XX ғасырдың басынан бөлшек түсті суреттерді бөлек түсірумен қатар, жалпы фотоматериалда спектрдің әртүрлі құрамдас бөліктерін тіркейтін растрлық түсті фотосурет әдістері белсенді дамый бастады. Атап айтқанда, 1907 жылы қарапайым фотоаппаратпен түсті диапозитивтерді алуға мүмкіндік беретін ағайынды Люмьерлердің Автохром фотопластинкалары патенттелген және еркін сатуға жіберілген. Көптеген кемшіліктеріне қарамастан (төмен ажыратылуы және көбейту мүмкін еместігі), әдіс тез танымал болды, ал 1935 жылға дейін бүкіл әлемде 50 миллион автохромды тақталар өндірілді. Түсті фотосурет технологиясының ертедегі кемшіліктерінің көпшілігі бір-бірімен қатар орналасқан әр түрлі эмульсиялық қабаттардағы бөлшектік бейнелерді тіркейтін көп қабатты фотоматериалдарда ғана жойылған. Мұндай типтегі алғашқы айналымдағы пленка 1935 жылы Kodachrome болды, ол зертханалық өңдеуден кейін керемет түстер берілісі бар слайдтар берді. Хромогенді фотоматериалдарды ойлап табу шешуші рөл атқарды, олардың түстерін синтездеу 1912 жылы неміс ғалымдары Рудольф Фишер мен Иоганн Зигристо жүзеге асырған қағидаларға сәйкес болды. Бұл процесс 1936 жылы Agfa компаниясының арқасында толыққанды жүзеге асты, ол айналымдағы Agfacolor Neu фотопленкасын шығарды.
Растрлық түсті фотосурет әдістері қашан белсенді түрде дамыды?
XX ғасырдың басынан