Eina septembernótt árið 1944 var miðborg Darmstadt í Þýskalandi nánast jöfnuð við jörðu í sprengjuregni sem varð að minnsta kosti 11 þúsund borgarbúum að aldurtila . En gereyðilegging borgarinnar markaði líka nýtt upphaf . Tvær ungar konur í Darmstadt , dr. Klara Schlink og Erika Madauss , höfðu starfað sem leiðtogar í biblíuskóla og beðið fyrir vakningu meðal stúlknanna sem störfuðu með þeim . Upp úr þessum bænahópi spratt samfélag Maríusystra , sem þær dr. Klara og Erika veittu forstöðu . Þær tóku sér ný nöfn , Klara varð Móðir Basílea og Erika Móðir Martyría . Móðir Basílea lýsti því svo að Guð hefði talað til sín í gegnum þessi ritningarorð : „ Og þeir skulu gera mér helgidóm , að ég búi mitt á meðal þeirra . “ Úr varð að systurnar reistu kapellu með eigin höndum úr múrsteinum sem þær söfnuðu saman úr rústum Darmstadt-borgar , en samfélag þeirra telst formlega stofnað 1947 . Fyrsta systraheimilið byggðu þær sömuleiðis sjálfar og öfluðu sér tæknikunnáttu og byggingarefnis þrátt fyrir að eiga aðeins 30 mörk í sjóði . Þessi hús og fjöldi annarra risu næstu áratugi án þess að nokkru sinni væri slegið lán eða að hið opinbera veitti fyrirgreiðslu . Saga Maríusystra í Darmstadt er því mikið undur og táknþrungin fyrir hið nýja sambandsríki sem óx úr rústum stríðsins . Hún markar afturhvarf til kristinna gilda sem nasistar höfðu vanhelgað . Á evangelískum grunni Klausturlíf er vel þekkt meðal rómverskkaþólskra og í Austurkirkjunni . Aftur á móti er það ákaflega sjaldgæft í söfnuðum mótmælenda , en samfélag Maríusystra er stofnað á evangelískum grunni innan lúthersku kirkjunnar í Þýskalandi . Maríusystur eru þó fjárhagslega óháðar kirkjunni og samfélag þeirra er sjálfstætt meðal annars í þeim skilningi að þar má ekki einungis finna systur úr lútherskum söfnuðum heldur einnig úr rómverskkaþólsku kirkjunni , ensku biskupakirkjunni , frjálsum söfnuðum og ýmsum öðrum kirkjudeildum , en Móðir Basílea leitaðist við að stuðla að eindrægni meðal kristinna manna og Maríusystur hafa meðal annars átt gott samstarf við fjarlæga söfnuði rétttrúnaðarkirkjunnar og koptísku kirkjuna svo dæmi séu tekin . Systurnar reistu byggingarnar í Kanaan með eigin höndum . Systrunum er ekki heimilt að giftast , rétt eins og gildir um kaþólskar nunnur , en hver sem er getur gengið í systrasamfélagið svo fremi sem hún er 18 – 30 ára , ógift og hafi hlotið köllun til starfsins . Þær eru nú um 200 talsins , af mörgu þjóðerni og starfa um víða veröld . Starfsstöðvarnar eru í tólf löndum ; í Ástralíu , Bandaríkjunum , Brasilíu , Bretlandi , Danmörku , Finnlandi , Hollandi , Ísrael , Japan , Kanada , Noregi og Paragvæ , auk höfuðstöðvanna í Þýskalandi . Á dögum þriðja ríkisins hafði dr. Klara Schlink hafnað stefnu nasista þess efnis að Gyðingar mættu hvorki vera starfsmenn kirkna né opinberir starfsmenn , en hún var á þeim tíma forseti kvennadeildar Kristilegra námsmannasamtaka Þýskalands . Þessi afstaða hennar varð til þess að hún var litin hornauga af yfirvöldum þriðja ríkisins og yfirheyrð af Gestapo . Sem Móðir Basílea að stríði loknu samsamaði hún sig sekt þjóðar sinnar með því að heimsækja þá staði í nágrannalöndunum þar sem nasistar höfðu framið grimmdarverk . Móðir Basílea og Móðir Martyría . Þær eru nú báðar látnar . Í viðleitni til að bæta fyrir syndir nasista gengust Maríusystur fyrir stofnun gistiheimilis í Jerúsalem handa þeim sem höfðu lifað af helför nasista . Þá taka systurnar enn virkan þátt í minningarathöfnum um fórnarlömb nasismans víðs vegar , meðal annars í hinum alræmdu útrýmingarbúðum . Í sönnum kærleika og gleði Ég varð þeirrar gæfu aðnjótandi að fá að dvelja um nokkurra daga skeið meðal Maríusystra í júní á þessu ári og kynnast starfsemi þeirra , en ég get vart hugsað mér friðsælli stað . Kapellan og fyrsta systraheimilið , sem áður voru nefnd , urðu upphafið að dálitlum landskika sem fékk nafnið Kanaan , sem merkir fyrirheitna landið . Þar hefur risið fjöldi bygginga , stór kirkja og víðáttumikill lystigarður þar sem áður voru tún og engi . Á sjötta áratugnum stóð til að þessi landareign yrði skorin sundur af hraðbraut , en svæðið var þá í eigu fjölda manns . Skrúðgarðurinn í Kanaan er undurfagur . Móðir Basílea hafði fengið vitrun þess efnis að þarna skyldi ræktaður garður systrafélagsins og er sagan af því hvernig allt þetta svæði varð að hinum fagra skrúðgarði með miklum undrum . Í hluta landareignarinnar er bænagarður þar sem píslarsagan er rakin frá Getsemane til Golgata með áhrifaríkum hætti . Þar , sem og víðs vegar um landareignina , hefur lágmyndum og líkneskjum verið haganlega komið fyrir , en öll þau listaverk voru unnin af systrunum sjálfum . Systrunum er skylt að ganga veg trúarinnar og vera Guði algjörlega háðar með allar nauðsynjar . Í Kanaan lifa þær í sönnum kærleika , einingu og gleði . Hið fallega og friðsæla umhverfi er sannarlega mikil andleg uppörvun . Sjálfur fékk ég vistlegt herbergi í gestaskála . Veran hafði ákaflega sterk áhrif á mig , ekki hvað síst dagleg bænastund systranna í kapellunni , þar sem heyra má himneskan söng þeirra . Boðun fagnaðarerindisins Meginverkefni Maríusystra hefur vitaskuld alla tíð verið boðun orðs Guðs og bænagjörð , en Móðir Basílea var afkastamikill rithöfundur . Systurnar eignuðust brátt fjölritunarvél , en hún dugði skammt og þá var stofnuð prentsmiðja og útgáfufyrirtæki . Ritverk Móður Basíleu eru á annað hundrað og þau hafa verið þýdd á yfir sextíu tungumál , þar með talið íslensku . Hún samdi einnig stuttar útleggingar á ritningunni sem þýddar hafa verið á fleiri en 80 tungumál og hafa fjölmargir , víðs vegar um heiminn , vitnað um að þeir hafi snúist til trúar á Krist eftir að hafa lesið rit hennar . Greinarhöfundur með Systur Lumenu sem er norsk að uppruna . Systurnar reistu einnig hljóðver til útvarpssendinga og síðar myndver til sjónvarpsupptöku . Hljóðsnældur og myndbönd fóru því einnig að berast frá systrunum til viðbótar við bækurnar . Þær smíða sömuleiðis svokallaða lofgjörðarskildi með biblíu - eða sálmaversum sem komið hefur verið fyrir á vinsælum ferðamannastöðum víðs vegar um heiminn , til að mynda við Miklagljúfur í Bandaríkjunum , Himalajafjöll í Nepal , Kilimanjaro í Kenýa og á Jungfrau í Sviss , en í svissnesku Ölpunum reistu systurnar sömuleiðis tvær kapellur . Til skamms tíma voru lofgjörðarskildir frá Maríusystrum á fjórum stöðum hérlendis ; við Goðafoss , Þingvallakirkju , á Hornbjargi og í Vestmannaeyjum , en mér er ókunnugt um hvort þá er enn að finna á þessum stöðum og þá hvort þeim hefur verið haldið við . Maríusystur á Íslandi Systurnar fara víða til að boða fagnaðarerindið . Þær heimsækja gjarnan söfnuði og kirkjur sem óska eftir samkomum , helgisamverum eða kyrrðardögum með biblíutímum og öðrum samverum . Margir norrænir hópar sem og einstaklingar hafa heimsótt Kanaan síðustu áratugi , þar af nokkrir Íslendingar . Frá árinu 1982 og allt þar til um aldamótin komu Maríusystur árlega hingað til lands og héldu samkomur . Í fyrstu heimsókninni , árið 1982 , komu hin þýska systir Phanuela og finnska systir Júlíana . Þær heimsóttu þá fjölmarga söfnuði og kirkjur víðs vegar um land . Þrátt fyrir að systurnar séu í minni tengslum við Ísland nú en áður hafa verið starfandi bænahópar meðal Maríusystra sem biðja reglulega fyrir Íslandi og Íslendingum . Greinarhöfundur með bróður Rufino . Árið 1967 bættust bræður í hópinn , en ákveðið var að kenna þá við heilagan Frans frá Assisí ( 1182 – 1226 ) sem stofnaði munklífi það sem við hann er kennt árið 1209 , en móðir Basílea hafði mikið dálæti á heilögum Frans . Fransiskanarnir í Kanaan eru nú sjö , en voru um tíma á þriðja tug talsins , og búa í bræðraheimili sem er lágreist og látlaus bygging . Þessi viðbót varð mikil lyftistöng fyrir samfélag Maríusystra , en bræðurnir tóku að sér margvísleg störf . Þeir hafa einnig verið í sambandi við fransiskana innan Rómarkirkjunnar og eru , líkt og systurnar , úr ýmsum kirkjudeildum . Einn fransiskana í Kanaan , bróðir Kaleb heitinn , var ýmsum Íslendingum kunnur , en hann tók þátt í Hátíð vonar sem haldin var í Reykjavík árið 2013 og kom aftur hingað til lands árið eftir vegna Kristsdagsins sem haldinn var í Hörpu . Á okkar tímum er tískan að hrista af sér kristindóminn , troða hann fótum eða þagga í hel þrátt fyrir að margt það besta í evrópskri menningu sé af honum sprottið . En hvað sem öllu andstreymi líður er kristin trú lifandi og virkur áhrifavaldur í samfélögum okkar og vonandi má svo verða um alla framtíð . Lifandi kristin samfélög á borð við Kanaan í Darmstadt eru ákaflega þýðingarmikið fyrir vöxt og viðgang trúarinnar . Ég hvet sem flesta kristna menn og konur til að kynna sér störf Maríusystra og fransiskana í Kanaan og sækja þau heim eigi fólk þess kost . Frekari upplýsingar má nálgast á heimasíðunni kanaan.org . Höfundur er doktorsnemi í lögfræði og sagnfræði .