Tabelani kundalik foydalanish va tashish uchun nisbatan qulay bo'lgan, jismoniy jihatdan mustahkam, ishonchli yozma axborot tashuvchi sifatida ta'riflash mumkin. Bu holda, yozuv vositasi odatda uslub bo'lgan. Ikki asosiy yozuvli taxtachalarni ajratib ko'rish mumkin: gil (masalan, Tigris va Furot vodiysi aholisi orasida), ular ko'pincha mixxat yozuvi uchun ishlatilgan ((7) va mumli. So'nggilari mum qatlami bilan qoplangan taxtachalardan iborat bo'lgan, loy taxtachalari esa butunlay loydan iborat bo'lgan va yozuvlar qo'yilganidan so'ng ko'pincha yoqilgan ularga qo'shimcha mustahkamlik berish uchun. Shundan so'ng matnni o'zgartirishning imkoni bo'lmay qoldi; aksincha, mumli taxtachalardagi yozuvlarni o'chirib tashlash va tasnifdan qayta foydalanish mumkin edi. Qadimgi Rimda taxtachalarni bir-biriga birlashtirib qo'yishardi. Diptixlar, triptixlar va poliptixlar (tegishli ravishda ikki, uch va ko'p taxtachalar) mavjud bo'lgani ma'lum ((8), shu bilan zamonaviy kitobning o'ziga xos prototipini tashkil qiladi  kodeks ((9).
Nima uchun yozuvlar yozilgandan so'ng, loy taxtachalar yoqilgan?
ularga qo'shimcha mustahkamlik berish uchun