Germaniya tillari rivojlanishining eng qadimgi bosqichida har bir guruh uchun alohida o'xshashlik va farqlar bilan bir qatorda, o'xshashlik va farqlar mavjud. Zamonaviy germaniya tillarida umumiy rivojlanish tendensiyalari o'zaro o'xshashlik va farqlarda ham namoyon bo'ladi. Umumiy nemis vokalizmining boshlang'ich tizimi ko'plab fonetik jarayonlar natijasida sezilarli darajada o'zgartirildi (ingliz tilida katta ovozli o'zgarishlar, islandiya tilida uzun va qisqa ovozli so'zlarning to'plami va taqsimotida o'zgarishlar va boshqalar). Germaniya tillari uchun qisqa va uzoq tovushlar muxolifatlari xususiyati bor, bunda ba'zi fonemlar o'rtasidagi farqlar nafaqat miqdoriy, balki sifat jihatidan ham farq qiladi. Diftongalar deyarli barcha germaniya tillarida mavjud, ammo ularning soni va xususiyati tillar bo'yicha farq qiladi. Konsonantitizm uchun kar va tovushli so'zlarni qarama-qarshi qo'yish odatiy hol (islandiya, danish, farer tillari bundan mustasno). Germaniya tillariga xos dinamik urg'u norveg va shved tillarida musiqiy urg'u bilan birlashadi, Daniyada unga genetik jihatdan mos keladi t. n. o'lchash siljish.
Germaniya tillariga nima xos?
qisqa va uzoq tovushlar muxolifatlari