Sjórinn var gulur í fjöruborðinu . Þykkar öldur skullu þunglamalega á klöppunum . Haf og himinn voru grá . Hún lá vakandi . Hlustaði á regnið streyma niður rúðuna . Hljóðið var svæfandi . Þær komu upp úr öldunum svo hundruðum skipti . Lögðust á gráar klappirnar og breiddu úr gulu hárinu . Hún dottaði . Í draumnum var hún blaut og köld . Hún hrökk upp með saltbragð í munninum . Þær voru allar hreistraðar . Sporðar þeirra ljósgrænir , efri hlutinn bleikur . Brjóstin voru lítil og geirvörturnar varla greinanlegar . Augun eins og í fiskum , útstæð og augnlokin næstum gegnsæ . Kringum munninn var hreistrið örlítið þykkara svo minnti á varir . Líkami hennar var votur af svita . Hún bylti sér órólega . Þráði skyndilega vatn , saltan sjó . Þær lágu eins og marglit ábreiða í fjörunni . Kyrrar í fyrstu en brátt var flæðarmálið ein iðandi kös . Þær töluðu ekki en kurruðu líkt og dúfur . Það var hætt að rigna . Hreistrið þornaði fljótt . Við það breyttist litarhátturinn og sló á þær hvítri slikju . Í gulu þykku hári þeirra var flæktur alls kyns sjávargróður . Regnið streymdi ekki lengur niður rúðuna . Hún var hungruð . Henni datt í hug þang salt og safaríkt , hrár fiskur mjúkur viðkomu og bragðsterkur . Það fór hrollur um hana eins og draumurinn hefði verið raunverulegur og hún rennvot . Sjávarlykt barst inn um opna gluggana .