Królestwo planety małp - Recenzja
Czy jest w tym królewskie miejsce dla ludzi?
Za dzieciaka kilkukrotnie obejrzałem wszystkie części Planety Małp, wydane oryginalnie ponad pół wieku temu. Trylogię wypuszczoną w latach 2011 – 2017 także pochłonąłem bez zająknięcia. Chociaż wyraźnie dostrzegłem tendencję spadkową w kwestii jakości opowiadanej historii. Geneza planety małp była naprawdę dobrym filmem, a kolejne dwie części... po prostu w porządku.
Królestwo Planety Małp zapowiadało się dobrze, chociaż dobór reżysera stwarzał liczne pytania. Wes Ball nakręcił Więźnia labiryntu, który... cóż... powiedzmy, że niedługo dostanie reboot.
Film można obejrzeć bez znajomości poprzednich części.
Królestwo Planety Małp można obejrzeć bez znajomości wydanej niedawno trylogii. Jeśli szukaliście tej informacji to właśnie ją dostaliście. Akcja nowego filmu została osadzona wiele lat (prawdopodobnie kilkaset) po finale Wojny o planetę małp i tak naprawdę wcześniejsze wydarzenia nie mają wpływu na nową fabułę.
Twórcy tego widowiska musieli się naprawdę napracować pod kątem CGI, bo przez niemal całą pierwszą połowę seansu śledzimy losy aktorów ubranych w stroje motion capture. Głównym bohaterem jest młody małpiszon imieniem Noa (Owen Teague). Jego plemię zaatakowali wyznawcy Proximusa Cezara (Kevin Durand), który tytułuje się następcą legendarnej małpy imieniem Cezar. Tę postać z pewnością kojarzą fani trylogii sprzed dekady.
Plemię, do którego należał Noa, zostało wycięte w pień, a niedobitki trafiły do niewoli. Nasza dzielna małpa wyrusza z odsieczą, a w jej wędrówce towarzyszą jej orangutan, imieniem Raka (Peter Macon), oraz... ludzka dziewczyna, Nova (Freya Allan).
W świecie Królestwa Planety Małp ludzie cofnęli się w rozwoju, za sprawą własnoręcznie stworzonego wirusa, a światem rządzą inteligentne małpy. Oznacza to również, że także Nova zachowuje się jak najzwyklejsze zwierzę. Szybko okazuje się jednak, że dziewczyna skrywa pewien sekret. Jaki? Nie chcę spoilerować, bo to bardzo ciekawy zwrot fabularny.
Scenariusz potrafi zaskoczyć.
Przedstawiona historia zaskoczy nawet weteranów filmów z cyklu Planeta Małp. Bałem się, że dostaniemy odgrzewany kotlet, ale twórcy sięgnęli po kilka naprawdę oryginalnych rozwiązań. Chociaż sam finał wydaje się nieco przyspieszony, o tyle wcześniejsze wydarzenia potrafią zaskoczyć. Jestem pozytywnie zaskoczony sposobem budowania historii. Chapeau bas.
Efekty specjalne to kolejna mocna strona tego widowiska. Gdyby zdecydowano się na tanie CGI to cały film po prostu by leżał. Skoro towarzyszą nam generowane komputerowo małpy to nie można było tutaj szczędzić na rozwiązaniach komputerowych.
Niestety, strona emocjonalna tego filmu wypada naprawdę blado. Kilkukrotnie twórcy starali się wymusić na widzach współczucie, jednak czegoś po prostu brakowało. Nawet, kiedy na ekranie przewija się śmierć, to po prostu trudno wczuć się w ten seans. Może problemem były same małpy, oraz naprawdę znikoma rola ludzi? Nie jestem pewien.
Wyszedłem z kina usatysfakcjonowany, ale również nieszczególnie przejęty tym, co właśnie obejrzałem. Były zwroty fabularne i sporo akcji, ale... czegoś zabrakło. Nie nudziłem się, ale nie planuję sięgać ponownie po tę produkcję.
Plusy
- Ciekawe zwroty fabularne
- Zalepienie kilku dziur fabularnych poprzednich części
- Mnóstwo małpiej akcji
- Dobre efekty specjalne
Minusy
- Gra aktorska bez szału
- Przyspieszony finał
- Słaba strona emocjonalna
Werdykt
To udany powrót do uniwersum Planety Małp. Kilkukrotne zwroty fabularne sprawiają, że widz nawet przez moment się nie nudzi. Niestety, mało klimatyczny przyspieszony finał potrafi odjąć całości jakichkolwiek emocji.