Magna Carta
Magna Charta (ортағасырлық латын тілінде "Magna Charta" дегенді білдіреді), әдетте Magna Charta деп аталады (сонымен қатар Magna Charta; "Ұлы хартия") - Англия королі Джон Виндзор маңындағы Руннимидте қабылдаған жарғы 1215 ж.15 маусым. Алғаш рет Кентербери архиепископы танымал емес патша мен бүлікші барондар тобы арасында бейбітшілік орнату үшін әзірлеген ол шіркеу құқығын қорғауға, барондарды заңсыз түрмеден қорғауға, жылдам сот төрелігіне қол жеткізуге және тәжге феодалдық төлемдерді шектеуге уәде берді.бойынша жүзеге асырылатын 25 бароннан тұратын кеңес. Тараптардың ешқайсысы өз міндеттемелерін орындамады және жарғыны Рим Папасы Иннокентий III жойды, бұл бірінші Барон соғысына әкелді. Джон қайтыс болғаннан кейін, оның жас ұлы Генрих III-тің регенттік Үкіметі 1216 жылы құжатты қайта басып шығарды, оның бір бөлігін радикалды мазмұннан айырды, оның ісіне саяси қолдау көрсету үшін сәтсіз әрекет жасады. 1217 жылы соғыстың соңында ол Ламбетте жасалған Бейбітшілік келісімінің бөлігі болды, онда құжат атауын алды Магна картасы, оны сол уақытта шыққан кішігірім орман жарғысынан ажырату. Қаражаттың жетіспеушілігін сезінген Генри 1225 жылы жаңа салықтардың орнына жарғыны қайта шығарды; оның ұлы Эдвард I бұл әрекетті 1297 жылы қайталады, бұл жолы оны Англияның жарғылық құқығының бөлігі ретінде растады.
Магна картаға қашан қол қойылды және ол кімді қорғауы керек еді
1215 ж.15 маусым шіркеу құқығын қорғауға барондарды заңсыз түрмеден қорғауға