Titill á frummáli : Barnas Beste . Safn sagna fyrir börn eftir ýmsa höfunda . Einar Bragi þýddi . Úr Barnagamni Risinn snarstansaði og litaðist um , uns hann kom loks auga á mig , þar sem ég lá á jörðinni . Hann hugsaði ráð sitt hikandi , líkt og þegar maður ætlar að taka upp viðsjált smádýr án þess að gefa því færi á að klóra eða bíta , eins og ég hef stundum gert við hreysiketti heima á Englandi . Lokst hætti hann á að taka um mittið á mér aftan frá með vísifingri og þumalfingri . Hann lyfti mér upp og hélt mér aðeins tvo metra frá sér til að geta skoðað mig vandlega . Þó ég sárkenndi til í síðunni , hafði ég góðu heilli vit á að fara ekki að streitast á móti , meðan hann hélt mér í 60 feta hæð frá jörðu , því hann hefði þá getað misst mig . Hið eina sem ég áræddi að gera var að horfa til sólar , fórna höndum sem í bæn og segja nokkur orð auðmjúkum hryggðarrómi , eins og við átti í þessari aumlegu aðstöðu . Ég óttaðist , að hann kynni þá og þegar að fleygja mér frá sér , eins og við erum vön að gera við ógeðsleg kvikindi , sem við viljum helst drepa . En til allrar hamingju virtist hann ánægður með hegðun mína , fór að líta á mig sem furðuveru og var steinhissa á að heyra mig mæla greinileg orð , þó hann skildi þau ekki .