Birinchi asrdagi xristianlik vaʼzgoʻylarining hech biri teatr tomoshalarining buzuq taʼsirini Russo kabi qattiq qamchalab yubormagan. Teatr zarar va vasvasalarni ularni namoyish etish orqali hayotga kiritadi; u butunlay kuchsiz, agar u yomonlik yoki yovuzlikning fojiali taqdiriga satira bilan ta'sirlangan fazilatga yordam berishni xohlasa  Roussoning xatining ushbu qismida pafos mazmunli va samimiylik bilan nafas oladi. Shundan so'ng, u teatrni xalqni o'yin-kulgi qilish va uni fojialardan chalg'itish uchun zarur deb biladi; o'lmas turdagi buzuqlikni o'z ichiga olgan teatr tarbiyaviy ahamiyatga ega; yozuvchilarni izzatlash va ularning asarlarini ijro etganlarni kamsitish uchun izchillik bilan. Russo birinchi bo'lib xalq bayramlari va o'yin-kulgilar zarurligi haqida o'yladi; uning ta'siri ostida inqilob davrida bu borada birinchi, omadsiz va sun'iy urinishlar amalga oshirildi.
Russoning fikriga ko'ra, teatr hayotga nima kiritadi?
zarar va vasvasalarni