Логограмма жеке сөздерді немесе морфемаларды бейнелейтін белгілердің жазбасын білдіреді. Тіл жазу үшін логограммалар өте көп, ал оларды үйрену үшін көп жылдар қажет. Бұл алфавитпен салыстырғанда логографиялық жазудың негізгі кемшілігі болып табылады. Алайда, мұндай тіл үйренгеннен кейін, оның басты артықшылығы  оқу жылдамдығы  байқалады. Жазу жүйесінің ешқайсысы да толық логографиялық емес: олардың барлығы логограммалармен қатар фонетикалық компоненттерге ие (хитай жазуы, клинопись және майя жазуы жағдайында логосиллабикалық компоненттер, онда символ морфеманы, буынды немесе осы және басқасын білдіре алады; иероглифтер жағдайында логоконсонанттық компоненттер). Олардың көпшілігі идеографиялық құрамдас бөліктерді (қытайлық радикалдар, иероглифтік анықтауыштар) қамтиды. Мысалы, майя жазуында желкен таңбасы ка деп айтылады және ол ка буынын білдіру үшін де қолданылады, логограмманың айтылуын көрсету қажет пе, жоқ па, бәрібір. Қытай жазуында таңбалардың 90%-ға жуығы радикал деп аталатын семантикалық (мағыналық) элементпен фонетика деп аталатын айтылуды білдіретін таңбамен байланысады. Алайда, фонетикалық элементтер логографиялық элементтерді толықтырады, керісінше емес.
Қытай жазуындағы символдардың көпшілігі қандай мағыналық элементпен байланысады?
радикал