Mars voor 116 vrouwen die van Kamp Westerbork naar Grijpskerk liepen: 'Soort erkenning'
Bijna tweehonderd wandelaars vertrokken vanmorgen in de richting van Grijpskerk, als eerbetoon aan de 116 vrouwen die in 1945 van Kamp Westerbork naar uiteindelijk Visvliet moesten lopen.
De 116 verzetsvrouwen, politieke gevangenen en vrouwen van verzetsstrijders waren gearresteerd door de Duitsers. Vanuit vier verschillende gevangenissen in het land werden ze overgebracht naar Kamp Westerbork. De Joden waren allemaal weggevoerd en het kamp stond leeg.
Op 11 april 1945 moesten de vrouwen plotseling weg. De Duitsers hadden met de geallieerden in aantocht het kamp nodig voor hun eigen soldaten. De vrouwen vertrokken onder begeleiding van gewapende Duitsers en vreesden dat zij tijdens of aan het eind van de tocht geliquideerd zouden worden. Het tegenovergestelde was het geval: de Duitsers lieten hen vrij. Veel van hen werden kort daarna meerdere dagen opgevangen op een boerderij in Grijpskerk.
'Tante Riek'
Een van de vrouwen was Riek Sennema, oudtante van Esther Sennema uit Zuidhorn. Zij loopt mee als eerbetoon aan haar oudtante. "Zij was koerierster van de krant Trouw en smokkelde bonnen en wapens, waarvoor zij werd opgepakt. Uiteindelijk is zij in Westerbork beland", vertelt ze aan RTV Noord.
Esther Sennema heeft veel verhalen gehoord van 'tante Riek'. "Dat heeft zoveel indruk gemaakt, dat ik ook deze tocht wil meelopen. Het was niet altijd even makkelijk voor haar om erover te praten. Vooral aan het eind van haar leven heeft ze het er erg moeilijk mee gehad. Ze had last van nachtmerries en zag veel dingen terug uit de oorlog."
Wie in 1945 ook meeliep, was de oma van Ruben uit Rotterdam. Hij loopt rond met een foto van zijn oma Kunny Woltjer op zijn tas. Woltjer woonde in Veendam en Winschoten, waarna ook zij in kamp Westerbork belandde. "Ik loop mee ter nagedachtenis aan haar. Ik zie het als een soort erkenning voor het feit dat zij dit allemaal heeft moeten doorstaan."
Zelf namen voorlezen
Deelnemers die een directe familieband hebben met een van de 116 vrouwen, mogen zelf het getal en vervolgens de naam noemen van het familielid. Esther Sennema kiest daar ook voor. "Het emotioneerde mij, maar ik was ook heel trots. Ik vind het bijzonder dat zij zoveel heeft kunnen betekenen in de oorlog en wat geweldig dat zij toch weer in de vrijheid mocht komen."
In 2023 is een brug over het Van Starkenborghkanaal bij Zuidhorn vernoemd naar Riek Sennema. "Dat vind ik heel bijzonder! Tijdens deze tocht is zij over die brug gelopen, maar ook weer terug over de brug haar vrijheid tegemoet."