Af þessu tilefni ritar Ólafur Stephensen , ritstjóri Fréttablaðsins leiðara þar sem hann fer yfir það í nokkrum liðum hvernig hinar títtnefndu aðréttur hafi runnið greiðlega um hendur bænda á umliðnum árum . Augljóslega felst mótsögn í hinni nýju afstöðu Bændasamtakanna miðað við hve sjálfsagt þeim hefur þótt að þiggja framlög frá ESB fram til þessa . Ekki er gott til þess að vita fyrir bændur , að bændaforustan sæki sér helst leiðsögn í þann suðupott öfgaskoðana og kreddufestu sem Vinstri - grænu stjórnmálasamtökin eru . Það er öllum ljóst að landbúnaður er stundaður í löndum Evrópusambandsins allt frá Miðjarðarhafi og norður til Finnmerkur . Það er svo gjarnan látið fylgja með : að ef samgöngur til landsins einhverra hluta vegna stöðvist , þá sé gott að eiga matvælaframleiðslu sem duga muni þjóðinni í slíkum þrengingum . Engin áburðarverksmiðja er í landinu og víst er að ekki kæmi áburður til landsins án samgangna . Því eru skipin skráð erlendis og þeir Íslendingar sem á þeim starfa skráðir til heimilis utan landsteinanna . Ljóst er að málflutningur Bændasamtaka Íslands stenst ekki og kominn er tími til að þau snúi sér frekar að því að huga að hagsmunum íslenskra bænda innan Evrópusambandsins , ef til þess kemur að Ísland verði eitt af ríkjum þess , en að mála samtökin út í horn með málflutningi sem ekki þjónar hagsmunum þeirra sem þau þó eiga að þjóna . Í sveitinni þarna suður frá var dvalið innan um frjálsa bændur sem ekki eru þjakaðir af kúgunarkerfi eins og því sem tekið var upp fyrir margt löngu hér á landi til að koma Korpúlfsstaðabúinu fyrir kattarnef . Hótelið sem við dvöldum á keypti kjöt , kartöflur , mjólk , egg og hvaðeina af bændum í nágrenninu og ekki var annað að sjá en öllum heilsaðist vel af þeirri vöru . Sannindi sem á allra síðustu tímum hafa verið að renna upp fyrir æ fleiri landbúnaðarköppum íslenskum . Er heim var komið tóku við gamalkunnug stef : Forseti lýðveldisins sér framtíðina fyrir sér í Kína . Árna og Geir , Ingibjörgu og Björgvin , en að sjálfsögðu ekki Davíð og Halldór , né Valgerði og ekki heldur Finn Ingólfs , né þau önnur sem bjuggu til það umhverfi sem gerði það að verkum að íslenska Hrunið varð svo afdrifaríkt sem raun varð . Núna þegar þeir eru blessunarlega farnir frá , þá hafa þeir hæst sem lægst höfðu á stjórnartíma þeirra félaga . Auðséð var og heyrt að maðurinn átti í mestu erfiðleikum með að ræða efnið sem til umræðu var , þ.e. fyrirhugaða fækkun ráðuneytanna . Ráðherrann sem hefur það á sinni könnu að koma fyrir kattarnef kvótakerfi því sem er í sjávarútvegi , var þarna kominn í þá lítt öfundsverðu stöðu að verja og reyndar herða til muna helsið sem komið var á af Framsóknar og bændaklíkunni á sínum tíma . Þrír af fagráðherrum ríkisstjórnarinnar hafa verið í sviðsljósinu að undanförnu og hefur verið afar fróðlegt að fylgjast með því , en misjafnlega komast þeir frá þeirri raun . Geta þeir kannski kreist upp lítið , hugrakkt tíst í þágu neytenda ? ” Þjóðrembingsafstaða þeirra varðandi ESB málið er vitanlega vel kunn , svo og hin alkunna útlendingafælni sem þeir eru haldnir , en það hefur ekki legið fyrir skýrt og klárt fyrr en nú að þjóðrembingurinn , er þegar betur er að gáð , ekkert annað en yfirskin . Og nú liggur fyrir að Vinstri grænir telja hagsmunum þjóðarinnar best borgið með því að vernda kvótaaðalinn til sveita . Auglýst var eftir umsækjendum , tveir voru metnir hæfir og annar þeirra ráðinn . Það sem hins vegar hafði farið framhjá þeim sem um ráðninguna sáu var , að auk annarra kosta , þá hafði sá hæfasti einn kost sem ótalinn var , s.s. að hann var einnig sérfræðingur í því sem kalla mætti skuldahvarf . Blaðurfulltrúi VG , Björn Valur Gíslason , fer mikinn í yfirlýsingum og telur ráðninguna hafa verið pólitíska og af gamla tímanum . Tillaga að lausn í málinu gæti verið þessi : Björn Valur verði ráðinn umboðsmaður , en þar sem ekki er vitað til að hann sé sérfræðingur í skuldahvarfi , þá verði honum útvegaður aðstoðarmaður sem sitthvað kann fyrir sér í þeim efnum , fyrrverandi Borgarstjóri , þingmaður , forsætisráðherra , Seðlabankastjóri og núverandi ritstjóri , svo fátt eitt sé talið . Björn gæti tekið að sér að vera blaðurfulltrúi embættisins á meðan Davíð Oddson tæki að sér skuldahvörfin og þá ættu báðir að geta fundið sig í hlutverkunum . Björn Valur gæti hugsanlega farið út með ruslið í stað þess að vera sífellt að gaspra um ekki neitt á alþingi . Kerfis sem afar fáir vilja setja traust sitt á , nema vera annað hvort Vinstri grænir og / eða kvótagreifar til lands eða sjávar á Íslandi . Að til skuli vera menn , búsettir í Kanada , sem hafi trú á að hægt sé að reka fyrirtæki á Íslandi , það þykir þeim ekki gott . HS Orka , er sem stendur í eigu útlendinga , þó ekki sé almennt vitað nákvæmlega hverjir þeir eru og það er útlendingur sem er að reyna að kaupa fyrirtækið . Þegar Atli , Guðfríður , Ásmundur , Ögmundur og félagar hafa allt á hornum sér varðandi eitthvert mál , þá er allt eins líklegt að menn séu á réttri leið . Kvöldið áður hafði þjóðin nefnilega horft og hlustað á fjármálaráðherrann í sama þætti og ekki átt gott með að greina hvort þar fór Steingrímur J. Sigfússon , Georg Bjarnfreðarson eða bara hinn gamli og góði kunningi Ragnar Reykás . Viðtalið er vitanlega í tilefni af því að Sjálfstæðisflokkurinn hélt Landsfund þar sem m.a. var samþykkt tillaga um að aðildarumsóknin að ESB yrði dregin til baka . Þeir hinir sömu og standa að Bændablaðinu og þar liggur skýringin á hinni takmarkalausu hrifningu blaðsins á Sjálfstæðisflokknum þessa dagana . Formaðurinn ætlar sem sagt að draga umsóknina til baka , en á greinilega dálítið erfitt með að segja það skýrt og greinilega vitandi að ef hann stæði frammi fyrir því að þurfa að taka ábyrga afstöðu sem ráðherra , þá er málið ekki svona einfalt , en gott að gaspra meðan engin ábyrgðin ! Það eru hagsmunir kvótagreifanna bæði til sjávar og sveita sem eru aðalatriði í málflutningi blaðanna beggja . Aflanna sem steyptu þjóðinni fram af hengifluginu og eru þess algjörlega vanbúin að gera nokkuð til að mýkja lendinguna – gera ekkert annað en gaspra og stunda lýðskrum . Það sé vegna þess hve ,, karakter ” flokksins sé góður og það er hinn margnefndi ,, karakter ” sem ,, heillaði ” og vegna hans er hún gengin til liðs við Sjálfstæðisflokkinn . Að sögn Unnar felst hinn einstaki ,, karakter ” Sjálfstæðisflokksins í því að hann er ,, traustsins verður ” , en ekki er víst að allir deili þeirri skoðun með henni . Sem vonlegt er þá telur hún greinilega að slík samþykkt sé mikið afrek og verður að segja það eins og það er , að þar hefur hún rétt fyrir sér . Er ekki nóg fyrir íslenska þjóð að sitja uppi með afturhaldsflokkinn Vinstri græn í ríkisstjórn , þó ekki bætist við annar enn verri afturhaldsflokkur í stjórnarandstöðu ? Þann 23. júní skrifaði undirritaður hugleiðingar vegna dóms hæstaréttar varðandi svokölluð gengistryggð lán . Það vissu líka þingmennirnir sem enn sitja á þingi og greiddu á sínum tíma atkvæði með setningu laganna þann 19. maí 2001 þeir : Árni Johnsen , Einar K. Guðfinnsson og Pétur Blöndal . Því er það , að þau sem ginntust til að taka gengistryggðu lánin og í langflestum tilfellum eru ekki lögfrótt fólk , reiknuðu vitanlega með því að um væri að ræða löglega gjörninga . Hinir , þ.e. þeir sem stýrðu lánastofnununum af blindri græðgi og einskis svifust , brutu lög og vissu að þeir voru að gera það , koma ekki til með að eiga sjö dagana sæla . Það er að koma æ skýrar í ljós að reikningurinn sem þjóðin þarf að borga eftir stjórnarár Sjálfstæðis - og Framsóknarflokks verður stór . Að taka íslenskt verðtryggt lán er ólán vegna verðtryggingarinnar , að taka óverðtryggt íslenskt lán er líka ólán vegna okurvaxta sem koma í stað verðtryggingar og að taka erlent lán , sem er raunverulega erlent , er líka ólán ef maður er íslendingur með tekjur í furðumyntinni ísl. krónur . Íslenskt peningakerfi er svo vitlaust , vanþróað og glært að ekki er til annars en hlæja að . Gamall þingmaður og kunnur flokkaflakkari bendir á lánþegana og finnst þeir réttir til að borga , en þeir eru líka blankir og þar að auki nýbúnir að vinna málið fyrir hæstarétti . Hins vegar hafa þeir verið þeirrar skoðunar að ólán væru allt annarrar gerðar og því væri rétt og skylt að ólántakendur greiddu þau og því var það að þeir fundu upp hina alræmdu verðtryggingu sem enginn skilur , ekki einu sinni framsóknarmenn , sem þó hafa einstaka hæfileika til að greina kjarnann frá hisminu . Þeir sjá oft einfalda lausn á flóknum vandamálum og er tuttugu prósenta síbyljan gott dæmi þar um .