Бовери–Саттонның хромосомалық теориясы
Хромосомалар мендельдік тұқым қуалаушылық факторларын алып жүреді деген болжам бастапқыда даулы болды, бірақ 1913 жылы Элеонора Каротерс шегірткелердің бір түріндегі тәуелсіз хромосомалар жиынтығының күшті дәлелдерін құжаттаған кезде қатты қолдау тапты. Пікірталас 1915 жылға дейін жалғасты, алайда Томас Хант Морганның дрозофила меланогастер жеміс шыбынындағы тұқым қуалаушылық және генетикалық байланыстар туралы жұмысы бұл ұсыныстың пайдасына бұлтартпас дәлелдер келтірді. Біріктіруші теория тұқым қуалаушылық заңдылықтарын гендер хромосомалардың белгілі бір аймақтарында орналасқан деген болжаммен түсіндіруге болады деп тұжырымдады.
гендердің хромосомаларда орналасқанын кім дәлелдеді
Томас Хант Морганның