İsrail'in, Gazze Şeridi'nin güneyindeki Refah'a saldırılarından kaçarak Han Yunus'a sığınan Filistinliler, yıkılmış ve yakılmış Birleşmiş Milletler (BM) Yakın Doğu'daki Filistinli Mültecilere Yardım ve Bayındırlık Ajansı (UNRWA) okullarına yerleşmek zorunda kalıyor.
İsrail'in 7 Mayıs'ta Refah'a karadan girmesi ve Refah Sınır Kapısı'nın Filistin tarafını ele geçirmesiyle birlikte Filistinliler bir kez daha göç yoluna düştü.
UNRWA'nın 20 Mayıs tarihli açıklamasına göre, saldırıların üzerinden iki hafta geçtikten sonra Refah'tan göç edenlerin sayısı 810 bini geçti. Bu kişilerin çoğu, İsrail ordusunun havadan ve karadan saldırıları nedeniyle altyapısı büyük tahribata uğrayan Han Yunus kentine göç etti.
Han Yunus'a gelen Filistinliler, İsrail'in geride bıraktığı yıkılmış, yanmış ve temel insani ihtiyaçların olmadığı okullarda yaşamak zorunda kaldı.
Okullarda en azından dört duvar var
Rehabilitasyon uzmanı Fida Azzam, Beyt Hanun, Muasker, Refah ve son olarak Han Yunus'ta biten bir göç sürecinden geçti. 2 kızı ve 1 oğlu olan, eşi omuriliğinden yaralı Azzam, yaşamak için UNRWA okullarını tercih etti.
Sokaklar dolu ve tehlikeli olduğu için UNRWA okullarına sığındıklarını kaydeden Azzam, "Bulabildiğimiz tek yer burası. Burada en azından dört duvar var. Çadırlarda yaşamaktansa bu yıkık ve yanmış duvarlar arasında yaşamayı tercih ettik. Burayı onaracağız ve çocuklar için daha güvenilir bir yer haline getireceğiz." ifadesini kullandı.
Çocukları için bu okula yerleşmeyi seçtiklerini, bir yerden bir yere de çocuklar için göç ettiklerini dile getiren Azzam, okulun durumunun trajik olduğunu ancak ellerinden geldiğince daha iyi bir hayat için burayı iyileştirmeye çalıştırdıklarını söyledi.
Çocuklar savaşta doğdu, savaşta büyüdü
Okulun görüntüsü korkunç olduğu gibi çocuklar için de tehlike arz ettiğini belirten Azzam, "Düşmelerinden, yaralanmalarından korkuyoruz. Zaten derdimiz başımızdan aşmış bir de başlarına bir şey gelmesinden korkuyoruz." dedi.
Çocukların çoğunun yetim, yaralı olduğunu kaydeden Azzam, şöyle devam etti:
"Bazı çocuklar savaşta doğdu, bazıları savaşta büyüdü. 5 yaşındaki bir çocuk, içinde bulunduğumuz durum nedeniyle 10 yaşında gibi. Yakın zamanda bu soruna bir çözüm bulunmasını istiyoruz. Zulüm gören bu çocuklar için bu halin son bulmasını istiyoruz."
Okulda çürümüş cesetler vardı
Gençlerin okulu temizlemeye çalıştığını belirten Azzam, "İlk geldiğimizde burada çürümüş cesetler vardı. Sınıflarda kan vardı. Çocuklar için buraları temizledik. Gördüğünüz gibi yaşıyoruz işte. İçinde bulunduğumuz durum utanç verici ve trajik." diye konuştu.
Uzun süredir tuzlu su içiyorlar
Okulda su sıkıntısı çektiklerini anlatan Azzam, birkaç kez Nasır Kompleksine gidip su aldıklarını, sonrasında güvenlik gerekçesiyle oraya girişlerinin yasaklandığını, bazen de birinin gelip su bulunan yer hakkında bilgi verdiğini ve bidonları alıp oraya gittiklerini aktardı.
"Uzun süredir tuzlu su içiyoruz. Kızım sıtmaya yakalandı. Diğer kızım da kirlilik sebebiyle hastalandı. Büyük kızımın böbrek sorunu da var ve tatlı su içmesi gerekiyor." diyen Azzam, bu nedenle uzak yerlere gidip su getirdiğini, bazen de tankerlerle filtrelenmiş, tatlı su geldiğini kaydetti.
"Un" bulabilmek için göç ettiler
Han Yunus'taki okula gelenlerden Filistinli Şeyma Talal Nasir de 7 kişilik ailesiyle defalarca göç etti.
Kuzeyden güneye göç etme sebeplerini anlatan Nasir, İsrail ordusunun bombardımanından kaçarak oradan oraya 7 kere yer değiştirdiklerini, kuzeyde "un" olmadığı için güneye gitmek zorunda kaldıklarını söyledi.
Okulda su, elektrik ve hatta yiyecek yok
Refah Sınır Kapısı'nın kapatılması üzerine Han Yunus'a geldiklerini ve burasının çok büyük yıkıma uğradığını gördüklerini kaydeden Nasir, "Yakılmış ve yıkılmış bu okula geldik. Ne suyu var ne elektriği, hatta yiyecek ve içecek bile yok. Ben de bacağımdan yaralıyım ama buna rağmen su doldurmak için uzaklara gidiyorum." dedi.
Gidecek yerleri olmayınca okula yerleştiler
Okula sığınan çocuklardan Gazel Imad el-Kefarna (12), Beyt Hanun, Cibaliya, Han Yunus, Refah ve sonra tekrar Han Yunus'a uzanan göç sürecinden geçti.
Kefarna, nereye gideceklerini bilmedikleri için yaşamaya elverişli olmayan bu okula yerleştiklerini söyledi.