IJmuiden Ver met de kavels Alpha en Beta is de grootste tenderronde voor wind op zee tot nu toe. IJmuiden Ver ligt ruim 60 kilometer uit de westkust van Nederland. De windparken worden gerealiseerd zonder subsidie. Geïnteresseerde ondernemingen en consortia konden tot en met 28 maart een aanvraag indienen. De verwachting is dat in juni de winnaar(s) van de tenders IJmuiden Ver-kavels Alpha en Beta bekend zijn. De windparken zouden dan eind 2029, begin 2030 stroom moeten gaan leveren.
In 2022 verhoogde het kabinet de doelstelling voor windenergie op zee van 11 naar 21 GW rond 2030. Er zijn hiervoor meerdere gebieden op zee aangewezen. Samen leveren deze rond 2030 ongeveer 75% van de huidige elektriciteitsbehoefte van Nederland. De windparken Alpha en Beta krijgen elk een productiecapaciteit van twee gigawatt (GW). In totaal wordt in één ronde vier GW vergund; goed voor ongeveer 14% van het totale huidige elektriciteitsverbruik in Nederland.
Eneco
Eneco is met diverse partners in het Nederlandse deel van de Noordzee al langer succesvol actief met wind op zee. Momenteel exploiteert Eneco vier parken: Prinses Amalia, Luchterduinen, Blauwwind en CrossWind. Toch hebben Eneco en zijn Noorse partner Equinor besloten niet in te schrijven op de jongste tender. Eneco is het er niet mee eens dat geld bij deze tender de doorslag geeft, waardoor kwalitatieve criteria op het gebied van ecologie en systeemintegratie onvoldoende aan bod zouden komen.
Tegelijkertijd zegt het energiebedrijf dat de marktomstandigheden voor windenergie op zee zijn verslechterd. Er is sprake van kostenstijgingen in de hele toeleveringsketen en onzekerheid over de elektriciteitsprijs en mogelijke afzetvolumes.
Geen zekerheid
Eneco: 'De kostenstijgingen worden veroorzaakt door de hoge staal- en koperprijzen, krapte bij leveranciers en door hogere kapitaallasten. Verder is er geen zekerheid dat we de elektriciteit tegen de juiste prijs kunnen verkopen. Daarnaast is het gebrek aan capaciteit in de toeleveringsketen een mondiaal probleem. Er is een gestegen ambitie voor de bouw van windparken op zee. Dat is positief, maar zorgt er tegelijk voor dat we tegen een gebrek aan productiecapaciteit aanlopen. Dat zorgt ook voor een hogere kostprijs. Verder is het beter de kavels die worden getenderd kleiner te maken. Dus vier keer 1 GW. De financiële risico's voor deze projecten worden daarmee beter behapbaar, zowel voor de ontwikkelaars als de toeleveringsketen.'