Bayronning she'rlari boshqa ingliz romantiklarining asarlariga qaraganda ko'proq avtobiografikdir. U romantik ideallar va haqiqat o'rtasidagi umidsiz nomuvofiqlikni ko'pchilikdan ko'ra aniqroq his qilgan. Bu mos kelmaslikni anglash uni har doim ham melanxoliya va tushkunlikka tushirmagan; uning so'nggi asarlarida maskalar va odamlarni bir-biriga qo'shish va hodisalar istehzoli tabassumdan boshqa hech narsa keltirib chiqarmaydi. Aksariyat romantiklardan farqli o'laroq, Bayron ingliz klassizmi merosiga, qoliplarga va Poup ruhidagi achchiq satiraga hurmat bilan qaragan. Uning sevimli oktavalari lirik chetga chiqish va o'quvchi bilan o'yinlar o'ynashga moyil edi.
Uning so'nggi asarlarida bu masxaralargina ko'rinadi.  bilan?
maskalar va odamlarni bir-biriga qo'shish