Nýja bókin er tvískipt . Fyrir mörgum árum fór ég á Helfararsafnið í Buchenwald og það sem sló mig mest þar var hversu úthugsuð útrýmingin var ; hvernig allt var gert til að gera útrýminguna þægilega og skilvirka fyrir „ starfsfólkið “ . Ég er kannski að velta fyrir mér hvernig okkur , sem sannarlega erum dýr , farnast innan þessa kerfis , þegar við erum líka viðkvæmar og andlegar verur . Þess vegna var virkilega gaman að geta séð , í Heimaslátrun , hvaðan þetta fræ kemur og hversu gamalt það er . Ég smjatta á orðum og skynja sterkt hvað sum þeirra eru gildishlaðin . Á heimasíðum ráðuneyta er ekki minnst á veganisma eða að draga úr kjöt - og mjólkurneyslu – sem er hneyksli og ætti að vera fréttaefni – og það eru engin merki þess að núverandi stjórnvöld hafi áhuga á málaflokknum . Fyrir mér er ástæðan einföld : Við erum svo bundin í sveitarómantíkina að hún er rótgróinn hluti sjálfsmyndar okkar . Heima “ er fyrir mér heilagt athvarf , ekki staður fyrir dýr sem hefur verið slátrað … að óþörfu . Kjarninn er vettvangur umræðu og á nýliðnu ári voru 539 skoðanagreinar birtar , stærstur hluti þeirra aðsendar greinar . Okkar tryggð er aðeins við lesendur . Við erum skuldbundin ykkur og værum þakklát ef þið vilduð vera með í að gera Kjarnann enn sterkari .