Það sem við getum sagt um hugsun Aristótelesar byggir því fyrst og fremst á túlkun okkar á varðveittum ritverkum hans – svo langt sem það nær – en sennilega eru flest varðveitt rit hans aukinheldur fyrirlestrar sem hann flutti en ekki útgefin rit ætluð öðrum til lestrar . Hugsun okkar er nátengd tungumálinu sem við tölum og verulega mótuð af því . Aristóteles virðist hafa verið afar skipulagður hugsuður . Hjá Aristótelesi gætir einmitt ríkrar tilhneigingar til greinandi hugsunar . [ 3 ] Og snemma í Siðfræði Níkomakkosar segir hann : „ Nú verður að byrja á því sem er þekkjanlegt . [ 6 ] Umfjöllunin í kjölfarið er alltaf yfirveguð og markviss og yfirleitt skýr . Í 9. kafla Um túlkun útskýrir Aristóteles til að mynda rækilega hvað leiðir af þeirri skoðun að sérhver staðhæfing sé annaðhvort sönn eða ósönn . Því ekki verður það eða verður ekki vegna þess að það var fullyrt eða því neitað að það myndi verða , og ekki frekar vegna tíuþúsund ára en hvaða tíma annars sem vera skal . Af því leiðir að ef þetta var svona á öllum tímum , þannig að annar sagði satt , þá var nauðsynlegt að þetta myndi gerast , og að allt sem gerist er ávallt þannig að það gerist af nauðsyn ; því það sem einhver sagði sannlega að yrði , getur ómögulega ekki orðið , og ætíð var satt , að segja um það sem gerist , að það myndi gerast . [ 7 ] Ef allar staðhæfingar eru annaðhvort sannar eða ósannar , líka staðhæfingar um framtíðina , þá er staðhæfingin „ Það verður sjóorrusta á morgun “ líka annaðhvort sönn eða ósönn . Aristóteles segir í framhaldinu : En hvað ef þessar afleiðingar eru ómögulegar ? – Því við sjáum að uppspretta þess sem mun verða er bæði í ráðagerð og athöfnum [...] þessir hlutir geta bæði verið og ekki verið , og því geta þeir einnig orðið og ekki orðið . Hann túlkar líka niðurstöður náttúrurannsókna sinna í ljósi markhyggjunnar en í þróunarkenningu nútímans hefur markhyggjunni verið úthýst . Þar er því nokkur munur á þankagangi hans og okkar . [ 12 ] Þessar skoðanir sem skipta máli eru stundum kallaðar endoxa . Málverk af René Descartes frá árinu 1648 . Aristóteles hefði væntanlega verið nokkuð hlynntur aðferð René Descartes . Svo virðist sem Aristóteles hefði verið nokkuð hlynntur aðferðDescartes þótt hann lýsi ekki aðferð sinni jafn skýrt og Descartes gerði , [ 14 ] einkum þó skrefum tvö til fjögur en þar segir Descartes að maður skyldi sundurgreina sérhvern vanda í eins marga þætti og unnt er til að ráða betur við hann , hugsa í réttri röð og fikra sig frá hinum einfaldasta þætti vandans til hins flóknasta og fara að lokum rækilega yfir alla þætti til að geta verið viss um að sjást ekki yfir neitt . Hann hafði ekki áhuga á að draga í efa eða rannsaka allar skoðanir heldur einungis þær sem virðast studdar einhverjum rökum en taldi auk þess að almennt og yfirleitt gætum við treyst skynfærum okkar til að færa okkur þekkingu á heiminum , enda segir hann í fyrstu bók Frumspekinnar : „ [ Sjónina ] metum við öðru fremur , svo að segja , hvort sem við hyggjum á athafnir eða ekki . Ástæðan er sú að framar öðrum skilningarvitum gefur sjónin okkur vitneskju og afhjúpar margvíslegan greinarmun . [...] Til dæmis virðist ekki hafa hvarflað að honum að hafa aðra skoðun á konum en almennt tíðkaðist meðal Forngrikkja en Grikkland hið forna var harðsvírað karlrembusamfélag . Samt hafði kennari hans , Platon , gefið einhvers konar fordæmi fyrir róttækari hugmyndum um samfélagið og stöðu kvenna . [ 16 ] Aristóteles taldi ekki heldur neitt athugavert við þrælahald og beinlínis setur fram kenningu um náttúrulegt þrælahald í Stjórnspekinni til að útskýra og réttlæta það fyrirkomulag . ^ W.K.C. Guthrie , A History of Greek Philosophy VI : Aristotle : An Encounter ( Cambridge : Cambridge University Press , 1981 ) , 90 . 1 , 995 a 27 - 28. ^ Íslensk þýðing Kristjáns Árnasonar á Um skáldskaparlistina kom út hjá Hinu íslenska bókmenntafélagi ( 2. útg. 1997 ) . , hjá Svavari Hrafni Svavarssyni ( ritstj. ) , Hugsað með Platoni ( Reykjavík : Heimspekistofnun , Siðfræðistofnun og Háskólaútgáfan , 2014 ) : 151 - 65 .