XVII-XVIII asrlarda Italiya maktablarining taniqli musiqa ustalari (Nikola Amati, Djuzeppe Gvarner, Antonio Stradivari, Carlo Bergonci, Domeniko Montanyan va boshqalar) sahnalarining kuch-g'ayratlari bilan chempionatning mustahkam o'lchamlari bilan klassik model yaratildi. XVII asr oxirida Domeniko Gabrielining violoncel uchun birinchi yakkalik asarlari ― sonata va ritserkarasi paydo bo'ldi. XVIII asrning o'rtalariga kelib violoncello konsert asbobi sifatida ishlatilishni boshladi va yanada yorqin, to'liq tovush va ijro etish texnikasi yaxshilanishi tufayli musiqa amaliyotidan viola da gambani butunlay o'rnini bosdi. Violonchel simfonik orkestr va kamera ansambllari tarkibiga ham kiradi. XX asrda mashhur musiqachi Pau Kazalzning sa'y-harakatlari bilan violoncello musiqadagi yetakchi asboblardan biri sifatida to'liq o'rnatiladi. Ushbu asbobda ijro etish maktablarining rivojlanishi ko'plab violonchelist-virtuozlar paydo bo'lishiga olib keldi, ular muntazam ravishda yakkaxon konsertlar bilan chiqishadi.
Violoncello qachon konsert asbobi sifatida ishlay boshladi?
XVIII asrning o'rtalariga kelib