Әдетте балқытумен біріктірілген тағы бір пеш - шыныны жұмсақтайтын шамаға дейін дайын бұйымды қыздырып, содан кейін шыныдағы кернеуді өтеуге (кристалданудың алдын алуға) тез суытуға арналған от жағу пеш болды. Мұндай құрылымда шыны балқыту пештері XVII ғасырдың соңына дейін сақталды, бірақ отынның жетіспеушілігі кейбір гуттарды, әсіресе Англияда, XVII ғасырда көмірге көшуге мәжбүр етті; ал көмірден ұшып бара жатқан күкірт диоксиді шыныны сары түске бояғандықтан, ағылшындар шыныны жабық құмыраларда балқыта бастады. Осылайша балқыту процесі қиындап, баяулап, шихтаны осыншама қатты емес етіп дайындауға тура келді, алайда XVIII ғасырдың соңында көмірмен от жағу басым болды.
Пеш осы құрылым түрінде қанша уақытқа дейін сақталды?
XVII ғасырдың соңына дейін