Ф, ф (атауы: қазіргі эф, бұрын фэ (кеңестік мектепте), аббревиатураларда кейде фэ) - барлық славян кириллицалық әліпбилерінің әрпі (21-ші болгар, 22-ші орыс, 23-ші белорус, 25-ші серб және украин, 26-шы македон); сондай-ақ кейбір славян емес халықтардың жазбаларында қолданылады. Ескі және шіркеу славян әліпбилерінде фрътъ (көк.) немесе фе́ртъ (ор.) деп аталады. Бұл әріптің атау мағынасы анық емес, бірақ кейбір зерттеушілер ферттің шығу тегі жылқылар шығаратын Ф-ррр дыбысына ұқсас, өйткені (ф) дыбысы ежелгі славян тілінде мүлдем бөтен болғандықтан, және славян сөзін ф-тен алу мүмкін емес деп болжайды. (φερτ-ός грекшеден сырттан әкелінген дегенді білдіреді). Кириллицада әдетте реті бойынша 22-ші болып саналады және ; глаголицада 22-ші болып көрінеді, ұшында кішкентай дөңгелектері бар көлденең сызықпен қиылысқан тік бұрыш түрінде (көп ескі форма) болады. Екі әліпбидегі сандық мән  500. Кириллицалық және глаголиялық әріптердің шығу тегі  грек фи (Φ, φ) әрпі.
F үшін қай әріп негіз болып табылады?
грек фи (Φ, φ) әрпі