Á Öskjusandi . Upptyppingar í baksýn . Myndir frá Hermanni Árnasyni . Hann segir mjög mikilvægt að kynna sér leiðina hjá heimamönnum og kunnugum og skoða einnig vel á korti og mæla hve löng hún er . Það þarf að ákveða dagleiðir í samræmi við getu fólks . Það þarf að takast á við verkefnið af raunsæi . Hermann segir að menn deili aðeins um hvernig líkamsklukka hestanna er . Andrea , Janis , Eva , Hendrik , Brigitte , Ivo , Hermann og Sigríður . „ Hermann liggur yfir kortum og upplýsingum frá heimamönnum og kunnugum . Hann segir að mikilvægt sé að vera í góðum samskiptum við heimamenn . En þetta þarf að vera ábyrgur aðili sem fer fyrir hópnum og er talsmaður hans . Mjög mikilvægt er að það sé góður andi í hópnum sem ferðast saman á hestum . Það er aðal málið . Hermann tekur ferðahestana ekki á hús yfir veturinn . Hann notar veturinn í að temja trippi , en lætur eldri hrossin ganga úti á góðri gjöf . Ég legg af stað , oft svona kvöldstund , og fer 20 - 25 km . Tek nokkur svoleiðis skipti og reyni að ríða ekkert mjög langt , en ég fer ekkert endilega mjög hægt . En það er ekki eins og Hermann ríði ekkert út á veturna því hann notar þá í tamningar . Þegar maður tekur þau á vorin og byrjar að járna þá er strax komin eftirvænting í hópinn . Þau bíða eftir að komast af stað og að fá að koma með . “ En á hverju ári kemur nýr árgangur fjögurra vetra trippa . Hann notaði þau ekkert til reiðar og leyfði þeim að hlaupa þessa 2.200 km. á 46 dögum . „ Maður fer ekki svona ferð nema gríðarlega vel hestaður þannig að maður geti deilt álaginu . Ég held að það séu algeng mistök að menn eru ekki nógu viljugir að skipta . Ég legg mikið upp úr því að skipta nógu oft sérstaklega framan af ferðum og taka hestana þá frekar aftur . Fimm til sex kílómetrar er alveg nógu langur áfangi fyrir hest í byrjun ferðar og framan af túr . Að þessu þarf að huga vel . Ef vel ætti að vera þyrfti því að vera fóður í áningahólfunum . Svipað á við um að ríða vatsnföll . Sú þekking er á hraðri útleið . Ég legg mikið upp úr því að undirdýnur séu góðar . Hvað er gott og hvað er ekki gott er alltaf umdeilt en persónulega er ég ekki hrifinn af geldýnum því mér finnst það límast of mikið við hárinn á hestinum . Svampdýnur sem gefa vel eftir hafa reynst ágætlega en ég held að bæði góð ull og gæra séu það besta sem hægt er að nota undir hnakk . Mér hefur oft reynst best að nota fingurna og virkilega klóra upp úr hnakkfarinu á hestunum og losa þannig um skánina sem myndast , bæði áður en þeim er sleppt og eins þegar þeir eru teknir aftur . “ Þrjár staðgóðar máltíðir á dag Beikon og egg í morgunmat í Ingólfsskála norðan Hofsjökuls . Rjóminn er mikið atriði . Síðan mæli ég með slátri og eggjum . Ekki nema trússbíllinn geti ekki fylgt . Þá verður allt miklu léttara . “ Þrjú atriði tekur Hermann fram um búnað fyrir mannfólkið . Hann leggur ríka áherslu á ullarfatnað og að allir séu í ullarnærfötum . Að síðustu má nefna að Hermann lætur sérsauma skálmar hjá Baldvin og Þorvaldi á Selfossi og úthlutar þeim til þátttakenda fyrir stórar ferðir . Skálmarnar segir hann mikið þarfaþing hvað hreinlæti varðar . Það er alla vega talið betra fyrir mannfólkið . Ef einhver gengur skóna sína skakka þarf að sóla þá til að rétta þá af . Skeifur í dag eru bara ekki nógu sterkar fyrir svona langar ferðir . Ég er núna með 10 hross sem eru eldri en 20 vetra . Eins þarf að halda hælunum , þannig að þeir fari aldrei niður á hælinn og að hælarnir verði lágir . Reið hann frá Hvolsvelli á Reykjanes og þaðan að Fonti á Langanesi . Síðan frá Dalatanga að Öndverðarnesi á Snæfellsnesi . Fyrst fór ég með hluta af ferðahestunum , en reið svo Flosagötu ásamt félögum mínum á ellefu hestum því markmiðið var að líkja eftir því sem sagt er frá í Brennu-Njálssögu . Við riðum þessa 220 km á 36 og hálfum tíma . Reyndar var þessi leið heldur lengri en menn höfðu áætlað áður .