Күшейту
Зертханалық күшейту зерттеулері әдетте басқатырғыштар қораптарынан қашып бара жатқан мысықтармен тәжірибелерімен танымал Эдвард Торндайктың жұмысынан басталады. Бірқатар басқалары бұл зерттеуді жалғастырды, атап айтқанда б.ф. Скиннер, ол 1938 жылы "организмдердің мінез-құлқында" осы тақырып бойынша өзінің негізгі жұмысын жариялады және бұл зерттеуді көптеген кейінгі басылымдарда дамытты. Бір қызығы, Скиннер оң күшейту мінез-құлықты қалыптастырудағы жазадан асып түседі деп сендірді. Жаза күшейтуге мүлдем қарама-қайшы болып көрінгенімен, Скиннер оң күшейту мінез-құлықтың ұзақ мерзімді модификациясына (ұзақ мерзімді) әкеледі, ал жаза мінез-құлықты уақытша (қысқа мерзімді) ғана өзгертеді және көптеген зиянды жанама әсерлері бар деп, олардың айтарлықтай өзгеретінін айтты. Кейіннен көптеген зерттеушілер күшейту туралы түсінігімізді кеңейтті және Скиннердің кейбір тұжырымдарына күмән келтірді. Мысалы, Азрин мен Хольц жазаны "болашақта мұндай мінез-құлықтың ықтималдығын төмендететін мінез-құлықтың салдары" деп анықтады және кейбір зерттеулер оң күшейту мен жазалау мінез-құлықты өзгертуде бірдей тиімді екенін көрсетті. Позитивті күшейту, теріс күшейту және жазалау әсерлері туралы зерттеулер бүгінгі күнге дейін жалғасуда, өйткені бұл ұғымдар Оқыту теориясының негізі болып табылады және осы теорияның көптеген практикалық қолданылуына қолданылады.
мінез-құлыққа оң күшейту әсер етеді деп кім айтты
б.ф. Скиннер