Лейбниц кеңістік пен уақыт субъективті - бұл монадтарға тән қабылдау тәсілдері деп мәлімдейді. Бұл ретте Лейбниц Иммануил Кантқа әсер етті, оның философиялық жүйесінде уақыт априорлық, яғни сезімдік шолудың тәжірибеден тыс формасы ретінде қарастырылады. Кант былай деп жазды: Уақыт - бұл қандай да бір тәжірибеден шығатын эмпирикалық ұғым емес... Уақыт - сезімдік шолудың таза түрі... Уақыт - ішкі сезімнің, яғни өзімізді және ішкі күйімізді шолудың түрі ғана... Уақыт - барлық құбылыстардың жалпыға бірдей формальды шарты... Ғарыш пен уақыт бірге алынған кез келген сезімдік шолудың таза формалары, және дәл осы арқылы априорлық синтетикалық ережелері мүмкін болады.
Априорлық синтетикалық позициялар мүмкін болады.
Ғарыш пен уақыт бірге алынған кез келген сезімдік шолудың таза формалары