'Hakaret ne? Doğru üslup ne?'
Gazetemiz okurlarından Mehmet Ali Yıldırım / Batman 'Hakaret ne? Doğru üslup ne?' başlıklı yazısını bizimle paylaştı.
Kişiye hakaret, kötülüğü ifade eden kelime ve kavramlarda değil; kişiye kötülük olarak isnad edilen mesnetsiz benzetme ve tanımlamalarda olur. Yoksa pekala tanımlamalar layığına olan en uygun kelimelerle ifade edilmesi gerekir. Kötü iyi, iyi kötü kelimelerle ifade edilmez. Bu her şeyden önce kelimelere hakaret.. kavramların yozlaştırılması demektir. Bittabi kâfiri, müşriği, ahlaksızı, şerefsizi, hırsızı, haydutu, teröristi, rüşvetçiyi faizciyi, zinakarı, kavvadı, orospuyu, ibneyi, katili, şarlatanı, sahtekârı, hokkabazı, yalancıyı, haini, madrabazı vs.’sini uyduruk kelime retoriği/şiir düzmekle tanımlamak edebiyat değil, edebiyat adına yapılan en büyük edebsizliktir. Zira kötülüğün mahiyet yükleminin hafifletilmesi en kestirme iblisi yol olarak kelimelerin tahrif edilmesiyle başlamaktadır. Dolayısıyla artistin zinasına; “duygusal aşk”, siyasetçinin hırsızlığına/soygununa; yolsuzluk denmez. Liderin putperestliğine; ataya saygı denmez. vs vs..
Aksi halde kavvadın biri deyyusluğu senaryo diye yazıp dizi filmini çeker.. Tiyatrosunu, programını, defilesini, törenini vs’sini yapar.. bilahare yurdum insanına da kültür sanat diye seyrettirir!!! Elbetteki bu seküler/laik/demokrat kâfirler için bir ‘sanat’ olabilir! Fakat elhamdülillah biz müslümanız. Ölçümüz/ düsturumuz meşruiyetini materyalist sapkınlıktan değil, ancak Kur’an’dan alabilir. İş burada mahza gözetilmesi gereken tek şeyin; kişinin konumuna-unvanına bakılmaksızın kendisine yapılan kötü isnadın %100 doğru olmasınadır. Vedahi buraya dikkat buyurun lütfen; İsnadın doğruluğu aynı zamanda üslubun doğruluğu demektir! Yani siz kafanıza göre ben iyi bir üslup takınayım diyemezsiniz. Üslübunuzu siz değil, konuştuğunuz konunun mahiyet ve illetini tanımlayan kelime ve kavramlar belirler. Ses tonunuz, fiziki davranış, eylem ve harekteleriniz ancak kişinin tercih hürriyetinin sınırlarıyla orantılı olarak ortaya çıkar. Bunun için bilgide donanım, derin bir feraset ve stratejik bir basiret sahibi olmakla konumlanmanız gerekir ki pasif bir yansımanın mukkader avanaklığı sizi kendi davanızda şüphe, gaflet ve dalalete düşürmemiş olsun. Değil mi ki onun için “taşıma suyla değirmen dönmez denmiştir.” Öyle ki bir ömür su taşımanın hamallığıyla övünürsünüzde; taşın neden dönmediği gerçeğini hiçbir zaman anlayamazsınız. Sözün özü orospuluğun tanımını; sevgili/arkadaş/partner/flört şu bu vs diye tanımlamak bir üslup değil, bilakis şerefsizliktir. Orospuluğun tanımı orospuluktur/fahişeliktir/zinadır. Bu noktada kimin ne dediğinin, nasıl bir tepkiyle karşılaştığınızın hiçbir önemi yoktur. Önemli olan muhakeme yetinizi hiçbir şekilde kaybetmemenizdir. Zira karşınızdaki insanın size en galiz küfürlerle saldırması muhtemeldir. Bu onun terbiyesizliğini ortaya çıkarmanızdan dolayı olur. Ki bu mahza sizin de aynı şekilde mukabele de bulunmanız demek olmamalıdır. Daha ziyade bu zaten onun batıl zihniyetini teşhir ve mücessem formuyla ispat eden bir davranış olarak başka söze lüzum duymaksızın selam der geçmeniz demektir. Aksi halde doğru olmayan her kötü isnat; cehalet, hakaret, hadsizlik, ahmaklık, usulsüzlük ve üslupsuzluk demek olacaktır.