XX asr boshidan boshlab, rangli tasvirlarning qismli qismlarini alohida suratga olish bilan bir qatorda, umumiy foto materialda spektrning turli tarkibiy qismlarini qayd etuvchi rangli fotosuratning rastr uslublari faol rivojlana boshladi. Xususan, 1907 yilda Avtokrom birodarlar Lyuymer tomonidan patentlangan va erkin savdoga chiqarilgan, oddiy fotoapparat bilan rangli diapozitivlar olish imkonini beradigan fotosuratlar. Ko'pgina kamchiliklariga qaramay ( past aniqlik va nusxa ko'chirish imkoniyati), usul tezda mashhur bo'ldi va 1935 yilga kelib butun dunyoda 50 million avtoxrom plita ishlab chiqarildi. Ilk rangli fotosurat texnologiyalarining ko'pgina kamchiliklari faqat bir-birining ustiga joylashgan turli emulsiya qatlamlarida qismli tasvirlarni qayd etuvchi ko'p qatlamli foto materiallarda bartaraf etildi. Bunday turdagi birinchi ishlatiladigan plyonka 1935 yilda Kodachrome bo'lib, laboratoriya ishlovidan so'ng ajoyib rang uzatish bilan slaydlar berdi. 1912 yilda nemis olimlari Rudolf Fişer va Iohann Zigrist tomonidan amalga oshirilgan prinsiplarga muvofiq rang sintezi sodir bo'lgan xromogen fotomateriallar ixtirosi hal qiluvchi rol o'ynadi. 1936 yilda Agfa kompaniyasi Agfacolor Neu aylanadigan fotosurat plyonkasini ishlab chiqarganligi tufayli bu jarayon to'liq amalga oshdi.
Avtokrom fotosuratining asosiy kamchiliklari qanday?
 past aniqlik va nusxa ko'chirish imkoniyati