Стоктон-Дарлингтон теміржолы
Овертонның құзыреттілігіне алаңдаған Пиз Киллингворттың тәжірибелі көмір шахтасының машинисі Джордж Стивенсоннан онымен Дарлингтонда кездесуін сұрады. 1821 жылы 12 мамырда акционерлер Томас Мейнеллді басқарма төрағасы, ал Джонатан Бэкхаусты қазынашы етіп тағайындады; Томас Ричардсон, Эдвард Пиз және оның ұлы Джозеф Пиз кіретін басқарушы комитет мүшелерінің көпшілігі квакер болды. Комитет ат арбаларын бейнелейтін мөр әзірледі және латын ұранын қабылдады Periculum privatum utilitas publica ("Мемлекеттік қызмет үшін жеке тәуекелге"). 1821 жылдың 23 шілдесіне қарай бұл желі платформалық емес, шеткі рельсті теміржол болады деп шешілді және Стивенсонға жаңа желі сауалнамасын жүргізу тапсырылды. Стивенсон иілгіш шойын рельстерін пайдалануды ұсынды, дегенмен ол балама шойын рельстеріне патенттің үлесіне ие болды және екі түрі де қолданылды. Стивенсонға оның 18 жасар ұлы Роберт сауалнама кезінде көмектесті және 1821 жылдың аяғында ол заң аясында пайдалануға болатын сызық салуға болатынын, бірақ басқа бағыт 3 мильге (5 км) қысқа болатынын және терең ойықтар мен туннельдерден аулақ болатынын хабарлады. Овертон байланыста болды, бірақ енді қатыспады және 1822 жылы 22 қаңтарда акционерлер Стивенсонды жылына 660 фунт жалақы алатын инженер етіп сайлады. 23 мамырда 1822 Стоктонда Сент-Джонс Уэллге алғашқы жолды төсеу рәсімі өтті, рельстер бір-бірінен 4 фут 8 дюйм (1,42 м) қашықтықта орналасқан, Стивенсон өзінің Киллингворт теміржолында қолданған.
Стоктон-Дарлингтон теміржолы қашан салынды
1822