Að stríðinu loknu ákvað hann að snúa sér að rannnsóknum í líffræði og hóf árið 1947 störf á Strangeways-rannsóknarstofunni í Cambridge og vann þar í tvö ár að frumurannsóknum , en árið 1949 hóf hann doktorsnám við Cavendish-rannsóknarstofuna í Cambridge undir leiðsögn hins þekkta prótínfræðings Max Perutz ( 1914 - 2002 ) . Vitað var að DNA fyrirfinnst í litningum allra lífvera og ýmislegt benti til þess að hún væri erfðaefni þeirra þótt margir teldu enn líklegra að prótín gegndu því hlutverki . Þeir höfðu talsverð samskipti við Maurice Wilkins ( 1916 - 2004 ) sem vann að rannsóknum á DNA við King's College í London ásamt Rosalind Franklin ( 1920 - 1958 ) , en samstarf þeirra tveggja var stirt . Jafnframt voru birtar greinar eftir Wilkins og Franklin þar sem röntgengeislagreiningu þeirra var lýst . Nóbelsverðlaunhafar árið 1962 . Röð basapara í helixnum er engum takmörkunum háð . Líkanið ( mynd hér til hægri ) gaf augljósa vísbendingu um einfalda aðferð til eftirmyndunar DNA-sameindarinnar og erfðaboðanna sem hún geymir . Þegar hér var komið sögu var ljóst að erfðaefnið ákvarðaði gerð prótínsameinda sem eru helstu starfssameindir lífvera . Með einhverjum hætti hlaut röð kirna í DNA-sameind gens að ákvarða röð amínósýra í mótsvarandi prótíni . Á næstu árum leituðust menn við að skilgreina samsvörunina á milli kirnaraðar og amínósýruraðar og var Crick fremstur í flokki þeirra sem að því unnu . Þær gáfu líka til kynna að sumum amínósýrum samsvari fleiri en ein kirnaþrennd . Á næstu árum tókst að ráða gátu samsvörunarinnar , erfðatáknmálsins , til fulls með lífefnafræðilegum tilraunum . Crick lagði margt til þróunar sameindalíffræðinnar á næstu áratugum , en árið 1976 breytti hann um rannsóknarsvið . Hann flutti til Bandaríkjanna og starfaði það sem eftir var ævinnar að rannsóknum í taugalíffræði við Salk-stofnunina í La Jolla í Kalíforníu . Athygli hans beindist einkum að eðli meðvitundar og skrifaði hann margar greinar um það efni auk bókarinnar The Astonishing Hypothesis sem kom út árið 1994 . Crick lést í Kalíforníu árið 2004 . Valdimar Sigurðsson er prófessor við viðskiptadeild Háskólans í Reykjavík og forstöðumaður Rannsóknarseturs HR í markaðsfræði og neytendasálfræði . Rannsóknir Valdimars hafa einkum beinst að neytendahegðun og markaðssetningu á stafrænum miðlum og í verslunarumhverfi tengt matvælum og hollustu .