Пайдалылықты максимизациялау тұтынушының әртүрлі игіліктер мен олардың жиынтықтарының пайдалылығын салыстыру, өлшеу қабілетін білдіреді. 19 ғасырдың екінші жартысында У. С. А. Джевонс, К. Менгер, Л. Вальрас бір-біріне тәуелсіз және іс жүзінде бір мезгілде пайдалылықтың сандық (кардиналистік) теориясын ұсынды. Бұл теорияның негізі әртүрлі игіліктердің пайдалылығын өлшеу мүмкіндігі туралы болжам. Ф. Эджворт, В. Парето, И. - Сізге қандай тапсырма бердім? Фишер пайдалылықтың альтернативті реттік (ординалистік) теориясын ұсынды. Соңғысы сандық өлшеудің мүмкіндігін және қажеттілігін болжай алмайды, тек сапалық деңгейдегі артықшылықтармен салыстыру жеткілікті. ХХ ғасырдың 30-шы жылдары бұл теория Р. Аллен мен Дж. Хикс. Таңдау теориясы жалпыға танымал және кең таралған болды.
Пайдалылықтың реттік (ординалистік) теориясын кім ұсынды?
Ф. Эджворт, В. Парето, И. - Сізге қандай тапсырма бердім? Фишер