Xayriyat qonunlar tasodifiy zo'ravonlikni daxlsiz huquqga aylantirdi, kambag'allarning zanjirlariga aylandi, boylar uchun yangi boylik vositasi bo'ldi va bir necha xudbinlar manfaatini ko'zlab, insoniyatni abadiy mehnat, ishsizlik va baxtsizlikka mahkum etdi. Qonunlarni kimgadir nazorat qilish kerakligi sababli, odamlar o'zlarining ustidan hukumat o'rnatishdi; yangi tengsizlik  qudratli va zaif paydo bo'ldi. Hukumat erkinlik uchun xizmat qilishi kerak edi; lekin aslida hukmdorlar o'zboshimchalik bilan boshqarishni boshladilar va meros bo'yicha hokimiyatni o'zlariga oldilar. O'shanda tengsizlikning so'nggi darajasi - xo'jayin va qul o'rtasidagi farq paydo bo'ldi. Russoning fikricha, insonni tabiiy holatdan ijtimoiy holatga olib boradigan unutilgan yo'llarni kashf etib va izlab, har qanday falsafa, insonparvarlik, muloyimlik va qoidalarning yuksakligi orasida bizda faqat aldovchi va behuda tashqi ko'rinish, fazilatsiz sharaf, donoliksiz aql va baxtsiz zavq borligini ko'rsatdi. Bu ikkinchi fikrlashning ritorik allegro; bu safar andante unga bevosita emas, balki siyosiy iqtisodiyot va boshqa insholar haqidagi maqolada ergashdi.
Odamlar o'z hokimiyatini o'zlariga o'rnatishgani tufayli qanday yangi tengsizlik paydo bo'ldi?
qudratli va zaif