1931 жылы америкалық инженерлер Венте мен Тёрэс (Albert L. Thuras) динамикалық микрофонды ойлап тапты, оның катушкасы полистиролдан немесе фольгадан жасалған жұқа мембранаға жабыстырылған. Таспалыдан айырмашылығы, ол әлдеқайда жоғары шығыс кедергісіне ие болды (оннан астам ом және жүздеген килоом), кішірек мөлшерде жасалуы мүмкін және кері айналдырылатын. Дәл осы микрофондардың сипаттамаларын жетілдіру, дыбыс күшейткіш және дыбыс жазу аппаратурасының жетілдірілуімен бірге дыбыс жазу индустриясының студиялық жағдайда ғана дамып кетуіне мүмкіндік берді. Шағын өлшемді (микрофонның жұмыс істеуі үшін қажетті тұрақты магниттің массасына қарамастан), сондай-ақ өте сезімтал және тар бағыттағы динамикалық микрофондарды жасау жеке өмір туралы түсінікті айтарлықтай өзгертті және заңнамада бірқатар өзгерістерді тудырды (әсіресе, тыңдау құрылғыларын қолдану туралы).
Динамикалық микрофонның сипаттамаларын жетілдіруді студиялық жағдайдан тыс дыбыс жазу индустриясының дамуына мүмкіндік беру үшін немен біріктіру керек?
дыбыс күшейткіш және дыбыс жазу аппаратурасының жетілдірілуімен