140 hann kvað opt vetrar - og sumarkveðjur , og má vel vita árferði á því . Líka er ártal við hvert af því . Þorra - og Gróu kveðjur kvað hann opt . Margar af tæki - færisvisum hans benda á mjög margt , og helzt þær , sem rituð er orsök til hverrar vísu fyrir framan , en fjölda mörgu hafði Jón tapað af ljóðum sínum , og beil - um rimnaflokkum . Kunna þó nokkrir garalir menn sumt af því . Jón telur sjálfur upp í rituna sínum sumt af því , sem hann hefir tapað , og nefnir þar Svörtusveit , og Skessurímu , Axarskaftanefndina á Hjalla , rímur af Salus og Nikanor , fyrir utan ótal tækifærisvísur . Hann fór fyrst seint á elliárum að skrifa upp og glöggva sig á safni sínu , sem þá var alt á smáblöð - uni , af því , er hann hafði nokkurn tíma uppskrifað , og segir hann siálíur , að það muni þó ekki tuttugasti partur af þvi , er hann hafi kveðið . Hefir mörgnm þótt að því mikið mein . Jón kvað sumarannál 1907 . Þá var kallað mikið kuldasumar . Hann var á kynnisferð í Dýrafirði það sumar , um mánaðarmótin júlí og ágúst , og kom til Sighvats Borgfirðings að Höfða , fornvinar síns og frænda , því þeir voru fjórmenningar að frændsemi . í » ar kvað hann stöku þá , er hér fer á eptir , morgun einn , er hann kom á fætur , og sýnir hún , hvernig tíðarfar var þá ; hafði þá fent niður i miðjar hliðar , og frosið klembur yfir blómin á túninu ; þá var verið að slá þar tún , en sólskin var , er Jón kom út um morguninn , og farið að klökkna eptir næt - urfrostið . Hann kvað : Fold til meins er frost og rosi , fast af megni sól þá skín . ] ? að er eins og blómin brosi blessuð gegnum tárin sín . En í lok ágústmánaðar kvað hann annálinn . Um fjallgaungurnar það haust dreymdi Jón tvo drauma , gína nóttina hvorn . Fyrst þykir honum sem vetur sé .