Mest er framleitt af erfðabreyttum sojabaunum , maís , olíufræjum , kartöflum og tómötum auk baðmullar og tóbaks . Umræðan hefur verið af tvennum toga , annars vegar hvort matvælin geti haft skaðleg áhrif á heilsu manna og hinsvegar hvaða áhrif ræktun erfðabreyttra nytjaplantna hafi á umhverfið og lífríkið í heild . Með hefðbundnum kynbótum eru mörg gen flutt milli skyldra lífvera en með erfðatækninni eru eitt eða örfá gen flutt milli lífvera óháð skyldleika þeirra . Ef við lítum fyrst á kostina er ljóst að með þessari tækni er mögulegt að framleiða hraustari plöntur með þoli gegn plágum , illgresiseyðum , þurrki og kulda . Þá verður einnig hægt að auka næringargildi matvæla í fátækari hlutum heimsins þar sem fæðan er oft einhæf . Mælanlegur árangur af framleiðslu þeirra er einkum sá að notkun eiturefna í landbúnaði hefur minnkað um 20 - 40% . Minnkun á notkun eiturefna um 10% þýðir um 200 milljón Bandaríkjadala sparnað fyrir bændur . Þeir eru af allt öðrum toga , tengjast meira tilfinningum og valda áhyggjum vegna þess að mun minna er vitað um þá en kostina . Tortryggni og ótti við óvissuna um hugsanlegan heilsu - og umhverfisskaða auk trúarlegra og siðferðilegra spurninga einkenna þá umræðu . Ávinningur neytenda af erfðabreyttum matvælum er heldur ekki merkjanlegur og hafa neytendasamtök víða um heim barist hatrammlega gegn þeim . Þannig er nú skylt að merkja slíkar afurðir með óyggjandi hætti . Ennfremur eru í gildi sérstök lög um markaðssetningu erfðabreyttra lífvera og afurða þeirra . Mikil óvissa ríkir einnig um langtímaáhrif erfðabreyttra nytjaplantna á umhverfið .