Kallmansheilkenni er sjaldgæfur kvilli sem einkennist af skertu eða engu lyktarskyni , vanþroskuðum kynfærum , lítilli kynhvöt og ófrjóum kynkirtlum ( ekkert egglos verður í konum og sáðfrumur eru engar eða mjög fáar í körlum ) . Önnur einkenni eru skapsveiflur , þunglyndi , kvíði , þreyta og svefnleysi . Ef sjúklingar fá ekki meðhöndlun er hætta á beinþynningu síðar á ævinni . Kvillinn greinist þegar kynþroski lætur á sér standa og síðkomin kyneinkenni koma ekki fram . Kallmansheilkenni er oftast X-tengdur víkjandi kvilli , sem kemur fyrst og fremst fram í körlum og er tíðnin um 1 af hverjum 10.000 . Tilfelli eru þó þekkt meðal kvenna og er þá um að ræða víkjandi kvilla af völdum gallaðs gens á líkamslitningi en ekki X-litningi . Komið hefur í ljós að í einstaklinga með X-tengt Kallmansheilkenni vantar tiltekið frumuviðloðunarprótín vegna úrfellingar gens á styttri armi X-litnings . Þetta prótín tekur þátt í fari ( e. migration ) taugunga á fósturskeiði frá miðlægu lyktarfragi ( e. olfactory placode ) í nefi til undirstúku . Hjá heilbrigðum einstaklingum mynda taugungarnir losunarþátt eða –hormón þegar þeir eru komnir í undirstúkuna . Þaðan seyta þeir þessu hormóni til heiladinguls og örva hann til að seyta kynstýrihormónum , sem í kjölfarið örva kynkirtlana , eggjastokka og eistu til að mynda kynfrumur og kynhormón . Þetta ferli vantar hjá einstaklingum með Kallmansheilkenni . Sami X-tengdi gengallinn hefur einnig áhrif á lyktarskyntaugunga og leiðir til vanþroskunar svokallaðrar lyktarklumbu ( olfactory bulb ) heilans sem hefur það hlutverk að vinna úr upplýsingunum frá lyktarnemum og senda þær áfram til ýmissa annarra heilasvæða ( sjá svar Heiðu Maríu Sigurðardóttur um skilningarvitin fimm ) . Þessi vanþroskun skýrir takmarkað eða ekkert lyktarskyn sem fylgir Kallmansheilkenninu . Auk þeirra einkenna sem nefnd voru í upphafi svars hefur meira en helmingur sjúklinga tengd einkenni og eru þau helstu taugatengt heyrnarleysi , litblinda og miðlínuandlitsgallar eins og skarð í vör og klofinn gómur . Einnig eru nýrnagallar þekktir , meðal annars að annað nýrað vantar . Meðhöndlun á Kallmanheilkenni felst í að gefa sjúklingum kynhormón ( estrógen eða testósterón eftir kyni ) til að framkalla og viðhalda síðkomnum kyneinkennum og frjósemismeðferð ef viðkomandi vill eignast börn . Reglulegar beinþéttnimælingar eru gerðar og einnig gæti þurft að láta sjúklinginn í segulómun og ýmiss konar blóðmælingar til að fylgjast með hormónagjöf . Einstaklingar með Kallmansheilkenni hafa ekki minni ævilíkur en aðrir þar sem engin lífshættuleg einkenni fylgja . Enn fremur eru um helmingslíkur á að þeir geti eignast börn . Á Vísindavefnum eru fleiri svör um erfðir og sjúkdóma , til dæmis :