AB ülkeleri ABD’nin etkisinden kurtulmak için bazı adımlar atmaya çalışıyorlar.
Rusya’nın Baltık ülkeleri başta olmak üzere Avrupa’nın içlerine doğru gelişebilecek bir saldırı başlatmasından çekiniyorlar, bu tür bir girişimin olasılığı bile, AB ülkelerinde ciddi panik havası estirmeye yetti. ABD başkanlık seçimlerinde Trump’ın kazanma ihtimalinin yüksek olması, bununla birlikte, ABD NATO dan çekilebilir şeklindeki demeçleri ve Ukrayna-Rusya savaşı Avrupa’nın gözünü açmış durumda. AB ülkeleri, NATO’nun koruma şemsiyesi altında kendilerini ne kadar güvende hissediyorlar. İsveç, Hollanda ve Almanya Rusya’dan gelebilecek ciddi bir tehdit algısı içindeler ve bunu en üst perdeden deklere ediyorlar. Özellikle Almanya İsrail’deki gök kubbeye benzer bir savunma silahı geliştirme yönünde ciddi adımlar atmaya başladı. Son olarak Patrıot alımı noktasında Almanya 1,2 milyar dolar gibi büyük bir meblağ ile anlaşma imzaladılar.
Çin ile Almanya’nın ticari birlikteliği ABD’yi rahatsız etmiş durumda. Almanya yeni stratejik partnerler aramak zorunda, ekonomik ve diplomatik yönden sağlam destek alabileceği ve ticaretinin devam etmesini sağlayacak ülkelere ihtiyacı var. ABD’nin etki alanından kurtularak, kendi ayakları üzerinde durmak istiyorlar. Hali hazırda düzenli bir orduları da yok, buda onların en zayıf halkası. Oysa ABD, NATO şemsiyesi altında olmalarını ve koruma işini de NATO’nun üstlenmesinden yana. NATO demek, ABD demek olduğunun da bilincindeler.
Almanya ile Rusya arasında, Baltık denizi altından Rus gazının AB ülkelerine sevkiyat projesi 2011 yılında gündeme alınmış ve proje tamamlanmıştı. ‘’Kuzey akım 2 projesi’’ milyarlarca metreküp Rus gazını Almanya üzerinden AB ülkelerine gitmesini sağlayacaktı. ABD’nin karşı çıkmasına rağmen doğal gaz boru hattı açılmıştı. Proje aşamasında, Avrupa’nın Rusya’ya artan enerji bağımlılığı ve çevreye verebileceği potansiyel zarardan dolayı tartışma konusu olmuştu. Ukrayna-Rusya savaşının çıkması üzerine boru hattı askıya alındı ve gaz sevkiyatı durdu. Almanya sevkiyattan aldığı ücretten ve kendisi için elzem olan doğal gazdan oldu, çünkü ABD buna izin vermedi.
İklim krizi, karbon ayak izi ve sera gazı salınımı noktasında AB ülkeleri içinde en önde giden ve bu konuda ciddi mali yatırımlar yapan Almanya, doğal gaz hattının kesilmesi ile fosil yakıta U dönüşü yapmak zorunda kaldı ve tüm anlaşmaları askıya aldı. Kışın dondurucu soğuklarında ısınma problemi yaşayan Almanlar, tüm iklim anlaşmalarını yok saymak zorunda kaldılar, çünkü halk, soğuktan donuyordu.
Almanlar, gelişmekte olan AB ülkelerine maddi yardımla birlikte hamilik yapan bir yapı içinde. Bu yaklaşımı ve geleceklerini sorgulamaya başladılar. Almanya, çalışıyor, kazanıyor, üretiyor ama bedelsiz dağıtıyordu. Ukrayna’ya silah ve mühimmat yardımı yaparken kendisini üşümekten ten alıkoyamadı. Ukrayna savaşı gösterdi ki, savunma noktasında askeri güç gerekli, eksik parçada bu. Olmayan Alman ordusu, olası bir Rus saldırısına karşı Almanya’yı koruyabilir mi? NATO’da görev yapmış emekli Alman General Alfons Mais “Açık ve net söylüyorum; kesinlikle hayır” diye yanıtlıyordu.
Almanya, GSMH çok yüksek bir ülke. Bu yüzden, kendi ayakları üzerinde durabilmek için bazı açılımlara ihtiyaç duyacak ve çıkarları doğrultusunda anlaşmalar yapmaya devam edecekler. Gelecek Almanya için değişiyor.