Þjóðin er stjórnarskrárgjafinn , en ekki alþingi . Í þessu máli hefur alþingi fyrst og fremst hið formlega hlutverk að afgreiða það sem þjóðin hefur ákveðið . Þjóðin kaus sér stjórnlagaþing / stjórnlagaráð sem sem afgreiddi einróma frumvarp að stjórnarskrá sem þjóðin síðan samþykkti í þjóðaratkvæðagreiðslu að skyldi vera grundvöllur að nýrri stjórnarskrá Íslands . Alþingi ber því að afgreiða þessa þjóðarsamþykkt , með hugsanlegri fínslípun orðalags , en án meginbreytinga á ákvörðun þjóðarinnar , Þjóðin kaus ekki stjórnlagaráð , það var skipað af stjórnmálamönnum . Sá hópur sem var valinn var ekki með umboð þjóðarinnar , heldur var handvalinn . Hérna sé ég þráð þar sem hið fullkomna vandamál skýn í gegn . Að mínu mati hefur alþingi misst sjón sín á tilgangi sínum að ' þjóðin kaus mig til að vinna fyrir þjóðina' alþingi er orðið gráðugt og sjálfselskt í flestum orðum . Og ef ég má benda á og stela orðum af Sævari Finnbogasyni hér fyrir neðan " verðum við ekki að fara að horfast í augu við stöðuna eins og hún er að þetta gerist ekki úr þessu ... " Þetta er hugsun flestra í uppgjöf eftir baráttur sem skila engu . Sátt þarf að ná um raunhæfar breytingar á stjórnarskráni . Það er líklegra til árangurs en " allt eða ekkert " nálgunin . Stjórnarskrá stjórnlagaráðs er heilstætt plagg og það er mikilvægt að átta sig á að í flestum tilvikum er varasamt að plokka út eina og eina grein til samþykktar eða viðmiðunar .