Umræður um menntamál halda áfram . Þriðjudaginn 18. febrúar lagði ég fram nýtt efni í þær , þegar ég efndi til blaðamannafundar með Tryggva Þór Herbertssyni , forstöðumanni Hagfræðistofnunar Háskóla Íslands , til að kynna greinargerð Tryggva Þórs um hagrænt gildi menntunar . Í sjálfu sér kemur niðurstaðan ekki á óvart : Betri menntun skilar auknum hagvexti . Aukist menntunarstig þjóðarinnar hækka tekjur hennar og hún styrkir samkeppnisstöðu sína . Fjárfesting í menntun er arðbær fyrir þjóðarbúið en hún er ekki endilega arðbær fyrir einstaklinga , þess vegna þarf að launa menn í samræmi við þá menntun , sem þeir afla sér , að öðrum kosti hvetjum við einstaklinga ekki nógu markvisst til að menntast . Sídegis fimmtudaginn 20. febrúar tók ég þátt í umræðum í sjónvarpssal fyrir unglingaþáttinn Ó-ið , þar rætt var um innra starf í framhaldsskólunum og vikið að því , hvernig nemendur líta á það . Kom mér á óvart , hve nemendur leggja mikla áherslu á , að réttur kennara til starfa sé ekki verndaður um of , því að nemendur eigi ekki skilið að sitja endalaust uppi með óhæfa kennara , sem starfi aðeins í skjórli æviráðningar . Þetta sama fimmtudagskvöld fór ég á almennan fund um menntamál á vegum Sjálfstæðisfélagsins í Kópavogi . Þar voru líflegar umræður , því að hið ánægjulega við fundi um mennta - og skólamál er , að allir hafa skoðun á málinu og skólastarf skiptir alla máli . Síðdegis föstudaginn 21. febrúar var ég um 3 tíma í sjónvarpssal vegna upptöku á umræðuþætti um menntamál , sem sjónvarpað var síðdegis sunnudaginn 23. febrúar . Ég sá ekki útsendinguna . Margir lögðu ýmislegt gott af mörkum til umræðnanna , vonandi hafa þær upplýst einhverja , þótt kannski kæmi þar ekki mikið nýtt fram fyrir kunnáttumenn . Eins og jafnan um þætti af þessu tagi snúast þeir að verulegu leyti um aukinn opinber útgjöld , þar sem ráðherranum er stillt upp við vegg eins og hann hafi frjálsar hendur til að fara ofan í vasa skattborgaranna en vilji ekki gera það . Jafnframt er látið í veðri vaka , að allur vandinn leysist , ef laun kennara hækki . Ástæðulaust er að gera lítið úr afli peninga í þessu tilliti , en það er líka unnt að gera betur án þess að eyða meiri fjármunum . Alþýðublaðið Össur Skarphéðinsson hefur tekið til við að setja svip sinn á Alþýðublaðið . Er augljóst , að hann ætlar sér að láta blaðið endurspegla málflutning sinn og áhugamál á Alþingi . Sá ég þetta á forsíðufrétt , sem endurómaði boðskap Össurar í umræðum um frumvarp til laga um Bókasafnsjóð rithöfunda , sem ég kynnti með framsöguræðu á Alþingi þriðjudaginn 18. febrúar . Þá taldi Össur alltof naumt skammtað að hækka fjárveitingar í þessu skyni um tæpar 5 milljónir króna úr , rúmlega 12 í 17 m.kr . Hringir Össur síðan í Ingibjörgu Haraldsdóttur , formann Rithöfundasambands Íslands , sem tekur undir með ritstjóranum og segir á forsíðu Alþýðublaðsins , að þessi hækkun á útgjöldum ríkisisins um 5 m.kr. sé alltof lítil . Vikupistill minn frá 17. febrúar vakti nokkrar umræður í fjölmiðlum vegna gagnrýni minnar á þá aðferð , sem sjónvarpið og hljóðvarp ríkisins beittu í tveimur tilvikum , þar sem ég átti í hlut . Össur Skarphéðinsson skrifar leiðara í Alþýðublaðið og byggir málflutning sinn á því , að úr því að ég gegni starfi menntamálaráðherra megi ég ekki lýsa skoðun minni á einstökum þáttum í Ríkisútvarpinu á heimasíðu minni . Hann gengur þannig í björg með gömlu flokkssystkinum sínum í Alþýðubandalaginu , þeim Guðrúnu Helgadóttur og Svavari Gestssyni , sem bæði hafa viljað leggja stein í götu þess , að ég notaði þennan ágæta miðil , sem tölvan er , til að nýta mér þau borgararéttindi , sem felast í málfrelsi . Í því efni hefur ráðherrastarfið á engan hátt þau áhrif , að ég megi ekki viðra skoðanir mínar . Ætla ég ekki að láta þessa þrjá ríkis - og forsjársinna segja mér fyrir verkum í því efni . Þá er það alrangt hjá Össuri , að í þessum umrædda pistli hafi ég í fyrsta sinn sest í stól fjölmiðlagagnrýnandans , þetta hefur þvert á móti verið eitt af þeim efnum , sem setja svip á þessa vikupistla mína frá upphafi . Ég er einn þeirra , sem myndi sakna þess , ef Alþýðublaðið hætti að koma út . Vona ég , að Össuri takist að standa þannig að málum , að blaðið lifi áfram . Um hádegisbilið laugardaginn 22. febrúar hélt ég upp í Borgarfjörð til að taka þar þátt í tveggja tíma umræðufundi í Logalandi um skipulagsmál í hreppunum sunnan Hvítár að Skarðsheiði . Var sérstaklega rætt um menningu og menntun og þó einkum framtíð skólahalds í Reykholti . Skömmu eftir að ég varð ráðherra í apríl 1995 kom til minna kasta að taka á skólamálum í Reykholti , sem voru í nokkru óefni . Var þá ákveðið að starfrækja þar framhaldsskóla í tvö í tilraunaskyni undir forsjá Fjölbrautaskóla Vesturlands á Akranesi . Skyldi gerð úttekt á skólastarfinu fyrir lok tímabilsins til að ákveða framhald þess . Hagsýsla ríkisins hefur unnið að þessari úttekt og er meginniðurstaða hennar sú , að ekki séu forsendur fyrir óbreyttum skólarekstri í Reykholti . Skýrði ég frá þessu á fundinum í Logalandi og ræddi framhaldið við heimamenn . Ég lýsti þeirri hugmynd minni , að hugað yrði að menntastofnun í Reykholti á háskólastigi , sem tengdist með einum eða öðrum hætti nafni Snorra Sturlusonar og höfðaði jafnt til fræðimanna á Norðurlöndunum og Evrópu . Hlaut þessi hugmynd góðar viðtökur á Logalandsfundinum og vænti ég þess , að heimamenn hugi nú að málinu af sinni hálfu og ræði síðan við mig um framhaldið . Sunnudagsmorguninn 23. febrúar flaug ég norður til Akureyrar til að undirrita með Jakobi Björnssyni bæjarstjóra samkomulag um uppbyggingu Vetraríþróttamiðstöðvar á Akureyri . Er ætlunin samkvæmt því , að ríkið leggi 50 milljónir króna og Akureyrarbær 100 milljónir króna 1998 - 2002 til framkvæmda fyrir miðstöðina . Eftir athöfnina og hádegisverð var mér boðið upp í Hlíðarfjall og fórum við með troðara upp allt fjallið og tókum þar að auki þátt í afhendingu verðlauna á svigmóti unglinga í fjallinu . Kom ég síðan heim með kaffivélinni .