Бунин прозаик Иван Шмелевтің көшіп кетуіне де шаралар қабылдады. Әдебиетшілер революциядан кейінгі кезеңде жақын болды, олар екеуі де Одессаның Оңтүстік сөзі газетінде қызмет етті. Ресейден кеткен соң, Бунин Шмелевтен оның кітаптарын шетелде басып шығаруға сенімхат алды. 1923 жылы Шмелёв Францияға көшіп барып, бірнеше ай бойы Иван Алексеевичтің талап етуі бойынша Грастағы вилласында өмір сүрді; ол жерде ол "Өлілердің Күні" (288) кітабының үстінде жұмыс істеді. Олардың қарым-қатынасы кейде тең емес, көптеген жағдайларда олар қарсыластар ретінде әрекет етті. Мысалы, 1927 жылы Петр Струве Возрождение газетінен кеткеннен кейін Бунин осы басылымның қызметіне қатысудан бас тартты; Шмелев болса, мұндай тәсіл оның қарсыластарына пайдалы деп санайды. 1946 жылы Иван Сергеевич Буниннің кеңес елшісі Александр Богомоловпен кездесуге келісуіне өте теріс қарады. Өмірдің кейбір мәселелеріне қатысты көзқарастардың айырмашылығы шығармашылықта да көрініс тапты: мысалы, Шмелев өзінің "Мұхаббат тарихы" (1927) кітабында күнәлі құмарлықты қабылдамауын көрсетті. Буниннің "Қараңғы аллеялар" кітабын Шмелев порнография ретінде қабылдады ((289).
Бунин мен Шмелев қандай кезеңде "Оңтүстік сөз" газетінде бірлесіп жұмыс істей бастады?
революциядан кейінгі кезеңде