Tadqiqotchilar bir tomondan so'z birikmasi tushunchalari va boshqa tomondan bitta so'z birikmasi sifatida talaffuz qilinadigan tovushlar guruhi o'rtasida bevosita o'zaro bog'liqlikni ko'rishadi. Bunday guruhlar umumlashtirilgan holda poliftonglar deb ataladi; ularning eng keng tarqalgan variantlari ikki va uchta ohangli tovushlardan iborat guruhlardir (tegishli ravishda diftongalar va triftongalar). Poliftongizatsiya holatida, ularning tarkibiga kiruvchi ovozlilardan biri ilohning uchigi sifatida, qolganlari esa periferiya sifatida ko'rib chiqiladi; tegishli ravishda, ko'tarilayotgan, tushayotgan va kombinatsiyalangan poliftonlarni ajratish qabul qilingan. Ba'zi tillarda esa, ikkala tovush ham yadro bo'lgan maxsus diftongalar mavjud; tovushlarning bunday guruhlarini muvozanatli deb atash odat tusiga kirgan. Fonologik jihatdan poliftongalar alohida alohida fonemlar sifatida yoki fonemlar birikmasi sifatida tushunilishi mumkin; bu ikki nuqtai nazardan monofonematik va polifonematik deb nomlanadi. Ulardan birortasini afzal ko'rish tadqiqotchi muomala qiladigan aniq tilning xususiyatlariga bog'liq.
Agar poliftonga kiruvchi tovushlardan biri iymoning eng yuqori qismi bo'lsa, ikkinchisi qanday nomlanadi?
periferiya