Kryzys w Poczcie Polskiej. "Jak przejdę na emeryturę, nie będę miał następcy"
Poczta Polska w kryzysie. Pracownicy decydują się na strajki. Skarżą się na marne zarobki. "Fakt" rozmawia z listonoszem, który opowiada o dawnych blaskach i dzisiejszych cieniach swojego zawodu. — Praca listonosza kiedyś wyglądała zupełnie inaczej niż teraz. W dniu wypłaty emerytur seniorki już od rana wypatrywały mnie przez okno i w mieszkaniu czekała na mnie kawa i ciasto. Mogłem usiąść na chwilę rozmowy i nawet dobrą zupę czasami zjadłem — mówi "Faktowi" mężczyzna, który roznosi listy w północnej Polsce.
Listonosz, z którym rozmawiamy, był przyjmowany do pracy w Poczcie Polskiej 30 lat temu. — To były zupełnie inne czasy — mówi. — By roznosić listy. w angażu miałem napisane, że jestem doręczycielem. Dopiero niedawno poczta wróciła do starej nazwy mojego stanowiska. Kiedyś do obsłużenia miałem jedną wioskę, a teraz przejeżdżam dziennie ponad 100 kilometrów — przyznaje.
Współczesny roznosiciel listów w niczym nie przypomina sympatycznego listonosza w typie pana Józefa z telenoweli "Złotopolscy", którego grał Jerzy Turek. Obecnie listonosz pracuje w cywilnym ubraniu, bo służbowy mundurek, jak mówi, nie bardzo nadaje się do noszenia: materiał, z którego jest zrobiony, sprawia, że koszula po jednym praniu się kurczy i nawet nie można jej zapiąć.
Doręczyciel z gotówką dla emeryta. Już tylko na wsi
— Koszula może i ładna, jednak po 10 minutach jesteś cały spocony. Kiedyś materiały były lepsze — utyskuje listonosz. Ale przecież to koszula w tym wszystkim najważniejsza. — Wcześniej ludzie mieli inne podejście do naszej pracy, z emerytury, czy renty zawsze dostawałem tak zwaną końcówkę, a teraz jak zabraknie 10 groszy, to emeryt stoi z wyciągniętą ręką i nie odpuści. Czasami nie mam drobnych i daję złotówkę ze swoich, ja przecież nie zbiednieję — mówi.
Dziś coraz więcej emerytur i rent wędruje na konta w banku. Emerytury dostarczane do domu mają już tylko ludzie na wsi, gdzie nie ma bankomatów, a do miasta daleko, wolą gotówkę. Jednak dojazd do położonych na uboczu wsi po roztopach, czy ulewach jest utrudniony. Listonosz zostawia wtedy list, czy paczkę w najbliższym sklepie i dzwoni do adresata z informacją.
— Kiedyś musi przyjść do sklepu po zakupy. Wtedy odbiera przesyłkę — wyjaśnia pocztowiec. — Poczta polikwidowała skrzynki pocztowe, utrudniając nam pracę — uważa.
Praca listonosza. Na wsi przede wszystkim trzeba uważać na psy
Listonosz wskazuje na kolejne mankamenty. — Pracujemy za najniższą krajową, plus dodatki. W ciężkich warunkach, jeżdżąc własnymi samochodami. Codziennym zagrożeniem w pracy wiejskiego listonosza są gospodarskie psy. — Wyjątkowo nie darzą nas sympatią. Na widok pocztowca jakby dostawały wścieklizny. Potrafią gonić samochód przez parę kilometrów — mówi doręczyciel.
Nosi ze sobą nawet elektroniczny odstraszacz psów, ale niewiele to pomaga. Najgorsze, że mało pomocny jest też właściciel czworonoga. — Widzę, że wielkiemu psu piana z pyska leci na mój widok, a właścicielka mówi, że on jeszcze nikogo nie ugryzł — narzeka listonosz. — Dlaczego ja mam być pierwszy? — zastanawia się. — Jeden zwierzak mi już oponę przegryzł, a inny oderwał tablicę rejestracyjną — wspomina. — Kiedyś listonosz miał szacunek, a atak na niego był porównywalny z atakiem na policjanta. Teraz zrobiono z nas sprzedawców, czy Bóg wie kogo jeszcze. Nic dziwnego, że młodzi nie garną się do tej pracy. Pewnie jak przejdę na emeryturę, to nie będę miał następcy – kończy mężczyzna.
/3
Listonosz z północnej Polski szczerze o swojej pracy.
/3
Pracownicy Poczty Polskiej szykują się do strakju.
/3
"Fakt" rozmawiał z listonoszem, który opowiedział o dawnych blaskach i dzisiejszych cieniach swojego zawodu.
Masz ciekawy temat? Napisz do nas list!
Chcesz, żebyśmy opisali Twoją historię albo zajęli się jakimś problemem? Masz ciekawy temat? Napisz do nas! Listy od czytelników już wielokrotnie nas zainspirowały, a na ich podstawie powstały liczne teksty. Wiele listów publikujemy w całości. Wszystkie historie znajdziecie tutaj.