Íslenskt mál og almenn málfræði - 01.01.1982 , Blaðsíða 72 70 Asta , Halldór , SigurðurJ . og Sigurður K. Loks er rétt að nefna að formendur eru mjög mismunandi greini - legir á hljóðrófsritum , þeir skera sig misvel hver frá öðrum og svo er styrkurinn oft ekki nægilega mikill í F2 og F3 til þess að þeir sjáist greinilega . Myndir 5a - 5c sýna dæmi um misgóð hljóðrófsrit . MYND 2 . Hljóðrófsritinn greinir tíðni hljóðbylgnanna frá upphafi til enda málhljóðanna og gefur tíðnikvarðann á lóðrétta ásinn en tímakvarðann á lá - rétta ásinn . Hljóðstyrkurinn ( e. intensity ) kemur fram sem misdökkar rákir eða bönd — því dekkri bönd þeim mun meiri styrkur . Strikað hefur verið í formendurna til þess að auðvelda mælingu . Nokkur munur er á hljóðrófsritum karl - og kvenradda vegna mismunandi grunntíðni þeirra Myndin sýnir hljóð - rófsrit karlraddar en til samanburðar má hafa mynd 4a sem er hljóðrófsrit kvenraddar . Ti'mi 3 . Niðurstöður 3.0 í þessum kafla eru niðurstöður okkar settar fram í töflum og mynd - um og fjallað stuttlega um þær . í 3.1 er greint frá niðurstöðum okkar um meðalgildi fyrir formendatíðni einhljóða í íslensku . Jafnframt er rætt nokkuð um þann mun sem þar kemur fram á formendatíðni langra einhljóða og stuttra annars vegar og hins vegar hjá körlum og konum . I 3.2 er gerður stuttaralegur samanburður á niðurstöðum okk - ar og niðurstöðum úr fyrri athugunum á formendatíðni einhljóða í íslensku . f 3.3 er loks greint frá niðurstöðum okkar um tíðnidreifingu einhljóðaformenda ( þ. e. F , og F2 ) .