Buraya kadar...
İsrail'in katliamlarını unutarak...
Dünya finans sistemi ile İsrail sömürgeciliği arasındaki bağları umursamayarak...
Kendi küçük dünyalarımıza kapanarak geldik...
Ya bundan sonra? Gazze'den sonra da... Böyle gider mi?
***
Görmesini bilen gözler için Gazze,dünyanın bütün cilasını söküyor...
Biraz cesaret ve biraz ayıklık yeter! Avuntular avutmuyor... Rüyalar, kâbuslara dönüşecekpek yakında; anlayan anlıyor...
Uyduruktan "hak" ideolojileri artık kimseyi kandırmıyor; öyle ya, kavgasını verdiğiniz "haklar" hangi derin haksızlıkları örtmek için kullanılıyor?..
Mesela, beş para etmez bir hayat için orta sınıflara kadar yayılan "sağlıklıyaşam" hırsının gülünçlüğü nasıl da göze batıyor, değil mi?
Dünyanın hegemonik düzenine kör kalmak sersemler için bile zor şimdi... Gelişmiş demokrasilerin "liberaleğlence"den ibaret olduğunuhâlâ anlamak istemeyenlerin zavallı hâllerinide görüyoruz işte!
***
Sosyal medyanın lay lay lomplatformları da çok öğretici bugünlerde...
"Refah'ta katliam var" yazısı koy...
Görev tamam!
Sonra eskisi gibi devam edebilirsin!
Gelsin Paris gezileri; gelsin aksırıncaya tıksırıncaya kadar yemek yeme öyküleri...
Şizofrenik gelmiyor mu, itiraf edin!
Biliyorum, hayat devam ediyor, diyeceksiniz.
Peki içimizdeki ses niye "Artık böyledevam edemeyiz" diye fısıldayıp duruyor? Gazze'ye bakıp içimiz yanıyorsa,bir yandan da dünyanın cilasınakanmak için daha nereye kadarçırpınabiliriz?
***
Şunları da not edeyim... Bir... Netanyahu bir ruh hastası katil olarak eninde sonunda günah keçisi ilanedilip dünya kamuoyunun önüne atılırsa, buna kanacak mıyız?
Devletler kendilerini aldatabilir; "uyanmış"kitleler buna kanmayacaktır. İki... İsrail, yavaş yavaş bu vahşetikanıksamamızı; yaptığı soykırımısindirmemizi istiyor...
Ağır bir soru geliyor şimdi: Böyle bir şey mümkün mü? Nasıl mümkün olabilir?
Eskiden olduğu gibi, bu da gelir geçer mi?
Neden?
***
NOT DEFTERİ
"Yani neden çalışıyoruz ki? Sadece daha fazla şey satın almak için mi? Yediğimiz dondurmaları ve giydiğimiz spor ayakkabıları hak ettiğimize bizi inandıran ne?" Bu sözler üzerine Margaret elindeki kahve bardağını sehpaya koydu ve işe gitmeyi bıraktığımızda olacaklardan korktuğumuz için hepimizin sabahları işe gittiğini söyledi. (DOUGLAS COUPLAND / X Kuşağı)
Yasal Uyarı: Yayınlanan köşe yazısı/haberin tüm hakları Turkuvaz Medya Grubu’na aittir. Kaynak gösterilse veya habere aktif link verilse dahi köşe yazısı/haberin tamamı ya da bir bölümü kesinlikle kullanılamaz. Ayrıntılar için lütfen tıklayın.