Sveina Rún , 26 ára kona frá Vopnafirði , opnaði sig um áfengisvanda sinn í einlægum pistli á Facebook síðu sinni í gærkvöld . Segir Sveina að hún skrifi frásögnina aðallega fyrir sjálfa sig en að hún efist ekki um að einhverjir aðrir geti notið góðs af . Því fengum við á Kaffinu góðfúslegt leyfi Sveinu til að birta pistilinn með það fyrir augum að hann geti hjálpað öðrum í svipaðri stöðu . Sveina Rún byrjaði að drekka áfengi ung . ,, Ég byrjaði að drekka þegar ég var 13 , og gekk það bara ágætlega í einhver ár , ég byrjaði að missa tökin ca 19 ára gömul , þá bættist við margar aðrar tegundir af vímuefnum og gat ég notað meðvirkni bróður míns , til þess að fjármagna það . ” Um 2 árum síðar varð Sveina svo ólétt og eignaðist son sinn árið 2012 . ,, Svo sveif ég um á bleiku skýi þegar Bjarki minn kom í heiminn . Ég gat djammað af og til og í fyrsta sinn gerði ég engar gloríur á djamminu , en það var ekki lengi að breytast . Ég sá samt ekki að um einhvern vanda væri að ræða , ég taldi mér trú um að þetta væri allt í lagi því ég væri ekki að nota neitt ólöglegt , það væri svo ógeðslegt af móður að gera . ” Fljótlega urðu djömmin þó fleiri og verri og ástandið versnaði . Sveina segir : ,, En að hætta drekka ? Nei , alls ekki . Ég ákvað bara að hætta að djamma , það var ca 2014 , og fékk ég mér þá bara 2 - 3 bjóra á kvöldin , þegar ég var ekki að vinna semsagt . Svo fór ég í aðra vinnu þar sem ég vann 14.00 - 20.00 , hversu mikill lúxus fyrir byttu ? En ég drakk aldrei fyrr en stubburinn minn sofnaði , þannig þetta var allt í lagi . Í ca 10 mánuði þá drakk ég að minnsta kosti 8 bjóra á kvöldin , minnsta kosti . Alla daga var ég að drepast úr pirringi og þynnku , stundum tók það mig 1 tíma að ná einum bjór niður því ég ældi svo mikið , en lykilatriðið var að gefast ekki upp , maður komst yfir það og þá rann bjórinn ljúft niður . ” Með aukinni drykkju fór fólkið í kringum Sveinu að hafa áhyggjur af ástandinu . ,, En svo þegar allir voru farnir að ræða við mann , að maður væri nú kannski að missa tökin , og mínir nánustu farnir að skoða í dósapokann minn , þá fann maður bara lausnir , ég fór bara að geyma alla bjórana inní fataskáp og þvottahúsi , en hafði alltaf einn inní ískáp , drakk hann og svo bætti ég í . Þannig að alltaf var þessi ,, sami ” bjór til og ég ægilega áhugalaus um hann . Svo var ég alltaf svo ,, þreytt ” á kvöldin , þannig ég gat aldrei fengið fólk í heimsókn , ég slökkti öll ljós , dró fyrir gardínur og setti mig offline á spjallinu á Facebook til að fá frið . Öll þessi fyrirhöfn , bara til þess að sitja ein og drekka mig til dauða , öll kvöld . ” Þá kynntist Sveina kærasta sínum sem var líka virkur alkóhólisti og hugsaði : ,, Djöfull sem það var næs að vera með manni sem setti ekkert útá mína drykkju . Nema hvað , hann eyðilagði allt með því að segjast ætla í meðferð , ég man að ég hugsaði : djöfullinn , þarf ég þá að fara taka tillit til hans ” Þetta vakti Sveinu þó til umhugsunar og sá hún fram á að velja á milli þess að missa kærastann og eyðileggja líf sonar síns eða einfaldlega mæta á AA-fund og fara að gera eitthvað í sínum málum . Sveina ákvað að leita sér hjálpar og hefur verið edrú í 9 mánuði og er ólétt af sínu öðru barni . ,, Ég hef notað næstum allar afsakanir í heimi og prufað allskonar aðferðir , en aldrei gat ég drukkið eins og venjulegt fólk . Ég verð alltaf snargeðveik en ég læri að lifa með því og þar af leiðandi átt allt það besta í lífinu . Mig grunaði aldrei , þrátt fyrir augljóslega byttu hegðun , að ég þyrfti hjálp , en eg þarf þess og mitt markmið núna , er að vinna á þessum fordómum og skömm . ”