Англо-саксондық христиандық
Бенедиктин реформасы 10 ғасырдың екінші жартысында Әулие Дунстанның басшылығымен жүргізілді. Ол зайырлы канондарды ауыстыру арқылы шіркеу тақуалығын жандандыруға тырысты - көбінесе жергілікті жер иелерінің және көбінесе олардың туыстарының тікелей ықпалында-некесіздікке ант берген монахтар, шіркеу иерархиясына және сайып келгенде Рим папасына есеп берді. Бұл Англияны терең бөліп, оны азаматтық соғыстың шегіне жеткізді, сол кезде Шығыс ағылшын дворяндары (мысалы Ательстан жартылай патша, Бирхтнот) Дунстанды қолдады, ал вессекс ақсүйектері (Ордгар, Этельмер Толстой) зайырлыларды қолдады. Бұл топтар Король Эдвигтің (Дунстанға қарсы) және оның ағасы Король Эдгардың (жақтаушы) айналасында топтасты. Эдгар қайтыс болғаннан кейін оның ұлы Эдуард шейіт Дунстанға қарсы топпен өлтірілді және олардың кандидаты, жас патша Этелред таққа отырды. Алайда, бұл "Ағылшындар теңізден шыққаннан бергі ең қорқынышты әрекет" соншалықты жиіркенішті болды, сондықтан дунстан отставкаға кеткенімен, зайырлылар шегінді.
Англияда англосаксондарды конверсиялау миссиясын басқарған
Әулие Дунстанның