Bergur Þór Ingólfsson skrifar 18. maí 2015 09:06 Þann 14. apríl 2015 birtist í Fréttablaðinu lítil grein eftir Lindu Björk Markúsardóttur , talmeina - og íslenskufræðing , þar sem hún lýsir yfir áhyggjum sínum af yfirvofandi dauða íslenskunnar . Hún skrifar um skjólstæðinga sína , börn , sem eiga ekki orð á eigin tungumáli yfir hluti sem þeim eru sýndir á mynd þótt þau þekki þá , notagildi þeirra og enskt heiti . UNESCO skiptir tungumálum í fimm flokka eftir líkum á útrýmingu : 1 ) „ öruggt “ , 2 ) „ viðkvæmt “ ( ekki talað af börnum heima fyrir ) , 3 ) „ örugglega í útrýmingarhættu “ ( ekki talað af börnum ) , 4 ) „ í verulegri útrýmingarhættu “ ( aðeins talað af eldri kynslóðum ) og 5 ) „ í mikilli útrýmingarhættu “ ( talað af nokkrum úr eldri kynslóðum , oftast ekki reiprennandi ) . Hún geri okkur kleift að komast í nánara samband við okkur sjálf , hvert annað , náttúruna og vísindin . Saga þjóðarinnar og upplifun liggur á tungunni . Læra meira að segja erlent tungumál án leiðbeiningar fullorðinna . Forðumst allt þjóðernisofbeldi og setjum ábyrgðina þangað sem hún á heima . Málið er pólitískt . Í kjölfarið fylgdu svo stórar Disney-myndir eins og Aladdín ( 1992 ) og Konungur ljónanna ( 1994 ) . Af því að enskan er aðgengileg og auðveld íslenskum börnum þarf samanburðurinn á talsetningunni að vera íslenskunni í hag til að einhver nenni að horfa á þær . Við verðum að geta speglað okkur og fundið til samsömunar í því efni sem við horfum og hlustum á – njótum . Þess vegna eru íslenskar kvikmyndir , sjónvarpsþættir , leikhús , óperur , bækur , blöð og tölvuleikir ekki einungis nauðsynlegar fyrir tunguna heldur líka sálarlíf okkar . Hús íslenskra fræða hefur verið mikið í umræðunni að undanförnu . Sú hola kemur fyrir sjónir eins og tákn um algjört menningarlegt metnaðarleysi . Þá er ekki aðeins átt við rannsóknirnar og fræðistörfin heldur líka að ein mestu jarðnesku ( og andlegu ) verðmæti þjóðarinnar ; handritin , eiga hér engan sérstakan virðingarsess og aðstæður við varðveislu þeirra tæplega öruggar á nútíma mælikvarða . Athugið .