1960 жылдардың басында Дүниежүзілік мұхит түбінің рельеф картасы жасалды, ол мұхиттардың ортасында орталық-океандық жоталар орналасқандығын көрсетті, олар 1,52 км биіктікте тұнбамен жабылған абиссальдық жазықтардан жоғары көтеріледі. Бұл деректер Р. Балаға (ағыл.) орыс. және Г. Хессу (ағыл.) орыс. 1962-1963 жылдары спреддинг гипотезасын ұсынды. Бұл гипотезаға сәйкес мантияда жыл сайын 1 см жылдамдықпен конвекция болады. Конвекциялық жасушалардың көтеріліп жатқан бұтақтары орта-океандық жоталар астына мұхит түбін жаңартатын мантиялық материалды шығарады, ол жотаның осьтік бөлігінде әр 300400 жыл сайын жаңартылады. Континенттер мұхит қабығы бойынша жүзіп жүрмейді, бірақ литосфералық плиталарға пассивті түрде құлап, мантия бойынша қозғалады. Спрединг тұжырымдамасына сәйкес, мұхит бассейндері тұрақты емес, тұрақты емес, континенттер тұрақты.
Картадағы мұхиттардың ортасында не орналасқан?
орталық-океандық жоталар