Австралиядағы сайлау құқығы
1902 жылы Достастық Парламенті 1902 жылғы достастық франчайзинг туралы Заң қабылдады, ол федералды Парламент үшін бірыңғай франчайзинг туралы заң құрды. Заң Австралияда кемінде 6 ай өмір сүрген 21 жастан асқан Ұлыбританияның барлық субъектілері ер немесе әйел, үйленген немесе үйленбегеніне қарамастан дауыс беруге құқылы екенін жариялады. Австралиялық әйелдерге ұлттық деңгейде дауыс беру құқығын берумен қатар, бұл оларға федералды парламентке сайлауға түсуге мүмкіндік берді. Бұл дегеніміз, Австралия Жаңа Зеландиядан кейін әйелдерге ұлттық сайлау құқығын берген екінші ел және әйелдерге Парламентке үміткер болуға рұқсат берген бірінші ел болды. Алайда, заң сонымен қатар дауыс беру құқығынан айырды Австралияның, Азияның, Африканың және Тынық мұхиты аралдарының байырғы халықтары, маориді қоспағанда, тіпті олар Британдық субъектілер болса да және басқаша түрде дауыс беруге құқылы болса да. Осы Ережеге сәйкес, мысалы, үндістер дауыс беру құқығынан айырылды. Жалғыз ерекшелік Австралия Конституциясының 41-бабына сәйкес дауыс беруге құқығы бар адамдарға қатысты болды. 41-бөлімде штат деңгейінде дауыс беру құқығын алған кез-келген адам федералды сайлауда дауыс беруге құқылы болуы керек делінген. Сол кездегі бас адвокат Роберт Гарран бұл ережені Достастықтың сайлау құқығы 1902 жылы штат сайлаушылары болған адамдарға ғана 41-бөліммен берілгенін білдіреді деп түсіндірді. Бұл кейіннен штат деңгейінде дауыс беру құқығын иемденгендерге, бірақ 1902 жылғы Заңмен, мысалы, австралиялықтар сияқты, федералды деңгейде дауыс беру құқығынан тікелей айырылғандарға жол бермеді. Сонымен қатар, басқаша дауыс беруге құқығы бар және бір жылдан астам мерзімге бас бостандығынан айыруға әкеп соқтыратын қылмыс үшін жауапқа тартылған сайлаушылар дауыс беру құқығынан айырылады. Сондай-ақ Австралияның кез-келген аумағынан өкілдік болған жоқ.
Австралияда иммигранттарға дауыс беруге рұқсат етілген кезде
1902 жылы