XVIXVII ғасырларда арбалардың біртіндеп жетілдірілуі, техникалық прогрестің басталуы жол құрылысын жетілдіру, жол желісін жақсарту қажеттілігіне әкелді. Шанақты экипаждар пайда болды, олар белбеулерге, содан кейін ағаш рессорларға, ал кейіннен болаттан жасалған. Олар үшін ірі тастардан жасалған, тегіс емес жабыны бар және су бұрудың жоқтығы бар жолдар ыңғайсыз болды. XVIII ғасырдың соңында Батыс Еуропада жол жабындысын кесілген пирамида пішіндес тастардан құралған пакельдер пайдаланыла бастады, олар бір-біріне тығыз орнатылып, конустың негізі топырақ пен құм негізге орнатылды. Дәстүрлі тәсілден айырмашылығы, бұл кезде тастар төмен қарай қойылды, ал пакетаж кезінде арбалардың өтуі негізді тығыздауды қамтамасыз етті. Францияда пакетажды П. Трезаге, Ұлыбританияда  Т. Телфорд. - Мен оны қалай білемін? Мұндай жабындар 1930 жылға дейін, автомобиль көлігі үшін жарамсыз екені анықталғанға дейін қолданылған.
Қаптамалық жабыны қандай пішінді болды?
кесілген пирамида