Ommaviy noto'g'ri tushunchaga qaramasdan, keng kinoplyonka bozorga kelishi dastlab aniqlik qobiliyatini oshirishga urinish bilan bog'liq emas, balki asosan optik fonogrammani tasvir bilan bir vositaga joylashtirish usuli sifatida. Keng formatli kino tizimlari ovozli kinematografiya paydo bo'lganidan keyin rivojlana boshladi. Ovoz sifati yo'lning kengligiga bog'liq edi va odatiy 35 mm filmda, agar fonogramma kengligi juda katta bo'lsa, kadrlar kvadratga aylanadi. Muammo, keng ekranli filmda, har qanday kenglikdagi fonogrammalar va keng ekranli katta maydon tasvirlari bilan hal qilindi. Keng formatli kinematografiyani yaratishga urinishlar kino mavjud bo'lgan birinchi kunlardan boshlab amalga oshirildi, ammo keng formatli kino faqat XX asrning 50-yillari o'rtalaridan, 35 mm keng ekranli filmlarni suratga olish va namoyish qilish tajribasi anamorfot optikadan foydalangan holda, tasvirning o'lchamlari bo'yicha yutuq uning sifati biroz yomonlashishi evaziga erishilganligini ko'rsatgandan so'ng, amaliy qo'llanilishiga ega bo'ldi. Keng formatli kino yaratish kinematografiya rivojlanishida yangi bosqichni belgilab berdi, bu esa ekran tasvirining sifatini yomonlashtirmasdan, ikki baravar (oddiyga nisbatan) kenglikdagi kinofilmdan va 6 kanalli stereofonik yozuv va tovushni takrorlash tizimidan foydalanish tufayli erishilgan. Ba'zi keng formatli kino tizimlarida keng kinofilm bilan bir vaqtda rasmni anamorfikatsiya qilish ham qo'llaniladi.
Keng formatli film tizimida keng film bilan birga nima ishlatiladi?
rasmni anamorfikatsiya qilish