Þessi pistill birtist fyrst á heilraedi.blogspot.com 20. júlí 2017 Margir kannast við að hafa reynt að breyta mataræði sínu eða fæðumunstri en gefist upp eftir einhvern tíma . Oft er það vegna þess að lítil mistök urðu að meiriháttar bakslagi og enduðu með uppgjöf og vonleysistilfinningu . Þá er betra að nota sjálfsumhyggju til að hætta að borða yfir sig , taka ofátsköst eða borða óreglulega og í stjórnleysi . Hvor þjálfarinn ýtir undir sjálfstraust barnsins ? Hjá hvorum þjálfaranum er barnið líklegra til að vilja æfa ? Sjálfskoðun með umhyggju byggir á því að vera heiðarleg gagnvart sjálfum okkur og mistökum okkar , og að viðurkenna einlæga ósk okkar um að læra af þeim ( 1 ) . Kona á miðjum aldri ætlar að taka á mataræðinu en gerir mistök . Þegar hún sest niður til að slaka á við sjónvarpið eftir kvöldverðinn hrannast hugsanirnar upp . Mér líður ekki vel í maganum og er með samviskubit . Þarna á ég eitthvað ólært . Þetta er vonlaust . Ég get þetta aldrei . Sjálfskoðun með umhyggju : Ég er alla vega búin að laga morgunverðinn og hádegisverðinn . Það gengur vel . Ég þarf að passa mig síðdegis og á kvöldin . Líklega er nóg að kaupa 600 g af kjöti eða fiski fyrir okkur öll í kvöldmatinn , 700 g er of mikið og þá freistast ég til að fá mér aftur á diskinn . Sjálfsgagnrýni með skömm : Ég stend aldrei við það sem ég einset mér . Það er svo asnalegt að hafa sagst ætla að taka á þessu og svo sjá allir að maður er að missa sig og grennist ekkert heldur fitnar bara . Sjálfskoðun með umhyggju : Ég held áfram að reyna enda er þyngdin farin að há mér allverulega . Sjálfsgagnrýni með skömm : Þetta þýðir ekki neitt . Því oftar sem maður prófar að beita sig umhyggju því auðveldara verður það , og endar með því að koma af sjálfu sér . Innri dómarinn missir smám saman valdið sem hann hafði .