Qat'iy kurash qoidalari yo'q edi: ba'zan hatto jang qoidalari ham kelishuv bo'yicha belgilanadi. Biroq, kurash qoidalari haqida umumiy tasavvur mavjud. Jangning eng asosiy elementi zarba berish, ya'ni dushmanning muvozanatdan chiqishi va keyinchalik uning yerga qulashi edi. Raqibning orqasiga yiqilgan zarbasi birinchi navbatda muvaffaqiyatli zarba deb hisoblangan. Karyerada bunday mag'lubiyatlarning yo'qligi jangchilar tomonidan juda qadrlangan: masalan, Istiqlol o'yinlarining olti martagi g'olibi Sinoplik Damostrat epigrammalardan birida qayd etilgan, chunki u hech qachon o'yinchiga o'z orqasidan tushmagan va qumda o'z orqasining izini qoldirmagan. U yerni qo'l bilan qo'l, ko'krak va qorin ushlab turish muvaffaqiyatli tashlash deb hisoblangan. Yerga tizzasi bilan tegish tashlash deb hisoblanmagan, ammo noqulay holat sifatida ko'rilgan va qadimgi kurashchilar karyera davomida tiz cho'kmaganliklari bilan faxrlanishgan.
Qadimgi jangchilarda tana qaysi qismi bilan yerga tegish yiqilish bilan teng deb hisoblangan?
qo'l, ko'krak va qorin