De deelnemers vertegenwoordigen bedrijven(kunststofindustrie) actief in inzameling, recycling en productie van zeer uiteenlopende kunststofsoorten voor toepassingen in voeding, consumentenverpakking, automotive, lucht- en ruimtevaart, en diverse andere industrieën. De regelgeving die bijmengen van recyclaat verplichtstelt, wordt gezien als een zinvolle regeling. Iedereen aan tafel is het eens met de doelstelling. Dat Nederland deze regelgeving eerder wil invoeren dan de rest van Europe heeft echter enorme en ongewenste bijeffecten.
Er is niet genoeg recyclaat beschikbaar om te voldoen aan de eisen. Het beschikbare recyclaat is bovendien van onvoldoende kwaliteit. Het huidige inzamelsysteem zorgt niet voor de juiste kwaliteit die nodig is voor de toepassingen waarin het recyclaat kan worden gebruikt. Technisch recyclaat en schuim recyclaat is nauwelijks beschikbaar. Daarnaast zijn er veel toepassingen waar recyclaat niet is toegestaan, maar waar de producerende industrie toch moet voldoen aan de bijmengverplichting. Zo is recyclaat niet toegestaan voor toepassingen in de voedingsmiddelindustrie. Ook voor de automotive-industrie en de lucht- en ruimtevaart is geen recyclaat toegestaan vanwege de hoge veiligheidseisen. Maar de norm gaat toch ook voor die toepassingen gelden.
Recyclebedrijven willen investeren om de hoeveelheid en kwaliteit van het recyclaat te vergroten, maar ervaren niet voldoende koersvastheid van de overheid om te bepalen in welke behandeling of verwerking ze moeten investeren. Als de plannen klaar zijn, veranderen de wetten, is de tendens aan tafel. Bedrijven durven daarom nu geen keuze te maken. Bovendien is er niet voldoende ruimte beschikbaar op het stroomnet om bestaande capaciteit te vergroten. Bedrijven zouden onderling stroom kunnen uitwisselen, maar dat is niet toegestaan. Een verbod op verbranding van kunststoffen, kan de toevoer voor recyclen wat vergroten, maar zal niet de oplossing zijn.
Ongelijk speelveld
Nederlandse producenten zien nu al regelmatig recyclaat uit het buitenland met nepcertificaten, en grote tenders gaan steeds vaker naar bedrijven uit China, op basis van zeer discutabele certificaten. Of er gecontroleerd gaat worden en of het überhaupt controleerbaar is, is onduidelijk. Bedrijven die produceren in Nederland moeten voldoen aan de norm, importproducten hoeven dat niet. Om die reden overwegen verwerkers hun fabrieken te verplaatsen naar het buitenland om de concurrentiepositie op peil te houden. Pas als de regels in heel Europa gelden, is het speelveld weer gelijk.
Bedrijven zullen in credits gaan handelen, de prijzen zullen stijgen. De markt is zeer concurrentiegevoelig. Het gaat in veel gevallen om enorme hoeveelheden waardoor een prijsverschil van een paar cent per kilo al doorslaggevend is voor een inkoper. Als de inkoper kiest voor een goedkoper, in het buitenland geproduceerd product, verdwijnt de productie uit Nederland en gaat de nu nog vervuilende productie in het buitenland alleen maar groter worden. De norm wordt onder de huidige condities gezien als een 'wegjaagnorm'. Het speelveld in deze markt is Europees. De norm gaat voorlopig alleen voor Nederland gelden.
De angst bestaat dat Europees afval naar Azië wordt gesmokkeld, waar het verwerkt wordt tot recyclaat met discutabele certificaten dat weer aan Europa wordt verkocht. Deelnemers stellen dat er onvoldoende kennis bij de beleidsmakers is over de gevolgen, knelpunten en alternatieven. De deelnemers zien de noodzaak en ook de bedrijfseconomische kansen, maar de periode dat binnen Europa alleen Nederland met deze regelgeving gaat werken, kan de industrie de das om doen.
Deelnemers aan de Talking, die door Link magazine en ING, onder leiding van Siem Haffmans(Partners for Innovation) is georganiseerd zijn: Ad Broeckx en Twan Hesselmans van Broeckx Recycling BV, Robert Kwakman van KIVO, Rik Hennink van Koninklijke Hordijk, Ben Kras van Kras Recycling , Henk Kras van Circular Plastics, Remy Notten van Dijkstra Plastics, Jeff Steltenpool van Vink Kunststoffen, Patrick Roskam van Algemene Verpakkingsindustrie Volendam, Karin van Driest van Sylvaphane Flexible Packaging Films, Hans Kolnaar van Timmerije, André Bode van Wolters Europe, Jan-Bert Jonker van De Paauwrecycling, Ko Derks van HQ Pack, Harold de Graaf van Federatie NRK, John van Ginkel en janet Kooren van Link magazine en Leontien de Haan , Jaap van de Rest en Gert Jan Braam van ING.
In de juni editie van Link magazine publiceren wij een uitgebreid verslag van de bijeenkomst.