Yevropa Ittifoqining dastlabki shartnomalarida hech birida asosiy huquqlarni himoya qilish haqida aytilmagan. Yevropa Ittifoqi chora-tadbirlari, ya'ni Yevropa Ittifoqi institutlari tomonidan qabul qilingan qonunchilik va ma'muriy choralar inson huquqlarini qamrab olmaydi. O'sha paytda qatnashchi davlatlarda inson huquqlari buzilishining oldini olish zarurligi yagona tashvish edi, shundan kelib chiqib, 1950 yilda Inson huquqlari bo'yicha Yevropa konvensiyasi qabul qilindi va Inson huquqlari bo'yicha Yevropa sudi tashkil etildi. Yevropa sudi fundamental huquqlarni Yevropa Ittifoqi huquqining asosiy tamoyili sifatida tan oldi, chunki Yevropa Ittifoqining chora-tadbirlari a'zo davlatlar konstitutsiyalarida mustahkamlangan inson huquqlari bilan mos kelishini ta'minlash zarurati yanada aniqroq bo'ldi. 1999 yilda Yevropa Kengashi Yevropa Ittifoqi uchun konstitutsiyaviy asos bo'lishi mumkin bo'lgan va shu tariqa Yevropa Ittifoqi va uning institutlariga nisbatan qo'llanilishi uchun maxsus moslashtirilgan Inson huquqlari bo'yicha Yevropa Xartiyasini ishlab chiqish bo'yicha topshiriq olgan organni tashkil etdi. Yevropa Ittifoqining Asosiy huquqlar to'g'risidagi Xartiyasi Inson huquqlari va asosiy erkinliklar bo'yicha Yevropa konvensiyasi, 1989 yilda Yevropa Parlamenti tomonidan qabul qilingan Asosiy huquqlar to'g'risidagi Deklaratsiya va Yevropa Ittifoqi shartnomalariga asoslangan.
Inson huquqlari buzilishining oldini olish bilan qaysi organlar ilgari shug'ullangan?
qatnashchi davlatlar