Бунин кейбір орыс әдебиетшілеріне Францияға көшуге көмектесу үшін белгілі бір күш салды. Олардың қатарында Александр Куприн - жазушы болды, оның шығармашылық қалыптасуы Иван Алексеевичпен бірдей жылдары болды. Олардың қарым-қатынасы мүлдем бұлтсыз болған жоқ, Мұромцева жазғандай, мұнда бәрін түсіну үшін Достоевскийдің өзі қажет болды (281). 1920 жылы Парижге келген Куприн Бунин тұрған үйде, тіпті бір қабатта тұрып қалады ((282). Мүмкін, бұл көршілес Иван Алексеевичке кейде ауыр тиді, ол жұмыс күнін нақты жоспарлауға дағдыланған және Купринге келетін қонақтардың тұрақты сапарларын бақылауға мәжбүр болған. Дегенмен, Нобель сыйлығын алғаннан кейін, Бунин Александр Ивановичке 5000 франк әкелді. Куприннің қызы Ксения Александровнаның айтуынша, бұл ақша қаржы жағдайы қиын болған отбасыларына көп көмектесті ((283). Куприннің 1937 жылы КСРО-ға оралуы эмигрант ортасында үлкен резонанс туғызды. Бунин, кейбір әріптестерінен айырмашылығы, қарт науқасты айыптаудан бас тартты. Өзінің мемуарларында ол Куприн туралы барлық тіршілік иесіне (284) жылы мейірімділікпен тән суретші ретінде айтты.
Бунин Нобель сыйлығын алған кезде не істеді.
Александр Ивановичке 5000 франк әкелді