Veiðar með hundum tíðkast á sífellt færri stöðum og veiðar með gildrum hafa víða lagst af . Það er því ekki ávallt rangt að skjóta og drepa önnur spendýr . En vísindamenn eru ekki einu máli um réttmæti þess að skotveiðar séu stundaðar á spendýrum . Engum blöðum er um það að fletta að raunveruleg veiðisamfélög , til dæmis á norðurslóðum , horfa til skotveiða sem eðlilegs hluta af tilverunni . Stærsta siðferðilega álitamálið varðandi skotveiðar á spendýrum snýst ekki um ofangreind viðhorf heldur hver siðferðileg staða spendýra sé í raun og veru . Efri hluti myndarinnar sýnir villisvínaveiðar með aðstoð hunda og á neðri hlutanum sjást héraveiðar . Myndin er úr franskri 15. aldar heimild . Það kann að vera örlítið orðum aukið . Fjöldi fólks telur sig standa í nánum tengslum við önnur spendýr , til dæmis vegna þróunarfræðilegra líkinda en einnig einfaldlega vegna þess að sum spendýr eru óumdeilanlega prýði á náttúrunni . Þetta fólk tekur það virkilega nærri sér þegar villt dýr sæta illri meðferð . Svarið þarf ekki nauðsynlega að vera jákvætt þrátt fyrir það sem sagt var um tilfinningarök hér að framan . Skotveiðar á spendýrum misbjóða ekki ávallt fólki sem telur sig hafa sterk tengsl við þau . Steinunn Kristjánsdóttir er prófessor í fornleifafræði við Sagnfræði - og heimspekideild Háskóla Íslands . Helstu rannsóknasvið hennar eru miðaldafornleifafræði , norræn fornleifafræði , kirkjusaga , klausturfornleifafræði , kynjafornleifafræði , þróun húsagerða og miðlun vísindalegrar þekkingar .