Ересекті Бунин шығармашылығының ерекшеліктерінің бірі оның шығармаларында күтпеген финалдарды ұйымдастыру қабілеті болды. Мысалы, Русь (1940) әңгімесінің басталуы, ол бір кездері репетитор болып Подольскке жақын станцияда жұмыс істеген атаусыз кейіпкердің естеліктері: пойыздың тоқтауы, жолаушының әйелімен жалқау диалогы, фонарьмен кондуктор. Алайда, бірте-бірте мистиканың белгілері ұйқыға салатын интонация арқылы көріне бастайды. Батыр ой-өрісіне өткенге барады, сол жердің өзі сиқырлы түрде гүлдейді. Содан кейін оның санасына  Маруся деген аты бар суретші қыз келеді. Қысқарту не Руське, не русалкаларға тамыр жаяды, ал батпақтардың арасында тұратын қаһарманның өзі көркем, тіпті иконалық. Дәл осылай, егерме жыл бұрын ұмытылған махаббат тарихы, драмалық бөлінумен аяқталды, пойыздың тоқтауының арқасында тоқтаған тамаша сәтке айналады (228).
Басты кейіпкердің репетитор болып жұмыс істеген жері?
Подольскке жақын станцияда