Aktualizacja: 22.05.2024 06:00 Publikacja: 22.05.2024 04:30
Foto: AFP
Czytaj więcej
– To ostatnia chwila, aby UE zasiadła za stołem wielkich tego świata – uważa Sandro Gozi, kandydat liberałów na szefa KE.
Indeks populizmu jest zatem skonstruowany na prostej i niezawodnej zasadzie: to my wskazujemy dowolnie, kto jest populistą, i na tej podstawie tworzymy nasze zestawienie.
A może zdefiniujmy populizm inaczej? Na przykład jako forsowanie danych rozwiązań niezależnie od tego, czy mają sens, czy nie, i czy zyskują społeczną aprobatę – dla osiągnięcia własnych celów osobistych, partyjnych czy biznesowych. Czy w takiej sytuacji nie dojdziemy do wniosku, że Parlament Europejski jest pełen populistów, którzy w całkowitym oderwaniu od realiów przepychają kolejne klimatyczne regulacje, które są zwyczajnie nie do zrealizowania? Coś mi się zdaje, że Fundacja Wolności Gospodarczej i jej zagraniczni partnerzy szukają populistów nie tam, gdzie powinni. Lecz cóż, najciemniej bywa pod latarnią.
Autor jest publicystą „Do Rzeczy”
Ten polski think tank jest partnerem badania zatytułowanego „Indeks autorytarnego populizmu”, publikowanego przez think tank Timbro oraz EPICENTER. Polska osiągnęła wysoki wynik, gdyż z indeksu wynika, iż aż 45 proc. popiera partie „populistyczne”.
Każdy, kto choćby w najlichszym stopniu obdarzony jest zmysłem krytycznym, zada natychmiast pytanie: no dobrze, ale jak ten „populizm” jest definiowany? Czy to przypadkiem nie jest tak jak z dziennikarzami, których – jak wiadomo – jakiś czas temu podzielono na prawicowych i bezprzymiotnikowych?
Wybór do podjęcia pomiędzy 6 a 9 czerwca jest między tymi, którzy chcą zintegrowanej Europy, a tymi, którzy chcą europejskiej mozaiki suwerennych państw narodowych. Wiemy, po jakiej stronie w tej debacie stoi PiS, zaś postawa PO i Donalda Tuska jest dosyć mglista.
Do sytuacji w Polsce w ponad pół roku po wyborach można zastosować słynne zdanie wypowiedziane przez jednego z bohaterów „Lamparta” Giuseppe di Lampedusy: „Jeśli chcemy, by wszystko pozostało tak, jak jest, wszystko musi się zmienić”.
Premier Donald Tusk, zarzucając PiS działanie na rzecz Rosji, stawia na szali swoją wiarygodność. Jeśli się okaże, że poza retoryką wyborczą nie ma konkretów i Antoni Macierewicz oraz Michał Dworczyk nadal będą funkcjonować w życiu publicznym, to wyda im tylko certyfikaty niewinności, a PiS wzmocni politycznie.
Europa stoi obecnie przed wyzwaniami związanymi z transformacją w kierunku gospodarki niskoemisyjnej. Obejmuje ona m.in. zwiększanie udziału odnawialnych źródeł energii (OZE) w produkcji energii elektrycznej i redukcję zależności od paliw kopalnych. Obserwowany w ostatnich latach w naszym kraju dynamiczny rozwój rozproszonych OZE wiąże się jednak z nowymi wyzwaniami co do zarządzania energią w sieci. To zaś wymaga rozbudowy i modernizacji infrastruktury przesyłowej i dystrybucyjnej, tak by nadać jej nowe funkcje dzięki wykorzystaniu nowoczesnych technologii informatycznych. W modernizacji polskich sieci dystrybucji energii elektrycznej do standardu „smart net” pomogą Fundusze Europejskie.
Wybór do podjęcia pomiędzy 6 a 9 czerwca jest między tymi, którzy chcą zintegrowanej Europy, a tymi, którzy chcą europejskiej mozaiki suwerennych państw narodowych. Wiemy, po jakiej stronie w tej debacie stoi PiS, zaś postawa PO i Donalda Tuska jest dosyć mglista.
Jak się jest w jakiejś organizacji od 20 lat, to już nie ma taryfy ulgowej, także wobec siebie samego – mówi o Polsce w UE Michał Kobosko, szef sejmowej Komisji ds. UE, wiceprzewodniczący Polski 2050 i kandydat do PE.