Мылтық тарихы
Ұнтақ технологиясы Үндістанда 14 ғасырдың ортасында пайда болды деп есептеледі, бірақ оны Қытайды да, Үндістанның кейбір шекара аймақтарын да жаулап алған моңғолдар әлдеқайда ертерек енгізген болуы мүмкін, мүмкін 13 ғасырдың ортасында. Үлкен біртұтас Моңғол империясының бірігуі Қытай технологияларының моңғолдар жаулап алған Үндістан бөліктеріне еркін берілуіне әкелді. Қалай болғанда да, моңғолдар Үндістанға басып кіру кезінде Қытай ұнтақ қаруын қолданған деп есептеледі. "Тарих - и Фириште" (1606-1607) моңғол билеушісі Хулагу ханның елшісіне біздің заманымыздың 1258 жылы Делиге келгеннен кейін көздің жауын алатын пиротехникалық демонстрация ұсынылды деп жазылған. XIII ғасырдың екінші жартысында Үндістанға Қытайдан әкелінген НАФТА негізіндегі пиротехникадан айырмашылығы, алғашқы мылтық құрылғысы "хавай" ("бан"деп те аталады) деп аталатын зымыран болды. Зымыран XIV ғасырдың екінші жартысынан бастап соғыс құралы ретінде пайдаланылды, ал Дели сұлтандығы, сондай-ақ Бахмани корольдігі оны сәтті қолданды. Үндістандағы Елшіліктің бір бөлігі ретінде Тимуридтердің көшбасшысы Шахруха (1405-1447) Абд әл-Раззак пілдерге орнатылған НАФТА лақтырушылар мен әр түрлі пиротехника туралы айтты. Роджер Паули "мылтық негізінен қытайлық инновация болса да" деп жазды, бұл мылтықтың өнертабысына әкелген селитра Үндістаннан келген болуы мүмкін, бірақ ол Қытайдан шыққан болуы мүмкін.
Үндістандағы соғыста мылтықты алғаш рет кім қолданды
моңғолдар