Италияда пластикаға ұмтылу Канова идеалдарынан айтарлықтай ауытқуға ұшыраған жоқ. Оның артынан келген талантты суретшілер П. Тенерани (С.-Джованни-ин-Латеранодағы герцог және герцогиня Торлониа, Римдегі Петр соборындағы VIII Пий, Императорсктегі Психея және Амурмен бірге жатқан Венераның қабір ескерткіштері. Эрмитаж) және Л. Бартолини (Корсикадағы Бастиядағы Наполеон I мүсіні және Флоренциядағы Уффици мұражайындағы Макиавелли) осы шебердің асыл-классикалық рухында еңбек етті. Бартолинидің шәкірті Дж. Дюпре, натурализмге біршама бұрылыс жасады (Сиенадағы зиратта Құтқарушыны жоқтаған Құдай анасы, Туриндегі Кавуру ескерткіші, Имптегі Қабыл мен Әбіл. Эрмитаж) деп аталады. Дж. Бастиани XV ғасырдағы итальяндық пластика стилін қайта жаңғыртуға тырысты (Вакханалар тобы, Жылдың төрт мезгілі, әдемі портрет бюстары). Содан кейін Италияның көптеген қалаушылары негізінен мәрмәрді техникалық өңдеуге назар аударды, онда олар қазіргі заманғы шындықтан алынған сюжеттерді ерекше сүйіспеншілікпен жасап, жоғары кемелдікке қол жеткізді. Бұл бағыттағы суретшілердің ішіндегі ең көрнектісі В. Вела (Париждегі Версаль мұражайындағы Франция мен Италия және Өлі Наполеон тобы, Турин ратушасындағы Виктор-Эммануил мүсіндері, туған қаласындағы Корреджио, философ Росмани мен Көктем). Жергілікті суретшілерден басқа, итальяндық суретшілердің қатарына көптеген шетелдіктерді, жоғарыда аталған ағылшын Гибсон сияқты, Римде өмір сүрген және жұмыс істеген; басқалары, мысалы, голландиялық М. Кессел (Св. Севастан, Париж, Дискобол, Үрейлі соттан көріністер), бавариялық М. Вагнер (Регенсбургке жақын Валгалладағы фриз; Минерва, Мюнхен глиптотекасының фронтонындағы көркемдік қызметтің қамқоршысы), жүкті К. Штейнгейзер (Геро және Леандр, Веймар мұражайындағы Психеямен Гете, Скрипач және басқалары) және пруссак Э. Вольф (Император Эрмитажындағы Нереида мен Амазонка, Венера, Юдифь және басқалары).
Корсикадағы Бастиядағы Наполеон I мүсінін жасаған мүсінші?
Л. Бартолини