Spis treści:
Pepino, inaczej psianka melonowa jest wiecznie zieloną byliną, której korzenie sięgają Peru. Dziś uprawiane jest głównie w górach strefy tropikalnej i subtropikalnej, a także w szklarniach, w cieplejszych regionach klimatu umiarkowanego. Roślina zyskała uznanie w wielu zakątkach świata, główne z uwagi na słodkie owoce, do których powoli przekonują się również Polacy.
Pepino - czy każdy może je jeść? Przeciwwskazania
Pepino nie jest przysmakiem dla każdego. Podobnie jak bakłażan, pomidor, papryka czy ziemniak, należy do rodziny psiankowatych, dlatego osobom borykającym się z chorobami o podłożu autoimmunologicznym powinna zapalić się lampka ostrzegawcza.
Ze względu na obecność glikoalkaloidów, lektyn i kalcytriolu, rośliny psiankowate muszą być ograniczone, a najlepiej wykluczone z ich diety. Mowa głównie o zaburzeniach pracy tarczycy i chorobach stawów. Nie dotyczy cię żaden z tych problemów - śmiało sięgnij po pepino, bo warto.
Jak wygląda pepino?
Kształtem przypomina awokado. Ma gładką, jasną skórkę, która zmienia się w zależności od stopnia dojrzałości owocu. Balansuje między jasną zielenią, beżem i ciepłą żółcią, na której widoczne są nieregularne fioletowe paski. Miąższ jest jasnożółty. W dobrze dojrzałym owocu ma intensywną woń i jest soczysty. Taki jest najsmaczniejszy.
Na co zwracać uwagę, kupując pepino?
Optymalnie dojrzałe owoce pepino są miękkie, a przez to trudne w transporcie, bo podatne na uszkodzenia. Nie nadają się do długotrwałego przechowywania. Kupując pepino wybierz twardszy i jędrny owoc, na skórce którego przeważa kolor żółty. Będzie najsmaczniejsze i najcenniejsze dla zdrowia.
Pepino - jakie ma właściwości?
Pepino to skarbnica królowej odporności - witaminy C, a także ważnej dla oczu i skóry witaminy A. Obfituje w kluczowe dla procesów metabolicznych kwasy organiczne i liczne składniki mineralna, na czele z istotnym dla tarczycy jodem i ważnym dla serca potasem.
Zobacz też: Jak uprawiać hiszpańskie ogórki Pepino?