Америка Құрама Штаттарының Конституциясына бірінші түзету
Сөз бостандығы және еркін баспасөз ережелері конституциялық қорғанысы аз сымсыз хабар таратуды қоспағанда, спикерлерге жазушылар сияқты қорғауды қамтамасыз етеді деп түсіндірілді. Баспасөз бостандығы туралы ереже Үкіметтің араласуынсыз, мәжбүрлеусіз немесе қудалаусыз ақпаратты, идеялар мен Пікірлерді жариялау және тарату арқылы жеке адамдардың өз пікірлерін білдіру құқығын қорғайды. Бұл құқық Бранзбург пен Хейс ісінде газеттер мен мерзімді басылымдармен шектелмейтін "жеке тұлғаның негізгі құқығы" ретінде сипатталған. Ловелл мен Гриффин қаласының ісінде (1938) Бас судья Чарльз Эванс Хьюз "баспасөзді" "ақпарат пен пікірді таратудың құралы болып табылатын кез-келген басылым"деп анықтады. Бұл құқық бұқаралық ақпарат құралдарына, соның ішінде газеттерге, кітаптарға, пьесаларға, фильмдерге және бейне ойындарға қатысты болды. Блог жүргізетін немесе әлеуметтік медианы пайдаланатын адамдар, бұқаралық ақпарат құралдарын қорғау туралы заңдарға сәйкес қорғауға құқығы бар журналистер ашық болып қала берсе де, олар сөз бостандығы мен баспасөз бостандығы туралы ережелермен бірдей қорғалады, өйткені екі ережеде де медиа-бизнес пен кәсіби емес спикерлер арасында ешқандай айырмашылық жоқ. Бұл Жоғарғы Соттың бірінші түзетуді институционалдық бұқаралық ақпарат құралдарына басқа спикерлерге қарағанда көбірек қорғауды қамтамасыз ету ретінде мойындаудан дәйекті түрде бас тартуымен тағы бір рет расталады. Мысалы, сайлау науқанын қаржыландыру туралы заңдарға қатысты істе сот институционалдық баспасөзге қатысы жоқ компаниялардың "институционалдық баспасөздің корпоративтік өкілдерінің есептері бірдей есептерге қарағанда көбірек Конституциялық қорғауға құқылы деген болжамды" қабылдамады.
Жоғарғы Сот Фильмдер қорғалған сөйлеудің бір түрі деп шешкен кезде
1938