Ragna Sif Árnadóttir er læknir á bráðamóttöku Landspítalans og Elvar Steinn Þorvaldsson er stýrimaður á þyrlu Landhelgisgæslunnar . Saman eru hjónin í björgunarsveit Kópavogs . Vísir / Vilhelm Hjónin Ragna Sif Árnadóttir og Elvar Steinn Þorvaldsson hafa helgað lífi sínu því að hjálpa öðru fólki . Ragna er læknir á bráðamóttökunni í Fossvogi og Elvar er stýrimaður á þyrlum Landhelgisgæslunnar . Bæði eru þau svo líka í Hjálparsveit skáta í Kópavogi og fara reglulega í útköll þegar á þarf að halda . Ragna og Elvar eiga saman tvö börn og viðurkenna að stundum geti verið krefjandi að láta heimilislífið ganga upp . „ Ég ætla bráðum að færa mig yfir á heilsugæsluna , “ segir Ragna þegar við setjumst við eldhúsborðið á heimili þeirra í Kópavogi . „ Þó að þetta sé ótrúlega skemmtilegur vinnustaður þá er bæði vaktavinnan og álagið orðið svolítið mikið . Að vera bæði í vaktavinnu með tvö lítil börn er líka svolítið erfitt . Ég er að klára grunnnám í bráðalækningum sem er þriggja ára nám . Þegar það er búið þá ætla ég að skipta yfir í heilsugæsluna og fara í heimilislæknanámið . “ Ragna segir að hún hafi alls ekki séð fyrir sér í upphafi námsins , að vinnuumhverfið á bráðamóttökunni ætti eftir að verða svona slæmt eins og það er í dag . Mikið hefur verið fjallað um málið í fjölmiðlum en félagar í Félagi sjúkrahúslækna og Félagi almennra lækna sögðu í nýrri ályktun að hættuástand sé nú orðinn daglegur veruleiki á spítalanum . „ Ég sá ekki fyrir mér að ástandið á bráðamóttökunni ætti eftir að verða svona slæmt . “ Áhuginn kviknaði út frá björgunarsveitinni Ragna er spennt fyrir nýjum verkefnum en segist enn mjög áhugasöm um starfið á bráðamóttökunni og utanspítalaþjónustunni og sér alls ekki eftir því að hafa valið þessa sérgrein á sínum tíma . Útilokar hún ekki að fara aftur í starf á bráðamóttöku síðar ef aðstæður verða öðruvísi . „ Ég vona það , allavega í hlutastarfi . Ég verð svo sem áfram í 20 prósent þarna svo ég er ekki alveg að segja bless . Starfsfólkið þarna er frábært og ég held að það sé það sem heldur bráðamóttökunni uppi núna . Starfsfólkið , mórallinn og teymisvinnan . Það er búið að bjarga öllu þar sem þetta hefur verið mjög krefjandi . “ Elvar tekur undir þetta og segir að það séu ákveðnar týpur af fólki sem velji sér störf sem þessi . Sjálfur er hann í sínu draumastarfi , sem hann hafði stefnt að í langan tíma áður en draumurinn rættist . „ Ég er sigmaður og stýrimaður á þyrlum Landhelgisgæslunnar . Áhuginn kviknaði örugglega í kringum björgunarsveitarstörfin , það leiddi að því að maður vildi starfa við það . “ Elvar og Ragna hafa verið par frá því þau voru táningar og eiga saman fimm ára stelpu og tveggja ára strák . Parið kynntist fyrst í skátunum en hafði þá vitað af hvort öðru í einhvern tíma þar sem þau áttu sameiginlegan vin . „ Leiðir okkar liggja svo saman þegar ég var í fyrsta bekk í menntó og hún var í 10. bekk , “ segir Elvar . „ Við byrjum saman þegar ég er sextán ára og það var nú svona saklaust fyrstu árin en svo bara gekk þetta svo vel að við enduðum á að gifta okkur , “ útskýrir Ragna . Elvar fór svo á skeljarnar í fjallgöngu árið 2011 , á toppi Herðubreiðar . Það var viðeigandi að bónorðið kæmi upp á fjalli , þar sem fjallamennska og útivist hefur alltaf spilað stórt hlutverk í þeirra lífi og þeirra sambandi . „ Mamma og pabbi voru þarna líka ásamt fleirum . Hann var mjög vandræðalegur og þorði eiginlega ekki niður á hnén sko , “ segir Ragna . Elvar bætir við að hann hafi eiginlega nánast hvíslað bónorðið . „ Þetta var svo skemmtilegt . “ Þau giftu sig árið 2015 með alvöru sveitabrúðkaupi í Fljótshlíð . Þau hefðu helst viljað gifta sig inni í Þórsmörk eða einhvers staðar uppi á einhverju fjalli en ákváðu að velja frekar staðsetningu þar sem allir brúðkaupsgestirnir gætu mætt óháð aldri og líkamsformi . „ Við vorum skálaverðir saman í Hvanngili að fjallabaki , upp að Fljótshlíðinni og þar . Við vorum skálaverðir þar þrjú sumur og hún var þar líka með foreldrum sínum þegar hún var yngri . Við þekkjum þetta svæði því eins og handarbakið á okkur , maður á pínu í því , “ segir Elvar um valið þeirra á staðsetningu fyrir stóra daginn . „ Ég bjó með mömmu og pabba í Hvanngili þrjú sumur og við vorum þrjú systkinin . Skálavarðahúsið var 12 fermetrar og við bjuggum bara þar allt sumarið . Það var ekki hiti , takmarkað rafmagn og maður þurfti alltaf að fara út til að fara á klósettið . Þetta var mjög skemmtilegur tími og við ákváðum að fara saman í þetta aftur , “ segir Ragna . Gengur merkilega vel Þau gætu alveg hugsað sér að fara aftur í skálavörslu á svæðinu með börnin sín með sér og leyfa þeim líka að upplifa slíkt ævintýri . Útivist , fjallgöngur og ferðalög eru þeirra aðal áhugamál og fara þau til dæmis alltaf í langt ferðalag á hverju sumri þegar þau eru í sumarfríi . Þau eiga stóran bíl sem hægt er að sofa í og ferðast því á honum í nokkrar vikur með börnin á hverju sumri . „ Við pökkum í bílinn , ferðumst um landið og upplifum alls konar ævintýri , “ segir Elvar . „ Það gengur alveg merkilega vel , “ segir Elvar um það hvernig þau láta vaktavinnu og björgunarsveitarstörf ganga upp meðfram fjölskyldulífinu . „ Við fáum vaktaskemu svolítið langt fram í tímann og getum sagt aðeins til hvernig við viljum vinna og þá getum við reynt að samræma vaktirnar okkar . “ Hann viðurkennir að það sé oft erfitt að vera á vöktum til skiptis og það koma tímar þar sem þau ná ekki að eyða miklum tíma tvö ein . Á móti fái þau oft gæðatíma saman og með börnunum þegar þau eru í vaktafríi , suma morgna þurfi þau ekki að drífa sig af stað með þau eldsnemma í leikskólann . „ Það hefur líka alveg komið fyrir að við förum virka daga upp í sumarbústað og fáum bara frí fyrir krakkana í leikskólanum . Þá erum við kannski helgina í vinnu en tökum þá virku dagana í frí á móti . En það verður erfiðara þegar hún fer í skóla í haust , þá getur maður ekki kippt henni í burtu eða mætt klukkan tíu í skólann . Þá kemur meiri regla á lífið , “ segir Ragna . Leigjandinn passar börnin „ Við höfum líka fengið mikla hjálp og svo erum við með stelpu sem leigir á neðri hæðinni . Það hefur hjálpað okkur mikið , “ bætir hún svo við . Elvar segir að þetta sé sérstaklega hjálplegt ef Ragna er á vakt á Landspítalanum og hann er á bakvakt hjá Landhelgisgæslunni og er kallaður út . „ Þá þarf hún bara að vera heima og vera tilbúin að koma upp ef þarf . “ Ragna nefndi það á kaffistofunni í vinnunni hvort samstarfsfólkið vissi um einhvern sem væri að leita að íbúð . Hjúkrunarfræðingur þar segir þá að hún eigi dóttur sem sé á leið í nám og vanti íbúð til leigu . „ Hún var vön börnum og fékk leiguna ódýrt gegn því að vera tilbúin til að hjálpa okkur . Þetta hefði ekki getað verið betra , þetta bara æxlaðist svona . Akkúrat . “ segir Ragna . Hún segir að auðvitað sé gott fyrir hjónabandið að stundum eru þau tvö barnlaus í einhverja tíma á meðan börnin eru á leikskólanum . Daginn sem blaðamaður hitti þau voru þau saman heima , hún nývöknuð eftir næturvakt og hann á leið á kvöldvakt . „ En það getur verið mikið vaktaálag . Það hefur alveg komið fyrir að við höfum unnið allar helgar mánaðarins á móti hvort öðru . “ Bíll fjölskyldunnar hefur fylgt þeim í mörg ævintýri . Mynd úr einkasafni Mikilvægt að njóta dagsins Hjónin láta vinnuna , álagið og öll útköllin ekki hafa áhrif á sambandið sitt . En þau viðurkenna fúslega að það hafi reynt á hjónabandið að byggja hús saman . Þau byggðu sér hús og gerðu mikið sjálf á sama tíma og þau voru með nýfætt barn og bæði í vaktavinnu . Lífið var eitt stórt púsluspil . „ Já það gerði það . Ég held við ættum ekkert að skafa af því , það kom svolítið eftir á þegar húsið var risið og maður var að reyna að koma sér aftur í þessa venjulega rútínu . Það vantaði svolítið þennan tíma bara fyrir okkur . Það kom alveg erfitt tímabil en við náðum að vinna okkur út úr því . Það sem hefur hjálpað okkar hjónabandi og sambandi mjög mikið er að við tölum mikið saman . Ef það er eitthvað að þá bara ræðum við málin þangað til að við komumst niður á lausn . Við erum líka farin að þekkja hvort annað mjög vel . Stundum þarf maður líka frítíma , “ segir Ragna . Þau reyna því að skiptast á að taka tíma fyrir sig sjálf , sem einstaklingar . Nú er húsið alveg tilbúið og segja þau að þetta hafi algjörlega verið þess virði , þau eru flutt í sitt framtíðarhúsnæði og gátu sparað með því að gera mikið sjálf . En þau ætla samt aldrei að byggja aftur . „ Ég hef líka reynt að tileinka mér frá mömmu minni ákveðið æðruleysi . Að komast í gegnum hlutina . Maður þarf bara stundum að njóta dagsins og vera ánægður með það sem maður hefur og það sem maður gerir . Eitthvað sem er stundum erfitt , “ segir Elvar . „ Að missa ekki sjónar á því sem skiptir máli , við erum heilbrigð og við eigum tvö heilbrigð börn . Við eigum þak yfir höfuðið , “ bætir Ragna við . Velja hvort fer í útkall Elvar og Ragna hafa verið meðlimir í Hjálparsveit skáta í Kópavogi í mörg ár og byrjuðu bæði um leið og þau höfðu aldur til þess . „ Mamma og pabbi eru bæði björgunarsveitarfólk og mamma var formaður Hjálparsveitar Kópavogs í langan tíma . Þannig að ég svolítið fæðist bara inn í hjálparsveitina , “ segir Ragna og hlær . „ Ég byrjaði um leið og ég mátti byrja , þegar ég var 17 ára gömul . “ Ragna byrjaði árið 2002 og Elvar byrjaði árið 2000 . Bæði voru þau með bakgrunn úr skátunum . „ Ég hafði svo mikinn áhuga að ég fékk að byrja hálfu ári fyrir afmælið mitt , “ útskýrir Elvar . „ Skátastarfið leiddi mig út í þetta og útiveran . “ Áður fyrr voru þau oft saman í útköllum en eftir að þau urðu foreldrar fer yfirleitt bara annað þeirra í útkall í einu . Meta þau þá eftir tegundar útkallsins hvort þeirra eigi að stökkva af stað , enda hafa þau ólíka sérhæfingu og styrkleika . „ Áður en við eignuðumst börn þá áttum við bara heima þarna , hvert einasta kvöld fór í þetta . Við fórum í hvert einasta útkall sem kom , “ segir Elvar . Ragna bætir við að allir í björgunarsveitinni séu vinir þeirra og því sé þetta líka eins og félagsmiðstöð . „ Fyrir mig þá er þetta fyrst og fremst félagsskapurinn , númer tvö er síðan þetta adrenalín í kringum þetta starf og útköllin og svoleiðis , “ segir Elvar . „ Þegar maður byrjar er þetta frekar stíft prógramm í tvö ár . Námskeið allavega aðra hverja helgi og þú þarft að mæta eitt kvöld í viku á vinnukvöld og frekari námskeið . Fyrstu árin svona eftir að þú byrjar er svolítið ætlast til að þú mætir í útköll , “ segir Ragna . Þriðja fjölskyldan þeirra Ragna viðurkennir að það hafi verið erfitt að þurfa að minnka við sig eftir að hún varð mamma . „ Þá þurftum við að fara að skiptast á , hvort okkar myndi fara út í Skemmu , við köllum alltaf björgunarmiðstöðina það . Svo sérstaklega eftir að þessi tveggja ára kom þá hefur þetta svolítið minnkað . “ Börnin eru þó byrjuð að fara stundum með foreldrum sínum upp í björgunarmiðstöðina . „ Eins og eftir þetta útkall núna í Skálpanesinu á Langjökli þá tók ég strákinn með mér að ganga frá og honum finnst það ótrúlega spennandi , að skoða snjóbílinn og svona . “ Alveg eins og Ragna ólst sjálf upp í kringum björgunarsveitina þá munu þeirra börn án efa gera það líka . „ Þetta er bara lífsstíll og þetta er þriðja fjölskyldan þín . Við höfum lent í því að einhver hefur slasast eða eitthvað kemur upp á , þá styðjum við rosalega vel við hvort annað . Við hjálpumst að og fólk talar um að þetta sé þriðja fjölskyldan . Við erum miklu meira en bara björgunarsveit sem fer í útköll , “ segir Ragna stolt . „ Svo er gert út á það hjá Kópavogssveitinni og ég veit að það er þannig hjá mörgum öðrum sveitum líka , að við förum í fjölskylduferðir . Við bjóðum mökum og börnum með og það fá allir að taka þátt . Ef makinn er ekki kominn í sveitina þá endar hann oft í sveitinni . “ Elvar kinkar kolli , sammála konu sinni og segir að í dag skipti þau útköllum nokkuð jafnt á milli sín . „ Það fer eftir því hvort okkar kemst og svo kemst maður ekki endilega alltaf , til dæmis ef maður er á vakt hjá vinnunni . “ Ragna bætir við að það skipti líka máli hvernig útkallið er . Nefnir hún sem dæmi að þegar bjarga þurfti 39 á Skálpanesi á Langjökli þá þurfti snjóbíla . „ Þá fór Elvar með þar sem hann er umsjónarmaður snjóbílanna . Ef það kæmi slys eða fjallabjörgun einhvers staðar þá myndi ég fara . “ Ragna er læknir á bráðadeild og kemur hennar þekking og reynsla því að góðum notum í björgunarsveitarstarfinu . „ Við förum samt oft saman og þá reynum við að fá aðstoð frá foreldrum okkar , “ segir Elvar . „ Til dæmis kom tilkynning einu sinni um að snjóflóð hefði fallið uppi í Bláfjöllum . Það reyndist svo þannig að það varð snjóflóð en það var enginn í því en við vissum það ekki í byrjun . Þá fáum við útkallið og mætum bæði út í hjálparsveit og tökum stelpuna með . Af því að mamma er í hjálparsveitinni líka þá fær hún útkallið og af því að þetta var snjóflóð þá er það stórt , svo hún mætir bara út í hjálparsveit gagngert til að taka hana . Hún bara vissi að okkur vantaði pössun . “ Björgunarsveitarfólk úr Hjálparsveit skáta í Kópavogi á leið í útkall . Vísir / Vilhelm Hjálpar að tala um hlutina Þau segjast aldrei hafa íhugað að hætta í hjálparsveitinni eftir erfið útköll , eins og þau sem hafa ekki farsælan endi . Þau vilja frekar auka þátttöku sína ef eitthvað er . „ Út frá störfunum sem við vinnum þá erum við öllu vön . Það eru líka miklu meiri líkur á að maður lendi í einhverju erfiðu í vinnunni heldur en í hjálparsveitinni , “ útskýrir Ragna . Í störfum sínum , á bráðadeild Landspítalans og hjá Landhelgisgæslunni , þurfa þau bæði að upplifa langa og stranga daga og kljást við verkefni tengd veikindum , slysum , og dauðsföllum . Eftir slíka daga hika þau samt ekki við að stökkva af stað ef það kemur útkall frá hjálparsveitinni . „ Þar eru vinir þínir og þú vilt kannski líka hugsa um eitthvað annað . Eins og í störfum okkar , ef maður á erfitt útkall eða eitthvað þá er kannski bara auðveldara að fara í annað útkall , þá léttir það á hinu , “ segir Elvar . Ragna segir að þau hafi bæði þurft að læra að brynja sig . Elvar reynir að taka erfiðu reynsluna ekki inn á sig en segir að það sé samt ekki hægt að gleyma þeim . „ Þetta sest alltaf í bakpokann . Ég man eftir öllum erfiðum tilfellum sem ég hef farið í , þó að ég sé ekki alltaf að hugsa um þau þá man ég . Það segir þér að þetta er einhvers staðar á bak við . “ Hann segir að það sé mjög gott að geta rætt þessar tilfinningar við eiginkonuna , sem hefur í mörgum tilfellum upplifað þær líka . „ Það hjálpar náttúrulega mjög mikið að við erum bæði í þessu og getum spjallað um hlutina og það er náttúrulega bara trúnaður sem gildir . Svona vissa hluti , það er auðvitað margt sem við getum ekki rætt af því að við erum líka bundin trúnaði við skjólstæðinga okkar . En að létta á okkur , það hjálpar ótrúlega mikið . “ Elvar segir að í starfi sínu í áhöfn gæslunnar finni hann líka mikið fyrir því hvað það hjálpar þeim að vera þéttur hópur sem getur talað saman um hlutina . „ Líka að fara yfir hlutina aftur og aftur , hvort maður gerði ekki allt rétt . Það hjálpar til . “ Fjöllin spila stórt hlutverk í lífi hjónanna og trúlofuðu þau sig til dæmis á toppi Herðubreiðar . Mynd úr einkasafni Gott teymi í erfiðum aðstæðum Það kemur fyrir að störfin þeirra mætast og er það oftast við krefjandi aðstæður svo þau horfast varla í augu . „ Ef þeir hafa komið með sjúkling inn á bráðamóttökuna og ég tekið á móti honum , “ segir Ragna . Elvar tekur undir þetta og segir að það sé ekkert skrítið eða óþægilegt að hittast í þessum aðstæðum , þetta sé bara hluti af þeirra lífi . „ Oft segjum við næstum því ekki einu sinni hæ . Maður er bara í sínum fasa . “ Það hefur líka komið fyrir að Ragna sé í bráðateyminu sem er sent með þyrlu Landhelgisgæslunnar í útkall . Elvar segir að þau vinni mjög vel sem teymi , bæði inni á heimilinu og utan þess . „ Við erum búin að vinna mikið saman , við sáum um útivistarskóla Landsbjargar saman í þrjú sumur og svo vorum við að vinna í Hvanngili í skálavörslu í þrjú sumur . Þegar það koma upp slys og eitthvað þá þekkjum við alveg hvað hinn aðilinn getur gert . Við vinnum því vel saman undir slíkum kringumstæðum . Eins og ef við komum að slysi eða einhver slasast í hóp sem við erum að ferðast með þá hjálpar það mjög mikið . “ Þau segja að lykillinn að þeirra góðu samvinnu í krefjandi aðstæðum sé hvað þau séu dugleg að tala saman . „ Það er svolítið eins og þegar maður er að vinna með öðru heilbrigðisstarfsfólki á vettvangi , þá verður maður bara að segja hlutina upphátt , það þýðir ekki að vera að byrgja eitthvað inni í sér . Maður þarf bara að koma hlutunum út ef eitthvað þarf að fara betur , til að hlutirnir gangi vel , “ segir Elvar . Erfitt að geta ekki hjálpað Hjónin hafa bæði helgað líf sitt því að hjálpa öðrum . Þau eru bæði sammála því að það sé mjög erfitt að vita af útkalli einhvers staðar og geta ekki verið á staðnum að aðstoða . „ Sérstaklega eins og ef maður er í sólarlöndum og það er brjálað veður heima og það er allt í gangi , “ segir Elvar . Ragna skellir þá upp úr og segir að hún gleymi aldrei fjölskylduferðinni þeirra til Flórída . „ Við vorum þarna og mamma og pabbi , bræður mínir og kona þess eldri og við erum öll í hjálparsveitinni . Það var enginn þarna sem var ekki í björgunarsveitinni . Það var brjálað veður á höfuðborgarsvæðinu , allt ófært innanbæjar og allir bílarnir okkar , snjósleðarnir og snjóbíllinn farnir úr húsi . Ég á sko mynd af þessu . Þeir sátu þarna á sundskýlunum á sundlaugarbakkanum fyrir framan tölvuna að fylgjast með þessu og þeir voru brjálaðir , þeir ætluðu bara heim . “ Elvar segist aldrei gleyma útkalli sem hann fór í þegar bíll fór ofan í sprungu á Hofsjökli árið 2006 . Um þrjú hundruð björgunarsveitarmenn voru kallaðir til vegna slyssins , auk lögreglu , slökkviliðs - og sjúkraflutningamanna . Björgunarmenn voru í lífshættu allan tímann , enda margar sprungur á svæðinu . „ Það lést einn í þessu slysi en bjargaðist einn . Við Ásgeir félagi minn vorum að koma úr skíðaferð í Austurríki og við fengum símtalið þegar við vorum að labba út úr flugstöðinni og var óskað eftir snjóbíl upp á Hofsjökul . Það er mjög eftirminnilegt að fara beint úr skíðaferðinni í svona verkefni . “ Frá aðstæðum uppi á Langjökli við björgunina . Landsbjörg Aldrei í erfiðari aðstæðum Elvar segir að í útkallinu á Langjökli í síðustu viku hafi hjálpað hvað hópurinn var þéttur og vann vel saman enda voru aðstæður mjög erfiðar . Ragna var á meðan í bækistöð björgunarsveitarinnar í Kópavogi . „ Hópurinn er í húsi og samrýmir hverjir eiga að fara og þess háttar . Þetta ótrúlega góða fólk er í húsi allan tímann að sinna alls konar málum á meðan aðrir eru í aðgerð . Til dæmis eins og þegar við vorum búin að vera í 17 tíma útkalli þá voru þau búin að skaffa bílstjóra til að keyra vörubílinn , snjóbílinn og jeppana til baka í bæinn enda var mannskapurinn sem var á tækjunum mjög þreyttur . Þau eru líka að sjá til þess að við fáum að borða og allt þess háttar , það er ótrúlega flott utanumhald , “ segir Ragnar . 39 ferðamönnum var bjargað af jöklinum þessa nótt og voru börn í hópnum , það yngsta sex ára . „ Ég er búinn að vera í nítján ár í björgunarsveitinni og hef farið í ótal mörg útköll , alls konar útköll , bæði á sjó og á landi og fjöllum og hvað eina . Síðan líka í vinnunni minni . En ég held að þetta séu mest krefjandi aðstæður sem ég hef verið í , þetta útkall . En það gekk samt ótrúlega vel hjá okkur eins og á snjóbílnum af því að við erum svo þéttur hópur og þekkjum mörk hvers annars . Við erum að draga fram það besta úr hverjum einstakling og nýta þá í það sem þeir eru bestir í að gera . Þá gengur þetta bara eins og smurð vél . “ Mikið hefur verið rætt um ákvörðun ferðaþjónustufyrirtækisins Mountaineers of Iceland að leggja af stað í þessa ferð með ferðamennina þegar veðurspáin var svona slæm . Elvar og Ragna segja að björgunarsveitarfólkið hafi ekki verið að hugsa um það eða ræða það í þessu útkalli . „ Það er ekki okkar að dæma , okkar skylda er gagnvart fólkinu , “ segir Ragna . Elvar segir að í útköllum sem þessum sé ekki hægt að gera sér einhverja mynd upp af því hvernig aðstæður verði þegar komið verði á staðinn . „ Maður þarf alltaf bara að gera ráð fyrir því besta og því versta . “ Í þessu tilfelli gátu viðbragðsaðilar verið í samskiptum við fólkið á jöklinum og því vitað stöðuna , það hafi þó ekki verið tilfellið þegar hjónum var bjargað á Langjökli fyrir þremur árum , en Elvar var líka í því útkalli . „ Það var enginn í sambandi við þau og það vissi enginn hvar þau voru . Þá var maður meira svartsýnn , “ segir Ragna . Ragna hefur þurft að fara í útköll með Elvari vegna vinnunnar . Hann segir að þau vinni vel saman í erfiðum aðstæðum . Mynd úr einkasafni Mikið hefur verið um útköll síðustu vikur , mörg vegna veðursins . Álagið á björgunarsveitum landsins hefur því verið óvenju mikið . Elvar og Ragna segja að suma mánuði komi engin útköll svo það eru miklar sveiflur í þessu sem erfitt er oft að spá fyrir um . Mörg útkallanna leysast hratt og vel og rata ekki í fjölmiðla . „ Það sem helst yfir allt árið og eru svona svipuð útköll allt árið eru útköllin á bátinn hjá okkur því það er sjósókn allt árið jafnt og þétt , þannig að það eru ekkert einhverjar hæðir og lægðir í því . “ Ragna segir að þau hafi líka komið að slysum þegar þau eru hvorki á vakt í vinnunni né við björgunarsveitarstörf heldur sjálf á ferðalagi í sínum frítíma . Nefnir hún sem dæmi fótbrot , mann sem fór úr axlarlið og hryggbrotinn einstakling . Einnig bráðaofnæmi einstaklings í fjallgöngu . Elvar segir að þau atvik sem sitji mest í sér séu frekar vinnuútköll heldur en björgunarsveitarverkefni . „ Þegar við erum kallaðir út þá er það oftast eitthvað sem er alvarlegt . Það er eitthvað sem maður gleymir kannski ekki auðveldlega . “ Elvar segir að það geti oft verið erfitt að ná sér niður til að fara að sofa eftir útköll , enda adrenalínið ennþá á fullu . Hann reyni þó að hugsa ekki of mikið um þetta eftir að hann er kominn heim . Ragna bætir þá við : „ Maður gerir alltaf sitt besta og veit að maður gerði sitt besta , stundum er það bara ekki nóg . “ Laust eftir hádegi tilkynnti áhöfn þyrlu Landhelgisgæslunnar að búið væri að finna lík í Núpá við Fossgil . Líkið er talið vera af piltinum Leif Magnus Grétarssyni Thisland sem saknað hefur verið frá því á miðvikudagskvöld .