Нейротрансмиттер
Есірткі нейротрансмиттерлердің белсенділігін өзгерту арқылы мінез-құлыққа әсер етуі мүмкін. Мысалы, дәрі-дәрмектер осы нейротрансмиттер үшін синтетикалық ферменттерге (лерге) әсер ету арқылы нейротрансмиттерлердің синтез жылдамдығын төмендетуі мүмкін. Нейротрансмиттерлердің синтезі бұғатталған кезде, босатылатын нейротрансмиттерлердің саны айтарлықтай төмендейді, бұл нейротрансмиттерлердің белсенділігінің төмендеуіне әкеледі. Кейбір дәрі-дәрмектер арнайы нейротрансмиттерлердің бөлінуін тежейді немесе ынталандырады. Сонымен қатар, дәрі-дәрмектер синаптикалық көпіршіктерде нейротрансмиттерлердің жиналуын болдырмайды, бұл синаптикалық көпіршіктердің мембраналарының ағып кетуіне әкеледі. Нейротрансмиттердің оның рецепторымен байланысуына кедергі келтіретін препараттар рецепторлардың антагонистері деп аталады. Мысалы, галоперидол, хлорпромазин және клозапин сияқты шизофрениямен ауыратын науқастарды емдеу үшін қолданылатын препараттар мидағы допамин рецепторларының антагонистері болып табылады. Басқа препараттар рецептормен байланысу және қалыпты нейротрансмиттерге еліктеу арқылы жұмыс істейді. Мұндай препараттар рецепторлардың агонистері деп аталады. Рецепторлардың агонистіне мысал ретінде мазасыздықты азайту үшін гамма - аминобутир қышқылының (GABA) эндогендік нейротрансмиттерінің әсерін имитациялайтын Валиум, бензодиазепин жатады. Басқа препараттар нейротрансмиттердің босатылғаннан кейін оның сөнуіне жол бермейді, осылайша нейротрансмиттердің әсерін ұзартады. Бұған қайта сіңіруді блоктау немесе деструктивті ферменттерді тежеу арқылы қол жеткізуге болады. Сонымен, дәрі-дәрмектер бүкіл Орталық және перифериялық жүйке жүйесіндегі нейрондардың белсенділігін тежеу арқылы әрекет потенциалының пайда болуына жол бермейді. Жүйке белсенділігін тежейтін тетродотоксин сияқты препараттар әдетте өлімге әкеледі.
нейротрансмиттерлерге химиялық ұқсас көптеген заттар қандай дәрілік категорияға жатады
рецепторлардың агонистері