Pabbi hóar á Einhyrnu-Tinnu og hún skokkar heim til húsa og litli hrússi trítlar gleiðfættur á eftir henni . - Hann er býsna pratinn , segir pabbi . Einhyrna-Tinna er strax sett í krubbu . Síðan sæki ég „ huldulambið “ . Það er rétt , sem pabbi sagði , hrútarnir eru alveg eins . Ég set lambið í krubbuna til Einhyrnu-Tinnu . Hún jarmar , horfir á okkur eins og hún vilji segja : „ Já , ég vissi ekki betur en þeir ættu að vera tveir “ . En hrússi litli gerir sér lítið fyrir og fer undir kviðinn á Einhyrnu-Tinnu , þótt hann væri fyrir stuttu búinn að sjúga „ Mjólkurbúið “ . Það er ekki annað að sjá en Einhyrnu-Tinnu líki þetta vel . Brátt eru bræðurnir báðir farnir að sjúga og Einhyrna-Tinna nusar af litlu rössunum til skiptis og er afar hreykin og mömmuleg . Mikið varð pabbi feginn . - Þú átt skilið „ premíu “ fyrir þetta , segir hann og strýkur Einhyrnu-Tinnu undir kverkinni . En Einhyrna-Tinna er ekkert gefin fyrir kjass nú , heldur vill hún greinilega fá í svanginn og það fær hún sannarlega vel útilátið . En þeir bræður fara að nusa hvor af öðrum , síðan leggjast þeir hlið við hlið út í horn . Þeir eru sýnilega glaðir að hittast aftur . - Ég sagði alltaf , að þetta yrði góð kind , segir mamma , þegar ég hafði sagt henni alla sólarsöguna um Einhyrnu-Tinnu – og mér fannst hún bara nokkuð góð með sig .