Shuning uchun Kodak firmasi tomonidan 1948 yilda o'xshash xususiyatlarga ega, ammo xavfsiz bo'lgan sellüloza triacetat ixtiro qilinganidan so'ng, ko'pchilik ishlab chiqaruvchilar nitrocellülozani undan foydalangan holda rad etishdi. Kodak o'zi nitratli kinofilm ishlab chiqarishni 1951 yilda AQSh zavodlarida to'xtatdi, ammo uning Yevropa va Osiyodagi korxonalari yana bir necha yil ishlab chiqarishni davom ettirdi (69). Bundan oldin ham nitrat asosida tor 8 mm, 9,5 mm va 16 mm kinofilm ishlab chiqarish qonun bilan taqiqlangan edi. Hovli formatlar uchun kamroq mustahkam bo'lgan sellüloza diacetati ishlatilardi, keyinchalik u ham triatsetat bilan almashtirildi ((70). Triatsetat yoki lavsan (poliester) plastinkali kinofilm xavfsiz deb ataladi va sovet standartlari Xavfsiz yoki B (71) belgisini nazarda tutgan. Chet el kinofilmlari bunday ustki qismlarda Safety film (72) deb belgilangan. Kodak 1982 yil sentyabr oyida rangli salbiy foto materiallarda ushbu belgilardan voz kechdi, chunki o'sha paytda nitratli kinofilm faqat kino omboriga qolgan edi.
Yangi sellüloza mahsulotini kim kashf etdi?
Kodak firmasi