Filmni ommaviy ishlab chiqarish uchun birinchi sellyuloid turi nitrocelluloz bo'lib, u juda moslashuvchan, shaffof va eskirishga chidamli edi. Biroq, bunday kinofilm juda yonuvchi va hatto portlovchi edi. U hatto kislorodsiz ham yog'ochdan ko'p marta tezroq yonishi mumkin edi, bu esa o'chirishni ancha qiyinlashtirgan (66). Ba'zi sharoitlarda, masalan, ehtiyotsiz o'ralganda, nitrat asos o'z-o'zidan yonishi mumkin edi. Barcha kinofilmlar bilan ishlaydigan korxonalar, shu jumladan kinoteatrlar ham, maxsus yong'inga qarshi choralarga rioya qilgan holda qurilgan. Kinoprojektorlar filmni uzatish va qabul qilish uchun maxsus yong'inga qarshi qobiqlar, shuningdek yopiq lenta uzunligi trakt bilan jihozlangan (67).
Birinchi film nima uchun xavfli edi?
juda yonuvchi va hatto portlovchi