1918 yilda Bunin va Muromtseva boshqa qochqinlar bilan birga Odessaga yetib kelganida, uchrashuvlar deyarli har kuni bo'lib o'tadi: Katayev yozuvchiga yangi she'rlar olib kelardi va u uning qo'lyozmalari ustida ko'p ishlagan, izohlar bergan, tuzatishlar kiritgan, maslahatlar bergan, shu jumladan qo'shimcha o'qish bo'yicha. Valentin Petrovichning so'zlariga ko'ra, u Bunindan birinchi maqtanishni eshitgandan so'nggina shogirdlikka qabul qilindi. Katayev Odessa adabiyot to'garagining a'zosi bo'ldi, uning majlislarida Ivan Alekseyevich hamisha qatnashgan. U yerda suhbatlar juda erkin bo'lib o'tadi va Bunin ularni kundalik yozuvida qayd etadi. Yozuvchi Sergey Shargunovning fikricha, Bunin kunlik yozuvlarini "Okayanne dni" kitobi uchun tayyorlangan variant bilan taqqoslaganida, Ivan Alekseyevich ba'zi bir keskin kataev replikalarini oxirgi tahrirdan ataylab olib tashlagan - yozuvchi sovet Rossiyasida qolgan "adabiy xudojo'y" ni qo'yishni istamagan (274). Frantsiyada bo'lganida, Muromtseva olib ketilgan arxivlarni ko'rib chiqdi va ko'plab konvertlar orasida Katayevning oq frontdan 1919 yil oktyabr oyida yozilgan xatini topdi. U quyidagi soʻzlar bilan boshlanardi: Aziz oʻqituvchi Ivan Alekseyevich (275).
Bunin Katayev uchun nima ustida ishlagan?
uning qo'lyozmalari ustida