Ég var rétt búin að jafna mig eftir skilnað við manninn minn til 15 ára þegar ég kynntist afar sjarmerandi manni í gegnum einkamálasíðu á Netinu . Eftir að hafa tekið fljótfærnislega ákvörðun upplifði ég einn furðulegasta tíma lífs míns . Erfiðleikarnir í hjónabandinu hófust fljótlega eftir að við hjónin keyptum fallega íbúð í Vesturbænum í Reykjavík , draumaíbúðina okkar . Við höfðum hlakkað mikið til að búa þar með börnunum okkar þremur en eftir að við vorum flutt inn fannst mér maðurinn minn breytast í framkomu . Eftir aðeins fjóra mánuði á nýja staðnum tilkynnti hann mér að hann væri orðinn ástfanginn af annarri konu og vildi skilnað . Þetta var gríðarlegt áfall , mig hafði ekki grunað neitt í þessa veruna . Við reyndum okkar besta til að skilja í góðu , barnanna vegna , og þau fengu að ráða því hjá hvoru okkar þau vildu búa . Elsta barnið okkar , algjör pabbastelpa , flutti með pabba sínum en þau yngri vildu vera hjá mér . Ég fékk íbúðina í minn hlut við skilnaðinn en maðurinn minn fyrirtækið sem við höfðum rekið í nokkur ár . Mig langaði ekki að búa í þessari íbúð sem svo margir draumar höfðu verið bundnir við svo ég setti hana á sölu fljótlega eftir skilnaðinn . Hún seldist þó ekki fyrr en eftir tæp tvö ár en þá fékk ég gott verð fyrir hana og keypti mér notalega íbúð sem hentaði okkur vel . Þegar ég kynntist Guðmundi var ég sannarlega ekki í leit að maka . Vinkona mín hafði hvatt mig til að skrá mig á Einkamál.is og sagði að ég hefði gott af því að eignast vin . Um þrjú ár voru liðin frá skilnaðinum og ég var stundum einmana . Ég skráði mig inn og leist ekki á blikuna í fyrstu , enda fékk ég nokkur gróf bréf frá mönnum , sumum giftum , sem voru í leit að skyndikynnum . Ég hafði þó skráð mig á „ vinátta / spjall “ en það skipti þessa menn engu máli . Þegar Guðmundur sendi mér bréf leist mér strax afskaplega vel á hann . Hann var kurteis og kom vel fyrir og eftir að ég samþykkti að hitta hann , breyttist það álit mitt ekkert , nema síður væri . Hann var myndarmaður og í góðu starfi en sagðist vera í sjúkraleyfi . Hann sagði mér að hann væri í meðferð vegna þunglyndis og allt væri á uppleið hjá honum . Ég þekki þunglyndi úr fjölskyldu minni , bróðir minn þjáðist af því um tíma . Mér fannst fínt hjá Guðmundi að leita sér hjálpar , eins og bróðir minn gerði . Samband okkar þróaðist hratt og þegar Guðmundur bauð mér að flytja til sín var ég alveg til í það . Ég var viss um að allt gengi vel hjá okkur . Sjaldan hafði ég séð fallegra og snyrtilegra heimili en hjá honum . Allt var í röð og reglu sem ég kunni vel að meta . Sjálfri líður mér alltaf best þegar fínt er í kringum mig . Ég var yfir mig ástfangin og hlakkaði til að verja ævinni með Guðmundi . Mér fannst ég hafa hitt sálufélaga minn . Vel gekk að leigja út íbúðina og skynsamlegasta sem ég gerði í öllu þessu ferli var að leigja hana bara út til árs . Það sem ég vissi ekki þegar ég flutti til Guðmundar var að hann hætti að taka geðlyfin sín um svipað leyti . Það amaði reyndar mun meira að honum en þunglyndi , ég áttaði mig á því næstu mánuðina og mér fannst mjög ólíklegt að hann ætti afturkvæmt í starf sitt sem reyndist vera rétt hjá mér . Hann var góður við börnin mín , sjö og tíu ára , og það kunni ég að meta en hann var barnlaus sjálfur . Guðmundur átti ekki bara fallegt heimili , það var óaðfinnanlegt og þannig vildi hann halda því jafnvel þótt börn væru flutt inn . Hann var auðvitað mikið heima og snurfusaði sífellt og dyttaði að . Fyrsta rifrildið okkar tengdist umgengni barnanna . Hann skammaði mig fyrir að dóttir mín setti ekki alltaf skóna sína á réttan stað í skóhillunni . Skórnir fóru í hilluna en dóttir mín raðaði þeim hvorki vel né setti þá í hvert skipti á „ rétta “ staðinn sem var ætlaður henni . Handklæðin á baðinu urðu líka of óhrein , að mati Guðmundar , og hann reyndi mikið að fá börnin til að þvo sér betur um hendurnar . Loks bað hann þau um að nota pappírsþurrkur en varð síðan fúll þegar börnin settu þurrkurnar ekki nógu vandlega ofan í ruslafötuna . Ég reyndi að segja honum að slaka á , við byggjum ekki á dauðhreinsaðri skurðstofu . Eina nóttina gat Guðmundur ekki farið að sofa af því að einn gólflampinn hans var bilaður . Það tók hann nokkra klukkutíma að fikta í lampanum þar til hann komst í lag og þá loksins , eða um fjögurleytið um nóttina , treysti hann sér til að fara að sofa . Allt þurfti að vera fullkomið . Skápum og skúffum varð að loka alla leið , annars leið honum illa og hann nöldraði stöðugt í börnunum um að þau yrðu að setja klósettsetuna niður og mér ef honum fannst snyrtidótið mitt verða of fyrirferðarmikið á baðhillunni . Hann hafði látið mig fá pláss fyrir snyrtivörurnar inni í lokuðum skáp á baðinu en mér fannst þægilegra að geyma það nauðsynlegasta á hillunni . Ég var vön því heiman frá mér og það var ekkert ósnyrtilegt að hafa það þar . „ Allt þurfti að vera fullkomið . Skápum og skúffum varð að loka alla leið , annars leið honum illa og hann nöldraði stöðugt í börnunum um að þau yrðu að setja klósettsetuna niður . “ Guðmundur minnti mig stundum á persónu úr bíómynd , skelfilegan mann með fullkomnunaráráttu sem trylltist ef t.d. merktu handklæðin „ His / Hers “ voru ekki bein og jöfn á handklæðastönginni . Eiginkona persónunnar setti dauða sinn á svið til að sleppa frá honum . Guðmundur var þó ekki ógnvekjandi á nokkurn hátt en það gat verið erfitt og sífellt meira þreytandi að búa við þetta . Skilaboð frá almættinu Guðmundur jók drykkju sína og var yfirleitt kenndur á kvöldin . Ég fékk mér stundum í glas með honum en svo hætti það að vera gaman . Smám saman áttaði ég mig á því hvað hann var veikur og hve lyfjaleysið og drykkjan gerðu honum illt . Hann fór að fá miklar ranghugmyndir og var ýmist hátt uppi eða langt niðri . Í einni uppsveiflunni sagði hann mér að hann tæki lyfin sín ekki lengur , hann þyrfti ekki á þeim að halda því líf hans væri orðið fullkomið með mig og börnin innanborðs . Mér varð virkilega órótt þegar hann sagði mér þetta og hvatti hann eindregið til að halda áfram að taka lyfin en án árangurs . Yfirleitt var ástandið nokkuð gott en þegar það var slæmt , var það virkilega slæmt og hann hafði allt á hornum sér varðandi umgengni mína og barnanna . Við gengum mjög vel um en að sjálfsögðu var ekki hægt að hafa heimilið fullkomið öllum stundum . Ég fór að finna fyrir streitu og börnin mín líka . Þótt ég bæri enn tilfinningar til Guðmundar treysti ég mér ekki til að búa með honum lengur og vildi alls ekki bjóða börnunum upp á svona líf . Við vissum aldrei hvað Guðmundi dytti næst í hug . Hann tók skyndiákvarðanir , til dæmis að fara í útilegu með engum fyrirvara og ef ég var ekki til í það fór hann í margra daga fýlu . Þegar leigjandinn minn spurði mig hvort hann gæti sagt upp íbúðinni með skömmum fyrirvara vegna breyttra aðstæðna , fannst mér það nánast vera skilaboð frá almættinu um að nú væri nóg komið . Með góðu eða illu Guðmundur tók því illa þegar ég sagði honum að ég ætlaði að fara frá honum . Hann reyndi mikið til að fá mig til að breyta ákvörðun minni en ég stóð við hana og flutti í íbúðina mína aftur . Þá hafi sambúðin staðið í tæpt ár . Það var gífurlegur léttir að komast heim aftur eftir þennan furðulega tíma og ég fann að börnin urðu mun rólegri . Þau höfðu lengi verið eins og hengd upp á þráð . Guðmundur reyndi sitt besta til að fá mig aftur til sín . Þegar ég kom heim úr vinnunni einn daginn , ekki löngu eftir að ég var flutt frá honum sá ég risastóran blómvönd standa á borðstofuborðinu . Búið var að taka til í íbúðinni , vaska upp morgunverðardiskana og allt var orðið svo fínt að ég vissi hver hafði verið í íbúðinni . Ekkert kort fylgdi blómvendinum en ég hringdi strax í Guðmund og spurði hvort hann hefði sent mér þau . Hann sagðist hafa viljað sýna mér hve mikið hann elskaði mig . „ Hvernig komstu inn ? “ spurði ég . „ Þú gleymdir að læsa , “ svaraði Guðmundur að bragði . Mér fannst það ekki líklegt en það voru engin ummerki um innbrot . Ég bað hann vinsamlegast að láta mig í friði , sambandi okkar væri lokið . Svo skellti ég á og tók símann úr sambandi . Ég fékk frið í tvo mánuði , að vísu reyndi hann oft að hringja í mig , bæði úr eigin númeri og leyninúmeri en ég svaraði bara þeim númerum sem ég þekkti . Næst lét hann til sín taka á föstudegi . Ég var dauðþreytt eftir vinnuvikuna og hlakkaði mikið til að slaka á heima alla helgina . Börnin voru farin til pabba síns og planið var að dorma fyrir framan sjónvarpið um kvöldið . Þegar ég kom inn á heimili mitt mætti mér hræðileg sjón . Búið var að mölbrjóta alla vasa og styttur í stofunni , leirtauið mitt lá í hrúgu á eldhúsgólfinu , allt brotið . Það sem var uppi á veggjum , eins og ljósmyndir , lágu einnig í brotnum römmum í hrúgunni . Ég skil ekki enn í dag af hverju nágrannar mínir urðu ekki varir við neitt . Sófasettið mitt var skorið þvers og kruss og algjörlega ónýtt . Svefnherbergin höfðu sem betur fer verið látin í friði . Í algjöru áfalli hringdi ég í lögregluna . Þrír ljúfir lögreglumenn mættu á svæðið . Ég sagði þeim að mig grunaði fyrrum sambýlismann , hann væri ekki sáttur við sambandsslitin . Guðmundur játaði fyrir lögreglunni að hafa gert þetta og að hann hefði verið með lykil að íbúðinni síðan ég flutti til hans á sínum tíma . Ég var búin að steingleyma því . Hann kom örugglega oftar í íbúðina því mér fannst stundum eins og einhver annar hefði verið þar , hlutirnir mínir voru á öðrum stöðum en ég hafði skilið þá eftir á en ég hélt að börnin hefðu fært þá til . Ég var líka alveg grunlaus . Mér skilst að Guðmundur hafi gert þetta til að ég yrði hrædd og flytti aftur til hans en honum datt víst ekki í hug að ég hringdi beint í lögregluna . Hann var löngu hættur að geta hugsað rökrétt . Ég fékk tjónið bætt en ég treysti mér ekki lengur til að búa í þessari íbúð svo ég seldi hana og keypti mér aðra á efstu hæð í blokk . Þar upplifði ég meira öryggi en í þríbýlishúsinu sem ég hafði áður búið í . Mörg ár eru liðin síðan þetta gerðist og ég hef fengið algjöran frið fyrir Guðmundi . Hann býr með konu núna og vonandi er hann farinn að taka lyfin sín á nýjan leik . Ég held að allt þetta rugl sem gerðist á sínum tíma sé vegna þess að hann taldi sig geta verið án þeirra . Sjálf er ég komin í sambúð með góðum manni . Hann gengur hræðilega illa um miðað við Guðmund en ég er alveg sátt við það eftir fyrri reynslu .