Тілдерді генеалогиялық жіктеу кезінде биологиялық жүйелеудегі сияқты монофилетикалық және парафилетикалық топтарды ажыратудың да проблемасы туындайды. Парафилетикалық топтарды лингвистикалық жүйелеуде қолданудың орындылығы бірқатар отбасылар мен топтардағы тілдік дивергенция процестері жазбаша ескерткіштерде толық көрініс тапқандықтан, сондықтан көбінесе түпнұсқа тіл таза гипотетикалық емес, толықтай нақты тілдік білім болып табылады. Жарайды, В. Н. А. Топоров Үнді-Еуропалық отбасының құрамын сипаттап, 17 топты бөліп көрсетті (олардың бір бөлігі - бір тілде ұсынылған монотиптік таксондар). Бұл таксондар арасында итальян және роман тілдері бірдей топқа жатады; бұл арада роман тілдері үшін итальян тілдерінің бірі - латын тілі (дәлгек айтқанда: протороман тілі классикалық латынның қарындасы - вульгарлық латыньмен сәйкес келеді, олардың жалпы ата-бабасы - Гракхов латыньі - II ғасырдың екінші жартысына жатады. Б. з. дейін э.).
Түпнұсқа тілдің немен біртіндеп аяқталуы мүмкін?
толықтай нақты тілдік білім