Антикалық трагедияға жүгінуге қауымдастық мүшелерін орта ғасырларда шіркеуде де, әлемдік музыкада да қалыптасқан және XVI ғасырда флоренциялықтардың пікірінше варварлық нысандарды қабылдаған полифонияны қабылдамау талпындырды: сол кездегі танымал мотеталар мен мадригалда дауыс саны 20-ға дейін жетуі мүмкін еді, бірақ әрқайсысы өз мәтінін әндегенде, мәтінді қабылдауды қиындату үшін үш дауыс жеткілікті болды. Музыкалық желілердің күрделі тіркесуіне батып кеткен сөзге қатысты варварлық полифонияға, бірлестік мүшелері грек монодиясына қарсы қойып, оны өздеріне сөздің нағыз мағынасында емес, мелодикалық айналымдар, темп пен ырғақ поэтикалық мәтінге толық бағынуға тиіс, оның эмоционалдық әсерін күшейтуі тиіс музыкалық декламация ретінде қарастырды.
Жазуды түсінуді қиындату үшін қанша дауыс жеткілікті болды?
үш дауыс