Aðeins ein tegund finnst í Evrópu en það er síberíski svifíkorninn ( Pteromys volans ) . Hér verður nánar fjallað um síberíska svifíkornann þar sem sú tegund er sennilega þekktust allra tegunda svifíkorna , þá sérstaklega í hugum Íslendinga sem og annarra Evrópubúa . Með því að breiða út fótleggina og strekkja á þessari himnu getur svifíkorninn svifið milli trjáa , oft ótrúlega langt . Dýrin gera sér þá hreiður í holum sem spætur hafa gert í trjástofna . Oftast gjóta svifíkornar tvívegis yfir sumarið . Svifíkornar leggjast ekki í dvala yfir vetrartímann þrátt fyrir mikla kulda . Þess í stað halda þeir að mestu til í holum sínum og sofa í lotum . Gamlar sovéskar heimildir frá 7. áratug síðustu aldar segja frá því að svifíkornar leitist við að éta egg og fuglsunga . Engar rannsóknir hafa hinsvegar staðfest þessar frásagnir . Síberíski svifíkorninn býr sér til hreiður í holum sem spætur hafa myndað í trjáboli . Því miður hefur síberíska svifíkornanum fækkað nokkuð á undanförnum áratugum vegna þess að búsvæði þeirra hafa raskast . Er það einkum skógarhögg sem spillt hefur heimkynnum þeirra , en svifíkorninn er afar háður gömlu skóglendi sem því miður hefur gengið verulega á . Síberíski svifíkorninn er þó ekki enn sem komið er talinn í verulegri útrýmingarhættu sökum þess hversu útbreiddur hann er . Haldi hinsvegar áfram svo sem horfir er þess ekki langt að bíða að framtíð þessarar tegundar verði teflt í tvísýnu . Frekara lesefni á Vísindavefnum eftir sama höfund : Sverrir Jakobsson er prófessor í sagnfræði við Háskóla Íslands . Hann hefur meðal annars rannsakað heimsmynd Íslendinga á miðöldum og pólitíska sögu 12. og 13. aldar . Sverrir hefur verið virkur í ýmsum fjölfaglegum og fjölþjóðlegum rannsóknarverkefnum og stjórnaði fjölfaglegu verkefni um sögu Breiðfirðinga .