Halldór ólst upp hjá foreldrum sínum í Þúfum og vann búi þeirra lengstum . Skólanám hans var einungis hinn hefðbundi barnaskóli en auk þess var hann veturinn 1931 - 1932 í unglingadeild Hólaskóla . Snemma hóf hann að stunda sjóinn , fyrstu árin með Halldóri frænda sínum á Miklabæ en um eða uppúr 1930 létu þeir Halldór og Melstaðsfeðgar , ásamt Óskari Gíslasyni , seinna bónda í Þ´fum , smíða mótorbátinn Leif , þann hinn sama dag og Magnús Hartmannsson gerði síðan út allt til 1960 . Mörg fyrstu árin fóru þeir félagar Halldór , Magnús og Óskar með Leif ýmist til Ólafsfjarðar eða Siglufjarðar og reru þaðan á vor - og haustvertíðum . Í annan tíma hafði Leifur uppsátur í Óslandskróki . Oft fiskuðu þeir félagar vel og urðu til þessar veiðar því drjúgt innlegg til uppbyggingar á jörðum þeirra . Áeið 1939 - 1940 byggð Halldór ásamt tengdaföður sínum , íbúðarhús úr steini sem enn stendur á Melstað . Halldór var mjög vel ddugandi bóndi , bráðlaginn til allrar vinnu og smiður góður . Hann var félagi í Ungmennafélaginu Geisla og ósínkur á tíma sinn þei félagsskap til framdráttar . Frá slysför Halldór segir svo í Skagfirskum annál , II , bls. 530 - 531 : " Árla morguns þriðjudaginn síðasta í vetri voru menn að fyrirdrætti niðri í Óslandskrók . Þeirra á meðal var Halldór Bjarnason bóndi á Melstað . " þegar fyrirdrættinum er lokið , kemur Hartmann Magnússon , tengdafaðir Halldórs , með hressingu handa fyrirdráttarmönnum ofan í " Krók " . ... Að því búnu býst Halldór til að fara inn í Kolkuós ... kemur nú að ósnum og kallar kláfinn . " Jón Jóhannsson vinnumaður í Kolkuósi bauðst til að sækja hann . Þegar Halldór var sestur í kláfinn og þeir byrjaðir að draga sig suður yfir ána , slitnaði strengurinn skyndilega svo að kláfurinn lenti í ánni og barst þegar til sjávar , enda örstutt . Blíðuveður var og lóaði ekki á steini . Engum kom því lífshætta í hug . Fyrirdráttarmenn munu ekki hafa séð , hvað gerðist . " En Hartmann er í fjörunni skammt frá og brýnir fyrir þeim að halda í kláfinn stilltum tökum svo hann megi haldast í jafnvægi , uns þeim komi hjálp . " Er ekki að orðlengja það . Hjálp barst ekki nógu snemma , kláfnum hvoldi með einum eða öðrum hætti yfir mennina og drukknuðu báðir . " Varð fráfall Halldórs mörgum harmdauði og hans lengi saknað sárt af samfeðrafólki . Til er minningarkvæði um Halldór eftir Jóhann Ólafsson í Miðhúsum , Jónas Jónasson frá Hofdölum og Sigurbjörgu Halldórsdóttur í Brekkukoti .