Өзін-өзі реттейтін экономиканың жақтастарын классикалық немесе неоклассикалық ((8) макроэкономикалық ойдың жақтастары деп санайды. Бұл мектеп он жетінші ғасырда құрылған ((9). 18 ғасырдың соңында классикалық экономикалық теорияның екінші кезеңі басталады. Бұл кезең Адам Смиттің елеулі ықпалымен және оның көзге көрінбейтін қол қағидатымен белгіленді (9). Экономиканың мәңгілік тұрақтылығы туралы гипотезалар пайда болады, барлық нарықтарда кемелді бәсекелестік әрекет етеді, барлық бағалар сұраныс пен ұсыныстың жай-күйіне байланысты тұрақты түрде өзгереді, нарық өз бетінше тепе-теңдікке келуі мүмкін деген laissez-faire теориясы пайда болады. Он тоғызыншы ғасырда Давид Рикардо және Томас Мальтус сияқты экономистер келеді ((9). Дәл осы кезеңде макроэкономикада жиынтық сұраныс пен ұсыныстың теңгерімсіздігі бола алмайды деген болжам жасалды, өйткені соңғысы жиынтық сұранысты тудырады. Бұл мәлімдемеді әйгілі француз экономисі Жан Батист Сэй айтты және Сэй заңы деп аталды ((11).
Классикалық экономикалық теорияның екінші кезеңі қашан басталады?
18 ғасырдың соңында