Л, л (орысша атауы: эль, аббревиатураларда эл) - барлық славян кириллицалық әліпбилерінің әрпі (12-ші болгар, 13-ші орыс, белорус және серб, 14-ші македон және 16-шы украин тілдерінде); сондай-ақ славян емес халықтардың жазбаларында қолданылады. Ескі және шіркеу славян әліпбилерінде  лю́ди (іске-сл.) немесе лю́ди (ц.-сл.)  деп аталады. Кириллицада 13-ші болып саналады, 30 сандық мәні бар сияқты көрінеді; глаголицада 14-ші болып саналады, 50 сандық мәні бар сияқты көрінеді. Кириллицалық және глаголиялық әріптердің  грек лямбдасының (Λ, λ) шығу тегі (тиісінше, жарғылық және жолды курсив), бірақ, әдеттегідей, глаголиялық әріптердің шығу тегінің семит нұсқасы бар. Ежелгі славян тілінде қатты және жұмсақ айтылуы мүмкін; соңғы жағдайда жоғарғы жағында доғамен (камерамен) немесе жоғарғы оң жағында ілгекпен (жапсырылған жамбас сияқты) жабдықталуы мүмкін еді. Бұл екі түрлі айтылудың (л) / ((л ) қасиеттері көптеген славян тілдерінде, оның ішінде орыс тілінде де сақталған; Серб тілінде Вук Караджич жұмсақ нұсқа үшін арнайы ЛЖ жазуын енгізді, ол кейіннен македон алфавитіне кірді.
Ескі және шіркеу славян әліпбиіндегі Л әрпі қалай аталады?
 лю́ди (іске-сл.) немесе лю́ди (ц.-сл.) 