Шань әулетінен бастап көптеген әулеттердің дәстүрлі сенім жүйесі (1766 ж. Б. з. дейін э.) қазіргі кезеңге дейін Шан-Ди ((en) ((32) (сөзбе-сөз жоғары ата-баба, әдетте Құдай деп аударылады) немесе Тянь ((en) (көк) ((51) барлық күш ретінде құрметіне шоғырландырылған ((52). Бұл сенім жүйесі конфуциандық пен даосизмнің дамуына, буддизм мен христиандықтың енгізілуіне дейін болды. Аспан монотеизмнің ерекшелігі болып табылатын тұлғаланған, бірақ тәндік емес формаға ие барлық күшті жан ретінде қарастырылды. Конфуцийдің Лунь юйдағы сөздері арқылы біз адамды өмір бойы жетелейтін, адаммен жеке қарым-қатынас жасайтын, ізгілік пен адамгершілікке үйрену үшін орындауы тиіс міндеттерді қоятын көктегі түсінікті көреміз. Алайда бұл сенім шын мәнінде монотеистикалық емес еді, әр түрлі жерлерде Шан-Димен қатар басқа да кішігірім құдайлар мен рухтар болған. Моизм сияқты кейбір ағымдарда монотеизмге жақындау байқалады, өйткені кіші құдайлар мен ежелгі рухтар Шан-Ди еркіне толығымен бағынады (Батыс өркениетіндегі періштелерге ұқсас).
Қандай ағым монотеизмге жақындап келеді.
Моизм