Meðal þessara tegunda hafa augun rýrnað að sama skapi í tímans rás . Hún er stundum nefnd termítinn meðal spendýranna vegna háþróaðs félagslífs . Hiti í göngunum er fremur stöðugur og þegar þær eru ekki á hreyfingu , halda þær á sér hita með því að liggja í kös . Helst eru það snákar sem veiða þær sér til matar enda komast þeir um göngin . Í hverjum hópi æxlast á hverjum tíma aðeins eitt kvendýr og 1 - 3 karldýr . Því er viðkoman gífurleg , eða 50 - 60 ungar á ári . Rétt fyrir got hefur drottningin að jafnaði þyngst um 80 - 90% . Öll fullorðin karldýr framleiða hins vegar sæðisfrumur en það er mikill munur á sæðisfrumumagni , hreyfanleika sæðisfrumna og fjölda afbrigðilegra sæðisfrumna í þeim karldýrum sem æxlast og hinum . En séu þessi gelddýr sett ein sér , taka kvendýrin að fá egglos og sæðisframleiðsla karldýranna verður eðlileg . Mikil verkaskipting ríkir í félagshópnum . Einstaklingarnir í hverjum hópi eru mjög misstórir og misgamlir . Auk þess er stærð mjög breytileg innan hvers aldurshóps . Sum dýrin vaxa mjög hægt og halda áfram að stunda viðhald á göngunum mjög lengi . Önnur vaxa hraðar og minnka vinnu við viðhald en taka að stunda varnir í staðinn . Þessi dýr eru því áberandi horaðri en önnur . Rannsóknir í Kenýa sýna til dæmis að meira en 98% vinnudýra hverfa á þrem árum . Aðeins 0,1% þeirra snoðrottna , sem veiddust fyrst sem vinnudýr , hefur veiðst síðar sem drottningar eða kóngar . Þetta bendir til þess að mikill meirihluti snoðrottna hverfi og deyi án þess að eiga kost á að tímgast . Einstaklingar í snoðrottuhópum eru mjög skyldir innbyrðis . Meðalskyldleikastuðullinn milli hverra tveggja dýra er r = 0,81 sem er mun hærra en milli venjulegra alsystkina . Þær eru því allar náskyldar frá upphafi . Þegar drottning drepst tekur önnur við , náskyld henni , og þótt flest vinnudýrin séu ekki jafnskyld nýju drottningunni og þeirri sem drapst , sem var sennilega móðir þeirra flestra , virðist ný drottning strax fá alla þá aðstoð sem hún þarfnast við umönnun unga . Hún er auðvitað náskyld þeirri sem féll frá . Snoðrottur eru ákaflega árásargjarnar gagnvart utanaðkomandi snoðrottum sem villast inn í göngin þeirra og drepa þær ef þær geta . Lítill munur er á gæðum eða magni rótarávaxtanna eftir árstíðum . Rótin drepst því ekki og heldur áfram að safna forða svo að dýrin geta gengið að þessum rótarávöxtum síðar . En þær eru ekki enn komnar upp á lag með að rækta sína eigin ávexti eins og sumir maurar . Þessi saur er líka vinsæll meðal unganna . Hin gerðin af saur er dökk og hörð og dýrin losa sig við hann á sérstökum stöðum , klósettum . Stundum er þessi saur étinn seinna en aldrei strax . Við gröftinn notar rottan tennurnar en sparkar svo jarðveginum aftur fyrir sig . Ef hún er ein , bakkar hún og sparkar um leið jarðveginum aftur fyrir sig , uns hún kemur að hliðargöngum sem liggja upp á yfirborðið . En þetta er hættulegasti starfinn vegna þess að fæst rándýr geta náð snoðrottum nema við munnann . Komist snákur ofan í göngin verja snoðrotturnar fæðingardeildina hetjulega og tekst oft að hrekja hann í burtu þótt margar láti lífið í baráttunni . Merkilegt dýr , snoðrottan . En hún er sem sé með mjög lítil augu !