Lev Nikolayevich jamiyatda porlashni xohlagan, ammo unga tabiiy uyatchanlik va tashqi jozibadorlikning yo'qligi xalaqit bergan. Tolstoyning o'zi ta'riflaganidek, hayotning eng muhim masalalari - baxt, o'lim, Xudo, sevgi, abadiylik - haqida fikrlashning turli xil turlari uning xarakteriga o'sha davrda ta'sir ko'rsatdi. Uning "Otrochlik va yoshlik" romanida, "Qiyomat" romanida Irtenyov va Nexlyudovning o'zini o'zi takomillashtirishga intilishi haqida hikoya qilganini Tolstoy o'sha davrdagi o'z asketik urinishlari tarixidan olgan. Bularning barchasi, S. Ha, shunday. Vengerovning "Otrochilik" romanidagi ifodasi bilan aytganda, Tolstoyda his-tuyg'ularning yangiligini va aql-zakovatning aniqligini yo'q qiladigan doimiy axloqiy tahlil qilish odati paydo bo'lishiga olib keldi. O'sha davrdagi o'zini tahlil qilish misollarini keltirib, u o'zining o'smirlik davridagi falsafiy o'z-o'zini katta va buyuk deb hisoblashining haddan tashqari oshirib yuborilishiga hazil bilan javob beradi va shu bilan birga o'zini xayrli qilgan deb o'ylagan haqiqiy odamlar bilan to'qnashganda, har bir oddiy so'zi va harakatidan uyalmaslikka o'rganishning engil imkoniyatini ta'kidlaydi.
Lev Nikolayevichga jamiyatda porlash uchun nima to'sqinlik qilgan?
tabiiy uyatchanlik va tashqi jozibadorlikning yo'qligi