Eyþór Björnsson , lungnalæknir , hafði samband og bað um íslensk heiti á exudate ( L. exsudatum ) og transudate ( L. transsudatum ) . Þau fundust með einfaldri uppflettingu í Íðorðasafni lækna : exudate er nefnt vilsa og transudate er nefnt útvessi . Bæði erlendu orðin er komin úr latínu þar sem forskeytið ex - merkir út , burt , frá og forskeytið trans - merkir gegnum , yfir , um . Síðari orðhlutinn - ( s ) udate er sennilega dreginn af sögninni sudare , svitna . Í læknisfræðiorðabókum eru þessi heiti útskýrð þannig að exudate tákni vökva sem hafi lekið úr æðum , oftast í tengslum við bólgu . Þessi vökvi er þykkur og ríkur af frumum , prótínum og ýmsum öðrum efnum úr niðurbrotnum frumum . Hann hefur stundum verið nefndur bólguvilsa eða útferð . Síðara heitið , transudate er hins vegar notað um þunnan vökva , sem lekið hefur í gegnum himnu ( r ) og inniheldur lítið af frumum , prótínum eða öðrum stórum sameindum . Hann hefur stundum verið nefndur bjúgvökvi . Aðgreining þessara tveggja vökvategunda á sér langa sögu , en óvíst er hversu mikla þýðingu þessi tvö mismunandi heiti hafa í nútíma læknisfræði . Að sjálfsögðu er það klínískt mikilvægt að aðgreina bólguvilsu , sem verður til vegna sýkingar , og bjúgvökva , sem ekki bendir til staðbundinnar sýkingar . Mikilvægt er að íslensku heitin séu eins gagnsæ og verða má og gefi sem mest til kynna um hið klíníska vandamál . Undirritaður er til dæmis ekki sáttur við að transudate nefnist útvessi . Íslensk orðabók Eddu tilgreinir nafnorðið vessi : 1. væta , raki , 2. ýmis líkamsvökvi , vilsa , 3. sogæðavökvi . Orðið vessi er þannig nokkuð almennt í íslensku máli , en hefur samt verið tekið upp í fræðimálinu til að tákna sérstakan vökva , vökvann í vessakerfinu , systema lymphaticum . Millifrumuvökvinn , interstitial fluid , sem er á leiðinni inn í vessakerfið , hefur svo fengið heitið holdvessi . Þá má nefna að til eru heitin innanvessi ( endolympha ) og utanvessi ( perilympha ) . Loks hefur heitið vessi verið notað á sérstaka efnasöfnun í vefjum , insudate , svo sem í æðaveggjum og nýrum . Þarna virðist þörf á einhverri tiltekt . Þóra Steingrímsdóttir , fæðinga - og kvensjúkdómalæknir , sendi tölvupóst og bað um íslenskt heiti á fyrirbæri sem nefnist vulvodynia . Erlenda orðið er ekki að finna í Íðorðasafni lækna og ekki í ýmsum viðurkenndum erlendum læknisfræðiorðabókum . Það fannst þó að lokum og reyndist latneskt-grískt að uppruna , samsett úr vulva ( L ) , kvensköp , og odyn ( G ) , sársaukafullt ástand . Orðabókarskilgreiningin er þessi : langvarandi óþægindi frá kvensköpum með kvörtunum um brunatilfinningu og yfirborðslæga ertingu . Undirritaður gerði nokkuð ítarlega leit í Íðorðasafninu og fann þar yfir 40 fræðiheiti þar sem -odynia eða -dynia var síðari hluti samsetts heitis , svo sem : acrodynia ( æsaþrautir ) , arthrodynia ( liðverkur ) , cephalodynia ( höfuðverkur ) , dermatodynia ( húðkvöl ) , glossodynia ( tungusviði ) , neurodynia ( taugahvot ) , osteodynia ( beinverkur ) og xiphodynia ( flagbrjósksverkur ) . Svo sem sjá má af dæmunum var orðhlutinn -odynia ekki alls staðar þýddur á sama veg , en algengast var að notað væri íslenska orðið verkur . Heitið vaginodynia ( leggangahvot ) olli nokkrum heilabrotum , þar til upplýst hafði verið með aðstoð Íslenskrar málstöðvar að hvotverkur væri gamalt heiti sem merkti kippkenndur verkur eða stingur . Undirrituðum leist þó ekki á að viðhalda því , þar sem það væri lítt þekkt meðal lækna og án efa óskiljanlegt . Sviði Niðurstaðan varð sú að samræma þýðingarnar á þessum tveimur erlendu heitum : vulvodynia og vaginodynia með íslensku heitunum skapasviði og leggangasviði , enda hafði Þóra lýst því að sviðinn væri yfirleitt yfirgnæfandi í einkennamyndinni . Hins vegar hafði hún látið sér detta í hug heitið barmabruni , þar sem fyrri orðhlutinn vísar í skapabarma , labia majora , og síðari hlutinn í brunatilfinninguna , sem fyrr er getið . Þetta er í sjálfu sér fallegt og svolítið skemmtilegt heiti , en Þóra taldi að konum mundi ekki hugnast skemmtilegt heiti á þessu mjög svo óþægilega ástandi . Umræðan um " skemmtileg " heiti rifjaði upp hugmynd eða óformlega tillögu frá Sigurði V. Sigurjónssyni , röntgenlækni , en hann er gjarnan tilbúinn að bregða á leik þegar rætt er um íslensk íðorð . Í þetta sinnið var það heitið seasonal affective disorder sem komið hafði til umræðu . Læknisfræðiorðabækur lýsa heilkenni , sem einkennist af endurteknum þunglyndis - eða depurðarköstum í tengslum við eina eða fleiri af árstíðunum , oftast veturinn . Samheiti er seasonal mood disorder , sem gæti heitið árstíðabundin lyndisröskun . Undanfarið hefur þetta þó oftast verið nefnt skammdegisþunglyndi . Sigurður lagði fram heitið misserismislyndi .