Радиоактивті ядроның ыдырау константасы көбінесе қоршаған ортаның жағдайларына (температура, қысым, заттың химиялық құрамы және т.б.) байланысты емес. т.) деп аталады. Мысалы, қатты тритий T2 бірнеше кельвин температурасында бөлме температурасында немесе мыңдаған кельвин температурасында газ тәрізді тритий сияқты жылдамдықпен ыдырайды; T2 молекуласының құрамындағы тритий тритированный валиннің құрамындағы сияқты жылдамдықпен ыдырайды. Зертханалық жағдайда ыдырау константаларының әлсіз өзгерістері тек электронды ұстауға арналған  зертханада қол жетімді температура мен қысым, сондай-ақ химиялық құрамның өзгеруі ядроның айналасындағы электрон бұлтының тығыздығын біраз өзгертуге қабілетті, бұл ыдырау жылдамдығының пайыздық үлесіне өзгеруіне әкеледі. Алайда, жеткілікті қатал жағдайларда (атомның жоғары иондануы, электрондардың жоғары тығыздығы, нейтриноның жоғары химиялық әлеуеті, күшті магнит өрістері) зертханада қол жеткізу қиын, бірақ жұлдыздардың ядроларында жүзеге асады, басқа да ықтималдықтар ықтималдықтарын өзгерте алады.
Қай жерде кейбір ыдырау түрлері өз ықтималдығын өзгерте алады?
жұлдыздардың ядроларында