Флоренция камератының мүшелері (Периден басқа Джулио Каччини, Марко да Гальяно) тез танылуды жеңген бірқатар музыкалық драмалар жасады; олардың ізбасарлары пайда болды. Флоренциялықтардың ашылуы  Агостино Агаццари өзінің пасторальдық драмасы Эвмелиода және Клаудио Монтеверди өзінің Орфеесінде әртүрлі түрде қолданылды. Көп ұзамай жаңа стильдің кемшіліктері де анықталды: дәйекті музыкалық ұйымның болмауы, лютта немесе кимбалдың сүйемелдеуімен сольді декламацияның біртектілігі, эмоционалдық көркемдіктің шектеулі диапазоны; алғашқы dramma per musica-ның музыкалық әлеуеті шын мәнінде интонациямен шектелген. Камератаның шығармаларында музыка жоқ болған көпшілікке ұнайтындықтан, спектакльдерге мадригалдар мен ритуалдар енгізілген. Бұл аспаптық қоспалар ақырында увертюраға айналды. Дегенмен, флоренциялықтар жасаған речитативтік стиль (музыкаға салынған сөз) өзінің бастапқы түрінде бірнеше онжылдық ғана өмір сүрді және келесі ұрпақпен жоққа шығарылды. Бірақ ол кәсіби музыкалық шығармашылықта гомофондық қойманың нығаюына ықпал етті (халықтық және тұрмыстық музыкада ол әлдеқайда ертерек нығая бастады), бұлсыз жаңа жанрдың туылуы мен дамуы мүмкін емес еді. ...антикалық драманың рухын қайта жаңғыртуға ұмтылу,  деп жазады В. Аристократиялық гуманизм идеалдарына қызығушылықты сарқып алған заманда Конендердің  өліміне жол берілді. Операның дамуы басқа жолмен жүріп, жаңа заманда қалыптасқан музыкалық қойылымдар дәстүріне сүйенді.
Флоренциялықтардың речитативтік стилі бастапқы түрде қанша уақыт өмір сүрді?
бірнеше онжылдық