Það var svona samblanda af óbilandi áhuga á tækni og nýjungum en ég held ég hafi verið um 10 ára þegar pabbi kom heim með tölvu og ég var búin að taka hana i sundur og setja saman aftur áður en ég vissi af og því má segja að ég hafi verið svona tækninörd . Planið var nú alltaf að fara í verkfræði en þegar ég lauk skólanum þá var nú komin smá lærdómsþreyta í mig og ég ákvað að taka mér smá pásu og fara að vinna . Þaðan fór áhuginn að þróast i átt að stafrænni markaðssetningu sem leiddi til þess að ég var ráðinn sem stafrænn markaðsstjóri hjá WOW air nokkrum klukkutímum eftir fyrsta flugið þeirra . Fyrir um það bil þremur árum þegar við fórum í nafnabreytinguna með Kolibri og vorum að skilgreina vöruframboðið okkar , þá áttuðum við okkur á því að stafræn umbreyting snýst minnst um tæknina . Lykilatriðið er að stjórnendur hafi sýn um hvert þeir vilji fara og hvernig þeir vilja breyta fyrirtækinu en til að styðja slík verkefni þá þarftu að vera með fólk sem kann að veita slíka ráðgjöf . Við vorum með háleitar hugmyndir og stóðum fyrir 300 manna „ agile “ og „ lean “ ráðstefnum þar sem planið var að verða næsti Opni Háskólinn í „ agile “ á Íslandi . Á þessum tíma vorum við með tólf manna teymi og þrjár tekjustoðir með dreift vöruframboð . Icelandair reið á vaðið með okkur og var fyrsti kúnninn sem fór í gegnum þessa umbreytingu . Það sem háir íslenska markaðinum er að hann er nokkuð lokaður fyrir erlendri samkeppni og fyrirtækin voru öll pínu að bíða eftir að einhver annar tæki fyrsta skrefið á þessari leið en það vildi enginn vera fyrstur . Icelandair reið á vaðið og stuttu síðar fer Arion banki í sína vegferð með 16 vikna spretti sem búið er að ræða um á mörgum ráðstefnum . Ef við horfum á reksturinn hjá Kolibri þá hefur fjöldi starfsmanna tvöfaldast á rúmlega tveimur árum og farið úr 16 í rúmlega 30 . Þjónustan okkar hefur þróast í takt við þessar nýju þarfir og það sem hefur unnið með okkur hérna heima er þessi hjarðhegðun sem verður oft á Íslandi en nú er flestir að fara af stað og þeir sem ekki eru farnir af stað eru upplifa að þeir séu að missa af lestinni . Stafræn umbreyting er ekki það eina sem er búið til og tæknin sjálf sér svo um breytinguna . Fyrirtæki þurfa ekki stafræna stefnu heldur stefnu sem er stafræn . Í öðru lagi þá þarftu að vera með vinnumenningu og kúltúr sem kann að vinna úr þessari stefnu . Jú , það vill fara stafrænt en það vill bara færa pappírsferlana yfir á netið óbreytta . Þetta snýst töluvert um að fólki líði vel með breytinguna , til að koma í veg fyrir mannlegar tilfinningar hreinlega hindri framgang og spyrni við fótum . Eitt af mikilvægu gildunum í allri „ Lean “ vinnu er virðing fyrir fólki og ef þú vilt fá fólk með þér í hagræðingu á þeirra eigin vinnu þá þarf að passa upp á upplifunin sé ekki sú að störf tapist þegar hagræðingin hefur átt sér stað . Stafræn umbreyting er ekki tæknivinna unninn af tæknifólki sem kemur til baka eftir að hafa sett hugann í bleyti í tvo mánuði , heldur er þetta teymisvinna þar sem þverskurður af öllu félaginu tekur þátt í vinnunni til að smíða raunverulegan árangur . Ef upplýsingatækni deildin sér ein um vinnuna þá tekst þér aldrei að breyta ferlunum þar sem hættan er að þú takir núverandi ferli og færir hann óbreyttan út á netið . Svona vinnukerfi verða til þess að fyrirtæki þurfa að setja miklu meiri áherslu á „ coaching “ ( markþjálfun ) og ég held að markþjálfun eigi rosalega mikið inni í fyrirtækjum almennt og það sé mjög vannýtt tæki til þess að ná árangri . Þegar einhver svona hópur er settur af stað sem á að leiða stafræna umbreytingu og þú ert með svona hóp af fólki sem á að leið breytinguna þá getur verið dálítið erfitt fyrir hópinn að fókusera bæði á það að sinna því starfi sem það á að sinna innan hópsins og að markþjálfa allan hópinn og þar höfum við dálítið komið að , enda með gífurlega reynslu í því . Að lokum er það þriðja áherslan í umbreytingunni sem snýr að tækninni og þá erum við ekki endilega að tala um tæknilega þáttinn í tækninni . Það eru ákveðin prinsipp um tækni sem við höfum tileinkað okkur , eitthvað sem við köllum „ agile “ tækni vinnubrögð sem snúa að sjálfvirkum prófunum , hvernig þú gefur út hugbúnað og vinnulag í kringum skýið sem er risastór þáttur . Það eru sem sagt þessi þrír samhangandi þættir , Stefna og sýn , kúltúr og vinnukerfi svo og tæknin sem þurfa að vinna saman , ef einn mistekst þá mistekst eiginlega allt . Þau mistök sem ég man eftir eru kannski þegar við höfum verið full kappsamir og færst aðeins of mikið í fang þar sem við höfum viljað fá breytinguna inn . Í dag er kominn töluverð reynsla og þroski í teymið sem gerir það að verkum að við erum hætt að svekkja okkur yfir því þegar ekki verður af breytingunum sem við vorum að vinna með og erum farin að bera virðingu fyrir því að hlutirnir eru eins og þeir eru . Hvernig sérðu fyrir þér stafræna þróun fyrirtækja og stofnana á Íslandi á næstu 5 - 10 árum og hvar sérðu mestu og eða minnstu umbreytinguna og af hverju . Ef síðustu tvö ár hafa eitthvað forspárgildi fyrir það sem koma skal þá hefur verið alger sprengja í verkefnum . Fyrir ári síðan var til dæmis ekkert tryggingafélag komið af stað í rafræna umbreytingu en nú eru þrjú félög farin af stað . Hjá þjóðskrá er verið að rafvæða þinglýsingarnar og svo er það skatturinn sem er komin býsna langt og búinn að vera 10 - 15 ár með rafrænar skattskýrslur . Það er svona tilgáta hjá mér að eldri stjórnendur hjá rótgrónum fyrirtækjum hafi vonast til að þurfa ekki að takast á við þetta og að bylgjan myndi koma svona eftir þeirra síðasta dag en ég held að þetta fari ekki almennilega af stað fyrr en við sjáum næstu kynslóðaskiptingu stjórnenda í íslenskum fyrirtækjum í dag . [ Innskot blm : við vitum að eftirspurnin eftir þessari þjónustu mun bara aukast en spurningin er þá , verður nógu og mikið af færni og þekkingu til staðar til að sinna henni ? ] . Kolibri er alltaf svona að gjóa augunum erlendis og við erum klár að við eigum erindi þangað líka en launakostnaðurinn er erfiður í því samhengi og þau tímaverð sem við erum að selja þjónustuna okkar á eru ekki samkeppnishæf við það sem er í gangi í nágrannalöndunum okkar eins og Danmörku og Bretlandi . Í lokin vill Ólafur Örn beina því til fyrirtækja að byrja einhversstaðar , byrja bara smátt og gera tilraunir en umfram allt bara að byrja . Viðtalið tók Elín Granz . Lesið 462 sinnum Last modified on miðvikudagur , 08 Maí 2019 14:23