Тұрақты қоныс
Тұрақты қоныс, сондай-ақ Бенгалияның тұрақты қонысы деп те аталады, ол Шығыс Үндістан компаниясы мен Бенгал жер иелері арасындағы жерден алынған кірістерді бекіту туралы келісім болды, бұл бүкіл Британ империясындағы ауылшаруашылық тәжірибелері мен өнімділігіне де, Үндістанның саяси шындығына да үлкен әсер етті.ауылдық жерлер. Оны 1793 жылы Корнуоллис графы Чарльз бастаған компания әкімшілігі, сонымен қатар Лорд Корнуоллис деп те атайды. Ол Корнуоллис кодексі деп аталатын үлкен заңнаманың бөлігі болды. 1793 жылғы Корнуоллис кодексі Шығыс Үндістан компаниясының қызметшілерін үш тармаққа бөлді: салық, сот және коммерциялық. Кірістерді жер иелері ретінде қарастырылған жергілікті үндістер заминдарлар жинады. Бұл бөліну Британдық билікті қолдайтын Үнді помещик класын құрды. Тұрақты қоныстар алдымен Бенгалия мен Бихарда, содан кейін Мадрастың Оңтүстік округінде және Варанаси округінде пайда болды. Сайып келгенде, бұл жүйе 1793 жылдың 1 мамырында жазылған бірқатар ережелердің арқасында бүкіл Солтүстік Үндістанға таралды. Бұл ережелер 1833 жылғы хартия туралы Заң қабылданғанға дейін күшінде болды. Үндістанда кең таралған тағы екі жүйе-Риотвари жүйесі және Махалвари жүйесі.
ол 1793 жылы Үндістанда тұрақты қоныс енгізді
Шығыс Үндістан компаниясы Бенгал жер иелері