Frændi minn einn beið í nokkur ár með að kaupa sér úlpu þangað til hann varð sextugur , en þá gat hann gengið í Félag eldri borgara og fékk tíu prósent afslátt . Það fannst mér mikil hagsýni . Annar frændi minn sá aftur á móti enga ástæðu til þess að ganga í slíkan félagsskap meðan hann væri enn í fullu fjöri , enda varð hann ekki nema 96 ára . Hann sagðist ekki finna mikið fyrir aldrinum , en „ ég sé að synir mínir eru orðnir asskoti karlalegir . “ Pabbi kom einu sinni heim úr sundi og sagði frá því að konan í afgreiðslunni hefði spurt hann hvað hann væri gamall og hann svaraði sannleikanum samkvæmt : „ Þá átt þú að fá ókeypis í sund . “ Ég hélt að hann yrði glaður við að vera svona unglegur að enginn hefði tekið eftir því að hann væri ellilífeyrisþegi , en þvert á móti , hann var hundfúll og skipti þó ekki oft skapi . Hann var búinn að borga sig inn í fjögur ár að þarflausu . Ég vil gjarnan fá afslátt af fatnaði , en mér finnst ég ekki hafa beinlínis til hans unnið vegna aldurs . Mér finnst eiginlega ósanngjarnt að fólk eins og ég ( sem telur sig vera í fullu fjöri ) borgi ekki jafnmikið og hinir . Í útlöndum fá margir afslátt vegna aldurs . Mig minnir að grískar konur og kannski ítalskar líka hafi til skamms tíma komist á ellilífeyri fimmtugar . Á sínum tíma fannst mér sjálfum fimmtugt vera inngangur í ellina . Í afmælisræðu fyrir einn félaga minn sagði ég : „ Við höfum öll heyrt fimmtugt fólk segja að nú sé seinni hálfleikurinn að byrja . “ Þögn . „ En við hin vitum að í raun er þetta framlengingin . “ Þegar ég hafði nokkur ár um fimmtugt hafði viðhorfið auðvitað breyst . Ég áttaði mig á að spekiorðunum : Allt er fertugum fært fylgja að minnsta kosti tveir viðaukar . Nýlega var ég í margra daga göngum . Göngugarparnir voru á ýmsum aldri , í margs konar formi og með margvíslega lögun . Allir kláruðu þó nánast öll markmið , sumir hratt , aðrir hægar . Og allir komu niður aftur sem er mikilvægasti þáttur hverrar vel heppnaðrar göngu . Í hópnum var einn gamall karl sem mér fannst fjasa svolítið um að hraðinn skipti ekki máli , -kemst þótt hægt fari - og svo framvegis . Ég setti mér það markmið að vera alltaf vel á undan þeim gamla , sem var alls ekki alltaf auðvelt . Það var ekki fyrr en á síðasta degi að ég áttaði mig á því að öldungurinn er ári eldri en ég . Bráðhress maður á besta aldri . Í nýlegri Portúgalsreisu okkar hjóna fórum við á mörg söfn og skoðuðum fjölmarga kastala . Förunautar okkar voru hjón sem kalla sig pensjónista , eru bæði nýlega löggilt á Íslandi sem kallað er . Í fyrstu höll fengu þau að sjálfsögðu elliafslátt og Vigdísi fannst mjög freistandi að fá þessar tvær evrur sem afslátturinn var , þó að okkur skorti heilt ár í að ná þessum eftirsóknarverða aldri . Ég þverneitaði . Vigdís reyndi að sannfæra mig með því að þetta væru tveir bjórar , en af því að ég drekk ekki bjór höfðu þau rök engin áhrif á mig . Hvort sem við ræddum þetta lengur eða skemur varð niðurstaðan sú að við borguðum fullt verð . Þetta var skynsamleg stefna . Í næstu höll fór allt á sömu lund , við borguðum fullt gjald og vinir okkar fengu afsláttinn . Nema hvað í þetta sinn þurftu þau að sýna skilríki sem þau gerðu auðvitað með glöðu geði og fannst ánægjulegt að hafa verið spurð . „ Þarna sérðu , “ sagði ég . „ Nú værum við á leið út í fylgd öryggisvarða , ef við hefðum svindlað . “ Vigdís þóttist vera að skoða bæklinga og lét eins og hún heyrði ekki í mér . Í síðustu höll dagsins var flóknari verðskrá á töflu yfir miðasölunni . Fullt gjald fyrir sextíu og fjögra ára og yngri . Þá tók við fjórðungsafsláttur . En það var ekki allt búið enn . Áttatíu og fimm ára og eldri fengu ókeypis inn . Félagi minn horfði íhugull á töfluna og sagði svo við mig : „ Við ættum kannski að koma hingað seinna . “