XX asrning 60-yillarida iste'dodli ilmiy fantastika mualliflari ajdaho tasvirini muqaddaslikdan mahrum qilishdi. Mutlaq yovuzlik tashuvchilarning avvalgi maqomi insonning do'sti yoki ba'zan uy hayvonining maqomiga almashtirildi. Ammo XX asrning so'nggi o'n yilligi va XXI asrning birinchi o'n yilligida jarayon yanada oldinga bordi  ahamiyatsizlikni engib o'tib, ajdaho tasviri ijobiy tomonga o'tdi. 1996 yilda Dragon Heart filmi ajdaholarni odatdagidan boshqacha tarzda insonlarga xos va odamlarda hamdardlik uyg'otadigan, umuman olganda, ijobiy personaj sifatida ko'rsatdi. Jordj Lokxard va Pavel Shumil asarlarida ajdaholar nafaqat odamdan hech narsa bilan kam emas, balki ular o'zlarining ruhiy, jismoniy fazilatlari va texnologiyalarini rivojlantirishda ancha yaxshiroqdirlar.
Qaysi yozuvchilarning asarlarida ajdaholar bir qator fazilatlari bilan odamlardan ustun turadi?
Jordj Lokxard va Pavel Shumil