Þú ert hér : Forsíða / Færslur / „ Sennilega eigum við öll brauð í magann skilið “ „ Sennilega eigum við öll brauð í magann skilið “ Ég er nærri því viss um að þið höfðuð ekki hugmynd um að í rauninni átti litla gula hænan heima í skýjahöllinni hjá risanum og að þar var það sem hún sáði fræinu , þreskti kornið og allt það . Og að í rauninni var það hún en ekki gæsin sem verpti gulleggjum handa risanum og Jói bjargaði eftir að hann klifraði upp baunagrasið . Þetta er að minnsta kosti það afbrigði af sögunni um Litlu gulu hænuna sem Leikhópurinn Lotta segir okkur á eldfjörugri sýningu sinni í Elliðaárdalnum um þessar mundir . Það var al-óíslenskt veður í Elliðaárdalnum um kvöldmatarleytið í dag þegar ég horfði á sýninguna ásamt tveim ungum fylgdarmönnum , Arnaldi og Aðalsteini . Í rjóðrinu við leiksviðið var beinlínis heitt svo að ekki væsti um nokkur hundruð leikhúsgesti sem þar voru saman komnir . Og eins og venjulega á sýningum Lottu voru börnin sallaróleg meðan þau fylgdust annars vegar með basli litlu gulu hænunnar ( Sigsteinn Sigurbergsson ) þar sem hún reyndi að fá félaga sína , Kleinu kettling ( Andrea Ösp Karlsdóttir ) , Gilla grisling ( Anna Bergljót Thorarensen ) og Lettu lamb ( Rósa Ásgeirsdóttir ) til að taka þátt í uppskeruvinnunni og bakstrinum með sér , og hins vegar með fátæktarbasli Jóa ( Baldur Ragnarsson ) og mömmu hans ( Anna Bergljót ) . Félagarnir lötu éta allt brauðið frá hænuveslingnum sem þráir samvinnu og vináttu ; þeim finnst þau augljóslega og allt upp í milljón prósent algjörlega eiga skilið að fá brauð í magann þó að þau hafi ekki unnið fyrir því . Jói klúðrar fyrir sitt leyti sölunni á kúnni Rjómalind ( Björn Thorarensen ) , hann á að fá minnst tíu gullpeninga fyrir hana á markaðnum en lætur Grimmu grimmu ( Andrea Ösp ) lokka sig til að láta hana af hendi fyrir eina töfrabaun . Mamma verður fokreið en baunin sú stendur þó við allt sem lofað var . Jói kemst upp í skýjahöllina þar sem risinn ógurlegi og eineygði ( Rósa ) ríkir og tekst að ræna litlu gulu gulleggjaverpandi hænunni frá honum . Þá er ekki langt í hamingjusaman endi . Samsetning ævintýranna af litlu gulu hænunni og Jóa og baunagrasinu er sniðuglega unnin eins og Lottu var von og vísa . Þó að þau gerist lengst af hvort á sínum stað eru þau fléttuð hugvitsamlega saman þannig að hvorugur þráðurinn slitnar og jafnvel yngstu gestir geta fylgst með báðum . Texti Önnu Bergljótar er fyndinn bæði fyrir börn og foreldra , söngtextar Baldurs Ragnarssonar eru skondnir og lögin sem Baldur , Björn og Rósa eru skrifuð fyrir ásamt Erni Eldjárn eru einföld , söngvæn og skemmtileg . Engum fannst heldur undarlegt að kýrin skyldi leika undir sönginn á hljómborð . Rúsínan í verkinu er svo boðskapurinn sem er sá að samvinna sé öllum í hag : „ Saman erum við svo snjöll , gáfaðri en tröll og saman fært við getum stærstu fjöll , “ syngja þau af mikilli sannfæringu ! Leikurinn var lifandi og þéttur undir stjórn Vignis Rafns Valþórssonar og búningar sem Kristína R. Berman hefur hannað voru litríkir og hentuðu vel til snöggra búningaskipta . Það var eins gott því mikið var um slíkt í sýningunni . Dýragervin voru verulega sniðug en mesta athygli allra gervanna vakti risastór risabrúðan , geysihaglega gerð af Aldísi Davíðsdóttur . Félagar mínir voru hæstánægðir með sýninguna . Sá eldri tók meira að segja fram að hún væri fimm sinnum skemmtilegri en Hrói höttur sem hann hefur þó verið hugfanginn af í heilt ár ! Silja Aðalsteinsdóttir