„ Heimurinn er hættulegur – ekki vegna verka illra manna , heldur hinna sem láta þau afskiptalaus . “ Þessi fleygu orð , sem eignuð eru Albert Einstein , vil ég gera hér að umtalsefni , jafnframt því sem ég þakka heilbrigðisráðherra Íslands fyrir að veita mér það tækifæri að fá að tala hér í dag um þá valdníðuslu og þöggun sem ég hef látlaust sætt sl. 27 ár ár fyrir þær sakir að segja sannleikann . Sem ég geri þó ekki með glöðu geði , því það fæ ég ekki sannað nema með því að sanna sök á valdníðinginn . Sem svo sorglega vill til , að er sjálfur faðir minn , svokallaður . Það er sú pattstaða sem ég hef lengi verið í , en verði ég að velja á milli ættarklíku og sannleikans , vel ég hann . Ég er sum sé hin illræmda Aldís , ef marka má þann fagnaðarboðskap sem umræddur ákærandi hefur síðustu mánuðina stritað við að breiða út um dóttur sína , mig , að ég í almætti mínu hafi kúgað 22 konur til að ljúga upp á hann kynferðisglæpum . Sem er sama rullan sem hinn umræddi ( þá ) hæstvirti maður , þuldi frammi fyrir alþjóð í febrúar árið 2012 , sem meintri sönnun þess að hann væri saklaus af ásökunum Guðrúnar Harðardóttur um kynferðisbrot – með þeim tilætlaða árangri að umræðan í kommentakerfum blaðanna snerist næstu mánuðina um mína meintu „ geðveiki . “ Er mér er annars mikill heiður af – því eins og sumir vita kallaðist „ geðveikt “ fólk hér á öldum fyrir Krist , Guðsfólk – sem það sannanlega er , af minni reynslu að dæma . En ef einhver rannsóknarblaðamaðurinn hefði gaumgæft þau perrabréf er umræddur sendiherra sendi Guðrúnu Harðardóttur í nafni Sendiráðs Íslands – sem enginn gerði , hefði snarlega komið í ljós að þessi svokölluðu „ elskhugabréf “ karlsins til hins móðurlausa barns – sem eru skólabókardæmi um aðferðir þeirra sem níðast á börnum , sanna per se hvern mann hann hefur að geyma . Mann sem prédikar fyrir barninu þar sem það er aleitt í útlandinu , hið góða hlutskipti hinna „ kátu “ hórkvenna – m.a. í því fátæka landi hvers bjargvættur hann segist vera , þ.e. Litháen , og dýr ; nánar tiltekið „ geithafur “ sem í órum sínum girnist konur „ í draumaheimum , “ þ.e. sofandi . Sem svo vill til að er einmitt það sem 6 börn hafa fengið að reyna á eigin skinni , að því er fram kemur á síðunni metoo-jonbaldvin . Þetta sönnunargagn sem starað hefur á þjóðina í líki organdi barns , hefur mönnum einhvern veginn yfirsést , og ekki að furða , því umræddur fyrrverandi formaður Alþýðuflokksins er reyndur í pólitískum vélabrögðum og kann aðferðina ad nominem , þ.e. að knésetja sendiboðann , sem á að heita ég . Og rembist við það enn í þeim tilgangi að beina athyglinni frá glæpunum sínum tuttugu og þremur og að mér , hinni „ veiku “ dóttur , á mannorðsaftökupallinum . Og hefur bara tekist það býsna vel , fyrir aðstoð fjórða valdsins , fjölmiðlanna . Því viðtöl við hann , mér til höfuðs , og greinarskrif , frá og með árinu 2012 , eru a.m.k. 66 , en viðtölin við mig tvö . Þ.e. það sem Ingibjörg Dögg Kjartansdóttir tók í nafni í DV árið 2013 og það sem hetjurnar Helgi Seljan og Sigmar Gumundsson tóku í trássi við yfirboðara sína á RÚV þann 17. janúar sl. – sem ég nauðbeygð þáði af því sama tilefni að fá komið vörnum við gegndarlausum lygum „ föðurins “ og hefur nú stefnt mér fyrir ! Í umræddu viðtali í Morgunútvarpi Rásar 2 , rak ég málavexti – ólíkt honum , með vísan í framlögð gögn , sem í allra stystu máli eru þeir að kynferðisbrotaþoli hefur sætt nauðungarvistun að beiðni gerandans , vegna meints „ geðhvarfasjúkdóms “ sem hann sannanlega aldrei hefur verið haldinn . Þ.e. ég ! En það er einmitt þessum ranga stimpli , sem geðlæknar Landspítalans færðu kynferðisbrotamanninum á silfurfati , sem hann nú hampar frammi fyrir þjóðinni því til marks að hann sé saklaus af ásökunum allar um kynferðisbrot . Snilld ! Reyndar er hún ekki uppfinning umrædds vélráðamanns , þessi aðferð , en sérlega hentug til að velta úr sessi andstæðingum og er , eins og flestar pólitíkur vita , margnotuð . „ Af hverju hefur þá maðurinn aldrei verið kærður , því við búum jú í réttarríki ? , “ spyrja varðhundar umrædds barnaníðings – sem taka hann á orðinu í drottningarviðtalinu á RÚV þann 3. febrúar sl. – þar sem mér reiknast til að hann ljúgi á mínútu fresti , að „ þetta “ þ.e. níð hans á börnum hafi „ aldrei verið kært “ – sem er auðvitað ekki rétt , því í þrígang hef ég reynt að koma lögum yfir þennan síkynferðisbrotamann . Í fyrsta sinni þann 19. ágúst árið 1992 , þá ég hótaði umræddum þáverandi utanríkisráðherra kæru vegna kynferðisbrots hans gagnvart 14 ára stúlku , með þeim málalyktum að ég , frelsissvipt á geðdeild LSH , var á korteri greind með geðhvörf , og látin sæta nauðungarvistun mánaðarlangt , án lagaheimildar , þar sem hún var ekki borin undir æðri yfirvöld ( þ.e. ráðuneyti og dóm ) eins og bar lögræðislögum samkvæmt . Í annað sinnið þann 13. 4. 2002 , er ég tilkynnti ( þá ófyrnt ) kynferðisbrot þessa þáverandi sendiherra , gagnvart Guðrúnu Harðardóttur til lögreglunnar , með þeim málalyktum að ég , 10 mínútum seinna , var handtekin fyrir beiðni sendiherrafrúarinnar – sem ég hafði nokkrum dögum áður leitt í allan sannleikann um níð hans gagnvart 6 stúlkubörnum , og síðan nauðungarvistuð vegna meintra ranghugmynda um kynferðisbrot sendiherrans , beiðanda nauðungarvistunarinnar . Í þriðja sinnið þann 8. 10. 2013 , er ég lagði fram kæru á hendur umræddum fyrrverandi sendiherra Íslands vegna meiðyrða - og mannréttindabrota hans , er sætti frávísun lögreglustjórans á höfuðborgarsvæðinu af þeirri yfirlýstu ástæðu að kynferðisbrot kærða féllu ekki undir 22. kafla alm. hgl. “ og „ að öðru leyti “ þættu hin kærðu brot ( og þ.m.t. ólögmætar frelsissviptingar , sem teljast til alvarlegustu brota alm. hgl. ) „ ekki efni “ í rannsókn . Þess valdandi að kæra þessi sætti ekki rannsókn . Ekki frekar en kæra Guðrúnar Harðardóttur , þáverandi sendiheranum á hendur árið 2005 , er sætti frávísun árið 2007 , af þeirri uppgefnu ástæðu að hin kærðu brot væru ýmist fyrnd eða ættu ekki undir íslenska refsilögsögu . Ég kenni mönnum hugarhik og helst að sinna öngu . Það eru verst hin þöglu svik að þegja við öllu röngu . Svo kvað Arne Garborg . Búum í höfðingjasleikjuveldi ? Er nema von að ég spyrji ? Er það frétt , að lögreglustjórinn á höfuðborgarsvæðinu – sem sakamálalögum samkvæmt ( 52. gr. ) skal hefja rannsókn út af vitneskju um refsivert brot , hvort sem honum hefur borist kæra eða ekki , og var upplýstur um það þann 7. júní sl. , að umræddur gerandi hefur nú verið borinn sökum um kynferðisbrot af 43 aðilum , lætur það afskiptalaust ? Er það frétt , að Hörður Jóhannesson , fyrrverandi aðstoðarlögreglustjóri , varð uppvís að því ( vegna uppljóstrunar Jóns Baldvins Hannibalssonar þann 4. 2. 2019 ) að hafa gefið út skjal í nafni „ lögreglunnar á höfuðborgarsvæðinu “ þann 5. 1. 2012 , upp á þá lygi , lögreglugögnum samkvæmt , að Jón Baldvin og Bryndís Schram hafi „ aldrei kallað á lögreglu eða beðið um aðstoð af neinu tagi “ mín vegna “ – eins og lögreglustjóranum á höfuðborgarsvæðinu var gert kunnugt um þann 7. júní sl. , er hefur látið það afskiptalaust ? Er það frétt , að rannsóknarlögreglan í „ samantekt “ sinni á „ aðalatriðum “ kæruskýrslu minnar – sem tekin var upp á myndband – er ég nú loks hef í höndum , hefur gerst sek um að leyna þeim upplýsingum sem ég veitti til sönnunar kærunni , með þeim málalyktum að þáverandi lögreglustjóri höfuðborgarsvæðisins , yfirmaður fyrrgreinds Harðar Jóhannessonar , byggði þá ákvörðun sína að vísa frá kærunni – eins og síðan ríkissaksóknari sem staðfesti þá ákvörðun , ýmist á röngum eða ófullunægjandi upplýsingum – eins og lögreglustjóranum á höfuðborgarsvæðinu var gert kunnfjugt um þann 16. janúar árið 2018 , er látið hefur það afskiptalaust ? Mér – sem hef látið dómsmálaráðherra í té gögn er sanna að ofangreindar staðhæfingar eru réttar , finnst þetta vera fréttir . En þér ? Það er spurningin . Ræðan var flutt á morgunverðarfundinum „ Aðgát skal höfð “ sem heilbrigðisráðuneytið hélt á Grand Hótel 31. október . Umfjöllunarefni fundarins voru viðmið í umfjöllun fjölmiðla um geðheilbrigðismál . Höfundur er lögfræðingur , leikkona , kennari og rithöfundur .