Hanna Wróblewska to postać, która od lat pozostaje jedną z najbardziej wpływowych osób w polskim świecie sztuki. 10 maja 2024 roku premier Donald Tusk desygnował kuratorkę na nową minister kultury i dziedzictwa narodowego.
Urodzona w Warszawie, Hanna Wróblewska ukończyła historię sztuki na Uniwersytecie Warszawskim. Następnie kontynuowała edukację na licznych kursach międzynarodowych, zdobywając umiejętności, które później pozwoliły jej na kształtowanie polskiej sceny artystycznej.
Hanna Wróblewska dyrektorka Zachęty
Hanna Wróblewska dyrektorka Zachęty w latach 2010—2021, która po zwolnieniu przez rząd PiS od 2022 roku pracowała jako wicedyrektorka ds. naukowych i wystawienniczych Muzeum Getta Warszawskiego. Po jej zwolnieniu przez ministra Piotra Glińskiego artyści napisali petycję, w której czytamy:
Hanna Wróblewska potwierdziła swoje umiejętności, a wręcz talent na tym stanowisku. Jest bez granic oddana pracy, jest autorytetem dla całego środowiska kuratorów i artystów, również poza granicami Polski (…) osób o kompetencjach, talentach i zaletach osobistych Hanny Wróblewskiej nie spotyka się często.
W latach 2011-2021 pełniła rolę komisarza Pawilonu Polskiego na Biennale w Wenecji. Z instytucji narodowych w których pracowała znajdują się również Muzeum Sztuki w Łodzi. W ministerstwie zarządzanym przez Bartłomieja Sienkiewicza Hanna Wróblewska kierowała Departamentem Narodowych Instytucji Kultury.
-Na ministra kultury będę proponował panu prezydentowi Andrzejowi Dudzie panią Hannę Wróblewską. Ci wszyscy, którzy są zainteresowani polską kulturą, wiedzą i rozumieją bardzo dobrze moje motywacje. – mówił premier Donald Tusk przedstawiając zmiany w rządzie. Wówczas tak mówiła o polityce kulturalnej rządu: "Zakłada radykalne ograniczenie ręcznego sterowania instytucjami przez ministra, a także dopuszczenie do głosu ekspertów, publiczności przez obecność interesariuszy w radach programowych i społecznych we wszystkich instytucjach publicznych."
Jedną z największych kontrowersji, w które Wróblewska była zaangażowana, była wystawa skupiająca się na prawach człowieka, która była krytykowana zarówno przez prawicowe, jak i lewicowe frakcje. Wróblewska broniła swojej decyzji o organizacji wystawy, mówiąc: "Nie można być neutralnym w sztuce, która dotyka uniwersalnych wartości."