W czwartek lubelskie sokoły zostały zaobrączkowane i poznaliśmy ich płeć. Udało się także zidentyfikować kawalera, który od blisko tygodnia kręci się wokół lubelskiego gniazda.
Po wielu perypetiach i zwrotach akcji lubelskie sokoły zostały zaobrączkowane i poznaliśmy ich płeć. Perła, Shani i Borowy – takie imiona otrzymały pisklęta lubelskich sokołów. W tym roku wyjątkowo nie było konkursu na imiona dla lubelskich sokołów, zostały one nadane przez Sylwestra Aftykę, FalcoFani oraz Nadleśnictwo Garwolin, gdzie maluchy znajdowały się po wykluciu.
Blisko 3 - tygodniowe maluchy ważą 540 g (samiec), 850 g (samica) i 670 g (druga samica). Płeć sokołów można poznać po wielkości pazurów, a także wadze piskląt – samice są większe od samców. Około czerwca pod czujnym okiem Wrotki rozpoczną naukę latania i polowania, a później wyfruną z gniazda szukając swojego miejsca na ziemi
– Generalnie można to rozpoznać po tym, że jest bardzo duży dymorfizm płciowy pomiędzy sokołami, pomiędzy samcem a samicą. Samica jest, można powiedzieć, o 1/3 większa i cięższa od samca – mówi Sylwester Aftyka.
Sokoły otrzymały po dwie obrączki – złotą oznaczającą, że wykluły się na terenie miejskim oraz niebieską, pozwalającą na zidentyfikowanie imienia oraz tego z którego gniazda pochodzi ptak.
– Obrączkowanie sokołów stosuje się w celu monitoringu rozwijającej się populacji sokoła i umożliwienia oceny prowadzonych prac nad ratowaniem tego gatunku. Dzięki nim będzie można śledzić dalsze losy lubelskich sokołów wyklutych w tym roku, dowiedzieć się, gdzie w przyszłości założą gniazda i jak długo będą żyły – informuje PGE, gdzie na terenie lubelskiej elektrociepłowni znajduje się lubelskie gniazdo.
Od początku istnienia lubelskiego gniazda, czyli 2018 roku, zaobrączkowano już 15 sokołów. Sokoły wędrowne to ptaki, które na początku po opuszczeniu gniazda szukają swojego miejsca, a w późniejszych latach osiadają już na stałe.
– Sokoły to ptaki, które nie budują gniazd, tylko korzystają z tych zbudowanych przez inne ptaki, lub stworzonych przez człowieka. Gdyby na lubelskim kominie nie powstała budka, Wrotka pewnie złożyłaby jaja na którymś z balkonów komina elektrociepłowni – tłumaczy Krzysztof Kot z grupy FalcoFani.
Na miejscu obecny był także „zastępczy tata”, który zajmował się pisklętami po wykluciu.
– Sokolnictwem zajmuje się od lat, jednak to był pierwszy dziki lęg, który trafił do mnie pod opiekę – przyznaje Jarosław Przydacz, sokolnik z Nadleśnictwa Garwolin, który zajmował się pisklętami po ich wykluciu. – Karmienie rozpoczynało się około godziny 5 nad ranem, co około 3 godziny. Na początku było to lekkostrawne mięso, typu przepiórka, później już stopniowo były przestawiane na pokarm jaki jedzą w naturalnym środowisku.
Sokolnictwo kilka lat temu zostało wpisane na Listę Niematerialnego Dziedzictwa UNESCO. Hodowlane ptaki wykorzystywane są do polowań, ale także do odstraszania ptaków z terenów lotnisk czy miejskich parków, a także edukacji.
W czwartek nad ranem poznano także tożsamość tajemniczego kawalera, który kręcił się wokół gniazda od kilku dni. To Czajnik, samiec wykluty w 2022 roku w Nowym Dworze Mazowieckim. Samiec przymila się do Wrotki, przynosi jej prezenty, ale jeszcze nieśmiało zagląda do gniazda. Ornitolodzy wskazują na to, że jest szansa na założenie nowej rodziny po śmierci Czarta.