Bunin Odessani paromda tark etganda, jo'nab ketishdan oldin o'quvchi bilan xayrlasha olmadi: 1920 yil qishda u tifl kasalligiga chalinib, gospitalga tushdi, keyinchalik esa - sobiq qirol ofitseri sifatida - qamoqqa tushib qoldi. Keyinchalik ular uchrashishmadi. Shu bilan birga, Ivan Alekseyevich Katayevning ijodini kuzatib bordi - Muromtsevaning so'zlariga ko'ra, "Yolg'iz parvoz" kitobini olganida (muallif unda Pinkertonning syujetini Buninning badiiyligi bilan (277) o'tkazishga harakat qilgan), yozuvchi uni baland ovozda o'qidi, sharhlar bilan: Endi kim ham shunday qila oladi? (278). 1958 yilda Katayev rafiqasi Ester Davydovna bilan birga Parijda Vera Nikolayevnaga tashrif buyurdi. Muromtseva, eri Valentin Petrovichning tasavvurida abadiy yigit bo'lib qolgani haqida gapirgan, shuning uchun Bunin uning shogirdi otasi bo'lganini tasavvur qila olmadi: Ivan Alekseyevichga bu qandaydir aql bovar qilmaydigan narsa bo'lib tuyulgan: Vali Katayevning bolalari! (279).
Katayev xotini bilan qaysi yili Vera Nikolayevnaga kelgan?
1958