Қазақстан мен Орта Азия, сондай-ақ, Башқұртстан халықтарында бұл термин бастапқыда қыста мал жайылатын (кышлау) жерден жазғы көшпелі жерге (жайлау) циклмен көшіп-қонып тұратын жылжымалы елді мекенді білдіреді. Тұрақты елді мекен ретінде ауылдың қалыптасуы XIX ғасыр мен XX ғасырдың басында халықтардың (қазақтар, қырғыздар, башқұрттар, түрікмендер) отырықшы өмір салтына көшуімен байланысты. Бұл халықтардағы ауыл - бұл шикізаттан немесе күйдірілген кірпіштен (көп жағдайда ағаштан) салынған үйлері, мал қоралары, астық, амбарлар, құдықтары, кейде бақшалары мен бақшалары бар кварталдық немесе хаотикалық құрылыс ауылды немесе ауылды білдіреді. Көбінесе ауылдар өзендер мен көлдерге, бұлақтар мен жер асты суларының көп орналасатын жерлерге жақын орналасқан. Шын мәнінде, Орта Азия типіндегі ауыл славян және фин-угор халықтарының ауылымен (немесе ауылымен) өте ұқсас. Ставрополь крайындағы ноғай және түрікмен халқы бар және Ресейдің Омск және Новосибирск облыстарындағы қазақ халқы бар бірқатар елді мекендер ауыл болып саналады.
Орта Азия ауданындағы тұрғын үйлер қандай тәртіпте орналасады?
кварталдық немесе хаотикалық құрылыс