20-шы жылдардың екінші жартысынан бастап опера-сериа жанрындағы негізгі тұлға Пьетро Метастазио болды, ол Дзеноның типтеуге деген бейімділігін дамытты. Классицизмнің нормативтік эстетикасына сәйкес ол фабуланың әмбебап түрін жасады: жағдайлар да, кейіпкерлер де, олардың өзара қарым-қатынастары да мүлдем стереотипті болды, барлық кейіпкерлерге стандартты арийлердің біркелкі жиынтығы -  қаз-қалпында тек қана арий da capo тағайындалды. Егер XVII ғасырда либреттоны нақты операға арнап жазса, Метастазионың шығармалары драмалық шығармалар ретінде жарияланды, олардың ішіндегі ең жақсыларын ондаған композиторлар либретто ретінде қолданды. Классицизм дәуірінде стереотиптік (бұл операға ғана емес, әртүрлі аспаптық жанрларға да қатысты) құндылық критерийіне айналды, әр шығарма ең алдымен өзіне ұқсас шығармалар қатарында құндылық алды, бұл, бір жағынан, санаулы операларды тудырды, екінші жағынан - олардың сахнадағы өте қысқа өмірі: тек сирек жағдайларда ғана бұл опералар 5 қойылымнан астам болды.
Пьетро Метастазио фабуланың әмбебап түрін құруда нені ұстанып жүрді?
Классицизмнің нормативтік эстетикасына