Fyrsta skáldsaga Halldórs Laxness Halldórssonar , eða Dóra DNA , er einstaklega vel heppnuð og fjallar um undarlegt tilfinningalíf mannskepnunnar á skemmtilegan og frumlegan hátt . Í Kokkál fáum við að kynnast einum slíkum ; óöruggum , bældum , ungum karlmanni sem vinnur nokkuð litlaust og leiðinlegt starf á auglýsingastofu , Össa . Sagan tekur á erfiðum spurningum um lífið og tilveruna og hverfist öll um Össa sem neyðist til að horfast í augu við vandamál sín , sem hafa elt hann úr æsku , eftir afdrifaríka nótt í Chicago þegar hann leyfði öðrum karlmanni að sofa hjá kærustunni sinni . Viðfangsefnið er nýstárlegt og áhugavert að mörgu leyti og tekur höfundurinn þannig á grundvallarerfiðleikum fólks , í samskiptum við sjálft sig og aðra , í gegnum mann með nokkuð óhefðbundnar kenndir . Hvers vegna vill aðalpersónan að aðrir menn sængi hjá konunni hans ? Endurspeglar það sjálfseyðingarhvöt hans og undirgefni eða er það kannski á einhvern hátt valdeflandi ? Þetta eru hlutir sem lesandi spyr sig við lesturinn og aðalpersónan spyr sig jafnvel sjálf því hún virðist í mestu erfiðleikum með að átta sig á því hver hún raunverulega sé . Það er jafnvel gegnumgangandi þema bókarinnar ; allar persónurnar virðast vera í stöðugri leit að sjálfum sér og framkvæma leitina á missmekklegan og árangursríkan hátt , að einni persónu undanskilinni . Andrea , æskuvinkona Össa , sker sig úr sem eina persónan sem virðist vera með allt sitt á hreinu og nær að njóta lífsins í botn en Andrea er með Downs-heilkenni . Höfundurinn skrifar skemmtilega og frásagan rennur óhindrað og nokkuð skipulega áfram . Húmor er ekki beint í fyrirrúmi en það má þó greina undirliggjandi háð hjá höfundinum sem ræðir erfiðleika mannsins á undarlega léttan og tilgerðarlausan hátt . Hugmyndin að sögunni er frumleg og skemmtileg og atburðarásin er fremur ófyrirsjáanleg sem heldur lesandanum við efnið . Persónusköpun Dóra stendur upp úr og lýsingar hans á hugmyndum og hugsjónum þeirra í formi skemmtilegra líkinga . Sumt hefði mátt fara betur , í seinni hluta bókarinnar sérstaklega , eins og eðlilegt er í fyrstu skáldsögu en hér er um að ræða höfund sem verður mjög spennandi að fylgjast með í framtíðinni . Niðurstaða : Frábær frumraun í skáldsagnagerð . Lauflétt frásögn sem tekur þó á stórum spurningum um eðli mannsins .