Heimsókn í hrossaræktarbúið Skipaskaga á Litlu-Fellsöxl Meðal þekktara fólks í hrossarækt á Vesturlandi eru hjónin sem standa á bak við hrossaræktarbúið Skipaskaga . Það eru þau Sigurveig Stefánsdóttir og Jón Árnason . Skipaskagi hefur verið valið hrossaræktarbú Vesturlands og tilnefnt í vali á bestu hrossaræktarbúum landsins . Fyrir fjórum árum létu þau Sigurveig og Jón drauminn rætast og festu kaup á jörð úti í sveit en áður höfðu þau verið með hestana á Akranesi og í hagagöngu í landi Saurbæjar á Hvalfjarðarströnd . Þessi jörð er Litla-Fellsöxl í Hvalfjarðarsveit . „ Það var einstakt lán að eignast þessa jörð . Við höfðum átt þennan draum lengi og það er aldrei of seint að láta draumana rætast . Við höfðum haft augastað á þessari jörð lengi . Þegar við keyrðum hérna framhjá og vorum að huga að hestunum okkar í hagabeitinni í Saurbæ þá göntuðumst við gjarnan með það , hvað er hvorki Jón bóndi né húsfreyjan heima , “ segir Sigurveig og hlær . Blaðamaður Skessuhorns skrapp í heimsókn í Liltu-Fellsöxl fyrir helgina . Jón var líka heima en vildi gjarnan sinna öðrum brýnni verkum á hestabúinu en að spjalla við blaðamann . Tamningamaðurinn Leifur Gunnarsson frá Hvammstanga var kominn út í hesthús að temja en í Litlu-Fellsöxl eru 27 stíu hesthús og mjög góð aðstaða til að temja bæði inni og úti , þótt þennan dag kastaði éljum og dimmdi í þeim þónokkuð . Þau Sigurveig og Jón byrjuðu bæði ung að fást við hross og fengu snemma bakteríuna . Hún er svo lífsseig í Sigurveigu að þótt hún hafi tvisvar sinnum slasast alvarlega í hestamennsku og tamningum heldur hún þó ótrauð áfram en segist í dag reyndar ekki fara á bak nema á völdum hestum . Hún hefur síðustu árin getað helgað sig áhugamálinu eingöngu . „ Ég vann lengi skrifstofuvinnu og væri líklega orðin heilsulaus ef ég ætti ekki þetta áhugamál . Það er svo mikill munur að geta verið í því sem áhuginn beinist að . Mikil hamingja fólgin í því , “ segir Sigurveig þar sem við sitjum í litlu kaffikompunni í hesthúsinu . Þegar talið berst að æskunni og upprunanum segist hún reyndar hafa fæðst á fjósloftinu á Hvanneyri þannig að strangt til tekið sé hún Borgfirðingur . „ Faðir minn Stefán Jónsson var kenndur við Nautabú í Skagafirði . Hann var kennari um tíma á Hvanneyri en ég man ekkert eftir mér þaðan . Fjölskyldan flutti síðan í Kirkjubæ á Rangárvöllum . Eggert föðurbróðir minn hóf þar hrossarækt og þegar Eggert féll frá tók faðir minn við . Ég ólst upp við hestamennsku á Kirkjubæ . Þegar síðan faðir minn féll frá fyrir aldur fram tæplega fimmtugur árið 1964 , fluttum við til Reykjavíkur . “