Ұлыбританияның саяси тарихы (1945-қазіргі уақытқа дейін)
Ондаған жылдар бойы консерваторлар Үндістанға қатысты қатаң империалистер (Черчилль бастаған) мен шектеулі жергілікті бақылауды қамтамасыз етуге тырысқан қалыпты элементтер арасында бөлінді. Сонымен қатар, Парламенттегі шағын еңбек азшылығы Махатма Ганди мен Джавахарий Неру бастаған Конгресс қозғалысына түсіністікпен қарады. Деколонизация ешқашан сайлаудың басты мәселесі болған емес; лейбористер 1945 жылы сайланған кезде ресми түрде деколонизацияны жақтаған жоқ. Соғыстан кейін Үндістандағы зорлық-зомбылықтың күшеюі жағдайында, бірақ Ұлыбританияның әлсіз қаржылық күшімен ауқымды әскери араласу мүмкін болмады. Үндістан Вице-министрі егер Тәуелсіздік туралы келіссөздер сәтсіз болса, қауымдастықтардағы зорлық-зомбылықтың алдын алу үшін оған тағы жеті армия дивизиясы қажет болатынын ескертті. Олардың ешқайсысы қол жетімді болмады, сондықтан саяси қайта құру жеделдетілді. Еңбек Үкіметі 1947 жылы күтпеген жерден Үндістан мен Пәкістанға тәуелсіздік берді. Тарихшы және консервативті партияның жақтаушысы Эндрю Робертс Үндістанның тәуелсіздігі "ұлттық қорлау" болғанын айтады, бірақ бұл шұғыл қаржылық, әкімшілік, стратегиялық және саяси қажеттіліктерге байланысты болды. 1940-45 жылдары Черчилль Үндістанды бақылауды күшейтіп, Конгресс басшылығын түрмеге жапқан кезде, лейбористер оны Канада немесе Австралия сияқты толығымен тәуелсіз доминионға айналдыруға үміттенді. Үндістандағы көптеген Конгресс жетекшілері Англияда оқыды, ал еңбек жетекшілері оларды Социалистік идеалист ретінде жоғары бағалады. Эттли Үндістан бойынша еңбек сарапшысы болды және отарсыздандыруға жауапты болды. Эттли Черчилльдің вице-королі фельдмаршал Уэйвеллдің тым империалистік, әскери шешімдерге тым құмар екенін (ол тағы жеті армия дивизиясын алғысы келді) және Үндістандағы саяси байланыстарға тым немқұрайлы қарағанын анықтады. Жаңа вице-президент Лорд Маунтбаттен, соғыстың батыл батыры және корольдің немере ағасы болды. Жаңадан құрылған Пәкістан мен Үндістан Штаттары арасындағы шекара миллиондаған мұсылмандар мен индустардың (және көптеген сикхтердің) жаппай қоныс аударуына әкелді. Төтенше зорлық-зомбылық Пенджаб пен Бенгалия провинцияларының бөлінуінен кейін болды. Тарихшы Ясмин Хан жарты миллионнан миллионға дейін ерлер, әйелдер мен балалар өлтірілді деп есептеді. Гандидің өзін 1948 жылы қаңтарда Үнді белсендісі өлтірді.
Үндістан тәуелсіз болған кезде Ұлыбританияда қандай партия билікте болды
Еңбек