© NBC
Misdaaddrama haakt met plot dat draait om crisisteam ook in elfde seizoen naarstig in op de actualiteit.
Aan het begin van het elfde seizoen van Chicago PD reflecteren de makers, zoals ze in het verleden al vaker deden, op welbekende dilemma's uit het politievak. Rechercheur Hailey Upton (Tracy Spiridakos) krijgt de opdracht om eens een tijd mee te kijken met een crisisteam dat mensen met psychologische problemen probeert te helpen. Psychiater Julius Mitchell (Jason Bowen) probeert mensen te overreden tot dialoog, in plaats van politieagressie. Toch kan Upton het tijdens de eerste zaak niet laten om haar politie-instinct te laten gelden wanneer het team stuit op een man die zich manisch gedraagt.
De man in kwestie probeert een huis binnen te komen en bonkt woest op de deuren en ramen. Terwijl Mitchell hem probeert te kalmeren, ziet Upton aanwijzingen die erop kunnen duiden dat er op dat moment misschien wel een misdaad plaatsvindt in het huis: ze probeert de man te arresteren en ze blijkt gelijk te hebben. Maar haar andere veronderstelling, dat de man de dader is, blijkt fout. Daarmee lijken de makers te stellen: niet alles aan politiewerk is zwart-wit. En ook: soms is niets wat het lijkt. Die gedachte wordt in de eerste aflevering gekoppeld aan een tamelijk complex plot dat onder meer draait om dubieuze familieverhoudingen.
In dat plot speelt psychologie dus een prominente rol, waarmee eigenlijk de indruk wordt gewekt dat types als Upton soms moeten vertrouwen op types als Mitchell. Dat is een cliché -de noeste diender die zich begripvoller moet opstellen en die kennis moet nemen van gedragswetenschappen - maar tegelijkertijd fungeert Chicago PD hiermee als een spiegel van de Amerikaanse samenleving. Daarin blijkt eens temeer dat goede psychische zorg levens kan redden.
Chicago PD S11, vanaf dinsdag 9 april 2024 wekelijks bij Star Channel
Schrijf je in voor de nieuwsbrief van de Lagarde!