Þegar vélbáturinn Ástríður fórst 1. apríl 1908 Meðal þeirra báta , sem keyptir voru hingað til Vestmannaeyja árið 1906 voru Frí VE 101 og Ástríður VE 107 , og voru sömu eigendur að báðum þeim bátum . Frí var 7 1/2 tonn , kantsettur bátur , smíðaður í Helsingör í Danmörku og hafði 10 hesta Dan-vél , en Ástríður 7,6 tonn með 8 hestafla Dan-vél . Hún var súðbyrðingur . Eigendurnir voru : Árni IngimundarsonBrekku ( gömlu Brekku , húsi sem stóð nyrzt í Brekkulóðinni sem nú er ) , Anton Bjarnasen kaupmaður , Guðjón ÞorvaldssonGarðstöðum , Gísli LárussonStakagerði , Kristján EgilssonBúastöðum ( síðar á Stað ) og N. B. Níelsen , Reykjavík . Formaður á Fríinu var Guðjón Þorvaldsson en á Ástríði Árni Ingimundarson . Gekk þeim báðum ágætlega á vertíðinni 1907 og áfram urðu þeir með bátana 1908 . Framan af þeirri vertíð gekk Árna Ingimundarsyni sérstaklega vel á Ástríði . Í marzlok var hann hér langaflahæstur allra báta . Samt var nokkurt ósamkomulag meðal skipshafnarinnar á bátnum . Þeir sem með Árna voru þessa vertíð voru : Sveinbjörn Sigurðsson frá Seljalandi undir Eyjafjöllum ( bróðir Hannesar á Brimhól og Sigurðar heitins á Lögbergi ) , Nikulás Nikulásson frá Geldingalæk á Rangárvöllum , Jóhann GuðmundssonBrekku Vestmannaeyjum og Þorleifur frá Arngeirsstöðum í Fljótshlíð . Líður nú fram til hins 31. marz . En það var viðburðaríkur dagur fyrir þessa skipshöfn , þótt landlega væri . Þorleifur tilkynnti Árna formanni sínum , að hann færi ekki á sjó með honum oftar . Ekki líkaði Árna þetta og kvað Þorleifi þá skylt að sjá sér fyrir öðrum manni á skipið . Magnús Tómasson í Steinum undir Eyjafjöllum var formaður á vélbátnuni Elliða þennan vetur . Hjá honum var háseti maður sem Guðni hét Guðmundsson og var frá Strönd í Vestur-Landeyjum . Verður það nú að ráði hjá þeim formönnunum , Árna og Magnúsi , að þeir hafi mannaskipti , Guðni fari á Ástríði en Þorleifur á Elliða . Ástríður VE 107 . Guðni var ánægður með skiprúmsskiptin . Hann hafði áður verið með Árna og áttu þeir vel skap saman og er enda líklegt að þeir hafi verið kunnugir frá fyrri tímum , þar eð báðir voru Landeyingar . En annáll þessa síðasta marz-dags er ekki allur þar með . Einn af hásetum Árna gengur austur í Austurbúð ( síðar Fram ) um kvöldið . Það var Jóhann Guðmundsson , sem áður er getið . Einhverjir , sem staddir voru þar í búðinni samtímis honum héldu því fram , að hann hefði þar stungið á sig magarínssköku og kærðu hann fyrir sýslumanni ( líklega hefur kakan þá kostað 30 aura ) . Jóhann er þegar tekinn fastur og settur í tukthús , sem þá var útbygging við húsið Borg við Heimagötu . Formanni hans , Árna Ingimundarsyni , er tilkynnt , hvernig komið er fyrir Jóhanni . Fór Árni þá strax til Guðjóns Þorvaldssonar , því Jóhann var hans maður og segir að hann verði að leggja sér til mann í stað Jóhanns . Guðjón tók því vel og segir að hann geti fengið einn af hásetum sínum og að það verði Sigurður Guðmundsson frá Núpi í Fljótshlíð , og var Árni ánægður með þessi málalok . Á leiðinni frá Garðstöðum heim til sín að Brekku hitti Árni Pétur Pétursson í Vanangur og taka þeir tal saman . Árni Ingimundarson formaður , Brekku í Vestmannaeyjum Sveinbjörn Sigurðsson , Seljalandi undir Eyjafjöllum . Pétur var skiprúmslaus , sökum þess , að bátur sá sem hann var á þennan vetur , Abraham að nafni , hafði farizt þá fyrir svo sem viku og Pétur bjargazt af honum . Falast Pétur nú eftir skiprúmi hjá Árna með bjóð sitt eins og þá var altítt við slíkar aðstæður . Árni kveður honum það velkomið . Kallar nú Árni í róður næstu nótt . Veður er gott um nóttina og fyrripart dags . Allir bátar voru á sjó þennan dag . Þegar á daginn leið tók að hvessa af suðaustri og ýfðist sjór fljótt . Veður var orðið allrar aðgæzluvert upp úr miðjum degi . Árni hafði lagt línu sína suður við Helliseyjarhraun þennan dag . Vélbáturinn Vestmannaey VE 104 , en formaður á honum var Sigurður Ingimundarson á Skjaldbreið bróðir Árna , var næsti bátur við Ástríði á þessum slóðum . Fiskur var mjög ör þennan dag , og fengu margir ágætan afla . Bátarnir voru að tínast að landi fram eftir kvöldi , þar til allir voru komnir nema Ástríður . Hún kom aldrei . Ýmsum getgátum er að því leitt , með hverjum hætti Ástríður hafi farizt . Sumir töldu , að hún hefði farizt af ofhleðslu , en öðrum þótti líklegra , að hún hefði fengið á sig brotsjó , sem keyrt hefði hana í kaf eða brotið hana . En þær gátur verða aldrei ráðnar . Árni Ingimundarson átti sér svartstrútóttan hund , sem Blokk hét . Illa kunni hann við missi húsbónda síns . Dögum saman eftir slys þetta var hundurinn stökkvandi um suður í Stórhöfðs , Brimurð og Litlhöfða . Illa gekk mönnum að hæna hann að sér , þar til að lokum að Tómasi Guðjónssyni í Sjólyst tókst það . Blokk var lengi eftir þetta í eigu Tómasar og fylgdi honum að Miðhúsum , er Tómas flutti þangað . Þegar Blokk var orðinn ellimóður var honum loks lógað og hann grafinn i hól í Miðhúsatúni og hóllinn eftir það nefndur Blokkhóll . Árni Ingimundarson var fæddur í Miðey í Landeyjum 6. janúar 1877 . Foreldrar hans voru hjónin Þuríður Árnadóttir og Ingimundur Ingimundarson er þar bjuggu . Hann kom til Vestmannaeyja kornungur maður og hóf sjómennsku . Snemma varð hann formaður og fór mikið orð af honum fyrir dugnað og aflasæld , bæði hér í Eyjum og á Austfjörðum . Árni var ógiftur , en eina dóttur eignaðist hann , sem Ágústa heitir . Ólst hún upp hjá Sigurði föðurbróður sínum á Skjaldbreið , en er nú búsett í Þykkvabæ í Rangárvallasýslu . Magnús Guðmundsson á Vesturhúsum var formaður á vélbátnum Hansínu veturinn sem Ástríður fórst . Þeir Árni og Magnús voru kunningjar . Eftir slysið dreymir Magnús eitt sinn draum þann , sem hér fer á eftir . Magnúsi finnst að Árni Ingimundarson komi til sín og segi : Svona fór það . Við vorum búnir að fá mikinn fisk og báturinn orðinn hlaðinn . Þá sá ég stóran sjó koma . Kalla ég þá til Péturs og bið hann að láta lúguna yfir lestina . En Pétur datt á dekkið með lúguna í fanginu og á meðan reið sjór yfir bátinn , og þá var það búið . Ég ætla að biðja þig að hirða mig , segir Árni að lokum við Magnús í draumnum . Næsta dag réri Hansína á sömu slóðir og Ástríður fórst á , það er að Helliseyjarhrauni . Hansína leggur þar línu sína og liggur yfir sinn venjulega tíma . Svo er farið að draga , og er Magnús formaður sjálfur við rúlluna . Þegar búið er að draga nokkur bjóð , skrapp Magnús niður í lúkar að fá sér kaffisopa . Í sinn stað við rúlluna setti hann einn af hásetunum , sem var Sæmundur Ingimundarson í Draumbæ . En þegar Sæmundur er nýtekinn við þessu starfi kemur dauður maður upp á línunni . Bregður þá Sæmundi og hættir drættinum um sinn . Í því krækist úr hinum dauða manni og hann sekkur og sást ekki eftir það . Það þóttust hásetar á Hansínu hafa séð , að það var Árni Ingimundarson , sem upp kom á línunni .