Aristotel kuch tushunchasining falsafiy tushunchasini Aristotel kosmologiyasining ajralmas qismi sifatida taklif qildi. Aristotelning fikricha, Yer sharida to'rt element mavjud bo'lib, ular turli xil "tabiiy joylarda" to'xtab qoladilar. Aristotelning fikricha, yerdagi ko'chmas jismlar, asosan tuproq va suv elementlaridan iborat bo'lib, yer yuzidagi tabiiy joylarida joylashgan va agar ularga tegilmasa, u erda qoladi. U obyektlarning "tabiiy joy" topish (masalan, og'ir jismlar yiqilganda) bo'lgan tug'ma moyilligi, bu ularning "tabiiy harakatlanishiga" yordam berganligi va doimiy kuch ishlatishni talab qiladigan g'ayritabiiy yoki majbur harakatlar o'rtasida farq ko'rsatdi. Ushbu nazariya, har kungi ob'ektlar harakati haqidagi tasavvurlarga asoslangan, masalan, karvonning uzluksiz harakatlanishi uchun doimiy kuch ta'siri, uchayotgan narsalar, masalan, o'q otgan o'qning xatti-harakatlarini hisobga olishning kontseptual muammosiga duch keldi. Oshchining o'qni ko'chirish joyi, u uchishning boshlang'ich nuqtasi bo'lib, o'q havo bo'ylab uchib borayotganda, unga hech qanday aniq harakatlantiruvchi sabab ta'sir qilmaydi. Aristotel bu muammoni yaxshi bilgan va o'qning yo'nalishi bo'ylab siljigan havo uni nishonga yo'naltiradi, deb taxmin qilgan. Bu tushuntirish, butunlay joy almashish uchun havo kabi uzluksiz mavjudligini taqozo etadi.
Aristotelning fikricha, Yer sayyorasi nechta elementdan iborat?
to'rt