Oqsillarning ikkilamchi tuzilishi aminokislotalar qoldiqlari o'rtasida vodorod bog'lanishlari hosil bo'lishi natijasidir degan g'oya Uilyam Astberi tomonidan 1933 yilda bildirilgan, ammo Linus Poling oqsillarning ikkinchilamchi tuzilishini muvaffaqiyatli bashorat qilgan birinchi olim hisoblanadi. Keyinchalik Uolter Kauzman, Kay Linnerstrom-Langning ishlariga asoslanib, oqsillarning uchinchi tuzilishi va bu jarayonda gidrofob o'zaro ta'sirlanishlarning rolini tushunishga salmoqli hissa qo'shdi. 1940-yillar oxirida  1950-yillar boshida Frederik Senger oqsillarni sekvensiyalash usulini ishlab chiqdi, uning yordamida u 1955 yilga kelib ikkita insulin zanjirining aminokislotalar ketma-ketligini aniqladi,  oqsillari (qismli shakarlar singari) zanjirlar, kolloidlar yoki siklolar kabi tarqalgan emas, balki aminokislotalarning chiziqli polimerlari ekanligini ko'rsatdi. Sovet/Rossiya olimlari tomonidan aminokislota ketma-ketligi aniqlangan birinchi oqsil 1972 yilda aspartaminotransferaz bo'ldi.
Oqsillarning ikkinchi darajali tuzilishi aminokislota qoldiqlari o'rtasidagi vodorod bog'lanishlari natijasidir degan g'oyani kim ilgari surgan?
Uilyam Astberi