Dagmara, królowa życia, wilczyca z Kłodzka. Dlaczego nikt jej wcześniej nie sprawdził?
Kilka lat temu krążył żart, że „mama Madzi”, dzieciobójczyni, która otarła się o celebryctwo (pozowała w bikini na koniu na okładce brukowca), wystąpi w „Tańcu z Gwiazdami”. Raz, że rozrywkowej produkcji TVN brakowało owych gwiazd i trzeba było sięgać coraz głębiej do beczki ze „sławami”, dwa – że społeczeństwo było zafascynowane przestępcami, mafiozami i mordercami.
Niedawna śmierć amerykańskiego celebryty, sportowca i aktora spotkała się z zupełnie innymi reakcjami niż zazwyczaj. Nie było obrazków, na których bohatera witałby święty Piotr; w zasadzie mało kto w ogóle deklarował smutek. Wszyscy wiedzieli, że to zrobił, chociaż mówił, że tego nie zrobił, to napisał przecież książkę o tym, jakby to zrobił, gdyby to zrobił. O.J. Simpson został oskarżony o zamordowanie byłej żony Nicole Brown i jej przyjaciela Rona Goldmana w czerwcu 1994 r. Aresztowanie Simpsona, policyjny pościg za jego białą terenówką i późniejszy proces przeszły do historii mediów – zbudowały fundamenty reality TV, a także nowoczesnej kultury celebryckiej. Prawnikom Simpsona doradzał m.in. Robert Kardashian, głowa klanu Kardashianek, okupujących dziś telewizory i media społecznościowe.
Wilczyca z Kłodzka
Serial reality „Królowe życia” był emitowany w latach 2016–22 w należącej do grupy TVN Warner Bros. Discovery stacji TTV. Jego fanowska encyklopedia opisuje główną bohaterkę (jako jedyna wystąpiła we wszystkich odcinkach) jako businesswoman z Kłodzka, gdzie prowadzi butik. Jej „oczkiem w głowie” jest syn o imieniu Conan (wziętym z filmu fantasy z Arnoldem Schwarzeneggerem). Dział „ciekawostki” dokumentuje karierę celebrytki – w 2016 r. wystąpiła gościnnie w paradokumentalnych „Pamiętnikach z wakacji” na Polsacie, „Usterce” TTV i innych programach z gatunku reality. Dzięki popularności dostała kolejny własny serial „Made in Maroko”. Została też królową Instagrama i wydała dwie książki o swoim barwnym życiu. Z TTV przeszła ostatecznie do Polsatu, gdzie dostała program „Dagmara szuka męża” oraz wystąpiła w „Tańcu z gwiazdami”.
W styczniu 2019 r. reżyser Patryk Vega cieszył się na Facebooku: „Królowa Życia mocno namiesza! Dagmara Kaźmierska na planie »KOBIET MAFII 2«”. Mistrz gangsterskiego kina wyspecjalizował się w dostarczaniu widzom prostej rozrywki, w której kobiety i mężczyźni dużo przeklinają, stosują przemoc, ale przede wszystkim – są sprawczy. To fantazja o możliwości wyrwania się z polskiej szarzyzny dla ludzi, którzy wiedzą, że raczej utknęli w niej na zawsze.
Popularność motywów gangsterskich czy fascynacja tandetną zamożnością „królowych życia” pokazuje wielki problem, jaki poza radarem skupionych na problemach klasy średniej mediów głównego nurtu toczy nasz kraj. Kto zresztą potrafił oprzeć się łobuzowi z filmu „Wilk z Wall Street”, degeneratowi oszukującemu drobnych ciułaczy, który bawił widzów urokiem Leonarda DiCaprio, seksowną żoną (Margot Robbie) i białym ferrari? Polskie wilki to solarium, powiększony biust i mercedes z personalizowaną tablicą rejestracyjną, ale można zrozumieć emocję.
Dagmara i jej przeszłość
W 2018 r. powstał spin-off „Królowe życia. Pielgrzymka”, dokumentujący pielgrzymkę Kaźmierskiej do Santiago di Compostela. Ma za co pokutować – „w 2010 roku została skazana na 14 miesięcy pozbawienia wolności za sutenerstwo”. Karę odbyła i nie chciała wracać do sprawy, chociaż się nie kryła, że prowadziła, jak sama to nazywała, „klub towarzyski”. Barwny detal u barwnej postaci. Kto nigdy nie miał zatargów z prawem (nawet taki grzeczny człowiek jak ja dostał kiedyś mandat za wyprzedzenie kombajnu na ciągłej), niech pierwszy rzuci kamieniem.
A przecież, jak twierdzą fani, „Dagmara jest osobą, która zawsze staje w obronie, niezależnie czy jest to człowiek, czy zwierzę”, chociaż dodają, że „kiedy to rodzina lub przyjaciele ją zdenerwują, nie zawaha się wykonać kary w formie psikusa”. Śledztwo serwisu goniec.pl pokazało, jak wyglądały kary w „klubie towarzyskim” prowadzonym przez Kaźmierską. „Działając w półświatku, zleciła m.in. zgwałcenie 24-letniej kobiety pracującej w agencji towarzyskiej. Wcześniej sama ją pobiła”. To odsłonięcie szokujących detali „barwnej przeszłości” sprawiło, że z platformy Player (należącej do TVN Warner Bros. Discovery) usunięto odcinki programów, w których występowała Kaźmierska, w tym jej wizytę w talk show Kuby Wojewódzkiego (w internecie nic nie ginie, zachowała się entuzjastyczna zapowiedź na Facebooku).
Jak do tego doszło, dlaczego nikt nie sprawdził wcześniej historii Królowej Życia? Może zwyczajnie nikt na to nie wpadł – skoro została namaszczona przez serial reality, to znaczy, że dostała się do klubu znanych i bogatych. Grzebanie w ludzkich grzeszkach jest źle widziane, wystarczy spytać konserwatywnych publicystów, żeby się dowiedzieć, że to domena lewicowych „woke” i „cancel culture”.
Czytaj też: Patostreamerzy. Nowe „gwiazdy” internetu
Kultura nawróceń
Skupia się w tej sprawie wiele współczesnych problemów – goniące za sensacją media (nawet goniec.pl, który całą sprawę wydobył na światło dzienne, zrobił ze swoich odkryć serial prasowy), śmieciowa telewizja i wyrosły z niej patologiczny internet; brak zainteresowania głównego nurtu kulturą niższą (cóż, najmilej się pisze o rzeczach, które się lubi), kult bogactwa, nawet tego oglądanego przez szybkę.
To wszystko jest bardzo demoralizujące w sposób oczywisty; mniej oczywiste wydaje mi się pytanie o całą kulturę nawróceń – kiedy zmiana poglądów czy odbycie kary sprawia, że człowiek czuje się, jakby dostał czystą kartę. Nie widzę tu zbytniej różnicy między byłą sutenerką zarabiającą na krzywdzie kobiet, która bryluje w „Tańcu z gwiazdami”, a np. fundamentalistycznym publicystą, który kiedyś pisał rzeczy ohydne, a teraz pokazuje się w liberalnych mediach jako dyżurna postać, z którą należy rozmawiać w celu przekłuwania baniek. Nie ma nic złego w pokucie i nawróceniu, ale nie powinno się takich ludzi stawiać w świetle jupiterów.