Er hægt að halda því fram að eitthvað sé til sem ekki er staðreynd ? Þá er listin að eiga við veruleikann sú að láta táknin sem við beitum , orðin sem við notum , vísa til staðreynda frekar en staðleysa . Tilveran væri öðruvísi en hún er ef samband fullyrðinga og staðreynda væri alltaf svona einfalt . Væri þá ekki lífið sjálft á endanum merkingarlaust ? Verðmætin eru huglæg , staðreyndirnar hlutlægar . Höfum við kannski einhverja aðferð sem við teljum svo trausta og svo óumdeilanlega að augljóslega geti hún skorið úr um hvort fullyrðingin vísar til staðreyndar eða ekki , hvort hún er sönn eða ósönn ? Hvaða kostum þarf slík aðferð að vera búin ? Þó að hversdagslegar staðreyndir séu hlutlausar og að því er virðist óháðar hverju því sem um þær mætti segja , þá er hver tilraun til að svara spurningu sem felur í sér val milli mismunandi kosta háð áhuga og gildismati . Er Páll skeggjaður ? Hvernig grefst ég fyrir um það ? Er hann skeggjaður ef hann svarar spurningunni um hvort svo sé játandi þegar ég hringi í hann og spyr ? Á endanum má spyrja : Hvað er unnið með aðgreiningu staðreynda og fullyrðinga um þær , hvað eru staðreyndir annað en það sem er haft fyrir satt , það sem dugar í samskiptum við umhverfið ? Þær breytast , verða til og hverfa .