KOK er fjórða ljóðabók Kristínar Eiríksdóttur . Fyrsta ljóðabók hennar , Kjötbærinn , kom út fyrir tíu árum eða árið 2004 , Húðlitauðnin fylgdi á eftir árið 2006 og Annarskonarsæla árið 2008 . Fyrri ljóðabækurnar þrjár hafa allar að geyma myndir eftir Kristínu bæði á forsíðu sem og inni á milli ljóðanna . Myndirnar fylgja þannig ljóðunum og myndskreyta þau . Í KOK er samband mynda og ljóða tekið lengra þar sem Kristín teflir myndunum fram til jafns við ljóðin í bókinni . Þá hefur Kristín einnig sent frá sér smásögusafnið Dorisdeyr og fyrir tveimur árum kom út hin snjalla skáldsaga Hvítfeld – fjölskyldusaga og hlaut mikið lof gagnrýnenda og lesenda . Kristín hefur einnig fengist við leikritagerð og samið tvö leikrit sem sett voru upp hjá Borgarleikhúsinu , einþáttunginn Skríddu og leikritið Karma fyrir fugla ásamt Karí Ósk Grétudóttur . Kristín er bæði skáld og myndlistarmaður og KOK er á mörkum þess að vera ljóðabók og listaverk . Það tvíræða form birtist bæði í innviðum verksins en einnig í „ útviðum “ þess , þ.e. útliti , útgáfu og kynningu . Bókin er gefin út af bókaútgáfunni Forlaginu og kynnt undir flokkinum „ Ljóð og leikrit “ í Bókatíðindunum núna fyrir jólin . Á sama tíma hafa sjónrænir eiginleikar bókarinnar mikið vægi ; brot bókarinnar er með stærra móti en gengur og gerist sem gefur bæði texta og myndum meira andrými á síðunni . Það er auðséð að myndunum er ekki ætlað að skreyta textann heldur eru þær sjálfstæðar einingar sem hafa jafn mikið vægi og ljóðin í bókinni . Ljóðin sjálf eru óræð og minna á framúrstefnulega ljóðagerð þar sem höfundur skapar senur sem skiptast í þrjá sjálfstæða ljóðabálka og eru aðgreindir með hástöfum . Þar er lögð rík áhersla á sjónræna eiginleika ritaðra orða en ekki síður hljóðmynd þeirra þegar lesið er upphátt . Þetta er undirstrikað með endurtekningum eins og birtist í ljóðabálkinum KOK OG KOK OG KOK : veggirnir sjást ekki fyrir míniatúrum úr gleri gólfin sjást ekki fyrir míniatúrum úr gleri loftin sjást ekki fyrir míniatúrum úr gleri KOK er í raun marghliða listaverk fremur en ljóðabók . Útgáfu bókarinnar var fagnað í myndlistagalleríinu Týsgallerí , sem sýnir fyrst og fremst samtímamyndlist , samhliða opnun á sýningu Kristínar á myndum sem má sumar hverjar finna í bókinni . Þá er lögð áhersla á hið áþreifanlega efni , sem almennt er sérlega mikilvægt í myndlist því sjálft efnisvalið hefur grundvallaráhrif á framsetningu og útlit verksins , og oft inntak þess . Pappírsvalið í KOK skiptir máli og gerir ljóðabókina að fallegum prentgrip en textinn í ljóðunum vísar einnig í ýmiss konar efni sem fær ákveðna merkingu í meðförum ljóðmælanda . Glerið í míniatúrunum hér fyrir ofan er til að mynda fallegt á að líta en brothætt og þegar miniatúrarnir brotna geta þeir jafnvel orðið hættulegir . Þetta minnir á leik með efni sem finna má í öðrum verkum höfundar : Sena þar sem sögupersónur eyðileggja postulínssafn er eftirminnileg úr skáldsögunni Hvítfeld og í DorisDeyr má lesa sögu um strák sem safnar hlutum úr ýmsum efnum , s.s. plasti , líkamsefnum eins og nöglum , skeggstubbum og augnhárum , og lífrænum efnum eins og blómum . Safnið verður svo fyrir skemmdum þegar jarðskjálfti ríður yfir . Eins og Kristín hefur sjálf rætt er KOK að vissu leyti skrifuð gegn plottinu sem knýr hefðbundnari frásagnir áfram og leiðir lesendur í gegnum þær . „ Plottleysi “ KOK kom skemmtilega upp um sjálfa mig sem textamiðaðan lesanda . Áður en ég hóf lesturinn höfðu mér borist til eyrna tvær hugmyndir um hvað KOK fjallaði í raun og veru . Þegar ég fann hvorugri hugmyndinni stað í verkinu tapaði ég dálítið áttum þangað til að ég áttaði mig á að ég hafði fallið í eigin gryfju . Sem lesandi , alin upp í textasamfélagi og umkringd textum sem lúta ströngum hefðum og hneigjast umfram allt til merkingar , komst ég að því að merkingarleit við lestur á KOK eyðilegði upplifunina á ótrúlega fallegu en viðkvæmu listaverki . Ég get líkt því við að ganga inn á listasýningu og æða beint í textann í sýningarskránni eða veggtextann sem fylgir verkunum til að reyna að skilja listaverkin sem fyrir augu ber , setja þau í það samhengi til þess að geta síðan upplifað þau . Langoftast er mun áhrifaríkara að virða fyrir sér verkið eins og það birtist í rýminu , staldra við og velta því fyrir sér . Kannski læðist að viðtakandanum hugmynd sem gefur til kynna hvernig hann skynjar verkið og jafnvel skilur það . Kannski gerist það ekki . Stundum á viðtakandinn hreinlega ekkert að skilja heldur aðeins skynja sem ég , textamanneskjan , virðist oft eiga mjög erfitt að sætta mig við . En lengi lifir sem lærir . Að lesa KOK út frá forsendum myndlistar reynist mun frjórra heldur en að skoða það eingöngu út frá hefðum ljóðlistarinnar , hvað þá sem einungis hluta af bókmenntaheiminum . Sá heimur er svo óþolandi oft samtvinnaður bókamarkaðnum – hvernig bækur eru kynntar , markaðsettar og flokkaðar , í hvaða deildir og hillur skuli setja þær í bókabúðum og svo framvegis . Í myndlistarheiminum býr skemmtilegt frelsi . Þar leyfist bandaríska hugmyndalistamanninum Lawrence Weiner að kalla texta skúlptur og því kemur það ekki spánskt fyrir sjónir að Kristín kalli myndirnar sínar ljóð og um leið ljóðin myndir . KOK er að þessu leyti einstakt verk í flokki ljóðabóka og tilheyrir reyndar ekki nema að hluta þeim flokki á hefðbundinn hátt . Hún fær lesandann til að líta sér nær og skoða eigin lestrarupplifun ; hvernig hann les myndir og skynjar texta . Hér verður texti að mynd í tvennskonar skilningi . Orðin , eins og þau birtast á blaðsíðunum , taka að minna á myndir , sem á til dæmis við um orðið kok sem minnir á fyrirbærið sjálft , göng eða op á rás . En ljóðin nýta sér einnig verkfæri sem við þekkjum úr ljóðlist almennt , eins og myndmál og myndlíkingar sem breyta óhlutbundnum hugmyndum í myndir sem vakna til lífsins í hugum lesenda . Hér eiga því hvorki myndirnar að útskýra textann né heldur textinn að útskýra myndirnar , heldur verða textar og myndir að tvennskonar birtingarformi sama verks . Ljóðin í bókinni eru ýmist fígúratíf eða abstrakt , sum birtast með prentstöfum en önnur eru teiknuð með tússi og vatnslitum , þannig að þau taka stundum að leka út af síðunum .