136 kirkjum um dimmar nætur . Hann rakti alla drauga - sögustaði , er hann heyrði getið um , að reimt ætti að vera i . Dvaldi hann opt úti á þessum skuggalegu stöðum um diramar nætur meiri og minni tíma , en fekk þó aldrei að verða neins var . Maður einn hafði Bagt honum , að með þessari aðferð sinni og rannsókn væri engin von , að hann yrði neins vis nokkurn tima , því engin heigur eða ótti væri til í honum , en eitt - hvað af þvi hlyti að vera til hjá öllum , sem yrðu þess varir , er dularkent væri . Eitt sinn var Jón á ferð á yngri árum sínum , sunnan úr Reykjavik ; fór hann þ & upp á Akranes og kom á Skipaskaga . í > á var þar í Litlabæ á Skaganum frændkona Jóns , Ghiðleif ekkja , dóttir Halls , er lengi bjó í Bersatungu , Hálfdanarsonar . Guðleif hafði mist Guðmund mann sinn ofan um is á Gilsfirði ; þá var Gróa dóttir þeirra á 8. ári ; dreymdi hana þá föður sinn , og kvað hann við hana þessar tvær vísur í svefninum : Eg veit þii grætur viðskil mitt , vafin lyndis trega . Guð mun bæta bölið þitt , barnið yndislega . Drottins mildi elsku af , inni eg það með sanni , allar skuldir upp mér gaf aumum gaungumanni . Sagði hann henni að segja frá vísunum , þegar hún vaknaði , því hún kynni ekki nema satt að segja . Syn - ir þeirra Guðleifar og Guðraundar voru : Þorlákur Hálfdan Guðmundsson skáld áHafaarhólmi , sem fyrr er getið , og Jón Guðmundsson ; bjó um tima í Haga á Barðaströnd , þriðji maður Valgerðar Jónsdóttur frá Hamri . Eptir það Guðleif misti mann sinn , fiutti hún gig suður a Akrazies , og var þar lengi bústýra hjá Jóni