Mörgum finnst að greind hljóti að vera einhver einn afmarkaður eiginleiki sem fólk hefur mismikið af . Að mati Gardners er erfitt að magnbinda og mæla þær heldur verður helst að kanna þær í náttúrulegum aðstæðum – hvaða áhrif þær hafa í daglegu lífi . Málgreind er hæfileikinn til að vinna með tungumál . Hafi menn mikla rýmisgreind eiga þeir auðvelt með störf þar sem unnið er með liti , lögun , form og svo framvegis , svo sem listir , handverksgerð og arkitektúr . Samskiptagreind er hæfileikinn til að hafa samskipti við og skilja aðra , svo sem að ráða í látbragð þeirra og raddblæ . Það er gjarnt til að velja sér starfsgreinar eins og náttúrufræði og umhverfisfræði . Helstu rök Gardners fyrir fjölgreindarkenningu sinni koma úr taugasálfræði og þroskasálfræði . Sumir þeirra geta til að mynda munað tónverk eftir að hafa aðeins heyrt þau einu sinni ( tónlistargreind ) . Aðrir geta reiknað dagsetningar langt aftur í tímann , svo sem svarað réttilega hvaða vikudagur var 24. apríl árið 1678 ( rök - og stærðfræðigreind ) . Enn aðrir hafa óvenjulega teiknihæfileika ( rýmisgreind ) . Að lokum nefnir Gardner að hver greind spretti fram og þróist á einstakan hátt og óháð hinum . Tónlistargáfa virðist til að mynda koma snemma fram á þroskaferlinum og haldast langt fram eftir aldri . Þannig mætti virkja rýmisgreindina með því að nota sjónræn kennslugögn , svo sem ljósmyndir , skyggnur og kvikmyndir . Einnig mætti til dæmis nota líkams - og hreyfigreindina með því að láta nemendur setja upp leikþátt úr kennsluefninu . Það er líka alveg rétt að heilaskemmdir geta leitt til sérhæfðar skerðingar á getu en það réttlætir ekkert endilega að talað sé um þessa getu sem mismunandi greindir ; að heilastöð sjái um eitthvað gerir það ekki sjálfkrafa að greind . Mörgum finnst þetta skrýtið orðalag , sérstaklega þegar talað er um skort á hæfileikum . Er til að mynda hægt að segja að fatlaðir séu líkams - og hreyfiheimskir , eða laglausir tónheimskir ? Einnig hafa greindarfræðingar gagnrýnt hve illa Gardner tekst að mæla þessi greindarsvið sín og hve illa þau láta að fræðilegri stjórn . Listnámi , verknámi og íþróttanámi ætti að vera gert jafn hátt yfir höfði og bóknámi . Sömuleiðis ætti að viðurkenna að allir hafa eitthvað til síns ágætis og reyna að virkja hæfileika hvers og eins . Thor Aspelund er prófessor í líftölfræði í læknadeild Háskóla Íslands , við Miðstöð í lýðheilsuvísindum , og forstöðumaður Tölfræðiráðgjafar Heilbrigðisvísindasviðs . Thor hefur rannsakað áhrif áhættuþátta á hjarta - og æðasjúkdóma og sykursýki og hvernig er hægt að nota þá sem forspárþætti í áhættureiknum .