Að lagningu línunnar stóðu starfsmenn Rafmagnsveitu Reykjavíkur , sem svo hét á þeim tíma , og reistu þeir einnig stálturnana . Starfsmenn Byggingafélagsins Þórs í Hafnarfirði sáu um gerð undirstaða undir turnana . Línumenn Rafmagnsveitu Reykjavíkur að störfum í Sogslínu 2 Sogslína 2 er fyrsta stálturnalínan sem byggð var hér á landi og tengir saman Sogsvirkjanirnar þrjár Írafossstöð , Ljósafossstöð og Steingrímsstöð við Reykjavík . Nánar tiltekið liggur hún frá Írafossstöð og að aðveitustöð Orkuveitu Reykjavíkur í Elliðaárdal . Línubyggingin tengdist byggingu Írafossstöðvar sem tekin var í notkun á sama tíma . Áður hafði Ljósafossstöð verið byggð og 66 kV tréstauralína frá henni um Mosfellsheiði til Reykjavíkur . Sú lína er nú aflögð . Sogslína 2 liggur aftur á móti um Grafningsháls frá Írafossi , suður fyrir Hveragerði í Ölfusi , upp á Hellisheiði sunnanvert í Kömbum og yfir heiðina um Hellisskarð við Kolviðarhól og síðan sem leið liggur um Geitháls norðan við Rauðavatn og nú síðasta spölinn í jarðkapli að aðveitustöð Orkuveitunnar í Elliðaárdal . Hluti þeirra starfsmanna sem stóðu að framkvæmdum við Sogslínu 2 Hafist var handa við sprengingar í febrúar 1953 og var unnið sleitulaust við verkið allt til verkloka 16. október 1953 . Þegar mest var unnu um 200 manns við línubygginguna . Alls er línan 50,9 km löng og eru í henni 199 turnar og allir úr stáli sem fyrr segir . Leiðarar eru stálálsvírar alls um 19 mm í þvermál . Hæstu turnar eru um 21 metri á hæð en meðalhæð þeirra um 16 metrar . Kostnaður við línuna var talinn vera um 19 milljónir króna á þágildandi verðlagi eða um 600 milljónir króna á núgildandi verðlagi . Þeir Matthías Matthíasson rafvirkjameistari og Jakob Guðjohnsen yfirverkfræðingur og síðar rafveitustjóri sáu um yfirverkstjórn af hálfu Rafveitunnar .