Það var voldugt ríki við Miðjarðarhafið sem réði öllum löndum umhverfis þar , en náði aldrei mjög langt þar fyrir utan og átti oft í mestu erfiðleikum við að halda yfirráðum sínum í löndum sem Rómverjar höfðu unnið utan Miðjarðarhafssvæðisins . Áhrif þess á Evrópu urðu hins vegar mikil og varanleg , tungumál margra urðu af rómverskum toga , grísk-rómversk menning hafði víðast hvar varanleg áhrif og síðast en ekki síst varð síðasta ríkistrúin í Rómaveldi , kristnin , aðaltrúarbrögðin í Evrópu . Því valda landfræðilegar ástæður ; tilvist Miðjarðarhafs og sú staðreynd að strandlengja Evrópu er mjög löng miðað við stærð álfunnar . Þeir voru sjálfum sér nægir um allt sem hugur þeirra girntist , í kínverska ríkinu bjó að jafnaði um þriðjungur allra jarðarbúa og Kínverjar nefndu ríki sitt miðríkið , þar væri í eðli sínu miðpunktur mannlegrar tilvistar á jörðinni . Þegar kínverski keisarinn ákvað að banna ópíum og ópíumsölu í ríki sínu um 1840 , brugðust Englendingar ókvæða við og fóru í styrjöld sem lauk með sigri þeirra . Kínverjar höfðu alla þá tækni sem þurfti til siglinga um heimsins höf á 14. og 15. öld . Raunar voru margar þær nýjungar sem Evrópubúar tóku upp í siglingum upphaflega frá Kínverjum komnar , til dæmis áttavitinn . Þar sem enga nauðsyn bar heldur til að ná í vörur utan Kína , gaf keisarinn út tilskipun til þegna sinna að allar ferðir þeirra langt frá ströndum ríksins væru héðan í frá bannaðar . Bann þetta stóð til loka 19. aldar . Sem sagt : Kína er á sinn hátt heimsveldi og hefur verið það í nokkrar þúsaldir en hefur búið við misjafnan styrk í tímans rás . Þvert á móti bendir margt til að áhugi þeirra á erlendum ríkjum fari stöðugt vaxandi . Ef til vill er það aðeins spurning um tíma hvenær Kína nær aftur stöðu sinni sem miðríki mannlegs samfélags Rómaveldi stóð stutt en skildi eftir sig mikil áhrif í Evrópu , aðallega menningarlegs eðlis . Því stafar af því meiri ljómi í hugum margra Evrópubúa en raunverulegur styrkur þess gefur ástæðu til . Sigurjón Baldur Hafsteinsson er prófessor í safnafræði við Félags - og mannvísindadeild Háskóla Íslands . Rannsóknir Sigurjóns Baldurs hafa meðal annars snúið að viðhorfi Íslendinga til dauða og sorgar , en þau viðhorf eru tengd félagspólitískum breytingum sem orðið hafa á Íslandi á undanförnum þrjátíu árum .