Өкілеттіктерді беру - бұл ұйымның нақты мақсаттарына жету үшін басшының функцияларының бір бөлігін басқа басқарушыларға немесе қызметкерлерге беру процесі. Басшының жұмыс күшін жақсарту және оңтайландыру үшін қолданылады. Бұл ұғымның мәні - нақты проблемамен жұмыс істейтін адамдар орындаушылар ретінде тікелей басшыға шоғырландырылған ақпаратты беруге дайын екендігіне негізделген. Өкілеттіліктерді беру процесінің екі қарама-қарсы тұжырымдамасы бар: классикалық тұжырымдама және өкілеттілікті қабылдау тұжырымдамасы. Классикалық концепция бойынша, билік жоғарыдан төменгі деңгейдегі ұйымға беріледі. Алайда, басқарудың әкімшілік мектебінің өкілі Честер Барнардтың айтуынша, бағынышты адам бастығының талаптарын қабылдамауға құқылы. Осыған сүйене отырып, Барнард өкілеттілікті қабылдау тұжырымдамасын жасады. Ол өкілеттіктерді ұйымның мүшесі өз әрекеттерін басқаратын және ұйымның міндеттері шеңберінде не істеу керектігін немесе жасамауын анықтайтын ақпарат (бұйрық) ретінде анықтады. Барнардтың пікірінше, егер бағынышты адам басшыдан өкілеттіктерді қабылдамаса, онда өкілеттіктер берілмейді. Билікті қабылдау тұжырымдамасы басшылардың өз өкілеттігін қолдану мүмкіндігін жиі азайтатын биліктің болуын мойындайды. Осы тұжырымдардың қайсысы әділ болмасын, биліктің әрқашан шектеулі екені анық.
өкілеттіктерді беру процесінің қарама-қарсы екі тұжырымдамасы қандай?
классикалық тұжырымдама және өкілеттілікті қабылдау тұжырымдамасы