Зерттеушілер бір жағынан буын ұғымдары мен екінші жағынан  бір буыны ретінде айтылатын дауыстылар тобының арасындағы тікелей өзара байланысты көре алады. Мұндай топтар жалпылама полифтонгтар деп аталады; олардың ең көп таралған нұсқалары екі және үш дауысты дыбыстардан тұратын топтар (тиісті түрде дифтонгтар мен трифтонгтар) болып табылады. Полифтонгизация жағдайында олардың құрамына кіретін дауыстылардың бірі иектің шыңы ретінде қарастырылады, ал басқалары  периферия ретінде; тиісінше, көтерілетін, төмендегі және біріктірілген полифтонгтарды бөлу қабылданған. Кейбір тілдерде, бірақ, екі дыбыс та өзекті құрайтын ерекше дифтонгилер кездеседі; дыбыстардың мұндай топтарын теңгерімді деп атайды. Фонологиялық тұрғыдан полифтонгилер жеке ерекше фонемалар ретінде немесе фонемалардың бірігуі ретінде қарастырылуы мүмкін; бұл екі көзқарас монофонематикалық және полифонематикалық ретінде белгілі. Олардың қайсысын таңдауы зерттеушімен жұмыс істейтін нақты тілдің ерекшелігіне байланысты.
Егер полифтонға кіретін дауыстылардың бірі иектің ұшы болса, екіншісі қалай аталады?
периферия