Maður er Jón nefndur ; hann var ættaður norðan úr Skagafirði ; þaðan kom hann á árunum 1760 til ' 65 . Vistaðist hann við Steingrímsfjörð , en ógjörla veit ég á hvurum bæ . Jón kvongaðist og átti son er Guðmundur hét ; giftist sá í Bitrusveit og átti mörg börn . Guðmundur bjó fyrst að Brunngili ; sá bær er í dalsmynni nokkru fram af Bitrufirði . Er sá dalur kallaður Hólkonu - eða Hólknardalur ; er hann mjór og gljúfur víða í honum . Var það í orði þegar Guðmundur kom að Brunngili að tröllkona nokkur byggði í dalnum . Lagði hann lítinn trúnað á sögur þær og fór jafnan einn í grasaleit á dalinn . Líður so hið fyrsta sumar að hann verður ekki var neins . Það var um haustið að þoku gjörði með hlýviðri ; fer Guðmundur einn til grasa sem hann er vanur . Líður dagur til þess tekur að kvelda ; fer hann þá að halda heim . En er hann hefur gengið skammt eitt sér hann konu stóra og hefur sú tágahatt mikinn á höfði . Ekki vill Guðmundur verða á vegi hennar og snýr til hliðar , en hún kemst fyrir hann og kallar : " Flýr þú nú , Gvöndur ! " Kastar hann þá grasapokanum og hleypur sem kann , en jafnframt hneppir hann niður brókum sínum . En þegar því er af lokið nemur hann staðar og sýnir henni sig beran . Varð kellingu so kynlegt við að hún segir : " Ódámur , ódámur ! Fussum , fussum ! " Kastar hún hatti og hleypur til baka , en Guðmundur hirðir kúfinn kellingar og átti lengi síðan ; tók hann jafnmikið og lagartunna . Var hann hafður fyrir grasaílát meðan entist . Um vorið flutti Guðmundur að Steinadal og bjó þar lengi ; varð blindur um mörg ár og er nú dauður fyrir fáum árum .