Fjölmiðlar vöktu í síðustu viku athygli á skýrslu Evrópunefndar gegn kynþáttafordómum og umburðarleysi , sem birt var í Strasbourg 8. júlí og fjallaði að þessu sinni um Ísland . Af þessari 20 blaðsíðna skýrslu hafa sex línur um trúarbragðafræðslu í skólakerfinu og undanþágur frá henni orðið tilefni stórra fyrirsagna . Hið rétta er að samkvæmt lögum ber að kenna kristin fræði , siðfræði og trúarbragðafræði í skyldunámi . Hægt gekk að koma þessari fræðslu á . Menntamálaráðherra hefur staðhæft að undanþágur eigi að vera auðsóttar og talsmaðir múslima telur þær ekki vandamál . Mikil umræða hefur farið fram í öllum þessum löndum um undanþáguákvæði laganna og takast þar á sjónarmið um rétt foreldra til uppeldismótunar annars vegar og hins vegar um rétt samfélagsins til að mennta þegnana , einnig í þessum efnum . Námsgreinin er þar sem hér skilgreind sem hluti af almennri menntun án tengsla við tiltekin trúfélög . Yfirvöld menntamála þurfa að tryggja að henni sé sinnt og að kennarar séu sem best búnir til þess að sinna henni af þekkingu og færni . Auk þess er brýnt að skapa trúarbrögðum rými meðal kjarnagreina framhaldsskólanna . Þekkingarleysi er jarðvegur fordóma . Allir eru sammála um að þörf sé á því inn í rekstur safnaðanna . En eru allir sammála um að á móti skuli stórfækka prestum ?