Ein aðferð til að rjúfa vítahring þunglyndis er að auka virkni , þ.e.a.s. að gera meira . Með virkni erum við að tala um hluti eins og að gera eitthvað fyrir okkur sjálf eða aðra , fylgja prógrammi , hreyfa okkur , gera einhverjum greiða , sinna heimilisstörfum , áhugamálum , verkefnum í vinnunni eða skólanum . Aukin virkni hefur ýmsa kosti . Ef við erum virkari líður okkur betur Þegar við erum að gera eitthvað beinir það huganum frá vanlíðan í það minnsta á meðan . Virkni getur líka leitt til þess að okkur finnst við vera að taka stjórnina á lífi okkar aftur og koma einhverju í verk sem skiptir máli . Það styrkir sjálfsmynd okkar að komast yfir þröskuld óvirkninnar . Við munum jafnvel komast að því að sumt sem við tökum okkur fyrir hendur veitir okkur ánægju þrátt fyrir líðanina . Með virkni finnum við ekki til eins mikillar þreytu Undir eðlilegum kringumstæðum þurfum við hvíld þegar við erum þreytt . Þegar við erum þunglynd er þetta aftur á móti þveröfugt . Við þurfum að gera meira til að vera ekki eins þreytt . Aðgerðaleysi gerir okkur þróttlausari og jafnvel úrvinda . Það sem meira er , aðgerðaleysi verður til þess að hugur okkar er ekki upptekinn af neinu sérstöku og þá er líklegra að hugsunin snúist um vanlíðan og erfiðleika og við finnum til meiri depurðar . Virkni skapar áhuga til frekari aðgerða Venjulega er það svo að áhugi okkar vaknar á einhverju og síðan framkvæmum við . Í þunglyndi snýst þetta við . Við þurfum gjarnan að byrja á því að gera hlutina til þess að fá áhuga á þeim og upplifa ánægju . Það þýðir lítið að bíða eftir að við verðum „ í stuði “ til að gera hlutina . Gott dæmi um þetta er að hefja reglubundna þjálfun . Til að byrja með mætum við ef til vill af skyldurækni af því við trúum því að þetta hjálpi en þegar við förum að finna árangurinn , aukið þol og minni þreytu getur þjálfunin orðið ómissandi þáttur í tilveru okkar . Virkni eykur getu þína til að hugsa Þegar þú ert kominn af stað í virkni er eins og þú sjáir vandamálin í nýju ljósi . Það er sameiginleg reynsla þeirra sem eru þunglyndir að þegar þeir eru aðgerðalausir og óvirkir er lífið flókið , vandamálin vaxa þeim í augum og virðast óyfirstíganleg . Þegar byrjað er að glíma við vandamálin , sama hve lítil skref eru tekin , verða þau einfaldari og viðráðanlegri .