Þá er hvíldardagurinn var liðinn , keyptu þær María Magdalena , María móðir Jakobs og Salóme ilmsmyrsl til að fara og smyrja hann . Og mjög árla hinn fyrsta dag vikunnar , um sólarupprás , koma þær að gröfinni . Þér leitið að Jesú frá Nasaret , hinum krossfesta . Hann er upp risinn , hann er ekki hér . Það eru margir stórir dagar í kirkjunni þessar vikurnar og rekur hver viðburðurinn annan . Varla að nokkur hafi undan að fylgjast með því öllu og svo líka fermingarnar fyrir og eftir páska . Nú er enda stærsta og mesta hátíð kristinna manna , sjálfir páskarnir , en messuhaldið er í anda þess ; hver dagur með sínu móti að minnast alls þess er gerðist hjá Jesú dag fyrir dag . Er ég þó ekki að tala um hinn litúrgíska páskahlátur sem var formlegt fyrirbæri í páskamessunni . Þetta vakti hlátur vegna þess hvað þetta er vitlaust . Hjá þeim sem ekki sér helgi föstudagsins langa eða sér hana og er ráðinn í hafa hana að engu er auðvitað að lifa bara einn föstudaginn enn í ársins hring . Hjá honum eru allir dagar jafnir . Ekki veit ég um nokkra þjóð , þótt slík dæmi megi eflaust finna , sem heldur annan í páskum helgan dag . Fíflaleg uppákoma vantrúarmanna vekur mér því bara hlátur og þó væri ef til vill nær að tala um aðhlátursefni , fyrst fólk getur verið svo lokað í eigin heimi eða blint í þröngsýnni lífsskoðun sinni , þeir sem vildu sjálfsagt segja eitthvað voða merkilegt með því athæfi að halda bingó á gömlum messutíma föstudagsins langa . Ég vil aðeins skýra það nánar með dæmi frá Ísraelsríki nútímans . Og það sem meira er , er að hann skapaði þennan dag og hvíldist sjálfur af öllu verki sínu . Þannig að hvíld Guðs verður til að gefa þessum degi helgi sína og fyrir hvíld skaparans er hvíld mannsins heilög . Áður fyrr voru páskastoppin tilefni til mannfagnaða og gleði yfir því að hittast og skemmta sér , því sjaldan voru jafn margir inni á sama tíma . Það hefur verið mikið um páskahlátur í Eyjum kynslóð eftir kynslóð og enn er það svo að ef stórir hópar vilja hittast er ekki úr vegi að velja þessa daga , þótt kristilegir helgidagar séu , til að ná saman og hafa jafnvel bara nokkuð hátt á köflum . Ekki einu sinni í einn og einn klukkutíma sem messan tekur . Hér einsog víðar óttast ég mest það sem kallað hefur verið tómlæti samtíðarmanna minna , tómlæti sem segir að það hljóti að vera í lagi að hver maður geri bara það sem honum sýnist . Ég óttast að tómlæti en ekki árásir á kristna trú sem muni valda henni mestum skaða gagnvart því sem heilagt er . Það er ekki svo í mínum huga að helgi þess heilaga sé mjög hætt komin hér í Eyjum og bið ég ykkur að skilja ekki orð mín þannig þegar ég segi að okkur hafi farið aftur í vissum efnum sem snýr að kirkjurækni . Það er hins vegar æði margt sem glepur og trúlega er mun meiri þörf á að auglýsa betur en gert er hvað til friðar kristins manns heyrir í kirkjulegum efnum . Það er eiginlega fáránlegt hversu auðvelt er að gleyma að fara til kirkju í hátíðarmessur og helgar guðsþjónustur . Það held ég að sé alveg stórmerkileg staðreynd um okkur hér . Sjáið hvernig þetta er innbrennt í peyjana sem sátu hér uppi á lofti og fylgdust með því eitt sinn er presturinn gekk hér skrýddur inn . Annar sagði þá upphátt : “ Sjáðu þarna er Guð . ” “ Það er ekki lengur einn siður í þessu landi eins og lögfest var á sínum tíma á Alþingi hinu forna . Um það snýst þetta nú allt hjá okkur hversu heit eða innileg sem hin kristna trú annars er hjá hverjum og einum frá einum tíma til annars . Hin nýja sköpun Drottins skóp helgi hins nýja skilnings á páskadegi kristinna manna og hinn nýji sáttmáli tók ekki aðeins gildi , heldur var honum þrykkt á enni og á brjóst hverrar kristinnar sálar með krossmarki trúarinnar . Af því tákni krossins er maðurinn helgaður og undir það tákn krossins , tákn hins nýja sáttmála , helgum við okkur signt og heilagt , það er að segja á virkum dögum og helgum . Vegna sigurverksins sem Kristur vann er sigurhátíð sæl og blíð hjá okkur núna og gleymum því aldrei .