1960 жылдардың басында Дүниежүзілік мұхит түбінің рельеф картасы жасалды, ол мұхиттардың ортасында орташа-океандық жоталар орналасқандығын көрсетті, олар 1,52 км биіктікте, жауын-шашынмен жабылған абиссальдық жазықтардан жоғары көтеріледі. Бұл деректер Р. Балаға (ағыл.) орыс. және Г. Хессу (ағыл.) орыс. 1962-1963 жылдары спрединг гипотезасын ұсынды. Бұл гипотезаға сәйкес мантияда жыл сайын 1 см жылдамдықпен конвекция болады. Конвекциялық жасушалардың көтеріліп жатқан бұтақтары орта-океандық жоталар астына мұхит түбін жаңартатын мантиялық материалды шығарады, ол жотаның осьтік бөлігінде әр 300400 жыл сайын жаңартылады. Континенттер мұхит қабығы бойынша жүзіп жүрмейді, бірақ литосфералық плиталарға пассивті түрде құлап, мантия бойынша қозғалады. Спрединг тұжырымдамасына сәйкес, мұхит бассейндері тұрақты емес, тұрақты емес, континенттер тұрақты.
Спрединг гипотезасы қай жылы айтылды?
1962-1963 жылдары