Stjarnvísindamenn telja sig hafa fundið yngsta svarthol sem vitað er um í námunda við Vetrarbrautina okkar . Stjarnvísindamenn telja sig hafa fundið yngsta svarthol sem vitað er um í námunda við Vetrarbrautina okkar . Til þess notuðu þeir Chandra röntgengeimsjónauka NASA . Svartholið varð til þegar stjarna sprakk árið 1979 og er því 31 árs gamalt . Árið 1979 sáu stjörnuáhugamenn stjörnu springa í þyrilþokunni M 100 sem er í 50 milljón ljósára fjarlægð í stjörnumerkinu Bereníkuhaddi [ 1 ] . Sprengistjarnan hlaut nafnið SN 1979C og er svartholið leifar þessarar sprengistjörnu . Uppgötvunin veitir stjörnufræðingum einstakt tækifæri til að fylgjast með þróun svarthola frá myndun og hjálpar til við að útskýra hvernig massamiklar stjörnur springa , hverjar þeirra skilja eftir sig svarthol eða nifteindastjörnu og hve mörg svarthol leynast í Vetrarbrautinni okkar og öðrum vetrarbrautum . Mælingar Chandra og Swift geimsjónauka NASA , XMM-Newton geimsjónauka ESA og þýska gervitunglsins ROSAT sýna bjarta uppsprettu röntgengeislunar þar sem stjarnan var áður . Uppsprettan var stöðug í þau tólf ár sem mælingar stóðu yfir , frá 1995 til 2007 . Það bendir til þess að þar sé nú svarthol sem sé að gleypa nærliggjandi efni , annað hvort leifar stjörnunnar sem sprakk eða fylgistjörnu . „ Sé túlkun okkar rétt er hér um að ræða nærtækasta dæmið um myndun svarthols sem við höfum orðið vitni að “ segir Daniel Patnaude við Harvard-Smithsonian Center for Astrophysics í Cambridge í Massachusetts , en hann hafði umsjón með rannsókninni . Talið er að sprengistjarnan hafi orðið til þegar stjarna , 20 sinnum massameiri en sólin , féll saman . Áður en stjarnan sprakk þeytti hún að hluta til frá sér vetnishjúpi . Stundum fylgja gammablossar í kjölfar slíkra sprengistjarna en sennilega aðeins ef stjarnan varpar öllum vetnishjúpnum frá sér og strókur frá svartholinu myndist og brjóti sér leið í gegnum yfirborðslög stjörnunnar . Í þessu tilviki myndaðist líklega ekki gammablossi þegar stjarnan sprakk og virðast athuganir á SN 1979C styðja það . Menn hafa áður orðið vitni að myndun svarthola samhliða gammablossum . Gammablossar eiga sér hins vegar stað í mun meiri fjarlægð [ 2 ] . „ Þetta gæti verið í fyrsta sinn sem við sjáum algengustu aðferð náttúrunnar við að búa til svarthol “ segir Abraham Loeb , stjarneðlisfræðingur við Harvard-Smithsonian Center for Astrophysics og meðhöfundur greinar þar sem skýrt er frá þessum niðurstöðum . „ Aftur á móti er mjög erfitt að greina þessa tegund svarthola í fæðingu því athuganir þurfa að standa yfir í áratugi . “ Mælingarnar benda til þess að svarthol hafi myndast í kjölfar sprengistjörnunnar . Hins vegar er líka annar möguleiki . Hugsanlegt er að rekja megi röntgengeislunina til tifstjörnu ( nifteindastjörnu ) sem snýst ógnarhratt og gefur frá sér öfluga vinda úr háorkuögnum . Sé það raunin er SN 1979C yngsta og bjartasta dæmið um slíka stjörnu sem vitað er um . Tifstjarnan í Krabbaþokunni er frægasta dæmið um tifstjörnu en hún er 950 ára gömul . [ 1 ] Þótt stjarnan hafi sést springa árið 1979 sprakk hún í raun 50 milljón árum fyrr . Svartholið er því í raun 50 milljón ára . [ 2 ] Í apríl árið 2009 urðu stjörnufræðingar vitni að fjarlægasta gammablossa sem sést hefur í alheimi . Hér er hægt að lesa sér nánar til um myndun gammablossa .