Það varð pólitískur jarðskjálfti miðvikudaginn 18. desember , þegar Össur Skarphéðinsson , formaður Samfylkingarinnar , tók af skarið og tilkynnti , að Ingibjörg Sólrún Gísladóttir borgarstjóri yrði í 5. sæti á framboðslista flokks síns í Reykjavík-norður í þingkosningunum 10. maí 2003 . Daginn eftir lýstu þeir Árni Þór Sigurðsson , fyrir hönd vinstri / grænna , og Alfreð Þorsteinsson , fyrir hönd Framsóknarflokksins , yfir því , að þessi ákvörðun Samfylkingarinnar jafngilti því , að borgarstjóri hefði ákveðið að yfirgefa embætti sitt , hún gæti ekki lengur verið sameiningartákn R-listans eftir ákvörðun um að bjóða sig fram gegn samstarfsflokkunum sínum í þingkosningunum . Ítrekuðu þeir með þessu mótmælin frá því september 2002 , þegar Ingibjörg Sólrún lýsti afdráttarlaust yfir því , að hún færi ekki í framboð til alþingis , eins og þá var mjög til umræðu . Í pistli mínum 8. desember rakti ég orðaskipti okkar Ingibjargar Sólrúnar um framboðsmál hennar í borgarstjórn 5. desember . Nú hefur komið í ljós , að hún var ekki að grínast þá heldur að tilkynna , að framboðsmálið væri enn opið af sinni hálfu . Hvort það leiddi til þess , að formaður uppstillingarnefndar Samfylkingarinnar og Össur sneru sér til hennar með ósk um að hún tæki 5. sætið , veit ég ekki . Hitt veit ég , enda hefur það komið fram opinberlega , að þau Össur bundust um það sammælum um síðustu helgi , að Ingibjörg Sólrún settist á listann . Fyrir Össur skipti miklu , að þetta næði fram að ganga , svo að ekki yrði enn á ný sambærileg vandræðastaða fyrir Samfylkinguna og í september . Með yfirlýsingu sinni á miðvikudag " negldi " Össur Ingibjörgu Sólrúnu í framboð og ákvað að gera það nógu fast , til að hún gæti ekki haldið lönguvitleysunni áfram . Að hún hætti nú við að fara í þingframboð er óhugsandi . Samstarfsmenn hennar í R-listanum líða framboðið hins vegar ekki og krefjast þess , að hún ? söðli um ? , það er hætti sem borgarstjóri . Að kvöldi sunnudagsins 22. desember áréttuðu framsóknarmenn í fréttum , að borgarstjóri yrði að víkja eftir fund forystuliðs framsóknarmanna í Reykjavík um málið fyrr um daginn . Vilja þeir fá svör frá borgarstjóra sem fyrst , helst fyrir jól . Er þess beðið með vaxandi óþreyju , að borgarstjóri svari , því að greinilegt er , að hvorki vinstri / grænir né framsóknarmenn hafa ótakmarkaða biðlund . Er með ólíkindum , að forystumaður í stjórnmálum neiti að horfast í augu við óhjákvæmilegar afleiðingar af jafnskýrum yfirlýsingum um , að hann njóti ekki lengur trausts samherja . Raunar spurði Valgerður Jóhannsdóttir , fréttamaður sjónvarpsins , Ingibjörgu Sólrúnu að því í einu viðtalinu í vikunni , hvort afstaða hennar til yfirlýsinga vinstri / grænna og framsóknarmanna væri ekki ? afneitun ? , það er að hún neitaði einfaldlega að horfast í augu við staðreyndir . Hinn 20. ágúst árið 2000 skrifaði ég pistil hér á síðuna um ólíka strauma innan Framsóknarflokksins í Reykjavík gagnvart R-listanum . Þar stóð meðal annars : " Föstudaginn 30. júní birtist síðan viðtal í Morgunblaðinu við Halldór Ásgrímsson , formann Framsóknarflokksins , þar sem hann segir ekki sjálfgefið , að flokkurinn verði þátttakandi í framboði Reykjavíkurlistans í næstu borgarstjórnarkosningum . Telur hann , að Framsóknarflokkurinn hafi ekki notið samstarfsins eins og flokksmenn teldu eðlilegt . Hann sagðist vita , að framsóknarfélögin í Reykjavík myndu fjalla um framtíð samstarfsins innan R-listans í því ljósi , að breytingar hefðu orðið á vinstri væng stjórnmálanna frá því að R-listinn kom til sögunnar . " Það er því síður en svo nýtt af nálinni , að framsóknarmenn í Reykjavík efist um gildi þess fyrir sig að vera í samstarfi innan R-listans . Það er ekki heldur nýtt , að ég fjalli um þessi mál hér á síðunni og skilgreini R-listann frá mínum sjónarhóli . Hef ég á þeim tæpu átta árum , sem ég hef haldið síðunni úti , haft þá skoðun , að R-listinn byggist á jafnvægi milli flokkanna á bakvið listann og hlutleysi Ingibjargar Sólrúnar á milli flokkanna , í raun sé listinn ekki annað en valdabandalag , þar sem Ingibjörg Sólrún tróni á toppnum . Ef jafnvægið raskast , eins og gerðist í póltíska jarðskjálftanum síðastliðinn miðvikudag , hrynur meistaraverkið og fallið verður mest hjá þeim , sem á toppnum trónar . Í kvöldfréttum hljóðvarps ríkisins 22. desember var vitnað til pistils á vefsíðu Valgerðar Sverrisdóttur , þar sem hún kemst meðal annars þannig að orði : " Tvennt stendur upp úr við ákvörðun Ingibjargar Sólrúnar . Annars vegar hefur hún gengið svo berlega á bak orða sinna að hún stendur sködduð eftir . Hins vegar kallar framkoma Samfylkingarinnar fram spurningar um hæfni hennar til samstarfs við aðra stjórnmálaflokka . Þetta tvennt verður Samfylkingunni til vandræða í komandi þingkosningum . Ingibjörg Sólrún á fullt erindi í landsmálin , en þá verður hún að fórna borgarstjórastólnum . Það hafa orðið þáttaskil . Nú lít ég á Ingibjörgu Sólrúnu Gísladóttur sem hvern annan andstæðing minn í pólitík . Því kveð ég hana sem samherja og þakka fyrir samstarfið . " Af öllum , sem hafa fjallað um hlut Ingibjargar Sólrúnar í stjórnmálum vegna þessara framboðsrauna , finnst mér hlutur Dags B. Eggertssonar , óflokksbundins borgarfulltrúa , einkennilegastur . Rökstuðningur hans fyrir því í Morgunblaðinu 7. september , að Ingibjörg Sólrún ætti ekki að fara í framboð og fyrir því núna , að hún eigi að rjúfa grið R-listans með framboði , lýsir óskiljanlegri afstöðu til stjórnmálamanna og hlutverks þeirra . Í fréttum í gær voru lausafrásagnir , óstaðfestar og óljósar , um einhverjar þreifingar af hálfu flokka innan R-listans gagnvart okkur sjálfstæðismönnum . Einkum var gefið til kynna , að þar væru framsóknarmenn á ferð . Kristján Már Unnarsson , fréttamaður á Stöð 2 , náði sambandi við mig í síma á heimili mínu . Sagði hann mikið slúðrað um þessa hluti en ég sagðist ekki vilja láta neitt hafa eftir mér um slíkt slúður , auðvitað ræddu stjórnmálamenn saman , þegar þeir hittust . Hvað þeim fer á milli er hins vegar ekki alltaf það , sem menn ætla . Í hádegisfréttum Bylgjunnar og hljóðvarps ríkisins í dag , þóttist ég heyra spunafréttir , sem áttu rætur að rekja til þeirra , sem vilja skapa óvild á milli sjálfstæðismanna og framsóknarmanna í von um , að það spilli fyrir því , sem um er slúðrað vegna upplausnarinnar innan R-listans . Póltitísk slúður leiðir til pólitísks spuna . En hvaða spuni var í hádegisfréttunum í dag ? Jú , í Bylgjunni var Árni Snævarr með þá ? frétt ? , að við Guðlaugur Þór , stjórnarmenn af hálfu Sjálfstæðisflokksins í Orkuveitu Reykjavíkur , hefðum gagnrýnt Alfreð Þorsteinsson og var gefið til kynna , að þess vegna gætu framsóknarmenn ekki litið okkur réttu auga sem samstarfsmenn , ef R-listinn liðaðist í sundur . Mórallinn í spunanum var þessi : Hvernig í ósköpunum halda menn , að þeir Björn Bjarnason og Alfreð Þorsteinsson geti starfað saman eftir það sem á undan er gengið vegna ágreinings innan stjórnar Orkuveitu Reykjavíkur eða gagnrýni Björns á Alfreð ? Ef einhver hefði ætlað að spinna á þann veg , að víst gætum við Alfreð starfað saman , hefði sá hinn sami getað vakið athygli á því , að við höfum um áratugaskeið átt saman sæti í stjórn Samtaka um vestræna samvinnu , en Alfreð er í þeim armi Framsóknarflokksins , sem styður NATO-aðild og varnarsamstarfið við Bandaríkin á tímum kalda stríðsins og síðan . Brast sú samstaða ekki á miklu meiri spennutímum í íslenskum stjórnmálum en nú ríkja . Í hádegisfréttum hljóðvarps ríkisins 22. desember þótti Kristjáni Sigurjónssyni það fréttnæmast , að hinn 10. desember birtist frá mér lesendabréf í Morgunblaðinu , Róið á röng mið , sem var svar við rangfærslum í grein Jakobs Frímanns Magnússonar í blaðinu nokkrum dögum áður , í lok þessa lesendabréfs svaraði ég einnig Valgerði Sverrisdóttur , sem hafði nokkrum dögum á undan Jakobi Frímanni skrifað grein í Morgunblaðið , þar sem hún gerði lítið úr andstöðu minni við raforkulagafrumvarp sitt og taldi mig hafa fyrirgert rétti til að gagnrýna það , þar sem ég hefði átt sæti í ríkisstjórn , þegar einhverjar útgáfur af frumvarpinu voru þar til umræðu . Valgerður brást við þessari gagnrýni minni á vefsíðu sinni hinn 12. desember og gerir mér þar upp viðhorf til stuðnings við tónlistarlífið í landinu . Fréttnæmast í pistli Valgerðar var , að hún vill að málið , sem hún var með og forsætisráðuneytið úrskurðaði í menntamálaráðuneytið , fari nú í utanríkisráðuneytið , sem vekur enn stjórnsýslulegar spurningar . Þegar ég hlustaði á þessi 10 daga gömlu orðaskipti , úr lesendabréf og af vefsíðu , flutt sem frétt í hljóðvarpi ríkisins einmitt núna , sá ég aðeins eina skýringu á áhuga fréttamannsins , að ýta undir þá vitund , að á milli mín og framsóknarmanna væri ágreiningur . Á þessum sérkennilegu forsendum má síðan halda áfram að spinna eitthvað í tengslum við umræður um hugsanlegt samstarf sjálfstæðismanna og framsóknarmanna í borgarstjórn Reykjavíkur , hvort líklegt sé eða ólíklegt , að af slíku samstarfi verði úr því að slík orð hafi farið á milli okkar Valgerðar Sverrisdóttur . Spunafréttir eru helst forvitnilegar , þegar litið er til áhuga fréttamanna á að flytja þær , hvort hann kviknar inni á fréttastofunum eða hann er kveiktur af öðrum . Þegar um spunafréttir er rætt í Bretlandi , eru mest krassandi dæmin jafnan rakin til þeirra , sem standa næst Tony Blair í Downing-stræti 10 . Ekki er ólíklegt , að óttaslegið Samfylkingarfólk standi á bakvið þennan spuna út af R-listanum , kannski Karl Th. Birgisson , framkvæmdastjóri flokksins , sem á eina sérkennilegustu jólabókina á markaðnum í ár , þar sem birtir eru spunapistlar hans úr útvarpi og blöðum undanfarin ár , hugarburður um menn og málefni í því skyni að gera hlut andstæðinga Samfylkingarinnar sem verstan . Karl Th. á greiðan aðgang að RÚV , þegar hann er ekki að flytja þar pólitískan boðskap , stjórnar hann spurningaþáttum .