Árlega eru áttatíu og sjö þúsund konur drepnar í heiminum og helmingur þeirra fellur fyrir hendi maka , fyrrverandi maka eða einhverjum úr fjölskyldu sinni . Umfang ofbeldis gegn konum er slíkt að því er líkt við faraldur . Fjallað var ítarlega um málið í nýjasta Mannlífi . Margir fjölmiðlar hafa fjallað um þessi mál og nefna má að nýlega var í Guardian grein um þessi mál . Blaðamaður þar hefur eftir Elizabeth Yardley , prófessor í afbrotafræði við Birminghamháskóla , að langur aðdragandi sé að þessum morðum . Ofbeldi af þessu tagi eigi ekkert skylt við ástríðu eða ástríðuglæpi eins og áður var gjarnan talið . Ofbeldismenn séu ekki skapbráðir menn sem missi skyndilega stjórn á sér sé þeim ögrað . Þvert á móti sé að baki langvarandi líkamlegt og andlegt ofbeldi sem oft leiði til einangrunar þess sem fyrir því verður . Rannsóknir hafa einnig sýnt fram á að heimilisofbeldi er langt í frá fyrirvaralaust og ósjálfráð viðbrögð við einhvers konar áreiti . Þvert á móti eru flestir ofbeldismenn mjög meðvitaðir um þær aðferðir sem þeir beita og margir hafa þróað þær á löngum tíma . Til dæmis má nefna að þeir sýna allir sínar bestu hliðar þar til þeir hafa fest sig í sessi , eru fluttir inn , giftir konunum eða þær barnshafandi eftir þá . Þeir byrja á að brjóta þær niður andlega og einangra eins og hægt er . Þetta er gert með því að kenna þeim ævinlega um það sem miður fer í sambandinu . Ofbeldið byrjar venjulega smátt en stig magnast hratt . Hrindingar , spörk og kinnhestar verða fljótt að hnefahöggum . Í byrjun gæta þeir þess vandlega að þyngstu höggin lendi þar sem enginn sér , þ.e. á búk , fótum eða handleggjum . Það er ekki fyrr en ástandið er orðið mjög slæmt að þeir taka að kýla í andlit eða berja konur í höfuðið . Þeir gæta þess einnig vel að enginn verði vitni að hvorki þeim andlegu né líkamlegu pyntingun sem þeir beita konur sínar . Þetta sýnir góða skipulagningu og umtalsverða yfirvegun . Oftast magnast ofbeldið þegar konan er barnshafandi . Það fer í taugarnar á karlinum að konan sé upptekin af því sem er að gerast í líkama hennar og hafi tilfinningar til barnsins . Þess eru mörg dæmi að ofbeldismenn hafi beinlínis drepið eigin börn í móðurkviði . „ Hvernig geta menn gert slíkt ? “ spyrja eflaust margir . Samkvæmt rannsóknum eiga þessir menn allir erfitt með að setja sig í spor annarra . Þeir hafa litla hæfni til meðlíðunar og mikla stjórnunarþörf . Að auki taka þeir enga ábyrgð á eigin gerð um . Þeir vita vissu lega að þetta er rangt en eru fullkomlega sannfærðir um að konan hafi kallað þetta yfir sig . Hún hafi ögrað þeim og ýtt þeim yfir einhverja brún þar sem þeir misstu alla stjórn . Lykillinn að því að því að ofbeldismaður láti af hegðun sinni er að hann geri sér grein fyrir því að engu skiptir hvað fer á undan . Það er alltaf sá sem reiðir höndina til höggs sem ber ábyrgð á ofbeldinu og aldrei er ásættanlegt að grípa til barsmíða til að ná fram vilja sínum í mannlegum samskiptum .