En þegar eitthvað snertir okkur , snertir raunverulega við okkur , þá höfum við skoðanir og margir hrópa á torgum þegar kennivaldi þeirra er ógnað líkt og þegar rætt hefur verið um réttindi kvenna í ákveðnum kirkjudeildum , prestsvígslu jafnvel og réttindi samkynhneigðra svo eitthvað sé nefnt . Þá erum við fljót að veifa kennivaldinu í óttablandinni lotningu og berja fólk með því miskunnarlaust . „ Við vorum þjóðfélag í dauðateygjunum , sagði frænkan Lydía , vegna of mikils frelsis . “ Þessi orð birtast á einni af upphafsíðum bókarinnar „ Saga þernunnar “ eða the handmaid´s tale eftir kanadísku skáldkonuna Margaret Atwood frá 1986 . Þetta er skáldsaga sem flokkast sem dystópía en dystópía er sýn á framtíðarsamfélag sem hefur þróast í neikvæða mynd af útópíu . Í bókinni gerir Atwodd grín að þeim sem tala fjálglega um hefðbundin gildi og gefa í skyn að konur eigi að verða eingöngu eiginkonur á ný . Hættan er sú að það sem þú boðar , verði að veruleika . Eignir þeirra og annarra jaðarhópa eru frystar og opinber réttindi afnumin . Konur eru þannig fluttar undir yfirráð eiginmanna sinna eða náskyldra karlkyns ættingja . Konur glata þannig mennsku sinni og eina hjálpræði þeirra er í gegnum barneignir . Eftir byltinguna hefur ófrjósemi grasserað og þess vegna er það eftirsóknarvert fyrir hverja þernu að verða barnshafandi því þá losnar hún við að vera send í nýlendurnar en þangað er þau send sem eru ekki nothæf í hinu nýja lýðveldi en þar eru á meðal órfjóar konur , feministar , samkynhneigðir , ekkjur , nunnur og vændiskonur . 10.38 - 42 . Hans örlög verða aldrei kunn en þernan er alla bókina að velta örlögum hans fyrir sér og á alltaf von á að sjá hann látinn , á opinberum stað þar sem fangar eru látnir hanga eftir að þeir hafa verið teknir af lífi . Öðrum víti til varnaðar . Þetta er rödd kennivaldsins sem við þekkjum svo vel í öllum trúarbrögðum . Öll trúarbrögð eru byggð á ákveðinni kenningu og hver kenning hefur rödd . Í þessu tilviki er það frænkan Lydía sem segir okkur hvernig hlutum er háttað í þessu nýja ríki . Þó að það komi aldrei fram í bókinni að þetta sé sérstaklega kristið ríki og flestar tilvísanirnar í Biblíuna komi út GT , þá þarf ekki að fara lengra en í hina kristnu hefð , í hið kristna kennivald til að sjá margt af hugmyndfræði frænknanna lifa góðu lífi . Margt af því sem við erum enn að kljást við í dag sem kirkja og kristið fólk . Ég er einnig að tala um það sem kirkjuhefðin hefur skilað okkur . Kirkjufeðurnir gömlu , miðaldakirkjan , siðbót og heimur nútímans . Því Adam var skapaður fyrst , síðan Eva . Tvíhyggja , andstæður milli efnis og anda , þar sem konan hefur staðið fyrir efnið og karlinn fyrir andann , tengslaleysi , ótti og afskiptaleysi er meðal þess sem þessi hefð hefur skilað okkur . Við höfum verið hrædd við að víkja frá þessum reglum af því að þau eru talin vera hluti af boði Guðs . Mörg hver viljum ekki kannast við þetta og teljum okkur lifa heimi jafnréttis , þar sem allir hópar samfélagsins sitja við sama borð . En þegar eitthvað snertir okkur , snertir raunverulega við okkur , þá höfum við skoðanir og margir hrópa á torgum þegar kennivaldi þeirra er ógnað líkt og þegar rætt hefur verið um réttindi kvenna í ákveðnum kirkjudeildum , prestsvígslu jafnvel og réttindi samkynhneigðra svo eitthvað sé nefnt . Þá erum við fljót að veifa kennivaldinu í óttablandinni lotningu og berja fólk með því miskunnarlaust . Hún er orðin fangi eigin boðunar . Í fjallræðu Jesú Krists sjáum við boðun hans í sinni tærustu mynd . Þessi fallega ræða hefur verið mörgum umhugsunarefni . Þau boða okkur andstöðu við óréttlæti , köllun eftir réttlæti , huggun í sorg og frið inn ófriðarins aðstæður . Gleymum ekki hverja Jesú umgekkst í sínu lífi , hvaða fólki hann náði tengslum við , sýndi áhuga og gaf líf . Við höfum alltaf átt val , alveg frá upphafi . Það hefur verið val manna að lesa frekar 2. sköpunarsöguna í 1 . Við getum valið það sem skilur okkur eftir ein úti á berangri í ótta og þögn . Við getum valið að halda því fram að konur eigi að vera undirgefnar , það sé í lagi að halda þræla og útiloka samkynhneigða . Við getum valið óttann . Veruleikinn er einn og óskiptur , kirkjan er ein og fyrir alla . Orðið sem varð hold , tók á sig mannlegar byrðar og í holdtekjunni verður allt eitt . Við sjáum það í Jesú Kristi , við sjáum það í hans boðun , við sjáum það í þeirri hefð sem okkur var falin í sinni tærustu mynd í lífi Jesú frá Nasaret . Ekki bara í því sem hann sagði heldur einnig í því sem hann gerði . Við höfum það tækifæri að geta valið lífið óttalaust . Höfum það í huga að í kristinni boðun er enginn gyðingur né annarrar þjóðar maður , enginn þræll né frjáls maður , karl né kona . Við erum öll , hvert og eitt okkar , eitt í Jesú Kristi . Amen .