De alternatieve materialen en methoden die in de civiele bouw worden gebruikt, zijn zo divers mogelijk. Voor deigenen die bouwen of van plan zijn te bouwen, kan het verwarrend zijn om te kiezen tussen het ene materiaal of het andere, of tussen het ene proces en het andere dat bij de bouw zal worden gebruikt.
Maar in het artikel van vandaag wil homify je informeren over verschillende soorten bekledingen: stucwerk, gips, spuitpleister en capoto. Als je de verschillen tussen hen niet kent en wat de doeleinden van elk ervan zijn, zal vanaf vandaag alles duidelijker worden.
Stucwerk is een bekleding die dateert uit de vroegste tijden (de Egyptenaren bedekten gebouwen met stucwerk), het is tegenwoordig heel gebruikelijk op de markt en steeds meer in de mode. Het is in principe een sierpleister die marmer imiteert en is samengesteld uit lijm (plantaardig of dierlijk), fijn gips en marmer- (of steen)stof. Er kunnen echter ook andere materialen gemengd worden om stucwerk te maken, namelijk kalk (ter vervanging van gips), krijt en wit marmer (zeer fijne korrel).
De productiedosering van deze coating zal afhangen van het te coaten oppervlak. Over het algemeen bestaat het uit 5 liter water, 5 liter luchtkalk, 2,5 liter talk, 2,5 liter marmerpoeder, 500 gram natuurlijk fixeermiddel en pigment (zoals bedoeld). En nadat het aanbrengen is voltooid, moet deze coating worden gepolijst.
Wat het gebruik ervan betreft, wordt deze sierpleister voornamelijk gebruikt voor het bekleden van muren en plafonds en voor het maken van lijstwerk. Het heeft de bijzonderheid dat het gemakkelijker is om mee te werken dan marmer en dat het veel minder kost.
Als je marmereffecten wenst, is het mogelijk om verschillende materialen te verwerken (zoals baksteen, leisteen of kwartspoeder) en is het ook mogelijk om decoratieve effecten te verkrijgen (stenen, bakstenen, enz.). Qua eigenschappen wordt de pleister aangebracht op gipstegels, ongeverfd pleisterwerk, hout, gipsplaat BA13, etc., maar deze ondergronden moeten perfect in goede staat zijn, zonder scheuren of gaten.
Als deze twee gevallen zich voordoen, moet je eerst een dunne laag aanbrengen en deze volledig laten drogen voordat je de decoratieve coating aanbrengt. Bovendien moet erop worden gelet dat de drager waarop deze coating wordt aangebracht, niet nat of bevochtigd wordt.
Hoe muren te pleisteren:
De toepassing vindt plaats in verschillende fasen:
1e laag: De sierpleister aanbrengen met een spaan. Je moet cirkelvormige bewegingen maken zodat het oppervlak glad is. Deze eerste laag zal ongeveer 3 mm dik zijn en zal als anker dienen.
2e laag: Deze is exact identiek aan de eerste, maar wordt aangebracht op de eerste laag terwijl deze nog licht vochtig is.
3e laag: Deze keer moet je de troffel heel goed aandrukken om de verschillende pleisterlagen gelijkmatig te verdelen en het materiaal goed te verdichten (voorkomt scheuren). Vervolgens moet je de spatel over de hele muren halen.
Afwerking: Na het aanbrengen van de 3 lagen sierpleister een laatste laag aanbrengen, de ruwe kant (met ijzerwol) verwijderen met de spatel. Daarna was
je de muur af met een spalterborstel, om de loslatende kalk te verwijderen en de pleister een dekkende afwerking te geven.
Wil je meer informatie over deze coating of heb je advies nodig over de plaatsing ervan, aarzel dan niet om contact op te nemen met een van onze experts.
Stukadoors is het proces waarbij de constructie van de muur wordt voltooid. Het dient om het waterdicht te maken – wanneer we een waterdichtmakend additief in het deeg gebruiken – en het gereed te maken voor de coating die we later zullen aanbrengen, of het nu keramiek, verf of een andere optie is.
Met andere woorden: zonder pleisterwerk zou de muur rustiek en ruw zijn, omdat we in direct contact zouden staan met de stenen. Bovendien kan de muur water opnemen en zeer snel rotten.
Pleistermortels zijn samengesteld uit water, zand, cement en kalk en eventueel additieven. De samenstelling van het pleisterwerk en het resultaat variëren afhankelijk van de omgeving en zijn verschillend voor buiten- en binnenmuren. Tegenwoordig is het mogelijk om een kant-en-klare mortel te kopen, waarbij je alleen water hoeft toe te voegen. Ideaal voor wie niet wil werken met het doseren van de componenten.
Het is wel erg belangrijk om de aanbevelingen van de fabrikant op te volgen met betrekking tot de hoeveelheid toe te voegen water, omdat dit problemen kan veroorzaken zoals scheuren en kloven die verschijnen tijdens het drogen van het deeg.
Gips wordt gemaakt van gips (gehydrateerd calciumsulfaat), een kalksteengesteente dat, wanneer het wordt verpulverd en gemengd met water, een modderige pasta vormt waar gemakkelijk mee te werken is. Een verwarmingsproces droogt de ionische structuur van het gips uit. Slijpen geeft een zanderig maar fijn resultaat. In de Egyptische tijd werd gips al gebruikt als mortel, maar vooral om decoratieve stukken mee te vormen. Gips is gemakkelijk te verwijderen. Soms is het zelfs aan de oppervlakte aanwezig.
Maar om milieuredenen wordt natuurlijk gips geleidelijk vervangen door synthetisch gips, fosforgips of sulfogips, dat wordt verkregen door de ontzwaveling van kolenverbrandingsgassen van energiebedrijven. Het is een manier om natuurlijke hulpbronnen op een duurzame manier te exploiteren. Aan de andere kant hebben onderzoeken aangetoond dat synthetische gips wordt blootgesteld aan stralingsrisico's. Daarom verdient het de voorkeur om natuurpleister te gebruiken, vooral voor intern gebruik.
Het eerste voordeel is dat gips gemakkelijk te maken is, zowel natuurlijk als synthetisch. In feite hoef je het alleen maar te hydrateren voordat je het op de muur of het plafond aanbrengt om een stevige structuur te verkrijgen. Het enige dat overblijft is om het, zodra het droog is, te schuren om de muur glad te houden. Een gestuukte muur zal het schilderwerk gedurende langere tijd veel beter accentueren. Gips is ook economisch. Er zijn geen andere toevoegingen nodig dan water, waardoor het een van de goedkoopste materialen is.
Bovendien is het 100% recyclebaar. Het reeds gebruikte gips zal al zijn eigenschappen terugkrijgen wanneer het opnieuw met water wordt gemengd. Gips biedt ook een goede bescherming tegen brand. Bij brand reageert het slechts zwak en komen er geen schadelijke gassen vrij die tot verstikking kunnen leiden. Tenslotte is gips een multifunctioneel materiaal. De stijfheid maakt de constructie van scheidingswanden mogelijk. Het is licht van gewicht, ideaal voor scheidingswanden waarvoor geen dragende muur nodig is.
Hoewel water je grootste bondgenoot is, is het ook je ergste vijand. Gips verdraagt geen vocht. Het vervormt snel en de vlek die ontstaat door een waterstroom vereist enige reparatie.
Dankzij de innovatie en evolutie van technieken wordt spuitpleister tegenwoordig veel gebruikt in de bouwsector. Dit materiaal vereist gespecialiseerde arbeid, maar toch wordt het als goedkoop beschouwd. Bovendien is de applicatie sneller dan de conventionele methode en is de afwerking van uitstekende kwaliteit.
Geprojecteerd gips is, zoals de naam al doet vermoeden, de projectie van de massa in de regio waar de afwerking zal plaatsvinden, meestal in metselwerk en platen, met behulp van specifieke apparatuur. De traditionele methode bestaat op zijn beurt uit het aanbrengen van mortel op de muur en het vervolgens ontvangen van de zogenaamde spackling compound
, een materiaal dat bestaat uit zeer fijne deeltjes om gladde en goed afgewerkte oppervlakken te garanderen.
Speciaalpleisterwerk is een optie voor mensen die om het milieu geven, omdat sommige afwerkingsstappen beperkt zijn. Houd er rekening mee dat voordat je begint met het aanbrengen van het geprojecteerde pleisterwerk, je ervoor moet zorgen dat het metselwerk voltooid is, namelijk schoon en regelmatig.
Externe thermische isolatie of thermische pleister (ETICS, van het Engelse External Thermal Insulation Composite System) staat ook bekend als capoto (naam van een merk thermische isolatie).
Het ETICS-systeem is een steeds gebruikelijker systeem dat wordt gebruikt in de civiele bouw, zowel bij nieuwbouw als bij renovatie.
Het heeft tal van voordelen: