Англиядан оралғаннан кейін көп ұзамай Вольфгангты композитор ретінде музыка жасауға тартты: зальцбургтік князь-архиепископ С. Штраттенбахтың санасы бойынша Вольфганг мақтау музыкасын (A Berenice... Sol nascente, Licenza деп те аталады, K.70/61c)  өз иелерінің құрметіне жазды. Салтанатты мерекеге орайластырылған орындалу 1766 жылдың 21 желтоқсанында өтті. Бұдан басқа, әр түрлі уақытта сарайдың қажеттіліктері үшін қазір жоғалған әртүрлі марштар, менуеттер, дивертисменттер, трио, түтік пен литавр үшін фанфарлар және басқа да шығармалар жазылған. Архиепископ ауласының тапсырысымен Вольфгангтың  неміс ораториясының бірінші вокалды-симфониялық шығармасының пайда болуы да байланысты. Моцарт ораторияның тек бірінші бөлігін жазды, екінші және үшінші бөліктерін Михаэль Гайдн және Антон Адльгассер жазды. Бұл ораторияның жасалуына архиепископ Штраттенбах Вольфгангтың керемет сыйына көз жеткізу үшін оны бір апта бойы ешкімді көрмеуі үшін өз үйінде қамауға алуға бұйрық берген деген аңыз байланысты. Бұл тұтқында Вольфганг архиепископ берген өлеңдерге ораторий жазуы керек болды. Алайда, партитураның үлкен көлемін  208 бетті және кейде Вольфганг, кейде Леопольд Моцарт кезекпен жазған ноталық мәтіннің белгілі бір мөлшерін ескере отырып, бұл өте күмәнді. Қалай болғанда да, Моцарт жасаған ораторияның бірінші бөлігі 1767 жылы 12 наурызда орындалды. 1767 жылдың мамырында Вольфгангтың алғашқы музыкалық драмасының премьерасы өтті, ол қазір Апполон және Гиацинт деп аталатын опера, дәстүрге сәйкес, Зальцбург университетінің студенттері университет театрында орындау үшін музыкалық интермедия ретінде жазылған.
Моцарт Зальцбург князі-архиепискобы С. Штраттенбах санаторийі.
мақтау музыкасын (A Berenice... Sol nascente, Licenza деп те аталады, K.70/61c) 