32-latka wydała 4 mln zł na ruinę. Pękają ściany, gnije podłoga, ale nie żałuje
Natalie Glaze to 32-letnia właścicielka marki biżuterii i firmy produkującej stroje kąpielowe. W 2023 r. kupiła wymarzony dom — wiktoriańską kamienicę w południowo-zachodnim Londynie. Pomimo że brzmi to jak bajka, dom od 70 lat nie przeszedł remontu i kosztował nieco ponad 4 miliony złotych. Budynek był w złym stanie, z widocznymi oznakami zaniedbania i rozpadu, jednak Natalie nie żałuje swojej decyzji. Oto jej historia.
- W 2023 r. Natalie Glaze kupiła wiktoriański dom, który nie był remontowany od 70 lat
- 32-letnia właścicielka firmy wyznała, że dom kosztował ponad 1 mln dol. (czyli ponad 4 mln zł), ale się rozpadał
- Pomimo pękających ścian i zgniłych podłóg, Glaze powiedziała, że nie żałuje zakupu zabytkowego domu
- Więcej informacji o biznesie znajdziesz na stronie Businessinsider.com.pl
Nie planowaliśmy kupować domu, który wymagałby dużo pracy. Ale to była klasyczna historia: Zakochujesz się w domu, a potem wypierasz niektóre problemy. Myślisz sobie: "Och, będzie dobrze. Po prostu go pomalujemy. Wszystko będzie dobrze".
Zanim się zorientujesz, zdajesz sobie sprawę, że cały dom się rozpada.
Zawsze wiedziałem, że chcę mieszkać w domu z duszą. Lubię mieć cel. Kiedy po nim spacerowaliśmy, po prostu zakochałam się w jego potencjale. Dom kosztował siedem cyfr. Bardzo rzadko zdarza się dom, który nie był odnawiany od ponad 70 lat. Wiedziałam, że przy odrobinie miłości i troski można przywrócić go do życia.
Mój tata jest architektem. Doradzał nam trochę: "Kupujecie stary dom. Będą problemy. Ten budynek to skarbonka".
Przeprowadziliśmy się w najzimniejszym tygodniu od kilku miesięcy. Na ziemi leżał śnieg, wszędzie był lód. Nie było centralnego ogrzewania, w zasadzie nie było prądu. Myśleliśmy, że będzie ciepła woda, bo był prysznic. Kiedy włączyliśmy go, zdaliśmy sobie sprawę, że leci z niego lodówa.
Pamiętam, jak leżałam w łóżku — miałam na sobie około 10 swetrów, wszystkie koce i butelkę z gorącą wodą. — Czy my nie popełniliśmy błędu? Spytałam partnera. Następnie przez dwa miesiące mieszkaliśmy u przyjaciół. Byliśmy im za to naprawdę wdzięczni.
Jedyne wyjściem było przebrnięcie przez całkowity remont
Pierwsze miesiące przeleciały bardzo szybko na przygotowaniach. Wszystko było pokryte sadzą, ponieważ grzaliśmy węglem. Ściany było bardzo zakurzone i kruszyły się. Wiele tapet miało czarne smugi i zacieki. Zwracam uwagę na szczegóły i za każdym razem, gdy wchodziłam do domu, myślałam: "O mój Boże, tu jest tyle do zrobienia".
Nie mogłam patrzeć na panujący wszędzie bałagan. Pomyślałam więc: "Uczyńmy ten dom czystym i uporządkowanym, pozbądźmy się całej sadzy, pozbądźmy się wszystkich brudnych dywanów i stwórzmy przestrzeń, która nie będzie przygnębiająca".
Musieliśmy w na cito znaleźć elektryków i hydraulików. Czułam ogromną presję, ponieważ jest to piękny, stary dom. Nie chciałam podjąć decyzji, której będę żałować i zrobić czegoś, co go zrujnuje. Kiedy chodziło o duże rzeczy konstrukcyjne, pomyśleliśmy: "Zatrudnijmy budowlańców". Ale całe malowanie, gruntowanie, szlifowanie podłóg, budowanie szaf — zrobiliśmy sami. Pomogło to obniżyć koszty i w pewien sposób połączyło nas z domem.
Zrobiliśmy remont w około 40 proc.
Przez pierwsze sześć miesięcy gotowaliśmy na kuchence kempingowej, a w ścianach były dziury. Cały dom wypełniały listwy i tynk, który jest bardzo miękki, a sufity były popękane na całej długości.
Pamiętam, jak inżynier budowlany stwierdził: "Te sufity pójdą w odstawkę". Zapytałam: "Kiedy?". A on na to: "W tej chwili". Wymieniliśmy, więc cztery sufity. Ilość pyłu, który powstał podczas demontażu to jakieś szaleństwo.
Obecnie mamy dwa w pełni wykończone pokoje: garderobę i główną łazienkę. Następnie salon, sypialnia i zapasowa sypialnia są częściowo wykończone. Wyglądają ładnie, ale nie są jeszcze dopieszczone. Obecnie placem budowy jest nasza kuchnia.
Właściwie tobimy pokój po pokoju. Teraz widzę, że zajmie nam to wiele lat, ale to część zabawy. Takie podejście do tematu znacznie ulżyło nam w realizacji tego przytłaczającego i wydawać by się mogło ogromnego projektu.
Dom jest pełen skarbów. Kiedy wyciągnęliśmy dywan, znaleźliśmy wiele starych gazet z ręcznie rysowanymi reklamami, takimi jak zabytkowe reklamy Nivea z lat 70. Chcę oprawić niektóre z nich w ramki, aby pokazać dom, jego przeszłość i to, jak długo tu stoi. Podłoga na dole w 90 proc. była przegniła. Miała też starsze uszkodzenia spowodowane przez korniki. Gdy na nią weszłam, zapadło się pode mną pięć desek podłogowych. Znaleźliśmy też stare butelki po lekarstwach. Zachowam je i gdzieś wyeksponuję. Podoba mi się, że to kawałek historii.
Łączymy znaleziska vintage z nowoczesnymi meblami
Takie stare domy są wyjątkowe. Dają możliwość świetnej równowagi między posiadaniem starych, oryginalnych elementów — zabytkowych przedmiotów a wprowadzeniem odrobiny nowoczesności. Lubię przeszukiwać internet i znajdować rzeczy, w których się zakochuję. Może mi to zająć lata. Przywieźliśmy też wiele innych starych rzeczy. Na ścianie w salonie mamy lustro, które mój tata kupił 35 lat temu na targu Portobello. Było ze mną w każdym domu, w którym mieszkałam.
Karnisze w pokojach są oryginalne. Wymieniliśmy wszystkie listwy przypodłogowe, ponieważ dzisiaj takich już się nie produkuje. Dla mnie bardzo ważne jest, aby nadal czuć się jak w wiktoriańskim domu.
Mamy nawet starą piwnicę na węgiel. Pamiętam, że kiedy zajrzałam do niej po raz pierwszy, pomyślałam: "Czy będę się bała być w tym domu sama? A co jeśli jest nawiedzony?" Jednak każdy, kto tu przychodzi, mówi, że dom ma piękny klimat. Wnuczka pani, która mieszkała tu przed nami, zobaczyła kilka moich filmów na TikToku. Skontaktowała się ze mną i powiedziała: "Cała moja rodzina tu mieszkała. Byliśmy tu tacy szczęśliwi. Tak się cieszę, że dom trafił do ciebie. Wygląda na to, że się nim dobrze zajmujesz".
Kto wie, co przyniesie życie i okoliczności, ale widzę siebie mieszkającą tutaj przez bardzo długi czas i bardzo szczęśliwą.
Powyższy tekst jest tłumaczeniem z amerykańskiego wydania Insidera, przygotowanym w całości przez tamtejszą redakcję.
Tłumaczenie: Dorota Salus