Íslendingar eiga til dæmis fjölda orða um þoku , til dæmis brýla , brækja , dumba , móða , móska , mugga , skodda , sorti og ýmis fleiri , en þau eru ekki notuð jafnt um allt land enda þokan misalgeng eftir landshlutum . Nýfallinn snjór er líka nefndur nýsnævi . Snjógangur er éljagangur eða snjókoma með hléum en snjóhraglandi er kalsanæðingur með slyddu eða hagli og þekkist líka um það orðið snjóbörlingur . Ofankoma er notað um hvers kyns úrkomu en oftast um snjókomu , él og slyddu en ofanhríð er haft um mikla snjókomu án þess að það skafi . Fjúk , snjódríf , drift , fjúkburður og fýlingur eru orð notuð yfir skafrenning ef vindur er hægur . Skafbylur , skafhríð , skafmold og skafningur eru öll notuð um skafrenning í miklum vindi og fyrir vestan þekkist sviðringsbylur um hið sama . Þegar ofan fellur mjög blautur snjór , sem oft er nær því að vera rigning , er talað um slyddu , bleytukafald , klessing eða slytting . Af því sem nú hefur verið dregið saman má sjá að íslenska er rík af orðum sem lýsa snjó í lofti og á jörðu og án efa geta einhverjir bætt við þennan lista orðum sem mér eru ekki kunn eða ég man ekki eftir í svipinn . Ekki eru öll orðin notuð um allt land , sum eru staðbundin , það er þau eru aðeins notuð á ákveðnu svæði á landinu , en öll eru þau hluti af íslenskum orðaforða .