liiimi þungu gremju , er þar kemur fram yfir hrösun dótt - urinnar , einnig í ástsamlegu þakklœti til Helgu í Bræðra - tungu og heitum fyrirbænuin biskups fyrir henni og börn - um hennar m. fl . Dánardags Ragnheiðar biskupsdóttur ( 23. marz 1663 ) finst hvergi getið nema hér . Ekki er Þórður kallaður Þórður „ ræfill " í þessari æfisögu , en svo nefndi biskup hann i Hfanda lífi , og meira að segja í opin - berum skjölum , t . d. hvað eptir annað í samningi a al - þingi 1. júlí 1673 , hálfum mánuði éður en Þórður dó ( Brb . Brynjólfs bisk . AM . 280 fol . bls. 232 - 234 ) . Og svo er að sjá sem þjónustufólk biskups hafi einnig nefnt Þórð þessu nafni , því að bvo segir í samtíða annal , er eg hef fyrir skömmu fundið , að 14. júli 1673 hafi andazt Þórður R « fill i Skálholti ( ekki nefndur Daðason ) . £ n höíundur þessa annáls hygg eg sé með vissu síra Einar prófastur Einarsson í Görðum á Álptanesi ( t 1690 ) , er var í þjón - u » tu Brynjólfs biskups í Skálholli , þá er Þórður andaðist , og honum mjög handgenginn . Er undarlegt , að biskup skyldi velja dóttursyni sínum jafn auvírðilegt og óviður - kvcemilegt auknefni . Áður hafði biskup optast kallað hann Ragnheiðarson , og kemur það nafn fyrir í bréfum biskups , en Daðason sjaldan . í bréfi til mága sinna , Benedikts og Hallgrims Halldórssona , 23. ágúst 1673 ( Brb . bisk . AM . S80 fol . bls. 313 - 314 ) , skýrir biskup þeim frá láti Þóröar dóttursonar síns , er andazt hafi 14. júlí , „ eptir hœga og þunga sótt af meinsemd i iungunum " , og segir , að guði hafi þóknazt að „ láta mér þetta lilfalla mér til iðrunar og yfirbótar á syndum minnar œsku og aðra aldursglæpi með burtkallan minna kœrustu og nákvœmustu astvina , kvinnu og barna og nú síðast þessa litla ljóss , sem hann lét upp - renna i elli minni úr saurugum stað [ sbr. saurugur ávöxt - ur i æfisögunni ] , Þórðar míns eæla , hvers sál guð miskun - samlega gleðji " o » . frv. — Þess skal loks getið , að í saini Bókmentafél , nr. 211 4 to í Lbs. er likrœðu yfir Þórði Daðasyni eptir síra Þórð Bárðarson á Torfaslöðum ( t 1690 ) og hafði biskup valið textann úr Opinberunarbók - inni 14. kap . , en á þeirri líkræðu er alls ekkert að græða , að sins venjulegur guðsorðalestur og ekkert annað.fií. Þ. )