Þarna lá samanskroppið , vanskapað fóstur með óhugnanlegt andlit . Læknar sem krufðu líkið fundu steinharðnað stúlkufóstur í kviðarholinu . Fróðar konur héldu því fram að slík fóstur væru tilkomin með svartagaldri , en hirðlækninum kom ekki til hugar að trúa slíku . Hann vildi finna líffræðilega skýringu . Í riti sem út kom árið 1718 varð Dionis fyrstur manna til að skýra ástæður þessa fyrirbrigðis . Slík utanlegsfóstur er nú auðvelt að finna og fjarlægja með skurðaðgerð eða lyfjagjöf . En það er þó ekki alveg víst að hið dularfulla fóstur Babilarts hafi verið þessarar gerðar . Fræðilega séð hefði þetta getað verið sníkjutvíburi , rétt eins og presturinn hélt fram . En þetta afar sjaldséða fyrirbrigði var ekki viðurkennt fyrr en á 19. öld .