Шаң жинағыш
"Лас отызыншы" деп те аталатын шаң ыдысы 1930 жылдары американдық және канадалық прериялардың экологиясы мен ауыл шаруашылығына айтарлықтай зиян келтірген қатты шаңды дауылдар кезеңі болды; қатты құрғақшылық және жел эрозиясының алдын алу үшін құрғақ жерлерде егіншілік әдістерін қолданбау (эолдық процестер) құбылысты тудырды. Құрғақшылық үш толқынмен келді: 1934, 1936 және 1939-1940 жылдары, бірақ биік жазықтардың кейбір аудандарында құрғақшылық сегіз жылға созылды. Жазық экологияны жеткіліксіз түсінгендіктен, фермерлер алдыңғы онжылдықта Ұлы жазықтардың тың Жоғарғы топырағын кең көлемде терең жыртуды жүзеге асырды; бұл құрғақшылық пен қатты жел кезінде де топырақ пен ылғалды ұстайтын жергілікті, терең тамырлы шөптердің вытысуына әкелді. Ауылшаруашылық техникаларын, әсіресе шағын бензин тракторларын жылдам механикаландыру және астық жинайтын комбайндарды кеңінен пайдалану фермерлердің құрғақ жайылымдық жерлерді (олардың көпшілігі жылына 10 дюймден (250 мм) аспайтын жауын-шашын) егістік алқаптарға айналдыру туралы шешім қабылдауына ықпал етті.
шаң жинағыштың пайда болуының екі негізгі себебі қандай болды
қатты құрғақшылық жел эрозиясының алдын алу үшін құрғақ жерлерде егіншілік әдістерін қолданбау