Menn mundu á hinn bóginn smám saman sannfærast um kúlulögun jarðar af því að skoða sjóndeildarhringinn , gera landmælingar og ferðast um jörðina . Það yrði jafnframt erfitt að átta sig á því að þessu væri í raun öfugt farið , þar sem það hefur aðeins hverfandi áhrif í fyrirbærum á jörðinni hvort sólin gengur um jörðina eða jörðin um sólina . Það er því eingöngu munurinn á hreyfingu toppsins á turninum og jarðarinnar fyrir neðan sem hefur sýnileg áhrif og þau eru svo lítil að verulega nákvæmni og aðgæslu þarf til að þau komi fram . Þessi atriði komu því seint inn í sögu hugmynda og vísinda , eða ekki fyrr en um miðja 19. öld . Pendúll Foucault gefur mikilvægar upplýsingar um möndulsnúning jarðar Eðlisfræði pendúlsins Kjarninn í eðlisfræðinni á bak við pendúl Foucaults er auðskilinn . Þarna erum við komin að kjarna málsins : Snúningur sveiflustefnu pendúlsins mundi þannig sýna okkur snúning jarðar þó að við hefðum annars enga hugmynd um hann . Dæmið er hins vegar svolítið flóknara þegar við erum ekki stödd á öðrum hvorum pólnum heldur einhvers staðar nær miðbaug . Innan við mánuði eftir að Foucault gerði tilraunina heima hjá sér sýndi hann pendúlinn í Stjörnuathugunarstöðinni í París . Þangað var boðið öllum vísindamönnum borgarinnar " til að sjá jörðina snúast " . Nokkru síðar var pendúl af þessari gerð komið fyrir til sýningar í hinni frægu byggingu Panthéon í París . Það er ekki síst áhrifamikið að skoða pendúlinn á dimmviðrisdegi og hugleiða vandlega það sem hann segir okkur annars vegar um möndulsnúning jarðarinnar og hins vegar um snilld mannsandans . Um pendúl Orkuveitunnar er fjallað sérstaklega í greininni Foucault-pendúll eftir Ara Ólafsson í tímaritinu Raust .