Þetta fólk getur stautað sig í gegnum texta með því að mynda hljóð á eftir hverjum bókstaf . Þannig getur þetta fólk oft lesið orð sem það þekkir vel en finnst afar erfitt að lesa bæði svokallaðar orðleysur ( " bullorð " eins og ' drask ' eða ' prengiró' ) og orð sem það hefur sjaldan eða aldrei séð áður . Öll hugsun , skynjun og hegðun á sér rætur í heilastarfsemi . Þó eru vísbendingar um að lesblint fólk sýni frávik í því sem á íslensku mætti kallast stórfrumulag ( e. magnocellular layer ) . Á grundvelli þessara og fleiri niðurstaðna telja því sumir að lesblindu megi rekja til óeðlilegrar sjónskynjunar . Það er sömuleiðis mögulegt að léleg hljóðkerfisvitund sé einn fylgikvilli röskunar en ekki bein orsök hennar . Um þetta eru enn deilt á meðal fræðimanna . Þó má hugga sig við að sífellt er verið að gera nýjar rannsóknir á þroskafræðilegri lesblindu og eflaust má vænta betri þekkingar á orsökum hennar í framtíðinni . Lesendum er að lokum bent á að kynna sér þessi svör Jörgens Pind og Aldísar Guðmundsdóttur um lesblindu : Thor Aspelund er prófessor í líftölfræði í læknadeild Háskóla Íslands , við Miðstöð í lýðheilsuvísindum , og forstöðumaður Tölfræðiráðgjafar Heilbrigðisvísindasviðs . Thor hefur rannsakað áhrif áhættuþátta á hjarta - og æðasjúkdóma og sykursýki og hvernig er hægt að nota þá sem forspárþætti í áhættureiknum .