Төрт мамандық
Төрт мамандық (жеңілдетілген қытай: 士农工商; дәстүрлі қытай: 士農工商) немесе "адамдардың төрт санаты" (Қытай: 四民) - ежелгі Қытайда Конфуций ғалымдары немесе заңгерлер кеш Чжоу әулеті кезінде қолданған және фэнцзянның орталық бөлігі болып саналатын кәсіптердің жіктелуі. әлеуметтік құрылым (б. з. д. 1046-256 жж.). Олар ши (асыл ғалымдар), нонг (шаруа қожалықтары), гун (қолөнершілер) және шан (саудагерлер) болды. Төрт мамандық әрдайым осы Тәртіпте бола бермейді. Бұл төрт категория әлеуметтік-экономикалық таптар болған жоқ; байлық пен қоғамдағы жағдай бұл категорияларға сәйкес келмеді және мұрагерлікке ие болмады.
конфуцийлік саяси философия алғаш рет қытайлық билеуші таптың арасында танылған кезде
кеш Чжоу әулеті кезінде