Selülozaning alohida makromolekullari 2 dan 25 minggacha D-glukoza qoldiqlarini o'z ichiga oladi. Hujayra devorlaridagi sellüloza mikrofibrillalarga tashkil etilgan bo'lib, ular o'zaro vodorod bog'lanishlari va Van-der-Vaals kuchlari bilan bog'langan bir nechta alohida makromolekullardan (taxminan 36) iborat parakristall ansambllardan iboratdir. Bir tekislikda joylashgan va o'zaro vodorod bog'lanishlari bilan bog'langan makromolekullar mikrofibrilla ichida barg hosil qiladi. Makromolekullarning varaqlari o'zaro ko'plab vodorod bog'lanishlari bilan bog'langan. Garchi juda zaif vodorod bog'lanishlari bo'lsa-da, ularning ko'pligi tufayli sellüloza mikrofibrillasining mexanik mustahkamligi va turli fermentlarga qarshi turishi yuqori. Mikrofibrilladagi individual makromolekullar har xil joylarda boshlanadi va tugaydi, shuning uchun mikrofibrillaning uzunligi alohida sellyuloza makromolekullaridan katta. Shuni ta'kidlash kerakki, mikrofibrillaning makromolekullari bir xil yo'naltirilgan, ya'ni reduksion uchlari (C1 atomida erkin, anomer OH guruhi bo'lgan uchlar) bir tomonda joylashgan. Zamonaviy modellar sellyulozaning mikrofibrillari tashkil etilishini, markaziy hududda yuqori darajada tashkil etilgan tuzilishga ega bo'lishini, chetga qaraganda esa makromolekullarning joylashuvi yanada tartibsiz bo'lishini taqozo etadi.
Gidrogen bog'lanishlari kuchli yoki zaifmi?
juda zaif