Yetuk Buninning ijodining o'ziga xos xususiyatlaridan biri bu asarlarda kutilmagan yakunlarni tashkil etish qobiliyati edi. Masalan, Rus (1940), bir vaqtlar Podolsk yaqinidagi stantsiyada repetitor bo'lib ishlagan ismsiz qahramon xotiralari hikoyasining boshlanishi juda oddiy ko'rinadi: poyezd to'xtashi, yo'lovchining xotini bilan dangasa muloqoti, konduktor va chiroq. Biroq asta-sekin, uxlatadigan intonatsiyadan mistik belgilar paydo bo'la boshlaydi. Qahramon o'tmishga o'tadi va o'sha joyda sehrli gullar paydo bo'ladi. Keyin uning ongida haqiqiy ismi  Marusya bo'lgan san'atkor qiz paydo bo'ladi. Qisqartma ildizlari bilan Rusga, yoki ko'k marjonlarga borib taqaladi, shuningdek, botqoqlik orasida yashaydigan qahramonning o'zi ham chiroyli, hatto ikonoptikdir. Ikki o'n yil avvalgi unutilgan sevgi hikoyasi, dramatik ajralish bilan yakunlangan, poyezd to'xtashi tufayli to'xtatilgan go'zal lahzaga aylanadi (228).
Bosh qahramon qayerda o'qituvchi bo'lib ishlagan?
Podolsk yaqinidagi stantsiyada