Enki Bilal (Belgrad, 1951ko urriaren 7a) marrazkilari frantsesa da, jatorriz jugoslaviarra. Hamar urte zituela iritsi zen Frantziara.
1972an debutatu zuen "Pilote" aldizkariko komikian. Han Pierre Christin gidoigilea ezagutu zuen. Elkarrekin hainbat kontakizun sortu zituzten, politika-fikziozkoak, besteak beste: "Les Phalanges de l´ordre noir "(1978-1979, "Ordena beltzeko Falangeak"), "Partie de chasse "(1981-1983, "Ehizaldia"). Enki Bilalek berak sortu zituen "La Foire aux immortels (Hilezkorren feria) "kontakizuneko gidoiak. Lan horretan XXI. mendeko Parisera iristen dira Egiptoko mitologiako jainkoak. Kontakizun horrek bi luzapen izan zituen, "La Femme piège "(1986, "Emakume-iruzurra") eta "Froid Équateur "(1992, "Ekuatore hotza"). 1998an Bilalek "Le Sommeil du monstre (Munstroaren loa) "trilogia hasi zuen, Sarajevoren bonbardaketaren oroitzapena batetik, eta, bestetik, erlijio-integrismoen arteko elkartasunaren irudia hartzen duen totalitarismoa nahasten dituena. Komiki lanez gainera, hainbat liburutako azalak marraztu zituen, eta baita film iragarkiak ere (Alain Resnaisen "Mon Oncle d´Amerique, "Werner Herzogen "Pays où rêvent les fourmis vertes"). Filmetarako dekorazioak ere egin zituen: Alain Resnaisen "La vie est un roman (Bizitza eleberri bat da), "Jean-Jacques Annauden "Le nom de la rose" "(Arrosaren izena)". Filmak ere zuzendu zituen: "Bunker Palace Hotel "(1989, Jean-Louis Trintignant eta Carole Bouquetekin batera), "Tykho Moon "(1997, Richard Bohringer eta Julie Delpyrekin batera), "Immortel: ad vitam" (2004). CANNOTANSWER
komikiez gain beste zerbait egin du?
Komiki lanez gainera, hainbat liburutako azalak marraztu zituen, eta baita film iragarkiak ere
Komiki lanez gainera, hainbat liburutako azalak marraztu zituen, eta baita film iragarkiak ere
Komiki lanez gainera, hainbat liburutako azalak marraztu zituen, eta baita film iragarkiak ere