Грецияда қолөнершілер б.з.д. V ғасырдың ортасынан бастап пайда болған салыстырмалы түрде ірі өндірістер тарапынан бәсекелестікті кейде сезінді. е. Жалпы алғанда, Римдегі қолөнер өндірісі де осындай сипатқа ие. Құл еңбегін мамандандыру арқылы өз қажеттіліктерін қанағаттандыратын оқшауланған, жабық шаруашылықтар болған кезде, Римде қолөнерді еркін кәсіптік қызмет ретінде дамыту үшін негіз болған жоқ; өзгелердің еңбегінің өнімдеріне үнемі мұқтаж болатын және оларға ақы төлеу мүмкіндігі болатын адамдар контингенті болмағандықтан, римдік қолөнершілер, будлер және т.б. д. және (artifices) пролетарийлер қатарын толықтыруға тиіс еді. Тек белгілі бір мүлік болған жағдайда ғана, ол табыс көзі ретінде қызмет етті (әдетте  шағын жер учаскесі), қолөнерші қауіпсіз өмір сүре алды және кездейсоқ тапсырыстарды орындау үшін қосалқы табысқа ие болды. Шағын жер учаскелерінің едәуір бөлігін жалған ірі поместьелер пайда болған кезде, қатарлары негізінен босатылғандармен толықтырылған қолөнершілер, жұмысты сырттан іздеп, оны тапсырыс берушінің үйінде орындауға мәжбүр болды.
Қолөнершінің лайықты өмір сүруіне қандай жағдай жағдай болды?
шағын жер учаскесі