Aðkoma heilbrigðisstarfsfólks að stjórnsýslumálum Heilbrigðisstarfsmönnum ber lögum samkvæmt að gæta trúnaðar og þagmælsku um allt það sem þeir komast að í starfi sínu um heilsufar sjúklings og persónulegar upplýsingar . Þegar einstaklingur kemur til viðtals eða sækir að öðru leyti þjónustu hjá heilbrigðisstarfsfólki getur hann alla jafna gengið út frá því að hann geti rætt við það á þeim forsendum og veitt því upplýsingar í trúnaði . Stjórnvöld fara stundum þá leið að óska eftir aðstoð sérfræðinga sem starfa almennt undir slíkum sérstökum trúnaðar - og þagnarskyldum vegna fagsviðs síns og fela þeim að koma að undirbúningi ákvarðana í einstökum málum . Dæmi um þetta eru t.d. ýmis starfsmannamál og sérfræðingarnir geta t.d. verið læknar eða sálfræðingar . Þegar stjórnvald hefur frumkvæði að því t.d. að starfsmaður þess fari og hitti sérfræðing úr hópi heilbrigðisstarfsfólks til að ræða við hann vegna tiltekins máls skiptir máli að þeim sem í hlut eiga , starfsmanninum , sérfræðingnum og stjórnendum stjórnvaldsins sé fyrirfram ljóst hvert eigi að vera hlutverk og verkefni sérfræðingsins og undir hvaða formerkjum um trúnað og þagmælsku samskipti starfsmannsins og sérfræðingsins fara fram . Þótt stjórnvaldið leiti með þessum hætti til utanaðkomandi sérfræðings er ábyrgðin á því að fylgt sé réttaröryggis - og málsmeðferðarreglum vegna málsins í höndum stjórnvaldsins . Það getur m.a. falið í sér að gera þurfi starfsmanninum skýra grein fyrir hvað felst í aðkomu sérfræðingsins . Á þetta reyndi nýverið í máli sem gaf umboðsmanni tilefni til að fjalla með almennum hætti um sjónarmið sem stjórnvöld þurfa að hafa í huga þegar þau fá utanaðkomandi aðila til ráðgjafar í stjórnsýslumáli . Stjórnvald fékk sálfræðing til aðstoðar við rannsókn máls þar sem til greina kom að veita starfsmanni áminningu eða segja upp störfum . Benti umboðsmaður á að hafa yrði í huga hvernig hlutaðeigandi sérfræðingur greini á milli þátta í starfi sínu í þágu stjórnvaldsins og þess trúnaðar sem á honum hvíli lögum samkvæmt um málefni sjúklinga . Stjórnvöld þyrftu jafnframt að sjá til þess að umræddir sérfræðingar höguðu störfum sínum , vörslu og skilum gagna í tengslum við stjórnsýslumál með fullnægjandi hætti . Aðkoma utanaðkomandi aðila að stjórnsýslumálum leysi ekki stjórnvaldið og stjórnendur þess undan þeirri ábyrgð sem þeir beri á málsmeðferðinni og að tryggja að lögum og reglum sem um hana gilda sé fylgt . Af þeim kvörtunum og ábendingum sem berast umboðsmanni hefur mátt merkja að stjórnvöld leiti í auknum mæli til utanaðkomandi einkaaðila við meðferð ýmissa mála , m.a. starfsmannamála . Þetta hefur ekki verið bundið við ráðningar heldur einnig mál s.s. vegna samskipta á vinnustað og kvartana um einelti . Oft virðist brenna við að hlutverk og valdmörk stjórnvaldsins sjálfs sem fer með ákvörðunarvaldið og utanaðkomandi ráðgjafa verði í slíkum tilvikum óljós og að ekki sé nægilega gætt að því í öllum tilvikum að slíkir álitsgjafar fylgi viðeigandi lögum og reglum sem gilda um störf og ákvarðanir stjórnvalda , þ.m.t. réttaröryggisreglum um meðferð mála . Þegar stjórnvald felur einkaaðila að sinna tilteknum þætti við meðferð máls þá er það eins bent er í álitinu á ábyrgð stjórnvaldsins sjálfs að tryggja að málið sé sett í réttan farveg og viðeigandi reglum þar um sé fylgt . Umboðsmaður beindi því til stjórnar stjórnvaldsins að taka mál viðkomandi starfsmanns aftur til meðferðar og hafa þau sjónarmið sem rakin væru í álitinu framvegis í huga . Auk þess taldi hann tilefni til að senda landlækni afrit af álitinu í ljósi þeirra álitaefna sem fjallað var um í álitinu og varða aðkomu heilbrigðisstarfsmanna að stjórnsýslumálum .