Ástæðan sé að í æ fleiri löndum og menningarheimum leika trúmálin og trúargildi æ meira hlutverk í stjórnmálum og menningu . Í danska dagblaðinu Kristeligt Dagblad var fyrr á þessu ári gerð úttekt á sambandi ríkis og kirkju í þeim 25 Evrópulöndum sem eru eða verða senn innan ESB . En í nánast öllum löndunum 25 blandar ríkið sér með einhverjum hætti í trúmál landsmanna , fyrst og fremst með því að ríkið fjármagnar trúfélög að hluta og oftast með því að kirkjan og kristnin hefur ótvíræða sérstöðu . Í stjórnarskrá Írlands frá 1937 segir í inngangi : „ Í nafni heilags anda , sem allt vald kemur frá , og til hans vér sem menn og ríki hljótum um síðir að lúta ... “ 92% Íra eru rómversk kaþólskir , helmingur þeirra telst virkur í kirkjunni . Í stjórnarskrá Póllands frá 1997 eru málin sett fram á nútímalegri hátt . En þó fer þar ekkert milli mála að þar er hinn kristni grundvöllur í forgrunni . Þar segir : „ Vér , pólska þjóðin , og allir íbúar í lýðveldinu , bæði þeir sem trúa á Guð sem uppsprettu sannleika , réttlætis , góðvildar og fegurðar , sem og þeir sem ekki eiga hlutdeild í þeirri trú , en telja að þessi grunngildi eigi sér aðrar uppsprettur .... “ Í Grikklandi hefst stjórnarskráin frá 1975 með orðunum : „ Í nafni heilagrar , ódeilanlegrar þrenningar . “ Formáli stjórnarskrárinnar hefst með orðunum : „ Þar sem þýska þjóðin er sannfærð um ábyrgð sína fyrir Guði og mönnum .... “ Kirkja og ríki voru formlega aðskilin í Þýskalandi 1918 , og stjórnarskráin gerir ráð fyrir að öll trúfélög séu jöfn gagnvart ríkisvaldinu , en þó er þar sérstakt samband í milli ákveðinna kirkjudeilda og ríkisvaldsins . Ríkið greiðir fyrir þessa kennslu . Í Slóvakíu , sem varð sjálfstætt ríki árið 1992 , er ótvíræð tilvísan til hins kristna arfs í formála stjórnarskrárinnar , en nágrannalandið , Tékkland , vísar í stjórnarskrá sinni til þess að þjóðin sé hluti hinnar evrópsku fjölskyldu og lýðræðisríkja heimsins og sé „ harðákveðin í að vernda þá arfleifð menningar og efnislegra og andlegra verðmæta . “ Ríkið styður öll skráð trúfélög með því að greiða prestum þeirra og forstöðumönnum laun , sem og að styrkja viðhald kirkjubygginga og styðja við sjúkrahús , skóla og hjálparstarf kirknanna . Eins og í öðrum Evrópulöndum er trúfrelsi á Spáni en ríkið hefur gert sérstakan samning , konkordat , við Vatikanið , sem veitir rómversk kaþólsku kirkjunni forgang , sem hefur í för með sér að hún nýtur fjárhagslegs stuðnings ríkisins . Spænska ríkið innheimtir kirkjuskatt fyrir kaþólsku kirkjuna og veitir þar að auki kaþólsku kirkjunni jafngildi um 12 milljarða króna beinan styrk . Í stjórnarskránni er þó kaþólska kirkjan nefnd og konkordat milli Vatikansins og ítalska ríkisins frá 1984 slær því föstu að þó kaþólska kirkjan sé ekki ríkiskirkja skuli ríkið þó styðja hana . Það gerist meðal annars með því að ríkið greiðir laun kennara sem kirkjan skipar til að annast kristindómsfræðslu í skólum landsins . Einstaka trúfélög sem gert hafa samning við ríkið geta sent kennara á sínum vegum inn í skólana til að annast trúfræðslu , en það er á þeirra eigin kostnað . Rómversk kaþólska kirkjan nýtur þar forréttinda vegna meirihlutafylgis . Malta er eina land Evrópu sem gerir ráð fyrir ríkistrú í stjórnarskrá . Þar hefur rómversk kaþólska kirkjan sérstöðu og stjórnarskráin kveður á um að skólarnir uppfræði í kaþólskri trú . Þjóðhöfðinginn ber titilinn „ Verjandi trúarinnar “ . Forsætisráðherrann útnefnir erkibiskup ensku kirkjunnar , sem ásamt nokkrum öðrum biskupum eiga sjálfkrafa sæti í efri deild breska þingsins , Lávarðadeildinni . Danska kirkjan hefur enga miðstjórn , öll ráð hennar eru í höndum þjóðþingsins og kirkjumálaráðuneytisins . Ríkið innheimtir kirkjuskatt sem stendur undir rekstri kirkjunnar og safnaða hennar , en önnur trúfélög njóta ekki lögbundins stuðnings ríkisins . Kristinfræði er kennd í skólunum . Lútherska kirkjan hefur þó umtalsvert sjálfstæði og sterka fjárhagsstöðu . Fulltrúar kirknanna taka þátt í mótun námskrár í trúfræðslu , þótt hún sé á ábyrgð og kostnað og undir forræði skólans . Unnið er að því að efla trúfræðslu innan skólana , að ríkið greiði fyrir trúaruppfræðslu sem þjóðkirkjan og önnur viðurkennd trúfélög annist . Lönd þar sem ríki og kirkja eru aðskilin samkvæmt stjórnarskrá Í nokkrum löndum Evrópu eru ríki og kirkjan aðskilin - og þó . Til dæmis á franska ríkið og rekur allar kirkjubyggingar sem eldri eru en 1905 . Kirkjur og trúfélög geta fengið viðurkenningu sem „ menningarstofnanir “ og þannig fengið skattaívilnanir og þeir sem gefa til þeirra frádrátt frá skatti . Engin trúfræðsla er í skólum og lítið samstarf við trúfélög og kirkjur á vettvangi skólanna . Ríkið greiðir laun allra presta kaþólsku kirkjunnar og nokkurra mótmælendakirkna . Rabbía Gyðinga eru einnig ríkislaunaðir , en deilt er um hvort ríkið skuli einnig launa presta , imama , múslima . Svíþjóð skildi að ríki og kirkju og felldi ákvæði um þjóðkirkju út úr stjórnarskrá árið 2000 . Þó er þar ákvæði um að þjóðhöfðinginn verði að tilheyra lúthersku kirkjunni . Í Slóveníu eru ríki og kirkja formlega aðskilin í stjórnarskrá en ríkisstjórin hefur gert samning við Vatikanið sem tryggir sérstöðu kaþólsku kirkjunnar . Í Rússlandi vék guðlaust ríki Sovétveldisins fyrir menningu þar sem rétttrúnaðarkirkjan er talin hafa miklu hlutverki að gegna , og sækist líka eftir áhrifum á stjórnmálasviðinu . Nýlega voru sett umdeild lög í Rússlandi sem takmarka mjög starfsemi annarra trúfélaga en þeirra sem hafa hefðbundna stöðu í rússnesku samfélagi og menningu . Þetta er lauslegt yfirlit yfir stöðu ríkis og kirkju í Evrópu . Í 1. mgr. 1. gr. laga nr. 78 / 1997 um stöðu , stjórn og starfshætti þjóðkirkjunnar segir : „ Íslenska þjóðkirkjan er sjálfstætt trúfélag á evangelísk-lúterskum grunni . “ En eru allir sammála um að á móti skuli stórfækka prestum ?