Það hefur ekki farið framhjá nokkrum manni að við glímum við einhverja mestu flóttamannakrísu frá því að seinni heimsstyrjöldin reið yfir . Talið er að þá hafi um 60 milljónir Evrópubúa freistað þess að flýja styrjöldina og fátæktina sem henni fylgdi . Í dag eru það hins vegar ekki Evrópubúar sem forðast óöryggi og halda til annarra landa í leit að einhverju betra , heldur er flúið til Evrópu . Flóttamannavandi samtímans á að mestu leyti rætur sínar að rekja til Miðausturlanda , nánar tiltekið til atburðar sem hlotið hefur heitið arabíska vorið . Atburðar sem kenndur er við árstíð blómstrunar og endurfæðingar en hefur þvert á móti leitt til óstöðugleika , ótta og dauða . Íbúar Miðausturlandanna höfðu áður búið við samfélag þar sem lífsgæði voru samanburðarhæf við ríku og þróuðu ríkin . En nú hertist tak stjórnvaldanna á alþýðunni með hverjum deginum , og almenningi ofbauð . Spilling virtist vera á hverju strái , mannréttindabrot voru daglegt brauð og stéttarskiptingin varð ýktari . Atvinnuleysi var mikið og ójöfnuður jókst á meðan stjórnvöld og valdamenn böðuðu sig í gulli , því sem næst . Almenningur var að fá nóg . Eldurinn sem átti að þýða ískaldan veturinn Upphaf vorsins er almennt talinn vera atburður sem átti sér stað í Túnis þann 18. desember árið 2010 . Vörur saklaus manns að nafni Mohamed Bouazizi , sem sá einn um 8 manna fjölskyldu með sölu grænmetis , voru gerðar upptækar af hinu illa ríkisvaldi . Þegar hann leitar síðan réttar sín vegna illrar meðferðar lögreglunnar neitar ríkisvaldið honum um áheyrn . Bouazizi fær nóg , talar ekki við nokkurn mann , fer að ráðhúsinu og kveikir í sér . Ómeðvitað átti bál Bouazizi eftir að breiða úr sér út um alla álfuna . Röð kröfugangna , mótmæla , bæði friðsamlegra og ofbeldisfullra , uppreisna og borgarastyrjalda skópu nýjan svip heimshlutans . Þau stórfelldu félagslegu öfl sem leyst voru úr læðingi mörkuðu djúp spor í flestum ríkjum heimshlutans . Sýrland hefur setið ofarlega í fréttaflutningi helstu miðla enda óumdeilanlegt að þar hefur byltingin valdið hvað mestri eyðileggingu og harmleik . Þó að sviðnari jörð er vart hægt að finna en í Sýrlandi er ljóst að byltingin teygði anga sína víðar og urðu sum lönd fyrir meiri áhrifum en önnur . Í Túnis , þar sem Bouazizi bar eld að sjálfum sér , var ríkjandi ríkisstjórn steypt af stóli . Í kjölfarið fylgdi mikið umrót á stjórnháttum landsins sem lauk með nýrri stjórnarskrá . Árið 2014 kusu íbúar landsins síðan í fyrsta sinn í lýræðislegum forsetakosningum síðan landið fékk sjálfstæði árið 1956 . Egypska byltingin fylgdi síðan mótmælunum í Túnis . Í henni hrökklaðist þáverandi forseti Egyptalands Hosni Mubarak frá völdum en hann hafði farið fyrir stjórn Egyptalands hátt í þrjátíu ár . Breyttir tímar virtust í nánd , tími lýðræðis með vilja fólksins í fararbroddi . En von fólks um betri framtíð féll fljótt í skugga valdaráns , sem framkvæmt var af her landsins . Herinn steypti þar af stóli lýðræðislega kjörnum leiðtoga landsins , Mohamad Morsy , og í stað hans settist Abdel Fattah el-Sisi , herforingi , í valdastólinn . Árið 2014 voru forsetakosningar haldnar og bar Sisi sigur úr bítum með 96% atkvæða . Lítið hafði breyst . Mótmæli í Jemen hófust 27. janúar 2011 og fylgdu þau fordæmi mótmælanna í Túnis og Egyptalandi . Upphaflegar kröfur mótmælenda voru skýrar : langþreyta fólks á viðvarandi atvinnuleysi , slæmum efnahagslegum skilyrðum , spillingu og fyrirhuguðum breytingum á stjórnarskrá landsins til þess styrkja völd ríkjandi stjórnar enn frekar . Kröfur mótmælenda stigmögnuðust og brátt voru þeir farnir að krefjast afsagnar forsetans Ali Abdullah Saleh . Hann gafst þó ekki upp þegjandi og hljóðalaust . Eftir kröftug mótmæli sem staðið höfðu um nokkurra mánaða skeið var hernum sigað á mótmælendur þann 18. mars í höfuðborg Jemen . 52 manns létu lífið . Árásin átti eftir að reynast örlagarík og leiddi til mikils brottfalls úr hernum og afsagna í ríkisstjórninni . Stjórn landsins hafði runnið ríkisstjórninni úr greipum . Að lokum samþykkti Saleh samning þess efnis að vald hans færðist til varaforsetans Abd Rabbuh Mansur Hadi . Lýðræðislegar forsetakosningar voru haldnar í Jemen þann 21. febrúar árið 2012 og var Hadi eini frambjóðandinn . Hann fékk 99,8% atkvæða og var þar með 33 ára valdatíð Saleh lokið . Vegur lýðræðis virtist loksins markaður og Jemen hafði tekist að hrekja frá völdum táknmynd eldri tíma . Sælan var hins vegar skammvinn og var ríkisstjórn Hadi hrakin frá völdum af Houthi uppreisnarmönnum í byrjun ársins 2015 . Líkt og mótmælin í Jemen hófust mótmælin í Barein friðsamlega í byrjun árs 2011 . Kröfur mótmælenda snérust aðallega að auknu pólitísku frelsi og mannréttindum ásamt jafnrétti fyrir Sjía múslima landsins , en Súnní múslimar eru langáhrifamesti þjóðfélagshópur landsins . Það var ekki fyrr en öryggisveitir landsins gerðu skyndiárás að samkomustað mótmælenda á Perlutorgi í höfuðborginni Manama , með þeim afleiðingum að fjórir lágu í valnum og hundruðir særðust , að kröfur mótmælenda breyttust . Nú kröfðust þeir endaloka konungdæmis Hamad bin Isa Al Khali-fa . Mótmælin stigmögnuðust þar til þann 14. mars þegar yfirvöld fengu liðsauka frá nágrönnum sínum í Sádi-Arabíu og Sameinuðu arabísku furstadæmunum sem sáu um að binda enda á mótmælin . Daginn eftir lýsti Hamad bin Isa Al Khalifa því yfir að neyðarlög hefðu tekið gildi í landinu . Mótmæli héldu áfram síðar en með litlum árangri , mótmælendur fengu ekki sínu framgengt . Konungdæmið ríkti enn og kröfur þeirra urðu að engu . Valdbeiting yfirvalda gagnvart friðsælum mótmælum sem dró yfir 100 manns til dauða voru harðlega gagnrýnd og fordæmd af alþjóðasamfélaginu . Í júní sama ár var gefin út skýrsla sem fór yfir atvik mótmælanna . Í skýrslunni voru staðfestar skipulagðar pyntingar ríkisstjórnarinnar til að kæfa niður mótstöðu mótmælenda . Frásagnir skýrslunnar voru óhugnanlegar en þar kom meðal annars fram að föngum væri gefið raflost , þeir beittir barsmíðum og einnig að augu fanga hefðu verið stungin úr . Mótmæli í Líbíu hófust 15. febrúar 2011 og leiddu þau af sér hörð átök á milli mótmælenda og stuðningsmanna Muammar Gaddafi . Átökin þróuðust fljótlega út í blóðuga borgarastyrjöld sem dró þúsundir manna til dauða . Alþjóðasamfélagið fordæmdi ríkisstjórn Líbíu . Þann 17. mars 2011 lýsti Öryggisráð Sameinuðu þjóðanna yfir flugbanni á líbísku yfirráðasvæði vegna mikils mannfalls óbreyttra borgara . Í ályktuninni sem Öryggisráðið samþykkti var að finna heimild til frekari hernaðaraðgerða . Tveimur dögum síðar hófu Frakkar , Bandaríkjamenn og Bretar loftárásir gagnvart fylgismönnum Gaddafi . Að lokum unnu uppreisnarmenn sinn sigur og Gaddafi var hrakinn frá völdum eftir að hafa setið 42 ár við stjórntaumana . Uppreisnarmenn hefðu fengið sínu framgengt með aðstoð vesturveldanna . Í kjölfar þess tómarúms og óstöðugleika sem skapast hafði við brotthvarf Gaddafi hófu mismunandi hópar sína valdabaráttu . Árið 2014 skall á ný borgarastyrjöld sem átti eftir að leiða þúsundir manna til dauða . Mistekist hafði að búa Líbíu undir þá tíma sem fylgdu eftir dauða Gaddafi og hefur Barack Obama sagt orðrétt að það hafi verið hans mestu mistök í forsetatíð sinni . Mótmæli hófust í Sýrlandi 15. mars 2011 í kjölfar handtöku og pyntingar lögreglunnar á 15 ungmennum sem höfðu ritað slagorð á veggi sem níddu ríkisstjórnina . Mótmælendur kröfðust afnáms neyðarlaga sem ríkt höfðu í 48 ár og höfðu verið beitt til handahófskenndra handtakna og til að koma í veg fyrir pólitíska andspyrnu . Þeir kröfðust einnig meira frelsis og endaloka spillingar ríkisstjórnarinnar . Ákafi mótmælanna jókst hratt . Þann 18. mars lentu mótmælendur í útistöðum við lögregluna . Fjórir létust . Það var svo 20. mars sem skríll bar eld að höfuðstöðvum Ba‘ath flokksins . Lögreglan brást við með því að hefja skothríð á hópa fólks . 15 létu lífið . Eftir ógeðfelld viðbrögð stjórnvalda við mótmælunum breyttust kröfurnar snarlega . Nú vildi fólkið sjá sjálfan forsetann , Bashar al-Assad , stíga frá . Hundruðir þúsunda mótmælanda héldu út á götu og kröfðust afsagnar Assad . Valdbeiting stjórnvalda í þeim tilgangi að bæla niður mótmælin ýttu aðeins undir elju mótmælenda . Eftir því sem að ólgan jókst hóf ríkisstjórnin að beita stórfelldum hernaðaraðgerðum til að bæla niður mótspyrnu . Hægt og bítandi fóru uppreisnarsveitir að myndast , betur vopnaðar og skipulagðar . Ofbeldi og átök á milli fylgismanna Assads og uppreisnarmanna um borgir , bæi og landsvæði héldu áfram og áttu einungis eftir að versna . Átökin leiddu á endanum til blóðugrar borgarastyrjaldar sem hefur dregið tæplega hálfa milljón manns til dauða . Það sem hófst sem einungis enn önnur uppreisn Arabíska vorsins leiddi til mannskæðrar borgarastyrjaldar og átti eftir að verða taflborð valdabaráttu stórvelda heimsins . Afskiptasemi stórveldanna hafa gefið átökunum nýja vídd . Eiginhagsmunapot þeirra hafa stuðlað að frekari og blóðugri átökum en ella . Bandaríkin , Bretar og Frakkland styðja við uppreisnarmenn á meðan Assad og ríkisstjórn Sýrlands nýtur stuðnings Íran , Hezbollah og Rússlands . Í öllu umrótinu og ringulreiðinni sem skapaðist í Sýrlandi sá nýr leikmaður sér leik á borði : ISIS . Hryðjuverkasamtökin hafa markvisst unnið að því að söðla undir sig land í Sýrlandi og Írak í þeim tilgangi að koma á kalífdæmi með Sjaría lög að leiðarljósi . Vori lokið en sumar hvergi í nánd Tímabilið sem fylgdi í lok vorsins hefur stundum , réttilega , verið kallað Arabíski veturinn . Arabíska vorið náði vissulega fram nýjum ríkisstjórnum og breyttum stjórnarháttum en því mistókst að tryggja viðvarandi frið . Miklar vonir voru bundnar við að nýir lýðræðislega kjörnir fulltrúar myndu færa fram betri stjórnarhætti og lífsskilyrði fyrir fólkið sem barðist hafði fyrir breytingum . Án góðrar áætlunar um örlög álfunnar leiddi hið breytta ástand hins vegar einungis til ringulreiðar . Hið Arabíska vor hefur raunar verið rænt af öfgakenndum fylkingum Íslamista sem notfæra sér óstöðugleikann til að skapa sér kalífdæmi . Víða eru uppreisnarsveitir orðnar öflugri en herir ríkjanna sem úrkynjast hafa í ósamhæfðar og í raun óhæfar hersveitir . Aðskilnaður ríkis og trúar fer minnkandi . Deilur á milli Sádi-Arabíu , sjálfsskipaðs verndara Súnní múslima , og Írans , leiðtoga Shia múslima , gera slæma stöðu enn verri . Utanaðkomandi aðilar hafa dregist inn í átökin , Bandaríkjamenn leiða flughernað gagnvart ISIS og Rússar styðja hart við bakið á Assad Sýrlandsforseta . Arabar eru í sífellt meira magni að verða sundruð þjóð flóttamanna , útlaga og innflytjenda . Ljósmyndin var fengin frá hinum ótrúlega vef Google .