Ákvörðun Útlendingastofnunar um að synja umsóknum kæranda og börnum hennar um alþjóðlega vernd og dvalarleyfi af mannúðarástæðum ásamt því að brottvísa henni frá Íslandi og ákveða endurkomubann er staðfest . Þann 22. febrúar 2018 er kveðinn upp svohljóðandi úrskurður nr. 97 / 2018 í stjórnsýslumáli nr . KNU17120048 á ákvörðunum Þann 22. desember 2017 kærði […] , fd . […] , ríkisborgari […] ( hér eftir nefnd kærandi ) , ákvarðanir Útlendingastofnunar , dags. 18. desember 2017 um að synja kæranda og börnum hennar , […] , um alþjóðlega vernd á Íslandi ásamt því að synja þeim um dvalarleyfi á grundvelli 74. gr. laga um útlendinga nr. 80 / 2016 . Kærandi sótti um alþjóðlega vernd hér á landi ásamt eiginmanni sínum . Kærandi krefst þess aðallega að kæranda og börnum hennar verði veitt staða flóttamanna með vísan til 1. mgr. 37. gr. laga um útlendinga . Til vara krefst kærandi þess að henni og börnum hennar verði veitt dvalarleyfi á grundvelli mannúðarsjónarmiða , skv. 1. mgr. 74. gr. laga um útlendinga . Til þrautavara krefst kærandi þess að umsókn hennar verði ekki talin bersýnilega tilhæfulaus og að ákvörðun Útlendingastofnunar , hvað varðar brottvísun og endurkomubann , verði felld úr gildi , sbr. 2. mgr. 98. gr. og 2. mgr. 104. gr. laga um útlendinga . Fyrrgreindar ákvarðanir eru kærðar á grundvelli 7. gr. laga um útlendinga og barst kæran fyrir lok kærufrests . II . Málsatvik og málsmeðferð Kærandi sótti um alþjóðlega vernd hér á landi þann 11. september 2017 . Kærandi kom í viðtal hjá Útlendingastofnun þann 18. desember 2017 ásamt talsmanni sínum . Með ákvörðunum , þann sama dag , synjaði Útlendingastofnun kæranda og börnum hennar um alþjóðlega vernd ásamt því að synja þeim um dvalarleyfi á grundvelli mannúðarsjónarmiða . Kæranda var jafnframt brottvísað frá landinu og henni ákvarðað endurkomubann til tveggja ára . Að ósk kæranda var veittur frekari rökstuðningur fyrir ákvörðunum Útlendingastofnunar með bréfi stofnunarinnar , dags. 29. desember 2017 . Voru ofangreindar ákvarðanir kærðar til kærunefndar útlendingamála þann 22. desember 2017 . Kærunefnd barst greinargerð kæranda þann 3. janúar 2018 . III . Ákvörðun Útlendingastofnunar Við meðferð máls kæranda hjá Útlendingastofnun byggði hún umsókn sína um alþjóðlega vernd á erfiðleikum fjölskyldu sinnar vegna uppruna hennar . Í ákvörðun Útlendingastofnunar í málum barna kæranda , kom fram að þau væri svo ung að árum að ekki yrði talið tilefni til að taka viðtal við þau . Fram kom að umsóknir barna kæranda væru grundvallaðar á framburði foreldra þeirra og þeim hefði verið synjað um alþjóðlega vernd og dvalarleyfi á grundvelli 74. gr. laga um útlendinga . Í ákvörðunum foreldra hefði jafnframt verið tekin afstaða til aðstæðna barnanna og hvernig þær aðstæður horfi við einstökum þáttum ákvörðunarinnar . Var það niðurstaða Útlendingastofnunar með vísan til niðurstöðu í málum foreldra þeirra , að gættum ákvæðum samnings Sameinuðu þjóðanna um réttindi barnsins , útlendingalaga og barnaverndarlaga , að börnum kæranda væri ekki stefnt í hættu með því að fylgja foreldrum sínum til heimaríkis . Börnum kæranda var vísað frá landinu . Kæranda og börnum hennar var vísað frá landinu á grundvelli c -liðar 1. mgr. 106. gr. laga um útlendinga . Útlendingastofnun tilkynnti þeim jafnframt að kæra frestaði ekki réttaráhrifum ákvörðunarinnar , sbr. 2. mgr. 35. gr. laga um útlendinga . Kæranda var brottvísað frá landinu með vísan til 2. tölul. b-liðar 2. mgr. 98. gr. laga um útlendinga , sbr. b-liðar 2. mgr. 104. gr. laganna . Var kæranda ákveðið endurkomubann hingað til lands í tvö ár , sbr. 101. gr. sömu laga . Í greinargerð kæranda kemur fram að kærandi hafi greint frá því í viðtali hjá Útlendingastofnun að hún og fjölskylda hennar hafi orðið fyrir miklum fordómum í heimaríki vegna uppruna kæranda , en hún sé […] . Fjölskyldan hafi orðið fyrir fordómum frá nágrönnum sínum , stjórnvöldum og lögreglu . Sem dæmi hafi barni kæranda verið vísað burt af leikskóla vegna uppruna kæranda . Þá fái kærandi og fjölskylda hennar ekki aðstoð stjórnvalda eða lögreglu . Þá hafi eiginmaður kærandi ekki hlotið neina læknismeðferð í heimaríki […] . Í greinargerð fjallar kærandi um […] . Þá greinir kærandi frá því að íbúar og einstaklingar sem séu upprunalega frá […] njóti ekki sömu réttinda og aðrir íbúar […] vegna þess að stjórnvöld í […] hafi […] . Einstaklingar af framangreindum uppruna verði fyrir ofsóknum og útskúfun af hálfu yfirvalda og íbúa […] . Í greinargerð er jafnframt fjallað almennt um ástand mannréttindamála í […] . Kærandi greinir frá margvíslegum mannréttindabrotum sem framin séu í heimaríki hennar og vísar til stuðnings þess til alþjóðlegra skýrslna . Í greinargerð er fjallað ítarlega um ástæðuríkan ótta kæranda við ofsóknir á grundvelli aðildar að tilteknum þjóðfélagshópi . Vísar kærandi til 33. gr. flóttamannasamnings Sameinuðu þjóðanna máli sínu til stuðnings . Telur kærandi að hún hafi sýnt fram á að ótti hennar við ofsóknir vegna kerfisbundinnar mismununar sé ástæðuríkur . Ljóst sé að líf kæranda verði í hættu verði hún send til heimaríkis og ekki sé raunhæft að hún leiti ásjár yfirvalda í heimaríki , enda hafi þau neitað henni um aðstoð . Með því að senda kæranda til heimaríkis sé brotið gegn grundvallarreglu þjóðaréttar um bann við því að vísa fólki brott eða endursenda það þangað sem líf þess eða frelsi kann að vera í hættu . Vísar kærandi því til stuðnings til 1. mgr. 42. gr. laga um útlendinga . Þá myndi ákvörðun um endursendingu brjóta í bága við 1. mgr. 68. gr. stjórnarskrárinnar , 3. gr. mannréttindasáttmála Evrópu , 7. gr. alþjóðasamnings um borgaraleg og stjórnmálaleg réttindi og 3. gr. samnings gegn pyndingum og annarri grimmilegri , ómannlegri eða vanvirðandi meðferð eða refsingu . Til stuðnings varakröfu um dvalarleyfi á Íslandi af mannúðarástæðum , sbr. 1. mgr. 74. gr. laga um útlendinga vísar kærandi einkum til lögskýringargagna að baki ákvæðinu . Kærandi telur að með hliðsjón af framangreindri umfjöllun um aðstæður í heimaríki hennar þá séu skilyrði 1. mgr. 74. gr. laga um útlendinga uppfyllt . Til þrautavara krefst kærandi þess að ákvörðun Útlendingastofnunar hvað varðar brottvísun og endurkomubann verði felld úr gildi . Í greinargerð er ferli málsins hjá stofnuninni varðandi beitingu brottvísunar og endurkomubanns rakið . Þá sé ákvörðun Útlendingastofnunar um endurkomubann kæranda í andstöðu við 1. mgr. 33. gr. alþjóðasamnings um réttarstöðu flóttamanna . Jafnframt hafi Útlendingastofnun brotið gegn meðalhófsreglu 12. gr. stjórnsýslulaga nr. 37 / 1993 með því að fella niður frest kæranda til þess að yfirgefa landið sjálfviljug , enda sé sú ráðstöfun verulega íþyngjandi úrræði . Kærandi fái ekki séð að aðstæður hennar og fjölskyldu hennar í heimaríki myndu breytast flytjist þau innanlands í heimaríki . Þau séu hvergi örugg og muni flutningur innan heimaríkis ekki leysa hana og fjölskyldu hennar undan þeirri ógn sem þau búi við í […] . Telur kærunefndin því ljóst að kærandi og börn hennar sé […] ríkisborgarar . Þar segir að við mat á því hvort barn teljist flóttamaður samkvæmt lögunum skuli það sem barninu sé fyrir bestu haft að leiðarljósi . Ljóst er að börn þau sem hér um ræðir eru í fylgd foreldra sinna og haldast úrskurðir fjölskyldunnar því í hendur . Landaupplýsingar Kærunefnd útlendingamála hefur lagt mat á aðstæður í […] m.a. með hliðsjón af eftirfarandi skýrslum : […] Þá kemur fram í framangreindum gögnum að stjórnarskrá […] kveði á um jafnrétti allra fyrir lögunum og mismunun á grundvelli kynþáttar , litarháttar , tungumáls , kyns , trúar - og lífsskoðana , stjórnmálaskoðana , þjóðernis , félagslegrar stöðu eða tengsla , uppruna , búsetu eða efnahagslegrar stöðu sé refsiverð skv. refsilöggjöf landsins . Umboðsmaður [...] hafi verið starfandi í […] frá árinu […] . Umboðsmaðurinn hafi eftirlit með mannréttindum og frelsi borgaranna í […] innan lögsögu ríkisins . Samkvæmt 2. mgr. 6. gr. stjórnarskrár […] gangi alþjóðasamningar , sem undirritaðir hafa verið af hálfu […] , framar landslögum . Svo framarlega sem slíkir samningar gangi ekki gegn stjórnarskrá landsins sé hægt að beita þeim sem hluta af almennri löggjöf . Ákvæði 1. mgr. 37. gr. laga um útlendinga Til að teljast flóttamaður hér á landi þarf kærandi að sýna fram á að aðstæður hans éu slíkar að þær falli undir 1. mgr. 37. gr. laga um útlendinga , sbr. flóttamannasamning Sameinuðu þjóðanna , eða 2. mgr. 37. gr. sömu laga . Kærandi byggði umsókn sína um alþjóðlega vernd á því að fjölskylda kæranda hafi þurft að þola hótanir í heimaríki sínu af hálfu óþekktra aðila og geti ekki leitað á náðir yfirvalda vegna þessa . Þá eru þær ástæður sem ofsóknir þurfa að tengjast skilgreindar nánar í 3. mgr. 38. gr. laganna . Hugtakið „ ástæðuríkur ótti við ofsóknir “ inniheldur huglæga og hlutlæga þætti og þarf að taka tillit til hvors tveggja þegar mat er lagt á umsókn um alþjóðlega vernd . Kærunefnd hefur við mat sitt á umsókn kæranda haft til hliðsjónar handbók Flóttamannastofnunar Sameinuðu þjóðanna um málsmeðferð og viðmið við mat á umsókn um alþjóðlega vernd ( Handbook and Guidelines on Procedures and Criteria for Determining Refugee Status , Genf 2011 ) . Þá hefur aðferðarfræði trúverðugleikamats kærunefndar tekið mið af skýrslu Flóttamannastofnunar Sameinuðu þjóðanna og Flóttamannasjóðs Evrópusambandsins um trúverðugleikamat , eftir því sem við á ( Beyond Proof : Credibility Assessment in EU Asylum Systems , Brussel 2013 ) . Eins og fram hefur komið byggði kærandi umsókn sína um alþjóðlega vernd á því að hún og fjölskylda hennar hafi orðið fyrir miklum fordómum í heimaríki vegna uppruna kæranda , en hún sé ættuð frá […] . Fjölskyldan hafi orðið fyrir fordómum frá nágrönnum sínum , stjórnvöldum og lögreglu . Þá njóti þau ekki aðstoðar stjórnvalda eða lögreglu . Þá kemur fram í greinargerð að eiginmaður kæranda hafi ekki hlotið neina læknismeðferð í heimaríki vegna [...] sem hafi hrjáð hann og sé komin á alvarlegt stig . Í viðtali hjá Útlendingastofnun kvaðst kærandi vera […] og vera af […] uppruna og af þeim sökum hafi hún upplifað mikla neikvæðni af hálfu fólks í heimaríki . Kærandi hefur borið fyrir sig að hún og fjölskylda hennar séu þolendur ofsókna vegna uppruna kæranda og teljist þar af leiðandi til verndaðs hóps samkvæmt 1. mgr. 37. gr. laga um útlendinga , sbr. 3. mgr. 38. gr. laganna . Kærandi greindi frá því í viðtali hjá Útlendingastofnun að hún hafi ekki orðið fyrir áreiti eða öðrum atvikum sem hafi krafist aðstoðar lögreglu . Kærandi lýsti ætluðum ofsóknum fyrst og fremst á þann hátt að börnum hennar hefði synjað um […] . Kærandi hefur engin gögn lagt fram til stuðnings þeim synjunum . Þá telur kærandi jafnframt að hún eigi erfiðara með að fá atvinnu vegna uppruna síns . Kærunefnd telur að þau atvik sem kærandi vísar til nái ekki því alvarleikastigi sem 1. mgr. 38. gr. laga um útlendinga fjallar um og teljist því ekki ofsóknir í skilningi laganna . Samkvæmt skýrslum um heimaríki kæranda er eitthvað um mismunun og fordóma gagnvart fólki af […] uppruna . Þó benda skýrslur ekki til þess að sú mismunun sé þess eðlis eða á því stigi að hún jafnist á við ofsóknir í skilningi 1. mgr. 38. gr. laga um útlendinga . Kærandi hefur ekki byggt á því að hún eða fjölskylda hennar sé í stöðu sem gerir hana sérstaklega útsetta fyrir mismunum á grundvelli uppruna umfram aðra af sama uppruna og gögn málsins benda ekki til slíkrar hættu . Kærandi hefur ekki borið fyrir sig að hafa sætt ofsóknum eða að hún óttist ofsóknir af hálfu […] yfirvalda . Þá benda önnur gögn málsins ekki til þess að slíkar ofsóknir hafi átt sér stað eða að kærandi eigi þær á hættu . Kærunefnd hefur yfirfarið gögn málsins , svo og skýrslur opinberra stofnana og frjálsra félagasamtaka um aðstæður í […] . Gögn sem kærunefndin hefur skoðað við meðferð málsins benda til þess að þeir ríkisborgarar […] sem telja að á réttindum sínum sé brotið geti leitað sér aðstoðar og verndar yfirvalda þar í landi og fengið lausn sinna mála . Hægt sé m.a. að leita til stofnunar sem heyri undir innanríkisráðuneyti landsins sem og umboðsmanns […] . Af þeim gögnum sem kærunefndin hefur tekið til skoðunar má ráða að þessi úrræði séu almennt raunhæf og árangursrík þó svo að úrbóta sé enn þörf að mati umboðsmanns og frjálsra félagasamtaka í landinu . Í ljósi framangreinds telur kærunefnd að ekki hafi verið sýnt fram á að stjórnvöld í […] geti ekki eða vilji ekki veita henni viðeigandi vernd , m.a. með því að ákæra og refsa fyrir það áreiti sem kann að beinast að henni , sbr. 4. mgr. 38. gr. laga um útlendinga . Það er því mat kærunefndar að kærandi hafi raunhæfan möguleika á að leita sér ásjár lögreglu eða annarra yfirvalda í heimaríki telji hún þörf á því . Af framangreindu virtu telur kærunefnd að kærandi hafi ekki á nægilega skýran hátt sýnt fram á hún hafi ástæðuríkan ótta við ofsóknir í skilningi 1. mgr. 37. gr. laga um útlendinga , sbr. 1. og 4. mgr. 38. gr. laganna . Við þetta mat hefur kærunefnd , í samræmi við 5. mgr. 37. gr. laga um útlendinga , litið sérstaklega til hagsmuna barna kæranda , öryggis þeirra , velferðar og félagslegs þroska . Alþjóðleg vernd á grundvelli 40. gr. laga um útlendinga Þar sem kærunefnd hefur komist að þeirri niðurstöðu að kærandi og börn hennar uppfylli ekki skilyrði 1. eða 2. mgr. 37. gr. laga um útlendinga eiga þau ekki rétt á alþjóðlegri vernd hér á landi , sbr. 40. gr. laga um útlendinga . Í athugasemdum við 74. gr. frumvarps til laga um útlendinga kemur fram að í samræmi við ákvæði alþjóðlegra skuldbindinga og almennra laga sé lagt til að tekið sé sérstakt tillit til barna , hvort sem um er að ræða fylgdarlaus börn eða önnur börn . Í því ljósi og með hliðsjón af meginreglunni um að það sem barni er fyrir bestu skuli hafa forgang þegar teknar eru ákvarðanir um málefni þess , sbr. jafnframt 2. mgr. 10. gr. og 3. mgr. 25. gr. laga nr. 80 / 2016 , telur kærunefnd að við mat á því hvort skilyrði 1. mgr. 74. gr. laganna séu fyrir hendi skuli taka sérstakt tillit til þess ef um barn er að ræða og skuli það sem er barni fyrir bestu haft að leiðarljósi við ákvörðun . Þá er einnig greint frá því í athugasemdum við 74. gr. í greinargerð með frumvarpi til laga um útlendinga að með erfiðum almennum aðstæðum að öðru leyti sé einnig vísað til alvarlegra aðstæðna í heimaríki og væri þar oft um að ræða viðvarandi mannréttindabrot í ríkinu eða þá aðstöðu að yfirvöld veiti ekki þegnum sínum vernd gegn ofbeldisbrotum eða glæpum . Kærandi kveðst ekki geta leitað aðstoðar yfirvalda vegna hótana , ofsókna og fordóma sem hún og fjölskylda hennar sæti þar í landi . Kærandi kvað börn sín hafa verið uppnefnd og neitað um […] vegna uppruna hennar . Svo sem fram hefur komið metur kærunefnd það svo , á grundvelli fyrirliggjandi gagna , að kæranda standi til boða úrræði í heimaríki hennar sem feli í sér viðeigandi vernd fyrir hana og börn hennar . Kærandi kom hingað til lands ásamt eiginmanni sínum og börnum . Þá hefur ekki komið annað fram í viðtölum við kæranda en að hún og börn hennar séu við […] . Þegar upplýsingar um heimaríki kæranda gögn málsins eru virt í heild , með hliðsjón af aðstæðum kæranda og barna hennar í heimaríki , er það niðurstaða kærunefndar að kærandi hafi ekki sýnt fram á aðstæður sem ná því alvarleikastigi að hún og börn hennar hafi ríka þörf á vernd líkt og kveðið er á um í 1. mgr. 74. gr. laga um útlendinga . Kærunefnd telur því að ákvæði 42. gr. laga um útlendinga standi ekki í vegi fyrir endursendingu kæranda og barna hennar þangað . Brottvísun og endurkomubann Ákvörðun Útlendingastofnunar um brottvísun kæranda er byggð á því að skilyrði b-liðar 2. mgr. 104. gr. laga um útlendinga séu fyrir hendi . Samkvæmt ákvæðinu er heimilt að fella niður frest útlendings til að yfirgefa landið sjálfviljugur ef umsókn hans um dvalarleyfi eða alþjóðlega vernd telst bersýnilega tilhæfulaus eða hann hefur vísvitandi gefið misvísandi eða rangar upplýsingar við umsókn . Í ákvörðun Útlendingastofnunar er vísað til þess að í viðtali við kæranda hafi hún kveðið ástæður flótta síns vera fordómar í garð fjölskyldu hennar vegna uppruna síns og heilbrigðisástæður eiginmanns hennar . Það var enn fremur mat Útlendingastofnunar að umsókn kæranda væri einnig bersýnilega tilhæfulaus með vísan til a - og b-liðar 2. mgr. 45. gr. reglugerðar um breytingu á reglugerð um útlendinga nr. 775 / 2017 . Þótt almennt skuli leita samræmis við túlkun sömu hugtaka innan sama lagabálks telur kærunefnd að túlkun á hugtakinu „ bersýnilega tilhæfulaus “ í skilningi b-liðar 1. mgr. 29. gr. laga um útlendinga geti ekki ráðið úrslitum um skýringu sama hugtaks í b-lið 2. mgr. 104. gr. sömu laga . Þar segir í 2. mgr. að ef útlendingur kemur frá ríki sem er á lista Útlendingastofnunar yfir örugg upprunaríki teljist umsókn bersýnilega tilhæfulaus þegar hún er byggð á a ) því að fullnægjandi vernd yfirvalda í heimaríki sé ekki til staðar , b ) einstaklingsbundnum líkamsárásum , hótunum , ógnunum eða deilum sem ekki geta talist kerfisbundnar , c ) því að fullnægjandi aðstoð og aðgengi að heilbrigðisaðstoð í heimaríki sé ekki til staðar , enda hafi þegar verið tekið mið af heilbrigðisaðstæðum við mat á því hvort upprunaríki teljist öruggt eða d ) öðrum málsástæðum sem telja má ótrúverðugar með hliðsjón af fyrirliggjandi upplýsingum um heimaríki . Að mati kærunefndar hefur löggjafinn því ekki með skýrum hætti falið ráðherra heimild til að setja reglugerð sem er grundvöllur takmörkunar á mati sem stjórnvöldum er falið að því er varðar ákvarðanir um brottvísun og endurkomubann . Með vísan til þess sem að framan hefur verið rakið og inntaks reglugerðarheimilda 3. mgr. 29. gr. og 8. mgr. 104. gr. laga um útlendinga , telur kærunefnd að ákvæði 45. gr. reglugerðar nr. 540 / 2017 komi einungis til skoðunar í tengslum við beitingu á 29. gr. laganna . Hefur kærunefnd í þeim efnum jafnframt horft til þess að í athugasemdum við 29. gr. sem fylgdu frumvarpi því er síðar varð að lögum nr. 80 / 2016 er þess getið að gert sé ráð fyrir því að frekari reglur um viðmið um að umsókn skuli teljast tilhæfulaus verði settar í reglugerð . Ákvarðanir Útlendingastofnunar í þessu máli voru teknar 18. desember sl . Í ljósi niðurstöðu málsins verður ekki annað séð en að a - og b-liður 2. mgr. 45. reglugerðar um útlendinga hafi haft áhrif á eða stutt við það mat Útlendingastofnunar að umsókn kæranda hafi verið bersýnilega tilhæfulaus í skilningi 2. mgr. 104. gr. laga um útlendinga . Sé nefndum ákvæðum reglugerðarinnar gefið vægi eins og gildri réttarheimild væri um að ræða beitingu í andstöðu við úrskurði kærunefndar í sambærilegum málum eftir að Útlendingastofnun var eða hefði mátt vera kunnugt um niðurstöðu kærunefndar í þeim málum . Við skoðun á tilskipun 2008 / 115 / EB verður að hafa hugfast að tilskipunin hefur ekki verið tekin upp í EES-samninginn . Samkvæmt 1. mgr. 7. gr. tilskipunarinnar skal almennt veita útlendingi 7 - 30 daga frest til að yfirgefa landið en í 4. mgr. greinarinnar kemur m.a. fram að heimilt sé að stytta eða fella niður þennan frest þegar umsókn um löglega dvöl hefur verið hafnað sem bersýnilega tilhæfulausri ( e. manifestly unfounded ) . Þá hefur Evrópudómstóllinn lagt áherslu á að gæta skuli meðalhófs við beitingu 7. gr. tilskipunarinnar , sbr. dómur í máli El Dridi ( 41. mgr. dómsins ) . Um er að ræða sérstakt mat á því hvort umsókn sé bersýnilega tilhæfulaus í skilningi ákvæðisins sem þarf að fara fram bæði hjá Útlendingastofnun og hjá kærunefnd . Kærandi byggir umsókn sína um alþjóðlega vernd á því að hún og fjölskylda hennar hafi orðið fyrir miklum fordómum í heimaríki vegna uppruna kæranda , en hún sé ættuð frá […] . Fjölskyldan hafi orðið fyrir fordómum frá nágrönnum sínum , stjórnvöldum og lögreglu . Þá njóti þau ekki aðstoðar stjórnvalda eða lögreglu . Í ákvörðun sinni dregur Útlendingastofnun ekki í efa að kærandi sé af […] uppruna . Þó svo að skýrslur beri með sér einhverja hættu á fordómum eða mismunum gagnvart fólki af […] uppruna hefur kærandi ekki vísað til atvika sem gefa til kynna að hún eða börn hennar eigi á hættu meðferð sem 1. eða 2. mgr. 37. gr. laga um útlendinga tekur til . Kærandi hefur engin gögn lagt fram til að sýna fram synjun á aðgengi að dagvistun . Það er því mat kærunefndar , að teknu tilliti til gagna um heimaríki kæranda og aðstæður hennar þar , að það hafi frá upphafi málsmeðferðarinnar verið bersýnilegt að málsástæður hennar vörðuðu ekki þá þætti sem 1. og 2. mgr. 37. gr. laga um útlendinga taka til . Fyrir liggur mat Útlendingastofnunar á því að framangreindu markmiði verði ekki náð með öðru og vægara móti . Kærandi kom hingað til lands ásamt eiginmanni sínum og börnum og sótti um alþjóðlega vernd þann 11. september 2017 . Kærandi kveðst í greinargerð verða fyrir fordómum í heimaríki . Þá hafi hún lagt fram umsókn sína um alþjóðlega vernd í góðri trú um tilefni hennar . Það er mat kærunefndar , í ljósi grundvallar brottvísunar kæranda og með vísan til umfjöllunar kærunefndar um aðstæður í heimaríki kæranda , að ótti kæranda við hótanir í heimaríki og góð trú kæranda um réttmæti umsóknar hennar um vernd vegi ekki nægilega þungt til að talið verði að brottvísun feli í sér ósanngjarna ráðstöfun í máli hennar . Í viðtali hjá Útlendingastofnun þann 18. desember 2017 var kæranda gefinn kostur á að andmæla mögulegri brottvísun og endurkomubanni auk þess sem hún fékk tækifæri til þess að svara sérstaklega hvort hún teldi þá ráðstöfun ósanngjarna . Kærandi mótmælti ekki sérstaklega hugsanlegri brottvísun og endurkomubanni . Þá var kærandi spurður út í sérstök tengsl við Ísland auk annarra Schengen-ríkja . Kvaðst kærandi eiga skyldmenni sem væri búsett í […] . Kærandi óskaði ekki eftir fresti til tjá sig frekar um þessa þætti málsins . Af þeim svörum sem kærandi gaf um tengsl sín við Ísland og önnur Schengen-ríki verður ekki séð að brottvísun hennar og endurkomubann verði talin ósanngjörn ráðstöfun í garð kæranda eða nánustu aðstandenda hennar , sbr. 3. mgr. 102. gr. laga um útlendinga . Er ákvörðun Útlendingastofnunar er varðar brottvísun og endurkomubann því staðfest . Athugasemdir kæranda við rannsókn Útlendingastofnunar Kærandi gerði athugasemd við rannsókn Útlendingastofnunar með vísan til rannsóknarreglu 10. gr. stjórnsýslulaga nr. 37 / 1993 . Kærandi telji ljóst að engin rannsókn hafi átt sér stað þar sem ekki fáist annað séð en að allur texti ákvörðunarinnar hafi verið skrifaður áður en viðtalið við kæranda hafi hafist . Þá telur kærandi að persónubundin rannsókn á aðstæðum kæranda hafi ekki farið fram . Í þeim tilvikum þegar ákvörðun stjórnvalds byggist á mati verður að afla þeirra upplýsinga sem nauðsynlegar eru svo hægt sé að beita þeim sjónarmiðum sem ætlunin er að byggja stjórnvaldsákvörðun á . Að mati kærunefndar virðist að ekki hafi skort á að nauðsynlegar upplýsingar lægju fyrir um ástandið í heimaríki kæranda við ákvörðunartöku hjá Útlendingastofnun . Í því sambandi er horft til þess að kærunefnd hefur yfirfarið þau gögn sem aflað var við rekstur málsins , svo og skýrslur opinberra stofnana , og komist að sömu niðurstöðu og Útlendingastofnun . Það er því mat kærunefndar að málsmeðferð Útlendingastofnunar í máli kæranda hafi verið í nægilegu samræmi við 10. gr. stjórnsýslulaga . Með vísan til alls þess sem að framan er rakið og forsendna hinna kærðu ákvarðana þykir rétt að staðfesta ákvarðanir Útlendingastofnunar í málum kæranda og barna hennar . Úrskurðarorð Ákvarðanir Útlendingastofnunar í málum kæranda og barna hennar eru staðfestar .