Maður í Reykjavík sem er logandi hræddur við að eiturslanga stingi sig ef hann hættir sér út á götu er haldinn fælni ; maður sem er haldinn sama ótta , en býr á Sri Lanka , í næsta húsi við hirðulausan slöngutemjara , hefur fulla ástæðu til að óttast . Það verður síðan hrætt við viðkomandi fyrirbæri og aðstæður sem tengjast þeim , löngu eftir að öll raunhæf hætta er úr sögunni . Ótti við kóngulær , skordýr og slöngur er algengari en ótti við bíla , þó að bílar séu miklu meiri ógnun við heilsu fólks í hlutlægum skilningi . Það tekur til dæmis nokkrun tíma að kenna börnum að fikta ekki í innstungum , en flest læra þau á svipstundu að óttast köngulær ef fjölskyldan bregst við með viðeigandi óhljóðum . Líklegast er einnig að allnokkur munur sé á fólki í þessu efni ; sumum sé miklu hættara að þróa með sér fælni en öðrum .