Af - smeÞann 14. janúar 2016 Síðast uppfært 14. janúar 2016 Sprengisandur „ Um langa hríð hafa fagfólk , Landgræðsla ríkisins og fleiri bent á að nauðsynlegt sé að friða ákveðin svæði fyrir búfjárbeit , ekki síst auðnir , rofsvæði og hálendissvæði þar sem framleiðslugeta gróðurs er ákaflega takmörkuð . Kjötframleiðsla á slíkum svæðum hefur eitt stærsta vistspor sem um getur og verður ekki talin annað en rányrkja . Slíkir búskaparhættir eru eigi að síður styrktir af skattfé þjóðarinnar og augljóst að því þarf að linna , “ byrjar Ólafur Arnalds , prófessor við Landbnúnaðarháskóla Íslands , í Fréttablaðinu í dag . Tilefni greinarinnar er viðtal við Sigurð Inga Jóhannsson landbúnaðarráðherra í Sprengisandi síðastliðinn sunnudag . Þar var vitnað í fyrri grein Ólafs þar sem kom fram að sauðfé er meðal annars beitt á mjög viðkvæm svæði með þeim afleiðingum að þar skiljum við eftir okkur sennilega stærri vistspor , við kjörtframleiðslu , en finnst annars á jörðinni . „ Sigurjón endaði mál sitt þannig : „ Það er enginn geislabaugur yfir okkur ? “ . Ráðherrann svaraði á þá leið að þeir sem „ vinna landinu til góða séu sauðfjárbændur . Þeir leggja ótrúlega mikið á sig . “ Sigurjón : „ Og það væri enn betra ef Landgræðslan bara væri ekki að ybba gogg ? “ Ráðherra : „ Nei , ekki það . Auðvitað þarf hún að koma fram með sín sjónarmið , en hún verður bara að passa sig á að setja þau frammeð eðlilegum hætti “ . Er málum virkilega svo komið að ráðherrar setja niður við ríkistofnanir í útvarpi fyrir að gegna hlutverki sínu ? Satt best að segja minna þessi efnistök óþyrmilega á tilraunir íhaldssamra þingmanna og olíuhagsmunaðila í Bandaríkjunum til að þagga niður í Lofslagsstofnun og Geimvísindastofnun Bandaríkjanna ( NOVA og NASA ) því þessi öfl trúa ekki að loftslag jarðar sé að breytast af mannavöldum . Á ráðherra að vera talsmaður hagsmunasamtaka ? Væri ekki nær að ráðherrann stigi fram og viðurkenndi að við vanda væri að etja , svo menn gætu sest saman undir árar og leitað lausna ? Árásir hagsmunasamtaka og ráðherra á Landgræðslu ríkisins eru ómaklegar , “ skrifar Ólafur . „ Í viðtalinu var ýmislegt sem túlka má sem svo að ráðherrann telji ekki að sum svæði landsins þurfi að njóta beitarfriðunar . Og hann telur að landið sé að gróa upp síðan 2004 vegna betra veðurfars , fækkunar sauðfjár og betra beitarskipulags . “ Og að lokum segir prófessorinn : „ Landið grær þar sem dregið hefur verið úr beitarálagi , land friðað fyrir beit eða grætt upp , en annars staðar hefur uppskera jafnvel minnkað á þessu tímabili . Víða er land í góðu ástandi , en annars staðar á það ekki við og það er nauðsynlegt að skilja þar á milli . Afneitun á vanda er ekki rétt leið . “