Қазақстан мен Орта Азия, сондай-ақ, Башқұртстан халықтарында бұл термин бастапқыда циклдік түрде мал жайылатын жерден (кышлау) жазғы көшпелі жерге (жайлау) ауысатын жылжымалы елді мекенді білдіреді. Тұрақты елді мекен ретінде ауылдың қалыптасуы XIX ғасыр мен XX ғасырдың басында халықтардың (қазақтар, қырғыздар, башқұрттар, түрікмендер) отырықшы өмір салтына көшуімен байланысты. Бұл халықтардағы ауыл - кварталдық немесе үйлесімсіз құрылыс салынған, шикізаттан немесе күйдірілген кірпіштен (көп жағдайда ағаштан), мал қоралары, астық, амбар, құдықтар, кейде бақшалар мен бау-бақшалар бар ауыл немесе ауыл. Көбінесе ауылдар өзендер мен көлдерге, бұлақтар мен жер асты суларының көп орналасатын жерлерге жақын орналасқан. Шын мәнінде, Орта Азия типіндегі ауыл славян және фин-угор халықтарының ауылымен (немесе ауылымен) өте ұқсас. Ставрополь крайындағы ноғай және түрікмен халқы бар және Ресейдің Омск және Новосибирск облыстарындағы қазақ халқы бар бірқатар елді мекендер ауыл болып саналады.
Ауыл тұрғындары қыстан кейін қайда кетеді?
жазғы көшпелі жерге