Hin hagfræðilega merking orðsins kemur til sögunnar í ensku um miðja 19. öld . Hér er á það bent að Jón Þorláksson sé upphafsmaður orðsins verðbólga . Verðlagsbólgan víðsvegar um Norðurálfuna flýtti fyrir þessu . Sami háttur er hafður á við notkun orðsins í grein í Morgunblaðinu frá árinu 1935 , þar sem einnig er verið að lýsa efnahagsástandi í öðrum löndum : Bertel Ohlin prófessor telur það a.m.k. of snemmt að fullyrða að ný verðbólga ( inflation ) sje yfirvofandi í Þýskalandi . 14. febr . 1. maí 1956 ) Orðið endurspeglar vel þá afstöðu og reynslu að erfitt sé að ráða niðurlögum verðbólgunnar og hún geri mönnum lífið leitt . En verðbólgan hefur einnig þá ímynd að vera óviðráðanleg og stjórnast af sínu innra afli sem enginn fær við ráðið . Margs konar annað orðafar einkennir umræðu um það efnahagsástand þar sem verðbólga ræður för . Meðal áberandi orða í föruneyti orðsins verðbólga eru dýrtíð , gengisfelling , gengishrun , viðskiptahalli , kaupmáttarrýrnun , þensla og atvinnuleysi . Á Vísindavefnum er fleiri svör um bæði verðbólgu og peninga , til dæmis við spurningunum : Sverrir Jakobsson er prófessor í sagnfræði við Háskóla Íslands . Hann hefur meðal annars rannsakað heimsmynd Íslendinga á miðöldum og pólitíska sögu 12. og 13. aldar . Sverrir hefur verið virkur í ýmsum fjölfaglegum og fjölþjóðlegum rannsóknarverkefnum og stjórnaði fjölfaglegu verkefni um sögu Breiðfirðinga .