Messier 53 eða NGC 5024 er kúluþyrping í stjörnumerkinu Bereníkuhaddi . Hún er í um 60.000 ljósára fjarlægð . Þúsundir stjarna mynda þessa kúluþyrpingu , Messier 53 , sem Hubblessjónaukinn hefur náð hnífskarpri mynd af . Þyrpingin er bundin þétt saman af þyngdarkraftinum og af þeim sökum nánast kúlusamhverf en þéttist þegar nær dregur miðjunni . Þessar risavöxnu glitrandi kúlu eru síður en svo sjaldséðar . Í Vetrarbrautinni okkar eru þekktar um 150 kúluþyrpingar og er Messier 53 þeirra á meðal . Hún er í útjaðri Vetrarbrautarinnar , nánast jafnlangt frá miðju hennar og frá sólinni , þar sem finna má fjölmargar aðrar kúluþyrpingar . Þótt kúluþyrpingar séu tiltölulega algengar sagði William Herschel þær „ ein fallegustu fyrirbæri sem ég man eftir að hafa séð á himinhvolfinu “ . Auðvelt er að sjá hvað hann á við . Kúluþyrpingar eru mun eldri og stærri en lausþyrpingar . Almennt er talið að þær innihaldi mun eldri og rauðari stjörnur en mun færri bláar , massamiklar stjörnur . Messier 53 hefur hins vegar komið stjörnufræðingum á óvart með óvenjumörgum stjörnum sem nefnast bláir flækingar . Við fyrstu sýn virðist sem bláir flækingar , sem eru ungar stjörnur , séu í andstöðu við kenningar um þróun stjarna . Talið er að allar stjörnur í kúluþyrpingum myndist samtímis og fylgi því allar tiltekinni stefnu sem ákveðin er með aldri þyrpingarinnar og byggir á massa stjarnanna . En bláir flækingar fylgja ekki þessari reglu . Þeir eru nefnilega mun bjartari og miklu yngri en þeir ættu að vera ! Þótt margt sé enn á huldu um þá , má líklega rekja uppruna þeirra til árekstra stjarna í þéttustu svæðunum í miðju kúluþyrpinga . Þessi mynd var sett saman úr myndum sem teknar voru á sýnilega og innrauða sviðinu með Advanced Camera for Surveys á Hubblessjónaukanum . Sjónsviðið spannar um 3,4 bogamínútur af himninum .