Гриннің Эдгар Поның аллюзияларына тағы бір рет 1917 жылы Аркадий Горнфельд "Қозғалыс ізденуші" әңгімесін сынға алғанда қайта оралды. Бірінші әсер бойынша Г. Александр Гринді Эдгар Поның әңгімесі деп қабылдау оңай... Бұл көшірмедегі сыртқы, шартты, механикалық нәрселердің бәрін ашу және көрсету қиын емес... орысша көшірме ағылшынша түпнұсқадан шексіз нашар. Шын мәнінде ол әлсіз... Бұл туралы... егер Грин күшсіз еліктеуші болса, егер ол Эдгар Поға тек қана түкке тұрғысыз пародиялар жазса, егер оның шығармаларын оның керемет үлгісінің шығармашылығымен салыстыру қажетсіз ренжіту болса... Грин біздің көркем әдебиеттегі ерекше тұлға, оның бағаланбауы белгілі бір дәрежеде оның кемшіліктерінде жатыр, бірақ оның артықшылықтары әлдеқайда маңызды рөл атқарады... Грин бәрібір Эдгар Поға еліктеуші емес, трафареттің иесі емес, тіпті стилизатор да емес; ол қарапайым жазбалар жазған көптегендерден гөрі өз бетімен жүреді... Гриннің әңгімелері үлгіге негізделмеген; Грин, егер Эдгар По болмаса, үлгі болар еді (109).
Әдеби сыншы Аркадий Горнфельдтің пікірінше, Александр Гриннің шығармалары қандай аллюзияларға ұшырайды?
Эдгар Поның аллюзияларына