James R. Klass, 66-letni mieszkaniec Florydy, po 50 przepracowanych latach i opłacaniu składek na ubezpieczenie emerytalne, nie otrzyma wyczekanej emerytury - podaje portal o2.
Od ponad 50 lat Jimmy Klass mieszka w Stanach Zjednoczonych. Tam ukończył szkołę, zdobył wykształcenie, założył rodzinę i sumiennie płacił podatki. Regularnie brał udział w wyborach prezydenckich oraz do Kongresu. Jednak kiedy przyszedł czas, aby rozpocząć zasłużony odpoczynek, urząd zakwestionował jego prawo do świadczeń emerytalnych. Jako formalny argument podał, że James nie posiada amerykańskiego obywatelstwa.
Przepracowałem 50 lat i regularnie opłacałem składki na ubezpieczenie społeczne. Mam prawo do emerytury – cytuje słowa Klassa portal, o2. .
James urodził się w Kanadzie, ale jego rodzina przeprowadziła się do Stanów, gdy miał zaledwie dwa lata. Był pewny, że przysługuje mu amerykańskie obywatelstwo, ponieważ jego ojciec był obywatelem USA.
Mieszkam tu od ponad sześćdziesięciu lat, a oni twierdzą, że jestem nielegalnym imigrantem. Mój tata był obywatelem USA, a mama miała kanadyjskie obywatelstwo – miał tłumaczyć w rozmowie z New York Post.
Obecnie amerykańskie prawo stanowi, że dziecko urodzone poza granicami USA automatycznie staje się obywatelem, jeśli jedno z rodziców jest obywatelem amerykańskim. Niestety, przepisy te nie obowiązywały, kiedy James przybył do USA.
System emerytalny w Stanach Zjednoczonych
W Stanach Zjednoczonych system emerytalny opiera się na trzech kluczowych filarach. Są to: fundusz federalny Social Security, plany emerytalne współfinansowane przez pracodawców oraz indywidualne, dobrowolne plany emerytalne obywateli.
Social Security
Fundusz Social Security to podstawowe świadczenie emerytalne, gdzie wysokość świadczeń zależy od sumy opłaconych składek oraz wieku obywatela. Aby pobierać emeryturę, należy przepracować co najmniej 10 lat, czyli zdobyć licznikowo 40 kredytów. Za każde zarobione 1510 USD, pracownik uzyskuje jeden kredyt, przy czym maksymalnie można zdobyć cztery kredyty rocznie.
Emeryturę można rozpocząć pobierać od 62. roku życia, jednak świadczenie będzie wówczas pomniejszone o 0,5 proc. za każdy miesiąc przed osiągnięciem pełnego wieku emerytalnego. Wiek emerytalny wynosi 67 lat.
Plany emerytalne współfinansowane przez pracodawców
Drugim filarem są plany emerytalne, takie jak 401(k) czy 403(b), które są współfinansowane przez pracodawców, a czasem także przez związki zawodowe. Te plany pozwalają pracownikom na oszczędzanie na emeryturę poprzez regularne wpłaty z ich wynagrodzenia, które są często dopasowywane przez pracodawcę do określonego limitu.
Indywidualne plany emerytalne
Trzecim filarem są indywidualne, dobrowolne plany emerytalne, które obejmują różne produkty inwestycyjno-oszczędnościowe z elementami ubezpieczenia emerytalnego. Obywatele mogą samodzielnie decydować o odkładaniu środków na przyszłość, korzystając z różnorodnych opcji inwestycyjnych.
»» O bieżących wydarzeniach w gospodarce i finansach czytaj tutaj:
Na podstawie o2, powroty, jb