Najstarsze ślady osadnictwa na tym terenie sięgają epoki kamiennej.
- Świadczą o tym kamienne narzędzia znalezione nad brzegiem Stobrawy, na zachód od Bogacicy, paleniska i stłuczki odkryte nad rzeką na południe od Bazan – mówi ks. dr Henryk Gerlic, który pochodzi z Bogacicy i bada jej historię.
Natomiast pierwsza źródłowa informacja o Bogacicy-Bogatalanta - pochodzi z 3 marca 1274 r.
- Znajdujemy ją w dokumencie księcia śląskiego Henryka IV Probusa, wystawionego w związku z lokacją Kluczborka na prawie flamandzkim – wyjaśniał ks. dr Henryk Gerlic. – Książę, zezwalając na lokację miasta, przyznał zasadźcy rozległe terytoria, i określił przywileje wójta i mieszczan. Interesujące jest uposażenie wójta. Otrzymał on między innymi las nad Stobrawą, ciągnący się od młyna należącego do Krzyżaków z czerwoną gwiazdą do Czapli (Sczepil) i Bogacicy (Bogatalanta) z prawem zbierania zeń chmielu, wypasania zwierząt, polowania na dziką zwierzynę i rybołówstwa i wszelkich innych użytków. Lasu nie wolno było jednak wycinać ani zmniejszać jego areału.
Miejscowość miała prywatnych właścicieli i przechodziła z rąk do rąk.
- Punktem zwrotnym był koniec XVI wieku, kiedy jeden z właścicieli, Melchior von Skall z Ligoty Dużej pod Oleśnicą, tutaj zamieszkał – mówi Teresa Bursy, pasjonatka historii lokalnej. - Nad stawem, który przetrwał do dziś, umiejscowił swój dwór, a także niedaleko ze swoich środków w 1597 roku zbudował kościół. - Punktem zwrotnym był koniec XVI wieku, kiedy jeden z właścicieli, Melchior von Skall z Ligoty Dużej pod Oleśnicą, tutaj zamieszkał – mówi Teresa Bursy, pasjonatka historii lokalnej. - Nad stawem, który przetrwał do dziś, umiejscowił swój dwór, a także niedaleko ze swoich środków w 1597 roku zbudował kościół.
Ponieważ Melchior był protestantem, świątynia również była protestancka. Ale w 1636 r. kościół przejęli katolicy i wygnali ostatniego proboszcza ewangelickiego.
Przez cały czas wioska się powiększała, przybywało ludności, wycinano lasy, a w miejsce powstawały pola i domostwa.
- W związku ze wzrostem liczby mieszkańców stary kościół był za mały, więc pod koniec XVIII wieku wybudowano nową świątynię. Miała 19 na 25 metrów, ale z czasem znów okazała się za ciasna – tłumaczy Teresa Bursy. – Ksiądz proboszcz Paweł Pitach postanowił go rozbudować. Trwało to od 1905 do 1912 roku i w tej formie stoi do dziś. To architektoniczna perełka Bogacicy. Ale mamy szczęście do dobrych proboszczów, którzy dbają o naszą świątynię, a parafianie się do tego z chęcią dokładają.
Ksiądz Pitach założył w Bogacicy kasę zapomogowo-pożyczkową. Udzielała ona gospodarzom kredytów, by mogli rozwijać swoje gospodarstwa.
- Nie trwało to jednak długo, gdyż duchowny zmarł na zapalenie płuc – mówi Teresa Bursy.
Kolejne ważne miejsce w Bogacicy również wiąże się z następnym miejscowym proboszczem, księdzem Zygfrydem Noconiem.
- Ksiądz Nocoń był w Bogacicy do 1934 roku. To właśnie on wybudował dom parafialny, czyli budynek dzisiejszego domu dziecka i sprowadził do niego z Wrocławia siostry Boromeuszki – opowiada Teresa Bursy.
Dom parafialny był miejscem, w którym odbywała się na szeroką skalę praca społeczna i wychowawcza.
- To był bardzo trudny czas, okres biedy, inflacji. Mężczyźni byli zmuszeni wyjeżdżali do pracy na zachód, żeby zarobić – mówi Teresa Bursy. - Z dziećmi zostawały kobiety, a rodziny były bardzo liczne. Siostry prowadziły ochronkę, aby pomóc w ich wychowaniu, a także prowadziły szkołę gospodarstwa domowego dla dziewcząt, gdzie uczyły szycia, robótek ręcznych, gotowania, opiekowania się chorymi, pielęgnowania niemowląt. W budynku była też biblioteka i łaźnia.
Przed wojną istniało w Bogacicy kilka sklepów kolonialnych, piekarnie, rzeźnie, karczmy, kuźnie, zakłady krawieckie itp.
- Ludzie w Bogacicy byli przeważnie ambitni, bardzo pracownicy i religijni. Rozwijali swoje gospodarstwa rolne, zakłady, punkty handlowe i jak nie musieli, to nie opuszczali wioski – tłumaczy Teresa Bursy.
- Dlatego tam, gdzie kiedyś mieszkali przykładowo Stanoski, dziś mieszkają Stanoski. Tam, gdzie na starych mapach są domostwa Glombów, Bursych czy Bieniosków, do dziś mieszkają ich potomkowie – mówi ks. dr Henryk Gerlic. – Ta ciągłość rodowa i historyczna jest na pewno skarbem Bogacicy.
Z okazji jubileuszu mieszkańcy zaplanowali szereg wydarzeń. M.in. 9 czerwca zostanie otwarta wystawa ukazująca dawną Bogacicę. Znajdą się na niej fotografie najważniejszych instytucji we wsi, sklepów, restauracji, zakładów, ale także ukazujące życie zwykłych mieszkańców.
Część zdjęć składających się na tę ekspozycję, można obejrzeć w naszej galerii, dzięki uprzejmości Stowarzyszenia "Bogatalanta", które jest głównym organizatorem uroczystości.
Reklamy "na celebrytę" - Pismak przeciwko oszustom
Dołącz do nas na Facebooku!
Publikujemy najciekawsze artykuły, wydarzenia i konkursy. Jesteśmy tam gdzie nasi czytelnicy!
Kontakt z redakcją
Byłeś świadkiem ważnego zdarzenia? Widziałeś coś interesującego? Zrobiłeś ciekawe zdjęcie lub wideo?