Umut Sakarya.
1991 Eskişehir doğumlu.
2002 yılında (Umut on bir yaşında iken) kendine yeni bir yol çizmek isteyen annesi, abisini ve onu Danimarka’ya getirip Odense’ye yerleşiyor.
Yoğun dil eğitimi ardından aşçılığa merak salıyor ve Kopenhag’da gittiği aşçılık okulunu en yüksek notla bitiriyor. Aşçılık yarışmalarına katılıyor. Hem Danimarka, hem de Avrupa’da dereceler alıyor. Bu esnada birçok restoranda mesleğin sırlarına iyice vakıf olmak için gönüllü çalışıyor. Farklı ülkelerin farklı mutfaklarını öğreniyor ve yeni insanlar tanıyor. Yetmiyor, aşçılık üstüne bir de ekonomi eğitimi alıyor.
20 yaşında ilk restoranını açıyor.
2015 yılında Danimarka Masterchef şampiyonu oluyor.
Ben kendisini Danimarka Masterchef şampiyonu olduğunu bilmeden Instagram üzerine takibe almıştım. Yaptığı yemekleri, ekrandaki enerjisini ve neşesini severek izliyordum. Hatta bir iki yemeğini kendi hesabımda da paylaştım. Bazı şefler önüne hangi malzemeyi koyarsanız koyun size harika yemekler çıkarırlar. Doğuştan aşçılardır. Yemeği dönüştürdüklerini ve yedirdiklerinin ne olduğunu çok iyi bilirler. Umut’tan da bu enerjiyi alıyordum. Birkaç kez eşime “Bak bu adam çok farklı, doğuştan şef, umarım bir gün yaptığı yemekleri yerim.” dediğimi hatırlıyorum.
Geçtiğimiz hafta içinde ilk kez Kopenhag’a gittim. Sağ olsun, Umut Instagram üzerinden bana mesaj göndermiş. “Danimarka da mısınız?” diye… Çok sevindim. Ertesi güne randevulaşıp Kopenhag Güzel Sanatlar Müzesi’nde birer kahve içmek için buluştuk.
Bizden önce müzeye gelmiş ve bilgisayarını açmış çalışıyordu.
“Dur sana şöyle yakından bir bakayım.” dedim.
Güldü.
Karşımda bir dahi var. Üstelik kendisinin farkında olan çalışkan bir dahi. Bu ikisi, farkındalık ile bir arada oldu mu önünüzde kimse duramaz.
Zaten uzaktan sevdiğim Umut’u sohbet ettikçe daha çok sevdim. Göründüğünden, anlattıklarından, hayata sığdırdıklarından, paylaştıklarından daha fazla biri var kaşımda. Bunu kendisiyle konuştuğunuz ilk üç-beş dakika içerisinde anlıyorsunuz.
Ona influencer, fenomen, Masterchef şampiyonu diyebilirsiniz ancak bu tanımlar Umut’un bütünü için sadece birer cüz olabilir. Çünkü Umut kesinlikle ona biçilen etiketlerden çok daha fazlası.
Bir röportajında;
“Danimarka’da yaşamak bilgisayar oyununu en kolay modunda oynamak gibi bir şey. Buranın ekonomisi istikrarlı, dalgalanmıyor sürekli. İnsana insan gibi davranıyorlar Danimarka’da. Büyük bir zihniyet farkı var Türkiye ile kıyaslayınca. Ben İstanbul ve Eskişehir’de bir şeyler yapmak istiyorum, ama Türkiye’nin ekonomik istikrarsızlığı ve kısa gün karı için adamı dolandırmaya çalışmaları beni korkutuyor. Türkiye’de insanlar sürekli gelecek kaygısı ile yaşıyor, bu sahtekarlıklar da o yüzden.” demiş.
Bu sözleri yanlış anlaşılmasın yalnız. Onunla Türkiye’nin gastronomi alanında çok büyük cevher olduğundan, her yiyeceğe ulaşılabilirliğinden, yanlış politikalardan, millet olarak pazarlama eksikliğimizden ve uzun vadeli plan yapamayışımızdan gayet de milliyetçi duygular ve hayıflanmalar ile dem vurduk. Altı milyon nüfuslu Danimarka’nın dünya arenasındaki gastronomik başarısının arkasında yatan nedenleri konuştuk, kıyasladık.
Anlamışsınızdır. Umut Sakarya herhangi biri değil. Dünyanın en iyi restoranı olarak gösterilen Noma’nın yenilenen ön-tadım menülerine çağırılan ve fikirleri alınan bir şef aynı zamanda.
Yani dahi bir yemek duayeni...
Kahvelerimizi içtik. Birlikte Güzel Sanatlar Müzesi’ni gezdik. Gezerken Umut’un renkli kişiliği ve esprileri ile çok eğlendik. Fikir alışverişi yaptık, sohbetimize devam ettik. Sonra bizi geleneksel bir Danimarka lokantasına götürdü Umut. Yerel lezzetleri Danimarkalıların meşhur çavdar ekmekleri eşliğinde yedik. Yemek kültürü ve gelecek projelerimiz üzerine konuştuk.
Hans Christian Andersen’in (Andersen’den Masallar) masalları arkasına saklanmış, bu masallar üzerine inşa edilmiş bir Danimarka buldum karşımda. Umut sağ olsun bu masalsı kapıyı biraz olsun araladı bize.
Hans Christian Andersen’in benim için önemli olduğunu, bir önceki gün mezarını ziyaret ettiğimi, ondan helallik istediğimi, çünkü vaktin geldiğini, yeni yazacağım romanda yarattığı masal kahramanlarını kılıçtan geçireceğimi söyledim ona.
"Hans Christian Andersen’in Odense’si, sanki şırınga ile yaşam enerjisi alınmış bir şehir gibi gelmişti bana ilk yıllarda." demiş bir röportajında Umut. Ve muhtemelen Hans Christian Andersen bu eksik olan enerjiyi, neşeyi kendi yarattığı masallar ile geri vermeye çalışmış yaşadığı şehirlere.
Danimarka’nın Andersen’in yarattığı masalların duası olduğu idrakı ile döndüm Kopenhag’dan.
Ve kendi yazacağım romandan korktum ilk kez!
Lakin romanım basılınca Umut’un bize bir kutlama masası hazırlayacağını hayal ettim.
Ve onun yaptığı yemekleri ilk kez yiyeceğimi düşünerek sevindim hemen sonra.
Odatv.com