Балтық тілдері Индоевропеистика орбитасына Расмус Расктің (18141818) зерттеулерінен бастап енгізілді, ол осы саладағы зерттеулер үшін олардың ерекше рөлін атап өтті. Содан кейін литва тілімен Франц Бопп пен Август Шлейхер (литва тілінің грамматикасының авторы) айналысты. 1837 жылы лингвист Цойс латыш, литва және прус тілдеріне естий (айстий) тілдері (aistisch) атауын антикалық географтар естийлерді (айстийлерді) атап өткен құрметіне ұсынды (таралған гипотеза бойынша, балттар), және бұл термин белгілі бір таралымы, оның ішінде Литвада да болды. Алайда, 1845 жылы Нессельман балтық тілдері (baltische Sprachen) терминін ұсынды, ал XIX ғасырдың екінші жартысында XX ғасырдың басына қарай терминологиялық айырмашылықтар (литва-славян тілдері, латыш-славян тілдері, латыш тілдері) әлі де байқалды. Балтық тілдері термині ең бейтарап ретінде жеңіп шықты.
Қай жылы Цойс латыш, литва және прусия тілдерін эст тілдеріне ресми түрде біріктіреді?
1837 жылы