Síðastliðinn sunnudag klifruðum undirritaður , Gulli , Manuela og Robbi í Pöstunum undir Eyjafjöllum . Hin leiðin , Hornafræði alþýðunnar , er hægra megin ( austan ) við leiðina Sóley og er ca. 5.9 . Klifrað var á grjótglímusvæði við rætur Akrafjalls um helgina . Eftir að hafa klifrað í nokkurn tíma ákvað hópurinn að ganga aðeins um svæðið og athuga hvort meira klifur væri á svæðinu . Þegar horft er yfir svæðið sér maður að þarna er heill hellingur af klettum en þó fannst ekki mikið af klifurleiðum í þessum göngutúr sem var frekar svekkjandi . Enginn af gestunum höfðu áður klifrað á klifursvæðinu og voru allir ánægðir með daginn og ánægðir með svæðið þó að ekki hafi fundist mikið klifur ofar í brekkunum . Ekki er þó öll von úti því göngutúrinn náði engan veginn að klára allt svæðið og er alveg óhætt að mæla með þessu svæði . Ég og Kristó fórum til Kjuge í Október , Kristó hringi í mig einn daginn og spurði hvort að ég væri ekki til í að kaupa miða handa okkur út , og ég var til . Við skipulögðum ferðina ekki neitt , keyptum bara miða til Kaupmannahafnar og ákváðum að hitta Ben úti . Við létum hann vita einum mánuði áður en við fórum út og gleymdum að heyra í honum aftur , En það virkaði og hann sótti okkur á húsbíl dauðans og við keyrðum beint til kjuge . Klifrið var geðveikt og ben var með okkur fyrstu vikuna og lánaði okkur svo bílinn á meðan að hann tók lest heim til köben , eftir eina viku vorum við uppiskroppa með umræðuefni á kvöldin og vorum að sturlast , það endaði á því að við keyptum okkur MAXI JATSI fyrir restina af peningunum okkar og daginn eftir gátum við ekki beðið eftir því að fara í húsbílinn að spila , hugsuðum ekki annað allan klifurdaginn . Eftir kvöldmatinn hentum við öllu af mataborðinu og ætluðum að fara að spila , nema hvað , við kunnum ekki reglurnar og eftir að hafa lesið jatsi reglur á finnsku í tvo tíma hringdum við til íslands og spurðum . Klifrið þarna var unaðslega bratt og góð grip , beitt og kristallakantar , fullt af háum leiðum og vondum lendingum og nokkrum góðum . Besta við þetta svæði er hvað það er stutt í alla steinana og upphituðu klósettin . Ben kom til okkar aftur og síðan bættust Hauksi og félagar í hópinn og klifruðu með okkur . Það var fullkomið að vera í Kjuge , með húsbíl á bílastæðinu og búldera í bakgarðinum . Við vorum eins og prestar í hóruhúsi fyrstu tíu klifurdaganna , vissum ekki í hvorn fótinn við áttum að stíga eða hvaða búldera við áttum að klifra . En á næstseinasta klifurdeginum í rigningu fundum við hinn fullkomna búlderstein . Það var ekki seinna vænna að komast í hann og augljóst að þangað þurfum við að kíkja aftur áður en yfir líkur . Allt í allt var ferðin algjör snilld ( fyrir mig kristó ) þar sem Hjalti borgaði ferðina yyyeeehhhaaaaaaaaa ! Afrek ferðarinnar : 1 ) Að læra MAXI JATSI sem er einskonar Jatsi 3000 + 2 ) Að fara á German Cave Rave . Dudududnududu , Dunudududnudu ! 3 ) Að kynnast frábæru útvarpsmenningu Svíþjóðar 4 ) Læra hina ýmsu mismunandi Bragarhætti í vísnagerð . 5 ) Að komast burt frá svartasta skammdeginu í unaðsbúldera í Svíþjóð Það var 17. april , sumsé 20 ára afmælið mitt ! Ég og Eyþór ákváðum því að kíkja inn í Jósepsdal og rokka feitt . Við fórum á Skoda-num hans eftir skóla og viti menn , það var að sjálfsögðu gott veður þegar inn var komið . Við byrjuðum á einstæðingi og færðum okkur síðan lengra upp í brekku þar sem við hittum Jafet sem hafði labbað yfir fjallið og var að koma niður brekkuna 😛 Við hituðum örlítið betur upp og síðan fór Eyþór nokkrar ferðir í Draumadísinni ( 7a + ) og Jafet sýndi okkur nýja leið sem Eyþór fór síðan og var hún nefnd Flengdi apinn . Það var föstudagur og ég var að vinna í KH . Fréttir bárust líkt og eldur í sinu að Eyþór og Heiðar ætluðu í Jósepsdal fyrripart seinniparts dagsins . Ég æstist auðvitað upp en var að vinna og gat því ekki komið fyrr en eftir vinnu . Strákarnir skelltu sér í dalinn og áttu stórfínan dag . Þeir komu síðan aftur í bæinn þegar ég var búinn í vinnunni , náðum í nokkra kalda og við skelltum okkur á Hlölla og síðan í dalinn . Þegar þangað var komið hreiðruðum við um okkur í hellinum og sváfum þar . Þetta var mikil upplifun fyrir borgarbarnið Heiðar sem hafði aldrei séð jafn mikið af störnum á æfinni og vissi heldur ekki að gerfitung færu eins hratt og þaug gerðu . Ég haf sjaldan sofið jafn vel og við vöknuðum endurnærðir daginn eftir í glaða sólskini og spakasta góðviðri . Dagurinn byrjaði á smá morgunmat og Kristó sem hafði verið eilítið slappur í tánni daginn áður ( það má segja að táin á honum hafi verið eins og skemt slátur . . ) byrtist hress og kátur á slaginu 11:00 . Aðspurður um hvernig táin sagði hann “ ég reddaði þessu heima í gær ” og fóru ekki fleiri sögur af þeim lækningum . Við hituðum upp og byrjuðum að hjakkast í Draumadísinni 7a + , Heiðar og Eyþór fóru hana leikandi og má þess geta að þetta var fyrsta 7a + leiðin hans Heiðars og þar með var hann búinn að ná sumarmarkmiði sínu . Kristó bjó síðan til nýja leið við hliðina á Draumadísinni , beint upp face-ið , var hún nefnd Aldrei tæpur vegna þess hve Kristó var óvenju stöðugur á leiðinni upp . Þar næst færðum við okkur í stein örlítið neðar í brekkunni og lögðum grunninn af tveim nýum leiðum og ég afrekaði einhverja 6a + / 6b leið . Kristó kórónaði síðan daginn með því að sína okkur hvernig er að vera ekki aumingi og fór 7b + í efsta steinunum í brekkunni . Eftir það fengum við okkur vel að éta og héldum síðan heim og á American Style . Hérna koma nokkrar myndir úr Akrafjallinu sem kannski gefa ykkur smá hugmynd um svæðið . Ég ætla að reyna að skoða allt svæðið við tækifæri en það eru rosalega margir klettar þarna og örugglega hægt að búa til fullt af leiðum . Einnig eru fleiri flottir klettar uppi á fjallinu en það er jú ekki jafn létt að komast að þeim eins og þeim við Berjadalsána , allavega klukkutími og korters fjallganga . Þetta var góð helgi ! Við ( Jafet , Jósef , Chriztó og Bíbí ) ákváðum að beila á Hnappavöllum og heimsækja Skinnhúfukletta í Vatnsdal . Eftir akkúrat 3ja tíma keyrslu vorum við komin á klifursvæðið sem er talið vera eitt það besta í heiminum . Veðrið var skýjað og svalt = fullkomið klifurveður , við náðum að klifra fullt af leiðum og Chriztó klifraði “ You can do it baby ” 5.13 a . Um nóttina gistum við á landi sem tveir klikkaðir frændur Jósefs eiga . Seinni dagurinn var góður og sólin skein . Eftir að hafa talað lengi um það hvað nafnið “ Þar sem beljurnar fljúga á eyrunum yfir vötnin ” ( 5.12 b ) væri lame ákváðum við samt að prufa þessa leið . Leiðin er ekki jafn léleg og nafnið og reyndar bara nokkuð góð . Í þriðju tilraun var ég að klippa mig í 4. bolta en renn af klettinum og endaði einum metra frá jörðinni . Frekar klikkað en Jósef stóð sig eins og hetja og bjargaði lífi mínu . Við kældum niður í Skinnhúfu 5.9 og fórum svo heim . Eftir að allir höfðu klifrað var farið í undanúrslit þar sem tvær stelpur og fjórir strákar kepptust um hinn eftirsóknarverða Höfðatorgsbikar . Veðrið var mjög hressandi á föstudaginn þegar ég , Eyþór , Bernd og Benjamin skelltum okkur í Jósepsdalinn . Það var frekar kalt og svo komu alltaf vindhviður upp á 40 m / s og feyktu dýnunum okkar og dótinu . Við létum það nú ekki á okkur fá , enda gallharðir menn og klifruðum fullt af leiðum eins og Hallamálið , Ekkert mál fyrir Jón Pál og ( Tussu ) Trekkjarann . Þetta var megagaman . Ég fékk símtal frá Eyþóri fyrr í vikunni er ég sat einn í vinnunni horfandi upp í loftið að filgjast með eðli húsflugna , það hljóðaði svona “ Blessaður ! Vaðalfjöll næstu helgi ! Þú kemur er það ekki ? ” Það rann umsvifalaust af mér og ég skellti mér á Micrunni vestureftir . Ferðin var smooth alla leiðina og stóð bíllinn sig eins og hetja er hún lagði vaðalfjöllin undir dekk ( og maga ) . Við strákarnir hittumst á miðri leið í Bjarkarlundi og vorum síðan vinsamlegast beðnir um að hætta að sína fólki fallegu kraftmiklu bílana okkar þar sem þeir væru bara einum of góðir og fólk væri farið að verða öfundsjúkt . Við féllumst á það og dröttuðumst uppeftir . Þegar í klettana var komið tókum við fljótt eftir því að kalk frá því um páskana var ennþá á veggnum . Þetta segir okkur aðeins eitt , að það er alltaf gott veður fyrir vestan ! Yfirhang klettsins gerir það líka að verkum að það rignir nánast aldrei á hann , það kuð vera um 35 - 45 gráður . Í kvöldsólini og brakandi blíðu byrjuðum við síðan og hættum ekki fyrr en sólin hvarf á bakvið fjallstoppana . Leiðirnar eru endalausar . Lágviðustaðir 6b + , fyrir neðan hana kemur Neðri Lágviðustaðir 6c , Bone braking fistfurcker 6c + , Pungbindið 6c , Dömubindið ? og síðan Left radical eckro punk 8a + . Það eru fleiri en ég bara man þær ekki í augnablikinu . Tobo er í vinnslu ( eða verður það vonandi bráðum ) . Þetta var hetju helgi . Klifrað var eins og aldrei fyrr , veisla á Ketilstöðum og dansað í kringum elda . Ég segi ekki meir ! Þið verðir bara að fara þangað !! Doddy sá um skipulagningu og uppsetningu leiða . Annað skiptið sem ég klifra á Hnappavöllum og veðrið klikkaði auðvitað ekki ! Ég , Eyþór og Andri fórum saman í bíl á föstudagskvöldið . Við héldum okkur vel vakandi á leiðinni og mættum eldhressir á svæðið kl 02:00 um nóttina og af því að við erum svo umhiggjusamir vöktum við Rakel og Kjarra ( sofandi inní bíl ) svo að þaug gætu tjaldað tjaldinu sínu . Allir vöknuðu kl 9 um morguninn og voru hæst ánægð með það . Sérstaklega Rakel og Kjarri . Við smelltum í okkur smá morgunmat og byrjuðum að klifra ! Kristó , Lóa og Ásrún komu síðan um miðjan dag og þá byrjuðu kraftaverkin ! Kristó , Andri , Eyþór og Valdi fóru að bouldera á meðan ég og stelpurnar klifruðum einhvað örlítið erfiðara í línu . Er ekki með á hreinu hversu erfitt allir fóru en eitt er víst að allir skemtu sér vel enda veðrið geðveikt alla helgina ! Við fórum síðan heim á sunnudaginn dauðþreitt og skildum meirihlutann af puttaskinninu okkar eftir . Ein mynd segir meira en þúsund orð þannig að ég hef þetta ekki lengra að sinni . Skólinn var byrjaður en hverjum er ekki sama … ! Stefnan var tekin beint upp í Vaðalfjöllin við fyrst tækifæri ! Bíllinn var fylltur af Dýnum , mat , bjór og hinum og þessum bráðnauðsinjum ( n * * tó * * k ? ) . Á leiðinni til Kristós keyrðum við fram á roadkill dauðans , það var köttur í svona 20 hlutum splattaður yfir ALLANN veginn og var hann tekinn með í nesti . Við komum seint um kveld til hina ástkæru Ketilstaða og voru kertaljósin tendruð og klósettið prufukeyrt .