Jón Ólafsson frá Grunnavík , sem var í borginni þessa daga , lýsti henni svo að bruna loknum : „ Að líta á staðinn sjálfan er skelfilegt , það sér allt út eins og stórgrýtt holt eða hraun . “ Morguninn eftir var kominn eldur í Frúarkirkju og þá tók Árni við sér , enda aðeins nokkur hundruð metrar frá kirkjunni að húsi hans í Store Kannikestræde . Handritin höfðu verið látin ganga fyrir , sem von var . Aftur á móti brunnu allmörg pappírshandrit frá 17. öld og eftirrit handrita og bréfa sem Árni hafði látið gera áratugina á undan . Fyrst um sinn voru handritin í geymslu hjá vini Árna , Hans Becker kaupmanni . Það eru ómaklegar aðfinnslur og líklegt að mikill hluti þeirra handrita sem þó eru til , þrátt fyrir stórbrunann í Kaupmannahöfn , hefði orðið eyðileggingu að bráð á Íslandi , hefði Árni ekki safnað þeim saman . Þýski fræðimaðurinn Konrad Maurer rökstyður þetta af mikilli skynsemi í lýsingu á ferð sinni um Ísland árið 1858 , og er rétt að hann eigi síðasta orðið hér : „ Auk þess er ástæða til að efast um að nokkuð markvert væri nú eftir af þeim ótölulega fjölda handrita sem Árni bjargaði með ósegjanlegum erfiðismunum úr höndum ógætinna eigenda ... ef hann hefði ekki flutt þessa fjársjóði úr landi á þeim erfiðu tímum í sögu íslensku þjóðarinnar sem um var að ræða . “ Sigurjón Baldur Hafsteinsson er prófessor í safnafræði við Félags - og mannvísindadeild Háskóla Íslands . Rannsóknir Sigurjóns Baldurs hafa meðal annars snúið að viðhorfi Íslendinga til dauða og sorgar , en þau viðhorf eru tengd félagspólitískum breytingum sem orðið hafa á Íslandi á undanförnum þrjátíu árum .