O'yin - jamiyat, til va madaniyatdagi har qanday ierarxiya va total tuzilmalarga javob sifatida postmodernizmning asosiy belgisi. Bu Vittgensteynning til o'yinlari ((32) yoki muallifning o'quvchi bilan o'ynashi bo'lsin, muallif o'z asarida paydo bo'lganda, masalan, Borxesning romani qahramoni, Borxes va men yoki K. Vonneguta. O'yin hodisalarning ko'p variantliligini nazarda tutadi, determinizm va to'liqlikni istisno qiladi, aniqrog'i, ularni o'yin natijasi oldindan belgilab qo'yilmagan o'yinning ishtirokchilari sifatida variantlardan biri sifatida kiritadi. U.Eko yoki D.Fauz asarlari postmodern oʻyin namunasidir.
Postmodernizm romanning hikoyasiga qanday xususiyatlarni kiritadi?
hodisalarning ko'p variantliligini