Madziara i Pawłowski po raz drugi
Bartlomiej Madziara i Mateusz Pawłowski wygrali Rajd Nadwiślański, drugą odsłonę sezonu Millers Oils HRSMP 2024.
Autor zdjęcia: Maciej Niechwiadowicz
Uczestnicy Millers Oils HRSMP nie mieli zbyt wiele czasu na odpoczynek. Niecały miesiąc po efektownym rozpoczęciu sezonu w Świdnicy spotkali się w Puławach, by rywalizować w dziewiątej edycji Rajdu Nadwiślańskiego, który stanowił drugą z sześciu rund zaplanowanych w sezonie 2024.
Lubelska runda historycznego czempionatu wróciła do kalendarza cyklu po trzyletniej przerwie. Poprzednio kierowcy i piloci w rajdówkach sprzed lat rywalizowali na specyficznych asfaltowych trasach w okolicy Lublina i Puław w sezonach 2018, 2019 i 2021.
Rajd Nadwiślański, choć pozornie łatwiejszy od rajdów rozgrywanych na krętych górskich trasach, zawsze stanowił poważne wyzwanie dla stawki Millers Oils HRSMP. Było to spowodowane charakterystyką trasy i porą rozgrywania imprezy. Tutejsze odcinki specjalne obfitują w mocne dohamowania. W wielu miejscach trzeba wytracić dużą prędkość, by skręcić na jednym z licznych skrzyżowań. To z kolei wystawia na próbę sprawność układów hamulcowych w kilkudziesięcioletnich rajdówkach. Ponadto, Nadwiślański odbywa się późną wiosną lub w lecie, więc zadania nie ułatwia wysoka temperatura.
Oprócz sprawnego samochodu, potrzebna jest też właściwa ocena przyczepności. Odcinki specjalne wiodą w rolniczym regionie, często wśród pól uprawnych i sadów, co powoduje na asfalcie zalega cienka, lecz zdradliwa warstwa nawiewanego pyłu.
Lubelszczyzna – ziemia nieznana
W tym roku organizatorzy Rajdu Nadwiślańskiego zaserwowali zawodnikom trasę liczącą nieco ponad 440 km, z czego blisko 135 km przypadało na dziesięć odcinków specjalnych. Po zapoznaniu część kierowców i pilotów mogło powiedzieć, że „gdzieś już słyszeli tę melodię”, ponieważ na wielu odcinkach wykorzystano partie znane z poprzednich edycji. Do Millers Oils HRSMP dołączyło jednak sporo nowych załóg, dla których tutejsze trasy były zupełną nowością, co zwiastowało ciekawą i pełną zwrotów akcji rywalizację.
W harmonogramie pierwszego etapu przewidziano dwie próby – pokonywane dwukrotnie oesy Zakrzów (11,3 km) oraz Wilków (18,92 km). Z kolei na niedzielę zaplanowano po dwa starcia na odcinkach specjalnych Garbów (12,57 km), Jastków (9,81 km) oraz Kurów (14,82 km).
Spod Grupa Azoty Arena, gdzie zlokalizowano serwis i bazę rajdu, do rywalizacji ruszyło 16 duetów w historycznych rajdówkach. Z tego grona na mecie zameldowało się 11 załóg.
Szybka jazda, szybki koniec
Zgodnie z oczekiwaniami, od samego początku ton rywalizacji nadawały załogi w najmłodszych i najszybszych samochodach, a więc ci sami kierowcy i piloci, którzy pokazali świetne tempo w 52. Rajdzie Świdnickim – inauguracyjnej rundzie cyklu.
Na pierwszej próbie imponującą formą błysnął Maciej Lubiak i razem z Grzegorzem Dachowskim „wycisnął” ze swojego Porsche 911 SC drugi czas. Lepszy rezultat zanotowali wyłącznie triumfatorzy poprzedniej rundy - Bartłomiej Madziara i Mateusz Pawłowski w Subaru Imprezie. Były to jednak miłe złego początki. Już na następnym oesie Lubiaka zatrzymały „problemy sercowe” – w jego samochodzie zastrajkował silnik.
Bohaterami pierwszego przejazdu najdłuższej próby Rajdu Nadwiślańskiego byli Paweł Sitek i Kamil Drążkiewicz, którzy tylnonapędową Ładą 2105 wbili się do pierwszej piątki, zostawiając za sobą duety w mocniejszych rajdówkach z napędem 4x4. Jednak dwa oesy później ich również pokonały problemy techniczne – także związane z jednostką napędową.
Po pierwszym etapie czołówkę drugiej rundy Millers Oils HRSMP stanowiły trzy najlepsze załogi Rajdu Świdnickiego, a więc kolejno Madziara/Pawłowski, Marcin Majcher/Daniel Leśniak (Subaru Legacy 4WD Turbo, +39,2 s) oraz Filip Stopa i Rafał Ślęczka (BMW M3 E36, +1:02,2 s). To grono uzupełnili też Arkadiusz Kula i Krzysztof Niedbała (Renault Megane Maxi, +1:28,8 s) oraz Grzegorz Olchawski i Przemysław Bosek (Audi Quattro S1, +1:57,3 s), którzy plasowali się odpowiednio na czwartym i piątym miejscu.
Coraz szybciej w Millers Oils HRSMP
Na pierwszej z dwóch niedzielnych pętli Madziara i Pawłowski robili swoje, a za ich plecami oesowe „ciosy” wymieniali Stopa, Majcher, Olchawski i Kula. Dla tego ostatniego pechowa była przedostatnia próba sekcji. – W sobotę, podobnie jak podczas Rajdu Świdnickiego, mieliśmy problemy z przewodem układu wspomagania, więc w niedzielę chcieliśmy, ale też trochę musieliśmy przyspieszyć. W tym sezonie stawka HRSMP jedzie zdecydowanie bardzie żwawo. Przybyło szybkich zawodników w szybkich samochodach, więc naprawdę trzeba się postarać o dobry wynik. Niestety na jednym z odcinków wypadliśmy z trasy i wylądowaliśmy w rowie wypełnionym wodą i błotem. Wydostaliśmy się, ale straciliśmy tam jednak 22 minuty, a zarówno my, jak i samochód byliśmy przemoczeni i ubłoceni – komentował Arkadiusz Kula, który w historycznym czempionacie ściga się od samego początku, a więc od sezonu 2017.
W tym samym miejscu co Kula i Niedbała jazdę zakończyli Piotr i Izabela Filipiakowie w BMW 320 E21. Uszkodzenia ich samochodu, choć pozornie niezbyt poważne, nie pozwoliły jednak na kontynuowanie rywalizacji. – Źle opisaliśmy jeden z zakrętów, następnie trafiliśmy na bardzo śliski asfalt, na którym nie udało się dohamować i wylądowaliśmy w rowie, 10 cm od samochodu Arka Kuli – opowiadał łodzianin.
Nie taki prosty triumf
Trzy pierwsze z sześciu niedzielnych prób nie zmieniły układu w ścisłej czołówce. Madziara i Pawłowski zjechali na serwis w Puławach z kompletem trzech oesowych triumfów i 1:18,2 s zapasu nad Majcherem i Leśniakiem, za którymi plasowali się Stopa i Ślęczka (+1:46,3 s).
Finałowa pętla również nie przyniosła zmian na szczycie tabeli, co nie znaczy, że rywalizacja toczyła się w leniwym tempie. Blisko wyrwania liderom oesowych zwycięstw byli zarówno Macher z Leśniakiem (+1,7 s na OS 8), jak i Olchawski z Boskiem (+4,7 s na OS 9). Liderzy wypracowali jednak na tyle dużą przewagę, że tylko kataklizm mógł ich pozbawić drugiego z rzędu triumfu w rundzie Millers Oils HRSMP. Ten jednak nie nadszedł i to Madziara z Pawłowskim cieszyli się z pierwszego miejsca w Rajdzie Nadwiślańskim. Na podium, oprócz nich, wjechali także Majcher z Leśnikiem oraz Stopa ze Ślęczką.
– Może z zewnątrz wyglądało, jakbym kontrolował tempo i miał duży zapas, jednak w praktyce nie było wcale łatwo. Jechałem na tyle, ile potrafię, nie porównywałem specjalnie czasów z rywalami. Oczywiście po każdym oesie ambicja podpowiadała, że można było pojechać szybciej. Nie ulegałem jej jednak zbytnio, bo na tych śliskich trasach limit był bardzo blisko, co – przyznam szczerze – kilka razy mnie zaskoczyło. W tym rajdzie mieliśmy dużo miejsc, w których trzeba było precyzyjnie trafić w punkt z mocnym hamowaniem, w czym akurat jestem całkiem niezły – mówił na mecie uśmiechnięty i zadowolony Madziara.
– Jechaliśmy cały czas swoim tempem i to dało nam drugie miejsce. Chyba mieliśmy nieco zbyt miękko ustawione zawieszenie, ale do Madziary i Pawłowskiego nie było podejścia. Owszem, czasem byliśmy bliżej, jeden oes mu wyrwaliśmy, co nie zmienia faktu, że był w tym rajdzie bezkonkurencyjny – komentował Majcher.
Piątka bez mety
W gronie pechowców, którym nie było dane dotrzeć o własnych siłach na metę w Puławach znaleźli się m.in. Krzysztof Mikulski i Jerzy Skrzypek. W ich Porsche 911 SC na piątym oesie posłuszeństwa odmówiła skrzynia biegów. Próby naprawy silnika w Ładzie 2105 nie powiodły się i do ostatniego PKC-u nie dostarli również Paweł Sitek i Kamil Drążkiewicz. Podobnie jak u Lubiaka i Dachowskiego, także w Lancii Delcie HF Integrale załogi Adam Kacprzyk/Jarosław Romańczyk doszło do awarii jednostki napędowej, którą jednak po długiej walce udało się usunąć i dotrzeć do mety. Ostatnim z pięciu duetów, jakie nie ukończyły Rajdu Nadwiślańskiego byli Andrzej Zienkiewicz i Arkadiusz Skorupa w Hondzie Civic VTi.
A już za dwa tygodnie uczestników Millers Oils HRSMP czeka zupełnie inne ściganie. Kolejną rundą będzie Valvoline Rajd Małoposki, rozgrywany na krętych i wąskich odcinkach specjalnych w okolicach Wadowic i Makowa Podhalańskiego.
Klasyfikacja końcowa – 9. Rajd Nadwiślański (2. runda Millers Oils HRSMP):
1. Madziara/Pawłowski (Subaru Impreza) 1:22:54.5 s
2. Majcher/Leśniak (Subaru Legacy RS) +1:43.3 s
3. Stopa/Ślęczka (BMW M3 E36) +2:48 s
4. Olchawski/Bosek (Audi Quattro S1) +3:19.5 s
5. Łusiak/Zaborowska (Ford Escort Cosworth) +6:16.4 s
6. Zaleski/Szadkowski (Porsche 911 SC RS) +8:04.5 s
7. Polak/Baryła (Audi 80 B2 Quattro) +9:02.2 s
8. Elefant/Kotarska (BMW 318 IS) +14:07.9 s
9. Kula/Niedbała (Renault Megane Maxi) +25:29.3 s
10. Rogowski/Rogowski (Łada 2103) +36:47.4 s
W poszczególnych kategoriach pierwsze miejsca zajęli:
Kategoria 2 (roczniki od 1970 do 1975): Rogowski/Rogowski (Łada 2103)
Kategoria 4 (roczniki od 1982 do 1990): Zaleski/Szadkowski (Porsche 911 SC RS)
Kategoria 5 (roczniki od 1991 do 1999): Madziara/Pawłowski (Subaru Impreza 555)
Kategoria Historic Open +2000: Majcher/Leśniak (Subaru Legacy 4WD Turbo)
informacja prasowa
Marcin Majcher, Daniel Leśniak, Subaru Legacy 4WD Turbo
Autor zdjęcia: Maciej Niechwiadowicz