Институт терминін әлеуметтік ғылымда алғаш рет Джамбаттиста Вико (16681744) - қазіргі заманғы социологияның басында тұрған итальяндық философ және тарихшы қолданған деп есептеледі. 1693 жылы Ол азаматтық институттар туралы бірнеше еңбек жазды. Институт ұғымы социологиялық әдебиетте социология ғылым ретінде қалыптасқан кезден бастап қолданыла бастады, ал өзінің институционалдық көзқарасының шежіресі социологияның негізін қалаушылардан - Огюст Конт пен Герберт Спенсерден басталады. Әлеуметтік статикада қоғамды әлеуметтік организм ретінде елестету, О. Конт оның маңызды органдары ретінде отбасы, кооперация, шіркеу, құқық, мемлекет сияқтыларды атайды. Қоғамдық құбылыстарды зерттеуге институционалдық көзқарас Г. Спенсердің. Өзінің "Негізгі бастамалар" (1860-1863 жж.) еңбегінде ол тірі денедегідей мемлекетте де реттеуші жүйе міндетті түрде пайда болатынын ерекше атап көрсетеді... Қатаң қоғамдастық қалыптасқан кезде жоғары реттеуші орталықтар мен бағынысты орталықтар пайда болады. Бұл еңбектерде әлеуметтік институттың анықтамасы болмаса да, олар қоғам өмірін әлеуметтік ұйымның ерекше формалары призмасы арқылы қарастырады, олар кейіннен әлеуметтік институттар деп аталды. Дегенмен, әлеуметтік институт терминін ғылыми айналымға енгізуге құқықты түрде К. Марксқа. Орыс әдебиетшісі Павел Васильевич Анненковқа 1846 жылғы 28 желтоқсандағы хатында К. Маркс қоғамдық институттар тарихи дамудың өнімі болып табылады деп атап өтті. Бірақ одан да бұрын, өзінің "Құқық философиясының Гегельдік сынға" (1844) деген еңбегінде ол үшін отбасы, мемлекет, азаматтық қоғам сияқты қоғамдық институттар бос абстракциялар емес, адамның өмір сүруінің әлеуметтік формалары деп мәлімдеген. Әлеуметтік институттарды функционалдық тұрғыдан қарастыруды да Э. Дюркгейм. Біріншілердің бірі әлеуметтік институттың кеңінен анықтамасын американдық социолог және экономист Т. Веблен.
Джамбаттиста Вико қай жылы азаматтық институттар туралы бірнеше еңбек жазды?
1693 жылы