Zmarła Ludwika Wujec - działaczka społeczna, opozycjonistka okresu PRL. Wspólnie z mężem, Henrykiem zaangażowała się w niesioną przez Komitet Obrony Robotników pomoc osobom represjonowanym po wydarzeniach w Radomiu i Ursusie w 1976 roku.
Oboje działali w Solidarności. Oboje też byli internowani w stanie wojennym. Mimo wielu osiągnięć Ludka - jak mówiła rodzina i przyjaciele - z dystansem i humorem podchodziła do swojej działalności opozycyjnej.
W 2015 roku w Szczecinie tak opowiadała Radiu Szczecin o zyskach z niej płynących.
- Morze fantastycznych przyjaciół, którzy się sprawdzą w każdej sytuacji. Poza tym nauczyłam się redagować gazetki, zapamiętywać różne rzeczy, bo nie wolno było przechowywać notatek zapisanych, "niebezpiecznych", więc ćwiczyłam pamięć. Nauczyłam się oszczędzać słowa, bo w gazetce mało miejsca..., nie wiem, co najważniejsze - wymieniała.
Była też pytana o to, czego młodych ludzi mogłaby nauczyć historia jej życia.
- Że warto się angażować. Uważam, że trzeba w imię wartości zmieniać i wtedy człowiek wie, że żyje, czuje się młodszy, a jak jeszcze uda mu się coś - nawet małego - naprawić, to jest duża frajda! - odpowiedziała.
W wolnej Polsce działała między innymi w Unii Demokratycznej i Unii Wolności. Była też warszawską radną. Miała 83 lata.
Wspomnienie o Ludwice Wujec - w "Machinie czasu" Agaty Rokickiej po godzinie 20.
W 2015 roku w Szczecinie tak opowiadała Radiu Szczecin o zyskach z niej płynących.
- Morze fantastycznych przyjaciół, którzy się sprawdzą w każdej sytuacji. Poza tym nauczyłam się redagować gazetki, zapamiętywać różne rzeczy, bo nie wolno było przechowywać notatek zapisanych, "niebezpiecznych", więc ćwiczyłam pamięć. Nauczyłam się oszczędzać słowa, bo w gazetce mało miejsca..., nie wiem, co najważniejsze - wymieniała.
Była też pytana o to, czego młodych ludzi mogłaby nauczyć historia jej życia.
- Że warto się angażować. Uważam, że trzeba w imię wartości zmieniać i wtedy człowiek wie, że żyje, czuje się młodszy, a jak jeszcze uda mu się coś - nawet małego - naprawić, to jest duża frajda! - odpowiedziała.
W wolnej Polsce działała między innymi w Unii Demokratycznej i Unii Wolności. Była też warszawską radną. Miała 83 lata.
Wspomnienie o Ludwice Wujec - w "Machinie czasu" Agaty Rokickiej po godzinie 20.
- Morze fantastycznych przyjaciół, którzy się sprawdzą w każdej sytuacji. Poza tym nauczyłam się redagować gazetki, zapamiętywać różne rzeczy, bo nie wolno było przechowywać notatek zapisanych, "niebezpiecznych", więc ćwiczyłam pamięć. Nauczyłam się oszczędzać słowa, bo w gazetce mało miejsca..., nie wiem, co najważniejsze - wymieniała.