182 flýr þá , eins og fæturniv toga , fólk , sem stæfti kirkjan í loga . Seinna var hann sóttur í kórinn ( svartur var [ i ; í á honum bjórinn ) , örendur og oltinn á hnakkann , á útgaunguvessinu sprakk hann . STÁTSMEYJAR KVÆÐI . Státsmey sat í sorgum , sú var ára tólf ; móðir gekk um gólf , hrygg í hugarins borgum . Móðir talar af mæúi : mitt kærasta jóð ! hví ert j ) ú svo hljóð , eins og und þjer blæði ? Dóttir svarar : mig dreymdi dýran ýngissvein ; ber því brjóstið mein , gleði og lyst eg gleymdi .