O'shandan beri zamonaviy sintez biologik hodisalarni barcha darajadagi organizmlarda tushuntirish uchun kengaytirildi. Masalan, 1960-yillarda Motoo Kimura molekulyar darajada mutatsiyalarning aksariyati tabiiy tanlanish bilan bog'liq bo'lmagan xarakterni o'z ichiga olishini ko'rsatdi, 1972 yilda paleontologlar Nils Eldridj va Stiven Guld evolyutsion jarayonning uzilish xususiyati to'g'risidagi munozarali munozarali munozarali munozarali munozarali munozarali munozarali munozarali munozarali munozarali munozarali munozarali munozarali munozarali munozarali munozarali munozarali munozarali munozarali munozarali munozarali munozarali munozarali munozarali munozarali munozarali munozarali munozarali munozarali munozarali munozarali munozarali munozarali munozarali munozarali munozarali munozarali munozarali munozarali munozarali munozarali munozarali munozarali munozarali munozarali munozarali munozarali munozarali munozarali munozarali munozarali munozarali munozarali munozarali munozarali munozarali munozarali munozarali munozarali mun XX asrning oxirlarida evolyutsion biologiya individual rivojlanish sohasidagi tadqiqotlar natijasida rivojlandi. Hox genlarini kashf etish va embriogenezning genetik tartibga solinishini to'liqroq tushunish filogenetik rivojlanishdagi ontogenezning rolini belgilashga yordam berdi va avvalgi tarkibiy genlar to'plami va filogenetik jihatdan uzoq organizmlarda rivojlanishning o'xshash dasturlarini saqlab qolish asosida yangi shakllarning evolyutsiyasi to'g'risida tasavvurni shakllantirdi.
Palaeontologlar Nils Eldridge va Stiven Gould tomonidan bahs qaysi yilda qayta tiklandi?
1972