2000-yillarning boshlarida smartfon va kommunikator o'rtasidagi chegara aniqroq edi. Birinchi kommunikatorlar aslida qo'shimcha GSM moduli bilan KPC bo'lgan. Ular KPC-dan na o'lcham (ekran diagonali 3,54 dyuym, 320×240 o'lchamdagi) va na og'irligi bilan farq qilmagan, qo'shimcha telefon funksiyalari esa apparatning qimmatlashishiga yordam bergan va avtonom ishlash vaqtini qisqartirgan. Smartfonlar esa telefonlardan uncha farq qilmayapti, ekranning o'lchami va aniqligi past, funksionalligi esa KPCga yetmaydi. Nokia kompaniyasi o'z smartfonlarini targ'ib qilishda dizayn, o'yin va multimedia imkoniyatlari va boshqalarga katta e'tibor qaratdi. Bu esa, qurilmalarning aql-zakovatiga e'tibor bermay, ularni o'zlashtirib olishni anglatadi. Biroq, vaqt o'tishi bilan smartfonlar va kommunikatorlar deb nomlangan mahsulotlar bir-biriga yaqinlashdi. Kommunikatorlar o'lchamlari kamayib, telefon funktsiyalari birinchi o'ringa chiqdi. Smartfonlar o'lchamlari o'sdi, funksionalligi esa KPC darajasiga yetdi.
Aslida, birinchi kommunikatorlar nima edi?
qo'shimcha GSM moduli bilan KPC