Ritgerð Johns Locke um ríkisvald hefur haft sterkari áhrif á stjórnmálasögu Vesturlanda en flestar bækur aðrar . Hugmyndir hans um náttúrulegt jafnrétti allra manna , siðferðilega réttlætingu ríkisvaldsins og takmarkanir þess mótuðu meðal annars hugmyndafræðina sem lá til grundvallar byltingunni í Frakklandi og stofnun Bandaríkjanna og sótt hefur verið í þær æ síðan . Ritgerðin er sígilt verk í stjórnspeki , skrifað til höfuðs kenningum sem þóttust réttlæta alræði valdhafa og á ekki síður erindi við lesendur nú á dögum en við samtímann sem hún á rætur sínar í . Ritgerðin kom út ásamt öðru verki – hinni fyrri ritgerð um ríkisvald – árið 1689 án þess að höfundar væri getið , enda var stjórnmálaástandið á Bretlandseyjum eldfimt um þær mundir . Neyddist Locke jafnvel til að fara huldu höfði í Hollandi um sex ára skeið , þar sem hinir ensku valdhafar beittu sér hart gegn hverjum þeim sem vefengdi það að vald þeirra væri algjört og komið frá sjálfum Guði . Locke var virkur þátttakandi í stjórnmálum , sennilega í ríkari mæli en nokkur annar jafnáhrifamikill stjórnspekingur , og lifði það að sjá áhrif hugmynda sinna á stjórnskipan samtíma síns . Kjarninn í kenningu hans er að menn séu náttúrulega frjálsir en geri með sér samfélagssáttmála , samkomulag um að fylgja einum lögum , og framselja til samfélagsins réttinn til að verja líf sitt og eigur . Hlutverk ríkisins er þannig að verja náttúruleg réttindi fólks og mönnum er heimilt að rísa upp gegn valdhafa , ef hann bregst þessu hlutverki eða gengur á rétt borgaranna . Siðferðileg réttlæting ríkisins út af fyrir sig er fólgin í því að það hefur umboð borgaranna til lagasetningar , en þar sem enginn getur veitt eða haft umboð til að ganga á mannréttindi fellur þetta umboð úr gildi , reyni stjórnvöld að hlutast til um þau . Hugmyndir um náttúrurétt höfðu reyndar verið til frá miðöldum en upp úr siðaskiptum tóku þær að víkja fyrir alræðishugmyndum . Locke jók þó við eldri kenningar og útfærði sína eigin . Inn í hana fellir hann meðal annars greinargerð fyrir tilurð eignarréttarins , rökstuðning fyrir meirihlutaræði og fyrir aðskilnaði löggjafar - og framkvæmdavalds , auk endurskilgreiningar á ríkinu . John Locke telst til helstu heimspekinga Breta fyrr og síðar . Auk stjórnspekinnar er hann þekktur fyrir framlag sitt til þekkingarfræði en Ritgerð hans um mannlegan skilning ( “ An Essay Concerning Human Understanding ” ) er grundvallarrit breskrar raunhyggju . Í heimspeki Lockes má víða sjá merki trúarinnar á skynsemi mannsins , framfarir og aðferðir náttúruvísindanna og sver hann sig þar með í ætt upplýsingarmanna . Ritgerð um ríkisvald fylgir inngangur þýðandans , Atla Harðarsonar , þar sem kenningar Lockes eru settar í samhengi við lífshlaup hans og stjórnmálasögu 17. aldar .