Төрттік жойылу оқиғасы
Төрттік кезең көптеген түрлердің, негізінен мегафаунаның жойылуымен ерекшеленді, бұл фаунаның тығыздығы мен әртүрлілігінің төмендеуіне және бүкіл әлем бойынша негізгі экологиялық қабаттардың жойылуына әкелді. Кеш плейстоценнің ең маңызды оқиғасы алдыңғы төрттік импульстік жойылулардан осы жойылып кеткен түрлерді ауыстыру үшін кең таралған экологиялық сабақтастықтың болмауымен және соның салдарынан бұрын қалыптасқан фауналық қатынастар мен тіршілік ету ортасының режимінің өзгеруімен ерекшеленеді. Ең алғашқы құрбандар біздің эрамызға дейінгі 130 000 жылы (кеш плейстоценнің басталуы) болған, алайда Афро - Еуразия мен Солтүстік және Оңтүстік Америкадағы жойылулардың басым көпшілігі плейстоцен дәуірінен голоцен дәуіріне (б.з. д. 13 000-8000) өту кезінде болған. Алайда, бұл жойылу толқыны плейстоценнің соңында тоқтаған жоқ, бірақ әсіресе оқшауланған аралдарда антропогендік жойылулар арқылы жалғасты, дегенмен оларды жеке оқиғалар немесе бір оқиғаның бөлігі деп санау керек пе деген пікірталастар бар. Палеонтологтар алға тартқан негізгі себептердің бірі - адамдардың шамадан тыс таралуы және климаттың табиғи өзгеруі. Қазіргі заманғы адамның көрнекті қатысуы алғаш рет Африкада Орта плейстоценде пайда болды және біздің дәуірімізге дейінгі 80 000 жылдан бастап Еуразия мен Австралияда және біздің дәуірімізге дейінгі 22 000 жылдан бастап Солтүстік және Оңтүстік Америкада үздіксіз, тұрақты популяциялар құра бастады. Бірінші мүмкіндіктің нұсқасы-екінші ретті жыртқыштық гипотезасы, ол адамгершілікке жатпайтын жыртқыштармен шамадан тыс бәсекелестіктен болатын жанама зиянға көбірек назар аударады. Соңғы зерттеулер адамның шамадан тыс пайдалану теориясының пайдасына бағытталған.
Солтүстік Американың мегафаунасы қашан жойылды
Төрттік кезең