Een bonenstaak die vroeger een bloempotkapsel had, is met basketbalploeg Oklahoma City Thunder de revelatie van dit NBA-seizoen.
Chet Holmgren, 21 jaar pas, staat model voor de snelle opmars van een team met de gemiddelde leeftijd van een universiteitsploeg. "De toekomst van de Thunder is niet rooskleurig, die is neonkleurig", zegt NBA-kenner Ivan Luković.
Voor het jonge Oklahoma City, dat zich deze week voor het eerst in vier seizoenen voor de play-offs plaatste en met regerend kampioen Denver en Minnesota wedijvert om de eerste plek in de Western Conference, is volgens Lukic de sky the limit.
"Natuurlijk zijn ze van Denver de komende jaren nog niet af", zegt de maker van De Basketbal Podcast over de NBA. "Maar als er één team is dat in de nabije toekomst zou kunnen uitgroeien tot een dynastie, dan is het Oklahoma City."
In de NBA kunnen lelijke eendjes veranderen in mooie zwanen. Dat komt mede door het draftsysteem, waarbij de teams die onderin zijn geëindigd als eerste uit de jaarlijkse pool met talenten mogen kiezen.
Opmars na magere jaren
Een voorbeeld daarvan is Oklahoma City. Thunder, dat in een grijs verleden onder de naam Seattle SuperSonics NBA-kampioen werd, stond in 2012 in de NBA-finale. Maar nadat de sterkhouders James Harden, Kevin Durant en Russell Westbrook één voor één waren vertrokken, braken er magere jaren aan.
De afgelopen seizoenen stonden in het teken van de wederopbouw. Met hoge draftpicks als Holmgren, Josh Giddey en Jalen Williams is dat aardig gelukt. In de al eerder via een spelersruil binnengehaalde Canadees Shai Gilgeous-Alexander heeft het bovendien de huidige nummer drie op de topscorerslijst in huis.
Voor Lukic is het dan ook geen verrassing dat Oklahoma City Thunder het zo goed doet. "Het is eerder de vraag waarom dat niet sneller is gebeurd. Deze ploeg bulkt van het talent. Er zit nog heel veel rek in."
'Jonge honden houden zich niet in'
"Dit is een jong team dat zich nog niet heeft bewezen, maar bereid is om hard te werken in de verdediging", valt Henk Norel, voormalig topbasketballer in Spanje en NBA-analist bij sportzender ESPN, hem bij. "Bij teams met supersterren zie je dat die zich nog wel eens inhouden in de verdediging. Deze jonge honden niet."
Een van die jonge honden is eerstejaars Homgren. Lukic en Norel zijn lyrisch over de speler, die volgens hen een van de grote redenen van het succes van Oklahoma City is. "Als Victor Wembanyama dit seizoen zijn debuut niet had gemaakt in de NBA, zou Holmgren tot rookie of the year worden gekozen", denkt Lukic.
Behalve zijn vader David zag niemand in Holmgren aanvankelijk een topspeler. Toen hij op zijn achtste met basketbal begon, kon hij er weinig van. Holmgren wist niet waar hij moest lopen en zijn schoten vlogen de ring voorbij. Na een groeispurt op zijn dertiende werd de potentie langzaam zichtbaar.
Van pispotkapsel naar Lincoln-baard
Zijn vader bleef zijn zoon stimuleren en kreeg gelijk. Het 'witte joch met een pispotkapsel', zoals Holmgren zichzelf als tiener omschreef, moest zijn eerste seizoen in de NBA nog vanaf de zijkant toekijken door een vervelende voetblessure.
Inmiddels met een baard, die aan die van oud-president Abraham Lincoln doet denken, imponeert hij als rookie dit seizoen met gemiddeld 17 punten, 2,4 geblokte schoten en een score van ruim 38 procent vanachter de driepuntslijn.
Norel, zelf center in zijn actieve periode als basketballer, omschrijft 'bonenstaak' Holmgren, 2,16 meter en maar 94 kilo, als de moderne big man. "Het basketbal is veranderd. Centers als Shaquille O'Neal, die 140 kilo woog en onder het bord stond te beuken, sterven uit. Het spel is sneller en intenser. Holmgren bewijst dat je op die positie ook zonder spiermassa extreem effectief kunt zijn."
Holmgren beschikt ondanks zijn lengte over een gedegen afstandsschot, maar kan ook goed verdedigen. Hij is daarom volgens Lukic een unicorn, een unieke speler.
"Omdat hij een constante dreiging achter de driepuntslijn is, trekt hij verdedigers naar buiten en komt er ruimte voor anderen om naar de ring te gaan. Daarnaast blinkt hij ook nog eens uit in het blokken van schoten en lay-ups. Hij beschermt de ring."
Toekomstige kampioen?
Lukic en Norel verwachten veel van Oklahoma City Thunder de komende jaren. Maar schuilt er in het team van de pas 36-jarige coach Mark Daigneault een toekomstig kampioen?
"Eerst maar eens zien hoe ver ze gaan komen in de play-offs", vindt Norel. "Maar dat dit team een blijvertje is, lijkt mij wel. Al was het maar omdat Thunder ook de komende jaren nog veel hoge draftpicks heeft."
Wat volgens Lukic ook meteen een valkuil is. "Ze moeten daar slim mee omgaan. Ik denk dat ze er daar een aantal van moeten ruilen voor een goede, ervaren speler. Anders wordt het nog een hele puzzel om iedereen voldoende speeltijd te geven en tevreden te houden. Je kunt ook te veel talenten hebben."