Ежелгі славяндар көбелектермен жан туралы, оның ішінде өлгендердің жандары туралы, өлімнің алдын ала хабаршылары туралы түсініктерді байланыстырды. Кейбір жағдайларда славяндарда бауыршақ түріндегі сиқыршының жаны бар деген сенім болған; ал оңтүстік славяндар түнгі бауыршақтарды сиқыршы деп атайтын. Болгариялықтар сиқыршылар малға сүт тартып алатын ірі түкті көбелектерді жайып қояды деп сенді. Әртүрлі халықтар арасында ең үлкен жаман атақ, бәлкім, өлі бас бражникке тиген шығар. Оның арқасындағы бас сүйегі тәрізді қараңғы суреттегі аңыздармен көптеген аңыздар байланысты, сондықтан бұл көбелек бақытсыздықтың, өлімнің, соғыс пен індеттің алдын ала хабаршысы болды. Мысалы, 1733 жылғы эпидемияны халық осы көбелектің пайда болуымен байланыстырды. Иль-де-Франс әлі күнге дейін осы көбелектің қанатының қабы көзге тисе, соқырлыққа және мүмкін тез өлімге әкеледі деп санайды.
Болгарияның аңызына сәйкес, қайсы бір көбелекті сиқыршылар малға салады екен?
ірі түкті көбелектерді