Þar með erum við farin að nálgast lýsingu á þeirri kvöldvöku sem Jón Gnarr býður upp á í Borgarleikhúsinu , nánar tiltekið á Litla Sviðinu , sem hefur verið smekklega aðlagað að viðburðinum : ljósbrúnt baktjald afmarkar sviðið en þar má finna dökkappelsínugulan hægindastól , sjálfsagt frá sjötta áratugnum og frá svipuðu tímaskeiði er mikill radíógrammófónn sem trónir fyrir baksviði miðju ; lengst til hægri er svo hátt borð á einum fæti , ekkert ósvipað því sem stjórnendur málþinga styðjast við í ráðstefnusölum ; það borð er með hvítum hekluðum dúki . Hlutverk leikmyndarinnar virðist að öðru leyti frekar vera að minna á þann tíma þegar kvöldvakan var endanlega að líða undir lok sem samfélagsfyrirbæri , rétt upp úr seinna stríði . Ætli það hafi ekki hent flest okkar að koma okkur sjálfum eða jafnvel vinum okkar í vandræði . Jón Gnarr er yfirdrifinn og gróteskur í atferli sínu og í ofanálag er hann greindur með þroskaskerðingu sem barn , athyglisbrest með ofvirkni og lesblindu auk þess að vera nærsýnn í meira lagi . Þessi sagnaaðferð er hvort tveggja í senn , sérstök og sympatísk – hann dregur upp mynd af sjálfum sér sem underdog , sjónarhorn hans er ávallt sjónarhorn lítilmagnans , ekki í líkamlegum skilningi , heldur félagslegum , hann er lítilmagninn sem kann ekki til fulls á umhverfi sitt og um leið og hann kemur fram af fullkomnum kvikindisskap við sína nánustu , leikur umhverfið hann viðlíka grátt . En þótt hann geti vissulega tekið ýmsa útúrdúra og sýningin þar með orðið lengri eða styttri eftir atvikum , er ramminn býsna skýr og þannig skorinn að úr verður þokkalega heilsteypt sýning . Auglýsing En ég leyfi mér að spyrja – og hér er komið að minni einu aðfinnslu á sýningunni – hvort ekki hefði verið hægt að magna áhrif sýningarinnar með því að fara um efnið dramatúrgískum höndum og efla samhengið milli hinna einstöku sagna . Allt undir einlægum fögnuði og skellihlátrum áhorfenda ! Þetta er óborganlegur stígandi og margvísleg þemu gægjast fram á ferðalaginu úr heimi hinnar félagslega öruggu kvöldvöku , þar sem hin félagslegu hlutverk voru niðurnjörvuð og eilíf , yfir í æðisgenginn heim kynuslaklúbbsins þar sem enginn er öruggur og enginn fær að vera sá sem hann vill vera . Þetta er ferðalag í frásögnum sem fellur vel að kvöldvökuheitinu og sem mætti jafnvel kalla hina nýju Íslendinga sögu . Það varð ekki annað fundið en áhorfendur gerðu sig vel heimakomna á þessu ferðalagi og höfðu af því óspart og ósvikið gaman . Kjarninn er vettvangur umræðu og á nýliðnu ári voru 539 skoðanagreinar birtar , stærstur hluti þeirra aðsendar greinar . Okkar tryggð er aðeins við lesendur . Við erum skuldbundin ykkur og værum þakklát ef þið vilduð vera með í að gera Kjarnann enn sterkari .