Þóra Guðmundsdóttir lögmaður reynir að fá endurupptekið mál fatlaðs manns sem situr inni á Sogni fyrir að kveikja í sambýli með hörmulegum afleiðingum . Á sama tíma sækir látin stúlka í að standa við fyrirheit um að passa lítinn dreng . Úr Horfðu á mig : Sambýlið stóð við enda byggðarinnar , ef byggð skyldi kalla . Malbikaðar götur lágu milli auðra lóða sem biðu þess að á þeim risu hús . Við hver gatnamótin af öðrum minntu götuskilti óþægilega á brostnar vonir skipuleggjenda svæðisins . Þess yrði langt að bíða að hamingjusamar fjölskyldur ækju um Mímisbrunn , Friggjarbrunn eða aðra brunna , heim í nýju húsin sín . Ef menn hugðu á húsbyggingar urðu þeir annaðhvort að hafa mikið reiðufé á lausu eða aðgang að hagstæðum lánum en hvorugu var að heilsa nú . Engu var líkara en innantómar skýjaborgir þjóðarinnar hefðu fallið af himnum ofan og lent þarna í jaðri borgarinnar til áminningar um að hægar skyldi fara í sakirnar næst . Hringtorg sem áttu að greiða fyrir umferð gerðu nú ekki annað en að flækja akstur þeirra fáu sem villtust inn í þessa auðu byggð . Þóra starði út um gluggann en Matthew sat undir stýri jafn gáttaður og hún á hverfinu . Í einni beygjunni birtist stakt hús við enda botnlanga . Í stað þess að draga úr óraunveruleikatilfinningunni ýttu þessu einmanalegu híbýli einungis undir hana . “ Ætli fólkið sem varð eldsins vart búi þarna ? ” Matthew benti með höfðinu í áttina að húsinu sem hvarf sjónum þeirra þegar þau óku út úr hringtorginu . Þóra hafði sagt honum undan og ofan af málinu áður en hún bað hann að koma með sér í skoðunarferðina . Henni fannst þægilegra að hafa hann með í för , hér rataði hún ekkert , síst af öllu í myrkri og dálítilli snjókomu . Með þessu móti gat hún einbeitt sér að því að finna sambýlið án þess að þurfa að hafa áhyggjur af akstrinum . Auk þess var skemmtilegra að hafa félagsskapinn . “ Sennilega , ” svaraði Þóra . “ Ég man ekki götuheitið en það er fáum öðrum húsum til að dreifa . ” “ Ætlarðu að banka upá ? ” Rödd hans bar með sér að hann vonaði innilega ekki . “ Nei . Það var ekkert óljóst í frásögn þeirra eða nokkuð sem skipti máli í niðurstöðu dómsins . Þau sáu engan á ferli , heyrðu ekkert , fóru einfaldlega að sofa og vöknuðu svo við brunalykt þegar allt var orðið um seinan . Hver veit nema það komi eitthvað í ljós sem breytir þessari skoðun minni en ég held að ég hafi ekkert við þau að ræða . ”