Áróður er víða í okkar samfélagi og oft dulinn í formi villandi málflutnings eða fréttaflutnings , svo dæmi sé nefnt . Það getur því verið hægara sagt en gert að fá fólk til þess að skipta um skoðun . Vísindamenn hafa komið sér saman um það að trúverðugleiki þarf ekki endilega að vera einhver eiginleiki eða persónuleiki sjálfs flytjanda boðanna , heldur þurfa þeir sem á boðin hlusta að upplifa flytjandann sem trúverðugan . Það er talað um þetta sem áhrif liðhlaupans ( e. the lone defector ) . Rannsóknir um þetta fjalla fyrst og fremst um það hvort betra sé að sannfæra fólk með rökum eða tilfinningum ( e. fact vs . Eitt af því sem kom í ljós er að ef áheyrendur eru fyrirfram fylgjandi einni afstöðu eru einhliða boð áhrifaríkari . Tvíhliðaboð hafa meiri áhrif ef áhorfendur eru á móti flytjanda . Almennt virka óttaboð eingöngu ef þau vekja ekki of mikinn ótta og ef lausnin til að forðast ógnina fylgir með í boðunum . Óttaboð virka ekki ef þau vekja of mikinn ótta eða of lítinn eða ef ógnin virðist fjarlæg ( til dæmis eins og í eldri herferðum gegn reykingum , þar sem ungmennum var bent á að þau gætu veikst eftir nokkra áratugi ef þau byrjuðu að reykja ) . 3. ... við hvern ? Almennt hafa rannsóknir sýnt að auðveldara er að hafa áhrif á skoðun yngra fólks en þess sem eldra er og einnig að auðveldara er að hafa áhrif á skoðun þeirra sem eru minna menntaðir . En það sem mestu máli skiptir þó er hvernig fólk mótaði sína upphaflegu skoðun . Allir hugsa á þennan hátt en sumir þó meira en aðrir . Ef fólk hefur mjög fastmótaða skoðun duga fá rök til þess að breyta henni . Þetta fólk er kallað dogmatískt og það mun aldrei meðtaka upplýsingar sem ganga þvert á þeirra eigin heimsmynd . Flestir eru þó með miðlungssterka skoðun á hlutunum og eru líklegri til þess að geta skipt um skoðun , sé réttum boðum beitt og ef flytjandinn er trúverðugur .