Түсті көру
Түсті көрудің екі қосымша теориясы-трихроматикалық теория және қарама-қарсы процесс теориясы. Трихроматикалық теория немесе 19 ғасырда Томас Янг пен Герман фон Гельмгольц ұсынған Юнг - Гельмгольц теориясы, жоғарыда айтылғандай, торлы конустың үш түрі негізінен көк, жасыл және қызылға сезімтал екенін айтады. Эвальд Геринг 1872 жылы қарама-қарсы процесс теориясын ұсынды. Онда визуалды жүйе түсті антагонистік түрде түсіндіреді: қызыл және жасыл, көк және сары, қара және ақ. Қазіргі уақытта екі теория да дұрыс деп танылды және оң жақтағы диаграммада бейнеленген визуалды физиологияның әртүрлі кезеңдерін сипаттайды. Жасыл → күлгін және көк → → сары-бұл бір-бірін жоққа шығаратын шекаралары бар шкалалар. "Сәл теріс" оң Сан болмайтыны сияқты, бір көз көкшіл сары немесе қызыл - жасыл түстерді қабылдай алмайды. (Бірақ мұндай мүмкін емес түстерді бинокулярлық бәсекелестік арқылы қабылдауға болады.)
көздің үш Жарық түсіне арналған рецепторлары болуы керек деп кім ұсынды
Томас Янг пен Герман фон Гельмгольц