XVIII ғасырда ХІХ ғасырдың басы ықтималдық теориясы А. Муавра (Англия) ((1718 жыл), П. " Мен сендерге осыны тапсырдым ", 15.11. Гаусса (Германия) және С. Пуассон (Франция) . Ықтималдық теориясы геодезия мен астрономияның қажеттіліктерімен байланысты дамыған бақылау қателіктерінің теориясында және ату теориясында қолданыла бастайды. Айта кету керек, қателерді бөлу заңы Лаплас алдымен қатеге белгісін есепке алмастан экспоненциалды тәуелділік ретінде (1774 жылы), содан кейін қателік квадратының экспоненциалды функциясы ретінде (1778 жылы) ұсынған. Соңғы заңды әдетте Гаусс таралымы немесе қалыпты таралымы деп атайды. Бернулли (1778 жыл) бір мезгілдегі оқиғалардың ықтималдықтарын жасау қағидатын енгізді. Адриен Мари Лежандр (1805) ең кіші квадраттар әдісін әзірледі.
ықтималдық теориясы қандай еңбектерде дамыды?
А. Муавра (Англия) ((1718 жыл), П. " Мен сендерге осыны тапсырдым ", 15.11. Гаусса (Германия) және С. Пуассон (Франция) 