Í menntaskóla faldi ég mig á bókasafninu í frímínútum og rétti aldrei upp hönd í tíma . Mér og öðrum þótti það mikill kostur hvað ég var dugleg , en svo uppgötvaði ég hömlur þess að vera stöðugt að , vera með margt í gangi í einu og leyfa sér hvorki að hvílast né mistakast . Ég hélt ég væri að deyja frá dóttur minni og fjölskyldu og skömmin sem fylgdi andlegum veikindum mínum á þeim tíma var rosaleg . Snemma á síðasta ári sá ég Tinnu vinkona auglýsa einkaseremóníur með hreinu súkkulaði . Viku síðar sagði ég upp vinnunni og fór að kenna unglingum kvíðastjórnun og sjálfsmildi .