Панама каналы аймағы
1898 жылғы испан-американдық соғыс канал туралы пікірталасқа жаңа өмір әкелді. Соғыс кезінде Тынық мұхитындағы соғыс аймақтарына жетуге ұмтылған Атлантикадағы американдық әскери кемелер мүйіс мүйісін айналып өтуге мәжбүр болды. Капитан Альфред Тайер Махан сияқты ықпалды теңіз сарапшылары Орталық Америка арнасын салуға шақырды. 1902 жылы Францияның күш-жігері аяқталған кезде АҚШ президенті Теодор Рузвельт Панама бағытын қолдады және Конгресс Колумбиямен келісімге келген жағдайда Француз активтерін сатып алуға рұқсат беретін заң қабылдады. 1902 жылы наурызда Колумбия осындай келісімшартқа өз шарттарын ұсынды: Колумбия Америка Құрама Штаттары төлейтін колумбиялықтар күзететін каналдың үстіндегі егемен ел болуы керек еді. Қабылдаушы ел алдыңғы келісімшарт жобаларында қарастырылғаннан гөрі жол жүру ақысының көп пайызын алады. Шарттар жобасын американдық шенеуніктер тез қабылдамады. Рузвельт келісімді бекітуге асықты; 1904 жылы француз меншігі оралуы керек колумбиялықтар оралмады. Келіссөздер 1903 жылға дейін созылды, осы уақыт ішінде Панама қаласы мен колонияда тәртіпсіздіктер болды; Америка Құрама Штаттары пойыздарды күзету үшін теңіз жаяу әскерлерін жіберді. Алайда, 1903 жылдың басында Америка Құрама Штаттары мен Колумбия келісімшартқа қол қойды, ол Колумбияның бұрынғы қарсылықтарына қарамастан, Америка Құрама Штаттарына Колумбияның келісімімен әскерлерді орналастыра алатын ені 6 миль (9,7 км) аймақ берді. 1903 жылы 12 тамызда Колумбия Сенаты 24-0 келісімге қарсы дауыс берді.
1901 жылы Панама территориясы қай ұлтқа тиесілі болды
Колумбиямен