Formannafundur LÍ . Nýja læknadeild en ekkert tilvísanakerfi Formannafundur Læknafélags Íslands var haldinn í húsakynnum félagsins í Kópavogi 11. apríl . Slíkir fundir eru haldnir á hverju vori og hafa þann tilgang að taka sólarhæðina á miðju starfsári stjórnar milli aðalfunda . Þangað mættu að vanda formenn svæðafélaga og sérgreinafélaga , gáfu skýrslur um starfsemi félaganna og hlýddu á skýrslur stjórnar og formanna nefnda . Oft hefur verið brugðið á það ráð á þessum vorfundum að efna til málþings um eitthvert það efni sem brennur á læknum en svo var ekki nú heldur fór mestur tíminn í að ræða starf félagsins . Að sjálfsögðu komu þó til umræðu ýmis þau mál sem uppi eru í tíðinni , svo sem deilan um heilsugæsluna á Suðurnesjum . Að umræðu um félagsstarfið slepptri kom þó tvennt til tals sem fundarmönnum lá allnokkuð á hjarta . Sigurbjörn Sveinsson formaður fjallaði um tilvísanakerfi sem skaut upp kollinum í umræðu um íslensk heilbrigðismál snemma í kosningabaráttunni þegar Alþýðusamband Íslands lagði fram tillögur sínar um endurbætur á velferðarkerfinu . Einn liður í tillögum ASÍ var ný útgáfa af tilvísanakerfi sem nefnd hefur verið valfrjálst stýrikerfi . Sigurbjörn greindi frá fundi sem heimilislæknar og fleiri héldu á Egilsstöðum í byrjun apríl en þar voru menn sammála um að miðað við núverandi ástand í heilsugæslunni væri tómt mál að tala um tilvísanakerfi , það myndi einfaldlega ekki virka þegar aðgangur almennings að heimilislæknum er jafntakmarkaður og raun ber vitni . Undir þetta tóku fundarmenn og Þórir B. Kolbeinsson formaður Félags íslenskra heimilislækna sagði tilvísanakerfi eða annað ámóta stýrikerfi alls ekki á stefnuskrá heimilislækna . Ýmis önnur rök voru færð gegn tilvísanakerfinu , svo sem þau að uppbygging heilbrigðisþjónustunnar væri öðruvísi hér en í öðrum löndum , ekki síst hvað varðar þjónustu annarra sérfræðinga en heimilislækna . Vísað var til erlendra rannsókna , meðal annars í Bandaríkjunum , sem hafa leitt í ljós að tilvísanakerfi eins og um hefur verið rætt , það er að fólk fari fyrst til heimilislæknis sem vísar því áfram til sérfræðiþjónustunnar , leiðir ekki til sparnaðar og er alls ekki ódýrari , hvorki fyrir sjúklinga né samfélagið . Það var því á fundarmönnum að heyra að þeir hefðu engan áhuga á að taka þátt í að koma á tilvísanakerfi af fjárhagslegum ástæðum . Öðru máli gegndi um faglegar ástæður enda væri á öllum sjúkrahúsum við lýði strangt tilvísanakerfi og það væri af hinu góða . Landlæknir átti lokaorðið í þessari umræðu og tók hann undir með mönnum um að ávinningur af tilvísanakerfi væri í besta falli mjög óljós . Hins vegar þyrfti að bæta samskipti heimilislækna og annarra sérfræðinga , ekki síst hvað varðar upplýsingaflæði um sjúklinga , en þau væri hægt að laga . Hann sagði lækna eiga næsta leik í því að koma á umbótum í kerfinu , það stæði þeim miklu nær en ASÍ . Hitt málið sem gerði fundarmönnum heitt í hamsi kom upp í kjölfar frásagnar Ófeigs Þorgeirssonar af stjórnarfundi LÍ á Hótel Rangá ( sjá frásögn hér að framan ) . Þar var varpað fram þeirri spurningu hvort ekki væri athugandi að koma á fót annarri læknadeild hér á landi sem veitt gæti þeirri sem fyrir er samkeppni og aðhald . Flestir þeirra sem tjáðu sig um þetta mál tóku hugmyndinni vel , það veitti ekki af að skerpa á læknanáminu . Ný læknadeild þyrfti þó ekki endilega að lúta nákvæmlega sömu lögmálum og sú sem fyrir er , það væri hægt að byggja hana upp með allt öðrum hætti . Bent var á að eftir stofnun háskólasjúkrahússins væri sú tilhneiging áberandi að reyna að halda öllu þar innan veggja . Það væri hins vegar í hrópandi ósamræmi við þá þróun sem orðið hefur í ferliverkum þar sem stór hluti léttari og smærri aðgerða færi fram utan sjúkrahússins á stofum lækna . Þetta væri farið að hamla kennslu læknanema sem ekki fengju að spreyta sig á ferliverkum . Fram kom að Læknasetrið í Mjódd hafi boðið fram aðstoð sína við kennslu læknanema en að því hefði verið hafnað . Sömu viðtökur hlaut einnig tilboð frá sjálfstætt starfandi skurðlæknum . Greinilegt var þó að mörgum þótti það jaðra við drottinssvik að ganga í berhögg við lærifeðurna í deildinni sem fóstrað hefur að heita má alla íslenska lækna . Samt var eins og menn sæju nauðsyn þess að hrista upp í námi verðandi lækna ef læknastéttin vildi standa undir nafni í framtíðinni . Að loknum fundi bauð formaður fundarmönnum heim til sín .