Qirol Parijga ko'chib o'tgandan so'ng, Lafayet poytaxtning asosiy qurolli kuchining boshlig'i sifatida Frantsiyaning eng nufuzli odamlaridan biri bo'ldi. U aristokratik an'analardan voz kechmagan liberal bo'lib, monarxiya va tartibni erkinlik va demokratik tamoyillar bilan birlashtirish haqida orzu qilgan. Qahramonlarning zo'ravonligi, yakobinliklarning tillari uni qattiq g'azablantirgan, ammo shoh va uning saroyidagilarning xatti-harakatlari undan ham kamroq yoqqan. Shu sababli u o'ziga qarshi shohning va ayniqsa, qirolichaning qattiq nafratini va shu bilan birga respublikachilarning kuchli shubhalarini qo'zg'atdi; Marat uni qayta-qayta osishni talab qildi. 1791 yil 20 iyun kuni shoh Parijdan qochganida, Lafayette uni qaytarish uchun ko'rgan choralariga qaramay, unga qochishga yordam berganlikda asossiz shubhalar tug'ildi. Ya'qublik klubidagi Robespir uni shu bilan aybladi.
Lafayetni osib qo'yishni talab qilganlar.
Marat