Neo-Platonizmga ko'ra, mavjudlikning yagona va past darajasidagi o'zaro munosabatlar ikkita asosiy printsip, fundamental qonuniyatlarga bo'ysunadi. Birinchidan, emanatsiya jarayonida Yaxshilikning o'zgarmasligi (kamayib qolmasligi) va ikkinchidan, manbadan ajralishni yengish orqali ijodiy potentsiya Yaxshilikka qaytishi. Plotin bu holatni Yaxshilikka ko'tarilish postulati bilan qayd etdi va ekstaz atamasida, Proklning "Theologiya asoslari" da, o'zini o'zi harakatga keltiradigan hamma narsa o'z-o'ziga qaytishga qodir, degan tezis bilan ifodalangan.
Neoplatinizmning ikkinchi printsipi qanday qilib Plotin tomonidan shakllantirilgan?
Yaxshilikka ko'tarilish postulati