Hins vegar eru þeir sem finnst sem þeir eigi frekar samleið með börnum sínum og móðirin er sú sem stjórnar í fjölskyldunni . Þessir gerendur verða gjarnan mjög hissa ef þeir komast að því að barninu líkar ekki þessi hegðun . Litlar líkur eru á að þeir beiti slíku ofbeldi aftur . Yfirleitt er kynferðisleg hegðun einu atlotin sem sýnd eru í þessari fjölskyldu og eina leiðin sem börnin þekkja til að veita ástúð og hlýju . Í þessum fjölskyldum sýnir faðirinn barninu mikla reiði og beitir það gjarnan ofbeldi . Í síðasta flokki gerenda er um að ræða menn sem beita börn svo miklu ofbeldi að enginn getur verið í vafa um að þau hafi orðið fyrir kynferðislegu ofbeldi . Á bak við kynferðisofbeldið er mikil reiði og gerandanum finnst hann vera í fullum rétti að hegða sér á þennan hátt gagnvart barninu . Þess vegna getur verið erfitt að fá þá til að samþykkja meðferð . Markmið meðferðar er yfirleitt að fá afbrotamanninn til að viðurkenna ábyrgðina á afbrotinu og reyna að breyta hegðun hans til að koma í veg fyrir að viðkomandi fremji sams konar verknað aftur . Þetta svar er stytt og örlítið breytt útgáfa greinar sem birtist upphaflega á vefsetrinu Persóna.is , og birtist hér með góðfúslegu leyfi aðstandenda þess . Hægt er að nálgast heildarútgáfu greinarinnar hér . Berglind er dósent við Menntavísindasvið Háskóla Íslands og formaður námsbrautarinnar Menntunarfræði og margbreytileiki . Rannsóknir hennar snúast um félagslegt réttlæti í menntun með áherslu á samverkandi áhrif stéttar , uppruna , kynferðis og sértækra menntunarþarfa á gæði og jafnrétti í uppeldi og menntun .