Í þessum fjölbreytilega flokki eru vistfræðilega afar mikilvægir hópar dýra eins og rauðáta ( Calanus finmarchicus ) og aðrar árfætlur ( Copepoda ) en þau eru mikilvæg fæða ýmissa fisklirfa og því í lykilhlutverki í vexti og viðgangi okkar helstu nytjastofna . Rannsóknir Hafrannsóknastofnunnar hafa sýnt að venjulega eru um 40 - 80% dýrasvifs af þessari einu tegund . Milljónir tonna af lífrænum leifum falla til botns og er það grunnur að fjölbreytilegu dýralífi botnlægra lífvera , svo sem ótal tegunda sem nýta beint eða óbeint lífrænar leifar úr efri lögum sjávar . Efnin berast síðan aftur til yfirborðslaga sjávar og nýtast að nýju við frumframleiðslu . Aðrar tegundir sem gætu talist til „ topprándýra “ hér við land eru búrhvalir ( Physeter macrocephalus ) , sem koma hingað yfir sumartímann , og reyðarhvalir en þó er þekkt að háhyrningar drepi slíka risa . Helstu afræningjar þorsks eru eins æði mismunandi eftir stærð hans . Seiðin eiga sér ótal óvini , meðal annars smáfiska og sjófugla , en stærstu þorskarnir eru mikilvæg fæða fyrir seli , hvali og hákarla . Efstir í fæðukeðjunni eru svo háhyrningar , sæfílar ( Mirounga ) og búrhvalir og vissulega menn sem taka mikið úr vistkerfinu þar sem og annars staðar á jörðinni .