Цельлюлозаның жекелеген макромолекулалары 2-25 мың D-глюкоза қалдықтарын қамтиды. Ұяшық қабырғасындағы целлюлоза бірнеше жеке макромолекулалардан (шамамен 36-ға жуық) құралған паракристалл ансамбльді білдіретін микрофибриллаларға ұйымдастырылған, олар сутегі байланыстары мен Ван-дер-Ваальс күштерінің әсерінен өзара байланысты. Бір жазықтықта орналасқан және бір-бірімен сутегі байланыстарымен байланысқан макромолекулалар микрофибрилланың шегінде жапырақ жасайды. Макромолекулалар парақтары арасында да сутегі байланыстарының көп саны бар. Сутекті байланыстар әлсіз болса да, олардың көптігінің арқасында целлюлоза микрофибриллалары жоғары механикалық беріктікке және әртүрлі ферменттердің әсеріне төзімділікке ие болады. Микрофибрилладағы жеке макромолекулалар әр түрлі орында басталады және аяқталады, сондықтан микрофибрилланың ұзындығы целлюлозаның жеке макромолекулаларының ұзындығынан асады. Айта кету керек, микрофибрилладағы макромолекулалар бірдей бағдарланған, яғни редукциялайтын ұштары (C1 атомындағы еркін, аномерлі OH-тобы бар ұштары) бір жақта орналасқан. Қазіргі заманғы модельдер целлюлоза микрофибриллаларының ұйымдастыруын орталық аймақта жоғары ұйымдасқан құрылымға ие, ал периферияға макромолекулалардың орналасуы бұзылысқа ұласады деп болжайды.
Микрофибрилладағы жеке макромолекулалар қай жерде басталады және аяқталады?
әр түрлі орында