kv. Robert Hvalaskítur er vissulega verðmætur en verðmætin gagnast fyrst og fremst vistkerfi hafsins . Annarskonar úrgangur sem hefur reynst afar verðmætur þekkist þó frá einni tegund hvala , það er búrhvalnum . Ambur er klumpur sem myndast í meltingarvegi búrhvala vegna tormeltanlegra líkamshluta aðalfæðu þeirra , smokkfiska . Búrhvalurinn hefur fjóra maga , líkt og jórturdýr , enda eru hvalir náskyldir klaufdýrum . Smokkfiskar eru með gogg sem er ómeltanlegur . Við það eykst vatnsfrásog í ristlinum og ambur-klumpurinn harðnar smátt og smátt eins og sement . Ef hvalurinn er svo lánsamur að ná að skíta ambur-klumpinum mun hann fljóta upp á yfirborðið þar sem eðlismassi hans er örlítið minni en vatns . Þá breytist liturinn á ambur-klumpnum , hann er ekki lengur hvítur eða gráleitur en verður brúnleitur eða svartur . Þá er áferðin orðin svipuð og á hörðnuðu vaxi . Fyrst um sinn lyktar ambur af saur en þegar klumpurinn þornar upp og harðnar breytist lyktin verulega og verður eins og sætur , sjávarkenndur moldarilmur . Ýmsar þjóðir líkt og Ástralía hafa bannað notkun á ambri í ilmvatnsgerð til að varna því að búrhvalir verði veiddir af þeim sem freista þessa að finna ambur í meltingarvegi hvalanna . Ekki er hægt að vinna nein sérstök verðmæti úr venjulegum hvalaskít en hann er hins vegar afar verðmætur fyrir lífríki sjávar . Ambur er svo gífurlega sjaldgæft að ekki er vænlegt að gera út rekstur sem byggir á þeirri vöru . Steinunn Kristjánsdóttir er prófessor í fornleifafræði við Sagnfræði - og heimspekideild Háskóla Íslands . Helstu rannsóknasvið hennar eru miðaldafornleifafræði , norræn fornleifafræði , kirkjusaga , klausturfornleifafræði , kynjafornleifafræði , þróun húsagerða og miðlun vísindalegrar þekkingar .