Қазіргі заманғы Марстың ішкі құрылысының модельдері оның орташа қалыңдығы 50 км (максималды бағалау  125 км-ден аспайды), силикаттық мантиядан және әртүрлі бағалаулар бойынша радиусы 1480-ден 1800 км-ге дейінгі ядродан тұрады деп болжайды. Жердің ортасындағы тығыздық 8,5 г/см3 болуы тиіс. Ядро ішінара сұйық және негізінен 1418% (масса бойынша) күкірт қоспасы бар темірден тұрады, сонымен қатар жеңіл элементтердің мөлшері Жер ядросындағыдан екі есе жоғары. Қазіргі бағалауларға сәйкес, ядроның қалыптасуы ерте вулканизм кезеңімен сәйкес келді және шамамен миллиард жыл бойы жалғасты. Шамамен сол уақытта мантиялық силикаттардың ішінара балқыуы басталды. Марста тартылыс күші аз болғандықтан, Марстың мантиясындағы қысымдар Жердегіге қарағанда әлдеқайда аз, яғни фазалық ауысулар аз. Оливиннің шпинелдік модификацияға фазалық өтуі 800 км (Жерде 400 км) тереңдікте басталады деп болжанады. Рельефтің сипаты және басқа да белгілер жартылай балқыған заттың аймақтарынан тұратын астеносфераның болуын болжауға мүмкіндік береді. Марстың кейбір аудандарының егжей-тегжейлі геологиялық картасы жасалған.
Жердің ортасындағы тығыздық қандай?
8,5 г/см3