“ Snjöll og skemmtileg mynd með sterka pólitíska slagsíðu sem á erindi við alla , hvort sem þeir búa í sveit eða borg , ” segir Brynja Hjálmsdóttir gagnrýnandi Morgunblaðsins meðal annars í umsögn sinni um Héraðið eftir Grím Hákonarson , sem hún gefur fjórar stjörnur . Brynja skrifar meðal annars : Það hefur sýnt sig í myndum Gríms , bæði frásagnarmyndunum og heimildarmyndum , að hann er einstaklega sparsamur og smekklegur leikstjóri sem treystir áhorfendum til að lesa í myndmál . Hér er mikið notast við þá aðferð , áhorfendur fá svigrúm til þess að fylla í eyðurnar . Þetta skilar sér í kraftmikilli kvikmyndaupplifun með mörgum eftirminnilegum augnablikum . Til dæmis má nefna þegar Inga vaknar fyrsta morguninn eftir andlát Reynis . Það er búið að fjarlægja sængina hans og kodda og Inga liggur ein á sínum helmingi rúmsins . Nú er hún skyndilega ein í aðstæðum þar sem þau voru alltaf tvö . Svona rammi segir meira en þúsund orð , þarna verður missirinn áþreifanlegur , átakanlegur og skýr . Þessi aðferð gefst líka vel í kómískari atriðum , þar sem tekst að búa til óborganlegt grín með því einu að fanga vandræðaleg svipbrigði og viðbrögð . Leikaravalið í myndinni er einkar gott . Hinrik Ólafsson , sem nú síðast lék forsætisráðherra Íslands í annarri seríu Ófærðar , er feikilega fínn í hlutverk Reynis . Hinrik er æðislegur leikari og fagnaðarefni að hann sé að verða sýnilegri . Sigurður Sigurjónsson leikur kaupfélagsstjórann Eyjólf , sem er útsmoginn úlfur í sauðargæru , hann virðist vinalegur og alþýðlegur en undir yfirborðinu er hann óvæginn og illgjarn . Hér er tekin viss áhætta í leikaravali , þar sem Sigurður er frekar þekktur fyrir að leika vinalega og föðurlega karaktera , í það minnsta í seinni tíð . Það kemur á daginn að Sigurður smellpassar í hlutverkið og hér sést hvað hann hefur mikla breidd sem leikari . Síðast en ekki síst nefni ég stjörnuna , Arndísi Hrönn Egilsdóttur , sem leikur Ingu . Arndís er iðin leikkona sem hefur tekið þátt í fjölda verkefna á sviði og í kvikmyndum , þótt hún hafi kannski ekki farið með margar aðalrullur . Það er reglulega gaman að sjá hana stíga inn í sviðsljósið sem aðalhetja og gera það með þvílíkum glæsibrag . Harmurinn og einurðin sem Arndís miðlar í túlkun sinni og líkamsburði er svo mögnuð að hún lætur engan ósnortinn . Bravó ! Því hefur stundum verið fleygt fram að það sé viss tímaskekkja að íslensk sveit og sveitafólk sé svo algengt umfjöllunarefni íslensks kvikmyndagerðarfólks . Vissulega býr minnihluti þjóðarinnar í sveit og þessar sögur endurspegla ekki endilega raunveruleika allra þeirra landsmanna sem búa í borgum og bæjum . Þrátt fyrir þetta má halda því fram að Héraðið endurspegli raunveruleika allra Íslendinga , þar sem hún fjallar um spillt , lítið samfélag . Þetta er vissulega saga af einni konu í afmörkuðum aðstæðum en þetta er líka pólitísk allegoría . Það má mjög auðveldlega heimfæra söguna yfir á Ísland , þar sem valdaöfl lifa sældarlífi en kalla hástöfum á stöðugleika og samstöðu , sem er greinilega á ábyrgð þeirra snauðu að viðhalda . Einnig mætti sjá söguna í enn víðara samhengi , sem ádeilu á hinn gengdarlausa síðkapítalisma sem er við það að tortíma okkur öllum . Þú þarft til dæmis ekki vera snillingur til að sjá líkingamálið í því þegar Inga segir : „ Heldurðu að börnin mín vilji taka við einhverju stórskuldugu róbótafjósi ? “ Myndin er auðvitað líka ádeila á feðraveldið , Inga er ekki bara að berjast við kaupfélag heldur líka karlafélag . Það er óborganlega fyndið þegar Inga sprautar mjólk ( e.t.v. táknrænt fyrir annan hvítan vökva ) framan á kaupfélagið með áburðardreifara og gefur þannig skít í allt heila klabbið . Það má fagna því að konur og sögur kvenna séu að verða meira áberandi í íslenskum kvikmyndum og hér er sóttur innblástur í eina af okkar merkustu kvenpersónum , Sölku Völku . Héraðið er snjöll og skemmtileg mynd með sterka pólitíska slagsíðu sem á erindi við alla , hvort sem þeir búa í sveit eða borg . Klapptré er sjálfstæður miðill sem birtir fréttir , viðhorf , gagnrýni og tölulegar upplýsingar um íslenska kvikmynda - og sjónvarpsbransann . Ritstjóri og ábyrgðarmaður er Ásgrímur Sverrisson .