1240-yillarning boshida Key-Xosrov II davrida ichki ziddiyatlar (ayniqsa, Baba Ishoqning isyoni) tufayli zaiflashgan davlat keng ko'lamli mongol hujumini boshdan kechirgan. 1242 yil oxirida Bayju qo'mondoni ikki oylik qamaldan so'ng Erzerumni egallab oldi, 1243 yil 26 iyunda Key-Xosrov va uning ittifoqchilari armiyasini Kose-dagida mag'lub qildi. Muvaffaqiyatni rivojlantirib, mongol qo'shini hujumni davom ettirdi. Qayseri aholisi taslim bo'lishni rad etganlari uchun qilich bilan o'ldirildi, shaharning o'zi shahar vayron qilindi; Erzincanni mongollar hiyla bilan oldi; Sivas va Tjurike ixtiyoriy ravishda taslim bo'ldilar. Konyaga qochgan Key-Xosrovning mongollarga qarshi lotin imperatori Balduin II va Nikeya imperatori Ioann III bilan ittifoq tuzish urinishlari muvaffaqiyatsiz bo'ldi. Sultan mo'g'ullarga o'z vaziri Muxazzab ad-Dinni yuborishga majbur bo'ldi, u Bayjuni mamlakatni qo'lga kiritish qiyin bo'lishiga ishontirdi, chunki u erda ko'plab jangchilar va qal'alar bor edi. Tinchlik shartnomasi shartlariga ko'ra, Key-Xosrov har yili Qorakurumga 12 millionga yaqin giperperperon yoki mahalliy kumush tangalar, 500 dona ipak, 500 tuya va 5000 qo'y yuborishi kerak edi. Sulton davlatning zabt etilmagan qismi ustidan hukmronlik qilgan. Bir yil o'tgach, buni o'z yorlig'i bilan Batu, Ulus Juchi boshlig'i tasdiqladi, uning vasili deyarli Kay-Xosrov bo'ldi.
Qayseri shahri zabt etilgandan so'ng nima bo'ldi?
shahar vayron qilindi