Doğurganlık, anneliğin düşüşü kadar çocuğun da düşüşünü anlatır. Çocuk sahibi olmak gözden düşüyor. Araba, ev, yazlık sahibi olmak daha önemli. Hatta kedi ve köpek sahibi olmak bile çocuk sahibi olmaktan daha fazla tercih edilir hale geliyor. Kedi ve köpek muhabbetinin epeyce farklı biçimde tezahür etmesi de boşuna değil. Kedi ve köpek, kolayca kendisinden kurtulunacak bir varlık. "Hayvan kölen" veya "hayvan oyuncağın" olarak çoğunlukla bireyselliğine hizmet eder. Onların iradesi ve bireyselliği yok. Sahibin bireyselliğine rakip değil. Ondan bireyselliğini aşarak fazla fedakârlık istemez. Sevgi ilişkisi epeyce egoist. Oysa çocuk böyle mi? Sıkıntısı da büyük, sevinci de. Bireyselliğini aşarak başka bireysele katılmayı talep eder. Anne ve baba olma, insanın bireyselliklerinin üstüne çıkma pratiğidir.