Лейбниц тәттілерді қатты жақсы көретін, тіпті шарапқа қант қосып, бірақ аз шарап ішкен. Ол үлкен ас жеуді ерекше қарастырмады, қонақ үйден әкелінген жеңіл тағамдар мен әсем сарай тағамдарына бірдей қанағаттанған болуы мүмкін, сонымен қатар ол белгілі бір уақытта емес, қажет болған кезде жеді және қажет болған кезде де ұйықтады. Әдетте ол түнгі сағат бірден бұрын ұйықтамай, таңғы сағат жетіден кешіктірмей тұрып, Лейбництің осындай өмір салты қартайғанша жалғастырды, және ол жиі шаршаудан өзінің жұмыс креслосында ұйықтап, таңертеңгіге дейін ұйықтап қалады. Готфрид Вильгельм Лейбниц бір креслода бірнеше күн бойы ой жүгіртуге қабілетті адам, сонымен қатар жаз мен қыс кезінде Еуропаның жолдарын саяхаттау кезінде ой жүгіртуге қабілетті адам болды. Г.Г.Гуайт жазғандай: Лейбницаның өмірі аянбай қызметпен өтті, бірақ бұл қызмет мақсатты емес, оның өмірі монодикалық, оқшау, профессорлық шеңберден тыс болды, алайда Готфрид Вильгельм әрқашан көптеген зерттеушілермен байланысты болды. Лейбниц өз еңбектерін тек белгілі бір себеппен жазды; бұл бірнеше түйіндемелік сызбалар мен сансыз хаттар болды.
Лейбниц қанша шарап ішті?
аз