279 og merkti þá Lifurker tjörn , sem hún vex viðeðaum - hverfis . Ljáskógar eða Ljárskógar merkja skóga við engjar eða við engjalæk . £ > ví Ljá réttara Ljáá heitir áin , af því hún fellur um ljá , en ijá er elægja , hið lúða land . Ló eða Ijár merkir hið lúða járnjárnið sem einatt þarf að lýja , þolmyndarmerkingar en ekki gjör - myndar , sbr. kló . Lén merkir ljáblöð þau , eru komuí ¦ tízku , þá er lagði af ljásmíð og dengingar við kol . Engum málfræðing mundi hafa komið til hugar að nýyrða svo fyrir blaðið , en hlust alþýðu er næm á lögmál tungunnar og vísar henni veginn , þegar hún nær að vera ófipuð . Ló er fis lúið af voð eða fati og svo lika alit eða brúk , þá optast ritað lóg , sbr. hafa til lógs , leggja í lóg , koma í lóg o . s . frv . Aptur er Lón -bæjarnafn , þvi lón er þar , sem vatn lýr burtu jarðveginn og stendur á . Sögnin er nú einatt höfð í myndinni lýja , og málfræðisbækur geta ekki annarra , en breytimyndirnar , sem nafnorðin vísa til , eru jafn - réttræðar fyrir því . Islenzkan er enginn steingörvingur eins og latína , og menn eiga og mega hafa um hönd lögmál hennar . Sœrisvellir ( JJangvs . ) merkir sjálfsagt Sæðisvellir , Sáðvellir myndað af ri - beyging sagnar - innar sá . Þykkvibær ( Rangvs . ) hefir nafn af skógar - þykkvi . Af bæjum , er taka nöfn af ám eða vötnum , má telja : Skaptafell ( Skaptafells . ) , líklega linað í framburði fyrir Skaptárfell eins og Djúp & rdalur verður Djúpadalur . Skaptá heitir áin , af þvi hún fellur beint eins og skapt , samnefni Beiná ( Beinárgerði á Múlas.s. ) og Þambá , því hún fellur sem þaninn streingur ( Þambárvellir Strandas . bæjarn . ) . Þrúgsá ( Eyjafs . ) , talið réttara en Strjúgsá , hefir nafn sitt af túugunni , sem hún sjálfsagt hjálpar til að mynda og nefnist Þrúgstunga . Þrúgur er snjó - skór til að ganga á í ófærð , sbr. ganga á þrúgum .