Онжылдықтар бойы Буниннің шығармашылық қолжазбасы өзгерді. Оның ертедегі әңгімелері, оның ертедегі өлеңдерінен туғандай, лирикалық және оқиғасыз болды. Антонов алмалары, Алтын түп, Жаңа жол сияқты шығармалар элегикалық, нәзік және музыкалық, ал әңгімелеуші оларда  шолушы және бақылаушы, поэтикалық шығармалардың кейіпкерін еске түсіреді ((215) ((216). 1910-шы жылдардың бірінші жартысында буниндік шығармалардың сюжеттік негізі біршама күрделіленді, бірақ жазушы бұрынғыдай әңгімелеудің сыртқы қызықтығына немесе қызықтығына ұмтылмады,  оның бірінші планға тағдыры мен дүниетанымы уақыт аясында ашылған адам шықты, сонымен қатар нақты тарихты құру үшін жазушыға кейде бірнеше күнделікті эпизодтар жеткілікті болды. Сол кезде Горький Иван Алексеевичтің әңгімелерінің ырғағы мен интонациясын бағалап, былай деді: Ол прозаны былай жаза бастады, егер ол туралы айтса: бұл қазіргі заманның ең жақсы стилисі  мұнда артық айтқандық болмайды (217).
Оның ертедегі әңгімелері қандай болды?
лирикалық және оқиғасыз