Тіпті, шетелден сатып алынған үлкен көлемде платинаның көп бөлігі Ресейдің пайдасына пайдаланылмай отырды. Сондықтан 1828 жылдан бастап, қаржы министрі Егор Канкриннің ұсынысы бойынша Ресей империясында 3, 6 және 12 рубль номиналындағы платиналық монеталар шығарыла бастады. Бұл ретте 12 рубльді платиналық монетаның салмағы 41,41 г, ал рубльді күміс монетада 18 г таза күміс болды. Яғни металл құны бойынша платиналық монеталар күміс монеталардан 5,2 есе қымбат болған. 1828 жылдан 1845 жылға дейін жалпы салмағы 14,7 тонна 1 372 000 үш рубльдік, 17 582 алты рубльдік және 3303 он екі рубльдік монеталар шығарылды. Негізгі пайданы кен орындарының иелері  Демидов алды. 1840 жылы ғана 3,4 тонна платина өндірілді. 1845 жылы жаңа қаржы министрі Федор Вронченконың талабымен платиналық монеталар шығарылымы тоқтатылды, және олардың барлығы жедел түрде айналымнан алынды. Мұндай асығыс қадамның негізгі нұсқасы платинаның еуропалық бағасының өсуі болып саналады, нәтижесінде монеталар номиналынан қымбатқа түседі. Монеталар соғылуы тоқтағаннан кейін Ресей империясында платина өндіру 20 есеге төмендеді. Дегенмен 1915 жылға қарай Ресейдің үлесіне әлемдік платина өндірудің 95%-ы тиесілі болды. Қалған 5% өндіруді Колумбия жүзеге асырды. Оның үстіне, ресейлік платинаның барлығы экспортқа жіберілді. Мысалы, 1867 жылы Англия Ресейдің барлық платина қорын сатып алды - 16 тоннадан астам.
Қандай кен иелері өндіруден негізгі пайданы алды?
Демидов