Dómur var kveðinn upp í Héraðsdómi Reykjaness þann 30. október síðastliðinn . ÍAV Ungur karlmaður var á dögunum sýknaður af ákæru um að hafa nauðgað kærustu sinni á heimili hennar að morgni nýársdags 2018 . Var hann sakaður um að hafa haft samræði við kærustuna án hennar samþykkis með því að notfæra sér að hún gat ekki spornað við samræðinu sökum ölvunar og svefndrunga . Voru afleiðingarnar rispa og fleiður á kynfærum . Parið hafði verið saman í um hálft ár þegar atvikið kom upp . Ungi maðurinn neitaði alfarið sök í málinu og taldi kærustuna fyrrverandi hafa haft frumkvæði að samförunum . Þær hafi því verið með hennar samþykki . Aðdragandinn var sá að hann sótti hana í gleðskap seint um nóttina . Hélt karlmaðurinn því fram að kærastan hefði á heimleiðinni rætt að stunda kynlíf en það hafði reynst henni erfitt að stunda kynlíf í sambandinu . Framburður hans fékk nokkra stoð í framburði hennar þar sem hún staðfesti hjá lögreglu að rætt hefði verið að stunda kynlíf . Hafði móðir hennar þetta sömuleiðis eftir henni hjá lögreglu . Spjallaði við móður og frænku í korter Unga konan minntist þess hins vegar ekki fyrir dómi að kynlíf hefði verið rætt í bifreiðinni , þótt svo gæti verði . Hún hefði verið afar ölvuð og reynt að hugsa sem minnst um málið síðan það kom upp . Dómurinn lagði til grundvallar að rætt hefði verið um að stunda kynlíf í bifreiðinni enda hefði bæði sækjandi og verjandi lagt upp með það í málflutningsræðum sínum . Ágreiningslaust er að parið fyrrverandi fór í svefnherbergi ungu konunnar á efri hæð hússins þar sem fjölskylda hennar bjó . Faðir hennar var sofandi en móðir og móðursystir á spjalli í stofunni . Maðurinn sagði konuna hafa legið nakta á rúminu þegar hann gekk inn í svefnherbergið . Hann hefði sagt henni að það yrðu engar samfarir ef hún væri ekki með fullri meðvituð . Svo hefði hann farið að bursta tennurnar . Þegar hann hafi snúið aftur hafi kærastan stokkið á fætur og hlaupið niður á neðri hæð hússins . Konan útskýrði að fötin hefðu verið blaut eftir slys í gleðskapnum . Hún hefði því klætt sig úr fötunum og í slopp og svo farið að spjalla við móður sína og frænku í stofunni . Borðaði hún snakk og spjallaði í um fimmtán mínútur að sögn systranna en fór svo aftur upp í herbergið . Útilokaði afdráttarlaust að hafa veitt samþykki Í niðurstöðu dómsins segir að þótt unga konan hafi verið ölvuð verði ekki ráðið af framburði móður hennar og frænku að ástand hennar rétt áður en hún sneri aftur upp í svefnherbergið hafi verið slíkt að karlmaðurinn hefði átt að líta svo á að hún gæti ekki veitt samþykki fyrir samræði vegna ölvunar . Hún tjáði lögreglu að kærastinn hefði verið vakandi þegar hún kom aftur í svefnherbergið en fyrir dómi taldi hún hann hafa verið sofnaðan . Nánar aðspurð sagðist hún ekki muna þetta . Aðspurð fyrir dómi hvort að útilokað væri að hún hefði veitt samþykki fyrir samræði sagðist hún afdráttarlaust geta útilokað það þar sem kærastinn hefði verið sofandi þegar hún kom í rúmið . Engin orðaskipti hefðu átt sér stað og hún svo sofnað . Dómurinn leit svo á að minni konunnar væri gloppótt varðandi þýðingarmikil málsatvik umrædda nótt . Ágreiningur um aðdragandann Ágreiningslaust er að stuttu eftir komu konunnar í svefnherbergið setti karlinn getnaðarlim sinna að hluta inn í leggöng konunnar . Helsta ágreiningsefnið er aðdragandi þess , þ.e. hvort samþykki hafi legið fyrir . Konan kveðst hafa verið sofandi en karlinn segir hana hafa átt frumkvæði að því að hefja samfarir og þær hafi því hafist með hennar samþykki . Þau hefðu byrjað að kyssast í stutta stund og hann verið kominn „ hálfur inn “ þegar hún stöðvaði samfarirnar . Þá hefðu þær að hans mati líklega staðið að hámarki í eina mínútu . Þeim bar saman að hún hefði ýtt við honum og spurt hvað hann væri eiginlega að gera . Þá hefði karlmaðurinn staðið upp og reynt að útskýra sína hlið málsins þar sem hann hefði talið kærustuna vera að ásaka sig ranglega um nauðgun . Hann hafi í framhaldinu byrjað að klæða sig og gert sig líklegan til að fara . Um það leyti hafi unga konan kallað á móður sína og heyrðu hinir á heimilinu ópin . Gekk kærastinn niður stigann og sló þá unga konan til hans . Hún mundi þó ekki eftir því fyrir dómi og er það að mati dómsins til marks um gloppótt minni af því sem gerðist um nóttina . Af framburði þeirra sem voru á svæðinu , fjölskyldu konunnar og kærastans , var hún í miklu uppnámi . Tjáði hún fólkinu að hún hefði vaknað með kærastann ofan á sér . Þá hefði kærastinn svarað : „ Þú þekkir mig betur en svo . “ Faðir ungu konunnar sagði að móðirin hefði tjáð unga manninum að nú skyldi hann fara af heimilinu . Sem hann gerði . Ákæruvaldið byggði á ótrúverðugri frásögn ákærða af málsatvikum . Vísaði ákæruvaldið til þess að hann ályktaði strax í rúminu að verið væri að saka hann um nauðgun . Fyrir dómi sagðist hann hafa áttað sig á því af augnaráði , svipbrigðum og líkamstjáningu hennar hvert hún væri að fara . Hann hefði því stokkið á fætur til að skýra sína hlið . Taldi dómurinn ekki tilefni til að draga sérstakar ályktanir um skort á trúverðugleika hjá honum . Þá byggði ákæruvaldið á því að misræmi væri í framburði hjá lögreglu annars vegar og dómi hins vegar um hve langur tími leið áður en brotaþoli kallaði á mömmu sína . Sagði hann fyrst 10 - 15 mínútur , svo 10 mínútur en síðar 5 - 10 mínútur . Taldi dómurinn að svo litlu skeikaði að ekki væri hægt að tala um misræmi . Samskipti á Facebook lögð fram sem sönnunargögn Þá voru samskipti þeirra að kvöldi 1. janúar á Facebook-messenger lögð fram sem sönnunargögn . Þar voru ummæli hans um að hún hefði dottið út í fimm sekúndur og svo „ panickað “ talin gefa til kynna að hann hefði vitað að kærastan væri ekki með meðvitund . Dómurinn taldi að ummælin þyrfti að skoða í betra samhengi enda kæmu þau í beinu framhaldi af því að hann segði að hann hefði ekki getað tekið eftir því vegna þess að hann hefði verið „ á hálsinum “ á henni . Tók hann ítrekað fram í samskiptunum að hann hefði ekkert rangt gert . Fyrir dómi skýrði hann auk þess frá því að hann hefði verið að nefna einu mögulegu útskýringuna í hans huga sem skýrt gæti ásökun hennar . Það hefði ekki verið hans upplifun að hún hefði dottið út . Féllst dómarinn ekki á það með ákæruvaldinu að hann hefði viðurkennt sök eða að eitthvað stangaðist á við annan framburð hans . Dómurinn féllst aftur á móti á það með ákæruvaldinu að óp konunnar gæfi til kynna að hún hefði komist í mikið uppnám . Framburður vitna styðji það og sömuleiðis að hún hafi nokkrum mínútum síðar gleypt vísvitandi mikið magn af lyfjum . Unga konan sagði fyrir dómi að hún hefði upplifað að móðir hennar og frænka hefðu ekki trúað henni en hún sjálf verið ringluð og ekki skilið hvað hefði gerst . Dómurinn benti þó á að ákærði hefði ekki þrætt fyrir neitt þessara atriða . Orð gegn orði Dómurinn segir að við úrlausn málsins verði ekki hjá því komist að setja uppnám ungu konunnar og áfallastreituröskun sem hún var síðar greind með í samhengi við alvarlegan kvíða sem hún þjáðist þegar af og lyfjameðferð vegna þess . Sálfræðingur sem kom fyrir dóminn sagði konuna þjást af sjaldgæfum sjúkdómi sem valdi miklum sársauka . Hún væri viðkvæm manneskja og upplifun hennar af meintu broti , fyrst og fremst afleiðingum þess , væri hugsanlega ýktari eða verri vegna sjúkdómsins og sjúkdómssögu . Þá hefði hún að sögn móður tvívegis áður vísvitandi tekið inn of stóran skammt lyfja . Taldi dómurinn að teknu tilliti til ölvunar konunnar og fyrrgreindrar ályktunar um gloppótt minni varhugavert að leggja til grundvallar mikið uppnám um morguninn eða áfallastreituröskun sem hún var greind með í kjölfarið . Það væri ekki haldbær sönnun um brot . Eftir stendur að unga parið fyrrverandi var eitt til frásagnar um það sem átti sér stað . Samkvæmt lögum þarf ákæruvaldið að sanna sekt ákærða og atvik sem telja má honum í óhag . Framburður hans var stöðugur og ekkert til þess fallið að rýra trúverðugleika að mati dómsins . Unga konan hafi virst einlæg en minni gloppótt um það sem átti sér stað . Taldist saksóknari ekki hafa axlað sönnunarbyrði og var ungi maðurinn sýknaður . Allur sakarkostnaður greiðist úr ríkissjóði .