Einsog sjá má í þessum síðustu leiðaraskrifum Ólafs , sbr. hér að framan , hirðir hann ekki um að taka þátt í efnislegri umræðu en einbeitir sér þess í stað að því að sýna fram á hve vafasamur maður ég sé eins og dæmin sanni . Nefnir hann tvö dæmi um að ég rökstyðji ekki minn málstað heldur hafi fyrst og fremst í frammi hræðsluáróður . Þessu vísa ég á bug og er það ekki í fyrsta skipti sem ég sé mig knúinn til þess eftir leiðaraskrif Ólafs . En hvernig reynir Ólafur að finna orðum sínum stað ? Í öðru lagi vísar Ólafur Þ. Stephensen , ritstjóri Fréttablaðsins til skrifa minna um ráðstöfun á eignarhaldi lands út fyrir landsteinana . Þar sé aftur að finna hræðsluáróður . Það kann að mega til sanns vegar færa að varnaðarorð mín veki ugg hjá einhverjum en þannig eru þau ekki hugsuð af minni hálfu heldur færi ég rök fyrir máli mínu . Almennt þykir þetta ekki blaðamennska til fyrirmyndar nema síður sé .