Nansen-verðlaun sem koma í hlut einstaklings eða hóps fyrir framúrskarandi þjónustu í þágu flóttamanna . Steinunn Kristjánsdóttir er prófessor í fornleifafræði við Sagnfræði - og heimspekideild Háskóla Íslands . Helstu rannsóknasvið hennar eru miðaldafornleifafræði , norræn fornleifafræði , kirkjusaga , klausturfornleifafræði , kynjafornleifafræði , þróun húsagerða og miðlun vísindalegrar þekkingar .