Telt een sprintrace als echte race? Discussie in MotoGP laait op
De discussie of een sprintrace meegerekend moet worden als echte MotoGP-race is na de overwinning van Maverick Viñales om een bijzondere reden aangewakkerd.
Gold and Goose / Motorsport Images
Dit seizoen rijden er drie coureurs in het MotoGP-kampioenschap die iets unieks kunnen bereiken. Álex Rins, Maverick Viñales en Jack Miller kunnen er dit jaar voor zorgen dat zij met een derde merk een MotoGP-race winnen. Rins deed dat namens Yamaha en Szuki al eerder, Viñales heeft op een Yamaha en Suzuki een race gewonnen en Miller won namens Honda en Ducuati een Grand Prix. Het is in de moderne MotoGP-tijd nog niemand gelukt om met drie verschillende merken een race te winnen.
Nu won Viñales in Portugal de sprintrace, waardoor de Spanjaard ook met Aprilia een race heeft gewonnen. In de MotoGP-regels staat echter dat een sprintzege officieel niet meetelt als een 'overwinning'. Niet gek, want in de paddock is er bijzonder weinig aandacht voor de sprints, sommigen weigeren het zelfs een echte race te noemen. Veel journalisten schrijven ook niet zoveel over de korte races. Alleen als daarin iets gebeurt wat grote invloed heeft op de Grand Prix van zondag willen zij daar hun tijd wel aan besteden.
De overwinning van Viñales veranderde echter heel wat meningen. Aprilia vierde de winst alsof ze de GP wonnen en de coureur zelf was in de wolken. "Ik zie dit niet als iets minderwaardigs. In de sprint moeten we harder racen dan in de hoofdrace. Ik heb normaal gesproken meer moeite in de sprint dan in de race, dus dit is fantastisch", jubelde de rijder na zijn zege.
Andere coureurs zijn wat terughoudender. Zo ook Álex Márquez, die na zijn sprintzege in Engeland vorig seizoen wel blij was, maar ook weer niet euforisch. "Ik zeg niet dat ik de race gewonnen heb. Ik ben daar realistisch over", aldus de jongere broer van meervoudig kampioen Marc Márquez.
Tellen we een sprintrace wel of niet mee?
Het voelt wat ongeloofwaardig om sprintzeges als echte overwinningen te bestempelen. Hoe kan je iemand een zege over de helft van de raceafstand geven, terwijl we ook rondenlange gevechten hebben gezien in het verleden? Denk bijvoorbeeld eens terug aan 2009, toen Valentino Rossi in Barcelona een iconische zege pakte ten faveure van Jorge Lorenzo.
Tegelijkertijd zijn er heel wat races eerder afgevlagd en wel als Grand Prix de boeken ingegaan. Vorig jaar bijvoorbeeld nog in Japan. Na dertien ronden besloot de wedstrijdleiding dat het te nat was om door te racen en werd de race gestaakt. Jorge Martín won heroïsch. Moeten we dan die races ook niet echt meetellen? Hoe wegen we die zege ten opzichte van twee weken later, waar Francesco Bagnaia in de slotfase in de race de zege in de schoot geworpen kreeg toen nota bene Martín van zijn Ducati gleed? Het is een hele lastige balans.
Voorbeeld in Superbikes
De regels in het WK Superbikes zijn anders. Daar was het eerst net als in de MotoGP zo dat de sprintrace - Superpole-race zo u wilt - niet meetelt, maar nu is dat anders. Sterker nog, na een raceweekend gooide de organisatie de regels al om en besloot het de sprintrace als officiële race te beschouwen. Dat levert continu schitterende gevechten op, zoals het duel tussen Toprak Razgatlioglu en Nicolò Bulega in Barcelona vorige maand. Eerstgenoemde deed precies wat Rossi in 2009 deed toen hij Lorenzo passeerde en weer slaagde deze manoeuvre.
Het is dus misschien tijd voor de regelmakers bij de MotoGP om de inzet van de coureurs in de sprintrace te belonen. Want of iemand nou na vijf, tien of honderd ronden wint: een echte overwinning is het wel waard.