Þeirra naut ekki lengi við , Ásta dó 1923 þegar Júlli var tveggja ára og Hallgrimur 1925 . Hann var einn í stýrishúsinu þegar vélstjórinn fór fram í að laga kaffi en þegar hann kom til baka var Hallgrím hvergi að fínna . Júlli man því ekkert eftir foreldmm sínum . En Hallgríms naut ekki lengi við eins og áður hefúr komið ffam . Sambúð þeirra varð því stutt . Vilhelmína tók þá að sér að ala upp þau systkinin , þrjú , til fúllorðinsára , fyrst á Grímsstöðum , síðan á Þingeyri við Skólaveg eftir að hún hafði skipti á því húsi og Grímstöðum við Sigur - jón Sigurðsson , skip - stjóra og síðar fisksala . Ein kom Vilhelmína bömunum til fúllorðinsára , án utanaðkomandi hjálpar , eins vel og kostur var á . Bemskuárin vom góð og þeim leið öllum vel . Það var þá ung , glæsileg kona , Auður Guðmundsdóttir frá Hrafnagili , sem bjarg - aði málunum . , sem átti heima á Byggðarenda skammt frá þarna við Brekastíginn , hjá Auði með heimadæmin sín og héldu svo sína leið . Strax , fimm ára gamall , fór Júlli í sveit á sumrin að Byggðarhomi sem var stórbýli á milli Stokks - eyrar og Selfoss . Viðurværið var allt eins og best varð á kosið . Hann gat því fljótt farið að létta undir með heimilisrekstrinum á Þing - eyri . Kojuplássið var ekki meira en það að tveir vom um hverja koju . Þeir voru á trolli á vetuma og síld fyrir norðan á sumrin . Júlli var eini Vestmannaeyingurinn þama um borð og líkaði vel . Þegar Helgi Helgason fór nýr á síld í júlí ingu húss undir starfsemina við Hlíðarveg . Bræðumir og Haraldur höfðu frá því þeir byrjuðu að vinna starfað þar . Hinn 24. mai 1947 giftist hann Þóm Haralds - dóttur frá Nikhól hér í Eyjum . Hann segist eiga ein - staklega góða ijölskyldu , strákamir , tengdadætum - ar og bamabömin vilji allt fyrir hann gera .