En síðan verzlun hófst í Vík í Mýrdal , hefur vegurinn lagzt af að mestu , nema helst á haustum , því að hann liggur um afrétti Rangæinga og Skaftártungumanna . Hann var 52 ára og talinn heilsuveill . Féll svo talið niður . Héldu þeir félagar nú frá Gröf , sem leið liggur upp Skaftártungu , en komu við í Búlandsseli , næsta bæ við fjallið . “ […] Við kvíslina var farið af baki , og tók Þorlákur upp lítinn pela með brennivíni , sumir segja hálfpela , og sagði : “ Þið sjáið það , piltar , að ekki drepur vínið okkur á fjallinu . ” Af öldunni eru tólf kílómetrar eða rúmlega tveggja stunda lestagangur vestur í Hvanngil og um tvær leiðir að velja . Liggur önnur beint vestur sandinn , og er stefnt á einstakt fell , er Stóra-Súla heitir , unz komið er á móts við Hvanngil . En villugjarnt er þar í dimmviðrum , því kennileiti eru engin á auðri sandsléttunni . Þegar komið var á Skiptingaröldu , sneri Sæmundur við , og skildust þar leiðir að þessu sinni , eins og oft áður og síðan . Veður var nú tekið að vaxa og harðna , og gekk að með dimmum éljum , en þó ratljóst vel milli . Átti hann undan að sækja , enda fékk hann sæmilegt veður , og eigi datt honum annað í hug , en að þeir Þorlákur hefðu komizt heilu og höldnu í Hvanngil um kvöldið . Næsta dag var sæmilegt veður í byggð þar eystra en hríðarkólga á fjöllum . En jafnvel þó að þeir hefðu ekki haft sig áfram , átti þeim að vera óhætt í sæluhúsinu . Enginn var því uggandi að marki um ferðir þeirra , enda vissu menn Þorlák vanan í ferðalögum , úrræðagóðan og kunnugan öllum leiðum . Leituðu hvorir sín megin að Hvanngili en hvergi sást tangur né tetur af mönnunum né neinu sem þeir voru með í ferðinni . Hestarnir fundust við stóra sandöldu og leit út fyrir að þeir hefðu verið bundnir og festar reiðingsdýnur á bak þeirra til að veita þeim skjól . Þóttust menn nú vita að sand hefði skafið yfir líkin og fóru margir menn þangað upp eftir með skóflur og grófu skurði í sandölduna . [ 3 ] Höfðu útilegumenn náð þeim og drepið ? Hann hafi talað þar við menn og tjáð þeim að hann byggi með útilegumönnum , hefði það gott og væri staddur í Reykjavík til að taka út út búð fyrir þá . Ein sagan var sú að líkin hefðu verið rænd og síðan dysjuð . Seinna , 1845 , fundust líkin í klettaskoru og steinhella yfir en aldrei fundust verðmætin . Fylgdarmaður sem þeir höfðu fengið fyrir sunnan fannst hvergi en síðar fannst hönd hans að talið var . Vakti þetta mikinn óhug og sögur . Tvö þeirra lágu saman og brekán breitt yfir , töldu menn það leifar Árna og unga piltsins Davíðs . Aðeins vestar lá fjórða líkið . Þorlákur leitar til dóttur sinnar í draumi Dóttur Þorláks dreymdi föður sinn ítrekað eftir jarðarförina og kvartaði hann undan fótkulda . Var farið aftur á líkfundarstaðinn og fundust þar fáeinir kögglar úr fótum . Var veðrið algjörlega snarvitlaust eða hvað ? Nú má sjá koparplötu með nöfnum mannanna á kletti við staðinn þar sem þeir fundust . Það var Erlingur Filippusson , grasalæknir , sem lét gera plötuna og koma henni þarna fyrir en afi Erlings var bróðir Þorláks í Gröf . Í tímariti frá þessum tíma sést hvaða augum menn litu hálendið og lýsir tíðaranda sem er okkur framandi . Menn telja að útilegumenn búi á fjöllum . Nú bið eg alla mína landa sem halda eða vita til þeirra að láta mig vita það , því það hefði gömlu Íslendíngunum þótt skynsamlegra að fara og sjá híbýli þeirra heldr en , að vera að klifast á því fram og aptr bæði í blöðunum og heima á pöllum . Engum sögum fer af því hvort þessi ferð var farin og þá hvort einhverjir útilegumenn hafi náðst . Hugmyndin um útilegumenn var raunveruleg og kannski voru útilegumenn í hópum upp til fjalla , hver veit ! Bókaútgáfan Norðri , Akureyri . s . 175 - 187 [ 2 ] Jón Þorkelsson skrifaði frásögn af þessum atburði og þar segir að fólkið í Skaftártungunni hafi strax orðið mjög hrætt um mennina því að veðrið hafi verið afspyrnu slæmt . 1953 . “ Þorlákur í Gröf og félagar hans . ” Ekki minnist Pálmi á leit mannanna í sandöldunni . s . 181 [ 4 ] Franz Gíslason . Útg af ritnefnd Grasaættarinnar , Rv. s . 201 Ljósmyndirnar af fjallabaki eru frá Heiðu Guðnýju Ásgeirsdóttur , utan eina af Slysaöldu sem er frá Ingibjörgu Eiríksdóttur .