XVII-XVIII asrlar oralig'ida. flogiston nazariyasi paydo bo'ldi, bu nazariyani Johann Beher va Georg Stahl ilgari surdilar. Bu nazariya har bir yonuvchi jismda yonish jarayonida uchib ketadigan alohida elementar modda - og'ir bo'lmagan fluid - flogiston borligini tan olgan. Ko'p miqdordagi ko'mirni yoqish natijasida faqat bir oz kul qoladi, shuning uchun flogistiklar  ko'mirni deyarli toza flogiston deb hisoblashgan. Aynan shu narsa, xususan, ko'mirning flogistik ta'sirini, uning metalllarni xantal va rudalardan tiklash qobiliyatini tushuntirdi. Keyingi flogistika olimlari, Reomyur, Bergman va boshqalar, ko'mirni elementar modda sifatida qabul qila boshlashdi. Ammo toza ko'mirni birinchi marta Antoine Lavoisier tan oldi, u havo va kislorodda ko'mir va boshqa moddalarni yoqish jarayonini o'rgandi. Giton de Morvo, Lavuazye, Bertole va Furkruyning Kimyoviy nomenklatura usuli (1787)  kitobida frantsuzcha toza ko'mir (charbone pur) o'rniga uglerod (carbone) nomi paydo bo'ldi. Karbon shu nom bilan Lavuazye kimyo elementar darsligida oddiy jismlar jadvalida ham uchraydi.
Qaysi tadqiqotda birinchi marta frantsuzcha toza ko'mir (charbone pur) o'rniga uglerod (carbone) nomi paydo bo'ldi?
Kimyoviy nomenklatura usuli (1787) 