XX ғасырдың теориялық геологиясының негізі контракциялық гипотеза болды. Жер піскен алма сияқты суынады, онда тау жоталары тәрізді қыртыстар пайда болады. Бұл идеяларды тақталы құрылыстарды зерттеу негізінде құрылған геосинклинальдар теориясы дамытты. Бұл теорияны Джеймс Дана тұжырымдады, ол контракциялық гипотезаға изостазия қағидатын қосты. Бұл тұжырымдамаға сәйкес Жер граниттерден (континенттер) және базальттерден (океандар) тұрады. Жердің мұхиттардағы қысылуы континенттерге қысым көрсететін тангенциалдық күштерді тудырады. Соңғылары тау жоталарына көтеріліп, содан кейін бұзылады. Бұзылудан пайда болған материалдар ойыстарға түседі.
Геосинклинальдар теориясы не негізінде құрылған?
тақталы құрылыстарды