Ko'mirdan ko'proq chiziqli xususiyatlari va yaxshi chastotali xususiyatlari bilan, kondensatorlardan esa  ko'proq maqbul elektr xususiyatlari bilan farq qiladigan dinamik mikrofonlar ko'proq ommaviy bo'ldi. Birinchi dinamik mikrofon 1924 yilda nemis olimlari Erlah (Gerwin Erlach) va Shotki tomonidan ixtiro qilingan lenta tipidagi elektrodinamik mikrofon bo'ldi. Ular magnit maydonga juda nozik (2 mikron) alyuminiy folgalardan yasalgan gorizolangan tasma joylashtirdilar. Bunday mikrofonlar juda keng chastotali xususiyatlari tufayli hali ham studiyada ishlatiladi, ammo ularning sezgirligi kichik, chiqish qarshiligi juda oz (oma darajasi), bu kuchaytirgichlarni loyihalashni ancha qiyinlashtiradi. Bundan tashqari, yetarli darajada sezgirlik faqat katta maydonli lentalarda (va shuning uchun magnitning o'lchamlarida) erishilishi mumkin, natijada shunday mikrofonlar boshqa barcha turlarga qaraganda katta hajm va og'irlikka ega.
Qanday qilib tasma mikrofonlar boshqa mikrofonlardan farq qiladi?
shunday mikrofonlar boshqa barcha turlarga qaraganda katta hajm va og'irlikka ega