Frá fiskmarkaði erlendis . Margir vænta þess að stærstu sóknarfæri íslensks sjávarfangs séu á netinu en þá þarf að tryggja stuttan sendingartíma . AFP Það kviknaði á peru hjá Ólafi Matthíassyni þegar hann las viðtal í Morgunblaðinu við saltframleiðanda sem barmaði sér yfir því hve risastórt skref það getur verið fyrir lítil íslensk framleiðslufyrirtæki að taka stökkið út á erlendan markað . Hefur aðeins verið um tvennt að velja : að senda vörur frá Íslandi með pósti , sem væri dýrt og lengdi sendingartímann , eða þá að koma upp vöruhúsi með ærnum tilkostnaði . „ Það er líka inni í myndinni að komast hjá stærri vöruhúsum , en þar þurfa framleiðendur að vera búnir að ná allt annarri stærð og ekkert sem heitir að ætla að þreifa aðeins á markaðinum og sjá viðbrögðin áður en allt er lagt undir . “ Ólafur hefur um árabil stýrt flutningafyrirtækinu North Atlantic Cargo Line , sem sinnir flutningum á milli N-Ameríku og Evrópu , og hafði aðgang að rúmgóðu vöruhúsi í Virginíu . Hann kom auga á hvernig mætti útvíkka reksturinn , íslenskum sprotum til framdráttar , og nýta aðstöðuna til að opna vöruhús og dreifa þaðan pöntunum til kaupenda vítt og breitt um Bandaríkin . Nú er þessi viðskiptahugmynd orðin að sjálfstæðu fyrirtæki sem fengið hefur nafnið Ísafold Distribution Center ( www.isafolddc.com ) . Samhliða því var ákveðið að flytja starfsemina frá Virginíu til Portland í Maine , þar sem flutningaskip Eimskips leggjast að bryggju vikulega , og opna þar nýtt vöruhús með aðstöðu til að meðhöndla kæli - og frystivörur . Sonur Ólafs , Alexander , er framkvæmdastjóri Ísafoldar og flutti frá Los Angeles til Portland til að taka þátt í verkefninu . Ítarlegri umfjöllun má finna í ViðskiptaMogganum , sem fylgdi Morgunblaðinu 7. ágúst .