Birgir Thorlacius er gjaldþrota útrásarvíkingur , fráskilinn og meðvirkur Al-anon-félagi sem rannsakar sviplegt andlát móður sinnar . Úr Vormönnum Íslands : Birgir var strax í barnæsku heltekinn af því að græða peninga . Hann ætlaði ekki að enda eins og afi hans eða pabbi . Hann ætlaði að verða ríkur . Við vorum tíu ára þegar Biggi dró okkur Nonna niður í bæ og lét okkur fjárfesta blaðburðarpeningana í myndum og plakötum af Wham og Duran Duran . Svo fórum við upp í Breiðholt með góssið og Biggi seldi stelpunum þetta og sagði pabba sinn hafa keypt í útlöndum . Þetta var í þá daga þegar venjulegt fólk komst aldrei til útlanda . Á þessum árum ferðaðist Júlli um heiminn . Hann var gangandi kraftaverk . Eins og alkóhólistar eru svo oft . Honum tókst að sinna starfi sínu sem flugvélstjóri svo árum skipti blindfullur . Oftar en eki lá við stórslysi en samstarfsfólk hans kóaði með honum . Það gerðu mamma hans og pabbi líka . Þegar hann kom í heimsókn var komið fram við hann líkt og hann væri konungborinn . Meira aðs egja Geiri , sem yfirleitt var durtur , lyftist allur upp og settist inn í eldhús til að heyra sögur frá Asíu og Afríku . Júlli talaði og talaði og krakkarnir hans , Biggi og Siga , sátu uppi á eldhúsborði hjá ömmu sinni og hlustuðu . Gamla konan bakaði pönnukökur og vöfflur eins og alltaf . Hún gaf fólki að borða . Það var hennar hlutverk . Afi hans einbeitti sér að því að drekka ekki . Biggi man ekki til þess að þau hafi nokkurn tímann talað saman . Geiri gullpungur átti sín góðu augnablik í vinnunni þegar Biggi var krakki . Þegar hann súrsaði hrútspunga og blóðmör og lyfrarpylsu , sviðasultu og grísalappir , þá fékk hann frið í sálina . Gleymdi brennivíninu sem hann hugsaði um daglega . Besti vinur Geira í afurðasölunni var Halim Al : ,, Indælismaður og hörkuduglegur , ” sagði Geiri um þennan fyrrverandi vinnufélaga sinn þegar Halim rændi dætrum sínum og fór með þær til Tyrklands . Honum þótti eiginkonan vanhæft foreldri og alkóhólisti . Útlendingar komast oft að þeirri niðurstöðu um íslenska foreldra . Júlli hefði aldrei haft hugmyndaflug til að gera allt sem sonur hans gerði þegar við vorum krakkar . Biggi var alltaf að fá nýjar hugmyndir um hvernig við gætum grætt peninga . Við héldum tombólu til styrktar hungruðum börnum í Eþíópíu og stálum gróðanum . Við seldum Helgarpóstinn og DV og skiluðum ekki sölugróðanum aftur til útgáfunnar . Við bárum allir út Moggann og einn daginn skiluðum við ekki rukkunarpeningunum . Þetta var fyrir tíma vísakorta og blaðburðarbörnin sjálf rukkuðu inn fyrir Mogga . Við gerðum það sama við DV , Þjóðviljann , Tímann og Alþýðublaðið . Þegar við urðum eldri fékk Biggi þá hugmynd að við skyldum vakta kóræfingar í Fella - og Hólakirkju og ræna veskjum af kórfélögum . Þeir hengdu yfirhafnir sínar upp í fatahenginu . Og þegar Nonni komst í samband við landasala fórum við að selja landa í Fellunum . Biggi fékk þá humgynd að þynna hann út með vatni . Við seldum unglingum tópas og töldum þeim trú um að það væri hass og bruddum niður magnýl og seldum sem amfetamín . Þetta var á þeim árum þegar við Nonni héldum enn að við ættum ekki í neinum vandræðum með áfengi og fíkniefni . Bigga var sama . Hann vildi bara græða peninga .