Grikkir tóku aldrei upp trúna á Seif því hún hafði fylgt þeim frá upphafi , frá því áður en gríska tungumálið varð til og Grikkir urðu til sem þjóð . Indóevrópski himnaguðinn virðist hafa verið ávarpaður sem faðir , það er * Dyéu ph 2 tér ( sbr. Dyáus pitá í sanskrít ) . Því er erfitt að segja að Rómverjar hafi beinlínis tekið upp trúna á þessa guði frá Grikkjum . Og alveg eins og Grikkir tóku upp trúna á þennan innflutta guð tóku Rómverjar líka upp trúna á hann frá Grikkjum árið 433 f.Kr . En hún tapaði sínum sérkennum og frá 2. öld f.Kr. fór hún smám saman að líkjast Afródítu æ meir . Kristni er vitaskuld innflutt trú , bæði á Íslandi og í Noregi þaðan sem hún barst Íslendingum . Raunar er vafasamt að Apollon hafi í upphafi verið sérstakur lækningaguð , þótt hann gæti hafa bætt við sig því hlutverki áður en Grikkir kynntust honum . Það er freistandi að segja að ómótstæðilegar bókmenntir Grikkjanna hafi orðið til þess að Rómverjar gerðu grískar goðsögur að sínum . Bókmenntir eru gríðarlega öflugt tæki til miðlunar á menningararfi . Í einhverjum tilvikum var þetta þó pólitísk eða trúarpólitísk ákvörðun . Strax í upphafi 5. aldar f.Kr. fóru Rómverjar til dæmis að slá saman gróður - og náttúrugyðjunni Ceresi og hinni grísku korn - og akurgyðju Demetru af ásettu ráði . En hvort sem um er að ræða frumindóevrópumenn , Grikki , Rómverja eða aðra er grundvallarspurningu enn ósvarað , hvers vegna menn taka yfirleitt upp á að dýrka guði , óháð því hvort guðirnir eru uppfinning þeirra sjálfra eða innfluttir frá öðrum löndum . Meira að segja í gyðingdómi og kristni virðist rétttrúnaður ekki koma til sögunnar fyrr en á þriðju og fjórðu öld . [ 8 ] Hjá Grikkjum voru engar miðstýrðar kirkjustofnanir og engin helgirit með sams konar stöðu og biblía kristinna manna . [ 10 ] Prestsembætti Rómverjanna voru aðskildari öðrum opinberum embættum en hjá Grikkjum . Og forfeðradýrkun – sem segja má að hafi haft ákveðnar trúarlegar tengingar – var mun sterkari meðal Rómverja en Grikkja . Eftir sem áður var trúarlíf Rómverja að miklu leyti hluti af opinberu lífi þeirra en án miðstýringar og heilagrar ritningar . ^ Ágætt yfirlit yfir trúariðkun Rómverja er að finna hjá F.R. Cowell , Life in Ancient Rome ( Perigee Books , 1980 ) , bls. 180 - 95 . Mun ítarlegri umfjöllun um trúarbrögð í Rómaveldi er að finna hjá Mary Beard , John North og Simon Price , Religions of Rome volume I : A History ( Cambridge University Press , 1998 ) ; og Jörg Rüpke ( ritstj. ) , A Companion to Roman Religion ( Blackwell , 2007 ) . Ásta Bryndís Schram er lektor og kennsluþróunarstjóri við Heilbrigðisvísindasvið HÍ auk þess sem hún starfar við kennsluráðgjöf hjá Kennslumiðstöð . Meginviðfangsefni hennar í rannsóknum er áhugahvöt , sjálfsmynd , samsömun og samspil þessara þátta við kennsluaðferðir .