Húsið í september er fyrsta unglingabókin sem Hilmar Örn Óskarsson sendir frá sér . Hann er þekktari fyrir bækurnar um Kamillu Vindmyllu sem eru ætlaðar yngri lesendum og eru töluvert frábrugðnar Húsinu í september . Húsið í september er nokkuð blóðug , hrollvekjandi og spennandi . Áróra og Nói eru bestu vinir og búa á eyju . Áróra þráir ekkert heitar en að komast burt af eynni , burt frá forvitnum augum bæjarbúa bæjarins Gálga . Áróra er með málmhjúp um hendina , sem felur ónefndan óhugnað , en sjálf veit hún ekki hvað leynist undir málmhjúpnum . Bæjarbúar hafa stimplað hana sem norn og sniðganga hana og föður hennar . Nói og Áróra hafa nýtt tímann í að smíða fleka og ætla sér að fljóta í burtu frá eynni , þótt næsti viðverustaður sé algjörlega óviss . Kvöld eitt verða Áróra og Nói fyrir áras og í framhaldi af því hefst atburðarrás sem er bæði hröð , dularfull og hrollvekjandi . Ímyndaður og raunverulegur óhugnaður Áróra er hörkutól ! Hún blótar eins og sauðdrukkinn sjómaður , stendur fyrir sínu og lætur ekki vaða yfir sig . Hún er með þykka brynju sem aðrar persónur í sögunni fá ekki að kíkja inn fyrir og í raun ekki lesandinn heldur . Þótt hún sé hrædd , þá er hún alltaf tilbúin að takast á við erfiðleikana og verkefnin og hún hefur nær alltaf ráð á hverju strái . Hilmar er ekki hræddur við að skrifa hrollvekju ! Mér fannst ég glitta í innblástur úr alls kyns hrollvekjum eins og The Ring , Saw og Idle hands ( sem var svo sem gamansöm hrollvekja ) sem og mismunandi sálfræðitrylla . Hafi ég rétt fyrir mér þá finnst mér Hilmar hafa fléttað þessum mismunandi hugmyndum mjög vel saman og gert að sínum . Þungamiðja sögunnar er ráðgátan um Húsið í september , sem opinberast lesendum hægt og rólega í gegnum bókina . Á leiðinni að lausn ráðgátunnar afhjúpast alls kyns óhugnaður ; óhugnaður sem finnst í raunveruleikanum sem og ímyndaður . Íslenskir molar í erlendu formi Sagan flokkast sem furðusaga . Hún gerist í ónefndum heimi , í öðrum veruleika . Mér fannst Hilmar sækja örlítinn innblástur í gufupönk í sögunni , með málmhlutum , kringlóttum , dökkum gleraugum , lífstykkjum , tannhjólum og koparlitum málmi . Yfirbragð sögunnar er því ekki miðaldir eins og vill verða í klassískum furðusögum heldur lok nítjándu aldar og byrjun þeirrar tuttugustu . Oft þegar íslenskir höfundar skrifa furðusögu sækja þeir í að hafa sögusviðið sem fjærst Íslandi og mögulegt er . Hilmar velur að gera það ekki í þessari bók , heldur glittir í Ísland á ólíklegustu stöðum . Ein persóna þrýstir hraunmola í góminn til að halda sér vakandi , það eru hraungjótur , mosi , nóvember kuldi og annað sem minnir á Ísland . Þó er nokkuð ljóst að sagan gerist á ónefndri eyju úr hugarheimi Hilmars . Mér fannst frískandi að sjá glitta í Ísland í sögunni . Það sem angraði mig við söguna er hve lítill heimurinn er . Lesandi fær engar upplýsingar um hvað er fyrir utan eyjuna né hverjir fyrstu íbúar Gálga eru ( nema það hafi farið alveg framhjá mér ! ) . Hugsanlega ætlar Hilmar að halda áfram að spinna við þennan söguheim og það yrði vissulega forvitnilegt . Einnig angraði kápa bókarinnar mig ögn . Sagan gerist á óræðum tíma en hvergi heyrði ég talað um bíla . Þess vegna fannst mér skjóta skökku við að sjá bílskúr prýða husið á kápunni . Sé horft fram hjá þeirri undarlegu viðbyggingu á húsinu er kápan mjög falleg og hæfir bókinni vel . Bókin er flokkuð sem unglingabók og Nói og Áróra eru bæði sextán ára . Sem unglingabók tel ég hana vera góða , en ekki síður sem skáldsaga fyrir fullorðna . Þótt bókin sé furðusaga þá er hægt að finna efni sem unglingar glíma við í dag , svo sem ástina , ógnina um kynferðisofbeldi , leiðann af eigin heimili og löngunina út í heim , pirring við foreldra . En fyrst og fremst er Húsið í september spennand og dularfull saga með dassi af hrollvekju og blóði sem enginn ætti að láta fram hjá sér fara !