Mynd um bestu vini , gagnkynhneigða konu , Abbie , og samkynhneigðan mann , Robert - sem ákveða að eignast barn saman , og ala það svo upp í sameiningu . Fimm árum síðar verður Abbie ástfangin og vill flytja út með son þeirra Robert meðferðis . Þá hefst grimm forræðisdeila . The Next Best Thing kom mér virkilega á óvart þar sem að ég reyni nú að sneiða hjá myndum með Madonnu . Myndin fjallar um Abbie ( Madonna ) og Robert ( Rupert Everett ) sem eiga það sameiginlegt að laðast bæði að karlmönnum og vera bestu vinir . Á fylleríi lenda þau svo í því að sofa saman og hún verður ófrísk . Þau ákveða að ala barnið upp saman en þegar að hún vill svo fara að finna sér mann fer heldur betur að harðna í árum þar sem að Robert er ekki alveg til í að sleppa takinu á barninu þegar að hún ætlar að flytja út . Rupert Everett sýnir en og aftur snilldarleik sem samkynhneigður maður og fer maður bara að efast um kynhneigð hans . Ágætis þynnkumynd á sunnudags eftirmiðdegi . Það er ekki erfitt að sjá fyrir hvaða hóp áhorfenda þessi mynd er ætluð . Madonna , Rupert Everett , hálfnaktir karlmenn í tonnatali ... ég læt ykkur eftir að álykta hver markhópurinn er hér . En að því sögðu er hér á ferðinni saklaus skemmtun sem hægt er að hlæja að og ( eins og heyrðist vel í bíósalnum ) grenja að líka . Sagan er í stuttu máli sú að Abby Reynolds , jógakennari um fertugt ( Madonna ) , lendir í því í myndarbyrjun að kærastinn hennar , Kevin ( Michael Vartan ) , segir henni upp ansi harkalega . Í angist og sjálfsvorkunn fer hún að venju til besta vinar síns , Roberts ( Rupert Everett ) , og til að sleikja sárin ákveða þau að detta allhrikalega í það . Fylleríið leiðir til þess að Abby og Robert sofa saman . . úpps , gleymdi ég að minnast á það að Robert er hommi ? Abby verður ólétt , og þau skötuhjúin ákveða að eiga barnið og ala það upp saman . Sex árum síðar flækjast málin . Báðir foreldrarnir elska soninn Sam út af lífinu , en þegar Abby kynnist fjallmyndarlegum manni , Ben ( Benjamin Bratt ) , sem vill giftast henni , hallar undan fæti . Lokakaflinn er hálfmelódramatískur en þetta er nú einu sinni amerísk mynd svo við hverju öðru var að búast ? Auðvitað endar allt á besta hátt , svo það þarf ekki að stressa sig of mikið yfir vandamálunum . Madonna hefur nú aldrei þótt mikil leikkona , og hún bætir sig í raun ekkert hér , en á þó góða spretti , sérstaklega í atriðum með syninum . Rupert Everett hefur einstakan sjarma ; manni finnst ekkert ólíklegt að hann hafi sofið hjá Abby og sé að ala upp Sam með henni þrátt fyrir samkynhneigðina . Aðrir leikarar eru í bakgrunninum , en þó er vert að minnast á Malcolm Stumpf í hlutverki Sams og Lynn Redgrave , sem leikur móður Roberts . John Schlesinger hefur leikstýrt betri myndum en þessari og maður hefur það á tilfinningunni að hann hafi í raun verið handbendi þeirra Madonnu og Ruperts , sem eru víst bestu vinir í raun og veru . Í heildina séð ágætis skemmtun , tónlistin er a.m.k. góð ef þú ert ekki á móti Madonnu-útgáfunni af " American Pie . "