Birinchi urinish, taxminan XVIII asrga to'g'ri keladi, yopiq tovushlarni qabul qilish ni chumoli uchun qo'llash niyatida edi. Bu texnikani o'sha paytdan biroz oldin ishlab chiqilgan va valtornada o'ynashda ishlatilgan; ijrochi o'z qo'lini asbobning rastrublariga solib, shu bilan boshqa tovushga erishgan. O'yinchiga bunday harakatni amalga oshirish imkoniyatini ta'minlash uchun tashqi ko'rinishi bilan yarim oyni eslatadigan yarim o'lchamli tabiiy quvur loyihalashtirildi (masalan, Frantsiyada u tegishli nomni oldi  fr. (Sharflar: " yarim oy trufat "). Uning asosiy xususiyati fa kronida boʻlib, shu bilan birga, tovushni mi-bemol yoki re ga oʻtkazish imkoniyati ham mavjud edi. Rastrub, mos ravishda, o'yin paytida yon tomonga yo'naltirilgan edi. Garchi bunday dizayn chindan ham yopiq tovushlarni chiqarib olishga imkon bergan bo'lsa-da, oval egilish asbobning tovush rangini yomon ta'sir qildi va natijada olingan ijro effektlari  valtornasining yopiq tovushlariga o'xshash bo'ldi, ammo bu tovushlar kuchliroq edi. Ko'rsatib o'tilgan kamchiliklar XIX asrning birinchi choragida yarim oyli quvurni to'liq foydalanilmay qolishiga sabab bo'ldi.
XVIII asrda naycha qanday texnikadan foydalanilgan?
yopiq tovushlarni qabul qilish