Bank sektorining likvidligini qo'llab-quvvatlash tajribasi to'plangan sayin, iqtisodchilarning so'nggi instansiya kreditorining funksiyasiga bo'lgan qarashlari o'zgardi. Bu fikrlarning evolyutsiyasi markaziy bankning ehtiyojlari ta'siri ostida bo'lgan. Birinchidan, pul ta'minoti va foiz stavkalarini boshqarish siyosatini oxirgi instansiya kreditorining funksiyasi bilan birlashtirish, bu har ikki faoliyat turini birlashtirish ga olib keldi. Ikkinchidan, umumiy likvidlik inqirozi yoki banklar panikasi bo'lmagan holda, yirik banklarga individual moliyaviy yordam ko'rsatish. Eng yirik banklarning saqlanishi, oxirgi instansiya kreditorining qo'llab-quvvatlanmaganida paydo bo'ladigan salbiy tarmoq ta'sirlari bilan bog'liq edi. Natijada, dastlabki klassik kontseptsiyadan chetga chiqish paydo bo'ldi, bu oxirgi instansiya to'lovga qodir bo'lmagan, ammo kreditga qodir banklarni kreditlaydi. Oxirgi instansiya kreditorlariga bo'lgan qarashlarning evolyutsiyasi ikkita yondashuvni shakllantirishga olib keldi: funksiyani bozorga nisbatan umuman (oxirgi instansiya o'zaro kreditor) va individual asosda (oxirgi instansiya mikrokreditor) bajarish.
Pul ta'minotini boshqarish siyosatini birlashtirish nimaga olib keldi?
har ikki faoliyat turini birlashtirish