Sylvía Margrét Cruz er búsett í Kaliforníu í Bandaríkjunum þar sem hún stefnir á sérnám í skurðlækningum . Sylvía sem er 23 ára gömul segir að andlát móður hennar hafi átt þátt í því að læknisfræðin varð fyrir valinu sem ævistarf . Á meðan Sylvía bíður eftir svörum frá læknaskólum starfar hún við líffæraheimt sem hún segir erfitt en á sama tíma gefandi starf . „ Verstu stundirnar eru þegar koma lítil börn , það er erfiðast , ég man eftir tveggja vikna barni sem hafði látist sem var náttúrlega afar sorglegt , en á sama tíma hugsaði maður um hina hliðina , að annað lítið barn hafi fengið nýtt hjarta eða annað líffæri , “ segir Sylvía . Sylvía í færni rannsóknarstofu . Í mörgum tilvikum eru líffæragjafi og líffæraþegi hvor á sínum spítalanum , jafnvel hvor í sínu fylkinu og Sylvía hefur margoft flogið sem fylgdarmaður með líffæri . „ Við fljúgum með lítilli einkaflugvél og ég hef farið til Kanada og margra fylkja í Bandaríkjunum . Við förum ekki mikið lengra , þó að flogið hafi verið til Alaska og Hawaii , þar sem líffærið þolir oftast mest átta klukkustundir . Þegar um hjarta er að ræða reynum við að fara ekki yfir fjórar klukkustundir . Tíminn sem miðað er við er frá því líffæri er tekið úr gjafa þar til það er sett í þegann . “ Sylvía , Michael Wong , kærasti hennar , og Paul Chang , yfirmaður þeirra , við einkaflugvélina sem flytur líffæri frá gjöfum til þega .