Ежелгі режим
Ежелгі режим (/③sjæ reɪˈ 天iːm /; французша: (ɑ. французша "ескі режим") - Франция Корольдігінің саяси және әлеуметтік жүйесі кейінгі орта ғасырлардан (шамамен 15 ғасыр) 1789 жылға дейін, Француз дворяндарының тұқым қуалайтын монархиясы мен феодалдық жүйесі Француз революциясымен жойылды. Ежелгі режимді кейінгі Валуа және бурбон әулеттері басқарды. Бұл термин кейде Еуропаның басқа елдеріндегі сол кездегі ұқсас феодалдық жүйелерге қатысты қолданылады. Ежелгі режимнің әкімшілік және әлеуметтік құрылымдары көпжылдық мемлекеттік құрылыстың, заңнамалық актілердің (мысалы, Виллер-Коттер Жарлығы), ішкі қақтығыстар мен азаматтық соғыстардың нәтижесі болды, бірақ олар сақталды және Валуа әулетінің елдің шашыраңқы саяси орталықтарын бақылауды қалпына келтіру әрекеттері сәтсіз болды. Генрих IV, Людовик XIII билігінің көп бөлігі және Людовик XIV билігінің алғашқы жылдары әкімшілік орталықтандыруға бағытталды. Алайда, "абсолютті монархия" ұғымына (патшаның ресми құжаттар шығару құқығымен бейнеленген) және патшалардың орталықтандырылған мемлекет құруға күш салғанына қарамастан, Франция ескі режимде жүйелік бұзушылықтар елі болып қала берді: әкімшілік (салық салуды қоса алғанда), заңды, сот және шіркеу даулары. артықшылықтар көбінесе бір-біріне жүктелді, ал француз дворяндары жергілікті өзін-өзі басқару және сот төрелігі мәселелерінде өз құқықтарын сақтау үшін күресті, ал күшті ішкі қақтығыстар (мысалы, Фронда) мұндай орталықтандыруға наразылық білдірді.
француз революциясына дейін Францияда болған саяси және әлеуметтік жүйе деп аталды
Ежелгі режим