20-yillarning ikkinchi yarmidan oper-seriya janridagi asosiy shaxs Pietro Metastazio bo'lib, u Dzenoning tiplashtirish tendentsiyasini rivojlantirgan. Klassizmning normativ estetikasidan kelib chiqib, u fovulaning universal turini ishlab chiqdi: ham vaziyat, ham personajlar, ularning o'zaro munosabatlari juda stereotip edi, barcha personajlarga standart ariyalarning bir xil to'plami  deyarli faqat da capo ariyasi buyurilgan. Agar XVII asrda librettolar aniq bir opera uchun yozilgan bo'lsa, Metastazio asarlari drama asarlari sifatida chop etilgan va ulardan eng yaxshisi o'nlab kompozitorlar tomonidan libretto sifatida ishlatilgan. Klassizm davrida stereotiplik (va bu nafaqat operaga, balki turli xil instrumental janrlarga ham tatbiq etilgan) qiymat mezonlariga aylandi, har bir asar avvalo o'ziga o'xshash bir qator asarlar ichida qadr-qimmatga ega bo'ldi, bu bir tomondan, son-sanoqsiz operani, boshqa tomondan - ularning sahnada juda qisqa umrini keltirib chiqardi: faqat kamdan-kam hollarda bu operlar 5 dan ortiq tomoshalarga bardosh berdi.
Qaysi vaqtda oper-seriya janrida Pietro Metastazio asosiy shaxs bo'lgan?
20-yillarning ikkinchi yarmidan