Tabelani kundalik foydalanish va tashish uchun nisbatan qulay bo'lgan, jismoniy jihatdan mustahkam, ishonchli yozma axborot tashuvchi sifatida ta'riflash mumkin. Bu holatda yozish vositasi odatda shtilo bo'lgan. Ikki asosiy yozuvli taxtachalarni ajratib ko'rish mumkin: gil (masalan, Tigris va Furot vodiysi aholisi orasida), ular ko'pincha mixxat yozuvi uchun ishlatilgan ((7) va mumli. So'nggilari mum qatlami bilan qoplangan taxtachalardan iborat bo'lgan, loy taxtachalari esa butunlay loydan iborat bo'lgan va yozuvlar qo'yilganidan so'ng, ularga qo'shimcha mustahkamlik berish uchun tez-tez yoqilgan. Shundan so'ng matnni o'zgartirishning imkoni bo'lmay qoldi; aksincha, mumli taxtachalardagi yozuvlarni o'chirib tashlash va tasnifdan qayta foydalanish mumkin edi. Qadimgi Rimda taxtachalarni bir-biriga birlashtirib qo'yishardi. Diptixlar, triptixlar va poliptixlar (tegishli ravishda ikki, uch va ko'p taxtachalar) mavjud bo'lgani ma'lum ((8), shu bilan zamonaviy kitobning o'ziga xos prototipini tashkil qiladi  kodeks ((9).
Nimalar yozuv vositasi sifatida ishlatilgan?
shtilo