Жалынды көркемдік темперамент, үйлесімділікке, сұлулыққа және бақытқа деген азапты ықылас, сонымен бірге адамға жау күштер алдындағы қорқыныш, солтүстіктің күн сәулесінің сәулесін шашатын пейзаждарында көрініс табады (Сары үй (1888), Гоген креслосы (1888), Жатва. Ла-Кро аңғары (1888, Винсент ван Гог мұражайы, Амстердам), кейде түнгі қасіретке ұқсайтын қорқынышты бейнелер (Түнгі кафе террасасы (1888, Крёллер-Мюллер мұражайы, Оттерло); түстер мен маздың динамикасы табиғатты және оны мекендейтін адамдарды ғана емес, рухқа толы өмір мен қозғалысты толтырады (Арлдағы қызыл жүзімдіктер (1888, А. С. А. Пушкин, Мәскеу)), сонымен қатар жансыз заттар (Арлдағы Ван Гогтың ұйықтайтын бөлмесі (1888, Винсент ван Гогтың мұражайы, Амстердам)). Суретшінің суреттері өздерінің колориті бойынша динамикалық және шиеленіскен болады (Сеятель, 1888, Э.Фонд. Бюрле, Цюрих), дыбысы бойынша қайғылы (Түнгі кафе, 1888, Йель университетінің көркемсурет галереясы, Нью-Хейвен; Арлдағы ван Гогтың ұйықтайтын бөлмесі (1888, Винсент ван Гог мұражайы, Амстердам).
"Түнгі кафе" картинасы қай жылы жазылды?
1888