Yevropa polifonik musiqasining birinchi saqlanib qolgan namunalari - parallel boʻlmagan va melizmli organumlar (IXXI asr). XIII-XIV asrlarda polifoniya motetda eng yorqin namoyon bo'ldi. XV-XVI asrlarda polifoniya kompozitorlik musiqasi, ya'ni cherkov (ko'p ovozli) va dunyoviy artefaktlarning aksariyati uchun me'yorga aylandi. Polifoniya musiqasi Xendel va Bach ijodida eng yuqori rivojlanishga XVIIXVIII asrlarda erishdi (asosan fug shaklida). Parallel ravishda (taxminan XVII asrdan boshlab) tezda rivojlangan homofon ombor, Vena klassikasi davrida va romantik davrida polifoniklardan ustun bo'lgan. XIX asrning ikkinchi yarmida polifoniyaga qiziqish yana ko'tarildi. XX asr kompozitorlari (Xindemit, Shostakovich, Stravinskiy va boshqalar) tomonidan ko'pincha Bach va Gendelga asoslangan takrorlash polifoniyasidan foydalaniladi.
Qaysi kompozitorlar ijodida polifonik musiqa eng yuqori darajaga yetdi?
Xendel va Bach