Қызыл құйрықты Сұңқар
28-35 күндік инкубациядан кейін (Кариб теңізінде Солтүстік Американың қызыл құйрықтарымен салыстырғанда балапандарға қарағанда орта есеппен үш күнге ұзағырақ) жұмыртқалар 2-4 күн ішінде шығады. Көптеген жыртқыш құстар сияқты, балапандар жұмыртқадан шыққан кезде альтернативті және нидиколикалық болады. Балапандардың дене салмағы орташа есеппен 58 г (2,0 Унция) құрайды, жынысы бойынша айырмашылықтар жоқ, күшіктер салмағы бойынша шамамен 29 күн және тұмсық пен тырнақ өлшемі сияқты сыртқы сызықтық стандартты өлшемдер бойынша 21 күн немесе одан да көп. Әйел оларды өсіреді, ал еркек әйел мен күшіктерге тағамның көп бөлігін береді, олар эйасса деп те аталады ("көз - эсс - эз"деп аталады). Әйел тамақты кішкене бөліктерге бөліп, көзді тамақтандырады. Жас қызыл құйрықтар екінші күні белсенді болады, олар тыныш сықырлаған дыбыстар шығарады, секіреді және үздіксіз қанаттарын қағады. 7-ші күні секіру мен сықырлау әлсірей бастайды, ал балапандар ұясындағы олжаны тістей бастайды. Балапандар 10-шы күні жоғары ысқырықты дыбыстар шығарады (әдетте ересектердің басына жауап ретінде), 15-ші күні тарсқа отырады, 16-шы күні шақырылмаған қонақтарға агрессивті болады, 21-ші күні тырнақтар мен қанаттар қолданылады, қанаттарын жайып, үнемі 30-шы күні спортпен шұғылдану. 42-46 күннен кейін көз жастықшалары ұядан шығып, олжасын өздері үшін жырта бастайды. Ұяға күнделікті әкелінетін тағам мөлшері балапанның мөлшеріне және олжаның болуына байланысты айтарлықтай өзгереді. Альбертада күн сайын 1-3 балапанға орташа есеппен 410-дан 730 г-ға дейін (14-тен 26 унцияға дейін) әкелінеді, ал Вашингтонда тірі қалған 1 балапанға күніне кемінде 520 г (1,15 фунт), ал Висконсинде 219 г (7,7 Унция) алынған деп есептеледі). 1 балапанға және 2 үшін 313 г (11,0 Унция) қажет. Бала көтеру қызыл құйрықты ата-аналар үшін ауыр жұмыс болып табылады және ерлі-зайыптылардың екеуі де әдетте аздап салмақ жоғалтады, әсіресе әйел. Кейбір аналықтар инкубация мен өрік арасында 100 г (3,5 Унция) артық жоғалтуы мүмкін. Инкубация кезінде әйел шақырылмаған қонақтарға, соның ішінде адамдарға агрессивті болуы мүмкін. Шығыста қызыл құйрықты аналықтар Ұяларды адамдардан сирек қорғайды, бірақ тарихи тұрғыдан алғанда, Калифорнияда және әлі күнге дейін Аляскада кейбір аналықтар бірнеше рет және "қатыгездікпен" сүңгіп кетеді, кейде ашуланып, үлкен бұтақтарды сындырады, кейде өзін-өзі таң қалдырады немесе өз балапанын байқаусызда құлатады, егер ол қауырсын жасағысы келсе. Шамасы, олардың адамдарға тигізетін аз қарқынды әсері жетілген аналықтарды ұяға жақын адамдарға агрессивті етуі мүмкін. Көптеген ұялардың дамуы асинхронды болғанымен, кейде инъекциялар тіркелуі мүмкін, тіпті сиблицид ата-аналары әлсіз, жас балапандарды аз тамақтандырған кезде пайда болуы мүмкін, ал ағайындылар да, ата-аналар да кейде ұядағы "шорттарды" агрессивті түрде тістейді. Сайып келгенде, мұндай жағдайларда шорт әдетте тірі қалмайды және оны ұяда ұсақтап, оразадан кейін ұядан шығарып тастауға немесе ата-анасы немесе бауырлары жеуге болады. Алайда, тұтастай алғанда, мұндай кісі өлтіру өте сирек кездеседі және азық-түлік қоры өте аз болған кезде ғана болады, бұл көбінесе көктемгі ауа-райының қолайсыздығына байланысты (мысалы, тым жаңбырлы немесе суық жағдайлар). Егер азық-түлік тым көп болса, мысалы, Калифорниядағы Калифорния гоферлері сияқты, ата-аналар қалдықтарды бір-екі күннен кейін тастайды, өйткені олардың олжасының ыдырауы ұяға инфекцияны, басқа ауруларды және балапандарға қауіп төндіретін қан соратын жәндіктерді әкеледі. Алайда, шамамен төрт аптадан кейін әйел көбінесе олжаның қалдықтарын тастауды тоқтатады, ал шыбындардың көбеюі балапандардың ауруға шалдығу қаупін тудыруы мүмкін, бірақ сонымен бірге балапандарды ұядан ертерек кетуге мәжбүр етуі мүмкін. Калифорниядағы бір ұяда екі аналық пен бір еркекке күтім жасалды, еркек өзінің әдеттегі функцияларын орындады, бірақ екі әйел де ұрпақтарын өсіріп, ұясын бағып отырды. Сонымен қатар, таз бүркіттер кейде ұяларына қызыл құйрықты балапандарды алып кететіні анықталды. 2017 жылдың 9 маусымында Сидней, Британдық Колумбия маңында орналасқан Шоал Харбор қоныс аударатын құстар қорығында тіркелгендей, таз бүркіт жас қызыл құйрықты сұңқарды ұясына қайтарып алды, содан кейін бастапқыда олжа ретінде алынған балапанды ата - анасы да, бүркіті де отбасына қабылдады-үш жасар. Бүркіттер арасында алты аптаға созылғаннан кейін, орнитологтар "ержүрек" деген лақап атқа ие болған Балапан аң аулауды және ұшуды сәтті үйрене бастады, бұл агрессивті Сұңқар әлдеқайда үлкен асырап алған бауырларының ұясында өмір сүре алатындығын көрсетті.
қызыл құйрықты сұңқарлар ұядан шыққан кезде
42-46 күннен кейін