Umar gekk inn um dyrnr sem ætlaðar voru körlum . Bak við afgreiðsluborðið sat gildur maður með hárkraga umhverfis skalla . Hann leit upp frá tölvusíðu sem hann var með í höndunum . Umar hafði þröngt sjónarhorn , en sá þó að á skjánum var teiknimynd . ,, Múslimi eða kristinn ? spurði maðurinn þurrlega , eins og verið væri að ónáða hann frá teiknimyndinni . ,, Hvað sýnist þér ? Umar horfði brosandi niður á línserkinn sinn . Svona klæddist enginn kristinn maður . ,, Menn geta klæðst eins og þeim sýnist . Mðurinn benti á fingrafaranemann á borðinu . Umar lagði flatan lófann á hann og óðara birtist græna ljósið í borðinu . ,, Ég sagði þér það , sagði Umar sigri hrósandi . ,, Reglur eru reglur , svaraði digri maðurinn um leið og hann ýtti á rofa til að hleypa Umari inn án endurgjalds . Járnstöngin í gættinni að búningsherbergjum múslima lyftist með ískri . ,, Menn geta klætt sig eins og þeim sýnist . Umari var skemmt yfir þessu önuglyndi og sendi afgreiðslumanninum bros áður en hann hvarf til búningsherbergjanna . Fátt baðgesta var í búningsherbergjunum . Umar fann lausan klefa , opnaði hann með fingrafarinu , afklæddist , skildi bænaperlurnar eftir í fataskápnum og hélt í sturturnar . Í steypibaðinu hugsaði hann til þess að í rauninni væri eftirlitið frammi óþarft ; hér inni mátti á svipstundu koma auga á hvort menn væru umskornir eða ekki . Svo fremi sem Gyðingar gerðust ekki of tíðförulir hér á hjara veraldar . Þeir voru víkjandi trúflokkur hvort eð var . Öll trúarbrögð voru víkjandi önnur en Islam . Eftir rækilegan þvott hélt Umar út í laugina . Slangur manna buslaði þar , en þó var ekki krökkt . Mest bar á stálpuðum drengjum sem ærsluðust og slógust um bolta með tilheyrandi gusugangi . Umar synti af kappi tuttugu ferðir þvert yfir laugina og kastaði mæðinni við laugarbakkann áuðr en hann hóf sig upp úr vatninu . Hann hélt áleiðis að heitum potti , vatnsslóðinn lak af honum , en sólin vermdi kroppinn . Fáeinir menn móktu í pottinum , en Umar þekkti engan þeirra . Er hann sté niður í heitt vatnið fann hann varmann stíga upp , fyrst í kálfa , þá hné , síðan læri og loks mitti . Hann óð afsakandi og löturhægt fram hjá mönnunum , sem drógu að sér fæturna til að hleypa honum hjá , og fanns ér set innst . Þar settist hann og fann hitann streyma inn í allan líkamann . Tveir mannanna í pottinum muldruðu eitthvað um sín mál í hálfum hljóðum . Handan við háan steinvegginn heyrðust skærar raddir úr laug kvennanna . Skvamp og skvettir bárust einni g frá leikglöðu drengjunum . Umar sveigði höfuðið aftur og dýfði rauðum lubbanum í vatnið . Djöritúi metra yfir höfði gnæfði háhnúður glerhvolfsins , en inn um það streymdi sólarbirtan , hlý og alltumfaðmandi . Hvílíkur dýrðarmorgunn !