Romantik davrda san &amp; apos; atni har qanday mahorat sifatida an &amp; apos; anaviy tushunish, uni din va fan bilan bir qatorda inson ongining xususiyati sifatida ko &amp; apos; rish bilan bo &amp; apos; shashdi. XX asrga to'g'ri kelmoqda. estetikani tushunishda uchta asosiy yondashuvlar aniqlandi: realist, bu obyektning estetik xususiyatlari unga daxldor bo'lgan va kuzatuvchiga bog'liq bo'lmagan, obyektiv, bu ham obyektning estetik xususiyatlarini immanent deb biladi, lekin biroz kuzatuvchidan bog'liq va relativist, bu obyektning estetik xususiyatlari faqat kuzatuvchi ko'rgan narsadan kelib chiqadi va turli odamlar bir xil obyektning turli estetik xususiyatlarini ko'rishlari mumkin. Oxirgi nuqtai nazardan, obyekt uning yaratguvchisining niyatlariga (yoki biron bir niyatning yo'qligiga) bog'liq bo'lib, u qaysi vazifaga mo'ljallangan bo'lishidan qat'i nazar tavsiflanishi mumkin. Masalan, kundalik hayotda konteyner sifatida ishlatilishi mumkin bo'lgan kubok, agar u faqat bezak uchun yaratilgan bo'lsa, san'at asari deb hisoblanishi mumkin, agar u konveyerda ishlab chiqarilgan bo'lsa, rasm hunarmandchilik asari bo'lishi mumkin.
Qaysi estetik yondashuvda kuzatuvchining nuqtai nazari ahamiyatga ega?
relativist