XIX ғасырда материализмнің дамуының басты бағыты оның диалектикасымен байыту болды. Диалектика ең жоғары дамуына Гегель философиясындағы идеализм топырағында қол жеткізді. Материализмнің дамуы бойынша диалектиканы материализммен біріктіру міндеті объективті түрде туындады. Бұл процесс XIX ғасырда басталды, бірақ орыс материализмі өкілдері аяғына дейін жеткізе алмады: А. Және. Герцен, В. Г. Белинский, Н. А. А. А. А. А. А. А. А. А. А. А. А. А. А. А. А. А. А. А. А. А, иә. Қайырымдылық, Н. Г. Чернышевский, М. В. А. Ломоносова және А. Н. А. Радищев, материализмді Гегель диалектикасымен біріктіруге тырысты. Бұл жолдағы үлкен қадамды неміс философы Людвиг Фейербах Гегельдің абсолюттік идеясын тастап, Гегельдік жүйеде бар нәрсенің жаратушысы рөлін атқарды. Алайда абсолюттік идеализммен бірге ол диалектиканы да тастады.
М-ді біріктіргісі келгені туралы В. А. Ломоносова және А. Н. А. Радищев Гегель диалектикасымен?
материализмі