1960-шы жылдары Польшада, Чехословакияда және Балтық маңындағы КСРО республикаларында пантомима театрының феномені пайда болды, оның ең маңызды қайраткерлері Генрик Томашевский (Вроцлав, Польша), Ладислав Фиалка (Прага, ЧССР) және ең маңыздысы  Модрис Тенисон (Каунас Пантомима театры, Литва ССР). М. А. Тенисон, суретші-график, пантомима өнеріне жаңа энергия берді, нәтижесінде оның қойылымында іс-әрекет дәстүрлі пантомимамен байланысты емес. Оның өнерін пантомимаға барынша жақындататын жалғыз және берік сапасы сөз мен дыбыс (музыкалық сүйемелдеумен шатастырмаңыз!) әлі де табу болып қала бергені болды. Алайда классикалық пантомимадан айырмашылығы, оның бұрыштық тасы - дивертисмент, ол жоғарыда көрсетілген театрларда (әсіресе М. Тенисон) көрерменге тұтас, ұзақ уақытқа созылған, тұтас сюжетке негізделген, негізінен аллегориялық қасиетке ие әрекет жасалды.
Пантомимада не нәрсеге тыйым салынған?
сөз мен дыбыс