Qat'iy kurash qoidalari yo'q edi: ba'zan hatto jang qoidalari ham kelishuv bo'yicha belgilanadi. Biroq, kurash qoidalari haqida umumiy tasavvur mavjud. Jangning eng asosiy elementi zarba berish, ya'ni dushmanning muvozanatdan chiqishi va keyinchalik uning yerga qulashi edi. Raqibning orqasiga yiqilgan zarbasi birinchi navbatda muvaffaqiyatli zarba deb hisoblangan. Karyerada bunday mag'lubiyatlarning yo'qligi jangchilar tomonidan juda qadrlangan: masalan, Istiqlol o'yinlarining olti martagi g'olibi Sinoplik Damostrat epigrammalardan birida qayd etilgan, chunki u hech qachon o'yinchiga o'z orqasidan tushmagan va qumda o'z orqasining izini qoldirmagan. Yerga yelka, ko'krak va qorin bilan tegish muvaffaqiyatli tashlash deb hisoblangan. Tiyin bilan yerga tegish tashlash deb hisoblanmagan, ammo noqulay holat sifatida ko'ringan va qadimgi kurashchilar ham karyera davomida tiz cho'kmaganlari bilan faxrlanishgan.
Qadimgi jangchilarning qanday ahvoli yomon edi?
Tiyin bilan yerga tegish