Ең аз бақыты оған қасиетті дін ретінде жалған тәңірлерді қолдау және христиан дінін қатал күресуде болды. Оның қайтыс болған жылы Ұлы Константиннің эдикты кез келген адамға христиан дінін еркін қабылдауға құқық берді. Диоклетианның жеке тұлғасы мен қызметіне пагандық және христиандық жазушылар арасында әртүрлі баға берілген. Бірақ пұтқа табынушы жазушылар да оны әмірші әдептілігіне шығыс сән-салтанатын енгізгені үшін және Рим императорының тұлғасын қоршап, оған иіліп, өз азаматтары алдында құдай ретінде көрінуін талап еткені үшін айыптайды. Оның қызметінің маңызды ескерткіші ретінде Римде Диоклетианның, аңыз бойынша, мәсіхшілер өлімге кесілгендер салған, құрғақ мұражайларының орасан зор қираған жері қалды.
Оның ең бақытсыздығы қандай?
қасиетті дін ретінде жалған тәңірлерді қолдау