Кері бағытта, яғни оңнан солға қарай, өз кезегінде, дауыс түрлерін иілімнің шеткі бөлігі ретінде пайдаланудың типтіклігі азаяды. Сонорлылыққа сүйене отырып, иілгіштің сонорлық теориясы жасалды (көр. төмендегі) бойынша, оның шеңберінде сөздегі ижектердің санын сонорлық дәрежесі бойынша басқалардан ең жоғары  дыбыстардың дыбыстық шыңдары деп аталатын дыбыстар бойынша анықтау ұсынылды. Алайда, бұл теория сөздің қай жерінде иек бөлу керек деген мәселені шешуге мүмкіндік бермейді, сондай-ақ бірнеше дыбыстық шыңдары бар бір иекті сөздерді зерттеу кезінде қате нәтиже береді.
Сонорлық теорияның минусы қандай?
қате нәтиже береді