Margir þeirra sem ég ræddi við í kjölfar Kveiksþáttarins sögðu : „ Tja , eru mútur og „ ómaksgreiðslur “ ekki hefðbundin viðskipti í Afríku “ . Það er vissulega svo að hver dregur dám af sínum sessunaut . Þannig myndi staða hinna fátæku í Afríku ekki batna , en geta „ máttarstólpans trausta “ til að gera gott heima myndi minnka ! “ Ef embættismaður „ biður “ um ómaksgreiðslu , þá á sá sem er beðinn ávallt þann kost að tilkynna athæfið til þar til bærra yfirvalda . Að greiða og ýta þannig undir óheilbrigða viðskiptahætti í framtíðinni . Komist múturnar í hámæli geta viðbrögð alþjóðasamfélagsins á hinn bóginn orðið harkaleg og langtímatapið meira en skammtímaávinningurinn . Sá sem neitar „ ómaksgreiðslu “ kann að baka sér óvinsældir og fjárhagstap til skamms tíma . En til lengri tíma hagnast bæði hann og allir aðrir . Höfundur er prófessor í hagfræði við háskóla Íslands . Kjarninn er vettvangur umræðu og á nýliðnu ári voru 539 skoðanagreinar birtar , stærstur hluti þeirra aðsendar greinar . Okkar tryggð er aðeins við lesendur . Við erum skuldbundin ykkur og værum þakklát ef þið vilduð vera með í að gera Kjarnann enn sterkari .