56 MORGUNBLAÐIÐ ÞRIÐJUDAGUR 4 . JANUAR 1994 H Guðlaugur Þórð - arson — Minning Fæddur 11. janúar 1921 Dáinn 24. desember 1993 Aldrei er svo bjart yfir öðlingsmanni , að eigi geti syrt eins sviplega og nú ; og aldrei er svo svart yfir sorgarranni , að eigi geti birt fyrir eilífa trú ! ( M. Joch . ) Hann afi minn er dáinn . Það er ósköp sárt að sjá á eftir honum úr þessum heimi , vegna þess að alla mína æfí hefur hann verið hluti af tilveru minni og nú er hann allt í einu horfinn . Það voru alltaf amma og afi . Fyrstu árin mín á Faxabrautinni bjuggum við mamma hjá ömmu og afa , seinna fluttumst við spölkorn í burtu og þá var skotist í heimsókn til þeirra , jafnvel hlaupið yfir í hádeginu á sunnudögum ef mér þótti matseðillinn hjá ömmu meira spennandi en hjá mömmu . Fjögur síðustu ár hef ég svo búið í kjallaranum hjá ömmu og afa og þannig orðið þeirrar gæfu aðnjótandi að umgangast þau á hverjum degi . r Afa fylgdu ekki mikil læti , óþarfa orðagjálfur eða umstang , þvert á móti var hann yfírvegaður og dulur maður sem gerði lítið af því að flagga tilfinningum sínum . En afi var góður maður og auðvelt var að skynja væntumþykju hans í garð fjölskyldu sinnar , þar þurfti engra orða við . Einmitt þetta er það sem máli skipt - ir , við skynjuðum öll svo vel væntum - þykju og umhyggju þessa manns sem alla tíð hefur verið eins og klettur í tilveru okkar og við viljum auðvitað tað þannig verði það , 5 alltaf . Þess vegna er áfallið svo þungt og söknuð - urinn svo sár . Eitt er það þó , sem aldrei verður frá okkur tekið en það eru minning - arnar og í gegnum þær verður afi eilífur , því að hann mun lifa áfram í hugum okkar og hjörtum . Að því leyti er ég þakklát fyrir að afi fór eins og hann fór , því að þá munum við hann eins og hann var , hressan og kátan og svo langt frá því að vera það sem maður kallar veikur . Þetta skulum við vera þakklát fyrir því að þannig getum við hugsað á jákvæðan hátt til afa og þá líður honum miklu betur í hinum nýju heimkynnum sínum . Við eigum öll ótalmargar minning - ar um afa og þær eru kannski ekki allar af stórviðburðum , en þær eru verðmætar og þær skulum við geyma . Ég man til dæmis afa fyrst sitjandi við borðstofuborðið að reykja pípuna sína á meðan hann las blöð - -in . Ég man eftir ilminum af tób - akinu , því hvernig hann öðru hvoru sló pípunni í öskubakkann með litlum smelli og hvernig hann krakaði tób - akið úr henni með eldspýtum áður en hann tróð í hana á ný . Þegar hann loks kveikti í henni skildi ég aldrei hvað hann gat látið eldspýtuna loga lengi án þess að brenna sig á fingrunum . í BSRB-verkfalIinu 1984 hætti afi svo skyndilega að reykja , þá var tóbaksskortur í landinu , en það var ekki málið , afí átti tóbak en' hann bara gaf það og þar með var hann hættur . Önnur mynd sem er skýr í huga mér er frá því að afi var að vinna í Baldri . Ég man þegar hann var að koma heim í hádeginu , hann fór úr stígvélunum úti á stétt og kom síðan inn , ósjaldan með fisk í poka sem hann fór með niður í vaskahús . Síðan tók hann hressilega til matar síns og amma smurði nesti á meðan . Ég get ennþá fundið þessa sérstöku lykt , mM / fsr / iwtíi & iMússm Listasmiðja barna og unglinga íKramhúsinu ! 4 - 6 Bf 0z Tónlist-hreyfing-spuni Kennarar : Elfa Lilja Gísladóttir og Soffía Vagnsdóttir , tónlistarkennarar Dans-leikir - spuni Kennari : Lilja ívarsdóttir , danskennari Leikræn tjáning-spuni Kennarai : Vigdís Gunnarsdóttir , leikari 7 - 9 0M £ < LeikJist-myndlisf > Kennari : Arna Valsdóttir , myndlistarkona Jass Kennari : Katrín Káradóttir , danskennari 10 - 12 Leiklist Kennari : Þórey Sigþórsdóttir , leikari Hipp-Hopp Kennari : Orville Leiklist Kennarar : Harpa Árnadóttir og Gunnar Gunnsteinsson , leikarar Fáið sendann nýja bæklingurínn okkar með ítarlegum upplýsingum um vetrarstaríið ! fyr / r alla fjjölskytduna Upplýsingar og innritun í síma 15103 og 17860. einskonar saltlykt , sem kom með afa þegar hann kom úr vinnunni . Margt breyttist eftir að afí hætti að vinna en eftir það snerist líf hans að miklu leyti um fjölskylduna sem var honum ákaflega mikils virði , enda hafði hann hóp af börnum og bamabörnum í kringum sig . Afi fylgdist alltaf vel með hvað var að gerast hjá hverju okkar , hvernig gengi nú í skólanum , hvernig gengi í íþróttalífínu o.s.frv . Aldrei sýndi hann vanþóknun á neinu , hann tók okkur bara eins og við vorum . Hann var húmoristi og hafði gaman af allri vitleysunni sem okkur gat dottið í hug . Alltaf þegar maður var að segja honum eitthvað , hló hann þessum stutta en innilega hlátri , sem mér fínnst vera nokkurs konar einkenni á honum . Hvort sem maður var að kvarta eða kveina yfír lítilsverðum hlutum eða segja honum eitthvað sem manni þótti stórmerkilegt , þá var það alltaf þessi sérstaki hlátur sem gerði það að verkum að maður sjálfur gat ekki varist brosi og í augnablik urðu heimsins stærstu vandamál næsta hjákátleg . Mér fínnst lýsa því . ágætlega hvaða áhrif hann afi hafði á okkur , að unglingarnir í fjölskyldunni komu iðulega hlaupandi úr skólanum í há - deginu til að fá pulsur hjá afa sínum . Þá stóð hann við stofugluggann og fylgdist með þeim og þegar þeir komu í augsýn , stökk hann fram í eldhús , skellti pulsunum í pottinn og gerði allt klárt til að þeir næðu nú tímanlega í skólann aftur . Svona var afí og svona vil ég minn - ast hans . Hann fór ekki með offorsi , heldur hægt og hljótt . Hann kvartaði aldrei , sýndi aldrei á sér nein veikleika - merki , hann var harðjaxl . Hann elsk - aði okkur og við elskum hann afar mikið og þannig verður það áfram , það getur enginn frá okkur tekið . Elsku amma mín , missir okkar allra er mikill , en þinn þó mestur . Ég veit þó að þú býrð yfir styrk sem engin orð fá lýst og ef við leggjumst öll saman á eitt , með jákvæðum hugsunum í garð afa og þakklæti fyrir að hafa átt hann að , munum við öll komast í gegnum þetta erfiða skeið . Blessuð sé minning afa . Guðlaug María . Félagi minn og vinur Guðlaugur Þórðarson - eða Laugi Þórðar - er látinn . Fréttin um andlát hans kom einhvern veginn ekki á óvart - og þó . Seinni árin hafði hann ekki geng - ið heill til skógar . Við sem þekktum hann vissum að heilsufarið var ekki gott . Laugi gerði hins vegar alltaf lítið úr því . Það var helst að hann kvartaði yfír því að hafa þurft að hætta að vinna . Ég var býsna ungur , er ég fyrst heyrði af Lauga . Þá sem harðdugleg - um sjómanni . Síðar kynntist ég honum og þá í starfi fyrir verkalýðshreyfing - una . Guðlaugur Þórðarson var í for - ystu sjómanna og síðar verkamanna á Suðurnesjum í áratugi . Hann var formaður sjómannadeildar Verkalýðs - og sjómannafélags Keflavíkur og ná - grennis um langt skeið . Hann var í fjölmörgum öðrum trúnaðarstörfum fyrir félagið og reyndar lengst af vara - formaður félagsins . Þá var hann full - trúi á þingum Sjómannasambands ís - lands , Verkamannasambands Islands og Alþýðusambands íslands í ára - gtugi . Hann var heill hugsjónarmaður , jafnaðarmaður , sem aldrei missti sjón - ar á markmiðunum . Hann var ekki kröfuharður fyrir sjálfan sig . En því var öðru vísu farið þegar kom að hags - munum stéttarinnar - félaganna . Þá var hann harður í horn að taka og stundum býsna ósveigjanlegur . Vissu - lega var Laugi ekki málgefinn á stund - um , en ef honum hitnaði í hamsi áttu þeir erfitt um vik sem voru andstæð - ingar hans . Hann var rökfastur og mjög fylginn sér . Laugi var afar góður samstarfs - maður og er ég honum mjög þakklát - ur , því alltaf gat ég sótt ráð til hans þegar erfið mál komu upp í verka - lýðsfélaginu . Vinnudagur Lauga var oft langur . Þegar Alþýðusambandsfélögin fóru í yfirvinnubann árið 1974 gerðist margt sem er minnisvert . Ég man að er bannið hafði staðið í nokkurn tíma ræddum við Laugi saman um þessa aðgerð . Þá sagði Laugi : „ Yfír - vinnubannið er sjálfsagt og nauðsyn - legt , en mér finnst eins og ég sé hálf atvinnulaus - þeta er enginn vinnutímí . " Þessi hugsun kom frá manni , sem stundað hafði sjóinn í áratugi , og er hann kom í land aldr - ei unnið skemmra en 10 klukku - stundir á dag . Verkalýðshreyfingin á Suðunesj - um stendur í mikilli þakkarskuld við Lauga . Fórnfús störf í þágu hreyf - ingarinnar , oft við erfiðar aðstæður , verða seint þökkuð . Fundargerð - arbækur Verkalýðs - og sjómannafé - lags Keflavíkur og nágrennis geyma minningar um starfsaman og öflugan málsvara þeirra er minna mega sín . Mann , sem barðist fyrir betri og réttl - átarra þjóðfélagi hvar jöfnuður og sanngirni eru í öndvegi . Eiginkonu hans Maríu Arnlaugs - dóttur og fjölskyldunni allri sendi ég innilegar samúðarkveðjur . Karl Steinar Guðnason . í dag , 4. janúar , verður Guðlaugur Þórðarson , Faxabraut 8 , Keflavík , jarðsettur frá Keflavíkurkirkju . Minning Vilhelm Vernharð - ur Þorsteinsson Þegar langri og strangri starfsævi er lokið eiga menn skilið að njóta ævikvöldsins með ættingjum og vin - um og sinna ýmsum þeim hugðarefn - um sem aldrei var tími til áður . En sorglega oft er mönnum ekki ætlað slíkt . Vinur okkar Vilhehn Þorsteinsson , sem í dag er kvaddur í Akureyrar - kirkju , fæddist í Hléskógum í Höfða - hverfí þann 4. september 1928 . Hann ásamt tvíburabróður sínum Baldvini ólst upp í Hrísey og voru þeir einu börn foreldra sinna . Baldvin lést fyr - ir réttum tveimur árum . Þeir bræður voru mjög líkir og til marks um það , þá voru mín fyrstu kynni af Villa , eins og hann var jafnan kallaður , þau að sumarið 1968 dvaldi ég sum - arpart á Akureyri ásamt föður mín - um sem var með bát til viðgerðar . Ég var að snudda á bryggjunum og kom þar að sem verið var að Ianda úr einum „ Baknum " og sé álengdar mann sem ég þekkti sem „ Balda á Súlunni " og heilsa honum sem slík - um . Það var þá Villi sem klappaði brosandi á skömmustulegan koll og leiðrétti misskilninginn . Síðar meir kynntist ég Villa betur , bæði í gegn - um börnin hans og ýmis samskipti önnur . Sumarið 1982 fór ég í heimsókn til Akureyrar ásamt breskum togara - útgerðarmanni . Eftir að hafa skoðað frystihús ÚA og einn af togurum félagsins þar sem þann breska rak í rogastans yfír snyrtimennsku og reglusemi í hvívetna fór Villi með okkur niður í verbúðir sínar þar sem trillan hans lá fyrir framan . Þar dró hann fram harðfísk og síðan hákarls - beitu og íslenskt brennivín því nú skyldi veitt á gamlan og góðan ís - lenskan máta . Villi skar af beitunni og hellti í staup . Áður en hægt var að skála spýtti Bretinn góðgætinu út úr sér marga metra og hristist allur af skelfingu lengi á eftir en við skemmtum okkur hið besta . Villi var ákaflega traustur og heil - steyptur persónuleiki . Til marks um það , þá vann hann nánast alla sína starfsævi hjá sama fyrjrtækinu . Hann hóf störf á togurum Útgerðar - félags Akureyringa hf. innan við tví - tugt og vann sig upp í skipstjóra - stöðu sem hann gegndi um árabil með sóma allt þar til hann fór í Iand til að taka við sem annar af fram - kvæmdastjórum félagsins á móti Gísla Konráðssyni . Því starfi gegndi hann allt fram til hausts 1992 . Þá hafði hann starfað hjá félaginu í rétt tæp 45 ár og byggt upp ásamt Gísla og öðru samstarfsfólki til sjós og lands eitt öflugasta útgerðar - og fískvinnslufyrirtæki landsins . í einkalífí var Villi gæfumaður . Hann kvæntist ungur Onnu Krist - jánsdóttur , mikilli sómamanneskju . Þeim varð fímm barna auðið en þau eru í aldursröð Þorsteinn , Kristján , Margrét Jóna , Sigurlaug og Valgerð - ur , allt dugnaðar - og myndarfólk . Barnabörnin eru orðin 15 og eitt bamabarnabarn . Við minnumst margra ánægju - legra stunda með þeim hjónum og fjölskyldu þeirra svo sem frá brúð - kaupi Möggu Jónu í Þýskalandi , skím togarans Baldvins Þorsteins - sonar í Noregi þann 4. september 1992 á afmælisdegi þeirra bræðra svo og heimkomu skipsins . Síðustu árin átti Villi við hjarta - sjúkdóm að stríða en eftir velheppn - aða aðgerð fyrir tveimur árum síðan var hann svo hress og naut lífsins laus undan oki forstjórastarfsins . Þau Anna voru búin að búa sér sælu - reit austur í Bárðardal , reistu þar sumarbústað og dvöldu þar löngum . Elsku Anna og fjölskylda . Við biðj - um algóðan Guð að veita ykkur styrk og vonum að tSminn verði fljótur að Iíða því hann læknar öll sárl Blessuð sé minning góðs drengs . Pétur Björnsson og fjöiskylda . Þó í okkar feðrafold falli allt sem lifir enginn getur mokað mold minningarnar yfir . ( Bjarni Jónsson frá Gröf ) Villi er dáinn , hann er farinn í síðustu sjóferðina . Ég fylltist trega þegar fregnin barst . Þessi sterki , trausti vinur er horfinn . Samferða - menn standa eftir hnípnir , óviðbúnir brottför þegar hátíð ljóssins er að ganga í garð . Ég var svo lánsamur að eiga þess kost að kynnast Vilhelm Þorsteins - syni vel . Það tók sinn tíma . Hann var dulur við fyrstu kynni , en innan við skelina var hlýr maður , sem var vinur vina sinna . Hann var traustur mannkostamaður . Slíkum manni er bætandi _ að kynnast . Villi stóð við stjórnvöl lengst af sinni ævi , enda gerður til slíkra starfa . Hann sótti ungur sjóinn og Baldvin tvíburabróðir hans var oftast nærri . Líf þeirra var samtvinnað . Þeir voru eins og spegilmynd hvor af öðrum . Enda gátu þeir ekki lengi hvor af öðrum séð . Baldvin lést 21. desember 1991 . Tveimur árum síðar siglir Villi á fund bróður síns . Útgerðarfélag Akureyringa hf. naut starfskrafta Villa . Hann var um árabil einn af fengsælustu skipstjór - um félagsins , en tók síðan við stjórn þess ásamt Gísla Konráðssyni . Þeir félagar áttu hvað stærstan þátt í að gera ÚA að því stórveldi sem það er ; leiðandi fyrirtæki í sjávarútvegi með hálft þúsund manna í vinnu . Á fjölmennum vinnustað koma upp margvísleg vandamál dag hvem . A þeim tók Villi , ýmist með festu eða mýkt , en alltaf með drengskap . Það segir sína sögu , að aldrei hef ég heyrt starfsfólk félagsins hallmæla Villa . Hann var virtur af öllum , slíkir voru mannkostirnir . Það stormaði vissu - lega í kring um hann stundum , enda kunni hann betur við að hafa góðan byr , þvi hann vildi framfarir . En hann kunni að haga seglum eftir vindi og gætti þess að hafa borð fyrir báru . Slíkir menn skila árangri , sem ekki gleymist , árangri sem heldur minn - ingu þeirra á loft um ókomin ár . Það er sárt að kveðja Villa , en bjartar minningar um góðan dreng eru samferðamönnum sem eftir lifa hvatning til dáða , hvatning til að byggja upp betri heim . Á < í 4 i * < 4 4 4