Verðið er ekki að lækka þrátt fyrir aukið aðgengi að lánsfé ( lækkun vaxta ) vegna atvinnuleysis . Verðið lækkar vegna offramboðs á tiltekinni tegund íbúða ; rándýrum blokkaríbúðum niður í bæ . Ríkt fólk vill ekki kaupa blokkaríbúðir á einbýlishúsaverði , sem hefur mátt þola húsnæðiskreppuna frá 2011 . Þau sem hafa glímt við heimilisleysi eða sitja föst í leiguhúsnæði með okurleigu , búa hjá vinum eða ættingjum eða í óviðunandi og heilsuspillandi húsnæði . Það fólk er mest ungt fólk , barnafólk , láglaunafólk , innflytjendur , öryrkjar , eftirlaunafólk og annað sem ekki bað um húsnæði sem kostar 700-1000 þús. kr. fermetrinn . En borgaryfirvöld ákváðu að treysta á markaðinn og fela honum uppbygging húsnæðis í borginni . Niðurstaðan er áframhaldandi húsnæðiskreppa fyrir hina verr settu . Það er of mikið byggt í Reykjavík , en allt of lítið í Hinni Reykjavík , þar sem fólkið býr sem borgaryfirvöld sjá ekki og reiknar ekki með í borginni sem þau byggja . Borgaryfirvöld gátu ekki hugsað sér að byggja yfir fátækari hluta borgarinnar á þéttingareitunum niður í bæ , fannst það ekki fólk nógu fínt fyrir framtíðarborgina sem þau sáu fyrir sér . Stefna borgarinnar og verktakanna sem hún fól uppbygging borgarinnar sitja því uppi með tóm hús og fyrirsjáanlegt tap . Sem þau hafa unnið fyrir .