Karanlık bir mağarada yaşayan bir canavar hakkında bir hikaye yaz.
Bir zamanlar, geniş, karanlık bir mağaranın derinliklerinde bir canavar pusuda bekliyordu. Budaklı boynuzları ve gözlerinde şeytani bir parıltı olan güçlü bir yaratıktı. Uzun süredir karanlıkta yaşıyordu. Uzun yıllar boyunca soğuk kalbi mağaranın kendisi kadar karanlık ve boş hale gelmişti.

Bir gün canavar mağaranın beklenmedik bir köşesinden gelen bir ses duydu. İlk başta hafifti, sadece bir fısıltıydı ama ama sonra ses yükseldi. Karanlığa bakan canavar, sallanan küçük bir ışığın giderek daha yakına geldiğini gördü. Sonunda ışığın kaynağı öne çıktı ve canavar nefesini tuttu – bu bir insan çocuğuydu!

Çocuk yorgundu Korktular ama aynı zamanda cesurlardı ve canavara hikayelerini anlatmaya başladılar Işık ve güzellikle dolu büyülü bir diyardan, dünyalarını kurtarabilecek bir kristal bulma arayışında olduklarından, ama onun yerine karanlık mağaraya tökezledi.

Canavar, çocuğun cesaretine ama daha çok nezaketine şaşırdı. Karanlık mağarada hiç böyle duygularla karşılaşmamıştı ve canavarın bir zamanlar buruşmuş olan kalbi biraz daha ısındı. 

Canavar, çocuğa yolculuğunda yardım etmeyi teklif etti. Birlikte mağaranın uzak köşelerine kadar ilerlediler ve sonunda çocuğun büyülü diyarının güzel ışığına çıktılar. Çocuk canavara teşekkür etti, o da çocuğa karanlığa yeni hayat ve ışık getirdiği için teşekkür etti.

Son bir veda ettikten sonra canavar, çocuğun onlara gösterdiği nezaketi asla unutmayacağını söyledi ve derinlere geri döndü. karanlık mağara. En karanlık yerlerde bile güzellik ve ışık olduğunu öğrenmişti.