Shundan so'ng, bir asr davomida tajribalar olib borildi. Bunda asosiy e'tibor maxsus ohaktosh va loy konlarini qazib olishga, ushbu komponentlarning optimal nisbatini va yangilarini qo'shishga qaratildi. Faqat 1844 yildan keyin xomashyo aralashmasining komponentlari nisbatining aniqligi bilan bir qatorda, birinchi navbatda, ohakning oksidlar bilan mustahkam birikishiga erishish uchun yuqori kuydirish harorati (taxminan +1450 ° C, 1700 K) zarurligi xulosasiga kelishdi. Ushbu uch oksid, ohak bilan pishirilganidan so'ng, gidravlik xususiyatlarini belgilaydi; ularni gidravliklikni ta'minlovchi oksidlar (gidravliklik omillari) deb atashadi.
Sement ishlab chiqarish uchun komponentlarning aniq nisbati qaysi yildan keyin aniqlandi?
1844 yildan keyin