Þetta er nú meiri hörmungin . Það að koma Bjarna Ben í fjármálaráðuneytið er djörf en spennandi ákvörðun , en ekki svik við vinnandi fólk á Íslandi . Það að taka ákvörðun um að ganga á bak stefnu flokksins þíns er að finnast bakþankar leiðinlegir . Það að taka ákvörðun um að húkka upp með forhertu auðvaldi og fólki sem er ekkert annað en útsendarar íslensku auðstéttarinnar er festast ekki í sögulegri hefndarhyggju . Hvað heldur Steingrímur J. eiginlega að hann sé ? Heldur hann að það sé í hans valdi að láta sem að Sjálfstæðisflokkurinn og Valhöll séu ekki vandamál í samfélaginu , stórkostlegt vandamál sem hefur fætt af sér þá sjúku nýfrjálshyggju sem við erum öll látin lifa við ; sjúka græði auðstéttarinnar , skattaundanskot til skattaskjóla , endalausan niðurskurð , samræmda láglaunastefnu , sadisma þegar kemur að meðferð á flóttafólki , algjöru skeytingarleysi gagnvart náttúrunni og svo auðvitað óheftri og klikkaðri hernaðarhyggju sem að friðarflokkurinn VG tekur nú þátt í eins og ekkert sé ? Ég veit ekkert hvað söguleg hefndarhyggja þýðir . Kannski er það að vera haldin sögulegri hefndarhyggju að muna það sem gerst hefur síðustu áratugi og taka eftir því hvaða afleiðingar það hefur . Þá vil ég bara endilega vera með svoleiðis . En auðvitað er þetta bara bull , eitthvað tilbúið rugl í fólki sem er hefur ekki raunveruleg prinsipp , raunverulega stefnu , raunveruleg gildi , rugl í fólki sem hefur ákveðið að völdin sjálf séu það mikilvægasta og pólitík sé hvort sem er bara leikur sem snúist um það hverjir geti sagt mest ósatt . „ Þegar afrakstur viðræðna var kynntur þingflokknum 13. nóvember 2017 var Kolbeinn Óttarsson Proppé einna fyrstur úr þingliðinu til að lýsa stuðningi við það að hefja formlegar stjórnarmyndunarviðræður . Steingrímur J. Sigfússon segir í bókinni að það ætti ekki að einblína á að flokkarnir tveir sem verið var að fara að mynda ríkisstjórn með bæru ábyrgð á hruninu . Það hafi ekki verið flokkarnir „ sem stofnanir sem ollu hruninu heldur sú stefna sem ákveðnir einstaklingar reyndu að framfylgja “ . Ekki væri hægt að festast í sögulegri hefndarhyggju . “