Тақташаны физикалық берік, күнделікті пайдалану мен тасымалдауға ыңғайлы, сенімді жазба ақпарат тасымалдауышы ретінде анықтауға болады. Бұл жағдайда әдетте стиль жазу құралы болды. Тақташалардың екі негізгі түрін бөліп көрсетуге болады: балшықтан жасалған (мысалы, Тигр мен Евфрат арасындағы аңғар тұрғындарында), олар көбінесе клинописьпен жазу үшін пайдаланылған ((7) және балауыздан жасалған. Соңғылары балауыз қабатымен қапталған тақташалардан тұрды, ал қыштан жасалғандары толығымен саздан жасалып, жазулар салынғаннан кейін оларға қосымша беріктік беру үшін жиі күйдірілді. Осы рәсімнен кейін мәтінді өзгерту мүмкін емес еді; керісінше, балауыз тақташалардағы жазбаларды өшіріп, тасымалдағышты қайта пайдалануға болады. Ежелгі Римде тақтайшаларды бір-біріне жалғау жиі болған. Диптихтер, триптихтер және полиптихтер (тиісінше екі, үш және көптеген тақташалар) болғандығы белгілі (), осылайша қазіргі заманғы кітаптың өзіндік прототипі  кодексі ().
Тақташаларды қолдану кезінде әдетте қандай жазу құралы қолданылған?
стиль