O'z asarlarida ramziy rassomlar har bir jonning hayoti tajribalar, noaniq, noaniq kayfiyat, nozik his-tuyg'ular, o'tkinchi taassurotlarga to'laligini aks ettirishga harakat qilishgan. Ramziy shoirlar she'riy she'rni yangi, yorqin va ta'sirchan tasvirlar bilan to'ldirib, yangicha kashfiyotlar yaratdilar va ba'zan o'ziga xos shaklga erishishga harakat qilib, ular tanqidchilar tomonidan so'zlar va tovushlarning befoyda o'yinlari deb hisoblangan ketishdi. Demak, ramziy ma'nolar ikki olamni ajratib turadi: narsalar dunyosi va g'oyalar dunyosi. Bu belgi, bu dunyolarni birlashtiradigan shartli belgiga aylanadi, ya'ni u yaratgan ma'noda. Har qanday belgi ikkita tomonga ega  ma'noli va ma'noli. Ikkinchisi, bu tomon haqiqiy bo'lmagan dunyoga qaraydi. San'at sirning kalitidir.
Asl shaklga intilayotgan shoirlar qayerga borardilar?
tanqidchilar tomonidan so'zlar va tovushlarning befoyda o'yinlari deb hisoblangan