Buyuk Vatan urushi boshlanganidan so'ng, mamlakat qishloq xo'jaligi ham harbiy holatga o'tkazildi. Kolxozlardan donni maksimal darajada olib qo'yish zarurati, ayniqsa 1941-1942 yillarda mehnat kunlari uchun oziq-ovqat to'lovlarini kamaytirish yoki to'xtatish bilan ifodalangan. Shu bilan birga, SSSR SNK va VKP Markaziy Komiteti ((b) ning 1942-yil 13-apreldagi qarori urush davrida majburiy yillik minimumni 100, 120 va 150 ish kunigacha (turli hududlar va viloyatlar uchun) oshirdi. Qishloq xo'jaligi ishlarining har bir davri uchun mehnat kunlarining minimal miqdori belgilangan, nafaqat yillik miqdor. Masalan, yiliga kamida 150 ish kuni bo'lgan birinchi guruh kolxozlarida 15 mayga qadar kamida 30 ish kuni, 15 maydan 1 sentabrgacha  45, 1 sentabrdan 1 noyabrgacha  45 ishlab chiqish kerak edi. Qolgan 30  1 noyabrdan keyin. Qarorda 12 yoshdan 16 yoshgacha bo'lgan kolxoz oilalarining o'smirlari yiliga kamida 50 ish kunini, ammo davrlarga bo'linmasdan ishlashlari kerakligi nazarda tutilgan.
Urush davrida majburiy yillik minimumni ko'tarishga kim qaror qildi?
SSSR SNK va VKP Markaziy Komiteti ((b) ning 1942-yil 13-apreldagi qarori