Бірінші апиын соғысы
Нанкин келісімі, Құдайдағы қосымша келісім және екі француз және американдық келісімдер - барлығы 1842-1844 жылдар аралығында қол қойылған "тең емес келісімдер" болды. Бұл шарттардың шарттары Қытайдың сыртқы қатынастарының дәстүрлі тетіктерін және бақыланатын сауда әдістерін бұзды. Бес порт сауда, мылтық қайықтары және шетелдіктердің тұруы үшін ашылды: Гуанчжоу, Сямэнь, Фучжоу, Нинбо және Шанхай. Гонконгты ағылшындар еркін және ашық порт болу үшін басып алды. Тарифтер алынып тасталды, бұл қытайлықтардың болашақта отандық өнеркәсіпті қорғау үшін баж салығын көтеруіне жол бермеді, ал экстерриториялық тәжірибе батыстықтарды Қытай заңнамасынан босатты. Бұл оларды өз елінің азаматтық және қылмыстық заңдарына бағынышты етті. Ең бастысы, апиын мәселесі ешқашан шешілмеді және Шартқа қол қойылғаннан кейін апиынға тәуелділік екі есе өсті. Қытай комиссар Лин жойған апиын саудагерлеріне өтемақы төлеу үшін пайдаланылған өтемақы ретінде 21 миллион күміс таэльді төлеуге мәжбүр болды. Келісімшарттарға қол қойылғаннан кейін екі жыл өткен соң, ішкі көтеріліс сыртқы саудаға қауіп төндіре бастады. Цин әулеті Үкіметінің импортталатын тауарларға салық жинауды бақылай алмауына байланысты Ұлыбритания үкіметі Маньчжурия сотын батыстықтарға мемлекеттік ресми істерге қатысуға рұқсат беруге көндірді. 1850 жылдарға қарай Маньчжурия Үкіметіндегі ең маңызды бюрократиялық құрылымдардың бірі болып табылатын Қытай теңіз кеден қызметі ішінара Батыс шетелдіктермен басқарылды және басқарылды. 1858 жылы апиын заңдастырылды және әлі де проблема болып қала берді.
сайып келгенде, қандай тауар британдықтардың Нанкин келісімі бойынша Гонконгты бақылауға алуына әкелді
апиын