Í faðmi hárra fjalla en niður við sjó var ríki Ragnars Ólafssonar þegar hann var að alast upp . Í norðanátt voru alltaf ský á Neðribæjarnúpnum og fjaran var heillandi leiksvæði þar sem sjálfsagður fylgifiskur var að verða votur . Taugin er sterk sem dregur á heimaslóðir og verið er að gera upp húsin í dalnum góða , Selárdal . Þangað er förinni heitið í fylgd Ragnars , þar sem trillur hétu dekkbátar og enginn vegur var í næsta þorp , Bíldudal . Hann er alinn upp á bænum Króki þar sem samkomur og böll voru haldin áður en félagsheimilið var byggt ofar í dalnum . Hann er fæddur í Neðribæ , sem er staðsettur í miðjum dal en foreldrarnir flytja sig í Krók þegar hann er tveggja ára . Á þeim tíma voru um tvöhundruð manns á svæðinu og mikið af börnum . Menn stunduðu bæði landbúnað og sjómennsku . Kindur voru á flestum bæjum og einhverjar kýr til heimilisnota . Baslið var mikið , túnin lítil sem slegin voru . Sjórinn gaf meira en landið , enda stutt á miðin . Ekkert rafmagn var í Selárdal en kaupfélag í fjöruborðinu í nokkurn tíma , sem kallað var kaupfélag Dalamanna og í nafngiftinni vísað í Ketildali eins og svæðið heitir einu nafni frá Bíldudal , enda Ketill Þorbjarnarson landnámsmaðurinn á þessum slóðum . Þarna voru mótunarár Ragnars Ólafssonar sem síðar flutti í Dalina og hefur starfað þar í áratugi . Sjá viðtal við Ragnar Ólafsson í Skessuhorni vikunnar .