Í viðtali við DV segir Jón Ólafsson , sem kenndur er við Skífuna , að hann hafi ákveðið að flytjast úr landi vegna umhyggju fyrir menntun barna sinna , menntastefnan sé í molum hér á landi . Gefur Jón til kynna að íslenska menntakerfið sé verra en í því landi , þar sem hann býr núna , það er í Englandi . Hann færir ekki nein rök fyrir þessari fullyrðingu , enda bendir ekkert til þess að hið almenna skólakerfi í Bretlandi sé á nokkurn hátt líklegra til að búa nemendur betur undir lífið en hið íslenska . Á hinn bóginn berast stöðugar fréttir frá Bretlandi af tilraunum stjórnvalda þar til að reyna að hressa upp á grunnskólakerfið . Þar er verið að ræða um hugmyndir , sem hafa þegar verið kynntar hér á landi . Má þar til dæmis nefna áberandi rammafrétt í Morgunblaðinu á dögunum um að breski menntamálaráðherrann hafi boðað , að duglegir nemendur gætu farið hraðar upp úr grunnskóla en aðrir . Þetta er sjónarmið , sem ég kynnti hér snemma árs 1998 í nýju skólastefnunni , það er að duglegir nemendur gætu tekið grunnskólapróf úr 9. bekk í stað 10 . Ég hef á hinn bóginn ekki heyrt , að breski menntamálaráðherrann treysti sér til þess að lýsa því markmiði , að allir framhaldsskólanemar í Bretlandi verði með eigin fartölvu og kennsluhættir í skólunum verði lagaðir að þeim kröfum . Þessu lýsti ég yfir í ræðu , sem ég flutti á ársþingi Sambands sveitarfélaga í Norðurlandi vestra föstudaginn 27. ágúst og sagt var frá í útvarpsfréttum sama kvöld . Þessi hugleiðing í tilefni af því að Jóns Ólafsson segist hafa orðið að flýja land vegna þess að menntastefnan hér í molum og skólarnir ekki nógu góðir er kannski ekki á réttum rökum reist , því að vafalaust treystir hann ekki almenna breska skólakerfinu fyrir börnum sínum heldur sendir þau í dýra einkaskóla , þótt öryrkjar hér á landi hafi ákveðið að taka höndum saman um að styrkja hann vegna hinna lágu tekna , sem hann hefur samkvæmt skattframtali sínu . Frásögn DV af umsvifum Jóns í íslensku athafnalífi og viðtalið við hann er með því skringilegasta , sem sést hefur lengi í íslensku dagblaði . Umræður í breskum fjölmiðlum væru á annan veg um svo umsvifamikinn og umdeildan athafnamann . Þeir , sem hafa fylgst með því , hvernig fjallað er um það , ef og þegar breskir fjölmiðlar taka sig til og verja hlut athafnamanna á óeðlilegan hátt , vita að fjölmiðlun hér á landi er hreinn barnaleikur . Í Bretlandi hefur barátta um yfirráð yfir fjölmiðlum meðal annars mótast af því , að andstæðingar í viðskiptalífinu hafa reynt að treysta stöðu sína með því að eignast fjölmiðla . Þeim er síðan oft beitt af töluverði heift gegn þeim , sem eigandanum þykir standa í vegi fyrir sér . Raunar er athyglisvert , hvert gagnrýnendur í fjölmiðlum seilast til að rökstyðja ýmsar fullyrðingar sínar . Illugi Jökulsson veitist til dæmis að nýskipan vísindasiðanefndar á heilbrigðissviði í síðasta pistli sínum og telur það máli sínu til stuðnings , að gagnrýna mig fyrir að skipa skrifstofustjóra menntamálaráðuneytisins í nefndina , þar sem til þess kunni að koma , að hún þurfi að segja álit sitt á frumvarpi til laga frá menntamálaráðherra . Athugum þetta nánar : í hvaða tilvikum er líklegt , að menntamálaráðherra flytti lagafrumvarp , sem snertir heilbrigðissviðið með þeim hætti að falli undir vísindasiðanefnd ? Veit Illugi ekki hvert er verksvið nefndarinnar , sem hann fjallar um af svo miklum fjálgleik ? Ekki dylst neinum , sem fylgist með sviptingunum vegna sölunnar á FBA-bréfunum , að skylda stjórnmálamanna til að fylgjast með þróun í fjármálaheiminum hverfur ekki við einkavæðingu . Í þessu máli er annars vegar um það að ræða , að gagnrýnt er hvernig farið hefur verið með bréf , sem ríkið hefur þegar selt , og hins vegar er hugað að því , hvernig best sé að selja þau bréf , sem enn eru í eigu ríkisins , með það fyrir augum að fá sem mest fyrir þau . Davíð Oddsson forsætisráðherra hefur tekið afdráttarlausa forystu í umræðunum og lagt spilin á borðið af þeirri einurð og heiðarleika , sem er helsti styrkur hans sem stjórnmálamanns . Fyrir okkur sem sátum þingflokksfund sjálfstæðismanna síðastliðinn mánudag , þar sem þessi mál voru til umræðu , var lærdómsríkt að sjá síðan frásögn af þessum fundi með flennistórri forsíðumynd í DV daginn eftir , sem var greinilega hreinn tilbúningur í því skyni að gera hlut Davíðs sem verstan . Héldum við margir , að sá tími væri liðinn í íslenskri blaðamennsku , að menn skrifuðu svokallaðar fréttir á þann veg sem hentaði einhverjum annarlegum hagsmunum blaðs eða eigenda þess . Samskonar uppspunafrétt birtist síðan á forsíðu Dags í vikunni , þar sem fullyrt var að Davíð hefði átt í einhverju leynimakki vegna FBA . Elías Snæland Jónsson , ritstjóri Dags , fjallar ekki um þetta mál á hlutlægum forsendum heldur með það að markmiði að koma í veg fyrir að fyrirtæki , sem hann telur höll undir Sjálfstæðisflokkinn eignist verulegan hlut í FBA . Ef menn telja ástæðu til að leita sér skjóls í Bretlandi vegna þess hve íslenska menntakerfið er lélegt , ættu kannski einhverjir að hugsa sig tvisvar um þátttöku í opinberum umræðum á Íslandi , á meðan fjölmiðlar haga sér á sama veg og við höfum séð dæmi um í þessum FBA-umræðum . Forsætisráðherra vék skýrlega að þessum vanda í sjónvarpsfréttum , þegar hann lýsti skilningi á viðleitni fréttamanna til að þóknast húsbændum sínum .