Нәрестелердің визуалды дамуы
Нәрестелердегі терең қабылдау саласындағы маңызды жаңалықтардың бірі зерттеушілер Элеонора Дж. Гибсон мен Р.Д. Уолктың арқасында болды. Гибсон мен Уолк нәрестелердегі визуалды тереңдік қабылдауды зерттеу үшін қолдануға болатын "визуалды жартас" деп аталатын аппаратты жасады. Қысқаша айтқанда, сәбилер бір жағында иллюзиялық тік жартас ("терең жағы"), ал екінші жағында орталық тақта платформасы ("таяз жағы") бар орталық тақтаға орналастырылды. Шын мәнінде, әйнекпен жабылған екі жағы да нәрестелер үшін қауіпсіз болды. Тәжірибе барысында Гибсон мен Уолк 6 айдан 14 айға дейінгі сәбилердің көпшілігі биіктіктен қорқудың туа біткен сезіміне байланысты таяз судан тереңдікке өтпейтінін анықтады. Осы эксперименттен Гибсон мен Уолк алты айға дейін нәресте тереңдік сезімін дамытады деген қорытындыға келді. Алайда, бұл эксперимент өздігінен жорғалай алатын немесе жүре алатын нәрестелермен шектелді. Қозғалыс белсенділігі жоқ нәрестелерді сынау шектеулерін жеңу үшін Кампос және оның әріптестері әртүрлі тереңдіктегі сценарийлерді көрсететін ортаға орналастырылған кезде нәрестелердің жүрек соғу жылдамдығына реакциясына байланысты эксперимент әзірледі. Кампос және оның әріптестері алты апталық сәбилерді визуалды жартастың "терең шетіне" қойды, алты апталық сәбилердің жүрек соғу жиілігі төмендеп, сәбилерге таңдану сезімі пайда болды. Алайда, жеті айлық сәбилерді "терең сүңгу" иллюзиясына түсіргенде, олардың жүрек соғысы тез жылдамдап, қыңсылай бастады. Гибсон мен Уолк нәрестелер қозғала бастағанға дейін визуалды тереңдік сезімін дамытты деген қорытындыға келді. Осылайша, жорғалаудың басында 4-5 ай тереңдікті қабылдау өте айқын бола бастайды деген қорытынды жасауға болады.
баланың көру қабілеті толық дамыған кезде
4-5 ай