Virðulegur forseti . Leiðirnar eru í sjálfu sér í öllum meginatriðum þær sömu og hafa legið fyrir frá upphafi 2. umr . Það er í fyrsta lagi sú leið að ríkisstjórnin ákveði að taka málið af dagskrá , að þingið hafni því , og senda það til sameiginlegu EES-nefndarinnar . Það er ein leiðin . Önnur leið er að forseti taki málið af dagskrá , tímabundið . Þó að formlegu ferli utanríkismálanefndar sé lokið geri ég ráð fyrir að ekkert sé því til fyrirstöðu að setja málið inn til einhvers lags óformlegrar meðferðar , þá utanríkismálanefndar eða einhverrar blöndu sérfræðinga , þar sem aðilar yrðu kallaðir fyrir og m.a. farið yfir þau sjónarmið og þær áhyggjur sem uppi eru varðandi fyrirvarana , svo að því sé haldið til haga . Þriðja leiðin er sú sem hefur verið lögð upp gagnvart okkur í Miðflokknum , að við verðum látin tala hér þangað til við lyppumst niður . Það er eitthvað sem hæstv. forseti hefur stjórn á með fundarstjórn sinni . Í ljósi þeirra spurninga sem upp eru komnar — ef einhver hefur bent á þetta á fyrri stigum , þá hef ég misst af því — hef ég ekki veitt því athygli að neitt okkar , sem hefur staðið í hinni eiginlegu umræðu , hafi í raun tekið á því atriði ( Forseti hringir . ) sem snýr að neytendaverndinni , gegnsæinu sem átti að vera svo mikið , þegar ( Forseti hringir . ) í ljós kemur að það er , að því er virðist , algjört aukaatriði í málunum .