Күресінің қатаң ережесі болған жоқ: кейде тіпті жекпе-жектің ережесі келісім бойынша анықталатын. Алайда күрестің ережелері туралы жалпы түсінік бар. Күрестің ең басты элементі - атқылау, яғни қарсыласты теңгерімнен шығарып, оны жерге құлату. Ең алдымен қарсылас арқасына құлаған атқылау сәтті атқылау деп саналды. Карьерасында мұндай жеңілістердің болмауы күрескерлер үшін ерекше бағаланды: мысалы, алты мәрте Истмия ойындарының жеңімпазы Синопалық Дамострат эпиграммалардың бірінде атап өтілді, өйткені ол бірде-бір рет айлакерлікті талап ететін жекпе-жектерде құлап кетпеді және құмда өз арқасының ізін қалдырмады. Жерге иық, кеуде және құрсақпен тию сәтті атқандық деп саналды. Жерге тіземен тигізу лақтыру ретінде есептелмеген, бірақ қолайсыз жағдай ретінде қарастырылған, ал антик күресшілер карьера кезінде тізеге тимегендерімен де мақтанады.
Неге кейбір кезде жекпе-жектің ережелерін ежелгі күрескерлер келісім бойынша белгілеген?
Күресінің қатаң ережесі болған жоқ