Edith van den Brande (62) uit Haarlem maakte een exacte kopie van de drogisterij die haar opa en oma hadden. Op een schaal van 1 op 12. De drogisterij in miniatuur heeft een prominente plek in haar woonkamer gekregen en ontroerde haar oudere familieleden. "Ze zeiden: het is precies zoals het was."
De laatste loodjes wogen het zwaarst. Wekenlang had Edith zitten pielen om de goudweegschaal in het houten kabinet achter de toonbank te voltooien. Uiteindelijk lukte het, met een combinatie van oorbellen en dopjes van een medicijnverpakking. Na een jaar was het eindelijk zover: de Haarlemse drogisterij van haar opa en oma in miniatuur was voltooid.
"Toen ik begon, was mijn idee om de drogisterij aan mijn neef cadeau te doen. Die heeft de winkel nog bewust meegemaakt." Edith moet lichtelijk besmuikt lachen. "Maar ik vond mijn werk zo goed gelukt. Ik wilde 'm zelf houden." Ze heeft haar neef toen maar in Haarlem uitgenodigd om de drogisterij in haar woonkamer te bekijken. "Die reageerde emotioneel. Net als mijn tante, die in de 90 is. 'Dit is precies hoe het was', zeiden ze."
Edith heeft de miniatuur-drogist in een open kast op een prominente plek in haar woonkamer gezet. Ze heeft alle reden om trots op te zijn. Niet alleen vanwege alle uren die zij in haar meesterstuk heeft gestoken. Vooral ook vanwege het resultaat, waarin zelfs het kleinste detail levensecht overkomt en is gebaseerd op de situatie van vroeger.
"Als ik een jaartal moet noemen, dan zeg ik ergens midden jaren '50. Uit die tijd zijn nog foto's van de winkel bewaard gebleven. En mijn neef herinnert zich die jaren nog. Zo kon ik de situatie van destijds reconstrueren." Ediths opa en oma startten in de jaren '30 van de vorige eeuw een drogisterij in de Zijlstraat in het centrum van Haarlem. Die heeft tot in de jaren '60 bestaan. Toen moest de winkel wijken voor uitbreiding van het postkantoor.
Distributiebonnen tijdens de oorlog
Edith toont een foto uit begin jaren '40. Haar opa staat achter de toonbank van de drogisterij. Jonge kop, serieuze blik. "Het zullen geen makkelijke tijden zijn geweest", vertelt Edith. "Mijn vader heeft tijdens de oorlog nog een berisping gekregen. Hij had zeep aan iemand meegegeven, maar dat mocht van de Duitsers alleen via distributiebonnen worden verkocht."
Het was een hele andere tijd. Waar nu de producten in de winkels bij de groothandel worden afgenomen, maakte Ediths opa een groot deel van de producten zelf. Hij mengde ingrediënten in het magazijn achter de winkel. Het product werd in een potje gestopt, met een net etiket erop, en belandde in het kabinet achter de toonbank.
Inzoomen op oude foto's
Edith heeft bijna alle producten weten te achterhalen die haar grootouders verkochten. "Dat lukte met behulp van de foto's. Die heb ik gedigitaliseerd. Door vier of vijf keer in te zoomen kon ik lezen wat er op de potjes stond. En wat niet op de foto te zien was, werd vaak wel weer herinnerd door mijn neef."
Ook internet was een nuttige hulpbron. "Op de foto's zie je een grote mechanische weegschaal op de toonbank staan. Door in te zoomen, kon ik een merk lezen: Berkel. Na een dagenlange zoektocht op internet vond ik het precieze model. Op basis van andere afbeeldingen kun je zo'n object dan goed namaken. En als de afmetingen worden genoemd, kun je ook goed de verhouding met andere objecten inschatten."
De drogisterij is op een schaal van 1 op 12 nagemaakt. "De standaard in de wereld van miniatuur." Bestaande producten, vaak restmateriaal, gebruikt Edith om er miniatuurobjecten van te maken. "Zo kan ik uren knutselen. Zit ik helemaal in mijn bubbel. Ik ben ook mantelzorger voor mijn man. Die moet soms zeggen: hallo, ik ben er ook nog."
Meer nieuws uit Haarlem e.o.?
💬 Blijf op de hoogte via onze Facebookgroep Nieuws uit Haarlem en omgeving. Reageer, discussieer en deel jouw nieuws.
📰 Volg de laatste berichtgeving altijd via NHNieuws.nl/Haarlem.
🔔 Download de app en krijg een melding bij belangrijk nieuws uit jouw buurt
📧 Stuur ons jouw tips op [email protected]
✏️ Tikfout gezien? Laat het ons weten via [email protected]