Nutka optymizmu z największej gospodarki świata. Ale to złe wieści dla dolara
Tym razem negatywnego zaskoczenia nie było. Wskaźniki inflacji PCE, najważniejszej dla Rezerwy Federalnej miary dynamiki cen konsumpcyjnych, pozostały w kwietniu na poziomach z poprzednich miesięcy.
Inflacja PCE w USA w kwietniu 2024 r. wyniosła 2,7 proc. rok do roku, czyli pozostała na takim samym poziomie jak w marcu — podało w piątek Biuro Analiz Ekonomicznych Departamentu Handlu. To odczyt zgodny prognozami. Bazowy wskaźnik PCE (nieuwzględniający cen żywności i energii) wyniósł 2,8 proc. rok do roku, czyli pozostał na poziomie z marca i lutego.
W ujęciu miesięcznym główny wskaźnik PCE wyniósł 0,3 proc., czyli był zgodny z prognozami i pozostał na poziomie z marca. Ważniejsze wydaje się to, że miesięczna dynamika inflacji bazowej PCE spadła do 0,2 proc. z 0,3 proc. w marcu. Odczyt ten stanowi pozytywną niespodziankę dla rynku, bo prognozowano stabilizację na poziomie 0,3 proc.
To by oznaczało, że zannualizowana miesięczna dynamika inflacji bazowej PCE wyniosłaby około 2,4 proc., czyli byłaby już nieznacznie powyżej celu Fed, wynoszącego 2 proc., i mogłoby to stanowić argument za rozpoczęciem obniżek stóp procentowych z poziomów, które w USA są najwyższe od ponad dwóch dekad.
Czym jest inflacja PCE. To kluczowa miara dla Fedu
PCE (Personal Consumption Expenditures) jest miarą zmian cen dóbr i usług nabywanych przez konsumentów. Jest preferowanym przez Rezerwę Federalną wskaźnikiem dla monitorowania inflacji, ponieważ uważa się, że lepiej odzwierciedla rzeczywistą inflację i presje cenowe w gospodarce. Uśredniony cel inflacyjny Fed to 2 proc.
Różnica między CPI a PCE polega na zakresie i sposobie ważenia cen w obu wskaźnikach. CPI mierzy zmiany cen towarów i usług konsumowanych przez miejskie gospodarstwa domowe i jest skoncentrowany głównie na doświadczeniach zakupowych konsumentów. PCE obejmuje zaś wydatki także osób niemieszkających w miastach i ma szerszy zakres towarów i usług. Dodatkowo PCE stosuje inną metodologię ważenia, która ma lepiej odzwierciedlać zmiany w konsumpcyjnych nawykach wydatkowania, dostosowując się do zmian w cenach poprzez przesunięcia w wydatkach między różnymi towarami i usługami.
Wszelakie dane o inflacji z USA są od miesięcy bacznie obserwowane przez inwestorów i ekonomistów, ponieważ wszyscy ze zniecierpliwieniem wyczekują, aż presja płacowa na tyle się osłabi, że Rezerwa Federalna zacznie obniżać stopy procentowe. Pierwsze miesiące tego roku przynosiły jednak regularne rozczarowania, tzn. inflacja nie spadała tak mocno, jak tego oczekiwano i nadzieje na rozpoczęcie luzowania polityki pieniężnej obniżały się.
Fed ostatni raz zmienił koszt pieniądza w lipcu 2023 r. (była to podwyżka) i od tego czasu trzyma stopy w przedziale 5,25-5,50 proc., najwyższym od 2001 r. Podobną decyzję podjął na posiedzeniu kończącym się w środę 1 maja. W rozpoczętym w marcu 2022 r. cyklu zacieśnienia polityki pieniężnej podniósł stopy łącznie o 5,25 pkt proc.
Bankierzy centralni z USA zapowiadają ostrożne obniżki
Przed piątkowym odczytem inwestorzy wyceniali obniżki stóp procentowych przez Fed w tym roku na łącznie około 35 punktów bazowych, przy czym prawdopodobieństwo obniżki stóp we wrześniu wynosiło niespełna 50 proc. Po publikacji danych te szacunki, bazując na danych z CME (FedWatch Tool), niewiele się zmieniły.
Prezes Dallas Federal Reserve Lorie Logan powiedziała, że nadal martwi się ryzykiem wzrostu inflacji pomimo niedawnego spadku dynamiki, ostrzegając, że amerykański bank centralny musi być elastyczny przy ustalaniu decyzji ws. polityki monetarnej.
— Naprawdę ważne jest, abyśmy nie zamykali się na żadną konkretną ścieżkę polityki pieniężnej. Myślę, że jest za wcześnie, aby naprawdę myśleć o obniżkach stóp procentowych — powiedziała Logan.
Kilka dni wcześniej gubernator Fed Christopher Waller powiedział, że niedawny raport na temat presji cenowej w USA był uspokajającym sygnałem (inflacja konsumencka CPI w kwietniu spadła do 3,4 proc. rok do roku z 3,5 proc. w maju, ale co ważniejsze, obniżył się pierwszy raz od dawna miesięczny impet inflacji bazowej). Waller wskazał podczas wywiadu w CNBC, że dalsze łagodnienie danych makro w ciągu najbliższych 3-5 miesięcy umożliwi Rezerwie Federalnej rozważenie obniżek kosztów finansowania pod koniec 2024 r.
Loretta Mester, szefowa Fed z Cleveland chciałaby z kolei zobaczyć "jeszcze kilka miesięcy danych o inflacji, które wyglądają, jakby CPI miał spadać", zanim Fed obniży stopy procentowe. Mester ustąpi z FOMC w czerwcu, gdy wygaśnie jej kadencja.
Prezes Fed w Bostonie Susan Collins stwierdziła, że też chce zobaczyć więcej dowodów na to, że presja cenowa zmierza w USA w stronę docelowej wartości Fed, czyli 2 proc.
Inwestorzy wyceniają obniżki kosztu pieniądza
Rynek odebrał piątkowe informacje o inflacji PCE pozytywnie, tzn. interpretuje je jako umożliwiające obniżanie stóp procentowych w USA w najbliższych miesiącach. To byłyby warunki sprzyjające akcjom i obligacjom oraz niekorzystne dla dolara. I taką reakcję widać w notowaniach.
Kurs EUR/USD, po porannym wzroście spowodowanym zaskoczeniem w górę inflacją w strefie euro, przyśpieszył i rósł po południu polskiego czasu już o 0,36 proc., więc za euro trzeba było płacić 1,087 dolara. To korzystne środowisko dla złotego (im kurs EUR/USD wyżej, tym USD/PLN niżej) i nasza waluta zyskiwała, kurs USD/PLN spadał o 0,83 proc., do 3,92, próbując przebić dołek z grudnia 2023 r.
Jednocześnie rentowności amerykańskich obligacji wyraźnie spadały, co oznacza wzrost ich cen. W przypadku papierów 10-letnich dochodowość spadała o 43 pkt bazowe, do 4,512 proc., pięcioletnich obniżała się w dużo mniejszym stopniu, do 4,541 proc., a dwuletnich, bardziej podatnych na politykę pieniężną banku centralnego, o około 20 pkt bazowych, do 4,908 proc. Z kolei notowania amerykańskich akcji poszły w górę po porannych lekkich spadkach. Kontrakty terminowe na S&P 500 zyskiwały niecałe 0,3 proc.