Dertig procent eraf voor politici
• 20-05-2012
• leestijd 2 minuten
Wouter Koolmees vertelde het allemaal wel leuk bij Buitenhof, wie er allemaal meer moesten werken. Hij vergat daarbij de politici
Je kunt zeggen wat je wilt maar Wouter Koolmees was in vorm met dat Buitenhof-optreden. Met verve verdedigde hij de verhoging van de pensioengerechtigde leeftijd en de versoepeling van het ontslagrecht. Handig draaide hij om kritische vragen heen over het feit dat werkgevers zich liever voor de trein werpen dan dat zij een vijftiger in dienst nemen. En als klap op de vuurpijl stelde hij voor de werkweek te verlengen tot veertig uur. Vooral in de zorg. Anders was het afgelopen met Nederland. Het perspectief van de goedlachse D66-er was duidelijk: hard voor weinig en harder voor minder.
Hij is iets vergeten, flitste het door mij heen, er is iets waar hij met zijn vijfpartijencoalitie niet aan heeft gedacht. Ze zijn zichzelf vergeten. Dat wil zeggen: ze hebben hun eigen wachtgelden wel gelijkgetrokken met die in het bedrijfsleven als straks de zogenaamde hervorming zijn beslag heeft gekregen. Maar dat is niet genoeg. Ze willen leiders zijn. Ze willen hun verantwoordelijkheid nemen. Ze willen voorop lopen in een Nederland dat offers brengt. Dan moeten ze ook het voorbeeld geven, het radicale voorbeeld van het radicale midden.
Dan zouden de leden van de vijfpartijencoalitie volgende week – nu ze nog een meerderheid hebben – het Franse voorbeeld kunnen navolgen en de beloning voor politieke functies met dertig procent verminderen. Als je tegenwoordig een volgeling van Wouter Koolmees bent of van Jolande Sap dan wel Tofik Dibi, dan zet je natuurlijk grote vraagtekens bij de degelijkheid van François Hollande maar dat van die salarisvermindering kun je toch moeilijk veroordelen. Ja! Het is symboolpolitiek. Ja! Het zet geen zoden aan de dijk als we tientallen miljarden tekort komen. Allemaal tot je dienst maar misschien hebben we in dit goede en toch zo verwarde land symboolpolitiek nodig: leiderschap is dat: laten zien dat je jezelf ook leed toebrengt. Dan kun je straks voor de zalen met woedende kiezers de stigmata van die dertig procent inkomensvermindering laten zien en zeggen: dát vragen we niet van U. Maar wij amputeren ons salaris om met des te méér recht aan U te kunnen vragen: brengt U dat kleine offer blijmoedig. Daar hebben wij ons grote offer voor over. Dertig procent salarisvermindering. Nu. Net als François Hollande en zijn team.