Эманацияны неоплатоникалық түсінуден неоплатоникалық сотериология туындайды. Эманация жоғарылау экстаздың кері векторын болжайтын төмендеу қозғалысы (жоғары жарықтан шығу) ретінде түсінілетіндіктен, эманация парадигмасы (жаратылу парадигмасынан айырмашылығы) теодицея проблемасын алып тастайды. Жамандықтың болуы әлем жаратылысының кемелділігінің иерархиясынан, семантикалық эманация идеясынан туындайды. Бірлік туындысы ретінде эманацияның әрбір кейінгі деңгейі алдыңғысына қарағанда кемшілік дәрежесімен ерекшеленетіндіктен, жамандық заңды, табиғи кемшілік (төменгі, шын мәнінде қол жеткізбейтін,  шекте - толық болмауы) Жақсылық ғана.
Неоплатонизмге сәйкес зұлымдық - бұл заңды, табиғи кемшілік, не?
Жақсылық