Трипитака
Трипитактар шамамен б.з. д. 500 жыл мен шамамен б. з. д. басында құрастырылған, бәлкім, алғаш рет біздің дәуірімізге дейінгі 1 ғасырда жазылған. Дипавамсада Анурадхапурадан Валагамбаның билігі кезінде (б.з. д. 29-17 жж.) бұрын Типитаканы және оған түсініктемелерді ауызша есте сақтаған монахтар енді оларды аштық пен соғыстан туындайтын қауіпке байланысты кітаптарға жазғаны айтылады. Махавамса сонымен қатар осы уақыт ішінде Канон құру және оған түсініктеме беру туралы қысқаша айтады. Әрбір буддистік субтрадицияда өзінің монастырлары үшін өзінің трипитакасы болды, оны Санга жазды, әр жиынтықта үш бөлікке бөлінген 32 кітап немесе ілімдер себеті болды: (1) монахтардан күтілетін тәртіп себеті (Виная Питака), (2) әңгіме себеті (Питака Сутра, Никаяс), және (3) арнайы доктринаның себеті (Абхидхарма Питака). "Винай себетіндегі" құрылым, мінез-құлық кодексі және моральдық ізгіліктер, атап айтқанда, Үнді дармасутрасының кейбір сақталған мәтіндерімен ұқсастықтарға ие. Трипитак әдебиетінің көп бөлігі палиде, ал кейбіреулері санскрит және басқа да жергілікті Азия тілдерінде жазылған.
буддистік Сангха үшін қабылданған ережелер жазылған кітаптарды атаңыз
Трипитактар