Hægt er að miða við ýmislegt þegar spurningunni um hvernig við verðum til er svarað , en oft er talið að við höfum orðið til þegar sáðfruma föður okkar frjóvgaði eggfrumu móður okkar . Eggfruma er stór vegna allrar þeirrar næringar sem hún geymir fyrir hugsanlegan fósturvísi á fyrstu sólarhringum eftir frjóvgun , en sáðfruman er lítil og létt til að geta synt auðveldlega upp í gegnum legháls konunnar og inn eftir eggrás þar sem eggfruma bíður . Hann slæst fram og til baka og knýr þannig frumuna áfram þegar hún syndir upp í gegnum kynkerfi konunnar að eggfrumunni . Þrátt fyrir stærðarmun og mun í lögun hafa því báðar kynfrumugerðirnar jafnmikið af erfðaupplýsingum , það er í genum sem raðast niður á 23 litninga í hvorri . Þetta er hinn eiginlegi getnaður og uppruni nýs einstaklings . Um 24 - 30 klukkutímum eftir frjóvgun skiptir okfruman sér í tvennt , þær frumur verða síðan að fjórum og svo koll af kolli . Á meðan á þessum frumuskiptingum stendur berst fósturvísirinn niður eftir eggrásinni í átt að leginu ( einnig kallað móðurlíf ) . Þessi bólfesta á sér oftast stað á 6. degi frá frjóvgun . Fljótlega fer legkaka eða fylgja að myndast á milli fósturvísis og legslímu . Þetta eru í grófum dráttum fyrstu dagar nýs einstaklings . Það er þó ekkert í útliti hans sem gefur til kynna að um mannveru sé að ræða , enda er það ekki fyrr en um 9 mánuðum seinna að hann er undir það búinn að koma í heiminn úr hinum verndaða þroskunarstað sínum , leginu .