Wstrząsającego znaleziska w Wilczym Szańcu dokonali wolontariusze fundacji Latebra, współpracujący z niemiecką grupą Relikte der Geschichte.
– Podczas rutynowych działań poszukiwawczych na terenie I strefy Wilczego Szańca, jeden z naszych partnerów z Relikte der Geschichte wysnuł teorię o istniejącej w okresie działania obiektu drewnianej podłodze. Mowa o budynku mieszkalnym Hermanna Goeringa, noszącym obecnie numer 15 – mówi Piotr z fundacji Leberta w nagraniu opublikowanym przez fundację w serwisie YouTube.
Założenie to okazało się trafne. Podczas oczyszczania budynku spod ziemi wyłoniły się resztki podłogi oraz fragmenty znajdujących się pod powierzchnią rur. Badaczy zainteresowały duże ilości popiołu zalegającego w kanalizacji.
Piotr mówi, że nagle otrzymał wezwanie przez radio, by jak najszybciej pojawić się w obiekcie nr 15. Nie wiedział, czego się spodziewać, sądząc jednak po alarmującym tonie podejrzewał, że dokonano odkrycia dużej rangi.
– Zbliżyłem się do miejsca, w którym byli skupieni poszukiwacze. W tym momencie ujrzałem ludzką czaszkę. Widoczna była żuchwa i pojawiające się podczas odkrywania ziemi uzębienie. Prace zostały natychmiast wstrzymane, rozpoczęliśmy procedurę zabezpieczenia tego miejsca – relacjonuje Piotr z Latebra.
Na miejsce zostali wezwani policjanci. Po wstępnych oględzinach zapadła decyzja o odsłonięciu reszty szkieletu. Wkrótce potem stało się jasne, że znalezisko jest jeszcze bardziej makabryczne, niż przypuszczano początkowo.
Okazało się bowiem, że pod podłogą domu zamieszkiwanego niegdyś przez Goeringa znajdują się szczątki aż 5 osób. Trzy szkielety należały do osób dorosłych, jeden do dziecka w wielu 10-12 lat i jeden – niemowlęcia. Wszystkie były pozbawione dłoni i stóp. Nie miały też na sobie ubrań.
Nie wiadomo jeszcze, w jakich okolicznościach osoby te straciły życie i czy na pewno stało się to w czasach II wojny światowej, czy też wcześniej lub później. Sprawę bada prokuratura.
Jedną ze wstępnych hipotez założonych przez wolontariuszy z fundacji Latebra było istnienie w tym miejscu starego cmentarza, na którym później wybudowano obiekty Wilczego Szańca. Ten trop okazał się jednak mało przekonujący w kontekście okaleczenia kończyn wszystkich pięciu nieboszczyków.
Niemiecki Der Spigel zasugerował, że ofiary mogły być członkami jednej rodziny pochowanej pod domem Goeringa, nie wiadomo jednak, kiedy konkretnie – przed jego powstaniem, czy później. Brakuje też na dziś dowodów, na podstawie których można byłoby snuć rozważania na temat roli feldmarszałka w zbrodni.
Wilczy Szaniec znajduje się w Gierłoży koło Kętrzyna na Mazurach. To właśnie tu, pośród niedostępnych lasów na początku II wojny światowej powstał kompleks bunkrów i obiektów mieszkalnych, w którym w latach 1941-44 działała "przenośna" kwatera główna Adolfa Hitlera. O tej konkretnie lokalizacji zdecydowała między innymi bliskość areny planowanych przez Niemców działań zbrojnych, szykujących się w tajemnicy do napaści na ZSRR.
W krótkim czasie kilka do kilkudziesięciu tysięcy (wedle różnych źródeł) robotników wybudowało na ogromnym obszarze około 200 obiektów. Oprócz budynków czysto militarnych i mieszkalnych, Wilczy Szaniec wyposażono też w takie udogodnienia, jak kino czy kasyno. Była tam również bocznica kolejowa, a nawet małe lotnisko. Innymi słowy – powstało całkowicie samowystarczalne miasto.
Sam Adolf Hitler spędził w swojej mazurskiej kryjówce łącznie ponad 800 dni. Razem z nim na stałe bądź gościnnie przebywali tam wszyscy niemal najważniejsi notable III Rzeszy, w tym wspomniany Hermann Goering, a także m.in. Heinrich Himmler, Joseph Goebbels i wielu innych.