Eitt fyrsta dæmi þess að „ villibarn “ væri handsamað og reynt að koma því til manns , í fyllstu merkingu þeirra orða , átti sér stað fyrir rúmum 200 árum síðan . Pilturinn var fyrstu mánuðina í umsjá náttúrufræðingsins Pierre Joseph Bonaterre . Einnig gengu sögur um að hann væri óskilgetinn sonur embættismanns í héraðinu , sem hafði verið borinn út sökum þess að hann var mállaus . Hann tók hann heim og hóf að reyna að kenna honum tjáskipti . Hann virtist bara heyra það sem hann vildi heyra . Smátt og smátt fór hann að skilja nokkurn veginn það sem við hann var sagt og hann fékkst líka til að vilja fara í bað . Victor varð hins vegar lítið ágengt í málþroska og á þeim sex árum sem hann dvaldi hjá Itard náði hann aðeins að læra eitt og eitt orð , til dæmis „ lait “ ( mjólk ) . Þrátt fyrir að hafa ekki náð tilætluðum árangri með Victor , ollu rannsóknir Itards talsverðum straumhvörfum og lögðu grunninn að menntun þroskaskertra einstaklinga . Á síðari árum hafa margir fræðimenn reynt að greina ástand Victors , sem þykir minna um margt á einhverfu , geðklofa eða annars konar geðkvilla , sem gæti allt hafa verið ástæða þess að hann var yfirgefinn úti í skógi fimm ára gamall . Victor flutti inn til Madame Guérin , ráðskonu Itards , sem hafði gengið Victori í móðurstað . Hann lést úr lungnabólgu á heimili fósturmóður sinnar árið 1928 , sennilega um fertugt , án þess að hafa tekið nokkrum framförum í þroska . Leikstjórinn François Truffaut gerði tíma þeirra Victors og Itards skil í mynd sinni , L'Enfant Sauvage ( Villibarnið ) , sem kom út árið 1970 . Kjarninn er vettvangur umræðu og á nýliðnu ári voru 539 skoðanagreinar birtar , stærstur hluti þeirra aðsendar greinar . Okkar tryggð er aðeins við lesendur . Við erum skuldbundin ykkur og værum þakklát ef þið vilduð vera með í að gera Kjarnann enn sterkari .