Í fortíðinni gat allt gerst , og í raun er það eðlilegt að fjarlægir atburðir hafi með tímanum tekið sér form góðra sagna . Málverk af persónum í Örvar-Odds sögu . Fornaldarsögum var flestum hverjum snúið í rímur og með þeim hætti lifðu þær „ tvöföldu “ lífi um margra alda skeið og voru vinsælt viðfangsefni skapandi skrifara og skálda . Sögurnar snúast fyrst og fremst um líf höfðingja og stálpaðra höfðingjabarna , og þó einkum og sér í lagi hreystimanna ; hetja og víkinga . Alþýðan skemmti sér með samskonar hætti og þeir hærra settu , við sögur af hetjum og hábornum höfðingjum , líkt og hún gerir enn – og fjöldi rannsókna á munnlegri hefð og alþýðlegu sagnaefni bendir til að svo hafi verið um langan aldur . Þetta er í sjálfu sér augljóst af því einu saman að sögurnar tilheyra ákveðinni sagnahefð og að hver einstök saga hefur orðið til eða mótast í staðbundnu íslensku sagnaumhverfi , þar sem hún féll inn í tiltekið menningar - og bókmenntalegt samhengi .