Tristan Tulen zien we komende zomer op de Olympische Spelen in actie. De 32-jarige schermer was er al vanuit gegaan dat hij als toeschouwer naar het schermtoernooi in Parijs zou gaan, maar zondag greep hij onverwachts de allerlaatste kans.
Tulen, uit Den Bosch, stond op het laatste kwalificatietoernooi voor de Spelen. In Luxemburg was één ticket te vergeven en er vochten liefst 31 schermers om dat felbegeerde kaartje naar Parijs. Tulen kwam als winnaar uit de bus. Een enorme stunt. "Het was een hectische dag. Ik heb spierpijn, ben gesloopt nu", zei hij tegen het Algemeen Dagblad op de weg terug naar Brabant.
'Ik heb me alleen maar geplaatst'
Tulen is trots op zijn prestatie, maar weet ook dat hij nog niks heeft. "Het is wel knap om te pieken op zo'n moment. De olympische kwalificatie is niet altijd even eerlijk, vind ik. Op floret heeft de nummer zes van de wereld de boot gemist. Maar mijn beste prestatie? Dan sla ik mijn medailles op de Europese Spelen (goud, red) en het EK (zilver) toch iets hoger aan. Nu heb ik me alleen nog maar geplaatst voor de Spelen. Als je dat als Europeaan lukt, weet je dat je ook daar kans maakt op een plak. Maar ook dan zal alles weer moeten kloppen op die ene dag."
'Niet het enige dat telt'
Tulen zou eigenlijk samen met zijn broer Ralf naar de Spelen gaan om op de tribune te zitten en te kijken naar zijn sport. Hij had de kaartjes al gekocht. Wat gaat hij daarmee doen, nu hij niet op de tribune maar op de mat mag vechten om een medaille? "Daar gaan we eens rustig over nadenken. Dinsdag zit ik alweer in het vliegtuig naar Kali voor een Grand Prix. En daarna zijn er nog een World Cup in Parijs en het EK in Basel. Ik wil het overal goed doen. De Spelen zijn belangrijk, maar niet het enige dat telt."
Eén mogelijkheid voor Tulen, meteen raak
Om de bijzonderheid van Tulen te tekenen: er waren in totaal maar drie tickets te verdienen voor schermers die het niet lukte om via de wereldranglijst te kwalificeren. De twee beste Europeanen op de geschoonde wereldranglijst én dit ene ticket in Luxemburg. Dat eerste deel lukte de Nederlander nét niet. Dus bleef deze ene mogelijkheid over en die greep hij dus met beide handen aan.