Fylgst hefur verið með skaflinum í Gunnlaugsskarði síðan á 19. öld Hópur frá Veðurstofunni fór að skaflinum 21. september . Skaflinn hvarf í fyrsta skipti svo vitað sé 1929 Fylgst hefur verið með skaflinum í Gunnlaugsskarði síðan á 19. öld og til eru skráðar samtíma athuganir frá því skaflinn tók upp á því að hverfa kringum 1930 . Þó svo skaflar í Esjunni geti verið mælikvarðar á gæði sumartíðar á Reykjavíkursvæðinu , hvort og hve lengi þeir lifa fram á haust , þá er það ekki algild regla . Á köldum tímabilum hefur skaflinn tilhneigingu til að festa sig í sessi . Snjórinn þykknar þá ár frá ári og harðnar . Þá þarf nokkur hlý sumur til að skaflinn taki upp á því að fara að hverfa aftur . Haustið 2015 var skaflinn óvenju stór , um 500 m langur og yfir 5 m þykkur . Þessi skafl lifði , þrátt fyrir vætutíð og milt veður . Hann minnkaði ár frá ári þar til hann hvarf nú um 25. september . Myndin sýnir hvenær skaflinn í Gunnlaugsskarði hvarf frá júlí til október síðan um aldamótin 1900 . Skaflinn lifði þau ár sem súlan nær 120 dögum , þ.e. út október . Skaflinn hvarf fyrst 25. ágúst 1929 , þ.e. 56 dögum eftir 1. júlí . Tvö ár hvarf skaflinn um miðjan júlí , þ.e. 1941 og 2010 . Þegar horft er á þróun ársmeðalhita frá því hitamælingar hófust á Íslandi um miðja 19. öld , er að það hafa skipst á hlý og köld tímabil . Það var tiltölulega milt veður hér á landi um 1850 og svo aftur um 1940 . Hins vegar var hér kuldi 1870 til 1920 og svo aftur 1965 til 1990 . Á heildina litil hefur hiti einnig farið hækkandi samfara aukningu koltvísýrings í andrúmslofti , þ.e. hlýju tímabilin hafa farið hlýnandi og þau köldu eru mildari . Afleiðing veðurfarsbreytinga er mjög greinileg í hörfum jökla og einnig sem minnkandi sjór til fjalla að sumarlagi . Íbúar Reykjavíkursvæðisins geta fylgst með þessum breytingum í sínu nánasta umhverfi í sumarfönnum Esju . Heimildamenn eru : Jón Erlendsson bóndi á Mógilsá frá um 1863 og fram yfir 1920 , Jón Eyþórsson veðurfræðingur sem fylgdist með skaflinum 1929 til 1964 , Vigfús Guðmundsson bóndi á Keldum sem fylgdist með skaflinum 1929 til 1951 og Páll Bergþórsson veðurfræðingur sem hefur fylgst með skaflinum síðan um 1960 .