Бу-газ торпедаларының кемшіліктерінің бірі су бетінде торпеданы жасыратын және шабуылға ұшыраған кемеге одан жалтаруға және шабуылдаушылардың орнын анықтауға мүмкіндік беретін іздің (жұтылған газдың көпіршіктерінің) болуы болып табылады, сондықтан Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін торпеданың қозғалтқышы ретінде электр моторын қолданудың әрекеті басталды. Идея айқын болды, бірақ Германиядан басқа ешбір мемлекет оны Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанға дейін жүзеге асыра алмады. Тактикалық артықшылықтардан басқа, электр торпедаларын жасау салыстырмалы түрде қарапайым болып шықты (мысалы, стандартты неміс бу-газ торпедасы G7a(T1) жасау үшін еңбек шығындары 3740 адам-сағатынан 1939 жылы болды. 1943 жылы 1707 адам сағатына дейін; ал бір G7e (Т2) электроторпедасын өндіруге 1255 адам сағаты қажет болды). Алайда, электр торпедасының ең жоғары жүріс жылдамдығы 30 түйінге ғана тең болса, бу-газ торпедасы 46 түйінге дейін жүріс жылдамдығын дамытты. Сонымен қатар, торпеда аккумуляторларының аккумуляторларынан сутегінің ағып кетуін жою мәселесі де болды, бұл кейде оның жинақталуына және жарылыстарына әкелді.
Стандартты неміс парлы газ торпедасы G7a(T1) жасау үшін қанша уақыт қажет болды?
3740 адам-сағатынан