Landrænir lýsigagnastaðlar hafa þróast samhliða öðrum almennum lýsigagnastöðlum á síðustu tveimur áratugum og eftir að alþjóðlegur landrænn lýsigagnastaðall ( ISO 19115 ) tók gildi árið 2003 hefur mikil vinna farið fram á þessu sviði . Stöðlunin er í samræmi við hugmyndafræði um grunngerð landupplýsinga ( Spatial Data Infrastructure ) og er einn hluti hennar INSPIRE tilskipun Evrópusambandsins ( Infrastructure for Spatial Information in Europe ) , sem miðar meðal annars að bættu aðgengi að landrænum gögnum , samræmingu , betra skipulagi gagnasafna og samnýtingu upplýsinga . Í lýsigagnastöðlum á sviði landupplýsinga og sams konar stöðlum á ýmsum sviðum safnamála eru ólíkar áherslur . Því þyrfti að koma á samstarfsverkefnum milli þeirra sem semja staðlana . Samstilling helstu kjarnaþátta úr landræna lýsigagnastaðlinum ISO 19115 annars vegar og almenna lýsigagnastaðlinum Dublin Core ( DC ) hins vegar er af mörgum talin nauðsynleg vegna samhæfingar í gagnaskráningu og upplýsingamiðlun og getur verið mjög þörf í mörgum verkefnum . Lýsigagnagrunnur OS er þannig uppbyggður að hægt er að slá inn kjarnaatriði allra þriggja staðlanna , alls 40 efnisatriði og síðan væri mögulegt að keyra út skrár eftir því á formi hvaða staðals þarf að birta færslurnar . Skráning skýrslna í INSPIRE verkefninu er til dæmis gerð samkvæmt DC kjarnaþáttum ( efnisflokkun á forsíðu hverrar skýrslu ) , meðan skráning landrænna gagnasetta meðal annars í Landupplýsingagátt og INSPIRE Geoportal eru byggð á kjarna INSPIRE Metadata Implementing Rules . Níu efnisflokkar , þ.e. meirihlutinn af hinum 15 kjarnaþáttum í Dublin Core eiga samsvörun í efnisþáttum ISO Core og INSPIRE Core .