Þeir sem telja að við höfum aðgang að einhverju sem nefnist raunveruleiki , líta gjarnan svo á , að fegurð sé einhverskonar eiginleiki hluta ( náttúruhluta eða handaverka manna ) . Það sem einum finnst fagurt finnst öðrum ljótt , og við það verður að láta sitja . En eru þá öll rjóð andlit fögur ? Sú skoðun var uppi í Grikklandi hinu forna , að fegurð væri fólgin í samræmi þessara hinna mælanlegu eiginleika ( taxis ) . Í þeirri kenningu fólst , að ákveðið hlutfall væri mælikvarði á fegurð , það er hlutfallið 5/8 . Það varð því að halla þeim örlítið hverri að annarri , svo að þær sýndust vera nákvæmlega lóðréttar . Síðan gerðu menn sér glögga grein fyrir því , að ýmsar fleiri blekkingar eru innbyggðar í sjónskynið og að það yrði að taka tillit til þeirra bæði í byggingar - og myndlist . En hvernig sér til átta í hugarheimum ? Hvaða reynsla hefur þann eiginleika að vera fögur ( eða ljót ) ? Davíð Hume áleit að hugtakið smekkur sé sá sjónarhóll , sem horfa beri frá . Annar kvaðst finna keim af leðri , en hinn af járni . Aðrir þeir sem slokuðu í sig víni úr ámunni hlógu að hinum tveim bjálfum . Ég get gert kröfu til að smekksdómur minn gildi einnig fyrir aðra , ef hann einskorðast við form . Slíkir smekksdómar hafa sameiginlegan grunn og gilda því almennt , þótt þeir séu lýsing einkalegrar reynslu . Áhrifin sem formið hefur á mig gerir það að verkum að það er það sem það er . Enn sem fyrr er umræðan um hið fagra frá tvennskonar sjónarhorni : Hinu hlutlæga , því að sérhver fagur hlutur hlýtur að hafa formgerð , og svo frá hinu huglæga : hið fagra hefur sérstök áhrif á okkur . Hvortveggja sjónarmiðin liggja að baki rökræðunni í riti Aristótelesar um skáldskaparlistina . Jafnvel í fornöld sveif hugur jafn hátt .