Oratorium na trzy głosy
Recenzja spektaklu: „Antygona w Molenbeek”, reż. Anna Smolar
Hertmans przenosi Sofoklesa w realia arabskiej dzielnicy Brukseli. Z Molenbeek wywodzili się dżihadyści odpowiedzialni za akty terroru w zachodniej Europie niemal dekadę temu. Tytułowa Antygona jest siostrą zamachowca samobójcy, desperacko i bezskutecznie domagającą się wydania pozostałości ciała brata, by móc je pochować i przeżyć żałobę. Europejskie państwo w tej niedawnej świetnej studentce prawa widzi już tylko Arabkę, istotę z innego porządku – pierwotnego i barbarzyńskiego. Ona sama, w zderzeniu z brakiem empatii i lekceważeniem przez urzędników, też zaczyna kwestionować swoją tożsamość, pogrąża się w rozpaczy i ostatecznie idzie na pełne zwarcie z systemem.
Stefan Hertmans, Antygona w Molenbeek, reż. Anna Smolar, Teatr Dramatyczny w Warszawie