Barnabókin Der Räuber Hotzenplotz eftir Otfried Preußler , myndir eftir J. F. Tripp . Kom áður út í þýðingu Huldu Valtýsdóttur og útgáfu Helgu og Huldu Valtýsdætra , Reykjavík árið 1967 . Hér segir frá ævintýrum Kaspers og Jobba , sem hefjast þegar Rummungur ræningi gerist svo kræfur að stela kaffikvörninni hennar ömmu . Vinirnir tveir ætla að handsama ræningjann og endurheimta kvörnina , en það reynist þrautin þyngri . Úr bókinni Amma var svolítið áhyggjufull , en Kasper og Jobbi höfðu tekið ákvörðun . Þeir ætluðu að taka Rummung ræningja fastan og færa ömmu aftur kaffikvörnina sína . Því miður vissu þeir ekki hvar fylgsni Rummungs var . „ Við munum fljótlega komast að því , “ sagði Kasper og eftir að hann var búinn að íhuga það vandlega fram á sunnudag skellti hann allt í einu upp úr . „ Hvers vegna ertu að hlæja ? “ spurði Jobbi . „ Vegna þess að ég veit núna hvað við þurfum að gera . “ „ Og hvað er það ? “ „ Þú sérð það rétt bráðum . “ Kasper og Jobbi sóttu gamlan , tóman kartöflukassa niður í kjallarann hjá ömmu og fóru með hann inn í garðinn . Því næst fylltu þeir kassann af fíngerðum hvítum sandi . „ Og hvað svo ? “ „ Nú setjum við lokið á . “ Þeir lögðu lokið á kartöflukassann og Kasper sótti nokkra nagla og hamar . „ Jæja , negldu nú , Jobbi ! Og eins fast og þú getur ! “ Jobbi kinkaði kolli og tók til við verkið . Fyrsta hamarshöggið lenti beint á þumlinum á honum . Ansans ári var það sárt . En hann beit á jaxlinn og hélt ótrauður áfram að negla , k rétt eins og hann væri sérstaklega viðurkenndur kartöflukassaneglari . Á meðan sótti Kasper stóran málningarpensil í geymsluna og hrærði í rauðri málningu í fötu . Þegar hann sneri til baka með málningarfötuna og pensilinn , var Jobbi rétt búinn að berja á þumalinn á sér í fimmtugasta og sjöunda skipti . Lokið var neglt fast . „ Jæja , leyfðu mér nú að taka við , “ sagði Kasper . Hann dýfði penslinum djúpt í rauðu málninguna og skrifaði síðan Jobba til ómældrar undrunar með stórum , áberandi bókstöfum á kartöflukassann :