Fyrir tólf árum sagði ég við tvíburana mína að mér hefði ekki enntekist að gráta yfir því að faðir minn væri dáinn . Þá voru sextán árliðin frá dauða hans . Tvíburarnir voru tíu ára þegar þetta var . Þeirvoru ekkert að hugsa málið , annar þeirra sagði mér að hugsa um alltþað góða sem tengdist honum , og ég skyldi gera það í viku . Og hinnbætti við : Ég ætlaði einmitt að segja það sama . Hlutirnir taka tíma . Og nú tólf árum seinna er komin út bók með fallegu minningunum . Bókin heitir Ísbjörninn á Hótel Viktoría , minningabók og hefur að geyma fjörutíu minningar í örsöguforminu .