Reklama
Gdyby Alex Dujszebajew wykorzystał w Magdeburgu ostatni rzut karny w podstawowej serii siódemek, Industria Kielce awansowałaby do Final 4 Ligi Mistrzów. Przegrał jednak pojedynek z Sergeyem Hernandezem, swoim kolegą z reprezentacji Hiszpanii. Jak dwa lata temu w finale tych rozgrywek w starciu z Barceloną, gdy bronił Gonzalo Perez de Vargas. Magdeburg cudem został w grze, a chwilę później wywalczył jednak awans. Mimo, że mistrzowie Polski zagrali kapitalnie, cudownie bronili. W tym roku do Kolonii nie pojadą.
Jedna bramka zaliczki - tylko tyle mieli mistrzowie Polski przed rewanżem w hali klubowego mistrza Europy i mistrza świata. Niewiele, bardzo niewiele. Musieli dokonać cudu, którego nie udało się zrobić w Getec Arenie nikomu od września zeszłego roku. Co najmniej zremisować. Ewentualnie przegrać jedną bramką, a później pokonać "Gladiatorów" w konkursie rzutów karnych. Zadanie skrajnie trudne, ale przecież w sporcie nie ma rzeczy niemożliwych.
- Powiem wam dziś tylko jedno. Zróbmy wszystko, aby jutro nie był nasz ostatni mecz w tym roku - mówił we wtorek do swoich zawodników trener Industrii Tałant Dujszebajew. A ci wyszli na boisko i podjęli się tego - rzucili wyzwanie liderowi Bundesligi. Zagrali ostro, agresywnie, skutecznie.
Tak właśnie zaczęli to spotkanie, może w trochę zaskakującym składzie, bo z Andreasem Wolffem na ławce rezerwowych. Niemca zastąpił Sandro Mestrić, nie miał dobrej skuteczności, ale też w meczach przeciwko Magdeburgowi bramkarze rzadko ją mają. To wynika ze specyfiki gry tej drużyny, niewielkiego zagrożenia z drugiej linii, za to częstych akcji asów niemieckiego giganta jeden na jednego. A w efekcie - wielu rzutów w sytuacjach sam na sam, po wygranych pojedynkach.
I właśnie z tymi indywidualnymi akcjami Omara Ingi Magnussona, Gisliego Kristjanssona czy Felixa Claara kielczanie radzili sobie doskonale. Mimo, że w ich defensywie brakowało kontuzjowanych: Tomasza Gębali czy Michała Olejniczaka.
Magdeburg zaś na początku aż tak skutecznie nie bronił, dopiero później wskoczył w tym elemencie na poziom światowy. Industria po kilku minutach prowadziła już 5:2, w 12. minucie 7:4 i miała piłkę.
To o niczym jeszcze nie świadczyło, ale dawało sygnał Niemcom, że za darmo awansu do finałowego turnieju w Kolonii nie dostaną. Gospodarze nie mogli przebić się środkiem, szukali więc skrzydeł: Tima Hornke i Lukasa Mertensa. Szkoda tylko, że gdy lepiej w ataku kielczan spisywał się tym razem Haukur Thrastarson, to nieskuteczny był Igor Karačić.
W 20. minucie Magdeburg wyraźnie męczył się już w grze ofensywnej, Bennet Wiegert poprosił o przerwę, jego zespół musiał rzucać. I Magnusson trafił na remis 9:9, na dodatek karę dostał jeszcze Arciom Karaliok. To był zły moment dla Industrii - za chwilę rzut Thrastarsona obronił Sergey Hernandez, który od razu trafił przez całe boisko do pustej bramki. "Gladiatorzy" pierwszy raz doprowadzili do remisu w dwumeczu. Po kilkunastu sekundach w podobnej sytuacji pomylił się zaś Hornke.
W ekipie gospodarzy wartością dodaną na pewno był Hernandez, dobijający do 50 procent skuteczności. Industria też tego potrzebowała, Mestrić miał w tym czasie zaliczoną zaledwie jedną skuteczną interwencję. Tałant Dujszebajew wciąż jednak w niego wierzył.
Kielczanie wyszli z tych opresji, znów wzmocnili obronę, w ataku karnego wykorzystał Arkadiusz Moryto, później przełamał się Thrastarson.
A w 28. minucie, przy remisie 11:11, na boisko wszedł na moment Andreas Wolff. Ten, którego jeszcze w tym roku chce widzieć w swoich szeregach gigant z Magdeburga. Jeden z najlepszych bramkarzy świata od razu stanął oko w oko z Magnussonem - Islandczyk wykonywał rzut karny. I to bramkarz Industrii perfekcyjnie go zatrzymał.
Mistrzowie Polski po 30 minutach mieli dwie bramki zaliczki, a patrząc na cały dwumecz - aż trzy. Kapitalnie w tej końcówce rzucał najpierw Alex Dujszebajew, a na dwie sekundy przed syreną Igor Karačić. Obaj nie są zawodnikami potężnymi, a trafiali z 10 metrów, z biegu, przez obrońców.
Kielce miały więc już dużo, ale nie bardzo dużo. A po kilku minutach drugiej połowy okazało się, że... nie mają już nic.
Magnusson wykorzystał trzy rzuty karne, a później trafił z gry - w 36. minucie gospodarze prowadzili 15:14. Znów zaczęła się niesamowita walka, cios za cios, bramka za bramkę. W 41. minucie Wolff wreszcie zatrzymał Magnussona z siedmiu metrów, na dodatek Islandczyk trafił w twarz zbierającego piłkę Nahiego i wyleciał na dwie minuty. Zrobiło się nerwowo, mistrzowie Polski też mieli coraz większe problemy z pokonywaniem Hernandeza. Pudłował Nahi, pudłował Karačić, wciąż był remis. Remis dający awans Industrii - na 18 minut przed końcem.
Można było jednak odczuwać niepokój, patrząc na ofensywę Industrii. Goście męczyli się, właściwie wychodziły im tylko akcje z obrotowymi. Ale to wciąż wystarczało, by wynik "kręcił" się wokół remisu.
Gdy zaczynało się ostatnie 10 minut, Saugstrup trafił na 20:19 dla Magdeburga. Dwa razy z rzędu Industria grała w liczebnej przewadze, pierwszej jednak nie wykorzystała, choćby Nahi przegrał w sytuacji sam na sam z Hernandezem. A w drugiej Karačić też przegrał pojedynek z Hiszpanem, w idealnej pozycji. Janus Smarason zaś rzucił na 21:19, pierwszy raz Magdeburg był w tym momencie w Final 4 Ligi Mistrzów. Na dziewięć minut przed końcem rewanżu.
Wejście Smarasona dużo dało Magdeburgowi - Islandczyk wniósł ożywienie, mijał zmęczonego Karalioka. Tałant Dujszebajew takiej możliwości nie miał, w końcu jednak znów pokazał się Wolff, obronił karnego Hornke.
Niemiec z Kielc przy tych "siódemkach" spisywał się dziś genialnie, ale Hornke pokonał go jednak na dwie minuty przed końcem - na 23:21. Kielczanie musieli trafić, dokonał tego Karačić.
Magdeburg miał ponad minutę na pokonanie obrony mistrza Polski, na zdobycie bramki na awans. Nie mógł się jednak przebić, zostało 14 sekund, gdy Wiegert poprosił czas. A i to nic nie dało, wprowadzony tylko na tę akcję mistrz świata Michael Damgaard nie pokonał Wolffa.
To kielczanom zostało kilka sekund - zagrali va banque. Wycofali bramkarza, wprowadzili siódmego gracza. I pewnie Karaliok by rzucił z sześciu metrów na awans, był sam przed Hernandezem na środku, gdyby sędziowie ze Szwecji nie przerwali nagle akcji. Odgwizdali wcześniejszy faul, a powinni zostawić ten atak, ewentualnie wrócić do przewinienia po niecelnym podaniu Daniela Dujszebajewa. Tymczasem podanie było dobre, popełnili skandaliczny w skutkach błąd.
Tałant Dujszebajew wpadł w szał, klęczał na środku, nie wierzył, że tak zabrano szansę jego drużynie. Bo rzut wolny bezpośredni nic nie dał.
O awansie miały więc zadecydować rzuty karne.
A w nich kielczanie byli już tak blisko... Wolff obronił dwie siódemki, Hernandez tylko jedną, gdy piłkę zabrał kończący piątą serię Alex Dujszebajew. Przegrał pojedynek z kolegą z kadry Hiszpanii.
Zaczęły się więc rzuty dodatkowe, a Hiszpan zatrzymał od razu Nahiego. Aby przedłużyć szanse mistrza Polski, Wolff musiał zatrzymać Magnussona. Nie zatrzymał...
I to Magdeburg będzie w czerwcu w Kolonii bronił trofeum.
Magdeburg: Hernandez 1 (15/36 - 42 proc.), Aggerfors - Musche, Claar 5, Kristjansson, Pettersson, Smarason 2, Magnusson 6+2, Hornke 4+0, Weber 0+1, Lagergren, Mertens 2, Saugstrup 2+1, O'Sullivan, Damgaard, Bergendahl 1.
Kary: 8 minut. Rzuty karne: 5/9 + 4/6.
Industria: Wolff (8/20 - 40 proc.), Mestrić (2/12 - 17 proc.) - Wiaderny, Kounkoud, A. Dujszebajew 4+0, Tournat 3, Karacić 3+0, Moryto 2+1, D. Dujszebajew 3+1, Thrastarson 3, Surgiel, Paczkowski, Karaliok 3, Nahi 1+1.
Kary: 6 minuty. Rzuty karne: 1/2 + 3/6.