Dagerotipiya va kalotipiya XIX asrning ikkinchi yarmigacha ishlatilgan, bu esa Talbotning salbiy-pozitiv usuli va yuqori sifatli tasvirning afzalliklarini birlashtirgan yomg'ir kolodion jarayoniga o'rin berdi. Shu payt paydo bo'lgan albom bosma shisha kolodionli negativlardan yuqori sifatli qog'oz izlarini chiqardi. Nam kolodiyaning asosiy kamchiligi shundaki, nam fotoplastinkalarni bir necha daqiqa davomida laboratoriyada ekspozitsiya qilish va qayta ishlash zarur bo'lib, yorug'likka sezgir qatlamni qayta ishlash eritmalari uchun o'tkazuvchan bo'lib qolishi kerak edi. Muammo faqat ingliz shifokori Richard Meddox tomonidan 1871 yilda jellatin-kumush jarayoni va quruq fotosuratlar deb nomlangan narsa ixtiro qilinganidan keyin hal qilindi. Oxirgi yangilik shisha o'rniga sellyuloiddan foydalanish imkoniyati bo'ldi, bu esa 1887 yilda Gannibal Gudvin tomonidan ixtiro qilingan jellatin kontrsirtki qatlami tufayli amalga oshdi. Shunday qilib, fotosuratlar o'rniga jelatino kumush emulsiyali fotosuratlar filmlari paydo bo'ldi, bu hozirgi kungacha analog fotosuratlarda ustunlik qilmoqda.
Dagerotipiya va kalotopiya o'rnini kim egalladi?
yomg'ir kolodion jarayoniga