Á Grænlandi eru tvær tegundir , Aedes nigripes , sem finnst með allri strandlengjunni og Aedes impiger , sem finnst á Norðvestur-Grænlandi . Lirfur moskítóflugna lifa í vatni . Lirfur þroskast einnig á sumrin , lífsferill þeirra er stuttur og þær geta haft nokkrar lífsferla á ári . Í köldum löndum eru moskítóflugur í dvala á veturna á púpustiginu , en púpustigið er stutt á sumrin . Allar ytri aðstæður sem lýst var hér á undan eru til staðar hér á landi . Vitað er að moskítóflugur geta lifað í hjólaskálum flugvéla í margar klukkustundir og borist þannig á milli landa , þó að hiti háloftanna fari niður í -50°C . Ástæðurnar fyrir því að moskítóflugur hafa ekki tekið sér bólfestu á Íslandi , og þá sérstaklega tegundin Aedes nigripes , gætu verið eftirfarandi : Flugurnar hafa ekki borist úr flugförum í náttúruna . Flugurnar hafa ekki getað fundið stað til þess að verpa í ef þær hafa borist hingað . Nægar tjarnir og votlendi eru við flugvellina á báðum þessum stöðum . Sennilega er skýringuna að finna í íslenskum aðstæðum . Flugan þyrfti þá að leita að bráð til að sjúga úr blóð , síðan þyrfti hún nokkra daga til þess að þroska eggin , hitta maka og verpa eggjunum í tjarnir eða votlendi . Umskiptin í veðri á Íslandi á veturna eru svo hröð að moskítóflugan fær ekki svigrúm til þess að ljúka lífsferli sínum . Við þessar aðstæður væri púpan því enn óþroskuð þegar aftur frysti og ís myndaðist á tjörnum . Á Íslandi eru aftur á móti nokkur önnur skordýr sem sjúga blóð úr spendýrum , eins og til dæmis lýs , flær , veggjalýs og bitmý . Þær eru því oft veiddar með því að setja þurrís sem agn í gildrur , en þurrís er frosinn koltvísýringur sem bráðnar hægt og gufar þá um leið upp . Mynd : HB Útgáfudagur