Hann útskrifaðist úr herskóla 1915 og hóf störf í hernum sem höfuðsmaður . Þegar Tojo sneri aftur til Japans árið 1922 var hann gerður að kennara í herskóla . Valdaránið fór út um þúfur og í kjölfarið notaði Tousei-ha fylkingin tækifærið og hreinsaði róttæklinga burt úr hernum . Hann var síðan kallaður aftur til Tókýó árið 1938 til þess að gegna starfi aðstoðarvarnarmálaráðherra og í október 1941 varð hann svo varnarmálaráðherra . Bjuggust þá flestir við því að Hirohito Japanskeisari myndi velja frænda sinn Higashikuni Naruhiko ( 東久邇稔彦 ) til þess að taka við af honum . Tojo var forsætisráðherra allt til ársins 1944 . Hann gegndi stundum fleiri stöðum samhliða því embætti , til að mynda var hann einnig utanríkisráðherra og menntamálaráðherra um tíma . Þegar síga fór á ógæfuhliðina hjá Japönum í stríðinu tók gagnrýni á Tojo að magnast bæði innan ríkisstjórnarinnar og hersins . Eftir tap í orrustunni um Saipan var hann svo neyddur til að segja af sér . Þegar Japanar gáfust upp var Tojo í hópi þeirra fyrstu sem ákærðir voru fyrir stríðsglæpi . Tojo þrætti í fyrstu fyrir ábyrgð sína og sagðist aðeins hafa verið að hlýða skipunum keisarans . Á endanum tók hann þó fulla ábyrgð á gjörðum sínum í stríðinu og var hengdur þann 23. desember 1948 . Margir sagnfræðingar hafa gagnrýnt réttarhöldin og haldið því fram að Hirohito Japanskeisari hafi þar verið hvítþveginn og Tojo þess í stað látinn bera meiri ábyrgð á stríðinu en eðlilegt var . Hvað svo sem til er í því þá er víst að Tojo var alla tíð hlynntur hernaðarútþenslu og bar vegna langrar setu sinnar í stóli forsætisráðherra talsverða ábyrgð á stríðsrekstri Japana . Steinunn Kristjánsdóttir er prófessor í fornleifafræði við Sagnfræði - og heimspekideild Háskóla Íslands . Helstu rannsóknasvið hennar eru miðaldafornleifafræði , norræn fornleifafræði , kirkjusaga , klausturfornleifafræði , kynjafornleifafræði , þróun húsagerða og miðlun vísindalegrar þekkingar .