1960-yillarda Polsha, Chexoslovakiya va SSSRning Boltiqbo'yi respublikalarida pantomima teatrining fenomeni paydo bo'ldi, uning eng muhim arboblari Genrik Tomaşevskiy (Vrotslav, Polsha), Ladislav Fialka (Praga, ChSSR) va, eng muhim  Modris Tenison (Kaunas Pantomima Teatri, Litva SSR). M. Q. Grafik rassom Tenison pantomima san'atiga yangi energiya berdi, natijada uning sahnalashtirishdagi harakatning o'zi an'anaviy pantomima bilan deyarli hech qanday aloqasi yo'q edi. Uning san'atini pantomimaga yaqinlashtirgan yagona va qat'iy xususiyat shundaki, so'z va tovush (musiqa bilan aralashtirmaslik kerak!) hali ham tabu bo'lib qolgan. Ammo klassik pantomimadan farqli o'laroq, uning burchagi tosh bo'lgan, divertisment bo'lib, u porloq darajada o'zlashtirilgan miniatyuralardan (asosan komik xususiyatga ega) iborat bo'lib, yuqorida ko'rsatilgan teatrlarda (va ayniqsa M. Tennisona) tomoshabinlar butun, davomli, asosan allegorik xususiyatga ega bo'lgan, butun bir mavzuga asoslangan harakatga duch kelishdi.
Pantomimada nima tabu edi?
so'z va tovush