Biroq, Aristotelning izidan yurgan holda, klassiklar uning ta'limotini bir tomonlama qabul qilib, u va antik shoirlarda tarixiy norma bo'lgan narsani tor dogmaga aylantirdilar. O'z nuqtai nazarlarini Aristotelning obro'si bilan qo'llab-quvvatlagan holda, ular uni nafaqat yuzaki, balki ko'pincha noto'g'ri tushunishgan. Biroq, to'liq noto'g'ri bo'lsa, klassizm antiklikning egri ko'zgusidan boshqa narsa emas deb hisoblash mumkin (nima uchun biz soxta klassizm atamasini rad etamiz): antika ta'sirini biroz buzgan holda, frantsuz klassiklari o'zlarining poetikasini yaratdilar, yorqin sinf bo'yalgan, shoh hokimiyati bilan ittifoq tuzgan, aniqrog'i, uning hovliga yaqin bo'lgan yirik burjuaziyaning estetik lazzatlarini ifodalovchi.
Klassikalizm antik davrning egri ko'zgusidan boshqa narsa emas, deb o'ylash to'g'rimi?
to'liq noto'g'ri