Við erum stödd í sumarbústaðabyggð , einhvers staðar sunnan Reykjavíkur . Miðað við kennileiti , íþróttakennaraskólann og eþíópískan veitingastað , er sögusviðið einhvers konar bræðingur af Laugarvatni og Flúðum . Við kynnumst þó lítið ferðamönnum , flestar aðalpersónur bókarinnar virðast hafa búsetu hér , ýmist tímabundið eða til frambúðar . Og sem fyrrum íbúi Laugarvatns til skamms tíma get ég staðfest að þessi sumarbústaðahverfisbræðingur Guðrúnar Evu er töluvert líflegri en sá svefnbær . Fjórar aðalpersónur skiptast á að segja söguna ; hin sextán ára Hanna , öryrkinn Árni , ekkjan Borghildur og Aron Snær , ellefu ára umkomulaus strákur . Aron Snær fær að vísu bara einn kafla , ólíkt hinum sem öll fá tvo eða þrjá . En hann er samt miðpunktur sögunnar af því hann er sá sem tengir þau öll saman , innbyrðis kynni hinna þriggja eru sáralítil . Hanna er sögumaður fyrsta kaflans . Maður fær snemma á tilfinninguna ...