37 2 . Valkyrjur ísa hyggjuharöar , hvítar svífandi um Ránar slóð , og sem við fjörur fósturjarðar feigðir boðandi kveðið Ijóð , og opt hið besta hrífið hratt , hennar sem út af skauti spratt ! Oss var ei Iiðið enn úr minni , öldu næstfarnri jiegar á niður í svala yðvart inni Eggert hinn snjalla náðuð fá , jrars yðvarn viður arinsstein enn þjer hans látin geymið bein . Dýpsta jrjer slóguð sár í sárið , j ) á sjera Gísla Brynjólfsson hreppa þjer Ijetuð heljarfárið ; hann var föðurlands lyst og von ; hann mörgum eldri meiri var , mest af jafnöldrum öllum bar . Heimsspeki , allra menta móður , mest hann tignaði , og aptur hún verðskuldaðan gaf honurn hróður , honum og unni hin forna rún ;