Қарамзиннің әдебиетші әйелдерге деген дәстүрін арнайы әйелдерге арналған журналдар,  Макаров Мәскеу Меркуриясында (1805), Остолопов Сөздік сүйгішінде, Жақсыларға арналған журналда (Мәскеу, 1804), кейін князь Шаликов Аглаяда (М., 1808) және Дама журналында (18231833) жалғастырды. XIX ғасырдың бірінші ширегінде әдеби шығарманың әйелдің қолы астында пайда болуы жеткілікті болды, барлық рецензенттер оған жомарттықпен қарауға міндетті деп санайды. Тек Полевой ғана әйелдерге, жазушы әйелдерге де, оқырмандарға да көбірек көңіл бөлді.
XIX ғасырдың бірінші ширегінде әдеби шығарманың астында пайда болу үшін, барлық рецензенттер оған галантты түрде жанашырлықпен қарауды өздерінің борышы деп санайтын нәрсе жеткілікті болды ма?
әйелдің қолы