XIX ғасырдың ортасынан бастап тұқым қуалаушылық құбылыстарын зерттеудің сипаты ғылыми болып саналады. Дәл осы уақытта Проспер Люктің табиғи тұқым қуалаушылық туралы (1847-50) кең көлемді еңбегі пайда болады, онда адамда әртүрлі ерекшеліктердің мұрагерлік алуы туралы кең көлемді нақты материал бар. Оның негізінде ол тұқым қуалаудың үш түрін белгілейді: таңдамалы, белгілер бір ата-анадан алынатын кезде; аралас, ата-ана қасиеттерінің араласуы кезінде және жаңа белгілердің пайда болуымен байланысты комбинативтік. Кейінірек Эрнст Геккель (1866) тұқым қуалау құбылыстарының басқа жіктелуін ұсынды, онда тұңғыш рет консервативті және прогрессивті тұқым қуалау заңы (5) деген атпен туылғандардың мұрагерлігі мен сатып алынған қасиеттердің мұрагерлігі арасындағы айқын айырмашылықты өткізді.
Тұқым қуалаушылық құбылыстарын консервативті және прогрессивті тұқым қуалаушылық заңдарына негізделген сыныптауды кім ұсынды?
Эрнст Геккель