Eins og vel er kunnugt hefur orðið mikil breyting á gróðurþekju Íslands frá landnámi . Vitað er að landnámsmenn þurftu að hafa með sér fóður fyrir búpening sinn í flutningum sínum . Undantekning eru plöntur sem eiga þess kost að dreifast með sauðfé eða hestum . Hann gæti því vel hafa borist með fuglum þegar fyrir landnám , en haldið sig eingöngu við fuglabjörgin þar sem nægur áburður var . Þá koma til dæmis háliðagras , vallarfoxgras og axhnoðapuntur sem fluttar voru inn til ræktunar , en einnig berast margar óviljandi með varningi , eins og til dæmis akurarfi og hlaðkolla . Í því eru 489 tegundir taldar ílendar í landinu í dag . Af þeim eru 430 tegundir feitletraðar sem taldar eru hafa verið komnar og líklega ílendar fyrir 1750 . Útbreiðsla birkis og sumra skógarbotnategunda dróst mjög saman , en grös og ýmsar berangurstegundir urðu meira ríkjandi í gróðurfari . En þrátt fyrir það eru engar vísbendingar um að tegundum hafi fækkað við þetta . Allar þær plöntur sem vitað er um að hafi verið hér fyrir landnám en eftir ísöld , finnast enn í dag . Hann var á svo litlu svæði , að alveg er óvíst um hvenær hann nam land , eða hvort hann var kominn fyrir landnám . Ásta Bryndís Schram er lektor og kennsluþróunarstjóri við Heilbrigðisvísindasvið HÍ auk þess sem hún starfar við kennsluráðgjöf hjá Kennslumiðstöð . Meginviðfangsefni hennar í rannsóknum er áhugahvöt , sjálfsmynd , samsömun og samspil þessara þátta við kennsluaðferðir .