" Eins og áður greinir var mál þetta flutt um frávísunarkröfu stefndu og er einungis sá þáttur málsins til úrlausnar hér . Stefnandi sem er fjármögnunarleiga krefur í máli þessu stefndu um greiðslu eftirstöðva bílasamnings aðila , sem stefnandi rifti hinn 12. desember 2008 . Stefndu krefjast frávísunar málsins þar sem málatilbúnaður stefnanda sé ekki í samræmi við áskilnað 80. gr. laga nr. 91 / 1991 . Af stefnu verður ráðið að stefnufjárhæðin í málinu sé eftirstöðvar samnings aðila sem og gjaldfallin leiga og kostnaður að frádregnu mati á umræddri bifreið . Þá var í stefnu sagt að inni í þeirri fjárhæð væri tilgreindur kostnaður vegna bifreiðagjalda , trygginga frá Sjóvá , vörslusviptingar , viðgerðar , stöðumælasektar og mats á viðgerðarkostnaði . Stefnandi féll síðan frá kröfum vegna hluta þessa kostnaðar við munnlegan málflutning um frávísunarkröfu . Verður að fallast á það með stefnda að sundurliðun þessi sé bæði ruglingsleg og óljós , og með engu móti unnt reikna út hvernig þessar fjárhæðir eru fundnar út eða hvaða áhrif þær hafi á skuld stefndu . Varð sundurliðun þessi á engan hátt skýrari við það að stefnandi lækkaði kröfur sínar . Þá er ekki í stefnu að finna útskýringu eða sundurliðun á því hvernig gjaldfallin leiga er reiknuð út , við hvaða vísitölu er miðað eða hvað stefndu hafa greitt af samningsfjárhæðinni . Er því ekki ljóst hvernig stefnufjárhæðin er fundin . Telst því málatilbúnaður stefnanda svo óljós og óskýr að hann fullnægir ekki kröfum e. liðar 80. gr. laga nr. 91 / 1991 , um meðferð einkamála , til þess að efnisdómur verði lagður á málið . Þegar allt framangreint er virt þykir stefnandi ekki hafa lagt málið upp með nægilega skýrum hætti og ekki lagt þann grundvöll að málinu , sem nauðsynlegur er til þess að efnisdómur verði á það lagður . Þá þykir málatilbúnaður stefnanda vera mjög til þess fallinn að takmarka möguleika stefndu á að halda uppi vörnum í málinu . Ber því þegar af þeirri ástæðu að fallast á kröfu stefndu um að vísa málinu frá dómi . Eftir þessari niðurstöðu ber að úrskurða stefnanda til þess að greiða stefndu in solidum málskostnað , sem þykir hæfilega ákveðinn 200.000 krónur , þ.m.t. virðisaukaskattur . Hervör Þorvaldsdóttir héraðsdómari kvað upp úrskurð þennan . "