Af hverju kallast fræðigreinin sálfræði þessu nafni ? Þáttaskil urðu í verkum Descartes um 1600 þar sem hann gerði skýran greinarmun á huga og líkama . Nokkru síðar urðu enskir heimspekingar fyrstir til að fjalla rækilega um hugtengsl eða hugmyndatengsl ( e. association of ideas ) , fyrstur þeirra Thomas Hobbes , síðar John Locke og ekki síst David Hume . Hugmyndina um hugtengsl er reyndar líka að finna í verkum Aristótelesar . Allir þessir höfundar áttu eftir að hafa mikil áhrif á sálfræðina þegar hún varð til sem sjálfstæð vísinda - og fræðigrein á 19. öld — en enginn þeirra notaði þó orðið sálfræði . Mynd af þátttakendum á níunda alþjóðlega sálfræðiþinginu í Yale árið 1929 . Orðið sálfræði verður til á íslensku á síðari hluta 19. aldar . Eitt elsta dæmið um það er að finna í heiti bókarinnar „ Sálarfræði ætluð námfúsum unglingum “ sem kom út árið 1800 . Þetta var þýðing á bók eftir Þjóðverjann Joachim Heinrich Campe ( Kleine Seelenlehre für Kinder ) . Sama rit hafði verið þýtt á dönsku árið 1790 og nefndist þá Kort Sielelære for Børn . Ætla má því að íslenska orðið sálarfræði sé sótt beint til dönskunnar eða þýskunnar ( en danska orðið er orðrétt þýðing úr þýskunni ) . Danir notuðu hins vegar einnig orðið Psykologi um sálfræði og er svo enn , en orðið Sjælelære er að mestu horfið úr dönsku . Søren Kierkegaard ( 1813 – 1855 ) notaði til dæmis eingöngu orðið Psychologie í verkum sínum , aldrei orðið Sjælelære Orðið sálfræði er nú notað sem íslensk þýðing á orðinu psychologia . Það orð mun fyrst hafa komið fram árið 1590 í titli bókar eftir Rudolf Goclenius sem var prófessor í heimspeki við háskólann í Marburg í Þýskalandi . Bókin hét á latínu : Psychologia : hoc est , de hominis perfectione , animo , et in primis ortu hujus eða Sálfræði : Það er , um fullkomnun mannsins , sál hans og einkum um upphaf hins síðastnefnda . Athyglisvert er að orðið psychologia er aðeins að finna á titilsíðu bókarinnar en ekki í meginmáli hennar ( Vidal , 2011 ) . Elsta dæmið um orðið psychology í ensku mun ( samkvæmt The Oxford English Dictionary ) vera frá árinu 1653 þar sem höfundurinn segir að mannfræði ( Anthropologie ) megi skipta í þrjár greinar , fræðin um líkamann ( Somatologie ) , blóðið ( Hæmatologie ) og sálina ( Psychologie ) en sú grein fjalli um eðli og áhrifavald mannssálarinnar . Á fyrri hluta 18. aldar skrifaði þýski heimspekiprófessorinn Christian Wolff tvö verk á latínu sem hétu Psychologia empirica ( 1732 ) og Psychologia rationalis ( 1734 ) . Málmrista af Chrstian Wolff frá 18. öld . Á fyrri hluta 18. aldar skrifaði þýski heimspekiprófessorinn Christian Wolff tvö verk á latínu sem hétu Psychologia empirica ( 1732 ) og Psychologia rationalis ( 1734 ) . Fyrra verkið fjallaði um sálfræðina sem reynsluvísindi en síðara um „ rökræna sálfræði “ þar sem Wolff freistaði þess að grafast fyrir um innra eðli sálarinnar . Tilraunir í þá veru voru þó fljótt lagðar til hliðar , sálfræðingar á 19. öld lögðu nánast án undantekninga þann skilning í sálfræðina að hún ætti að byggjast á reynslu , vera reynsluvísindi , rétt eins og ensku heimspekingarnir Hobbes , Locke og Hume höfðu lagt áherslu á . Þýski fræðimaðurinn Friedrich Albert Lange kallaði þetta „ sálarlausa sálfræði “ ( þ . Psychologie ohne Seele ) í miklu riti sem hann samdi um sögu efnishyggjunnar og kom fyrst út árið 1866 . Hugtakið „ sálarlaus sálfræði “ féll í góðan jarðveg og bandaríski heimspekingurinn og sálfræðingurinn William James fór til dæmis jákvæðum orðum um það á fyrstu síðum hinnar miklu bókar sinnar Principles of psychology frá 1890 ( sjá enn fremur Jörgen L. Pind , 2006 , bls. 84 ) . Í Orðabók Gunnlaugs Oddssonar , Orðabók sem inniheldur flest fágæt , framandi og vandskilin orð er verða fyrir í dönskum bókum , frá 1819 er orðið sálarfræði gefið upp sem þýðing á danska orðinu Psychologie . Lengi vel var orðið sálarfræði notað í íslensku um það sem nú er almennt nefnt sálfræði . Fyrsta íslenska kennslubókin í sálfræði hét Almenn sálarfræði ( eftir Ágúst H. Bjarnason , 1916 ) . Aðrar kennslubækur eru til dæmis Mannþekking : Hagnýt sálarfræði ( Símon Jóh. Ágústsson , 1945 ) og Sálarfræði I og II eftir Sigurjón Björnsson ( 1973 , 1975 ) . Árið 1981 kom út bók eftir höfund þessa pistils og Aldísi Unni Guðmundsdóttur sem hét Sálfræði : Hugur og hátterni . Hún kom síðar í endurskoðaðri útgáfu árið 2002 : Almenn sálfræði : Hugur , heili , hátterni . Ekki er ólíklegt að þessar bækur hafi átt sinn þátt í að festa orðið sálfræði í sessi , en orðið sálarfræði heyrist nú sjaldan . Sálfræði hefur verið kennd við Háskóla Íslands frá stofnun hans árið 1911 . Lengst af var það sem hluti af námskeiði í heimspekilegum forspjallsvísindum ( frá 1911 til um 1970 ) . Þá hét greinin ætíð sálarfræði . Byrjað var að kenna sálfræði til BA-prófs við skólann árið 1971 og enn hét greinin sálarfræði eða allt til ársins 2000 , en eftir það heitir hún sálfræði ( Kennsluskrár Háskóla Íslands , 1911 – 2000 ) . Jörgen L. Pind ( 2006 ) . Frá sál til sálar : Ævi og verk Guðmundar Finnbogasonar sálfræðings . Reykjavík : Hið íslenzka bókmenntafélag . Kennsluskrár Háskóla Íslands ( 1911 – 2000 ) . Reykjavík : Háskóli Íslands .