Shvetsiyada 1960-yillarda juda muhim o'zgarish yuz berdi, ya'ni du-reformen (sen-reforma). Ilgari, xuddi shunday yoki undan yuqori ijtimoiy maqomga ega bo'lgan shaxslarga unvon va familiya bo'yicha murojaat qilish mumkin edi. herr (buyuk kishi) , fru (xonim) yoki fröken (nozoro qiz) dan foydalanish faqat noma'lum kasb, akademik daraja yoki harbiy unvonga ega bo'lgan notanish kishilar bilan birinchi suhbatda maqbul deb hisoblangan. Tinglovchilarga uchinchi shaxsda murojaat qilish afzalligi jamiyat a'zolari o'rtasidagi og'zaki muloqotni yanada chalkashlashtirdi. XX asr boshlarida frantsuz va rus tillarida bo'lgan holatga o'xshash, unvon va unvonlarni Ni (ko'p sonli ikkinchi shaxsning standart o'rnini bosuvchi) bilan almashtirishning muvaffaqiyatsiz urinishi qilingan. Ni so'nggi paytlarda ijtimoiy ahvol pastroq bo'lganlarga murojaat qilish uchun kamroq qo'zg'atuvchi du shakli sifatida ishlatilgan. Shvetsiya jamiyatining liberallashishi va radikallashuvi bilan 1950 va 60-yillarda ijtimoiy sinflar o'rtasidagi ilgari sezilarli farqlar kamroq ahamiyatga ega bo'ldi va du hatto rasmiy va rasmiy kontekstlarda standart murojaat bo'ldi.
"Tushuntirish"
herr (buyuk kishi) 