Aktualizacja: 11.05.2024 08:48 Publikacja: 11.05.2024 08:00
Foto: Fotorzepa, Jerzy Dudek
Kandydaci PiS generalnie idą do PE z hasłami kampanii polexitowej; cała Unia, a zwłaszcza Bruksela, to nowa Sodoma i Gomora, ewentualnie nowe wcielenie komunizmu, ale oczywiście póki płaci, jak płaci, to trzeba podreperować budżet partyjny.
Była pani premier Ewa Kopacz, rzecz jasna kandydatka, bredzi w radiu, że zawieszenie procedury dotyczącej naruszeń praworządności jest wynikiem tego, że więcej osób teraz na ulicach się do niej uśmiecha. Wiceminister sprawiedliwości Krzysztof Śmiszek wybiera się do Brukseli, by ta rozwiązała problemy, z którymi on i jego formacja sobie nie radzi w kraju.
Szymon Hołownia, wyglądało, że na poważnie, zapowiadał na konwencji, że kandydaci Pl2050 wyróżniają się tym, że są powszechnie znanymi osobistościami. Europoseł Łukasz Kohut niezadowolony z drugiego miejsca na liście Lewicy nagle pokochał Koalicję Obywatelską i startuje z miejsca trzeciego, bo jak powiedział, „uznał, że to rozsądniejsze”. Nie dodał tylko dla kogo. Dla Polski? Dla regionu? Czy dla niego samego?
Cała ta mieszanka absurdów, nieodpowiedzialności i skrajnego partyjniactwa skłania mnie do wniosku, że najpilniejszą potrzebą jest powołanie Bezpartyjnego Bloku Współpracy z Polską. Bo skoro partie polityczne, zajmują się głównie sobą i swoimi interesami, to musi powstać jakieś forum, na którym będą się mogli spotkać ludzie, którym chodzi przede wszystkim o Polskę.
Maciej Strzembosz
Producent filmowy, scenarzysta i publicysta
Zbliżające się wybory do Parlamentu Europejskiego z całą jaskrawością ujawniły tragiczny wybór stojący przed niewielkim, pozaplemiennym i propaństwowym segmentem wyborców – wybieramy między państwem niepoważnym albo nieprzyzwoitym. Między demokracją ciepłej wody w kranie a bezwstydną kleptokracją uzasadniającą łamanie prawa mitycznym wstawaniem z kolan.
Co jednak mają zrobić wyborcy, którym zależy na rozwoju Polski, jej sile i nowoczesności, zatroskani perspektywą nadchodzącej wojny, którym nie odpowiadają ani wygłupy premiera Donalda Tuska na platformie X, ani coraz bardziej oderwane od rzeczywistości chore wizje Jarosława Kaczyńskiego?
Wybory do Parlamentu Europejskiego mają zupełnie inną formę i dynamikę od wyborów krajowych i samorządowych. O ile dla partii politycznych mają mniejsze znaczenie, o tyle ci, którzy biorą w nich udział, mają olbrzymią nadzieję na mandat ze względu na prestiż i ekonomiczną stabilizację.
Z książką o historii ludowej dobrze wygląda się dziś na Instagramie. Ale to też wyraz lęku przed dumą z przeszłości, nacjonalizmem. Projekt polityczny i tożsamościowy. Wiernie naśladując zachodnie trendy, poszukuje się niewolników, by strącać z pomników ich panów i za historię wyłącznie się wstydzić.
Koalicja Obywatelska najwyraźniej nadal chce odsuwać PiS od władzy (okazuje się, że można to robić również w Parlamencie Europejskim), a Prawo i Sprawiedliwość zamierza walczyć z Zielonym Ładem, na który wcześniej samo się zgodziło. Niby „ważą się losy Europy”, ale listy wyborcze do PE temu przeczą.
Prezydent Joe Biden jeszcze nigdy tak nie groził Izraelowi i Beniaminowi Netanjahu. Robi to nie tylko z powodu obaw o wynik wyborów prezydenckich w USA, które już za pół roku.
Exposé ministra spraw zagranicznych Radosława Sikorskiego, okraszone pozornymi wezwaniami do współpracy, było jedną wielką manipulacją, której celem było pokazanie, że poza jedynie słusznym kursem Unii Europejskiej nie istnieje żaden inny – chyba że dyktowany z Kremla przez Władimira Putina.
Rekonstrukcja rządu, nowe nazwiska w resortach, listy do PE, protest rolników oraz zdrada sędziego Tomasza Szmydta - to najważniejsze tematy kolejnego odcinka "Politycznych Michałków".