Aristotel har qanday harakatlanish nuqtasi uchun asosiy parametr harakatlanish boshlang'ich nuqtasidan emas, balki oxirgi nuqtagacha bo'lgan masofa deb hisoblagan. Impetus nazariyasi tufayli tadqiqot fikrining e'tiborini asta-sekin harakatlanayotgan jismning harakat boshlanishidan uzoqligiga ko'chirdi: impetus ta'siri ostida tushib ketayotgan jism uni tobora ko'proq to'playdi asosiy nuqtadan uzoqlashgani sari. Bu yo'lda impetus tushunchasidan inersiya tushunchasiga o'tish uchun shartlar yaratildi. Bularning barchasi asta-sekin Galileo dinamikasi paydo bo'lishiga tayyorgarlik ko'rdi.
Impetus ta'siri ostida yiqilayotgan tana ko'proq va ko'proq impetus to'plagan sari?
asosiy nuqtadan uzoqlashgani sari