Þrjár sólir svartar er söguleg skáldsaga og greinir frá atburðum frá 16. og 17. öld . Aðalpersónurnar eru hinn frægi manndrápari Björn Pétursson ( Axlar-Björn ) og sonur hans Sveinn skotti sem var alræmdur landshornaflakkari . Þegar Axlar-Björn var tekinn af lífi gekk Þórdís kona hans með barn og í sögunni bindur hún saman æviþætti þeirra feðga og er jafnframt fulltrúi hinnar örsnauðu og umkomulausu alþýðu . Þrjár sólir svartar er óvenjuleg og eftirminnileg þjóðlífslýsing þar sem máttarstoðir þjóðfélagsins eru séðar með augum utangarðsfólks sem er hrjáð af harðneskjulegri valdstjórn , óblíðum lífskjörum og hindurvitnum . Í sögunni er annars margbreytilegt og ólgandi mannlíf með sérstæðum persónulýsingum og safaríkri kímni . Hið dulmagnaða örlagatákn í sögunni er öxin , hið óhugnanlega morðvopn , sem í sögulok birtist í samtíð okkar og minnir á að enn er illra veður von . Úr Þrjár svartar sólir : Það bar til eitt sinn að Björn svaf um messutíma inn í rúmi mót vilja og vitund Orms . Voru þeir þá tveir einir í bænum . Dreymir Björn að ókunnur maður komi til sín og héldi á diski með kjöti á , skornu í bita , og býður Birni . Björn þiggur kjötið . Étur hann átján bita og þykir hver öðrum lostætari . En við hinn nítjánda verður honum óglatt og illt og hættir við svo búið . Mælti þá draumamaður til Björns : - Vel gerðir þú að þiggja mat minn , og mun ég leggja meira til við þig síðar . Hverfur draumamaður við svo búið og vaknar Björn upp með andfælum . Í því gengur Ormur bóndi í svefnskála og spyr Björn hví hann sé ekki í kirkju . Sagði þá Björn að sótt hafi að sér svo mikinn svefn að hann hefði engan veginn getað farið til kirkju , en sofnað það sem hann var kominn . - Sjaldnast er slíkur svefn án drauma , sagði Ormur . Og hvað dreymdi þig fóstri ? - Ekkert vil ég um það ræða , svaraði Björn . - Mun hann þá vita á miður gott , sagði Ormur , - og gerir þú rétt í að þegja þar um því svo mun illur draumur eftir ganga sem út er lagður .