Prywatne zasoby złota Niemców, składające się z sztabek, monet i biżuterii, po zakończeniu boomu spowodowanego pandemią koronawirusa, choć nieco się skurczyły, pozostają wciąż na wysokim poziomie. Pandemia zwiększyła popyt na złoto uważane za bezpieczną przystań w czasie kryzysu. W 2021 roku odnotowano w Niemczech rekordową ilość złota w wysokości 9 089 ton.
Na początku bieżącego roku, według badania przeprowadzonego przez naukowców z berlińskiej uczelni Steinbeis-Hochschule dla banku Frankfurter Reisebank, w prywatnych rękach w Niemczech nadal znajdowało się 9034 ton złota. Chociaż złoto nie daje ani odsetek, ani dywidendy, to jednak uważane jest za stabilną inwestycję, zwłaszcza w czasach kryzysu.
W ciągu ostatnich miesięcy cena złota znacznie wzrosła. Niektórzy inwestorzy wykorzystali ten wzrost, aby sprzedać swoje zapasy i zarobić na zyskach kursowych. Jednakże, „biorąc pod uwagę najwyższe ceny złota, można spodziewać się, że więcej osób będzie je sprzedawać niż kupować. Badanie pokazuje jednak, że liczby te wyrównują się wzajemnie” – ocenia Reisebank, który jest jednym z głównych sprzedawców w Niemczech i zaopatruje w metale szlachetne między innymi sieci banków Volksbank i Raiffeisenbank.
Prawie sześć procent globalnych zapasów złota
Zasoby złota, które gospodarstwa domowe w Niemczech trzymają w formie sztabek i monet do celów inwestycyjnych, wzrosły nawet o 35 ton w porównaniu z analizą z 2021 roku, osiągając 5 229 ton. Pozostałe 3 805 (2021: 3 894) ton to złota biżuteria. Łącznie z 3 353 ton (stan na 31.12.2023) złota Bundesbanku, w niemieckim posiadaniu pozostaje 5,9 procent światowych zasobów tego metalu szlachetnego. W roku 2021 było to jeszcze 6,2 procent. Gdyby wszystkie zasoby złota z prywatnych gospodarstw domowych w Niemczech i Bundesbanku zostały umieszczone w sześcianie, jego krawędź miałaby długość nieco ponad 8,6 metra. W momencie badania 29 stycznia 2024 r. niemieckie rezerwy złota były warte około 750 miliardów euro.
Według analizy, trochę mniej niż dwie trzecie obywateli Niemiec (61 procent) posiada złoto w postaci biżuterii, sztabek lub monet, lub pośrednio poprzez papiery wartościowe, takie jak „Xetra-Gold” (z giełdy we Frankfurcie) lub „Euwax Gold” (z giełdy w Stuttgarcie).
Sposób na inflację
Z badania wynika, że osoby, które kupują złoto w celach inwestycyjnych, jako główny powód wymieniają ochronę przed inflacją (38 procent). „Nawet osoby z pokolenia Z (urodzone po 1985 r.) znają już wysokie wskaźniki inflacji nie tylko z zajęć szkolnych, lecz same doświadczyły inflacji i jej skutków” – wyjaśnia autor badań Jens Kleine z Research Center for Financial Service przy Steinbeis-Hochschule w Berlinie. I jak dodaje: „Z tego powodu niektórzy z nich po raz pierwszy zdecydowali się na kupno złota w ostatnich latach”.
Według analizy, wśród osób urodzonych między 1995 a 2010 rokiem było znacznie więcej kupujących złoto niż wśród osób starszych. Wprawdzie w ostatnich miesiącach inflacja wyraźnie spadła, ale wojny i kryzysy, podobnie jak niepewność co do wyników wyborów, na przykład w USA oraz oczekiwanie na obniżkę stóp procentowych nadal nakręcają popyt na cenny kruszec. W analizie przeprowadzonej dla Reisebanku trzy czwarte (75,2 proc.) osób inwestujących w złoto stwierdziło, że będą nadal kupować ten metal szlachetny. Liczba ta była jednak nieco wyższa w poprzednich badaniach w 2019 r. (78,1 proc.) i 2021 r. (76,6 proc).
Osoby chcące zakupić sztabki złota lub złote monety muszą jednak obecnie sięgnąć głębiej do kieszeni. Od początku roku do końca kwietnia cena tego kruszca wzrosła do rekordowego poziomu 2.431 dolarów za uncję (31,1 gram). Obecnie cena wynosi wciąż około 2.300 dolarów (około 2140 euro).
(ARD/jar)