Saqlash odam har doim o'z qimmatbaholarini, masalan, zargarlarning seyflarida oltin yoki kumush tangalar ko'rinishida saqlash imkoniyatini izlagan va buning evaziga ulardan qo'shilgan omonat to'g'risida tilxat olgan (qarang. Amsterdam banki). Vaqt o'tishi bilan ushbu tilxatlar ishonchli almashinuv vositasi bo'lganidan so'ng (odamlar bu tilxatlarga xuddi ular avval zargarga saqlab qo'yilgan oltin va kumush tangalar kabi ishonadigan bo'lishdi), shu vaqtdan boshlab zargarlarning qog'oz pulining dastlabki shakli, tilxatlar paydo bo'lgan deb hisoblash mumkin. Ushbu tilxatlar to'g'ridan-to'g'ri savdoda ishlatilgani sababli, zargarlar odatda odamlar o'zlarining omonatlarini darhol qaytarishni talab qilmasligini va bu zaxira tangalarni foizli kreditlar shaklida berish imkoniyatini ko'rishdi. Bunday faoliyat zargarlar uchun daromad keltirib chiqargan, ammo shu bilan birga ularni to'lash uchun mavjud bo'lgan zaxiralardan ortiqcha tilxatlar bilan qoldirgan. Shunday qilib, zargarlar qimmatbaho toshlarni saqlash uchun haq oladigan passiv saqlovchidan foizli daromad keltiradigan banklarga o'zgarishni boshlashdi. Shunday qilib, bankda qisman zaxiralash tizimi paydo bo'ldi.
Qarang, qog'oz pulning dastlabki shakli nima edi?
qog'oz pulining dastlabki shakli, tilxatlar