Son manevrasını “Oy kaybettiği için normalleşme istiyor” diye açıklayanlar var. Bunca yıl sonra bunu iddia edebilmek için Erdoğan’ı hiç tanımamış olmak gerekir. 22 yıldır “Şahsım Devleti”ni kurmak için çalışan bir siyasetçiden söz ediyoruz. Demokrasi tramvayına daha önce hiç binmeyen Erdoğan, yine binmedi. Ama belli ki birileri bindiğine kanmak istiyor. Erdoğan, ilerlediği siyasal İslamcı yolun önünde tek engel olarak kalan anayasayı değiştirmek, hatta yeniden yapmak, laikliği ortadan kaldırmak ve dört yılın sonunda bir kez daha cumhurbaşkanı olmak istiyor.
Bunu yaparken de toplumsal direnişi dizginlemek için kurduğu yeni oyunda muhalefete rol verme stratejisini uyguluyor. CHP ise bu rolü, “Müzakere de ederiz, mücadele de” diyerek benimsemiş görünüyor.
Merak ediyorum.
Tarikatlar ile cemaatlerin devlet içinde giderek güçlenen konumunu…
Diyanet’in ÇEDES aracılığıyla eğitimde yarattığı ağır dinselleştirmeyi…
Bilim insanlarının zararlı olduğu uyarılarına karşın 4-6 yaş arasındaki çocuklara verilen Kuran kursunu da müzakere ettiler mi?
Şimdi haklı olarak diyeceksiniz ki sen de amma yaptın, o zaman karşısındaki de “Ayet okuyarak oy isteyen, belediye başkanları Kuran’a el basarak göreve başlayan, seçimde zikirmatik dağıtan parti olarak mı soruyorsunuz bunları” demez mi?
Laiklik feda edilince siyasal İslamla helalleşme de oluyor, yumuşama da!