Сұйық Мозаика моделі
Сұйық Мозаика моделі функционалды жасуша мембраналарының құрылымына қатысты әртүрлі бақылауларды түсіндіреді. Бұл модельге сәйкес ақуыз молекулалары енгізілген липидті қос қабат бар. Липидті қос қабат мембранаға Сұйықтық пен серпімділік береді. Көмірсулардың аз мөлшері жасуша мембранасында да кездеседі. 1972 жылы С. Дж. Сингер мен Г. Л. Николсон жасаған Модель жасуша мембранасын мембрана компоненттерінің бүйірлік диффузиясын шектейтін екі өлшемді сұйықтық ретінде сипаттайды. Мұндай домендер липидті салдардың немесе ақуыз және гликопротеин кешендерінің пайда болуына ықпал ететін арнайы липидті және ақуыз құрамы бар мембрана ішіндегі аймақтардың болуымен анықталады. Мембраналық домендерді анықтаудың тағы бір әдісі-липидті мембрананың цитоскелет жіптерімен және мембраналық ақуыздар арқылы жасушадан тыс матрицамен байланысы. Қазіргі модель көптеген жасушалық процестерге қатысты маңызды ерекшеліктерді сипаттайды, соның ішінде: жасушааралық сигнал беру, апоптоз, Жасушаның бөлінуі, мембраналық бүршіктер және жасушалардың бірігуі. Сұйық Мозаика моделі плазмалық мембрананың ең қолайлы моделі болып табылады. Сұйық Мозаика моделін 1972 жылы С. Дж. Сингер мен Г. Николсон ұсынған. Оның негізгі қызметі-жасушаны пішіндеу.
fluid Mosaic моделінің сұйық бөлігі қандай
Липидті қос қабат