Þegar þau lentu í Kuala Lumpur fóru þau beinustu leið í Chinatown þar sem þau höfðu bókað herbergi yfir nóttina . Það hafði þó ekki betri áhrif en þau að reykurinn feyktist yfir ganginn og beint inn um loftræstiop litla herbergisins á móti sem tilheyrði Maríu og Steinari . Það þarf varla að segja frá því að ónefndur aðili ræddi við yfirmann hostelsins sem gerði það að verkum að reykurinn varð ekki jafn tíður og parið komst hjá óumbeðinni vímu . Hostelið var þó ekkert til að hrópa húrra fyrir , herbergin voru á við gluggalausar geymslur og á efstu hæðinni dvaldi ölvaður , ástsjúkur Japani sem hélt vöku fyrir fólki . Hann var frekar furðulegur fýr , virtist ekki eiga boli eða skyrtur og tók japönsk bardagastökk í tíma og ótíma , líklega í þeirri von um að heilla stúlkurnar á svæðinu . Við vorum stödd í Kuala Lumpur um mánaðamótin október-nóvember og jólaundirbúningur íbúa var bersýnilega farinn af stað . Okkur þótti þó frekar undarlegt að sjá jólatré , jólaskreytingar og jólasveina á víð og dreif um borgina í ljósi þess að Malasía er ríki múslima . Þessa turna heimsóttum við þó nokkrum sinnum þessa fáu daga sem við eyddum í borginni og skoðuðum þá frá öllum sjónarhornum og í alls konar birtu . Inni í öðrum turninum var svo risastór , nokkurra hæða verslunarmiðstöð og var ömurlegt að geta ekki dottið í verslunargírinn og fyllt heilu gámana af glingri og gúdderíi til að senda heim – eins og þið gerið ykkur líklega grein fyrir þá þótti Steinari það þó erfiðast 😉 Okkur tókst að labba í gegnum verslunarmiðstöðina án þess að eyða aleigunni og enduðum á neðstu hæðinni þar sem við skelltum okkur á flott sædýrasafn . Þar skoðuðum við pýrenafiska , héldum á krossfiskum , klöppuðum afar smáum hákörlum og fórum á færibandi í gegnum risastórt fiskabúr með sæskjaldbökum , hákörlum og fleiri sjávardýrum syndandi allt í kring og fyrir ofan okkur . Það sem vakti sérstaka athygli okkar var að tekið var fram að einungis útlendingar væru velkomnir í partýið , ekkert local fólk og engir ladyboy-ar og veltum við því fyrir okkur hvort þessir aðilar væru settir á bannlista vegna einhverra sérstakra ástæðna en hingað til hafði okkur þótt afskaplega gaman að tjútta með fyrrgreindu liði . Partýið varð þó heldur endasleppt því barþjónninn neyddist til að loka snemma vegna eigin þreytu og þynnku og má því segja að local liðið og ladyboy-arnir misstu ekki af miklu . Hann reyndist vera mjög fallegur með fossum , stórum tjörnum og runnum sem voru í laginu eins og risaeðlur . Þegar María og Steinar voru búin að fá sig fullsödd af fiðrildum sameinaðist hópurinn á ný og hófst leit af National monument , en það var reist til minningar um þá sem létust í frelsisbaráttu Malasíu . Við syntum í gegnum mannhafið og komum við á þéttskipuðum básum sem seldu allt frá matvöru til “ Chanel ” veskja . Hann hafði 0 GB geymslurými og því algjörlega ónothæfur .