Дәл осы уақытта ағылшын Уильям Генри Фокс Талбот фотосуретке түсірудің теріс-жағымды технологиясын ойлап тапты, оны калотипия деп атады. Суретті тасушы ретінде Талбот хлорлы күміске сіңген қағазды қолданды. Бұл процесс оң бейнелерді фотобаспа арқылы қайталауға мүмкіндік берді. Алынған сурет сапа жағынан дагеротиптерге қағаздың талшықты құрылымы мен дөрекі жартылай түстерді көрсетуі кем болды. Бұл факт технологияны пайдалану үшін патенттік аударымдар қажеттілігімен бірге, дагеротипияның ұзақ уақыт бойы фотопроцесстің басым бөлігі болуына басты рөл атқарды. Фотография тарихында 1839 жылы өзінің тікелей позитивті әдісімен алынған фотосуреттерді ұсынған Ипполит Байар танымал емес. Сонымен қатар, 1833 жылы күміс нитратының көмегімен фотосурет алу әдісін франко-бразильдік өнертапқыш және суретші Эркюль Флоранс жариялады. Ол өзінің әдісін патенттемеді, оның зерттеулері туралы 1970 жылдары ғана белгілі болды.
Неліктен Талбот алған сурет сапасы жағынан дагеротиптерге артта қалады?
қағаздың талшықты құрылымы мен дөрекі жартылай түстерді көрсетуі