Diehard belgicisten konden in Wallonië tot nu maar op één echt nationale partij stemmen: de PTB. Maar nu is er de N-VA. Het toont nog maar eens aan hoe taalgrensoverschrijdend en out of the box Bart De Wever durft te denken.
Nu 9 juni schrikbarend dichterbij komt, is het de hoogste tijd dat deze kwaliteitskrant nog eens een stemadvies aan zijn lezers geeft. Bij deze: waarde landgenoten, op zondag 9 juni, stemt voor den vooruitgang, stemt N-VA! Of toch althans, op zijn minst, als u in Wallonië woont.
Hoeveel lezers telt De Tijd in het zuiden des lands? Dat moeten we nog eens navragen bij onze studiedienst. Maar gezien het aantal kapitaalkrachtige Vlaamse expats dat in Durbuy en omstreken resideert en er op zondagavond in de sterrenrestaurants van de champagne nipt, terwijl het klootjesvolk uit de gîtes en de chalets vegeteert op het Leonardkruispunt, moet dat toch de moeite zijn. En er zijn natuurlijk ook nog de volkseigen Walen, die eveneens stevig in de slappe was zitten. Ja, dat bestaat.
Beide groepen zullen maar wat tevreden zijn met de komst van de N-VA. De diehard belgicisten konden in Wallonië tot nu maar op één echt nationale partij stemmen: de PTB. En voor die van Durbuy is zelfs dat geen alternatief. De communisten vinden het sop de rode kool niet waard en leveren gewoon geen kandidaten in de provincie Luxemburg.
Eerlijk? Wij verdenken die rooie rakkers ervan dat ze eigenlijk niet zo Belgisch zijn ingesteld. Wie droomt er nu al maanden luidop van het federale premierschap? De voorzitter van de N-VA of die van de PTB? Kunnen we het ons überhaupt voorstellen? Kameraad Raoul die op 21 juli naast koning Filip de Belgische troepen schouwt in Brussel? Alleen als hij geen Brabançonne moet meezingen maar met gebalde linkervuist luidkeels kan verkondigen dat begeerte hem heeft aangeraakt. En op voorwaarde dat op het Paleizenplein ook een compagnie van het Volksbevrijdingsleger van China mag defileren om te herdenken dat tachtig jaar geleden de Chinezen fameus mee vochten met de geallieerden. Niet dat dat toen allemaal communisten waren, maar een kniesoor die daarover valt.
De N-VA trekt in Wallonië met 77 kandidaten naar de kiezer. 56 van hen zijn Vlamingen. Voor een partij die jarenlang volhield dat Vlamingen en Walen niets gemeenschappelijk hebben, kan dat opmerkelijk klinken.
In elk geval, de N-VA is er wel voor de Luxemburgers én voor alle andere Walen. Anne Laure Mouligneaux verdedigt de geel-zwarte kleuren in onze grootste provincie. Zelf woont ze in Grimbergen, maar dat is een detail. Geen enkele van de kandidaten op de N-VA-lijst woont in Luxemburg. Voor de federale verkiezingen is dat ook niet nodig. En nieuw is het zeker niet. In 1894 werd Edouard Anseele, de eerste Vlaamse socialist in de Kamer, al verkozen in Luik.
Bij Le Soir hadden ze het deze week weer eens snel uitgevogeld. De N-VA trekt in Wallonië met 77 kandidaten naar de kiezer. 56 van hen zijn Vlamingen. De gemeente Beersel alleen al levert vijf Vlaams-nationalisten die staan te trappelen om de belangen van de Waalse kiezer te behartigen. Voor een partij die jarenlang volhield dat Vlamingen en Walen niets gemeenschappelijk hebben, kan dat opmerkelijk klinken. Maar het toont nog maar eens aan hoe taalgrensoverschrijdend en out of the box Bart De Wever durft te denken.
Zijn Waalse lijsttrekkers, die deze week al genereus in de Franstalige pers aan bod kwamen, konden het niet genoeg benadrukken. De partij wil thema's naar voren schuiven die belangrijk zijn voor alle Belgen. Walen kunnen dan ook perfect in het parlement vertegenwoordigd worden door Vlamingen. Of zo'n verkozen Vlaming dan meetelt als Waal of als Vlaming voor het behalen van die, volgens de N-VA, essentiële, broodnodige Vlaamse meerderheid in een federale coalitie, moet u aan hen vragen.
Maar we blijven erbij. Woont u in Wallonië? Stemt N-VA! Laat zien dat de Walen niet allemaal linkse rakkers zijn, zoals de N-VA vroeger wel eens durfde te beweren. 56 Waalse Vlamingen die plots opduiken in de Kamer, het zou een leuk plaatje opleveren.