Katta orkestrlar davri, katta orkestrlar musiqasi sahnada kichik jazz ansambllari bilan to'silganidan so'ng, swing musiqasi yangradi. Ko'pgina mashhur swingchi yakkaxonlar, ball-roomlarda konsertdan so'ng, Nyu-Yorkning 52-choshidagi kichik klublarda o'zlarining ixtiyoriy jamlarida o'ynashni yaxshi ko'rishgan. Bu faqatgina katta orkestrlarda sideman bo'lib ishlaganlar emas, masalan, Ben Webster, Coleman Hawkins, Lester Yang, Roy Eldridj, Jonni Hodges, Bak Kleyton va boshqalar. Big-bandlarning rahbarlari - Dyuk Ellington, Kaunt Bessi, Benny Gudmen, Jek Tiqarden, Garri Jeyms, Jin Kruppa ham, dastlab yakkaxon bo'lganlari uchun, nafaqat dirijyorlik qilishdi, balki o'zlarining katta jamoasidan alohida, kichik tarkibda o'ynash imkoniyatini izlashdi. Bu musiqachilar bebopning yangiliklarini qabul qilmasdan, svinj uchun an'anaviy uslubga rioya qilishdi, shu bilan birga, improvizatsiya partiyalarini ijro etishda befoyda xayolparastlikni namoyish etishdi. Svingning asosiy yulduzlari doimiy ravishda kichik tarkiblarda sozlash va yozishardi, bu kombo deb nomlangan, bu erda improvizatsiya uchun ko'proq joy bor edi. 1930 yillarning oxirida klubdagi bu jazza yo'nalishi bibopning ko'tarilishi bilan meynstrim yoki asosiy oqim nomiga ega bo'ldi. Bu davrning eng zo'r ijrochilaridan ba'zilarini 1950-yillarning jamlarida ajoyib shaklda eshitish mumkin edi, bu vaqtda akkordli improvizatsiya o'zgarish davrida o'ziga xos bo'lgan ohangni ranglash usulidan ustunroq edi. 1970-yillarning oxiri va 1980-yillarda erkin uslub sifatida qayta paydo bo'lgan asosiy oqim kul-jaz, bebop va hard-bop elementlarini o'z ichiga olgan. Termin zamonaviy asosiy yoki post-bebop bugungi kunda jazza tarixiy uslublari bilan yaqin aloqasi bo'lmagan deyarli har qanday uslub uchun ishlatiladi.
Bugungi kunda jazza musiqasining tarixiy uslublari bilan yaqin aloqasi bo'lmagan deyarli har qanday uslub uchun qanday atama ishlatiladi?
Termin zamonaviy asosiy yoki post-bebop