Undefeated, de titel van Frank Turners nieuwste album en meteen de belangrijkste boodschap die hij de luisteraar mee wil geven: hoewel ieder mens zich soms verslagen voelt … dit is een tijdelijk gevoel. Uiteindelijk overkom je alle obstakels en ben je, jawel, onverslagen. Een woord dat hij zo belangrijk vond, dat hij het zelfs op zijn rug heeft laten tatoeëren. Twee vliegen in één klap, want dit werd gelijk de albumcover.
Op 3 mei komt rasechte troubadour en singer-songwriter Frank Turner met alweer zijn tiende studioalbum als soloartiest. Undefeated is een plaat die zowel emotioneel meeslepende onderwerpen verkent als lichtere overpeinzingen over de problemen die uiteindelijk allen van ons te wachten staan, van levensveranderende liefde en vervagende vriendschappen tot aanhoudende rugpijn. Geheel zoals zijn fans van hem gewend zijn, bestrijkt dit album een variëteit aan genres, van kleine gitaarliedjes tot grootse punk-stampers.
Identiteitscrisissen en aanhoudende rugproblemen
Zo verkent Turners eigen favoriete nummer 'Somewhere In Between' de discrepantie tussen wie je bent versus wie je in je jeugd wilde zijn; het energieke 'Letters' de emoties rondom vervagende vriendschappen; en het pakkende 'Pandemic PTSD' de aanhoudende schaduwen die op de maatschappij zijn geworpen door de onrust tijdens de coronaperiode. Er is gelukkig ook ruimte voor iets minder zware onderwerpen, zo gaat het humoristische, Flogging Molly-achtige nummer 'Nevermind The Back Problems' over de meer luchtige kwestie van aanhoudende rugpijn als punkfan en brengt het liefdesnummer 'Girl From The Recordshop' de luisteraar terug naar punkrock uit de jaren 90.
Met deze variëteit aan onderwerpen en melodieën laat Turner weer zien dat hij 'genre-fluid' is: zowel de rustige ballads, als de energieke punknummers en folk meezingers gaan hem goed af. Hoewel energieke meezingers als 'Do One' en 'No Thank You For The Music' het live waarschijnlijk beter gaan doen, weet Turner juist in de gevoelige nummers als 'Somewhere in Between' en 'Undefeated' de luisteraar te emotioneren en te raken met zijn beschrijvingen van soms maar al te herkenbare emoties.
Aanvoerder van het album
Met een Engelse en Duitse variant, en een Franse, Spaanse en Italiaanse in de maak, lijkt 'Do One' de zelfgekozen aanvoerder van het album. Het eerste nummer op de tracklist, maar het laatste nummer dat geschreven werd, vat de kernboodschap van het album samen. Het geeft woorden aan de onwrikbare vastberadenheid van Turner in tijden van tegenspoed en laat zien hoe geleerde levenslessen hem veerkrachtig hebben gemaakt. Een mooie boodschap, vergezeld van een hoog meezinggehalte en een pakkende en upbeat melodie. Als je het nummer thuis luistert, klinken de terugkerende 'do do do's uit het refrein wat cliché, maar live zal dit ongetwijfeld een gezellige meezinger blijken.
Verstoppertje op hoog niveau
Met zoveel upbeat nummers en meezingers is het lastig om te voorspellen welk nummer van Undefeated zich zal ontpoppen als publieksfavoriet. Maar het nummer 'International Hide And Seek Champions' is zeker een grote kanshebber. Een puur pop punk lied met pakkende hooks, zonder ingewikkelde boodschap. Gewoon een energiek liefdeslied. Wie de drums op dit nummer hoort, zal lastig stil kunnen blijven staan. Dat zelfs zijn kat nog voorbijkomt in de tekst, maakt het positieve gevoel helemaal af.
Waar Turner met zijn vorige album FTHC terugkeerde naar zijn hardcore roots, voert in Undefeated zijn liefde en talent voor folkmuziek de boventoon. Hoewel de afwisseling tussen hevige punknummers en rustige ballads er soms voor zorgt dat juist die rustige nummers wegvallen in al het gedruis, zijn alle nummers stuk voor stuk van vertrouwde Frank Turner kwaliteit. Hiermee vestigt Undefeated zich als een goede introductie tot Turners muziek, en een fijne voortzetting voor de trouwe fans!
Eerder deze maand sprak 8WEEKLY met Turner over 'Undefeated'. Benieuwd wat de zanger zelf hierover te vertellen heeft? Klik dan hier.