Skáldsagan They Do It With Mirrors eftir Agöthu Christie í þýðingu Ragnars . Það er eitthvað dularfullt á seyði á sveitasetrinu Brautarbergi . Fröken Jane Marple fer þangað til að heimsækja gamla , auðuga vinkonu sína . Óvæntan gest ber að garði og skömmu síðar er framið morð og þá reynir á hina skarpskyggnu fröken Marple . Fröken Marple er eins ólík hinum hefðbundna leynilögreglumanni og hugsast getur , enda hefur margur glæpamaðurinn vanmetið hæfileika hennar - og farið flatt á því . Úr bókinni : Fröken Marple skyggndist hikandi um . Hún var verr til fara en hún var vön ( sem betur fer hafði hún ekki gefið frá sér gömlu , doppóttu yfirhöfnina ) . Ungur maður gekk til hennar og sagði : „ Fröken Marple ? “ Röddin var óvenjulega dramatísk , líkt og hann væri að fara með upphafið á setningu á leikriti í áhugamannaleikhúsi . „ Ég er hingað kominn frá Brautarbergi til að taka á móti þér . “ Fröken Marple leit á hann þakklát á svip . Heillandi , gömul kona sem virtist ósjálfbjarga , með greindarleg , blá augu – en hann hafði ekki endilega veitt því athygli . Persónuleiki unga mannsins fór ekki saman við röddina . Hann virtist ekki eins mikilvægur í fasi , jafnvel mátti segja að hann væri lítilfjörlegur . Hann hafði þann kæk að depla augunum hratt og órólega . „ Ó , þakka þér fyrir , “ sagði Marple . „ Það er bara þessi ferðataska . “ Hún veitti því athygli að ungi maðurinn tók ferðatöskuna ekki upp sjálfur . Hann smellti fingrum í áttina að burðarmanni sem gekk hjá og var að ýta á undan sér handvagni með nokkrum pökkum . „ Komdu vinsamlegast með þessa tösku , “ sagði hann . Svo bætti hann við mikillátur . „ Hún á að fara að Brautarbergi . “ Burðarmaðurinn sagði glaður í bragði : „ Ekkert mál . Verð enga stund . “ Fröken Marple fékk það á tilfinninguna að þessi nýi kunningi hennar væri ekkert allt of ánægður með þetta . Hann vildi að Brautarbergi væri sýnd tilhlýðileg virðing . „ Lestarkerfið minnkar í áliti dag frá degi ! “ sagði hann .