Ресейде зейнеткерлер ел аумағында қоғамдық көліктер арқылы (соның ішінде бір елді мекеннің шегінде) еркін жүріп-тұруы керек деп саналады, сондықтан ұзақ уақыт бойы ол зейнеткерлер үшін тегін болды. Бірақ көптеген зейнеткерлер (мысалы, ауылды жерлерде тұратын) көлікпен мүлдем пайдаланбаған. Ал басқалары (негізінен ірі қалаларда) қоғамдық көліктерді қаланың екінші шетіндегі арзан дүкенге бару үшін пайдаланды, онда олар 10 теңгеге нан сатып ала алады. арзан, сонымен бірге олардың мемлекет үшін жол жүру құны 50 рубльден асатын. Көріп отырғанымыздай, тегін жол жүру, бір жағынан, ауылдық зейнеткерлерге әділетсіз болды, ал екінші жағынан, қаладағылар үшін өте тиімсіз болды (10 тыйынды үнемдеу 1050 рубльге барады). Сондықтан жеңілдіктерді монеталандыру тұжырымдамасы ұсынылды, ол бойынша барлық зейнеткерлерге бірдей ақша сомасы беріледі, ол көпшілік қалаларда қоғамдық көлікте жүру үшін карточка сатып алуға жетеді (10-15 ең ірі және қымбат қалаларды қоспағанда). Осылайша зейнеткерлер қолдарына ақша алғаннан кейін оны тиімді пайдалана алады.
Қай жерде зейнеткерлердің ел аумағы бойынша еркін жүріп-тұруы әділ деп есептеледі?
Ресейде