On był wzorowym uczniem, ją chcieli wyrzucić ze szkoły. Dokonali mordu, który wstrząsnął Polską
Magdaleny Majcher w swojej najnowszej książce "Rakowiska" opisała w sfabularyzowany sposób jedną z najbardziej wstrząsających zbrodni ostatnich lat. 14 grudnia 2014 r. w niewielkiej wsi na Lubelszczyźnie doszło do brutalnego zabójstwa małżeństwa. Okaleczone zwłoki znaleziono w ich domu, w którym mieszkali z 18-letnim synem Kamilem. Jego samego tam jednak nie było. Jak się okazało, to on wraz ze swoją koleżanką z klasy Zuzanną dokonał mordu.
Magdaleny Majcher — jest autorką ponad dwudziestu książek. Na łamach "Faktu" prezentowaliśmy fragment "Doktórki od familoków" jej autorstwa. Najnowsza książka Majcher, która ukazała się 15 maja nakładem wydawnictwa W.A.B, jest sfabularyzowanym opisem zbrodni w Rakowiskach. Autorka, jako pierwsza ze świata literatury porozmawiała bezpośrednio z Zuzanną — sprawczynią morderstwa.
Podejrzewano, że Zuzanna i Kamil zamordowali jego rodziców, bo ci nie akceptowali ich związku. Z książki Magdaleny Majcher wyłania się nieco inny obraz tego, co nastolatków pchnęło do zbrodni, a także co tak naprawdę ich łączyło. Jak to się stało, że lubiany przez rówieśników i nauczycieli, piątkowy uczeń nawiązał relację z wagarowiczką i klasową outsiderką?
Poniżej prezentujemy fragmenty książki. Imiona prawdziwych postaci zostały zmienione.
Zbrodnia w Rakowiskach. Kobieta leżała w przedsionku. Potem znaleziono ciało męża
Drzwi wejściowe do domu znajdowały się dokładnie naprzeciwko furtki. Perkowski nacisnął przycisk domofonu. Zza uchylonych drzwi dobiegł głośny dzwonek.
– Policja! – krzyknął Perkowski.
– Jest ktoś w domu? – zapytał dla porządku, bo gdyby tak rzeczywiście było, ten ktoś musiałby usłyszeć domofon. Odpowiedziała mu głucha cisza. Milewski dla pewności szarpnął za klamkę, ale tylko upewnił się w przekonaniu, że w ten sposób nie dostaną się na posesję. Zrobił kilka kroków w lewo i nagle zamarł.
Z miejsca, w którym się znajdował, przez otwarte drzwi wejściowe był w stanie zajrzeć do wnętrza domu. – O ku***a – jęknął, a jego ciało natychmiast zalała fala gorąca, mimo że jeszcze sekundę wcześniej trząsł się z zimna. Perkowski zbliżył się do kolegi i zmrużył oczy, by dostrzec, co go tak poruszyło. Na podłodze w przedsionku leżała na brzuchu, nieruchomo, kobieta w ciemnej nocnej koszulce na ramiączkach.
***
Mężczyzna leżał nagi na panelach podłogowych w kałuży brunatnej, lepkiej mazi. Na całym ciele – na korpusie, rękach, nogach, szyi – widoczne były liczne rany kłute, a jego przedramiona stanowiły jedną wielką ranę: poszarpana skóra zwisała w kilku miejscach, odsłaniając tkankę podskórną. Perkowski podszedł do ofiary i sprawdził czynności życiowe, choć nie miał żadnych wątpliwości, że patrzy na martwego człowieka.
***
Wciągali narkotyki, pili piwo, a ona czytała mu wiersze
Odwiedził ją już następnego dnia po tamtej pamiętnej imprezie. Nic wielkiego się nie wydarzyło – wciągali mefedron, rozmawiali, pili piwo, potem zapalili zioło, śmiali się i wyżarli połowę zawartości lodówki, po czym po Kacpra przyjechała jego matka. Tylko że ten wieczór dał początek kolejnym. Nazajutrz wstał akurat na obiad, zjadł trochę zupy i pojechał do Majki. Ku swojemu zaskoczeniu odkrył, że naprawdę dobrze się czuje w jej towarzystwie, a poza tym nikt z jego znajomych nie miał takiego dostępu do wszelkiego rodzaju narkotyków. Przeczytała mu nawet kilka swoich wierszy, jeden szczególnie go zaintrygował.
Matka nie chciała powiedzieć, kto jest jej ojcem
Kacper miał normalną, pełną rodzinę, kochającą matkę i ojca, który zapier***ł od rana do wieczora, żeby jego najbliższym niczego nie brakowało. Ona nawet nie poznała swojego, a matka nie za bardzo chciała o nim rozmawiać; twierdziła, że to jej prywatna sprawa.
Anna uważała, że każdy ma prawo do własnych sekretów, nawet małe dziecko, dlatego nigdy specjalnie nie interesowała się Mają. Zostawiła ją na długie lata na wychowanie u babci, a sama robiła karierę naukową, najwyraźniej uznawszy, że jest stworzona do wyższych celów niż niańczenie jedynej córki, która – jak Maja przypuszczała – była owocem krótkiego romansu, po prostu wpadką. Dziewczyna nie znała swojej historii i czuła się jak drzewo, którego pień dotyka ziemi, lecz jest puste w środku, bo brak mu życiodajnych korzeni.
Pieniędzmi i prezentami zagłuszała sumienie
Kiedy Anna jechała na rozmowę z wychowawcą, wicedyrektorką czy nawet dyrektorem w sprawie nieobecności córki na zajęciach, Maja nic sobie z tego nie robiła, ba, widziała w tym szansę na wymuszenie na matce kolejnych korzyści dla siebie i prezentów. – Będę chodzić do szkoły, jak kupisz mi nowy telefon – stwierdzała bezczelnie, a Anna spełniała jej prośbę, bo jako rodzic z rzadka obecny w życiu swojego dziecka wychodziła z założenia, że pieniędzmi i prezentami jest w stanie zagłuszyć sumienie, które podstępnie szeptało o konieczności realizacji zgoła innych potrzeb córki. Anna zwyczajnie była człowiekiem niezwykle zajętym i nie miała zbyt wiele czasu dla swojego dziecka, przecież wychowywała Maję zupełnie sama.
Musiała więc pracować, żeby zapewnić córce godny byt, a poza tym nigdy nie była typem kobiety, która spełnia się, siedząc w domu i gotując obiadki. Praca naukowa stanowiła dla niej największe źródło satysfakcji, to ona ją definiowała. Przewód habilitacyjny pochłania mnóstwo czasu i energii, a Maja była już dorosła, potrafiła zadbać sama o siebie. Niechże tylko skończy tę szkołę, bo przecież musi mieć choćby maturę!
Stosowała wobec niej liberalny sposób zachowania
To nie tak, że Anna nie żywiła wobec swojej córki żadnych głębszych uczuć. Oczywiście, że ją kochała, gdyby tak nie było, już dawno postawiłaby na niej krzyżyk, a jednak zależało jej na tym, żeby Maja nie opuszczała zajęć, zdobyła świadectwo dojrzałości i wyszła na ludzi. Problem polegał na tym, że nie dysponowała zbyt wieloma narzędziami wychowawczymi wobec dziewczyny – uznała więc, że osiągnie cel, zachęcając ją do kontynuowania nauki poprzez system nagród.
Poza tym Anna nade wszystko ceniła sobie wolność, tak swoją, jak i drugiego człowieka. Nie wyobrażała sobie więc, że miałaby za karę zamykać Maję w domu i pozabawiać ją tak ważnych w jej wieku kontaktów z rówieśnikami. Od pierwszych lat życia córki stosowała wobec niej liberalny model wychowawczy, wychodząc z założenia, że każde dziecko jest przede wszystkim człowiekiem, tyle że jeszcze nie do końca ukształtowanym, i należy je traktować nie jak przedmiot, a jak podmiot.
/10
Książka "Rakowiska" ukazała się 15 maja nakładem wydawnictwa W.A.B.
/10
Autorką książki jest Magdalena Majcher.
/10
To w tym domu w Rakowiskach rozegrał się horror.
/10
Do zabójstwa Agnieszki i Jerzego doszło 14 maja.
/10
/10
/10
Zuzanna M. sprawiała problemy wychowawcze.
/10
Kamil był dobrym i lubianym uczniem.
/10
Nastolatków skazano na 25 lat więzienia.
/10
Na wyjście na wolność będą mogli ubiegać się po odsiedzeniu 20 lat.
Masz ciekawy temat? Napisz do nas list!
Chcesz, żebyśmy opisali Twoją historię albo zajęli się jakimś problemem? Masz ciekawy temat? Napisz do nas! Listy od czytelników już wielokrotnie nas zainspirowały, a na ich podstawie powstały liczne teksty. Wiele listów publikujemy w całości. Wszystkie historie znajdziecie tutaj.