326 ' töluðu við sig ; ef þeir nöldruðu , eða bann sá & þeim ólundarsvip , varð hann hastari og sagði , til þess væri hárið að skýla höfðinu og seinast mundi þá kala á þvi . Bændunum var hann mikið ástúðlegur , einkum ef þeir voru mikilvirkir og lifðu nokkuð ; virti hann þá framar vonum , átti opt tal við þá og spurði ýtarlega um kenniteikn á hestum , kútn og sauðfé , og hvernig ætti að koma upp góðu kynferði ; hafði opt talsverðar ástæður , en hlýddi með ánægju á mótbárur þeirra , einkum ef þeir byggðu tal sitt á reynslunni , líka um fjárhúsa - og fjósabyggingu , hvernig hún yrði bezt , og urðu þar aðskiljanlegar meiningar . Öllum bar sam - an um , að garðahús raundi án efa vera bezt til sauð - fjár . Þetta áleit hann mikið gott , því hann ætlaði að flytja hús og byggja handa ánum um haustið og svo stórt að tæki 100 a jötu , það er sama sem 50 hvors vegar á garðann , en heytópt átti að vera bak við , eins löng og húsið var , sem tæki 100 hesta af heyij og átti að vera innangengt í garðann ; ætlaði hann að flytja húsin þaðan , sem áður voru , í kot , sem stendur i norðurhluta heimatúnsins , það hét Tannakot og stend - ur á háum hólj eru túnin slétt og harðlend . Fékk hann duglegan bónda , fjármann mikinn úr Borgarfirði , til að mæla grundvöllinn , og átti hann þar að setja hann á háum hól . Þetta var íyrir sláttinn , en ekki átti að byggja fyr en eptir hann . Byrjaði hann vana - lega , og voru góðviðri íraman af , en ekki langir þerrar ; þó náðu allir töðum sínum óhröktum og sæmilega þurum , svo ekkert varð að skaða . Þótti uiörgum hann hirða djarft , svo hitnaði talsvert í þeim , en þessu var lltill gauraur gefinn . Hann rak mikið eptir sláttumönn - unum , og vakti þá Hnemma , og vildi lítið láta sofa a daginn . Sjálíur var hann a vakki optast i kringum þá , einkum ef þurt var ; hann vann að og sætti , þegar það var gert , en fór sjálfur á milli , þegar það kom