Ван Гог импрессионисттік бейнелеу әдістерінен бас тартқанын мәлімдегенмен, бұл стильдің әсері оның суреттерінде, әсіресе жарық ауасын беруде (Гүлдеген персика ағашы, 1888, Креллер-Мюллер мұражайы, Оттерло) немесе үлкен колористикалық дақтарда (Арлдегі Англуа көпірі, 1888, Вальраф-Рихарц мұражайы, Кёльн) сезіледі. Бұл кезде, импрессионисттерге ұқсай отырып, ван Гог бір түрдің суретімен жұмыс сериясын жасады, бірақ өзгермелі жарық эффекттері мен күйлерін дәл жеткізуді емес, табиғат өмірінің барынша қарқынды көрінісін қамтамасыз етуді көздеді. Оның сол кезеңдегі қылтасына суретшінің жаңа көркемдік түрін сынап көрген бірқатар портреттері де жатады.
Арл ван Гогтың "Англуа көпірі" шығармасы қай жылы жасалған?
1888