92 Alt fyrir þetta olívu metta eg mig læt , malvan ljetta mjer er sæt ; meöal rjetta sig framm setta síkóría mæt tjáir allvel æt . Míns að neyta , virðst mjer veita , ve ! með ró brauðs , er sveita dygð að dró , lund með teita , heila og heita , hraustum kroppi í þó , seðstur Appolló ! Einginn falli ærugalli á aldinn mig , gamli kallinn gleðji sig : . hjá mjer gjalli hljómurinn snjalli , harpan iðuglig , alt á efsta stig .