Já já , Dylan er víst á leiðinni til Íslands . Það er fagnarðarefni . Ég sá hann fyrir tæpum fjórum árum ( linkur á ferðasögu ) ásamt Willy Nelson á baseball velli í Kansas . Það voru verulega góðir tónleikar , sérstaklega þegar að Dylan og Nelson sameinuðust á sviðinu og tóku Heartland . Set listinn hjá Dylan á þeim tónleikum var svona : Einsog sést , þá eru þarna ekkert alltof mörg mjög þekkt lög . Hann tekur sennilega ekki nema tvö lög sem kæmust inná topp 10 hjá mér ( Watchtower og Rolling Stone ) – en þarna eru samt frábær lög inná milli . En bara það að vera úti í 30 stiga hita í hjarta Bandaríkjanna að hlusta á Willie og Dylan spila Heartland hlýtur að vera einn af topp-punktunum á þeim tónleikum sem ég hef farið á um ævina . Það er alveg ljóst að Egilshöllin mun ekki toppa baseball völl í Kansas sem staðsetningu fyrir svona tónleika , en ef við skoðum set-listann á síðustu tónleikum Dylan í Buenos Aires , þá lítur hann svona út Þarna er auðvitað munur á því að set-ið er fjórum lögum lengra . Og þarna eru líka komin inn þrjú algjörlega æðisleg lög sem ég held mikið uppá í Just Like a woman , Masters of War og Blowin in the wind . Auðvitað bætast líka við lög af Modern Times og mér sýnist hann vera með uppáhaldslögin mín af þeirri plötu , það er Spirit on the water og Workingman’s Blues #2 . Einnig eru komin inn góð lög einsog Rainy Day Women ( sem mér finnst reyndar leiðinlegasta lagið á Blonde on Blonde , sem er besta plata allra tíma ) og Things have changed . Málið er einfaldlega að ég gæfi gríðarlega mikið fyrir að hafa verið í Royal Albert Hall árið 66 og hlustað á Bob með alla sína rödd sitja í rólegheitunum og syngja Visions of Johanna og Desolation Row . Það hefði verið stórkostlegt . En ég verð að sætta mig við að ég var ekki fæddur þá og mun aldrei sjá minn uppáhaldstónlistarmann á hátindi ferilsins . Ég get hins vegar séð hann núna með þeim kostum og göllum sem því fylgja . Það er hægt að fara á Dylan tónleika með tvenns konar hugarfari . Annars vegar með því að búast við því að hann syngi eins vel og ’ 66 , spili Sad Eyed Lady og Visions of Johanna og geri allt einsog á plötunum í gamla daga . Það er hins vegar ekki að fara að gerast . Dylan er 66 ára gamall , röddin er skemmd og hann spilar ekki lögin sem við vildum kannski helst að hann myndi spila . En það breytir því ekki að það að sjá þessa goðsögn , þennan mesta tónlistarmann sögunnar , er stórkostleg upplifun . Ef fólk vill hlusta á Dylan einsog hann var þá , þá verður það að hlusta á hann af plötum . En það er líka hægt að fara með því hugarfari að þetta sé tækifæri til að sjá þennan snilling á seinni árum ævinnar takandi mörg af bestu lögum allra tíma – kannski í breyttum útgáfum og með öðruvísi söng . Öfunda þig að hafa séð hann spila “ Positively 4 th Street ” . Setlist-inn “ minn ” í NY í nóvember 2006 var þessi … Þó svo ég hafi þekkt nokkur lög á tónleikunum einungis á textanum þá fannst mér tónleikarnir hans frábærir , einmitt af þeirri ástæðu sem þú nefnir , að sjá mesta tónlistarmann sögunnar performa live . Ég fíla Dylan eins mikið og næsti maður , og sá fílingur eykst bara með aldrinum , en hann er ekki mesti tónlistarmaður heims . Ekki eins og ég hugsa mér tónlistarmenn . Hann er einn besti lagahöfundur allra tíma , ef ekki sá besti , en tónlistarmaður ? Hugsa að menn eins og Prince , Elton John , Bítlarnir og margir fleiri hafi eitthvað út á þá nafnbót að setja . Annars er snilld að kallinn sé að koma , þótt hann sé orðinn gamall . Það verður mjög spes að sjá hann . Vona að hann syngi “ All along the watchtower ” , sem hann virðist yfirleitt gera miðað við settlistana ykkar Sigurjóns hér að ofan . Held að þetta sé pæling sem flestir þyrftu að hugsa um áður en þeir fara á Dylan tónleika . Maðurinn á það ógrynni af lögum að það tæki hann eflaust nokkra daga á sviði að fara í gegnum allan bunkan . Að sjálfsögðu fara margir , ef ekki flestir , á svona tónleika með því hugarfari að hann spili bara ,, all time favourites ” . Mig grunar að flestir sem hafi gefið sér tíma til að hlusta á Dylan , eigi sér allir uppáhalds lög sem ekki hafa fylgt mainstreaminu . Einhverntíman datt mér í hug þegar ég var að hlusta á Dylan , að allir gætu fundið eitt lag í Dylan safninu sem þeir gætu tengt sig við . Það er einmitt það sem gerir hann að svo frábærum tónlistarmanni í mínum huga . Annars er það alltaf eitthvað við lagið Lay Lady Lay með honum sem gerir allt svo áhyggjulaust . Ótrúlegur raddmunur þar hjá honum og öðrum lögum hjá honum á þessum tíma .