Ákvörðun Útlendingastofnunar um að synja um að taka umsókn kæranda um alþjóðlega vernd til efnismeðferðar á grundvelli c-liðar 1. mgr. 36. gr. laga um útlendinga og endursenda hann til Ítalíu er felld úr gildi . Þann 12. desember 2017 er kveðinn upp svohljóðandi úrskurður nr. 692 / 2017 í stjórnsýslumáli nr . KNU17110009 á ákvörðun Þann 2. nóvember 2017 kærði [...] , fd . [...] , ríkisborgari [...] ( hér eftir nefndur kærandi ) ákvörðun Útlendingastofnunar , dags. 4. október 2017 , um að taka ekki til efnismeðferðar umsókn hans um alþjóðlega vernd á Íslandi og endursenda hann til Ítalíu . Kærandi gerir kröfu um að hin kærða ákvörðun verði felld úr gildi og að Útlendingastofnun verði gert að taka umsókn kæranda um alþjóðlega vernd til efnismeðferðar með vísan til 2. mgr. 36. gr. laga um útlendinga nr. 80 / 2016 og 42. gr. , sbr. 3. mgr. 36. gr. sömu laga . Fyrrgreind ákvörðun er kærð á grundvelli 7. gr. laga um útlendinga og barst kæran fyrir lok kærufrests . II . Ákvörðun Útlendingastofnunar Niðurstaða ákvörðunar Útlendingastofnunar var sú að taka umsókn kæranda um alþjóðlega vernd ekki til efnislegrar meðferðar með vísan til a-liðar 1. mgr. 36. gr. laga um útlendinga . Í málinu lægi fyrir að kæranda hefði verið veitt alþjóðleg vernd á Ítalíu auk þess sem hann hefði fengið útgefið dvalarleyfi á Ítalíu sem gildi til 21. nóvember 2021 . Í ákvörðun Útlendingastofnunar var vísað til þess að Mannréttindadómstóll Evrópu hefði slegið því föstu að 3. gr. mannréttindasáttmála Evrópu legði ekki skyldu á aðildarríki til að sjá öllum sem dvelji innan lögsögu þeirra fyrir heimili og ekki almenna skyldu á aðildarríki að veita viðurkenndum flóttamönnum fjárhagsaðstoð í því skyni að gera þeim kleift að viðhalda tilteknum lífskjörum . Var það mat Útlendingastofnunar að 42. gr. laga um útlendinga kæmi ekki í veg fyrir að kærandi yrði sendur aftur til Ítalíu . Þá var talið að kærandi hefði ekki slík tengsl við Ísland að ástæða væri til að beita ákvæði 2. mgr. 36. gr. laga um útlendinga . Útlendingastofnun mat aðstæður kæranda slíkar að hann væri í sérstaklega viðkvæmri stöðu skv. 6. tölul. 3. gr. laga um útlendinga . Það var hins vegar mat stofnunarinnar , að teknu tilliti til einstaklingsbundinna aðstæðna kæranda , að sérstakar ástæður væru ekki til staðar í málinu , sbr. 2. mgr. 36. gr. laga um útlendinga . Það var mat Útlendingastofnunar að gildistaka laga nr. 81 / 2017 , um breytingu á lögum um útlendinga , og lögskýringargögn þar að lútandi hefðu ekki í för með sér breytingu á túlkun hugtaksins sérstakar ástæður í 2. mgr. 36. gr. laga um útlendinga . Samkvæmt fyrirliggjandi gögnum málsins var kæranda veitt alþjóðlega vernd á Ítalíu og hefur hann gilt dvalarleyfi til 21. nóvember 2021 . Þá segir í 2. mgr. ákvæðisins að 1. mgr. eigi einnig við um sendingu útlendings til svæðis þar sem ekki er tryggt að hann verði ekki sendur áfram til slíks svæðis sem greinir í 1. mgr . Við það mat verði að horfa til allra aðstæðna í fyrirliggjandi máli , svo sem lengdar og eðlis meðferðar , andlegra og líkamlegra áhrifa hennar . Þegar afmarka skal nánar á hvaða málefnalegu sjónarmiðum skuli byggt og vægi þeirra við framangreint mat verður að líta til lagagrundvallar málsins , en í því sambandi er áréttað að heimild ráðherra í 4. mgr. 36. gr. laga um útlendinga hefur ekki verið nýtt til að setja í reglugerð ákvæði um framkvæmd 2. mgr. 36. gr. laganna . Þá hefur kærunefnd litið til þeirra lögskýringargagna sem tengdust breytingu á ákvæðinu í meðförum þingsins , n.t.t. nefndaráliti meirihluta þingnefndar og ræðu framsögumanns meirihlutans , en í því sambandi er áréttað að kærunefnd hefur hvorki litið til orðalags ákvæðis 2. mgr. 36. gr. eins og það hljóðaði í upphaflegri mynd frumvarps til laga um útlendinga né athugasemda sem fylgdu ákvæðinu í ljósi þeirra breytinga sem urðu á því ákvæði frumvarpsins í meðförum þingsins . Engu að síður hefur skilvirkni umsóknarferlisins og mikilvægi samvinnu aðildarríkja Dyflinnarsamstarfsins áfram vegið þungt í mati nefndarinnar . Í því áliti kemur eftirfarandi fram : Fyrir nefndinni var rætt um texta í greinargerð með frumvarpinu þar sem áréttaður er sá vilji löggjafans að ávallt skuli taka til efnislegrar meðferðar umsóknir um alþjóðlega vernd ef umsækjandi er í sérstaklega viðkvæmri stöðu , sbr. 6. tölul. 3. gr. laga um útlendinga . Í framsöguræðu við 2. umræðu voru þessi sjónarmið árréttuð og hnykkt á með þeim ummælum að ekki ætti „ að vera neinn vafi á því hvað átt sé við með sérstakri stöðu . “ Í þeim tilvikum beri að líta svo á að sérstakar ástæður séu fyrir hendi í málinu og að það skuli almennt tekið til efnismeðferðar . Mat Útlendingastofnunar á sérstökum ástæðum í skilningi 1. málsl. 2. mgr. 36. gr. laga um útlendinga Framangreind umfjöllun kærunefndar útlendingamála um vægi sjónarmiða við mat á því hvort sérstakar ástæður séu fyrir hendi skv. 2. mgr. 36. gr. laga um útlendinga var fyrst birt þann 16. október sl. með úrskurðum kærunefndar nr. 550 / 2017 , 552 / 2017 og 553 / 2017 sem eru dags. 10. október sl . Í 1. mgr. ákvæðisins segir að kærunefnd útlendingamála er sjálfstæð stjórnsýslunefnd sem úrskurðar í málum sem til hennar eru kærð á grundvelli 7. gr. laganna . Í því sambandi er jafnframt áréttað að úrskurðir nefndarinnar séu fullnaðarúrskurðir á stjórnsýslustigi og verði lögmæti þeirra því einungis borið undir dómstóla . Þannig fæst nauðsynlegt samræmi í stjórnsýsluframkvæmd og jafnræðis aðila er gætt . Eins og að framan greinir breytti kærunefnd útlendingamála fyrri stjórnsýsluframkvæmd varðandi þau málefnalegu sjónarmið sem koma til skoðunar við mat á því hvort sérstakar ástæður séu fyrir hendi í máli , sbr. 2. mgr. 36. gr. laga um útlendinga , og vægi þeirra , með úrskurðum nefndarinnar sem voru birtir 16. október 2017 . Óháð því hvort skortur á framangreindu mati hefur haft áhrif á niðurstöðu málsins er ljóst að um er að ræða kerfisbundinn annmarka í meðferð mála hjá Útlendingastofnun sem kærunefnd útlendingamála , í ljósi yfirstjórnunar - og eftirlitsheimilda vegna meðferðar þessara mála , er skylt að bregðast við . Lagt er fyrir Útlendingastofnun að taka umsókn kæranda til meðferðar á ný .