Árið 1892 fékk hann kennarastöðu við Konunglega dýralækna - og landbúnaðarháskólann , en árið 1905 varð hann prófessor í plöntulífeðlisfræði við Kaupmannahafnarháskóla . Hann var snjall og vandvirkur tilraunamaður , en tilraunir hans beindust einkum að því að skilgreina eðli þess breytileika sem greina má hjá öllum tegundum dýra og plantna . Hann gat því valið úr stofna þar sem meðalþyngd fræja var há . Þannig hélt hann áfram í sex kynslóðir . Val innan slíkra lína getur ekki borið árangur því það er enginn arfgengur breytileiki til að velja úr . Þetta voru athyglisverðar niðurstöður við upphaf erfðafræðirannsókna . Þessar niðurstöður munu hafa orðið tilefni þess að Johannsen skilgreindi árið 1905 tvö af mikilvægustu hugtökum erfðafræðinnar , svipgerð ( phenotype ) og arfgerð ( genotype ) . Það gerði hann árið 1909 . Telja má líklegt að Johannsen hafi sótt hugmyndina að orðinu til hollenska grasafræðingsins Hugos de Vries sem hafði fyrir aldamótin 1900 átt uppástungu að erfðaeindum sem hann nefndi pangen . Charles Darwin ( 1809 – 1882 ) hafði reyndar á 7. áratug 19. aldar sett fram flókna erfðakenningu sem hann kenndi við pangenesis , en erfðaeindirnar sem hann gerði ráð fyrir nefndi hann þó gemmules . Það ætti að vera hlutlaust . Hann hafði ímugust á tilgátum um að einhvers konar afmarkaðar efniseindir réðu eiginleikum og einkennum lífvera . Johannsen var mjög tregur til að fallast á tilgátur Morgans , en sagan segir að það hafi hann þó gert á síðustu æviárum sínum . Ásta Bryndís Schram er lektor og kennsluþróunarstjóri við Heilbrigðisvísindasvið HÍ auk þess sem hún starfar við kennsluráðgjöf hjá Kennslumiðstöð . Meginviðfangsefni hennar í rannsóknum er áhugahvöt , sjálfsmynd , samsömun og samspil þessara þátta við kennsluaðferðir .