Ammo, Aristotelning izidan yurgan deb taxmin qilingan holda, klassiklar uning ta'limotini juda bir tomonlama qabul qilib, u va antik shoirlarda tarixiy norma bo'lgan narsani eng tor dogmaga aylantirdilar. O'z nuqtai nazarlarini Aristotelning obro'si bilan qo'llab-quvvatlagan holda, ular uni nafaqat yuzaki, balki ko'pincha noto'g'ri tushunishgan. Biroq, klassizm antiklikning egri ko'zgusidan boshqa narsa emas deb hisoblash mutlaqo noto'g'ri bo'lardi (nima uchun biz soxta klassizm atamasini rad etamiz): antika ta'sirini biroz buzgan holda, frantsuz klassiklari o'zlarining o'ziga xos poetikasini yaratdilar, yorqin sinflar bo'yicha bo'yalgan, shoh hokimiyati bilan ittifoq tuzgan, aniqrog'i uning hovli tepaligiga yaqin bo'lgan yirik burjuaziyaning estetik ta'mlarini shakllantirgan.
Qadimgi shoirlarning tarixiy me'yorini Aristotelning izdoshlari nimaga aylantirdilar?
eng tor dogmaga