Qattiq kurash qoidalari yo'q edi: ba'zan hatto jang qoidalari ham kelishuv asosida belgilanadi. Biroq, kurash qoidalari haqida umumiy tasavvur mavjud. Jangning eng asosiy elementi zarba berish, ya'ni dushmanning muvozanatdan chiqishi va keyinchalik uning yerga qulashi edi. Raqibning orqasiga yiqilgan zarbasi birinchi navbatda muvaffaqiyatli zarba deb hisoblangan. Karyerada bunday mag'lubiyatlarning yo'qligi jangchilar tomonidan juda qadrlangan: masalan, Istiqlol o'yinlarining olti martagi g'olibi Sinoplik Damostrat epigrammalardan birida qayd etilgan, chunki u hech qachon o'yinchiga o'z orqasidan tushmagan va qumda o'z orqasining izini qoldirmagan. Yerga yelka, ko'krak va qorin bilan tegish muvaffaqiyatli tashlash deb hisoblangan. Yerga tizzasi bilan tegish tashlash deb hisoblanmagan, ammo noqulay holat sifatida ko'rilgan va qadimgi kurashchilar karyera davomida tiz cho'kmaganliklari bilan faxrlanishgan.
Nima uchun ba'zida kurash qoidalari qadimgi jangchilarning o'zaro kelishuvi bilan belgilanadi?
Qattiq kurash qoidalari yo'q edi