Það er yfirleitt ekki fyrr en ég þarf aðstoð við eitthvað eða ef fötlun mín kemur upp í samtali sem fólk tekur eftir því að ég er fötluð . “ Rán tekur sem dæmi að eitt sinn hafi hún fengið lánaðan hjólastól á meðan hún var í Kringlunni því hún hafði ekki orku til að ganga allan tíman . Þegar ég útskýri hreyfihömlunina fyrir fólki segir það oft , já ég myndi nú ekki kalla það fötlun “ útskýrir Rán . Rán segir að vissulega geti það auðveldað henni að biðja um aðstoð en á sama tíma sé erfitt þegar gripið er fram fyrir hendurnar á henni og henni í raun ekki treyst til þess að meta sjálf hvenær hún þarf aðstoð . „ En hefur Rán einhvertíman meðvitað reynt að fela fötlun sína ? Af hverju labba ég ekki bara eins og mér líður best með að gera ? Ég varð frekar pirruð út í sjálfa mig þegar ég áttaði mig á þessu . Ljóst er að talsverður munur getur verið að viðbrögðum samfélagsins við sýnilegum eða ósýnilegum fötlunum . Þegar fjallað er um viðhorf til ósýnilegrar fötluninar er mikilvægt að velta fyrir sér hvort munur sé á viðhorfum til ósýnilegra geðraskanna eða ósýnilegrar hreyfihömlunar . „ Maður fær á tilfinninguna að fólk með hreyfihömlun fái oft meiri skilning þó fötlunin sé ekki sýnileg . Ég spyr Rán nánar út í þær aðstæður . „ Það ótrúlega þreytandi að ókunnugt fólk vilji alltaf ákveða fyrirfram hvað ég get og hvað ekki “ segir Rán og áréttar að þetta virki á báða bóga . „ Margt gæti breyst til hins betra ef oftar væri tekið mark á fötluðu fólki . „ Ég vildi að ég gæti bara sagt , ég er fötluð , og það væri nóg . Tíminn okkar er á þrotum og Rán þarf senn að mæta á næsta stað . Ekki grípa fram fyrir hendurnar á einhverjum því þú heldur að viðkomandi þurfi aðstoð . Treystum frekar hvort öðru . “ Freyja fór í dag með fræðslu til starfsfólks í búsetuúrræðum í Reykjavík og fjallaði um hugmyndafræðina um sjálfstætt líf , mikilvægi þess að hafa vald yfir lífi sínu og líkama og átakið #heimahj ámér . Það er ekki hægt að sleppa því að deila henni ! Fylgist með !