Ежелгі заманда адамдар барлық тірі организмдерді жануарлар мен өсімдіктерге бөліп қарастырған. Аристотель жануарларды өзінің " Жануарлар тарихы " деген еңбегінде жіктеген, ал оның шәкірті Теофраст өсімдіктер туралы параллель еңбек " Өсімдіктер тарихы " деген еңбегін жазған. Кейіннен XVIII ғасырда Карл Линней табиғи әлемді үш патшалыққа бөліп көрсетті: минералды, өсімдіктік (лат. Regnum Vegetabile) және жануар (Regnum Animale) төрт деңгейді (ранг) пайдаланып: сыныптар, отрядтар, тұқымдар және түрлер. 1969 жылы Роберт Хардинг бес патшалықпен жіктеу жүйесін ұсынды, ол қазір де танымал. Ол ағзалардың тамақтанудағы айырмашылықтарына негізделеді  өсімдіктер патшалығының өкілдері көп жасушалы автотрофтар, жануарлар  көп жасушалы гетеротрофтар, саңырауқұлақтар  көп жасушалы сапротрофтар. Протисттер мен бактериялар патшалықтарына бір жасушалы және ең қарапайым организмдер кіреді. Барлық бес патшалық эукариоттар мен прокариоттар үстемдіктеріне бөлінген, бұл олардың жасушаларының ядросы бар-жоғына байланысты.
Қай ғасырда Карл Линней табиғи әлемді үш патшалыққа бөлді?
XVIII ғасырда