Жапон милитаризмі
Генроның тірі қалған соңғы Сайонджи Кинмоти таңдаған әскери Инукаяның ізбасарлары маньчжоуды мойындады және жалпы армияның Маньчжурияны өнеркәсіптік база, жапондық эмиграция аймағы және Кеңес Одағымен соғысудың ықтимал алаңы ретінде қамтамасыз ету жөніндегі әрекеттерін мақұлдады. Әр түрлі армия топтары келіспеушіліктер мен жаңа кісі өлтірулердің күшеюі аясында билік үшін күресті. 1936 жылы 26 ақпанда болған оқиға кезінде армияның элиталық бірінші жаяу әскер дивизиясы азаматтық билікті құлату үшін тағы бір рет төңкеріс жасады. Көтерілісті басқа әскери бөлімдер басып-жаншып, оның басшылары жасырын сот процестерінен кейін өлім жазасына кесілді. Осы оқиғаларға қоғамның наразылығына және олардың көптеген әскери қайраткерлерге деген беделін түсіргеніне қарамастан, Жапонияның азаматтық басшылығы армияның талаптарына бағынып, отбасындағы зорлық-зомбылықты тоқтатуға үміттенді. Қорғаныс бюджеттерінің, теңіз құрылысының (Жапония бұдан былай қарусыздану туралы келісімдерге қосылмайтынын мәлімдеді) және Жапония әскери рельстерге ауысқан кезде патриоттық идеологиялық өңдеудің өсуі байқалды.
1930 жылдардың ортасына қарай жапон үкіметіне кім үлкен әсер етті
армияның