Леонардо да Винчи қайтыс болғаннан кейін оның досы және шәкірті Франческо Мельци суретке қатысты үзінділерді таңдап алды, содан кейін сурет салу туралы трактат (Trattato della pittura, 1-ші басылым, 1651) құрастырылды. Леонардо да Винчидің қолжазба мұрасы толығымен XIXXX ғасырларда ғана жарияланды. Ғылыми және тарихи маңызынан басқа, бұл кітаптың көркемдік құндылығы да бар, себебі ол қысқа, күшті және ерекше таза тілге ие. Гуманизмнің гүлдену дәуірінде өмір сүрген Леонардо да Винчи замандастарын өзінің сөйлеуінің көркі мен көркемдігімен таң қалдырды (әдебиет бойынша ол жақсы импровизатор болған), бірақ өзін әдебиетші деп санамады және сөйлегендей жазды; сондықтан оның прозасы XV ғасырдың зиялыларының сөйлеу тілінің үлгісі болды, бұл оны жалпы алғанда гуманистердің прозасына тән жасандылық пен ұлы сөзден сақтады, бірақ Леонардо да Винчидің дидактикалық жазбаларының кейбір үзінділерінде гуманистік стиль пафосының естуін табамыз.
Леонардо да Винчидің досы мен шәкірті қалай аталады?
Франческо Мельци