Mig dreymir um að fara einhvern tíma í akkúrat þetta ferðalag . Nema mín útilega myndi ekki enda alveg jafn illa . Ég hef mikið dálæti á bókunum um Snúð og Snældu . Þetta eru bækur sem ég hef lesið á ólíkum aldursskeiðum og nálgast á mismunandi hátt , en alltaf fundist þær frábærar . Þegar ég var barn hafði amma mín lesið þær svo oft fyrir mig að ég kunni bækurnar utanað og gat notað þær í því sem ég taldi effektíva blekkingu um að ég væri læs . ( Ég neyddi ýmsa ættingja til að hlusta á mig „ lesa “ . Þegar ég síðan óhjákvæmilega uppgötvaði að ég hafði einhvers staðar ruglast reiddist ég ógurlega og öskraði skammir á viðstadda fyrir að trufla mig með hávaða . Ég var drottnunargjarnt barn . ) Sem unglingur fannst mér þessar bækur ógurlega retró og keypti þær í einhverri nostalgíu . Sonur minn var ekki lengi að finna þær bækur einhvern tíma á mánuðunum eftir fyrsta afmælið , og nú „ les “ ég þær með honum . ( Hann verður einmitt líka mjög reiður ef ég slysast til að nota önnur orð en vanalega ) Hann er búinn að beygla þessar bækur mínar mjög mikið og ata þær út í slefi en ég verð samt alltaf ósköp glöð þegar hann sækir þær í hilluna . Það er bara eitthvað svo tjáningarríkt og gáskafullt en jafnframt margslungið við þessar teikningar að ég fæ ekki leið á þeim , sama hversu oft ég er neydd til að segja : „ Kisurnar eru á mótorhjóli . Brumm brumm . “ Amma mín átti á sínum tíma ekki allar bækurnar og það geri ég ekki heldur núna , hennar Snúðs og Snældusafn skaraðist við það sem ég á í dag en er ekki fyllilega sambærilegt . Um þessi skörð í safninu var ég mjög meðvituð sem barn , enda er hægt að sjá allar bækurnar átta sem í boði eru aftan á hverri bók . Þessi uppstilling á bókaflokknum hefur alla tíð vakið hjá mér heilabrot . Hann er vandlega númeraður , en samt furðu ósamstæður . Snúður skiptir um hlutverk virðist , efni síns vegna , vera líkleg til að vera fyrsta bókin , en hún er samt merkt númer 6 . Í bók 1 , þar sem Snúður býr á stóru sveitasetri og fær frænku sína Snældu í heimsókn , þá er þar að auki vísað í einhverja Lóu sem hann býr með , eins og það sé einhver sem lesendur eigi að þekkja úr fyrri bókum . Hvað er síðan málið með þessa þrjá hunda , Kol , Lappa og Kát , sem eru aðalpersónur í þremur bókum af átta ? Og af hverju eru stundum myndir framan á eða aftan á kápunni , sem greinilega tengjast söguþræðinum , en eru hvergi í sjálfri bókinni ? Þessi bókaflokkur er ráðgáta og ef Dan Brown er ekki búinn að skrifa spennusögu um tengsl hans við dulspekileg öfl , þá er það eingöngu af því að efnið er of eldfimt . Ég þóttist því hafa himinn höndum tekið þegar vinkona mín kom heim frá París og færði mér undurfagra harðspjaldabók með gylltum kili : Pouf , le chaton bleu . Ég hafði fengið frumtextann upp í hendurnar , hinn helga gral sérhvers sagnfræðings . Pouf , le chaton bleu , er í heimalandi sínu gefinn út sem hluti af ritröðinni Un petit livre d’or . Aftast í bókinni er að finna nákvæmlega eins uppstillingu og í íslensku bókunum , nema litlu frönsku gullbækurnar eru 28 . En ekki fjalla þær um hetjurnar okkar Snúð og Snældu , nei ó nei , það virðast mest vera allskonar smábarnaaðlaganir á Disneyævintýrum og Mary Poppins og ég veit ekki hvað og hvað . Einungis ein önnur bók um hina fræknu ketti er í gullbókunum sem þarna má sjá , Youpi a l’ecole ( sem við þekkjum sem Snúður og Snælda og Lappi í skólanum ) . Loksins er einhver skýring á þessum afa Snúðs ! Þriðja myndin , sem hér birtist nú í fyrsta sinn fyrir augum íslenskra lesenda . Ekki er nú frönskukunnátta mín meiri en svo að ég get rétt svo stautað mig í gegnum bók sem ég lærði utanað þegar ég var fjögurra ára , svo ekki ætla ég að gera textatengsl þýðingarinnar að umræðuefni hér . Nei , það bíður einhvers hugdjarfari bókaunnanda en mín ( já , ég er að tala við þig , Dan Brown ) . En myndirnar , þær tala sínu máli , og það er ljóst strax frá blaðsíðu 3 að franski textinn varpar upp mun fleiri ráðgátum en hann svarar . Það er sök sér að í frönsku bókinni eru þrjár teikningar sem er ekki að finna í íslensku bókinni . Mér hafði jú alltaf þótt eitthvað vanta í þennan indæla bókaflokk . Það sem virkilega sló mig út af laginu , fékk hárin á hnakka mér til að rísa , kaldan svita til að renna niður bakið , tennurnar til að glamra í munni mér svo hrikti í stoðum veruleika míns , það er sú staðreynd að það vantar sex blaðsíður í frönsku útgáfuna . Snúður hittir aldrei neitt fiðrildi , Maja mús les ekki bók , Snúður fellir ekki hjartnæm tár yfir vinaleysi sínu og sá dramatíski hápunktur þegar hann uppgötvar bláu málninguna og möguleika hennar er víðsfjarri . Við fáum heldur aldrei að sjá bláa köttinn dást að ásjónu sinni í spegli , heillaðan af blekkingarleik sínum , á valdi kynngimagns dulargervisins . Hvar er frumtextinn ? Erum við þess megnug að nálgast hann , með því að púsla saman hinni frönsku og íslensku útgáfu ? Eða liggja fleiri blekkingarlög í þessum bókum , svo djúpt að við komum aldrei auga á þau ? Hver var Pierre Probst og það sem meira er , hvar er lík hans grafið ? Ef það er þá nokkurs staðar að finna …