Иіс сезу мүшелері сүтқоректілерде басқа жер бетіндегі омыртқалы жануарларға қарағанда анағұрлым дамыған. Иіс сезу қабілеті сүтқоректілер кеңістікте бағдарлау үшін, азық іздеу үшін, түрлер арасындағы және түрлер арасындағы қарым-қатынас кезінде пайдаланады. Иіс сезу функциясының даму дәрежесі бойынша сүтқоректілерді екі топқа бөледі: иіс сезу ерекше өткір макросматтар (сүтқоректілердің көпшілігі) және иіс сезу орташа дамыған микросматтар (приматтар, кит тәрізділер, тырнақ тіректер). Екінші топқа адам жатады, оның мұрнында шамамен 5 млн иіс клеткасы бар, бірінші топқа ит жатады, оның 50 есе көп. Жалпы, иіс сезудің дамыған дәрежесі иіс сезу ақуыздары рецепторларының әртүрлі типтерін кодтайтын гендердің санымен байланысты: макросматтарда олар әдетте 1000-нан астам, көптеген приматтарда - 500-ге жуық, адамда - барлығы 387, әтешінде - 262. Иіс сезу қабілеті ең нашар дамыған кит тәрізділерде, олар иіс рецепторларының псевдогендерінің ең жоғары пайызын иеленеді. Иіс сезу жүйесінің негізгі қызметін иіс сезу жасушалары  иіс затының молекулаларының мембранасындағы ерекше рецепторлармен байланысуға жауап ретінде әрекет әлеуетін өндіретін биполярлы нейрондар құрайды.
Сүтқоректілер тамақ іздеу үшін қандай қабілет пайдаланады?
Иіс сезу қабілеті