SSSRda 1956 yil 5 oktyabrda SSSR Oliy Soveti Prezidiumining ko'chmanchi sigirlarni tuxumxo'rlarga tenglashtirgan va ko'chma turmush tarzini taqiqlagan "Keyfiyotchilik bilan shug'ullanuvchi sigirlarni mehnatga jalb qilish to'g'risida"gi Farmoni chiqdi. Farmonga mahalliy hokimiyat va jigonlar tomonidan ikki xil munosabat bildirildi. Mahalliy hokimiyat bu farmonni yoki g'ayriyahudiylarga uy-joy berish va ularni hunarmandchilik va folbinlik o'rniga rasmiy ish bilan ta'minlashga undash yoki majburlash, yoki shunchaki g'ayriyahudiylarni to'xtash joylaridan haydash va ko'chmanchi g'ayriyahudiylarni maishiy darajada kamsitish orqali bajargan. Syifokorlar yangi uy-joyga xursand bo'lishgan va yangi hayot sharoitlariga osongina o'tishgan (ko'pincha bu yangi yashash joyida shifokor do'stlari yoki yangi hayotga o'rnatishda ularga yordam beradigan o'tirgan qarindoshlari bo'lgan shifokorlar) yoki farmonni shifokorlarni etnos sifatida assimilyatsiya qilish, yo'q qilish harakatlarining boshlanishi deb hisoblashgan va uni bajarishdan har qanday yo'l bilan qochishgan. Dastlab bu farmonni neytral qabul qilgan, ammo axborotlar va ma'naviy qo'llab-quvvatlovsiz bo'lgan cho'ponlar tez orada o'rnashishga o'tishni baxtsizlik deb bilishdi. Farmon natijasida SSSRning 90 foizdan ortiq siganlari joylashdi.
SSSR Oliy Soveti Prezidiumining "G'ariblar mehnatga jalb etilishi to'g'risida"gi Farmoniga mahalliy hokimiyat qanday munosabat bildirdi?
bu farmonni