Vesturfararnir áfram til umræðu á Vesturlandi - nú á Reykhólum „ Þeir , sem höfðu við lítinn heim að skilja , báru sig bezt af borgfirzkum Vesturförum . Voru þeir í meirihluta , sem búið höfðu hér við fremur þröngan kost . Og nokkrir fjölskyldumenn voru styrktir til fararinnar af hreppsfélögunum . Margar hreppsnefndir voru of nærsýnar til þess að athuga það , að hinn duglegasti vinnulýður vex ekki síður upp í húsum þeirra , sem eiga við þröngan kost að búa . Vanalega reyndu menn að sannfæra sjálfa sig um , að þeir breyttu rétt og viturlega í því að leita hamingjunnar vestan hafs . Settu þeir sér þá fyrir hugskotssjónir allt , sem dapurlegast var á Íslandi , svo sem vetrar - og vorharðindi , grasleysi og þungar álögur . Þegar vestur kæmi , væri allt slíkt úr sögunni . “ Svo segir m. a . í ritgerð Kristleifs Þorsteinssonar fræðaþuls frá Stóra Kroppi í Borgarfirði sem hann nefndi „ Ameríkuferðir “ og birtist í öðru bindi bóka hans „ Úr byggðum Borgarfjarðar ( útg. 1948 ) . 557 fóru úr Mýra - og Borgarfjarðarsýslu Á sumardaginn fyrsta var fjallað um Vesturfarana á nær fullsetnu sögulofti Landnámssetursins í Borgarnesi . Þrír fyrirlesarar héldu erindi á fundinum . Það voru Atli Ásmundsson fyrrverandi ræðismaður Íslands í Winnipeg í Kanada , Böðvar Guðmundsson rithöfundur og Svavar Gestsson fyrrverandi alþingismaður , ráðherra og sendiherra . Böðvar lagði meðal annars fram töflu sem hann hafði unnið og sýnir hve margir íbúar Mýra - og Borgarfjarðarsýslu gerðust Vesturfarar á árunum 1870 til 1914 . Alls voru það 557 manns sem dreifðust bæði um Kanada og Bandaríkin . Flestir , eða 130 , settust að í Winnipeg í Kanada . Alls er talið að 14.500 Íslendingar hafi flust vestur um haf á þessum árum . Margt hulið óvissu Ýmsar umræður urðu um Vesturfarana á fundinum og greinilegt að mörg þeirra sem þar voru mætt áttu taugar til þess fólks sem hraktist vestur um haf á sínum tíma . Svavar Gestsson gat greint frá því að þrír af langömmubræðrum hans frá Glitsstöðum í Norðurárdal hefðu á sínum tíma flust vestur . Hann uppgötvaði það ekki fyrr en hann fluttist sjálfur til Kanada þar sem hann starfaði sem sendiherra . Honum var aldrei sagt frá þessu hér heima á Íslandi . Sömuleiðis hélt Atli Ásmundsson að hann ætti enga ættingja þegar hann flutti starfa sinna vestur um haf en á daginn kom að tvær afasystur hans höfðu flutt þangað á sínum tíma . Vesturfarar voru oft litnir hornauga af samtímafólki sem varð eftir heima á Íslandi . Þeir sátu jafnvel undir ámæli um að hafa brugðist Íslandi á tímum þegar vaxandi þjóðarkennd fór að gera vart við sig með auknum kröfum um sjálfstæði . Misjafnlega mikið er vitað um það fólk sem fór vestur . Sumt hvarf frá Íslandi og heyrðist lítt eða ekkert frá því meir . Af þeim 557 sem fóru frá Mýra - og Borgarfjarðarsýslu er ekki vitað hvar 349 settust að þegar vestur kom . Næsti fundur á Reykhólum í dag Í dag , laugardaginn 3. maí , verður sams konar fundur haldinn á Reykhólum . Þar mun Atli Ásmundsson , sem eitt sinn var kennari á Reykhólum , segja frá Vesturförum og afkomendum þeirra vestra . Guðrún Ágústsdóttir blaðar í Vesturfaraskrá , athugar þar brottflutta úr Dalasýslu og Austur-Barðastrandarsýslu og spyr spurninganna „ Hverjir , hvert og hvernig ? “ Síðan verða ábendingar og fyrirspurnir á dagskránni áður en Svavar Gestsson fyrrverandi sendiherra og aðalræðismaður Íslands í Winnipeg segir frá Þjóðræknisfélagi Íslendinga í Vesturheimi og starfsemi þess . Fundurinn verður í borðsal Reykhólaskóla og hefst kl. 14 . Fundarstjóri verður Karl Kristjánsson bóndi á Kambi í Reykhólasveit . Fundurinn er , eins og sá sem haldinn var í Borgarnesi , samvinnuverkefni Þjóðræknisfélagsins og utanríkisráðuneytisins .