Shvetsiyada 1960-yillarda juda muhim o'zgarish yuz berdi, ya'ni du-reformen (sen-reforma). Ilgari, bir xil yoki undan yuqori ijtimoiy mavqega ega bo'lgan shaxslarga murojaat qilishning maqbul usuli unvon va familiya bo'lgan. Herr (janob ), fru (xonim) yoki fröken (nozoro qiz) dan foydalanish faqat noma'lum kasb, akademik daraja yoki harbiy unvonga ega bo'lgan notanish kishilar bilan birinchi suhbatda maqbul deb hisoblangan. Tinglovchilarga uchinchi shaxsda murojaat qilish afzalligi jamiyat a'zolari o'rtasidagi og'zaki muloqotni yanada chalkashlashtirdi. XX asr boshlarida frantsuz va rus tillarida bo'lgan holatga o'xshash, unvon va unvonlarni Ni (ko'p sonli ikkinchi shaxsning standart o'rnini bosuvchi) bilan almashtirishning muvaffaqiyatsiz urinishi qilingan. Ni so'nggi paytlarda ijtimoiy ahvol pastroq bo'lganlarga murojaat qilish uchun kamroq qo'zg'atuvchi du shakli sifatida ishlatilgan. Shvetsiya jamiyatining liberallashishi va radikallashuvi bilan 1950 va 60-yillarda ijtimoiy sinflar o'rtasidagi ilgari sezilarli farqlar kamroq ahamiyatga ega bo'ldi va du hatto rasmiy va rasmiy kontekstlarda standart murojaat bo'ldi.
Shvetsiyada ijtimoiy mavqei teng yoki undan yuqori bo'lgan shaxslarga nisbatan qo'llaniladigan muloqot uslubi?
Ilgari, bir xil yoki undan yuqori ijtimoiy mavqega ega bo'lgan shaxslarga murojaat qilishning maqbul usuli unvon va familiya bo'lgan.