Революцияға дейінгі орыс мәдениетінде интеллигенция ұғымын түсіндіруде ақыл-ой еңбегімен айналысу критерийі артқы планға көшті. Ресейлік интеллигенттің басты белгілері әлеуметтік мессиандықтың белгілері болды: өз отанының тағдырына алаңдаушылық (азаматтық жауапкершілік); әлеуметтік сынға, ұлттық дамуға кедергі келтіретін нәрселермен күресуге ұмтылу (қоғамдық ар-ожданның тасымалдаушысының рөлі); төмендетілген және қорланғандарға моральдық жанашырлық таныту қабілеті (моральдық қатысы бар деген сезім). Бұл ретте интеллигенция бірінші кезекте ресми мемлекеттік билікті қарсы қою арқылы анықтала бастады  білімді сынып пен интеллигенция ұғымы ішінара ажыратылды  кез келген білімді адам интеллигенцияға жатқызылмайды, тек қана артта қалған үкіметті сынға алған адам ғана саналады. Орыс зиялылары, билікке оппозициялық ақыл-ойы жұмысшыларының жиынтығы ретінде түсініледі, революцияға дейінгі Ресейде өте оқшауланған әлеуметтік топ болды. Интеллигенция тек ресми билікпен ғана емес, сонымен қатар интеллигенцияны мырзалардан ажырата алмайтын қарапайым халықпен де күдікпен қарады. Мессиандыққа деген дәулеті мен халықтан оқшаулану арасындағы қарама-қайшылық орыс зиялыларының арасында үнемі өкініш пен өзін-өзі ұрып-соғуды өсіруге әкелді.
Ресейлік зиялылардың басты белгілері қандай болды?
әлеуметтік мессиандықтың белгілері