1850 kelimelik bir korku hikayesi yaz.
Ethan, evinin yakınındaki ormanda yürüyüş yaparken tuhaf bir şey fark etti. Ağaçlar fısıldıyor gibiydi ve yapraklar, karanlıkta gizlenen görünmeyen bir varlık varmış gibi hışırdıyordu. Korkmuyordu, ancak, ve bir açıklığa gelene kadar yürüyüşüne devam etti.Açıklığın ortasında büyük bir kaya vardı ve Ethan, altında bir şeyin hareket ettiğine ikna oldu.Dikkatli bir şekilde kayaya yaklaştı ve gölgelerin arasından bir adam çıktı. 

Adamın teni solgun, gözleri koyu ve çöküktü. Konuşmak için ağzını açtı ama tek duyulabilen tüyler ürpertici bir fısıltıydı. Ethan'a gölgelere doğru sürünerek onu takip etmesi için işaret etti. Ethan tereddüt etmeden onu takip etti.

Adam, Ethan'ı ormanda alışılmadık bir yola götürdü. Ethan, patikanın her iki tarafında daha fazla kaya olduğunu ve her birinin kendine özgü bir gürleme sesiyle bir yandan diğer yana kaydığını fark etti. devam ettiler, patika büyük bir mağaraya açılana kadar gümbürtü daha da yükseldi.

Adam Ethan'ı içeri girmeye zorladı. Ethan inputten geçerken mağaranın eski, paslanmış makineler ve ürkütücü heykellerle dolu olduğunu fark etti. Odayı dolduran, Ethan'ın tüylerini diken diken eden yoğun bir korku havası vardı. Oraya neden çağrıldığına dair bir açıklama bulmayı umarak etrafına bakındı ama tek bulabildiği odanın ortasındaki büyük bir kapıydı.

Adam Ethan'a yaklaşmasını işaret etti. Ethan gergin bir şekilde ona doğru yürüdü ve adam konuştu. “Burası eski bir kötülüğün kaynağı,” diye fısıldadı. “Nesiller önce, karanlık güçlerin doğduğu yer burasıydı. Korkularınla yüzleşmen ya da onlar tarafından tüketilmen gereken yer burasıdır.

Ethan ne yapacağını ya da korkularıyla yüzleşecek cesareti olup olmadığını bilemeden tereddüt etti. Adam elini Ethan'ın omzuna koydu ve hafif bir gülümsemeyle, “Hayatta kalmak için korkularınla yüzleşmelisin”

Ethan yavaşça kapıya uzandı ve yavaşça açtı. Odanın içi karanlıkla doluydu ve hava kötü bir şeyin varlığıyla ağırdı. Karanlığın kendisini çağırdığını hissedebiliyordu ve yavaşça içeri adım attı. Kısa süre sonra karanlığa gömüldü ve damarlarında korkunç bir korku duygusu gezindi. Hayatta kalabilmek için karanlıkta gizlenen her ne varsa onunla yüzleşmesi gerektiğini biliyordu. 

Aniden karanlık, hareketlilikle dönmeye başladı. Ethan, gölgelerden çıkan tuhaf yaratıklar gördü ve görünmeyen bir güçten gelen kahkaha sesini duydu. Yaratıklar yaklaşmaya başladı ve Ethan bir karar vermesi gerektiğini anladı: korkularıyla yüzleş ya da onlara boyun eğ. Seçimini yaptı ve karanlıkla savaşmaya kararlı bir şekilde öne çıktı. Geceden sağ çıkmanın tek yolunun gölgelerde pusuda bekleyenleri yenmek olduğunu biliyordu. 

Savaş gece boyunca sürdü ve sabah Ethan galip geldi. Cesareti onu kurtarmıştı ve bir ders öğrenilmişti. Gece ne kadar karanlık görünürse görünsün, günün sonunda sizi atlatacak olan cesarettir.