„ Það er mikilvægt að undirbyggja jarðveginn vel fyrir starfslok og við viljum undirbúa ánægjuleg efri ár . Við viljum að ellilífeyrisþegar búi við fjárhagslegt öryggi og þess vegna þarf að aðlaga lífeyriskerfið að breyttum aðstæðum – í hnotskurn ; vegna lækkunar á vöxtum þarf að spara meira og vegna hækkandi lífaldurs þarf að spara lengur . “ Þetta segir Valdimar Ármann í grein um stöðu lífeyriskerfisins , í nýjustu útgáfu Vísbendingar . Í greininni er fjallað um áskoranir sem lífeyriskerfið stendur frammi fyrir , meðal annars vegna hækkandi lífaldurs og síðan breyttra aðstæðna á fjármálamarkaði , með lægra vaxtastigi . Nauðsynlegt er að bregðast við , segir Valdimar í greininni . Auglýsing Í henni segir meðal annars : „ Lífaldur mannkyns hefur verið að lengjast og allar líkur eru á því að meðalævi og ævilíkur haldi áfram að aukast ; nýjar kynslóðir munu lifa lengur og lengur . Það ætti að vera ánægjulegt að lifa lengur , en gera þarf ráðstafanir fjárhagslega til að mæta hækkandi lífaldri og einnig þarf að líta til hvort grípa þurfi til ráðstafana í lífeyriskerfinu . Jafnframt hafa komið fram áhyggjur fleiri aðila undanfarið af tryggingafræðilegri stöðu lífeyrissjóðanna og þeim áskorunum sem eru framundan . Meðalævilengd kvenna er nú um 84 ár og karla um 80 ár en á aðeins 30 árum hefur hún aukist úr rúmlega 80 árum hjá konum og úr 74 árum hjá körlum ( heimild : Félag íslenskra tryggingastærðfræðinga ) . Spár gera ráð fyrir að á næstu 30 árum aukist meðalævilengd kvenna í 87 ár og í 83 ár hjá körlum ( heimild : Hagstofa Íslands ) . Nú er lífeyrisaldur í flestum tilvikum 65 - 70 ára þannig að hækkandi lífaldur þýðir einfaldlega fleiri ár á ellilífeyri ; hvaðan á sá ellilífeyrir að koma ? Á sama tíma og lífaldur er að aukast er viðmiðunaraldur fyrir töku eftirlauna í lífeyrissjóðakerfinu óbreyttur í 67 árum og er ekki á neinn hátt tengdur við hækkandi lífaldur lífeyrisgreiðenda eða væntan lífaldur nýrra sjóðsfélaga . Til að mæta hækkandi lífaldri og föstum viðmiðunaraldri fyrir töku eftirlauna þarf að ná hærri ávöxtun , eða spara meira , til að ná þeirri réttindaávinnslu sem stefnt er að . Ef litið er á mögulega ávöxtun er erfitt að sjá fram á betri tíð en verið hefur á Íslandi , þar sem á síðustu 15 árum hefur ávöxtunarkrafa langra verðtryggðra skuldabréfa lækkað úr 4% í um 1,3% ( raunkrafa á Íbúðabréfi með lokadag árið 2044 ) . Til að setja þessa lækkun á raunvöxtum í fjárhagslagt samhengi þá þarf í dag að leggja fyrir 82 krónur á 1% raunvöxtum til að eiga 100 krónur eftir 20 ár en einungis 45 krónur ef vextir eru 4% . “ Kjarninn er vettvangur umræðu og á nýliðnu ári voru 539 skoðanagreinar birtar , stærstur hluti þeirra aðsendar greinar . Okkar tryggð er aðeins við lesendur . Við erum skuldbundin ykkur og værum þakklát ef þið vilduð vera með í að gera Kjarnann enn sterkari .