Öğretim yılının sonuna yaklaşıyoruz. İçinde bulunduğumuz öğretim yılının başından beri çocuklar haftada iki gün öğleden sonra da okula gidiyor. Bu konu ile ilgili KTÖS ciddi, bilimsel bir çalışma yaptı. Üzerinde durulması gereken ciddi veriler elde etti.
Aslında uygulayıcı durumundaki Milli Eğitim Bakanlığı da benzer bir çalışma yapmak durumundadır. Uygulamanın verimli olup olmadığını ölçmek adına bakanlık da, KTÖS gibi bir çalışma yapmalıdır. Yaptıysa da sonuçlarını kamuoyu ile paylaşmalıdır. Aksi taktirde bu çalışmanın verimli olup olmadığını öğrenemez.
KTÖS’ün konu ile ilgili raporunu okudum. Çok önemli bilgiler var. Mutlaka Eğitim Bakanlığı’nın da bu raporu incelemesi gerekiyor. Rapordaki en dikkat çekici nokta şu; Ankete katılan öğretmenlerin %90’ı, haftada iki gün süren tam gün eğitim uygulamasının hem verimli hem de sürdürülebilir olmadığını söylüyor.
Çocuklar açısında dikkat edilmesi gereken konulardan biri de güvenlik meselesidir. Raporda bu konu ile ilgili şöyle deniliyor: “Azımsanamayacak oranda bir kesim taşımacılıkla ilgili sorun yaşadığını ifade etmiş olup, bu durum özellikle okul servislerinin zamanlaması ve organizasyonu ile ilgili problemleri işaret etmektedir. Servislerin geç veya erken gelmesi, çocukların yemek yeme gibi temel ihtiyaçları için yeterli zaman bulamamalarına yol açmaktadır. Bunun yanı sıra, ailelerin çocuklarını okuldan alıp eve götürme konusunda yaşadıkları zorluklar, bazı çocukların sokakta veya okul içerisinde saklanarak ara süreyi geçirmelerine neden olmaktadır. Bu durum, çocukların güvenliği ve genel refahı açısından endişe vericidir. Taşımacılık hizmetlerinin iyileştirilmesi, okul saatlerinin ve servis saatlerinin daha iyi koordine edilmesi, veli ve okul işbirliğinin güçlendirilmesi gibi sistemsel iyileştirmeler gerekmektedir.”
Öyle anlaşılıyor ki taşımacılıkta yaşanan bu sorun çözülmezse okullarda ciddi bir güvenlik sorunu yaşanabilir.
Raporda bir başka dikkat çekici nokta da öğretim yılı başındaki katılım oranı ile son günlerdeki katılım oranı arasında ciddi farklılıklar olduğudur. Ortaya çıkan verimsizlik dolayısı ile ailelerin ilgisi öğretim yılının sonuna doğru azalmıştır.
Bu anket verilerine göre iki günlük tam gün eğitim döneminde öğrencilerin yarıdan fazlasının okulda beslenme sorunu yaşadığı gözlemlenmiştir.
Ankete göre öğretmenler bu tam gün eğitim uygulamasının verimli ve sürdürülebilir olması için okulların fiziksel altyapısının geliştirilmesi gerektiğini söylüyor. Fiziksel altyapı yanında öğrencilerin öğle yemeği yemesi ve etkinlik odalarının olması konusu öğretmenlerin öncelikli konuları arasında…
Peki, ankette çıkan eksiklikler giderilebilir mi? Elbette ki giderilir. Öncelikle kalabalık ilkokullardan kurtulmak lazım… Kıbrıs gibi küçük bir yerde 500-600 kişilik okullar çok fazla… Herkesin ayni anda yemek yiyeceği yemekhaneler de tasarlamak, düşünmek de çok mantıklı değil. Okul bin kişi ise bin kişilik yemekhane mi lazım? Bu durum günlük programla ilgilidir. Farklı sınıfları farklı saatlerde yemek yedirmek gerekiyor. Bütün dünya bu şekilde yapıyor. Bazı ülkelerde yemekler sınıfta yeniliyor ve sınıf yine öğrenciler tarafından temizleniyor.
Sorunları sıralamakla bitmez. Önemli olan tam gün eğitim gibi önemli bir projenin eğitimin paydaşları ile birlikte düşünülmesi ve verimli olabilmesi için birlikte çalışılması gerekmektedir. Şimdi önemli olan içinde bulunduğumuz ve sonuna geldiğimiz öğretim yılında yaşanan sorunlardan ders çıkarmaktır.
Ders çıkarırsak ilerleriz, çıkarmazsak yerimizde sayarız.