Badacze z University of New Mexico przebadali jądra psów i mężczyzn. U zwierząt znaleziono 122,63 miikrogramów plastiku, podczas gdy u ludzi – aż 329,44. Naukowcy nie sądzili, że mikroplastik może znaleźć się w układzie rozrodczym, więc wynik był podwójnym zaskoczeniem. Tworzywo było obecne w każdej przebadanej próbce. Skontrolowano 23 ludzkich jąder i 47 psich.
Z analizy wynika, że najczęściej odnotowanym tworzywem sztucznym był polietylen (PE) stosowany do produkcji butelek. Drugim niepożądanym gościem okazał się polichlorek winylu (PVC).
Czy mirkoplastik wpływa na mniejszą płodność?
Tego na razie naukowcy nie wiedzą. Zwracają jednak uwagę na to, że średni wiek mężczyzn, których tkanki przebadano, wynosi 35 lat. Młodsze osoby, narażone na większą obecność plastiku, mogą bardziej odczuwać skutki tego, że tworzywo znalazło się w ich organizmie.
I to już w bardzo wczesnym wieku. Niedawno polscy naukowcy z Gdańskiego Uniwersytetu Medycznego wykazali, że mikroplastik dało się stwierdzić we wszystkich badanych próbkach preparatów do początkowego żywienia niemowląt.
Naukowcy odpowiedzialni za znalezienie mikroplastiku w ludzkich jądrach nie wiedzą, jakie długofalowe skutki może mieć obecność tworzywa w tej części organizmu. Trudno jednak liczyć na to, by była znikoma, tym bardziej że istnieje ryzyko uwalniania szkodliwych substancji wpływających na funkcjonowanie hormonów.
Wygląda na to, że do opisu człowieka „z krwi i kości”, trzeba będzie dodawać również mikroplastik. Bo bez niego powiedzenie będzie niedokładne. „To był prawdziwy człowiek – z krwi, kości i mikroplastiku”.
Więcej o więcej o ekologii i ochronie środowiska przeczytasz na Spider`s Web: