Staða mála hvað varðar mikilvægi hreyfingar er í raun og veru „ einföld “ en á svo margan hátt erfið viðfangs . Það eru allir sammála um að heilsuefling og forvörn sé mikilvæg . Þetta á fyrst og fremst við svokallaða lýðsjúkdóma : hjarta - og æðasjúkdóma , sykursýki , verki og vefjagigt , offitu og vægt þunglyndi . Í þessu sambandi getur íslenska heilbrigðiskerfið notað þá gífurlegu vinnu sem unnin hefur verið af sérfræðingum í Svíþjóð og Noregi , sem sameiginlega hafa gefið út handbókina Fysisk aktivitet i sjukdomsprevention och sjukdomsbehandling ( FYSS ) . Fylgni þess að sjúklingar fylgi almennu eða einföldu ráði um hreyfingu er lág , um 10 - 15% . Ég tel að minna samfélag eins og Ísland hafi alla möguleika á að byggja markvisst upp gott ferli hvað varðar ávísun á hreyfingu innan heilbrigðiskerfisins . Þetta meðferðarúrræði krefst þess að sjúklingarnir fái góðar upplýsingar um áhrifin . Með aukinni kunnáttu og „ markaðsetningu “ gæti sá dagur komið að sjúklingarnir krefjist þess að fá ávísun á hreyfingu , einfaldlega vegna þessa að úrræðið hefur áhrif á einkenni og líðan sjúklingsins .