Континентальды жер қыртысы
Континентальды қыртыстың тұрақтылығынан айырмашылығы, континенттердің мөлшері, пішіні және Саны геологиялық уақыт ішінде үнемі өзгеріп отырады. Әр түрлі учаскелер бөлініп, соқтығысып, үлкен суперконтинентальдық циклдің бөлігі ретінде қайта біріктіріледі. Қазіргі уақытта континентальды қыртыстың шамамен 7 миллиард текше шақырымы бар, бірақ бұл сома тартылған күштердің табиғатына байланысты өзгереді. Континентальды қыртыстың салыстырмалы тұрақтылығы Мұхит қыртысының қысқа өмір сүруіне қарама-қайшы келеді. Континентальды жер қыртысы мұхиттық жер қыртысына қарағанда тығыз емес болғандықтан екі континенттің белсенді шекаралары субдукция аймақтарында кездескенде, мұхиттық жер қыртысы әдетте мантияға қайта батады. Континентальды қыртыс сирек субдукцияға ұшырайды (бұл континентальды қыртыстың блоктары соқтығысып, тығыздалып, Гималай немесе Альпі сияқты тау белдеулерінің астында терең балқуды тудыруы мүмкін). Осы себепті Жердегі ең көне тау жыныстары бірнеше рет қайта өңделетін Мұхит қыртысында емес, континенттердің кратондарында немесе ядроларында кездеседі; жер қыртысының ең көне зақымдалмаған бөлігі-4,01 миллиард жылдық гнейс Акаста, ал ең көне Мұхит қыртысы (Камчатка жағалауындағы Тынық мұхиты тақтасында орналасқан) юра дәуіріне жатады (~ 180 Ма). Континентальды жер қыртысы және оның ішінде және ішінде жатқан тау жыныстарының қабаттары Жер тарихының ең жақсы мұрағаты болып табылады.
неліктен Мұхит қыртысы континентальды қыртыстың астына түседі
Континентальды жер қыртысы мұхиттық жер қыртысына қарағанда тығыз емес болғандықтан