Fikcja stała się rzeczywistością. Czołg Leopard 1 z nietypowym dodatkiem
Obkładanie przez Ukraińców czołgów i innych pojazdów opancerzonych z Zachodu kostkami pancerza reaktywnego stało się memem. Teraz okazuje się, że te o obkładaniu pancerzem reaktywnym starych Leopardów 1 się ziściły. Wyjaśniamy powody takiego działania oraz przystawiamy czy to coś daje.
Stosowanie kostek pancerza reaktywnego na czołgach ma dużo sensu mimo iż nie jest wolne bez problemów. Standardem stało się wzmacnianie przez Ukraińców w ten sposób czołgów Leopard 2A4, których pancerz zasadniczy prezentuje poziom lat 80. XX wieku.
Takie kostki istotnie zwiększają poziom ochrony przeciwko pociskom z głowicą kumulacyjną (szczególnie skuteczne są przeciwko prostym jednogłowicowym rozwiązaniom), ale ich sposób działania może być katastrofalny dla załogi jeśli są montowane na pojeździe ze zbyt cienkim pancerzem.
Ukraińcy nie mają aż takiej katastrofalnej w skutkach fantazji jak Rosjanie, którzy montowali czołgowe kostki pancerza reaktywnego na bojowych wozach piechoty z serii BMP bądź nawet samochodach UAZ Buchanka. Czołgi Leopard 1 mają od nich mocniejszy pancerz (kilkadziesiąt mm stali pancernej wzmocnionej panelami z Lexanu (jeden z wariantów poliwęglanu)), ale jego grubość będzie na na granicy bezpieczeństwa stosowania czołgowych kostek pancerza reaktywnego.
Dalsza część artykułu pod materiałem wideo
Pancerz reaktywny na czołgach Leopard 1A5 - może ochronić przed jednym zagrożeniem
Na ujawnionym zdjęciu widać czołg Leopard 1A5 obłożony miksem kostek pancerza reaktywnego. Jednym są doskonale znane kostki Kontakt-1, a drugie wyglądają jak te z czołgów T-64 więc może to kostki ukraińskiego Noża.
Ukraińcy najprawdopodobniej zdecydowali się je zastosować aby zwiększyć ochronę przed także stosowanymi przez Rosjan dronami FPV z przyczepionymi granatami PG-7VL zdolnymi przepalić około 500 mm stali pancernej. Te jednogłowicowe granaty są masowo stosowane na dronach i w ich przypadku taka kasetka pancerza reaktywnego zadziała.
Gorzej jeśli czołg oberwie przeciwpancernym pociskiem kierowanym większego kalibru lub pociskiem z tandemową (podwójną) głowicą kumulacyjną. W takim przypadku kostka i bardzo cienki pancerz za nią nie wystarczy. Podobnie wygląda też kwestia w przypadku kinetycznych penetratorów APFSDS (amunicja podkalibrowa, stabilizowana brzechwowo, z odrzucanym sabotem), gdzie jedynie ochronę zapewnia masywny pancerz.
Kostki pancerza reaktywnego to kasetki wewnątrz których znajduje się materiał wybuchowy, który w chwili uderzenia w niego strumienia kumulacyjnego detonuje się. Wybuch wywołuje falę uderzeniową oraz grad odłamków z obudowy, które rozpraszają strumień kumulacyjny niwelując jego ogromne właściwości pokonywania pancerza. Warto jednak zaznaczyć, że pancerz czołgu na którym są zamontowane kasetki musi wytrzymać eksplozję.
Z tego względu kostki pancerza reaktywnego są projektowane pod dany typ pojazdu i np. te stosowane na bojowych wozach piechoty M2A2 Bradley ODS są inne niż te na czołgach. Warto też nadmienić, że Ukraińcy głównie wykorzystują czołgi Leopard 1A5 w formie wsparcia ostrzeliwującego cele z kilku kilometrów, gdzie największym zagrożeniem są drony, ponieważ do szturmu są stosowane inne maszyny takie jak np. polskie czołgi PT-91 Twardy.
Przemysław Juraszek, dziennikarz Wirtualnej Polski