Sekrety zarządzania pokoleniem Z
Jestem milenialsem, który zarządza pokoleniem Z. Oto różnice w kierowaniu najmłodszym pokoleniem pracowników.
- Hannah Tooker, starsza wiceprezes w agencji marketingowej, jest menedżerką od sześciu lat
- W jej mniemaniu zarządzanie pracownikami z pokolenia Z różni się od zarządzania jej kolegami z pokolenia milenialsów
- Pokolenie Z jest bardziej skłonne do mówienia tego, czego chce i utrzymywania lepszej równowagi między życiem zawodowym a prywatnym
- Więcej informacji o biznesie znajdziesz na stronie Businessinsider.com.pl
Artykuł jest oparty na rozmowie z Hannah Tooker, 32-letnią starszą wiceprezes ds. zaangażowania klientów w LaneTerralever, agencji marketingowej z siedzibą w Phoenix. Został on zredagowany pod kątem długości i przejrzystości.
Jest wiele rzeczy, które uwielbiam w zarządzaniu pokoleniem Z. Są kreatywni i nieustraszeni.
Pracuję w agencji marketingowej oferującej szeroki zakres usług. Kieruję tu kilkoma zespołami, głównie odpowiedzialnymi za treści, doświadczenia użytkowników i zapewnienie jakości.
Jestem kierownikiem od sześciu lat i zarządzam siedmioma osobami. Lubię pomagać ludziom w rozwoju i odkrywaniu kolejnych kroków w karierze. To moja ulubiona część pracy.
Praca z pokoleniem Z różni się od zarządzania millenialsami
Zarządzam pracownikami z pokolenia Z od około trzech lat. To nowe pokolenie podchodzi do pracy w inny i interesujący sposób w porównaniu do millenialsów.
Niektórzy narzekają, że ciężko się z nimi pracuje, ale posiadanie wysokich oczekiwań i dążenie do równowagi między życiem zawodowym a prywatnym oraz egzekwowanie od pracodawcy, by dbał o swoich ludzi, nie jest niczym złym.
Kiedy ludzie skupiają się na trudnych aspektach pracy z pokoleniem Z, pomijają wszystkie pozytywne aspekty. Jeśli poproszę członka zespołu z pokolenia Z o zrobienie czegoś, o czym nie wie, odejdzie, obejrzy film na YouTube i rozwiąże go.
Lubię uczyć członków mojego zespołu Gen Z, ale także uczyć się od nich. Oto, czego mnie nauczyli:
1. Komunikacja może przybierać różne formy
Zanim zaczęłam zarządzać pokoleniem Z, do komunikacji z kolegami używałam głównie tradycyjnych kanałów, takich jak poczta elektroniczna.
Moi współpracownicy z pokolenia Z nie lubili korzystać z tych kanałów i woleli wysyłać mi wiadomości w mediach społecznościowych. Wynika to częściowo z charakteru naszej pracy — często korzystamy z mediów społecznościowych. Zetki lubią komunikować się na platformach, z których czerpią inspirację.
Wymieniają się ze mną bezpośrednimi wiadomościami na TikToku i Instagramie na temat pomysłów, które ich zdaniem mogą zainteresować klientów.
Uzyskanie właściwej równowagi między pracą a kontaktami towarzyskimi podczas komunikacji w mediach społecznościowych było trudne. Uznałam, że jeśli ma to działać, dostosuję się. Być może był to sposób pracy, do którego nie byłam przyzwyczajona, ale z czasem przywykłam i obecnie sprawdza się dobrze.
2. Lepiej poprosić o wyjaśnienie
Pokolenie Z nie wstydzi się prosić o wyjaśnienia. Doceniam to.
Kiedy przekazałam jednemu z członków mojego zespołu z pokolenia Z informację zwrotną, powiedział: "Doceniam, ale czy mogłabyś mi pokazać, co miałaś na myśli lub usiąść ze mną i przeanalizować to ze mną?". Dzięki temu wiem, że potrzebują więcej pomocy w zrozumieniu czegoś.
Często sprawdzam wykonaną pracę, wprowadzając do tworzonych treści zmiany. Jeden z członków mojego zespołu poprosił mnie, bym pokazała mu, co zrobiłabym inaczej, "zaznaczając" nieodpowiednią treść, a nie zmieniając ją w dokumencie. W ten sposób mógłby odwoływać się do niego w przyszłości.
Starsi pracownicy mogą nigdy o to nie poprosić. Po prostu przyjęliby informacje zwrotne i wykorzystali je. Podoba mi się, że pokolenie Z chce dotrzeć do źródła problemu.
3) Potrzeby emocjonalne członków zespołu są ważne
Generacja Z potrzebuje nieco więcej wsparcia niż inne pokolenia.
Często wysyłam notatki do członków zespołu, jeśli muszę coś z nimi omówić. Typowa wiadomość może brzmieć: "Masz chwilę na rozmowę?". Członkowie mojego zespołu Gen Z powiedzieli mi, że wywołuje to u nich panikę.
Zmieniłam więc sposób, w jaki się do nich zwracałem. Teraz powiem: "Masz chwilę na czacie? Mam fajny temat!" lub »Masz sekundę na czacie, pytanie dotyczące klienta XYZ«. To działa lepiej.
Zauważyłam, że ponieważ jest to pierwsze doświadczenie zawodowe dla wielu pracowników z pokolenia Z, mogą oni wnosić swoje życie osobiste do miejsca pracy bardziej niż poprzednie pokolenia. Kiedy tak się dzieje, nauczyłam się pomagać im w zrobieniu przerwy, przeanalizowaniu tego, co się dzieje i kontynuowaniu pracy. Czasami jest to obciążające, ale warto.
Wyszkoliłam się w tym, jak zrównoważyć czyjeś potrzeby emocjonalne z potrzebami biznesowymi.
4. Równowaga między życiem zawodowym a prywatnym przynosi trwalszy i pozytywny efekt
Ukończyłam studia i rozpoczęłam pracę po recesji w 2008 r. Miałam świetnych menedżerów, ale panowała tam silna kultura pośpiechu. Przez pierwszą połowę mojej kariery wypalenie zawodowe było chlubą.
Od momentu wejścia na rynek pracy pokolenie Z powiedziało: "To nie dla mnie". Chcą lepszej równowagi między życiem zawodowym a prywatnym. Słyszę, jak moi koledzy z pokolenia Z rozmawiają o tym, co robią po pracy lub jak biorą dzień wolny, aby nic nie robić. Na początku trudno było mi zrozumieć, że ich prywatne życie jest najważniejsze, a praca na drugim miejscu.
Zmusiło mnie to do ponownej oceny tego, w jaki sposób ja sama równoważę pracę i życie zawodowe. Kiedyś pracowałam wieczorami przez kilka godzin, ale już tego nie robię. Robię też przerwy w ciągu dnia.
Zdałam sobie sprawę, że wypalenie nie przynosi nikomu korzyści. Jeśli ktoś z mojego zespołu nie ma w kalendarzu płatnego urlopu od trzech miesięcy, dopilnowuję, by go wziął. Chcę być dla nich dobrym przykładem.
Zarządzanie pokoleniem Z zmieniło mnie
Jeśli jako menedżer wykonasz wysiłek, aby dowiedzieć się, jak pracować z pokoleniem Z i jak pomóc im odnieść sukces, zobaczysz inteligentnych, pełnych pasji młodych ludzi, którzy chcą dobrze wykonywać swoją pracę.
Zawsze znajdą się osoby, które będą chciały trzymać się starego stylu zarządzania i kultury pracy. Ale w miarę jak świat się zmienia i nowe pokolenia wkraczają do miejsca pracy, my też musimy się zmieniać.
Powyższy tekst jest tłumaczeniem z amerykańskiego wydania Insidera, przygotowanym w całości przez tamtejszą redakcję.
Tłumaczenie: Dorota Salus