Utan Íslands er ásýnd Atlantshafshryggjarins einfaldari , þar sem eitt rekbelti er virkt á hverjum tíma , en hryggurinn þróast samt sem áður í tíma og rúmi . Við hliðrun rekbelta myndast framsækin rekbelti , þ.e. kerfi þar sem einn armur rekbeltis vex á kostnað annars . Tveimur svæðum á framsæknum rekbeltum er lýst í doktorsritgerðinni ; Eyjafjallajökli sem liggur í hinum framsækna hluta Eystra gosbeltisins og svæðinu suður af Bight-þverbrotabeltinu , við framsækna enda Reykjaneshryggjarins . Tvær greinar fjalla um Eyjafjallajökul og nálæg svæði . Fyrri greinin lýsir nýju hraðalíkani yfirborðsbylgna innan eldfjallsins . Nýlegri aðferð er beitt , þar sem langar tímaraðir lítilla yfirborðsbylgna með upptök í úthöfunum eru mældar . Ef veikt merki sem þetta er endurtekið oft , má með víxlreikningum milli tveggja jarðskjálftamælistöðva , draga fram merki sem inniheldur upplýsingar um hraðaskipan jarðarinnar á milli stöðvanna . Á milli þeirra er tiltölulega lágur hraði . Hægt er að staðsetja óróa á mismunandi hátt . Stöðugleiki uppsprettunnar gerði það að verkum að hægt var að meta ýmsa eiginleika óróans með einfaldri aðfallsgreiningu . Niðurstöður þeirrar greiningar benda til þess að óróinn hafi aðallega verið samsettur af yfirborðsbylgjum og að Q-stuðull fyrir bylgjudeifingu innan eldfjallsins sé um Q = 10 - 20 en utan þess á milli 20 og 50 . Þessi ósamhverfa í færslu stinnhvolfs frá einum fleka yfir á annan , kemur heim og saman við svipaða ósamhverfu norðan rannsóknarsvæðisins á Reykjaneshryggnum og á Íslandi . Ósamhverfuna á hryggnum norðan Bight-þverbrotabeltisins er hægt að skýra með afstæðum færslum heita reitsins og hryggjakerfisins . Það má því álykta að áhrifa frá heita reitnum á Íslandi gæti suður fyrir Bight-þverbrotabeltið , allt að 1000 kílómetrum suður af miðju heita reitsins á Íslandi .