Urush davrida Jannet villasining dastlabki obro'si yo'qoldi: isitish tizimi ishlamay qoldi, suv va elektr ta'minoti bilan bog'liq muammolar paydo bo'ldi, mebellar eskirdi ({129}). Buninning o'z tanishlariga yozgan maktublarida g'ordagi to'liq ocharchilik haqida eslatib o'tilgan (130). Nobel mukofoti sarflandi, yangi nashrlar ko'zda tutilmadi; Zurovning xotiralariga ko'ra, Buninga bosib olingan yerlarda chop etiladigan nashrlarda ishlash bo'yicha takliflar keldi, ammo Ivan Alekseyevich rad etdi. O'sha kunlarda u shunday yozgan: Men boy edim  endi, taqdir irodasi bilan, birdaniga kambag'al bo'ldim... Butun dunyoga mashhur bo'ldim  endi dunyoda hech kimga kerak emas... Uyga qaytishni juda istayman! Bir oz bo'lsa ham haq olish uchun Ivan Alekseyevich AQShga ketgan Andrey Sedikdan 1937-1942 yillarda yozilgan asarlarni o'z ichiga olgan "Qorong'u yo'laklar" kitobini nashr etishini so'radi. Buninning maktubida har qanday shartlarga roziligi qayd etilgan. Bu loyiha uchun maxsus Nyu-Yorkda "Novaya zemlya" nashriyotini tashkil etgan Andrey Sedych 1943 yilda "Qorong'u yo'laklar"ni rus tilida 600 nusxada nashr etdi. Kitobning inglizcha versiyasi ko'p muammolarga duch keldi va u urushdan keyin nashr etildi. Buninga Qorong'u xiyobonlar uchun 300 dollar to'langan ((132).
"Qorong'u xiyobonlar" rus tilida qancha tiraj bilan chiqdi?
600 nusxada