Qadimgi yunon tragediyasi operaga uzoqdan kelib chiqqan deb hisoblanadi, unda dialoglar yakka va xor qo'shiqlari bilan, avlos yoki kifarasi hamrohligida qo'shiq bilan aylantirilardi. Esxil, Sofokl va Yevrid nafaqat shoirlar, balki musiqachilar ham bo'lgan; ammo ularning asarlari Renessans davridagi olimlarga deyarli faqat matn shaklida yetib kelgan: faqat Yevridning Ores va Ifigeniy tragediyalaridan Avlidada musiqiy qo'shiqlarning kichik namunalari saqlanib qolgan. Biroq, matnlar ham shuni ko'rsatadiki, Evripidning xor partiyalariga nisbatan yakkalik partiyalarining  ahamiyati oshgan; bu tendentsiya ko'pincha yunon shoirlarining asarlariga erkin ishlov berishdan iborat bo'lgan qadimgi Rim fojialarida kuchaygan. Rim tragediyalarida, yunonlardan farqli o'laroq, aktyorlarning vokal partiyalaridan tashqari, ko'plab musiqiy qo'shimchalari ham mavjud edi. Ammo bu asarlardan ham juda oz narsa saqlanib qolgan va XVI asrning oxirida tarixga Florensiya kamerasi sifatida kirgan falsafachi-gumanistlar, shoirlar va musiqachilar jamoasi antik fojiani qayta tiklashga qaror qilganida, ishtiyoqlar asosan ularga yetib kelgan qadimgi mualliflarning tavsiflari va o'z tasavvurlariga tayanishlari kerak edi.
Opera opera operaga nisbatan uzoq vaqtdan beri qanday munosabatda bo'lgan?
Qadimgi yunon tragediyasi