De broers Van Dijke reden zondag in hun tweede Parijs-Roubaix respectievelijk naar een 16e en 19e plaats. - NOS
De bekendste tweelingbroers in het wielrennen zijn natuurlijk Adam en Simon Yates. Maar sinds kort klopt ook een Nederlandse tweeling flink op de wielerdeur: Tim en Mick van Dijke, 24 jaar oud, uit Zeeland. Samen rijden ze in dienst van Visma-Lease a Bike.
De jonge renners dokkerden zondag over de kasseien naar een knappe zestiende en negentiende plaats in wielermonument Parijs-Roubaix.
Aanvankelijk kwam Tim van Dijke zelfs als achtste over de streep, maar hij werd acht plaatsen teruggezet in de uitslag. In de velodroom van Roubaix sprintte hij weg uit zijn groep, maar deed dat onderaan, op de blauwe strook van de baan, en dat mag niet.
Samen hielden ze zo in Roubaix toch de eer hoog voor Visma-Lease a Bike, de wielerploeg die dit voorjaar in de hoek zit waar de klappen vallen. Kopman Wout van Aert brak zijn sleutelbeen bij een harde val in Dwars door Vlaanderen. Christophe Laporte miste veel koersen door ziekte. En Dylan van Baarle moest Parijs-Roubaix aan zich voorbij laten gaan door griep.
'Mijn kleine broertje'
Toch is gebroederlijk in de top twintig van Parijs-Roubaix finishen zeker geen toeval, zegt Tim van Dijke. Ze komen samen voort uit de in 2020 opgerichte opleidingsploeg van Visma. "We hebben echt naar dit moment toegeleefd. Mick heeft het ook echt geweldig gedaan."
"Ja, dit is echt geweldig man," vult Mick zijn broer aan. Hij zou aanvankelijk niet aan de start verschijnen, maar door het uitvallen van Van Aert kwam er een plekje vrij in de ploeg. "Ik ben nog steeds sprakeloos van mijn kleine broertje die hier even top tien rijdt, geweldig." (De broers wisten tijdens het interview nog niet van de opgelegde straf).
Een samenvatting van de 121ste editie van Parijs-Roubaix voor mannen. - NOS
Tim: "Ik was wel een beetje nerveus vooraf, ook omdat ik weet dat ik in orde ben. Je weet dat er in deze koersen altijd dingen kunnen gebeuren waar je geen invloed op hebt. Zoals lekrijden, vandaag in het Bos van Wallers. Alles moet kloppen op zo'n dag."
En terwijl Tim inderdaad lek reed in het bos, kwam broer Mick op kop met mannen als Mathieu van der Poel en Jasper Philipsen en Mads Pedersen, het latere podium van de koers. "Ik dacht: goh, het gaat wel goed. Op zo'n moment moet je rustig blijven en kijken wat er mogelijk is. Ik probeerde vooral niet te vallen, en niet lek te rijden, dat is het beste."
'Mooie stap naar de toekomst'
Tim: "Ik denk dat we wel een hoop mindere beslissingen maakten in deze koers. Dat is ook een stukje onervarenheid. Je komt in een hoop leersituaties terecht zo. Maar dit is wel echt een boost, dit is het hoogste niveau ter wereld. En dan is een plaats in de top tien een mooie stap naar de toekomst."
Wat die toekomst behelst? Tim: "Ik hoef niet onder stoelen of banken te steken dat de Ronde van Vlaanderen en Parijs-Roubaix mijn lievelingskoersen zijn. En ik ben ook ambitieus genoeg om uit te spreken dat ik die ooit wil winnen. De toekomst zal uitwijzen of ik ooit goed genoeg zal zijn."
En Mick, tot slot: "Ik ben super tevreden, ik ben gewoon echt sprakeloos. Sorry. Het moet allemaal nog een beetje indalen."