Giperinflyatsiya davrida, masalan, Rossiyadagi fuqarolar urushi yoki 1920-yillarning boshlarida Germaniyada pul aylanmasi ko'pincha tabiiy almashinuvdan o'rin oladi. Ichki qiymati davlat siyosatiga bog'liq bo'lmagan suyuq tovarlar ekvivalentlar bo'lib xizmat qila boshlaydi: erkin konvertatsiya qilinadigan valyuta, qimmatbaho metallar, ba'zi tovarlar (vodka, sigaretlar, shakar). Natijada iqtisodiyotni dollarizatsiya qilish mumkin, bu erda xorijiy valyuta (eng ko'p hollarda XX asrda va 2008 yil inqirozigacha AQSh dollari bo'lgan) mamlakat ichida yoki alohida tarmoqlarda operatsiyalar uchun keng qo'llaniladi, hatto milliy valyutani to'liq o'rnini bosadi (Zimbabveda shunday bo'ldi). G'iperinflyatsiya davrida jamg'arishni saqlashning usullaridan biri (Turkiyada bo'lgani kabi) biron bir imoratni sekin qurish uchun qurilish materiallarini sotib olish bo'lishi mumkin. Bunday uzoq muddatli qurilish ortiqcha pulni tovarga - g'isht, sement va boshqalarga keyinchalik sotish zaruriyati bo'lmay turib - qo'shish imkonini beradi. Ularni to'plashda har doim qurilish uchun ishlatish mumkin. Ammo odatda odamlar pullarini haqiqiy ehtiyojlarini e'tiborga olmasdan, biron bir narsani sotib olishga sarflashga majbur bo'lishadi, bu esa talabni yanada ko'paytiradi va narxni ko'taradi.
Qaysi davrda pul muomalasi ko'pincha tabiiy almashinuvga o'rin beradi?
Giperinflyatsiya