36 MORGUNBLADIÐ , FIMMTUDAGUR 19. APRÍL 1979 ung undir forystu séra Friðriks Friðrikssonar og voru því þekktust hér á landi fyrir slíkt starf . Kaus séra Sigurjón því að taka upp slíkt starf í söfnuði sínum , er hann varð prestur í Vestmannaeyjum . Stofnaði hann þar KFUM 30. nóvember 1924 , eða sama árið og hann varð þar prestur . Var hann formaður félagsins frá stofnun þess , þangað til hann fluttist brott úr Eyjum til Reykjavíkur . Tæpum tveim árum eftir stofnun KFUM stofnaði hann KFUK , 14. mars 1926 . Bæði félógin uxu upp af andlegri hræringu í söfnuðinum í sambandi við fermingarbörn sín . Meðan séra Sigurjón var í Vest - mannaeyjum voru félögin allþrótt - mikil . Þau reistu sitt eigið hús og unnu gott og mikið starf fyrir börn og uhglinga , auk þess sem þau aðstoðuðu séra Sigurjón við barna - guðþjónustunur í kirkjunni á sunnudagsmorgnum á veturna . Félögin héldu einnig uppi vikuleg - um biblíulestrum á vetrarmán - uðunum , svo og almennum sam - komum á hverjum sunnudegi , starfræktu sjómannastofu , sumar - starf fyrir börn í litlu húsi í „ Króki " suður á eynni , studdu íslenska kristniboðsstarfið o.fl . Séra Sigurjón vár lífið og sálin í félögunum allan tímann , sem hann var í Vestmannaeyjum . Geta má því nærri , að mikilJ tími fór hjá honum í að starfa fyrir þau . Hann talaði oftast annan hvern sunnu - dag á aimennu samkomunum og hafði biblíulestra vikulega , stund - um tvisvar í viku . Bættist þetta ofan á annað starf hans í sam - bandi við prestsembættið , svo sem fermingarundirbúning barna , jarðarfarir , húsvitjanir og mann - tal , heimsóknir til sjúklinga og fleira , sem of langt yrði upp að telja . Mest allt þetta starf fór fram í bænum , og lega prests - setursins að Ofanleiti gerði það að verkum , að hann var oft megin - hluta dagsins í bænum og kom ekki heim fyrr en seint á kvöldin . Á þessum árum var ekki mikið um bíla í Eyjum , svo að oftast varð hann að fara fótgangandi á milli , nær því hálftíma hvora ieið . Ég kom alloft til Vestmannaeyja á þessum árum til þess að aðstoða í starfinu í KFUM og tala á sam - komum , og á ég margar góðar minningar frá þeim tímum . Ég naut oft gestrisni þeirra hjónanna , séra Sigurjóns og hans góðu eigin - konu , Þóreyjar Eyjólfsdóttur Kolbeins , sem var manni sínum mjög samhent og styrk stoð í starfi hans . Hún andaðist 4. apríl 1969 . Eftir aö séra Sigurjón varð prestur við Hallgrímskirkju í Reykjavík , talaði hann oft á sam - komum KFUM í Reykjavík og kristniboðshreyfingarinnar . Auk þess efndi hann til almennra kvöldsamkomuhalda í kirkjunni a.m.k. tvo vetur , viku í senn , og fékk til iiðs við sig ýmsa ræðu - menn , bæði leikmenn og presta . Þannig mætti lengi telja , en það skal ekki gert að þessu sinni . Að lokum vil ég þakka fyrir samfélag og samstarf við séra Sigurjón um árabil , bæði Sambandi íslenskra kristniboðs - félaga , en hann var í stjórn þess í mörg ár og formaður þess eitt og hálft ár til ársins 1973 , er heilsan tók að bila , svo og í KFUM og K og ýmsum öðrum starfsgreinum , sem efla vilja Guðs ríki . Bið ég öllum börnum séra Sigur - jóns og afkomendum þeirra ríku - legrar blessunar Drottins um alla framtíð . Guð gefi íslensku kirkjunni marga jafn einarða og heilhuga boðendur orðsins og þjóna sem hann . Gunnar Sigurjónsson Þau atvik gjörast einatt í lífi okkar manna , sem valda því , að við stóldrum við , lítum um öxl til liðins tíma og rifjum upp ævi - brautina . Þá rifjast upp margt af því , sem bjó í huga okkar á mótunarárunum , óskir og þrár , draumar og vonir , sem bundnar voru við framtíðina , sem þá var enn framundan , en er nú að hluta til orðin fortíð . Og spurningin vaknar : Hvers vegna vðldum við þá götu , sem gengin hefur verið ? Og þá stíga upp í hugann myndir ýmissa þeirra samtíðarmanna á hinum ýmsu æviskeiðum , sem við mættum þannig , að þeir höfðu mótandi áhrif á líf okkar . Þessar hugsanir vakna hjá mér , er ég sest niður til þess að minnast vinar míns , síra Sigurjóns Þ. Árnasonar , fáeinum orðum í til - efni andláts hans . Síra Sigurjón var einn þeirra mann , sem ég mætti ungur að árum á þann veg , að hann hafði mótandi áhrif á líf mitt . Ég þakka Guði fyrir , að ég fékk að kynnast honum sem sóknarpresti mínum , sálusorgara , prédikara biblíufræðara og víni . Sem siíkur verður hann mér alla tíð ógleymanlegur . Síra Sigurjón fékk ungur kóllun til þess að feta í fótspor föður síns og ganga í þjónustu Drottins síns og frelsara sem prestur . Hann fékk efiaust gott veganesti úr foreldrahúsum til þess ævistarfs sem beið hans . Og þar eignaðist hann þá trú sem einkenndi iíf hans allt . Hann settist í guðfræðideild HáskóTa íslands á þeim árum , en þar voru mótandi þeir kennarar , er fluttu aðrar kenningar en þær , er tíðkast höfðu um aldir í evangelisk-lúterskri kirkju . Nýjar stefnur og nýir straumar í sam - tímanum höfðu velt um koll mörgu því , sem áður hafði verið taiið til öruggra staðreynda . Ný svið opn - uðust mannlegri þekkingu . Vísind - in unnu hvern sigurinn af öðrum . Mönnum fleygði fram við að hlýðnast upphaflegri skipun skaparans síns um að gjöra jörð - ina sér undirgefna . Mikil bjartsýni fylgdi vísinda - og menningaraf - rekum seinustu áratuga 19. aldar - innar . Margir töldu þá mannlegri getu nánast engin takmörk sett . Þá misstu margir jafnframt fótanna í andlegum efnum . Við sjáum endurtekningu þess , er gjörðist í árdaga , er hinn fyrsti maður taldi sig þess umkominn að setjast í sess Guðs , þar sem hann þyrfti ekki lengur á hjálp og vernd Guðs að halda . Hann gæti sjálfur leyst öll sín mál . Það virðist einnig hafa verið almennt hald fjölda manna um seinustu aldamót . Þá varð víða þröngt um Guð í mannheimi . Honum var víða skor - inn þröngur stakkur . Allt skyldi fellt burt úr helgum ritningum , sem þóttu ekki samrýmast hinni nýju og vísindalegu þekkingu mannkynsins . Allt hið yfir - náttúrulega var fellt burt . Guð varð þá fyrir mörgum aðeins sviplítill siðprédikari , oft heldur smámunasamur og gamaldags , enda víst einatt fáir , sem lögðu eyrum að boðskap hans eða tóku boð hans alvarlega . Manníeg syn - semi var lögð sem mælikvarði á hina guðlegu opinberun . Og flestir þeir menn , sem enn létu sig einhverju varða framtíð kirkju og kristni , báru ugg í brjósti um fram'tíð Guðs og ríkis hans á þessari jörðu . Kristin kirkja var í erfiðri vörn . Og í tilraunum sínum til þess að bjarga því , sem bjargað varð fyrir Guð og kristna kirkju , varð mórgum fóta - skortur á hinu trúarlega sviðí . Mönnum duldist einatt sá Guð , sem opinberast hafði í mannheimi mannkyni til bjargar , svo að þeir fóru þess í stað að reyna að bjarga Guði , auðvitað í góðum og göfug - um tilgangi , en að vonum án nokkurs varanlegs árangurs . Það er aldrei á valdi okkar manna að bjarga Guði . Það er Guð , sem í Kristi kom inn í heim okkar manna til að bjarga okkur . Ætli þetta sé ekki í fáum orðum staðan , sem almennt ríkti innan kirkju og guðfræði þess tíma , er síra Sigurjón Árnason ungur sett - ist á skólabekk til þess að nema heilóg fræði ? Þá voru þau kennd út frá þessu sjónarhorni . Nýguð - fræðin sat í hásæti og reyndi að bjarga leifum hins guðlega í mannheimi . Spíritismi gaf sumum von um , að í heimi mannanna væri fleira veruleiki en það eitt , sem mannleg augu fá litið . En augu flestra virðast hafa verið harla lokuð fyrir eilífðargildi þeirrar opinberunar , sem Guð hafði gefið í fyllingu tímans í eingetnum syni sínum , Drottni Jesú Kristi . Síra Sigurjón sagði mér stundum frá því , hve þessi tími hefði verið sér erfiður trúarlega . Hann lenti í harðri baráttu . Barnatrúin varð fyrir miklum áföllum við lestur hans á fræðiritum samtímans og kynni af þeim stefnum , sem þá voru efstar á baugi í guðfræðinni . Þá hófst sú barátta hans , sem síðan stóð fram eftir ævinni , baráttan við að-eignast skilning á þeim boðskap , sem Guð hafði opinberað mannkyni í heilagri ritningu . Nýguðfræðin og spíritisminn gátu aldrei fullnægt trúarþörf hans . Hann átti ekki samleið með þeim mikla meiri - hluta jafnaldranna , sem gengu til fylgis við þessar kenningar í trausti þess , að þar væri að finna þau brot , sem okkur væru gefinn af sannleika Guðs . Þótt það væri allt gjört í góðri trú og til þess að bjarga Guði , hlaut hann að hafna því sem fánýti . En um stund var hann óviss og reikandi í afstöðu sinni . Hvar var fótfestu að finna ? Hvar var svar Guðs við þörfum og vandamálum mannkynsins ? Síra Sigurjón sagði mér sjálfur , að lestur guðfræðilegra bóka hefði bjargað trú sinni . Hann fór ungur utan til framhaldsnáms og kynnt - ist þá þeim nýju straumum , sem fram komu í guðfræðinni eftir algjört skipbrot þeirrar barnalegu bjartsýni , sem hafði gripið menn svo sterkt fyrir og um aldamótin . Sú bjartsýni beið varanlegt skip - brot í fyrri heimstyrjöldinni , er vonir milljónanna hrundu í rúst . Þá kastaði mannleg grimmd af sér dulargerfinu og hyldýpi mannlegr - ar syndar blasti við sjónum . Og nýir menn komu fram með nýjar skoðanir á hinni aldagömlu opin - berun Guðs . Tími „ krísuguðfræð - innar " hófst , þar sem menn gjörðu sér glögga grein fyrir þörf okkar á þeirri náð , sem Guð einn getur gefið í Drottni Jesú Kristi . Hlut - verk okkar er aðeins að boða hann , bera fram vitnisburð opinberunar - innar um hann , leyfa heilögum anda Guðs að fylla hug og sál , svo að Guð fái komizt að til þess að vinna verk sitt í hjörtum okkar manna . Þetta er sá boðskapur , sem síra Sigurjón flutti óhikað af fullri djörfung og lifandi trúarsannfær - ingu . Hann hafði sjálfur eignast þá sannfæringu , að þetta væri hin eina björgun okkar manna . Hann hafði komið að krossi Drottins síns og frelsara og fundið þar frið . Þennan frið vildi hann flytja öðrum mönnum , öllum þeim , sem honum var falið að leiða til trúar á Krist . Og þetta var innihald prédikunar hans . Ég man að ýmsir töldu hann einhliða prédikara . Kannski var eitthvað til í því , en þá aðeins í þeim skilningi , að hann lagði einhliöa áherzlu á hjálp - ræðisverk Guðs í Drottni Jesú Kristi , sem einn ætti lausn að færa okkur syndugum mönnum . Hann þreyttist aldrei á að flytja boð - skapinn um óumræðileika kærleika Guðs , sem birzt hefði okkur mönnum í hjálpræðisverki Krists . Og í samtíð sinni varð síra Sigurjón einatt boðberi skoðana , sem gengu gegn því , sem um áratugi var reynt að halda fram sem einhverjum stórsannleik hér úti á íslandi , löngu eftir að guð - fræðingar annarra þjóða höfðu séð í gegn blekkinguna og snúið burt frá þeirri guðfræðistefnu , sem beðið hafði skipbrot . Hann varð því einatt eins og rödd hróp - andans , sem talar öðru vísi en fjöldinn . En Guð gaf árangur af starfi hans , bæði úti í Vestmanna - eyjum og eins hér í Reykjavík , eftir að hann fluttist hingað . Það var stór hópur fólks , sem safnaðist aö prédikunarstóli hans til þess að hlýða á boðskap hans og fá dýpri innsýn í þá opinberun , sem Guð hafði gefið í Kristi . Hann hélt einnig almenna bíblíulestra viku - lega margá vetur , þar sem gott var að fá leiðsögn hans við að lesa hin ýmsu rit heilagrar ritningar . Þaö er eitt megineinkenni síra Sigurjóns sem prédikara , hve mikla vinnu hann lagði í undir - búning prédikunar sinnar . Hann notaði hverja stund . Hann las nýjustu rit guðfræðinnar til þess að fylgjast með því , sem efst var á baugi úti í hinum stóra heimi . Þær voru ófáar prédikanir hans , er hann greindi frá því , sem frægir guðfræðingar hefðu til málanna að leggja um umræðuefni dagsins . Ég þori að fullyrða , að síra Sigurjón hafi verið í hópi allra lærðustu guðfræðinga á Islandi um sína daga . Og eftir að ég hóf nám í guðfræði , varð mér oft hugsað til þess , að hinn rétti staður hans væri sennilega á kennarastóli í guðfræðideild , þótt hann að mínu mati hafi einnig verið afburðar - prédikari , því að við kennslu guð - fræðinema hefði hin víðtæka þekking hans notið sín til fulls . Þess vegna taldi ég mig mikinn gæfumann að eignast hann að slíkum vini , að ég fékk oft „ einkatíma " hjá honum í guðfræði , er við á mörgum samverustundum ræddum um einhver þau atriði , sem snertu kristinn boðskap . Hann var fús til þess að fræða og fullur af áhuga á að vinna Drottni sínum og frelsara , sem hafði kallað hann til starfa í víngarði sínum . Ég held , að hann hafi mótað mig meir en flestir aðrir . Síra Sigurjón var ekki allra . Mér kom hann svo fyrir sjónir , að hann væri fremur ómannblendinn , færi sínar eigin leiðir á ýmsan hátt og léti bezt að reyna sjálfur að kryfja vandamálin til mergjar . Honum var ekki tamt að gleypa hráar skoðanir annarra . Hann vildi velta hlutunum fyrir sér og komast að niðurstöðu út frá kenningu Guðs orðs . Þess vegna gátum við kirkju - gestir hans ætíð verið öruggir um , að í guðsþjónustunni hjá honum fengjum við ósvikna faeðu , en ekkert léttmeti . Hann flutti af prédikunarstólnum það eitt , sem hann sjálfur hafði íhugað náið og fundið lausn á . Hann boðaði aðeins þá trú , sem hann fyrir eigin reynslu vissi , að var sönn og óhætt var að byggja á . Þess vegna er hans minnst með þakklæti til Guðs í dag af fjölda þeirra , sem sóttu til hans andlega uppfræðslu og styrk og tóku þátt í heilagri tilbeiðslu í þeim kirkjum sem hann þjónaði . Við fundum að okkur var óhætt að treysta leið - sögn hans . Hann leiddi engan á villigötur . En eins og áður segir , stóð einatt gustur um síra Sigurjón . Hann átti ekki samleið með fjölda jafnaldra sinna í boðun trúar - innar . Hann var boðberi nýrrar endurvakningar fagnaðarerindis - ins og þurfti því oft að snúast gegn kenningum þeirra , sem bentu á villigótur í misskilningi gamallar og raunar úreltrar guðfræðistefnu , sem menn sátu fastir í . Hann sýndi trúmennsku í þjónustunni við Guð sinn og frelsara . Að ieiðarlokum langar mig til þess að flytja hér þakkir til hans fyrir allt það góða , sem ég fékk að njóta í samvistum við hann . Síðar skildu leiðir , er vegir mínir lágu burt úr Reykjavík til starfa og samfundir strjáluðust , en alltaf var vináttan óbreytt , er fundum bar saman á ný . Og trú hans var söm við sig . Hann vissí , á hverjum hann byggði von sína . Og trú hans entist honum alla ævina . Nú er hann genginn til eilífra samfunda við Drottinn sinn og frelsara . Við blessum minningu hans og flytjum Guði þakkir fyrir líf hans og starf , vitnisburð hans og prédikun . Og frammi fyrir hásæti lambsins munu ófáir geta bent á hann og sagt : Þökk , að þú vísaðir okkur veginn til lífsins . Getur nokkur prestur öðlazt betri eftirmæli , betri yfirskrift yfir farinn veg að leiðarlokum ? Jónas Gíslason Séra Sigurjón Þ. Árnason er fallinn frá . Ég er ekki ósnortinn við þá fregn . Svo römm var sú taug . Séra Sigurjón fæddist á Sauð - árkróki , þar sem foreldrar hans gegndu sama hlutverki og hann sjálfur og kona hans í Vestmanna - eyjum um tveggja áratuga skeið eða frá 1924 - 1944 . Séra Sigurjón var næstelztur 12 systkina . Foreldrar hans voru séra Arni Björnsson , fyrst prestur á Sauðárkróki og síðar að Görðum á Álftanesi eða frá árinu 1913 til dauðadags . Séra Árni var þar prófastur Kjalarnesþings frá ár - inu 1916 til dánardægurs . Hann var fæddur 1. ágúst 1863 . Hann lézt 26. marz 1932 . — Foreldrar séra Árna voru Björn bóndi Sig - urðsson á Tjórn í Nesjum og kona hans frú Elín Jónsdóttir . Móðir séra Sigurjóns Þ. Árna - sonar var frú Líney Sigurjónsdótt - ir bónda Jóhannessonar á Laxa - mýri í Suður-Þingeyjarsýslu og konu hans frú Snjólaugar Guðrún - ar Þorvaldsdóttur . Þannig var séra Sigurjón Þ. Árnason systursonur hins nafnkunna skálds okkar ís - lendinga , Jóhanns Sigurjónssonar . Námsferill séra Sigurjóns var þessi í stuttu máli . Hann lauk barnaskólaprófi á Sauðárkróki og gekk síðan einn vetur þar í unglingaskóla . Hann lauk gagnfræðaskólaprófi á Akur - eyri vorið 1914 eftir tveggja ára nám þar . Síðan lauk hann stú - dentsprófi við Menntaskólann í Reykjavík vorið 1917 . Um haustið hóf hann nám í Guðfræðideild Háskóla íslands og lauk þaðan kandidatsprófi 14. febr . 1921 . Sama ár lauk hann kennaraprófi við Kennaraskóla íslands . Næsta vetur stundaði hann nám ( fram - haldsnám ) í trúarheimspeki við Hafnarskóla og kynnti sér jafn - framt safnaðarstarfsemi . Séra Sigurjón Þ. Árnason tók prestsvígslu 29. okt. 1922 . Þá gerist hann aðstoðarprestur föður síns að Görðum á Álftanesi . I janúarmánuði 1924 var séra Sigurjón settur prestur í Vest - mannaeyjum eftir fráfall séra Oddgeirs Þórðarsonar Guðmund - sen , sóknarprests , sem þar hafði verið prestur frá 1889 eða 35 ár . Eiginkona séra Sigurjóns Þ. Árnasonar var frú Þórunn Eyj - ólfsdóttir Kolbeins prests að Stað - arbakka í Miðfirði . Þau giftust 4. jan. 1924 . Er þau fluttust til Vestmanna - eyja nokkrum dögum eftir gifting - ardaginn , settust þau að á hinu forna prestssetri í Eyjum , Ofan - leiti . Þegar þessi ungu prestshjón fluttu til Eyja , höfðu Eyjamenn Hfað uppgangstíma mikla síðustu 18 árin . Það voru fyrstu ár vél - bátaútvegsins þar . Þessi atvinnuvegur hafði þá fært útvegsmönnum þar , stórum og smáum , mikla björg í bú , eins og komist er að orði . Alda mikils gróða og velmegunar hafði risið þar . Gullið og silfrið , silfrið og gullið glóði dýrðlega á öldutoppn - um , svo að unun var að . En öllum öldum fylgir lægð , dalur , öldudal - ur . Svo var og hér . Hafði fólkið gleymt himninum yfir höfði sér í hrifningu velgengninnar og jörð - inni undir fótum sér ? — Við skulum íhuga viðbrögð og framtak unga prestsins að Ofanleiti . Fyrsta árið sem hann starfaði þar , eða í nóvember 1924 , stofnaði hann Kristilegt félag ungra manna í kaupstaðnum . Hálfu öðru ári síðar beitti hann sér einnig fyrir stofnun Kristilegs félags ungra kvenna í sókn sinni . Þátt - taka Eyjabúa í heild í þessum kristilegu samtökum varð brátt mikil . K.F.U.M. og K. í Vest mannaeyjum gat sér brátt góðan orðstír og hafði mikil áhrif á hóp manna og kvenna , sem stórfuðu þar af lífi og sál árum saman . Áhrifa þessa félagsskapar með unga prestinum í fararbroddi gætti mjög í kaupstaðnum . Það leyndist okkur ekki , sem þá áttum eftir að annast fræðslu ungmenna þar um tugi ára . Þessi félög urðu brátt fjölmenn og störfuðu af áhuga og einlægni . Þau byggðu brátt eigið samkömuhús , þar sem þau héldu samkomur sínar sínu fólki og fjölmörgum öðrum til mannbætandi áhrifa . Sóknar - presturinn var þar allt í öllu og naut þar mikillar hylli og persónu - legrar velvildar . Þar kom einnig til hin mikla vinna , sem ungi prestur - inn lagði á sig , er hann bjó börnin undir ferminguna ár hvert , og svo ræðuhöld og bibh'ulestur , sem fyfgdu þessu starfi öllu . Séra Sigurjón Þ. Árnason var áhrifaríkur persónuleiki . Ekki sízt í ræðustól . Vinnuþrek hans var mikið og knúið fram af einstakri samvizkusemi og trúarlegum áhuga .