Değerli Soner Yalçın’ın Şubat’ta açtığı “Sol-Sağ” tartışmasıyla ilgili bir şeyler söylemeden olmazdı. Fakat burada her düşüncemi açmaya kalksam hem yer yetmez, hem ortalık karışır. İyisi mi kısa kısa notlarla olgunun bazı farklı yönlerine dikkat çekeyim, azar azar rahatsızlık vereyim.
20 yıl kadar önce “Sol diye bir şey yoktur, az sağcılık vardır” demeye başlamıştım. 5-6 yıldır da “Solcular sağcılardan daha sağcı” diyorum.
Marx’dan devam edeyim. Geçenlerde Marx’ın ekonomik eleştirisiyle ilgili bir makale yazmıştım. Oradaki birkaç eksiği tamamlayım. Çünkü solculuğu başlatan Marx değil ama, işin püf noktası onda.
MARX NE DEDİYSE TERSİ ÇIKTI, SOLUN GERÇEKLİK ALGISI SIFIRLANDI
Marx ve Marksistler ekonomik krizlerin kapitalizmin sonunu getireceğini iddia ettiler, kapitalizm ekonomik krizlerden her seferinde daha da güçlenerek çıktı. Çünkü kriz kapitalizmin gıdasıdır.
Marksistler krizin fazla üretimden kaynaklandığını iddia ettiler. Oysa az üretim de pekala kriz nedeni olabiliyor. Krizin asıl nedeni plansız ekonomi ve kapitalist rekabettir. Ki bunlar da kapitalizmin olmazsa olmazı, besinidir.
Sosyalist sistemler çöktü ama kapitalizm en ihtişamlı dönemiyle ayakta. Sosyalist devletler planlı ekonomiyle bazen, bazı yönlerden halklarına daha üstün olanaklar sundu. Ama çöküşü önleyemedi bu. Şimdiki birkaç “sosyalist” ülke ise en azgın artı değer sömürüsünü gerçekleştiriyor.
Sahi, işçinin ortadan kalktığı durumlarda, otomasyonda, robotik üretimde kapitalist sistem ortadan kalkıyor mu? Yazılım teknolojileri, paranın para getirmesi, toprak rantı vb…
ARA SINIFLAR ve ULUSAL FARKLILIKLAR ORTADAN KALKACAKTI?
Hani kapitalizmin gelişmesiyle ara sınıflar tamamen ortadan kalkacaktı, işçi ve patron sınıfından başka sınıf kalmayacaktı ve devrim böylece kolaylaşacaktı? Beyaz yakalar, rantiyeler, çalışmadan para kazananlar neden bu kadar arttı? İşin tuhafı tüm dünyada, özellikle bizde “sol” uzun bir dönemdir işçi sınıfına değil, orta sınıflara dayanıyor.
Uluslar, ulusal devletler silinecekti? Daha da arttı? Uluslararası ayrımcılık da aynı kaldı…
Sosyalizm öncelikle kapitalist yönden en gelişmiş ülkelerde ortaya çıkacaktı… Hani? Çeperdeki ülkelerde ortaya çıktı ve her birinde ulusal kaygılarla, milli tepkilerle ortaya çıktı.
Hiçbir dedikleri doğru çıkmayan, ama çıplak bir kral gibi burunları giderek daha da havaya kalkan sol teorisyenler sayesinde solun gerçeklikle bağı tümüyle koptu. Bir kez buna alışıldıktan sonra artık ne dense yiyecek çevreler çoktan yaratılmıştı.
SOSYALİST ÜLKELERE DEĞİL BATIYA KAÇAN MARKSİSTLER
Belki 40 yıldır sorduğum ve cevap alamadığım soru: Bizdeki ve dünyadaki solcular, devrimciler, komünistler ülkelerinde dara düştüklerinde neden kapitalist ülkelere sığınıyorlar? 80 sonrası sosyalist ülkeye kaçan tek bir solcu tanıyorum, o da akıl hastasıydı… Şaka değil, gerçek.
Nereye kaçarlarsa kaçsınlar, önemli olan canlarını kurtarmaları, diyebilirsiniz. Kazın ayağı öyle değil. Bu olgu tek başına sol gerçeklik algısının feleğini şaşırtan bir gerçek. Bu durum kanıksanınca gerisi de geldi… Sol demek emperyalizme karşı olmak, ciddi biçimde kapitalizme karşı olmak demek değildi artık. Solculuk demek o tarihten beri “demokrasi” demekti, “özgürlük” demekti, Batının desteklediği etnik haklara sahip çıkmak, cinsel yönelim özgürlüğünü savunmak demekti…
Batının desteklediği İslami hareketleri özgürlükçü bulmak, Batının karşı olduğu İslami hareketleri ise laiklik karşıtlığıyla suçlamak demekti.
“ÖZGÜRLÜKÇÜ” AMA BİR NUMARA YASAKÇI SOL
Şu 2019 salgını patlak verdiğinde tüm özgürlükçü sol yasakçılık yarışına girdi. Bir numara devletçi kesildi. İnsanlara zorla bir şeyler yapılmalı veya onlara kesinlikle bir şeyler yaptırılmamalıydı. Hatta yasakçı devletleri yeteri kadar yasak koymadığı için şiddetle eleştirdiler.
Neden? Çünkü onlar “bilime” güveniyordu, devletlerde bilim yolundaydı. “Her şeyin sınıfsal olduğu”, “bilimin de sınıfsal olduğu ve çıkarlara hizmet ettiği” Marksist savı çoktan unutulmuştu.
Sınıflar üstü ve parasal ilişkilerin ötesindeki kutsal tıp bilimi ne öngörüyorsa onu asker gibi uygulamak her dünya yurttaşının asli göreviydi. Bunu bağıran global medya halkların yararı için çalışıyordu. Peki tartışalım… Hayır, buna da hakaretle yanıt veriyorlar. Medyadaki, sosyal medyadaki belli başlı yasakları destekliyorlar.
SOL ADINA HER ŞEYİ SÖYLEMEK SERBEST, YALNIZCA “TÜRK” DİYEMEZSİN
Sömürgeci Batının Hint-Avrupa tarih ve dil tezi tüm devasa saçmalığına karşın dünyada kabul görülmeye devam eder, solcuların da kahir ekseriyeti bunu savunur. Hatta komünistler bile Sovyetlerde bu teze karşı çıkarılan Nostratik kuramı savunmaz.
Ama siz ne zamanki Atatürk’ün Güneş-Dil kuramından söz etseniz uydurukçulukla suçlanırsınız. Dünya dillerindeki gerçek Türkçe kökleri gösterdiğinizde ırkçılıkla suçlanırsınız.
Dil, tarih, tıp, sağlık, sanat, edebiyat … Her konu Marksist kurama göre de bir bütünün parçalarıdır. İşte tam da dilde, tarihte, sağlıkta, tıpta, sanatta “solculardan” ayrı düşmemizin nedeni budur. Sol sağdan daha sağcı hale gelmiştir.
Neredeyse hiçbir somut konuda sol duruş sergilemeden, söylemin altını doldurmadan klişelerin laf olarak tekrarından ibaret bir sol siyaset kanıksanmış. Bütün beden ve kafa sağcı, sadece konuşan ağız solcu.
BENİM ANLADIĞIM SOL
Sol kavramı illa savunulacaksa eğer, bu iyi bir şeyse, sol adına savunduğum ana değerler şunlar: Halk ve ülke yararını her şeyin üstünde tutmak. Kamusal ahlak, kamusal planlama. Olumsuz değil olumlu emeği baş tacı etmek… Tamamen şirazeden çıkmış “sol algıyı” gerçeklik zeminine oturtmak… Bilim… Ama egemen bilim değil, gerçek bilimsel yöntemle toplumlar yararına yapılacak aykırı bilimsel çalışmalar…
Tüm olumsuz tabloya rağmen dünyada hâlâ bir olumlu sol damar var. Bizde var. En güçlü Latin Amerika’da var.
Odatv.com