Үндістанның бес жылдық жоспарлары
Тоғызыншы бесжылдық жоспар Үндістан тәуелсіздігінің 50 жылынан кейін қабылданды. Атал Бихари Ваджпайи тоғызыншы бесжылдықта Үндістанның премьер-министрі болды. Тоғызыншы бесжылдық жоспар, ең алдымен, экономикалық және әлеуметтік өсуге ықпал ету үшін елдің жасырын және зерттелмеген экономикалық әлеуетін пайдалануға бағытталған. Ол кедейлікті толығымен жоюға қол жеткізу үшін елдің әлеуметтік салаларына қатты қолдау көрсетті. Сегізінші бесжылдық жоспардың қанағаттанарлық орындалуы мемлекеттерге тезірек даму жолымен қозғалу мүмкіндігін берді. Тоғызыншы бесжылдық жоспар сонымен қатар мемлекеттік және жеке секторлардың елдің экономикалық дамуын қамтамасыз ету үшін бірлескен күш-жігерін қарастырды. Сонымен қатар, тоғызыншы бесжылдық жоспар жалпы жұртшылықтың, сондай-ақ елдің ауылдық және қалалық аудандарындағы мемлекеттік мекемелердің дамуына үлес қосуды көздеді. Тоғызыншы бесжылдық жоспар барысында жеткілікті ресурстар болған кезде белгіленген мерзімдерде нысаналы көрсеткіштерге қол жеткізу үшін арнайы іс-қимыл жоспарлары (ЛДС) нысанында іске асыру бойынша жаңа шаралар әзірленді. SAP әлеуметтік инфрақұрылым, ауыл шаруашылығы, Ақпараттық технологиялар және су шаруашылығы саясаты сияқты салаларды қамтыды.
бес жылдық жоспарда басты мақсат кедейлікті жою болды
Тоғызыншы бесжылдық жоспар