Áður var notuð kvenkynsmyndin gói ( beygist eins og elli ) allt frá því í fornu máli . Leituðu þeir víða og lengi um það land sem nú heitir Noregur . Orðin góa og gói finnast einnig í Norðurlandamálum . Í færeysku er myndin gø , í nýnorsku gjø , go , í sænskum mállýskum göja , gya og í forndönsku gue , gøj . Þær áttu að fara fyrstar allra á fætur , ganga út fáklæddar fyrsta morgun í góu og bjóða hana í garð með þessari vísu : og gakktu í bæinn ; vertu ekki úti í vindinum Þorrinn og góan þóttu erfiðastir vetrarmánaðanna þar sem oft var farið að ganga á matarbirgðirnar . Í söfnum Orðabókar Háskólans er þessi orðatiltæki meðal annars að finna um góuna : Hægt er að þreyja þorrann og góuna Kerling kvað það væri óséð . ,, Því að ekki er öll góa úti enn . " Steinunn Kristjánsdóttir er prófessor í fornleifafræði við Sagnfræði - og heimspekideild Háskóla Íslands . Helstu rannsóknasvið hennar eru miðaldafornleifafræði , norræn fornleifafræði , kirkjusaga , klausturfornleifafræði , kynjafornleifafræði , þróun húsagerða og miðlun vísindalegrar þekkingar .