124 Farðu J ) á , mín fagra ! fljótlega mjer að bólstri , og hendi hvítri og mjúkri mig hóglega snertu . Svo , Jtegar ] ) regð eg blundi og breiði faðm þjer móti , snjóköldum barmi snúðu snarlega mjer að hjarta . Fast kreistu brjóst mjer að brjósti , og bíddu , uns máttu lausan fá mig úr líkams fjötnim , svo fylgja J ) jer meigi eg . Glöð skulum bæði við brott síðan halda , brennandi í faðmlögum , loptvegu kakla , á gullreiðum norðljósa þjóta um [ > á ; væn svo þá smáblys í vindheimum glansa um vetrarbraut skulum í túnglsljósi dansa og snjóskýja bólstrunum blunda svo á .