Sjálfumgleði í borgarstjórn - EFTA-dómstóll - bresk blöð . Þriðjudaginn sat ég borgarstjórnarfund , þar sem meðal annars var rætt um nýtt stjórnkerfi fyrir starfsemina í ráðhúsinu , þriðju meginbreytinguna frá því að R-listinn komst til valda . Þessi miðar ekki síst af því að búa til það , sem er kallað skrifstofa borgarstjóra og mun að því er virðast einangra borgarstjóra að verulegu leyti frá sjö sviðum , sem verða undir stjórn sviðsstjóra og málefnanefnda , þar sem pólitískir formenn viðkomandi nefnda geta látið að sér kveða gagnvart stjórnsýslunni , án þess að borgarstjóri komi að málinu . Stjórnkerfið er sem sagt sniðið að því sundurlyndi , sem einkennir R-listann , þar sem hver borgarfulltrúi hefur sitt gæluverkefni , en stjórnkerfið er á verksviði Dags B. Eggertssonar . Verður því enn furðulegra en ella , að stofnun þessa embættis skuli hafa orðið tilefni sérstakrar forystugreinar í Morgunblaðinu laugardaginn 16. október , eins og ég vék að í síðasta pistli . Þar sem ég hef verið erlendis , frá því daginn eftir borgarstjórnarfundinn , hef ég ekk séð , hvort Morgunblaðið hafi leiðrétt þessa frásögn um umboðsmanninn . Talið um umboðsmanninn sýnir hins vegar vel , hve losaralega er talað um þessar breytingar af hálfu borgarstjóra og Dags B. Eggertssonar . Þær eru að nokkru Potemkin-tjöld , því að allt er óljóst með framkvæmdina . Þegar gagnrýnt er , að embætti borgarlögmanns og borgarritara séu lögð niður , er sagt , að það skipti í raun ekki neinu , má helst skilja , að það sé bara nútímalegra að velja þessum störfum ný nöfn ! Vilhjálmur Þ. Vilhjálmsson , oddviti okkar sjálfstæðismanna í borgarstjórn , velti fyrir sér , hvort þess yrði langt að bíða , að embættisheitið borgarstjóri hyrfi og í staðinn kæmi sviðsstjóri ráðhússviðs . Í umræðunum vakti sjálfumgleði þeirra Dags og Þórólfs ekki síst athygli , enn á ný má segja , því að ánægju R-listans með allt sitt eru engin takmörk sett , eins og dæmin sanna . Þórólfur sá til dæmis ástæðu til að slá sér upp á kostnað fovera sinna á þeirri forsendu , að nú væri stjórnun fag – og í orðunum lá , að þetta fag kynni hann , en ekki þeir , sem stjórnuðu Reykjavíkurborg í tíð sjálfstæðismanna . Þá hafi veriðhentistefnuaðgerðir , fyrirgreiðslupólitík og sporslur hafi verið afhentar úr vösum , án þess að farið væri eftir því stjórnskipulagi , sem hefði borið að ríkja . Var forvitnlegt að heyra fræðimenn ræða um starfsemi dómstólsins og hvernig honum hefur vegnað á þessum 10 árum . Ég hitti þarna að nýju mér til ánægju Luzius Wildhaber , forseta mannréttindadómstóls Evrópu í Strassborg , en hann var á Íslandi fyrir rúmu ári til að fagna 50 ára afmæli aðildar Íslands að mannréttindasáttmála Evrópu . Á málþingi lögfræðinga af því tilefni flutti ég ræðu , þar sem ég lagði áherslu á nauðsyn þess að dómarar færu að lögum í niðurstöðum sínum en litu ekki á sig sem löggjafa . Í vikunni felldi þýski stjórnlagadómstóllinn í Karlsruhe dóm , sem felur í sér , að dómar mannréttindadómstólsins í Strassborg hafi ekki fordæmisgildi í Þýskandi . Þá var fróðlegt að heyra vangaveltur vegn álits EFTA-dómstólsins í máli Harðar Einassonar hrl. um virðisaukaskatt á erlendum bókum , þar sem niðurstaðan varð , að hann skyldi ver 14% eins og á innlendum bókum . Í lestinni frá Lúxemborg til Brussel gafst mér góður tími til að lesa The Sunday Times og var þar ýmislegt forvitnilegt eins og við var að búast . Johnson gekk fram af Howard með leiðara , sem hann skrifaði um örlög Liverpoolbúans Kens Bigleys , sem mannræningar myrtu í Írak , og hvernig hann var syrgður af íbúum Liverpools . Sagði Johnson meðal annars , að þeir litu alltaf á sig sem fórnarlömb , ef færi gæfist , og sæju aldrei neitt athugavert við nokkurn hlut í eigin fari heldur skelltu skuldina á aðra o . frv . Blaðið hvatti lesendur sína til að skrifa kjósendum í Clark County í þessu skyni og hét þeim lesendum , sem skrifuðu bestu bréfin , kosningaferð til Bandaríkjanna í verðlaun . Blaðamaður The Sunday Times lýsir ánægju kosningastjóra Bush í Clark County yfir tiltækinu , því að ekkert eitt athvik hafi orðið til þess að vekja meiri áhuga óráðinna og jafnvel demókrata til að styðja Bush . Auk þessara viðbragða þeirra , sem fengu bréfin og þótti um óeðlilega afskiptasemi útlendinga að ræða , gripu stuðningsmenn Bush í netheimum til þess ráðs að senda ógrynni af tölvubréfum til The Guardian og einstakra blaðamanna þar , en netföng þeirra voru birt á vefsíðu eins bloggara í þágu Bush . Sýnir þessi saga , hve tvíbent er fyrir útlendinga að ætla að hafa vit fyrir kjósendum í öðru landi , hvort heldur í Bandaríkjunum eða annars staðar .