28 MORGUNBLAÐIÐ , LAUGARDAGUR 13 . NOVEMBER 1976 . Silfurdepillinn Eftir Annette Barlee tvær voru meö bláa söðla , og það var fögur sjón að sjá þær , þegar þrjú örlítil álfabörn höfðu klöngrast upp á bökin á þeim . Lilja og Adda hlupu við hliðina á músunum , og börnin skemmtu sér svo vel , að þau vildu helst halda þessu áfram allan daginn . Allt í einu kvað við bjölluhljómur , og álfarnir vissu , að verið var að kalla þá í súkkulaði og kökurnar . Lilja og Adda sneru músunum því við , og saman hlupu þau að stóra steininum , þar sem f arangurinn var geymdur . Á steininum var búið að bera á borð . Og þetta voru engar smávegis kræsingar . Þarna voru gómsætustu kökur og jarðar - ber og hunang og rjómaís í sóleyjarblöð - um og súkkulaði í báruskeljum , og brátt voru álf arnir f arnir að háma í sig góðgæt - ið , því sjávarloftið gerir mann svo skelfi - lega hungraðan . Eitt af minnstu álfabörnunum gleypti sandkorn og var hérumbil kafnaó , en Lilja var fljót til og greip barnið og hristi það , þar til kornið hrökk upp úr því . Annað barn varð hálf hrætt , þegar það allt í einu kom auga á stórt „ dýr " , sem stóð á steininum og starði á það , en ekki var blssaður litli álfurinn lengi að ná sér , þega hann sá , að þetta var aðeins býfluga , sem stolist hafði með í túrinn . Býflugan vildi ólm fá að taka mynd af þessum fagra álfahóp , þar sem hún hafði fundið ræmu úr filmu og kunni ekki við að láta hana f ara til ónýtis . Svo álf arnir röðuðu sér hlið við hlið , en býflugan stóð fyrir framan þá með skelf - ing skritinn svartan kassa í höndunum . Hún sagði börnunum að taka eftir flug - unni , sem bráðlega mundi koma þjótandi út úr kassanum , og þau störðu og störðu , en auðvitað sást engin fluga , því býflug - an var bara að fá krakkana til að standa kyrra . — En svo heyrðist hár smellur , og myndatökunni var lokið , og eldri álf arnir byrjuðu strax að panta myndir . Ljósálfunum þótti kvöldið koma allt of fljótt , og það var ekki laust við að þeir væru hálf súrir á svipinn , þegar máf arnir komu að sækja þá . En þeir söfnuðu þó saman matarleifunum og klifruðu upp á bakið á þessum vinum sínum . COSPER Hvenær verður hann svo stór að hann geti séð um þetta sjálfur ? KAttlNÚ GRANI göslari y / ? s Ég veit hvað kom fyrir , skip - ' ' ' TT , ' ' ' ^ stjóri , Það kom leiki að skip - inu . Prestur : Veiztu hver skapaði heiminn ? Strákur : Nei , það var allt saman til , þegar ég kom . Fullur maður : Sýnist þér veggurinn hreyfast ? Sá ófulli : Nei . Sá fulli : Mér sýnist það ekki heldur . Hannes hringdi til járnvöru - kaupmanns og bað um rottu - gildru . — A að senda hana heim , spurði kaupmaðurinn . — Já , auðvitað , sagði Hannes . Hélduð þér ef til vill að ég færi að senda rotturnar til yðar ? Læknirinn : Þér þyrftuð að fara f langa sjóferð til þess að safna kröftum . Er atvinnu yðar svo háttað , að þér getið það ? Sjúklingurinn : Eg er stýri - maður á einu af Atlantshafs - förunum . Strákarnir ( skólanum höfðu lfmt saman nokkur blöð f Biblfunni , svo þegar gamli kennarinn fór að lesa , kom það svo út : „ Þegar N6 i var 125 ára gamall tók hann sér konu ( hér fletti hann við ) , sem var 140 feta löng , 40 fetra breið og bikuð utan og innan . Maigret og þrjózka stúlkan Framhaldssaga eftir Georges Simenon Jóhanna Kristjónsdóttir þýddi 8 de la Grand Armée oog leit í btlðarglugga . Á horninu á Rue Villaret de Joy gekk hún inn f kaffihús og borðaði áreiðanlega sex rjóniakokur og drakk glas af pðrtvíni . — Tók hðn eftir þér ? — Það held ég ekki . — En ég veit hðn gerði það ! Janvier varð vandræðalegur . ilún fór að neðanjarðarstöð - inni , fékk sér miða og svo skipt - um við f fvrsl skipti við Concorde og sfðan við Saini . . . Lazare . . . Lestirnar voru næstum témar . Hðn settist og las f hlaðli sem hðn lók upp úr tiiskunni . . . við skipl - um fimm sinnum um lest . — Talaði hðn ekki við neinn ? — Nei . Smátt og smátt bættust við fleiri farþegar og þegar skrif - slofum og verzlunum var lokað klukkan sex voru orðin þrengsli f vognunum . ... Þér vitið hvernig það er ... — Af ram ... — Meðan við vorum á leiðinni frá Place des Ternes stóðum við rétt hjá hvort öoru ... Ég viður - kenni að þá hefur hún sennilega áttað sig á að hún væri elt . Hðn leit á mig ... ég haf ði sterklega i tilfinningunni ... ja , hvernig ð ég að útskýra það ... mér fannst einhver breyfing verða á andlits - svip hennar ... Það var eins og hún væri hrædd ... Ég veit ekki hvort bðn var hrædd við mig , eða hvort það var eitthvað annað ... Þetta stóð ekki yfir nema nokkrar sekúndur , svo fðr hún að olnboga sig ót að vagndyrunum ... — Og þú ert viss um bún hafi ekkl skipzt á orði við neinn ? — Já , alveg handviss um það ... t vagninum betð hún þangað til lestin ók af stað og stóð bara eins og þvara og horfði á eftir vagninum . — Virtisi hðn hafa hugann bundinn við eitthvað sérstakt ? — Ég get ekki sagt um það ... Þð veit ég að þa < ) > var eins og slaknaði á andlitinu og þegar lest - in var horfin inn ( göngin leit hðn eins og sigrihró.sandi á mig ... Svo flýtti hðn sér upp á götuna aftur . Hðn virtist alls ekki vera viss um hvar hú n var stödd ... Hðn fékk sér drykk á bar á horn - inu á Avenue des Ternes og sfðan skoðaði höri strætisvagnaáætlun - ina og ték sér leigubfl til Gare Saini Lazare ... Og það var alit og sumt . Við tókum sðmu lestina aft - ur til Poissy og svo gekk hún á undan mér heimleiðis og ég á eftir ... — lli'furðu fengið eitthvað að borða ? — Kina brauðsneið sem ég náði mér f á jaf nhrauf arst eðinni . — Vertu hér um kyrrt þangað lil l.ueas ki'mur . Maigret fer sfna leið , fer frá hinu friðsæla þropi Jeanneville , og ekki lfður á föngu unz hann er kominn til Orgeval og hittir Lueas f Gullhringnum . I.ueas er ekki einn sfns liðs . Hann er á tali við mann f bláum galla , og getur ekki verið um fleiri að ræða en bílstjórann I.ouvet. Hann er i sól skinsskapi , því að hann hefur sýnilega fengið glös . — Yfirmaður lögregluforingi , sér þó nokkur minn , Maigret segir Lucas og það er eínnig áfengislykt af hon - um . — Eins og ég var að segja við aðstoðarmann yðar , herra liigregluforingi . hef ég ekki hug - mynd um neitt . Ég settíst við stýr - ið ... Ég fer á hverjum fimmtudegi til Parísar . — Alltaf ásama tfma ? — Svona hér um bil ... — Vissi Felicie það ? — Satt bezt að segja er ég Iftið kunnugur henni . Ég þekki hana f sjón , en ég hafði aldrei taiað við hana . Aftur á móti var ég vel kunnugur Staurfætinum , þvf að hann kom á hveriu kvöidi og lók slag með Forrentin og Lépape _ _ _ Ýmist var vertinn eða ég sem var f jðrði maður ... Þa'rna sitja reyndar þeir Forrentin og Lepape f horninu ásamt ba'jarsljóranum og múraranum . — Hvenær uppgötvuðuð þér að það hafði bætzt við f bflinn ? — Rétt áður en ég kom til Saint Germain ... Ég heyrði ein - hvern andvarpa ... Eg hélt þetta væri hljóð f vindinum . En svo heyrði ég stðlkurödd segja : Mætti ég biðja yður að gefa mér eld ? Ég sneri mér við og leit á hana , hðn hafði lyft upp slæðunni og var með sígarettu milli varanna Hón hló ekki ... um það get ég fullvissað yður ... Hðn var náföl og skjíilfandi ... — Hvað eruð þér að gera hér ? spurði ég sfðan . Og þá byrjaði hún Bð lala án afláts . Hðn sagði að hðn yrði fyrir hvern mun að komast til Parísar og það þyldi enga bið og að þeir sem hefðu drepið Staurfðt væru á eftir henni og að lögreglan skildi ekki bofs . Svo nam ég staðar og lét hana setjast við hliðina á mér . - - - - Seinna . , . seinna . . . sagði hðn hvað eftir annað . — Þegar ég er bðin að gera það sem ég verð