Einhljóð eða tvíhljóð 269 orð sbr. léodbisceop ( Halldór Halldórsson 1969 : 124 ) . Halldór og Alex - ander Jóhannesson ( 1956 : 1125 ) telja einnig líklegast , að prjónn sé tökuorð úr fornensku , sbr. préon . Það hefur þó verið dregið í efa ( de Vries 1962 : 428 ) . Ekkert mælir þó gegn því hljóðfræðilega . Einnig má nefna -þjófur í Valþjófur sbr. Wealh-þéo ( w ) ( Klaeber 1950 : 440 ) , enda þótt ekki séu allir sammála um uppruna þess orðs ( de Vries 1962 : 613 ) . Hins vegar leikur grunur á , að nafnorðið bákn sé tökuorð úr fornfrísnesku ( Fischer 1909 : 27 ) . Ef orðið væri komið úr fornensku , hefði það væntanlega orðið * bjákn sbr. fornenska béacen , biecen , sbr. einnig djákn , djákni , sem talin eru tökuorð úr fornensku ( de Vries 1962 : 77 ) . Alexander Jóhannesson ( 1956 : 991 ) taldi nafnorðið / 7 / óð vera tökuorð úr fornensku sbr. -fléd , -flced . Það hefur þó verið dregið í efa ( de Vries 1962 : 132 ) . T. d. benti Holthausen ( 1948 : 67 ) á tengsl við fornenska nafnorðið fléoðe , fléaðe ' vatnalilja ' sbr. fornháþýska fliod . Benda má á þýska nafnorðið Flieder ' yllir ' og þá hefð í skáldskap að kenna konur við runna . 6 Skoðun Alexanders er afar ósennileg . í fornenska nafnorðinu er einhljóð . Fornenskt / æ : / gæfi íslenskt æ sbr. næpa og næp , snæða og snædan ( de Vries 1962 : 413 , 527 ) . / e : / gæfi að líkindum é eða ei . Til stuðnings því síðarnefnda má nefna nafnorðin teinæringur sbr. fornensku tén ' tíu ' og beiningamaður sbr. fornensku bén ' bæn , beiðni' og béna ' sá , sem biður' . Þetta eru þó aðeins tilgátur . Ljóst er þó , að síðarnefnda orðið væri mjög óvenjulegt í íslensku , þar sem engin sögn er til við hlið þess . Orðmyndunin er því einkennileg . Þetta orð hefur verið tengt við nafnorðið beini . de Vries ( 1962 : 580 ) telur hins vegar , að tein - í teinæringur sé komið úr miðlágþýsku . 2.3 Vera má , að í íslensku kunni að leynast fleiri orð , sem telja mætti fornensk tökuorð . Nefna má orð eins og hjá - í hjákátlegur , skjáta , 6 Svo gæti virst sem nafnorðið frjádagur og fleiri orð með sama forlið ættu heima hér ( sbr. Alexander Jóhannesson 1956 : 1003 ) . Samsvarandi orðmynd í fornensku er Frigedæg . Fremur hefði mátt búast við orðmyndinni * frídagur , ef um fornenskt tökuorð er að ræða , sbr. bílífi og siívarður . ( Reyndar telur de Vries ( 1962 : 36 ) bílífi einnig geta verið úr miðlágþýsku , og Eyvindur Eiríksson ( 1981 : 87 ) stívarð vera miðenskt tökuorð . ) Hins vegar er rétt að benda á , að seint í fornensku renna saman myndirnar fréa , fréo ° g / " g ( sbr. Clark Hall 1969 : 137 - 139 ) , og er þá e. t . v . ekki fráleitt , að / r / á - í íslensku orðunum eigi sér uppruna í löngu tvíhljóði fornenskunnar . Norrænar eru / r / á - orðmynd - irnar naumast . de Vries ( 1962 : 143 ) minnist á fornfrísneskan uppruna .