Synjunin byggðist á því að lögbundinn umsagnaraðili , Reykjavíkurborg , hefði lagst gegn veitingu leyfisins af skipulagsástæðum . Í dóminum var tekið fram að ekki yrði séð að sameining málanna hefði neinu breytt varðandi niðurstöðu um þá dómkröfu sem stefnandi hafði uppi í málinu . Nýrri málsástæðu stefnanda , sem fyrst kom fram við aðalmeðferð , um að umsögn Reykjavíkurborgar væri haldin ógildingarannmarka var hafnað sem of seint fram kominni , en jafnframt efnislega . Í samræmi við málsúrslit var stefnda dæmdur málskostnaður úr hendi stefnanda . Stefnandi höfðaði málið til heimtu skuldar samkvæmt reikningi . Ágreiningur var um tímagjald , auk þess sem deilt var um fjölda vinnustunda , gæði verks o.fl . Féllst dómurinn á kröfu stefnanda í öllu verulegu . Stefnandi höfðaði málið til heimtu skuldar samkvæmt reikningi . Ágreiningur var um tímagjald , auk þess sem deilt var um fjölda vinnustunda , gæði verks o.fl . Féllst dómurinn á kröfu stefnanda í öllu verulegu . Sýslumaðurinn á Norðurlandi eystra hefur eftirlit með því að skráð trúfélög uppfylli ætíð skilyrði laga nr. 108 / 1999 um skráð trúfélög og lífsskoðunarfélög . Dómurinn komst að þeirri niðurstöðu að sýslumaður hefði í öndverðu haft lagaheimild til þess að stöðva greiðslur sóknargjalda til stefnanda . Það var jafnframt niðurstaða dómsins að stefnandi hefði ekki enn sem komið væri veitt sýslumanni fullnægjandi upplýsingar til þess að sýslumaður gæti lagt mat á það hvort stefnandi uppfyllti skilyrði laganna . Skilyrði þess að stefnandi ætti óskoraðan rétt til greiðslu sóknargjalda úr ríkissjóði voru því ekki komin fram . Ríkið var því sýknað af kröfu hans .