Fermentlar odatda o'z substratlariga nisbatan yuqori o'ziga xoslikni namoyon etadi (substrat o'ziga xosligi). Bu substrat molekulasidagi shakli, zaryadlari va gidrofobik mintaqalar taqsimotining qisman komplementarligi va fermentda substratning bog'lanish markazida amalga oshiriladi. Fermanlar odatda stereospetsifiklik (mümkin bo'lgan stereoizomerlardan faqat bittasini mahsulot sifatida hosil qilish yoki faqat bitta stereoizomerni substrat sifatida ishlatish), regioselektsivitet (kimyoviy bog'lanish faqat bitta substratning mumkin bo'lgan joyida hosil qilish yoki buzish) va xemoselektivitetning yuqori darajasini namoyish etadi (mavjud bo'lgan bir nechta sharoitlardan faqat bitta kimyoviy reaktsiyani katalizatsiya qiladi). Umumiy yuqori spetsifiklikka qaramay, fermentlarning substrat va reaktsiya spetsifikligi darajasi turlicha bo'lishi mumkin. Masalan, tripsin endopeptidasi peptid aloqasini faqat arginin yoki lizindan keyin uzadi, agar ular prolin bilan ta'qib qilinmasa, pepsin esa ancha kamroq aniq bo'lib, ko'plab aminokislotalardan keyingi peptid aloqasini uzishi mumkin.
Bu yuqori darajadagi stereospetsifiklikni namoyish etadi?
Fermanlar