Antika fojiasiga murojaat qilishga ittifoq a'zolarini, o'rta asrlarda va XVI asrda florentsiyaliklarning fikriga ko'ra, barbarcha shakllarni qabul qilgan, cherkov va dunyoviy musiqada o'rnashib qolgan polifoniyani qabul qilmaslik undadi: o'sha davrda mashhur bo'lgan motetlar va madrigallarda ovozlar soni 20 tagacha yetishi mumkin edi, garchi har biri o'z matnini kuylaganida uchta ovozlar ham, hech bo'lmaganda, matnni qabul qilishni qiyinlashtirishi uchun etarli edi. Musiqa chiziqlarining murakkab bir-biriga chambarchas bog'langan so'zga nisbatan g'ayritabiiy bo'lgan polifoniyaga qarama-qarshilik sifatida, hamjamiyat a'zolari o'zlariga harmoniyaviy qo'llab-quvvatlangan bir ovozli qo'shiq sifatida tasavvur qilgan yunon monodiyasiga qarshi turdilar va bu so'zning asl ma'nosida qo'shiq emas, balki musiqiy deklamatsiya, unda shovqinli aylanishlar, temp va ritm poetik matnga to'liq bo'ysunishi kerak, uning hissiy ta'sirini kuchaytirishi kerak.
Yunoncha monodiya nima?
harmoniyaviy qo'llab-quvvatlangan bir ovozli qo'shiq