Ежелгі дәстүрді ғасырлар бойы Эгей теңізінің аралдары тұрғындары алып келді. XIX және XX ғасырдың басында Додеканес аралдары (ең алдымен, Калимнос аралы, оның айналасында көбірек губка популяциясы болды) теңіз губкаларын өндірудің және сауданың ірі орталығына айналды. Суға секірушілердің қиын және жиі қауіпті кәсіптері жергілікті фольклордың маңызды тақырыбына айналды (әсіресе, көптеген әндер) 271). Алғашында Калимнос суға секірушілері қайықтың бортынан жаяу секіріп, тез батыру үшін қолына 15 килограммдық жалпақ тасты ұстап жүретін; 1865 жылы суға секіру скафандры ойлап табылғаннан кейін олар осы жаңа жабдықты пайдалана бастады, бұл тереңдікті және батырудың ұзақтығын арттыруға мүмкіндік берді. XX ғасырдың аяғына қарай теңіз губкаларын өндіру мен сату көлемі айтарлықтай азайды, өйткені оларды синтетикалық губкалар ((266) ((272)) ығыстырып тастады.
Қандай уақытта Додеканес аралдары теңіз қоңырауларын өндірудің ірі орталығына айналды?
XIX және XX ғасырдың басында