Hin 11 nýuppgötvuðu tungl hafa enn ekki hlotið nein opinber heiti en hafa til bráðabirgða verið nefnd S / 2000 J 2 , S / 2000 J 3 og svo framvegis . Flest tunglanna , eða 23 þeirra , eru afar smá en þau 11 smæstu eru aðeins 3 til 8 km í þvermál . Meðalhitinn við yfirborðið er um -140°C og gögn frá Galíleó-farinu benda til þess að Íó gæti haft örþunnt gufuhvolf úr brennisteinsdíoxíði og öðrum gösum . Á yfirborðinu má finna öskjur sem eru margar hverjar nokkurra kílómetra djúpar , stöðuvötn úr bráðnum brennisteini , fjöll og eldfjallarásir . Eldvirknin á ekki rætur að rekja til flekahreyfinga eins og á jörðinni heldur til sjávarfallakrafta í iðrum Íós vegna nálægðar við Júpíter . Talið er að Íó dæli um einu tonni af gosefnum á sekúndu út í geiminn . Mikill hluti efnisins sest á yfirborð annarra tungla , sem sést til dæmis á yfirborði Amalþeu , en einnig myndast svokallaður hjólflötur eða hringfeldi ( e. torus ) , kleinuhringslaga belgur , úr leiðandi rafgasi eftir allri braut Íós . Yfirborðið virðist vera mikið sprunginn ís þar sem vatn úr miklu íshafi hefur seytlað upp . Gígar eru fáir sem bendir til þess að yfirborðið sé ungt . Sprungurnar eru líklega afleiðing skorpuhreyfinga sem tengjast snúningi , innri gerð og braut Evrópu . Sumir vísindamenn telja líklegt að eldvirkni sé inni í tunglinu . Það gæti þýtt að innri hitinn kæmi í veg fyrir að vatni frjósi og því hafi myndast haf sem nær um allan hnöttinn . Ganýmedes er að miklu leyti þakinn ísi eins og Evrópa . Hluti yfirborðsins virðist jarðfræðilega ungur og annar hluti virðist gamall . Gígar liggja einnig yfir rásakerfunum en það mekrir að þau séu fremur gömul . Líklegasta skýringin á tilvist þess er spanflæði leiðandi vökva í málmkjarnanum . Kallistó er áttunda tunglið í röðinni og næststærst . Það er ysta Galíleóstunglið en braut þess er 1.883.000 km frá Júpíter . Það er dökkleitt því að líklegt þykir að ryk hafi sest á yfirborðið og hulið ísinn . Yfirborðið er að öllum líkindum það elsta og gígóttasta í sólkerfinu og hefur ekki tekið miklum breytingum frá því að loftsteinar rákust á það fyrir um 4 milljörðum ára eða stuttu eftir að sólkerfið myndaðist . Önnur dæmi eru Ásgarðar sem eru einnig á Kallistó , Austurhafið ( e. Mare Orientale ) á tunglinu og Caloris-dældin á Merkúr . Í gígum Kallistós er ekki að finna hringfjöllin , geislamynduðu rákirnar og miðdældirnar , sem algengt er að sjá í gígum á tunglinu og Merkúríusi . Myndir sýna að á sumum svæðum hafa smáir gígar að mestu afmáðst . Þvermál þeirra eru frá 16 km ( Leda ) og upp í 186 km ( Himalía ) . Fjarlægðin frá Júpíter er frá um 11 milljón km og upp í um 24 milljón km . Smæstu tunglin eru flest mjög óregluleg í lögun . Myndirnar eru fengnar af síðum NASA og Solarviews : Thor Aspelund er prófessor í líftölfræði í læknadeild Háskóla Íslands , við Miðstöð í lýðheilsuvísindum , og forstöðumaður Tölfræðiráðgjafar Heilbrigðisvísindasviðs . Thor hefur rannsakað áhrif áhættuþátta á hjarta - og æðasjúkdóma og sykursýki og hvernig er hægt að nota þá sem forspárþætti í áhættureiknum .