Дыбыс жазу тарихы
Балауыз цилиндрі 1887 жылы Эмиль Берлинер патенттеген граммофонның пайда болуымен бәсекелес болды. Граммофонның жазу қаламының дірілі көлденең, жазу бетіне параллель болды, нәтижесінде тұрақты тереңдіктегі зигзаг ойығы пайда болды. Бұл бүйірлік жазба ретінде белгілі. Берлинердің бастапқы патентінде цилиндр бетіне ойып жазылған бүйірлік жазба бейнеленген, бірақ іс жүзінде ол диск пішімін таңдады. Көп ұзамай ол нарыққа шығара бастаған граммофондар тек алдын-ала жазылған ойын-сауық дискілерін ойнатуға арналған және оларды жазу үшін қолдануға болмайды. Дискінің тегіс бетіндегі спиральды ойықты қайталау салыстырмалы түрде оңай болды: түпнұсқа пластинаның теріс металл электротипі тозғанға дейін жүздеген немесе мыңдаған көшірмелерді штамптау үшін пайдаланылуы мүмкін. Бастапқыда көшірмелер қатты резеңкеден, кейде целлулоидтан жасалған, бірақ көп ұзамай шеллак негізіндегі композиция қабылданды.
дыбысты жалпақ дискілерге жазу әдісін кім ойлап тапты
Эмиль Берлинер