Via Dei ) . Urban II lofaði ýmsu fögru til handa þeim sem færu til landsins helga , meðal annars eignavernd kirkjunnar og einnig syndaaflausn . Skýringin á þessu er líklega sú að í predikun sinni hafði páfi boðað að krossferðir væru framhald af pílagrímaferðum til landsins helga , en í þær ferðir vildi kirkjan að sem flestir færu . Hápunktur fyrstu krossfararinnar , sem talin er hafa staðið frá 1096 - 1102 , var þegar krossfarar náðu Jerúsalem á sitt vald 15. júlí 1099 . Samkvæmt hefð eru krossferðir oft sagðar átta talsins , sú áttunda var farin árið 1270 . Þess háttar krossferðum var þó fljótlega hætt . Árið 1463 fyrirhugaði Píus II að fara í krossferð á hendur Tyrkjum en sú ferð var aldrei farin þar sem Píus lést skömmu síðar . Enda má segja að þá hafi krossferðir ætlaðar til að frelsa helga staði úr höndum heiðingja verið löngu aflagðar . Krossferðir á þeim tíma takmörkuðust aðallega við einstaka herferðir til að hindra útþenslu Ottóman-keisaradæmisins .