Íslenska hreyfiþróunarsamsteypan byrjar á endinum í Kandílandi , dansverkinu sem verið er að sýna í Kassanum í Þjóðleikhúsinu . Líklega hafa þau verið að hugsa um málsháttinn „ í upphafi skyldi endinn skoða ” því strax þá , í fjölbreyttum tilburðum leikara í framkalli , reyndu þau að toppa hvert annað , taka ný afbrigði af þakkarviðbrögðum að láni frá næsta manni á undan og bæta við þau , ýkja , stækka , skrumskæla . Þetta varð smám saman mjög fyndið og einkar afhjúpandi fyrir siði sviðslistamanna , auk þess sem það gaf tóninn fyrir það sem kom á eftir . Félagarnir fimm í Samsteypunni , fjórar stúlkur og einn piltur , hafa unnið svipmyndir af örlögum tignarfólks upp úr leikritum Shakespeares . Þeir sem eru betur kunnugir konungaleikritum hans en ég geta eflaust þekkt þar ýmsar sögur ; ég þóttist sjá að einn kóngurinn yrði galinn en ekki veit ég hvort hann var byggður á Lé , Lér er bara nærtækur af því maður er nýbúinn að fylgjast með örlögum hans á sviði . Það sem varð eins skýrt og verða má í verkinu var hvað völd eru viðsjál og geta verið skammæ , jafnvel einræðisherrum með blátt blóð má steypa af stóli , loka þá inni í fangelsi , jafnvel drepa eins og hunda . Þessu lýstu dansararnir með látbragði og vel úthugsuðum hreyfimunstrum sem mörg hver voru virkilega áhrifamikil , til dæmis flókni handabandavefurinn sem kastaði einum kónginum miskunnarlaust milli manna . Táknið sem útrétt hönd gefur um vináttu og sátt varð ávísun á fláttskap og ofbeldi . Ansi hreint flott gert . Sviðsmyndin er eftir Eirúnu Sigurðardóttur , einn þremenninganna í hinum frumlega og fjöruga Gjörningaklúbbi , og hún var mjög þénug . Skrautið á veggjunum var búið til úr kandíflossi sem dansararnir notuðu sér á ýmsan hátt , á gólfinu var ryk sem gerði búningana , svört jakkaföt utan yfir hvíta skyrtu og vesti , smám saman ansi þvælda ( valdið gerir mann skítugan ) . En mest áberandi var geysistór kúla , hvít en skreytt marglitum skrautsteinum , sem hékk niður úr loftinu . Hún náði alveg niður á gólf í upphafi leiks en var hífuð upp um eitt hak í hvert skipti sem nýr kóngur tók við af þeim næsta á undan . Prýðileg hljóðmyndin var í höndum Gísla Galdurs Þorgeirssonar en Víkingur Kristjánsson leikstýrði . Ég þakka flytjendunum , Katrínu Gunnarsdóttur , Melkorku Sigríði , Ragnheiði Bjarnarson , Sveini Ólafi Gunnarssyni og Vigdísi Evu Guðmundsdóttur innilega fyrir skemmtunina . Silja Aðalsteinsdóttir