Романтизм дәуірінде композиторлар тромбонның көркемдік мүмкіндіктеріне назар аударды. Берлиоз бұл аспаптың асыл және салтанатты дыбысқа ие екенін жазып, оған Ажал-триумф симфониясының екінші бөлігіндегі үлкен солоны тапсырды. XIX ғасырдың бірінші жартысында тромбонда жеке орындаушылық белсенді дамыды: сол кездегі тромбонист-солистердің арасында ― немістер Фридрих Бельке, Карл Квайсер және Мориц Набих, француз Антуан Дьепо, итальянец Фелиппе Чиоффи. Тромбон репертуары Фердинанд Давид, Ф. А, иә. Құммер, Ю. Новаковский және басқа композиторлар ((2).
Жалғыз тромбондық орындау қашан таралды?
XIX ғасырдың бірінші жартысында