Heimspekileg absúrdrevía sem kætir , kitlar og kemur við okkur . Boðið verður upp á 20 mín. umræður með þátttöku listamanna eftir 6. sýningu á verkinu laugardagskvöldið 11. janúar . Í tengslum við sýninguna Engilinn stendur Þjóðleikhúsið fyrir listgjörningi um allt land . Hversdagsleikhúsið verður að finna á 10 stöðum . Hversdagslegt rými verður leiksvið , fólk að störfum og gestir og gangandi í hversdagslegum erindagjörðum verða leikarar og þeim sem sest í sætið býðst að verða áhorfandi og vonandi sjá hversdagsleikann í nýju ljósi . Þjóðleikhúsið í samstarfi við Sorpu og Stólpa Gáma stóð fyrir söfnun á nytjahlutum í nóvember á endurvinnslustöð Sorpu í Ánanaustum í Reykjavík . Tilgangur söfnunarinnar var að safna efnivið í leikmynd sýningarinnar . Leikmynd þar sem persónulegir munir , hversdagslegir og veraldlegir hlutir sem fólk hefur eignast , notið , geymt , gleymt og losað sig við fá nýtt hlutverk á leiksviði . Sérstökum söfnunargámi var komið fyrir í Sorpu Ánanaustum og fylltist hann á einni helgi . Gámurinn var svo opnaður með viðhöfn í leikhúsinu þann 7. nóvember á afmælisdegi Þorvaldar Þorsteinssonar . Á sýningum geta áhorfendur keypt það sem þeir girnast úr leikmyndinni og fengið það afhent eftir að sýningum lýkur . Þannig öðlast hlutirnir framhaldslíf eftir að þeir hafa lokið hlutverki sínu á sviðinu . Það sem ekki selst á sýningum verður sett í sölu í verslun Sorpu , Góða hirðinum . Öll innkoma af þessari sölu rennur til góðgerðarmálefna en það verður hlutverk Kvenfélagasambands Íslands að ráðstafa henni . Leikmyndin er innblásin af verki Þorvaldar “ tapað - fundið ” sem var hluti af yfirlitssýningu listamannsins í Listasafni Reykjavíkur árið 2004 . Sýningin bar yfirskriftina “ Ég gerði þetta ekki . ” Á turni Kassans er hátalarakerfi þar sem heyrast lesin upp nöfn skattgreiðenda úr þjóðskrá með þökkum fyrir framlag þeirra til menningar og lista . Upplesturinn hefst tveimur tímum fyrir hverja sýningu á Englinum . Listamenn og listnemar úr öllum áttum lesa upp nöfnin og þakkirnar . Hér er á ferðinni endurgerð á verki sem Þorvaldur Þorsteinsson gerði í bænum Kotka í Finnlandi sumarið 1995 . Þar fékk hann með sér í lið ungar konur sem mættu á hverjum morgni nema sunnudögum og lásu upp nöfn allra 60.000 íbúa bæjarins og þökkuðu þeim persónulega fyrir framlag sitt til menningar og lista . Verkið stóð yfir í þrjá mánuði . Verkið vekur upp spurningar um hvar mörkin liggi á milli listarinnar og almennings ? Hversu persónuleg getur listin verið ? Hvað er almenningslist ? Hver á listina ? Ef þúsundir einstaklinga eru á kredit-lista eins listaverks , verður það þá stærra eða merkara ? Kökubasar á hverri sýningu Á hverri sýningu standa hin ýmsu kvenfélög úr Kvenfélagasambandi Íslands fyrir kökubasar í hléi og rennur ágóði af sölunni til góðgerðarmála . Áhorfendur geta keypt sér kökur og annað bakkelsi og fá góðgætið afhent að lokinni sýningu . Hér er vísað í innsetningarverk Þorvaldar Þorsteinssonar frá árinu 1996 : „ Næsti basar verður á laugardaginn kl. 15:00 “ á einkasýningu hans í Listasafni Akureyrar . Þorvaldur gerði þá samkomulag við fjögur kvenfélög á Akureyri um að halda sinn árlega kökubasar og handverksmarkað á sýningunni , á opnun hennar og síðan á hverjum laugardegi á meðan sýningin stóð yfir . Á hverjum laugardegi urðu þá til ný verk , heimagerðar kökur , handverk og jólaskraut . Sjá frekari upplýsingar um verk Þorvaldar á this.is / thorvaldur