Söguleg veiðiferð Narfa RE við Vestur-Grænland í fimbulkulda og ísingu . Jón Marteinn Guðröðsson sjómaður segir frá sjómannsferli sínum í páskablaði Fiskifrétta . Hér grípum við niður í frásögn af sögulegri veiðiferð á Narfa RE við Vestur-Grænland í ársbyrjun 1964 . „ Upphaflega stóð til að sigla á mið við Nýfundnaland en við enduðum lengst í norðri undan vesturströnd Grænlands vegna þess að það fréttist af góðri veiði þar og óvenjulega góðri tíð . Þegar við komum á svæðið var talsvert af skipum þar fyrir og flest mun betur gerð til veiða svona norðarlega en Narfi . Ég man eftir því að það var dauðalogn og frostið var svo mikið að við lentum í vandræðum með að koma veiðarfærunum í sjó . Fyrsta sólarhringinn var ágætisveður en síðar fór að vinda og komin sjö eða átta vindstig og grimmdargaddur áður en við vissum af . Í framhaldinu jókst veðurhæðin og ísinn fór að hlaðast utan á skipið . Þrjóskan var mikil og þar sem við vorum komnir á staðinn ákvað skipstjórinn að við skildum bíða af okkur veðrið . Narfa var siglt upp undir ísröndina og ísinn laminn af í sex eða átta tíma og svo farið út aftur og tekin tvö höl . Eftir tíu daga barning var frostið orðið svo mikið að vatnstankarnir um borð voru botnfrosnir þrátt fyrir að vera sérstaklega einangraðir . Áhöfnin var misvel haldin þegar hér var komið vegna kulda og sumir komnir með einkenni kals á höndum í andliti og sérstaklega eyrum . Ég var sjálfur svo illa haldinn af sótthita og snert af lungnabólgu að ég lá flatur í koju . Fljótlega eftir það var farið í land í Fredrikshaab . “ Sjá ítarlegt viðtal við Jón Martein í páskablaði Fiskifrétta