Kichik aholi va savdogarlar o'rtasida doimo yaqin aloqalar mavjud bo'lgan. O'z korxonasini boyitgan va rivojlantirgan shaharlik savdogarlar savdogarlikka, kambag'al savdogarlar esa - shaharlikchilikka o'tdilar. 1863 yilda quyi, uchinchi savdogarlik gildiyasi bekor qilindi va unga tegishli bo'lgan barcha savdogarlar mezbonlikka o'tkazildi. Meshchandaga davlat dehqonlari uchun, qamal huquqi bekor qilinganidan so'ng esa barcha dehqonlar uchun yozilish mumkin edi, lekin qishloq jamiyati (jamiyati) dan chiqish sharti bilan va hokimiyatning roziligi bilan. Shuningdek, tez-tez iste'foga chiqqan harbiy xizmatchilar ham mesxanada o'tishgan, ular bir qator imtiyozlarga ega bo'lishgan, shu jumladan soliqlardan ozod qilingan. Qamal huquqi bekor qilinganidan so'ng, mezbonlar qatlami ko'p jihatdan dehqonlar bilan to'ldirilgan, ammo, zamondoshlar ta'kidlaganidek, ushbu yangi mezbonlar ko'pincha soliq to'lamaslik uchun yangi sifatga o'tishgan. Aslida ular savdo-sotiq va hunarmandchilik bilan shug'ullanmagan, balki shaharda uy sotib olib, yerni ijaraga olib, dehqonchilik bilan yashashni davom ettirishgan. Ba'zi shahar aholisi ta'lim olgan va turlichalar qatlamiga o'tishgan.
Qayerga o'tadi boyib ketgan shahar aholisi?
savdogarlikka