Lögmaðurinn tók á sig að vinna mál en sinnti því ekki sérstaklega . Úrskurðarnefnd lögmanna fann að háttsemi lögmanns við hagsmunagæslu hans fyrir skjólstæðing sinn . Til greina kom að áminna hann en þar sem ekki þótti sannað að handvömm hans hafi orðið til réttarspjalla var aðfinnsla látin nægja . Á haustmánuðum 2015 leitaði einstaklingur til lögmannsins vegna mögulegrar kröfu sem hann taldi sig eiga á fjármálafyrirtækjum vegna ofgreiðslu samkvæmt lánasamningum með ólögmætri gengistryggingu . Áðurnefnd uppgreiðsla átti sér stað í janúar 2008 , það er áður en hið alþekkta efnahagslega gjörningaveður gekk yfir landið og áður en Hæstiréttur komst að þeirri niðurstöðu að gengistryggingin væri ólögmæt . Eftir fyrsta fund aðila tjáði lögmaðurinn manninum að talsverða rannsóknarvinnu þyrfti til að meta stöðuna . Greiddi hann fyrir hana 200 þúsund krónur og fékk fyrir lögfræðilega álitsgerð þar sem fram kom að nokkur vafi væri um það hverjar málalyktir yrðu . Í árslok var fundað á ný og þá stefnt að því að reyna að sætta málið og lögmannsumboð undirritað . Bæri að greiða lögmanninum 100 þúsund krónur en þóknunin yrði að öðru leyti árangurstengd , það er lögmaðurinn fengi 25% af dómkröfunni ef dómur félli manninum í hag . Það er skemmst frá því að segja að vinna við málið gekk hægt . Lögmaðurinn sendi bréf á banka og fjármálastofnanir og kallaði eftir gögnum . Virðist það hafa verið gert öðru hvoru á árunum 2016 til 2018 . Varð það úr að lokum að maðurinn leitaði til úrskurðarnefndar lögmanna í fyrra enda lítil sem engin hreyfing hefði orðið á málinu á þessum tíma . „ Um það kvörtunarefni kæranda að [ lögmaðurinn ] hafi ekki sinnt málinu af alúð og rekið það áfram með hæfilegum hraða er þess að gæta að [ honum ] mátti vera það ljóst við upphaf starfans að kærandi lagði mikla áherslu á að málið yrði unnið án ástæðulauss dráttar , þar á meðal að teknu tilliti til hugsanlegrar fyrningar krafna , og að slíkt varðaði aðilann miklu . Bera ítrekuð tölvubréf kæranda til [ lögmannsins ] og fulltrúa hans jafnframt með sér að aðilinn hafi lagt ríkt traust á að [ hann ] , sem lögmaður , sinnti málinu af alúð þannig að hagsmuna hans yrði gætt í hvívetna og að réttarspjöll hlytust ekki af , “ segir í úrskurði nefndarinnar . Að mati nefndarinnar hafði lögmaðurinn ekki gefið fullnægjandi skýringar á því hvers vegna svo lítið hefði verið aðhafst á fyrrgreindu tímabili . Sú vanræksla væri í andstöðu við ákvæði laga um lögmenn sem og siðareglur lögmanna . Hins vegar þótti ekki sannað að þetta hefði orðið til réttarspjalla . Var vísað til þess að krafan hafi verið greidd í janúar 2008 , það er áður en breytingar á lögum um vexti og verðtryggingu og fyrningu krafna voru gerðar . Var því látið nægja að finna að háttsemi lögmannsins og slapp hann þar með við áminningu .