Hér á landi er tæpast um að ræða skaðlega áburðarmengun vegna afrennslis eða foks , áhyggjur eru frekar af jarðvegstapi . Kalí ( K ) binst misfast eftir jarðvegsgerð en er sjaldnast talið mengunarvaldur , hvorki er það skaðlegt í neysluvatni né veldur ofauðgun í vatni því nær alltaf er það fosfór eða nitur sem takmarkar vöxt þörunga . Vaxandi plöntur ná yfirleitt að grípa nítratið jafnharðan og það myndast . Þetta er kallað að akrar séu hafðir grænir yfir veturinn . Mengunarhætta vegna áburðarefnanna er helst við flutninga eða geymslu . Að lokum má nefna að tilbúnum áburði fylgir eitthvert magn óæskilegra þungmálma . Helst er þar til að nefna kadmíum , en í fosfórgrýti er jafnan eitthvað kadmíum . Mesta leyfilega magn kadmíums ( Evrópustaðall ) í áburði eru 50 mg / kg P. Áburður á íslenskum markaði er yfirleitt langt undir þessum mörkum ( 1 - 5 mg / kg P ) .