Ko'pchilik asalarilarning tanasi ko'plab elektrostatik shoxli qovoqlar bilan qoplangan bo'lib, ular polizni qo'shib olish va ko'chirishga yordam beradi. Ular vaqti-vaqti bilan o'zlaridan changni tozalaydilar, uni cho'tkalar bilan to'playdilar (ko'pchilik turlarda oyoqlarda, ba'zilarida esa qorinlarda joylashgan cho'tkachalar) va keyin uni artki oyoqlari o'rtasida joylashgan maxsus changli savatchaga (corbicula) ko'chiradilar. Ko'pgina asalari turlari faqat o'simliklarning muayyan turlaridan urug' yig'ishga moyil bo'lsa, boshqalari bu masalada unchalik qat'iy emas va gullash o'simliklarining katta xilma-xilligidan foydalanadilar. Ba'zi o'simliklar urug'lik changini emas, balki faqat asalarilarning ma'lum turlari yig'ib oladigan ozuqaviy gul yog'ini ishlab chiqaradi. Qizig'i shundaki, o'simliklarni yemaydigan asalarilarning kichik bir guruhi (Meliponini) o'simliklarni yeydigan yagona asalarilardir. Tuproq va nektar bir-biriga aralashib, kichik hujayralarga (sotlarga) to'planadigan yopishqoq oziq massa hosil qiladi. Ustiga bo'lg'usi asalarilarning tuxumlari qo'yiladi, shundan so'ng hujayra erimagan holda yopiladi, shunda keyinchalik kattalar asalarilar va ularning larvalari bilan aloqa qilmaydilar.
Arining chang solinadigan savatchasi qayerda joylashgan?
artki oyoqlari o'rtasida