Í síðarnefndu bókinni er að finna stuttan pistil undir heitinu “ Hví skyldu menn amast við bókinni ? ” Á þessum árum var ekki nærri eins algengt að ungt fólk gæfi út efni sitt á bók , bókamarkaður var lítill og frumstæður og einatt þurftu höfundar að safna áskrifendum til að eiga fyrir prentkostnaði . Máttugasta hvataafl ungra manna er frægðarþorstinn , þráin eftir opinberri viðurkenningu . Hefur niðurlagið lengi verið í uppáhaldi hjá mér – kannski af því ég sýslaði sjálfur svo lengi við bókaútgáfu : ,, Og hví skyldu vér amast við bókinni ? En sá voði vogir yfir þér alla ævi þína , að rithöfundur setjist inn til þín og þylji yfir þér heila syrpu af óprentuðum ljóðum . Bækur eru saklausir hlutir , en rithöfundur eru ægilegar verur . " Það var þegar tunglið skein úr austri . Hvað er ég ? Fólk bar djúpa lotningu fyrir henni . Ég vissi ekki af hverju , nema þegar amma mín hafði fengið andarteppukast um nóttina eða skjöldótta kýrin bölvað mikið , þá vissi ég alltaf til hvers ég krossaði mig . Þegar ástfanginn er kvæntur sinni elskuðu , hættir hann smá saman að tilbiðja í henni sálina , vegna þess að hann er farinn að þekkja hana . Það kalla þeir fágaða siðmenningu . Íslenskur aðall Megnið af volæði veraldarinnar stafar af skorti á ímyndunarafli . Þá var allt orðið óskírt og djúpt og dularfullt og ískyggilegt og spennandi , og verkaði miklu verulegar og smaug dýpra inn en við dagsbirtuna . Ég hefi orðið að gera mér að góðu að vera bara vesæll fræðimaður . En í logni og ládeyðum var yfirborð þess unaðslega heillandi , og þá langaði mig mikið til að róa út á það . Í Suðursveit bls 109 - 111 Hefur nokkurn tíma verið uppi Íslendingur sem er eins eðlilegur í sér og ég Gegnumsýrður af heilögum innblæstri sem blóðmörskeppur í blásteinslegi , titrandi af hamstola lyftingu , vaggandi af ómþýðum englaröddum , er til mín hljóma gegnum gengishrun og öreigahróp vorrar vesölu jarðar , tvíhendi ég pennastöngina þér til dýrðar , þér til eilífrar dýrðar og vegsömunar , sáluhjálpar og syndakvittunar , hvar af þú ljómar og forklárast eins og sólbakaður saltfiskur frammi fyrir lambsins stól . En síðan ver ég oft miklum tíma í að endurbæta efnið og fága stílinn , því að þar á vandvirkni mín sér engin takmörk , ef annað brýnna kallar ekki að . Íslenskur aðall Af öllum " dauðum hlutum " fannst mér steinarnir mest lifandi En það sat í mér frá því ég mundi eftir mér , að allt væri lifandi og með vissu viti . Það stríddi á mig að fá að vita réttar áttir . Áttir og vegalengdir , það var það fyrsta sem ég man til að mig langaði að vita með vísindalegri nákvæmni . Gestir í dag : ... 157 Gestir þennan mánuð : ... 1247 Gestir á þessu ári : ... 129151