Linneyning olim sifatida, shuningdek, tinglovchilarda tabiatni, ayniqsa o'simliklarni o'rganishga qiziqish uyg'otishga qodir bo'lgan ajoyib ma'ruzachi sifatida shuhrati, Uppsalaga Shvetsiyadan va boshqa mamlakatlardan ko'plab yosh tabiatshunoslarni jalb qildi, Uppsala universiteti talabalarining soni Linney davrida uch baravar ko'paydi - 500 dan 1500 kishigacha. Ularning ko'pchiligi Linney rahbarligida dissertatsiyalarni himoya qilishgan, mavzular odatda o'zi bergan (bu ishlarning matni ham ko'p jihatdan Linneyning o'zi tomonidan yozilgan yoki diktatsiya qilingan). 1749 yildan boshlab ushbu dissertatsiyalar toʻplami Amoenitates Academicae (Akademiya dam olish vaqti) nomi bilan chop etilishni boshladi. Linneyning shogirdlari orasida bir nechta rossiyaliklar ham bor edi, ulardan ikkitasi Aleksandr Matveyevich Karamishev va Matveyi Ivanovich Afonin tegishli ravishda Necessitas Promovendae Historia Naturalis In Rossia (Rossiyada tabiiy tarixni rivojlantirish zaruriyati to'g'risida, 1764) va Usus Historiae Naturalis In Vita Communi (Uy-roʻzgʻordagi tabiiy tarixning foydasi toʻgʻrisida, 1766) dissertatsiyalarini himoya qildilar. Karamishev (17441791) keyinchalik kimyo va metallurgiya bilan shug'ullangan, muhim davlat lavozimlarini egallagan, Peterburg Fanlar akademiyasining muxbir a'zosi etib saylangan; Afonin (17391810) birinchi rus tabiiy tarix professori bo'lgan, Moskva universitetida u tabiiy tarix va dehqonchilik kurslarini, shuningdek bahorda gerbarizatsiya qilingan holda Linney bo'yicha botanika terminologiyasi kursini o'qigan.
Rossiyaliklardan kimlar Linneydan o'qigan?
Aleksandr Matveyevich Karamishev va Matveyi Ivanovich Afonin