Mibvikudagur 16. nóvember 1994 Steinhildur Siguröardóttir : Þeir deila ekki vib dómara , en hnakkrífast viö sjúkraliða Þegar dómararnir voru hækkaðir í launum á síbasta ári um hvorki meira né minna en eitt hundrað þúsund krónur á mánuði , man ég ekki betur en ráöherrar í ríkis - stjórninni tækju þessu með mesta jafnaðargeði og slógu jafnvel á létta strengi . Haft var eftir forsætisráðherranum að hann deildi ekki við dómarann , og þessar launahækkanir væru komnar til að vera . í kjölfarið hefur fjármálaráðu - neytið gert kjarasamninga við ýmsa hópa , sem flestir eiga það sammerkt að vera í efri hluta launakerfisins . Margir þessara hópa hafa fengið verulegar launahækkanir og aðrar kjara - bætur . í sumum tilvikum er ekkert nema gott um þetta ab segja , en hins vegar þykir mér skjóta skökku við , ef láta á stað - ar numið í kjarabótunum þegar láglaunafólkið kemur að samn - ingaborði . „ Sjúkraliðar eru ekki með neinarþrjú til fjögur hundruð þúsund krónur eins og dómar - arnir , heldur 56 þús - und krónur í byrjunar - laun og 70 þúsund eftir 18 ára starf . Geturþað verið að ríkisstjórninni finnist sœmandi að láta kenna sig við ann - að eins misrétti að neita okkur um kjara - bætur , en fagna hoekk - unum dómaranna ? Ekki verðurþessu trúað fyrr en í fulla hnef - ana " VETTVANGUR Undarleg for - gangsröö í raun og sann hefði mér nú reyndar fundist að forgangs - röðin hefði átt að vera allt önnur og í stað þess að auka launabilið hefði átt að minnka það . Þab er nú aldeilis ekki upp á teningnum nú um stundir . Sömu menn og segj - ast ekki deila við dómara og standa í auðmýkt gagnvart há - launafólki , reisa sig upp með miklum þjósti gagnvart lág - launafólki og hnakkrífast við það . Sjúkraliðar eru ekki með neinar þrjú til fjögiir hundruð þúsund krónur eins og dómar - arnir , heldur 56 þúsund krón - ur í byrjunarlaun og 70 þús - und eftir 18 ára starf . Getur þab veriö að ríkisstjórninni finnist sæmandi að láta kenna sig við annað eins misrétti að neita okkur um kjarabætur , en fagna hækkununv dómar - anna ? Ekki verður þessu trúað fyrr en í fulla hnefana . Á ábyrgb ríkis - stjórnarinnar Við sjúkraliðar munum hins vegar fylgjast grannt með lykt - um þessarar kjaradeilu . Og það ættu allir landsmenn að gera . Ábyrgðin vegna verkfallsins liggur hjá ríkisstjórn , fjármála - ráðherra , forsætisráðherra og reyndar öllum hinum ráðherr - unum . Það eru þeir , sem eru að reyna að þröngva upp á okkur misréttisstefnu í kjara - málum . Þaö eru þeir sem bera ábyrgö á því ef þessi deila dregst á langinn . Höfundur er formabur Reykjavíkur - deildar Sjúkralioafélags íslands . Góðir grænir tónleikar Á fyrstu „ grænu tónleikum " vetr - arins 10. nóvember var hvert sæti skipab í Háskólabíói . Fólkiö kom til að hlusta á Mendelssohn , Boccherini og Mozart , með sér - stakri áherslu á Gunnar Kvaran einleikara . Stjórnandi var Guill - ermo Figueroa , upprunninn á Pu - erto Rico en mestmegnis starf - andi í Bandaríkjunum . Figueroa sló í gegn sem stjórnandi 1974 , en það ár vann hann sem fiðlari í Sinfóníuhljómsveit íslands og var virkur í kammerspili heima - manna . í blaðaviðtölum nú gerði hann mikið úr því hve ágæt hljómsveitin er orðin , og var sá söngur fagur í vorum eyrum , enda hefur maðurinn fullkom - lega rétt fyrir sér . í framhaldi af því sagði hann , að í rauninni þyrfti hljómsveitin engan stjórn - anda , nema rétt til að halda réttu jafnvægi og þ.u.l. , og þessari yfir - lýsingu var hann trúr á tónleik - unum og hafði sig lítt í frammi á tónleikapallinum . Sá stjórnandi sem ég hef séð ólmast ennþá minna en Figueroa var sjálfur Pierre Monteaux , í London fyrir mörgum árum , og sennilega vissi Monteaux að þarflaust væri að sýnast fyrir framan Lundúnasin - fóníuna , þar sem allir kunna lungann úr sinfónískum tónbók - menntum utanað . Þetta herbragð Figueroa heppn - aðist einnig vel , því hljómsveitin spilaði mjög vel þannig að tón - leikarnir voru í aðalatriðum ná - kvæmlega eins og þeir gátu bestir orðið . Fyrst kom Forleikur að Draumi á Jónsmessunótt eftir Mendelssohn , sem hann samdi 1826 , þá 17 ára , og hafði hrifist af hinu ævintýralega leikriti Shake - speares . Þeir eru tæplega margir nú til dags sem lesa Shakespeare ótilneyddir 17 ára , en svona voru greindarunglíngar á 19. öldinni , áður en barnabækur , skólakerfi , sjónvarpið og Austurstrætið komu inn í myndina . Næst spilaði Gunnar Kvaran , knéfiðlarinn snjalli , einleik í konsert í B-dúr eftir Luigi Bocc - herini ( 1743 - 1805 ) . Boccherini er auðvitað þekktastur fyrir strengja - TONLIST SIGURÐUR STEINÞÓRSSON kvintettinn með stefinu góða , sem löngum var einkennislag Ríkisútvarpsins ( og þjófanna í La - dykilleis ) , og þessi konsert kemst þar hvergi í hálfkvisti . Raunar er hann útsetning þýska sellóleikar - ans og tónskáldsins Friedrichs Grutzmacher ( d. 1903 ) á þremur verkum eftir Boccherini , sem Griitzmacher tók saman og út - setti fyrir hljómsveit og gerði úr sellókonsert . Fyrsti þátturinn er úr sellósónötu , annar þátturinn er Ijóðrænt Adagio úr einum af fyrri sellókonsertum hans , og þriðji þátturinn er lokaþáttur fimmta sellókonsertsins , segir í tónleikaskrá . Gunnar var ögn reikandi í byrjun , en náði sér vel á strik , - ekki síst í hæga kaflanum þar sem hans tilfinningaríki stíll naut sín vel . Hápunktur tónleikanna var svo 41. sinfónía Mozarts , „ Júpíter " , í C-dúr KV 551 . Mozartsinfóníur , a.m.k. hinar meiri þeirra , eiga alls ekki heima sem upphitunaræf - ingar í byrjun tónleika , heldur á slík sinfónía að vera „ piece de res - istance " eða meginréttur tón - leika , og þar trónaði Júpítersin - fónían nú . Figueroa tókst þaö sem fáum hefur tekist , nema helst Jacquillat heitnum , ab gera veru - lega líflegan Mozart með Sinfón - íuhljómsveit vorri , og lukkaðist flutningurinn nú vel í hvívetna . Júpítersinfónían þykir glatt verk og reift , og bera lítil merki þeirra hremminga sem Mozart átti við að stríða sumariö 1788 — konan veik og hann missti bæði föbur sinn og dóttur , en rukkarar á hverju götuhorni . Þetta sumar samdi hann þrjár síðustu sinfón - íur sínar , nr. 39,40 og 41 , og und - ir glaðværu yfirborðinu má greina þunga undiröldu grimmra örlaga . Tæknilega þykir mönnum mest til um Iokaþáttinn , sem er óvið - jafnanleg tónlist og einn af há - punktunum í tónsmíðum Moz - arts og sýnir snilli hans í gleggstri mynd . Hér reynir talsvert á stjórnanda og hljómsveit , í marg - radda fúgu og samslungnum stefjum , og allt var þetta hreint , tært og áhrifamikib á prýðilegum tónleikum Sinfóníuhljómsveitar - innar . ¦ Gunnar Kvaran . Tveir blásarakvintettar Hundertwasser , sem átti eina eft - irminnilegustu sýningu sem sést hefur hér á landi í Bogasalnum fyrir nokkrum árum , sagðist vera gjöf Austurríkis til heimsins . Og á sama hátt mætti segja að Blásara - kvintett Reykjavíkur sé gjöf Al - mættisins til Islendinga . Þennan samstillta hóp hafa skipað frá upphafi ( 1981 ) fimm spilarar í Sinfóníuhljómsveit íslands , upp - runnir í fjómm þjóðlöndum : Bernharbur Wilkinson - ( flauta ) frá Englandi , Dabi Kolbeinsson ( óbó ) frá Skotlandi , Jósef Ognibene ( horn ) frá Bandaríkjunum og Ein - ar Jóhannesson ( klarinett ) og Hafsteinn Guðmundsson ( fagott ) innfæddir íslendingar . Nú eru þeir allir orbnir íslendingar fyrir löngu og kvintett þeirra í fremstu röð kammerhópa landsins sem jafnframt nýtur viðurkenningar víða um lönd . Á Háskólatónleikum 9. nóvem - ber flutti Blásarakvintett Reykja - víkur tvö verk , Divertimento nr. 14 í B-dúr KV 270 eftir Mozart ( f. 1756 ) og Blásarakvintett eftir Áskel Másson ( f. 1953 ) . Diverti - mentó þetta nýtur sín vel í um - skrift Anthonys Baines fyrir blás - arakvintett , en Mozart skrifabi verkib þegar hann var tvítugur fyrir sex blásara . Hljóðfæraleikar - arnir eru frábærlega samstilltir , þannig ab hljómur kvintettsins er heilsteyptur þrátt fyrir það hve ólíkar raddir hljóbfæranna fimm eru . Og einleikskaflar voru léttir og leikandi eins og Mozart hæfir . Af öðrum toga er ab sjálfsögðu Blásarakvintett Áskels Mássonar , sem hann samdi árib 1991 fyrir sænska kvintettinn Quintessence . Tónleikaskráin segir Áskel vitna í tvö gömul íslensk stef , sem ég heyröi nú ekki , en hins vegar mátti greinilega heyra það sem segir í skránni að í þriðja þættin - um ( af fjórum ) noti tónskáldið fjórbiingstóna og litabreytingar á sama tóni , sem gefi kaflanum sér - stakan blæ . Mér þótti kvintett Ás - kels áheyrilegur og skemmtilegur á köflum , en nokkub brotakennd - ur . Stundum minnir hann á hinn fræga kvintett Carls Nielsen , sem sennilega hefur svipaða stöðu meðal blásarakvintetta og klarin - ettukvintett Mozarts hefur í þeim hópi , en þess á milli eru kaflar af ýmislegu öbru tagi . Áskell Más - son er sennilega mebal okkar allra vöndubustu tónskálda , enda mun mikið orð fara af honum ut - an landsteina , þótt hann hafi sig lítt í frammi í fjölmiðlum . Húsfyllir var í Norræna húsinu á tónleikunum , svo sem nú gerist algengt á Háskólatónleikum . í þetta sinn var skýringar sennilega að leita í því háa áliti serh Blásara - kvintett Reykjavíkur nýtur með þjóö vorri .