Титаник Апаты
Баллард сонардың көмегімен апат болған жерді табудың сәтті болуы екіталай екенін түсінді және Thresher және Scorpion зерттеу тәжірибесіне сүйене отырып, басқа тактиканы қолданды; оның орнына ол сонардың орнына Argo камераларын пайдаланып қоқыс өрісін іздейді. Сонар теңіз түбіндегі жасанды қоқысты табиғи заттардан ажырата алмаса да, камералар мүмкін. Қоқыс өрісі бір мильге (1,6 км) немесе одан да көп уақытқа созылатын әлдеқайда үлкен нысана болар еді, ал Титаниктің өзі ені небәрі 90 фут (27 м) болатын. Іздеулер тәулік бойы "Аргоны" теңіз түбінен алға-артқа сүйреуді талап етті, ал "Норр" зерттеу кемесінің бортындағы ауысымдық бақылаушылар кез-келген қоқыс белгілерін іздеу үшін камералардың суреттерін қарады. Бір апта бойы нәтижесіз іздеуден кейін, жексенбі күні таңғы сағат 12.48-де 1985 жылдың 1 қыркүйегінде Knorr экрандарында қоқыс сынықтары пайда бола бастады. Олардың бірі 1911 жылғы фотосуреттермен бірдей қазандық ретінде анықталды. Келесі күні апаттың негізгі бөлігі табылды және Арго 73 жыл бұрын суға батқаннан бері Титаниктің алғашқы суреттерін жіберді. Бұл жаңалық бүкіл әлем бойынша тақырыптарға айналды.
Титаниктің демалыс орны қашан табылды
1985 жылдың 1 қыркүйегінде