Biroq, tez orada Shekspir an'anaviy uslubni o'z maqsadlari uchun moslashtirishni boshlaydi. Richard III-ning boshlang'ich soliloquylari o'rta asrlar dramasi an'anaviy qahramoni bo'lgan Porokning o'zi bilan bo'lgan suhbatlariga asoslangan. Shu bilan birga, Richardning yorqin monologlari keyinchalik Shakspeyrning keyingi pyesalarida monologlarga aylanadi. Barcha pyesalar an'anaviy uslubdan yangi uslubga o'tishni anglatadi. Shekspir o'z karerasining keyingi davrida ularni birlashtiradi va uslublarning aralashmasining eng muvaffaqiyatli namunalaridan biri Romeo va Julietta bo'lishi mumkin. 1590-yillarning o'rtalariga kelib, Romeo va Julietta, Richard II va Yozgi kecha tushida yaratilganda, Shekspirning uslubi yanada tabiiy bo'lib boradi. Metafora va ramziy iboralar drama ehtiyojlariga tobora moslashtiriladi.
O'z uslublarini qanday asarida birlashtiradi?
Romeo va Julietta