Á þeim árum var læknisfræði landsmanna ekki á háu stigi og meðferð lyfja nánast talin til varnargaldurs , að minnsta kosti ef óskólagengnir menn höfðu þau um hönd . Hann var einnig talinn ákvæðaskáld * og sú saga fór af honum að hann kynni margt fyrir sér , meðal annars að kveða niður drauga . Þar segir að Jón hafi „ hendur yfir sjúka lagt , með lesningum og bænum og þvílík sín þjónustugjörð hafi í þann tíma svo þökkuð verið svo sem hjálp og aðstoð af himnaföðurnum sjálfum “ ( Lbs 494 8 vo , bl . Vígin mæltust misvel fyrir , og Jón lærði var þeirrar skoðunar að með þeim hefði verið framið ódæði gegn varnarlausum skipbrotsmönnum . Jón var í framhaldinu kærður fyrir galdra og flosnaði upp frá fjölskyldu og börnum um hávetur . Síðustu ár ævi sinnar hafðist hann að mestu við í Múlaþingi og Brynjólfur Sveinsson Skálholtsbiskup styrkti hann til ritstarfa á fjórða og fimmta áratug 17. aldar . Jón hafði einnig sinnt fræðastörfum fyrir Hólamenn á þriðja áratugnum . Meðal frægra kraftaskálda má nefna séra Hallgrím Pétursson , séra Snorra Björnsson í Húsafelli , Þormóð í Gvendareyjum og Jón lærða .