Үнді-еуропа тілдерінің үнді-ирандық тармағын салыстырмалы-тарихи зерттеу басталғаннан бері ол дәстүрлі түрде үнді-арий және ирандық топтарға бөлінді, соның салдарынан үнді-иран тілдері термині пайда болды. Алайда, ХХ ғасырдың екінші жартысында өрбіген Гиндукуш-Гималай аймағындағы кіші тілдерді белсенді зерттеу ғалымдарды дихотомиялық жіктелімді қайта қарауға және праарлық тілдің ыдырауының схемасы индоарийлер мен ирандықтарға бөлінуден әлдеқайда күрделі екенін мойындауға мәжбүр етті.
Ғалымдар кіші тілдерді белсенді зерттеуден кейін не өзгертті?
дихотомиялық жіктелімді