Í gær birtist frétt í Fréttablaðinu undir fyrirsögninni , " Klagar borgina fyrir linkind í Laugarnesi " . Um er að ræða meintan seinagang borgarinnar við að framfylgja ítrustu kröfum um að útmá verk Hrafns Gunnlaugssonar , kvikmyndaleikstjóra , fyrir utan lóðarmerki heimilis hans en Hrafn býr í fjöruborðinu í Laugarnesi . Hann hafði reist húskofa , búið til tjarnir fyrir gæsir og ýtt upp einhverjum smáhólun innan sem utan lóðar . Vegna þessa gripu borgaryfirvöld á sínum tíma til sinna ráða . Þetta er rakið í umræddu fréttaskrifi : " Í kjölfar þess að í ljós kom að Hrafn hafði í leyfisleysi komið upp eins konar bátaskýli í fjöruborðinu framan við lóð sína og húskofa inni á lóðinni samþykkti skipulagsráð vorið 2010 að þau mannvirki yrðu að hverfa . Um þetta sama leyti var gæsatjörn og -hólar ofan við hús Hrafns jafnaðir út . " Síðan þetta gerðist fyrir þremur árum hafi lítið hreyfst , segir Fréttablaðið , og hafi nú aftur verið kvartað . 1 ) Fram kemur að sá sem kvartar býr ekki í nágrenninu þannig að hann virðsit ekki hafa neinn beinan ama af dálæti Hrafns á gæsum og viltum njólagróðri . Í fréttaskrifinu kemur fram að seinagangurinn í borgarkerfinu skýrist að einhverju leyti af því að menn sjái ekki hina brýnu réttlætisþörf í málinu : " Sérstaklega mun vera litið til þess innan borgarkerfisins að margir telja lítinn skaða af framkvæmdum Hrafns sem þess utan dragi til sín fjölda áhugasamra gesta . " 2 ) Hrafni Gunnlaugssyni er sem öðrum óheimilt að takmarka aðgang fólks að sjávarströnd . Eftir því sem ég best veit - og hef sannreynt sjálfur , þá gerir hann það ekki . Þvert á móti , eins og fram kemur í skrifi Fréttablaðsins , hefur fjöldi manns lagt leið sína til Hrafns að skoða mannvirkin á sjávarströndinni . Í mínum huga eru þau skemmtileg og ekkert annað . Er ég þó ekki með þessu að hvetja til túrisma inn á gafl hjá Hrafni Gunnlaugssyni ! Ég er því fylgjandi að fólk fái að fara sínu fram eftir því sem kostur er , skaði það ekki aðra með framferði sínu . Svo mætti segja eitt orð eða tvö um umburðarllyndi ! Ég ætla að leyfa mér að kalla eftir því .