Ландшафттағы айырмашылықтар көтерілгенде байқалады. Мысалы, Оңтүстік Оралда ең ірі Жиғалға жотасының шыңына жету жолын бұталар мен шөптермен қалың өскен төбелер мен аңғарлар белдеуін кесіп өтуден бастайды. Содан кейін жол қарағай, қайың және қарағай ормандары арқылы өтеді, олардың арасында шөпті далалар бар. Жоғарыға шырша мен қарағайлар жиі көтеріледі. Құрғақ жері көрінбейді, ол жиі орман өрттері кезінде жанды. Жазық жерлерде батпақтар кездеседі. Бастылары тас төбелермен, мүкпен және шөппен жабылған. Сирек кездесетін, кеуек шыршалар, бұрылысқан қайыңдар, әр түрлі түсті шөптер мен бұталардан жасалған кілемдермен, жер астындағы ландшафтты еске түсірмейді. Биіктіктегі өрттер әлсіз, сондықтан жолды құлаған ағаштардың үйінділері тосқауылдайды. Таудың шыңы Ямантау (1640 м.)   салыстырмалы түрде тегіс алаң, алайда ескі оқпандардың үйілуінен ол қол сұғылмайтын болып келеді.
Оңтүстік Оралдың ең биік нүктесі қандай тау?
Ямантау (1640 м.) 