Ungu konurnar höfðu mikla ánægju af samstarfinu og ákváðu að halda hópinn og reyna í félagi að láta gott af sér leiða . Og það var vandalaust að finna verkefni því fátækt var mikil og neyðin blasti víða við . Eitt af fyrstu verkefnum félagskvenna var að sauma ýmsan fatnað sem þær gáfu inn á fátæk heimili fyrir jólin . Þessi skóli var starfræktur allt til ársins 1904 er farið var að kenna þessar greinar í barnaskólum . Einnig ráku félagskonur í tvö ár skóla á sunnudögum , en hann var ætlaður eldri stúlkum og þar voru kenndar bóklegar greinar . Konurnar sem báru þvott borgarbúa inn í Laugar og þvoðu hann þar voru þakklátar Thorvaldsenskonum fyrir byggingu Laugahússins árið 1887 og ekki síður þeirri kvöð sem fylgdi , er húsið var gefið Reykjavíkurborg , en það var að konur bæru ekki þvottinn á bakinu . Eftir það var þvottinum ekið á hestvögnum sem borgin átti . Thorvaldsensfélagið bar svo sannarlega hag kvenna fyrir brjósti og varð vísir að kvenréttindafélagi . Árið 1885 áttu félagskonur frumkvæði að flutningi alþýðlegra fræðsluerinda um menningar og réttindamál kvenna og nefndust þau „ Hin fyrstu sögulegu atriði um baráttu fyrir menntun kvenna “ og „ Þýðing konunnar fyrir þjóðfélagið , einkum heimilislífið “ . Þessum erindum var vel tekið og ágóðinn af aðgangseyrinum rann í félagssjóð . Árin 1896 og 1897 var mikið fiskileysi og þröngt í búi hjá mörgum . Þá fengu félagskonur inni í svokölluðum „ frönsku húsum “ en það voru þrjú hús í röð er sneru öðrum gaflinum að Austurvelli og hinum að Austurstræti .