Wisła na tronie, już w podwójnej koronie. Kosmiczny mecz, decydowały karne
Jeśli tydzień temu mecz dwóch naszych eksportowych ekip z Płocka i Kielc dostarczył niesamowitych emocji, to dziś... było dokładnie tak samo! W kieleckiej Hali Legionów znów Industria Kielce była o krok od zwycięstwa, znów rywale z Płocka w ostatniej chwili doprowadzili do remisu - tym razem 20:20. Bo było to kosmiczne spotkanie pod względem jakości gry obu defensyw. A rzuty karne znów lepiej wykonywali gracze z Płocka, w dziesiątej serii Mirko Aliklović zatrzymał Dylana Nahiego. I po 13 latach tytuł mistrza Polski wraca na Mazowsze.
W 2011 roku Kielce po raz ostatni nie świętowały mistrzostwa Polski, wtedy lepszy okazał się zespół z Płocka. Świetnie pamięta to Paweł Paczkowski, 30-letni dziś rozgrywający Industrii, który wtedy, tuż przed 18. urodzinami, miał już miejsce w ekipie "Nafciarzy". A w kolejnym sezonie zadebiutował w jej barwach w Lidze Mistrzów. Wtedy też pierwszy raz został mistrzem Polski, kolejne tytuły świętował już w Kielcach.
W niedzielę po godz. 21.30 w męskiej piłce ręcznej w Polsce mogło dojść do rewolucji, zmiany na tronie. Płocczanie wygrali przed tygodniem w Orlen Arenie z Industrią pasjonujący bój, jeden z najlepszych w ostatnich latach w naszym kraju. Po rzutach karnych (2:1), bo godzina gry nie wskazała zwycięzcy (remis 22:22, po trafieniu Kiryła Samoiły z bezpośredniego rzutu wolnego już po syrenie). Potrzebowali jeszcze jednego zwycięstwa, mieli dwie szanse. W niedzielę, ewentualnie w najbliższą środę, ale też w Kielcach.
Defensywa znów lepsza od ofensywy. Szalenie wyrównane starcie potentatów w Hali Legionów
Jeśli ktoś liczył, że mecz będzie inny niż w Płocku, szybko został tych złudzeń pozbawiony. To znów było starcie dwóch kapitalnych defensyw, grających na poziomie światowym. Ciężko było o zdobycie jakiejkolwiek korzystnej pozycji rzutowej, większe problemy mieli w tym zakresie gospodarze. Płocczanie zaś rzucali częściej, ale od początku spotkania kapitalną dyspozycję pokazywał Andreas Wolff. Przekonał się o tym choćby Tin Lucin, którego Niemiec zatrzymał przy rzucie karnym.
Po 10 minutach był remis 4:4, to i tak była całkiem niezła skuteczność z obu stron. Minęło kolejnych dziewięć minut, tablica wskazywała 5:5. Trafienie z karnego Arkadiusza Moryty i gol Abela Serdio - to jedyne zdobycze w tym okresie. Nie było chamstwa i brutalnych fauli, co przecież wielokrotnie zdarzało się w meczach tych drużyn, choć i tak przed przerwą sędziowie sześciokrotnie wyrzucali graczy obu zespołów na dwie minuty. Częściej gości, ale tylko Arciom Karaliok z Industrii doświadczył tego dwa razy.
A, paradoksalnie, defensywa płocczan, nawet w osłabieniu, była tak samo skuteczna.
Industria jako pierwsza zaczęła grać trochę lepiej, z rzutów karnych trafiał Arkadiusz Moryto. Mimo, że całkiem dobrą zmianę w ekipie z Płocka dał Marcel Jastrzębski, to jednak gospodarze w 25. minucie odskoczyli na dwie bramki. Mało tego, Lucin znów przegrał z siedmiu metrów z Wolffem.
Niemiec bronił doskonale, w pierwszej połowie naliczono mu aż 55 procent skuteczności. Tuż przed końcem tej części gry zatrzymał jeszcze przy rzucie karnym Gergo Fazekasa, dlatego nie było remisu. Jedno trafienie zapasu Industrii o niczym bynajmniej nie świadczyło.
Koncert kapitalnych bloków defensywnych. Szala zaczęła przechylać się w stronę Płocka
Płocczanie wyciągnęli wnioski z pierwszego spotkania, lepiej pilnowali Tomasza Gębalę, który tydzień temu napsuł im sporo krwi. Niby zostawili w tej sytuacji trochę więcej miejsca Alexowi Dujszebajewowi, ale ten w drugiej połowie nie robił im już większej krzywdy. Jego brat Daniel przegrał zaś pojedynek w kontrze z coraz lepszym Marcelem Jastrzębskim.
Znów więc było wszystko "na styku", jedni i drudzy mieli swoje atuty i jednocześnie problemy. W ekipie z Płocka coraz częściej ciężar na siebie brał Fazekas - młody reprezentant Węgier oszukiwał Gębalę i Karalioka, jako jedyny regularnie pokonywał Wolffa. I to dzięki niemu "Nafciarze" w 44. minucie pierwszy raz mogli mieć dwie bramki przewagi. Abel Serdio trafił jednak w spojenie słupka z poprzeczką. A za chwilę Przemysław Krajewski zmarnował rzut karny, czwarty raz lepszy od gości okazał się Wolff.
Kielczanie jednak też nie wykorzystywali swoich szans, męczyli się w ataku, a jak już udało się rzucić, to bronił Jastrzębski. Przez siedem minut wynik się nie zmieniał, aż w końcu na po 15 wyrównał Gębala, na farcie. Podczas gry w przewadze, po trochę wątpliwej karze dla Mirsada Terzicia.
Zostało 10 minut do końca, był remis.
Gigantyczne emocje w Kielcach. Decydowały się losy mistrzostwa Polski
Zrobiło się niezwykle nerwowo, sędziowie - słusznie! - nie uznali bramki Dylana Nahiego, bo Francuz wcześniej postawił stopę na ziemi. Trafił za to Abel Serdio, znów goście byli na prowadzeniu, byli tak blisko mistrzowskiego tytułu.
Po raz drugi z rzędu udaną akcją popisał się Gębala, ale za chwilę, za faul na Dawidzie Dawydziku, wyleciał na dwie minuty z boiska. To była wielka szansa dla gości, mogli wreszcie wyraźniej odskoczyć. A "wyraźniej" to w tym meczu dwie bramki. Tyle że nie zdołali, duet Moryto/Wolff nie pozwolił.
Gdy zaczynały się ostatnie dwie minuty, był remis 19:19, piłkę mieli goście. Wariant z Płocka, z remisem i rzutami karnymi, był jak najbardziej realny.
Wisła jednak swojej sytuacji nie wykorzystała, straciła piłkę. Mało tego, po analizie VR sędziowie wyrzucili rzucającego Zarabeca - była to decyzja kuriozalna, uznali, że symulował, choć przecież spadł na parkiet po interwencji Gębali.
To Industria atakowała, dwa razy zdobywała bramkę, ale po faulach "Nafciarzy" i nadmiarze kroków. Dostali więc ostatnią okazję, już przy wskazaniu gry pasywnej. I na 15 sekund przed końcem gospodarze trafili na 20:19, po wrzutce Nahiego i niesamowitym trafieniu Moryty.
Wisła mogła więc, jak w Płocku, "tylko" doprowadzić do remisu, a później wygrać rzuty karne. Na sześć sekund przed końcem wyleciał Gębala, goście grali w sześciu na pięciu, wycofali bramkarza. I trafił Fazekas, znów w niesamowity sposób. Węgier rzucił w słupek, piłka odbiła się od nogi Wolffa i wpadła do siatki.
Dziesięć serii rzutów karnych. Kielczanie raz mieli piłkę meczową, później bronili się przed porażką. I Nahi nie wytrzymał
Zostały więc rzuty karne. Tu znów scenariusz był taki, że trudno sobie wyobrazić ciekawszy. Pięć rzutów było celnych, szósty też - Krajewskiego, ale skrzydłowy gości... nadepnął na linię. Gol nie został uznany. Później mylili się Thrastarson i Mindegia, Benoit Kounkoud rzucał na wygraną w drugim meczu. Przegrał jednak pojedynek z Mirko Aliloviciem. A za chwilę Fazekas zapewnił płocczanom dodatkową serię.
Tu już najpierw rzucali goście, a skoro trafił Daszek, Moryto mógł "tylko" wyrównać. I wyrównał. Za chwilę sytuacja się powtórzyła, w trzeciej i czwartej serii - podobnie. W piątej już jednak nie - Lovro Mihić pokonał Wolffa, Dylan Nahi przegrał z Aliloviciem.
I tytuł, a wraz z nim miejsce w Lidze Mistrzów, jedzie do Płocka.
Industria Kielce - Orlen Wisła Płock 20:20 (10:9), rzuty karne: 7:8
Industria: Wolff, Mestrić, Wałach - Wiaderny, Kounkoud, A. Dujszebajew 3, Tournat 1, Karacić 4, Moryto 7, D. Dujszebajew 2, Thrastarson, Surgiel, Paczkowski, Gębala 3, Karaliok, Nahi.
Kary: 8 minut. Rzuty karne: 4/4.
Orlen Wisła: Alilović, Jastrzębski - Daszek, Zarabec 3, Lucin 3, Piroch, Sroczyk, Serdio 2, Susnja, Samoiła, Fazekas 6, Krajewski 2, Terzić, Dawydzik 2, Mihić 1, Mindegia.
Kary: 12 minut. Rzuty karne: 3/7.
Stan rywalizacji: 2:0 dla Orlenu Wisły Płock.
Finały
26.05.2024
20:00
Składy drużyn
- 8' 10' 19'
- 9' 43'
- 4' 33' 40' 57'
- 50' 53' 58'
- 18' 21' 27' 29' 34' 54' 60'
- 25'
- 28' 32' 34' 42' 44' 54' 60'
- 3' 56' 58'
- 8' 26' 39'
- 5'
- 20' 37'
- 13' 52'
- 9' 29'
Więcej na ten temat
ORLEN Superliga26.05.2024 | Industria Kielce | 20 - 20(k. 7 - 8) | Orlen Wisła Płock | Relacja |
ORLEN Superliga29.05.2024 | Industria Kielce | - | Orlen Wisła Płock |