Polifoniya ((1) ((2) ((3) ((4) ((5))) (lat. polyphonia, qadimgi yunonchadan. πολυφωνία  tom ma'noda: ko'p tovushli qadimgi yunonchadan. πολυ-, πολύς  ko'p + boshqa yunoncha. φωνή  tovush) musiqa nazariyasida  ko'p ovozli musiqa majmui bo'lib, u ko'p ovozli faktura alohida ovozlar (meladiya chiziqlari, keng ma'nodagi ohanglar) ning funksional tengligi bilan belgilanadi. Polifoniyalik musiqa pyesasida (masalan, Joesken Depraning kanonida, I. S. bilan Bach) ovozlar kompozitsion-texnik (har bir ovozni o'z ichiga olgan motiv-melodiya uslublari) va mantiqiy (musiqiy fikrlarning teng huquqli tashuvchilari) munosabatlarda tengdirlar. Polifoniya so'zi bilan kompozitorlar va musiqashunoslar uchun o'rta va oliy musiqa ta'limi kurslarida o'qitiladigan musiqa-nazariy fan ham ataladi. Polifoniya fanining asosiy vazifasi  polifoniya kompozitsiyalarini amaliy o'rganish.
Polifoniyaning ilmiy maqsadlari nimada?
polifoniya kompozitsiyalarini amaliy o'rganish