140 SLÁTTUVÍSUR . Fellur vel á velli verkið kalli sterkum ; sýngur emi á eingi eggjuð spík , og rýkur grasið grænt á mosa , grundin jþýtur undir : blómiri bíða dóminn , bítur Ijár í skára . Gimbill gúla þembir , gleður sig og kveöur : veit jeg , þegar vetur vakir , inn af klaka hnífill heim úr drífu harður kemst á garða ; góðir vcrða gróðar gefnir sauðarefni . Glyniur ljárinn , gaman ! grundin þýtur undir ; hreifir sig í hófi hrífan Ijett mjer ettir ; V