Paleontologiya sohasida to'plangan materialni Gotfrid Vilgelm Leybnits hayotida nashr etilmagan Protogey (1693) asarida umumlashtirdi, unda u Yer evolyutsiyasi to'g'risida ham tezislar bayon qildi. Leybnitz tomonidan himoya qilingan evolyutsion doktrinani u talqin qilgan, ammo mexanik nuqtai nazardan evolyutsiya o'zgartirilgan embrionlarning uzluksiz rivojlanishi sifatida tushunilgan. Leybnits uzluksizlik printsipi asosida yangi falsafa bo'yicha mavjudotning umumiy aloqasi g'oyasini birinchilardan bo'lib formulyatsiya qildi: Koinotdagi hamma narsa shunday aloqada bo'lib, hozirgi har doim o'z chuqurligida kelajakni yashiradi va har qanday holat faqatgina unga bevosita oldingi holatdan tabiiy ravishda tushuntiriladi. Leybnits bu nuqtai nazardan kelib chiqib, barcha tirik mavjudotlar organik qarindoshlik va ularning noorganik tabiat bilan aloqasi to'g'risida xulosaga keldi. Leybnits bu savolni qo'yib, zoofitlar, ya'ni hayvon-o'simliklar mavjudligi haqidagi tasavvurning xatoligiga qaramay, tabiatning dialektik tushunchasiga qadam tashladi, ammo uning rivojlanish konsepsiyasi metafizik edi, ya'ni u o'tkirlikni rad etdi va uzluksizlik printsibini absolituallashtirdi. Leybnitsga ko'ra, rivojlanish faqat boshlang'ich shakllardan monadalarning kichik tushunchalarida cheksiz kichik o'zgarishlar orqali sodir bo'ladi. Gottfried Wilhelm tirik tabiatning abadiy mavjud bo'lgan urug'lardan asta-sekin rivojlanishi haqidagi preformistik ta'limotni ilgari surdi va uning evolyutsiyasida sakrashlar mavjudligini rad etdi. U shunday deb yozgan: Biz faqat harakat orqali barcha boshqa moddiy hodisalarni tushuntirish mumkinligini tan olamiz.
Leybnitsga ko'ra rivojlanish qanday sodir bo'ladi?
monadalarning kichik tushunchalarida cheksiz kichik o'zgarishlar orqali