Wat de Hubble spanning is hoef ik jullie niet meer te vertellen, tenzij je afgelopen acht jaar onder een steen hebt geleefd – lees het speciale dossier hierover voor alle ins and outs. Vraag is welke oplossing er is, hoe het grootste kosmologische dillema sinds jaren kan worden opgelost. Mogelijke instrumentele fouten zijn niet meer aan de orde, want de data in beide 'kampen' is te robuust onderbouwd, de statistische betrouwbaarheid dat er een echte spanning zit tussen de vroege en late waarden van H0 is maar liefst 6σ. Daarom wordt er nu nagedacht over oplossingen voor de Hubble spanning en die komen eigenlijk maar op één ding neer: het uit de jaren zeventig stammende ΛCDM model van het heelal – het model dat uitgaat van donkere energie Λ en koude donkere materie CDM – is niet volledig, er mist een essentieel stukje.
— AsrtoArxiv (@AstroArxiv) April 9, 2024
Recent hebben Ali Rida Khalife (Scuola Internazionale Superiore di Studi Avanzati – SISSA) en zijn collega's elf mogelijke aanvullingen getest, Vijf 'extensies' en zes alternatieve modellen die het ΛCDM model aanvullen. Ze gebruikten daarvoor niet alleen simulaties met computermodellen, maar ook de meest recente gegevens van de SH0ES (Supernova H0 for the Equation of State) samenwerking en van de SPT-3G, de vernieuwde South Pole Telescope (SPT). Uitkomst was dat er drie modellen waren die de Hubble spanning niet konden oplossen lees: dat ze in de prullenbak kunnen. Van de andere modellen (o.a. dat van de 'vroege donkere energie') kon worden vastgesteld dat ze de Hubble spanning omlaag kunnen brengen tot 1 á 2,9σ. Geen enkel model of extensie kan de Hubble spanning geheel oplossen.
Meer informatie vind je in het vakartikel van Ali Rida Khalife et al, Review of Hubble tension solutions with new SH0ES and SPT-3G data, Journal of Cosmology and Astroparticle Physics (2024).
Bron: Phys.org.