Við það losnar orka sem samsvarar muninum á massa upprunalega kjarnans og þeirra sem verða til við kjarnaklofnun . Þær nifteindir sem losna við kjarnaklofnun geta svo stuðlað að klofnun í öðrum kjörnum og þannig koll af kolli . Einnig getur verið að nifteind komist út úr kjarnaofninum án þess að valda kjarnaklofnun . Líkindastuðullinn k er háður ýmsu , til dæmis stærð og lögun kjarnaofnsins sem ræður miklu um hvort að nifteindir sleppi úr honum . Fyrir úransamsætuna U - 235 eru til dæmis litlar líkur á því að orkuríkar nifteindir valdi kjarnaklofnun . Þá má gera ráð fyrir því að þessar 1000 upphaflegu klofnanir leiði af sér 500 klofnanir , og í kjölfar þeirra fylgi 250 klofnanir og svo framvegis , þangað til að fjöldi klofnana verður hverfandi . Ef hins vegar n * k er einn má búast við að fjöldi klofnana hverju sinni haldist óbreyttur . Mestur hluti nifteindanna losnar á svo skömmum tíma að líta má svo á að það gerist samtímis klofnun kjarnans . Þetta litla hlutfall tafinna nifteinda gerir okkur hins vegar kleift að stjórna hraða keðjuverkunarinnar með ýmsu móti , til dæmis með því bæta við ákveðnu hlutfalli efnis sem gleypir nifteindir í ofninum . Ef allar nifteindirnar mynduðust samstundis væri ekki unnt að stjórna keðjuverkuninni því ekkert stýrikerfi væri nægilega viðbragðsfljótt til þess . Sverrir Jakobsson er prófessor í sagnfræði við Háskóla Íslands . Hann hefur meðal annars rannsakað heimsmynd Íslendinga á miðöldum og pólitíska sögu 12. og 13. aldar . Sverrir hefur verið virkur í ýmsum fjölfaglegum og fjölþjóðlegum rannsóknarverkefnum og stjórnaði fjölfaglegu verkefni um sögu Breiðfirðinga .