LESBÓK MORGrUNBLAÐSTNS 403 > < X > 0 < X > 000 < X > < KX > < X > 00 < XK > < XX > < X > < > < > 0 < X > 00 < > < X > < > < > < > 0 < > 00 < Stormarnir þjóta og stjörnurnar brenna . / úthafi geims veit jeg Alföður standa við afl sinn og smiðjulog . Hann smíðar þar eitthvað , sem enginn sjer , við ógurlegt neistaflog . Neistarnir þjóta til ýmissa ætta , úr óskygnis þokuhjúp . Þá sjáum . vjer stjarnanna brennandi blys um blámans óvæðu djúp . Hann setur í deigluna sjóðandi máhnimn , þá sveiflast mekkirnir hátt . — 17 « nsetur vjer köllum þá Norðurljós , þau nálgast úr hverri átt . Jeg veit enga jarðneska veröld eins fagra og vetrarkis Paradis , — þvl dreymir mig stundum um dalafönn og drifhvítan jökulís . Jeg veit enga töfra eins tvítugþætta og tunglskinsbjarta nótt — á einmana stöðum — í afskektri sveit , þegar alt er dauðahljótt . Skugganna lognsær og leiftur-úði Ijósbrimshis — skiftast þar á . Sál mín fyllist af syngjandi gleði , af sorgum — og trúarþrá . ð . Stórt er það afl , sem stjörnurnar mótar , og stýristök þess hörð . ] > að verður aldrei af vitrinyum mxlt eða vegið — á þessari jörð . Menn gera sjer hundruð af hugmynda-kerfum en hvert þeirra' er æ , fintýr . Jmð lifir hjer enginn enn þá , sem veit , hvað í honum sjálfum býr . Stormarnir þjóta og stjörnurnar brenna . Menn stara' í hinn bláa geim , en hulinn að mestu er sannleikur sá , er sefvr í djúpunum þeim , . BÖÐVAR FRÁ HNÍFSDAL . & > c > < > < > < > < > < > < > < > < > < > < > < > < > < > < ^ ^ Brúðkaupssiðir á 16. og 17. öld . Eins og almenningi er kunnugt , starfaBI Jðnas heitinn Jónasson præp . hon . frá Hrafnagili allmörí ? sfSustu ár æfi sinn - ar aö miklu ritverki um þjóösifti íslendinsa , lifnaoarhætti , hjá - trú ogr andlegt Hf . Æ 8i mikið af rlti þessu eSa ritsafni var fullbúiS til prentunar er höfundur fell fra . SfSan heflr handrlt þetta veriS geynit f Landsbókasafninu , uns ísafoidarprentsmlSja hefir rASist f þaS þjóSnytja fyrirtæki aS geta . út þessa bók , sem mun verSa hin vinsælasta meSal allra þeirra manna , fjær op nær , er unna fslenskri menningu og íslenskum fræðum . Bök þessi kemur út á næsta ári . En metS samkomulagi viS elgend - ur handritsins , erfingja sr. . lónasar Jónassonar og íitgefanda , hefir MorgrunblaSiS fengiS aS birta eftirfarandl stuttan kafla um BrúSkaupssiSi ú 1G . og 17. öld . Magister Elnar Ólafur Svelns - son annast utgáfu bökarlnnai - iyrir fsafoldarprentsmiSju . Ýmsir siðir og venjur , og þar á meðal veisluhöld , voru samfara trúlofunum og giftingum , og skal hjer tekið fram hið helsta , en ann - ars má vísa til ritgerðar Sæmund - ar Eyjólfssonar um brúðkaups - siði í Tímar . Bókmf . 17 , 92 — 143 . Brúðkaup meðal heldra fólks fóru fram með hinni mestu við - höfn á 16. og 17. öld , og munu þeir hinir smærri og fátækari hafa reynt að tolla í tískunni með það eins og annað eftir megni . ' Veislan fór jafnan fram á kirkju - s'stað , því að annarsstaðar var tæp - ast svo húsum háttað , að það gæti orðið . Reið fólkið á kirkjustaðinn á laugardag , og voru þá stundum tjöld reist utan túns ; þangað riðu karlar , og tók brúðgumi þeim þar og sveinar hans og veittu þar vín og öl . Síðan var riðið heim á stað - inn , og riðu þá boðsmenn á und - an , tveir og tveir saman , fót fyr - r fót , og brúðgumi síðastur og vildustu vinir hans , sinn til hvorr - ar handar . Konur riðu til bæjar og tók brúðurin og brúðarsveinar þar á móti þeim . Síðan var þeg - ar gengið í kirkju oghaldinn aft - ansöngur . Þegar aftansöng var lokið , var karlmönnum fylgt til stofu , en konum til brúðarhúss ; var þar alt vel fyrirbúið , dúkar á borðum og ljós upp sett . Til var settur einn maður ákveðinn til þess að stjórna veislunni og sjá um , að alt færi fram svo sem vera bar . Voru það oftast valdir menn og oft prestar , er höfðu þann starfa á hendi , því að ekki mátti skeika . Siðamaður raðaði til sætis í stofu , og var húsráð - andi þar í öndvegi og svo hinir bestu menn til begg.ja handa . Hófst svo veislan , og voru born - ir inn rjettir , einn eftir annan ; eitt minni var drukkið með hverjum rjetti ; mælti siða - maður ákveðinn formála fyrir hverju minni , og sungin vers á eftir . Annaðhvort var , að inn kom stór skál ( bolli ) með víni , er allir áttu af að drekka , eða hver maður hafði bikar fyrir sig . Mik -