NOKKUR ORÐ UM LIST OG TILGANG HENNAR Í fyrsta lagi á list að stuðla að því að opna augu fólks fyrir " sannleikanum " eða með öðrum orðum að sýna okkur hvernig lífið er . Þetta eflir menninguna og vitund manna . Með komu Dadaismans fóri listamenn að sýna í meira mæli neikvæðar hliðar mannkynsins . Þetta var tímabært og þarft verk til þess að lofta út en því miður festumst við í þessu fari og nú er svo komið að ljótleiki , grófleiki , afbrigðileiki og illska eru talin vera undirstaða sannleikans en góðvild , fínleiki og ég tala ekki um eitthvað mjúkt og fallegt sé veruleikaflótti og veikleiki . Nú er orðið svo auðvelt að fallast á það að allir séu vondir og að ekkert sé hægt að gera vegna þess að illskan ( dýrið í okkur ) sé allsráðandi í heiminum . Er þetta ekki að gefast upp og að vera að velta sér upp úr sama drullupollinum án þess að reyna að skríða upp úr honum og þvo sér í lindinni ? Hvernig væri að sýna allan þennan góðleika sem er til staðar í heiminum ? Er það ekki líka sannleikur og það sannleikur sem við þurfum nauðsynlega að láta minna okkur á . Þorir einhver að sýna hann ? Ég mana listamenn til að stíga fyrsta sporið og láta ekki hégóma og hræðslu standa í vegi fyrir uppbyggjandi list . Að styrkja siðferðisþrek mannkynsins hlýtur að leiða til betri heims eða í versta falli til vonar um betri heim . Tilgangur listar er ekki að selja eða vera frægur ( koma sér á framfæri ) heldur læra að SJÁ , læra um tilgang lífsins . Ég er ekkert á móti því að fólk verði frægt og ríkt af list sinni svo lengi sem það er trútt sjálfu sér í listinni . En mér leiðist það tal að til að vera listamaður þurfi maður að koma sér á framfæri . Það er kannski æskilegra að maður gerði það en minni listamaður er maður ekki þótt færni til að markaðssetja sig sé ekki fyrir hendi . Margir af núverandi viðurkenndum listamönnum sögunnar voru óþekktir á sínum tíma ( og kannski misskildir ? ) en aðrir sem voru viðurkenndir og frægir eru aftur á móti flestir gleymdir eða einskis metnir núna . Hverjir mundu til dæmis halda því fram að Van Gogh hafi ekki verið listamaður ? Mistókst honum ekki að markaðssetja sig ? Lifði hann á list sinni ? Í öðru lagi ætti list að stuðla að samkennd og reyna að leiða okkur upp úr þessu kviksyndi lægri hvata sem við höfum komið okkur í . Ef við erum það sem við hugsum eins og oft hefur verið sagt getum við þá ekki notfært okkur það og lyft okkur upp í æðra veldi ? Að vera ekki fastur á neðstu grein helsur færa okkur ofar í tréinu og þaðan frá tréi til trjáa og loks frá skógi til skóga ? Í þriðja lagi má nefna að verknaðurinn listtjáning og lestur listamannsins á þessari tjáningu ( sama hvað " fær " eða " lélegur " listamaður hann er svo lengi sem hann reynir að vera einlægur ) er góð sjálfskönnun . Reyndar má segja að þessi sjálfskönnun nái líka yfir þjóðfélagið sem hann býr í . Þessi ómeðvitaða eða meðvitaða rannsókn hans á sjálfum sér og umhverfinu mun gera hann að heilsteyptari einstaklingi sem mun hafa áhrif á hans nánasta umhverfi . Eins og ég segi að ef þetta er gert af einlægni og áhuga mun þetta verða eins og snjóbolti sem hleður utan á sig . Sagt er að stjórnmálamenn eigi að vera fyrirmynd dyggða fyrir þegna sína , læknar ættu að vera hreystin uppmáluð og lifa heilsusamlegu líferni og yrðu þannig til fyrirmyndar og það sama má segja um prestastéttina o.s.fr . . En hvað með listamennina ? Í bókinni " The Chinese Eyes " segir höfundurinn , listamaðurinn Ching Yee , að kínverskir listamenn séu ekki einungis málarar málverka heldur sé ætlast til þess að þeir séu góðir og agaðir persónuleikar , hugsandi , hugmyndaríkir og næmir . Nýlega heyrði ég þá athugasemd að listamenn yrðu að bera ábyrgð og yrðu þess vegna að SEGJA með orðum hvað þeir væru að fara með list sinni . Ég fellst á að listamenn verði að bera ábyrgð á því sem þeir eru að gera en sú ábyrgð fellst ekki í orðum heldur hvað þeir eru að SEGJA með listaverki sínu . Ef fólk skildi ekki verkin eða næðu engu sambandi við þau væru þá ekki orðin innantóm og stæðu fyrir utan verkin ? Það má líka segja að þá væri hið ritaða eða talaða mál orðið listaverkið sjálft sem ætti þá að geta staðið eitt og sér . Sum verk er hægt að LESA á mismunandi vegu eftir því hverju " lesandinn " leitar eftir í það og það skiptið . Væri það þá ekki að firra lesandann gleðinni yfir að uppgötva hina mismunandi merkingu verksins - að vera með miklar útskýringar ? Ég ber ábyrgð á því sem ég segi með myndum mínum . Ég ber ábyrgð án orða . Öll notkun mynda af myndverkum þar með talin afritun , birting , fjölföldun og hverskyns dreifing , er háð leyfi . Myndir þessar eru birtar til kynningar og er annars konar notkun þeirra bundin reglum höfundarréttar samanber Höfundalög nr. 73 / 1972 með áorðnum breytingum .