Yevropa Ittifoqini tashkil etuvchi asosiy shartnomalar ko'mir qazib olish va po'lat ishlab chiqarish, keyin esa atom energiyasi uchun umumiy qoidalardan boshlandi, ammo 1957 yilgi Rim shartnomasi va 1992 yilgi Maastricht shartnomasi (hozirgi kunda: Yevropa Ittifoqining faoliyat ko'rsatishi to'g'risidagi shartnoma, TFEU) orqali to'liq va rasmiy institutlar yaratildi. 1960 va 1970-yillarda ozgina tuzatishlar kiritildi. Eng katta tuzatishlar kiritilgan bitimlar yagona ichki bozorni to'liq rivojlantirish maqsadida imzolangan edi  1986 yilgi Yagona Yevropa akti, Yevropaning ijtimoiy sohasini yanada rivojlantirish maqsadida  1997 yilgi Amsterdam shartnomasi va a'zo mamlakatlarning Yevropa Ittifoqi institutlaridagi hokimiyatiga nisbatan ozgina tuzatishlar kiritish maqsadida  2001 yilgi Nits shartnoma va 2007 yilgi Lissabon shartnomasi. O'z tuzilishi paytidan beri ko'proq a'zo davlatlar bir qator qo'shilish shartnomalari orqali qo'shildi: Buyuk Britaniya, Irlandiya, Daniya va Norvegiya 1972 yilda (garchi Norvegiya oxir-oqibat qo'shilmagan bo'lsa ham), Gretsiya 1979 yilda, Ispaniya va Portugaliya 1985 yilda, Avstriya, Finlyandiya, Norvegiya va Shvetsiya 1994 yilda (garchi Norvegiya 2004 yilda ham referendumda qo'llab-quvvatlanmaganligi sababli qo'shilmagan bo'lsa ham), Chexiya, Kipr, Estoniya, Vengriya, Latviya, Litva, Malta, Polsha, Slovakiya va Sloveniya 2004 yilda, Ruminiya va Bolgariya 2007 yilda va Horvatiya 2013 yilda. 1985 yilda Grenlandiya maxsus maqomga ega bo'lgan holda shartnoma imzoladi.
Maastricht shartnomasi qachon imzolangan?
1992 yilgi