Англия мен Уэльстегі католик шіркеуі
Ағылшын шіркеуі 1553 жылы патшайым Мэри I билігінің басында толық папалық билікке қайтарылды, ал католицизм мариандықтарды қудалау арқылы күшейтілді; дегенмен, 1558 жылы патшайым Елизавета I таққа отырғанда, Англия шіркеуінің Римнен тәуелсіздігі қоныстану арқылы қалпына келтірілді. католиктер мен патшайым арасындағы алауыздықты тудырған біркелкілік туралы. 1570 жылы Рим Папасы Пиус V өзінің regnans in excelsis булласында барлық католиктерді Элизабетке қарсы шығуға шақырып, оған бағынатын кез-келген адамды қуып жіберді. 1571 жылы Англия Парламенті иезуиттерге немесе семинаристерге опасыздық жасау фактісін мойындады. Жаппай ұсталған діни қызметкерлер жиі ілулі, бөлшектелген және ширектелген және отқа жағылмаған. Католик шіркеуі (басқа белгіленбеген шіркеулермен бірге) Англияда өмір сүруді жалғастырды, дегенмен ол кейде әртүрлі қуғын-сүргінге ұшырады. Шіркеудің бас тартқан мүшелерінің көпшілігі (континенттегі диаспорада, солтүстікте немесе ақсүйектердің бір бөлігінде католицизм басым аудандарда тұратындарды қоспағанда) барлық практикалық мақсаттар үшін өз сенімдерін жеке ұстанды. 1766 жылы Рим Папасы ағылшын монархиясын заңды деп таныды және бұл ақыр соңында 1829 жылғы Рим-католик шіркеуіне көмек туралы Заңның қабылдануына әкелді. Епархияларды (округтерді алмастыратын) 1850 жылы Рим Папасы Пиус IX қалпына келтірді. Латын салтының 22 Епархиясымен қатар Лондондағы қасиетті отбасы украин католиктік епархиясының Шығыс католиктік епархиясы және Ұлыбританияның Сиро-Малабар католиктік епархиясы бар.
Католик шіркеулеріне Англияға оралуға рұқсат етілгенде
Епархияларды (округтерді алмастыратын) 1850 жылы Рим Папасы Пиус IX қалпына келтірді