Xiaomi 14 Ultra kosztuje 6799 złotych. Za Google Pixel 8 Pro trzeba zapłacić od 3999 złotych (w promocji 1000 złotych taniej), za iPhone’a 15 Pro od 4699 złotych, za iPhone’a 15 Pro Max od około 5900 złotych, za Honora Magic 6 Pro 5999 złotych, a za Huawei Pura 70 Ultra – 6399 złotych. Stawia to flagowca Xiaomi w niezbyt korzystnym świetle. Z drugiej strony, mając na uwadze „renomę” DxOMark, nie można uznać niskiej oceny za dyskwalifikującą, lecz fakty są, jakie są.
Wyniki testu aparatu w Xiaomi 14 Ultra
„Na papierze” Xiaomi 14 Ultra oferuje imponujące zaplecze fotograficzne, ponieważ smartfon wyposażono w aż cztery aparaty o rozdzielczości 50 Mpix każdy. Główny (23 mm) bazuje na 1-calowej matrycy LYT-900 oraz ma zmienną przysłonę f/1.63-f/4.0, optyczną stabilizację obrazu i powłokę antyodblaskową. Ultraszerokokątny (12 mm) ma zaś sensor IMX858, przysłonę f/1.8 i kąt widzenia 122°.
Na tyle smartfona znajdują się też dwa teleobiektywy. Pierwszy to peryskopowy z matrycą IMX858, przysłoną f/2.5, optyczną stabilizacją obrazu i ekwiwalentem ogniskowej 120 mm. Drugi to natomiast ruchomy teleobiektyw (również z sensorem IMX858) z przysłoną f/1.8 i optyczną stabilizacją obrazu.
Choć Xiaomi 14 Ultra znalazł się na dalekim, 13. miejscu rankingu DxOMark, to zdołał pobić rekord w jednej kategorii – zoomu w teleobiektywie. Otrzymał za niego 120 punktów, co jest na obecną chwilę najwyższym wynikiem, uzyskanym przez testowany smartfon. Wśród zalet aparatu we flagowcu Xiaomi wymieniono między innymi prawie pozbawiony szumów obraz we wszystkich warunkach oświetleniowych, w tym przy słabym oświetleniu, dobrą szczegółowość podczas powiększania i dokładny autofokus.
Ponadto doceniono dobrą ekspozycję i dość szeroki zakres dynamiki, dokładny balans bieli i ładne kolory w większości warunków oraz skuteczną stabilizację w statycznym wideo i podczas chodzenia w trakcie nagrywania. Wśród wad znalazły się natomiast na przykład sporadyczne niedokładności kolorów, zwłaszcza przy słabym oświetleniu, lekko miękkie tekstury we wszystkich warunkach testowych oraz lokalne szumy w niektórych pomieszczeniach i przy słabym oświetleniu.
Oprócz tego testerzy odnotowali różnice w ostrości pomiędzy klatkami wideo oraz często zauważalne opóźnienie migawki, a także nieostre niektóre obiekty na portretach grupowych przez ograniczoną głębię ostrości. Mimo to DxOMark pokusiło się o stwierdzenie, że ogólna jakość zdjęć była doskonała, z szerokim zakresem dynamiki, niskim poziomem szumów i ładnymi kolorami.