Er hægt að fá garnaflækju ef maður veltir sér niður langa brekku eða snýr sér mikið á skrifstofustól ? Garnaflækja er af ýmsum gerðum . Garnaflækja í miðgirni er algengust í nýburum sem hafa meðfæddan galla eftir snúningsvillu í myndun meltingarvegarins á fósturskeiði . Garnaflækja í hluta þarmanna ( e. segmental volvulus ) getur komið fyrir á hvaða aldri sem er , oftast hjá fólki sem hefur tilhneigingu til þessa vegna óeðlilegs þarmainnihalds , eins og barnabiks hjá ungbörnum ( tjörukenndur , slímugur , svargrænn saur nýfædds barns ) og samgróninga . Garnaflækja í botn - , þver - eða sveigristli verður oftast í fullorðnum með minni háttar galla í ristlinum , eins og harðlífi og óþarflega langan eða illa festan ristil . Garnaflækja tengd ristli er algengust meðal miðaldra og eldri karla . Garnaflækja myndast þegar lykkja á meltingarveginum snýr upp á sig . Einkennin geta stafað af tvennu . Annars vegar myndast teppa eða fyrirstaða í meltingarveginum sem getur leitt til glennu í kviðnum og uppkasta . Hins vegar getur garnaflækja leitt til truflunar á blóðflæði til þess hluta sem er handan flækjunnar . Garnaflækja er sársaukafull og veldur skemmdum sem versna eftir því sem loft og vökvi safnast fyrir í stíflaða hlutanum . Á endanum getur þetta leitt til dreps í þarmaveggnum , súrnunar líkamsvökva og dauða ef ekki er gripið inn í . Það eru engar sérstakar líkur á að þessi náungi fái garnaflækju af því einu að rúlla sér niður brekkuna . Bráð garnaflækja krefst skjótra viðbragða , þar sem framkvæmd er skurðaðgerð til að leysa flækjuna og jafnvel fjarlægður hluti sem hefur skemmst varanlega . Af framansögðu er ljóst að svarið við spurningunni er nei . Garnaflækja stafar af innri þáttum í meltingarveginum , en ekki snúningshreyfingum líkamans alls .