Evet, ışık kaynağına doğru dönme eğilimini başka bitkilerde de gözlemleyebiliriz fakat ayçiçeklerinde durum biraz daha farklı ve bariz.
Bakalım kasları bile olmayan ayçiçekleri tüm gün bakışlarını güneşten ayırmamayı nasıl başarıyor?
Ayçiçekleri, güneşe dönme hareketini gençken daha fazla yapıyor.
Şafak vaktinde özellikle genç ayçiçekleri doğuya döner ve güneşin doğuşuna hazırlanır. Gün içinde sürekli güneşi takip ederek batıya doğru dönerler. Gün bittiğinde ise tekrar doğuya dönüp sabahına güneşi selamlamayı beklerler. Bu hareketin bir ismi de var: “heliotproizm”.
Yaşlı ayçiçekleri ise “Uğraştırman beni guzum, ben burada oturayım, siz gidip gelin.” dermişçesine güneşi pek takip etmez, genellikle doğuya dönük bir şekilde bekler. Bunun sebebini açıkladığımız içeriğimizi de meraklısı için aşağıya bırakıyoruz:
Asıl konumuza geri dönelim, ayçiçekleri bu güneşi takip etme ve dönme hareketini nasıl yapıyor?
Ayçiçeklerinin kasları olmamasına rağmen gün boyu fıldır fıldır dönüyor. Bu gizli numaranın püf noktası ise köklerinde yatıyor. Genç ayçiçeklerinin sapları, geceleri nispeten fazla büyüyor ancak bu büyüme yalnızca batı yönünde oluyor. Yani başının doğuya doğru bükülmesi daha kolay hâle geliyor.
Aynı durum, gün içinde farklı taraftan yaşanıyor. Gövdelerinin doğu tarafı büyüyor ve güneşin de etkisiyle batıya doğru bir sallanma hareketi ortaya çıkıyor. Böylece sürekli aktif bir büyüme gerçekleştirerek gün boyu güneşi takip edebiliyorlar.
İlginizi çekebilecek diğer içeriklerimiz: