Революция алдындағы кезеңде Бунин жазған соңғы көркем шығармаларының бірі "Жай тыныс алу" (Орыс сөзі, 1916, No 83) әңгімесі болды. Гимназистка Олю Мещерская туралы оқиға, вокзалда казак офицері атып өлтірген, жазушы Капри аралы зираты бойынша серуендеу кезінде ойлап тапты, өйткені ол бір ескерткіштің үстінде өмірге қуанышты қыздың портретімен кездесті. Хикаяның жас кейіпкері Иван Алексеевичке әрқашан қызықтыратын ерекше әйел типін білдіреді,  онда еркектерді бағындырып, оларды ақылсыз әрекеттер жасауға мәжбүрлейтін құпиялық бар. Сол галереяға табиғатынан әурелендіруге қабілетті, тағдырлы әйел бейнелері, Буниндік Клаша мен Альяның әңгімелері, сондай-ақ эмиграцияда Митинаның махаббат (187) повесі кіреді.
Буниннің "Жылаңаш дем алу" деген әңгімесін ойлап тапқан кез.
Капри аралы зираты бойынша серуендеу кезінде