Lilla tvísté óþolinmóð á bryggjunni . Hún rýndi út á höfnina milli þess sem hún leit á klukkuna . Af hverju kom dallurinn ekki ? Hún hafði farið langt á undan pabba og mömmu niður á höfn . Það gat alltaf verið að skipið væri á undan áætlun og hún ætlaði ekki að láta vini sína standa eins og álfa út úr hól á bryggjunni . Síðustu vikur hafði hver stórfréttin rekið aðra . Fyrst ákváðu afi og amma að koma til Reykjavíkur í heimsókn næst þegar Esjan kæmi að austan . Afa vantaði gleraugu og amma ætlaði að fá sér nýjar gervitennur . Síðan höfðu Kata og Aðalheiður slegist í förina . Afi var svo einkennilega órólegur . Það var eins og hann væri ósáttur við allt og alla . Honum leiddist umferðin , fannst allt of margt fólk í kringum sig , landslagið ljótt og ýsan gömul . Svo var hann alltaf með magaverk . Og þegar hann hafði fengið óætan fisk á hverjum degi í langan tíma ákvað hann að fara sjálfur með Lillu út í fiskbúð . Í glugganum á fiskbúðinni hékk miði sem á stóð NÝ ÝSA . Miðinn hafði einu sinni verið hvítur en var nú farinn að gulna töluvert því hann hafði hangið þarna svo lengi . „ Fari það nú í grængolað ! Þetta kallið þið nýtt ! “ sagði afi þungbrýnn og horfði niður í fiskbakkana . Þar lágu heimskulegir þorskar og sakleysislegar ýsur innan um saltfisk , gellur og kinnar . „ Þetta kom allt í morgun , “ sagði afgreiðslustúlkan . Hún var með stóra gúmmísvuntu framan á sér og hendurnar voru rauðar af langvarandi kulda . „ Þú þarft ekkert að segja mér um það , góða mín . Þetta er ekki nýr fiskur frekar en ég . “ „ Við seljum ekki annað en nýtt , “ sagði stúlkan þrjósk . „ Þú getur kannski talið Reykvíkingum trú um að þetta sé nýr fiskur , fólki sem situr allan daginn í strætó og lifir á ristuðu brauði . En reyndu ekki að segja heiðvirðum sjómanni austan af landi að þessar grænu ýsur þínar séu nýjar ! “ „ Þær eru ekkert grænar ! “ stúlkan var orðin rjóð í vöngum : „ Víst eru þær hvanngrænar og ef þú værir ekki svona græn sjálf gætirðu viðurkennt það , “ sagði afi þungbúinn . Hann tók upp vasaklútinn og snýtti sér svo undir tók í litlu fiskbúðinni . Stúlkan horfði með hryllingi á afa sveifla vasaklútnum . Nokkrar konur höfðu komið inn , biðu átekta og fylgdust með afa . „ Afi minn , “ hvíslaði Lilla , „ ég átti að kaupa ýsu . Er ekki allt í lagi með hana ? “