Jakiś czas temu pojawiła się informacja, że Ursus jest na sprzedaż. 125 milionów złotych jednak nikogo nie skusiło, więc cena spadła do 99 mln. Czy jakiś inwestor wyłoży tyle kasy za marzenia o wielkości? Oj, słabo to widzę.
Może ktoś jeszcze pamięta, ale za PRL-u mieliśmy takie multifabryki zwane “Zjednoczeniami”. Były to istne molochy, które pod jednym znakiem handlowym gromadziły wiele zakładów i produkowały różne dobrodziejstwa przemysłowe. Z braku wszystkiego, w tym jakiejkolwiek konkurencji, owe dobrodziejstwa były natychmiast rozchwytywane przez spragniony wszystkiego naród. Jakość tych wyrobów była różna. Od średniej (krajowej) po marną. Nie przejmowaliśmy się wówczas tym za bardzo, bo liczył się produkt, możliwość jego kupna i samo jego posiadanie.
Pralka Frania nie czyni wiosny
Dziś niesieni na falach sentymentów niejednokrotnie piejemy nad tym, jaki to porządny sprzęt był w PRL-u wytwarzany. I owszem, zdarzało się, że w swojej prostocie niektóre wyroby było naprawdę niezawodne i długowieczne. Takim przykładem jest wirnikowa pralka Frania, która działała tak długo, póki nie zeżarła ją rdza.
Takich ewenementów jak Frania jednak była tylko garstka, bo im bardziej złożony technicznie wyrób, tym większe szanse, że gdzieś w toku produkcji ktoś czegoś nie spierdzielił. Poza tym w połowie lat 70. zaczął się ciężki kryzys i zabrakło już dolarów na nowoczesne licencje, technologie czy linie produkcyjne. Stare maszyny były już coraz bardziej wypracowane i zużyte. Nic dziwnego, że jakość i tak kiepskich wyrobów leciała na łeb.
Unitra to potęga, ale…
Jak dziś iPhony, tak kiedyś szczytem bogactwa i szpanerstwa, którym można się było pochwalić, były tzw. wieże z Unitry. Na zestaw składał się wzmacniacz, tuner (radio), magnetofon, czasem gramofon i kolumny głośnikowe. Niektóre takie zestawy wyglądały nawet ładnie i “światowo”, ale ich brzmienie było zazwyczaj tylko poprawne. Jak ktoś miał wiedzę, to natychmiast po zakupie tuningował taki sprzęt, ale grało to nadal jedynie średnio.
Jednak mimo to taki zestaw kosztował krocie. Dosłownie worek ówczesnych pieniędzy. Dla przykładu: sam tylko magnetofon Unitra Diora kosztował tyle samo, co meblościanka na wysoki połysk do dużego pokoju plus dwa fotele i tapczan. O stole już nie wspomnę. A wyjaśnię, że sam z siebie magnetofon nie grał i do odtwarzania muzyki potrzeba mu było reszty równie drogiego zestawu.
Mówię o tym dlatego, że minął krótki czas, a wieże z Unitry przestały być modne i pożądane. Sama marka upadła, bo przestarzałe technologie nie wytrzymały konfrontacji z dostępnym masowo zachodnim sprzętem audio, którego brzmienie było niebotycznie lepsze.
Minęło wiele lat i dziś mamy do sprzętu grającego z Unitry sentyment i znów posiadanie go w domu stało się symbolem statusu społecznego. Czymś, czym można się pochwalić, choć nadal brzmi tylko poprawnie.
Ursus nie będzie jak Unitra
Nie bez przyczyny mówię dziś o sprzęcie Unitry, bo widzę w nim wiele analogii do starych ciągników Ursusa. Część z nich jeszcze działa i chwalimy je dziś pod niebiosa, jakie to dobre i niezawodne były. Jednak były, a przynajmniej w ostatnich 20. latach masowej produkcji, co najwyżej poprawne. Dalece odbiegały już od światowej konkurencji, a sama fabryka, z której jesteśmy tak dziś dumni, była – skromnie mówiąc – niedoinwestowana.
Wystawiony na sprzedaż Ursus jest dziś jak ta Unitra sprzed lat – nikt jej nie chce, bo marka ta jest warta tyle, co nasze wspomnienia o byłej już wielkości. Marzeń, nawet tych o wielkości, nikt nie kupi. Dziś liczy się biznes i stopa jego zwrotu, a nie reaktywacja średnio pozycjonującej się marki nawet w momencie największego jej rozkwitu.
Czy nie ma już nadziei dla Ursusa?
Może jednak i jest nadzieja dla Ursusa, ale trzeba całkowicie zmienić myślenie. I tu znów wrócę do Unitry. Jakiś czas temu grupa pasjonatów kupiła tę markę. Całkowicie od nowa zaprojektowali oni sprzęt audio, który nie ma nic, poza nazwą, wspólnego ze “starą” Unitrą. Wygląda zjawiskowo. Brzmi porywająco. Kosztuje horrendalnie dużo. I nie jest dla każdego. Jest dla znawców i koneserów dobrego brzmienia.
Czy, o ile się taki znajdzie, nowy właściciel marki Ursus pójdzie taką samą drogą? Czy zmieni nasze myślenie o Ursusie? A może marka ta wcale nie będzie już taka sama, a jej wyroby nie będą dla każdego (rolnika). Może będzie robić lodówki?
Dobrej jakości lodówki.