Prokofyevning Shostakovichga bo'lgan munosabati umuman shubhali edi, ayniqsa urushdan oldingi davrda, bu Prokofyevning uning musiqasi to'g'risidagi ba'zi keskin sharhlari bilan tasdiqlanadi. Bunday misollardan biri D. B. bilan Kabalovskiy: Shostakovichning Piano kvintetining birinchi ijroidan so'ng, Prokofyev muallifning ishtirokida uni keskin tanqid qildi, bu asar unga yoqmaganligi aniq edi va shu bilan birga uni maqtaganlarning barchasiga hujum qildi. Shostakovich katta hamkasbining ijodiga diqqat bilan qarab, o'limidan bir yil o'tgach, uning rus musiqa san'ati xazinasiga qo'shgan hissasini yuqori baholadi: U rus musiqa klassikasining buyuk korifeyi - Glinka, Musorgskiy, Chaykovskiy, Borodin, Rimskiy-Korsakov va Rahmaninov tomonidan qoldirilgan ijodiy merosni rivojlantirgan ajoyib kompozitor edi. Mstislav Rostropovich uch yil Shostakovichda instrumentlar sinfida o'qidi, keyinchalik Prokofyev bilan birgalikda Violonchela uchun simfoniya-konsert, op. 125 ta. Kompozitorlarning sehrli zanjiri haqida gapirib, violonçelist Shostakovichning Violonçel uchun orkestr bilan 1-konsert ustida ishlaganini ta'kidladi Es-dur, op. 107 (1959) musiqasini ijro etgan Prokofyevdan ilhom olgan. Kshishtof Meyerning ta'kidlashicha, ushbu instrumental konsert Shostakovichning inqirozdan chiqishining belgisi bo'lib, shubhasiz, uning ijodida yangi so'z bo'ldi: uning kamtarona tan olishicha, u o'zi uchun yangi bo'lgan janrda kuch sinab ko'rishni niyat qilib, Prokofyevning Simfoniya-konsertidan taassurotda yozgan.
Mstislav Rostropovich uch yil qayerda o'qigan?
instrumentlar sinfida