Xitoy falsafasining o'ziga xos xususiyati - bu amaliy falsafaning, ayniqsa, axloq va siyosiy falsafaning mutlaq ustunligi. Xitoy faylasuflari avvalo ideal fuqaro va ideal hukmdor qanday bo'lishi kerakligi, davlat va jamiyatda uyg'unlik va tartibni saqlash uchun nima kerakligi haqida savollar berishgan, turli maktablar o'rtasidagi bahslar esa dunyo va jamiyatdagi uyg'unlikning haqiqiy manbai atrofida aylangan. Bu, asosan, bir tomondan, Xitoy jamiyatining o'sha davrda bir qator siyosiy sarshuvlarni boshdan kechirganligi va davlatning siyosiy konfiguratsiyasini qayta ko'rib chiqishga harakat qilganligi bilan bog'liq, boshqa tomondan, o'qishni o'rganish va natijada falsafa bilan shug'ullanish imkoniyati Xitoyda qat'iy ijtimoiy ierarxiyaga bog'liq bo'lganligi bilan bog'liq. Shunday qilib, faylasuflar siyosiy va mansabdorlarga yaqinlashdilar, ammo jamiyatning boshqa qatlamlaridan ajralib qoldilar.
Filosoflar kimga yaqin bo'lgan?
siyosiy va mansabdor