Auk þess er höfuðmyndun ( cephalization ) sýnileg meðal Pikaia . Þeir voru brynjaðir og nefnast á fræðimáli ostracoderms ( ‘ ostraco ’ þýðir bein og ‘ derm ’ skinn ) . Þessir fiskar nefnast á fræðimáli acanthodian og virðast hafa lifað í fersku vatni . Brynháfur af tegundinni Dunkleosteus að elta bráð . Þegar brynháfum tók að fækka varð mikil tegundaútgeislun meðal brjóskfiska , aðallega hjá hákörlum . Beinfiskar greindust fljótt í nokkra undirflokka : geislugga ( e. ray fins ; Actinopterygii ) , lungnafiska ( Dipnoi ) og holdugga ( e. lobe finned ; Crossopterygii ) . Holduggar voru taldir útdauðir þangað til bláfiskur ( Coelacanth ) fannst á miklu dýpi við Comorro-eyjar á Indlandshafi á 4. áratug síðustu aldar . Lungnafiskar eru í dag nokkrar tegundir flokkaðar í þrjár ættkvíslir . Þeir eru með ummynduð lungu sem gerir þeim kleyft að geta tekið allt að 90% af súrefni úr andrúmsloftinu sem er hentugt á svæðum þar sem pollar og tjarnir geta þornað alveg upp á þurrkatímum .