Bogaljósin voru mjög öflugir ljósgjafar ( aflið gjarnan talið í kW ) og hentuðu því vel til dæmis í ljóskastara og sviðslýsingu . Ef rafsvið verður hins vegar nógu stórt ( það er nógu mikill spennumunur verður yfir stutta vegalengd ) getur gasið jónast og orðið rafleiðandi . Það er auðveldara að jóna heitt gas en kalt . Þessir ljósgjafar eru byggðir upp á sama hátt , með gas á milli tveggja rafskauta . Virka efnið í flúrperum er kvikasilfursgufa , sem gefur skarpt blágrænleitt ljós sem þó er samsett úr mörgum litum . Til að milda litasamsetninguna er glerrörið sem inniheldur gasið húðað að innan með fosfórdufti . Duftið deyfir grænbláu litina og endurgeislar rauðleitara ljósi og jafnar þannig litadreifinguna . Nafngift perunnar tengist því að endurskinið eða ljómunin fer í gegnum ferli sem kallast flúrljómun . Frekara lesefni um bogaljós má finna á eftirfarandi síðum : Sigurjón Baldur Hafsteinsson er prófessor í safnafræði við Félags - og mannvísindadeild Háskóla Íslands . Rannsóknir Sigurjóns Baldurs hafa meðal annars snúið að viðhorfi Íslendinga til dauða og sorgar , en þau viðhorf eru tengd félagspólitískum breytingum sem orðið hafa á Íslandi á undanförnum þrjátíu árum .