„ Verði þinn vilji , “ er líklega ein erfiðasta bænin í bæn Drottins , Faðir vor . Maðurinn á erfitt með að hneigja sig frammi fyrir valdi sem hann á ekki stóran þátt í að móta . Ég var einmitt á spjalli , bara í gær , við mann sem lýsti sínu trúarkerfi einmitt á þann veg að hann teldi nánst að guð væri í manninum sjálfum , sér og mér og öllum hinum , en aðallega þó í honum sjálfum og nánast þannig að hann væri sinn guð . Þannig var hans guð en samt sagðist hann vera í kirkjunni og kristinnar trúar . Konan hans , sem kunni varla við hvernig maðurinn hennar ræddi við blessaðan prestinn , var greinilega annarar skoðunar í kristni sinni . Bað hún okkur að afsaka sig þótt við værum í eldhúsinu þeirra . Ég tók því auðvitað vel að maðurinn lýsti trúarkerfi sínu á svo hreinskilin hátt , en var hugsi yfir því sem ég tel að einkenni kirkjuna á okkar tímum í okkar eigin landi . Í öruggu umhverfi góðrar dagvinnu og stjórn á frítíma , á lygnum sjó í lífinu og með börnin uppkomin , þá er ekki undarlegt að menn færi höfund grunvallarreglunnar niður í eigin hugsun og eigið sjálf . Vandinn við það að trúa á eitthvað annað en sjálfan sig , er að þurfa að viðurkenna æðri mátt . Þá þarf að lúta æðri hugsun sem skapað hefur það líf sem við lifum . Það er að vísu mjög gott að hafa trú á sjálfum sér því það er vitnisburður um sterka sjálfsmynd og stjórn á daglegu lífi . Það eykur líkur á því að menn lifi lífi við ákjósanlegar aðstæður og nái markmiðum sínum í lífinu , sem þeim finnst sjálfum vert að keppa að . Það minnkar líkur á að sogast inn undir óskilgreint sjálf annarra einsog þekkt er í mjög brotnum fjölskyldum , t.d. vegna alkóhólisma eða ofbeldis . Það minnkar líkur á því að við sogumst inní illar félagslegar atburðarrásir , svo sem einelti eða sefjun . Sterkt sjálf er forsenda þess að einstaklingurinn fái að njóta sín og nái að sýna hvað í honum býr . Og ég hygg að ef við skoðum samskipti Jesú við aðra menn í frásögnum guðspjallanna sjáum við að hann metur það mikils sem í hverjum manni býr . Í fari Jesú er að sjá mikla virðingu fyrir manngildinu og hann hlustar vel eftir því sem hver maður hefur að segja . Jesús er oft talinn hafa búið yfir eina sterkasta sjálfi og talinn ein þroskaðasta sál sem komið hefur fram í sögu mannkyns . Samt gátu allir rætt við hann . Samt talaði hann við alla menn sem hann hitti á ferðum sínum . Og hann náði sambandi við þá og þeir við hann . Vald Í texta dagsins ( Matteus 8.1 - 13 ) er það hundraðshöfðingi sem var bæði fær um að taka við skipunum og gefa þær ( enda ætti enginn að gefa skipanir sem ekki kann að hlýða ) . Hann var bæði vanur að hlýða fyrirmælum háttsettari manna og ekki vanur öðru en að undirmenn hans færu í einu og öllu eftir boðum hans . Nú ræddi hann við Jesú af því að veikindi sonar hans voru utanvið valdsvið hans og líka þeirra sem yfir honum réðu í Rómverska heimsveldinu . Því fór hann enn hærra og leitaði þess er hann vissi í trú sinni að sækti mátt sinn frá Guði almáttugum . Hann trúði því að æðri máttur , sem hann núna þurfti svo tilfinnanlega að leita til , væri óskiljanlega mikill í samanburði við mannlegan mátt og megin . Svo mikil var þessi trú að hann taldi alveg óþarft að Jesús , þessi heilagi maður , kæmi inn undir þak hans . Nóg að hann segði lausnarorðið . Slys , veikindi , skaði Oft erum við í þeim aðstæðum að finna til algjörs vanmáttar . Veikindi eru eitt og þá ekki síst veikindi þeirra sem við elskum . Það er erfitt að horfa uppá ástvini glíma við alvarleg veikindi og þarf ekki að líta langt . Samfélagið allt stynur þegar einn er fársjúkur og lækningar mannanna virðast lítið duga . Samfélagið stynur þegar alvarleg slys henda einn mann eða þegar saklaust barn er skaðað . Við þurfum stundum að horfast í augun við það slæma en það er nær útilokað annað en maðurinn sjálfur finni til vanmáttar síns af og til . Sumir segja að það sé rangt að leita bara til Guðs í viðlögum en ég tel það þó merki um trú að hinn trúaði veit af Guði þegar máttur hans sjálfs er kominn útyfir þolmörk mannlegrar getu . Við vitum að setningin „ Bænin má aldrei bresta þig “ á við um það endanlega traust sem við eigum í Guði . En hún gæti líka þýtt að við eigum ekki að sýna þá bresti að gleyma að biðja nokkurn einasta dag . Freistingar mannsins eru meiri og fleirri en svo að hægt sé að safna því upp í eina bæn af og til . Sálin er berskjölduð þess á milli og þá jafnvel mitt í dagsins önn , en vont að láta marga daga líða án þess að biðja um sverð og skjöld til varnar því sem á dynur . „ Lát ekkert óhreint komast að þessari saklausu sál , “ segjum við í bæn foreldra fyrir nýfæddu barni og við skírnir . Þá heldur ættum við að biðja um þessa vernd þegar áreitið verður miklu meira og óhreinindum jafnvel ausið á bæði borð yfir manninn á fullorðins aldri . „ Frelsa oss frá illu , “ eru lokaorð upprunalegustu útgáfunnar af bæn Drottins , Faðir vor . Þar í er líka bæn fyrir bata og bæn um að ekkert illt hendi okkur , að við sjálf gerum öðrum ekkert illt og enginn okkur , við sjálf lendum ekki í alvarlegum veikindum né heldur að við verðum leidd að sjúkrabeði þess sem við elskum . Enginn getur tekið sársaukann frá ástvinum eða sorgina yfir veikindastríði og missi , því ef taka ætti svo sterkar tilfinningar burt yrði líka að má út ástina sem við berum til þess er þjáist . Því biðjum við þess að ekkert óhreint eða illt komi að þeim sem við unnum , en von okkar um lausn er frá Guði ( Róm . 12.16 - 21 ) . Á Heimaey fyrir 39 árum Við höfum án efa öll verið í hálfgerðu móki þegar við fyrst heyrðum fréttirnar af rýmingu Heimaeyjar fyrir 39 árum . Og Eyjamenn því meir sem þeir stóðu nær ógninni . Það var mikill atburður þegar jarðeldarnir brutust út og þá má segja að við eigum enn nokkuð í land með að vinna úr því að fullu . Áhyggjur voru miklar um afdrif náungans og í sumum tilfellum meðlima fjölskyldunnar . Æðruleysið einkenndi að vísu það andrúmsloft sem ég hef heyrt lýsingar af héðan úr Eyjum og einnig frá föður mínum sem stóð vaktir í Þorlákshöfn og víðar þar sem skip og bátar komu að með íbúana og líka seinna heilu og hálfu búslóðirnar . Slíkir ógnarkraftar sem leystir voru úr viðjum jarðar fá alla menn til að þagna og íhuga stöðu sína alveg uppá nýtt . Kraftar náttúrunnar eru miklir og meiri en mannlegur máttur . Það kennir okkur að vissulega er til æðri máttur sem maðurinn verður að beygja sig fyrir . Í þeim tilfellum hefur hann oft ekki mikið ráðrúm til að velta því fyrir sér í rólegheitum yfir eldhúsborðinu hvort guð , sem í honum sjálfum býr , gæti kannski verið hið æðsta afl í heiminum . Við sem höfum staðið frammi fyrir ógnarafli náttúrunnar og líka fundið hvernig ómæliskraftur Drottins er okkur hliðhollur þegar mest á reynir , hljótum að velta því fyrir okkur hvort ekki væri betra að leita handleiðslu hans frá degi til dags , alla daga , í stað þeirra daga einna sem veröldin hvolfir öllu af stalli sem áður var . Gleymum aldrei að þakka , sérstaklega núna þegar Eyjamönnum fjölgar sem fæddir eru eftir gos . Þess vegna syngjum við á eftir „ Nú gjaldi Guði þökk , “ því ekki má það gleymast eitt einasta ár , að við þökkum þeim sem bjargar og þökkum þeim Guði sem leiðir . Umfram allt þurfum við að þakka þeim góða Guði sem getur hjálpað . „ Ekki snefill af sjóveðri “ Ég hef aðeins minnst á áföll og strand í lífinu og þegar gefur á bátinn . Þetta þekkjum við hér við Eyjar því bara síðast fyrir nokkrum dögum var svo illt veður og sjólag hér við Eyjar að ég get ekki nefnt bræluna réttu nafni í prédikun án þess að valda hneykslan , en það var þó hægt að segja að „ ekki var snefill af sjóveðri “ . Þetta sögðu skipstjórarnir hér áður fyrr þegar vomur voru á þeim að leggja á miðin og djúp . Blind sker og leið til lífs Í einu svona spjalli var einnig verið að ræða strandið mikla við eyjar Ítalíu , sem líklega er dýrasta strand sögunnar í krónum talið . Þá hafði einn í hópnum eftir reyndum skipstjóra , sem spurður hafði verið af einum áhyggjufullum um borð , hvort hann þekkti ekki örugglega öll skerin þar , sem þeir sigldu . Skipstjórinn sagðist ekki þekkja skerin mjög vel og vildi helst ekki kynnast þeim , en það væri ekkert að óttast af því að hann þekkti leiðina vel á milli þessarar skerja . Það er betra að þekkja leiðina í gegn heldur en allt sem getur stoppað okkur . Í þessum hópi var líka læknir , en hann varð að viðurkenna að skipstjórinn hefði betur , því hann hefði verið lengi í háskóla að læra allt um sjúkdóma , en ekkert um heilbrigt líf . Leggjum því allt kapp á það að læra að þekkja leiðina til hjálpræðis , leiðina til björgunar , leiðina til lífs , en hana vísar Drottinn svo sannarlega . Hann er sá sem farið hefur um alla sjói og öll höf , alla heima , og fundið leiðina til að sigra að eilífu . Þennan sigur lífsins hefur hann þegar gefið okkur hlutdeild í og það er mikil synd ef við lærum ekki að segja fram þessa bæn : „ Verði þinn vilji svo á jörðu sem á himni “ – og líka í lífinu mínu . Við byrjum allavega á því að færa honum þakkargjörð fyrir lífið og syngjum öll saman þennan sálm á eftir , sem sunginn hefur verið þennan kirkjudag í 39 ár . Með þökk til Guðs játum við trú á þann Drottinn sem ríkir um eilífið , æðri en allt , en samt svo nærri okkur , sem við höfum reynslu af , því hann er Guð guðanna og Drottinn drottnanna ( 5 . Mós . 10.17 - 21 ) . Með trú á hann , sigrum við allt illt með góðu einu og fáum enn meira tilefni til þakkargjörðar , sem hann fær að ráða meiru í okkar lífi í framtíðinni . Fyrir það sé Guði dýrð , svo sem var í upphafi , er núna og verður alla tíð .