Vakolatlarni delegatsiya qilish - bu rahbarning ba'zi vazifalarini tashkilotning aniq maqsadlariga erishish uchun boshqa boshqaruvchilari yoki xodimlariga berish jarayoni. Boshqaruvchining ishchi kuchini yaxshilash va optimallashtirish uchun ishlatiladi. Bu tushunchaning mohiyati shundaki, muayyan muammo ustida ishlayotgan shaxslar ijrochilar sifatida qo'shma ma'lumotni to'g'ridan-to'g'ri rahbarga taqdim etishga tayyor. Vakolatlar berilishi jarayonining ikki qarama-qarshi kontseptsiyasi mavjud: klassik kontseptsiya va vakolatlarni qabul qilish kontseptsiyasi. Klassik tushunchaga ko'ra, vakolatlar tashkilotning yuqori darajasidan pastki darajasiga o'tadi. Biroq, boshqaruv ma'muriy maktabining vakili Chester Barnardning ta'kidlashicha, xodim o'z boshlig'ining talablarini rad etish huquqiga ega. Barnard bu fikrga asoslanib, vakolatni qabul qilish tushunchasini ishlab chiqdi. U vakolatlarni tashkilot ishtirokchisi o'z harakatlarini yo'naltiradigan va tashkilot vazifalari doirasida nima qilish yoki qilmasligini belgilaydigan axborot (buyruq) sifatida belgiladi. Shunday qilib, Barnardning fikriga ko'ra, agar bo'ysunuvchi rahbardan vakolatni qabul qilmasa, vakolatlar o'tmaydi. Vakolatni qabul qilish kontseptsiyasi ko'pincha rahbarlarning o'z vakolatlarini amalga oshirish imkoniyatlarini kamaytiradigan hokimiyat mavjudligini tan oladi. Har qanday holatda ham, ushbu tushunchalarning har biri adolatli bo'lmasin, hokimiyat har doim cheklanganligi aniq.
Muayyan muammo ustida ishlayotgan ijrochilar to'g'ridan-to'g'ri rahbarga nima berishga tayyor?
qo'shma ma'lumotni