Jökullinn hopar og mammútinn hverfur - með meiru . En í þessum ljóðheimi varpar jökullinn enn birtu á örlagaslóðir þar sem margir tímar koma saman . " Ég er vindurinn " segir á einum stað . Hann blæs úr fornum heimkynnum menningar og næðir um það frumstæða mannkyn sem nú eigrar um jörðina og er helsta vandamál hennar . Þegar jökullinn hopar Það ferðast um hug minnfólkið sem kom undan ísnumþegar mammútinn hvarf undir örlögsem jörðinni fylgduen stjörnurnar spruttu á himnihvítar sem garðblómog fylltu hugann þeim grunsem fylgdi hugsun hvers mannsað morgni sem reis eins og fyrirheittungls að sigðhvítri óvissuströnd