Bir Shakespeare sonesi besteleyin.
Ah ben, 'göğsümden geçen aşk acısı
Kalbime bir sızı geliyor
Ruhu parçalıyor ve şimdi gidiyor,
Bütün anıları fırtınaların esintisine bırakıyor.

Rüzgar hatırlıyor ve unutmayacak,
Geçen zamanıma yankılanan bir soğuk,
Acı ve teselli ile tanıştığım bir zaman,
Beni tırmandıran aşkı nereden buldum.

Kalbimi doldururken çok neşeli bir hüzün 
Keşke aşk girintisine dolsa 
Kaybın derinliklerini dizlerimin üzerine çökerek ayırıyorum 
Ve bak günlere başlıyorum ve hiç ayrılmıyorum.

Bitmeyen gece, görülecek silüetler 
Senin karanlığında aşkı bulabilir miyiz?