XIX ғасырда материализмнің дамуының басты бағыты оның диалектикасымен байыту болды. Диалектика ең жоғары дамуына Гегель философиясындағы идеализм топырағында қол жеткізді. Материализмнің дамуы барысында диалектиканы материализммен біріктіру міндеті объективті түрде туындады. Бұл процесс XIX ғасырда басталды, бірақ орыс материализмі өкілдерінің аяғына дейін жеткізілген жоқ: А. Және. Герцен, В. Г. Белинский, Н. А. А. А. А. А. А. А. А. А. А. А. А. А. А. А. А. А. А. А. А. А, иә. Қайырымдылық, Н. Г. Чернышевский, М. В. А. Ломоносова және А. Н. А. Радищев, материализмді Гегель диалектикасымен біріктіруге тырысты. Бұл жолдағы үлкен қадамды неміс философы Людвиг Фейербах Гегельдің абсолюттік идеясын тастап, Гегельдік жүйеде бар нәрсенің жаратушысы рөлін атқарды. Алайда абсолюттік идеализммен бірге ол диалектиканы да тастады.
Материализмнің дамуы барысында қандай міндет тұрды?
диалектиканы материализммен біріктіру