O'ziga xos, nutq ritmidan mustaqil bo'lgan, til to'qimalariga kirib kelmaydigan va mazmuniga ta'sir qilmaydigan adabiy matn proza deb hisoblanadi. Biroq, bir qator chegaraviy hodisalar ma'lum: ko'plab prosachilar o'z asarlariga ba'zi she'riylik belgilarini ongli ravishda berishadi (Andrey Belyoning kuchli ritmlashtirilgan prozasini yoki Vladimir Nabokovning Dar romanidagi riymlangan parchalarini eslatish mumkin). So'nggi asr davomida turli mamlakatlardagi adabiyotshunoslar prosa va she'riyat o'rtasidagi aniq chegaralar haqida bahslashmoqdalar.
Qaysi prosalarda qo'shiq qismlari uchraydi?
Vladimir Nabokovning Dar romanidagi