Doğayı insani bir duyguyla karşılaştıran bir şiir yaz.
Ağaçlar hafif esintide sallanıyor,
Donmuş gibi görünen duygu dalgaları gibi.
Güneş çok gri bulutların arasından parlıyor,
Yeni bir gün gibi hüzünlü bir şekilde canlanıyor.

Bir su akıntısı kabaran gelgit,
İçinde tutkulu bir duygu gibi.
Gece gökyüzünde süzülen yıldızlar,
Bize geçmiş bir zamanı hatırlatıyor.

Bulutlar çok yüksek dağların üzerinden yuvarlanıyor,
Bir iç çekiş gibi yükselip alçalıyor.
Ağaçların ve çimenlerin arasından esen rüzgar,
Geçmişe baktığımızda acı veren bir hüzün gibi.

Doğanın kendine has bir duygu aktarma yolu vardır,
Sık sık üzerinde düşünmemiz gereken bir düşünce.
Bizim için bir şeydir. hatırlamamız için,
Güzelliği tadına varılması gereken bir manzara.