Landshaftdagi farqlar ko'tarilish paytida seziladi. Masalan, Janubiy Uralda eng yirik Sigalga silsilasini bosib o'tish uchun, toshloq va o't-o'lanlar bilan qoplangan tepaliklar va jarliklarni kesib o'tishdan boshlanadi. Keyin yo'l piyoz, kurka va o't o'rmonlari orqali o'tadi, ularning orasida o'tlar o'rmonlari porlaydi. Ko'pincha shoxlar va pichanlar yuqoriga ko'tariladi. Quruq holat deyarli ko'rinmaydi, chunki u tez-tez o'rmon yong'inlarida yonadi. To'g'ri, o'tkir joylarda cho'l-to'lqinlar paydo bo'lishi mumkin. Tepalar toshlar, mox va o'tlar bilan qoplangan. Noyob va cho'kkan daraxtlar, burchakli birkalar bu yerda uchraydigan, rang-barang gilamlar va butalardan iborat maydonchalar bilan piyoda landshaftni hech narsa eslatmaydi. Yuqori balandlikdagi yong'inlar endi kuchsiz, shuning uchun yo'lni to'sib turgan daraxtlar to'sqinligi to'sib turadi. Tog'ning tepasida Yamantau (1640 m.)   nisbiy tekis maydoncha, ammo eski toshlar to'planganligi sababli u deyarli o'tkirdir.
Qaysi tog' Janubiy Uralning eng baland nuqtasi hisoblanadi?
Yamantau (1640 m.) 