20-yillarning ikkinchi yarmidan boshlab oper-seriya janridagi asosiy shaxs Pietro Metastazio bo'lib, u Dzenoning tipizatsiya tendentsiyasini rivojlantirgan. Klassizmning normativ estetikasiga amal qilib, u fovulaning universal turini ishlab chiqdi: ham vaziyat, ham personajlar, ham ularning o'zaro munosabatlari to'liq stereotip edi, barcha personajlarga bir xil standart ariyalar to'plami  deyarli faqat da capo ariyasi tayinlangan. Agar XVII asrda librettolar aniq bir opera uchun yozilgan bo'lsa, Metastazio asarlari drama asarlari sifatida chop etilgan va ulardan eng yaxshisi o'nlab kompozitorlar tomonidan libretto sifatida ishlatilgan. Klassizm davrida stereotiplik (va bu nafaqat operaga, balki turli xil instrumental janrlarga ham tatbiq etilgan) qiymat mezonlariga aylandi, har bir asar avvalo o'ziga o'xshash bir qator asarlar ichida qadr-qimmatga ega bo'ldi, bu bir tomondan, son-sanoqsiz operani, boshqa tomondan - ularning sahnada juda qisqa umrini keltirib chiqardi: faqat kamdan-kam hollarda bu operlar 5 dan ortiq tomoshalarga bardosh berdi.
Pyotr Metastazio universal tipdagi fovulani yaratishda nimaga amal qilgan?
Klassizmning normativ estetikasiga