Glikokaliks, plazmalma va uning ostida joylashgan kortikal sitoplazma qatlamidan iborat. Plazma membrana plazmalemma, tashqi hujayra membrana, sitolema, plazma membrana va boshqalar deb ham ataladi. p. bo'yicha Bu 10 nanometr qalinlikdagi biologik membranadir. U birinchi navbatda hujayra uchun tashqi muhitga nisbatan farqlash funksiyasini ta'minlaydi. Bundan tashqari, u transport funktsiyasini ham bajaradi. Hujayra o'z membranasining yaxlitligini saqlab qolish uchun energiya sarflamaydi: molekulalar yog'molekullari bilan bir xil prinsip bo'yicha ushlab turiladi  molekulalarning gidrofob qismlari bir-biriga bevosita yaqin joylashishi termodinamik jihatdan foydaliroqdir. Glikokaliks oligosakaridlar, polisaxakaridlar, glikoproteinlar va glikolipidlarning plazmalemmada ildiz otgan molekulalaridan iboratdir. Glikokaliks receptor va marker funksiyalarini bajaradi. Hayvon hujayralarining plazma membranasi asosan fosfolipidlar va lipoproteidlardan iborat bo'lib, unga oqsil molekulalari, xususan, sirtdagi antigenlar va retseptorlar singib ketgan. Kortikal (plazma membranasiga tutash) sitoplazma qatlamida sitoskeletning o'ziga xos elementlari  muayyan tarzda tartibga solingan aktinoli mikrofilamentlar mavjud. Kortikal qatlamning (kortexning) asosiy va eng muhim funksiyasi psevdopodial reaktsiyalardir: psevdopodiylarni tashlash, biriktirish va qisqartirish. Bu jarayon mikrofilamentlar o'zgaradi, uzaytiriladi yoki qisqartiriladi. Kortikal qatlamning sitoskelet tuzilishiga hujayraning shakli ham bog'liq (masalan, mikrovorsinkalar mavjudligi).
Plasma membranasi deb yana nima deyiladi?
plazmalemma, tashqi hujayra membrana, sitolema, plazma membrana