Um þetta skrifaði meðal annarra Sigurður Líndal lögfræðingur ( sem taldi þetta af og frá ) . Líklega hafa fleiri orðið fyrir því en ég að fortíðin hefur breyst þegar betur er að gáð . Þegar ég kem aftur til erlendra borga lendi ég stundum í því að hús og jafnvel götur hafa færst til frá því sem ég áður mundi . Er ég þó yfirleitt þokkalega áttaður . Þó mér sé það þvert um geð verð ég stundum að viðurkenna að minnið er ekki alltaf besta heimild , hvað þá þegar við endurtökum sögur sem aðrir sögðu okkur . Einu sinni var ég kallaður fyrir sem vitni í réttarsal og spurður hvort ég myndi eftir fundi sem ég hafði verið á . Ég hélt það nú , en fékk sem betur fer í hendurnar fundargerð af fundinum um leið og ég var spurður . Þess vegna halda menn fundargerðir . Munnleg geymd er ekki alltaf traust , þó að hún sé oft skemmtileg . Við vitum auðvitað ekki um alla hina sögumennina í millitíðinni . Fyrir nokkrum árum sagði ég á FB sögu af Ólöfu móðursystur minni og Sigurði Baldurssyni náfrænda hennar ( og mínum ) . Svarar þá Ólöf snúðug : „ Ég tala ekki austur-þýsku . “ Sigurður sneri þá á frænku sína og sagði : „ Það er allt í lagi , hann talar íslensku “ og Ólöf varð að kvikindi , en sagði nú samt söguna síðar . Bruno varð seinna mikill kommúnisti í Austur-Þýskalandi . Ég taldi það af og frá að þetta hefði verið Bruno , mamma og Ólöf töluðu stundum um hann og höfðu lítinn þokka á honum . Það hefði örugglega fylgt sögunni , en Ólöf hefði líka þekkt hann . Eins og títt er um slíka menn sagði hann sögurnar stundum nokkrum sinnum . Einu sinni var hann að segja frá einhverju atviki sem hafði hent hann , þegar Unnur systir hans segir : „ Nei , þetta var ekki svona . “ Þess vegna verða allar sjálfsævisögur eins konar Essay-rómanar eins og mig minnir að Halldór Laxness hafi sagt um sínar æskusögur . Ágætt dæmi um þetta er í minningargrein um Reyni frænda eftir Ólaf Jóhann Gunnarsson í Morgunblaðinu . Eitt sinn þegar hann hafði haldið skammarræðu yfir nemendum sínum heyrðist Reynir segja : „ Nú hefur Eyþór étið kjöt “ . Sigdór sjálfur var ekki mikið í jafnvægi því að hann átti það til að stökkva upp á nef sér og reiðast . Hann var órólegastur allra kennaranna hvað þetta snerti . Við fundum fyrir því ef eitthvað á bjátaði . Sigdór heyrði þetta og honum var ekki runnin reiðin svo að hann lét mig fara út . Það var látið nægja fyrir þessa yfirsjón . En pabbi þinn var náttúrlega fluttur úr bænum og fáir þekktu hann og allir mig , þannig að það var ekki skrítið þó að þetta skolaðist til . “ En kannski skýrir þetta hvers vegna Ólafur uppskar lítinn hlátur af sínum sögum af Reyni . Hann hefur ekki kunnað þær nógu vel . Eins og endranær , afbragðspistill og kurteisleg en alvarleg ádrepa á þá sem nú endurskrifa sem óðast eigin sögu og þjóðar . Björn frændi þinn Bjarnason hefur nú tuktað til Morgunblaðshópinn , með aðalritstjórann í stafni , um löggjöf heimafengna og úr Brussel .