Күн желінің қозғалысы ауа емес, күннің атмосферасынан шығарылатын өте сұйық плазманың (немесе басқа жұлдыздың) орташа жылдамдығы шамамен 400 км/с (түрлі учаскелерде 300-ден 800 км/с-қа дейін). Ол негізінен 1 кэВ шамасындағы орташа энергиясы бар жекелеген электрондар мен протондардан тұрады. Бұл бөлшектер Күннің гравитациялық өрісін жеңе алады, өйткені оның тажының температурасы жоғары ((133) және оларға қосымша энергия беретін басқа да түсінікті процестер. Күн желінің гелиосфераны, Күн жүйесінің айналасындағы жұлдыздар арасындағы кеңістіктің үлкен бөлігін құрайды. Тек қана магнит өрісі бар планеталар, атап айтқанда Жер, күн желінің атмосфераның жоғарғы қабаттарына немесе тіпті жер бетіне енуін болдырмауға қабілетті. Әсіресе күшті жарқылдар жағдайында күн желінің Жердің магнит өрісін жеңіп, оның атмосферасының жоғарғы қабаттарына еніп, магнит дауылдарын ((136) және полярлық сәулелерді ((137)) тудырады. Күн желінің арқасында кометалардың құйрықтары әрқашан Күннен ((138) бағытталған.
Күн желінің қозғалуы неден тұрады?
күннің атмосферасынан шығарылатын өте сұйық плазманың