Ævintýrin eru yfirleitt hafin yfir stað og stund , þau gerast sem sagt „ einu sinni fyrir langa löngu “ á einhverjum óræðum stað . Í mörgum löndum Evrópu hófst skipuleg söfnun þjóðsagna snemma á 19. öld eftir að bræðurnir Jacob og Wilhelm Grimm höfðu safnað og gefið út ævintýrasafn árið 1812 og safn með þýskum sögnum á árunum 1816 og 1818 . Skrá sem slík verður samt aldrei tæmandi þar sem söfnun og skráning þjósagna er ekki jöfn yfir allan heiminn , en hún gefur þó góða mynd af því hvað þjóðsögur finnast í mörgum samfélögum . Ekki ætla ég að halda því fram að ég þekki til hvers einasta samfélags í heiminum , en miðað við það sem ég veit á ég bágt með að trúa því að einhvers staðar finnist fólk sem ekki segir sögur af einhverju tagi . Í Íslensk þjóðmenning VI . Þýð. Svava Jakobsdóttir og Jón Hnefill Aðalsteinsson . Reykjavík : Iðunn , 1982 .