XX ғасырда автомобиль көлігінің пайда болуына байланысты жол шаруашылығындағы жағдай түбегейлі өзгерді. Автомобильдерді пайдалану жол жабынына жаңа талаптарды қойды. XIX ғасырда қала көшелерінде жаңа типті жамылғыны енгізуге тырыстылар - шаңсыз жамылғы, трамболанған асфальттен (табиғи әктас немесе құмтастан жасалған, битуммен сіңген, тас негізге тығыздалған, қазандықтарда қыздырылған) 1902-1914 жылдары Ниццадан Монте-Карлоға бара жатқан жолда швейцариялық дәрігер Э. Гуглильминетти тас көмірмен суару және құммен төсеу жүргізілді. Кейіннен жол жабыны байлаушы материалдарды қолданумен байланысты, олардың ең сәттісі - асфальтбетонның жаңа түрі болды.
1902-1914 жылдары Ниццадан Монте-Карлоға баратын жолда кім тас көмірмен суаруды және құммен төгуді жүргізді?
швейцариялық дәрігер Э. Гуглильминетти