Антикалық трагедияға жүгінуге қауымдастық мүшелерін орта ғасырларда шіркеуде де, әлемдік музыкада да қалыптасқан және XVI ғасырда флоренциялықтардың пікірінше варварлық нысандарды қабылдаған полифонияны қабылдамау талпындырды: сол кездегі танымал мотеттер мен мадригалда дауыс саны 20-ға дейін жетуі мүмкін еді, бірақ олардың әрқайсысы өз мәтінін әндеткен кезде үш дауыс, мәтінді қабылдауды кем дегенде қиындату үшін жеткілікті болды. Музыкалық желілердің күрделі тіркесуіне батып кеткен сөзге қатысты варварлық полифонияға грек монодиясына қарсылық білдірді, оны бірлестік мүшелері өздеріне сөздің шынайы мағынасында емес, бір дауысты ән айту ретінде, гармониялық сүйемелдеумен, және музыкалық декламация ретінде, онда мелодикалық айналымдар, темп және ырғақ поэтикалық мәтінге толық бағынуға, оның эмоционалдық әсерін күшейтуге тиіс.
Барбарыс полифонияға қарсы қандай?
грек монодиясына