Dæmi um hið fyrrnefnda eru Atlaskortin , sem gerð voru upphaflega af Geodætisk Institut í Danmörku í mælikvarða 1 : 100 000 , síðan uppfærð af Landmælingum Íslands og birt samsett ( 87 kortblöð ) í kortasjám á vegum Landmælinga Íslands , eftir að hafa áður komið út á geisladiski með viðeigandi skoðunarhugbúnaði . Notandinn þarf ekki að hugsa um hvað liggur að baki . Hann opnar einfaldlega kortaþjónusturnar , notar efni þeirra og slekkur þegar hann hefur fundið og gert það sem þarf . Það felur þó alls ekki í sér að gæði sjálfra gagnanna þurfi að vera á neinn hátt minni . Skráning opinberra stafrænna kortagagna á samkvæmt Evróputilskipuninni INSPIRE um grunngerð stafrænna landupplýsinga að birtast á lýsigagnavefsíðum hvers lands ( hér á landi Landupplýsingagátt LMÍ ) , varpa skráningum áfram í samevrópsku lýsigagnagáttina INSPIRE Geoportal . Fyrirtækjum á markaði ber hins vegar ekki skylda til að skrá upplýsingar sínar í þessa opinberu grunna og vefgáttir og því verður ekki endilega hægt að fá heildarsýn yfir þær þar . Þegar kortagrunnar eða myndgrunnar byggðir á fjarkönnunargögnum ( loftmyndir eða gervitunglagögn ) eru uppfærðir ætti í hvert skipti að uppfæra lýsigagnaskrá fyrir hverja útgáfu ( e. version ) . Kortagrunnarnir sem haldið er við og byggt á þegar kortaþjónustunni er varpað út eru yfirleitt álitin „ lifandi “ verkefni , sem þýðir að það eru stöðugt gerðar breytingar á þeim . Því þarf að finna lausn á lýsigagnaskráningu slíkra verkefna , enda er kortagrunnurinn í landupplýsingakerfinu eitt og afleiða hans sem birtist í gegnum kortaþjónustuna annað . Af þessu má sjá að það er ekki endilega auðvelt að hafa yfirlit yfir þá kortagrunna og fjarkönnunargagnagrunna sem við getum notað á Netinu , hvað þá breytingasögu þeirra . Þegar kemur að því að skoða breytingasögu er þetta lykilatriði , þó margir myndu líklega fara í frummyndir en ekki grunnana ef um erfið álitamál eins og samanburð gagna frá mismunandi tímum vegna vísindarannsókna eða dómsmála væri að ræða . Skráning og greining á íslenskum kortasjám , fyrr og síðar , og tillögugerð um úrbætur á þessu sviði væri þarft námsverkefni á Háskólastigi , sem gæti hjálpað til við að koma í veg fyrir að upplýsingar um helstu birtingargerðir og birtingarleiðir korta og annarra landrænna gagna á okkar tímum glatist . Því lengra sem dregst að þessi vinna hefjist , minnka líkurnar á að hægt verði að ná utan um upphaf þess tíma er kortasjár og „ kortaöpp “ í snjallsímum héldu innreið sína og byltu kortanotkun almennings .