XX asr boshidagi munozaralarning alohida mavzusi jamiyatning ijtimoiy tuzilmasida ziyolilarning o'rni bo'ldi. Ba'zilar sinfdan tashqari yondashuvni talab qilishdi: ziyolilar hech qanday alohida ijtimoiy guruhni ifodalamaydilar va hech qanday sinfga tegishli emaslar; jamiyatning eliti bo'lib, ular sinf manfaatlaridan ustun turadilar va umuminsoniy ideallarni ifodalaydilar. Boshqalar esa ziyolilarni sinflar nuqtai nazarida ko'rib chiqishgan, ammo qaysi sinfga (sinflarga) kiritish kerakligi haqida kelishmovchiliklarga duch kelishgan. Ba'zilar, ziyolilarga turli sinflardan kelgan odamlar kiradi, deb hisoblashgan, ammo ular yagona ijtimoiy guruhni tashkil etmaydilar va umuman ziyolilar haqida emas, balki ziyolilarning turli xil turlari haqida gapirish kerak (masalan, intellektual faoliyat turi va mashg'ulotlar sohasi bo'yicha: ijodiy, muhandislik-texnik, universitet ((4), akademik (ilmiy), pedagogik va boshqalar. d.; shuningdek, burjuaz, proletar, dehqon va hatto lumpen-inteligensiya). Boshqalar esa ziyolilarni muayyan toifada deb hisoblashgan. Eng keng tarqalgan variantlar, ziyolilar burjuaziya yoki proletar sinfining bir qismi ekanligi haqidagi da'volar edi. Va nihoyat, uchinchilar umuman ziyolilarni maxsus sinf ajratdilar.
Qanday qilib uchinchilar ziyolilarni ajratib ko'rishgan?
maxsus sinf