Elke sport heeft zijn eigen terminologie, van hele simpele dingen tot afkortingen waar je niks van snapt als je de sport niet volgt. 'Mixed Martial Arts', afgekort MMA, heeft ook een aantal leuke termen die wellicht nog onbekend zijn bij het grotere publiek.
Mixed Martial Arts is een vechtsport waar verschillende vechtsporten samenkomen tot één complete sport met staande gevechten en grondgevechten. Enkele vechtsporten waar MMA-vechters vaak gebruik van maken zijn: kickboksen, boksen, jiu jitsu, worstelen, judo, taekwondo en karate. Vaak is het af te leiden bij een vechter uit welke vechtsport hij of zij komt en zich dus het meest comfortabel in voelt. Zo komt MMA-vechtster Germaine de Randamie uit de kickbokswereld en vecht zij dus liever staand.
Een MMA-gevecht
Een MMA-gevecht heeft drie rondes van elk vijf minuten lang. Als het gaat om een kampioenswedstrijd, dan zijn het vijf rondes van vijf minuten. De vechters moeten allemaal een bitje in en een tok om bij het geslachtsdeel ter bescherming. Daarnaast wordt er gebruik gemaakt van lichte handschoenen zodat de vingers vrij zijn, en men elkaar kan vastpakken.
Binnen de MMA zijn er verschillende gewichtsklassen om zo de vechters eerlijk in te delen op gewicht. De gewichtsklassen bestaan uit:
Strogewicht - tot 52,2 kg
Vlieggewicht - tot 56,7 kg
Bantamgewicht - tot 61,2 kg
Vedergewicht - tot 65,8 kg
Lichtgewicht - tot 70,3 kg
Weltergewicht - tot 77,1 kg
Middengewicht - tot 83,9 kg
Lichtzwaargewicht - tot 93 kg
Zwaargewicht - tot 120,2 kg
Een MMA-gevecht kan op een aantal manieren eindigen. Iemand kan knockout (KO) worden geslagen en het bewust zijn verliezen. Bij een technical knockout (TKO) beslist de scheidsrechter om de partij te stoppen omdat een vechter zich niet meer echt kan verdedigen. Als laatste kan een vechter ook verliezen op submission en afkloppen omdat hij gedwongen wordt door zijn tegenstander. Manieren om een submission af te dwingen zijn wurgen of arm- en beenklemmen.
Trappen en stoten
Wanneer er staand gevochten wordt, noemt men dat sprawl-and-brawl. De basis stoten zijn de jab, hook en cross. De jab is een stoot rechtdoor met de voorste hand. De hook is een stoot met de voorste of achterste hand die met een boog gegeven wordt. De cross is een directe stoot met de achterste hand. Daarnaast kan een vechter ook een uppercut geven, waar er een verticale stoot omhoog gegeven wordt. In tegenstelling tot boksen, mag je bij MMA ook ellebogen geven. Wanneer de tegenstander op de grond is gewerkt, dan volgt vaak de hammerfist waar er simpelweg als een hamer met de onderkant van de vuist op iemand wordt ingeslagen. Om er een spektakel van te maken, kan een vechter ook gebruik maken van een spinning back fist.
Low, middle en high kicks spreken voor zich. Een ander woord voor de front kick, een strap rechtdoor naar voren, wordt ook wel een teep genoemd. In Muay Thai wordt deze techniek vaak gebruikt om de tegenstander op afstand te houden.
Grondgevechten
Wanneer het gevecht zich verplaatst naar de grond, is er altijd één iemand bovenop. Dit wordt ook wel mount genoemd. Als je onder ligt, betekent het echter niet dat je aan het verliezen bent. Wanneer een vechter op zijn rug ligt, kan hij zijn tegenstander ook tussen zijn benen hebben geklemd en op deze manier controleren. Dit wordt ook wel guard genoemd en komt van het Braziliaanse jiu jitsu. Als de vechter bovenop zit en vervolgens gaat inslaan op zijn tegenstander, heet dat ground-and-pound.
Om je tegenstander vervolgens tot submissie te dwingen, heet submission grappling en er zijn veel verschillende wurgingen en klemmen. Zo is er onder andere de rear naked choke waar de vechter zijn tegenstander wurgt van achteren. Met de guillotine wordt iemand juist van voren gewurgd, en met triangle choke met de benen in plaats van de armen. Als een vechter een klem op de schouder van de tegenstander heeft, dan wordt dat kimura genoemd.