Аристотель күш тұжырымдамасының философиялық түсінігін аристотельдік космологияның ажырамас бөлігі ретінде ұсынды. Аристотельдің пікірінше, жер шарсында әртүрлі "табиғи орындарда" тоқтаған төрт элемент бар. Аристотель жер бетіндегі қозғалмайтын, негізінен жер мен су элементтерінен тұратын объектілер табиғи жерде жер бетінде және егер оларға қол тигізбесе, сол жерде қалады деп сендірді. Ол "табиғи қозғалыс" үшін қажетті заттардың "табиғи орнын табуға" деген туа біткен бейімділігі (мысалы, ауыр денелер құлаған жағдайда) мен күшті үнемі қолдануды талап ететін табиғи емес немесе мәжбүрлі қозғалыс арасында айырмашылық жасады. Бұл теория, арбаның үздіксіз қозғалысы үшін тұрақты күш қолдану сияқты объектілердің қозғалысы туралы күнделікті түсініктерге негізделген, ұшқан нысаналардың, мысалы, атылған жебелердің мінез-құлқын есепке алудың тұжырымдамалық проблемасына тап болды. Жақсылық атаулары:Арбаушы оқ-дәрілерді қозғалтқан жері ұшудың бастапқы нүктесінде болады, және жебе әуеде ұшып жүргенше оған ешқандай анық себеп әсер етпейді. Аристотель бұл мәселені білген, ол жебенің жолына ауысқан ауа оны нысанаға бағыттайды деп болжаған. Бұл түсінік ауа сияқты тұтастай орын ауыстыру үшін континуумның болуын болжайды.
Аристотельдің көзқарасы бойынша жер мен су элементтерінің табиғи орны қайда?
жер бетінде