Эволюциялық ой тарихы
1858 жылы Чарльз Дарвин мен Альфред Рассел Уоллес Дарвиннің "түрлердің шығу тегі туралы" (1859) кітабында егжей-тегжейлі баяндалған жаңа эволюциялық теорияны жариялады. Ламарктан айырмашылығы, Дарвин жалпы шығу тегі мен тармақталған өмір ағашын ұсынды, яғни екі түрлі түрдің ортақ атасы болуы мүмкін. Дарвин өзінің теориясын табиғи сұрыпталу идеясына негіздеді: ол мал шаруашылығы, Биогеография, геология, морфология және эмбриология салаларынан көптеген деректерді синтездеді. Дарвиннің еңбектері туралы пікірталас эволюцияның жалпы тұжырымдамасын тез қабылдауға әкелді, бірақ ол ұсынған нақты механизм, табиғи сұрыпталу, 1920-1940 жылдары болған биологиядағы жетістіктермен қайта жанданғанға дейін кеңінен қабылданбады.осы уақытқа дейін биологтардың көпшілігі эволюцияға басқа факторларды жауапты деп санады. "Дарвинизмнің тұтылуы" кезінде (1880 жылдан 1920 жылға дейін) ұсынылған табиғи сұрыпталудың баламаларына сатып алынған белгілердің мұрагері (неоламаркизм), өзгеріске деген туа біткен ұмтылыс (ортогенез) және кенеттен үлкен мутациялар (сальтационизм). Мендель генетикасы, 1900 жылы қайта ашылған бұршақ өсімдіктерінің вариациялары бар 19 ғасырдағы тәжірибелер сериясы 1910-1930 жылдары Рональд Фишер, Дж.Б.С. Халдейн және Сьюэлл Райттың табиғи сұрыпталуымен біріктіріліп, популяциялық генетиканың жаңа пәнінің негізін қалады. 1930-1940 жылдары популяция генетикасы биологияның басқа салаларымен біріктіріліп, биологияның көп бөлігін - қазіргі синтезді қамтитын кеңінен қолданылатын эволюция теориясының пайда болуына әкелді.
1800 жылдардың ортасында эволюция идеясын кім танымал етті
Чарльз Дарвин