Collega's bint op ut wark nog wel is veur un geintjen te vinden. Dat was vrogger zo, maar noe ok nog wel. Al is d'r minder tied veur en bint 'de bazen' ok niet zo soepel meer, want tied is geld.
Pas elejen heuren ik nog un mooi verhaal dat zich vrogger hef afspeuld bie de kalksteenfabriek De Alba in Oosterhuuzen. Die fabriek is d'r noe niet meer. Niks meer van de bekennen. Alleen de plas woar ut zand uut ehaald wörden om stenen te maken is d'r nog.
In die tied toen d'r nog stenen emaak wörden hadden ze ok un smederie. De smeden waren neudig um de machines te loaten dreeien en die hadden nogal wat te liejen van ut zand en de kalk. De smeden stonden dan klaor as d'r weer un storing was en de productie niet goed deur liep.
D'r warken un ploegjen smeden die met mekaar nog wel is un geintjen uuthalen. Dit keer geet oaver de lekkere eitjes van Jan. Hee stond bie de smeden um bekend dat hee lekkere scharreleitjes had en d'r ok niet te duur mee was. Af en toe bracht hee d'r wat mee. Willem raken bie de schaft ok an de proat met Jan en vroeg um wat eitjes mee te brengen. Zien vrouw vond die veul lekkerder as de eieren uut de supermarkt. De volgende dag zol Jan d'r tien mee brengen. Jan deed d'r thuus un papiertje umme en gaf ze op ut wark an Willem die ze allemoal netjes in de broodtrommel deed. De deksel beleef nog iets lös stoan. Dat had hee bèter niet kunnen doen want wat deden zien collega's? Ze wisten dat Willem un bitjen un strabant wief had . De man had thuus gien donder te vertellen. De mannen wollen heur wel is un lesjen leren.
Ene ging effen op de uutkiek stoan of Willem d'r niet ankwam en pakken rap de eitjes uut de trommel en deed d'r eierkoalen in, die ongeveer dezelfde vorm heb, weer in ut krantenpapier en deed die weer in de trommel. De mannen heb de eier stiekem ekoak in de buurte van de ketels. Doar kwam Willem toch niet. Wat heb zien collega's doar van esmuld.
's Oavonds ging Willem gewoon noar huus toe. Hee zag zien trommel stoan met eitjes d'r in. Hee deed de deksel nog effen lös maar zag niks aparts en ging op huus an.
Thuus zetten hee de trommel met de eitjes op ut aanrecht en zei tegen zien vrouw dat hee wat lekkere en goedkope eitjes van Willem had mee ebracht. Zee mos ze maar effen opruumen. Effen later heuren Willem mien toch un geknetter en lilleke woorden in de keuken. Hee d'r hen en wat zag hee?? Allemoal zwarte eierkoalen inplaats van de lekkere bruune eitjes. Hee wist meteen dat de 'jongens uut de smederie' dit eflik hadden. Loat ik maar hier niet herhalen wat Truus tegen Willem hef ezeg. Toch kreeg Willem de volgende dag sportiefzien beloafde eitjes. Kwam ut toch nog weer goed…
Martien,
De Platschriever uut Loenen
Ut is gemakkelijk um goede gewoontes kwiet te raken dan de slechten