Paylaş
Zenginlik ve pahalılığın başkentinin, Euroleague’de üç yıllık mazisi olan, kendisi küçük hissedilir etkisi büyük ‘ülkecik’ takımı Monaco seriyi 2-2 getirirken Fenerbahçe’nin beş yıllık Dörtlü Final hasretini sonlanamadı. Euroleague’in bireysel anlamda en iyi kısa rotasyonuna sahip konuk ekip gene, iyice sorumluluk almayı kafaya koymuş Mike James, Diallo ve Okobo’yla ürettiği ‘bireysel’ çözümlerle oyuna tutundu.
KISIR VE GERGiN iLK YARI
Erken bitirme telaşımızdan yararlanarak futbol maçı gibi gol sıkıntısı yaşanan kısır ve gergin ilk yarıda Motiejunas ve Hall’u pota altımıza yerleştirerek içerde uzun kalmaya çalışıp bizi uyutma amaçlarına ulaştılar. Marko Guduric ve Scottie Wilbekin’in sıcak elleriyle ve Calathes’in akıl dolu asistleriyle kısır döngüye pansuman yaptık ama öne geçemedik.
SADECE ATARAK OLMUYOR
Saras Jasikevicius’un endişelendiği ‘kendi kendimizle olan telaşlı mücadelemizin’ bir türlü kıramadığımız maçın üçüncü çeyreğinde, enerji yoğunluğuyla beslenen kararlılıkla ve fakat ‘bir bizden bir onlardan’ skor akışıyla kopmadan sürdü. Rakibe geri adım attıramadan kafa kafaya girdik son 5 dakikaya. Kıran kırana geçen gerilimli maç sonunda daha diri ve sert kalan taraf olamadan, sıcak ellerine gereken savunmayı yapamadan göz göre göre Berlin yolumuza takoz koymalarına engel olamadık.
Şimdi enseyi karartmadan Ataşehir havasını Monaco’ya taşıyıp tribünlere sarı duvar örerek ‘Mayısta başkadır Fenerbahçe’ filmimizi mutlu sonla bitirmeye odaklanalım.
Paylaş