er fíngerð jurt sem vex oftast á kafi í grunnu vatni . Hún var áður í vatnsbrúðuætt , en hefur nýlega verið flutt yfir í græðisúruætt ásamt öðrum tegundum ættkvíslarinnar . Hún myndar oft allþéttar flækjur í vatninu . Hún hefur gagnstæð , striklaga blöð og blómin eru í öxlum blaðanna . Hún er mjög víða um allt land upp undir 500 m hæð . Hæst fundin við Landmannalaugar í 600 m hæð ( Eyþór Einarsson ) , við Bláfell við Hvítárvatn í 580 m ( Steindór Steindórsson ) , og á Kerlingarflötum á Kili í 520 m ( Sigurður H. Magnússon ) . Þessi tegund hefur lengi gengið undir nafninu C. hamulata , en er nú talin vera afbrigði af þeirri tegund sem nefnd hefur verið C. brutia og hefur stilkuð blóm og aldini . Callitriche brutia var . brutia ( lækjabrúða ) , er mjög sjaldgæf á Íslandi . Blöð síkjabrúðunnar eru af tveim gerðum . Kafblöðin gagnstæð , striklaga og örmjó , 1 - 2,5 sm löng , 0,3 - 0,5 mm breið , með tvær hárfínar klólaga tennur í endann . Flotblöðin eru 5 - 8 mm löng , frambreið , buguð í endann , mynda hvirfingar á greinendunum ef þær ná upp úr vatninu .