Í lífinu setur fólk stefnuna á ýmislegt og er tilbúið að leggja á sig ýmsar krókaleiðir til að ná settu marki , svo sem í námi . En svo getur það líka sannast sem maðurinn sagði að „ enginn veit fyrr en allt í einu “ . Það er að viðkomandi fái hreinlega vitrun um að það sé kannski allt annað viðfangsefni eða starf sem henti frekar en það sem hann hefur látið sér dreyma um eða stefnt að . Ómar Líndal Marteinsson frá Vestri-Leirárgörðum í Hvalfjarðarsveit er kannski ágætt dæmi um þetta . Hann stefndi að því lengi að verða bílahönnuður og prófaði meira að segja að dvelja í Bandaríkjunum um tíma til að sjá hvernig væri að búa þar , með starf og búsetu þar ytra í huga . Ómar fór lengi vel krókaleiðir í því að menntast sem bílahönnuður . En svo allt í einu rann það upp fyrir honum , eða hann varð fyrir vitrun , um að tannlækningar væru það sem eiginleikar hans sameinuðust í . Reyndar kom það svo upp úr kafinu eftir á að nágranni og fjölskylduvinur þeirra á V-Leirárgörðum , Vilborg Kristófersdóttir á Læk í Hvalfjarðarsveit , segist muna það vel að Ómar hafi ekki verið nema fimm ára gamall þegar hann fór að tala um að hann ætlaði að verða tannlæknir þegar hann yrði stór .