Að vísu er gögnum yfir meirihluta hvalategunda ábótavant og því hefur hætta á útrýmingu þeirra ekki verið metin . Sérfræðingar meta það svo að dýr í þessum flokki séu ekki í bráðri útrýmingarhættu en muni að öllum líkindum hverfa ef ekki er gripið til viðeigandi aðgerða í nánustu framtíð . Marktækt fleiri langreyðar reyndust vera á hafsvæðinu milli Austur-Grænlands og Íslands frá fyrstu talningu til þeirrar síðustu og ljóst þykir að stofninn sé að stækka . Sérfræðingar telja að um 10% líkur séu á því að dýrin deyi út á næstu 100 árum , sé tekið mið af stofnþróun undanfarinna áratuga . Eins og flestir vita hafa íslensk stjórnvöld heimilað veiðar á 38 hrefnum í ár . Heildarstofnstærð margra af smærri tannhvalategundunum er ekki kunn en þó hafa verið unnið svæðisbundið stofnmat fyrir tegundir eins og hnýðing og leiftra sem eru nokkuð algengir hér við land . Rannsókn bandarískra vísindamanna á leiftri sýndi að stofnstærð hans á grunnsævinu frá Maineflóa norðaustur til Cabotsunds var um 27 þúsund dýr að sumarlagi 1995 . Vísindamenn telja heildarfjölda leiftra í Atlantshafinu vera um nokkur hundruð þúsund dýr . Eflaust lifa fleiri tegundir tannhvala hér við land , svo sem fáeinar tegundir svínhvela ( Ziphiidae ) en stofnstærð þeirra er með öllu óþekkt . Heimildir og myndir : Páll Hersteinsson og Guttormur Sigbjarnarson ( ritstj. ) , Villt íslensk spendýr , Hið íslenska náttúrufræðifélag : Landvernd , Reykjavík 1993 .