"The Little One" luidde de internationale bijnaam van Janus van Wesenbeeck. Hij is klein van stuk, maar werd een van de grootste drugshandelaren van Europa. Personage Ferry Bouman uit de Netflix-serie Undercover is maar een aftreksel, zou je kunnen concluderen uit het boek "Drugsbaron" van misdaadjournalist Vico Olling. De realiteit van het laconieke geweld, schietpartijen en het felgekleurde kampersleven in het boek laat Undercover bleekjes achter.
Woonwagenwet
Van Wesenbeeck (1961) krijgt in het boek ruim het woord.
Zijn verhaal loopt synchroon met belangrijke ontwikkelingen in de geschiedenis van de Nederlandse woonwagenbewoners. Met de Woonwagenwet van 1968 wilde de overheid de "reizigers" concentreren en in de greep krijgen. Grote kampen als het Doolplein in Eindhoven waren het gevolg. Hier werd Janus grootgebracht en kreeg hij de normen en waarden mee. Daarvan zijn er in de microkosmos van de woonwagenwereld meer dan de gewone burger kan vermoeden.
Veel "kampers" kozen ervoor de kost op onafhankelijke wijze bij elkaar te sprokkelen. In de woorden van Van Wesenbeeck:
Woonwagenbewoners zijn eerst begonnen met oud papier en vodden en ijzer. Iedereen haalde zijn neus op voor die handel, behalve wij. Tot de overheid dat afpakte. Toen zijn we de handel in tweedehandsauto's begonnen. Dat is ook afgepakt. Toen zijn we in de wiet begonnen. Dat hebben ze ons ook afgepakt. Ja, en daarna zijn we in de harddrugs gegaan.
Op los timmeren
Van Wesenbeeck haalt tal van verhalen uit de oude doos, waarbij opvalt dat al vanaf jongs af aan de mannen in de wereld van Janus er al vrij snel op los timmeren als iets hen niet bevalt.
Jeugdvriend Piet zal Janus op latere leeftijd op de parkeerplaats van de McDonalds in Best tijdens een toevallige ontmoeting woedend onder vuur nemen. Ze hadden een meningsverschil over geld (Janus schoot terug, het bleef bij pijnlijke maar niet fatale verwondingen).
Een andere rode lijn is de gespannen verhouding van veel woonwagenbewoners met het gezag.
Janus' vader Grad had er al weinig mee op: 'Ons pap heeft bijna elke Eindhovense politieagent op zijn bek geslagen', weet Janus.
Goed rekenen
Janus van Wesenbeeck is slim en kan – zoals de meeste kampers – buitengewoon goed rekenen. Zoals bij de meeste kampers bleef zijn opleidingsniveau zeer laag. Maar hierdoor werd zijn criminele carrière niet gehinderd. Zijn handigheid met de cijfers kwam goed uit.
Van Wesenbeeck begon heel eerlijk met Duitse bestelbusjes te importeren. Maar al snel bleek dat hasj uit Marokko halen met een camper veel lucratiever was. Janus hierover: 'Ik denk weleens: stel dat dat eerste transport niet was gelukt, dan was ik weer lekker met Tinus Mercedesbussen gaan verkopen. Dat ging hartstikke goed.'
Wouten
Nadeel van de hasjhandel was de belangstelling van 'de wouten' en de rechter, wat resulteerde in twee celstraffen. De langste straf, van vijf jaar, bezorgde de carrière van Van Wesenbeeck een doorstart. In de cel ontmoette hij een bajesklant die hem grondstof voor xtc-pillen kon bezorgen.
Als hij buiten komt, is hij 37 en de rest is geschiedenis. Afgaande op het strafdossier dat de Belgische justitie later over hem samenstelde, wist de Eindhovenaar met zijn netwerk van (ook) Mexicaanse, Schotse, en Belgische connecties in duizelingwekkend tempo drugstransporten de wijde wereld in te sturen. Het bleef niet bij synthetische drugs als xtc en speed, de transporten bevatten ook cocaïne.
Parelstrand
Op een aanzienlijk stuk grond in bosrijke omgeving nabij Lommel (B) bouwde hij een villa voor zijn dochter. Op de naastgelegen camping van de Brabantse vastgoedondernemer Peter Gillis liet hij een chalet van Indonesisch hardhout bouwen. Zakenpartners en vrienden vestigden zich in aanpalende huisjes, en Janus herkent er de familiaire sfeer van het Doolplein.
Deze camping "Parelstrand" is belangrijk decor van de Netflix-serie Undercover en was in werkelijkheid ook echt het zenuwcentrum van het drugsnetwerk van Janus.
Een van de ergernissen van Van Wesenbeeck over het werk van Netflix is dat het personage Ferry Bouman een xtc-lab runt, terwijl hij zelf zegt nooit zo'n lab te hebben gehad (een andere ergernis, en een van de redenen dat hij meewerkte aan het boek van Olling, is dat de juristen van Netflix weigeren te erkennen dat Undercover over Van Wesenbeeck gaat).
Hoge Belgische justitie-ambtenaar
Van Wesenbeeck stelt dat hij zegt door een hoge Belgische justitie-ambtenaar nauwgezet op de hoogte is gehouden van onderzoeken die de politie op hem heeft lopen. Wat betreft de identificatie moet de lezer het doen met de aanduiding 'meneer Pasen'. Overigens heeft Van Wesenbeeck naar zijn zeggen ook een betaald contact bij een politiekorps gehad.
Britse undercovers
De politie nam de moeite om in het onderzoek naar Van Wesenbeeck op de camping in de buurt van de zijne twee Britse undercovers in zijn kennissenkring te brengen. Zelf hamert hij erop dat hij ervan op de hoogte was dat deze Billy en Nina, en ook nog derde, infiltranten waren. 'Meneer Pasen' en ook Peter Gillis zouden hem daarover hebben ingelicht.
Janus van Wesenbeeck zegt ook dat hij doorhad wat er ging gebeuren toen Billy en Nina op de camping Parelstrand op een dag een feestje gingen organiseren waar zij een 'bijzondere gebeurtenis' zouden gaan aankondigen.
Drie jaar politieonderzoek op Janus kwam op dat feestje tot een einde, op zondag 14 juni 2009, rond de lunch.
Undercover Nina had zich voor de gelegenheid in het wit getooid en Billy bereed een stokpaardje, als de prins op het witte paard. Achter hen aan stormden de arrestatie-eenheden het Parelstrand op.
Ton cocaïne
De Belgische officier van justitie die de zaak voor de rechter bracht betwijfelt dat Van Wesenbeeck het spel doorhad. Ze wees er in haar requisitoir op dat Janus met Billy tot in details een transport van ruim een ton cocaïne had opgetuigd.
Eén grote leugen zegt Janus, 'ik heb Billy nooit iets gegeven of gevraagd.'
Waarom was Janus niet gevlucht toen hij van meneer Pasen hoorde dat een politie-inval en arrestatie aanstaande was? Hij zegt dat de schietpartij bij de McDonalds in Best, en de lange en pijnlijke medische behandeling, hem destijds in de buurt van Eindhoven heeft gehouden. 'Vluchten kon niet meer', zegt hij zelf, en misschien had hij gelijk: tot in Panama en Dubai werden medeverdachten gearresteerd.
Na de veroordeling probeerde Van Weesenbeeck vergeefs bij de Europese rechters een revisie van zijn zaak, met name over de rol van undercovers Nina en Billy, gedaan te krijgen.
Bomaanslagen
De zestiger overleefde door de jaren heen bomaanslagen en (naast de schietpartij met Piet) een liquidatiepoging waarbij hij met de schutters in een vuurgevecht aan de dood ontsnapte.
Zijn vrouw overleed na een lang ziekbed. Hij doet het rustiger aan. Hij wil geen 'ellende' meer: 'Daar wordt niemand beter van. Vroeger zocht ik het op, nu wil ik ervan wegblijven. Ik wil in de toekomst weer een beetje gaan reizen.'
Drugshandel noemt hij 'een verslavend spel' dat hem 'letterlijk heel veel vrije tijd heeft gekost'.
Zie ook: