Þann 23. júní síðastliÐinn útskrifuðust 34 kandídatar úr læknadeild Háskóla Íslands að loknu embættisprófi í læknisfræði . Læknafélag Íslands bauð kandídötum ásamt fleiri gestum til móttöku þann 22. júní . Samkvæmt hefð undirrituðu kandídatar Heitorð lækna . Sigurbjörn Sveinsson formaður LÍ ávarpaði kandídata og fer ávarp hans hér á eftir : " Kæru kandídatar í læknisfræði , forseti læknadeildar og aðrir gestir . Verið öll velkomin til þessarar samveru , sem Læknafélag Íslands býður enn á ný til til að fagna útskrift nýrra lækna frá Háskóla Íslands og til að gefa ykkur , kandídatar , kost á að gefa með nafni ykkar undir hinn forna eiðstaf lækna heit um að virða skyldur þær , sem læknisstarfið leggur ykkur á herðar . Ég hef verið að reyna að rifja það upp , hvernig mér var innanbrjósts þessa daga fyrir 23 árum og ég held að tilfinningunni verði best lýst með orðunum : feginn , ólýsanlegur feginleiki . Þetta segi ég ekki læknadeildinni til hnjóðs né kennurum hennar á þeim tíma , sem margir hverjir eru enn við kennslu , heldur tel ég þetta vera alveg eðlilega tilfinningu þess einstaklings sem í sex til átta ár hefur lagt á sig misáhugavert nám til að ná því marki , sem hann setti sér um tvítugt eða fyrr . Í annan stað fannst mér ég vera kallaður til ábyrgðar . Að vísu hafði ég tekið við héraði til næstu 15 mánaða , þar sem mikið stóð til og verkefnin mörg . Og ég spurði mig oft út í hvaða fen ég hefði álpast . Ábyrgðina var erfitt að bera . En allt lánaðist þetta vel eins og gera vill og þannig mun eflaust fara um ykkur , þegar þið hefjið störf á eigin ábyrgð . Enginn þarf að kikna undan þessari ábyrgð . Sú regla , sem reyndist mér best við þessar aðstæður , og æ síðan og allt fram á þennan dag , var sú að vera ætíð frjáls að því að leita mér ráða og aðstoðar annarra kollega , þegar á móti blés bæði í ljósi ytri aðstæðna og innri hvata . Ég tel , að þeim læknum , sem heiðra þessa reglu og þjálfa með sér þann hæfileika að lúta lögmálum hennar farnist best og þar með sinni þeir og skyldum sínum við sjúklinga sína . Ekkert okkar veit ævina fyrr en öll er og eru það gömul sannindi og ný . Og enginn getur spáð fyrir á þessum degi hvernig hvert og eitt ykkar muni nýta menntun sína í þágu fræðigreinarinnar annars vegar og fólksins hins vegar . Vaxandi fjöldi lækna leggur fyrir sig rannsóknir og er það vel . Við megum hins vegar ekki gleyma því , hverjum þessar rannsóknir eiga að þjóna og í þágu hverra er unnið . Sagt hefur verið , að hæfilegt sé að þriðjungur lækna leggi stund á rannsóknir en tveir þriðju sinni í meginatriðum klínískri grasrótarvinnu . Ekki skal ég leggja mat á það , en hitt veit ég , að umtalsverður þrýstingur er á aukin vísindastörf lækna og áhugi ungra lækna stendur í þá átt . Og þá er því líka haldið fram að samfélagslegar skyldur vegi þyngra en hagsmunir þeirra einstaklinga , sem þið hafið tekið að ykkur að þjóna sem læknar . Þessi heimspeki er varasöm . Með hana voru gerðar tilraunir á síðustu öld með hroðalegum afleiðingum . Spámenn þessara sjónarmiða hafa verið fleiri en mannkynið hefur þurft á að halda . Niðurstaða nútímamannsins hlýtur að verða sú , að hagsmunum samfélagsins verði best borgið með því að hefja virðingu og rétt einstaklingsins til vegs . Hvert svo sem lífshlaup ykkar verður þá skuluð þið fyrst og fremst leggja stund á uppbyggilega gagnrýni fremur en persónulegan meting og muna það eitt , að með bestu eigindum mannsins er að kunna að deila kjörum hvert með öðru og gleðjast yfir velgengni hvers annars . Í Hannesar Árnasonar fyrirlestrum sínum Einlyndi og marglyndi segir Sigurður Nordal : " Menn dást að metorðum og titlum , alls konar persónulegu glingri og glysi , í stað þess að leita sjálfs manngildisins . Menn festa hugann við alls konar sjónhverfingar þjóðfélagsins og grímubúninga menningarinnar í stað hlutanna sjálfra . Hver manneskja er aðdáanleg í sjálfri sér , það af henni sem er satt og eðlilegt , en það er ekki víst , að sú falsmynd af sjálfri sér sem hún vill vera , eða aðrir vilja dást að , eigi sér nokkurn rétt til aðdáunar . " Það er hollt hverjum lækni að leggja stund á rannsóknir , hafi hann til þess metnað . Sá metnaður að leita sannleikans er heilbrigður . Þær rannsóknir , sem stundaðar eru af sköpunarþörf , metnaði og ástríðu verða yfirleitt samferðamönnum til gagns , fylgi þeim hin barnslega óspillta undrun og lotning fyrir viðfangsefninu , manninum sjálfum . En engin er rós án þyrna . Menn eiga að finna kröftum sínum viðnám við vísindaiðkun og með þeim hætti einum leiðir hún til aukins þroska og fullnægju . Rannsóknir sem og starf læknisins eru ekki teknar út með sældinni og það vissi Hippókrates : " Ars longa vita brevis , occasio praeceps , experientia fallax , judicium difficile . " Í áðurnefndum fyrirlestrum gerir Sigurður Nordal undrunina að umtalsefni með eftirfarandi hætti : " Bak við eyðimörkina er ný útsýn og nýr skilningur . Þar undrast menn stjörnurnar og blómin sem vísindamenn , manneskjurnar sem skáld og sálfræðingar , yfirborð hlutanna sem málarar . En alltaf undrast menn ef rétt er séð . Því undrunin er ekki eingöngu upphaf allrar visku og speki , eins og Platón sagði , heldur líka endir hennar . Hvar sem við leitum fyrir okkur að vita og skilja , finnum við að lokum ómælandi haf og óleysandi gátur . Og gagnvart því er aðeins ein afstaða til : að beygja kné sín og undrast . " Að þessum orðum sögðum vil ég óska ykkur , nýir kandídatar , til hamingju með þennan áfanga í lífi ykkar og bjóða ykkur velkomin í Læknafélag Íslands , sem er stéttarfélag ykkar , hagsmunafélag og fagfélag eins og segir um tilgang félagsins í lögum þess . Af þessu tilefni vil ég biðja ykkur um að taka við lögum félagsins og viðaukum um dómstóla þess og Codex Ethicus íslenskra lækna um leið og þið undirritið eiðstafinn . Að svo mæltu vil ég gefa Reyni Tómasi Geirssyni , forseta læknadeildar orðið . "