Guruhga uning sobiq a'zolari Jonson, Murrey va Olsson qaytganidan so'ng, Elton Jon 1983 yilda yozib olingan Too Low for Zero deb nomlangan yangi albomi bilan yuqori chertga qaytishga muvaffaq bo'ldi. Ushbu albomda boshqa qo'shiqlar qatori I'm Still Standing va I Guess Thats Why They Call It the Blues singari hitlar ham bor edi. Stevi Vander ishtirok etgan so'nggi kompozitsiya Amerika hit-paradalarida 4-o'rinni egalladi. Bu davrda Elton Jon 1970-yillarda Amerikada erishgan muvaffaqiyatini takrorlay olmadi, ammo uning qo'shiqlari o'n yil davomida muntazam ravishda hit-chartlarda yuqori o'rinlarga ega bo'ldi. Bular: Little Jeannie (1980 yilda 3-o'rinni egallagan), Sad Song (Say So Much) (1984 yilda 5-o'rin), Nikita (1986 yilda 7-o'rinni egallagan). Eng muvaffaqiyatli singl esa Elton Jonning Diyon Uorvik, Gledis Nayt va Stiv Vander singllari bilan birga ishtirok etgan "That's What Friends Are For" singli bo'ldi (1985 yilda 1-o'rin). Ushbu qo'shiqdan tushgan daromad OITSga qarshi tadqiqotlarni moliyalashtirishga sarflandi. Uning albomlari sotilishda davom etmoqda, ammo 80-yillarning ikkinchi yarmidagi barcha albomlardan faqat Reg Strikes Back Amerika Top-20 ga kirib, 1988 yilda u erda 16-o'rinni egallay oldi.
Kim guruhga qaytdi?
Jonson, Murrey va Olsson