Með þróun sem upphófst við lok síðari heimsstyrjaldarinnar hafa kröfur til stjórnvalda farið vaxandi , með breyttu viðhorfi manna til samskipta stjórnvalda og borgaranna . Um tilurð laganna Svo virðist sem byrjað hafi verið að ræða þörfina á auknu réttaröryggi borgaranna gagnvart stjórnsýslunni á seinni hluta sjöunda áratugarins . Hann lætur í ljós álit sitt á lögum og framkvæmd stjórnvalda á þeim og gætir þannig hagsmuna borgaranna samkvæmt stjórnsýslulögunum . En það er ekki þar með sagt að stjórnvöld hafi algerlega frjálsar hendur við ákvarðanatökuna . Inntak meðalhófsreglunnar er í megindráttum þríþætt . Áður gilti grundvallarregla um meðalhóf , til dæmis um valdbeitingu lögreglu . Meðalhófsregla stjórnsýslulaganna gildir sem áður segir um allar ákvarðanir sem stjórnvöld taka um réttindi og / eða skyldur borgaranna . Verði menn fyrir tjóni vegna brots á meðalhófsreglunni geta þeir í mörgum tilfellum átt rétt til bóta . Um bótarétt vegna harðræðis við handtöku og fleira er til dæmis kveðið á í 176. gr. laga um meðferð opinberra mála . Gunnar G. Schram : Stjórnskipunarréttur . Forsætisráðuneytið . Reykjavík 1994 . 1 II. kafli laganna um sérstakt hæfi gildir þó einnig um einkaréttarlega samninga sem stjórnvöld gera .