54 Vonarstjarna vandamanna hvarf í dauða djúp , enn drottinn ræður . Á GÖMLU LEIÐI . Fundanna skært i Ijós burt leið , blundar hjer vært á beði moldar , blessaðar fært á náðir foldar , harnið fitt sært , ó beiska neyð ! Sofið er ástaraugað þitt , sem aldrei brást að mætti mínu ; mest hef eg dáðst að brosi | ) ínu , andi þinn sást þar alt með sitt . Stirðnuð er haga höndin þín , gjörð til að laga alt úr öllu , eins ljett , og draga hvítt á völlu smámeyjar fagurspunnið Hn .