Mannlíf rifjar upp nokkur af ánægjulegustu sigrunum og sárgrætilegustu vonbrigðunum sem íslenska karlalandsliðið í handknattleik hefur fært okkur áhorfendum í gegnum árin . ÓL 2008 : 2. sæti Silfurdrengirnir okkar Framganga strákanna okkar á Ólympíuleikunum í Peking haustið 2008 vakti víða mikla athygli , enda fátítt að svo fámenn þjóð komist á verðlaunapall í hópíþrótt og hvað þá í sjálfan úrslitaleikinn . Liðið spilaði líklega betur en nokkru sinni fyrr og síðar með Ólaf Stefánsson fremstan meðal jafningja , en fyrirliðinn lét sér ekki nægja að leika listir sínar á vellinum heldur kom hann með einkar sérstök og ástríðuþrungin tilsvör í viðtölum eftir leiki þar sem hvert orðskrípið og súrrealíska tilvísunin rak aðra . Enginn skildi neitt , nema þá kannski helst leikmaðurinn sjálfur , en öllum var sama . #takkoli . Eftir því sem leið á leikana og fleiri stórþjóðir lutu í gras fyrir íslensku víkingunum stigmagnaðist stemningin heima fyrir og óhjákvæmilega fjölgaði í hópi frægðarfangara . Þeirra mest áberandi var forsetafrúin þáverandi Dorrit , sem lýsti því yfir í beinni útsendingu frá Kína að Ísland væri „ stórasta land í heimi “ og bjó þannig til frasa sem þótti hnyttinn , varð vinsæll og skömmu síðar þreyttur . Úrslitaleikurinn fór fram eldsnemma á sunnudagsmorgni og þótt þeir fjölmörgu sem rifu sig á lappir ( eða héldu sér vakandi ) hafi vissulega orðið fyrir vonbrigðum með tap gegn firnasterku liði Frakka var þjóðarstoltið með 2. sætið ríkjandi tilfinning meðal landsmanna , eins og merkja mátti á málshættinum illskiljanlega „ Gott silfur gulli betra “ . Þegar hetjurnar sneru heim frá Peking árið 2008 voru fálkaorður hengdar á leikmenn og þjálfara . Þegar hetjurnar sneru heim að leikunum loknum voru fálkaorður hengdar á leikmenn og þjálfara , tugþúsundir fögnuðu í miðbæ Reykjavíkur og allir ráðherrar ríkisstjórnarinnar með tölu tróðu sér upp á svið til að baða sig í sviðsljósinu með silfurdrengjunum , Valgeiri Guðjónssyni og Ladda . Hugsanlega hefðu ráðamennirnir betur eytt tímanum í annað , því mánuði síðar hrundi íslenska efnahagskerfið eins og það lagði sig . Landvinningar handknattleikslandsliðsins standa þó upp úr frá þessum dimma tíma í sögu lands og þjóðar og er að margra áliti stærsta stund í íþróttasögu Íslands , í það minnsta fram að glæsilegum árangri karlalandsliðsins í knattspyrnu á EM 2016 . Það var eitthvað sérlega krúttlegt við þann innilega fögnuð og einlægu gleði sem braust út á Íslandi þegar handknattleikslandsliðið sigraði Pólverja í úrslitaleik B-keppni heimsmeistaramótsins sem haldið var í Frakklandi í febrúar 1989 . Engu skipti þótt liðið hefði í raun neyðst til að taka þátt í keppni þeirra næstbestu til að tryggja sér sæti á HM 1990 eftir slakan árangur á Ólympíuleikunum í Suður-Kóreu sumarið áður , við fögnuðum eins og um alvörusigur á HM hefði verið ræða enda var þetta í fyrsta sinn sem Ísland vann til gullverðlauna á alþjóðlegu móti og þjóðin fylkti sér að baki Bogdans þjálfara og Alfreðs Gíslasonar sem var valinn besti leikmaður keppninnar . ÓL 1992 : 4. sæti Ævintýri líkast Engin ánægja er eins ánægjuleg og óvænt ánægja , segir í ævafornu máltæki . Það átti sannarlega við um gengi íslenska landsliðsins á Ólympíuleikunum í Barcelona árið 1992 , þegar það tryggði sér 4. sæti þvert á afar hófsamar væntingar . Íslendingar komust bakdyramegin inn á leikana þegar þeim var boðið að hlaupa í skarðið fyrir Júgóslavíu , sem var meinuð þátttaka einungis þremur dögum fyrir mót vegna stríðsátaka í landinu . Flestum að óvörum náði liðið alla leið í undanúrslit , sem var þá besti árangur sem Ísland hafði náð . Sárustu vonbrigðin : HM 1995 : 14. sæti Hið litla og stórhuga Ísland sótti um að fá að halda HM í handbolta árið 1993 en fékk þess í stað úthlutað keppninni 1995 . Eftir á að hyggja má velta því fyrir sér hvernig farið hefði ef íslenska liðið hefði keppt á heimavelli tveimur árum fyrr , áður en öflugir burðarásar í liðinu lögðu skóna á hilluna . Í öllu falli er ljóst að það var ansi margt sem fór úrskeiðis í HM á Íslandi 1995 . Miðasala sem var langt undir væntingum , langdregið karp um bjórsölu og tæknimál og óþolandi lukkudýr , álfurinn Mókollur , voru meðal atriða sem bliknuðu þó í samanburði við slælega frammistöðu íslenska liðsins . Eftir niðurlægjandi ósigur gegn Rússum í 16 - liða úrslitum , 12 - 25 , sem var stærsta tap Íslands á HM nokkru sinni , lauk liðið leik í 14. sæti sem var langt undir væntingum . HM 1974 : 14. sæti Árið 1974 skellti liðið sér í hljóðver og söng inn á stuðningslagið Áfram Ísland ! ásamt höfundinum Ómari Ragnarssyni og hljómsveitinni Hljómum . Ómar og Hljómar Það var hugur í Íslendingum í aðdraganda HM í handbolta sem haldið var í Austur-Þýskalandi í mars 1974 og stefnan leynt og ljóst sett á verðlaunapall . Liðið hafði marga gæðaleikmenn innanborðs , lék afbragðsvel í æfingaleikjum fyrir mót og leikjaprógrammið á HM þótti lofa góðu . Til að fanga bjartsýnina skellti liðið sér í hljóðver og söng inn á stuðningslagið Áfram Ísland ! ásamt höfundinum Ómari Ragnarssyni og hljómsveitinni Hljómum frá Keflavík en þetta var í fyrsta sinn sem ráðist var í slíkt verkefni hérlendis . Platan seldist vel og allt virtist í lukkunnar velstandi , en strax eftir lendingu í Þýskalandi kom upp flensufaraldur meðal leikmanna . Reynt var að fá fyrsta leik við Tékka frestað en það tókst ekki og eftir það gekk allt á afturfótunum . Íslenska liðið tapaði öllum leikjum sínum og 14. sæti á HM varð niðurstaðan sem þótti mikill skellur . ÓL 2012 : 5. sæti Ísland spilaði frábærlega í riðlakeppninni á Ólympíuleikunum í London sumarið 2012 og vann alla leikina . Í 8 - liða úrslitum vorum við einu marki yfir gegn Ungverjum og fengum vítakast þegar einungis tíu sekúndur lifðu leiks . Tíu stuttar sekúndur . Snorri Steinn Guðjónsson steig á punktinn til að freista þess að gulltryggja sætið í undanúrslitum en lét verja frá sér , Ungverjar brunuðu í sókn og jöfnuðu leikinn nánast á sömu stundu og lokaflautið gall . Ungverjar stóðu svo uppi sem sigurvegarar að loknum tvöfaldari framlengingu í einni mest pirrandi viðureign og sárasta ósigri Íslands frá því elstu menn muna .