Gosbeltið á Norðurlandi er samsett af nokkrum eldstöðvakerfum sem kennd eru hvert við sína megineldstöð , talið frá norðri : Þeistareykir , Krafla , Fremrinámar , Askja og Kverkfjöll . Feitdreginn ferill sýnir skil Norður-Ameríku - og Evrasíuflekanna . Síðan tók við 90 þúsund ára langt kuldaskeið með gosum undir jökli sem mynduðu móberg . Eldvirkni í Kröflukerfinu frá ísaldarlokum hefur verið skipt í þrjú skeið sem kennd eru við Lúdent ( frá því fyrir 12.000 árum til 8500 ára ) , Hvannstóð ( fyrir um 5500 árum ) og Hverfjall ( hófst fyrir um 3000 árum ) . Mývatnseldar hófust 1724 með sprengigosi sem myndaði gíginn Víti . Fram til 1979 einkenndist virknin af kvikuhlaupum , þar sem bergkvika streymdi að mestu neðanjarðar frá megineldstöðinni inn í sprungukerfið til norðurs og suðurs . Kvikuhlaupin tengdust gliðnun á sprungusveiminum , en er fullgliðnað var 1980 tóku við goshrinur , sex að tölu , sem mynduðu hraunbreiðu 35 ferkílómetra að flatarmáli og 0,25 rúmkílómetra að magni . Sé litið á hvorn „ eldanna “ tveggja sem eitt gos , þá voru þeir mjög jafnstórir . Hins vegar kann að vera að síðasta hrinan í Mývatnseldum ( 1729 ) hafi verið stærst , en hún sendi hraun alla leið niður í Mývatn . Heimild og mynd : Kristján Sæmundsson ( 1991 ) . Jón Gunnar Bernburg er prófessor í félagsfræði við Háskóla Íslands . Rannsóknir Jóns Gunnars spanna fjölmörg svið félagsfræðinnar . Núverandi rannsóknarefni hans eru fjöldamótmæli í samtímanum , en hann hefur einnig fengist við rannsóknir sem tengjast vandamálum ungmenna og afbrotum , svo dæmi séu tekin .