Жер бетіндегі судың ең жоғары тұздылығы Парсы шығанағы мен Қызыл теңізде байқалады, онда ол 4041 ‰-ге жетеді. Жоғары тұздылық (36 ‰-ден астам) оңтүстік тропикалық белдеуде, әсіресе шығыс аудандарда, ал солтүстік жарты шарда, сондай-ақ Арабия теңізінде байқалады. Көршілес Бенгалия шығанағында Ганг ағысының тұздану әсері есебінен Брахмапутра мен Иравадидің тұздылығы 3034 ‰ дейін төмендейді. Тұздылық деңгейі жоғары аймақтарда ауаның ең көп булануы мен ең аз жауын-шашын мөлшері болады. Тұздылығы төмендеу (34 ‰-ден аз) мұздық судың тұздану әсері күшті әсер ететін антарктикалық суларға тән. Тұздылықтың маусымдық айырмашылығы тек Антарктика мен экваториалдық аймақтарда айтарлықтай. Қыста мұхиттың солтүстік-шығыс бөлігіндегі тұщы сулар муссондық ағыммен 5° с бойымен төмен тұздылық тілін қалыптастырып, тасымалданады. ш. Жазда бұл тіл жоғалады. Арктикалық суларда қыста тұздылығы мұздықтың пайда болуы кезінде судың тұздануы есебінен біршама артады. Мұхиттың бетінен түбіне қарай тұздылығы азаяды. Экватордан арктикалық ендікке дейінгі су түбінің тұздылығы 34,734,8 ‰.
Үнді мұхитының жерүсті суларының тұздылығы ең жоғары жері қай жерде?
Парсы шығанағы мен Қызыл теңізде