Táknmál eru náttúrleg mál sem spretta upp í samfélögum fólks sem ekki heyrir . [ 2 ] Flestum táknum fylgir ákveðin munnhreyfing sem getur greint á milli merkinga tveggja tákna , til dæmis eru táknin fyrir SYSTIR og BRÓÐIR eins hvað varðar alla aðra þætti en munnhreyfingar . Þetta benti „ fyrsti táknmálsmálfræðingurinn “ , William Stokoe , á í grein sem hann birti árið 1960 . [ 7 ] Forsetningar standa með öðrum orðum og gefa til kynna málfræðilegar upplýsingar , til dæmis um afstöðu hluta og staðsetningu ( til / frá / að og svo framvegis ) , en sökum þess að táknmál eru þrívíð mál mynduð í rýminu þá er þessi afstaða gefin til kynna með staðsetningum og afstöðu hluta til annarra hluta . Í íslensku stýra forsetningar falli nafnorðanna sem þær standa með og hér liggur því beint við að svara þeirri spurningu hvort það séu fallbeygingar í táknmáli . Svarið við spurningunni „ eru táknmál eins uppbyggð og önnur mál ? “ er því bæði já og nei . Tungumál , þar með talin táknmál eru í grundvallaratriðum eins uppbyggð en mál eru af ýmsum gerðum og mál ólíkra ætta eru gjarnan ólík . Miðlunarháttur táknmála er annar en raddmála og það gerir uppbyggingu málanna ólíka .