184 hrósaði mjög skipinu , er harm kom að sunnan með , og sagðist varla trúa , að því mundi ófær rúmsjór á sumardegi hór við land , ef gætinn og duglegan for - mann hefði , og skikkanlega væri hlaðið . Þar var annar minni áttæringur , sem Eggert átti sjálfur , og skipaði Eggert Jóni Arasyni að fara með hann og flytja a honum 12 ær með lömbum , ásamt fleiru ; skyldu þeir fara með honum Sigmundur og Eiríkur fyrrnefnd - ir og Árni nokkur , liklegast vinnumaður Eggerts . Jón taldist undan , en sagði þó um síðir : „ Þér skuluð ráða , herra ! " Tók það svo að sér . Eggert var með frú sinni og fylgd sunginn úr landi 1 ) , er hann gekk á skip , með mikilli viðhöfn og virðingu ; lét hann þá bera yfir sér regnhiminn ( para - ply ) , en atgeirinn 2 ) þann , er fyr getur , lét hann bera undan sér , og það gerði Ofeigur þénari hans . Það stóra skipið var mjög hlaðið , og löng horð lögð yfir - um þvert skipið , svo endar þeirra stóðu ut af skips - horðunum , en miklu af ullarsekkjum var hlaðið ofan á fansinn aptur á skipinu , svo að upp undir borðin af skipinu var allt að mannhæð , en borðin löng ; gerði þá þessi hæð náttúrlega 3 ) veltu á skipinu . Þessi hleðsla var gerð við ráð Eggerts , en formaðurinn Gissur fékk ekki að ráða . Eggert hafði áður ætlað að fara land - veg , en brá snögglega ætlan sinni . Gekk hann nú fyrstur á skip , hafði hann þá lifað 41 ár og 6 mán - uði , en frú Ingibjörg var hálfíertug . Þénari Eggerts hét Ófeigur Vernharðsson 4 ) stúdent , útskrifaður úr Skál - 1 ) Úr vörum að fornra mnnna sið , þá höfðingjar byrj - uðu ferð sína , þeim til heiðurs , og var mikil ' virðing og dýrð á feiðum , segir í J. S. 164 fol : 2 ) arngeirinn , hdr. 3 ) þ. e. auðvitað , að sjálfsögðu . 4 ) Hann var son Vernharðs stúdents og lögrétlumanns Ofeigssoriar á Búrfelli í Grímsnesi ,