Mér fannst þær samt allar frábærar . Svo er ég líka kominn á þann aldur að ég fer í jarðarfarir miklu oftar en ég helst vildi . En kirkja á sunnudegi í nóvember , þegar enginn var dáinn , Vigdísi fannst það svolítið skrítið . Hún mótmælti þó ekki , enda ekki gott til afspurnar að sóknarnefndargjaldkerinn neitaði að fara í kirkju , að ekki sé á það minnst þegar utankirkjumaðurinn stakk upp á því . Svo vel vildi til að við tókum á leigu íbúð í Mýrinni , skemmtilegu hverfi sem ég man ekki númerið á , en nálægt Signu – ég held við höfum verið fimm til tíu mínútur að ganga að Pompidou-safninu , óvenjulegri byggingu , svo ekki sé meira sagt . Samkvæmt gúgúl var kirkjan í göngufæri . Veðrið var kalt og loftið tært . Það voru engir söluvagnar við ána , hvort sem það var vegna kulda eða sölumenn halda hvíldardaginn heilagan . Þar rekur Quasimodo samnefndan veitingastað . Messan sem hófst klukkan níu var að enda , en svo tók sú gregoríanska við . Í byrjun sungu konur í kór afar fallega meðan einir átta karlar komu arkandi . Söngurinn var afar fallegur . Bláklæddar konur kyrjuðu Kirie eléison og svo sungið í belg og biðu Gloria in excélsis Deo … Dómine Deus Agnus Dei , Fílius Patris . Ekki skildi ég mikið í henni , en þó að talað var um dýrið , alfa og ómega . Kannski var þemað tortíming vegna þess að messan var tileinkuð styrjöldum og friði . Svo sá ég þegar við fórum , án aflausnar , að hún og önnur kona , ung og gullfalleg , dökk á hörund , voru enn á hnjánum . Vínveitingar voru engar . Við fengum okkur málsverð á veitingastað á eyjunni , Café St. Regis . Rómantísk vika í París . Markmiðið með ferðinni var að sjá tónleika með Paul McCartney . Ekki klikkuðu þeir . Eftir ferðina gat ég sagt eins og Lennon : I’ve seen religion from Jesus to Paul . Síðasta kvöldið fórum við út aftur um sjöleytið og fengum okkur að borða í veitingastað skammt frá , Vin , Pain , Fromage . Núna var samt hlýrra en á sunnudagsmorgninum . Það var fallegt að standa á torginu fyrir framan kirkjuna í kvöldmyrkrinu .