1920-yillarning ikkinchi yarmidan boshlab siyosiy xabar asta-sekin Bunin publisistikasidan ketib bordi  yozuvchi adabiy-tanqidiy maqolalar va memuarlarga e'tibor qaratdi, Tolstoyni ozod qilish kitobini (1937) chiqardi, Semenov-Tian-Shanskiy va shoir Anna Bunina haqida o'sishlar yozdi, Chekov to'g'risida memuarlarni yozishga kirishdi, ular tugallanmagan bo'lib qoldi va Muromtsova tomonidan Ivan Alekseyevich vafotidan so'ng nashr etildi ((203). Oldingi bahs-munozaralar 1950 yilda chiqqan Xotiralar kitobi ustida ishlayotganda Buninga qaytdi, unda tadqiqotchilarning fikriga ko'ra, sakson yoshli yozuvchi inqilobiy davrdan keyingi davrga xos bo'lgan mizg'ilni namoyish etdi. 1949 yil yozda Parijda Ivan Alekseyevichni ko'rgan Andrey Sedychning so'zlariga ko'ra, bir kuni uy egasi mehmonlarga hali yozilmagan Xotiralar kitobidan parchalarni o'qidi. O'qishda ishtirok etgan yozuvchi Teffi va shoir Georgi Adamovich Buninning o'z zamondoshlariga bergan qattiq baholaridan biroz hayajonlanishdi. Sedikh vaziyatni yumshatishga urinib ko'rdi: "Siz yaxshi odamsiz, Ivan Alekseyevich! Hammani tepib tashladilar (205).
Buninning qaysi kitobi 1950 yilda chop etilgan?
Xotiralar