Stefnandi óskaði í stefnu eftir sameiningu málanna , en dómari hafnaði þeirri beiðni þar sem ekki voru talin uppfyllt skilyrði 30. gr. laga nr. 91 / 1991 til sameiningar málanna gegn mótmælum stefnda . Ekki yrði séð að áfátt væri þeirri ályktun stefnda að ekkert væri komið fram í málinu sem hróflaði við skyldubundnu mati hins lögbundna umsagnaraðila . Umsögnin hefði tekið mið af gildandi skipulagsákvæðum á þeim tíma er umsögnin var veitt . Dómurinn taldi því ósannað að ákvörðun stefnda væri haldin slíkum annmörkum að varðaði ógildi hennar . Nýrri málsástæðu stefnanda , sem fyrst kom fram við aðalmeðferð , um að umsögn Reykjavíkurborgar væri haldin ógildingarannmarka var hafnað sem of seint fram kominni , en jafnframt efnislega . Í samræmi við málsúrslit var stefnda dæmdur málskostnaður úr hendi stefnanda .