59 yrajib , Basans eikur á tindi ! illum stormi vaktar af blund ; sakna , Jórdán ! svipt ertu yndi , sefur í moldu bið inndæla sprund . Drottinn Abrahams ! deyr nú minn rómur , dauðans skuggi í hjarta mjer er ; drottinn Abrahams ! auður og tómur er nú heimur og dagsbirta | > ver ; drottinn Abrahams ! barn J ) itt sjá bifa , blóðug falla tár þess á mund ; drottinn Abrahams ! lát mig ei lifa , liggur í moldu hið harmdauða sprund . Aleinn , aleinn í alheimnum víða , öllu sviptur og voninni með , á jeg leingi enn hjer að bíða ? eg hef fegurð bliknaða sjeð . Lát mig gráta , það eptir er ára , yfir visnuðum blómum á grund ; mjer banna ei svölun brennandi tára , býr í moldu hið fölnaða sprund . Set mig þar , sem svartnætti drottnar , sunnu ljómi þars aldreigi skín , á eyðisöndum alda þars brotnar , alt er dauði , og lífsandi dvín ;