Антикалық, орта ғасырлар мен жаңа заманның негізгі монеталары толық құнды болды, яғни олардың номиналдары олар жасалған металдың құнына жақын болды. Бұл ретте металл ақша функцияларын тікелей орындады. Бұл функцияларды іске асыру, оның ішінде жеке тұлғаларға тиесілі металдан жасалған монеталарды еркін басу құқығы арқылы жүзеге асырылды. Яғни кез келген адам монета сарайына қандай да бір металлдың шексіз мөлшерін тапсыруға және өндіріс шығындарын жабуға арналған баж салығын төлеп, одан толыққанды қоңырау монетасын шығаруға құқылы болды. Күміс стандарты кезінде күмістан жасалған монеталарды еркін басуға рұқсат етіледі, бірақ алтыннан шектеулер болуы мүмкін, ал алтын стандарты кезінде керісінше. Мәселен, Ресейде жеке күміс ақшаны еркін басу XVII ғасырдың ортасына дейін болды, бірақ содан кейін ақшаны айналысқа шығаруды мемлекет монополиялады. Реформадан 18391843 жылдар кейін күміс стандартты енгізу арқылы алтын және күміс монеталарға қатысты еркін соғу құқығы қалпына келтірілді, ал 18951897 жылдардағы реформадан кейін және алтын стандартты енгізу арқылы тек алтын монеталар ғана қалпына келтірілді. Нақты металл ақшасызданудың қосымша құралдары - одан тек айырбастау монеталарын (бағалық монеталарға қосымша ретінде) және/немесе осы металлдан жасалған монеталарды қабылдауды заңнамалық белгіленген шекті сомалармен шектеуді енгізу.
Алтын және күміс монеталарға қатысты еркін жасау құқығы қай уақыт аралығында пайда болды?
18391843 жылдар