Herra forseti . Ég þakka hæstv. ráðherra fyrir svarið . Það er alveg hárrétt að heilmikið hefur verið gert og það er ýmsar góðar fréttir að fá . En það breytir ekki þeirri staðreynd að lykilmarkmið hlýtur að vera að búa til stöðugt umhverfi fyrir fyrirtæki þannig að þau geti blómstrað á eigin forsendum og séu ekki háð aðstoð . Ég fagna því að ráðherra skuli segja að á næsta ári eigi að sjá þess stað í fjárlögum fyrir árið 2020 að þakinu verði lyft samkvæmt því sem segir í stjórnarsáttmála ríkisstjórnarinnar og hefur verið stefnt að lengi í tíð annarrar ríkisstjórnar . En mig langar að vita af hverju það er ekki akkúrat núna . Eins og hæstv. ráðherra kom inn á áðan er ætlunin að fyrirtæki hefji vegferð sína árið 2019 treystandi því að þetta komi inn í frumvarpið 2020 . Ég velti fyrir mér hvort óhætt sé fyrir fyrirtæki að treysta því að svo verði , hvort hér verði það efnahagslega ástand að ári að stjórnvöld treysti sér í þá vegferð . Ég velti líka fyrir mér hvort ástæða sé til að hafa áhyggjur af brostnum loforðum . Ég minni t.d. á loforð stjórnvalda varðandi Lánasjóð íslenskra námsmanna . Þar hafa menn beðið heldur lengi eftir að loforð um úrbætur verði uppfyllt . Spurningin er : Af hverju er þetta ekki núna ? Hver er ástæðan ? Síðan velti ég fyrir mér varðandi þjóðarsjóðinn ágæta sem á að setja á laggirnar , á hann að vera sveiflujafnandi fyrir nýsköpunarfyrirtæki og önnur fyrirtæki í landinu gegn því ótrausta efnahagsástandi sem gengið veldur ? Ég átta mig á því að það er flóknara fyrir stjórnvöld að tryggja efnahagsumhverfið og miða að því að hér verði gengisstöðugleiki og vaxtastöðugleiki en ef til lengri tíma er litið , ( Forseti hringir . ) er það ekki markmið frekar en að búa til þá umgjörð að fyrirtæki neyðist til að treysta á ríkisaðstoð í ýmsu formi ?