Фонема, негізінен, абстрактілік және идеалдандырылған тілдік бейнелеу болғандықтан, сөйлеу ағынында ол әрқашан бір дыбыспен жүзеге асырылмайды; керісінше, оның бірқатар әртүрлі іске асырылуы бар. Қарапайым айтқанда, бір фонема шеңберінде бірнеше физикалық әртүрлі дыбыстар біріктіріледі (бұл процесс тек олардың акустикалық немесе артикуляциялық жақындығымен анықталмайды). Фонеманың әрбір жеке реализацияларын оны варианттар, реңктер, немесе аллофонемалар (аллофондар)  деп атайды. Осыған байланысты фонематикалық және аллофонемиялық транскрипцияны ажырату қабылданған: біріншісінде әрбір фонема оның нақты дыбыстық іске асырылуы қандай болса да, бір белгімен жазылады, ал екіншісі әртүрлі белгілерді қолдану арқылы дыбыстағы айырмашылықты жеткізеді. Дистинктивті функция тұрғысынан фонема дыбыстық айырмашылықтар бірдей емес құндылыққа ие; олардың кейбіреулері фонологиялық маңызды немесе өзекті, басқалары фонологиялық маңызды емес немесе өзекті емес деп анықталады.
Фонеманың әрбір жеке іске асырылуын қалай атайды?
варианттар, реңктер, немесе аллофонемалар (аллофондар) 