Kári Sturluson : Lausaganga ferðamanna í Reykjavík Júní 2016 Upp úr aldamótunum 2000 og einkum eftir að Facebook , Twitter og aðrir samfélagsmiðlar komu til sögunnar um og eftir 2005 hefur orðið gjörbylting á miðlun fólks á ferðalögum . Þróun sífellt öflugri snjallsíma á þar einnig stóran hlut að máli . Að sitja á kaffihúsi í útlandi og skrifa póstkort hefur vikið fyrir „ selfie “ með umhverfinu í bakgrunni yfir kaffibollanum , eða bollanum sjálfum . Því er svo í sömu andrá veitt inn á samfélagsmiðlana . Útgáfa póstkorta árið 2011 með myndum af erlendum ferðamönnum í ýmsum aðstæðum í Reykjavík vekur því undrun . Segja má að póstkortin séu framhaldslíf á ljósmyndasýningu þar sem efnið var sýnt . Það að gefa út póstkort með myndum teknum á síma á þessum tíma mætti kalla afturhvarf á pappírinn á svipaðan hátt og nú á tímum stafrænnar tækni eru vissir hópar ljósmyndara sem velja að taka á filmur og kynnast eldri tæknilegum veruleika . Í þessu vali felst ákveðinn mótþrói gagnvart hinu stafræna normi nútímans . Ferðalangar með rúllutöskur í eftirdragi er tilvísun í algengan veruleika borgarbúa . Við sjónum blasa ferðamenn á óvæntum stöðum þar sem heimamönnum dytti ekki í hug að leggja leið sína . En ef rata þarf eftir korti í ókunnri borg kemur fyrir að leiðaval verði ekki jafnfallegt og ef heimamenn ættu í hlut . Í titli póstkortaseríu Kára Sturlusonar liggur orðalagið „ lausaganga búrfjár “ milli línanna en ferðamenn eru jú hinn nýi búpeningur Íslendinga sem þeir hafa drjúgar tekjur af . Segja má að þessi sería póstkorta sé í raun sjálfstætt konseptverk , nokkurs konar manngerður steingervingur póstkorta á tímum þegar aðrir miðlar hafa tekið við gamalgrónu upplýsingahlutverki kortanna .