Ұлы державалардың халықаралық қатынастары (1814-1919)
Қытай мен Жапония арасындағы үйкеліс 1870 жылдары Жапонияның Рюкю аралдарын бақылауынан, Кореядағы саяси ықпал үшін бәсекелестіктен және сауда мәселелерінен туындады. Жапония шағын, бірақ жақсы дайындалған армиясы мен флотымен тұрақты саяси және экономикалық жүйені құра отырып, 1894 жылғы бірінші қытай-жапон соғысында Қытайды оңай жеңді. Жапондық сарбаздар Ляодун түбегінде Порт-Артурды басып алғаннан кейін қытайларды қырғынға ұшыратты. 1895 жылғы сәуірдегі қатал Симоносек бейбітшілік келісімі бойынша Қытай Кореяның тәуелсіздігін мойындап, Жапонияға Формозаны, Пескатор аралдарын және Ляодун түбегін берді. Қытай сонымен қатар 200 миллион күміс таэльге өтемақы төледі, халықаралық сауда үшін бес жаңа порт ашты және Жапонияға (және басқа Батыс державаларына) осы қалаларда зауыттар құруға және пайдалануға мүмкіндік берді. Алайда, Ресей, Франция және Германия өздерін келісімшартқа нұқсан келтірді деп санады және үштік араласу кезінде Жапонияны үлкен өтемақы орнына Ляодун түбегін қайтаруға мәжбүр етті. Бұл зауыттар Қытай қалаларын индустрияландыруға жетекшілік етіп, жергілікті кәсіпкерлер мен білікті механиктер класын бөліп көрсеткен кезде Қытай үшін жалғыз оң нәтижеге қол жеткізілді.
1870 жылдан кейін Ұлыбританияны Еуропаның жетекші өнеркәсіптік державасы ретінде кім ауыстырды
Қытай