IV-XVI asrlarda dunyodagi falsafaning rivojlanishi o'tgan va keyingi davrlarga nisbatan. asta-sekin sodir bo'ldi. Yevropa va Yaqin Sharq mamlakatlarida bu qisman Aristotel va Platonning yozuvlarini muqaddas deb e'lon qilish bilan, qisman esa bu hududlarda monoteistik dinlarning ustunligi bilan bog'liq edi. XI asr katolik monaxlari Petr Damiani formulasi falsafa ilohiyotshunoslik xizmatkoridir, bu davr falsafa rivojining zamonaviy tavsiflari orasida qanotli bo'lib, iloji boricha falsafiy yangiliklarning juda tor chegaralarini ta'kidlaydi. Hindistonda falsafiy fikrlar hech qachon yuqori sur'atlar bilan rivojlanmagan, ammo III asrning oxiriga kelib buddizm keng tarqalgan. n. o'lchash e. bilan salbiy turli falsafiy tushunchalarga ta'sir ko'rsatdi. Nihoyat, Xitoyda falsafaning rivojlanishiga faylasuflarni ta'qib qilish, buddizmni tarqatish va Konfutsiy matnlarini kanoniklashtirish xalaqit berdi. Umuman olganda, ming yildan ortiq vaqt davomida, madaniy dunyoning ulkan maskanidagi falsafa deyarli to'liq oltita shaxsning dunyoqarashi ta'siri ostida bo'ldi: Platon, Aristotel, Konfutsiy, Budda, Muhammad va Masih.
Buddizmning tarqalishi hind falsafasining xilma-xilligiga qanday ta'sir ko'rsatdi?
salbiy