Producenci żywności zgodnie z zapisami prawa, zobowiązani są do udzielania podstawowych informacji dotyczących produkowanego przez nich wyrobu. Funkcja informacyjna, jaką pełnią oznaczenia są więc źródłem informacji o produkcie. Jednak czasami mogą okazać się one niezrozumiałe i mylące. Jednym z takich przykładów jest oznaczenie „bez dodatku cukru” oraz „bez cukru”. Co zatem oznaczają owe napisy?
Co oznacza: „bez cukru”?
Znajdując na opakowaniu informację „bez cukru” powinno być to dla nas jednoznacznym sygnałem, iż produkt nie zawiera w sobie żadnego źródła cukru. W składzie nie znajdziemy więc także produktów będących źródłem tego składnika, na przykład miodu, owoców czy syropów owocowych.
Jako środek słodzący w tego typu żywności wykorzystuje się substancje słodzące, takie jak aspartam, acesulfam-K, erytrytol, ksylitol czy sukraloza. Słodziki te nie dostarczają energii przez co nie wywołują odpowiedzi glikemicznej oraz są dobrą alternatywą dla osób z nadmiarem masy ciała oraz cukrzycą.
Co mówi: „bez dodatku cukru”?
Z kolei żywność „bez dodatku cukru” oznacza, iż w trakcie procesu technologicznego nie użyto naturalnych substancji słodzących, takich jak sacharoza, miód, syrop glukozowo-fruktozowy, syrop klonowy czy z agawy. Mogą mieć jednak w swoim składzie owoce, soki owocowe lub inne produkty zapewniające naturalną słodycz - rodzynki, suszone morele, daktyle, banany. Z tego względu należy mieć na uwadze, że tego typu produkty dostarczają pewną ilość cukrów prostych (pochodzących z naturalnych źródeł słodyczy). Tak więc artykuły takie będą w większym stopniu wpływać na wzrost odpowiedzi insulinemicznej.
Żywność z napisem „nie zawiera cukrów” oznacza, że produkt zawiera do 0,5 g cukrów na 100 g lub 100 ml, a produkt „niska zawartość cukrów” informuje nas, iż produkt nie zawiera więcej niż 5 g cukru na 100 g produktu formy stałej i 2,5 g na 100 ml substancji płynnej.
Filip Siódmiak
»» O zdrowiu i diecie czytaj więcej tutaj: