137 N u n n a n : 5 ó eg nei kveði við ókjassmálig , vil eg ei afmá þann , sem elskar mig . M ú n k u r i n n : Samt þín mök hríí’a líf á heljarstig . N u n n a n : : | : Mín er sök ein ei nein , þótt ærir þig . : | : Múnkurinn : Hana þá , skemstu vegu skal fara ; eg vil sjá , hvort það er þín alvara . N u n n a n : Skil eg þig , að þú níöist á rnjer frekt , : | : að fella mig , það er æði kallmannlegt . : | : Stattu við .