Мальтусианизм
Мальтузианизм-бұл халықтың өсуі ықтимал экспоненциалды, ал азық-түлік қорының өсуі ең жақсы жағдайда арифметикалық деген идея. Бұл Томас Роберт Мальтустың 1798 жылғы "халық принципі туралы Эссе" еңбектерінде баяндалған саяси / экономикалық ойынан туындайды. Мальтус барлық уақытта және кез келген жерде азық-түлік қорының өсуіне сәйкес халықтың өсуін қолдайтын "тежеудің" екі түрі бар деп есептеді:" профилактикалық тексерулер", мысалы моральдық шектеулер ретінде (абстиненция, некеге тұруды кейінге қалдыру қаржы теңдестірілгенге дейін), және кедейліктен зардап шегетін немесе төмен деп саналатын адамдарға қатысты некені шектеу және мезгілсіз өлімге әкелетін "оң тексерулер": ауру, аштық, соғыстар, осылайша деп аталады Мальтусиан апаты. Апат халықты төменгі, "тұрақты" деңгейге қайтарар еді. Мальтузианизм әртүрлі саяси және әлеуметтік қозғалыстармен байланысты болды, бірақ әрқашан дерлік тууды бақылауды жақтаушыларға қатысты.
неомальтузиялықтар кедейлік мәселесінің шешімі мынада деп санайды
абстиненция некеге тұруды кейінге қалдыру