„ Þágufallssýki " 25 að búa að baki þegar rithöfundar láta þær persónur sínar sem minna mega sín vera „ þágufallssjúkar " öfugt við þær sem hærra standa í þjóðfélagsstiganum ( Elías Mar 1950 : 111,127 ; Ásta Sigurðardóttir 1961 : 101,102 ) . B. Chr . Jacobsen ( 1980 ) telur að þolfall með ópersónulegum sögn - um sé tillært , það eigi sér enga hliðstæðu í málinu í frumlagsstöðu og sé því beinlínis í andstöðu við málkerfið . Hann bendir á að baráttan gegn „ þágufallssýkinni " gæti leitt til þess að fólk hætti smám saman að nota hinar vandmeðförnu þolfallssagnir og þær dæju þannig út í málinu . I annan stað gæti hún valdið klofningi málsins í hversdagsmál og opinbert mál : I daglegu tali notuðu menn þágufall með öllum óper - sónulegum sögnum en við sérstök tækifæri gripu þeir til hins tillærða þolfalls með þeim sögnum sem það ætti við . Sú hætta væri auk þess fyrir hendi að sumir næðu ekki tökum á síðarnefndu fallnotkuninni , t . d. þeir sem nytu lítillar skólagöngu og ættu erfitt með nám , og væri þarna kominn vísir að stéttbundnum mállýskumun ( sjá einnig Hö - skuldur Þráinsson 1981 : 9 - 10 ) . Hér hefur verið drepið á helstu sjónarmið sem fram hafa komið í sambandi við ,, þágufallssýki " og verður höfð nokkur hliðsjón af þeim þegar fjallað er um niðurstöður könnunarinnar hér á eftir . 2 . Um könnun á fallnotkun í frumlagssæti ópersónulegra setninga 2.0 I þessum kafla verður greint frá könnun þeirri sem fyrr er getið . Fyrst verður sagt frá markmiði , undirbúningi og framkvæmd hennar en síðan fjallað um helstu niðurstöður . Aðaláherslan er lögð á heildar - niðurstöður og reynt að finna svör við spurningumeins og þessum : Hversu algeng er „ þágufallssýkin " ? Fylgir hún einhverjum ákveðnum sögnum ? Er munur á fallnotkun eftir því hvort „ frumlagið " er 1. eða 3. persónu fornafn ? Hefur „ þágufallssýkin " einhverja „ fylgikvilla " ? Einnig er gerður samanburður á niðurstöðum frá nokkrum stöðum á landinu til að fá einhverja hugmynd um það hvort „ þágufallssýki " sé staðbundin . Loks er athugað hvort einhver tengsl virðist vera milli „ þágufallssýki " og annars vegar námsárangurs en hins vegar félags - legrar stöðu . I lok kaflans eru helstu niðurstöður dregnar saman í örstuttu máli .