Í dag er 1. sunnudagur í aðventu og fer þá í hönd uppáhalds tími barnanna okkur . Gleði og eftirvænting skín úr augum þeirra , um leið og þessi tími vekur upp minningar hjá okkur sem eldri eru , sumum ljúfum en öðrum sárum . Í Þorlákshöfn einkenndist þessi tími alltaf af gleði og kærleik , bakaðar voru ótal tegundir af smákökum , allt var skreytt hátt og lágt , sungin jólalög og dansað í kringum jólatréð á skemmtunum . Já , jólaáreiti svífur yfir vötnum og við erum hressilega mynt á að jólin séu á næsta leiti . Auglýsingabækilngar flæði inn um bréfalúguna , í sjónvarpi og útvarpi er hamrað á lengri opnunartíma verslana , svörtum föstudegi og rafmögnuðum mánudegi sem enginn má láta fram hjá sér fara . Það er ekki það sem skiptir máli og ekki það sem við munum minnast þegar fram líða stundir . Á tímum þar sem sóun er eitt stærsta vandamál samtímans og samfélagsaðstæður leiða til þess að sífellt fleiri kljást við kvíða og andlega erfiðleika , er það mikilvægara en nokkru sinni fyrr að horfa inn á við , látum ekki glepjast af hinum stafræna veruleika heldur njóta tímans sem við eigum með okkar nánustu og reyna að láta gott af okkur leiða … Og heilsum hvort öðru .