Nú hafa verið , fyrir einhver mistök , auglýst laus til umsóknar tvö embætti . Það vantar ríkissáttasemjara og líka háskólarektor . Á sama tíma er ríkislögreglustjóri settur af og fylgja honum aurar . Í sömu mund sækir fólk um embætti útvarpsstjóra og þar ríkir slík leynd að umsækjendur vita varla sjálfir hvort þeir hafa sótt um eða ekki . Þetta teldist varla til tíðinda ef ekki kæmi til sú staðreynd að það er algjör óþarfi að eyða almannafé í svona auglýsingar . Okkur var nefnilega nýverið sagt og sýnt að hægt væri að færa fólk á milli embætta hjá ríkinu án þess að spandera í auglýsingar og fokdýr ráðningarferli . Þannig var ríkissáttasemjari gerður að ráðuneytisstjóra á dögunum og naut hún nafnleyndar alla leið í ráðuneytið , því er hægt að sameina nafnleynd og tilfærslur þannig að þeir sem haldnir eru nafnleyndarblæti geta haldið því , þrátt fyrir engar umsóknir . Tilfærslukerfið hefur líka þann frábæra kost að það sameinar skilvirkni , sparnað og dásamlegar uppákomur . Á sparnað og skilvirkni hefur þegar verið bent . Dásamlegheitin liggja í því að Gústav Brynjar Nílsen , fangavörður á Litla-Hrauni , getur vaknað upp sem skólameistari Verkmenntaskóla Austurlands , Inga Hrútfjörð þingvörður getur á góðum degi orðið útvarpsstjóri ( með eða án nafnleyndar ) , Bjarmi Straumland , ljósamaður í Þjóðleikhúsinu , kæmi sterkur inn sem fangavörður , um leið og Stígur Leiðólfsson myndi færast úr lögreglunni á Ísafirði í embætti vegamálastjóra . Peningalaus gæti svo vegamálastjóri orðið ríkislögreglustjóri . Þegar vitur maður hefur skrifað þetta upp fyrir þig , lesandi góður , þá sérðu að þetta er harla gott kerfi sem getur ekki klikkað . Og ef þú ert opinber starfsmaður þá skaltu nú þegar hringja í vinnuveitanda þinn og fá upplýsingar um hvar þú átt að mæta í fyrramálið .