Сынақ мерзімі
Пробация алғаш рет Америка Құрама Штаттарында пайда болды Джон Августус, Бостондық етікші, 1841 жылы Бостон полиция сотының судьясын сотталған қылмыскерді, "маскүнемді" қысқа мерзімге қамқорлыққа алуға көндірді, содан кейін бұл адамға үкім шығарылған кездеаб болып көрінуге көмектесті. Бұған дейін де үкімді тоқтата тұру тәжірибесі 1830 жылы Массачусетс штатының Бостон қаласында қолданылып, АҚШ соттарында кеңінен қолданылды, дегенмен бұл тәжірибе заңды түрде қарастырылмаған. Алдымен судьялар, ең бастысы Бостондық Питер Оксенбридж Тэтчер, "жазылымнан босату" немесе кепілді қолданды және кез келген басқа әрекеттен бас тартты. 1878 жылы Бостон мэрі "капитан Саваж" деген лақап атқа ие болған бұрынғы полиция қызметкерін жалдап, көпшілік пробацияның алғашқы ресми қызметкері деп санайды. Алайда, 19 ғасырдың ортасына қарай көптеген федералды соттар үкімнің орындалуын кейінге қалдыру үшін сотты кейінге қалдыруды қолданды және бұл заңды мәселе туғызды. 1916 жылы Америка Құрама Штаттарының Жоғарғы Соты Киллетс ісіне қатысты шешімде федералды судьяның (Киллетс) үкімді шексіз тоқтата тұруға құқығы жоқ деп шешті. Бұл шешім 1925 жылғы Ұлттық Пробация туралы заңның қабылдануына әкелді, осылайша соттарға бас бостандығынан айыруды тоқтата тұруға және қылмыскерге сынақ мерзімін тағайындауға мүмкіндік берді. Шартты түрде мерзімінен бұрын босату қылмыскерлердің мінез-құлқын қалпына келтіру жолдарын іздеген филантроп Джон Августестің күш-жігерінің арқасында пайда болды.
сынақ мерзімі тұжырымдамасы 1841 жылы басталды
Бостондық