Заңның үстемдігі
Заңның үстемдігі-бұл жекелеген мемлекеттік шенеуніктердің шешімдерінен айырмашылығы, заң ұлтты басқаруы керек деген заңды қағида. Бұл, ең алдымен, қоғамдағы заңның ықпалы мен беделіне, атап айтқанда, мемлекеттік шенеуніктердің мінез-құлқын қоса алғанда, мінез-құлықты шектеу ретінде қатысты. Бұл фразаны 16 ғасырдағы Ұлыбританиядан байқауға болады, ал келесі ғасырда шотланд теологы Сэмюэль Рутерфорд бұл фразаны патшалардың құдайлық құқығына қарсы дәлелдерінде қолданды. Джон Локк қоғамдағы Бостандық тек заң шығарушы билік қабылдаған заңдарға бағынуды білдіреді деп жазды, олар бәріне қолданылады, ал адам үкіметтік және жеке бостандық шектеулерінен бос. Заңның үстемдігі 19 ғасырда Британдық заңгер А.В. Дайси одан әрі танымал болды. Бұл ұғым, егер сөз тіркесі болмаса, "заң басқаруы керек"деп жазған Аристотель сияқты ежелгі философтарға таныс болды.
заңның үстемдігі кімге қатысты
қоғамдағы заңның ықпалы мен беделіне, атап айтқанда, мемлекеттік шенеуніктердің мінез-құлқын қоса алғанда, мінез-құлықты шектеу ретінде қатысты.