Ежелгі Римдегі әлеуметтік тап
Бастапқыда барлық мемлекеттік лауазымдар тек патрицийлер үшін ашық болды және бұл сыныптардың өкілдері аралас некеге тұра алмады. Плебейлер мен патрицийлер әрқашан плебейлер өз күштерін арттырғысы келгені үшін жанжалда болды. Бірқатар әлеуметтік қақтығыстар (қараңыз) тәртіп қақтығысы) плебейлердің қаладан үш рет кетуіне әкелді, соңғы рет біздің эрамызға дейінгі 297 жылы олардың талаптары қанағаттандырылғанға дейін. Олар лауазымға үміткер болу құқығына, неке туралы заңның күшін жоюға және плебейлік позицияны құруға қол жеткізді трибуна. Біздің дәуірімізге дейінгі 494 жылы плебейлердің бөлінуі нәтижесінде құрылған бұл лауазым патрицийлер класының билігіне қарсы Негізгі Заңды тірек болды және оған тек плебейлер ғана құқылы болды. Бастапқыда трибуналар кез-келген плебейді патрициандық магистраттан қорғауға құқылы болды. Кейінгі көтерілістер Сенатты трибуналарға заңнамаға вето қою құқығы сияқты қосымша өкілеттіктер беруге мәжбүр етті. Мінбердің жеке басына қол сұғылмады және ол өз қызметінде болған кезде үйді ашық ұстауға міндетті болды. Кейбір патрицийлер, атап айтқанда Клодий Пульхр біздің эрамызға дейінгі 60-шы жылдардың аяғында оларға трибуна қызмет еткен халық арасындағы саяси ықпалды күшейту үшін плебей мәртебесін беру туралы өтініш білдірді. Біздің дәуірімізге дейінгі 287 жылы патрицийлер мен плебейлер заң бойынша тең деп жарияланған кезде таптар арасындағы қақтығыс шарықтау шегіне жетті.
Рим империясын бақылау үшін плебейлермен күрескен әлеуметтік тап
патрицийлер