Upprisan bendir í átt að nýjum garði þar sem við berum öll ábyrgð á hvort öðru , umhverfinu okkar og sköpuninni allri . Okkur er boðið nýtt upphaf , tækifæri til að gera hlutina betur en þeir hafa verið gerðir og til að koma aðeins betur fram við hvort annað og jörðina okkar , garðinn okkar . Guð sem kom í mannslíkama og tók á sig allt sem felst í því að vera manneskja af holdi og blóði . Við finnum Guð sem hefur verið rammaður inn í hugmyndir manna sem höfðu hag af því að gera hann að sínum og stýrðu þannig fjöldanum í guðsótta og ólæsi á það sem Guð raunverulega er og kom til að vera . Staðreyndin er sú að það er ekki hægt að endurvinna gamla guðsmynd inn í heim sem er ekki lengur til . Í því samhengi spyrjum við ekki spurninga eins og “ Hvað er Guð ” eða “ Hvað þarf ég að gera til að frelsast ” . Getum við þá svarað um hæl : Guð er hér ! Hún útskýrir stöðu sína fyrir honum og þá kallar hann hana með nafni og hún þekkir hann um leið . Við höfum áður heyrt sögu í Biblíunni sem gerist í garði , þegar Adam og Evu var búinn staður í paradís þar sem Guð gekk um og hlúði að sköpun sinni en vegna eigin misgjörða var þeim hjúum varpað þaðan út og búinn nýr staður á jörðinni . Hann kemur til þín og mín og segir : Ég vill vera hluti af þér og þínu lífi . Ég vill vera hluti af allri veru þinni , holdi þínu og blóði . Ég vill finna það sem þú finnur , upplifa það sem þú upplifir , þjást með þér , gráta með þér , borða með þér , gleðjast með þér og hlægja með þér . Hún er ólík öllum þeim hugmyndum sem við gerðum okkur um Guð í gamalli úrelltri heimsmynd . Gjöfin krefst þess að þú sért tilbúin til að skapa nýtt samfélag , nýjan grunn , nýjan garð þar sem við komum saman og hlúum að sköpuninni , jörðinni , umhverfinu og hvort öðru . Krafa sem er mörgum erfið vegna þess að enginn er fordómalaus og það að horfast í augu við eigin fordóma , valdsmennsku og dómhörku er verkefni sem manneskjan á oft erfitt með að takast á við , það er þetta að líta í eigin barm . En þegar þú þiggur gjöf Guðs í Jesú að meðtaka líkama hans og upprisu hans í holdi , þá verður hann hluti af þér og þú af honum . Þá gildir einu hvort að líkaminn þinn er ungur eða gamall . Því hún skapar andstöðu og ögrar ríkjandi tíðaranda . Upprisan bendir í átt að nýjum garði þar sem við berum öll ábyrgð á hvort öðru , umhverfinu okkar og sköpuninni allri . Okkur er boðið nýtt upphaf , tækifæri til að gera hlutina betur en þeir hafa verið gerðir og til að koma aðeins betur fram við hvort annað og jörðina okkar , garðinn okkar . Mitt á meðal okkar og hann umbreytir okkur hverju og einu , heimsmynd okkar og sýn á lífið . Guð sem gengur um garðinn sinn og sáir á hverjum tíma nýjum fræjum í mold og kallar okkur hvert og eitt með nafni og talar þannig inn í aðstæður okkar , inn í veruleikann okkar .