Ko'p madaniyatlarda shamol bir yoki bir nechta xudolar sifatida tasvirlangan, unga g'ayritabiiy xususiyatlar berilgan yoki bog'liq bo'lmagan voqealarning sabablari deb hisoblangan. Masalan, Aztec shamol xudosi Ehekattal ijodkor xudolardan biri sifatida hurmat qilingan. Hindlarning shamol xudosi Vayu Upanishad mifologiyasida muhim rol o'ynaydi, u erda u Bhima otasi va Xanumanning ruhiy otasi hisoblanadi ((124) ((125). Qadimgi yunon mifologiyasida shamolning asosiy xudolari bo'lgan Borey, Not, Evri va Zefir, ular tegishli ravishda shimoliy, janubiy, sharqiy va g'arbiy shamollarga javob berishgan ((125), shuningdek, shamol bilan bog'liq bo'lgan Eol, ular ustidan hukmronlik qilgan. Yunonlar, shuningdek, oraliq yo'nalishlardagi shamollar va mavsumiy shamollar uchun nomlar bor edi, ular, xususan, Afina shamollari minorasida tasvirlangan ((125). Yaponiyaning shamol xudosi Fujin shinto an'analarining eng qadimgi xudolaridan biridir. Afsonaga ko'ra, u dunyo yaratilgan paytda allaqachon mavjud bo'lgan va dunyoni chiroqlardan tozalash uchun o'z sumkasidan shamollarni chiqardi ((126). Skandinaviya mifologiyasida shamol xudosi Nyord ((125) bo'lgan, u bilan bir qatorda to'rtta gnomlar: Nordri, Sudri, Avstri va Vestri mavjud bo'lgan, ular alohida shamollarga javob berganlar ((127). Slavyan mifologiyasida shamol, osmon va havo xudosi Stribog, sakkizta asosiy yo'nalishga javob beradigan sakkizta shamolning bobosi va hukmdoridir ((125).
shamol xudosi bo'lmish Xekaktalga ham xuddi shunday ehtirom ko'rsatgan.
ijodkor xudolardan biri