Þessa dagana má hvarvetna sjá ýmsar drungalegar furðuskepnur skjóta upp kollinum , sem mörgum kann að þykja skjóta nokkuð skökku við í íslensku skammdegi . En í raun hefur þessi tími árs löngum þótt tengjast ýmsum kynjaverum og -skepnum og tengist gripur nóvembermánaðar , álfahökullinn í Haga , því . Gripur mánaðarins er hökull úr grænu , rósofnu flosi og fóðraður með bláu lérefti . Á bakinu er kross úr bláu , rósofnu silki , og lagður gullvírsborða , ofnum á jöðrunum . Hann hefur þótt hinn mesti kostagripur og er sennilega sá sami og Jón biskup Vídalín lýsir í vísitasíugjörð sinni frá 24. september 1710 á þessa leið : „ Tveir afgamler höklar skrifast ur og altarisklæðe afgamalt , item altarisdúkur og stólur tvær , enn í staðenn þessa er aftur komenn hökull velsæmilegur af grænu plusse . Blómuðu , undir fóðraður með bláu lerefte sem proprietarius tilleggur í Graftrarminning sinnar sælu móður Solveigar sál . Magnúsdóttur “ . Ráðsmaður kirkjunnar í Haga , sem samkvæmt þessu gaf kirkjunni hökulinn í minningu móður sinnar , var Ari Þorkelsson sýslumaður í vestri hluta Barðarstrandarsýslu . En kom hökullinn virkilega frá honum ? Álfahökullinn frá Haga er einn þeirra gripa Þjóðminjasafnsins sem fylgir saga , þar sem getið er um huldufólk . Sagan sem fylgir höklinum hljóðar svo : „ Eyjólfur prestsonur í Haga varð skipreika heilan vetur á eyju fyrir landi og gat barn við Mókollu álfamey . Hann sveikst um að gangast við barninu þegar það var fært til skírnar í Haga þrátt fyrir áskoranir föður síns . Síðan hvarf barnsvaggan en eftir lágu messuklæði og hökull . Mókolla vitjaði Eyjólfs í draumi og lagði óheill á hann og afkomendur hans í níunda lið . Eyjólfur var eftir þetta nefndur mókollur og fyrsta ólán hans var að gera Kristínu systur sína ólétta . Af honum var kominn mikill ættbogi af auðnulitlu hæfileikafólki . “ Til eru fleiri svipaðar sögur , m.a. tengdar prestsetrinu á Brjánslæk , en Hagakirkja var útkirkja þaðan . Þegar Ari Þorkelsson gaf Hagakirkju hökulinn árið 1710 var prestur á Brjánslæk og í Haga síra Sigurður Snorrason . Hann varð að láta af prestskap langt um aldur fram vegna veikinda og var ýmist sagður „ Sansaveikur ” eða „ Samviskuveikur . “ Fyrirennari hans á Brjánslæk var síra Lýður Magnússon sem missti hempuna fyrir barneignarbrot . Ari Þorkelsson var sjálfur bendlaður við gifta konu áður en hann kvæntist , en það mál var þaggað niður . Lesandanum er sjálfum látið eftir að ákveða , hvort þetta séu afleiðingar óheillaóska Mókollu , eða hvort í álfasögunum leynist mögulega duldar meiningar um gefandann .