The Rogue Prince of Persia Hands-on Preview - Dead Cells met Prince of Persia
Dat dit van de maker van Dead Cells is, dat is duidelijk.
Dead Cells is enige tijd geleden end-of-life verklaard en fans waren niet blij. Evil Empire, de studio die sinds versie 1.3 het stokje van Motion Twin overnam, was namelijk nog volop bezig met de doorontwikkeling van de game. De studio leverde puik werk, en had nog meer updates in de pijplijn toen zij te horen kregen dat ze van het project af werden gehaald. Gelukkig betekende het niet het einde van de talentvolle studio. Evil Empire gaf aan meerdere geheime projecten in ontwikkeling te hebben. Een van die projecten was al gelekt: een roguelike game in één van Ubisofts meest iconische reeksen: The Rogue Prince of Persia. Wij mochten alvast een vroege versie van de game spelen.
Lijkt veel op Dead Cells
Het zal je niet verbazen, maar The Rogue Prince of Persia heeft erg veel van Dead Cells weg. Ook deze game is een sidescrolling roguelike waarin je keer op keer een willekeurig gegenereerde kerker betreedt in de hoop aan het eind van de rit de eindbaas te verslaan. Onderweg vind je nieuwe wapens en power-ups die je kans op winst kunnen vergroten. Of je nou slaagt of niet, na afloop begin je weer terug bij af, eventueel met wat nieuwe vrijgespeelde wapens en vaardigheden.
De basis voelt al vrij strak aan
Zelfs de besturing voelt vertrouwd aan. De prins beweegt in de basis op nagenoeg dezelfde manier als 'the Beheaded' dat doet in Dead Cells, tot aan de 'ground pound' toe. De twist is dat het hier om een Prince of Persia game gaat, waarin acrobatiek natuurlijk centraal staat. Ik had persoonlijk wat meer valstrikken verwacht, maar beide levels die ik kon spelen waren wel bezaaid met paaltjes en andere obstakels om aan vast te grijpen. Natuurlijk is de 'wall run' ook van de partij: zolang er een achtergrond is, kun je deze gebruiken om zijwaarts of naar boven te klauteren, of je juist langzaam te laten zakken. De game is nog lang niet af, maar deze basis voelt al vrij strak aan.
Visueel wijkt Rogue Prince of Persia wat meer van Dead Cells af, maar ook hier zie je de ervaring van de studio duidelijk terug. Het heeft niet precies de 'verpixelde' 3D modellen van Dead Cells, maar met de scherpe, donkere contouren komt het toch als 2D over. Tegelijk zit er ook een beetje van de originele Prince of Persia in. De vloeiende, verfijnde animaties hebben namelijk wat weg van de rotoscoping die ze in die game toe hadden gepast. Wel komt de tekenstijl wat simplistisch over: na de prachtig gedetailleerde animatie scene die de demo introduceerde, had ik daar toch wat meer verwacht.
Er zijn wat zorgen
Sowieso heb ik wat zorgen naar aanleiding van wat ik heb mogen spelen. Een demo geeft natuurlijk geen compleet beeld van de diepgang in een roguelike, maar wat ik zag was nog wel erg karig. De prins heeft enkel een standaard wapen als een zwaard, bijl of messen, en daarnaast een pijl en boog of chakram die je beperkt kunt gebruiken. Er waren - in ieder geval in deze build - geen actieve vaardigheden aanwezig. Alle upgrades, buiten nieuwe wapens om, waren passieve effecten die activeren bij een specifieke actie. Denk bijvoorbeeld aan het genereren van giftige wolken wanneer je geraakt wordt, of een vuuraanval bij het breken van een vijandig schild. Door de simpliciteit voelde het wel gestroomlijnd aan, maar mijn keuze in upgrades maakte mijn tweede en derde poging niet substantieel anders dan de eerste.
Wat nog niet is, kan natuurlijk nog komen, en in de briefing voor de demo werd meerdere keren genoemd dat het om een vroege build gaat. Maar de klok tikt. 14 mei moet de game al verschijnen in Early Access op Steam, maar wat ik speelde was eerder het raamwerk van wat ooit een goede game kan zijn, dan iets dat op zichzelf kan staan. Ik hoop dus van harte dat de early access build meer is dan de hands-on demo met wat bugfixes. Zeker in dit oververzadigde genre moet je toch echt met meer op de proppen komen dan een toffe IP en een wallrun. Evil Empire heeft al bewezen dat in zich te hebben. Het is nu dus hopen dat ze net zo goed met tijdsdruk om kunnen gaan als de Prince of Persia zelf.