Лавуазьедің ғылыми даңқы өлгеннен кейін бірнеше рет дауланған. Негізінен Томсон (1830) және Фольхард (англ.) (187010)) Лавуазье еңбегін азайтуға және оның барлық ғылыми қызметіне көлеңке салуға тырысты. Олар оны басқалардың ашып көрсеткенін өз меншігіне алуда, өзінен бұрынғылардың есімдерін әдейі жасыруда және т.б. айыптап отырды. д. Алайда, бұл шабуылдардың себептері ұлттық антагонизмде негізінен жатыр. Бұл шабуылдар іс жүзінде ақталмайды дегенді айтпағанмен, Лавуазье ғылыми даңқы жаңа фактілерді белгілеуде емес, негізінен ғылымда оны түбегейлі реформалаған жаңа жүйені құруда жатыр. Бұл еңбекті Лавуазье ерекше энергиямен және логикалық сенімділікпен жасаған, соның арқасында оның жүйесі салыстырмалы түрде өте қысқа уақыт ішінде бұрынғыдан басым болды.
Жәбірленудің басты себептері қандай?
ұлттық антагонизмде