1862 жылдың мамырында Лев Николаевич депрессиядан зардап шегетін, дәрігерлердің ұсынысы бойынша, жаңа және сол кездегі модалы қымыз емдеу әдісімен емделу үшін Самар губерниясының Қаралық башҡорт утарына барды. Бастапқыда ол Самарадан алыс емес Постниковтың қымыз емханасында болуға ниеттенген, бірақ сол уақытта көптеген жоғары лауазымды шенеуніктер (жас граф төзімділік таныта алмаған дүниежүзілік қоғам) келуі керек екенін білгеннен кейін, Самарадан 130 шақырым қашықтықтағы Қаралық өзеніндегі Қаралық атты көшпелі жерге барды. Ол жерде Толстой қазақтың кибиті (юртасы) -да тұрып, қой етімен тамақтанып, күн ваннасын алып, қымыз, шай ішеді, сондай-ақ, башқұрттармен шашка ойнап көңіл көтереді. Бірінші рет ол жерде бір жарым ай болды. 1871 жылы, ол "Соғыс және бейбітшілік" дегенді жазғаннан кейін, денсаулығының нашарлауына байланысты ол қайтадан сол жерге келді. Өзінің әсерлері туралы ол былай деп жазды: Қиындық пен бей-жайлық өтті, өзімді скифтік күйге келгендей сезінемін, және бәрі қызықты және жаңа... Жаңа және қызықты көп нәрсе: Геродот иіскейді: және орыс еркектері, және ауылдар, әсіресе қарапайымдылығы мен халық мейірімділігі үшін әсем.
Толстойды депрессияны емдеу үшін жіберген ауылдың аты қандай еді?
Қаралық