Nú líður að jólum og brátt munum við heyra jólaguðspjallið enn á ný , þessa hugljúfu sögu sem við þekkjum öll . Þar er fyrstur nefndur til sögunnar keisari nokkur sem ber nafnið Ágústus . Hver var eiginlega þessi Ágústus sem mánuðurinn ágúst er nefndur eftir og er fyrstur allra nefndur til sögunnar í guðspjalli Lúkasar ? Sesar ( Júlíus ) hafði með herkænsku sinni og snilld lagt undir Róm alla Gallíu þar sem í dag er Frakkland . Hann hafði stækkað heimsveldið og fært landamæri þess að bökkum Rínarfljóts í austri og að Atlantshafinu í vestri . Þeirra á meðal voru fóstursynir hans Brútus og Cassíus . Eftir dauða Sesars var Markús Antóníus eini eftirlifandi konsúllinn og erfingi að völdunum í ríkinu . En átján ára frændi Sesars er hét Júlíus Sesar Oktavíanus , vildi ekki láta sitt eftir liggja . Árið 31 fyrir Krist mættust stálin stinn þegar herstjóri Oktavíanusar , Agrippa , háði sjóorustu við Antóníus og Kleópötru . Sagan segir að Oktavíanus hafi gengið fyrir drottninguna fögru og tjáð henni að hún yrði svipt öllum völdum . Árið 27 fyrir Krist var hann sæmdur guðlegum nafnbótum og titlaður Ágústus , hinn fyrsti keisari Rómaveldis . Oktavíanus var sá Ágústus keisari sem mætir okkur í jólaguðspjallinu , þar sem segir : „ En það bar til um þessar mundir að boð kom frá Ágústus keisara … ” Enginn ógnaði nú lengur hinu mikla veldi Rómar er teygði sig allt frá Bretlandseyjum til Litlu-Asíu , nema helst germönsku ættbálkarnir við Rínarfljót . Þannig lagði hann undir ríkið Cantabríu , Aquitaníu , Pannóníu og Dalmatíu . Eftir það komst nokkur friður á . Til marks um að friðaröld væri runnin upp lét Ágústus loka hliðum Janusarmusterisins í Róm þrisvar . Hvað er það eiginlega annað en snilld að kunna að láta þá sem best geta stjórnað her um að stjórna , þ.e. hershöfðingjana ? Um leið var öllum mögulegum brellum beitt til að semja frið og snúa andstæðingum ríkisins hverjum gegn öðrum . „ Ágústus renndi einnig stoðum undir hverskonar skemmtanir og hvatti skáld , sagnfræðinga og ræðumenn til dáða . Hann lagði metnað sinn í það að endurreisa konungsættir þeirra landa sem herinn hafði unnið , og gerði þær að bandamönnum sínum . Þannig sátu margir konungar í umboði Ágústusar sem einskonar lénsmenn í eigin ríki . Sjálfur forðaðist hann það nautnalíf og óhóf sem átti eftir að einkenna rómversku keisarana þegar fram liðu stundir . Hann var alltaf klæddur á einfaldan hátt og borðaði aðeins það sem hann þurfti , var hófsemdarmaður á vín og mikill andstæðingur hverskonar gjálífis .