Fallout: Een Survival Guide voor de nieuwe serie
De showrunners en sterren Ella Purnell, Walton Goggins en Aaron Moten bieden een schat aan informatie over de Prime Video-adaptatie van de games.
23 oktober 2077, de wereld is in een thermonucleaire oorlog gestort. Atoombommen treffen de grote steden in de Verenigde Staten en de burgers die niet onmiddellijk worden gedood, vluchten ofwel naar ondergrondse schuilplaatsen of worden aan zichzelf overgelaten in bestraalde woestenijen.
Op basis van die beschrijving zou je kunnen denken dat Fallout weer een verhaal is over geharde survivors die alles op alles zetten om de dag door te komen. Denk aan Joel uit The Last of Us of Max Rockatansky uit Mad Max.
Denk aan iedereen - letterlijk iedereen - behalve Lucy MacLean.
Ze beschreven haar eigenlijk als Leslie Knope ontmoet Ned Flanders," zegt Ella Purnell, die de idealistische heldin van Fallout speelt. Volgens Purnell wilden de showrunners Lucy aan haar voorstellen nog voordat de actrice de kans had gehad om het script te zien. "En gelukkig maar," voegt ze eraan toe.
Dat komt omdat Fallout een ander soort post-apocalyptisch verhaal is. Gebaseerd op de langlopende videogamereeks van Bethesda Softworks met dezelfde naam, heeft de nieuwe serie van Prime Video over het leven 200 jaar na het einde van de wereld een indrukwekkende cast van talent voor en achter de camera verzameld. Het is het geesteskind van uitvoerend producent Jonathan Nolan, wiens werk aan de Dark Knight-trilogie en HBO's Westworld-serie de weg heeft vrijgemaakt voor dit soort ambitieus vertellen van verhalen.
Terwijl hij zich voorbereidt op de release van zijn serie op 11 april, blikt Nolan terug op de magie van zijn eigen eerste speelsessie van Fallout 3. "Ik wist bijna niets over de game," legt Nolan uit, "en kon niet geloven in de ambitie, de omvang, de schaal en de verschillende texturen."
Maar wat Fallout uniek maakt voor Nolan - en de miljoenen mensen die de verschillende games hebben gespeeld - is de toon, die hij beschrijft als "tegelijkertijd episch, dramatisch, donker, emotioneel, maar ook politiek, satirisch en gek, diep grappig - bijna dwaas."
The Ghoul
Fallout biedt misschien een sombere visie op de toekomst van de mensheid, maar maak je geen zorgen - het is niet onze toekomst. Niet precies in ieder geval. Fallout speelt zich af in een alternatief universum, waarvan de geschiedenis zich scheidde van de onze in de jaren na de Tweede Wereldoorlog. Doordrenkt van de traditie van retrofuturisme - een vertelwijze die voortbouwt op de nu absurde verbeeldingen van de sciencefiction uit de jaren 50 - verkent Fallout een wereld waar zowel robots als Bob Crosby de grootste prestaties van de mensheid zijn.
En hoewel deze Fallout wel aandacht besteedt aan de gebeurtenissen voor de Grote Oorlog, deelt de serie de visie van de games op de nieuwe toekomst van de mensheid na onze plotselinge ondergang. "Ze voelen echt als het begin van de nieuwe wereld," legt Nolan uit. "Het is niet somber op die manier. Het gaat over al deze culturen die opkomen uit de wonden van de oude wereld en waar het allemaal naartoe gaat."
Als er al iets is, dan onderschat Nolan de manische aard van de games. Van cartoonesk gewelddadig tot absurd grappig, de Fallout-serie is net zozeer opgebouwd uit het DNA van rechtstreekse apocalypsen op video als uit de Koude Oorlog-waarschuwingen voor het einde van de wereld. De games in de serie worden vergeleken met Radioactive Dreams, A Boy and His Dog, en Hell Comes To Frogtown, low-budget vertolkingen van de apocalyps die diep ingaan op het absurde.
De showrunners en cast analyseren de personages van Fallout in de exclusieve video hieronder.
Hoe verdeel je het verschil tussen B-filmwaanzin en een vertelling met een gigantisch budget? Het blijkt dat je dat niet doet. Voor zijn versie van Fallout wendde Nolan zich tot "geweldige schrijvers en showrunners" Geneva Robertson-Dworet en Graham Wagner, echte vrienden die uit zeer verschillende schrijfachtergronden komen. Robertson-Dworet's vorige credits omvatten films als Tomb Raider en Captain Marvel, terwijl Wagner naam heeft gemaakt in producties als Portlandia en Silicon Valley.
Op papier lijken dit misschien zeer verschillende benaderingen van vertellen. Voor Robertson-Dworet en Wagner was het echter een match made in heaven. "We wilden al zo lang samenwerken omdat we mijn instincten voor sci-fi actie wilden samenvoegen met zijn komische instincten," legt Robertson-Dworet uit, eraan toevoegend dat veel sci-fi projecten "niet echt een gevoel voor humor willen hebben" en "zeer serieus" zijn.
Hoewel Wagner toegeeft dat het misschien pretentieus klinkt, wijst hij naar het scenario van The Favourite als een groot voorbeeld voor de serie. "Het maakte me gek, want ik dacht, hoe kan iemand die geschiedenis kent en zo'n goed onderzochte geschiedenisfilm schrijft, ook grappig zijn?" legt hij uit. Pas nadat hij het script had gelezen - wat scenarioschrijver Tony McNamara toevoegde aan het originele concept van Deborah Davis - ging het licht aan. "Het zijn twee hersenen," voegt hij eraan toe. "Dat is waarom ik zo van deze film hou. Ik zag twee specialiteiten aan het werk."
En om al deze redenen - de mix van genres, het blanco canvas van een post-apocalyptische wereld - was het nooit een vraag waar de Fallout-serie zou worden ingesteld. Hoewel recentere versies van Fallout zich hebben afgespeeld in locaties als Massachusetts en West Virginia, speelt deze serie zich af in de bakermat van entertainment zelf: de woestenij van Californië.
Overleven in de woestenij
Het leven is na de Grote Oorlog best veranderd, zeker op de aardbodem zelf. Het zal niemand verbazen - tenzij je in een schuilkelder woont - dat de mensheid blijft gedijen in de nasleep van een nucleaire oorlog. Maar de samenleving zoals wij die kennen is vervallen tot geweld en feodalisme, waarbij pre-oorlogse relikwieën de dichtstbijzijnde benadering bieden van een gemeenschappelijke munteenheid.
In de games krijgen spelers het laatste nieuws over het leven in de woestenij van metgezellen, de mensen met wie ze ervoor kiezen om samen te werken tijdens hun reizen. Dit is een benadering die Robertson-Dworet en Wagner hebben gerecreëerd met The Ghoul, de ondode premiejager gespeeld door Walton Goggins.
Wanneer we The Ghoul ontmoeten, is hij nauwelijks een held - zelfs een anti-held zou een overschatting zijn. Maar de showrunners wisten dat Goggins de juiste gids was voor het publiek naar een post-apocalyptisch Amerika. "In 2020 dacht ik al dat het geweldig zou zijn als Walton Goggins een ghoul zou spelen in een Fallout-show. Ik zou dat absoluut kijken, dacht ik toen," legt Robertson-Dworet uit. "Dat was een van onze vroegste creatieve beslissingen. En Graham en ik hebben besproken hoe dom dat achteraf gezien was, want wat als hij druk bezig was?"
Gelukkig was Goggins enthousiast over het idee. "Ik vond het complex, absurdistisch, satirisch en subversief," legt de acteur uit, "wat precies in mijn straatje past. En een uitdaging om twee mensen te spelen op twee zeer verschillende momenten in hun leven, gescheiden door een nucleaire fallout."
De "twee mensen" omvatten ook Hollywood-icoon Cooper Howard, met wie het publiek tijd zal doorbrengen in de aanloop naar de Grote Oorlog. Om het personage te begrijpen, deed Goggins onderzoek naar Hollywood-idolen uit de jaren 1950, om te begrijpen hoe een man als Howard zou bestaan in een samenleving die nog steeds gevormd wordt door de entertainmentindustrie na de Tweede Wereldoorlog.
"Ik begon veel films en series te kijken, zoals James Aness in Gunsmoke," legt de acteur uit, terwijl hij probeert te begrijpen welke niche-bekendheid Howard in staat stelde om tussen verschillende bedrijfsfacties te bewegen in het pre-disaster Hollywood. "Wie waren zij vrienden in die tijd? Wie waren de mensen aan wie hij het moest afleggen? Werd hij als eerste gebeld? Waarschijnlijk niet."
Wagner vergelijkt The Ghoul met Marvel's Wolverine
Voor Goggins is aan de andere kant van de apocalyps The Ghoul. Degenen die geluk hadden om de straling van de Grote Oorlog te overleven, zagen hun leven met eeuwen verlengd worden, maar niet elke ghoul behield zijn menselijkheid in het proces. Veel van de ghouls die je tegenkomt in de games - vooral in de tunnels en metrostelsels onder grote steden - zijn wild en gevaarlijk, wat een slechte reputatie geeft aan het personage die probeert de eindjes aan elkaar te knopen in de bovenwereld.
Natuurlijk is het puur overleven gedurende zo'n lange tijd al een soort hel op zich. De transformatie van Cooper Howard naar The Ghoul vergde maar liefst 200 jaar. Hij zag zijn geliefde sterven en bleef lang als enige over wat niemand in de koude kleren gaat zitten.
Naarmate de show vordert, biedt het personage van Goggins ook de showrunners kansen om bepaalde leegtes in te vullen. Wagner vergelijkt hem met Marvel's Wolverine, wiens lange levensduur schrijvers in staat heeft gesteld om hem in cruciale momenten door de moderne menselijke geschiedenis te laten komen. "Het is een zeer aangenaam apparaat voor ons waarvan we hopen dat we het meer kunnen verkennen naarmate de show vordert," voegt hij eraan toe.
En als The Ghoul onze kennismaking is met de bewoners van de woestenij, dan is Filly - de kleine marktplaats waar de personages van Fallout voor het eerst tegenover elkaar staan in Aflevering 2 - onze kennismaking met de beschaving als geheel.
Nolan wilde dat het publiek de woestenij zou ervaren zoals hij dat tijdens zijn eerste playthrough van Fallout 3 deed, toen spelers vanuit de vault werden gedumpt in de toepasselijk genaamde gemeenschap Megaton. "Ik herinner me gewoon de schoonheid van de manier waarop die omgeving was ontworpen," vertelt Nolan, "overal rond deze centrale niet-ontplofte Chekov's atoombom in het midden van de stad."
Filly heeft ook een pronkstuk: een reusachtige stapel afval die langzaam in de aarde wegzakt. "Onze vuilnisbelt wordt in feite hun goud, hun mijnen waar ze in graven om oude stukjes technologie, oude stukjes afval te vinden," voegt Nolan toe, en noemt het ontwerp van de stad een "fantastische openingssalvo" dat het publiek in de wisselwerking tussen pre- en post-apocalyptisch Californië helpt.
En hoewel Goggins grapt over de uitdaging om The Ghoul's make-up op te zetten - toegevend dat hij zijn les niet leerde toen hij een vergelijkbaar personage speelde in Maze Runner: The Death Cure - was de nadruk op het praktische met het productieontwerp iets dat hem op de best mogelijke manier verraste. "Ik dacht dat ik negen maanden naar een verdomd groen scherm zou zitten te kijken," grapt de acteur. "Dat is niet zo. Ze hebben het gebouwd. Het is allemaal tastbaar."
Leven in de Vault
Als het geweld en de waanzin van de woestenij aan het ene uiteinde van het spectrum liggen, bestaat Vault 33 ver, ver aan het tegenovergestelde uiteinde. Denk aan vaults als nucleaire panic rooms: families die rijk genoeg waren om een plek te verdienen in hun lokale vault konden de apocalyps in stijl doorstaan, met genoeg voorraden om de honderden jaren te overbruggen die nodig zouden zijn voordat de straling aan het oppervlak zou afnemen.
Vault 33 - ook in al zijn fysieke glorie weergegeven dankzij het talent van het productieteam van Fallout - gaat verder in de grandioze traditie van isolationistische utopie. De families die we in het begin van de serie ontmoeten, lijken rechtstreeks uit een sitcom uit de jaren 1950 te komen, waar iedereen zijn buurman kent en de grootste conflicten kunnen worden opgelost met een kort gesprek en een stevige handdruk.
Het is hier dat we Ella Purnell's Lucy ontmoeten, de dochter van de toezichthouder van de vault (gespeeld door Kyle MacLachlan). Lucy is het platonische ideaal van wat het betekent om een vault dweller te zijn. Net als iedereen in Vault 33 gelooft ze dat het haar verantwoordelijkheid is om een nieuw tijdperk van mensheid naar de woestenij te leiden - totdat de woestenij zichzelf meer bewijst dan ze ooit had kunnen bedenken.
Purnell gebruikte de vertolking van Ellie Kemper in Unbreakable Kimmy Schmidt als inspiratiebron.
"Het was altijd belangrijk voor mij dat ze ergens heen kon, dat ze kon beginnen op een plek van volledige onschuld," legt Purnell uit. "Ze heeft echt nooit veel tegenslagen gekend, althans niet zoveel als mensen in de woestenij. Ze is erg bevoorrecht."
Purnell heeft een lastige taak als Lucy. Vault dwellers zijn geen onbekende in de woestijnen van Californië, maar om zowel de komedie als het avontuur te laten werken, moet Lucy haar naïviteit en bekwaamheid in evenwicht houden.
Om die reden gebruikte Purnell ook de vertolking van Ellie Kemper in Unbreakable Kimmy Schmidt als een andere inspiratiebron. "Ze heeft een soort optimisme en onschuld en het is alles wat ze ooit heeft gekend," zegt Purnell over het personage van Kemper. Wat Lucy afrondt, is haar vermogen om zich aan te passen aan de situatie, waarbij Purnell wijst op het fragment van haar eerste confrontatie met The Ghoul als "het moment waarop ze echt de eerste keuze moet maken over wie ze wil zijn in de woestenij."
Maar hoewel Lucy misschien naar de bovenwereld gaat, eindigt het verhaal van Vault 33 daar niet. Er is één ding dat de Fallout-serie kan doen wat de games niet kunnen: teruggaan naar de vault nadat de held vertrokken is. Volgens Nolan was een van de dingen waar hij het meest enthousiast over was in het script de wens van zijn showrunners om het verhaal van Vault 33 voort te zetten. "Alleen omdat Lucy de vault heeft verlaten, betekent niet dat wij dat ook moeten doen," legt Nolan uit. "Er is een hele gemeenschap waar je een beetje van hebt leren kennen."
Voor Robertson-Dworet en Wagner dienen de bewoners van Vault 33 ook een zeer belangrijk narratief doel: ze stellen de serie in staat om het geweld van de woestenij te contrasteren met het voorrecht dat gepaard gaat met het leven in Vault 33. "Het is erg leuk voor ons om te kunnen overschakelen van een hel-op-de-oppervlakte scène naar onze gelukkige vault dwellers die aardappelen oogsten en bingo-avond plannen," legt Robertson-Dworet uit.
Lucy is zich misschien niet bewust van de gebeurtenissen in Vault 33 nadat ze vertrokken is, maar de manier waarop haar gemeenschap reageert op tegenspoed helpt ook het publiek beter te begrijpen hoe ze is opgegroeid. Purnell ging ver met de showrunners om deze alternatieve versie van Amerika beter te begrijpen. "De functie van de vault is om generaties van vault dwellers te creëren die echt geloven dat hun hele levensdoel is om Amerika te herbouwen, hoe beïnvloedt dat dan je houding ten opzichte van relaties," legt de actrice uit. "Naar seks, naar onderwijs en hervorming?"
Purnell - geen onbekende in grootschalige aanpassingen, nadat ze schitterde in Never Let Me Go en Miss Peregrine's Home for Peculiar Children - weet dat de verwachtingen hoog gespannen zijn onder fans voor Fallout. Ze heeft zelfs veel tijd doorgebracht in online fora en noemt de Fallout-Reddit haar "beste vriend" als het ging om het beter begrijpen van de wereld. Maar hoewel ze hoopt dat fans net zo van de serie houden als zij, is ze dankbaar voor de kans om een nieuw personage te spelen in het Fallout-universum. "Ik had een iets makkelijkere taak omdat Lucy een origineel personage is," voegt ze eraan toe.
The Brotherhood of Steel
Dan is er nog The Brotherhood of Steel. Ondanks dat ze een van de meest geavanceerde facties zijn in de nasleep van de Grote Oorlog, zijn ze in feite een groep militaristische ideologen wiens overheersende missie - om pre-oorlogse technologie te herstellen en te controleren - vaak een gecompliceerde relatie onthult met de gemeenschappen die ze bewonen.
Onze kennismaking met de Brotherhood of Steel in Fallout komt via Maximus, een jonge man die werkt om zijn plaats te verdienen onder de rekruten van de Brotherhood. Wanneer we Maximus ontmoeten, bevindt hij zich midden in een gevecht die spreekt tot de Spartaanse levensstijl die de Brotherhood ondergaat. Aaron Moten, die Maximus speelt, vindt ze net zo gecompliceerd in de serie als ze kunnen zijn in de games.
"Ze zijn toegewijd," legt hij uit. "Ze zijn zeker ook in staat tot gruweldaden in de woestenij. Ze willen dit gevoel van macht en geweld uitstralen, en ze willen de woestenij beheersen."
Op het morele spectrum van Lucy tot The Ghoul, zit het personage van Moten stevig ergens in het midden. "Maximus is echt verscheurd tussen wat een streven naar zijn eigen persoonlijke glorie is en het opklimmen in de rangen bij de Brotherhood," merkt hij op, "en wat een nobeler streven is."
De macht en het geweld komt in de vorm van het harnas. In de eerste paar afleveringen krijgen de kijkers een goed beeld van power armor in actie - inclusief het vermogen van de Brotherhood of Steel om de confrontatie aan te gaan met mutanten en huurlingen. Maar om de power armor echt tot leven te brengen op het scherm door middel van praktische middelen, vertrouwde het Fallout-team op de gecombineerde prestaties van zowel Moten als stuntman Adam Shippey, de man achter het masker voor de meeste actiescènes.
"Ik heb nog nooit zo'n werkrelatie gehad met een stuntman," geeft Moten toe, waarbij hij de "geweldige samenwerking" beschrijft die hij en Shippey hadden, tijdens en na elke actiescène. "Soms liep ik een repetitie door alsof ik in het pak zat," legt Moten uit. "Het is een zware klus om in dat volledige pak te zitten omdat je veel moet bewegen om iets uit te drukken."
Wanneer de tijd komt om de man binnen het harnas te filmen, leent Fallout veel uit de Iron Man-films. Zo zoomt de serie in op het gezicht van Maximus binnen de helm terwijl er een heads-up display verschijnt, dat direct herkenbaar zal zijn voor fans van de game. Wanneer hem wordt gevraagd naar het geheim van een goede Robert Downey Jr.-vertolking, lacht Moten. "Vaak is het die communicatie met de cameramensen en Jonah die zegt, lijk ik hier naar hem te kijken?" merkt hij op. "Het is super technisch, maar ik hou echt van de technische aspecten van filmmaken.
Hoewel de eerste paar afleveringen Maximus op een solomissie zetten namens de Brotherhood of Steel, dreigt het gevaar van oorlog om elke hoek. Rivaliserende facties zoals de Enclave en de New California Republic bevinden zich in de woestenij, en uiteindelijk belooft de serie om nog verder uit te zoomen en ons de omvang van de conflicten van de mensheid te laten zien.
Waar de Brotherhood uiteindelijk zal staan op de grote morele kaart van Fallout, is het het beste om over te laten aan de ervaringen van het publiek zelf. Nolan vergelijkt de reis met zijn eigen ervaringen met het spelen van de games. "Je hebt al deze verschillende facties die proberen je in te lijven," voegt hij toe, "en je moet beslissen, zonder veel context, zijn dit de good guys of de bad guys?
Wat nu?
Terwijl het seizoen zich ontvouwt, zullen kijkers meer te weten komen over ons trio van onwaarschijnlijke overlevers - en nog veel meer over Cooper Howard, wiens weg naar overleving zowel duisternis als komedie in gelijke mate belooft. Maar zelfs met gloednieuwe personages en locaties om te verkennen, is de serie pas net begonnen met het blootleggen van de diepere lagen van de grotere Fallout-serie.
Zowel Robertson-Dworet als Wagner weten dat er veel wezens en gebeurtenissen zijn die fans willen zien in Prime Video's Fallout, maar ze zijn zich er ook van bewust dat dit tijd kost om goed te doen. Wagner vergelijkt het met Buffy the Vampire Slayer. "Ik herinner me dat ik seizoen zeven aanzette en er was een demon op de bank die praatte over een break-up met een heks," herinnert hij zich. "Dat was gewoon te veel, maar als je dan terugkijkt naar de eerste aflevering, is alles weer behapbaar."
Dus fans, wees gerust: als de showrunners het geluk hebben om meer seizoenen van de show te krijgen, zijn ze er klaar voor om alles uit de kast te halen. "We willen naar het Fallout-equivalent van de demon op de bank die met de heks praat," voegt Robertson-Dworet toe, "maar dat kan nog een paar seizoenen duren."
Alle afleveringen van Fallout worden 11 april beschikbaar op Prime Video.
Sjaak is redacteur bij IGN Benelux. Hij is vooral te vinden achter zijn pc, waar hij zijn tijd en geest opoffert aan meedogenloze games als League of Legends, Dota 2 en Overwatch.