Hægt er að kaupa og selja þau fyrir milligöngu ýmissa fjármálafyrirtækja . Þetta eru því eiginlega skuldabréfaskipti , kaupandinn lætur Íbúðalánasjóð fá fasteignaveðbréf og Íbúðalánasjóður lætur húsbréf á móti . Jafngreiðslulán eru þess eðlis að samtala vaxta og afborgana er alltaf sú sama , áður en tekið er tillit til verðbóta . Þó er lánað mest 8 milljónir til kaupa á notaðri íbúð og 9 milljónir til kaupa á nýrri og aldrei meira en 85% af brunabótamati . Vegna þess að húsbréfin eru seld á markaði getur ávöxtunarkrafan sem kaupendur og seljendur gera til bréfanna verið önnur en 4,75% . Ef ávöxtunarkrafa markaðarins er lægri en 4,75% er greitt yfirverð fyrir bréfin en ef hún er hærri eru þau seld með afföllum . Þetta þýðir að sá sem tekur lán frá Íbúðalánasjóði fær ekki nema í algjörum undantekningatilfellum þá upphæð að láni sem hann á að standa skil á til sjóðsins , hann fær meira ef greitt er yfirverð fyrir húsbréfin en minna ef þau eru seld með afföllum . Oft tekur seljandi íbúðar á sig afföll af húsbréfum og fær því minna greitt í raun fyrir íbúðina en tilgreint er á kaupsamningi ( það er þegar ávöxtunarkrafa markaðarins er hærri en nafnávöxtun bréfanna , þetta snýst við ef greitt er yfirverð fyrir bréfin ) en það er þó samkomulagsatriði á milli kaupanda og seljanda . Húsbréf eru með ríkisábyrgð og ávöxtunarkrafa til þeirra endurspeglar það , hún er því til dæmis alla jafna svipuð og til spariskírteina og lægri en almennt tíðkast á lánum gegn veði í fasteign . Valdimar Sigurðsson er prófessor við viðskiptadeild Háskólans í Reykjavík og forstöðumaður Rannsóknarseturs HR í markaðsfræði og neytendasálfræði . Rannsóknir Valdimars hafa einkum beinst að neytendahegðun og markaðssetningu á stafrænum miðlum og í verslunarumhverfi tengt matvælum og hollustu .