Fermentlar odatda o'z substratlariga nisbatan yuqori o'ziga xoslikni namoyon etadi (substrat o'ziga xosligi). Bu substrat molekulasidagi shakli, zaryadlari va gidrofobik mintaqalar taqsimotining qisman komplementarligi va fermentda substratning bog'lanish markazida amalga oshiriladi. Fermentlar odatda stereospetsifiklik (mümkin bo'lgan stereoizomerlardan faqat bittasini mahsulot sifatida hosil qiladilar yoki faqat bitta stereoizomerni substrat sifatida ishlatadilar), regionselektivlik (kimyoviy aloqani faqatgina substratning mumkin bo'lgan holatlaridan birida hosil qiladilar yoki uzib tashlaydilar) va xemoselektivlikning (mazkur shartlar uchun mumkin bo'lgan bir nechta kimyoviy reaktsiyalardan faqat bitta kimyoviy reaktsiyani katalizatsiya qiladilar) yuqori darajasini namoyish etadilar. Umumiy yuqori spetsifikatsiyaga qaramay, fermentlarning substrat va reaktsiya spetsifikatsiyasining darajasi turli bo'lishi mumkin. Masalan, trypsin endopeptidasi faqat arginin yoki lizindan keyin peptid bog'lamasini uzib tashlaydi, agar ular prolin bilan kuzatib borilmasa, pepsin esa ancha kamroq spetsifik bo'lib, ko'plab aminokislotalar ortidan keladigan peptid bog'lamani uzib tashlashi mumkin.
Fermentlarning substrat va reaktsiya xususiyati darajasi qanday bo'lishi mumkin?
turli