Kadın dergisi Süs, üçüncü sayısında (30 haziran 1923) dönemin ünlülerine şu soruyu yöneltiyor; gençler eski usulde görücü usulüyle mi, yoksa ailelerinin izniyle tanışarak mı evlenmelidir?
Burayı karıştırmayın, "görüşücülük" bugün anladığımız anlamda flört değildi. Bakın o ünlü isimler nasıl yanıtlar verdi...
Yakup Kadri Karaosmanoğlu: Tabii görüşmeyle.. Fakat resmi sathi (üstünkörü, yüzeysel) değil, tam, uzun ve samini bir görüşmeyle...
Reşat Nuri Güntekin: Parklarda, mesirelerde, fazla tenha mahallelerde olmamak ve ahbaplığı ileri götürmemek şartıyla görüşcülüğe taraftarım...
Hüseyin Cahit Yalçın: Neticesi evlenmeye çıkacak olduktan sonra hepsi bir. Hangi tarikle (yol) evlenirsek evlenelim, emin olunuz ki ceryan-vakıa (olan şey, gerçek, olgu) değişmeyecektir.
Falih Rifki Atay: Zannederim ki bu suali sormak için tam on beş sene geciktiniz. Görücülük harem efsanelerine karıştı.
Fazıl Ahmet Aykaç: Hiçbir suretine taraftar değilim azizim.
Hamdullah Suphi Tanrıöver: Evleneceklerin kendi gözleri mütemmiz (bütünleyen) güzelliği, farkı, şekli diğer gözlerden daha iyi fark eder.
Mahmut Esat Bozkurt: Görücülükle de olsa görüşücülük le de olsa işin sonu mutlak hır gür olmayacak mı? Benden paso.
Hüseyin Rahmi Gürpınar: Görüşe görüşe olduğu halde tam on sene dayak yedim. Ya görücülükle olsaydı acaba şimdi ne yapardım ve kim bilir neredeydim.
Sükufe Nihal: Iptidai (ilkel) terbiyemiz kat'i bir vahdet (birlik) ve inzibat (sıkı düzen) altına alınmadıkça, ne görücülük ne de görüşücülükle!
Odatv.com