Оның талапшыл мінез-құлқы, дәстүрлерді бұзуы, бейнелер мен музыканы ауыстыруы Мадоннаны 90-шы жылдардың басынан бастап постмодернизмнің иконасы (466) деп атауға мәжбүр етті. Мадоннаның шығармашылығы постмодернизм философиясының барлық белгілеріне ие: пародия, еліктеу, белгісіздік және жалпылау. Ал Мадонна бастапқыда осы құбылыстың идеалды иллюстрациясы болып саналады, ол үшін сыртқы көрініс (бейнелеу) ішкі мазмұннан (терең мағынадан) маңызды (Дэвид Харвидің "Постмодернизм шарттары" кітабындағы анықтамасы бойынша) ((461). Мадоннаны мәдени, гендерлік және медиа құбылыс ретінде де зерттей бастады. Бұл үнемі өзгеріп отыратын бейне, гендерлік стереотиптерді бұзу, голливудтың гламурлы жұлдыздарын пародиялау және имитациялау, қыз-келіншек / жезөкшелік шекарасында тұру және стильдер мен жанрлардың өзара байланысы себептері бойынша жүзеге асырылады.
90-жылдардың басында постмодернизмнің нышаны деп кімді атады?
Мадоннаны