Гласс және Уиллис 1912 жылы 26 желтоқсанда президентке 12 немесе одан да көп жеке басқарудағы өңірлік резервтік банктерді құруды көздейтін жоспар ұсынды, олар мүше банктердің резервтерінің бір бөлігін ұстап, орталық банктің басқа функцияларын орындап, коммерциялық активтер мен алтынға айырбастау үшін валюта шығарады. Президент бұл ұсынысты қатты ұнатты, бірақ ол одан да көп нәрсені қосуды қалады - ол аймақтық резервтік банктердің жұмысын бақылау және үйлестіру үшін орталық комитет, ол бүкіл құрылымның кілті деп атады. Вильсонның басты мақсаты - Федералды резервтік жүйе басқарушыларының кеңесі, Ол Олдрич жоспарында банкирлер басқаратын орталық банкке қарағанда мемлекеттік орган болуы тиіс еді. Жаңа жоспар ФРС Басқарушылар кеңесінің маңызды рөлін белгіледі, сонымен қатар, сол кездегі есептік мөлшерлемені өз бетінше белгілеуге рұқсат етілген федералды резервтік банктердің елеулі автономиясы орнатылды. Сондай-ақ, жеке банкирлердің облигациясы (борыштық міндеттемесі) болып табылатын ұсынылатын валютаның орнына, жаңа Федералды резервтік жүйе банкноты (билет) АҚШ қазынашылығының борыштық міндеттемесі болады. Сонымен қатар, Олдричтің жоспарынан айырмашылығы, банк туралы заң (chartered bank) негізінде құрылған жалпыұлттық банк жүйесіне мүшелік міндетті, опционалды емес еді. Вильсон өзгерткен Гласс-Уиллис жоспары кейіннен Федералды резерв туралы заңның негізіне айналды.
АҚШ президентіне 12 немесе одан да көп жекеменшік басқарудағы өңірлік резервтік банктерді құруды кім ұсынды?
Гласс және Уиллис