Монетаристер көбінесе кейнсиандықтармен монетарлық және фискалдық саясаттың тиімділігі туралы дауласады. Соңғылар ақшаға деген сұраныс өте бағаның теңгерімдік мөлшеріне сезімтал, сондықтан ақша ұсынысын ұлғайту жиынтық шығарылым көлемін ұлғайтуға көп көмектеспейді; Кейнсиандық ойдың өкілдері фискалдық саясат монетарлық саясаттың әлдеқайда тиімді деп санайды. Монетаристер, керісінше, ақша саясатының тиімділігіне сенеді және фискалдық саясаттың тиімділігіне күмән келтіреді, керісінше, ақша сұранысы пайыздық мөлшерлемеге өте сезімтал деп санайды. Фискалдық саясатты жүргізу үшін тауарлар мен қызметтерді мемлекеттік сатып алу көлемін ұлғайту жиі талап етіледі. Бұл үшін мемлекетке қаражат қажет: қарыз қаражатына сұраныс артады, бұл негізгі пайыздық мөлшерлемені арттырады. Монетаристердің пікірінше, соңғысы экономикаға жеке инвестициялардың күрт төмендеуіне әкеледі, бұл өз кезегінде жиынтық ұсыныстың өсуін едәуір баяулатады. Мұндай эффект жеке инвестицияларды ығыстыру эффектісі (англ. Crowding-out Effect) деп аталады. Осылайша, монетаристер үшін фискалдық саясат тиімсіз болып табылады. Милтон Фридман және Эдмунд Фелпс сияқты белгілі экономистер монетаристер болып саналады ((23).
Кейнсиандықтардың пікірінше, ақшаға деген сұраныс неден тұрады?
бағаның теңгерімдік мөлшеріне сезімтал