Линнейдің ғалым ретінде, сондай-ақ тыңдаушыларда табиғатты, әсіресе өсімдіктерді тануға қызығушылықты оятуды білетін керемет лектор ретінде даңқы Уппсалаға Швециядан және басқа елдерден көптеген жас натуралистерді тартты, Уппсала университетінің студенттері саны Линнейдің кезінде 500-ден 1500 адамға дейін үш есе өсті. Олардың көбісі Линнейдің басшылығымен диссертациялар қорғады, олардың тақырыптарын әдетте ол өзі берді (бұл жұмыстардың мәтінін де көп жағдайда Линнейдің өзі жазған немесе диктант жазған). 1749 жылдан бастап осы диссертациялар жинақтары Amoenitates Academicae (Академиялық бос уақыт) деген атпен басыла бастады. Линнейдің бірнеше оқушыларының арасында бірнеше ресейліктер де болды, олардың екеуі Александр Матвеевич Карамышев және Матвей Иванович Афонин тиісінше Necessitas Promovendae Historia Naturalis In Rossia (Ресейдегі табиғи тарихты дамыту қажеттілігі туралы, 1764) және Usus Historiae Naturalis In Vita Communi (Тұрмыстық тұрмыста табиғи тарихтың пайдасы туралы, 1766) диссертацияларын қорғады. Қарамышев (17441791) кейін химия және металлургиямен айналысты, маңызды мемлекеттік лауазымдарды атқарды, Петербург ғылым академиясының корреспондент мүшесі болып сайланды; Афонин (17391810) алғашқы орыс табиғи тарих профессоры болды, Мәскеу университетінде ол табиғи тарих және егіншілік курстарын, сондай-ақ көктемгі уақытта гербаризациямен Линней бойынша ботаникалық терминология курсын оқыды.
Кім орыс Linnaeus-тен сабақ алды?
Александр Матвеевич Карамышев және Матвей Иванович Афонин