Ef við leggjum stöngina þvert í gegnum lófann , t.d. rétt við fingurrætur og grípum þannig um handfangið , þá er meiri hætta á að stöngin snúist og það losni upp á úlnliðnum í kastinu . Það sem við uppskerum er ; opinn línubogi ( ef þá einhver ) og stöng sem þrýstir sé allt of langt aftur í bakkastinu . Beinn úlnliðurLaus úlnliður Stöðugur úlnliður er einnig lykilatriði hvað varðar beinan kastferil . Alltaf skal gæta þess að fluguhjólið vísi beint í kaststefnu , úr fremstu stöðu yfir í þá öftustu og til baka . Verði misbrestur á þessu og stöngin snýst í greipinni verður kastferillinn ekki beinn , við teiknum sveig í loftinu með stönginni sem línan fylgir . Þessi sveigur getur endað í beinlínis hættulegri lykkju . Við getum fengið fluguna í bakið eða höfuðið og lína og taumur geta flækst saman , sem hefur akkúrat ekkert með vind að gera þrátt fyrir nafnið ‚ Vindhnútur ‘ .