Tónskáldið Louis Spohr ( 1784 - 1859 ) botnaði ekkert í verkinu , að hans mati var lokaþátturinn „ svo skelfilegur og smekklaus að ég fæ ekki enn skilið hvernig snillingur eins og Beethoven gat fest hann á blað “ . Með slíkri túlkun gerði Wagner verkið að forsendu þeirrar listar sem hann skapaði sjálfur í óperuheiminum . Sagan segir að þegar japanski raftækjaframleiðandinn Sony þróaði hljómdiskinn á árunum um 1980 hafi þvermál hans og geymslugeta beinlínis miðast við að Níunda sinfónían gæti rúmast á einum slíkum . Í því býr uppreisn gegn pólitísku ofríki samtímans , afturhvarf til draums um ríki frelsis og jafnréttis sem aldrei varð . Víða á netinu má finna flutning á Níundu sinfóníunni , til dæmis tónleika Fílharmóníusveitar Berlínar undir stjórn Leonard Bernstein sem haldnir voru í Berlína á jóladag árið 1989 til þess að fagna falli múrsins .