Джаз тек батыс музыкасының дәстүрлерін ғана емес, басқа да дәстүрлерді де үнемі сіңіріп отырды. Мысалы, әртүрлі суретшілер Үндістанның музыкалық элементтерімен жұмыс істеуге тырыса бастады. Бұл күш-жігердің мысалын флейташы Пол Хорнның Тадж-Махал (Taj Mahal) сарайындағы жазбаларынан немесе Орегон тобының шығармашылығында немесе Джон Маклафлин Шакти жобасында ұсынылған әлемдік музыка ағысынан естуге болады. Маклафлиннің музыкасында, бұрын негізінен джазға негізделген, Шактимен жұмыс істеу кезеңінде үнділік шығу тегінің жаңа аспаптары, мысалы, хатама немесе табла қолданыла бастады, күрделі ырғақтар естілді және үнді рагасының түрі кеңінен қолданылды. Чикагоның көркемдік ансамблі африкалық және джаз формаларының бірігуінің алғашқы ізашарлары болды. Кейін әлем саксофонист/композитор Джон Зорн мен оның Masada оркестрі шеңберінде де, одан тыс жерде де еврей музыка мәдениетін зерттеуін білді. Бұл жұмыстар басқа да джаз музыканттарының бүкіл топтарын, мысалы, африкалық музыкант Салиф Кеитамен жазған клавиатурашы Джон Медески, гитарашы Марк Рибо және бассышы Энтони Коулмен сияқтыларды рухландырды. Трубашы Дейв Даглас өз музыкасына балқандық мотивтерді шабытпен енгізеді, ал Азия-Америкалық Жаз Оркестрі (Asian-American Jazz Orchestra)  джаз және Азия музыкалық формаларының конвергенциясының жетекші жақтаушысы ретінде пайда болды.
Жаз және Азия музыкаларының бірігуінің жетекші жақтаушысы ретінде кім пайда болды?
Азия-Америкалық Жаз Оркестрі (Asian-American Jazz Orchestra) 