Urushdan so'ng Buninalar Parijdagi kvartiraga qaytib kelishdi. 1946 yil iyun oyida Sovet Ittifoqida sobiq Rossiya imperiyasi fuqarolarini, shuningdek, Sovet fuqaroligini yo'qotgan, Frantsiya hududida yashovchi shaxslarni SSSR fuqaroligiga tiklash to'g'risida (149-sonli) farmon chiqdi. O'sha kunlarda Vera Nikolayevna yozganidek, hujjatning e'lon qilinishi muhojirlar orasida ko'plab to'sqinliklarni keltirib chiqardi, ba'zi oilalarda bo'linish yuz berdi: ba'zilar ketishni xohlashdi, boshqalari esa qolishni xohlashdi (150). "Russiya yangiliklari" muxbirining farmonga bo'lgan munosabati to'g'risidagi savoliga javob berayotib, Bunin ushbu saxiy chora muhojirlar yashaydigan boshqa mamlakatlarga, xususan, Bolgariya va Yugoslaviyaga ham tarqalishiga umid qilayotganini o'zini tiyib ta'kidladi. SSSRning Fransiyadagi elchisi Aleksandr Bogomolov ikki yig'ilish o'tkazdi, unda u bilan birga Parijga kelgan Konstantin Simonov va Ilya Erenburg ham so'zladilar. Bundan tashqari, elchi Buninni ertalabki ovqatga taklif qildi; uchrashuv paytida Ivan Alekseyevichga ona yurtiga qaytish taklif qilindi. Bogomolovning so'zlariga ko'ra, yozuvchi taklif uchun minnatdorchilik bildirdi va bu haqda o'ylashga va'da berdi. Qaytish amalga oshirilmadi va Buninning emigratsion pasporti bo'lsa-da, u oxirgi kunlarigacha fuqaroligi bo'lmagan odam bo'lib qoldi ((152).
Buninlar urushdan keyin qayerga qaytib ketishdi?
Parijdagi kvartiraga