Başrollerini Serenay Sarıkaya, Metin Akdülger, Hakan Kurtaş ve Boran Kuzum’un paylaştığı dizinin epeyce geniş oyuncu kadrosunda Ahmet Rıfat Şungar, Meriç Aral, Esra Ruşan, Efe Tunçer, Kamil Güler, Cem Güler, Zeynep Tuğçe Bayat, Gülcan Arslan, Bilgi Aydoğmuş, Nil Sude Albayrak, Sümeyra Koç, Laçin Ceylan, Ege Aydan, Selçuk Borak ve Perihan Savaş yer alıyor. Şarkıcı Edis ise hikayenin çeşitli dönemeçlerinde meşhur şarkısı Martılar ile karşımıza çıkıyor.
Kimler Geldi Kimler Geçti adından da anlaşılacağı gibi ne gelenin, ne de gidenin bitmediği, bitemediği; gidenin geldiği, gelenin gittiği tüm bunlar olurken hiçbir şeyin doğru düzgün gitmediği bir modern zaman ilişki tasviri.
AZ ÇALIŞMA, BOL DEDİKODU, BOL ALKOL
Bir yapımın künyesinde Serenay Sarıkaya ismini görüyorsak zaten konuyu bilmeden canlandırdığı karakterin şöyle şırak diye hikayenin ortasına oturduğunu daha izlemeden biliyor gibiyiz. Keza bu yapımda da öyle… Leyla Taylan (Serenay Sarıkaya) dayısının hukuk bürosunda çalışan başarılı bir avukat ve bu ofiste Friends familyasına benzer bir arkadaş grubuyla (Ahmet Rıfat Şungar, Meriç Aral, Esra Ruşan ve Efe Tunçer) neredeyse gece gündüz ayrılmaz bir hayat sürüyorlar. Sabah sporuyla başlayan günleri azıcık çalışma, çokça dedikodu ve bol alkollü partilerle son buluyor. Bu sırada aşkların biri gidiyor biri geliyor. Yapım Leyla’ya sanki ilişkiler üzerinden kas yaptırmayı şiar edinmiş gibi onu önce 7 yıllık sevgilisi Ömer’den (Metin Akdülger) ayırıyor. Ardından başarılı bir şef olan F(Ş)eyyaz (Boran Kuzum) ile tanışıyorlar. Son olarak da boşanma davasına baktığı müvekkili Tuba Tepelioğlu’nun (Bade İşçil) kocası “narsist” etiketli Cem Murathan (Hakan Kurtaş) ile yolları kesişiyor. Kısaca dizinin dinamiği “oynar gönül yayları” üzerine kurulmuş kimi zaman eğlenceli, kimi zaman karışık… Hepsiyle çok insani ama o kadar... Varsa bu konuda batık bir geminiz, kayıp bir ilişkiniz öyle tatlı tatlı çerez gibi gelebilir.
İLİŞKİLER VE Z KUŞAĞI
Kimler Geldi Kimler Geçti, hem hikayesi hem de anlatım biçimi itibariyle bolca kullandığı ghosting, love bombing, flash backing, benching gibi kavramlarla Z kuşağının beklentilerini karşılamaya daha yatkın bir izlenim çiziyor. Fazlasıyla merkezine koyduğu “ilişki” kafasından sıyrılabildiği anlarda ve yarattığı “familyanın” birbiriyle her daim sesli ve görüntülü iletişim halinde olan, hafif sarkastik gündelik yaşantısında pek keyifli… Dizinin ilk yarıyı devirmesiyle ortada ilişkilerden başka konuşacak bir şey kalmıyor ve karakterler bu noktada biraz patinaj çekiyor. Çünkü aynı gerçek hayatta ve “günümüz ilişkilerinde” olduğu gibi dizide de çoğu karakter - belki de bilinçli olarak - yeterince derinleş(e)miyor.
Mesela Leyla’nın en yakın kız arkadaşlarının isimlerini bile neredeyse pek duyamıyoruz. Oysa Meriç Aral da, Esra Ruşan da gerçek hayatta arkadaş olmayı isteyebileceğimiz kadar içten bir oyunculuk çıkarmış. Üstelik ekran süreleri de azımsanamayacak kadar fazla… Sürekli gaf yapan Sarp’ın da diğer arkadaşları gibi Leyla’nın hikayesine hizmet eden yönleri (gafları) dışında anlatacak pek bir şeyi yok. Ki Altın Koza ödüllü Ahmet Rıfat Şungar gibi bir oyuncudan çok daha unutulmaz bir performans çıkardı gibi geliyor. Neyse ki Leyla ile Ömer arasındaki kimya ikinci yarının büyük bir kısmını besliyor. Serenay Sarıkaya büyülü bir oyuncu…
Genelde canlandırdığı karakter tipolojisinin doğallığını ve suniliğini aynı bünyede harmanlayabiliyor. Bir elbise gibi başkasında sakil durabilecek bir mimik veya jest onda kendine özgü bir biricikliğe dönüşüyor ve bu noktada eleştiri hak etmiyor. Ömer ise diğerlerine nazaran üzerinde daha çok sondaj yapılmış bir karakter. Özellikle Balım sayesinde hakkında bir şeyler öğrenebiliyoruz ve bu Leyla’nın hayatına hizmet ettiği kadar hikayenin de ana aksını belirliyor. Akdülger bu rolün hakkını hiçbir soru işaretine mahal bırakmayacak kadar net bir çizgide, izleyeni Ömer’in gerçekliğine gayet ikna ederek sonuna kadar vermiş. Hakan Kurtiş’in canlandırdığı Cem Murathan ise gizemli olmak uğruna yüzeyde bir yerlerde kalmış, pek kana karışamıyor. Oysa ki Cem’den de ne batıklar çıkardı, içinden bir tuğla çekilse kimbilir nerelere dağılırdı. Kurtiş, üstünü başını yırtıp bir anda denyolaşabilecek veya papyonu takıp salon adamı gibi salınabilecek geniş bir auraya sahip. Belli ki bu karaktere de tüple dalmayı 2. sezona saklamışlar.
RAYZLİNG DEDİ KIYAMET KOPTU
Gelelim Şeyyaz kod adlı Feyyaz’a… Boran Kuzum bu rolle dizinin özellikle başlangıcında bir rüzgar estirdi ama aylar sonraya yer bulunabilen bir restoranın başarılı şefi Feyyaz, Almanya’nın dünyaca ünlü şaraplık üzümü Riesling’i “Rayzling” şeklinde telaffuz edince yarattığı karizma bir anda yerle bir oldu. Şarja şarz demek gibi… Kişisel olmasından çok kolektif bir hata olmuş, bu düzeyde bir işte herkesin gözünden kaçmış olması üzücü.
Kısaca Kimler Geldi Kimler Geçti çok renkli bir dünyadan seslenen, dinamik ruhuyla izleyiciyi sürükleyen, oyuncu kadrosunun “mutlu kimyasını” taşıyan bir yapım. Gerçekle kıyaslanmadığında ve çok büyük bir beklentiyle ekran karşısına oturulmadığında akıp gidiyor. 2. sezona çok da uzak olmayan bir yerden selam çakıyor.