Зухда тақырыбы ертедегі хадис жинақтарында, агиографиялық әдебиетте және XXIII ғасырлардағы суфи оқулық шығармаларында кездеседі. Зухда тұжырымдамасы ерте мұсылман дінінің көрнекті қайраткерлері (зуххад) ортасында қалыптасты, олардың арасында Хасан әл-Басри, Суфьян ас-Саури, Ибрахим ибн Адхам және т.б. Зухда тұжырымдамасы, мүмкін, христиандық монахтық, манихейлік және үнді дәстүрінің әсерінен қалыптасты және Суфи дәстүрінің арнасында дамыды. Сунни (әсіресе ханбали) түсінігінде зухда дүниелік игіліктерден, кедейліктен, ұйқы мен тамақтан бас тарту арқылы құмарлықтарды басуды, сондай-ақ мақұлданғанды бұйыру және айыпталғанды тыйым салу практикасын білдіреді (4).
Зухда тұжырымдамасы қандай дәстүрдің арқасында қалыптасты?
Суфи