Venetsiyadagi va qisman Rimdagi operalar saroy tantanalari uchun emas (Florensiyadagi kabi), balki  keng ommaga yozilganligi sababli, ularning mazmuni ham o'zgargan: mifologik сюжеtalar tarixiylarga o'rin bergan; ushbu davr operalari uchun bir tomondan, keskin dramatik mojarolar (eng yorqin Venetsiyadagi namunalarda, masalan, J. Legrentsining M. Boshqa tomondan, drama teatrida allaqachon o'zlashtirilgan fojia va komik, yuksak va past, bir-biriga mos keladigan dramalar. Demokratik qatlamlarga yo'naltirilganlik yangi janrga umumlashtirilgan tipdagi ohangga, uning ritmik-struktural to'liqligiga intilayotgan xalq-maishiy janrlarda uzoq vaqtdan beri shakllangan ifodalovchi vositalarga tayanishni talab qildi. Shu bilan birga, bir necha o'n yillar davomida butun Italiya bo'ylab tarqalgan opera, shuningdek, zamonaviy saroy ko'ngilxushligiga aylandi. Aristokratiya qo'llab-quvvatlamagan holda, yosh janr muvaffaqiyatli rivojlana olmasdi va u bunday qo'llab-quvvatlanmagan joyda rivojlanmagan: Bu kerak edi, deb yozadi V. Konen,  yangi turdagi musiqachilarning armiyasini o'stirish  nafaqat ko'plab malakali vokalistlar, orkestrchilar va klavesinchilar... balki yangi uslubni egallagan nazariy va pedagoglar... Aynan saroy-aristokratik doiralarning homiyligi oxir-oqibat opera teatrini musiqiy professionallikning cherkovga o'xshash markazga aylantirdi, ammo bir vaqtlar opera aristokratik ta'mning garovida edi.
Rimda operalar qaysi aholi qatlamlari uchun qisman tuzilgan?
 keng ommaga