Aktualizacja: 07.05.2024 04:31 Publikacja: 07.05.2024 04:30
Andrzej Duda
Foto: PAP, Radek Pietruszka
Czy wybierając tę jedną, nazwijmy ją „główną”, nie zabijemy aby bogactwa gwar regionu? Są jeszcze inne kontrowersje. Niektórzy boją się lokalnego separatyzmu. Inni dowodzą, że sprawa gwary śląskiej nie powinna być regulowana ustawowo, a co najwyżej uchwałami lokalnych sejmików. Wszyscy powtarzają jedno: w sprawie „godki” zgody nie ma. I raczej nie będzie. Cóż więc ma począć biedny pan prezydent, który – jak wiemy – nie lubi, jak mu coś „godoją” w obcych językach? Jako nieodrodny syn Prawa i Sprawiedliwości z pewnością nie lubi „wypaczania” polskości, więc jego reakcję nietrudno przewidzieć. A jednak stoi między młotem a kowadłem, bo jakkolwiek się zachowa, gniewną reakcję prostego ludu da się przewidzieć. Najłatwiej by było schować głowę w piasek, zwłaszcza że wybory europejskie za pasem. Ale się nie da.
Jesteśmy, Polacy, nie tylko z Warszawy. Lokalność jest częścią naszej tożsamości. Często bardzo ważną, a niekiedy zasadniczą. I nie ma w tym nic dziwnego. Lokalna ojczyzna determinuje bardzo wiele w naszym życiu. Kreuje punkty widzenia, poglądy, czasem gust. Nie tylko nad Wisłą. W znacznie większym stopniu na Półwyspie Iberyjskim, we Włoszech, Francji czy w Niemczech. Współczesna Europa lepiej to rozumie niż nacjonaliści, którzy zlepiali w przeszłości państwa na siłę, brutalnie walcząc z lokalnymi ojczyznami.
Czy ktoś, oglądając „Diunę”, zastanawiał się, jakim prawem tytuły arystokratyczne wciąż obowiązują w jedenastym milenium (dziś mamy dopiero trzecie), i to w całej galaktyce? Głupie pytanie: baśń nie mówi o tym, co realne, tylko o tym, co pożądane.
Sprawa wystąpienia ministra spraw wewnętrznych i administracji Marcina Kierwińskiego pokazuje, jak polaryzacja polityczna prowadzi do zanikania w debacie publicznej takich pojęć, jak prawda i fałsz. Dla polityki to ślepa uliczka.
Słowa Macrona o tym, że Europa jest śmiertelna i dlatego zagrożenia dla jej egzystencji muszą być traktowane poważnie, dotykają bowiem sedna problemu. Szkoda tylko, że w kwestii tej prezydent Francji potrafi udzielić jedynie sztampowych odpowiedzi.
Po roku 2004 szybko zamknęło się rozszerzeniowe okno. Od tamtego czasu było jasne, że Europa musi najpierw poradzić sobie z własnymi kryzysami, aby potem być gotową na przyjęcie nowych członków. Krajem, który obudził politykę rozszerzenia ze snu była Ukraina.
Kwestia dostępu do aborcji stała się żelaznym punktem amerykańskiej polityki, zwłaszcza przed wyborami.
Sekretariat programu Czechy-Polska ogłosił dwa nabory wniosków. Jeden ma pomóc w integrowaniu systemów ratownictwa, drugi zwiększać dostępność terenów przygranicznych.
Przedsiębiorcy zakładają fundacje rodzinne, gdy są jeszcze w sile wieku, w trosce o rodzinny biznes.