Til bu borada noyobdir, chunki u fikrlar, tasvirlar, axborot xabarlarini ma'noli tashuvchidir. Ma'lum bir tilda so'zlashadigan xalq uchun har bir so'z o'z ma'nosini, o'z maqsadini anglatadi. Ma'lumotlar uzatilishi, odamlar bir-birini tushunishi mumkin. Ular turli xil hodisalar, narsalar va voqealar haqida foydalanuvchilarga ma'lumot almashishi mumkin. Agar til bo'lmaganida, faqatgina ayrim odamlar guvoh bo'lgan ko'pgina voqealarning ma'nosi boshqa odamlardan yashirin bo'lardi. Vaqt o'tishi bilan, voqealar o'z o'rnini topmaydi, xavf yaqinlashganda, odamlar oldindan ogoh bo'lmay, tayyorgarlik ko'rmay qolishadi. Shuning uchun ham, o'z vaqtida va ma'noli so'zlarni aytish juda qadrlanadi (hatto sodda, bir qarashda ma'nosiz ko'rinadigan e'tirozlar ham, masalan, E-eh!, A-a..., Ur-r-ra!, U-u va boshqalar). d.) bilan belgilanadi. Shu munosabat bilan, ya'ni ma'noli iboralarni tuzish qoidalari va normalarini o'rganish jarayonida til lingvistika o'rganish predmeti hisoblanadi.
Til orqali odamlar o'zaro nimalarni almashishlari mumkin?
foydalanuvchilarga