Сент-Хеленс Тауы
1800 жылы басталған 57 жылдық атыс кезеңі ешкі жартастарының күмбезінің атымен аталды және бұл ауызша да, жазбаша да дәлелдер бірінші рет болды. Калам кезеңі сияқты, ешкі жыныстарының кезеңі дацит тефрасының жарылуынан басталды, содан кейін андезит лавасының ағыны басталып, дацит күмбезінің пайда болуымен аяқталды. 1800 жылғы атқылау 1980 жылғы атқылаумен өлшемдері бойынша бәсекелес болуы мүмкін, бірақ бұл конустың жаппай жойылуына әкелмеді. Күл орталық және Шығыс Вашингтон, Солтүстік Айдахо және Батыс Монтана үстінен солтүстік-шығысқа қарай жылжыды. 1831 жылдан 1857 жылға дейін кем дегенде он шақты күл атқылауы туралы хабарланды, оның ішінде 1842 жылы өте үлкен. Саңылау ешкі жартастарында немесе олардың жанында солтүстік-шығыс беткейінде болған сияқты. Ешкі жартастарының күмбезі 1980 жылғы атқылау кезінде дөңес болды және ол 1980 жылы 18 мамырда үлкен атқылау кезінде жойылды, ол 1300 фут (400 м) биіктіктегі таудың бүкіл солтүстік беткейі мен шыңын қиратты.
Сент-Хеленс тауы 1980 жылға дейін соңғы рет қашан атқылаған
1857