Bandaríska vindlatímaritið Cigar Aficionado valdi E.P. Carrillo Encore Majestic vindil ársins í fyrra . Vindillinn er framleiddur af Tabacalera La Alianza S.A. í Dóminíska lýðveldinu en flest hráefni hans koma þó frá Níkaragva . Í samræmi við 7.gr . laga um tóbaksvarnir ( 6 / 2002 ) er þó rétt að vara sérstaklega við skaðsemi vörunnar . Það heyrir til algjörra undantekninga að fjallað sé með faglegum hætti um vindla hér á landi . Sem er auðvitað algjör synd , því það er hægt að gera ljúfar stundir enn betri með góðum vindli . Hér á síðum Þjóðmála stendur til að fjalla um vindla , vindlaframleiðslu , meðhöndlun vindla , val á vindlum og þannig mætti áfram telja . Fyrst er rétt að taka fram að vindlar eru ekki til þess fallnir að fullnægja nikótínþörf eða fíkn . Þeir eru munaðarvara og hluti af hinu ljúfa lífi – en þó ekki aðeins fyrir hina efnameiri . Það er hægt að fá góða vindla á viðráðanlegu verði hér á landi og það eru fáir sem reykja marga vindla í hverri viku . Það þarf ekki sérstök tilefni til að fá sér góðan vindil . Þó er auðvitað algengt að fólk ( já , konur fá sér líka vindla ) reyki vindla við hátíðleg tilefni og þá sérstaklega á jólunum . Margir vilja fá vindlalykt í stofuna fyrir jólin og er ekkert út á það að setja . Þegar við veljum okkur vindil í vindlabúð skulum við helst velja vindil sem er í plasti eða álhólki . Við kærum okkur lítið um að gestir og gangandi hafi meðhöndlað vindilinn okkar , þefað af honum og hvaðeina . Það verður þó að segjast eins og er að það er ekki hlaupið að því að fá sér góðan vindil í íslenskum aðstæðum . Það er aðeins hægt að reykja vindla úti í um þrjá mánuði á ári og þess á milli er ekki sjálfsagt að fólk fái að reykja vindla heima í stofu . Þó eru hér starfræktir vindlaklúbbar og allir áhugamenn um vindla ættu að komast inn í einn slíkan – eða stofna hann sjálfir . Höfundi er kunnugt um einn vinnustað á höfuðborgarsvæðinu þar sem fólk kemur saman fyrsta sunnudag í hverjum mánuði yfir góðum vindlum . Það er að sjálfsögðu til fyrirmyndar og yfirmenn staðarins eiga skilið mikið hrós fyrir að lána húsnæðið . Með einföldum hætti mætti flokka áhugamenn og -konur um vindla í tvo flokka . Annars vegar þau sem koma saman félagsskaparins vegna og flestir fá sér yfirleitt sama vindilinn . Hins vegar þau sem einnig koma saman félagsskaparins vegna en prófa um leið hinar ýmsu tegundir nýrra vindla . Í einum vindlaklúbbi skipta einstaklingar því með sér að útvega nýja vindla , kynna þá fyrir öðrum og fjalla um gerð þeirra . Tími til að njóta Myndin hér sýnir hvernig rétt er að skera vindil . Til vinstri er vindill skorinn með réttum hætti en búið er að skera of stóran hluta af vindlinum til hægri . Það leiðir til þess að það kemur of mikill reykur í gegnum vindilinn , sem gerir hann of heitan og í raun skemmir hann – svona fyrir utan allt tóbakið sem mun kvarnast úr honum við litla ánægju . En byrjum á byrjuninni . Það er mikilvægt að njóta stundarinnar sem varið er til þess að reykja góðan vindil . Til þess þarf að gefa sér nægan tíma . Vindlanautnin rímar við gildi frjálshyggjumannsins , þar ríkja góðar venjur en engar fastar reglur . Flestir gera þau mistök að reykja vindilinn of hratt . Ef þú klárar stóran vindil á um tíu mínútum ertu að reykja hann of hratt . Vindlareykingar eru fyrst og fremst unaður og það að reykja vindilinn of hratt skemmir þá stund . Þess utan verður það til þess að hita vindilinn of mikið , sem verður til þess að það kemur biturt brunabragð af vindlinum . Vindillinn er þá svo gott sem ónýtur , því það er ekki hægt að kæla hann aftur og brunabragðið fer ekki þótt maður hægi á reykingunum . Aftur á móti má ekki reykja vindilinn of hægt . Þá slokknar glóðin í vindlinum og það þarf að kveikja í honum aftur , jafnvel oftar en einu sinni . Ef það þarf að kveikja í sama vindlinum aftur og aftur gerist í raun það sama og þegar hann ofhitnar , það kemur biturt brunabragð sem erfitt er að losna við . Það er hæfileg regla að púa vindilinn ljúflega á hálfrar til einnar mínútu fresti . Það felst líka ákveðin kúnst í því að viðhalda öskunni á vindlinum . Askan hefur í raun hlutverki að gegna , því hún stillir af hitastig vindilsins og heldur um leið glóðinni í skefjum með því að takmarka aðgengi hennar að súrefni . Bestu vindlarnir eru framleiddir með stórum laufum í ysta lagi og halda þannig öskunni lengur saman en nokkurn kann að gruna . Góð meðhöndlun Áhugafólk um vindlanotkun ætti að fjárfesta í góðum vindlakassa með rakamæli . Vindlar geymast best í um 65 - 70% raka , frá sólarljósi við stöðugt hitastig . Það er hægt að geyma vindil í ísskáp , þó aðeins í stuttan tíma því kuldi án raka þurrkar tóbakið . Flestir vindlar koma í plasti eða álhólkum og þá má geyma við stofuhita í stuttan tíma , en þó ekki það lengi að þeir þorni upp . Við notum góðar vindlaklippur til að klippa endann . Þær þurfa að vera beittar og það skiptir máli að klippa snögglega lítinn hluta af endanum . Það er einnig hægt að kaupa góða afskorna vindla og þeir þurfa ekki að vera síðri en aðrir vindlar . Að öllum líkindum eru þeir verksmiðjuframleiddir , en það er líka allt í lagi . Áður en kveikt er í er rétt að renna ljúflega yfir vindilinn og kanna hvort það eru hnúðar á honum . Það kemur fyrir að handgerðir vindlar innihaldi litla hnúða þar sem lauf eða tóbak hefur vöðlast saman . Það gerir vindilinn ekki endilega verri , en getur heft súrefnisflæði í honum – sem er ekkert mál ef maður er meðvitaður um það . Að kveikja í Þegar við kveikjum í vindlinum þurfum við að leyfa loganum , hvort sem er frá eldspýtunni eða gaskveikjaranum , að leika við endann á vindlinum , snúa honum fram og til baka og láta vindilinn sjálfan grípa logann . Það skiptir máli hvernig við kveikjum í vindlinum . Best er að nota sérstakar eldspýtur ( t.d. viðareinung ) eða gaskveikjara . Flestar venjulegar eldspýtur eru vaxbornar og það getur haft áhrif á bragð vindilsins . Venjulegir kveikjarar geta einnig haft áhrif á bragðið og að sjálfsögðu þarf varla að taka fram að við notum ekki bensínkveikjara til að kveikja í góðum vindli . Við getum notað tvær aðferðir til að kveikja í vindlinum . Það er hægt að kveikja í honum eins og sígarettu , með því að kveikja í endanum og sjúga logann í gegnum vindilinn . Það er samt hætt við því að hita hann of mikið , með fyrrgreindum afleiðingum , og ekki víst að við náum að kveikja í honum með jöfnum hætti . Hin leiðin er að leyfa loganum , hvort sem er frá eldspýtunni eða gaskveikjaranum , að að leika við endann á vindlinum , snúa honum fram og til baka og láta vindilinn sjálfan grípa logann . Það myndast glóð á endanum og þá sveiflum við honum ljúflega þannig að loginn fái smá súrefni . Burtséð frá því hvaða aðferð við notum pössum við að beina ekki loganum beint inn í vindilinn heldur nýtum við allt ummálið til að kveikja með jafnari hætti . Þetta á sérstaklega við um þykkari vindla . Það eru allur gangur á því hvort við fjarlægjum merkin af vindlunum eða ekki . Allir vandaðir vindlar koma með merkingu ( e. band ) og fyrir einhverjum er hún stöðutákn . Ef þú ætlar að fjarlægja merkinguna er best að gera það eftir að búið að er kveikja í vindlinum . Flestar merkingar eru límdar lauslega á vindilinn og eiga það til að rífa upp laufið sem umlykur hann ef það er rifið af köldum vindli . Um leið og vindillinn hitnar dregst hann örlítið saman og það er auðveldara að losa bandið mjúklega af . Merkingin ætti þó ekki að þvælast fyrir neinum og það er í raun engin ástæða til að fjarlægja hana . Margir nota hana sem viðmiðun um það hvar þeir halda á vindlinum og aðrir leyfa glóðinni að ná upp að merkingunni . Þegar við erum búin að kveikja , með ljúfum en vönduðum hætti , höldum við áfram að njóta . Hver einstaklingur ákveður fyrir sig hvort hann eða hún tekur reykinn ofan í lungun eða ekki . Margir púa vindlana eingöngu en sem fyrr segir eru engar reglur í þessu . Þegar kemur að lokum þurfum við ekki að drepa í vindlinum . Við leyfum honum að ljúka þessari stund með fullri reisn og virðingu . Höfundur er ráðgjafi , ritstjóri Þjóðmála og áhugamaður um vindla .