İşte Akdamar Kilisesi ve Adası’nın “tecavüz adası” haline getirilmesinin acı ve hüzün dolu hikayesi
İbrahim Güray Aytekin, Akdamar Kilisesi ve Adası’nın “tecavüz adası” haline getirilmesinin acı ve hüzün dolu ibretlik hikayesini köşesine taşıdı. O günleri yaşayan isimlerin tanıklıklarına da yer veren Aytekin, oncevatan.com.tr’deki yazısında özetle şunları kaydetti:
İbrahim Güray Aytekin, Akdamar Kilisesi ve Adası’nın “tecavüz adası” haline getirilmesinin acı ve hüzün dolu ibretlik hikayesini köşesine taşıdı. O günleri yaşayan isimlerin tanıklıklarına da yer veren Aytekin, oncevatan.com.tr’deki yazısında özetle şunları kaydetti:
“(…) 1880'den 1915'e kadar 35 şehrimizi yakan Ermeni çetelerinin son yaktıkları şehir Van. Kente giren Ermeni Taşnak ve Hınçak çeteleri yerel Ermeni halktan da destek alarak karşılarına çıkan diğer insanları kurşuna dizmişti. Can derdine düşen silahsız köylüler, Van Gölü’ne doğru kaçmaya başlamıştı. İşte o anda Van ile Akdamar adası arasında taşımacılık yapan vapurlar imdatlarına yetişmişti.
Çaresiz kalan halk, Ermeni zenginlere ait bu vapurlara doluşmuştu. Asıl katliam da burada yaşanmıştı. Vapur, gölün tam ortasına gelince Ermeniler, Türk erkeklerinin tamamını vahşice katledip cesetlerini suya atmıştı. Kadınlar ise Akdamar’a götürülmüş, ömürlerinin sonuna kadar Ermenilerin tecavüzüne uğramıştı.
İşte bu sebeple Akdamar Adasının adı tarihe "tecavüz adası" olarak geçti.
Ermeni komitelerinin en yoğun faaliyette olduğu Van Vilayeti’nde komiteler 1914 yılından itibaren organize olmaya çalışmışlardı. Van Ermenileri Rusların Türklere karşı taarruzda bulunduğu sıralarda, 15 Nisan 1915 tarihinde isyan etmiş, isyan kısa sürede büyümüş ve Türkler çok zor durumda kalmışlardı.
ÖNE ÇIKAN VİDEO
15 Nisan 1915 günü Van’da başlayan Ermeni isyanını, o günleri yaşayan Emekli Tümgeneral Ahmet Hulki Saral şöyle anlatmıştır:
“Van, Ermenilerin ilk önce ele geçirmek istedikleri bir şehir idi. Bir noktada şansları da kendilerine yardımcı idi. 33. Piyade Tümeni Erzurum’a savaş dolayısıyla gönderilmişti. Van şehrinde bu surette jandarma kuvveti hariç başka askeri kuvvet kalmamıştı. Böylece Ermenilerin şehri işgalleri nispeten daha kolay bir hale gelmişti. Fakat her ihtimale karşı Rus ordularının Türk topraklarına girmeleri ve baharın gelmesini beklemişlerdi. Bu suretle Ruslar ile müşterek hareket edilerek daha başarılı olacaklarına inanmışlardı.
“Uzun senelerden beri silahlanan, tüfek, tabanca ve el bombaları gibi türlü silahlarla donanmış olan Ermeni çeteleri Van’da toplanmışlardı. Köyler de aynı şekilde silahlandırılmış, harekete hazır hale getirilmişlerdi. Ermenileri Aram isminde biri idare ediyordu. Türklerin savunmasını ise Vali Cevdet Bey idare ediyordu...”
Eski Türk Tarih Kurumu Başkanı ve Kayseri Milletvekilli Yusuf Halaçoğlu, bir konferansta yaptığı konuşmada 'Van, 1915 yılında Ermeni ve Rus saldırısı sonucu düştü. 50 Türk kadını Akdamar Kilisesi’ne götürülürken iffetlerini korumak için kendilerini göle attı, yaşamlarına son verdiler. Biz onlar için maalesef bir iffet anıtı dikemedik” demiştir.”