Paylaş
Maçın ilk dakikasından, hatta turun ilk dakikasından itibaren gözle görülen bir senaryo vardı. Finale adını yazdıran, sahada daha iyi işler yapan değil, daha az hata yapan olacaktı. Öyle de oldu. Ankaragücü’nün topla çıkma sevdası Tolga Ciğerci’nin ayağının kaymasıyla birleşince Dolmabahçe’ye baharı Muci getirdi. İki takım da 6 oyuncuyla ön alan baskısı yaparak başladı. İki teknik adamın sahaya diziliş ve oyuncu tercihlerine de bakınca, oyunun sıkışması kaçınılmazdı: Baskı altında çıkmaya çalışan ama çözüm üretilemeyen hücumlar, uzun vurarak ön tarafta etkin olma çabaları. Tatsız tuzsuz, temposuz ve pozisyonsuz bir 90 dakika izledik.
A.GÜCÜ AÇIK ALANLARI iYi KULLANDI
İlk yarı Beşiktaş sağ kanadı, ikinci yarı Ankaragücü sol kanadı kullanarak etkili olmaya çalıştı. Emre Belözoğlu’nun öğrencilerinin, Al Musrati-Gedson değişikliğinin ardından açık alanı daha iyi kullanıp devre arasının ardından Chatzigiovanis üzerinden girdiği pozisyonların daha net olduğunu söylemek mümkün.
Maçın kaderini belirleyen ise belki de Ghezzal’in sakatlığı oldu. Oxlade-Chamberlain’in girmesiyle merkeze kayan Muci, neden kaleye yakın oynaması gerektiğini bir kez daha gösterdi. Rashica-Ghezzal-Mucili bir ön hatta Semih-Muleka’nın yanına ilave oyuncu sokamayınca, oyun gitgide daha verimsiz bir hücum performansına dönüştü siyah beyazlılar için. Burada, sezon başından beri süregelen fiziksel güç eksikliğinin de payı büyük.
ANA HEDEFE BiR MAÇ KALDI
Gelen gol hem taraftarı canlandırdı hem takımın son bölümde ihtiyacı olan enerjiyi verdi. Umutlu başlayan, stresli devam eden turun son bölümü gidişattan ve beklenenden daha kolay geçti Serdar Topraktepe’nin öğrencileri için. Bir sezon boyunca oturmayan oyunun mayıs ayında oturmasını beklemek zaten hayalcilik. Ana hedefe kalan 90 (120) dakika, bu hayal kırıklığı dolu sezonun yüksek perdede bitmesi için önemli fırsat.
Paylaş