Það var þá auðsótt . Það kom í ljós að þeir voru tékkneskir ferðamenn á fyrsta degi ferðalags um Ísland . Annað töluðu þeir ekki við okkur og hurfu á brott . Við veltum því fyrir okkur hvað hefði leitt þá á okkar fund og hverskyns fírar þetta væru . Kannski hefði verið óráðlegt að opna fyrir þeim . Einhver sagði að það væri ljótt að tortryggja þessa veslings menn , sem hefðu leitað ásjár hjá okkur . Ég fékk samviskubit yfir að hafa hugsað svona . Svo bætti hann við : „ Við skulum samt læsa bílunum okkar . “ Við vorum í Dyrhólaey , rétt utan friðlýsta svæðisins . Öðru hvoru brá skugga á gluggann af Umhverfisráðherra með lása og keðjur eða reyni löggu með klippurnar . Hálfu hvítvínsglasi seinna var aftur bankað . Skyldu þeir vera búnir með vatnið ? Kannski langaði þá í hvítvínið eftir allt . Í þetta sinn voru þeir í meiri vanda . Hljóðkúturinn á bílnum þeirra var ónýtur . Ég kíkti út og sá að það var enginn vafi , rörið var í sundur . Bíllinn hafði séð betri tíma á ofanverðri tuttugustu öldinni . Þeir höfðu tekið á leigu bíl hjá einhverri bílaleigu sem ekkert okkar hafði heyrt nefnda . Við lögðum til að þeir færu á verkstæði í Vík . Þeir gætu eflaust bjargað þessu . En það var sama hversu nákvæmlega því var lýst hvar þetta verkstæði væri og hve mikið starfsmenn þess voru lofaðir , þeir töldu rétt að við leystum vandann . Á endanum hringdi einn okkar í Gídeons-bílaleiguna . „ Hér eru menn í vandræðum með bíl frá ykkur . “ „ Nei , okkur vantar ekki bíl , það eru vandræði með bíl frá ykkur . “ „ Hér er maður frá Tékklandi sem tók bíl hjá ykkur í dag og bíllinn er bilaður . “ „ Ég tala með honum . “ „ Já , já , við tala í dag . “ Feginn rétti hann símann til Tékkans sem skildi ekkert . Hann sagði nokkur orð í símann , en þá skildi konan í Gídeon ekki neitt . Tékkinn hristi höfuðið yfir þessu skrítna fólki og rétti símann tilbaka . Félagi minn spurði konuna á ensku hvort hún talaði pólsku ( hverju hefðum við verið bættari með það ? ) en hún talaði bara íslenska . Símtalið slitnaði á endanum . Skömmu síðar hringdi síminn aftur og þessi kona talaði ekki bara íslensku heldur skildi hana líka þokkalega . Sá galli var á gjöf Njarðar að nú var Tékkinn farinn þannig að við urðum að lofa að finna hann ( hvernig sem átti nú að fara að því , allir búnir með nokkur léttvínsglös , auk þess sem enginn vissi hvar þessir menn gistu . Loks mátti búast við mönnum með haglabyssur , klippur og hliðgrindur á stjái hér og þar ) . Einhvern tíma fyrir miðnætti hringdi bílaleigan aftur og hafði þá fundið þessa óheppnu Tékka . Sem betur fer hafði teygst á brottför hjá okkur þannig að engin lög voru brotin . Húsráðandi var farinn að flokka pillur í krús til þess að gleyma ekki að taka þær morguninn eftir . Við hliðina á pilluglösunum hafði hann koníaksfleyg og líkjörsflösku . Ekkert átti að gleymast næsta morgun . Enda varð morguninn ógleymanlegur . Ég hef aldrei áður fengið æðarfuglsegg í morgunmat . Þessi pistill hét áður : Í framlínunni ( BJ )