Орта ғасырдың соңғы кезеңінде импетустың динамикалық теориясы едәуір дамыды, ол Аристотельдің динамикасын Галилейдің динамикасымен байланыстыратын көпір болды. Жан Буридан (XIV ғасыр) денелердің құлауын импетус теориясы тұрғысынан түсіндірді. Ол денелер құлаған кезде салмақ құлайтын денеде импетусты қалыптастырады, сондықтан оның жылдамдығы үнемі артады деп есептеді. Импетустың шамасы, оның пікірінше, денеге хабарланған жылдамдықпен және осы дененің материясының сапасымен анықталады. Импетус қозғалыс барысында ығысуды жеңу үшін жұмсалады, импетус жұмсалғанда дене тоқтап қалады.
Импетустың шамасы, оның пікірінше, немен анықталады?
денеге хабарланған жылдамдықпен және осы дененің материясының сапасымен