Қарамзиннің әдебиетші әйелдерге деген дәстүрін арнайы әйелдерге арналған журналдар,  Макаров Мәскеу Меркуриясында (1805), Остолопов Сөздік сүйіктісінде, Жақсыларға арналған журналда (Мәскеу, 1804), кейіннен князь Шаликов Аглаяда (М., 1808) және Дама журналында (18231833) жалғастырды. XIX ғасырдың бірінші ширегінде әдеби шығарманың астында әйел қолтаңбасы болуы барлық рецензенттердің оған жомарттықпен қарауды өз борышы деп санауы үшін жеткілікті болды. Тек Полевой ғана әйелдерге, жазушы әйелдерге де, оқырмандарға да көбірек көңіл бөлді.
Мәскеу Меркурийінің (1805) авторы кім?
Макаров