Cannes’da sinema şöleni sönük geçiyor
Emrah KOLUKISA
Cannes’ın dünyaca ünlü sahil şeridi Corisette’de sabah çok erken saatlerde kimileri spor için koşuyor, kimleri sinemaya yetişmek için. Sabah 07’den itibaren canlanmaya başlayan kentte ilk gösterimler 08.30’da başlıyor ve önceden biletinizi almadıysanız bu ilk gösterime bile yer bulmanız imkansız gibi. Bu saatte basın emekçileri için mesai çoktan başlamış durumda; eleştirmenler ve yazarlar salonlarda film izlerken, fotoğrafçılar ve kameramanlar kendilerine ayrılan bölümlerin önünde yere oturmuş halde beklemeye başlıyorlar. Neyse ki kahve ve bilumum içecekler bedava!
ŞAİRDEN SAVAŞÇIYA: LIMONOV
Bu yıl politik ağırlığı azımsanmayacak bir seçki var Cannes’da ve dünya meseleleriyle farklı açılardan ilgilanan pek çok yapımın arasında “Limonov. The Ballad” öne çıkanlardan biri. Başrolünde Ben Whishaw’un yer aldığı film şair Eduard Limonov’un gerçek yaşam öyküsünden hareketle çekilmiş hayli etkileyeci bir iş. Emmanuel Carrere’nin romanından Pawel Pawlikowski, Ben Hopkins (Türk sinemasına aşina bir isim) ve Kirill Serebrennikov’un senaryosunu yazdığı film pek çoklarının fazla tanımadığı bu ilginç karakteri yakından tanımak için iyi bir fırsat.
Epik bir anlatımla 60’lı yıllardan Limonov’un öldüğü 2000’lere kadar olan bir dönemi (ileri geri zaman sıçramalarıyla) ele alan ve bir yandan şairin yaşamındaki evreleri bir yandan da dünyanın (özellikle de SSCB/Rusya’nın) geçirdiği değişimleri anlatısına dahil eden “Limonov. The Ballad” Rus sinemacı Serebrennikov’un sinemasına aşina olanların muhtemelen seveceği bir film. Görüntü yönetimi, kurgu ve müzik açısından ciddi anlamda çok sağlam işçiliği olan filmde Ben Whishaw da doğrusu kariyerinin unutulmaz performanslarından birini sunuyor; Rus aksanlı İngilizcesine rağmen (gerçi abartılı, yani karikatürize bir aksan değil). Tüm filmi büyük ölçüde tek başına taşıyan ve işçi, şair, savaşçı, muhalif, uşak, yıldız vs., çok çeşitli kimliğe/kişiliğe bürünerek Limonov’a hayat veren Wishaw buradan bir ödülle dönerse çok şaşırmam doğrusu (diğer filmleri henüz izlemeden konuşuyorum elbette).
Ben Whishaw’un katılmadığı (başka bir yerde olması gerekiyormuş, ne yazık ki) basın toplantısında kendisi de Limonov gibi ‘sürgünde’ bir sanatçı olan Kirill Serebrennikov bir şairken savaşçıya evrilen Limonov’un hikayesini anlatırken bazı şeyleri filme dahil etmediğini ve Carrere’in kitabını esas almayı tercih ettiğini söyledi ve ekledi: “Elbette Limonov’un Balkan savaşı sırasındaki son derece rahatsız edici eylemleri olduğunun farkındayım. (Sırpların yanında savaştığı görüntüleri kastediyor) Ama filmi Ukrayna savaşı başlamadan önce çekmeyi başladık ve savaş balşladıktan sonra bitirdik. Belki savaştan sonra çekimlere başlasaydık Limonov’un Balkan savaşı sırasında yaptıklarını filme koyardım. Her şeyi de koymam imkansız, sonuçta bu bir film, TV dizisi değil.” Filmin Rusya’da izlenip izlenemeyeceği sorusuna ise filmin yapımcılarından Ilya Stewart yanıt Verdi ve “İmkansız tabii. İlk sahneden itibaren bunun öyle bir film olmadığı çok belli. Yine de bir umut olduğunu düşünmek istiyoruz.”