Zespół naukowców przyjrzał się skamielinom, które przypadkowo odkryto podczas prac budowlanych. Okazało się, że były to muszle należące do mięczaków żyjących ok. 3 milionów lat temu. Skorupy skrywały odpowiedzi na nurtujące badaczy pytania na temat zmian na Ziemi.
Dr Niels de Winter związany z Wydziałem Nauk o Ziemi na belgijskim Uniwersytecie Vrije podjął się wraz z grupą badawczą AMGC i naukowcami z Królewskiego Instytutu Nauk Przyrodniczych w Belgii dokładnego zbadania muszli należących do mięczaków żyjących w pliocenie, które znaleziono niedawno podczas prac budowlanych.
Wiek odsłoniętych skorup oszacowano na ok. 3 miliony lat, a ich kolejne warstwy oraz skład chemiczny dały badaczom odpowiedź na wiele ważnych pytań dotyczących zmian, jakie zachodziły na Ziemi - i jakie mogą czekać nas w Europie w niedalekiej przyszłości.
Skamieniałości w postaci muszli pochodzących od mięczaków takich jak ostrygi, sercówki i przegrzebki, znaleziono podczas prac budowlanych związanych z inwestycją w śluzę Kieldrecht w Antwerpii. Przypadkowe odkrycia okazało się nieść ze sobą wiele istotnych informacji o warunkach panujących na Ziemi ok. 3 milionów lat temu.
Badaczom udało się przede wszystkim ustalić, w jakich warunkach wzrastały muszle i jak to, co się w ich warstwach zachowało, ma się do dzisiejszych oraz przyszłych zmian sytuacji klimatycznej w Europie. Wszystko dzięki temu, że muszle, które rosły warstwa po warstwie, podobnie jak słoje drzew czy paznokcie, przechowały w kolejnych fragmentach szczegółowe informacje o ówczesnym otoczeniu.
Muszle częściowo zatopiono w żywicy epoksydowej, a następnie przygotowano wypolerowane grube sekcje, aby odsłonić przekrój poprzeczny przez oś maksymalnego wzrostu skorupy. Do tego dzięki analizie chemicznej i wykorzystaniu metody badań izotopów zbrylonych naukowcy bardzo szczegółowo ustalili skład skorup mięczaków sprzed wieków. Zmierzyli zakres występowania poszczególnych izotopów, które dały obraz warunków, w jakich wzrastały muszle.
Pomiary muszli z drugiej epoki neogenu można było wykorzystać do rekonstrukcji temperatury, w jakiej formowały się skorupy. Na tej podstawie badacze byli w stanie określić, że w pliocenie lata ocieplały się znacznie szybciej niż zimy. Ponadto ze względu na fakt, że w pliocenie ogólny klimat zbliżony był do dzisiejszego, pozwoliło to naukowcom odpowiedzieć na pytania dotyczące przyszłych zmian na Ziemi - a dokładnie w Europie.