Inngangur : Holsjáraðgerðir á nefi og skútum nefs ( functional endoscopic sinus surgery ) hafa notið vaxandi vinsælda síðastliðinn áratug og hafa að mestu leyst af hólmi eldri aðgerðir á afholum nefs . Helstu ábendingar fyrir þessum aðgerðum eru langvinnar skútabólgur og miðar aðgerðin að því að bæta afrennsli úr skútum með minnstu mögulegri röskun á eðlilegu slímflæði í nefinu . Þetta er ýmist gert með því að stækka náttúruleg afrennslisop afhola nefsins eða fjarlægja aðrar orsakir fyrir stíflum , svo sem sepa og stækkaðar nefskeljar . Tilgangur rannsóknarinnar var að fá nokkra yfirsýn yfir fjölda þeirra hér á landi , helstu ábendingar og fylgikvilla . Efniviður og aðferðir : Rannsóknin er afturvirk og var farið yfir sjúkraskrár allra sjúklinga sem gengust undir holsjáraðgerðir á nefi og skútum nefs á tímabilinu 1990 - 2000 . Niðurstöður : Alls fóru 484 sjúklingar í aðgerð á þessu tímabili , 257 karlar ( 53% ) og 227 konur ( 47% ) . Heildarfjöldi aðgerða á tímabilinu var 586 og var meðalaldur við fyrstu aðgerð 43,2 ár , bil 6 - 87 ár . 78 sjúklingar fóru tvisvar og þar af 21 sjúklingur þrisvar eða oftar í aðgerð . Helstu ábendingar fyrir aðgerð voru langvinnar bólgur í nefi og skútum ( 74% ) og separ í nefi ( 49% ) . Meðallegutími var 1,65 dagur ( bil 0 - 8 dagar ) . Tveir sjúklingar þurftu endurinnlögn vegna blæðingar nokkrum dögum eftir aðgerð og tveir ( 0,4% ) greindust með intracranial ( innan höfuðkúpu ) loft eftir aðgerð , annar þeirra var einnig með mænuvökvaleka og fór aftur í aðgerð . Í einu tilviki brotnaði snerilhnífur í aðgerð og brot sat eftir í kinnholu . Ályktun : Holsjáraðgerðir á nefi og afholum nefs hafa fest sig í sessi á Íslandi eins og víðar . Aðgerðin er örugg og lítið um alvarlega fylgikvilla . Nokkuð stór hluti sjúklinga þarf þó á fleiri en einni aðgerð að halda . Inngangur : Holsjáraðgerðir á nefi og skútum nefs ( functional endoscopic sinus surgery ) hafa notið vaxandi vinsælda síðastliðinn áratug og hafa að mestu leyst af hólmi eldri aðgerðir á afholum nefs . Helstu ábendingar fyrir þessum aðgerðum eru langvinnar skútabólgur og miðar aðgerðin að því að bæta afrennsli úr skútum með minnstu mögulegri röskun á eðlilegu slímflæði í nefinu . Tilgangur rannsóknarinnar var að athuga helstu sjúkdómsgreiningar þeirra sem fóru í holsjáraðgerðir á nefi og skútum þess á tímabilinu 1990 - 2000 á Háls - , nef - og eyrnadeild Landspítala . Efniviður og aðferðir : Rannsóknin er afturvirk og var farið yfir sjúkraskrár allra sjúklinga sem gengust undir holsjáraðgerðir á nefi og skútum nefs á tímabilinu 1990 - 2000 . Einnig voru fengnar upplýsingar úr gagnagrunnum Rannsóknarstofu háskólans í meinafræði og Sýkladeild Landspítala . Niðurstöður : Alls fóru 484 sjúklingar í aðgerð á þessu tímabili , 257 karlar ( 53% ) og 227 konur ( 47% ) . Helstu ábendingar fyrir aðgerð voru langvinnar bólgur í nefi og skútum ( 74% ) og separ í nefi ( 49% ) . Ætlunin er að skoða nánar svör úr vefjagreiningum og þróun í fjölda sýna á fyrrnefndu tímabili . Einnig verða skoðuð ræktunarsvör og fjöldi sjúklinga með ofnæmi og asma svo eitthvað sé nefnt . Niðurstöður verða kynntar á skurðlæknaþingi . Ályktun : Holsjáraðgerðir á nefi og skútum nefs hafa fest sig í sessi á Íslandi eins og víðar . Algengustu sjúkdómsgreiningar þeirra sem fara í þessar aðgerðir eru langvinnar bólgur í nefi og skútum og separ í nefi . Jón Torfi Halldórsson 1 , Þorvaldur Ingvarsson 1 , Björn Guðbjörnsson 2,3 1 Slysadeild og 2 Beinþéttnimóttaka FSA , 3 Rannsóknarstofa í gigtarsjúkdómum , Landspítala Inngangur : Beinbrot eru algeng komuástæða á bráðamóttöku . Eðli og tíðni beinbrota eru mismunandi eftir aldri og kyni . Meðferð þeirra er oft kostnaðarsöm og þau skerða lífsgæði . Hækkandi meðalaldur þjóðarinnar vekur spurningar um framtíðarskipulag heilbrigðisþjónustunnar . Það er því mikilvægt að hafa áreiðanlegar upplýsingar um aldursstaðlaða beinbrotatíðni , en þær liggja ekki fyrir hérlendis . Efniviður og aðferðir : Á 12 mánaða tímabili ( 01.09.01 - 31.08.02 ) var upplýsingum safnað saman um öll beinbrot sem skráð voru hjá slysadeild FSA . Ennfremur var leitað í útskriftargreiningum allra legudeilda . Íbúar í Eyjafirði 01.12.02 voru 21.627 . Upplýsingar um aldursdreifingu voru fengdar hjá Hagstofu Íslands . Niðurstöður : Alls greindust 668 beinbrot , þar af 449 hjá Eyfirðingum ( 67% ) , sem samsvarar að nýgengi beinbrota við Eyjafjörð sé 208 / 10.000 / ár . Beinbrot voru algengari meðal karla ( 59% ) , en kvenna ( 41% ) . Nýgengi brota var hæst meðal áttræðra og eldri ( 542 / 10.000 / ár ) og meðal barna á aldrinum 10 - 19 ára ( 392 / 10.000 / ár ) . Lægst var nýgengið hjá konum á aldrinum 30 - 39 ára ( 38 / 10.000 / ár ) , en hæst meðal elstu kvennanna ( 845 / 10.000 / ár ) . Karlar höfðu hins vegar hæstu brotatíðnina meðal 10 - 19 ára drengja ( 533 / 10.000 / ár ) og lægstu hjá 50 - 59 ára körlum ( 117 / 10.000 / ár ) . Beinþynningarbrot voru meira en helmingur allra brota eftir fimmtugt og yfir 80% allra brota hjá áttræðum og eldri . Ályktun : Rannsóknin staðfestir aldursbreytilegt nýgengi beinbrota og að ungir karlar hafi háa beinbrotatíðni sem líklega skýrist af atvinnutengdri áhættu eða háskalegri hegðun . Frekari rannsóknir þar sem beinþéttni þeirra sem brotna er metin eru nauðsynlegar til að unnt sé að draga ályktanir um sambandið milli beinbrota og beinþynningar hér á landi . Inngangur : Á síðustu árum hafa ýmsir meðferðarmöguleikar þróast til aðgerða á slitgigt í mjóbaki . Má þar nefna hryggstólpa , gerviþófa og gerviliði . Þróunin hefur sérstaklega verið í þá átt að komast hjá spengingu og viðhalda hreyfingu í liðbilinu . Við viljum vekja athygli á dempandi festingum eða hryggdempurum sem kallast Dynesys ( Dynamic Neutralization System for the Spine ) . Tækið á að endurskapa rétta stöðu í aflöguðu liðbili og létta um leið á aðklemmdum taugavef . Það er sett inn aftan í hryggsúluna og leyfir áframhaldandi hreyfingu í liðbilinu þar sem ekki fer fram nein beinígræðsla eins og við hefðbundna spengingu . Efniviður og aðferðir : Gerð var afturvirk rannsókn á annars vegar ástæðu aðgerðar , meinafræði liðbila og fjölda liðbila , og hins vegar tímalengd aðgerðar , blóðgjöf , legutíma og kostnaði tækis miðað við hefðbundna spengingu . Niðurstöður : Á hálfu ári ( 01.09.02 - 28.02.03 ) fóru 10 sjúklingar ( fjórar konur , sex karlar ) í aðgerð , meðalaldur var 59 ár ( 34 - 75 ) . Ástæðan var verkir í baki og / eða fótum vegna miðlægrar hryggþófabungunar ( central disc protrusion ) ( fjórir ) og eftir fyrri aftari spengingu ( posterolateral fusion L 3/4 - S1 ) ( sex ) . Fimm sjúklingar voru lagaðir á einu liðbili ( L 2 til S1 ) , fjórir á tveimur liðbilum ( L 2 - 3 og L 3 - 4 eða L 3 - 4 og L 4 - L 5 ) og einn á þremur liðbilum ( L 2 - 3 , L 3 - 4 , L 4 - L 5 ) . Einn sjúklingur fékk taugarótarertingu sem gekk til baka . Miðað við hefðbundna aftari spengingu var meðalaðgerðartími fyrir Dynesys 45 mínútur á liðbil sem er 15 mínútum lengur en við hefðbundna festingu ; legutími var sex dagar sem er einum degi minna en við hefðbundna festingu og blóðgjöf var 0 - 2 einingar sem er um tveimur einingum minna en við hefðbundna festingu . Kostnaður á liðbil er um 224.000 sem er sambærilegt við hefðbundna festingu ; það hækkar hins vegar um 85.000 á hvert aukaliðbil sem bætt er við . Allir sjúklingar upplifðu minni staðbundna verki heldur en þegar beintaka fer einnig fram og allir losnuðu strax við fótaverki án þess að þurfa aukalega laminectomiu ( þynnunám ) eða foraminotomiu . Ályktanir : Demparaaðgerðir í lendhrygg hafa gefið jákvæða byrjunarreynslu . Það að losna við spengingu , hafa minni blóðgjöf og styttri legutíma eru allt framfaraskref miðað við fyrri möguleika til að auka lífsgæði slitgigtarsjúklinga . Árangur okkar hingað til er sambærilegur niðurstöðuviðmiði framleiðanda . Líklegt er að hryggstólpaaðgerðir í lendhrygg muni að mestu leyti víkja fyrir þessum aðgerðum . 1 Skurðdeild Háskólasjúkrahússins í Malmö , 2 Barnaskurðdeild Barnaspítala Hringsins , 3 Barnaspítali Hringsins , Landspítala Hringbraut , 4 Læknadeild Háskóla Íslands Inngangur : Meðfædd lokun á vélinda er sjaldgæfur galli og er nýgengi um 1 / 3000 - 1 / 4500 fæddra barna . Meðferð gallans er aðgerð . Árangur aðgerða fer batnandi og er lifun 80 - 92% síðustu tvo áratugi . Tilgangur þessarar rannsóknar var að kanna nýgengi vélindalokunar á Íslandi og meta árangur aðgerða . Efniviður og aðferðir : Rannsóknin var afturvirk og upplýsingar fengust úr sjúkraskrám þeirra sem greindust með meðfædda vélindalokun á Barnaspítala Hringsins 1963 - 2002 . Fengnar voru upplýsingar meðal annars um meðgöngulengd , fæðingarþyngd , tegund galla og hvort aðrir fæðingargallar væru til staðar . Meðalfæðingarþyngd var 2626g , þar af 16 börn ( 43% ) með fæðingarþyngd < 2500g. 14 börn ( 38% ) voru fyrirburar ( < 38 vikur ) . 34 börn ( 92% ) höfðu algengustu tegund vélindalokunar með blindan nærenda á vélinda og fistil milli fjærenda og aðalberkju . 34 börn gengust undir aðgerð með lokun á fistli og sammynningu á vélinda . Tíu börn létust eftir aðgerð , þar af eitt barn eftir hjartaaðgerð ári eftir vélindaaðgerð . Algengasta dánarorsök var lungnabólga ( 70% ) . Lifun eftir vélindaaðgerð var því 74% á tímabilinu . Aðrir meðfæddir gallar voru algengir þar sem hjartagallar reyndust algengastir ( 32% ) . Nýgengi sjúkdómsins fór minnkandi á tímabilinu , frá 1 / 3737 á fyrstu tíu árunum í 1/10. 639 á síðasta áratugnum . Ályktanir : Athyglisvert er hversu nýgengi sjúkdómsins hefur farið lækkandi síðasta áratug og eru þetta lægstu tölur sem okkur er kunnugt um . Árangur aðgerða hefur batnað frá fyrri rannsókn en er þó heldur lakari en í nágrannalöndum okkar . Aðrir fæðingagallar eru algengir hjá þessum sjúklingahópi . Hjartaskurðdeild Brigham and Women´s sjúkrahússins í Boston . Harvard Medical School . Inngangur : Framfarir í æðavíkkunum ( PCI ) hafa gert það að verkum að sjúklingar sem gangast undir kransæðahjáveituaðgerð ( CABG ) eru oft með langt genginn þriggja æða kransæðasjúkdóm . Þegar ekki er hægt að opna stíflur í kransæðum með blásningu / röri er í vaxandi mæli gripið til skurðaðgerðar . Í slíkum tilvikum getur æðastíflubrottnám ( TEA ) reynst nauðsynlegt til að koma á flæði í kransæðinni . Kransæðin er opnuð , æðakölkunin fjarlægð en úthjúpur ( adventia ) æðarveggsins skilinn eftir og saumaður við hjáveitugræðling . Æðastíflubrottnám er tæknilega krefjandi og tíðni fylgikvilla , sérstaklega hjartadreps , er aukin . Markmið þessarar afturskyggnu rannsóknar var að kanna árangur æðastíflubrottnáms á vinstri framveggsgrein hjarta ( LAD ) við kransæðahjáveituaðgerðir . Efniviður og aðferðir : Árin 1992 - 2000 gengust 196 sjúklingar á BWH undir æðastíflubrottnám á vinstri framveggsgrein . Í öllum tilvikum var aðgerðin framkvæmd sem hluti af kransæðahjáveituaðgerð með aðstoð hjarta - og lungnavélar . 10% aðgerðanna voru enduraðgerðir . Meðalaldur var 67 ár ( bil 33 - 97 ) . Rúmur helmingur sjúklinganna ( 52% ) var með óstöðuga hjartaöng og 93% voru í NYHA flokki III eða IV . Sykursýki var greind hjá 89 sjúklingum ( 45% ) og 28 ( 14% ) voru með nýrnabilun fyrir aðgerð . Sautján sjúklingar ( 10% ) voru með brátt hjartadrep ( MI ) og 33 ( 17% ) höfðu fengið hjartadrep innan mánaðar fyrir aðgerð . Niðurstöður : Fjöldi græðlinga var oftast þrír ( miðgildi , bil 1 - 5 ) . Vinstri brjóstholsslagæð ( LIMA ) var tengd við vinstri framveggsgrein hjá 151 sjúklingi ( 77% ) , en hjá 46 þeirra þurfti að auki bláæðabút til að loka kransæðinni . Hjá 45 sjúklingum ( 23% ) var eingöngu notast við bláæðagræðling . Skurðdauði var 3% ( n = 6 ) . Alls greindust 28 sjúklingar ( 15% ) með nýtilkomið hjartadrep eftir aðgerðina og sex ( 3% ) þurftu að fara í enduraðgerð vegna blæðingar . Lungnabilun greindist hjá 16 sjúklingum ( 8% ) eftir aðgerðina og heilablóðfall hjá 11 ( 6% ) . Eins árs lífshorfur voru 94% ( 95% CI : 90% - 97% ) og fimm ára lífshorfur 74% ( 95% CI : 66% - 80% ) . Ályktun : Hægt er að framkvæma æðastíflubrottnám á vinstri framveggsgrein við kransæðahjáveituaðgerðir með lágri tíðni fylgikvilla og skurðdauða . Þó að stór hluti sjúklinga sé í áhættuhópi útbreidds kransæðasjúkdóms eru skammtímalífshorfur góðar eftir þessa tegund aðgerðar . Hjartaskurðdeild háskólasjúkrahússins í Lundi , Svíþjóð Inngangur : Ósæðarlokuskipti eru á meðal algengustu hjartaskurðaðgerða og ábendingar fyrir aðgerð eru oftast þrengsli og / eða leki í ósæðarloku . Hjá sjúklingum yfir sjötugt er yfirleitt notast við lífrænar ósæðarlokur til að komast hjá ævilangri blóðþynningarmeðferð . Lífrænar hjartalokur eru yfirleitt fengnar úr svínum en Mitroflow ® - lokan er búin er til úr gollurshúsi kálfa og hefur verið notuð víða um heim á síðustu tveimur áratugum . Fylgikvillar eftir ósæðarlokuskipti eru algengari hjá öldruðum en yngri sjúklingum . Markmið þessarar rannsóknar var að kanna árangur ósæðarlokuskipta með Mitroflow ® - loku hjá öldruðum . Sérstaklega var litið á árangur aðgerða hjá einstaklingum með þrönga ósæðarrót . Efniviður og aðferðir : Á árunum 1990 - 1993 gekkst 151 sjúklingur 75 ára ( meðalaldur 79 ár , bil 75 - 91 ) undir ósæðarlokuskipti með Mitroflow ® - loku í Lundi . Upplýsingar fengust úr sjúkraskrám og eftirlit var 100% . Í helmingi tilfella var jafnframt framkvæmd kransæðahjáveituaðgerð og hjá þremur ( 2% ) sjúklingum þurfti að víkka ósæðarrótina með bót . Sjúklingunum var skipt í tvo hópa ; hóp A ( n = 85 ) með lokustærð 21 og hóp B ( n = 66 ) með lokustærðir 23 , 25 og 27 . Árangur í hópunum var borinn saman . Niðurstöður : Skurðdauði ( látnir < 30 d. ) var 2% ( n = 3 ) . Fimm sjúklingar í hópi A og sex í hópi B greindust með bilun í lokunni við eftirlit og einn úr hvorum hópi gekkst undir enduraðgerð þar sem lokunni var skipt út . Aðrir fylgikvillar eins og rek / blóðsegi og lokuleki voru sömuleiðis sambærilegir í hópunum tveimur . Einn í hvorum hópi lést úr hjartaþelsbólgu / blóðeitrun . Eins , fimm og tíu ára lífshorfur voru sambærilegar í hópi A og B. Algengasta dánarorsök var hjartabilun . Ályktun : Árangur ósæðarlokuskipta með Mitroflow ® - loku í öldruðum er góður . Fylgikvillar og skurðdauði eftir aðgerð reyndust sambærilegir og við ósæðarlokuskipti hjá yngri sjúklingum . Árangur er ekki síðri fyrir sjúklinga með þrönga ósæðarrót . 1 Handlækningadeild Sjúkrahússins á Akranesi , 2 Deild fyrir dýratilraunir , 3 Meinafræðideild og 4 Skurðdeild háskólasjúkrahússins í Malmö Inngangur : Nárakviðslitsaðgerðir eru á meðal algengustu skurðaðgerða . Endurtekin kviðslit eru umfangsmikið vandamál sem sést best á því að 15 - 20% allra nárakviðslitsaðgerða eru framkvæmdar vegna endurtekins kviðslits . Með því að nota polypropylene net er hægt að fækka endurteknu kviðsliti verulega . Vitað er að netin valda ótilasvörun ( foreign body reaction ) með langvinnri bólgu en lítið hefur verið rannsakað hvort þessi svörun hafi áhrif á sáðstrenginn . Tilgangur rannsóknarinnar var að meta hvort netinnlögn hafi áhrif á sáðstrenginn og hvort munur sé á hefðbundnu polypropylene neti ( Prolene ® ) og samsettu ( polypropylene / polyglactin ) léttvigtarneti ( Vypro-II ® ) . Efniviður og aðferðir : 30 rottum var skipt í þrjá hópa . Aðgerð var gerð öðru megin og hinn nárinn notaður til samanburðar . Byrjað var á að fríleggja sáðstrenginn . Í hópi I var gerð nárakviðslitsaðgerð án nets , í hópi II var gerð aðgerð sem líkist Lichtenstein aðgerð með Prolene ® neti en í hópi III var notað samsett léttvigtarnet ( Vypro-II ® ) . Eftir 90 daga var skuggaefni sprautað í sáðrás ( vasography ) og mælt testósterón frá eistabláæð báðum megin . Nárinn var skoðaður í smásjá , ummál sáðrásar mælt og bólga og bandvefsmyndun í kringum netin metin . Annars vegar var hópur I borin saman við hóp II og III en hins vegar var gerður samanburður á hópi II og III . Niðurstöður : Sáðrásin var opin í öllum tilvikum eftir 90 daga . Í hópi III ( Vypro-II ® ) var testósterón ( miðgildi ) frá eistabláæð marktækt lægra ( 83 nmol / L á móti 127 nmol / L , p = 0,008 ) og ummál ( miðgildi ) sáðrásarinnar minna ( 158 pixels á móti 187 pixels , p = 0,022 ) sömu megin og netið . Þessi munur sást ekki í hópi I og II . Bólgusvörun og bandvefsmyndun var marktækt aukin í hópi II og III samanborið við hóp I. Hins vegar var ekki munur milli hópa II og III . Polyglactin þræðir sáust í öllum sýnum í hópi III . Ályktanir : Samsett léttvigtarnet ( Vypro-II ® ) veldur lækkun á testósteróni eistabláæðar og minnkun á ummáli sáðrásar eftir nárakviðslitsaðgerð hjá rottum . Hins vegar var ekki munur á bólgusvörun og bandvefsmyndun eftir notkun hefðbundins polypropylene nets og samsetts léttvigtarnets ( polypropylene / polyglactin ) . Inngangur : Þrýsting í kviðarholi er hægt að mæla með ýmsum aðferðum . Algengast er að mæla þrýsting í þvagblöðru sem endurspeglar vel kviðarholsþrýsting . Markmið þessarar rannsóknar var : a ) að bera saman þrýsting í þvagblöðru , neðri meginbláæð og bláæð læris við beina mælingu á þrýstingi í kviðarholi , b ) að bera saman blóðflæði í neðri meginbláæð og bláæð læris , og c ) að meta hæfilegt magn vökva sem hafa skal í þvagblöðru við mælingu á þrýstingi . Efniviður og aðferðir : Átta svín voru svæfð . Þrýstinemum var komið fyrir í þvagblöðru , neðri meginbláæð , bláæð læris og inni í kviðarholi . Flæðinemum var komið fyrir umhverfis neðri meginbláæð og bláæð læris . Þrýstingur í kviðarholi var aukinn með Ringerslausn í þrepum upp í 40 mmHg og síðan stiglækkaður og þrýstingur og blóðflæði mælt . Í lok rannsóknar mældum við hve mikinn vökva þurfti að setja inn í þvagblöðru til að auka blöðruþrýsting um 2 mmHg við < 8 mmHg og við 20 mmHg þrýsting í kviðarholi . Niðurstöður : Þrýstingur sem mældur er í þvagblöðru , neðri meginbláæð og bláæð læris endurspeglar mjög vel kviðarholsþrýsting . Blóðflæði í bláæð læris endurspeglar vel blóðflæði í neðri meginbláæð . Minni vökva þurfti til að fá aukningu um 2 mmHg í þvagblöðru við 20 mmHg kviðarholsþrýsting . Ályktun : Óbeinar mælingar á kviðarholsþrýstingi í þvagblöðru , neðri meginbláæð og bláæð læris eru áreiðanlegar . Einungis 10 - 15 millilítra af vökva ætti að setja í þvagblöðru áður en þvagblöðruþrýstingur er mældur . Inngangur : Alvarlegir sjúkdómar , svo sem brisbólga , geta valdið auknum þrýstingi í kviðarholi . Verulega aukinn kviðarholsþrýstingur veldur minnkuðu nýrnablóðflæði og þvagmyndun . Við höfum áður sýnt fram á að angiotensin II og endothelin - 1 sem valda æðasamdrætti finnast í auknum mæli við aukinn kviðarholsþrýsting . Markmið þessarar rannsóknar var að kanna áhrif lyfja sem draga úr verkun á endothelin - 1 og angiotensin II á nýrnablóðflæði og þvagmyndun . Efniviður og aðferðir : Þrjátíu svín voru svæfð og eftir skurðaðgerð var kviðarholsþrýstingur aukinn með Ringerslausn upp í 30 mmHg og haldið í þrjár klukkustundir . Tíu dýr fengu endothelin - 1 hemjandi lyf , tezosentan , tíu dýr fengu angiotensin II hemjandi lyf , losartan , og tíu dýr voru í viðmiðunarhópi . Við könnuðum nýrnablóðflæði , renín-virkni , blóðþéttni aldósteróns og endothelin - 1 og þvagmyndun . Niðurstöður : Í viðmiðunarhópi var nýrnablóðflæði stöðugt , æðamótstaða jókst , blóðþéttni aldósteróns jókst og þvagmyndun minnkaði . Losartan jók nýrnablóðflæði , hindraði æðamótstöðu , kom í veg fyrir aukningu í blóðþéttni aldósteróns og þvagmyndun hélst óbreytt . Tezosentan olli því að blóðþrýstingur féll , nýrnablóðflæði minnkaði og þvagmyndun minnkaði verulega samanborið við viðmiðunarhóp . Ályktun : Æðasamdráttur í nýrum við aukinn kviðarholsþrýsting orsakast af aukinni framleiðslu á angiotensin II og minnkuð þvagmyndun er að hluta til vegna aukinnar endurupptöku á natríum og vatni í nýrnapíplum vegna aukins aldósteróns . Tezosentan olli verulegu blóðþrýstingsfalli og varasamt er að nota það við þessar aðstæður . Losartan virðist hins vegar bæta nýrnablóðflæði og þvagmyndun . 1 Skurðsviði , 2 Lýta - og brunadeild Landspítala Hringbraut Hyperhydrosis axillae er ástand sem lýsir sér með mikilli svitamyndun í handarkrikum . Primary hyperhydrosis á höndum , fótum eða í handarkrika hrjáir um 1% fólks í hinum vestræna heimi , en ekki hafa fundist tíðnitölur fyrir handarkrika eingöngu . Ástandið veldur þolendum oft nokkurri hömlun þar sem þeir telja sig ófæra í mörgum þáttum mannlegra samskipta , til að geta stundað ákveðin störf og svo framvegis . Ástandið hefur verið meðhöndlað með ýmsum hætti , allt frá ákveðnum efnum sem borin eru á húðina til þess að húðin í handarkrikum hefur verið fjarlægð í heilu lagi ( en bloc ) . Nokkuð er síðan fyrstu greinarnar fóru að birtast þar sem lýst er svokölluðu sogskafi , en það er fitusogstækni notuð til að fjarlægja hluta af subcutant ( undir húð ) vef gegnum lítinn inngang framanvert í handarkrikanum , upp að dermislínu . Við þetta fækkar svitakirtlum á svæðinu til muna og ástandið lagast . Þessi aðgerð hefur verið framkvæmd á 41 sjúklingi á St. Jósefsspítala í Hafnarfirði og kannar rannsóknin árangur af aðgerðinni hjá þessum hóp . Haft var samband símleiðis við 36 þessara einstaklinga en fimm voru fluttir af landi brott . Lagður var fyrir spurningalisti þar sem þeir voru spurðir út í ýmsa þætti fyrir og eftir aðgerð , svo sem fataskipti , félagsleg samskipti , lykt , örmyndun , verki , hártap og hvort enduraðgerðar hafi verið þörf . Niðurstöður eru í tölfræðilegri úrvinnslu og verða kynntar á ársþingi Skurðlæknafélagsins . Inngangur : Mikil þörf er talin á að staðla og miðstýra meðferð við ristil - og endaþarmskrabbameini . Queen's Hospital er sjúkrahús í Mið-Englandi sem þjónar 280.000 manns . Um 100 - 120 ristil - og endaþarmskrabbamein greinast árlega og eru einungis meðhöndluð af tveimur skurðlæknum . Hér er lýst meginatriðum í meðferð og gagnasöfnun / gæðaeftirliti í Mið-Englandi . Aðferðir : Umönnun allra ristil - og endaþarmskrabbameinssjúklinga er í höndum þverfaglegra teyma þar sem auk lækna og hjúkrunarfræðinga eru starfsmenn sem sjá um gagnasöfnun og úrvinnslu . Teymin tengjast Colorectal Cancer Modernisation Project sem er í fararbroddi í Bretlandi hvað varðar þróun og framfarir í meðferð ristil - og endaþarmskrabbameina . Meginmeðferð er með TME-aðferðinni ( Total Mesorectal Excision ) . Teymin hafa fengið ítarlega þjálfun þar sem markmiðið er að allir sjúklingar með krabbamein í endaþarmi fái sömu meðferð hvað varðar alla þætti hennar . Spítalarnir taka þátt í fagrýni ( audit ) . Skoðað er : a ) notagildi segulómunar við TNM stigun fyrir aðgerð , b ) tölvumyndataka af öllum ristil - og endaþarmssýnum ef TME var beitt , þar sem tveir óháðir skurðlæknar skoða sýnin til að meta hvort langtímaárangur tengist gæðum TME-aðgerðarinnar , c ) gæði vefjarannsókna og d ) gæði áætlana um geislameðferð , e ) þörf á tveimur sérfræðingum við aðgerð og f ) svör við spurningalista um lífsgæði ( Functional / Quality of Life Questionnaire ) fyrir aðgerð og eftir sex og 12 mánuði , varðandi blöðru - og garnaeinkenni og kynlíf . Upplýsingabæklingar um aðgerðir , rannsóknir , spítalalegu og hugsanlega fylgikvilla hafa verið gerðir og samband við heimilislækna bætt til muna . Ályktun : Eftir ofangreindar breytingar er umönnun mun betri en fyrir aðeins fáeinum árum . Bæði sjúklingar og aðstandendur vita mun meira um sjúkdóminn og meðferðina . Upplýsingaflæði er skilvirkara og ekki eins háð útskýringum skurðlæknisins sjálfs . Miklar vonir eru bundnar við nýjungar í meðferð . Nú þegar öll skurðmeðferð er einungis í höndum lækna með sérfræðimenntun í skurðaðgerðum neðri hluta meltingarvega er áformað að bera saman niðurstöður við uppgjör sem gert var fyrir tíu árum . Handlækningadeild háskólasjúkrahússins Uppsölum og Faraldsfræðideild sænsku krabbameinsskrárinnar í Stokkhólmi Inngangur : Lifun ristil - og endaþarmskrabbameins hefur batnað síðustu áratugi . Fyrir endaþarmskrabbamein má ef til vill rekja þennan ávinning til geislunar fyrir aðgerð og aðgerðarinnar TME ( total mesorectal excision ) . Í Uppsölum var þessi meðferð tekin upp árið 1985 og voru frumkvöðlar hennar í Svíþjóð . Markmið þessarar rannsóknar er að rannsaka lifun ristil - og endaþarmskrabbameins í Svíþjóð og Uppsalaléni . Efniviður og aðferðir : Upplýsingar voru fengnar frá sænsku krabbameinsskránni um alla sjúklinga sem greindust með kirtilfrumukrabbamein á árunum 1960 - 1999 . Fimm ára " relativ " lifun var reiknuð og samanburður gerður milli tímabila , ristil - og endaþarmskrabbameins og Uppsalaléns og annarra léna Svíþjóðar . Niðurstöður : Fimm ára " relativ " lifun ristilkrabbameins hefur aukist frá 39,6% 1960 - 64 til 57,2% 1995 - 99 og fyrir endaþarmskrabbamein frá 36,1% til 57,6% . Lifun sjúklinga með endaþarmskrabbamein í Uppsölum jókst tímabilið 1985 - 89 og áframhaldandi lifunaraukningu mátti sjá fyrir tímabilin 1990 - 94 og 1995 - 99 . Umræður : Lifun sjúklinga með bæði ristil - og endaþarmskrabbamein í Svíþjóð hefur batnað síðustu áratugi . Bætta lifun sjúklinga með endaþarmskrabbamein í Uppsölum er ef til vill hægt að skýra með tilkomu geislameðferðar og TME-skurðaðgerða . Inngangur : Hefðbundin meðferð við þarmastíflu af völdum ristil - og endaþarmskrabbameins er úrnám ristils / endaþarms og stóma . Nú er einnig hægt að leggja stent ( stoðlegg ) til að leysa stífluna tímabundið , til dæmis fyrir komandi aðgerð eða endanlega í líknandi tilgangi . Hér verður lýst fyrstu reynslu stent ísetningar við Centrallasarettet í Västerås . Efniviður og aðferðir : 22 sjúklingar með hótandi eða fullgengna þarmastíflu af völdum krabbameins í bugaristli eða endaþarmi á tímabilinu 1. október 1999 til 1. október 2002 . Notað var sjálfútvíkkandi möskva stent ( Boston microvasive ` ) sem er 9 cm langt með 22 mm innanmál . Stentið var lagt með buga - eða ristilspeglun í röntgengegnumlýsingu . Niðurstöður : Stent ísetning tókst hjá 18 sjúklingum , tíu körlum og átta konum , með meðalaldur 78,5 ( 52 - 96 ) ár . Ellefu endaþarms - og sjö bugaristilkrabbamein voru meðhöndluð , fjarlægð æxlis frá endaþarmsopi var 12,5 ( 6 - 30 ) cm og aðgerðartími 38 ( 25 - 100 ) mínútur . Fylgikvillar voru þrombótíseruð gyllinæð ( n = 2 ) , blæðing ( n = 1 ) og sýking í pung ( n = 1 ) . Stentið losnaði hjá fjórum sjúklingum og fékk einn sjúklinganna nýtt stent með góðum árangri . Fjórtán sjúklingar voru meðhöndlaðir í líknandi tilgangi og varð líkn góð í níu tilfellum . Af fjórum sjúklingum sem síðar gengust undir læknandi aðgerð höfðu tveir endaþarmskrabbamein . Umræður : Stent ísetning við þarmastíflu af völdum ristil - og endaþarmskrabbameins er góður valkostur þar sem losna má við stómaaðgerð . Nota má stent sem líknandi meðferð en einnig er hægt er að undirbúa sjúklinga fyrir læknandi valaðgerð . 1 Svæfinga - og gjörgæsludeild Landspítala , 2 Svæfinga - og gjörgæsludeild , Inselspital háskólasjúkrahúsi í Bern , Sviss Inngangur : Laser Doppler blóðflæðismælingar og smásjármælingar í líffærum ( intravital microscopy ) hafa sýnt að smáæðablóðflæði ( microcirculation ) sveiflast reglulega frá lágflæði til háflæðis ( flowmotion - nokkrum sinnum á mínútu ) í sumum vefjum líkamans , svo sem húð , munnslímhúð og fleira . Þetta fyrirbrigði hefur til dæmis í vöðvum verið tengt ófullnægjandi blóðflæði ( ischaemia ) . Þetta hefur ekki verið rannsakað í kviðarholslíffærum nema í ómentum . Tilgangur þessarar rannsóknar var að kanna hvort sveiflur væru á blóðflæði í smáæðum þarmaslímhúðar við eðlilegar aðstæður eða við sjokkástand . Efniviður og aðferðir : Smáæðablóðflæði var mælt stöðugt í nýrum , lifur , brisi og maga - , smáþarma - og ristilslímhúð með laser Doppler flæðimæli ( LDF ) í 20 svæfðum svínum . Einnig var smáæðablóðflæði " kvikmyndað " í slímhúð smáþarma með cytoscan tækni . Súrefnismettun í þarmaslímhúð var stöðugt mæld með near-infrared spectoroscopy ( NIRO ) . Helstu niðurstöður : Á laser Doppler mælinum sáust reglulegar sveiflur í smáæðablóðflæði ( microcirculatory flow motion ) í slímhúð maga , smáþarma og ristils í öllum dýrunum sem voru rannsökuð bæði við stöðugar aðstæður og í sjokkástandi . Aðeins mjög alvarlegt sjokk virtist trufla þessar sveiflur . Tíðni sveiflnanna var 2,2 - 7,0 á mínútu og gat hún verið mismunandi frá einum stað til annars þótt aðeins nokkrir millimetrar væru á milli . Með NIRO mældust mótsvarandi sveiflur í súrefnismettun í slímhúðinni eins og sáust á laser Doppler mælinum . Ennfremur sáust mótsvarandi sveiflur í smáæðablóðflæði á cytoscan " kvikmynd " og var greinilegt að tíðni sveiflnanna gat verið mismunandi í tveimur aðliggjandi villi í smáþörmunum . Ályktanir : Þessi rannsókn staðfestir að smáæðablóðflæði sveiflast milli lágflæðis og háflæðis í þarmaslímhúð 2 - 7 sinnum á mínútu bæði við eðlilegar aðstæður og við sjokkástand . Þessar sveiflur í blóðflæði virðast vera undir stjórn gangráðs sem liggur mjög langt úti í smáæðum ( peripherally ) . Þessar sveiflur í flæði valda mótsvarandi sveiflum í súrefnismettun í þarmaslímhúð . Frekari rannsóknir eru nauðsynlegar til að kanna tilgang þessa fyrirbrigðis .