1609-жылғы Жаңа астрономия еңбегінде Кеплер алаңдардың заңын жасады, оған сәйкес планетаның секторлық жылдамдығы (планетаның  Күннің бірлігі үшін бөлігін сипаттаған алаң) тұрақты. Философияның бастауында Декарт қозғалыс мөлшерінің сақталу заңын тұжырымдады, ол оның түсінігінде зат мөлшерінің жылдамдыққа көбейтіндісі, Декарт қозғалыс мөлшерінің шамасын ғана емес, бағытын да ескерусіз қалдырды. Қозғалыс санын одан әрі Гук дамытты, ол оны белгілі бір мөлшердегі заттың өзіндік жылдамдық дәрежесі ретінде түсінді. Гюйгенс, Валлис және Рен бұл анықтаманы бағытпен толықтырды. Осылай XVII ғасырдың екінші жартысында қозғалыс саны динамикадағы маңызды түсінік болды, атап айтқанда Ньютон мен Лейбництің жұмыстарында. Бұл ретте Ньютон өз жұмыстарында жылдамдық ұғымын анықтаған жоқ. Тездікті анық анықтауға алғашқы әрекетті Валлис өзінің "Механика" немесе "Харакет туралы геометриялық трактат" (16691671) трактатында жасаған көрінеді: Тездік - ұзындығы мен уақытының салыстыруында көрініс тапқан қозғалыс қасиеті; атап айтқанда, ол қандай ұзындықтың қандай уақытта өтуін анықтайды.
Қай жылы Кеплер Жаңа астрономия еңбегінде алаңдардың заңын тұжырымдады?
1609-жылғы