Bréf til blaðsins . Athugasemd um ritstjórnarmálið Ekki getur leikið vafi á því að öllum læknum þykja atburðir undanfarinna mánaða , sem enduðu í afsögn ritstjórnar og uppsögn ritstjóra Læknablaðsins , hið versta mál . Fyrrverandi ritstjóri hefur gert skýra grein fyrir máli sínu í fjölmiðlum og sjónarmið stjórnar læknafélaganna hafa einnig heyrst . Ritstjórinn fyrrverandi hefur rétt fyrir sér í því að nauðsynlegt er að vernda sjálfstæði ritstjórna , þar á meðal fyrir ýmiss konar utanaðkomandi áhrifum í eina eða aðra átt . Í þeirri vernd felst meðal annars aðkoma stjórna læknafélaganna að blaðinu . Jafnframt hefur hver og ein ritstjórn þær ríku sjálfsvarnarskyldur að ritstýra með þeim hætti að tilefni til árekstra verði sem minnst . Ljóst er að undirrót allra þessara vandkvæða felst í skrifum undanfarinna ára um málefni tengd Íslenskri erfðagreiningu , frá hendi nokkurra höfunda . Þessi skrif hafa oft verið í senn mjög persónubundin og stundum hatrömm . Flestum læknum hefur þótt leitt að sjá þessi skrif í fjölmiðlum og enn verra að hafa þau í félagsblaði okkar , sem hefur undir stjórn fyrrverandi ritstjóra náð því að verða enn betra fræðiblað en það var , til hagsbóta fyrir íslensk læknavísindi . Skoðanaskipti í blaðinu eiga að vera hreinskiptin og opinská , en gera á þá kröfu um leið að þau séu málefnaleg og studd rökum , en byggist ekki á fullyrðingum og umfjöllun um persónur . Þar hefur orðaval iðulega ekki verið við hæfi að mínu mati . Fá ef nokkur fordæmi eru fyrir skrifum af þessu tagi í þeim erlendu fagblöðum sem ég hef lesið eða komið að sem ritrýnir og ritstjórnarmaður . Ef umræðu er leyft að fara í farveg sem þennan , endar hún jafnan í leiðindum , sárindum og vandkvæðum á borð við þau sem nú hafa skapast í kringum ritstjórn Læknablaðsins . Það hlýtur að vera eindregin ósk allra eigenda Læknablaðsins , það er að segja félaganna í Læknafélagi Íslands , að þannig verði um hnútana búið við ritstjórn blaðsins að efni þess valdi ekki skaða eins og þeim er hér hefur orðið . Við eigum að gera þá kröfu til okkar sjálfra að í skrifum okkar felist ekkert það sem gefi tilefni til óviðeigandi opinberra illdeilna , jafnvel þó skoðanir um einstök málefni geti verið skiptar .