heiðursfélagi LR og LÍ - Fæddur 29. apríl 1915 - Dáinn 19. nóvember 2002 Arinbjörn Kolbeinsson var í ritstjórn Læknablaðsins árin 1970 til 1976 og er hans minnst hér meðal annars og sérstaklega af því tilefni . Hann var ritari í stjórn Læknafélags Reykjavíkur 1957 til 1959 og síðan formaður félagsins 1959 til 1963 . Á þessu tímabili urðu tvenn afar mikilvæg umskipti á högum lækna : Annars vegar var sérfræðingum gert kleift að beita þekkingu sinni , án þess að vera neyddir til þess að stunda jafnframt heimilislækningar og hins vegar fékkst það staðfest af kjaradómi sumarið 1963 að þar eftir skyldi greitt refjalaust fyrir vaktir . Samtímis var unnið ötullega innan læknasamtakanna að tillögum um endurbætur á heilbrigðisþjónustunni og innan LR starfaði sérstök læknisþjónustunefnd , sem átti mjög samleið með Læknisþjónustunefnd Reykjavíkurborgar . Í nóvember 1965 fóru þrír læknar til Norðurlandanna og Englands til þess að kanna skipulag þjónustunnar á þeim slóðum , þeir Arinbjörn Kolbeinsson , tilnefndur af LR , Þórarinn Guðnason , tilnefndur af LÍ , og Páll Sigurðsson , tilnefndur af Reykjavíkurborg . Skýrsla þeirra félaga birtist í Læknablaðinu í desember sama ár og er hún enn holl lesning þeim , sem velta fyrir sér lausnum á því vandræðaástandi , sem á ný ríkir í læknisþjónustunni . Sumarið 1966 birtust skýrsla og tillögur Læknisþjónustunefndar Reykjavíkurborgar , sem læknasamtökin áttu aðild að , og skömmu síðar voru settar fram fyrstu hugmyndir um skipulag heilsugæzlunnar á landsbyggðinni til langframa , en þá blasti við hrun þjónustunnar þar vegna búferlaflutninga fjölda héraðslækna á höfuðborgarsvæðið og nánast engrar nýliðunar . Þegar Arinbjörn varð formaður LÍ sumarið 1967 tók hann þegar höndum saman við landsbyggðarlæknana og skömmu síðar var haldin ráðstefna um vanda landsbyggðarinnar og voru þar kynnt glæný gögn , sem sýndu , svo ekki varð um villzt , að við svo búið mátti ekki standa . Smiðshöggið á stefnu LÍ var síðan rekið með síðari ráðstefnunni í Domus Medica haustið 1968 . Læknafélag Íslands studdi heils hugar undirbúning laga um heilbrigðisþjónustu og ekki spillti fyrir framgangi frumvarpsins , sem lagt var fram til kynningar 1971 , að þar voru þeir enn samstíga ferðafélagarnir frá 1965 . Kynni mín af Arinbirni hófust þegar ég kom á Barónsstíginn eftir fyrsta hluta próf fyrir rúmum fjórum áratugum og samstarf okkar hófst í stjórn LÍ 1967 . Þá þegar fór af honum mikið orð sem félagsmálamanni og fljótlega komst ég að raun um það , að hann var eldfljótur að átta sig á flóknum málum og skynja hvert hugur viðmælenda stefndi . Þegar hann hafði bætt við sínum viðhorfum , var jafnan komizt að niðurstöðu í anda þess , sem Bismarck hafði á orði , að stjórnmál eru list hins gerlega . Þegar ákveðið hafði verið hvað gera skyldi , kunni Arinbjörn þá list einnig , að láta öðrum eftir að framkvæma . Ég þakka það að hafa átt samfylgd með honum um hríð og óska læknasamtökunum þess , að þau eignist marga hans líka .