„ Fróði og Freyja skella sér í sturtuna . Pabbi brýnir fyrir þeim að þvo sér vel áður en þau klæða sig í sundfötin . – Notið sápu , segir pabbi . – Ég þoli ekki sápu , æpir Freyja . Mig svíður í augun af henni . – Nú , vertu þá ekki að þvo þér um augun með sápunni , svarar pabbi . Fróði æpir skyndilega , hóstar og frussar út úr sér vatni . – Ég fékk vatn upp í nefið , skælir hann . " „ En þetta er flottasta tækið mitt , segir Marta . – Þetta er hann Tannmann , bjargvættur skemmdra tanna . Hún setur borinn í gang og ofurlágt suð berst frá honum . – Vá ! hvíslar Fróði . – Hann er flottur . – Já , það er hann svo sannarlega , segir Marta . – En nú ætla ég að sýna ykkur hvernig ég leita að skemmdum tönnum . Freyja , opnaðu munninn . " Ingveldur Geirsdóttir / Morgunblaðið Páll Baldvin Baldvinsson / Fréttatíminn „ Persónusköpun Kristjönu er virkilega góð , hvort sem um er að ræða börn eða fullorðna . Ólafía er sannfærandi 12 ára stelpa , athugul og komin með smágelgjustæla . ” Ingveldur Geirsdóttir / Morgunblaðið „ Frásögnin er hröð og létt og alveg bráðfyndin á köflum . Þrátt fyrir léttleikan er ljóst að alvara lífsins er skammt undan en með bjartsýni og fjörugu ímyndunarafli tekst Ólafía Arndís á við lífið . Stundum þarf hún smá aðstoð við að ráða fram úr hlutunum en það er líka bara hið besta mál . “ Hildur Heimisdóttir / Fréttablaðið Hildur Loftsdóttir / Morgunblaðið