"Zamanik ortiqcha odam"ning bosh qahramoni o'z his-tuyg'ularini tahlil qilish, o'z ruhiyatining eng kichik nuqtalarini qayd etish istagi bilan ajralib turadi. Shekspirining Hamlet kabi, qahramon o'z fikrlarining g'ayritabiiyligini va tortishuvini, iroda etishmasligini sezadi: Men o'zimni oxirgi ipgacha tushunardim, o'zimni boshqalar bilan taqqoslardim, odamlarning eng kichik qarashlarini, tabassumlarini, so'zlarini esladim... Kunlar davomida bu azobli, samarasiz ishda bo'lganman. Ruhni yondiruvchi o'z-o'zini tahlil qilish qahramonga g'ayritabiiy zavq bag'ishlaydi: faqat mening Uyushganlar uyidan haydalganimdan keyin, men o'z baxtsizligimni ko'rishdan qancha zavq olish mumkinligini azobli tarzda bilib oldim. Apatik va o'ylaydigan personajlarning mustaqilligi Turgenevning mustahkam va kuchli qahramonlari tasvirlari bilan yanada ko'proq ifodalanadi.
"Zarur inson kunnomasi"ning bosh qahramoni qanday shakespear qahramonlariga o'xshaydi?
Hamlet