Lýsingar einstakra gönguleiða um Kollsvík og nágrenni . Vefsíðan er í mótun . Efni : ( Flýtival með smelli á kaflaheiti ) Sagt til vegar I ( IG ) Láganúpur - Breiðuvík - Láganúpur . Farið með Hnífabrún og Breiðsbrún . Sagt til vegar II ( IG ) Láganúpur - Breiðavík - Láganúpur . Fylgt hestaveginum útyfir Breið og Víknafjallsvegi til baka . Áttamálfar í Kollsvík ( SG og TÖ ) Ýmislegt er sérstætt í þeim efnum , t.d. lífið " fyrir handan " . Ingvar var flestum fróðari um sögu og staðhætti í Kollsvík , og var góður sögumaður . Þessar leiðarlýsingar lýsa vel þessum eiginleikum , en þær lét hann eftir sig íhandriti . Ég ætla að fá þig til að ganga með mér nokkrar aðal göngu - og smalaleiðir sem lágu úr Víkinni til annarra og næstu byggða . Ég skal segja þér til örnefna og atvika sem rifjast upp á þessum leiðum Við leggjum upp frá Láganúpi , sem er annar tveggja bæja sem eru í byggð í Víkinni ( þá ) og er syðst á sléttlendinu ; undir lágum hjöllum . ( Myndin er tekin um 1970 ) . Þar er sandur í botni , og var aðal leiksvæði okkar systkina . Við hana eru margar minningar tengdar ; frá því að pabbi byrjaði að byggja hana með aðstoð okkar yngri systkina fjögurra , en ég var elstur þeirra ; þá tíu ára . Þar væri hráefni fyrir stóra sementsverksmiðju . Ofar taka við sendnir melar ; svo mýrlendi . Við skulum nú snúa nefinu í rétta átt og rölta áfram . En hérna á hægri hönd er gamall stekkur ; Þúfustekkur , en þar var stíað kvíaám áður . Litlu utar er Katrínarstekkur í lítilli skjóllegri laut . Þar var borið út hræ og legið fyrir tófu . Utan við Strengbergið taka við grösugar lautir sem heita Kálfalágar . Allir björguðust , og voru komnir á leið til bæja þegar þeir fundust . Þarna niðri á Flögunni er sérkennilega veðrað grjót . Leið okkar liggur fyrir neðan Stórhólinn . Inn af honum er hola sem á að vera inngangur huldufólksins í Stórhólinn . Utan við Stórhólinn taka við grasbalar sem heita Flatir . Neðan við smá hjalla eru Hústóftarbakkar ; þar var heyjað hér áður ( eins og víðar ) . Pabbi heyjaði hér einusinni og Hérna fram á Vatnadalsbótinni er mið sem heitir Bjarni Gíslason . Bjarni var unglingur á Látrum ; ég reiddi heim heyið . ættaður úr Tálknafirði . Þorskurinn var hausstór og einhver sagði að hann væri líkur Bjarna ; því var miðið skírt í höfuðið á honum . Ekki dugir þetta slór ! Þá erum við komnir út á Skútahrygg . Þangað var sigið til að ná í múkkaegg . Einu sinni tók Einar bróðir okkur Össur með , og við áttum að halda við vaðinn þegar hann sigi í flesið . Þú heldur áfram en ferð varlega , því ógætilegt fótmál verður ekki aftur tekið . En ég hitti þig við Gjána þegar þú kemur út í Fjarðarhornið . Hægt er að fara fyrir Breið um háfjöru með sjó , en þar er stórgrýtt og sleipar hleinar . En svartbakurinn var á vakt , og stóð við sinn hluta samningsins sem hann gerði við selinn í árdaga . Hann var þannig að svartbakurinn átti að vaka yfir selnum þegar hann fengi sér blund á landi ; gegn því að svartbakurinn fengi alla afganga af veiði selsins . Þarna hurfu þeir mjög fljótt ; fuglinn og hundurinn . Ég hélt að ég sæi nú Móra ekki meira og hélt því áfram út með klettunum . Þar grær því snemma að vorinu , og sótti fé því á að komast þangað , að heiman . Áfram skal haldið . Við skáskerum Sandahlíðina fyrir ofan Sandhólana ; upp undir kletta . Þarna er gjóta sem hægt er að fara á brún , en það heitir að fara Dulu . Við förum yfir Sandargilið , neðan við Sanddali , og áfram norður brúnina . Á hægri hönd er hábunga Breiðsins . Ekkert vatn kemur fram úr klettunum fyrr en niður í sjávarklettum . Á vinstri hönd er Steinanefið . Þaðan fóru þeir niður í klettana til að ná í múkkaeggin , en af þeim var mikið tekið í Breiðnum . Lambið var svo sólbrunnið að eyrun voru af við hlustir . Þarna eru grasbakkar og mjúkur botn í vatninu , og hlýnar vel í sólskini . Við leggjum nú af stað í aðra gönguferð frá Láganúpi . Þarna er brekka , nokkuð brött ; þar var aðal leiksvæði okkar . Sleðabrekka var mjög góð og síðar þegar ég eignaðist fyrstu skíðin mín , en þau pantaði Einar bróðir frá Noregi , ásamt skíðum fyrir Árna í Tröð og Halldór bróður . Ég átti fimm krónur og það passaði fyrir skíðum . Við förum yfir Vatnadalsána sem er farvegur ; oftast þurr , en getur orðið ófær í leysingum . Rétt utan við Ána tekur við Vörðubrekkan . Áður varð að fara fram Breiðavíkurhjalla og niður Hjallagötu , en við beygjum til hægri , eftir götu sem félagar úr Ungmennafélaginu Vestra lögðu ; niður á Breiðavíkurhjalla og niður Flosagil . Flosagilið var ekki fært nema gangandi mönnum áður . Þegar kemur niður úr Gilinu er komið á graslendi sem nær heim að Vaðli . Bjarni var hrekkjóttur og gamansamur . Þegar að Vaðlinum kom , þá dettur Bjarni niður eins og dauður . Systurnar stumra yfir honum , og töldu að hann hefði orðið bráðkvaddur . En þegar þær ætla að halda áfram með það , þá er líkið á harðaspretti heim að Breiðuvík . Bjarni sagði á eftir að mikið hefði verið grátið yfir líkinu . Þarna er mjög grösugt og skjólgott og góð beit hefur verið fyrir kvíaærnar hér í kring , og með Hjöllunum . Þarna er upplagt að fá sér bita og láta líða úr sér . Áfram skal halda , fram undir Hjallagötu sem áður er getið . Ekki var nema hundrað metrar á milli þeirra , og sól og blíða , svo varla var um missýningu að ræða . Örstuttu framar er Hafnargilið ; þar förum við upp . Ofan Hafnargils taka við Hafnarlautir , og ná upp undir Aurholt . Þar komum við á krossgötur sem koma þvert á okkar leið ; Víknafjallsvegur , sem var nokkuð fjölfarinn leið úr Kollsvík til Keflavíkur og Rauðasands . Grastór eru sitthvorumegin í Dalnum ; Breiðavíkurtó til vinstri og Hænuvíkurtó til hægri . Þegar niður í Dalinn kemur , komum við að Startjörnum . Þær eru grunnar , og vex stör og brok með bökkum ; þar var slegið . Leið okkar liggur norðanmegin í Dalnum ; heim yfir Kollsvíkurtóna en það er lækjarsytra og graslendi , sem stundum var slegið . Heim yfir Gálgasteinabrekkur , þar sem eru tveir rúmlega mannhæðarháir steinar með stuttu millibili . Aldrei tók hún á stöng , en síðustu fiskarnir sem við veiddum í net voru 9,5 pund ; þá 8 ára . Við höldum heim um Bjarnarskarð og á milli Kjóavatna , en þau eru þrjú lítil og eitt þornar í þurrkum . Oftast var gerð varðúðarráðstöfun ef það brygðist . Þegar kemur heim úr Sandslágarskarði komum við niður á Fremrihjallana . Þar var gott berjaland og stutt að fara , því þeir eru rétt við túngarðinn sem pabbi hlóð um túnið á Láganúpi ; fyrsta og annan veturinn sem hann bjó þar , að mestum parti á kvöldin þegar tunglskin var . Garðurinn er um 500 – 600 metra langur ; tvíhlaðinn neðst en einhlaðinn að ofan , og ein gaddavírssnúra ofan á honum . En það er Víknafjall , eins og áður getur . Af krossgötunum á Aurholti liggur leiðin til austurs og brátt er komið á Urðarhjalla . Hann liggur utan í brekku sem myndar hnjúk efst til vinstri , og heitir hann Napi . Þegar Hjallanum sleppir komum við í Brúðgumaskarð , en þar hallar vötnum til Dalverpis , sem liggur þvert á leiðina ; úr Sauðlauksdal í Keflavík . Ef til vill , ef vilji er fyrir hendi , gætum við farið í aðra ferð seinna . Höfundur fyrri hluta : Sigríður Guðbjartsdóttir er af Kollsvíkuætt ; fædd á Lambavatni á Rauðasandi 5. ágúst 1930 og ólst þar upp . Fremur lítið er um það hér í sveit að höfuðáttirnar séu nefndar í daglegu tali , heldur eru notuð heimatilbúin tákn sem munu hafa verið notuð í aldaraðir . Aldrei austur á Barðaströnd heldur inn á Barðaströnd . Það er einnig sagt á Patreksfirði inn á Barðaströnd , en það fer kannske að breytast því Vegagerðin segir gjarnan að Kleifarheiði sé fær suður á Barðaströnd . Svo eru það áttirnar hér í Kollsvíkinni : Hér er þó til norður , en ekki aðrar höfuðáttir . Við förum inn á Rauðasand og inn á Patreksfjörð ; inn í Hænuvík ( sem er næstum í austur ) og út í Breiðuvík ( suðvestur ) og svo áfram út að Látrum . Svo eru aftur nefndar áttir í verðufari t.d. útsunnan er suðvestan og norðangarður er vitanlega hvöss norðanátt . Kannske er eitthvað fleira sem ég ekki man í bili . Höfundur síðari hluta : Torfi Össurarson ( 28.02.1904 – 11.09.1993 ) ólst upp í Kollsvík ; sonur Össurar Guðbjartssonar og Önnu Guðrúnar Jónsdóttur . Fjölskyldan fluttist síðan í Dýrafjörð . Torfi giftist Helgu Sigurrós Jónsdóttur , og hófu þau búskap að Meira-Garði í Dýrafirði ; fluttust síðan að Holti í Önundarfirði ; þá að Rana í Mýrahreppi , en 1933 settust þau að á Felli í Dýrafirði og bjuggu þar allt til 1971 er þau fluttu til Reykjavíkur . Samantekt þessa gerði hann fyrir Þjóðháttadeildar Þjóðminjasafnsins árið 1992 . Frá Kollsvík er farið inn í Hænuvík , út í Breiðuvík , inn á Rauðasand , inn á Barðaströnd , út á Látrabjarg , út á sjó og niður að sjó , inn á Eyrar , inn í Breiðafjörð , yfir ( eða innyfir ) Hænuvíkurháls , yfir ( eða útyfir ) Breiðuvíkurháls . Farið er norður í Önundarfjörð , norður á Ísafjörð , inn á Patreksfjörð , suður í Reykjavík , norður á Akureyri , austur á land / Egilsstaði . Við rákum féð fram á dal , útá Hnífa , uppí Brunnsbrekku .