94 Já , heill og heiður , Halld'ór okkar góður ! f ) ú hjartans J ) estu óskum kvaddur sjert ; f ) ví fní ert . vinur vorrar gömlu inóður og vilt ei sjá , að henni neitt sje gert . Gakktu með karlmanns hug að straungu starti studdur við dug og lagasverðið bjart . og' miðla þrátt af þinnar móður arli þeini , sem að glata sínum bvóðurpart . Og heill og heiður , hinir landar góðu ! sem hólmann gamla farið nú að sjá , þar sem að vorar vöggur áður stóðu og vinarorðið fyrst á túngu lá . Hamíngjan veiti voru fósturláði , svo verði mörgum deyfðarvana breytt , allan þann stýrk af ykkar beggja ráði , sern alúð , fjör og kraptar geta veitt . ; þaö er svo tæpt , að trúa heimsins glauml , því táradöggvar falla stundum skjóít og vinir berast burt á tímans straurui og blómin fölna á einni hjelunótt ; því er oss best að forðast raup og reiði og rjúfa hvurgi trygð nje vinarkoss , enn ef við sjáum sólskinsblett í heiði , að setjast allir þar og g'leðja ogs .