Мовритандық басшылықтың басты назары ішкі саяси және әлеуметтік-экономикалық мәселелерді шешуге аударылды. Ең үлкен мәселе бес жылдан астам уақытқа созылған қуаңшылық болды. Оның кесірінен бүкіл ел апат аймағына айналды. Тіпті оңтүстікте, жағалауында Сенегалдың солтүстігінен келген малшылар малдарына баспана тауып, шөл далаға шабуыл басталды. Малдың басым бөлігі өлім-жітімге ұшыраған. Тұрақты түрде қысқарып келе жатқан ауыл шаруашылығы өнімдерінің өндірісі бір жылдың ішінде 1%-ға төмендеді. Құрғақшылық сонымен қатар, елдің дайын емес әлеуметтік өзгерістер процесін жеделдетті. Ауыл тұрғындарының қалың қатары қалаға көшіп барады. Бұл жағдайда, қатаң шаралар қабылдау қажет болды: мигранттарды жұмыс, азық-түлікпен қамтамасыз ету және т.б. р. Алайда, ВКНВ-де қарапайым саясатшылар мен радикалды реформаларды жүргізу жақтастары арасында екі топқа бөлінді.
Құрғақшылық басталғаннан кейін ауылдар не болды?
Ауыл тұрғындарының қалың қатары қалаға көшіп барады