Прокофьевтің сыншылары төзбей қарапайым деп тапқан әуендерге әсіресе өкініш болды, ал жағдай керісінше болды. Прокофьевтің шығармаларында романтиктерге тән, композитордың антиромантикалық эстетикасында баналдылықты бейнелейтін реттіліктерді табу мүмкін емес. Прокофьевтің лирикалық мелодикасының хрестоматиялық үлгілері  Үшінші фортепианолық концерттің финалынан екінші тақырып (Cis-dur / cis-moll, 110-шы және одан әрі), Соғыс және әлем операсынан жаңа жылдық балдың вальсы (h-moll; Вальстың оркестрлік сюитасына енгізілген, op. 110), І бөлімнен қосымша партия Жетінші симфония (F-dur, 5-ші т. 4-ші т. бастап), Джульеттаның лирикалық сипаттамасына байланысты қысқа тақырыптар кешені (Ромео мен Джульетта балеті) және т.б. Прокофьев мелодикасында нағыз халық прототиптерін сирек пайдаланғаны және мелодиканы орыс стилистикасында ұсыну қажет болған жағдайда, қағидатты түрде орыс әуендерін өзі жазғаны ерекше. Мысалы, кинофильмге арналған музыкада қалалық романстың колоритін жасау үшін Поручик Киже Прокофьев Ресейдің ең танымал әнінің мәтінін алды Көк көгершіндер Стонет, бірақ бұл ретте жалпыға белгілі әуенді иемденген жоқ, бірақ өз  кем емес жарқын және есте қаларлық ойлап тапты. Александр Невскийдің кантатындағы барлық тақырыптар да бірегей, қандай да бір халықтық қарыз алуларға негізделмеген. Сонымен бірге, еврей тақырыптарына арналған увертюраларды жазғанда, op. 34, композитор Кларнетші С. А. Берлиденің Шығыс Еуропалық еврейлердің әуендерін пайдаланған. Бейлизонмен. Екінші (Кабарда) саптық квартеті үшін Прокофьев тақырыптарды Солтүстік Кавказ халықтарының музыкасынан алған.
Прокофьев өзінің әуенінде неден сирек пайдаланған?
нағыз халық прототиптерін