Samfylkingin hefur gagnrýnt skattalækkunaráform ríkisstjórnarinnar fyrir að lækkunin skili sér ekki nægilega til lægri tekjuhópa , vitandi að staðgreiðsla hinna lægri launuðu rennur nær öll til sveitarfélaganna og lítið sem ekkert til ríkisins . Á sama tíma hafnar Samfylkingin , sem leiðir borgarstjórn , tillögum Sjálfstæðisflokks um lækkun útsvars og gjalda til að liðka fyrir kjaraviðræðum “ því það er ekkert svigrúm ” . Af staðgreiðslu einstaklings með 300 þúsund krónur í launatekjur renna tæplega 68 þúsund til sveitarfélagsins en aðeins 7 þúsund krónur til ríkisins . Allir með 750 þúsund krónur eða lægri launatekjur greiða meira til sveitar en ríkis . Hvar liggur svigrúmið spyr ég ? Ríkisstjórnin er þó að lækka þetta litla sem hún fær af staðgreiðslu hinna lægst launuðu . Þar er bókstaflega ekki meira svigrúm , jafnvel með hærri hátekjusköttum . Lækki ríkið skatt meira á lægst launaða hópinn þarf ríkið bókstaflega að greiða með þeim til sveitarfélaganna , því sína sneið skulu þau fá óháð persónuafslætti . Hvað er Samfylkingin , sem leiðir borgarstjórn , að gera til að liðka fyrir kjaraviðræðum og bæta lífskjör hinna lægst launuðu ? Svarið við því er ekkert . En þau hika ekki við að gagnrýna þá sem þó reyna að nýta sitt afar takmarkaða svigrúm , sem er ekkert annað en dæmigerð hræsni . Undanfarin misseri höfum við fengið fregnir af gegndarlausri og óábyrgri sóun Reykjavíkurborgar á skattfé borgarbúa . Í krafti stærðar sinnar ætti borgin að geta verið rekin með hagkvæmari hætti en minni sveitarfélög , sem borgarbúar gætu notið góðs af í formi lægra útsvars og betri þjónustu . Sú er ekki raunin . Borgin er eina sveitarfélag höfuðborgarsvæðisins sem innheimtir hámarksútsvar en kemur engu að síður svo illa út í þjónustukönnunum samanborið við önnur sveitarfélög . Borgin ákvað að leysa það með því að hætta þátttöku í stað þess að líta eigin barm . Í borginni eru sannarlega mikil tækifæri til hagræðingar . Í ljósi þessa spyr ég mig : Hvers vegna eru verkalýðsfélögin ekki brjáluð út í Reykjavíkurborg ? Hvers vegna beinast kröfur verkalýðsfélaganna að ríkinu sem tekur nær ekkert af þeim hópi sem þau þykjast berjast fyrir , en ekki að þeim sem hirða aurinn og bera jafnframt ábyrgð á þeim framboðsskorti sem hefur leitt til fordæmalausra hækkana á íbúða - og leiguverði á höfuðborgarsvæðinu , sem er langþyngsti útgjaldaliður hinna lægst launuðu ? Ég spyr einfaldlega , því ég botna hvorki upp né niður í þessari sturluðu umræðu . Höfundur er húsmóðir í Laugardalnum og viðskiptafræðingur .