Nemendur læra hvernig nota má teikningar og leiðbeiningabæklinga til að öðlast þekkingu á uppbyggingu einstakra vélarhluta og kerfa og hvernig meta má ástand þeirra . Nemendur gera tillögur um viðgerðir á þeim . Þeir kynnast eldsneytisolíum og kerfum , smurolíum og smurolíukerfum , krosshausvélum og langbulluvélum með tilliti til brennslu svartolíu , notkun á mismunandi smurolíum . Nýtingu glataðs varma frá vélum með varmaskiptum og afgaskötlum . Þeir öðlast þekkingu á tæringarvörnum ferskvatns - og sjókerfa á ferskvatnsframleiðslu um borð í skipum ásamt því að þekkja helstu gerðir skilvindna og kunna skil á skilvindukerfum , austur - og kjölfestukerfum og þeim reglum sem um þær gilda ( MARPOL ) . Nemendur kynnast vaktreglum STCW-samþykktarinnar og um skyldur vélstjóra við vaktstöðu , svo sem færslu vélabóka og skráningu upplýsinga um ástand vélbúnaðar . Þeim á jafnframt að vera kunnugt um til hvaða ráðstafana skuli grípa í neyðartilvikum . Í verklegum hluta áfangans eru teiknuð upp í staðaltáknakerfi öll kerfi meðalhraðgengrar dísilvélar og sömu kerfum er lýst fyrir hæggenga krosshausvél . Olíuverk eru skoðuð , prófuð og stillt . Meðalhraðgeng dísilvél keyrð , teknar af henni ritmyndir og lesið úr þeim . Vatnsröraketill kyntur upp og brunaloftið stillt eftir afgasgreiningu og eimkerfi hans teiknað .