Гликокаликстен, плазмалеммадан және оның астында орналасқан кортикальді цитоплазма қабатынан тұрады. Плазмалық мембрананы плазмалемма, сыртқы жасушалық мембрана, цитолемма, плазмалық мембрана және т.б. деп те атайды. р. Бұл 10 нанометр қалыңдықтағы биологиялық мембрана. Бірінші кезекте клетканың сыртқы ортасына қатысты шектеу функциясын қамтамасыз етеді. Сонымен қатар ол көлік қызметін атқарады. Өз мембранасының тұтастығын сақтауға жасуша энергия жұмсамайды: молекулалар май молекулаларын біріктіретін принцип бойынша ұсталады  молекулалардың гидрофобты бөліктеріне термодинамикалық жағынан бір-біріне жақын орналасуы тиімді. Гликокаликс плазмалеммада тамыр жайған олигосахаридтер, полисахаридтер, гликопротеиндер және гликолипидтер молекулаларын білдіреді. Гликокаликс рецепторлық және маркерлік функцияларды атқарады. Жануарлар жасушаларының плазмалық мембранасы негізінен фосфолипидтер мен липопротеидтерден тұрады, оған белок молекулалары, атап айтқанда, беттік антигендер мен рецепторлар сіңіп тұрады. Кортикальды (плазмалық мембранаға іргелес) цитоплазма қабатында белгілі бір тәртіппен реттелген актиновый микрофиламенттер цитоскелетінің ерекше элементтері бар. Кортикаль қабатының (кортекс) негізгі және ең маңызды функциясы псевдоподиалдық реакциялар болып табылады: псевдоподиалдарды шығару, бекіту және қысқарту. Бұл процесте микрофиламенттер қайта құрылады, ұзартылады немесе қысқарады. Кортикаль қабатының цитоскелетінің құрылымына клетканың формасы да байланысты (мысалы, микроворсиноктардың болуы).
Плазмалық мембрананың басқа атауы қандай?
плазмалемма, сыртқы жасушалық мембрана, цитолемма, плазмалық мембрана