Ешкімнің жері жоқ
Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде ешкімнің жері бірнеше жүз ярдтан, кейбір жағдайларда 10 ярдқа дейін ауытқиды. Екі жағынан пулеметтермен, минометтермен, артиллериямен және атқыштармен қатты қорғалған, ол көбінесе тікенді сымдармен және қарабайыр қолдан жасалған миналармен, сондай-ақ оқтар, жарылыстар мен жалындар теңізінен өте алмайтын мәйіттер мен жараланған сарбаздармен тесілген. Бұл аймақ әдетте соғыс қимылдарынан қирап, артиллерия мен миномет снарядтарының шұңқырларымен жарылып, кейде химиялық қарумен ластанған. Ол жау траншеяларын атуға ашық болды және ауыр жағдай кез-келген алға ұмтылысты бәсеңдетуге бейім болды. Алайда, сарбаздар алға жылжу кезінде ешкімнің жерін кесіп өтуге мәжбүр болып қана қоймай, шегіну кезінде де болуы мүмкін, бірақ шабуылдан кейін портерлер жаралыларды жеткізу үшін оған шығуы керек еді. Ешкімнің жері Бірінші дүниежүзілік соғыстың соңына дейін механикаландырылған қару-жарақ (яғни, танктер) қазылған позицияларды аз кедергіге айналдырғанға дейін әдеттегі местом орны болып қала берді.
әскерлерге ешкімнің жерін кесіп өтуге көмектесу үшін жасалған қару
механикаландырылған қару-жарақ