Í Heimsstyrjöldinni síðari , þegar Bandaríkjamenn þurftu örugga samskiptaleið , þá bjuggu þeir til dulmál byggt á Navajo tungumálinu . Navajoar voru því ráðnir í herinn og voru látnir tala saman milli herdeilda þannig að þó að óvinurinn væri að hlusta þá myndi hann ekki skilja hvað væri verið að segja . Og til að tryggja að dulmálið væri öruggt ... Lesa meira Í Heimsstyrjöldinni síðari , þegar Bandaríkjamenn þurftu örugga samskiptaleið , þá bjuggu þeir til dulmál byggt á Navajo tungumálinu . Navajoar voru því ráðnir í herinn og voru látnir tala saman milli herdeilda þannig að þó að óvinurinn væri að hlusta þá myndi hann ekki skilja hvað væri verið að segja . Og til að tryggja að dulmálið væri öruggt þá voru menn ráðnir til að vernda það hvað sem það kostaði . Einn af þessum mönnum var Joe Enders , maður sem slasaðist þannig að hann hann átti ekki að geta sinnt herþjónustu , en er látinn gæta Ben Yahzee . Í fyrstu er spenna á milli þeirra , en síðan gengur samstarf þeirra betur . ... minna Hræðilega slök . OK . Flott kannski , en það hefði verið hægt að stytta hana um klukkutíma án þess að það kæmi niður á sögunni sem maður er búinn að sjá undrað sinnum . Ekki miðans virði og leikstjórinn ætti að snúa sér að því sem hann hefur áður gert . Tekst allavega illa upp hér . Sleppa . Árið er 1943 . Stríð bandamanna við Japani geysar á kyrrahafseyjunum . Eitt af því sem veldur hvað mestu mannfalli í liði bandamanna er að Japönum hefur alltaf tekist að ráða dulmálslykil þeirra . Þess vegna hefur yfirherstjórnin brugðið á það ráð að notast við indjána af Navajo-ættflokknum og tungumál þeirra sem dulmálslykla . Þessi dulmálslykill er svo mikilvægur að þeir sem eiga að gæta þessara manna er sagt að ef þeir lendi í höndum Japana eigi þeir að sjá til þess að Japanarnir nái þeim ekki lifandi . Einn af þeim sem ráðinn er lífvörður indjánanna er liðþjálfinn Joe Enders ( Nicolas Cage ) . Ásamt því að vera með bilað jafnvægisskyn eftir handsprengju glímir Joe einnig við drauga fortíðar þegar hann varð þess valdandi að margir menn úr hans eigin liði dóu . Joe er settur í það að gæta hins Ben Yahzee ( Adam Beach ) . Yahzee er fullur af hálfbarnalegum hetjuhugsjónum , ættjarðarást og öðru bulli og Joe hefur ekki mikið álit á honum í fyrstu . En það mun breytast þegar þessir menn fara út í bardagann og vinátta myndast með þeim . Og spurningin er hvort Joe geti virkilega drepið Ben ef að til kastanna kemur . Hversu langt er Joe tilbúinn að ganga bara til þess að hlýða skipunum . Ein af verstu stríðsmyndum sem ég hef séð var myndin We Were Soldiers . Þessi er ekki svo ólík þeirri mynd nema að hún er hugsanlega ennþá klisjukenndari ef það var þá hægt . Ég veit í rauninni ekki hversu mikið er satt og rétt í hlut Navajo-indjána í seinni heimsstyrjöldinni en ef svo er þá er engin spurning að saga þeirra verðskuldar athygli umheimsins . Verst að henni skuli ekki vera komið betur til skila heldur en þetta . Maður veit eiginlega alltaf hvað á eftir að gerast , hvernig það mun gerast og hvers vegna . Sama gildir um persónurnar sem eru einn stór klisjubolti út í gegn . Við höfum hetjurnar og félagana tvo ( betra að önnur þeirra sé skemmd á sálinni ) , við höfum rasistann ( Noah Emmerich ) , við höfum hinn góða og léttari yfirmanninn ( Christian Slater ) , við höfum by-the-book yfirmanninn ( Peter Stormare ) og síðast en ekki síst , við höfum konuna sem trúir statt og stöðugt á göfugu hetjuna Cage ( Frances O'Connor ) . OJJJJ !!!!! Það eina sem reddar þessari mynd frá því að vera algjört rusl eins og We Were Soldiers er Cage . Þegar hann er ekki að leika þessi væmnu leiðindavælukjóahlutverk sín þá er hann virkilega öflugur leikari oft á tíðum . Það væri svo sem synd að segja að samtölin væru vel skrifuð í myndinni en Cage gerir eins vel og hann getur með efnið sem hann hefur . Honum tekst að búa til úr efninu persónu sem er góður maður en er að bugast og missa manneðli sitt út af öllu blóðinu sem flýtur í kringum hann og hann sjálfur hefur stundum verið ábyrgur fyrir . Fyrirtaks leikur hjá Cage . Einnig reynir Adam Beach að gera eins vel og hann getur með sitt hlutverk . Eini gallinn er að það er algjörlega einhliða svo maður getur aldrei kynnst hans persónu sem með réttu ætti að vera aðalpersóna myndarinnar en ekki Cage . Eins og ég sagði áðan : Saga þessara manna er vissulega merkileg en miðað við þetta mæli ég heldur með því að þið lesið um það . Og John Woo þarf verulega að fara að hugsa sinn gang um það hvert hann er eiginlega að stefna . Hann sem var áður einn allra öflugasti og stýliskasti leikstjóri samtímans er að sökkva æ dýpra niður í vellu , vitleysisgang og leiðindi . Enn ein stríðsmynd Bandaríkjamanna sem byggð er á sönnum atburðum . Ekki er mikið hægt að segja um þessa mynd . Leikararnir voru allir fínir , Christian Slater var bestur . Söguþráðurinn er frumlegur á sinn vegu . Hún var frábærlega gerð á öllum sviðum en John Woo er ekki rétti maðurinn til að stjórna svona næmri sögu . Sá mesti áberandi lélegi partur myndarinnar var Bandaríski fáninn sem var naumast alls staðar í byrjuninni og að Bandaríkjamennirnir gátu skotið hreint út í loftið og hitt Japana eins og skot . Samt er Windtalkers betri en ég hélt og er þess verðandi fyrir 800 krónur . Windtalkers er mjög amerísk mynd hún er allt að því að vera jafn amerísk og Behind Enemy Lines og það eru ekki meðmæli , þó svo að hún hafi verið hin fínasta skemmtun . Myndin má þó eiga það að vera lista vel gerð , flottar bardagasenur og sprengingar er það sem að príðir myndina helst , en það sem dregur hana einna helst niður er of mikil hetjudáð og kanski helst til grunn persónusköpun á flestum öðrum hlutverkum en aðalhlutverkinu . Myndin er ein stór formúla og sýnir það að John Woo á bara að halda sig við bardagana en láta aðra um persónusköpun og úm það að túlka samtöl sem stundum eru hálf innihaldslaus . Ég mæli alveg með því að fólk sjái myndina í bíó því hún er vel gerð og hasarinn er nógur , hinsvegar skuluð þið ekki gera of miklar væntingar til hennar því það gæti ollið vonbrigðum . Áhrifalaus stríðsmyndJohn Woo er óneitanlega með betri spennumyndaleikstjórum kvikmyndasögunnar , en persónulega finnst mér að hann hefði bara átt að halda sig við hasarmyndagerð , enda skýrist ástæðan hérna hvers vegna . Woo kallinn ræður bara einhvern veginn ekki alveg við svona gríðarlega krefjandi verkefni . Stríðssenurnar eru eiginlega bara það sem hann gerir best , og það er sagan sjálf sem hann ræður ekki við . Hún er einnig notfærð á svo hallærislegan hátt að hálfa væri nóg . Hún er svona nokkurn veginn afsökun Woo's til að koma eins miklu blóði og sprengingum og mögulegt er inn í myndina . Ókei , bardagasenurnar eru mjög vel gerðar og tæknivinnslan sem fylgir er framúrskarandi , en ofbeldið er samt bara ekki alveg nóg til að bera uppi tveggja tíma stríðsmynd , sérstaklega þegar hvergi er áhersla lögð í uppbyggingu sögunnar eða jafnvel persónusköpun . Það eru bara þessir tveir sem fara með lykilhlutverkin ( Nicolas Cage & Adam Beach ) sem fá einhverja smá dýpt ( samt ekki næga ) , en aftur á móti eru hinir , þ.e.a.s. aukaliðið , sem eru kannski svona hér um bil 10 manns , ansi flatir og sumir fá varla svo mikið sem nöfn gefin fram . Leikurinn er reyndar ekki sem verstur . Christian Slater er þarna ( ótrúlegt en satt ) fremstur í flokki og Noah Emmerich er líka stórfínn . Þeir Cage og Jason Isaacs voru samt alveg nákvæmlega eins og áður fyrr og Adam Beach virtist ekki geta hætt að brosa næstum alla myndina . Einkum er Frances O'Connor vannýtt í voða tilgangslausu hlutverki sem eini kvenmaður myndarinnar . Windtalkers lofar mjög góðu í fyrstu , en það líður ekki langt þar til handritið sekkur bara í eintóma klisjugryfju og það eina sem gerir hana þess virði svo að maður fari ekki út úr hléinu eru bardagasenurnar . En Windtalkers nær samt ekki að skapa svipaða stemmningu og var m.a. í Black Hawk Down , Saving Private Ryan og We Were Soldiers . Þær sýndu svo mörg áhrifarík viðbrögð og stríðsatriðin sjálf voru svo áköf að manni leið bara eins og maður væri að upplifa slíkt helvíti sjálfur , en það er einmitt það sem þessi mynd tekst ekki að útvega , og manni finnst bara eins og maður sé að horfa á stanslausar sprengingar og blóðsúthellingar allan tímann og þetta er ekki nærri því jafn raunverulegt . Annars get ég heldur bara ekki mælt með myndinni , vissulega á hún sína spretti en þar sem að hún er svona löng , þá gengur það ekki alveg upp . En þeir sem sækjast einungis eftir miklum látum og ofbeldi munu ekki verða svekktir , en ef ykkur finnst gæðin skipta meira máli heldur en magnið , þá væri best að leita eitthvert annað .