Осыдан кейін ғасырлар бойы күшейтілген тәжірибелер кезеңінің басталуы болды. Бұл ретте, басты назар арнайы әктас пен саз кен орындарын игеруге, осы компоненттердің оңтайлы арақатынасына және жаңаларын қосуға аударылды. Тек 1844 жылдан кейін ғана шикізат қоспасының компоненттерінің дәл арақатынасынан басқа, әсіресе, әктас пен оксидтердің берік қосылысына жету үшін жоғары күйдіру температурасы (+1450 °С, 1700 K шамасында) қажет деген қорытындыға келді. Бұл үш оксид гидравликалық қасиеттерді әкпен пісіргеннен кейін анықтайды; оларды гидравликалық факторлар деп атайды.
Ақталғаннан кейін оксидтер нені анықтайды?
гидравликалық қасиеттерді