Mahant Amar Bharti Ji, 1973'te Hindistan'da, 23 yaşındayken, Hindu tanrısı Şiva'ya bağlılık ve dünya barışı için kefaret olarak sağ elini havaya kaldırdı. Hintli rahip o günden sonra kolunu bir daha asla indirmedi.
Bharati, 1970 yılında Yeni Delhi'de eşini ve üç çocuğunu geride bırakarak hayatını bir Hindu tanrısı olan Şiva'ya adamaya başladı.
Bundan üç yıl sonra, bağlılığının bir sembolü olarak ve "savaşlara karşı gelmek ve dünya barışını desteklemek için" sağ kolunu havaya kaldırdı.
Dünya barışını yeniden tesis etme misyonu nedeniyle kolu hissini yitirene ve kasları eriyene kadar iki yıl boyunca dayanılmaz acılar çekti.
Bharati, Hintli sadhusların bir tür kefaret olarak aşırı öz disiplinle aydınlanma ya da özgürleşmeyi tanımlamak için kullanılan bir terim olan Moksha'ya olan inançları nedeniyle tüm bu süre boyunca kolunu dik tuttu.
Yaşlı adam uyurken bile bu durumu sürdürdü. Yeminine olan bağlılığı dikkat çekiciydi Ancak, Bharati, manevi hizmetlerine devam ederken, mütevazi bir yaşam sürmeyi tercih etti ve genellikle insanlardan yardım alarak geçindi. Temel ihtiyaçlarını topluluğun desteğine dayanarak karşıladı. Bharati'nin hikayesi, manevi hedeflere yönelik aşırı bağlılık ve özveri örneği olarak sıkça anlatılmaya başladı.
Geniş çapta ilgi ve hayranlık toplayan bu eylemle Bharati "Eli havada adam" olarak tarihe geçti, Hindistan'da ve dünya çapında birçok insana ilham verdi.
"DÜNYA BARIŞINI İSTİYORUM"
Bharati "Çok şey istemiyorum. Neden aramızda bu kadar nefret ve düşmanlık var? Ben sadece Hintlilerin ve tüm dünyanın birbiriyle barış içinde yaşamasını istiyorum" diye konuştu.
Elini uzun süredir havada tuttuğu için Bharati artık kolunu bükemiyor.
Ancak Bharti hayatının sonuna kadar kolunu havada tutmayı planlıyor ve bunun sonunda dünya barışına yol açacağını umuyor.