Frá unga aldri hef ég verið með bíladellu á háu stigi . Hið óheflaða frelsi einkabílsins var svo heillandi . Með hækkandi aldri óx eftirlöngun mín eftir því að eignast mitt eigið ökutæki og eignaðist ég það snemma á fullorðinsaldri . Áður en langt var um liðið var ég orðinn forfallinn bíladellukarl . Sólundaði ég óteljandi stundum ýmist við að dútla við skrjóða eða á bílastæðum helstu bílasala bæjarins að svipast um eftir bílum . Ég er jú eins og flestir sem hafa dálæti af bílnum . Forhertur bíladellukall líkt og ég á erfitt með að gera mér í hugarlund þá framtíð sem í vændum er , án hins ljúfa anga bensínsins eða díselolíunnar . Maður sem alla tíð hefur haft einstakt dálæti á bílum og öðrum bollaleggingum um vélarstærðir sem og flestu öðru er viðkemur ökutækjum . Sú framtíð sem er í vændum á erfitt með að finna sér átyllu í hugarheimi mínum . Hvað þá þegar við verðum orðin umkringd pískrandi rafknúnum ökutækjum . Eitt er þó ljóst , eins erfitt og það kann að vera að viðurkenna , og þá einkum fyrir kall eins og mig , endalok einkabílsins eru í aðsigi . Orrustan um einkabílinn er fyrir bí , hvort sem okkur líkar það betur eða verr . Ökutæki knúin bensíni eða dísel heyra brátt sögunni til . Gleypt af sömu örlögum og fararskjótar fyrri alda . Stund viðurkenningar er núna , við verðum að slást í för með tíðarandanum og auknum kröfum um að umhverfið skuli njóta vafans . En nú er tími orkuskipta runninn upp . Í takt við auknar kröfur um vernd umhverfisins og umhverfisvænni og endurnýjanlega orkugjafa hvílir á okkur skylda og ábyrgð , okkar allra , að gæta hagsmuna framtíðar . Annað leyfist okkur ekki . Í ljósi þeirra stakkaskipta og þróunar sem samfélag okkar stendur frammi fyrir verðum við , fyrst við erum á annað borð hafin handa , að stíga tvö skref áfram í stað eins , og óheimila notkun þeirra ökutækja sem ganga alfarið fyrir bensíni eða dísel , nema í undantekningartilfellum . Banna innflutning og notkun slíkra tækja verður að vera raunhæfur möguleiki ef við ætlum að ná markmiðum okkar í umhverfismálum . Það þarf í reynd að gerast innan mjög fárra ára . Höldum ótrauð áfram hvatasköpuninni og komum flota okkar alfarið yfir í endurnýtanlega orku . Verum óhrædd við að ganga lengra og setjum okkur háleit markmið um úreldingu hins úrelta flota og greiðum leið þeirra sem kjósa umhverfisvænni ökutæki , og þá fyrst og fremst efnahagslega . Setjum okkur áætlun og stöndum við hana . Stefnum á , jafnvel innan 5 ára , að vera eingöngu með bílaflota sem knúinn er áfram af rafmagni eða tvígengisvélum . Verum frumkvöðlar sem þjóð í þessum orkuskiptum . Staðreyndin er sú að einkabílinn í óbreyttri mynd hefur ekið sinn hinsta veg hvort sem okkur líkar það betur eða verr . Við getum ekki leyft okkur að nýta einkabílinn eins og hann er nýttur í dag nema að farið sé í kerfilegar breytingar sem ganga út á það að við nýtum umhverfisvænni kosti þegar kemur að einkabílnum og öðrum farartækjum . Stjórnvöld verða að stíga þessi skref með ívilunum og með reglusetningu . Þá þurfa bílaumboðin að stíga skref að umbreytingu sem snýr að því að bjóða eingöngu upp á kosti sem eru umhverfisvænir .