Екінші канондық кітаптар
Филип Шафф "Гиппон соборы 393 жылы және үшінші (басқа есептеулер бойынша алтыншы) Карфаген соборы 397 жылы екеуінде де Болған Августиннің әсерінен католиктік жазбалар канонын, соның ішінде ескі Өсиеттің апокрифтерін бекітті... Алайда, Шетелдегі шіркеудің бұл шешімі ратификацияланды; және ол Рим тағының келісімін Иннокентий I мен Геласий I (б.з. 414 ж.) Інжіл кітаптарының бірдей индексін қайталаған кезде алды. Шаффтың айтуынша, бұл канон XVI ғасырға дейін өзгеріссіз қалды және төртінші сессиясында Трент кеңесі рұқсат берді, "католик энциклопедиясы хабарлағандай, "латын шіркеуінде орта ғасырларда біз екінші канондық мәтіндердің сипатына қатысты ауытқулардың дәлелдерін табамыз... Олардың канондығын біржақты мойындайтындар аз", бірақ осы ғасырларда жасалған Вульгатаның сансыз қолжазба көшірмелері, мүмкін, кездейсоқ ерекшеліктерді қоспағанда, бүкіл Рим-католиктік ескі өсиетті біркелкі қамтиды.
католиктік Киелі кітаптың қосымша кітаптары қашан қосылды
393