Russoning fikrlari va ommaviy vaʼzlarida ham shu kabi ziddiyatlar mavjud. U fan va san'atning zararli ta'sirini tan olib, ularda ruhiy dam olish va shon-shuhrat manbai izlagan. Teatrni qoralab, u uchun yozgan. Tabiiy holatni ulug'lagan va jamiyat va davlatni aldash va zo'ravonlikka asoslangan deb sharmanda qilgan holda, u ijtimoiy tartibni boshqa barcha huquqlar uchun asos bo'lgan muqaddas huquq deb e'lon qildi. U doimo aql va fikrlash bilan kurashgan holda, eng chalkash ratsionalizmda qonuniy davlat uchun asos izlagan. Ozodlik uchun kurashayotganda, u o'z davridagi yagona erkin mamlakatni ozod deb tan oldi. Xalqqa so'zsiz oliy hokimiyatni taqdim etib, u sof demokratiyani amalga oshira olmaydigan orzu deb e'lon qildi. Har qanday zo'ravonlikdan qochib, ta'qib qilish fikridan titragan holda u Fransiyada inqilob bayrog'ini ko'tardi. Bularning barchasi qisman shuni anglatadiki, Russo buyuk stilist, ya'ni qalam rassomi bo'lgan. Madaniy jamiyatning noto'g'ri fikrlari va kamchiliklariga qarshi kurashgan, dastlabki soddalikni ulug'lagan Russo o'z asrining sun'iy o'g'li bo'lib qoldi.
Russo fan va san'atdan nimani izlagan?
ruhiy dam olish va shon-shuhrat manbai