Вегенердің теориясын сынға алғандар континенттерді қозғаушы күш туралы мәселені басты орынға қойып, теорияны сөзсіз растайтын көптеген фактілерді елемеді. Шын мәнінде, олар жаңа тұжырымдаманың күшсіздігі туралы бір ғана мәселені тапты және конструктивті сынсыз негізгі дәлелдерді қабылдамады. Альфред Вегенердің өлімінен кейін материктер дрейфі теориясы маргиналды ғылым мәртебесін алып, жоққа шығарылды және зерттеулердің басым көпшілігі геосинклиналдар теориясы шеңберінде жүргізіле берді. Дұрыс, және оған жануарлардың континенттерге қоныстанған тарихын түсіндіруді іздеуге тура келді. Бұл үшін құрлықтарды жалғайтын, бірақ теңіздің тереңдігіне батып баратын құрлықтағы көпірлер ойлап табылды. Бұл Атлантида туралы аңыздың тағы бір тууы болды. Айта кетерлігі, кейбір ғалымдар әлемдік биліктің үкімін мойындамай, материктердің қозғалысына дәлел іздеуді жалғастырды. Дю Туа (Alexander du Toit) гималай тауларының пайда болуын Индостан мен Еуразия плитасының соқтығысуымен түсіндірді.
Вегенердің теориясы қандай сұраққа жауап бермеді?
континенттерді қозғаушы күш туралы