Rabarbari var notaður í lækningaskyni í Kína fyrir þúsundum ára en hann var ekki ræktaður í Evrópu fyrr en seint á miðöldum . Það var þó varla fyrr en í byrjun nítjándu aldar sem almennt var farið að nota rabarbaraleggi að ráði til matar . Hægt er að nota rabarbara á ýmsan hátt , hann hefur til dæmis verið borðaður nýr , soðinn í sultu , niðursoðinn , þurrkaður , hafður í saft og notaður í bakstur . Hann inniheldur mikið af C-vítamíni , járni og kalki , en oxalsýran í honum gerir það að verkum að líkaminn getur ekki tekið upp kalkið . Einn og sér er rabarbari hitaeiningalítill en á móti kemur að hann er oftast borðaður með miklum sykri til þess að draga úr súra bragðinu . Fyrir þá sem hafa áhuga á að fræðast meira um rababara má benda á skemmtilega samantekt í Bændablaðinu undir heitinu Rabarbarinn rifjaður upp .