Naukowcy zbadali gaz uwięziony w lodzie Antarktyki, porównując dane historyczne z obecnymi. Wyniki okazały się zatrważające – tempo wzrostu poziomu dwutlenku węgla w atmosferze jest obecnie 10-krotnie szybsze niż w jakimkolwiek okresie naturalnym w ciągu ostatnich 50 000 lat.
Całkiem niedawno, bo 22 kwietnia obchodziliśmy Dzień Ziemi. I jak co roku przy tej okazji wskazywaliśmy na delikatność ziemskiego ekosystemu, w którym nic nie dzieje się bez pływu na otoczenie. Dość powiedzieć, że anomalii pogodowych przybywa o czym świadczyć mogą zarówno temperatury, które powoli stają się nieznośne (nawet jak na zazwyczaj ciepłe regiony świata) jak i wydarzenia podobne do tych z Dubaju, w którym niedawne obfite opady deszczu wywołały powódź błyskawiczną. Zmiany klimatu są niepodważalne, choć pytania o nasz udział w tym wszystkim wciąż wywołuje spore dyskusje. Najnowsze badania międzynarodowego zespołu naukowców, których wyniki opublikowane zostały w Proceedings of the National Academy of Sciences, zapewne też wzbudzą niemałe emocje. Dlaczego?
Bezprecedensowy wzrost dwutlenku węgla
Kathleen Wendt, główna autorka badań z Oregon State University, alarmuje, że obecne tempo zmian CO2 jest 10 razy wyższe niż najszybsze tempo naturalnego wzrostu tego gazu jakie kiedykolwiek zaobserwowano. Poprzednie analizy pokazały, że podczas ostatniej epoki lodowcowej również miały miejsce nagłe wzrosty poziomu dwutlenku węgla nazwane zdarzeniami Heinricha, ale nie do końca było wiadomo co działo się w tym okresie.
Najnowsze badania, w czasie których naukowcy przenalizowali gaz uwięziony głęboko w lodzie Antarktyki, dały tu pewne odpowiedzi. Według Christo Buizerta, współautora badań, zdarzenia Heinricha spowodowane były dramatycznym zapadnięciem się północnoamerykańskiego lądolodu, co wywoływało reakcję łańcuchową, w tym zmiany w monsunach tropikalnych i wiatrach zachodnich na południowej półkuli, a także duże uwalnianie się dwutlenku węgla z oceanów.
Co istotne, kluczową rolę w cyrkulacji oceanicznej odgrywają wiatry zachodnie, które wzmagały się podczas zdarzeń Heinricha, co z kolei prowadziło do jeszcze szybszego uwalniania się CO2 z Oceanu Południowego. I tu niestety pojawia się zła wiadomość, bo obecnie zmiany klimatyczne wydają się wzmacniać te wiatry. To zaś może ograniczyć zdolność Oceanu Południowego do pochłaniania emitowanego przez nas dwutlenku węgla.
Źródło: iflscience