Соғыстан кейінгі кезеңде совет әдебиетшілерімен байланыс қалпына келтіріле бастады. Константин Симонов, ол жиналыстардың бірінде танысты, Буниннің үйіне бірнеше рет келді. Мурромцеваның күнделіктеріне сүйенсек, оны Симоновтың әл-ауқаты туралы бірнеше әңгіме байқады, ал оның хатшылары мен стенографистерінің болуы туралы хабарлама жазушы-эмигранттардың проблемалары туралы ойлануға мәжбүр етті: Зайцевтің (жазу) машинасы жоқ, Зуровтың қалыпты өмір үшін минимумы, Янның (Иван Алексеевичтің) бронхитті емдеуге бару мүмкіндігі бар (153). Сол кезде Бунинге КСРО-да шыққан кейбір әдеби шығармалар берілді, осылайша, ол Александр Твардовскийдің Василия Тюркинасы мен Константин Паустовскийдің Корчм на Брагинке әңгімесін оқыды және өте жылы жауап берді.
Симоновтың әл-ауқаты туралы әңгіме Муромцевада қандай реакция тудырды?
байқады