1950 жылдардың соңынан бастап, кернейші Майлз Дэвис пен тенор-саксофоншы Джон Колтрейн әуенге және импровизацияға жақындау саласында классикалық музыкадан тікелей алынған ладтармен жаңашыл эксперименттер жүргізді. Бұл музыканттар күйлерді құру үшін аккордтардың орнына аздаған ерекше күйлерді қолдана бастады. Нәтижесінде, гармониялық статикалық, тек қана әуенге негізделген джаз формасы пайда болды. Солистер кейде белгілі бір тоналдылықтан кетіп, тәуекелге баратын, бірақ бұл шиеленісу мен бостандықтың өткір сезімін тудыратын. Темптер баяудан жылдамға дейін қолданылды, бірақ жалпы алғанда, музыка тұрақты емес, бұрылысты сипатқа ие болды, оны жайлау сезімі ерекшелендірді. Экзотикалық әсерді жасау үшін орындаушылар өз музыкасының модальдық негізі ретінде кейде еуропалық емес гаммаларды (мысалы, үнді, араб, африкалық) қолданған. Модальдық джаздың белгісіз тоналды орталығы джаз тарихының келесі кезеңінде келген экспериментаторлардың фри-джаздық өрлеуіне бастаушы іргетасқа айналды, соның ішінде тенор-саксофоншы Фэроу Сандерс Модальдық джаз стиліне классикалық мысалдар Майлз Дэвис репертуарындағы пьесалар Milestones, So What және Flamenco Sketches , сондай-ақ Джон Колтрейннің My Favorite Things және Impressions.
Майлз Дэвистің қандай пьесаларын модальдық джаз стиліне мысал ретінде келтіруге болады?
Milestones, So What және Flamenco Sketches 