"Адамды сызу" тесті
Бастапқыда 1926 жылы Флоренс Гуденаф әзірлеген бұл сынақ алғаш рет Гуденафтың "адамды сызу" тесті ретінде белгілі болды. Бұл оның "сызбалар арқылы интеллектті өлшеу"атты кітабында егжей-тегжейлі сипатталған. Доктор Дейл Б. Харрис кейінірек бұл сынақты қайта қарап, кеңейтті, енді ол Гуденаф - Харрис сурет сынағы ретінде белгілі. Бұл қайта қарау және кеңейту оның "балалар суреттері интеллектуалды жетілудің көрсеткіші ретінде" (1963) кітабында егжей-тегжейлі сипатталған. Психолог Джулиан Джейнс өзінің 1976 жылғы "екі палаталы ақыл-ойдың бұзылуындағы сананың пайда болуы" кітабында тест "әдетте шизофренияның көрсеткіші ретінде жасалады" деп жазды және шизофрениямен ауыратын науқастардың барлығында адам сурет салуда қиындықтар болмаса да, бұл бұзылыстың өте айқын дәлелі. Нақты белгілерге пациенттің "қолдар мен көздер сияқты айқын анатомиялық бөліктерге" немқұрайлы қарауы, "бұлыңғыр және байланыссыз сызықтары", аралас жыныстық қатынас және жалпы бұрмалану кіруі мүмкін. Бұл сынақ шизофренияны көрсететін ретінде расталмады. Чэпмен мен Чэпмен (1968) иллюзиялық корреляцияның классикалық зерттеуінде паранойяның белгісі ретінде үлкен көздер сияқты ұпай жинау жөніндегі Нұсқаулық жоғары сынып оқушыларының аңғал сенімдері негізінде жасалуы мүмкін екенін көрсетті.
интеллект көрсеткіші ретінде адамды белгілермен сурет салу техникасын кім енгізді
Флоренс Гуденаф