Alþýðusamband Íslands og Alþýðusamband Vestfjarða vegna Verkalýðsfélags Patreksfjarðar , Verkalýðs - og sjómannafélags Tálknafjarðar , Verkalýðsfélagsins Varnar , Verkalýðsfélagsins Brynju , Verkalýðsfélagsins Skjaldar , Verkalýðs - og sjómannafélagsins Súganda , Verkalýðs - og sjómannafélags Álftfirðinga , Verkalýðsfélags Hólmavíkur og Verkalýðsfélags Kaldrananeshrepps gegn Samtökum atvinnulífsins f.h . Landssambands íslenskra útvegsmanna vegna Útvegsmannafélags Vestfjarða . Ár 2001 , mánudaginn 12. nóvember , var í Félagsdómi í málinu nr. 14 / 2001 : Alþýðusamband Íslands og Alþýðusamband Vestfjarða vegna Verkalýðsfélags Patreksfjarðar Verkalýðsfélagsins Varnar Verkalýðsfélagsins Brynju Verkalýðsfélagsins Skjaldar Verkalýðs - og sjómannafélagsins Súganda Verkalýðs - og sjómannafélags Álftfirðinga Verkalýðsfélags Hólmavíkur og Samtökum atvinnulífsins f.h . Landsambands íslenskra útvegsmanna vegna Útvegsmannafélags Vestfjarða kveðinn upp svohljóðandi dómur : Mál þetta , sem dómtekið var 15. október síðastliðinn , er höfðað 2. júlí 2001 . Á Vestfjörðum hefur um langt árabil verið í gildi sérstakur kjarasamningur um kjör sjómanna , háseta , matsveina og vélstjóra . Boðaði Sjómannasamband Íslands þá til verkfalls sem kom til framkvæmda 16. mars 2001 . Á fundi með ríkissáttasemjara 28. febrúar 2001 var viðurkennt af hálfu Samtaka atvinnulífsins að ranglega hefði verið staðið að verkbanninu . Hafi þau falið Alþýðusambandi Vestfjarða samningsumboð fyrir sína hönd gagnvart Útvegsmannafélagi Vestfjarða og því standi Alþýðusamband Vestfjarða einnig að málsókn . Í 15. gr. laganna sé kveðið nánar á um skilyrði þess að hefja vinnustöðvun en það sé í fyrsta lagi ekki heimilt nema ákvörðun um hana hafi verið tekin við almenna leynilega atkvæðagreiðslu að uppfylltum skilyrðum um þátttöku tilskilins fjölda félagsmanna og að tillagan hafi notið stuðnings meiri hluta greiddra atkvæða . Síðari verkbannsboðunin sé háð nákvæmlega sama annmarka enda hafi enginn fundur um framlagðar kröfur hvorugs samningsaðila verið haldinn . Á nefndum fundi hafi ekkert verið fjallað efnislega um kröfur málsaðila né gerð nein tilraun til þess enda ekki tilgangur fundarins né þeir þar staddir sem gætu tekið afstöðu til krafnanna eða fjallað um þær á lögmætan hátt . Stefndi hafi óskað aðstoðar sáttasemjara við að leysa deiluna 22. maí 2000 þegar samningar höfðu verið lausir og viðræður hafi staðið í rúma þrjá mánuði án þess að aðilar næðu saman . Hafi stefndi talið að deilan yrði ekki leyst nema með aðstoð sáttasemjara og að óformlegar viðræður hafi verið árangurslausar . Eftir að deilunni hafi verið vísað til sáttameðferðar ríkissáttasemjara hafi verið haldnir bókaðir sáttafundir þegar eitthvað sérstakt hafi verið að gerast eða þegar fullreynt hafi verið um ákveðna þætti án þess að niðurstaða næðist og þá verið gerð grein fyrir því við sáttasemjara hvernig gengið hefði . Hvorki sáttasemjara né stefnda hafi borist tilkynning um það hverjir skipuðu samninganefnd stefnanda en ljóst hafi verið að forseti Alþýðusambands Vestfjarða væri í forsvari fyrir stefnanda á fundinum . Komi það á óvart telji hann sig nú ekki hafa haft umboð til að ræða málin á fundi sem hann segist sjálfur hafa óskað eftir að væri haldinn . 2001 , meira en einum og hálfum mánuði eftir boðunina . Verkbannið hafi átt að koma til framkvæmda á Vestfjörðum 24. mars en þann 16. mars hafi á Alþingi verið sett lög nr. 8 / 2001 sem frestuðu öllum verkföllum og verkbönnum sjómanna og útvegsmanna til 1. apríl 2001 . Er ágreiningur með aðilum um hvort þessu skilyrði hafi verið fullnægt er stefndi boðaði áðurnefnt verkbann frá 24. mars 2001 með bréfi 2. sama mánaðar á sjómenn sem taka kjör samkvæmt kjarasamningum aðildarfélaga Alþýðusambands Vestfjarða . Þá er staðfest af hálfu ríkissáttasemjara í bréfi hans til lögmanns stefnanda frá 5. júní síðastliðnum að hann minnist þess að viðræðurnar á áðurnefndum fundi hafi farið fram að beiðni forseta Alþýðusambands Vestfjarða . Enn fremur kemur fram í bréfi ríkissáttasemjara til sjávarútvegsnefndar Alþingis , dagsettu 16. maí 2001 , að fyrir fundinn 28. febrúar 2001 hafi verið haldinn fundur hjá embættinu með áðurnefndum aðilum 29. maí 2000 og hafi þá verið lagðar fram kröfur aðila . Í athugasemdum með 4. gr. frumvarps þess , sem varð að lögum nr. 75 / 1996 um breyting á lögum nr. 80 / 1938 , en grein þessi varð 3. gr. fyrstnefndu laganna og breytti 15. gr. laga nr. 80 / 1938 , segir að í 3. mgr. sé staðfest það meginsjónarmið að vinnustöðvun sé neyðarúrræði þess sem ekki hefur að eigin mati fengið viðhlítandi viðbrögð við kröfum sínum . Vert sé að árétta að mat á því hvenær sáttatilraunir séu fullreyndar hljóti að vera hjá samninganefnd þess sem leitar eftir ákvörðun um vinnustöðvun . Svo sem áður greinir staðfesti ríkissáttasemjari með bréfi 5. júní síðastliðinn að forseti Alþýðusambands Vestfjarða hefði óskað eftir viðræðufundinum 28. febrúar 2001 . Samkvæmt framansögðu og með vísan til athugasemda með 2. málsl. 3. mgr. 15. gr. laga nr. 80 / 1938 , sbr. 3. gr. laga nr. 75 / 1996 , sem að áliti dómsins ber að skýra þröngt í samræmi við markmið löggjafans með setningu ákvæðisins , verður að telja að lagaskilyrði hafi brostið til hins umdeilda verkbanns . Þá verður ekki talið að mótmæli stefnanda gegn verkbanninu hafi komið of seint fram þannig að réttur hans í máli þessu sé niður fallinn fyrir tómlætis sakir enda höfðu aðstæður samkvæmt framansögðu að engu leyti breyst frá því fyrra verkbanninu var mótmælt af hans hálfu . Ber því að taka kröfu stefnanda til greina . Í endurriti úr fundargerðarbók ríkissáttasemjara vegna fundarins segir m.a. að forseti Alþýðusambands Vestfjarða hafi lagt fram skjal um samanburð á sjómannasamningum Alþýðusambands Vestfjarða og Sjómannasambands Íslands , en þar komi fram " að ASV liggur í mörgum kjaraatriðum yfir SSÍ . " Þótt á það megi fallast að skýra beri 2. málsl. 3. mgr. 15. gr. laga nr. 80 / 1938 , sbr. 3. mgr. 3. gr. laga nr. 75 / 1996 , þröngt , tel ég engu að síður nægilega fram komið að viðræðutilraunir hafi farið fram milli deiluaðila og þær reynst árangurslausar þrátt fyrir milligöngu sáttasemjara . Stefnda Útvegsmannafélag Vestfjarða hafi því fullnægt skilyrðum laga til að boða til hins umdeilda verkbanns sem átti að hefjast 24. mars 2001 . Því beri að sýkna stefndu af kröfum stefnanda í máli þessu . Eftir atvikum tel ég rétt að málskostnaður falli niður .