1891 жылдың қаңтарында Станиславский Өнер және әдебиет қоғамының режиссерлік бөлімін ресми түрде өз мойнына алды. Ориэль Акоста К. қойылымдарын қойды. Гуцкова (1895), Отелло (1896), Эркман-Шатрианның поляк евреі (1896), Еш нәрседен көп шу (1897), Он екінші түн (1897), Суға батқан қоңырау (1898), Акосту, бургомистр Матисті, Бенедиктті, Мальволионы, шебер Генрихті ойнады. Станиславский өзінің кейіннен қалыптастырған анықтамасы бойынша, шығарманың рухани мәнін анықтаудың режиссерлік тәсілдерін іздеді. Мейнингендердің үлгісіне сүйене отырып, шынайы көне немесе экзотикалық заттарды қолданады, жарықпен, дыбыспен, ырғақпен тәжірибе жасайды. Кейін Станиславский өзінің Достоевскийдің Села Степанчикова (1891) қойылымын және Фома рөлін (Артист үшін жұмақ) ерекшелендіреді.
Станиславский Өнер және әдебиет қоғамында режиссерлік бөлімге басшылықты ресми түрде қашан өз мойнына алды?
1891 жылдың қаңтарында