„ Er einhver þarna ? “ hvíslaði Gissur . Skyndilega skar stingandi birta í augu ; kringlóttur bjarmi frá vasaljósi rétt ofan við gólfhæð , svo sterkur að vart var hægt að horfa í hann . „ Drullið ykkur út , helvítin ykkar ! “ sagði rösp og rám rödd . Meira brallok , vasaljósið sveiflaðist til eins og einhver væri að rísa á fætur . „ Ég fann þennan stað fyrst , drullið ykkur út ! “ Jóhannes varð fyrri til að átta sig ; þetta hlaut að vera bæli útigangsmanns . „ Fyrirgefðu , við ætluðum ekki að ryðjast svona inn á þig , “ hvíslaði hann afsakandi , „ en það er lýður á eftir okkur sem ætlar að berja okkur til óbóta . “ „ Hvern djöfulinn kemur mér það við ! “ drundi röddin drykkjumannslega og óþarflega hávær ; hún heyrðist sennilega út á götu . Geislinn frá vasaljósinu sveiflaðist í allar áttir ; á haug af óreglulega stöfluðum pappakössum og eitt augnablik á bælt rúmstæði sem samanstóð af útmiginni og rifinni dýnu , með hrauk af skítugum fataleppum á . „ Drullið ykkur út ! “ Jóhannes heyrði af köllum og hrópum úti við að drengirnir voru að snúa til baka og það fyrsta sem honum hugkvæmdist var að kaupa karlinn . „ Ég gef þér flösku , ef þú bjargar okkur , “ hvíslaði hann í átt að ljósgeislanum . „ Fyrir flösku , e ? “ Karlinn varð allur blíðari á manninn : Hann var hættur að beina vasaljósinu beint í augun á þeim og kominn yfir til þeirra . Af daufu skini aftur af ljósinu mátti sjá að hann var veðurbarinn , djúphrukkóttur , með vikugamalt skegg . Hann angaði af hlandlykt . „ Hvernig flösku , e ? Fimm þúsund kall , “ svaraði hann sjálfur og setti þar með upp kaupverðið sjálfur . „ Allt í lagi , fimm þúsund kall . “ Gissur var fljótur að samþykkja , enda heyrði hann unglingsrödd enduróma við enda undirganganna : „ Heyrðu , Denni . Kannski fóru þeir hérna inn . “