Hukumat kelajakda katta daromad kutgani uchun, tabiiy resurslardan daromad bo'lsa ham, qarzni to'plashni boshlaydi. Bunday xatti-harakatlar rag'batlantiriladi, chunki kapitalning mamlakatga kirishi yoki Gollandiya kasalligi bilan bog'liq real almashinuv kursining kuchayishi foiz to'lovlarini pasaytiradi. Mamlakatning tabiiy resurslari garov sifatida foydalanilib, kredit olish imkoniyatini oshiradi. Ammo, jahon bozorlarida resurslar narxlari pasayishi va real almashinuv kursi pasayishi bilan hukumat qimmatroq qarzni to'lash uchun kamroq mablag 'ga ega bo'ladi. Masalan, Nigeriya va Venesuela kabi neftga boy mamlakatlar 20-asrning 70-yillarida neft bozorida tashqi qarzdorlikning tez o'sishini namoyish etdilar. Biroq, neft narxi 1980-yillarda pasayib borganida, banklar ularga qarz berishni to'xtatishdi, bu esa hukumatlarning joriy qarzlarini to'lash imkoniyatini yo'qotib, jarima sanksiyalari orqali qarzni ko'paytirishga olib keldi.
Neftga boy bo'lgan bir qator davlatlar qay paytdan boshlab tashqi qarzlarning tez o'sishini namoyish etishdi?
20-asrning 70-yillarida neft bozori