XX ғасырда қызығушылықты қайтадан Абрахам Вальдтың (1939) жұмысы қыздырды, ол ортодоксальдық статистикалық теорияның екі орталық проблемасын, атап айтқанда, статистикалық болжамдарды тексеру және бағалаудың статистикалық теориясын, екеуі де шешім қабылдаудың жалпы теориясының ерекше ерекше жағдайлары ретінде бағалана алады деп көрсетті. Бұл жұмыс қазіргі шешім қабылдау теориясының көптеген менталды ландшафтын енгізді, оның ішінде шығын функциялары, тәуекел функциялары, рұқсат етілген шешуші ережелер, априорлық бөлулер, шешімнің Байес ережелері және минимакс шешуші ережелері. Шешім қабылдау теориясы термині тікелей 1950 жылы қолданыла бастады Э. Л. А. Леманноммен.
Шешім қабылдау теориясы терминін тікелей кім қолданды?
Э. Л. А. Леманноммен