26 LAUGARDAGUR 5. NÓVEMBER 1994 Dvaldi í þrjá mánuði í klaustri : Systurnar gáfu mér mikla hlýju - segir Bryndís Valbjörnsdóttir háskólanemi sem fékk að kynnast af eigin raun lífi nunna „ Ætli það sé ekki rúmt ár síðan ég fór að velta því fyrir mér að gaman væri að kynnast lífmu í klaustri . Mig hafði lengi langað að fara til Frakk - lands og læra frönsku en það er mjög dýrt . Þar sem ég er að spá í guðfræði datt mér í hug að fá vinnu í klaustri , " segir Bryndís Valbjörnsdóttir , 37 ára háskólanemi , sem dvaldi þrjá mán - uöi í sumar hjá St. Dominique-systr - um í Prouilhe klaustri í Suður - Frakklandi . „ Ég hafði samband við kaþólskan prest sem skrifaði fyrir mig út og systurnar buðu mér að koma og vinna fyrir sig . Reyndar hafa syst - urnar starfrækt gistiheimili en þar sem klaustrið brann og ekki hafði tekist að ljúka við endurbætur sáu þær ekki fram á að gistiheimilið yrði opnað í sumar . Engu að síður buðu þær mér að koma og dvelja hjá sér sem er mjög sérstakt . Reyndar bauðst mér einnig að fara í annað klaustur í Ölpunum , þar sem er kex - verksmiðja , og starfa þar en mig langaði heldur til Prouilhe . " Bryndís segir aö það séu mörg klaustur sem ráði til sín starfsfólk til aðstoðar , t.d. við garðyrkju , við - hald og þess háttar . Starfsfólkið býr þó ekki í klaustrinu sjálfu heldur í sérstökum húsum og tekur ekki þátt í starfsemi systranna eins og hún gerði . Áður en Bryndís fór utan kynntist hún systrunum í Hafnar - firði og fór m.a. í messu til þeirra . Eins og gamlarvinkonur Bryndís sagði hinum frönsku systrum frá því að hún væri að læra guðfræði með frönskunámi sínu og þær vildu endilega að hún kynnti sér trúna á guð og út á hvaö trúin gengi . Það skipti þær þó engu máli að Bryndís er ekki sömu trúar og þær . „ Ég var að gera upp hug minn hvort ég ætti að fara í guðfræðideildina eða ekki en eftír þessa dvöl er engin spurning í mínum huga . " Bryndís fór til Frakklands í lok maí og hún segir að það ' hafi verið afar vel tekið á móti sér . „ Þær tóku mér eins og þær hefðu þekkt mig alla tíö . Ég starfaði í eldhúsinu á morgnana en eftir hádegi las ég bæk - ur og gerði það sem mig langaöi til . Stundum var sameiginleg vinna , til dæmis við þrif á klaustrinu og annað sem til féll . Systurnar eru að mestu í klaustrinu og fara lítið þaðan en þær blanda geði við sóknarbörn og á sunnudögum fara þær út og tala við fólk , " segir Bryndís . Meðan hún var í klaustrinu héldu systurnar matar - boð fyrir munka úr Benediktusar - reglunni en þeir höfðu áður hjálpað til við enduruppbyggingu klausturs - ins eftir brunann . „ Ég býst við að klaustrið hafi opn - ast meira eftir brunann því þá þurftu systurnar að leita til annarra og sam - skipti við annað fólk urðu meiri . " Vildi njóta dvalarinnar Bryndís segir að þaö hafi verið miMl viðbrigði fyrir sig að koma fyrst í klaustrið . „ Þegar ég var komin í herbergi mitt fyrsta kvöldið veit ég ekki hvað mér fannst um þetta . En ákvað meö sjálfri mér að þar sem ég væri komin á staðinn ætlaði ég að njóta dvalarinnar . Þarna gekk nú aílt mjög skipulega fyrir sig og ró - lega . Eg var lengi að átta mig á að mér lá ekki lífið á . Systumar höfðu sín sérstöku vinnubrögð , sem stund - um fóru í taugarnar á mér , en ég varð samt alltaf að sætta mig við að þau voru betri en mín. " Bryndís segir að ungar stúlkur gangi enn til liðs við systurnar og ákveði að lifa innan veggja klaust - ursins . „ Það voru tvær á þrítugsaldri þarna núna , " segir hún . Hins vegar - fann hún engan þrýsting frá systrun - um um að hún gengi í regluna . „ Ka - þólikkar ýta ekki trú sinni að öðrum . Hins vegar , ef maður sýnir áhuga eru þeir opnir og hlýir . Eldri systurnar sögðu við mig að gaman væri að ég kæmi til þeirra en náttúrlega þarf hver kona að upplifa eitthvað sérs - takt ef hún ákveður að gerast nunna , " segir Bryndís . „ Þó lífið gengi rólega fyrir sig í klaustrinu var engu að síður nóg að gera . Fyrsta vikan var kannski svo - lítið löng en eftir hana leið tíminn hratt . Þessi dvöl var mjög lærdóms - rík og þó maður geti ekki rætt um einstök atriði í því sambandi þá gefur þetta manni margt sem ég mun búa að alla ævi . Minningarnar eru hug - ljúfar og mér finnst það gefa mér aukinn styrk að hugsa til systranna , sérstaklega ef ég er stressuð . " Mikil bænahöld Bryndís er í sambúð en barnlaus þannig að auðveldara var fyrir hana að fara burt en margra barna móö - ur . Sambýlismaðurinn var helst hræddur um að hún kæmi ekki til baka . Móðir Bryndísar er kaþólsk og var mjög ánægð yfir þessari ákvörð - un dótturinnar en hún hefur starfað mikiö með nunnurium í Hafharfirði . - Enhvernigleiðdagurinnhjásystr - unum ? „ Það var vaknað um sexleytið á morgnana og þá var bænastund , messa klukkan hálfníu en eftir hana var unnið fram að næstu bænastund , » » Bryndis Valbjörnsdóttir fékk að kynnast lífi franskra Dominique-systrá og búa meö þeim í þrjá mánuöi . DV-mynd BG Meðal þess sem Bryndis gerði var að hjálpa'til í eldhúsinu en systurnar Systurnar tóku vel á móti Bryndísi og henni fannst eins og hún hefði þekkt hjálpast venjulega að við öll störf . Oft var glatt á hjalla við vinnuna . þær alla tíð . Munkar af St. Benediktusarreglunni höfðu hjálpað systrunum þegar klaust - ur þeirra brann og vegna þess var þeim haldið matarboö og fór það fram utandyra . Konan í miðið var eitt sinn nunna en hætti og stofnaði heimili fyrir börn sem komu frá vandræðaheimilum . Hún hefur náð mjög góðum árangri meö börnin og einstaka sinnum kemur hún með þau í heimsókn í klaustrið .