Semforlar o'z xabarini tutun signallari va signal signallaridan ham aniqroq yetkazishga qodir edilar. Bundan tashqari, ular yoqilg'i sarflamaydi. Xabarlar haydovchilarnikiga qaraganda tezroq uzatilishi mumkin edi va semafarlar butun mintaqada xabarlarni uzatishni ta'minlay oladi. Ammo, shunga qaramay, signallarni uzoq masofaga uzatishning boshqa usullari singari, ular ham ob-havo sharoitlariga bog'liq edi va kunduzgi yorug'likni talab qilgan (Praktik elektr yoritish faqat 1880 yilda paydo bo'lgan). Operatorlar kerak edi va minoralar bir-biridan 30 kilometr uzoqlikda joylashtirilishi kerak edi. Bu hukumat uchun foydali edi, ammo tijorat uchun juda qimmat edi. Elektr telegrafning ixtirosi xabarlarni jo'natish narxini o'ttiz barobar kamaytirishga imkon berdi, bundan tashqari, uni kunning istalgan vaqtida, ob-havoga qaramay ishlatish mumkin edi.
Semforlar bilan to'ldirilgan minoralar bir-biridan qancha masofada joylashtirilishi kerak edi?
30 kilometr uzoqlikda