Í Danmörk voru ekki reistir neinir steinar fyrr en á 8. eða 9. öld en siðurinn að reisa slíka steina var ekki tekinn upp fyrr en um miðja 10. öld , eða um það leyti sem Haraldur Gormsson reisti foreldrum sínum hina frægu Jellingsteina . Sá siður virðist hafa horfið kringum 700 þótt tímasetja megi örfáa norska rúnasteina til 9. aldar . Einnig gæti strjálbýlið og vegleysurnar hafa haft áhrif . Rúnasteinar voru yfirleitt reistir af velmegandi bændum eða höfðingjum á þjéttbýlum svæðum við vegi , kumlateiga eða siglingaleiðir , þótt frá því séu auðvitað undantekningar , Í jafn litlu þjóðfélagi og því íslenska hefur ekki heldur verið þörf á að reisa látnum ættingum minnismerki , afkomendur sáu um að varðveita minningu þeirra .