Á uppvaxtarárum Sophie Germain gætti mikillar karlrembu í garð menntakvenna í Frakklandi . Eins og áður sagði var stærðfræði ekki talin á færi kvenna í Frakklandi . Þannig að sé ástarinnar ekki notið við í átta daga þá verði hún orðin sextíu og fjórum sinnum minni en hún var á fyrsta degi . Arkimedes hafði alið allan sinn aldur í Sýrakúsu og lagt stund á stærðfræði í ró og næði , en þegar hann var kominn hátt á áttræðisaldur var friðurinn úti vegna innrásar rómverska hersins . Ekki leið á löngu þar til hún var farin að vaka fram eftir og sökkva sér niður í verk Eulers og Newtons . Sophie Germain giftist aldrei en hún naut fjárhagslegs stuðnings föður síns til rannsókna . Árum saman mátti hún una því að stunda sjálfsnám því innan fjölskyldunnar voru engir stærðfræðingar sem gátu hjálpað henni að fylgjast með nýjustu straumum og stefnum í greininni og þeir kennarar sem hún hafði neituðu að taka stærðfræðiáhuga hennar alvarlega . Meðfædd feimni hennar kom í veg fyrir að hún færi þess á leit við yfirstjórn skólans að hún fengi skólavist , en hún brá á það ráð að stunda leynilega nám við skólann undir nafni fyrrum stúdents , Monsieur Antoines-Augusts Le Blanc . Í skólanum vissu menn ekki að hinn sanni Monsieur Le Blanc væri farinn frá París og því voru áfram útbúnar fyrirlestranótur og dæmablöð fyrir hann . Sophie Germain tóks að komast yfir þessi gögn og skilaði vikulega lausnum á dæmablöðum undir hinu nýja dulnefni sínu . Lagrange var í senn undrandi og glaður að hitta þessa ungu konu og hann varð lærifaðir hennar og vinur . Loksins var Sophie Germain komin með kennara sem gat fyllt hana eldmóði og hún gat rætt við af hreinskilni um hæfileika sína og þau faglegu markmið sem hún hafði sett sér . Sophie rannsakaði það í nokkur ár og að því kom að hún taldi sig hafa náð mikilvægum áfanga . Hún fann þörfina á að ræða þetta við annan talnafræðing og ákvað að ráðast ekki á garðinn þar sem hann var lægstur , heldur sneri hún sér til mesta talnafræðings heims , þýska stærðfræðingsins Carls Friedrichs Gauss ( sjá mynd ) . Fyrir þau gildi á n sem svöruðu til þessara svokölluðu Germain-frumtalna setti Sophie fram glæsilegan rökstuðning fyrir því að líklega hefði jafnan xn + yn = zn enga lausn . Til að hafa vaðið fyrir neðan sig greip hún enn til dulnefnisins og skrifaði undir bréfin sem Monsieur Le Blanc . Hin óttablandna virðing sem hún bar fyrir Gauss kemur fram í einu bréfa hennar þar sem segir : Því miður jafnast vitsmunaleg dýpt mín ekki á við óseðjandi vitsmunalegt hungur mitt og mér finnst ég sýna fífldirfsku með því að ónáða snilling þegar eina tilkallið , sem ég hef til að hann veiti mér athygli , stafar af aðdáun á honum sem allir þeir sem lesa verk hans hljóta að deila með mér . Gauss , sem vissi ekki hver hinn raunverulegi bréfritari var , reyndi að draga úr áhyggjum Sophie og svaraði : „ Það gleður mig að talnafræði hafi eignast í yður svo dugandi vin . “ Hún sendi því skilaboð til vinar síns , Josephs-Marie Pernety hershöfðingja , sem var yfirmaður innrásarhersins , og bað hann að tryggja öryggi Gauss . Hershöfðinginn varð við bóninni , gætti þýska stærðfræðingsins sérstaklega og útskýrði fyrir honum að það ætti hann Mademoiselle Germain að þakka . Þeir eru sárafáir sem kunna að meta óhlutbundin vísindi að ekki sé talað um ráðgátur talnanna , menn standa ekki á öndinni yfir þeim . Hrífandi yndisþokki þessa mikilfenglega vísindasviðs verður ekki öðrum ljós en þeim sem hafa hugrekki til að kafa djúpt í fræðin . Og þegar manneskju , af því kyni sem vegna viðtekinna venja og fordóma hlýtur að þurfa að yfirstíga óendanlega miklu meiri erfiðleika en karlar til að geta sett sig inn í þessar þyrnum stráðu rannsóknir , tekst samt sem áður að sigrast á hindrununum og komast til botns í torráðnustu þáttum fræðanna , þá þarf ekki að fara í grafgötur um að hún hlýtur að hafa stórbrotið hugrekki , ótrúlega hæfileika og yfirburðagreind . Á þessu sviði skaraði hún fram úr sem endranær en mátti enn á ný þola fordóma hinna ráðandi afla . Því miður dó Sophie Germain úr brjóstakrabbameini , aðeins 55 ára að aldri , áður en hún gat tekið við þessum heiðri . Sé þetta í raun svo þá er smán þeirra mikil sem bera ábyrgð á vanþakklætinu . Vanþakklæti í garð konu sem átti sannarlega allt annað skilið frá vísindunum og hafði með afrekum sínum áunnið sér öfundsverðan sess meðal hinna hæfustu . Jón Gunnar Bernburg er prófessor í félagsfræði við Háskóla Íslands . Rannsóknir Jóns Gunnars spanna fjölmörg svið félagsfræðinnar . Núverandi rannsóknarefni hans eru fjöldamótmæli í samtímanum , en hann hefur einnig fengist við rannsóknir sem tengjast vandamálum ungmenna og afbrotum , svo dæmi séu tekin .