Aktualizacja: 22.05.2024 10:09 Publikacja: 22.05.2024 09:26
Agnieszka Grochowska
Foto: FOTON/PAP
Kapitalistyczna hierarchia bywa jednak złudna, rzekomy wyższy status społeczny wcale nie musi oznaczać szczęścia, bo pieniądze go nie dają. Nie mamy też jednak do czynienia z opowieścią podlaną lukrem lewicowego mitu, który kreuje życie w blokach na symbol równościowego raju. Z młodzieńczych przyjaźni przetrwał tylko sposób komunikacji: rytmiczne stukanie w rurę, taki dawny sms. Ale jak się okazuje, największe nawet przyjaźnie obrastają poczuciem obcości, wyrastającej z własnych problemów, które bohaterki trzymają w tajemnicy i z sobie tylko znanych powodów nie chcą o nich rozmawiać.
Symbolem tego pozamykania jest trup tajemniczej kobiety przed blokiem w pierwszej scenie. Nie wiemy, co nią kierowało. Tak jakby tylko policyjne śledztwo z przesłuchaniami bohaterek, mogło wyciągnąć z kobiet prawdę o ich życiu.
W sumie oglądamy matnię bez wyjścia, bo mężczyźni są przemocowi lub nieodpowiedzialni, o czym zdają sobie sprawę, kiedy jest już za późno. Jednocześnie kobiety też nie potrafią odnaleźć sposobu na siebie. Z jednej strony są nazbyt dumne, z drugiej, w chwilach słabości zbyt szybko ulegają emocjom. Skrzywdzone przez mężczyzn, ranią siebie wzajemnie i napędzają spiralę nieszczęścia, przekazując je synom i córkom. Być może taka diagnoza brzmiałaby naiwnie, gdyby nie to, że akcja rozgrywa się w małym miasteczku. W sumie uzyskujemy pośrednią odpowiedź na pytanie, dlaczego młodzi uciekają z takich miejsc do większych miast, zaś stare formy rodzinne się rozpadają.
Filmowi na pewno nie pomaga naiwnie grana rola Pawła Małaszyńskiego. Aktorki ostatecznie się bronią, zwłaszcza Julia Wieniawa-Narkiewicz zaliczyła odważny występ, pokazując trudną sytuację młodych kobiet otwartych na poważny związek. Jej rola przypomina postać graną przez Jadwigę Jankowską-Cieślak w „Trzeba zabić tę miłość” Morgensterna. Zaś Andrzej Seweryn dołączył do roli draq queen symboliczną postać kapitulującego przemocowca, świadomego swych win.
Po Prime Video w Polsce powinniśmy jednak wymagać czegoś więcej niż kina klasy B.
Z pewnością ciekawa jest odpowiedź na pytanie, dlaczego na pierwszą fabułę wyprodukowaną przez Prime Video dla polskiego widza wybrano „Nieobliczalną”. Komitet Noblowski nie był raczej inspiracją, skoro punktem wyjścia jest powieść Magdy Stachuli.
Znakomity koncert “Queen Rock Montreal”, który pokazywano w IMAX, trafił do kanału Disney+. To show z 1981 r., koncert promujący album „The Game”.
Serialowa adaptacja powieści fantastycznonaukowej chińskiego pisarza Liu Cixina „Problem trzech ciał” pobudza do przemyślenia znanych nam spraw z innej, bardzo ciekawej dalekowschodniej perspektywy filozoficznej.
„Reżim” z Kate Winslet ma wszelkie dane, by być hitem. Kate gra rolę główną, a twórcą jest Will Tracy, scenarzysta „Sukcesji". Na co wskazuje pierwszy odcinek serii HBO?
„Szogun” był szlagierem serialowym w latach 80-tych, z kreacją Richarda Chamberlaina. Teraz powraca w nowej odsłonie, w dziesięciu odcinkach. Trzyma w napięciu, epatuje japońską kulturą. Gra Cosmo Jarvis, aktor znany z "Peaky Blinders".
Przeciętne wynagrodzenie w sektorze przedsiębiorstw (w których liczba pracujących przekracza 9 osób) w kwietniu br. wzrosło o 11,3% r/r, zaś zatrudnienie w przedsiębiorstwach spadło o 0,4% r/r, podał Główny Urząd Statystyczny (GUS).
Nie żyje Jan A.P. Kaczmarek, słynny twórca muzyki filmowej, laureat Oscara. Kompozytor od dłuższego czasu zmagał się z chorobą.