1920-yillarning ikkinchi yarmidan boshlab siyosiy xabar asta-sekin Bunin publisistikasidan ketib bordi  yozuvchi adabiy-tanqidiy maqolalar va memuarlarga e'tibor qaratdi, Tolstoyni ozod qilish kitobini (1937) chiqardi, Semenov-Tian-Shanskiy va shoir Anna Bunina haqida o'sishlar yozdi, Chekov to'g'risida memuarlarni yozishga kirishdi, ular tugallanmagan bo'lib qoldi va Muromtsova tomonidan Ivan Alekseyevich vafotidan so'ng nashr etildi ((203). Oldingi bahs-munozaralar 1950 yilda chiqqan "Xotiralar" kitobi ustida ishlayotganda Buninga qaytdi, tadqiqotchilarning fikriga ko'ra, sakson yoshli yozuvchi unda inqilobdan keyingi davrga xos bo'lgan mizg'i namoyon bo'ldi. (204) 1949 yil yozida Parijda Ivan Alekseyevichni ko'rgani kelgan Andrey Sedychning so'zlariga ko'ra, bir kuni uy egasi mehmonlarga hali yozilmagan Xotiralar kitobidan parchalarni o'qidi. O'qishda ishtirok etgan yozuvchi Teffi va shoir Georgi Adamovich Buninning o'z zamondoshlariga bergan qattiq baholaridan biroz hayajonlanishdi. Sedikh vaziyatni yumshatishga urinib ko'rdi: "Siz yaxshi odamsiz, Ivan Alekseyevich! Hammani tepib tashladilar (205).
Bunin Parijda tashrif buyurgan Sedix, Teffi va Adamovichga "Xotiralar"dan parchalar o'qiganida?
1949 yil yozida