Dastlab, kassetalarda katoshkali magnitofonlar singari gamma-toksidan (Fe2O3, Type I) ishlab chiqariladigan lentalardan foydalanilardi. Qisqacha kichik tezlikda (4,76 sm/s) va ish qatlamining qalinligi kichik bo'lganda, bu lentalar o'zlarining yuqori darajadagi shovqinlarini, kichik dinamik diapazonini (48 dB gacha) va juda tor chastota diapazonini (12 kHz gacha) berdi. Ko'proq qimmatga tushadigan xrom dioksidi (CrO2, Type II) asosidagi lentalar yozib olinadigan signalning dinamik va chastota diapazoni bo'yicha ulardan ustun turadi, ammo chastota tuzatishi va magnitlashtirishning boshqa parametrlarini talab qiladi. Metal (Type IV)  turidagi lentalar eng yaxshi sifatni ularning oksidlari emas, balki metall kukunidan ishlaydigan qatlam bilan ta'minlaydi. Ammo bu lentalar o'zlarining jiddiy kamchiliklariga ega edi va 2000-yillarning boshida ishlab chiqarishdan to'xtatildi. Ko'p qatlamli plyonkalar (ferrochrom, Type III) 1970-yillarda taklif qilingan bo'lib, tezda foydalanilmay qoldi. 2006 yildan boshlab, faqatgina vakumda magnit qatlamni to'plash usuli bilan tayyorlanadigan va yuqori sifatli musiqa yozib olish uchun yaroqsiz bo'lgan Type I lentalari ommaviy ishlab chiqarishda saqlanib qolgan.
Qaysi lentalar eng yaxshi sifatni ta'minlaydi?
Metal (Type IV) 