Квебек ұлтшылдығы
Канада алдымен Француз колониясы болды. Жак Картье оны 1534 жылы Францияның меншігі деп жариялады, ал тұрақты Француз қонысы 1608 жылы басталды. Бұл Солтүстік Америкадағы барлық француз колонияларын қамтитын жаңа Францияның бөлігі болды. 1760 жылға дейін канадалық ұлтшылдық кез-келген сыртқы ықпалсыз өздігінен дамыды. Алайда, жеті жылдық соғыс кезінде Британ армиясы Солтүстік Америка стратегиясының бір бөлігі ретінде француз колониясына басып кіріп ,раырайымның жазықтарындағы шайқаста сенімді жеңіске жетті. Париж келісімі бойынша (1763) Франция Гвадалупаны француздардың тұрақты бақылауына айырбастау үшін Канадаға деген талаптарынан бас тартуға келісті. 1760 жылдардан бастап канадалық ұлтшылдық Британдық Конституциялық контексте дамыды. Парламенттен тыс қатты қысымға қарамастан, Ұлыбритания үкіметі Квебек Заңы жобасын жасады, ол канадалықтарға Француз азаматтық құқығын қалпына келтіруге кепілдік берді; католик дінінің еркін мойындалуына кепілдік берді; және олар Париж бейбітшілік келісіміне дейін қолданған аумақтық кеңейтулерді қайтарды. Негізінде, Ұлыбритания парламенті басшыларының бұл "ағартушылық" әрекеті француз Канадасына өзінің ерекше ерекшеліктерін сақтауға мүмкіндік берді. Бұл Ұлыбританияның он үш колониямен қарым-қатынасына нұқсан келтіргенімен, қазіргі бағалаулар тыныштандыру әрекеті ретінде қарастырылды және 18 ғасырда канадалық ұлтшылдықты жою үшін өте тиімді болды (әсіресе американдық революциялық идеологияның қаупі мен жақындығын ескере отырып), бірақ ол лоялистердің келуімен тиімділігі төмендеді. революциялардан кейін. Лоялистер Квебек провинциясын екі бөлікке бөлгендіктен: Жоғарғы Канада және Төменгі Канада, канадалықтар қазір француз канадалықтары деп аталды.
Квебек ұлтшылдығымен күресу үшін қандай федералды заң немесе бағдарлама жасалды
Квебек Заңы