Аристотель кез келген қозғалыс нүктесі үшін негізгі параметр қозғалыс нүктесінен басталған қашықтық емес, соңғы нүктеге дейінгі қашықтықты қарастырды. Импетус теориясының арқасында зерттеуші ойдың назары жылжымалы дененің қозғалыс басталғаннан кейінгі қашықтығына ауысты: импетустың әсерінен құлаған дене оны басталған нүктеден алыстаған сайын көбірек жинақтады. Бұл жол импетус ұғымынан инерция ұғымына көшудің алғышарттары қалыптасты. Мұның бәрі біртіндеп Галилей динамикасының пайда болуына дайындалды.
Ненің арқасында зерттеуші ойдың назары қозғалыс басталғаннан бастап қозғалатын дененің қашықтығына біртіндеп ауысты?
Импетус теориясының арқасында