Þarf maður að greiða tekjuskatt af launum sem maður fær greidd í Sviss ? Í hugum margra er skattkerfið einhverskonar völundarhús sem maður villist alltaf í og enginn getur komið vel út úr . Þetta er að sjálfsögðu ákveðinn misskilningur . Um skattalög og reglur er mjög formfastur rammi og er til dæmis fjallað um lögin og skilyrði þeirra í tveimur stjórnarskrárákvæðum ( 40. gr. og 77. gr. ) . Þessi ákvæði setja í raun helst þær reglur að ekki megi leggja á skatt nema með settum lögum frá alþingi , en ekki til dæmis með reglugerð frá ráðherra , og að ekki megi setja afturvirk skattalög , þannig að menn þurfi til dæmis að greiða skatt af tekjum sem unnið var fyrir áður en lögin voru samþykkt . Ástæðan fyrir þessum stranga ramma sem skattalöggjöf er sett er sú að með skattlagningu er verið að takmarka mjög mikilvæg mannréttindi sem einnig eru varin af stjórnarskránni , þá sérstaklega eignarrétturinn ( 72. gr. ) . Annað mikilvægt atriði sem hafa verður í huga þegar réttindi eru skert á þann hátt sem skattlagning felur í sér er jafnréttisreglan sem einnig er í stjórnarskránni ( 65. gr. ) . Það gengur til dæmis ekki að mismuna mönnum varðandi skattlagningu nema eftir málefnalegum ástæðum og þess vegna er allt skattakerfið byggt upp í kringum nokkrar meginreglur sem síðan sæta ákveðnum vel skilgreindum undantekningum . Þannig segir í 1 gr. laga nr. 90 / 2003 um tekjuskatt : 1. gr . Skylda til að greiða tekjuskatt af öllum tekjum sínum , hvar sem þeirra er aflað , … 1 ) hvílir á þessum mönnum : Þeim sem heimilisfastir eru hér á landi . Þeim sem eigi falla undir ákvæði 1. – 3. tölul. þessarar greinar en starfa samtals lengur en 183 daga á sérhverju 12 mánaða tímabili , þar með talin eðlileg fjarvera frá starfi vegna orlofs og þess háttar , um borð í loftfari eða skipi sem skráð er hér á landi . Hérna er meginreglan greinilega sú að þeir sem búa hér á landi ber skylda til að greiða skatt til ríkisskattstjóra af öllum tekjum sínum hvar svo sem þeirra er aflað . Þar með er komið svar við upprunalegu spurningunni okkar ; ef maður á lögheimili hér á landi þá ber honum að greiða til íslenska ríkisins skatt af öllum tekjum sínum óháð því hvar til þeirra var unnið eða hvar launin voru greidd út . Það sem getur hins vegar flækt málin er að líklega ber aðilanum einnig skylda til að greiða skatt af þessum tekjum í Sviss samkvæmt þarlendum lögum . Hérna koma þá inn reglur samkvæmt tvísköttunarsamningum , en yfirlit um slíka samninga sem Íslendingar hafa gert við aðrar þjóðir má finna hér á vef ríkisskattsjóra . Í þessum samningum eru ákvæði um það hvoru landinu skattgreiðslur tilheyri , í tilfellum eins og greint er frá í spurningunni . Í slíkum tilfellum er meginreglan sú að skattlagningarrétturinn er hjá upprunaríkinu , það er hjá því ríki þar sem tekjurnar eru upprunnar . Þessi meginregla birtist til dæmis í 15. gr. tvísköttunarsamnigs Íslendinga við Sviss Þannig ættu slíkar tekjur ekki að koma til beinnar skattlagningar hér á landi , en þær eru hins vegar reiknaðar inn í heildartekjur einstaklings og hafa þannig áhrif þegar kemur að tekjutengingu til dæmis vegna barnabóta og vaxtabóta . Útreikningur í þessum efnum getur hins vegar oft orðið nokkuð flókinn , sérstaklega með tilliti til þess persónuafsláttar sem menn njóta hér á landi . Þannig ætti meginreglan að vera sú að maður greiðir skatt í Sviss af þeim tekjum sem maður vinnur sér inn þar . Tekjurnar hafa engu að síður áhrif hér á landi til dæmis hvað varðar persónuafslátt og bætur , og geta þannig komið út eins og aukin skattbyrði . Meginreglur eins og þessar sæta þó ávallt einhverjum undandtekningum og því þarf ætíð að skoða hvert tilvik fyrir sig . Frekari upplýsingar varðandi flest það sem að sköttum snýr má finna á heimasíðu ríkisskattstjóra . Fleiri svör eru til á Vísindavefnum um skattamál , til dæmis þessi eftir Gylfa Magnússon :