Әлсіз жеңілдік
Англиядағы кедейлік мәселесі XVI ғасырдың басында халық санының күрт өсуіне байланысты шиеленісе түсті. Бұл раушан"... 1485 жылы 2 миллионнан сәл астам,... (дейін) Генрих VII билігінің соңына қарай шамамен 2,8 миллион (1509)". Халық саны экономиканың жұмысқа орналасу мүмкіндігін қамтамасыз ету қабілетіне қарағанда тез өсті. Ағылшын реформациясы кезінде Генрих VIII Англия мен Ирландия патшалықтарының шіркеу әкімшілігін бұзып, өзін Англия шіркеуінің "жоғарғы билеушісі" деп жариялағандықтан, мәселе күрделене түсті. Бұл Англия мен Уэльстегі монастырьлардың жойылуына әкелді: жүздеген бай діни мекемелердің, соның ішінде олардың үлкен мүліктерінің активтерін тәж тәркіледі. Бұл кедейлерге көмек көрсетуге жойқын әсер етті. Тарихшы Пол Слактың айтуынша, таратылғанға дейін "1537 жылға дейін тек монастырьлар жылына 6500 Фунт стерлинг (2015 жылы 3400000 фунт стерлингке тең) садақа берген деп есептелген; және бұл сома 1580 жылға дейін жеке қайырымдылықпен қамтылмаған."Монастырьлардың жабылуынан басқа, ауруханалардың көпшілігі (олар XVI ғасырда Денсаулық сақтау мекемелері емес, кедейлер болған) да жабылды, өйткені олар"діни үйлердің ерекше түрлері ретінде қарастырыла бастады". Бұл көптеген қарттар мен науқастарды баспанасыз және күтімсіз қалдырды. 1531 жылы қаңғыбастар мен қайыршылар туралы Заң қайта қаралды және парламент кедейлердің әртүрлі таптары үшін кейбір ережелерді қарастыратын жаңа заң қабылдады. Науқастарға, қарттарға және мүгедектерге қайыр сұрауға рұқсат берілуі керек еді. Бірақ жұмыссыз қалып, жұмыс іздеп жүргендер әлі де жазадан құтылған жоқ. 16 ғасырда әлеуметтік тәртіпсіздіктерден қорқу Парламенттің көптеген заңнамалық актілерді қабылдауының негізгі мотиві болды.
қандай акт немесе заң кедейлердің үш класын анықтайды
қаңғыбастар мен қайыршылар туралы Заң