Белдіктер амфотерлік қасиетке ие, яғни жағдайға байланысты қышқылдық және негізгі қасиеттерді көрсетеді. Белоктарда сулы ерітіндіде иондануға қабілетті бірнеше химиялық топтамалар бар: қышқыл аминокислоталардың бүйірлік тізбектерінің карбоксилдік қалдықтары (аспарагин және глутамин қышқылдары) және негізгі аминокислоталардың бүйірлік тізбектерінің азотты құрайтын топтары (біріншіден, лизиннің ε-аминогрупасы және CNH ((NH2) амидиндік қалдық) аргинин, аздап төмен дәрежеде гистидиннің имидазольдік қалдықтары). Әрбір ақуыз ортаның қышқылдық (pH)  изоэлектрлік нүктесімен сипатталады, бұл жағдайда осы ақуыз молекулаларының жиынтық электр заряды нөлге тең және тиісінше олар электр өрісінде қозғалмайды (мысалы, электрофорез кезінде). Изоэлектрлік нүктеде белоктың сулануы мен ерігіштігі минималды. pI шамасы ақуыздағы қышқыл және негізгі аминқышқыл қалдықтарының арақатынасына байланысты: қышқыл аминқышқыл қалдықтары көп ақуыздарда изоэлектрлік нүктелер қышқыл аймақта (ондай ақуыздар қышқыл деп аталады), ал негізгі қалдықтары көп ақуыздарда сілтілік аймақта (негізгі ақуыздар) болады. Бұл белоктың pI мәні иондық күшке және ол орналасқан буферлік ерітінді түріне байланысты өзгеруі мүмкін, өйткені бейтарап тұздар белоктың химиялық топтамаларының иондану дәрежесіне әсер етеді. Белгінің pI-ін, мысалы, титрлеу қисығынан немесе изоэлектрофокусировка арқылы анықтауға болады.
Нейтралды тұздар не істейді?
белоктың химиялық топтамаларының иондану дәрежесіне