Í stað hennar ætlar höfundar að fjalla lítillega um nokkrar rannsóknir á fæðuvistfræði úlfa . Val di Susa ) sem er vestast á norðanverði Ítalíu , er rauðhjörtur ( Cervus elephus ) og rádýr ( Capreolus capreolus ) langalgengasta bráðin , eða um 80% af heildarfæðu úlfanna á svæðinu . Í Cecina-dalnum í Appennínafjöllum er óvenju mikill þéttleiki villisvína , rádýra og múfflon-sauðfjár . Rannsóknir í fyrrum Sovétríkjunum sýna að elgir og rauðhirtir eru að jafnaði algengasta bráðin . Í Vesturheimi lifa úlfar í Kanada og Bandaríkjum . Nú á dögum lifa úlfar aðallega á svæðum þar sem miklar sveiflur eru í umhverfinu , ekki aðeins í veðurfari heldur einnig framboði á veiðidýrum . Á Ellesmere eyju , sem tilheyrir Kanada , eru snjóhérar stór hluti af fæðu úlfa á sumrin en á veturna veiða þeir hlutfallslega meira af hreindýrum og sauðnautum . Slíkar breytingar á bráð eru algengari hjá úlfum á norðurhjaranum . Steinunn Kristjánsdóttir er prófessor í fornleifafræði við Sagnfræði - og heimspekideild Háskóla Íslands . Helstu rannsóknasvið hennar eru miðaldafornleifafræði , norræn fornleifafræði , kirkjusaga , klausturfornleifafræði , kynjafornleifafræði , þróun húsagerða og miðlun vísindalegrar þekkingar .