Generativ fonologiyaning rivojlanishining boshqa yo'nalishi avtosegment fonologiyasi (J. Goldsmit) va uning asosida rivojlangan i'tiyot nazariyalari (J. Klements va S. Keyser) va belgilar geometriyasi (J. Klements) bilan tanishtirgan. Ushbu nazariya doirasida birikmalar va uning qismlari, segmentlari, shuningdek, ranglar va differensial belgilar fonologik tizimning alohida mustaqil elementlari sifatida ko'rib chiqiladi. Nishonlar segmentga bo'ysunadigan ierarxiya tuzilishini hosil qiladi, ammo segmentdan qat'i nazar o'zgarishi mumkin. Masalan, assimilyatsiya jarayoni segment ildizidan belgi ajratish va qo'shni segment bilan bog'lanish sifatida tushuniladi. belgilar geometriyasining nazariyada turli yo'nalishlar mavjud bo'lib, ularda segmentning paydo bo'lgan joyini tavsiflovchi differensial belgilar to'plami turlicha belgilanadi. Bu belgi asosiy faol artikulatorga (til, tilning uchlari, tilning orqa qismi va boshqalar) yoki passiv artikulatorga (alveolalar, tizza va boshqalar) mos kelishi mumkin. Geometriya belgilari AQShning zamonaviy fonologiya maktablari uchun asosiy reprezentativ nazariyaga aylandi.
Assimilyatsiya jarayoni nima?
segment ildizidan belgi ajratish va qo'shni segment bilan bog'lanish