Steinunn Ólína Þorsteinsdóttir segir að hún hafi sótt um stöðu útvarpsstjóra . Á Facebook síðu sinni fer hún ítarlega yfir stöðu RÚV á Íslandi og af hverju hún sækir um stöðu útvarpsstjóra . Steinun segir meðal annars að Bjarni Benediktsson , fjármálaráðherra , óttist að fjölmiðlar sem séu ekki honum þóknanlegir fái vald til að flytja fréttir af hlutlægni . „ Að fjármálaráðherra samþykki frumvarp Lilju menntamálaráðherra með fyrirvara um endurskoðun á auglýsingastöðu Ríkisútvarpsins á fjölmiðlamarkaði segir okkur tvennt ; að hann óttast að fjölmiðlar aðrir en þeir sem eru honum þóknanlegir – sjálfstæðir fjölmiðlar eða Ríkisútvarpið – fái vald til að flytja okkur fréttir af hlutlægni þar sem okkar hagsmunir eru í fyrirrúmi . Hinsvegar bendir þetta til þess að hann sé veraldlega sinnaður gaukur sem skilur ekki mikilvægi menningarverðmæta sem ekki er hægt að kaupa og selja . “ Þá segir Steinun einnig að Bjarni vilji ekki bara stjórna ríkisbókhaldinu heldur einnig upplýsingunni allri . „ Bjarni Benediktsson vill ekki bara stjórna ríkisbókhaldinu , heldur upplýsingunni allri . Þessu eigum við að hafna , burt séð frá því hvort okkur finnst Bjarni gúddí gaur eða ekki . Réttara væri að klæða hann í aðsniðinn samfesting sem heftir afskipti hans af Íslandssögunni eins og hún er og verður vonandi varðveitt áfram í fjölþættri dagskrárgerð Ríkisútvarpsins . “ Að lokum segir Steinun að hún sækist eftir stöðu útvarpsstjóra og að hún hafi bókstaflega engu að tapa . „ Að þessu sögðu gengst ég fús við því að ég ætla mér að sækja um stöðu útvarpsstjóra vegna þess að mér þykir vænt um Ríkisútvarpið og trúi staðfastlega á mikilvægi þess og læt engan segja mér annað . Ég á enga vildarmenn í ráðandi ríkisstjórn , þekki engan stjórnarmann Ríkisútvarpsins persónulega og hef bókstaflega engu að tapa . “ Hér að neðan má svo sjá færslu Steinunnar í heild sinni . Nýlega hafa skapast umræður um stöðu Ríkisútvarpsins vegna skýrslu Ríkisendurskoðunar um stofnunina , vegna fjölmiðlafrumvarps mennta - og menningarmálaráðherra og vegna þess að nú þarf að ráða nýjan útvarpsstjóra . Pólitískt kjörin stjórn Ríkisútvarpsins hefur , í þeirri von að fleiri hæfir umsækjendur sæki um starfið , ákveðið að umsækjendur njóti nafnleyndar . Ísland er fámennt land , eiginlega bara hverfi , og nálægðin gerir okkur erfitt fyrir . Við erum nátengd í gegnum samfélagið allt og sú nærmenning sem hér ríkir gerir það að verkum að hægt er að benda á óeðlileg tengsl fólks nánast hvert sem litið er , hvort sem er í opinberri stjórnsýslu eða á vinnumarkaðnum . Maður þekkir mann og ef maður þekkir mann , þá er maður betur settur en sá sem ekki þekkir mann , þótt hann þekki örugglega einhvern mann sem þekkir manninn . Fjölmiðlar heimsins standa frammi fyrir vanda . Eignarhald auðæfa er á fárra höndum , lýðræðið hopar fyrir einræði og öfgasjónarmiðum og í ofgnótt upplýsingastreymis er erfitt að sjá hið sanna . Til þess þarf mannafla , peninga og ritstjórnarlegt sjálfstæði . Þar sem lýðræði á undir högg að sækja eru fjölmiðlar lífsnauðsynlegir . Staða ríkisfjölmiðla gagnvart einkareknum fjölmiðlum er til umræðu á Íslandi ( og annarsstaðar í heiminum reyndar líka ) og þar takast á ólík sjónarmið . Umræðan er bæði um rekstur og hugmyndafræði . Hverjar eru skyldur fjölmiðla við almenning , að fræða eða hræða ? Er fólk neytendur eða bara njótendur ? Skarast þessi hlutverk almennings stundum innan fjölmiðla ? Og hver á að borga fyrir upplýsinguna ? Hlutverk fjölmiðla er alltaf að reyna að ná athygli fólks en tilgangur þeirrar athyglisföngunar er ekki alltaf sá sami . Fjölmiðlar – ríkisreknir annars vegar og einkareknir hinsvegar – verja ólíka hagsmuni en það er fásinna að trúa því að allir fjölmiðlar geti þjónað öllum alltaf . Nokkrir einkareknir fjölmiðlar reyna að höfða til breiðs hóps fólks með þægilegri dægur - umræðu og dagskrá sem engan stuðar . Sumir einkareknir fjölmiðlar taka endurtekið upp hanskann fyrir óvinsæl sjónarmið eða hagsmuni minnihlutahópa . Aðrir reyna að gæta hlutleysis og enn aðrir ganga augljósra erinda hagsmunafla . Skýrasta dæmið á Íslandi er Morgunblaðið , sem hefur fengið mest rekstrarfé allra einkarekinna fjölmiðla . Morgunblaðið er beinlínis gert út af útgerðinni og var lengst af málgagn Sjálfstæðisflokksins en er nú vegna fýlu Davíðs við Bjarna orðið málgagn Miðflokksins . Þetta er ekkert leyndarmál , þetta vita allir . Morgunblaðið á ríkustu vinina , með mestu hagsmunina og í krafti þess getur Morgunblaðið haft mikil áhrif á þær upplýsingar sem landsmönnum berast . Aðrir einkareknir fjölmiðlar eiga ekki eins ríka vini og þurfa stuðning eins og þann sem menntamálaráðherra talar nú fyrir í frumvarpi sínu að hljóta eigi styrki . Einkareknir fjölmiðlar verða að geta borið sig og þurfa til þess fjárhagslegan stuðning . Þrátt fyrir að Ríkisútvarpið eigi að vera fjölmiðill allra landsmanna er það ekki svo í allra augum . Fólk ætti samt að staldra við þegar ráðamenn og háværar raddir slá því fram að tilvist Ríkisútvarpsins sé úrelt , að útvarpsgjaldið ætti ekki að innheimta og að stofnunin ætti ekki að njóta tekna af auglýsingum . Auglýsingatekjur Ríkisútvarpsins , sem bætast ofan á tæplega 17.000 króna útvarpsgjald , eru 20% af þeim heildartekjum sem fjölmiðlar hafa af auglýsingagerð í landinu . Stór hluti þeirra tekna er af sjónvarpsauglýsingum sem myndu ekki færast til annara miðla nema í litlum mæli ef Ríkisútvarpið væri ekki á auglýsingamarkaði . Þá myndi fjöldi hæfileikafólks , hönnuða og leikstjóra missa framfæri sitt og þekking flytjast burt eða glatast . Sjálfsagt ætti að þykja að hafa íslenskt auglýsingaefni , því auglýsingar varðveita sérkenni þjóða og menningu . Á eftir Ríkisútvarpinu tekur Morgunblaðið mest til sín , þrátt fyrir að hafa sterkastan bakhjarlinn , þá Vísir / 365 og Fréttablaðið og svo reka lestina miklu minni miðlar sem eiga ekki eins ríka vildarvini . Fjölmiðlafrumvarp menntamálaráðherra er tilraun til að skapa sanngjarnara umhverfi fyrir einkarekna fjölmiðla sem halda úti ólíkum sjónarmiðum og eru lýðræðinu lífsnauðsyn . Að fjármálaráðherra samþykki frumvarp Lilju menntamálaráðherra með fyrirvara um endurskoðun á auglýsingastöðu Ríkisútvarpsins á fjölmiðlamarkaði segir okkur tvennt ; að hann óttast að fjölmiðlar aðrir en þeir sem eru honum þóknanlegir – sjálfstæðir fjölmiðlar eða Ríkisútvarpið – fái vald til að flytja okkur fréttir af hlutlægni þar sem okkar hagsmunir eru í fyrirrúmi . Hinsvegar bendir þetta til þess að hann sé veraldlega sinnaður gaukur sem skilur ekki mikilvægi menningarverðmæta sem ekki er hægt að kaupa og selja . Bjarni Benediktsson vill ekki bara stjórna ríkisbókhaldinu , heldur upplýsingunni allri . Þessu eigum við að hafna , burt séð frá því hvort okkur finnst Bjarni gúddí gaur eða ekki . Réttara væri að klæða hann í aðsniðinn samfesting sem heftir afskipti hans af Íslandssögunni eins og hún er og verður vonandi varðveitt áfram í fjölþættri dagskrárgerð Ríkisútvarpsins . Ríkisútvarpið er í eðli sínu fremur íhaldssöm stofnun , en það er hlutverk hennar og ég skal reyna að útskýra hvers vegna það er og verður að vera þannig áfram . Það getur vel verið að margt af dagskrárefni Ríkisútvarpsins sé ekki fullkomlega aðgengilegt öllum , höfði til fárra og virki stundum beinlínis fráhrindandi á fólk . Ýmislegt af efni Ríkisútvarpsins , bæði gamalt og nýtt , er framsett af dagskrárgerðarfólki sem teflir fram efni sem hefur hvorki augljóst aðdráttarafl eða beina skírskotun til líðandi stundar . Oft þykir tónn í dagskrárgerð Ríkisútvarpsins útilokandi og sumir segja að þar svífi stundum ákveðinn menntahroki og yfirlætistónn yfir vötnum . Margt í dagskrá Ríkisútvarpsins tekur ekki bara á hinu almenna heldur hinu sértæka . Það sinnir ekki straumum og tískusveiflum , heldur kynnir það sem er framandi , fáheyrt og endurvekur löngu gleymdan arf úr sameign okkar . Fjölbreytt sérviska Ríkisútvarpsins er auður allra landsmanna því Ríkisútvarpið lítur ekki á notendur sína sem hungraða neytendur heldur reynir að kappkosta að búa til , samhliða nútímalegri dagskrárgerð , efni sem fangar ólíklegustu kima mannlegrar tilveru og varðveita hana til frambúðar fyrir komandi kynslóðir . Ekki sýndarsjóði , sem við erum að missa úr höndunum þrátt fyrir stjórnarskrárvarinn rétt okkar , eins og auðæfi hafs og lands , heldur raunverulegan sameignarsjóð landsmanna sem ekki er hægt að selja , græða á , né gefa . Ég held að öllum þyki á einhvern undarlegan hátt dálítið vænt um Ríkisútvarpið . Það er fastur punktur í tilverunni sem allflestir landsmenn eiga einhvern snertiflöt við . Við eigum Ríkisútvarpinu margt að þakka , efnisflutning sem tengir okkur við fortíð okkar og uppruna þar sem tíðarandi , viðhorf og málfar eru varðveitt . Raddir og áhrif þeirra Íslendinga sem fyrst störfuðu við frétta og dagskrárgerð í útvarpi og sjónvarpi og setja enn þann dag í dag sinn lit á allt starf stofnunarinnar . Margir okkar þekktustu og ástsælustu leikara og skemmtikrafta , leikstjóra , höfunda , hönnuða , kvikmynda - og auglýsingagerðarfólks hlaut sína fyrstu skólun við Ríkisútvarpið . Víðsýnt , stundum sérviturt , en umfram allt fjölbreytt tónlistaruppeldi hefur Ríkisútvarpið séð um , skilningur er á mikilvægi dagskrárgerðar fyrir börn á litlu málsvæði og þá staðföstu stefnu stofnunarinnar að á Íslandi verði að framleiða mikið af efni á íslensku . Allt þetta til að gæta þess að við sem þjóð missum ekki sjónar á sérkennum okkar og menningarsögu . Ein frumskylda Ríkisútvarpsins samkvæmt lögum er að flytja fréttir af hlutLÆGNI ekki hlutLEYSI með almannahagsmuni að leiðarljósi . Það þýðir að starfsfólki er uppálagt að upplýsa almenning um allt sem hann varðar beint , taka afstöðu MEÐ almannahagsmunum og það hefur í för með sér að þar birtast óhjákvæmilega óþægilegar og afhjúpandi fréttir fyrir þá sem hafa hagsmuni fárra fremur en margra að leiðarljósi . Fyrir vikið fær fréttastofa Ríkisútvarpsins og útvarpsstjóri iðulega yfir sig skammir og í þvínæst umræðu um sjálfan tilverurétt stofnunarinnar . Þetta er segin saga . Dæmin eru endalaus og reiðir hagsmunaaðilar hafa verið úr öllum flokkum í gegnum tíðina , þótt sumir og sérlega þeir sem hafa sérhagsmuna eða ímyndar að gæta , séu hvað illskeyttastir gagnvart Ríkisútvarpinu . Sem er að sinna lögbundinni skyldu sinni við OKKUR . Við eigum ekki að hoppa á sveif með þeim sem vilja slökkva á Ríkisútvarpinu eða skerða starfsemi þess að óathuguðu máli . Við verðum að hugsa sjálf , draga ályktanir samkvæmt bestu visku og láta ekki teyma okkur áfram hugsunarlaust . Viljum við allar fréttir sem varða almannahagsmuni þótt fólk reiðist stundum , verði sárt , finnist að sér vegið og umfjöllun leiði jafnvel til álitshnekkis og refsinga ef lög hafa verið brotin ? Ég held að flestir svari því játandi . Ég trúi því að við séum flest sannleiksleitandi , sanngjörn og viljum að réttlæti nái fram að ganga . Í nálægðarsamfélaginu Íslandi finnst mér fréttastofa Ríkisútvarpsins oft alltof kurteis og alls ekki hafa nægilegt svigrúm til að fylgja málum eftir . Hvernig stendur á því að það er ekki gengið á eftir aðdróttunum fráfarandi ríkislögreglustjóra , Haraldar Jóhannessonar , um spillingu innan lögreglunnar og í stað þess gerður við hann starfslokasamningur sem flestum óar við vegna þess hróplega óréttlætis sem samningurinn áréttar að viðgangist í íslensku samfélagi ? Hvað veit Haraldur um okkar samfélag sem við vitum ekki en þyrftum að vera upplýst um ? Á bestu stundum fréttastofunnar verða til þættir eins og Kveikur , sem fletta hulunni af alvarlegu misnotkunar - og spillingarmáli sem varðar okkur öll og alla innviði samfélags okkar . Þessa dagskrárgerð borguðum við meðal annars með skattpeningum okkar og við eigum að vera stolt af og meðtaka að Ríkisútvarpið er á sínum bestu dögum hinn raunverulegi samherji allra landsmanna . Að þessu sögðu gengst ég fús við því að ég ætla mér að sækja um stöðu útvarpsstjóra vegna þess að mér þykir vænt um Ríkisútvarpið og trúi staðfastlega á mikilvægi þess og læt engan segja mér annað . Ég á enga vildarmenn í ráðandi ríkisstjórn , þekki engan stjórnarmann Ríkisútvarpsins persónulega og hef bókstaflega engu að tapa . Björn Birgisson sem margir í Grindavík þekkja fyrir að liggja ekki á skoðunum sínum . Til mikils er að vinna , því verðlaunafé fyrir sigur í þessari sterku keppni er um 1,2 milljónir króna .