Балтық тілдері Расмус Расканың (18141818) зерттеулерінен бастап Үнді-еуропеология орбитасына енгізілген, ол осы саладағы зерттеулер үшін олардың ерекше рөлін атап көрсетті. Содан кейін литва тілімен Франц Бопп пен Август Шлейхер (литва тілінің грамматикасының авторы) айналысты. 1837 жылы лингвист Цойс латыш, литва және прус тілдеріне естий (айстий) тілдері (aistisch) атауын антикалық географтар естийлерді (айстийлерді) (таралған гипотеза бойынша, балттарды) атап өткен құрметіне ұсынды, және бұл термин белгілі бір таралымы, оның ішінде Литвада да болды. Алайда, 1845 жылы Нессельман балтық тілдері (baltische Sprachen) терминін ұсынды, ал XIX ғасырдың екінші жартысында XX ғасырдың басына қарай терминологиялық айырмашылықтар (литва-славян тілдері, латыш-славян тілдері, латыш тілдері) әлі де байқалды. Балтық тілдері термині ең бейтарап ретінде жеңіп шықты.
Балтық тілдерінің Үнді-Еуропалықтарға әсері кімнің еңбектерінде ерекше көрініс тапқан?
Расмус Расканың