Герман Аберттің пікірінше, Моцарттың мінез-құлқының бір ерекшелігі - адамдармен қарым-қатынаста өзінің байқалмастығы болды. Ол Моцарт танысқан адамдардың сипаттамаларының таңғажайып өткірлігі мен дәлдігіне байланысты болды. Алайда оның үкімдері морализациялау пафосынан айырылған, олар тек бақылаудың қуанышын және ең алдымен, осы адамда маңызды нәрсені табуға ұмтылуды қамтиды. Ол өз пайдасын ойламады, өзінің жеке басына қызықпады. Өзін-өзі бағалаудың туылған сезімі аристократиялық үйлерде де ешқашан жоғалмады.
Моцарттың үкімдері нені жоғалтқан моральдық пафос.?
морализациялау пафосынан