Шекті пайдалылық теориясы еңбек құн теориясына балама ретінде пайда болды. Шекті пайдалылық теориясының негізгі ережелерін Г. Г. Госсеннің 1854 жылғы ұмытылған еңбегінде. Маржиналистік революция деп аталатын маржиналистік идеялардың экономикалық әдебиетке жаппай енуі 1880-ші жылдардың ортасында басталды. Шекті пайдалылық қағидаты үш ғалым-экономист Стенли Джевонс, Карл Менгер және Леон Вальрас бір мезгілде жазған. Джевонс өз идеяларын 1866 жылы жарияланған дәріспен, Менгер 1871 жылы Саяси экономика негіздерінде, ал Леон Вальрас 1874 жылы жазса да, үшеуі де бір-бірінен тәуелсіз жазды. Шекті пайдалылық термині (нем. Grenznutzen) экономика ғылымына Фридрих фон Визер енгізген.
қандай үш ғалым-экономисттер бір мезгілде шекті пайдалылық қағидатын жазды?
Стенли Джевонс, Карл Менгер және Леон Вальрас