Германияда, Торвальдсеннен кейін, оның идеалистік бағытына ұмтылған мүсіншілердің арасында Л. Шванталер, оның қызметі үшін бавар королі Людвиг I кезінде Мюнхенді безендіру бойынша кең ауқымды қызмет алаңы ашылды (Баварияның орасан зор мүсіндері, король мен герцог Максимилиан сарайларындағы мүсін фриздері, глиптотеканы безендіретін рельефтер мен мүсіндер және басқалар). Бұл суретшіге көптеген оқушылар өз білімдерін, атап айтқанда, М. Видиман (Мюнхендегі Шиллер монументі және басқалары), Л. Шаллер (Веймардағы Гердер монументі, Мюнхендік пинакотекада Я. ван Эйка, А. Дюрер мен Гольбейннің, төрт жұлдыздың аллегориялық мүсіндері және т.б. д.), Ф. Бругген (Глюк, Мюнхендегі курфюрст Максимилиан Эммануил мен Гертнер мүсіндері, топтар: Хирон Ахиллге үйретеді, Меркурий мен Калипсо және т.б.), К. Цумбуш (монум. Мюнхендегі Максимилиан II монументі, осы қаланы безендіретін ең жақсы монумент; Венадағы Мария-Терезия монументі және басқалары) және М. Вагмюллер (Күбәгерішпен қыз, Күлтегін қыз, керемет портреттік бюсттер). Шванталердің әсері Венаға Гассер мен Фернкорнның (эрцгерцог Карл мен принц Евгенийдің ат мүсіндері) енгізген жергілікті мүсіншілердің шығармаларында әлі күнге дейін көрініс табады, олардың ішінде К. Кундеман, Фр. Шубертке және В. Тильгнер, портреттік мүсіндер мен бюсттермен өзіндік даңқын арттырды. Ал басқа бір қозғалыстың өркендеуі Берлинде болды, онда XIX ғасырдың басында И. К. (қазақша) Шадов антикалықтарды елемейтін, өзіне қазіргі заман мен нақты әлемді (Бранденбург қақпасындағы арба мен метопа, Берлиндегі Цитен мен принц Леопольд Дессаускийдің, Ростоктегі Блюхердің, Виттенбергтегі Лютердің және басқалардың ескерткіштері) қайта жаңғыртуды басты міндет етті. Оның ұмтылыстары X-тің ұзақ және ықпалды қызметінде толыққанды даму алды. Рауха (Берлиндегі Ұлы Фридрихтің монументтері, А. Дюрердің Нюрнбергтегі, Канттың Кенигсбергтегі, белгілі Викторияның фигуралары, королева Луиза мен Шарлоттенбург кесенесіндегі Фридрих-Вильгельм III-дің қабір ескерткіштері). Бұл суретші негізін қалаған Берлин мектебі аздаған шебер шеберлерді шығарды, олар: Φ. Драке (Берлин зоологиялық бағындағы Фридрих-Вильгельм III ескерткішіндегі барельефтер, Кельндегі темір жол станциясындағы император Вильгельмнің ат мүсіні және басқалары), Шифельбейн (Помпеяның қирауы, жаңа Берлин мұражайындағы үлкен фриз, Диршаудағы көпірдегі барельефтер), Блезер (Кельндегі Рейн көпіріндегі Вильгельм IV-дің ат мүсіні), А. Кис, жануарларды керемет қайта жаңғыртқан және тарихи мүсіндер (архангел Михаил және айдаһарды ұрып-соққан Кис Георгий мүсіндері; Кенигсберг пен Бреслаудағы Фридрих-Вильгельм III-дің ат мүсіндері), Т. Калиде, А. Вольф және басқалар. Жаңа заманның Берлин мүсіншілерінің ортасынан әсіресе күшті және қызу Р. Бегас (Шиллердің Берлиндегі монументі, Ұлттық галереядағы Мендель бюсті; Пан Психеяны жұбатады, Фавна отбасы, Венера мен Амур және басқа да топтар, өмір мен қозғалысқа толы) және Р. Зимеринг (Берлин биржасындағы король Вильгельмнің мәрмәр мүсіні; Нимфа тобы жас Бахусты биге үйретеді және Фавн Бахусқа су береді; Лейпцигтегі Жеңіс ескерткіші). Дрезденде бір уақытта екі бірінші дәрежелі балқытушы жұмыс істеді: Э. Ритшель, Раухтың шәкірті, оның реалистік бағыты бойынша жүрді (негізгі жұмыстары: Вормстегі Лютердің салтанатты ескерткіші, Веймардағы Шиллер мен Гете монументі, Брауншвейгтегі Лессингтің мүсіні) және Э. Генель, идеалистік мектептің ізбасары (ең үздік туындылары - Дрезден сурет галереясының фасадының сәндік мүсіндері, Венадағы князь Шварценбергтің ескерткіші, Бонндағы Бетховен мүсіні). Дрезденнің басқа мүсіншілерінің арасында басқаларға қарағанда көбірек назар аударуға лайық: И. Шиллинг, Ганнелдің шәкірті және ізбасары (Брюлев террасасындағы Түн мен Күн тобы, Дрездендегі Ритшель және Венадағы Шиллер ескерткіштері) және А. Донндорф, Ритшельдің тірі және асыл мінезінің мұрагері, Лютердің Вормск ескерткіші бойынша оның қызметкері, Веймардағы Карл Августтің ат мүсіні мен Бонндағы Шуманға және Дюссельдорфта Корнелиуске арналған монументтердің авторы.
Скульптор Торвальдсен қай елде өмір сүрді?
Германияда