Эманацияны неоплатоникалық түсінуден неоплатоникалық сотериология туындайды. Эманация жоғары экстаздың кері векторын болжайтын төменгі қозғалыс (жоғары жарықтан шығу) ретінде түсінілетіндіктен, эманация парадигмасы (жаратылу парадигмасынан айырмашылығы) теодицея проблемасын шешеді. Жамандықтың болуы әлем жаратылысының кемелділігінің иерархиясынан, семантикалық эманация идеясынан туындайды. Бірлік туындысы ретінде эманацияның әрбір кейінгі деңгейі алдыңғысына қарағанда кемшілік дәрежесімен ерекшеленетіндіктен, жамандық - бұл заңды, табиғи кемшілік (төменгі, шын мәнінде қол жеткізе алмайтын,  шегінде) жақсылықтың толық болмауынан басқа ештеңе емес.
Жоғары экстаздың кері векторын білдіретін төменгі қозғалыс дегеніміз не?
Эманация