I кезең  ежелгі кезең (б.з.б. 9-7 мың жыл). е. 18 ғ. дейін э.). Өзіндік білім саласына айналғанға дейін адам баласы мыңдаған жылдар бойы басқару тәжірибесін жинақтады. Бірлескен еңбекті реттеудің және ұйымдастырудың ең қарапайым, бастапқы нысандары алғашқы қауымдық құрылым кезеңінде болған. Ақсақалдар, ру мен тайпа басшылары барлық қызмет түрлерінің басқарушы бастамасын бейнеледі. Шамамен 9-7 мыңжылдықта иеленуші шаруашылықтан өндірушіге көшу болды, бұл менеджменттің пайда болуының этабы болды. Др. Мысыр мемлекеттік шаруашылықты басқарудың мол тәжірибесі жинақталған болатын. 3000-2800 жылдар аралығында Б. з. дейін е. сол уақыт үшін жеткілікті дамыған мемлекеттік басқару аппараты және оған қызмет көрсететін қабат (жазушылар, шенеуніктер және т.б.) қалыптасты. Басқаруды сипаттаған алғашқылардың бірі Сократ (470399 жж. Б. з. дейін э.). Ол басқарудың әртүрлі формаларын талдап, оның негізінде басқарудың әмбебаптылығы қағидатын жариялады. Платон (428348 жж.) Б. з. дейін б.) мемлекеттік басқару нысандарын жіктеді, басқару органдарының функцияларын ажыратуға тырысты. Александр Македонский (356323 жж. Б. з. дейін э.) әскерлерді басқарудың теориясы мен практикасын дамытты (стратегия мен тактика ұғымын анықтады). Әрине, келтірілген мысалдар барлық оқиғаларды қамтымайды, тек қоғамды менеджмент дамуының ерте кезеңдерінде қызықтырған негізгі мәселелерге назар аударады.
Мемлекеттік шаруашылықты басқарудың мол тәжірибесі қайдан жинақталды?
Др. Мысыр