Faðir Edwins vann við stjórnunarstörf í tryggingaviðskiptum . Í grunnnámi við Chicago-háskóla lagði hann stund á stærðfræði , stjörnufræði og heimspeki en varði síðan þremur árum við Háskólann í Oxford í Englandi þar sem hann las lög og spænsku og lauk meistaraprófi í því tungumáli . Banamein hans var segastífla í heila en engin útför var haldin og legstaður hans er óþekktur . Við vitum nefnilega síðan á nítjándu öld að þær eru mislangt í burtu og ljós dofnar eftir því sem ljósgjafinn er fjær okkur . Einnig má nota samsvarandi aðferð til að finna fjarlægð jarðar frá sól og fjarlægðina til hinna reikistjarnanna á hverjum tíma . Ýmsar aðrar aðferðir komu í kjölfarið og menn gátu smám saman mælt veglengdir til sífellt fjarlægari stjarna . Og um leið var þá hægt að segja til um raunbirtu og bera hana saman . Þetta er hægt að gera þó að sefítinn sé býsna langt í burtu . Á þessum tíma þekktu menn aragrúa af stjörnuþokum ( e. nebulae ) sem svo voru nefndar en í mörgum þeirra fundust sefítar . Meðal annars fann Hubble margar þess konar stjörnur í Andrómeduþokunni , og hann notaði þetta til að finna til dæmis fjarlægð hennar . Hubble bar nú þessar mælingar saman við fjarlægðarmælingarnar og komst að þeirri niðurstöðu að rauðvikið stendur í beinu hlutfalli við fjarlægðina . Hlutfallsfastinn er síðan nefndur fasti Hubbles og reglan um þetta nefnist lögmál Hubbles ; það var sett fram árið 1929 . Hubbleslögmál hefur staðist tímans tönn allar götur síðan og fellur til dæmis ágætlega að kenningunni um Miklahvell . Heildarlýsingin sem hér hefur verið gefin hefur hins vegar þróast í ýmsum öðrum atriðum og hvetjum við lesendur til að kynna sér þau til dæmis í nýlegum gögnum sem nefnd eru hér á eftir .