Renaissance faylasuflari, Erasmodan Montenga qadar, aql va uning ijodiy qudratiga sajda qilishgan. Aql - bu tabiatning bebaho hadyasi bo'lib, uni insonni barcha mavjudotlardan ajratib turadi, uni xudoga o'xshatadi. Insonparvarlar uchun donolik odamlarga taqdim etilgan eng oliy yaxshilik edi va shuning uchun ular Antika klassik adabiyotlarini targ'ib qilish eng muhim vazifasi deb hisoblashgan. Donolik va bilimda, ular ishonishganidek, inson haqiqiy baxtga erishadi  va bu uning haqiqiy zadilligi edi. Qadimgi adabiyotlarni o'rganish orqali inson tabiatini yaxshilash - renessans insonparvarligining eng muhim asosidir.
Insonshunoslar eng muhim vazifani nima deb hisoblashadi?
Antika klassik adabiyotlarini targ'ib qilish