Niesłyszące kobiety w islamskiej Azji Środkowej są uważana za przeklęte przez Allaha; odrzucenie i dyskryminacja są ich codziennymi towarzyszami. Tak też było w przypadku Jalili*, która nie słyszała od urodzenia i cierpiała na przewlekłą astmę. Czuła się gorsza i bezwartościowa; wydawało jej się, że w życiu nie spotka jej nic dobrego, ale kiedy uwierzyła w Jezusa, spotkały ją rzeczy, o których nigdy wcześniej nie odważyłaby się marzyć.
„Nie miałam pojęcia, że idę do kościoła”
Jalila była pierwszą niesłyszącą osobą w swojej rodzinie. Dla rodziców niesłysząca córka była wielkim rozczarowaniem i ciężkim brzemieniem od momentu swoich narodzin. Czuli się przytłoczeni wychowywaniem niepełnosprawnego dziecka. Ojciec odmówił nauki języka migowego i zniechęcał do tego Jalilę. „Moi rodzice komunikowali się ze mną za pomocą ruchów rąk. Mogłam ich zrozumieć, czytając z ruchu warg. Próbowali nauczyć mnie zachowywać się jak osoba słysząca. Było mi z tego powodu bardzo ciężko. Wstydziłam się, bo przeze mnie cierpieli moi rodzice i byłam rozczarowana samą sobą” – powiedziała Jalila w języku migowym lokalnemu partnerowi Open Doors.
Po raz pierwszy Jalila poszła do kościoła, gdy miała 19 lat. Głucha chrześcijanka z sąsiedztwa, która znała Jalilę i jej trudną sytuację, zaproponowała jej wspólne wyjście. „Kiedy mnie zaprosiła, nie miałam pojęcia, że idę do kościoła. Powiedziała mi tylko, że jest takie miejsce, w którym mogę wyleczyć się z astmy. Poszłam więc. Kościół spodobał mi się tak bardzo, że zaczęłam chodzić tam częściej. Wkrótce potem zdecydowałam się oddać swoje życie Jezusowi. Nauczyłam się, że Jezus mnie kocha. W jego oczach jestem wartościowa. Z nim jestem na zawsze bezpieczna” – mówi Jalila.
Uzdrowiona
Jednak jej rodzice mieli zupełnie inny pogląd na nowo odkrytą wiarę Jalili: byli wściekli z powodu jej apostazji od islamu i zabronili jej chodzenia do kościoła, a nawet komunikowania się z innymi chrześcijanami. „Za każdym razem obrażali mnie i bili. Mówili, że moja wiara jest hańbą dla rodziny”. Ale w środku tego trudnego okresu, wkrótce po jej nawróceniu, wydarzył się cud. Ataki astmy ustały, a wszystkie oznaki choroby zniknęły. Lekarze nie potrafili wyjaśnić, jak to się stało.
„Cierpiałam na astmę od 8 roku życia. Było tak źle, że często miałam problemy z oddychaniem i nie mogłam prowadzić normalnego życia. Wszędzie zabierałam ze sobą leki i inhalator, nawet do pobliskiego sklepu spożywczego. Przez lata musiałam przestrzegać ścisłej diety z powodu astmy” – mówi Jalila.
Jej cudowne uzdrowienie było świadectwem, któremu nie mogli zaprzeczyć nawet jej rodzice. Zdali sobie sprawę, że nowa wiara ich córki musi mieć z tym coś wspólnego. Dlatego przestawali zabraniać jej chodzenia do kościoła.
Rodzeństwo Jalili, które również cierpi na astmę, nadal wyśmiewa się z jej wiary pomimo oczywistego cudu. Mówią: „Teraz kiedy jesteś wyleczona, nie musisz już chodzić do tego kościoła. Przestań to robić. Przynosisz nam wstyd przed ludźmi!”.
Jalila pragnie, aby Bóg dotknął serc jej braci i sióstr i prosi nas o modlitwę w tej intencji.
*Imię zmienione
Za Open Doors, Polska