Bunin prozachi Ivan Shmelevni ko'chirish uchun ham choralar ko'rdi. Adabiyotchilar inqilobdan keyingi davrda yaqinlashdilar, chunki ular ikkalasi ham Odessa gazetasi bilan hamkorlik qilishdi Janubiy so'z. Rossiyadan ketayotganida Bunin Shmelevdan uning kitoblarini chet elda nashr etish uchun ishonchnoma oldi. 1923 yilda Shmelev Fransiyaga ko'chib o'tadi va bir necha oy davomida  Ivan Alekseyevichning talabiga binoan  Grasdagi villasida yashadi; u erda u "Odamlar quyosh" (288) kitobi ustida ishlagan. Ularning munosabatlari ba'zan tengsiz bo'lgan, ko'p hollarda ular raqiblar sifatida harakat qilishgan. Masalan, 1927 yilda, Pyotr Struve Vozrozhdenie gazetasidan ketgandan so'ng, Bunin ushbu nashr faoliyatida ishtirok etishdan bosh tortdi; Shmelev esa bunday yondashuv uning raqiblariga foyda keltiradi deb hisobladi. 1946 yilda Ivan Sergeyevich Buninning sovet elchisi Aleksandr Bogomolov bilan uchrashishga roziligiga juda salbiy munosabatda bo'ldi. Ba'zi hayotiy masalalarga yondashuvdagi farq ijodida ham aks etgan: masalan, Shmelevning "Mitinada sevgi"dagi qahramonning hissiy tajribalarini tasvirlashda Bunning ochiqligi bilan bahslashishi, o'zining "Mihon tarixi" (1927) kitobida gunohli ehtirosni rad etishini namoyish etgan. Buninning "Qorongʻi xiyobonlar" kitobini Shmelev pornografiya sifatida qabul qilgan ((289).
Bunin va Shmelev qaysi davrda "Juzhnye slovo" gazetasida birgalikda faoliyat yuritishni boshlashgan?
inqilobdan keyingi davrda