Henni er ætlað að nýtast við kennslu á grunnorðum í íslensku fyrir börn með málþroskaröskun og börn af erlendum uppruna sem eru að læra íslensku . Íslenskan í Vesturheimi , vesturíslenska , er svokallað erfðarmál , en svo nefnast þau mál sem innflytjendur og afkomendur þeirra tala í samfélagi þar sem annað tungumál er ríkjandi . Þetta rit er gefið út honum til heiðurs í tilefni afmælis hans og starfsloka . Jafnframt hefur Kristján nú bætt við inngangskafla þar sem hann setur efnið í samhengi og segir frá meginhugmyndum greina og kafla ritsins . Háskólakennsla hans spannaði meginsvið íslenskrar málfræði sögulega og samtímalega en ekki hvað síst hljóðkerfisfræði , bragfræði og félagslega málfræði . Íslenskt mál og málsam - félag kemur þar mikið við sögu en markmið höfundar er að lesandinn sjái það ekki aðeins frá íslenskum sjónarhóli enda á margt í íslenskri málstefnu og málstýringu hliðstæður annars staðar í heiminum . Þar koma m.a. við sögu hugtökin rétt og rangt mál og gott og vont mál . Í bókinni er meðal annars fjallað um skipulag og framsetningu fræðilegra texta og mismunandi markmið þeirra , fræðilega röksemdafærslu , heimildanotkun og gagnrýninn lestur . Hann hefur líka haldið námskeið um fræðileg skrif og ritstjórn og meginhlutinn af efni bókarinnar á rót sína að rekja til þeirrar kennslu . Athugunarefnin eru sex : • Fornafnið hvorgi ( nú hvorugur ) • Fornafnið sjá ( nú þessi ) • Fornafnið einnhverr ( nú einhver ) • Fornöfnin hvortveggi og hvor tveggja • Fornöfnin okkar ( r ) , ykkar ( r ) og yð ( v ) ar ( r ) • Lýsingarorðið eigin ( n ) Á grundvelli allmikils efniviðar er reynt að rekja beygingarþróunina og skýra . Í eftirmála er athygli beint að því sem er líkt ( og um leið því sem er ólíkt ) í beygingarþróun orðanna . Þar er litið á atriði eins og gerðir áhrifsbreytinga , stefnu breytinga , hugsanleg erlend áhrif , tíma , tíðni og mállýskumun .