Герман Аберттің пікірінше, Моцарттың мінез-құлқының бір ерекшелігі - адамдармен қарым-қатынаста өзінің байқалмастығы болды. Ол Моцарт танысқан адамдардың сипаттамаларының таңғажайып өткірлігі мен дәлдігіне байланысты болды. Алайда оның үкімдері моральдық пафостан айырылған, олар тек бақылаудың қуанышын және ең алдымен, осы адамда маңызды нәрсені ашуға ұмтылуды қамтиды. Ол өз пайдасын ойламады, өзінің жеке басына қызықпады. Оның өзін-өзі бағалау сезімі аристократиялық үйлерде де ешқашан жоғалмады.
Моцарттың аристократиялық үйлерден еш айырылғысы келмеген нәрсесі - өзін-өзі бағалау.
өзін-өзі бағалау