Саусақ ізі
Ежелгі халықтар саусақ іздері адамдарды біржақты анықтай алатынын түсінбесе де, Вавилон патшасы Хаммурапи дәуіріне сілтеме жасау (б.з. д. 1792-1750 жж.) құқық қорғау органдарының қызметкерлері тұтқындалған адамдардан саусақ іздерін алғанын көрсетеді. Қытайдың Цинь әулеті кезінде жазбалар шенеуніктердің қылмыс орнынан дәлел ретінде қол, аяқ, саусақ іздерін алғанын көрсетті. Қытайда, шамамен 300 жылы, алақан іздері ұрлық туралы сот ісінде дәлел ретінде пайдаланылды. 650 жылға қарай қытайлық тарихшы Киа Кунг-Йен саусақ іздерін аутентификация құралы ретінде пайдалануға болатынын байқады. Парсы дәрігері Рашид-ад-Дин Хамадани ("Рашидеддин" деп те аталады, 1247-1318) өзінің"Джами Әл-Таварих" ("Жалпыға Ортақ тарих") кітабында саусақ ізі арқылы адамдарды анықтаудың қытайлық тәжірибесіне сілтеме жасап: "тәжірибе көрсеткендей, саусақтары бірдей екі адам жоқ."Сол кезде Персияда үкіметтік құжаттар бас бармақ іздерімен расталған болуы мүмкін.
саусақ іздері ерекше екендігі анықталған кезде
650 жылға қарай