Magna Carta
Тарихшы Дэвид Карпентер атап өткендей, Жарғы "саяси теорияға уақытты босқа өткізбеді", бірақ ол жеке барондардың шағымдарын қарап қана қоймай, саяси реформа туралы кеңірек ұсыныс жасады. Ол шіркеу құқығын қорғауға, заңсыз түрмеден қорғауға, жылдам сот төрелігіне қол жеткізуге, ең бастысы, салық салуға шектеулер мен тәжге басқа да феодалдық төлемдерге уәде берді, ал феодалдық салық салудың белгілі бір түрлері Баронның келісімін талап етті. Ол негізінен еркін адамдардың, атап айтқанда барондардың құқықтарына назар аударды. Алайда крепостнойлардың құқықтары 16, 20 және 28-баптарға енгізілді. Оның стилі мен мазмұны Генрих I-нің Бостандық хартиясын, сондай-ақ қалаларға берілген корольдік жарғыларды, шіркеу мен Барон соттарының қызметін және Памье Жарғысы сияқты еуропалық жарғыларды қоса алғанда, құқықтық дәстүрлердің кең ауқымын көрсетті.
Magna Carta тек еркін адамдарға құқық берді. ортағасырлық Англияда кім еркін болған жоқ
крепостнойлардың