399 festa annan farvið , að eigi tæki út . Torfi lét og kasta færi út með vaðstein , og vita ef ræki . Eanst það brátt , að svo rak sem Jaust væri ; var þá út gefinn iegu - streingurinn , þar til 100 faðmar voru úti ; rak þó enn nokkra stund , þar til festist á 10 faðma dýpi . Þannig lágu þeir til miðaptans . Þá rofaði til , svo að til lands sá . Hafði þá rekið viku sævar , og voru nú komnir fram undan íjalli því , er Byrgisvíkurfjall heitir , og var þá þangað komið , er hvergi var óhætt fyrir blind - skerjum , nema á miðuðum leiðum , og þó ófært í aftökum . Grrilti stundum í fjallið , en stundum ekki . Eýsti háseta þá að leysa og sigla inn með . Þá mælti Torfi : „ Að vísu er hér ekki góð vist , en afarhætta að leysa , þar sem grynningar eru fyrir , myrkur og ofsa - veður á , en sóuð þið ásáttir að taka móti öllu , því að höndum ber , skal þegar leysa og til segla taka " . En þess kváðust þeir albúnir . En er dreki var dreg - inn , var ein flaugin ( akkeris eða kröku klóin ) af brotin . En þegar dimdi alt 1 einu , svo kafaldið hafði aldrei svartara verið ; var þá beitt frá landi , en alt í óvissu enni mestu . Leið ei langt áður boði sprakk beggja vegna við stafn skipsins . Sá framímaður einn það , en hann mátti ei til segja , þó ( að ) gagnað hefði , þvl ( að ^ ei mátti kall heyra frk stafni í skut aptur fyrir veðragný og brimöskran . Varð það nú , að Torfi sigldi beint i gegnum boðann , og fossaði af upp á bæði borð , en eingi kostur tækilegri til hliðar að víkja , þar brim og boðar risu hvervetna . Haíði Torfi . leið þessa alla látið sigla með seglskautinu einu ; var og enn sigldur snertuspölur á grunnsævi , en síðan voru brim og boðar íyrir svo miklir , að hvitfyssaði af alstaðar , svo eingin lífs von var í gegnum að sigla , og lét Torfi nú varpa drekanum þeim brotna , þvi ( að ) annar var ei til , og varð strax fast á 15 faðma djúpi . Frost hafði verið um daginn , en harðnaði nú , svo alt