Адамзат саяси және әлеуметтік прогресс жолында дамып келе жатыр деген идея Ағарту дәуірінде пайда болады (әрине, Вольтер мен Монтескьеде ол жоқ, ал кейінгі ағартушылар арасында танымал болды). Прогресстің жүйелі теориясын алғаш рет Аббат Сен-Пьер өзінің "Жалпы ақыл-ойының үздіксіз прогресі туралы ескертулер" (1737) кітабында ұсынды. XVIII ғасырдың екінші жартысындағы француздық тарих философиясы, ол Тюргоның (1750) Адам ақыл-ойының жүйелі прогрессі туралы пікірлерімен басталып, Адам ақыл-ойының прогресінің тарихи картинасының очерктерімен Кондорсе (1794) аяқталды, позитивизмнің идеялық алғы тарихына сәйкес келеді. Бұл ретте, ағартылған деспотизмнің жақтаушысы Тюрго тарихтың жалпы барысының көзі ретінде Құдайдың қарауына деген сенімін сақтайды, ал оның клирикалық емес шәкірті Кондорсенің еңбектерінде прогресстің таза табиғи заңы күшіне енді, ол автордың белгілі бір сақпен атап өткеніндей, табиғат заңы сияқты сенімді болып табылады.
" Адам ақыл-ойының тарихи прогресінің суреті туралы очерктер " кітабын кім жазды.
Кондорсе