Гласс пен Уиллис 1912 жылы 26 желтоқсанда президентке 12 немесе одан да көп жеке басқарылатын өңірлік резервтік банктерді құруды көздейтін жоспар ұсынды, олар коммерциялық активтер мен алтынға айырбастау үшін валюта шығару арқылы орталық банктің басқа функцияларын орындай отырып, мүше банктердің резервтерінің бір бөлігін ұстайтын болады. Бұл ұсыныс президентке қатты ұнады, бірақ ол одан да көп нәрсені қосуды қалады - өңірлік резервтік банктердің жұмысын бақылау және үйлестіру үшін орталық комитет, ол бүкіл құрылымның кілті деп атаған нәрсе.Вильсонның кілті бұл Федералды резервтік жүйенің Басқарушылар кеңесі, Ол Олдрич жоспарындағы банкирлер басқаратын орталық банкке қарағанда мемлекеттік орган болуы керек еді. Жаңа жоспар ФРС Басқарушылар кеңесінің маңызды рөлін белгіледі, сонымен қатар, сол кездегі есептік мөлшерлемені өз бетінше белгілеуге рұқсат етілген федералды резервтік банктердің елеулі автономиясы орнатылды. Сондай-ақ, жеке банкирлердің облигациясы (борыштық міндеттемесі) болып табылатын ұсынылатын валютаның орнына, жаңа Федералды резервтік жүйе банкноты (билет) АҚШ қазынашылығының борыштық міндеттемесі болады. Сонымен қатар, Олдричтің жоспарынан айырмашылығы, банк туралы заң (chartered bank) негізінде құрылған жалпыұлттық банк жүйесіне мүшелік міндетті, опционалды емес еді. Вильсон өзгерткен Гласс-Уиллис жоспары кейіннен Федералды резерв туралы заңның негізіне айналды.
Мемлекеттік органды Федералды резервтік жүйені басқарушылар кеңесі қалай басқаша атайды?
Вильсонның кілті