Að eitthvað „ sé grænt “ getur bæði þýtt að það sé grænt á litinn eða í nýrri merkingu orðsins að það sé „ umhverfisvænt “ , allavega „ umhverfisvænna en annað “ . En hvar liggur línan , hver eru viðmiðin og hvenær megum við byrja að tala um að eitthvað „ sé grænt “ ? Orðið „ grænt “ er að mínu mati notað of frjálslega . Í augum hins almenna neytanda ( t.d. mínum ) ætti orðið „ græn / grænn / grænt “ að þýða að einhversskonar gæðastimpill liggi þar að baki , eitthvað sem hægt er að treysta að sé „ umhverfisvænna en annað “ . Sem umhverfisverndarsinni og náttúruunnandi hef ég ákveðnar kröfur um notkun orðsins . Hekla auglýsir um þessar mundir stíft sína „ grænu bíla “ og þegar ég heyrði auglýsinguna varð ég hálf svekkt . „ Grænu bílarnir “ sem Hekla er að auglýsa eru Volkswagen bílar sem fyrirtækið hefur ákveðið að kolefnisjafna í ár eftir að bíllinn er seldur . Ég er alls ekki að draga úr ágæti framtaks Heklumanna en þetta eru um 30 milljónir sem munu verða að 800 hektara skógi að lokum , en auglýsingin er blekkjandi . Bílarnir leysa enn koltvísýring út í andrúmsloftið og þó að kolefnisjöfnunin muni bera árangur um síðir verðum við að átta okkur á því að það verður ekki fyrr en eftir að minnsta kosti 30 ár . Neytandinn gæti því haldið að með góðri samvisku gæti hann keyrt og mengað eins mikið og honum sýndist á kolefnisjöfnuðum bíl . Mín skoðun er sú að Hekla eigi að leggja meiri áherslu á metan-bílana sína sem eru vel „ grænir “ og kalla kolefnisjöfnuðu bílana kannski bara „ ljósgræna “ .