Ragnheiður Björk Halldórsdóttir skrifar 11. desember 2019 09:00 Óvissa er sú tilfinning sem fór um mig er ég las um stöðu loftslagsmála heimsins nú á dögunum . Ég var orðin því trúföst , að við sem heimsbyggð værum vel á veg komin með að berjast gegn þeirri fráleiddu þróun loftslagsbreytinga , sem við höfum orðið vitni af á síðustu áratugum . Fleiri einstaklingar virðast vera orðnir meðvitaðri um neysluhyggju sína og áhrif hennar á koltvísýringsútblástur , fyrirtæki eru sökum þrýstings frá neytendum farin að leggja vaxandi áherslu á sjálfbærni og stjórnvöld um allan heim hafa lagst á eitt um að reyna að redda málunum í tæka tíð . Engu að síður blasti þessi óhugnanlega staðreynd við mér í þessum lestri : tökum við ekki til drastískari aðgerða í loftslagsmálum en nokkru sinni fyrr , munum við stofna heilsu og framtíð næstu kynslóða í verulega hættu . Þessi sannfæring mín var þó ekki byggð á loftinu einu . Eins og er virðast mörg þeirra landa , sem eru hluthafar í 2020 markmiðunum , fremur líkleg til árangurs á komandi ári . Flest hafa þau náð langt upp í þá 20% nýtingu endurunnina orkuauðlinda sem stefnt var á , styrkt verulega nýtni orkukerfa sinna og nálgast óðum þá 20% útblástursminnkun sem stefnt var að í markmiðunum . Þegar líða tók á lestur skýrslunnar , fór svartsýnin þó að taka yfir hugsanir mínar . Þótt það þyki verulega jákvætt að flest öll heimsins ríki hafi á síðari árum komist að niðurstöðu og í sameiningu skrifað undir samkomulag á borð við Parísarsamninginn , er um að ræða viðmið og aðgerðir , sem munu ekki koma nálægt því að bjarga þeirri óafturkræfu þróun , sem nálgast nú á ljóshraða . Met útblástur var losað í andrúmsloftið árið 2018 . Á sama tíma munu 2030 markmiðin ekki geta forðað okkur frá rúmlega 3° hlýnun jarðar fyrir lok aldarinnar . Að sama skapi mun einungis 1,5° hækkun stefna lífríki og kóralrifjum sjávar í verulega hættu og valda útdauða yfir milljón dýrategunda . Það er því hræðileg tilhugsun að ekki sé meiri áhersla lögð á breytingar á núverandi hagkerfi en raun ber vitni . Raunin er vissulega sú , að líf mitt hefur upp á síðkastið snúist að mestu leiti um að vinna að verkefnum sem miða að umbyltingu núverandi hagkerfis , verndun lífríkis jarðar og því að umsnúa þeim skaða , sem við höfum þegar valdið . Eflaust hefur þessi staðreynd haft áhrif á hugsun mína . Ég var sannfærð um að nú væru allir komnir á svipaðan stað og ég og væru sammála því að mikilvægar breytingar þyrftu að eiga sér stað til þess að hættulegar afleiðingar hryndu ekki áfram . Það hefur jú verið mér mikilvægt að breiða út boðskapinn og iðulega mætir maður opnum hug og svipuðum hugmyndum . Eftir að hafa verið kippt all rækilega niður á jörðina við lestur fyrrnefndrar skýrslu , var mér ekki einungis brugðið , heldur var um að ræða áminningu þess að halda úti mikilvægum díalóg og vekja athygli á þessu efni eftir mestu megni . Handan við hornið er nú hið mikla ár markmiðanna , árið 2020 . Vitandi hve mikið hefur verið reynt til þess að setja markmið fyrir þetta ár , er þeim mun mikilvægara að við setjum okkur öll djörf markmið fyrir komandi ár og látum til okkar taka . Nýtum þau tækifæri sem við höfum til að ræða við fólk af hinum ýmsu skoðunum um raunverulega stöðu loftlagsmála . Ræðum ekki einungis þau skref sem einstaklingar , fyrirtæki og valdastofnanir geta tekið til jákvæðra breytinga í framleiðsluháttum , neyslumynstri og minnkun kolefnisútblásturs . Munum þess í stað hverjar afleiðingar aðgerðarleysis munu vera og gerum eitthvað í málunum . Það er kominn tími til að við eyðum þessari óvissu fyrir fullt og gerum það í sameiningu með nýjum áramótaheitum árið 2020 . Höfundur er meistaranemi í stjórnun ásamt iðnaðarverkfræði í Tækniháskólanum í München .