Сонымен қатар, Брюс-Партингтонның "Сызбалар" әңгімесінде Уотсон 1895 жылдың қарашасында Холмс "Орта ғасырлар музыкасы" монографиясына қызығатынын айтады,  бұл оның күрделі ақыл-ойына өте көп ақпарат әкелуі керек еді және оның қылмысқа қарсы күреске мүлдем қатысы жоқ еді, бірақ оның монографиялық білімі соншалықты зор болды, бұл оның жеке басын анықтаудағы соңғы тамшы болды. Кейінірек Холмс өзінің кәсібіне қатысы жоқ нәрсені білгісі келмейтінін айтады, ал "Қорқыт аңғары" повесінің екінші тарауында ол кез-келген білім детектив үшін пайдалы екенін айтады, ал әңгіменің соңына таман Арыстан құйрығы өзін кішкентай егжей-тегжейге өте жақсы естелікпен оқымайтын оқырман ретінде сипаттайды. Ібіліс аяғының әңгімесінде Холмстың тарихи лингвистикаға қызығушылығы туралы айтылады (әрине, сол кездегі маңызды ғылым кельт корнуэль тілінің семит тілдерімен қандай да бір байланысы бар деген наивті түсініктерді бұрыннан жоққа шығарған):
Ол туралы " Ібілістің аяғы " деген әңгімесінде айтылған.
тарихи лингвистикаға