Сати (тәжірибе)
Британдық билік кезінде бұл тәжірибеге алдымен төзімділік танытты. Бенгалия провинциясында отаршыл Үкіметтің өкілі сатиге қатысты, бұл тарихшы А. Ф. Салахуддин Ахмедтің айтуы бойынша"ресми санкция беріп қана қоймай, оның беделін арттырды". 1815-1818 жылдар аралығында Бенгалия провинциясындағы сати саны 378-ден 839-ға дейін екі есе өсті. Уильям Кэри сияқты христиан миссионерлері және Рам Мохан Рой сияқты үнді брахман реформаторлары тарапынан сатиге қарсы ұзақ науқан кезінде провинция Үкіметі 1829 жылы сатиге тыйым салды. Келесі онжылдықтарда Үндістанның князьдік Штаттарының билігі осындай заңдар қабылдады, ал Виктория патшайым 1861 жылы бүкіл Үндістанға жалпы тыйым салды. Непалда сатиге 1920 жылы тыйым салынды. 1988 жылғы Үндістанның сатидің алдын алу туралы Заңы сатиге көмектесудің, арандатудың және дәріптеудің кез келген түрін одан әрі қылмыстық жауапкершілікке тартты.
сати дәстүріне қарсы қозғалысты басқарған
Уильям Кэри сияқты христиан миссионерлері Рам Мохан Рой сияқты үнді брахман реформаторлары