Hæ ! Þú ert að lesa baksíðu Fréttablaðs föstudagsins 5. desember 2012 . Tímamótablað sem á eftir að verða safngripur vegna þess fólkið sem skrifar blaðið var ekki á ritstjórninni þegar það var brotið um og sent í prentsmiðjuna í gær . Blaðamannskapurinn var bara í verkfalli þannig að þessi bakþanki hefði allt eins getað hljómað einhvern veginn svona : Meikaði það ekki og enginn nennir að beygja sig eftir dagblöðum sem gera út á skalla og auðar síður þannig að þá er skömminni skárra að kveða dýrar en taxtar og samningar kveða á um . Fyrir utan að ég vil ekkert vera í verkfalli ! Blaðamennska er þannig fíkn að ég var með þetta ókláraða blað eins og njálg í heilaberkinum í gær . Eirðarlaus og pirraður . Blaðamenn fara ekki í verkföll . Þeir skrifa um fólk sem fer í verkföll ! Eða þannig ætti það að vera ef eigendur atvinnutækjanna gætu ekki endalaust skákað í skjóli þess að þrátt fyrir allt er þetta starf ekki bara hættulega ávanabindandi heldur yfirleitt líka alveg ofboðslega skemmtilegt . Eins og fíkniefni . Verkfallið er í raun þvingað hópefli þar sem félagsskapur fjölmiðlafólks samhæfir bitra reynslu , styrk og daufar vonir svo að þau megi leysa sameiginlegt vandamál sem snýst miklu frekar um blaðamannlega reisn og virðingu fyrir starfi sem er ekki á færi hvaða bjána sem er þótt brjálaðir launataxtarnir bendi til annars .