Үндістанның Құрылтай жиналысы
Британдық Үндістан провинцияларына бөлінген 296 орындық сайлау 1946 жылдың тамызында аяқталды. Конгресс 208 орынға, ал мұсылман лигасы 73 орынға ие болды. Осы сайлаудан кейін Мұсылман лигасы Конгреспен ынтымақтастықтан бас тартты және саяси жағдай нашарлады. Үнді-мұсылмандық тәртіпсіздіктер басталып, Мұсылман лигасы Үндістан мұсылмандары үшін бөлек Құрылтай жиналысын шақыруды талап етті. 1947 жылы 3 маусымда Үндістанның соңғы британдық генерал-губернаторы Лорд Маунтбаттен Министрлер Кабинетінің миссиясының жоспарынан бас тарту ниетін жариялады; бұл 1947 жылғы Үндістанның тәуелсіздік актісімен және Үндістан мен Пәкістанның жекелеген мемлекеттерінің құрылуымен аяқталды. Үндістанның тәуелсіздігі туралы заң 1947 жылы 18 шілдеде қабылданды және бұрын Үндістан 1948 жылы маусымда тәуелсіз болады деп жарияланғанымен, бұл оқиға 1947 жылы 15 Тамызда тәуелсіздікке қол жеткізді. Құрылтай жиналысы (бөлінбейтін Үндістан үшін сайланған) алғаш рет 1946 жылы 9 желтоқсанда жиналды, 1947 жылы 14 тамызда егеменді орган және Үндістандағы британ Парламентінің мұрагері ретінде қайта жиналды. Бөлу нәтижесінде 1947 жылы 3 маусымда Пәкістанда Маунтбаттеннің жоспарына сәйкес жеке Құрылтай жиналысы құрылды. Пәкістанға енгізілген аумақтардың өкілдері Үндістанның Құрылтай жиналысының мүшелері болуды тоқтатты. Батыс Пенджаб пен Шығыс Бенгалияда жаңа сайлау өтті (олар Пәкістанның құрамына кірді, бірақ Шығыс Бенгалия кейінірек бөлініп, Бангладешке айналды); қайта құрылғаннан кейін Құрылтай жиналысының құрамы 299 болды және ол 1947 жылы 31 Желтоқсанда жиналды.
Құрылтай жиналысы қашан егеменді органға айналды
1947 жылы 14 тамызда