Florentsiya kamerati a'zolari (Peri, Giulio Kaçchini, Marko da Galyanodan tashqari) tomonidan tezda e'tirofga sazovor bo'lgan bir qator musiqiy dramalar yaratilgan; ular florentsiyaliklarning kashfiyotlariga ergashganlar paydo bo'ldilar. Agostino Agazzari o'zining pastoral dramasi Eвмелиоda va Klaudio Monteverdi o'z Orfeoda turlicha qo'llagan. Tez orada yangi uslubning kamchiliklari ham aniqlandi: izchil musiqiy tashkilotning yo'qligi, lutna yoki kimbal bilan birga yakkalikdagi deklamatsiyaning bir xilligi, hissiy ifodaning cheklangan diapazoni; birinchi dramma per musica musiqiy salohiyati aslida intonatsiya ifodasi bilan tugadi. Kameratada musiqa yetishmagan tomoshabinlarga yoqish uchun spektakllarga madrigallar va rituralar kiritildi  bu instrumental qo'shimchalari oxir-oqibat uvertyuraga aylandi. Shunga qaramay, florentsiyaliklar tomonidan ishlab chiqilgan rektatsion uslub (musiqaga aylangan so'z) dastlabki ko'rinishida bir necha o'n yillar davom etdi va keyingi avlod tomonidan rad etildi. Ammo u professional musiqa ijodida (xalq va maishiy musiqada u ancha oldinroq o'rnashgan) homofon omborning mustahkamlanishiga yordam berdi, bu holda yangi janrning paydo bo'lishi ham, rivojlanishi ham mumkin emas edi. ...Antika dramasi ruhini hayotga qaytarish istagi,  yozadi V. aristokratik insonparvarlik g'oyalariga qiziqish tugaydigan davrda, Konenlar muqarrar halokatga uchragan. Opera rivojlanishi boshqa yo'l bilan bordi va yangi davrda shakllangan musiqa namoyishlari an'analariga tayandi.
Florentsiyaliklarning dastlabki retitativ uslubi qancha vaqt davom etgan?
bir necha o'n yillar