Tarixiy rekonstruksiyalarning aniqligi nuqtai nazaridan kinoda ikkita yondashuv mavjud. 1970-yillarda Robert Rosellining arxiv-hujjatli yondashuvi mashhur edi (Ludovik XIV hokimiyatga kelishi ), u Stenli Kubrikning Barry Lindonda (1975) apofeyziga erishdi. 1990-yillarda tarixiy haqiqatlarni zamonaviylashtirish modaga kirdi, ba'zan bu nohaqlik (Margo Patris Sheroning Qirolichasida bo'lgani kabi), ammo ayrim hollarda davrlar o'rtasidagi chegaralarni yo'q qiladi (Derek Jarmenning Eduard II) yoki tarixiy voqealarni ataylab qayta yozadi (masalan, Tarantinoning "Fahmatsiz ahmoqlar"idagi Parij kinoteatrida Gitlerning yonishi).
Qanday nuqtai nazardan kinoda ikki yo'nalish belgilab qo'yilgan?
Tarixiy rekonstruksiyalarning aniqligi