Antivirus preparatlari ko'pincha nukleozid analoglaridan iboratdir. Ular virusning genomiga o'rnashib, uning hayoti davomida to'xtab qoladi, chunki yangi DNK faol bo'lmaydi. Buning sababi shundaki, analoglar DNK molekulasining qattiq suyaklarini tashkil etuvchi fosfor atomlari bilan birlashgan gidroksil guruhlarini o'z ichiga olmaydi. Bu DNK zanjirli tugashi deb ataladi. Nukleozidlarning analoglari misollari  oddiy herpes virusi tomonidan keltirib chiqariladigan infektsiyalarga qarshi qo'llaniladigan asiklovir va lamivudin (OIV va gepatit B virusiga qarshi). Aciklovir  eng qadimgi va eng ko'p qo'llaniladigan virusga qarshi preparatlardan biridir. Boshqa antiviral preparatlar virusning hayot davrining turli bosqichlarini nishonga oladi. OIVni to'liq yuqtirish uchun, HIV-1 proteazasi deb nomlangan proteolitik ferment kerak bo'ladi. Bu esa proteaz inhibitorlari deb nomlangan, ushbu fermentni inaktivlashtiruvchi dorilarning katta sinfini yaratdi.
OITSni yuqtiruvchi proteolitik fermentning nomi nima?
HIV-1 proteazasi