Эволюция барысында кейбір бұтақтар топыраққа тереңдеп, топыраққа толырақ тамақтануға бейімделген тамырларға бастама берді. Бұл олардың құрылымын терең қайта құрумен және мамандандырылған маталардың пайда болуымен бірге барды. Тамырдың пайда болуы өсімдіктердің құрғақ топырақты игеріп, жарыққа қарай көтерілген үлкен өскіндерді қалыптастыруына мүмкіндік беретін эволюциялық жетістік болды. Мысалы, мохообразныйлардың шынайы тамырлары жоқ, олардың вегетациялық денесі шағын  30 см-ге дейін, мохи ылғалды жерлерде тұрады. Папоротник тәрізділерде нағыз тамырлар пайда болады, бұл вегетативтік дененің мөлшерінің ұлғаюына және осы топтың тас көмір кезеңінде гүлденуіне әкеледі.
Бұл - шыбын-шіркейлер мекендейтін жер.
ылғалды жерлерде