Hún er jafnframt ein helsta undirstaða þéttefnisfræði , efnafræði og sameindalíffræði . Fyrir þetta afrek hlaut hann Nóbelsverðlaun árið 1933 . Í heimi frumeinda og sameinda gegnir hann hins vegar lykilhlutverki . Fasti Plancks tiltekur muninn á útkomunni þegar röðinni er víxlað . Franski eðlisfræðingurinn Louis de Broglie ( 1892 - 1987 ) hafði árið 1924 stungið upp á þeim möguleika að allar efnisagnir hefðu bylgjueiginleika þar sem bylgjulengdin er í öfugu hlutfalli við skriðþunga þeirra . Við fyrstu sýn virtust lítil tengsl milli bylgjuaflfræði Schrödingers annars vegar og fylkjaaflfræði Heisenbergs , Borns og Jordans hins vegar . Báðar aðferðir gáfu hins vegar sömu niðurstöður þegar þeim var beitt á sömu verkefnin . Í nútímaskammtafræði eru báðar aðferðir nú oftast notaðar jöfnum höndum . Þótt skammtafræði væri í meginatriðum fullsköpuð á árunum 1925 - 1927 var túlkun hennar umdeild ( og er það jafnvel enn í dag ) . Margir af fremstu eðlisfræðingum aldarinnar , ekki síst Niels Bohr og Albert Einstein , en einnig Schrödinger , reyndu að kryfja ráðgátur hennar til mergjar . Schrödinger notaði þetta dæmi til að rökstyðja að viðtekin túlkun skammtafræði hefði mjög undarlegar afleiðingar þegar henni væri beitt á stór kerfi eins og ketti . Ferli Schrödingers var hvergi nærri lokið eftir að hann setti fram bylgjujöfnuna árið 1926 þótt ekkert af síðari verkum hans jafnist á við þetta meistarastykki . Schrödingar var mikill andans maður og áhugamál hans voru margvísleg utan eðlisfræðinnar . Hann var málamaður og ritsnjall á mörg tungumál . Meðal frægra rita hans fyrir almenna lesendur eru ritgerðirnar What is Life , Mind and Matter , My View of the World og Nature and the Greeks .