Күн желінің қозғалысы ауа емес, Күн (немесе басқа жұлдыз) атмосферасынан шығарылатын өте сұйық плазманың қозғалысы, орташа жылдамдығы шамамен 400 км/с (түрлі учаскелерде 300-ден 800 км/с-қа дейін). Ол негізінен 1 кэВ шамасындағы орташа энергиясы бар жекелеген электрондар мен протондардан тұрады. Бұл бөлшектер Күннің гравитациялық өрісін жеңе алады, өйткені оның тажының температурасы жоғары ((133) және оларға қосымша энергия беретін басқа да түсінікті процестер. Күн желінің гелиосфераны, Күн жүйесінің айналасындағы жұлдыздар арасындағы кеңістіктің үлкен бөлігін құрайды. Тек қана магнит өрісі бар планеталар, атап айтқанда Жер, күн желінің атмосфераның жоғарғы қабаттарына немесе тіпті жер бетіне енуін болдырмауға қабілетті. Әсіресе күшті жарылыстар жағдайында күн желінің Жердің магнит өрісін жеңіп, оның атмосферасының жоғарғы қабатына еніп, магниттік дауылдар және полярлық сәулелер 136 туғызады. Күн желінің арқасында кометалардың құйрықтары әрқашан Күннен ((138) бағытталған.
Жер атмосферасының жоғарғы қабатына енген күн желінің себебі неде?
магниттік дауылдар және полярлық сәулелер