Үндістанның негізгі құқықтары, нұсқаулары және негізгі міндеттері
Азаматтардың негізгі міндеттері Конституцияға 1976 жылы 42-ші түзетумен Үкімет сол жылдың басында құрған Сваран Сингх комитетінің ұсыныстары бойынша қосылды. Бастапқыда он болды, бірақ негізгі міндеттер 2002 жылы 86-шы түзетумен он бірге дейін ұлғайтылды, ол әрбір ата-ананың немесе қамқоршының баласына немесе қамқоршысына алты жастан он төрт жасқа дейін білім алу мүмкіндігін қамтамасыз ету міндетін қосты. Басқа негізгі міндеттер барлық азаматтарды Үндістанның ұлттық рәміздерін, соның ішінде Конституцияны құрметтеуге, оның мұрасына ұқыпты қарауға, күрделі мәдениетін сақтауға және оны қорғауға көмектесуге міндеттейді. Олар сондай-ақ барлық үндістерді ортақ бауырластық рухын сақтауға, қоршаған ортаны және қоғамдық меншікті қорғауға, ғылыми көзқарасты дамытуға, зорлық-зомбылықтан бас тартуға және өмірдің барлық саласында кемелдікке ұмтылуға міндеттейді. Азамат Конституцияда бекітілген негізгі міндеттерді бұзған жағдайда, бұл 1971 жылғы ұлттық ар-намысты қорлаудың алдын алу туралы Заңға сәйкес жазаланатын Конституцияны құрметтемеуге теңестіріледі. Жоғарғы Сот бұл негізгі міндеттер сотқа заң шығарушы орган қабылдаған заңның конституциялылығы туралы шешім қабылдауға көмектесуі мүмкін деп шешті. Мұндай міндеттерге сілтемелер адам құқықтарының жалпыға бірдей декларациясы және азаматтық және саяси құқықтар туралы халықаралық пакт сияқты халықаралық құжаттарда қамтылған, ал 51А-бап Үндістан Конституциясын осы шарттарға сәйкес келтіреді.
Үндістан Конституциясында айтылған негізгі міндеттердің жалпы саны қандай
он бірге