Шынында да, бұл Моцарттың жағдайын жақсартты, сондықтан ол 15 қарашада өзінің масондық кантатасын аяқтап, оны орындауды басқара алды. Ол Констанциядан Реквийді қайтарып беруін талап етіп, одан әрі жұмыс істеді. Алайда, жақсару ұзаққа созылмады: 20 қарашада Моцарт қайтыс болды. Ол әлсіздікке ұшырады, аяқ-қолдары жүріп-тұра алмайтындай болып ісін бастады, содан кейін кенеттен құсу сезімі пайда болды. Сонымен қатар, оның есту қабілеті нашарлап, ол өзінің сүйікті канарейкасы бар торды бөлмеден алып тастауды бұйырды - ол оның әнін көтере алмады. 28 қарашада Моцарттың жағдайы соншалықты нашарлады, Клоссе доктор М. фон Саллаба, ол кезде Венаның Бас ауруханасының бас дәрігері. Моцарттың төсекке жатып өткізген екі апта ішінде оған оның қайын қызы Софи Вебер (кейіннен Хайбль) қамқорлық жасады, ол өзінен кейін Моцарттың өмірі мен өлімі туралы көптеген естеліктер қалдырды. Ол Моцарттың күн өткен сайын әлсіреп бара жатқанын, сонымен қатар оның жағдайы қажетсіз қан құюлармен нашарлайтынын байқады, бұл сол кездегі медицинаның ең кәдімгі құралдары болды, сондай-ақ докторлар Клоссе мен Саллаба қолданды.
Өзінің жағдайы жақсарғаннан кейін Моцарт не істей алды?
масондық кантатасын