Qadimgi davrlarda odamlar barcha tirik organizmlarni hayvonlar va o'simliklarga bo'lib ajratishgan. Aristotel hayvonlarni hayvonlar tarixi deb nomlangan asarida tasniflagan, uning shogirdi Teofrast esa o'simliklar haqida parallel ravishda " O'simliklar tarixi " deb nomlangan asar yozgan. Keyinchalik XVIII asrda Karl Linney tabiat dunyosini uchta shohlikka bo'lib ajratdi: mineral, o'simlik (lat. Regnum Vegetabile) va hayvon (Regnum Animale) to'rtta darajani (ranjani) qo'llagan holda: sinflar, otryadlar, zotlar va turlar. 1969 yilda Robert Harding hozirgi kunda ham mashhur bo'lgan beshta shohlik tasniflash tizimini taklif qildi. U organizmlarning ovqatlanishdagi farqlariga asoslanadi  o'simliklar shohligining vakillari ko'p hujayrali autotroflar, hayvonlar  ko'p hujayrali heterotroflar, qo'ziqorinlar  ko'p hujayrali saprotroflardir. Protistlar va bakteriyalar shohligi bir hujayrali va eng oddiy organizmlarni o'z ichiga oladi. Barcha beshta shohliklar eukariotlar va prokariotlar ustun shohliklariga bo'linadi, bu organizmlarning hujayralari yadroga ega bo'lishidan kelib chiqqan holda.
Qaysi asrda Karl Linnaeus tabiiy dunyoni uchta shohlikka bo'lib ajratgan?
XVIII asrda