Einn stærsti ókosturinn við hjartagangráð er sá , að skipta þarf um rafhlöðu með reglulegu millibili . Hér nýttu vísindamennirnir þá orku sem hjartað framleiðir í hvert sinn sem hjartavöðvinn dregst saman og hjartað slær . Tveimur blöðrum er komið fyrir í hægri hjartahólfunum og þær nýta vökvaþrýsting til að knýja örsmáan rafal . Þegar hjartavöðvinn dregst saman þrýstast blöðrurnar saman til skiptis og vökvinn þrýstir á rafalinn beggja vegna til skiptis . Vökvaþrýsingurinn verkar á lítinn segul sem færist fram og til baka og framleiðir þannig straum fyrir hjartagangráðinn . Tæknin hefur verið reynd á svínum og rafallinn reyndist þar fær um að framleiða 20% þeirrar orku sem gangráðurinn þarf , en það nægir til þess að ekki þurfi að skipta um rafhlöðu allan þann tíma sem gangráðurinn er í líkama sjúklingsins .