Юрий Лотман былай деп жазады: Тұрмыстық көрініс портрет пен фотосурет функциясын бірдейлендіруге бейім: екеуінің де заттары адамның бет-әлпетінің бейнесі, ал бейнелеу негізінен механикалық... Портрет сурет өнерінің ең "табиғи" және теориялық негіздемеге мұқтаж емес жанры ретінде көрінеді. Егер біз: "Портрет - сурет салу, фотосурет салудың пайда болуынан бұрын фотосурет салу қызметін атқаратын сурет" деп айтсақ, онда біз сурет салу жанры туралы ойлана бастағанда, ойланбай-ақ, ойлана бастайтын негізгі сұрақтарды шешеміз. Портреттің мәдениеттегі рөлі "көпшілікке" және "түсінбеушілікке" байланысты сөздері тым көп ойластырылғандай көрінеді. Осыған дейін, мұндай қарсылықтардан қорықпай, портрет жалпы шындықты толықтай растайды деп айтуға батылымыз жетеді: неғұрлым түсінікті болса, соғұрлым түсініксіз... Фотографияның өткені мен болашағы жоқ, ол әрқашан қазіргі уақытта. Портреттің уақыты  динамикалық, оның қазіргі әрқашан өткенді еске алып, болашақты болжауға толы...Портрет әрдайым көркемдік екі еселеу мен шындықты мистикалық бейнелеу шекарасында тербелістейді.
Сурет салу портреттен несімен ерекшеленеді?
Фотографияның өткені мен болашағы жоқ