Профазаның басталуы ретінде ядролық хроматиннің конденсациясы салдарынан микроскоптық түрде көрінетін хромосомалардың пайда болған сәтін шартты түрде қабылдайды. Хромосомалық тығыздық ДНК-ның көп қабатты спирализациясы арқылы жүзеге асады. Бұл өзгерістер ДНК-ның құрамына тікелей қатысатын гистондарды модификациялайтын фосфорилазалардың белсенділігінің артуымен бірге жүреді. Нәтижесінде хроматиннің транскрипциялық белсенділігі күрт төмендейді, ядролық гендер істен шығады, ядролық ақуыздардың көп бөлігі ыдырайды. Конденсацияланатын бауырлас хроматидтер ертегі профазада бүкіл ұзындығы бойынша когезин ақуыздарының көмегімен жұптасып қалады, алайда прометафазаның басында хроматидтер арасындағы байланыс тек центромерлер саласында сақталады. Кейінгі профазаға қарай бауырлас хроматидтердің әрбір центромерінде жетілген кинетохорлар қалыптасады, олар хромосомаларға прометафазада бөлінудің веретенінің микротүтіктеріне қосылу үшін қажет.
ДНК-ның көп қабатты спиральдеуі хромосомаларға не береді?
Хромосомалық тығыздық