Antivirus preparatlari ko'pincha nukleozid analoglaridan iboratdir. Ular virusning genomiga o'rnashib, uning hayoti davomida to'xtab qoladi, chunki yangi DNK faol bo'lmaydi. Buning sababi shundaki, analoglar DNK molekulasining qattiq suyaklarini tashkil etuvchi fosfor atomlari bilan birlashgan gidroksil guruhlarini o'z ichiga olmaydi. Bu DNK zanjirli tugashi deb ataladi. Nukleozidlarning analoglari misoli  aciklovir, oddiy herpes virusi bilan sodir bo'lgan infektsiyalarga qarshi va lamivudin (OIV va gepatit B virusiga qarshi) ishlatiladi. Aciklovir  eng qadimgi va eng ko'p qo'llaniladigan virusga qarshi preparatlardan biridir. Boshqa antiviral preparatlar virusning hayot davrining turli bosqichlarini nishonga oladi. OIVni to'liq yuqtirish uchun, proteolitik ferment, ya'ni HIV-1 proteazasi kerak bo'ladi. Bu esa proteaz inhibitorlari deb nomlangan, ushbu fermentni inaktivlashtiruvchi dorilarning katta sinfini yaratdi.
Nukleozidlarning ma'lum analogini nomlang?
aciklovir