XVIII ғасырдың шамасында жасалған алғашқы әрекеті трубаға жабық дыбыстарды қабылдау ниеті болды. Бұл техника сол кезге дейін әзірленген және вольторнада ойнағанда қолданылған; орындаушы қолды аспаптың раструбына енгізді, осылайша өзгеше дыбысқа қол жеткізді. Ойыншыны осындай әрекет жасауға мүмкіндік беру үшін жартылай сақина тәрізді табиғи түтік жобаланды, сыртқы түрі жарты айды еске салады (мысалы, Францияда, ол тиісті атауды алды  фр. (ағылш. trumpet demi-lune) - бұл айлық керней. Ол үшін негізгі фа крон болды, сондай-ақ дыбыс ретті ми-бемоль немесе ре-ге аудару мүмкіндігі болды. Раструб, тиісінше, ойын кезінде бүйірге бағытталды. Мұндай дизайн шынымен жабық дыбыстарды алуға мүмкіндік берсе де, овалдық бүгілу аспаптың дыбысының бояуына кері әсер етті, ал алынған орындаушылық эффекттер  вальторнаның жабық дыбыстарына ұқсас болды, тек соңғылары күштірек болды. Аталған кемшіліктер XIX ғасырдың бірінші ширегінде жарты ай түтігі толықтай қолданылудан шығып кетуіне себеп болды.
Құрадан басқа қандай аспапта ойнағанда жабық дыбыстарды қабылдау қолданылған?
вольторнада ойнағанда