Қарастырылып отырған материал шегінде поэтика өнерінің барлық проблемаларын қамтыған Аристотель поэтиканың міндеттерін, оның әдебиетке деген қатынасын, оның құрылысының принципін тереңдігімен және дұрыстығымен таң қалдырады. Аристотельдің поэтикасы - догматикалық түрде ұсынылатын рецепттердің жиынтығы емес, сонымен қатар, теориялық схема да емес. Поэтиканың әдеби шығармашылық үшін практикалық маңызын, ал, содан кейін оған тән нормативтілікті анық сезіне отырып, Аристотель әдебиеттің нақты фактілерін зерделеу және поэзияның мәні туралы жалпы философиялық түсініктен шығатын теориялық түсініктердің кеңінен жүйелі жүйесі негізінде практикалық мәселелерді шешу жолымен жүреді. Аристотельдің поэтикасының замандастарының поэтикалық шығармашылығымен, оның сыныбының көркемдік мәдениетімен терең байланысы, және де оның қағидаттық мәні, оның ең үлкен тәлімділігі осыдан туындайды. Бұл пәннің кейінгі дамуына үлкен ықпал еткен Аристотельдің Поэтикасы көптеген ғасырлар бойы теориялық ойдың терең бірлігі мен қазіргі поэзияның нақты міндеттерінің өтесіз үлгісі болып қалды. Оның үстіне, кейінгі бірқатар авторлар (XVIIIXIX ғасырға дейін) көбінесе (және ең маңыздысы) Аристотельді қайталады және поэтиканың ғылыми-принциптік деңгейін төмендетіп, оны догматикалық ережелердің жиынтығына айналдырды.
Көптеген ғасырлар бойы Аристотельдің Поэтикасы қандай болды?
өтесіз үлгісі