Uppeldi og menntun - 16.02.2007 , Blaðsíða 19 MAR ÍA STE INGR ÍMSDÓTT I R 19 kemur inn allt í einu til að tala við bekkinn , ? sagði Inga . Flestir töldu að þeir hefðu nú meiri yfirsýn yfir bekkinn en væru ekki lengur bara með hugann við einn eða fáa nemendur í einu . Guðrún tók svo til orða : ? Ég var bara eins og dönsku hestarnir með leppana , maður sá ekkert til hliðanna . ? Sjálfsöryggi þeirra jókst einnig um leið og þeir náðu betur utan um hlutina . Viðmælendur töluðu um að þessi fyrsti vetur hefði kennt þeim töluvert um eigin persónu og þeir hefðu þurft að temja sér ómælda þolinmæði og tillitssemi . Anna orð - aði það svo : ? maður hefur náttúrulega lært alveg heilmikið , kannski mest inn á sjálfan sig . Maður hefur þurft að vinna með þolinmæðina og maður hefur þurft að sýna öðrum , bæði nemendum og samstarfsfólki , virðingu . Nýliðunum fannst að þennan fyrsta vetur hefðu þeir þroskast persónulega sem og faglega og flestir þeirra töluðu um að það hefði ýmislegt komið þeim á óvart í fari þeirra sjálfra sem þeir vissu ekki að þeir ættu til . Þannig sagði Guðrún : ? Ég vissi ekki að ég gæti verið svona ákveðin , bara hafði ekki hugmynd um það . ? Allir voru sammála um að tilfinningalegri líðan þeirra mætti líkja við ólgusjó . Stundum hefði verið ládautt og þeim liðið vel í starfinu en svo komu stundir þar sem þeim leið alls ekki vel og íhuguðu jafnvel að hætta . Þegar þeir litu til baka voru þeir allir sammála um að haustið hefði verið þeim mjög erfiður tími . Eftir kvíða og spennu fyrstu starfsdagana tók við tími sem viðmælendur lýstu allir sem tímabili mikils óör - yggis og virtist það vera óháð því hvort þeir höfðu fengið leiðsagnarkennara eða ekki . ( Tekið skal fram að ekki fengu allir viðmælendur leiðsagnarkennara þetta fyrsta starfsár ) . Halla lýsti þessum tíma svo : Haustið , það var náttúrulega svona mikill kvíði og svo þegar maður komst yfir mesta kvíðann , þegar maður var búinn að hitta börnin og foreldrana , þá tók við visst óöryggi . Maður vissi ekki alltaf til hvers var ætlast og svo kom þetta : ? Er ég að gera þetta nógu vel ?? Í viðtalinu í janúar kom fram að á tímabilinu fram að áramótum hafði helmingur nýju kennaranna íhugað að hætta að kenna en enginn gerði alvöru úr því . Mismunandi ástæður lágu að baki þessum hugleiðingum og nefndu viðmælendur þætti eins og að starfið hefði reynst erfiðara og umfangsmeira en þeir áttu von á . Einn nefndi að sér hefðu fallist hendur þegar hann átti að kenna námsefni sem hann þekkti ekkert og fannst hann ekki kunna neitt í . Annar nefndi að hann hefði verið ? hrikalega leiður á samstarfskennara ? sínum og enn aðrir nefndu að það hefði verið mjög slæm reynsla að finnast þeir vera einir á báti án þess að nokkur skipti sér af þeim . Þegar leið að jólum sögðust allir hafa verið orðnir ótrúlega þreyttir og þráð frí . ? Svona seinni hluta nóvember fer að koma svona svakaleg þreyta í mig og ég alveg punkteruð og farin að þrá að komast í frí , ? sagði Freyja . Jafnframt sögðust þeir hafa komið hressir til vinnu eftir jólin og ekki fundið fyrir öðru en tilhlökkun að byrja aftur eftir fríið . Þeir sögðust hafa verið mun öruggari með sig og allt hefði gengið mun betur eftir áramót og töldu jafnframt að á tímanum frá áramótum og fram undir vor hefðu orðið mestar framfarir hjá þeim í kennslunni .