Biroq, tez orada Shekspir an'anaviy uslubni o'z maqsadlari uchun moslashtirishni boshlaydi. Richard III-ning boshlang'ich soliloquylari o'rta asrlar dramasi an'anaviy qahramoni bo'lgan Porokning o'zi bilan bo'lgan suhbatlariga asoslangan. Shu bilan birga, Richardning yorqin monologlari keyinchalik Shakspeyrning keyingi pyesalarida monologlarga aylanadi. Barcha pyesalar an'anaviy uslubdan yangi uslubga o'tish ni anglatadi. Shekspir o'z karerasining keyingi davrlarida ularni birlashtiradi va Romeo va Julietta uslublarning aralashuvidan eng muvaffaqiyatli namunalardan biri bo'lishi mumkin. 1590-yillarning o'rtalariga kelib, Romeo va Julietta, Richard II va Yozgi kecha tushida yaratilganda, Shekspirning uslubi yanada tabiiy bo'lib boradi. Metafora va ramziy iboralar drama ehtiyojlariga tobora moslashtiriladi.
Shekspirining pyesalari qaysi uslubdan qaysi uslubga o'tishni belgilaydi?
an'anaviy uslubdan yangi uslubga o'tish