Setjum nú hlut í holuna , annaðhvort mann eða annað sem getur hreyfst greiðlega upp og niður í holunni , og við reiknum ekki með loftmótstöðu . Sama regla gildir til dæmis um hlut sem festur er í gorm sem er síðan teygður um tiltekna lengd eða honum þjappað saman . Þegar öllu þessu er til skila haldið sést að hreyfing hlutar sem sleppt er í svona holu verður það sem kallað er hrein sveifla ( e. harmonic oscillation ) , rétt eins og hreyfing hlutarins í gorminum eða raunar hreyfing pendúls sem fer ekki alltof langt frá lóðréttri stöðu . Ef við sleppum hlutnum í kyrrstöðu í tiltekinni fjarlægð frá miðju , fellur hann með vaxandi hraða inn að jarðarmiðju og fer síðan út frá henni hinum megin upp í sömu fjarlægð frá henni og hann byrjaði . Síðan fellur hann til baka og út í upphaflegu stöðuna og þannig koll af kolli . Þegar við viljum lýsa því hvernig slík hreyfing er háð tímanum fást svokölluð hornaföll eða harmónísk föll , það er að segja sínus ( sin ) eða kósínus ( cos ) .