Биг-бенд дәуірінде үлкен оркестрлердің басым модасы аяқталғаннан кейін, сахнадағы үлкен оркестрлердің музыкасын шағын джаз ансамбльдері қыспақтап бастағаннан кейін, свинг музыкасы естіле берді. Көптеген әйгілі свинг солистері концерт қойылымдарынан кейін болл-румда ойнағаннан кейін, өздері үшін 52-ші көшедегі шағын клубтарда өздігінен ұйымдастырылған джемдерде ойнағанды ұнататын. Бұл тек үлкен оркестрлерде сайдмен ретінде жұмыс істегендер ғана емес, мысалы, Бен Вебстер, Коулман Хоукинс, Лестер Янг, Рой Элдридж, Джонни Ходжес, Бак Клейтон және басқалар. Биг-бендтердің жетекшілері - Дюк Эллингтон, Каунт Бэйси, Бенни Гудмен, Джек Тигарден, Гарри Джеймс, Джин Круп, дирижерлер ғана емес, бастапқыда жеке орындаушылар болғандықтан, өздерінің үлкен ұжымынан бөлек, кіші құрамда ойнау мүмкіндігін іздеді. Бибоптың жаңашыл тәсілдерін қабылдамай, бұл музыканттар свинг үшін дәстүрлі манераны ұстанып, импровизациялық партияларды орындау кезінде сарқылмайтын қиялды көрсетті. Свингтің негізгі жұлдыздары үнемі комбо деп аталатын шағын құрамда өнер көрсетіп, жаздырады, олардың шеңберінде импровизация үшін кеңірек орын болды. 1930 жылдардың аяғындағы клубтық джаздың бұл бағытының стилі бибоптың көтерілуімен мейнстрим немесе басты ағым деп аталды. Осы дәуірдің ең үздік орындаушыларының кейбіреулерін 1950 жылдардың джем-жайында тыңдауға болады, онда аккорды импровизациясы свинг дәуіріне тән әуенді бояу әдісіне қарағанда басымдықты пайдаланған. 1970-1980 жылдардағы еркін стиль ретінде қайта пайда болғаннан кейін, мейнстрим өзінде кул-джаз, бибоп және хард-боп элементтерін сіңірді. Термин қазіргі заманғы негізгі немесе постбибоп қазіргі уақытта джаздың тарихи стильдерімен тығыз байланысы жоқ кез келген стиль үшін қолданылады.
Қазіргі кезде джаздың тарихи стильдерімен тығыз байланысы жоқ кез келген стиль үшін қандай термин қолданылады?
Термин қазіргі заманғы негізгі немесе постбибоп