Атлантика шайқасы
Арал мемлекеті ретінде Ұлыбритания импорттық тауарларға қатты тәуелді болды. Ұлыбританияға өмір сүру және күресу үшін аптасына миллион тоннадан астам импорттық материалдар қажет болды. Атлантика шайқасы негізінен тоннаж соғысы болды: одақтастардың Ұлыбританияны қамтамасыз ету үшін күресі және осьтік елдердің Ұлыбританияға продолжать қимылдарын жалғастыруға мүмкіндік беретін сауда ағынын тоқтату әрекеті. 1942 жылдан бастап осьтік елдер одақтастардың басып алынған Еуропаға басып кіруге дайындық кезінде Британ аралдарында қорлар мен жабдықтардың жиналуын болдырмауға тырысты. Сүңгуір қайықтардың қауіп-қатерін жою осьтік елдерді кері қайтару үшін қажетті шарт болды. Шайқастың нәтижесі одақтастардың стратегиялық жеңісі болды-неміс блокадасы сәтсіздікке ұшырады - бірақ үлкен шығындармен: Атлант мұхитында 3500 сауда кемесі мен 175 әскери кеме суға батып, 783 сүңгуір қайықтың (олардың көпшілігі VII типті сүңгуір қайықтар) және 47 неміс жер үсті кемелерінің, соның ішінде 4 әскери кеменің (Шарнхорст) жоғалуына әкелді. "Бисмарк"," Гнейсенау "және" Тирпиц"), 9 крейсер, 7 Рейдер және 27 жойғыш. Сүңгуір қайықтардың 519 -. Британдық, канадалық немесе басқа одақтас күштер суға батырды, ал 175-ін американдық күштер жойды; 15-ін Кеңес әскерлері жойды, ал 73-ін әр түрлі себептермен соғыс аяқталғанға дейін экипаждары суға батырды.
Германияның Атлантика шайқасындағы басты мақсаты қандай болды
Ұлыбританияға продолжать қимылдарын жалғастыруға мүмкіндік беретін сауда ағынын тоқтату