101 sér við ungliuga alt að fermingaraldri , því hann var oft talinn ekki við alþýðuhátt , og oft var hlegið að látbragðí hans , en nianna bragðvisastur var hann á , alt og fann fljótt , ef eitthvað var fyrir ; glæddi hann það alt er nyt 3 amt var og fagurt hjá öllum ungmenn - um ; það var náttúra hans og yndi . I þessari húsvitjunar - ferð hans að Kollá talaði hann margt við Jón , sem ókunnugan ungling ; bað hann þá Bjarna að lofa Jóni að skreppa inn að Prestsbakka , til sín , svo sem einu sinni í viku ; skyldi hann ekki ilt af þvi hafa . Var því þá lofað í það sinn , en lítið varð úr efadunum er fram í sótti , því Jón var látinn standa yfir fó bónda , þegar því gaf út . Þó varð þetta við og við , að Jón fór inn að Prestsbakka , og var þar þá stundum 2 — 3 nætur í senn , Pijótt fór Jón að kynnast piltum , er voru þar að námi hjá Búa prófasti ; vóru það þeir Jón , son Þorleifs prófasts Jónssonar í Hvammi í Hvamms - sveit , og Magnús Grímsson , er báðir urðu prestar'sið - ar , eitt ár var þar líka Skúli Þorvaldsson úr Hrapps - ey . Einkanlega varð Jóni fijótt mjög vel við þá Magn - ús og Jón ; voru þeir honum mjög góðir og vildu alt glæða hjá honum , er þeir gátu komist til að gera . Þar sá Jón fyrst Eddu . Báðir voru þeir hneigðir fyr - ir skáldskap , er síðar gaf raun vitni ; vildu þeir mjög glæða það hjá Jóni , er þeir heyrðu að hann var þar til náttúraður , og var oft létt um að kasta fram stöku , en var í þvi sem öðru óvita barn heimaalið , já , flæk - ingur , sem engan átti að , þá á 12. eða 13. ári , og hafði hvorki séð eða heyrt neitt , Þeir héldu barns - legri og einlægri vináttu við Jón meðan þeir lifðu . Fann Jón þá eptir það þeir voru farnir til Keykjavíkur laungu síðar . Aldrei hafði Jón næði til þess að draga til stafs af of stuttum verum sínum á Prestsbakka . Brátt fór Jón að finna óvild og ömun í sér heima á Kollá , út af þessum inneftirferðum . Gat hann þá fengið sór upp -