Minni hlutinn gerir verulegar athugasemdir við þetta frumvarp . Frumvarpinu er ætlað að leggja áherslu á endurreisn og uppbyggingu öflugs innlends fjármálamarkaðar og stuðla að virkri og eðlilegri samkeppni á þeim markaði , tryggja gagnsæi í allri ákvarðanatöku varðandi þátttöku ríkisins í fjármálastarfsemi og tryggja virka upplýsingamiðlun til Alþingis . Allt eru þetta göfug markmið en erfitt er að sjá hvernig þeim verður náð verði frumvarpið að lögum . Minni hlutinn er ekki sannfærður um að þessari umsýslu sé best komið fyrir í nýrri ríkisstofnun . Í minnisblaði frá fjármálaráðuneytinu kemur fram að flest lönd innan OECD hafa smám saman fært forræði eignarhluta til eins ráðuneytis þannig að umsýslan verði samræmd og mælir OECD með því fyrirkomulagi . Ríkisendurskoðun hefur einnig bent á að stofnuninni sé ætlað að sinna verkefni sem fjármálaráðuneytið virðist að flestu fullfært um að leysa af hendi , og það mun auka útgjöld ríkisins um 70 – 80 millj. kr. árlega . Slíkt er erfitt að réttlæta nú þegar við blasir miskunnarlaus niðurskurður á útgjöldum ríkisins . Minni hlutanum finnst bæði hreinlegra og eðlilegra , sé það á annað borð ætlun ríkisstjórnarinnar að koma á miðstýringu í bankakerfinu , að það verði gert með minni yfirbyggingu úr deild í fjármálaráðuneytinu fremur en að ráðherra handvelji fólk til að stýra nýrri stofnun . Bankasýslu ríkisins er ætlað að fylgja eftir eigendastefnu ríkisins en sú stefna liggur ekki fyrir þegar þetta er ritað . Fjölmargir umsagnaraðilar kvörtuðu yfir því að þurfa að veita umsögn þegar eigendastefnuna , sem augljóslega mun hafa mikil áhrif á það hvernig Bankasýslan á að starfa , vantar enn . Fram hefur komið að um eina eigendastefnu verði að ræða fyrir alla banka í eigu ríkisins . Að mati minni hlutans væri æskilegra að ríkið mótaði sér sérstaka eigendastefnu fyrir hverja fjármálastofnun fyrir sig , enda stríðir það gegn samkeppnissjónarmiðum frumvarpsins að hafa eina stefnu fyrir þær allar . Nú þegar flestar fjármálastofnanir landsins eru komnar í eigu ríkisins er eðlilegt að fram komi krafa um að fjármálaráðherra hafi ekki bein afskipti af stjórn bankanna . Í samfélaginu er uppi krafa um að ráðherravald verði minnkað . Við fyrstu sýn virðist hlutverk Bankasýslunnar einmitt vera að draga úr ráðherravaldinu , en þegar málið er skoðað nánar má sjá að fjármálaráðherra eru ætluð mikil völd innan stofnunarinnar . Þau völd felast m.a. í því að ráðherra velur þriggja manna stjórn stofnunarinnar sem svo ræður framkvæmdastjóra . Hér telur minni hlutinn eðlilegra að ráðið sé í stjórn og aðrar stöður stofnunarinnar á faglegum forsendum , t.d. hjá ráðningarstofu eða með óháðri valnefnd .