Þau voru sjö krakkar , fjórir strákar og þrjár stelpur , óaðskiljanlegir vinir öll bernsku - og æskuárin en síðan skildu leiðir . Ein stelpan var Agatha , skírð í höfuðið á skáldkonunni frægu . Hún hefur búið í Danmörku eftir voveifilegan dauða móður sinnar en skyndilegt andlát í fjölskydunni dregur hana heim á ný . Agatha hefur tæpast stigið fæti á land þegar hún fær að vita um hræðilegan dauðdaga systur sinnar sem allir álíta að hafi stytt sér aldur . Agatha leggur ekki trúnað á það og ákveður að leita hins sanna . Sú leit leiðir hana um undirheima Reykjavíkur , á slóðir vændis og sora en einnig ískyggilegra fjölskylduleyndarmála . Hún kynnist bernskuvinunum að nýju en fljótt kemur í ljós að í þeim hópi eru ekki allir viðhlæjendur vinir . Einhverjir vilja Agöthu feiga og tvísýnt hverjum treysta má . Hlið bifreiðarinnar skall á mjöðminni á mér og ég valt eins og bolti eftir gangstéttinni . Hræðilegur sársauki nísti mjöðmina og hægri fótinn og ég greip um andlitið . Ég hafði skollið í stéttina og fann að blóðið fossaði úr nefinu á mér . Ég heyrði drunurnar í bílnum þegar hann ók sem hraðast burt . Móður og másandi kom Magnús til mín. - Jésús Kristur , er allt í lagi með þig ? - Ég verð að komast í síma . Við verðum að fá sjúkrabíl . - Elsku stelpan , þetta er ekki hægt . Þessi ökuníðingur gerði þetta viljandi .