okkur bráð með efnasamsetningu og hitastig sem samsvarar punkti A á 5. mynd . Við kælingu á þessari bráð nær það vökvaferlinum við hitastig t , . Þá tekur bráðin að kristallast og myndast kristallar með efnasamsetningu B. Þar sem kristallarnir hafa aðra samsetningu en bráðin , eru magnesíumríkari , hlýtur örlítil kristallamyndun að leiða til þess að bráðin verður járnríkari en hún var upphaflega . Ætla mætti að þessi breyting leiddi til þess að bráðin hliðraðist frá efnajafnvægi við kristallana . Svo getur líka verið , en ekki nauðsynlega . Öll efnakerfi Ieita í átt til efnajafnvægis en þau þurfa tíma til að ná slíku jafnvægi . Sé kæling nægilega hæg má gera ráð fyrir að efnajafnvægi ríki ætíð milli bráðar og kristalla . Viðhald efnajafnvægis leiðir til þess að um leið og kristallar myndast taka þeir að hvarfast við bráðina , og eftir því sem kristöllun miðar breyta þeir sífellt um efna - samsetningu , verða járnríkari . Sömu sögu er að segja um bráðina . Öll bráðin hefur náð að kristallast þegar kristallarnir hafa sömu efnasamsetn - ingu og bráðin hafði upphaflega . Þá er hitinn t , . Verði kristöllun tiltölulega hröð viðhelst efnajafnvægi ekki . Þegar kristöllun verður við þessar aðstæður hlaðast einfaldlega utan á ólivín - kristallana sífellt járnríkari lög , uns öll bráðin er storknuð . Kristallar flestra steinda eru eðlis - þyngri en sú kvika sem þeir myndast úr og hafa því tilhneigingu til að sökkva . Sökk kristalla getur komið í veg fyrir efnahvörf þeirra við kvikuna og þar með að efnajafnvægi viðhaldist . Við sökk kristalla í því kerfi sem 5. mynd lýsir myndaðist massi sem væri af magnesíumríku ólivíni neðst en eftir því sem ofar dregur yrði hann sífellt járnríkari . Við ójafnvægisástand myndi kvikan ætíð ná efnasamsetningu fayalíts í lok kristöllunar , óháð því hver samsetning hennar væri í upphafi . Kristöllunarferli annarra bland - steinda , eins og pýroxena , amfíbóla og feldspata , er í aðalatriðum eins og kristöllunarferli ólivíns , en þessi silíköt eru aðaluppistaðan í öllu algengu storkubergi . 1900 1800 1700 1600 p ~ 1500 X 1400 1300 1200 1100 V \ „ b a \ . A I r B i i i 0 10 20 30 40 I 50 60 70 80 90 10 Forsterít MgzSi 04 Fayalít Fe2Si04 4. mynd . Ólivínkerfið . Lóðrétti ásinn sýnir hita en sá lárétti efnasamsetn - ingu fráO til 100% fayalít . Af því leiðir að sam - setningin er 100% forsterít í vinstra horninu en 0% í því hægra . Sjá nánar í texta . Byggt á gögnum frá Bowen og Schairer ( 1935 ) . 186