Ár 2019 , 14. mars 2019 , var haldinn fundur í úrskurðarnefnd lögmanna í húsnæði Lögmannafélags Íslands , Álftamýri 9 , Reykjavík . Fyrir var tekið mál nr. 25 / 2018 : og kveðinn upp svofelldur Úrskurðarnefnd lögmanna barst þann 6. nóvember 2018 erindi kæranda , stjórnar A , um ætluð brot kærðu , B , á 2. mgr. 23. gr. laga nr. 77 / 1998 um lögmenn og 2. gr. og 1. og 2. mgr. 40. gr. siðareglna lögmanna , sbr. einnig 27. gr. laga nr. 77 / 1998 . Kærða mun hafa lagt lögmannsréttindi sín inn til sýslumanns eftir að kvörtun í máli þessu var beint til nefndarinnar . Með bréfi nefndarinnar til kærðu , dags. 9. nóvember 2018 , var meðal annars tekið fram það mat nefndarinnar að um væri að ræða kvörtun reista á 27. gr. laga nr. 77 / 1998 . Þá var í bréfinu óskað eftir greinargerð kærðu um málið fyrir 26. sama mánaðar , en engin svör bárust frá kærðu . Þann 5. desember 2018 beindi nefndin á ný bréflegu erindi til kærðu þar sem ítrekuð voru tilmæli um að hún gerði nefndinni grein fyrir málinu af sinni hálfu og veitti nefndin henni lokafrest í því skyni til 21. sama mánaðar . Í því bréfi var kærða minnt á skyldur sínar gagnvart úrskurðarnefndinni samkvæmt lögum nr. 77 / 1998 og siðareglum lögmanna . Hvorki bárust svör né viðbrögð frá kærðu vegna málsins . Var málið tekið til úrskurðar á grundvelli fyrirliggjandi gagna . Málsatvik og málsástæður Fyrir liggur að kærða hafði virk lögmannsréttindi þangað til síðla árs 2018 en upplýst var af hálfu kæranda undir rekstri málsins að kærða hefði lagt lögmannsréttindi sín inn til sýslumanns eftir að kvörtun í máli þessu hafði verið móttekin af hálfu nefndarinnar . Samkvæmt því liggur nákvæm dagsetning á innlögn lögmannsréttinda kærðu ekki fyrir í máli þessu . Var þar tiltekið að meðfylgjandi tölvubréfinu væri að finna eyðublað yfirlýsingar um fjárvörslur og verðbréfaskrá vegna ársins 2017 sem sjálfstætt starfandi lögmenn þyrftu að skila til kæranda í síðasta lagi 1. október 2018 , sbr. 2. mgr. 23. gr. laga nr. 77 / 1998 . Þá var í tölvubréfinu vakin sérstök athygli lögmanna á ákvörðun stjórnar kæranda varðandi áhrif á fjárvörsluyfirlýsingum og frágangi fjárvörslu við starfslok sem var svohljóðandi : „ Í 1. mgr. 12. gr. laga nr. 77 / 1998 um lögmenn er m.a. kveðið á um skyldu sjálfstætt starfandi lögmanna til að hafa sérstakan vörslufjárreikning í viðurkenndri bankastofnun og í 1. mgr. 23. gr. sömu laga segir jafnframt að sjálfstætt starfandi lögmönnum sé skylt að halda fjármunum þeim sem þeir taka við í þágu annarra aðgreindum frá eigin og varðveita þá á slíkum vörslufjárreikningi . Þá er í 2. mgr. 23. gr. laganna kveðið á um að lögmaður skuli fyrir 1. október ár hvert senda A , á þar til gerðu eyðublaði , yfirlýsingu sem staðfest er af löggiltum endurskoðanda um að staða vörslufjárreiknings hinn 31. desember fyrra árs sé ekki lægri en staða vörslufjár samkvæmt bókhaldi lögmannsins . Þrátt fyrir að megin þorri slíkra niðurfellingarbeiðna sé afturkallaður í kjölfar skila lögmanna á fjárvörsluyfirlýsingum , kemur fyrir að fella þurfi réttindi lögmanna niður og eru þau þá ekki veitt hlutaðeigandi að nýju fyrr en skilað hefur verið inn fullnægjandi fjárvörsluyfirlýsingu . Stjórn A ákvað á fundi sínum þann 6. mars 2018 að komi sú staða upp að lögmaður skili félaginu ekki fjárvörsluyfirlýsingu innan þess frests sem tilgreindur er í 2. mgr. 23. gr. lögmannalaga , verði kvörtun vegna slíkra vanskila send úrskurðarnefnd lögmanna til meðferðar . Liggja tilgreind tölvubréf fyrir í málsgögnum fyrir nefndinni . Var tiltekið í tölvubréfinu að kvörtun vegna vanskila yrði send til úrskurðarnefndar lögmanna til meðferðar þann 22. sama mánaðar . Kærða mun ekki hafa brugðist við tilgreindum erindum kæranda og var málinu því beint til nefndarinnar með kvörtun sem móttekin var þann 6. nóvember 2018 , svo sem áður er lýst . Kærandi krefst þess að úrskurðarnefnd lögmanna leggi mat á hvort kærða hafi brotið gegn ákvæðum 2. mgr. 23. gr. laga nr. 77 / 1998 um lögmenn og 2. gr. og 1. og 2. mgr. 40. gr. siðareglna lögmanna , og ef svo reynist , ákvarði hæfileg viðurlög því til samræmis . Í málatilbúnaði kæranda er jafnframt á það bent að samkvæmt 1. mgr. 13. gr. laga nr. 77 / 1998 hafi kærandi eftirlit með því að lögmaður uppfylli ávallt skilyrði fyrir lögmannsréttindum sínum samkvæmt 6. , 9. og 12. gr. laganna . Þá hafi verið kynnt sú ákvörðun viðkomandi stjórnar að sjálfstæð kvörtun yrði send úrskurðarnefndinni kæmi til þess að leggja þyrfti til við sýslumann niðurfellingu málflutningsréttinda lögmanns á grundvelli 3. , sbr. 1. mgr. 13. gr. laga nr. 77 / 1998 . Kærandi lýsir því að árétting um skil fjárvörsluyfirlýsingar og verðbréfaskrár hafi verið send lögmönnum með tölvubréfum dagana 16. maí , 30. ágúst , 14. og 25. september 2018 . Loks hafi þeim lögmönnum sem ekki höfðu skilað inn fjárvörsluyfirlýsingu verið send ítrekun með bréfi , dags. 4. október 2018 , þar sem upplýst hafi verið um að bærist félaginu ekki fullnægjandi fjárvörsluyfirlýsing fyrir 15. sama mánaðar yrði kvörtun vegna vanskila send úrskurðarnefnd lögmanna til meðferðar . Þá vísar kærandi til úrskurða úrskurðarnefndar lögmanna í málum nr. 26 / 2016 , 14 / 2017 , 28 / 2017 og 36 / 2017 þar sem fallist hafi verið á aðild stjórnar kæranda að málum vegna meintra brota félagsmanna á lögum og / eða siðareglum lögmanna . Sem fyrr greinir hefur kærða hvorki skilað nefndinni greinargerð né gert að öðru leyti grein fyrir sjónarmiðum vegna máls þessa . Þá er tiltekið í 4. mgr. ákvæðisins að hafi lögmaður , sem ákvæði 23. gr. laganna tekur til , ekki skilað stjórn A yfirlýsingu um stöðu vörslufjárreiknings samkvæmt 2. mgr. 23. gr. fyrir 1. október ár hvert , eða slík yfirlýsing hefur ekki reynst fullnægjandi , beri Lögmannafélagi Íslands að leggja til við sýslumann að réttindi hans verði felld niður . Í 3. mgr. 3. gr. reglna um meðferð mála fyrir úrskurðarnefnd lögmanna , þar sem fjallað er um hlutverk nefndarinnar , er eitt af hlutverkunum tilgreint svo , að fjalla um erindi sem stjórn A sendir nefndinni samkvæmt 3. mgr. 43. gr. siðareglnanna . Beinist skoðun nefndarinnar á meintum brotum jafnan að því hvort kærði hafi gerst brotlegur við kæranda . Þeir þurfa því að einhverju marki að vera beinir og einstaklingslegir umfram það sem aðrir hafa að gæta . Fyrir liggur að kvörtun í máli þessu var beint til nefndarinnar vegna ætlaðra brota kærðu gegn 2. mgr. 23. gr. laga nr. 77 / 1998 og 2. gr. og 1. og 2. mgr. 40. gr. siðareglna lögmanna með því að hafa ekki skilað stjórn kæranda yfirlýsingu um fjárvörslureikninga og verðbréfaskrá vegna ársins 2017 . Samkvæmt 2. gr. siðareglna lögmanna skal lögmaður gæta heiðurs lögmannastéttarinnar , jafnt í lögmannsstörfum sínum sem öðrum athöfnum . Að mati nefndarinnar verður einnig að leggja til grundvallar að háttsemi kærðu að þessu leyti hafi farið gegn 1. mgr. 40. gr. siðareglna lögmanna enda telst það hluti af góðri skipan á skrifstofu lögmanns , sem lögmanni er skylt að viðhafa , að slíkum gögnum sé skilað í því horfi sem lög mæla fyrir , þ. á m. hvað tímafrest varðar . Leiði slíkt hið sama af 2. mgr. 40. gr. siðareglnanna enda tilgreind skil liður í bókhaldi kærðu og vörslu fjármuna sem henni bar að haga í samræmi við lög og góða venju . Varð misbrestur á því vegna skila kærðu á yfirlýsingu um stöðu vörslufjárreiknings hennar og upplýsinga um verðbréfaeign í hennar vörslu miðað við 31. desember 2017 til kæranda . Varðandi ætluð brot kærðu gegn 2. gr. siðareglna lögmanna er þess að gæta að upplýst var af hálfu kæranda undir rekstri málsins fyrir nefndinni að kærða hefði í engu leitast við að sinna þeirra lögbundnu skyldu sem á henni hvíldi um afhendingu yfirlýsingar og gagna til hins fyrrgreinda í samræmi við áskilnað 2. mgr. 23. gr. laga nr. 77 / 1998 . Að mati nefndarinnar er hið fullkomna sinnuleysi kærðu við rækslu þeirra mikilvægu skyldna sem á lögmönnum hvíla samkvæmt fyrrgreindu ákvæði laga nr. 77 / 1998 í engu til þess fallið að gæta heiðurs lögmannastéttarinnar . Gengur háttsemi kærðu að þessu leyti því í berhögg við 2. gr. siðareglnanna , sem áður er lýst . Í samræmi við það sem að framan greinir er það mat nefndarinnar að kærða hafi með þeirri háttsemi , sem áður er lýst , brotið gróflega gegn 2. mgr. 23. gr. laga nr. 77 / 1998 og 2. og 1. og 2. mgr. 40. gr. siðareglna lögmanna . Við mat á beitingu viðurlaga í málinu er til þess að líta að kærða hefur í engu leitast við að skýra háttsemi sína að þessu leyti fyrir nefndinni né hefur hún reynt að bæta úr með síðbúnum skilum á þeim lögboðnu gögnum til kæranda sem kveðið er á um í 2. mgr. 23. gr. laga nr. 77 / 1998 . Þá er jafnframt til þess að líta að samkvæmt 4. mgr. 43. gr. siðareglna lögmanna er lögmanni skylt að boði úrskurðarnefndar lögmanna að gera viðhlítandi grein fyrir máli sínu út af meintu broti eða ágreiningi um skilning á siðareglunum . Ber lögmanni í því efni að svara og sinna án ástæðulauss dráttar fyrirspurnum og kvaðningum nefndarinnar . Að framan greinir hvernig kærðu hefur verið veittur rúmur frestur af hálfu úrskurðarnefndar til að gera grein fyrir máli sínu , en hún hefur ítrekað hunsað tilmæli nefndarinnar þar að lútandi . Felur framferði kærðu að þessu leyti í sér brot á skyldum hennar gagnvart nefndinni , sbr. 4. mgr. 43. gr. siðareglna lögmanna , enda þótt nefndin telji að málið sé nægilega upplýst þrátt fyrir þessa vanrækslu kærðu . Með þeim brotum kærðu á tilgreindum ákvæðum laga nr. 77 / 1998 og siðareglna lögmanna sem hér hefur verið lýst hefur aðilinn sýnt af sér hegðun sem telja verður verulega ámælisverða auk þess sem hún er með öllu ósamboðin lögmannastéttinni . Sætir kærða áminningu samkvæmt 2. mgr. 27. gr. laga nr. 77 / 1998 . Að áliti nefndarinnar eru brot kærðu á þeim skyldum sem kveðið er á um í lögum nr. 77 / 1998 og ákvæðum siðareglna lögmanna svo stórfelld að nefndin mun taka til skoðunar í rökstuddu áliti hvort lagt verði til við sýslumann að kærða verði svipt lögmannsréttindum , sbr. 1. mgr. 14. gr. laga nr. 77 / 1998 .