Сынақ мерзімі
Пробация алғаш рет Америка Құрама Штаттарында Бостондық етікші Джон Августус 1841 жылы Бостон полиция сотының судьясын сотталған қылмыскерді, "маскүнемді" қысқа мерзімге қамқорлыққа алуға көндірген кезде пайда болды, содан кейін бұл адамға үкім шығарылған кездеаб болып көрінуге көмектесті. Бұған дейін де үкімді тоқтата тұру тәжірибесі 1830 жылы Массачусетс штатының Бостон қаласында қолданылып, АҚШ соттарында кеңінен қолданылды, дегенмен бұл тәжірибе заңды түрде қарастырылмаған. Алдымен судьялар, ең бастысы Бостондық Питер Оксенбридж Тэтчер, "жазылымнан босату" немесе кепілді қолданды және кез келген басқа әрекеттен бас тартты. 1878 жылы Бостон мэрі "капитан Саваж" деген лақап атқа ие болған бұрынғы полиция қызметкерін жалдап, көпшілік пробацияның алғашқы ресми қызметкері деп санайды. Алайда, 19 ғасырдың ортасына қарай көптеген федералды соттар үкімнің орындалуын кейінге қалдыру үшін сотты кейінге қалдыруды қолданды және бұл заңды мәселе туғызды. 1916 жылы Америка Құрама Штаттарының Жоғарғы Соты Киллетс ісіне қатысты шешімде федералды судьяның (Киллетс) үкімді шексіз тоқтата тұруға құқығы жоқ деп шешті. Бұл шешім 1925 жылғы Ұлттық Пробация туралы заңның қабылдануына әкелді, осылайша соттарға бас бостандығынан айыруды тоқтата тұруға және қылмыскерге сынақ мерзімін тағайындауға мүмкіндік берді. Сынақ мерзімі қылмыскерлердің мінез-құлқын қалпына келтіру жолдарын іздеген филантроп Джон Августтың күш-жігерінің арқасында пайда болды.
егер айыпталушы қылмыстық әрекетке оралса, шартты түрде сотталғандарды қадағалауды және сынақ мерзімінің күшін жоюды кім жақтады
Джон Августтың