Sólrún Diego og Tinna Alavis eru báðar sagðar hafa gerst brotlegar við lög með færslum sínum á Instagram . Sólrúnu Lilju Diego Elmarsdóttur og Tinnu Alavisdóttur hefur verið gert að hætta birtingu duldra auglýsinga á samfélagsmiðlum . Færslur þeirra um vörur og þjónustu tveggja fyrirtækja þóttu ekki gefa nógu vel til kynna að þær hafi verið settar fram í viðskiptalegum tilgangi . Sólrún Diego telst hafa gerst brotleg við lög með færslum sínum á Instagram í sumar . Þar fjallaði Sólrún um „ margvíslegar vörur og þjónustu verslunarinnar Air í Kringlunni “ en færslur hennar þóttu ekki merktar sem auglýsingar með nógu skýrum hætti - „ að því undanskildu að finna mátti örsmáa merkingu neðst í hægra horni myndarinnar , #samstarf , í hvítu letri á hvítum grunni , “ eins og því er lýst í úrskurði Neytendastofu . Í svari Sólrúnar til Neytendastofu kom fram „ að ekkert viðskiptasamband væri að baki annað en það að vörur hafi verið gjöf frá markaðsstjóra verslunarinnar Air . “ Enginn þriðji aðili hefði haft milligöngu um samstarfið . Þá sagðist hún ekki hafa fengið neitt endurgjald frá Air vegna umfjöllunarinnar . Þrátt fyrir að Sólrún segist hafa geta fallist á að merking umræddrar myndar , með hvítu stöfunum á hvíta bakgrunninum , væri ekki nógu vel framsett segir Sólrún „ að það hafi ekki verið ætlunin “ að blekkja . Þá virðist ljóst af viðbrögðum Sólrúnar að hún hefur ýmislegt við eftirlitsstarfsemi Neytendastofu að athuga . Þannig segist hún vilja fá svör frá stofnuninni við því hvernig Neytendastofa taki á ábendingum „ sem einungis er komið til hennar til þess eins að skemma eða sverta mannorð áhrifavalda . “ Þá segist Sólrún vilja vita hvort stofnunin hafi gert tilraunir eða sýnt einhvern áhuga á því að fá áhrifavalda inn á borð með sér til að dýpka skilning sinn á viðfangsefninu . Gjafir til áhrifavalda „ mikil kvöð “ Aukinheldur bendir Sólrún á að margir áhrifavaldar fái „ gríðarlegt magn gjafa og varnings sendan til sín óumbeðið , “ sem Sólrun segir að í mörgum tilfellum sé „ mikil kvöð “ fyrir áhrifavalda . „ Bæði myndist ákveðin pressa frá þeim sem senda varninginn sem og ónæðið af óumbeðnum póstsendingum og átroðningi , “ útskýrir Sólrún og spyr Neytendastofu hvort gefnar hafi verið út leiðbeiningar til fyrirtækja varðandi sendingar á varningi til áhrifavalda . Neytendastofa virðist hafa svarað spurningum Sólrúnar Diego á almennum nótum ; stofnuninni berist margar ábendingar , lög og tilmæli Neytendastofu um auðþekkjanlegar auglýsingar séu skýrar og byggi meðal annars á fundum með áhrifavöldum . Að mati Neytendastofu voru færslur Sólrúnar settar fram í viðskiptalegum tilgangi því markmiðið hafi verið að vekja athygli neytenda á vörum verslunarinnar . Neytendastofa telur einnig að ekki hafi komi fram með fullnægjandi hætti af hálfu áhrifavaldsins að um markaðssetningu væri að ræða eða að greiðsla eða annað endurgjald hafi komið fyrir færslurnar . Að sama skapi sé ljóst að „ nær ómögulegt var fyrir neytendur að sjá umræddar merkingar og þannig átta sig á því að um kostaða umfjöllun hafi verið að ræða . “ Því teljist Sólrún Diego hafa gerist brotleg við lög um eftirlit með viðskiptaháttum og markaðssetningu . Henni var því bannað að birta aftur sambærilegar auglýsingar , eða eiga von á sektum . Tinna Alavis hefur vakið athygli fyrir ríkuleg boð , þar sem boðið er upp á margvíslegar kræsingar . Þessar myndir eru til að mynda úr boði hennar árið 2016 , sem kostað var af átta fyrirtækjum . Tinna „ Benti stofnunin á að umræddar færslur hafi ekki verið merktar sem auglýsingar eða með öðrum skýrum hætti greint frá því að þær hafi verið gerðar í viðskiptalegum tilgangi , að því undanskildu að verslunin er merkt inn á færsluna með merkingunni @saetarsyndir , “ segir í úrskurði Neytendastofu . Stofnunin hafi óskað eftir svipuðum upplýsingum frá Tinnu og í tilfelli Sólrúnar Diego ; hvernig viðskiptasambandi Tinnu væri háttað við Sætar syndir , hvort einhver hafi haft milligöngu um samskiptin og hvort Tinna hafi fengið endurgjald fyrir færslur sínar . Tinna sagðist í svari sínu hafa fengið gefins köku frá Sætum syndum , í skiptum fyrir að birta mynd af henni á bloggsíðu sinni . Efst í þeirri bloggfærslu hafi komið fram að umfjöllunin sé „ sponsored “ eða kostuð . Þá segist Tinna einnig hafa ákveðið að sýna kökuna á Instagram-síðu sinni - „ en það hafi verið hennar val og ekki inn í samkomulaginu við verslunina Sætar syndir . “ Hér má sjá bloggfærslu Alavis sem kostuð var af Sætum syndum . Eins og sjá má efst í færslunni er tekið fram að hún sé kostuð.alavis.is Ríkar kröfur gerðar til áhrifavalda Niðurstaða Neytendastofu í máli Tinnu er áþekk úrskurðinum í máli Sólrúnar Diego . Stöðufærsla Tinnu sé ein tegund markaðssetningar og falli því undir ákvæði fyrrnefndra laga sem kveða á um að kostaðar færslur séu rækilega merktar . „ Ekki skiptir máli hvort fyrirtæki eða annar aðili hafi leiðbeint viðkomandi eða ekki , hvort gjafir séu sendar óumbeðið eður ei , hvort rætt hafi verið um umfjöllun eða umfjöllunin lýsi persónulegri skoðun viðkomandi , “ segir meðal annars í úrskurði Neytendastofu . Alla jafna sé erfitt fyrir neytendur að gera greinarmun á almennri umfjöllun einstaklings annars vegar og kostaðri umfjöllun hins vegar . „ Jafnframt telur Neytendastofa að auglýsingar í formi persónulegra meðmæla nýti traust og trúgirni í ríkari mæli en önnur hefðbundin form auglýsinga og markaðssetning gerir , “ segir í úrskurðinum og bætt við að þetta leiði til þess að „ ríkar kröfur “ verði að gera til „ kynningar af hálfu áhrifavalda sem beina slíkum auglýsingum til neytenda . “ Tinna hafi ekki staðið undir þeim kröfum þegar hún lét hjá líða að merkja kökufærslu sína á Instagram og telst hún því hafa gerst brotleg við lög . Henni , rétt eins og Sólrúnu , hefur því verið bannað að birta sambærilegar auglýsingafærslur í framtíðinni , annars eigi þær á hættu að fá sekt . Neytendastofa hefur bannað tveimur bloggurum , þeim Svönu Lovísu Kristjánsdóttur og Fanneyju Ingvarsdóttur , að nota duldar auglýsingar .