Silja Aðalsteinsdóttir , íslensku - og bókmenntafræðingur , þýðandi og ritstjóri skrifar á heimasíðu Tímarits Máls og Menningar leikdóm um Shakespeare verður ástfanginn sem frumsýnt var í Þjóðleikhúsinu föstudaginn 4. október . Leikverk byggt á kvikmyndahandriti eftir Marc Norman og Tom Stoppard , aðlagað að leiksviði af Lee Hall Leikstjóri : Selma Björnsdóttir Þýðandi : Kristján Þórður Hrafnsson Leikarar : Aron Már Ólafsson , Lára Jóhanna Jónsdóttir , Stefán Hallur Stefánsson , Edda Björgvinsdóttir , Örn Árnason , Jóhanna Vigdís Arnardóttir , Jóhanna G. Jóhannsson , Guðjón Davíð Karlsson og fleiri Leikmynd : Finnur Arnar Arnarsson Búningar : María Th. Ólafsdóttir Lýsing : Ólafur Ágúst Stefánsson Tónlistarstjórn og útsetningar : Karl Olgeir Olgeirsson Tónlist : Jón Jónsson og Friðrik Dór Vegir hugverkanna eru margir og margvíslegir . Oftast fara þó skáldsögur upp á svið eða í bíó en líka kemur fyrir að bíómyndir fara upp ( eða niður ) á leiksvið . Shakespeare verður ástfanginn byrjaði með handriti eftir Marc Norman og Tom Stoppard í kvikmynd sem naut mikilla vinsælda og hlaut ótal verðlaun og viðurkenningar . Ástæðan , vilja höfundar meina , er persónuleg sorg Shakespeares og sú saga opinberast á sviðinu . Varla er nokkur fótur fyrir sögunni en um það veit enginn fyrir víst og þetta er spennandi efni . Meðan verkið er varla hálfskrifað heldur Henslowe prufur til að velja í hlutverk og þangað kemur ungur maður , Thomas Kent ( Lára Jóhanna Jónsdóttir ) , sem er valinn í hlutverk Rómeós . Will hrífst af unga manninum sem hrósar texta hans meira en hann er vanur að heyra og leyfir hrifningunni að vaxa frjálst þegar í ljós kemur að Thomas er í rauninni auðmannsdóttirin Víóla de Lesseps . Þau eiga í stuttu ástarævintýri og fyrir röð tilviljana fær Víóla að leika á frumsýningunni – ekki hlutverk Rómeós heldur Júlíu – og verkið slær í gegn . Til dæmis er Edda Björgvinsdóttir í essinu sínu sem fóstra Víólu og Sigurður Sigurjónsson líka þegar hann leikur fóstruna í leikritinu inni í leikritinu . Ég var svo heppin að vera á sýningu með stórum hópi af á að giska fjórtán ára unglingum og þeim fannst ekkert vanta upp á ástarhitann milli aðalleikaranna , Arons Más og Láru Jóhönnu . Stúkurnar hvorum megin sviðs voru líka ágæt viðbót við sviðið og vel notaðar . Það er mikill hraði í sýningunni og erill sem aðeins dettur niður stöku sinnum þegar texti meistarans þarf að njóta sín . Shakespeare verður ástfanginn er prýðilegt verk fyrir unglinga og snjöll leið til að kynna þennan mikla orðsins listamann fyrir nýjum kynslóðum . Þær fá að vita að hann var mannlegur . Jafnvel er ýjað að því að hann hafi hrifist af eigin kyni . Sýnt er hvernig atburðir hversdagslífsins geta umbreyst í undurfallegar ljóðmyndir en líka að jafnvel meistarar eiga stundum erfitt með að koma orðum að hugsun sinni . Dæmi um það er barningur Wills við að setja saman sonnettuna sem sonnettuskáldið Kristján Þórður þýðir svo yndislega : „ Má segja að þú sért sumardegi lík ? / Svo svipul er ei hin ljúfa fegurð þín … “