Siggi horfði agndofa upp eftir tröllinu sem kom út úr Ævintýralandinu fram á búðargólfið . Hvílíkt furðuverk ! Nefið stóð eins og meðalstór agúrka út úr groddalegu andlitinu og á því miðju sat gerðarleg bóla . Tennurnar voru skakkar og skældar . Hörundið var eins og úfið hraun . Augun voru skringilega sundlaugargræn . Eldrautt hárið minnti á slitrur úr vírbursta . Og fötin ! Rytjulegt gæruvesti , buxur niður á miðja kálfa og röndóttir sokkar . Hann ætlaði að taka til fótanna en þessi mikli risi bað hann að bíða . - Ekki vera hræddur við mig ! sagði hann mjóróma . Ég er bara venjulegur tröllastrákur . Tröll eru bestu skinn . Og eins og til að sýna að ekkert væri að óttast brosti hann út að eyrum . Og sagðist heita Dusi . - Hvað heitir þú , angaskinnið ? - Siggi . - Hvað ertu gamall ? - Níu ára . - Ekki er það nú hár aldur . Veistu hvað ég er gamall ? - Nei . - Hundrað fimmtíu og sex ára . Siggi gat ekki annað en brosað . - Það getur enginn orðið hundrað fimmtíu og sex ára ! - Ójú , sagði Dusi . Við tröllin ! Mamma mín til dæmis , hún Grýla ... hún er fimm - eða sexhundruð og eitthvað .