Fermentlar odatda o'z substratlariga nisbatan yuqori spetsifiklikni namoyon qiladilar (substrat spetsifikligi). Bu substrat molekulasidagi shakli, zaryadlari va gidrofobik mintaqalar taqsimotining qisman komplementarligi va fermentda substratning bog'lanish markazida amalga oshiriladi. Fermentlar odatda stereospetsifiklik (mümkin bo'lgan stereoizomerlardan faqat bittasini mahsulot sifatida hosil qiladilar yoki faqat bitta stereoizomerni substrat sifatida ishlatadilar), regionselektivlik (kimyoviy aloqani faqatgina substratning mumkin bo'lgan holatlaridan birida hosil qiladilar yoki uzib tashlaydilar) va xemoselektivlikning (mazkur shartlar uchun mumkin bo'lgan bir nechta kimyoviy reaktsiyalardan faqat bitta kimyoviy reaktsiyani katalizatsiya qiladilar) yuqori darajasini namoyish etadilar. Umumiy yuqori spetsifiklikka qaramay, fermentlarning substrat va reaktsiya spetsifikligi darajasi turlicha bo'lishi mumkin. Masalan, tripsin endopeptidasi peptid aloqasini faqat arginin yoki lizindan keyin uzadi, agar ular prolin bilan ta'qib qilinmasa, pepsin esa ancha kamroq aniq bo'lib, ko'plab aminokislotalardan keyingi peptid aloqasini uzishi mumkin.
Fermentlar o'z substratlariga nisbatan odatda qanday harakat qiladilar?
yuqori spetsifiklikni