Proteinlarning ikkilamchi tuzilishi aminokislotalar qoldiqlari o'rtasidagi vodorod bog'lanishlari natijasidir degan g'oya 1933 yilda Uilyam Astberi tomonidan ilgari surilgan, ammo Linus Poling oqsillarning ikkinchilamchi tuzilishini muvaffaqiyatli bashorat qilgan birinchi olim hisoblanadi. Keyinchalik Uolter Kauzman, Kay Linnerstrom-Langning ishlariga asoslanib, oqsillarning uchinchi tuzilishi va bu jarayonda gidrofob o'zaro ta'sirlanishlarning rolini tushunishga salmoqli hissa qo'shdi. 1940-yillar oxirida  1950-yillar boshida Frederik Senger oqsillarni sekvensiyalash usulini ishlab chiqdi, uning yordamida u 1955 yilga kelib ikkita insulin zanjirining aminokislotalar ketma-ketligini aniqladi,  oqsillari (qismli shakarlar singari) zanjirlar, kolloidlar yoki siklolar kabi tarqalgan emas, balki aminokislotalarning chiziqli polimerlari ekanligini ko'rsatdi. Sovet/Rossiya olimlari tomonidan aminokislota ketma-ketligi aniqlangan birinchi oqsil 1972 yilda aspartaminotransferaz bo'ldi.
Uilyam Astberi 1933 yilda qanday fikr bildirgan?
Proteinlarning ikkilamchi tuzilishi aminokislotalar qoldiqlari o'rtasidagi vodorod bog'lanishlari natijasidir