Epos (o'rta yunoncha. πος  so'z, hikoya)  o'tmishda taxmin qilingan voqealar haqida hikoya qilish (go'yo sodir bo'lgan va hikoyachi tomonidan eslab qolingan). Epik asarlar muallifga nisbatan tashqi obyektiv haqiqatni tasvirlaydi. Charakterlar tasvirlanishi ularning xatti-harakatlari va xatti-harakatlari ga qaratilgan, ammo lirikada bo'lgani kabi ichki dunyoga emas. 19-asrda juda mashhur bo'lgan tarjimai holli romanlar epik asarlarga tegishli. Masalan, Lev Tolstoyning Urush va tinchlik, Stendalning Qizil va qora, Golsuorsi Forsaytlar haqidagi saga va boshqa ko'pgina asarlari. Adabiyotning bu turi qadimgi xalq she'rlaridan nom olgan, ular epos deb ham ataladi.
Muallif qahramonlarni tasvirlashda epik asar yaratishda nimaga e'tibor qaratadi?
ularning xatti-harakatlari va xatti-harakatlari