Það sem skilur strengjafræðina frá hefðbundnum kenningum er að ekki er litið á minnstu einingar efnisheimsins , öreindirnar , sem punktlaga agnir í strengjafræði , heldur er þeim lýst sem örsmáum einvíðum strengjum . Þau hefur ekki tekist að leysa með kenningum sem byggja á punktlaga öreindum en þau eru viðráðanleg í strengjafræði . Í strengjafræðinni eru á hinn bóginn aðeins örfáar gerðir af strengjum , jafnvel aðeins ein , og hinar ýmsu öreindir koma fram sem mismunandi sveifluhættir . Af öðrum burðarögnum er fyrst að nefna þyngdareindir sem bera þyngdaraflið og límeindir sem bera sterku kjarnavíxlverkunina , en hún heldur kvörkum saman í kjarneindum og kjarneindum saman í atómkjörnum . Það er hinsvegar ennþá of snemmt að dæma um hvort hún gefi rétta mynd af öreindum og víxlverkunum þeirra og hvort hún sé vísir að hinni endanlegu sameiningarkenningu .