Segir meiri kröfur gerðar til framhaldsskólanemenda í Noregi en hér heima Það leikur lítill vafi á því að hugur margra Íslendinga hefur undanfarin ár staðið til þess að flytja erlendis . Þar hefur Noregur verið ofarlega á blaði hjá mörgum . Ung kona úr Stykkishólmi hefur prófað að búa í Noregi þar sem hún stundaði framhaldsskólanám og útskrifaðist í vor með stúdentspróf . Nú í haust hefur Sylvía Ösp Símonardóttir dvalið hér heima á Íslandi eftir tveggja ára dvöl á norskri foldu . Strax á nýju ári ætlar hún út aftur . Sylvía lauk stúdentsprófi í vor úti í Noregi . „ Það var nú í maí . Mér fannst rosalega skemmtilegt að verða stúdent í Noregi , þau eru með allt örðuvísi hefðir en við . En skólinn gat verið strembinn . Mér finnst skólarnir í Noregi miklu betri en hér á Íslandi . Það er mikill munur á framhaldsskólanáminu . Í norsku framhaldsskólunum er miklu meiri agi . Námið er miklu þyngra . Það voru mjög miklar kröfur á okkur bæði í verkefnaskilum og að gera ritgerðir . “ Fyrir um það bil tveimur árum flutti Sylvía ásamt móður sinni frá Stykkishólmi til Nesodden sem er rétt tæplega 20.000 manna sveitarfélag skammt sunnan við höfuðborgina Ósló . „ Móðir mín starfar þarna sem sjúkraliði . Ég kom aftur til Íslands nú í lok sumars . Hér á Íslandi er ég að vinna hjá föður mínum . Hann rekur fyrirtækið „ Íslensk bláskel og sjávargróður “ hér í Stykkishólmi . Við erum nú að þurrka og pakka þangi sem selt er til Spánar , Noregs og fleiri landa . Síðan starfa ég einnig á dvalaheimilinu hér í Stykksihólmi . Það sem dregur mig hingað aftur til Íslands er fjölskylda og vinir . Ég bjó alltaf hér . Það er notaleg tilfinning að koma heim í Hólminn . Ég stefni svo á að fara aftur til Noregs núna eftir áramótin , “ segir Sylvía Ösp . Sylvía segir að það hafi verið mikil reynsla að flytja til Noregs . Hún talaði enga norsku . Fyrir utanförina hafði hún gengið í Fjölbrautaskóla Snæfellinga í Grundarfirði . Þaðan hélt hún áfram námi í norskum menntaskóla . „ Fyrstu þrjá til fjóra mánuðina talaði ég ensku en þá fóru norsku vinir mínir að segja við mig að hætta þessu . Þau sögðust ekki nenna að tala við mig á ensku og ég ætti bara að tala norsku við þau . Þannig var mér bara hent út í djúpu laugina og ég neyddist til að tala norskuna . Þá kom þetta ótrúlega hratt . “ Aðspurð segir Sylvía Ösp að hún sé ekki alveg búin að gera upp við sig hvað hún geri næst . „ Ég ætla að fara aftur úr byrja á að finna mér vinnu og þéna smá . Ég er að velta fyrir mér að fara sem sjálfboðaliði til Afríku á næsta ári og vera þar í þrjá mánuði . Það kostar sitt en þetta er gamall draumur . Svo ætla ég að fara í háskólanám . Mig langar frekar að fara í háskólanám í Noregi en hér á Íslandi . Ég er búin að læra norskuna og búin að aðlagast samfélaginu þarna . Mér finnst æðislegt að vera í Noregi . Menningin þar er skemmtileg og Norðmenn yndislegir . Ég á orðið fullt af vinum þarna úti . Ein vinkona mín er að koma í heimsókn hingað til mín á Íslandi í desember og síðan var ein hjá okkur í ágúst , “ segir Sylvía . Áður en Sylvía hélt erlendis spilaði hún mikið á píanó . „ Ég byrjaði á því þegar ég var sjö ára . Síðan spilaði ég ekkert meðan ég var í Noregi þannig að ég ryðgaði smá . Hér heima í haust hef ég verið að spila hér heima fjórhent með Berglindi vinkonu minni . Ég er samt ekki í tónlistarskólanum . Þó langar mig til að ljúka framhaldsprófi í píanóleik . Ég var búin með þetta svokallaða miðpróf . Ég verð bara að sjá til hvort ég geri það úti eða kem hingað heim og klára hér . Annars á ég varla von á því að koma til Íslands í bráð nema þá í heimsóknir . Mér finnst ég eiginlega vera í einni slíkri núna þar sem ég ætla út aftur eftir áramótin . “