Лишайниктер су балансын реттей алмайды, өйткені олардың суды белсенді сіңіріп, буланудан қорғайтын шынайы тамырлары жоқ. Лишайниктің беті суды қысқа уақытқа сұйықтық немесе бу түрінде ұстай алады. Құрғақ жағдайда метаболизмді қамтамасыз ету үшін су тез жоғалады және лишайник фотосинтетикалық белсенді емес күйге өтеді, бұл жағдайда су массасының 10% -дан аспауы мүмкін. Микобионттан айырмашылығы, фотобионт сусыз ұзақ уақыт бола алмайды. Трегалоза қант ферменттер, мембраналық элементтер және ДНК сияқты өмірлік маңызды макромолекулаларды қорғауда маңызды рөл атқарады. Бірақ лишайниктер ылғалдың толық жоғалуын болдырмаудың жолдарын тапты. Көптеген түрлерде суды аз жоғалту үшін қабықтың қалыңдануы байқалады. Суды сұйық күйінде ұстап тұру қабілеті суық аудандарда өте маңызды, өйткені мұздаған су ағзаға жарамсыз.
Фотобионт микобионт сияқты жасай алмайды.
сусыз