Бірыңғай өріс теориясы
Өрістің алғашқы сәтті классикалық біртұтас теориясын Джеймс Клерк Максвелл жасаған. 1820 жылы Ханс Кристиан Эрстед электр тогының магниттерге әсер ететінін анықтады, ал 1831 жылы Майкл Фарадей уақыт бойынша өзгеретін магнит өрістері электр тогын тудыруы мүмкін екенін байқады. Осы уақытқа дейін электр және магнетизм бір-бірімен байланысты емес құбылыстар болып саналды. 1864 жылы Максвелл электромагниттік өрістің динамикалық теориясы туралы өзінің әйгілі жұмысын жариялады. Бұл электромагнетизмнің біріктіруші теориясын құру үшін бұрын жекелеген өріс теорияларын (атап айтқанда электр және магнетизм) қамтыған теорияның алғашқы мысалы болды. 1905 жылға қарай Альберт Эйнштейн Максвелл теориясындағы жарық жылдамдығының тұрақтылығын пайдаланып, кеңістік пен уақыт туралы түсініктерімізді біртұтас тұтастыққа біріктірді, оны біз қазір кеңістік-уақыт деп атаймыз, ал 1915 жылы ол осы арнайы салыстырмалылықты ауырлық күшін, жалпы салыстырмалылықты сипаттауға дейін кеңейтті. төрт өлшемді кеңістіктен қисық геометрияны сипаттау үшін өріс- уақыт.
ол электрлік және магниттік құбылыстарды бір теорияға біріктірді
Джеймс Клерк Максвелл