Самфоралар түтін белгілері мен маяқтарға қарағанда ақпаратты дәл жеткізе алды. Сонымен қатар, олар отын тұтынбайды. Хабарларды жүгірушілерден гөрі жылдам жеткізуге болады, ал семафоралар бүкіл аймаққа хабар жеткізуді қамтамасыз ете алады. Дегенмен, басқа да алысқа сигнал беру тәсілдері сияқты, олар ауа райына қатты тәуелді болды және күндізгі жарықты қажет етті (Практикалық электрлік жарықтандыру 1880 жылы ғана пайда болды). Олар операторларды қажет етті, ал мұнаралар бір-бірінен 30 шақырым қашықтықта орналасуы керек еді. Бұл үкімет үшін пайдалы болды, бірақ коммерциялық мақсатта пайдалану үшін өте қымбат болды. Электр телеграфы 30 есеге хабарлама жіберуді арзандатты, сонымен қатар оны күннің кез келген уақытында, ауа райына қарамастан пайдалануға болады.
Бұл сигналдарды сигнал сигналдарынан немесе түтін сигналдарынан да дәл жеткізеді.
Самфоралар