Biblíudagurinn snýst ekki fyrst og fremst um biblíuútgáfur þótt nú séu góð tíðindi af nýrri útgáfu íslenskrar Biblíu 21. aldar , heldur um það hvernig við virðum og umgöngumst Orð Guðs í okkar lífi , hvernig það er virt og hvernig það fær að virka í okkur sjálfum . Með hvaða dæmi eigum vér að lýsa því ? Mark . Það er táknrænt fyrir varanleika Orðsins en um leið tengist saga klukkunnar sögu manndrápanna og mannránanna hér á 17. öld , hinum miklu fórnum sem eyjamenn hafa mátt þola af því að vera rík eyja í alfaraleið . Um þennan varanleika orðsins getum við því ekki efast og allra síst á degi sem þessum , sjálfan biblíudaginn . Orð Guðs vors varir eilíflega í þeim skilningi að við verðum að spyrja áleitinna spurninga enn þann dag í dag , líkt og gert hefur verið um aldir alda , spyrja eins og spurt hefur verið um nokkrar eilífðir . Rán fóru hér fram fyrr og fyrr og síðar hafa Vestmannaeyingar mátt þola ánauð . Flest í þessum heimi hér á Heimaey hefur tekið breytingum . Meira að segja Heimaklettur , eða heimasti kletturinn af þeim þremur , hefur tekið breytingum , en það sem meira er , hann varð auðvitað einu sinni til . Sú prýði heimsins skartar sinni prýði sannarlega fyrst og fremst sökum þess hvernig hún er til komin , sköpuð ásýnd og táknmynd þessa Heimaeyjar-heims . Hinn prýðilegi heimur okkar hefur mynd sína af Orði Guðs , því í öndverðu skapaði hann himinn og jörð og allt sem prýðir þennan heim . Við höfum þakkað Guði og við erum enn á ný í þeim sporum að kalla eftir leiðsögn hans og björgun . Við væntum auk þess frelsunar í eilífum efnum . Það vantar þó uppá það hjá okkur flestum að við hlýðum þessu Orði Guðs , sem talar hér til okkar , og eins þótt við eigum þessa sögu sem ég hef tæpt hér á , og jafnvel þótt við höfum margsinnis fundið að Guð er ekki aðeins góður , heldur er hann stöðugt að verki í okkar lífi . Ætli við yrðum ekki hissa , ef við heyrðum allt í einu , einsog af himni : Heyr , kallað er : Greiðið götu Drottins ... ! Þetta er næstum eins og gott bíómyndaatriði . Líklegasta svarið er trúlega : Ha ? Það hefur verið svo á öllum tímum , enda er eina skýrustu sönnun þess að finna í þeirri staðreynd að Jesús talaði yfirleitt í líkingum eða dæmisögum til samtímamanna sinna . Og svo þegar nýir tímar renna upp hefur það ekki nema takmarkaða þýðingu að endurtaka þær dæmisögur eða líkingar . Og erfitt er oft að greina þarna á milli . Við gætum freistast til að segja sem svo að þessi texti sé allur meira og minna sögulega skilyrtur . Vissulega er hann það af því hann er sagður í tilteknum aðstæðum . Það sé eins og gamalt fat sem ekki haldi lengur því vatni sem bera þarf áfram . Þessi kynslóð mun þreyta sitt skeið á enda því þannig hefur það verið um aldir alda . Vegna hraðans og hins frábæra frelsis hvers manns til hugsjóna og athafna , sem aldrei hefur verið í jafn ríkum mæli á nokkrum tíma í sögu mannins , vegna alls þess er maðurinn hefur fengið að upplifa af prýði heimsins og kostulegum möguleikum nútímamannsins , einmitt vegna þess þarf hann nú sem aldrei fyrr að keppast við að sjá hina eilífu andrá þessarar samverkunar mitt í iðandi mannlegri reynslu – og lesa hana rétt . Orðið opinberar sig sannarlega í huga hvers og eins þegar það lýkst upp fyrir honum eins og opin bók að Guð er að verki í lífi hans . Ef líf okkar er þannig sprottið af Orði Guðs , sprettur það upp eins og stærsta tré af minnsta fræi , vex og dafnar , á vegi lífsins , í sannleika , í eilífri dýrð og fögnuði , í ljósi Guðs . Landakirkja 11. febrúar 07 – Biblíudagurinn