Auk aðstandenda gagnasafnanna sem Málið sækir efni sitt til hafa aðrir starfsmenn lagt ritstjórninni lið við hönnun og undirbúning , m.a . Vefgáttin málið.is var opnuð 2016 á degi íslenskrar tungu , 16. nóvember . Hvað varðar mismunandi markmið og innihald gagnasafnanna má meðal annars benda á að Beygingarlýsing íslensks nútímamáls geymir orð og beygingar sem tíðkast í íslensku og hún er fyrst og fremst unnin í anda lýsandi málfræði – enda þótt einnig sé að finna þar athugasemdir og ábendingar um notkun . Í safninu eru nú tæplega 260 þús. beygingardæmi . Skal í því sambandi bent á eigin vef Íðorðabankans . Hún miðlar fróðleik , skýringum og skýringatilgátum um uppruna og söguleg vensl íslenskra orða og orðmynda , jafnt úr fornu máli sem úr nútímaíslensku . Orðsifjabókin kom út á prenti 1989 á vegum Orðabókar Háskólans . MálfarsbankinnMálfarsbankinn geymir safn stuttra greina um málfarsleg efni . Þar er leitast við að benda á málnotkun sem almennt hefur verið talin best við hæfi í málsniðum vandaðs og hefðbundins íslensks ritmáls og í vönduðu töluðu máli . Efni Málfarsbankans á meðal annars rætur í svörum sem tekin hafa verið saman við málfarsráðgjöf á Íslenskri málstöð og síðar Stofnun Árna Magnússonar í íslenskum fræðum . Notendur geta raðað gagnasöfnunum sjö innbyrðis að eigin ósk með því að draga heiti þeirra með músinni upp eða niður á skjánum . Hægt er að loka fyrir niðurstöður úr tilteknu safni á skjánum . Í vinstra horni neðst er hnappur með tenglum í alla vefi Stofnunar Árna Magnússonar í íslenskum fræðum og samstarfsaðila . Hér má m.a. finna fleiri vefi um mál og málnotkun , á borð við Ritmálssafnið , Risamálheildina , Nýyrðavefinn og ISLEX , auk Málsins og gagnasafna innan þess . Það er í samræmi við upprunalega beygingu að segja : höndin á honum stóð fram úr erminni , hann tók í höndina á mér , hún rétti mér höndina , hún hélt á töskunni í hendinni . Síður : „ hendin á honum stóð fram úr erminni “ , „ hann tók í hendina á mér “ , „ hún rétti mér hendina “ , „ hún hélt á töskunni í höndinni “ . Nafnorð sem vísa til líkamshluta taka oft með sér þgf. , t.d. : eiga e-ð yfir höfði sér ; sjá e-ð í hendi sér / sinni ; leita ( e-s ) í huga sér / sínum ; standa e-m á hálsi ; geyma e-ð í hjarta sér / sínu og vefja e-m um fingur sér . Forsetningarliðurinn e-m / sér til handa er af sama toga . Fs. handa ( með þgf. ) er upprunalega ef.flt. af hönd , þ.e. e-m til handa > handa e-m , og er hún kunn í elstu heimildum , sbr. : heimta skatt til handa honum ( f 13 ( Íslhóm 22r : 28 ) ) ; varðveittu með svo mikilli elsku lýð þann er þeir leiddu guði til handa úr úlfs munni , það er djöfuls veldi ( Íslhóm 7r : 31 ) ; drekann tekur Oddur og sér til handa og annað skip ( Örv 29 ( 1300 – 25 ) ) ; þá gripi ... vil eg að Ásta varðveiti til handa syni sínum ( ÓH 726 ) ; taka fé til handa konungi ( Flat II , 346 ) ; varðveita fé er hinn hafði á sér til handa frændum ( Grgkon I , 11 ) ; Þeim manni er rétt að stefna heima að sín , er tíund skipti til handa þurfamönnum ( GrgSt 50 ) ; hann vildi varðveita Bæsing honum til handa ( Flat II , 82 ) . Hún er algeng í síðari alda máli , t.d. : Elsta dæmi um breytinguna til handa > handa er frá upphafi 14. aldar : Litlu síðar safnar konungur liði handa Oddi ( Örv 87 ( 1300 – 25 ) ) . handa fs. ( 16. öld ) ‘ fyrir ’ , eiginl . stytting úr til handa , af hönd ( s.þ. ) . hönd , † ho ̢ nd kv. ‘ framlimur á manni ( og apa ) , einkum fremsti hlutinn framan við úlnlið ; rithönd ; handfylli ; framhreifi á sel , … ’ ; sbr. fær. hond , nno . og sæ. hand , d. hånd , ne . og nhþ . hand , fe . og fsax . hand , fhþ . hant , gotn . handus . Orðið virðist gamall u-stofn eða samhlj.st . , en á sér ekki beina samsvörun í öðrum ie . málum . E.t.v. sk. gotn . hinþan , sæ. hinna ‘ ná , grípa ’ , fsæ . hanna ‘ ná , snerta ’ og fhþ . heri-hunda ‘ herfang ’ . Sjá hannarr og -henni ; vafasöm eru tengsl við töluorðin hundrað og tíu ( s.þ. ) . Um merk . , sbr. fsl . ro ̢ ka ‘ hönd ’ og re ̢ ko ̢ ‘ ég safna saman ’ . ( Orð um hönd í ie . málum eru mörg og af mismunandi toga , sbr. lat. manus ( sjá mund ( 1 ) ) , gr. kheír , lith. rankà ( sbr. fsl . ro ̢ ka ) og ír. lám ( sbr. lámur ) o.fl. og gætir þar e.t.v. áhrifa frá bannhelgi ) . Sjá hanski , henda , höndla og höndugur .