Auk aðstandenda gagnasafnanna sem Málið sækir efni sitt til hafa aðrir starfsmenn lagt ritstjórninni lið við hönnun og undirbúning , m.a . Vefgáttin málið.is var opnuð 2016 á degi íslenskrar tungu , 16. nóvember . Hvað varðar mismunandi markmið og innihald gagnasafnanna má meðal annars benda á að Beygingarlýsing íslensks nútímamáls geymir orð og beygingar sem tíðkast í íslensku og hún er fyrst og fremst unnin í anda lýsandi málfræði – enda þótt einnig sé að finna þar athugasemdir og ábendingar um notkun . Í safninu eru nú tæplega 260 þús. beygingardæmi . Skal í því sambandi bent á eigin vef Íðorðabankans . Hún miðlar fróðleik , skýringum og skýringatilgátum um uppruna og söguleg vensl íslenskra orða og orðmynda , jafnt úr fornu máli sem úr nútímaíslensku . Orðsifjabókin kom út á prenti 1989 á vegum Orðabókar Háskólans . MálfarsbankinnMálfarsbankinn geymir safn stuttra greina um málfarsleg efni . Þar er leitast við að benda á málnotkun sem almennt hefur verið talin best við hæfi í málsniðum vandaðs og hefðbundins íslensks ritmáls og í vönduðu töluðu máli . Efni Málfarsbankans á meðal annars rætur í svörum sem tekin hafa verið saman við málfarsráðgjöf á Íslenskri málstöð og síðar Stofnun Árna Magnússonar í íslenskum fræðum . Notendur geta raðað gagnasöfnunum sjö innbyrðis að eigin ósk með því að draga heiti þeirra með músinni upp eða niður á skjánum . Hægt er að loka fyrir niðurstöður úr tilteknu safni á skjánum . Í vinstra horni neðst er hnappur með tenglum í alla vefi Stofnunar Árna Magnússonar í íslenskum fræðum og samstarfsaðila . Hér má m.a. finna fleiri vefi um mál og málnotkun , á borð við Ritmálssafnið , Risamálheildina , Nýyrðavefinn og ISLEX , auk Málsins og gagnasafna innan þess . arinn k . ‘ eldstæði ’ ; sbr. fær. árnur , nno . åre , fsæ . arin , ærin , sæ. äril , d. arne , ( to. í finn . arina ‘ arinhella ’ ) ; á frnorr . rúnaristu kemur fyrir orðmyndin aʀina , en merking er óviss , e.t.v. ‘ steinn ’ eða ‘ eldfórnarstallur ’ . Ýmsir ætla að arinn sé úr * aʀina - , * aʀana - < * azina - , * azana - og sé sk. lat. a ̄ ra ( flat . a ̄ sa ) ‘ stallur , altari ’ og a ̄ rea ‘ bersvæði , þreskiláfi ’ , af ie . rót * as - ‘ brenna ’ , sbr. aska . Þá ætti orðið að hafa sætt ʀ-hljóðvarpi ( < * erinn ) , en það kynni að hafa orðið afturreka fyrir víxláhrif fallmynda . Í fhþ . merkir arin , erin gólf og þreskiláfa og hafa sumir talið það to. úr lat. are ̄ na , sem er þó fremur ólíklegt , sbr. að í ísl. merkir arinhella bæði hellu framan við eldstæði og dyrahellu . 2 arna , arni fn. ( ao. ) : sá arna , það arna ; orðið til úr þarna ( ao. ) við ranga hljóðagreiningu á milli orða , sbr. tarna , svarna . ( Það þarna > það arna ) .