Czego żałują stulatkowie? Zdradzają, czego nie robić, by być szczęśliwym
Dwóch badaczy długowieczności, którzy poświęcili dziesiątki godzin na rozmowy z osobami mającymi więcej niż sto lat, zdradzają, czego najczęściej żałują najstarsi ludzie na świecie.
- Badacze LongeviQuest weryfikują wiek najstarszych ludzi na świecie
- Wysłuchali historii stulatków z całego świata i uzyskali od nich rady, co robić, a czego unikać, by wieść szczęśliwe życie
- Stulatkowie są zwykle ludźmi, którzy starają się zbytnio nie stresować i nie pozwalają, by żal niszczył ich samopoczucie
- Więcej informacji o biznesie znajdziesz na stronie Businessinsider.com.pl
Ben Meyers i Fabrizio Villatoro pracują dla organizacji LongeviQuest, która weryfikuje wiek superstulatków — ludzi, którzy dożywają 110 lat lub więcej — na całym świecie.
Czego żałują stulatkowie?
Meyers, dyrektor generalny LongeviQuest i Villatoro, prezes ds. badań w Ameryce Łacińskiej, poprosili najstarszych ludzi na świecie o wskazówki dotyczące szczęśliwego życia i odkrycie sekretu długowieczności, a także o rzeczy, które chcieliby zrobić inaczej.
Większość ze stulatków, z którymi rozmawiali przedstawiciele LongeviQuest, miała bardzo ciężkie życie. Wielu z nich doświadczyło trudnych wydarzeń początku XX w., takich jak wojna, Wielki Kryzys i dekolonizacja. Mimo to, jak twierdzą badacze, większości z rozmówców miała "całkiem ludzkie żale, które podziela większość ludzi".
102-letnia Janet Gibbs mówi na przykład, że pozytywne nastawienie psychiczne jest uważane za klucz do długowieczności. Stulatkowie są zwykle ludźmi, którzy starają się zbytnio nie stresować i nie pozwalają, by żal niszczył ich samopoczucie.
Więcej czasu z rodziną
Zbyt mała ilość czasu spędzonego z rodziną było z kolei "typowym" żalem stulatków.
Jak dodaje Villatoro, inni ubolewali nad tym, że trudności życiowe lub wydarzenia na świecie zakłóciły ich stabilność i zdolność do posiadania większej liczby dzieci.
Mniej pracy
Z kolei Juan Vicente Pérez Mora z Wenezueli, aktualnie najstarszy człowiek na świecie, który według potwierdzonych danych dożył 114 lat, żałuje, że nie pracował mniej. Mora wykonywał ciężką pracę fizyczną na rodzinnej farmie od "świtu do zmierzchu" przez całe swoje życie zawodowe, począwszy od 13. lub 14. roku życia. Rodzina Mory mówiła o jego żalu, że nie był w stanie spróbować innej kariery, która pozwoliłaby mu cieszyć się większą ilością czasu z rodziną.
Nie tylko stulatkowie żałują pod koniec życia, że traktowali pracę priorytetowo. Zgodnie z wcześniejszymi doniesieniami BI, wielu pacjentów hospicjum i opieki paliatywnej narzeka, że skupili się na pracy, zamiast cieszyć się spędzaniem czasu z rodziną.
Więcej podróżować
Działaczka religijna Luisa López dorastała w prowincji Santa Fe w Argentynie, a w wieku 82 lat przeprowadziła się wraz z rodziną do oddalonego o siedem godzin jazdy Mar del Plata. Dziś López żałuje, że nie podróżowała więcej w swoim życiu.
Podobne wnioski mają rozmówcy Karla Pillemera, profesora gerontologii w Weill Cornell Medicine, który napisał książkę "30 Lessons for Loving: Advice from the Wisest Americans on Love, Relationships, and Marriage", ("30 lekcji miłości: Porady najmądrzejszych Amerykanów na temat miłości, związków i małżeństwa"). Jeden 78-latek, z którym rozmawiał Pillemer, powiedział: — Jeśli musisz podjąć decyzję, czy chcesz przebudować kuchnię, czy wybrać się na wycieczkę — cóż, mówię, wybierz wycieczkę.
Powyższy tekst jest tłumaczeniem z amerykańskiego wydania Insidera, przygotowanym w całości przez tamtejszą redakcję.
Tłumaczenie: Dorota Salus