XVII-XVIII asrlarda Italiya maktablarining taniqli musiqa ustalari (Nikola Amati, Djuzeppe Gvarner, Antonio Stradivari, Carlo Bergontsi, Domeniko Montanyan va boshqalar) sahnalarining mustahkam o'lchamlari bilan klassik violoncel modelini yaratdilar. XVII asr oxirida Domeniko Gabrielining violoncel uchun birinchi yakkalik asarlari ― sonata va ritserkarasi paydo bo'ldi. XVIII asr o'rtalarida violoncello konsert asbobi sifatida ishlatilishni boshladi va yanada yorqin, to'liq tovush va ijro etish texnikasi yaxshilanishi tufayli musiqa amaliyotidan viola da gambani butunlay o'rnini egalladi. Violonchel simfonik orkestr va kamera ansambllari tarkibiga ham kiradi. XX asrda mashhur musiqachi Pau Kazalzning sa'y-harakatlari bilan violoncello musiqadagi yetakchi asboblardan biri sifatida to'liq o'rnatiladi. Ushbu asbobda ijro etish maktablarining rivojlanishi ko'plab violonchelist-virtuozlar paydo bo'lishiga olib keldi, ular muntazam ravishda yakkaxon konsertlar bilan chiqishadi.
Violoncelning klassik modeli qachon yaratilgan?
XVII-XVIII asrlarda