Шотландия Тарихы
Шотландия ұлттық партиясы 1945 жылы вестминстерде бірінші орынға ие болды және 1970 жылдары ұлттық партияға айналды, 1974 жылы Парламентте 11 орынға ие болды. Алайда, 1979 жылы өкілеттіктерді беру туралы референдум сәтсіз болды, өйткені ол сайлаушылардың 40% - поддержки қажетті қолдауды ала алмады (бұл ұсынысты қолдауға дауыс бергендердің аздаған көпшілігіне қарамастан) және 1980 жылдары SNP сайлаушылардың құлдырауын бастады. 1989 жылы Тэтчер бастаған консервативті үкіметтің кіріспесі қоғамдық алымды енгізу (әдетте сауалнама салығы ретінде белгілі) Ұлыбританияның қалған бөлігінен бір жыл бұрын ішкі істерді тікелей шотландтық бақылауды қайтару қозғалысының өсуіне ықпал етті. 1997 жылғы сайлаудағы "Жаңа лейбористердің" жетістігі, оларды Шотландиядағы байланысы бар екі премьер-Министр басқарды: Тони Блэр (Шотландияда өскен) 1997 жылдан 2007 жылға дейін және Гордон Браун 2007 жылдан 2010 жылға дейін конституциялық өзгерістерге жол ашты. 1997 жылы 11 қыркүйекте стерлинг көпіріндегі шайқастың 700 жылдығында Блэр бастаған еңбек Үкіметі өкілеттіктерді беру туралы референдум өткізді. Оң нәтиже 1999 жылы автономды Шотландия Парламентінің құрылуына әкелді. Лейбористер мен либералды демократтар арасында коалициялық үкімет құрылды, ол 2007 жылға дейін созылды, Дональд Дьюар бірінші министр болды. Эдинбургтегі Холируд үйінің жанында орналасқан Шотландия Парламентінің жаңа ғимараты 2004 жылы ашылды. SNP бастапқыда 1970-ші жылдардағы Вестминстер сайлауында өзінің шарықтау шегіне жетпесе де, аралас пропорционалды мүшелік жүйесі арқылы Шотландиядағы парламенттік сайлауда үлкен жетістіктерге жетті. Ол 1999 жылы ресми оппозицияға, 2007 жылы азшылық Үкіметіне және 2011 жылдан бастап көпшілік Үкіметке айналды. 2014 жылы Тәуелсіздік референдумында сайлаушылар тәуелсіздіктен бас тартты, оның орнына Ұлыбританияда қалуды жөн көрді. 2015 жылғы Вестминстер сайлауында SNP Шотландиядағы 59 орынның 56-сына ие болды, бұл оны Вестминстердегі үшінші ірі партияға айналдырды.
Шотландия Англиядан қашан бостандық алды
1999 жылы