Lesendur Læknablaðsins þekkja blaðið vel en ef til vill minna til fólksins sem sér um að koma því út um hver mánaðamót . Fastir starfsmenn blaðsins eru fjórir , Védís Skarphéðinsdóttir ritstjórnarfulltrúi í fullu starfi og Hávar Sigurjónsson blaðamaður og ljósmyndari , Sævar Guðbjörnsson umbrotsmaður og Sigdís Þóra Sigþórsdóttir ritari og auglýsingastjóri , sem öll eru í hálfu starfi . Í þessu blaði kynnumst við þeim ögn nánar . Í ljós kemur að þau eru öll afskaplega virk bæði í starfi og leik og spurning hvort ekki sé tímabært að stofna íþróttadeild Læknablaðsins á þessum tímamótum . Ellimarkmið að verða góð í golfi Védís Skarphéðinsdóttir er alin upp á Hornafirði og áður en hún varð ritstjórnarfulltrúi á Læknablaðinu kenndi hún í Versló , las prófarkir á Mogganum og ritstýrði kennslubókum . En hvenær lá leið hennar á Læknablaðið og hvernig atvikaðist það ? ,, Ég hóf störf sem ritstjórnarfulltrúi seint á árinu 2001 og hef verið hér óslitið síðan . Tilviljun réð því að ég sótti um starfið , ég var ekki með vinnu , sá starfið auglýst og fékk það . Mér leist strax vel á það . Fyrstu tvær , þrjár vikurnar vann ég með Birnu Þórðardóttur sem hér var fyrir á fleti og lærði mikið af henni . Starfið hefur að mestu leyti verið í föstum skorðum , læknablöð eru í eðli sínu íhaldssamar stofnanir , bundin hefðum og reglum til að standast vísindalegar og alþjóðlegar kröfur . Vísindagreinarnar eru hryggjarstykki blaðsins og það er gaman að taka þátt í að fleyta íslenskum fræðigreinum áfram . “ Ritstjórnarfulltrúi vinnur náið með ritstjórn blaðsins sem er skipuð læknum . Um hendur Védísar fara allar vísindagreinar blaðsins , greinar sem oft vekja athygli annarra fjölmiðla , eins og annað efni blaðsins . ,, Það kitlar dálítið að verða vör við að þegar blaðið kemur út vekur það athygli . Það sem slær í gegn og er mest lesið er ekki alltaf það sem ég á von á en ég finn að alltaf er fylgst með blaðinu innan blaðamannageirans . Læknablaðið er merkilegt að ýmsu leyti , meðal annars umfangi . Við gefum út á þessu ári 700 blaðsíður af efni og fimm fylgirit . Svo erum við í ágætu samstarfi við systurblöðin á Norðurlöndum og það samstarf hefur oft verið mjög náið og starf blaðanna samþætt . Nú eru að verða ákveðin vatnaskil á 100 ára afmæli blaðsins því Læknafélag Íslands , eigandi og útgefandi blaðsins , er að kaupa okkur inn í gagnagrunn , ScholarOne , og fá aðgang að vefsvæði sem höfundar munu skila efni sínu inn á , í stað þess að senda mér það í tölvupósti eins og lengi hefur verið gert . Þar er allt efni sett inn , bæði texti , myndir og töfluefni . Ef eitthvað er ekki rétt skilgreint blikka aðvörunarljós , og hægt að lagfæra það strax . Þegar ég fer inn á vefsvæðið sé ég hvað er nýtt og þarf að fara í ritrýni , en nú eins og áður er allt efni rýnt blint , það er höfundar vita ekki hverjir rýna og rýnendur ekki hverjir eru höfundar efnisins . Eins og annað í vísindaheiminum er það auðvitað umdeilt hvort þetta vinnulag sé það besta , en þessi aðferð er víðast notuð . Blaðið hefur vaxið og dafnað að undanförnu en mér finnst samt merkilegt hvað það hefur alltaf frá upphafi verið þróttmikil útgáfa . Tólf tölublöð á ári síðan 1915 , þótt stundum sé nokkrum tölublöðum slegið saman . Nú eru auðvitað fleiri læknar starfandi en fyrr , en jafnvel á erfiðum tímum eins og í kreppunni og seinni heimsstyrjöldinni höfðu menn þrek til að gefa blaðið út . Eldri blöðin eru með efni sem við sjáum ekki lengur eins og íslenskum annálum um heilsufar og sjúkratilfelli og þá er ekkert verið að fela hver á í hlut : Jón Jónsson lærbrotnaði og Guðrún Guðmundsdóttir fékk botnlangakast . Umræðan um siðferði í meðferð upplýsinga var öll önnur þá . En þá eins og nú er líka talsvert um að læknar sendi inn sínar hugleiðingar og þær vekja oft athygli . Síðan hefur verið blaðamaður starfandi á blaðinu síðustu 20 árin , sem tekur viðtöl og fjallar um fundi og þess háttar . “ Eitthvað hlýtur að vera minnisstæðara en annað í ritstjórnarfulltrúatíð Védísar ? ,, Já , það er ýmislegt , en ég man sérstaklega eftir því þegar blaðið varð gjaldgengt á MEDLINE / PubMed árið 2004 . Það var sérstaklega gaman að taka á móti því bréfi . Þetta var langt bréf með löngum orðum , eins og frá tryggingafélagi , en það var stílað á mig og undirritað af PubMed-kontaktinum . Það var mikil spurning hvort innihaldið þýddi já eða nei áður en ég komst að þeirri niðurstöðu að svarið væri jákvætt . Blaðið var orðið nírætt þegar það náði þessum áfanga og þetta var merk stund fyrir íslenskar rannsóknir og skref inn í samfélag þeirra bestu . Svolítið ,, fullorðins “ . “ Þótt nóg sé að gera á ritstjórn Læknablaðsins á Védís sér ýmis áhugamál , hún er að fikra sig áfram í skíðaiðkun nú í vetur , syngur í kór , Léttsveit Reykjavíkur . ,, Svo er ég með það ellimarkmið að verða góð í golfi enda hef ég gaman af því að vera úti að leika mér og er algjör ferðasjúklingur “ Og eins og fleiri les hún mikið og þá alls kyns bókmenntir , íslenskar og erlendar , ævisögur og ferðabækur . Bókmenntaáhuginn er engin tilviljun enda er Védís með cand. mag. próf í íslensku frá Háskóla Íslands . Í mörgum hlutverkum Hávar Sigurjónsson hefur fengist við blaðamennsku síðan á háskólaárum í Englandi árin 1978 - 1983 . „ Ferillinn byrjaði á því að ég skrifaði nokkrar greinar í Þjóðviljann um óeirðir sem brutust út árið 1980 í Manchester þar sem ég bjó . ” Þegar hann kom heim starfaði hann fyrst hjá Feyki á Sauðárkróki á árunum 1984 - 1985 . Síðan þá hefur hann komið víða við í blaðamennsku . Er hann réðst til Læknablaðsins árið 2006 urðu nokkuð skörp skil í blaðamennskuferli hans , því hann kom af Morgunblaðinu , þar sem hann skrifaði um menningarefni . Verkefnin á Læknablaðinu voru allt annars konar . ,, Það er að mörgu leyti þægilegra að fjalla um efni sem tengist ekki því sem ég er að gera annars . Ég hef alltaf verið að skrifa og þegar ég lít til baka sé ég að ég hef unnið fyrir mér sem skrifari í um þrjátíu ár . Lengi var ég samhliða blaðamennsku lausamaður í leikstjórn en var þó fastráðinn við Þjóðleikhúsið sem leikstjóri og dramatúrg í fimm ár . Undanfarin ár hef ég fengist við leikritaskrif utan vinnu minnar fyrir Læknablaðið . Þetta eru býsna ólíkir heimar og sumt af því sem viðmælendur mínir eru að fást við er mér ansi framandi . Hraðinn er líka annar en á öðrum fréttamiðlum . Það er gerólíkt að skrifa fyrir dagspressu eða tímarit sem kemur út mánaðarlega og er með tiltölulega langan vinnslutíma . Á blaði eins og Læknablaðinu skiptir fyrst og fremst máli að vera upplýsandi . Þegar best tekst til byggja aðrir miðlar fréttir á því efni birtist í Læknablaðinu . Þá er tilganginum náð og sjónarmið læknastéttarinnar komast á framfæri . Ég verð hreinlega stundum undrandi á því hversu áhugavert mér finnst margt af því sem læknar fást við . Framsetningin skiptir líka máli og ég hef velt því fyrir mér hvort lesendur verði ekki leiðir á mér , af því ég er eini blaðamaðurinn á blaðinu . Þess vegna reyni ég eftir föngum að skrifa ekki alltaf í sama stíl . Ákveð að þetta viðtal ætli ég að skrifa svona og annað öðru vísi svo þetta verði ekki síbylja . “ Þetta hljómar svolítið eins og Hávar sé að skrifa mörg hlutverk í leikverki og hann samsinnir því . ,, Það kom mér á óvart í fyrstu hversu fjölbreyttur hópur læknar eru og í kringum þá er nánast endalaus uppspretta af alls konar efni . “ Lífið utan vinnu er ekki minna púsluspil en að raða saman leikritun , leikhússtarfi og blaðamennsku . ,, Ég stundaði hestamennsku í nokkur ár en hætti vegna aðstöðuleysis og fékk mér hund í staðinn . Hundar eru smærri dýr en hestar og auðveldara að halda þá . Hundaþjálfun er skemmtilegt áhugamál . Svo hef ég , eins og fleiri á ritstjórninni , gaman af alls konar hreyfingu og hef stundað langhlaup í mörg ár . Núverandi ritstjórn Læknablaðsins er reyndar samsett af miklu ofurfólki í langhlaupum . Veiði er enn annað áhugamál mitt , bæði skotveiði og silungsveiði . Hins vegar hef ég aldrei talið það beinlínis til áhugamála að lesa bækur eða fara á leiksýningar . Það er svo sjálfsagt . ” Meiri ábyrgðartilfinningu fylgir minni snjóbrettaiðkun Sigdís Þóra Sigþórsdóttir er auglýsingastjóri og ritari hjá Læknablaðinu . Hún hóf störf á blaðinu snemma árs 2013 . Áður vann hún hjá Félagi íslenskra bifreiðaeigenda og var þar að vissu leyti í svipuðum verkefnum og á Læknablaðinu . Þegar hún hætti þar fór hún í nám , fyrst í félagsráðgjöf og síðan í félagsfræði og stundar nú nám meðfram vinnunni . Hún tók sér reyndar frí á haustmisseri 2014 til að sinna jólapeysusölu . ,, Þótt ég hafi verið í svipuðu starfi hjá FÍB og hér þá er vinnan á Læknablaðinu að mörgu leyti allt annars konar . Þótt starfið sé talsverð rútína er það engu að síður mjög fjölbreytt . Það má segja að endurtekningin rúlli á mánaðarfresti . Ákveðna tíma mánaðarins er ég að sinna auglýsingum og á öðrum tímabilum frekar öðrum reglubundnum verkefnum , reikningum og fleiri slíkum störfum . Heimasíðan krefst vinnu jafnt og þétt og mér finnst sú vinna einna skemmtilegust af mínum verkefnum . Það er að mörgu leyti gott að hafa bæði tilbreytinguna og samt að starfið sé í föstum skorðum því þá get ég undirbúið mig vel fyrir hvern hluta mánaðarins og raðað álaginu samkvæmt því . Þótt vinnan og námið taki mikinn tíma þá hef ég ágætan tíma til að sinna því sem mig langar og þar er fjölskyldan í fyrirrúmi . Ég á tvö börn og okkur fjölskyldunni finnst gaman að ferðast saman , einkum innanlands . Áður var ég mikið á snjóbrettum og fer alltaf af og til á snjóbretti , en eyði minni tíma í það nú en fyrr . Ég hef bæði minni tíma og er orðin aðeins meiri gunga en ég var , ábyrgðartilfinningin segir mér að vera hræddari við að detta af því það getur haft áhrif á fleiri en mig . “ Hætti að lesa greinarnar þegar hann fékk alla kvillana Sævar Guðbjörnsson útlitsteiknari Læknablaðsins hóf störf við blaðið árið 2000 . Upphaflega var hann að leysa Þröst Haraldsson blaðamann og útlitsteiknara blaðsins af , er hann fór í ársleyfi . Sævar var enginn nýgræðingur í blaðamennsku . ,, Ég hef verið í blaðamennsku frá árinu 1977 þegar ég byrjaði að vinna á Þjóðviljanum og hef verið að síðan þá . Ég var í Noregi á blaðamannaháskóla og síðan fjögur ár á Dagbladet . Árið 1985 kom ég heim til Íslands hóf þá starf sem blaðamaður og útlitshönnuður á Þjóðviljanum , Þjóðlífi , Vikunni og víðar . Þegar Þjóðviljinn lagði upp laupana árið 1992 fór ég að vinna sjálfstætt í lausamennsku . Síðan þá hef ég rekið mitt eigið fyrirtæki , Blaðasmiðjuna En það fyrirtæki hefur í yfir 20 ár annast útgáfu á tímaritum og fréttabréf fyrir ýmis félagasamtök og stofnanir . Frá 2007 hef ég verið í föstu hálfu starfi hjá Læknablaðinu , byrjaði reyndar sem verktaki í eitt ár og hef getað unnið við önnur verkefni samhliða því . Það hentar mér ágætlega . Læknablaðið er allt öðru vísi en önnur blöð sem ég hef unnið við . Umbrot á fræðigreinum er mun vandasamara en gengur og gerist í venjulegri blaðamennsku . Það er mikið um töflur og alls konar efni sem þarf sérstakrar meðhöndlunar við . Áður en ég fór að vinna á Læknablaðinu hafði ég ekki heyrt talað um ritrýndar greinar en ég fór fljótlega að átta mig á því hversu mikið þarf að leggja upp úr að vanda allan frágang við þær , til að mynda að ganga úr skugga um að allar heimildir séu réttar . Það er gaman að kynnast vísindaheiminum , hvernig hann hugsar og hvernig gengið er frá efni sem þaðan kemur . Að öðru leyti er þetta auðvitað hefðbundin blaðamennska og það ríkir sérstaklega góður vinnuandi í húsinu . Ég hef kynnst fullt af skemmtilegu fólki og góðum vinnufélögum , bæði á Læknablaðinu og hjá Læknafélaginu , sem við erum í sambýli við . Það var auðvelt að detta inn í læknakúltúrinn en ég hætti fljótlega að lesa fræðigreinarnar því ég var alltaf kominn með alla kvillana . Maður hlífir sjálfum sér við því . “ Það er líf utan vinnu hjá Sævari eins og öðrum . Hann spilar bridge og badminton við félagana og hefur gaman af útiveru , göngum og skíðaiðkun með fjölskyldunni . Það er þó ekki aðaláhugamálið . ,, Ég smíða mikið og helsta áhugamálið undanfarin ár hefur verið að byggja sveitasetur fyrir fjölskylduna undir Eyjafjöllum . “ Hafa eldgos ekkert truflað hann í því ? ,, Þessi tvö gos sem hafa komið þar eru bara lífsreynsla . “