Fransuzlarning klassik fojiasi chuqur ichki realizm nazariylarning fikrlari va taqlid qiluvchilarning asarlarida o'lik sxemalarga asoslangan, ularning zulmi faqat XIX asr boshlarida adabiyot tomonidan tashlandi. Ba'zilar, san'atdagi har qanday chinakam ilg'or harakatlar realizmga qaratilgan harakatlardir, deb hisoblaydilar. Bu borada realistlarning reaktsiyasi bo'lgan yangi tendentsiyalar ham istisno emas. Aslida ular faqatgina kundalik hayotga, badiiy dogmaga qarshilik ko'rsatadi  realistlikka qarshi reaktsiya, hayot haqiqatini izlash va badiiy qayta tiklashdan iborat. Lirik ramziy tillar o'quvchiga shoirning kayfiyatini yangi vositalar bilan yetkazishga uringanida, neoidealistlar badiiy tasvirlashning eski shartli usullarini tiriltirib, uslubga moslashtirilgan, ya'ni haqiqatdan qasddan uzoqlashadigan tasvirlarni chizganida, ular har qanday  hatto arxitekturalist  san'atning maqsadi bo'lgan narsaga intilishadi: hayotni ijodiy takrorlashga. Haqiqiy san'at asarlari yo'q - simfoniyadan arabeskagacha, Iliadadan Shoshibotgacha, qo'rqoq nafasgacha - unga chuqurroq qarashda, ijodkorning ruhini, hayotning burchagini temperament prizmasi orqali to'g'ri tasvirlamaydigan bo'ladi.
Klassik frantsuz fojiasining realligi nima bo'ldi?
nazariylarning fikrlari va taqlid qiluvchilarning asarlarida o'lik sxemalarga asoslangan