Палеонтология саласындағы жинақталған материалды Готфрид Вильгельм Лейбниц өмірінде жарияланбаған "Протогей" (1693) еңбегінде қорытты, онда ол Жердің эволюциясы туралы тезис айтты. Лейбниц қолдаған эволюциялық доктринаны ол түсіндірді, алайда, механикалық тұрғыдан алғанда, эволюция қайта құрылған түйіндердің үздіксіз ашылуы ретінде түсінілді. Үздіксіздік қағидаты негізінде Лейбниц жаңа философияда болмыстың жалпы байланысы идеясының тұңғыш тұжырымдарының біріне: Ғаламдағы барлық нәрселер осындай байланыста болады, қазіргі заман әрқашан өзінің терең жерлерінде болашақты жасырады және кез келген берілген жағдайды тек тікелей алдыңғысынан ғана табиғи түрде түсіндіруге болады. Осы тұжырымға сүйене отырып, Лейбниц барлық тірі жандардың органикалық туыстығы және олардың органикалық емес табиғатпен байланысы туралы қорытындыға келді. Осы мәселені қойып, Лейбниц зоофиттердің, яғни жануар-өсімдіктердің бар екендігі туралы қате түсінікке қарамастан, табиғатты диалектикалық түсінуге қадам жасады, бірақ оның даму тұжырымдамасы метафизикалық болды, өйткені ол секіруді жоққа шығарды және үздіксіздік қағидатын абсолютизациялады. Лейбницке сәйкес, даму тек бастапқы формалардан монадтардың кішкентай қабылдауларында шексіз кішкентай өзгерістер арқылы пайда болады. Готфрид Вильгельм тірі табиғаттың мәңгілік түйіндерден біртіндеп дамуы туралы преформистік ілімді алға тартты және оның эволюциясында секірулердің болуын жоққа шығарды. Ол былай деп жазды: Біз тек қозғалыс арқылы барлық басқа материалдық құбылыстарды түсіндіруге болатынын мойындаймыз.
Лейбницке сәйкес даму қалай жүреді?
монадтардың кішкентай қабылдауларында шексіз кішкентай өзгерістер арқылы