Í síðasta pistli ræddi ég um leynihraðferð utanríkisráðuneytisins í nafni ríkisstjórnarinnar inn í Evrópusambandið ( ESB ) . Í vikunni bárust fréttir frá Stokkhólmi um , að Össur Skarphéðinsson hreykti sér af því , að Íslendingar ætluðu að setja nýtt hraðamet við að koma svörum sínum til framkvæmdastjórnar ESB og hann vænti þess , að leiðtogaráð ESB-ríkjanna fengi í desember mat framkvæmdastjórnarinnar á svörum Íslands . Alexander Stubb , utanríkisráðherra Finnlands , undraðist óðagotið og taldi það hraðamet og afgreiddi leiðtogaráðið umsögn framkvæmdastjórnarinnar í desember yrði það Evrópumet . Erfitt er að átta sig á því , hvers vegna Össuri liggur svona mikið á með málið og enn erfiðara að skilja , hvers vegna alþingismenn láta þetta yfir sig ganga miðað við heitstrengingar Árna Þórs Sigurðssonar , formanns utanríkismálanefndar alþingis , fyrir þeirra hönd í sumar , þegar hann sagði þingið hafa sett skilyrði um málsmeðferðina og eftir þeim yrði utanríkisráðuneytið að starfa . Til þessa hafa þessi skilyrði verið höfð að engu . Í ESB-fréttum vikunnar var einnig sagt frá því , að Danir hefðu heitið því að aðstoða íslenska embættismenn við að undirbúa viðræðurnar um sjávarútvegsmál í aðildarviðræðunum við Evrópusambandið . Ekki var nánar skýrt frá því í hverju þessi aðstoð fælist . Danir stóðu að sínum tíma að því að koma Gænlandi í Evrópusambandið , en Grænlendingar hurfu úr því eftir þjóðaratkvæðagreiðslu 1985 , af því að þeim þótti aðildin þrengja svo að hagsmunum sínum , enda fisk - , sel - og hvalveiðiþjóð . Þegar Evrópunefnd undir formennsku minni fór til Brussel í lok maí 2005 , hittum við meðal annars Claus Grube , sendiherra Dana gagnvart ESB . Hann ræddi meðal annars við okkur um sjávarútvegsmál og taldi ekki mikinn vanda fyrir Íslendinga að ná hagstæðum samningum við ESB um þau . Össur Skarphéðinsson sat í nefndinni og gladdist hann mest á þessum fundi í Brusselferðinni . Taldi sig hafa heyrt lausnarorðið um aðild Íslands að ESB og blés á efasemdir annarra nefndarmanna . Claus Grube varð ráðuneytisstjóri í danska utanríkisráðuneytinu fyrr á þessu ári . Þegar Össur skýrði frá því opinberlega , að Danir yrðu ráðgjafar Íslendinga um sjávarútvegsmál í viðræðum við ESB , færði hann ekki nein rök fyrir því vali . Um það hvílir leynd eins og annað í tengslum við þessi aðildarmál og fyrr er skýrt frá því , hverjir eru erlendir ráðgjafar stjórnvalda , en því , hverjum hefur verið falið að koma fram fyrir Íslands hönd gagnvart ESB vegna aðildarviðræðnanna . Dr. Simon Busuttil , ESB-þingmaður frá Möltu , flutti fyrirlestur 27. október á opnum ESB-aðildarfundi í Reykjavík . Sagði hann Maltverja hafa fengið 77 sérlausnir , þegar hann samdi við sambandið um aðild Möltu , og nú hefði hann sjálfur jafnvel meiri áhrif í hópi 736 manna ESB-þinginu en hann hefði vænst . Össur fór til Möltu til að læra að ganga í Evrópusambandið í byrjun júní 2009 . Komu hins maltverska ESB-þingmanns má örugglega rekja til þeirrar ferðar . Heiðar Örn Sigurfinnsson , fréttamaður RÚV , lét þess sérstaklega getið í fréttum 27. október , að dr. Busuttil væri úr systurflokki Sjálfstæðisflokksins á Möltu . Af því mátti ráða , að Össur hafi gert sér vonir um um að ná til einhverra sjálfstæðismanna með því að fá dr. Busttill til landsins . Ólíklegt að ráðgjöf Dana um sjávarútvegsmál dugi okkur Íslendingum betur en samningur þeirra fyrir hönd Grænlendinga við ESB um árið . Reynsla Maltverja af samskiptum við ESB er vissulega forvitnileg en staða þeirra er hins vegar allt önnur en okkar Íslendinga . Þeir eru ekki fiskveiðiþjóð eins og við og geta aðeins tryggt 20% af fæðuöryggi sínu auk þess sem vatn er þar af skornum skammti og orkulindir . Þegar þeir ráku Breta úr landi á sínum tíma , féllu þeir í faðm Líbýumanna og eiga nú allt sitt undir nánum tengslum við ESB . Þeir hafa tekið upp evru en standa ekki við Maastricht-skilyrði um að halda halla á ríkissjóði innan við 3% af landsframleiðslu og þurfa því að grípa til niðurskurðar eða skattahækkana . Með sérákvæðum í lyfjalöggjöf sinni hafa þeir laðað til sín alþjóðlegan lyfjaiðnað . Höfuðvandi þeirra eftir inngönguna í ESB er , að til Möltu streymir fjöldi ólöglegra hælisleitenda frá Norður-Afríku . Hefur þetta valdið mikilli reiði meðal Maltverja , sem sitja næsta ráðalausir uppi með miklu fleira ólöglegt fólk í landi sínu , en þeir geta við ráðið . Stjórnvöld á Möltu eru ötulustu talsmenn þess , að á vegum ESB sé gripið til sameiginlegra aðgerða til að snúa hælisleitendum aftur til síns heima . Á leiðtogafundi ESB í vikunni var rætt um , að flugvélar færu á milli ESB-landa og sæktu þangað ólöglega hælisleitendur til að flytja út fyrir landamæri ESB-ríkjanna . Hér skal því haldið fram , að miklu meira máli skipti fyrir Íslendinga að vita , hvað ríkisstjórn þeirra og embættismenn eru að bauka í samskiptum við ESB en hvort Danir vilji veita okkur ráð eða maltverskur þingmaður hafi meiri áhrif en hann vænti á ESB-þinginu . Upplýsingum um orð og athafnir íslenskra stjórnvalda er markvisst haldið leyndum og loforð um opið , gagnsætt ferli og samráð út og suður eru svikin kinroðalaust . Hinn 28. október var Ögmundur Jónasson , þingmaður vinstri-grænna , hjá mér í sjónvarpsþætti á ÍNN . Þar kom fram , að Ögmundur telur , að breyting hafi orðið á þann veg á Icesave-samningunum , eftir að hann lét af starfi ráðherra , að nú sé unnt að ræða við Hollendinga og Breta um málið , eftir að það hafi farið fyrir dómstól , skapist á annað borð aðstæður til að leita álits dómara . Viðræðurnar muni snúast um dóminn , Verði hann Íslendingum í hag , hljóti Hollendingar og Bretar að taka mið af honum í þessum viðræðum . Leggur Ögmundur mikla áherslu á , að þingmenn ræði málið á þeim nótum , sem hann lýsir , „ tali málið upp en ekki niður “ eins og hann orðaði það . Ég lýsti efasemdum um þessa túlkun Ögmundar í þættinum og sagði hana taka mið af viðleitni hans til að halda lífi í ríkisstjórn Jóhönnu Sigurðardóttur frekar en raunsæju mati á afstöðu Breta og Hollendinga eða gildi þeirra breytinga , sem orðið hefðu á Icesave-samningnum . Í Morgunblaðinu birtist 31. október grein eftir þá Stefán Má Stefánsson , lagaprófessor , og Lárus L. Blöndal , hæstaréttarlögmann , um hið nýja Icesave-samkomulag ríkisstjórnarinnar . Þar segja þeir um þann þátt málsins , sem Ögmundur segir , að ráði afstöðu sinni : „ Íslenska ríkið getur ekki tryggt að ríkisábyrgðin falli niður jafnvel þó þar til bær úrskurðaraðili kæmist að þeirri niðurstöðu að ríkið bæri ekki ábyrgð á innistæðum . Samkvæmt frumvarpinu skal ríkisábyrgð vera bundin þeim fyrirvara að viðræður fari fram milli Íslands og viðsemjenda þess um áhrif slíkrar niðurstöðu á lánasamningana og skuldbindingar ríkisins . Bretar og Hollendingar eru auðvitað ekki bundnir af þessum ákvæðum og samkvæmt lánasamningunum er ábyrgð íslenska ríkisins skilyrðislaus eins og áður sagði . Íslenska ríkið á það því alfarið undir breskum og hollenskum stjórnvöldum hvert framhald málsins verður . Niðurstaða dómstóla breytir því engu um Icesave ábyrgðina verði þetta frumvarp samþykkt nema Hollendingar og Bretar samþykki það . “ Ég sagði við Ögmund í samtali okkar , að miðað við forsöguna þætti mér ólíklegt , að Bretar og Hollendingar breyttu um afstöðu gagnvart okkur í samtölum , eftir að dómur félli , hann mundi alls ekki binda hendur þeirra . Stefán Már og Lárus árétta í grein sinni , að hið nýja samkomulag um Icesave feli ekki í sér neinar skuldbindingar fyrir Breta og Hollendinga . Þeir geti farið sínu fram , hvað sem niðurstöðu dómstóls líði . Óskhyggja Ögmundar Jónassonar skiptir engu máli í þessu efni , nema fyrir hann sjálfan til að sannfæra sig um , að eitthvað hafi gerst , sem geri honum kleift , vegna eigin samvisku , að styðja ríkisstjórn Jóhönnu . Hitt breytir ekki heldur neinu í þessu máli , hvort íslenskir þingmenn „ tali málið upp eða niður “ . Krafa Ögmundar um , að málið sé „ talað upp “ snýst um , að ekki sé varpað ljósi á tvöfeldni hans , ef hann telur í raun , að réttarstaða okkar sé betri , eftir aðra uppgjöf ríkisstjórnar Jóhönnu í Icesave-málinu . Ný-einkavæðing bankanna . Nýja-Kaupþing og Íslandsbanki hafa verið ný-einkavæddir . Sá munur er á þessari einkavæðingu og hinni fyrri , að ný-einkavæðingin fer fram með leynd og ekki er skýrt frá nýjum eigendum bankanna . Sé þetta gert , af því að skilanefndir bankanna séu bundnar af bankaleynd , sannast enn , hvernig hugtakið er misnotað í þágu leyndarhyggju . Í Reykjavíkurbréfi Morgunblaðsins 1. nóvember 2009 ( útg. 31. október ) segir svo : „ Nú er sagt að skilanefndirnar starfi á ábyrgð kröfuhafa en ekki Fjármálaeftirlits og þær hafa breyst í leynifélög , sem enginn við hvað eru að fást og fréttir af þeim og tilkynningar eru þokukenndar og virðast fremur settar fram í þágu feluleiksins en til upplýsingar . “ Höfundur Reykjavíkurbréfs bendir jafnframt réttilega á , að Steingrímur J. Sigfússon , fjármálaráðherra , upplýsir ekki neitt um inntak ný-einkavæðingarinnar . Gylfi Magnússon , efnahags - og viðskiptaráðherra , segir ekki heldur neitt um , hverjir hinir nýju eigendur bankanna eru . Hið sama er uppi á teningnum við ný-einkavæðinguna og í ESB-málinu . Upplýsingum er haldið leyndum . Látið er undir höfuð leggjast að skýra efnisþætti mála . Með hraði og umræðulaust átti að böðla Icesave-samningunum í gegnum þingið 5. júní 2009 . Þingmenn létu ekki bjóða sér vinnubrögðin , eftir það forðast ríkisstjórnin að leggja nokkuð fyrir þing og þjóð , sem hún óttast að veki deilur . Hræðslan við eigin vanmátt ræður för ásamt vinstrisinnuðum valdhroka . „ … nú eru einhverjir að eignast tvo af þremur íslensku bönkunum án þess að nokkur viti hverjir þeir eru . Enginn veit hvaða kosti ríkið átti í stöðunni . Almenningur fær enga möguleika til að hafa áhrif á þróun málsins . Enginn veit af hverju í ósköpunum ekki var farin hefðbundin uppgjörsleið í skiptum við þessa kröfuhafa . Augljóst er þó að þeir eru að fá meira í sinn hlut en hefðbundin aðferð hefði gefið . “ Hér og í síðasta pistli mínum hef ég lýst undrun og áhyggjum yfir andvaraleysi alþingismanna vegna hinna forkastanlegu vinnubragða utanríkisráðuneytisins í ESB-málinu . Hitt er ekki síður með ólíkindum , ef alþingismenn ætla að líða stjórnvöldum , hvaða nafni , sem þau nefnast , að komast upp með að ný-einkavæða bankana á bakvið luktar dyr . Þessar aðfarir minna aðeins á leyndina við uppskipti valdamanna í ríkjum Austur-Evrópu á eignum þjóða eftir hrun kommúnismans .