Kumsalda geçen bir kısa hikaye yazın
Güneş batıyordu, ufukta her yönde kilometrelerce uzanan bir siluet oluşturuyordu. Plaj boştu ama tek başına durup manzarayı seyreden genç bir kadın içindi. ayaklarının altındaki kumlu yüzeyde, duygu karışımıyla dolduğunu fark etti.Geçmişin anıları akıp gidiyor, günün kaygılarını ve stresini alıp götürüyor.Okyanusun sesi, tuzlu havanın kokusu... başa çıkılamayacak kadar çok şey.

Güneş sonunda son selamını vererek dalgaların altına battı ve bir günün daha bitişini işaret etti. Derin bir nefes alarak gözlerini kapattı ve uzun, derin bir iç çekti. Gelmişti. Bu kumsala daha önce sayısız kez gelmişti ve bu sefer de farklı değildi. Bu sefer tam ihtiyacı olan şey olmuştu.
 
Etrafta dalgalardan başka kimse yoktu. Yapayalnızdı, etrafı kumsalın güzelliğinden başka hiçbir şeyle çevrili değildi. Kıyı şeridine doğru yürürken dalgaların çıplak ayaklarına çarpmasına izin verirken, düşüncelerinin de akıntıyla birlikte uçup gitmesine izin verdi. Ve uzun zamandır ilk kez kendini huzurlu hissetti.