Um daginn sat ég að spjalli við þekktan íslenskan rithöfund . Honum hafði nýlega borist athugasemd við skrif sín um ísfirska bræður sem hann nafngreindi A og B. Yfirlesarinn benti honum vinsamlegast á að um bræður þessa hefði aldrei verið talað öðru vísi en B og A. Sögumaður átti vart orð yfir smásálarhætti þessa yfirlesara og andlegri vanlíðan mannsins að leggja sig niður við slíkan sparðatíning . Aðalatriðið væri auðvitað hvað manntetrin hétu , en ekki í hvaða röð þeir væru taldir upp . Sem Ísfirðingar mættu þeir þakka fyrir að komast yfirhöfuð á blað . Í veru og raun skipti röðin jafnlitlu máli og hvort kom á undan eggið eða hænan . Þetta fannst mér skynsamlegt , enda kemur orsök í kjölfar hverrar afleiðingar og varð mér innblástur til þess að rifja upp mörg þekktustu verk heimsbókmenntanna í myndum og máli . Ég spurði rithöfundinn fyrst hvernig honum fyndist sagan af Evu og Adam . Honum vafðist tunga um tönn , kom henni ekki fyrir sig í fljótu bragði . Þegar ég gaf honum vísbendingu um að í sömu bók mætti finna söguna af Golíat og Davíð og þeim bræðrum Jafet , Sem og Kam hnyklaði hann brýnnar . Von , kærleikur og trú koma þar líka við sögu . Bókin jafnast náttúrlega ekki á við ævintýri og þjóðsögur Jóns Árnasonar þar sem segir meðal annars frá þeim bræðrum Helga , Eiríki og Gísla og systrunum þekktu Signýju , Helgu og Ásu . Hins vegar er sagan af Grétu og Hans ekki í þeirri bók . Sumir hafa gaman af leikritinu um Júlíu og Rómeó , sem reyndar er farið að slá í ekki síður en bókina um refsingu og glæp . Bækurnar af Manna og Nonna voru líka afbragðsgóðar . Kvikmyndaunnendur muna eftir Gokke og Gög eða Costello og Abbot eins og þeir hétu á frummálinu . Annars er danska frummálið í mínum huga á ýmsum bókmenntastórvirkjum eins og sögunum um þá bræður Rap , Rip og Rup . Mér fannst líklegt að þeir Jónatan , Jesper og Kasper væru líka danskir , en svo reyndist ekki vera þegar betur var að gáð . Auðvitað er farið að fyrnast yfir margar af þessum sögum eins og ýmislegt úr barnsminni manns . Ég var aldrei mikill kaffimaður , en þó man ég að foreldrar mínir drukku aldrei annað en kaffið frá Kaaber og Ó. Johnson . Þeir voru eins konar Skjöldur og Kormákur þeirra tíma . Konni og Baldur töluðu hvor í gegnum hinn líkt og þeir Davíð og Páll Vilhjálmsson nú á dögum . Frami og frægð eru auðvitað fallvölt , rétt eins og gjörvikleiki og gæfa . Sjaldnast ná þau út yfir dauða og gröf . Satt að segja held ég að réttlæti , frelsi og bræðralag skipti miklu meira máli en allt annað . Þeir félagar Engles og Marx trúðu á öreiganna alræði , en eins og járnfrúin Thatcher benti á hafa þeir nú verið leystir af hólmi af Spencer og Marks . Kristmann Guðmundsson skrifaði á sínum tíma bókina Gyðjan og uxinn . Í útvarpsauglýsingu hafði misritast Gyðjan er uxi . Þulurinn sá að þetta gat ekki staðist og leiðrétti auglýsinguna umsvifalaust og sagði : „ Þetta hlýtur að eiga að vera Gyðjan er hugsi . “ Þessu hefði Kristmann getað komist hjá ef hann hefði kallað bókina Uxinn og gyðjan . Stundum hugsa menn ekki hlutina til upphafs . Sérstaklega ekki Kristmann , sem kemur þessum pistli reyndar ekkert við . Pistillinn er reyndar farinn út um þúfur enda veltur stórt hlass oft um litla þúfu . En allt á sinni endi og í kjölfar hans upphaf . PS Smásmugulegur lesari þessa pistils ( sem ég gæti best trúað að væri sá sami og upprunalega gerði athugasemdina um bræðurna tvo ) segir : „ Gokke og Gög … hétu nú reyndar Hardy and Laurel á frummálinu . Costello og Abbot gengu ekki undir íslenskum heitum í mínu ungdæmi . “ Í mínu ungdæmi voru athugasemdir af þessu tagi afgreiddar með orðunum „ Morgunblaðið stendur við frétt sína “ , jafnvel þó að sýnt hefði verið fram á að í henni stæði ekki lengur steinn yfir steini .