Þeir eru þó lausastir við í október fram í desember en eftir áramót fer tilhugalífið að byrja á nýjan leik . Kvenfuglinn verpir oftast þremur eggjum í hverju varpi en mjög sjaldgæft er að þrír ungar komist á legg . Útungunartíminn er að meðaltali um 38 dagar . Þegar ungarnir eru orðnir 8 vikna gamlir fara þeir að fara úr hreiðri og hírast þá í nánd við það , oft daglangt . Örninn leggst einnig í talsverðum mæli á hræ og er því einnig hræfugl . Árlega sést til arna í Hvalfirði og undanfarin ár hafa ernir sést í Kollafirði og einnig við Sogið í Árnessýslu og nú nýlega sást ungörn á Reyðarfirði . Talið er að haförninn verði ekki kynþroska fyrr en á 6. ári en þá finnur hann sér maka til æviloka . Dæmi eru um að ernir hafi orpið í Hvalfirði í upphafi 20. aldar og einnig var arnarvarp í Úlfarsfelli við Mosfellsbæ . Svo virðist sem arnarstofninn sé smátt og smátt að rétta úr kútnum og er líklegt að hann fari að nema að nýju sín gömlu lönd þaðan sem hann var hrakinn fyrir mörgum áratugum . Frá því að Fuglaverndarfélag Íslands var stofnað árið 1963 hefur verndun hafarnarins verið aðalbaráttumál félagsins og svo er enn . Örninn lenti mjög illa í þessari eiturherferð á fyrri hluta síðustu aldar . Dæmi eru um að þrjú arnarhræ hafi fundist við eitrað rolluhræ . Landeigendur þurfa einnig að sýna erninum tillitsemi en því miður virðist hafa borið á því að menn hafi visvítandi spillt fyrir erninum á undanförnum áratugum sem veldur því að varpárangur hefur verið afar slakur á sumum svæðum ár eftir ár . Það virðist því sem hið rótgróna arnarhatur meðal æðarræktarbænda sé enn við lýði . Ljósmyndirnar eru úr bókinni Fuglar Íslands eftir Hjálmar R. Bárðasona en voru fengnar af heimasíðu Jóhannesar Aðalbjörnssonar um ránfugla með góðfúslegu leyfi hans .