Mijozlar o'zlarining qimmatbaho boyliklarini bankka qo'yishlarining asosiy sababi - bu o'zlarining omonatlarini istalgan vaqtda qaytarib olishlari mumkin bo'lgan shaklda saqlash imkoniyati. Biroq, omonatchilar o'z jamg'armalarining to'liq qismini talab qilishlari mumkin, garchi ularning aksariyati bank tomonidan foizli kreditlar va qimmatli qog'ozlarga kiritilgan bo'lsa ham. Kredit hisobvarag'i egalari o'zlarining omonatlarini istalgan vaqtda qaytarib olishlari mumkin. Agar bankdagi barcha omonatchilar bir vaqtning o'zida buni qilsalar, bank omonatchilar qochishi bilan duch keladi va bank yopilishi ehtimoli katta. Markaziy bank institutining mavjudligi tufayli hozirgi kunda bu kamdan-kam uchraydi, chunki odatda markaziy banklar tijorat banklaridagi depozitlar kafolati sifatida ish ko'radilar va banklarga depozitlarni qaytarish talablari to'plangan taqdirda oxirgi instansiya kreditorlari sifatida ish ko'radilar. Shunga qaramay, yaqinda bir nechta omonatchilar qochishi holatlari bo'lgan, masalan, Buyuk Britaniyadagi 2007 yilgi Northern Rock banki inqirozi, 2008-yil sentyabrda Washington Mutualning qulashi. Shunga qaramay, banklar talablar oqimi paytida amalda bankrotlik ko'rsatdilar. Shu tariqa talablar shov-shuvlari har qanday sharoitda muqarrar qulashning oldini oldi.
"Washington Mutual" bankidagi qulash qachon yuz berdi?
2008-yil sentyabrda