Нөлдік төзімділік (мектептер)
Нөлдік төзімділік белгісі қарусыз мектептер туралы Заң қабылданғаннан кейін пайда болды 1994, Конгресс нөлдік төзімділік саясаты қабылданған жағдайда мемлекеттік мектептерді қаржыландыруға рұқсат берген кезде. Мұндай төзімсіздік саясаты мектепке қару-жарақ әкелуден гөрі ауыр емес әрекеттері үшін ерекшеліктермен бірге ұзақ уақыт бойы жеке, әсіресе діни мектептердің бөлігі болды. Зайырлы мемлекеттік мектептерде абсолютті төзімсіздік саясатын қолдану Колумбин орта мектебіндегі қырғыннан кейін күрт өсті, Директорлар қауіпсіздік мақсатында Қаруға мүлдем төзбеушілікті қалайтынын айтты. Бұл кішігірім немесе техникалық бұзылуларға көптеген пропорционалды емес реакцияларға әкелді, олардың көпшілігі халықаралық бұқаралық ақпарат құралдарының назарын аударды. Бұл жағдайларға оқушылардың ата-аналарының рұқсатымен ибупрофенді немесе Мидолды (әдетте етеккір спазмы мен бас ауруын емдеу үшін қолданылатын заңды рецептсіз дәрі-дәрмектер) сақтау, көліктерде қалта пышақтарын сақтау және ағаш ұстасының сыртында өткір құралдарды кию сияқты құқық бұзушылықтар үшін оқушыларды оқудан шығару немесе оқудан шығару жатады. сынып (материалдар жиі қажет). Морганға қарсы күштер ісінде оқушы пышақтың бар екенін білмейтіндігіне қарамастан, мектеп аумағында көлігінде пышақ болғаны үшін шеттетілді. Кейбір юрисдикцияларда абсолютті төзбеушілік саясаты студенттерге, мысалы, кірпіш киюге мүмкіндік беретін қолданыстағы діни бостандық ережелеріне қайшы келді.
мектептерде нөлдік төзімділік саясаты қашан басталды
1994