Біз көре алмайтын барлық Жарық
1940 жылы Германия Францияға басып кіргенде, Мари-Лор және оның әкесі Парижден Ұлы соғыс кезінде контузия алған гермит немере атасы Этьеннен пана табу үшін жағалаудағы қалаға Сен-Мало қашады. Этьен барлық күндерін үйде өткізеді, бірақ Мари-Лаурға марқұм ағасы Анримен бірге екеуі мұржаға салынған үлкен радио арқылы балаларға сабақ бергенін және дәл осы сабақтарды Вернер мен Ютта тыңдағанын айтады. Мари-Лор әкесіне "жалын теңізі" немесе үш дананың бірі сеніп тапсырылғанын білмеді. Төрт зергерлік бұйымдар бір - біріне өте ұқсас, бірақ олардың үшеуі түкке тұрғысыз жалған. Ойын-сауық ретінде төрт тастың әрқайсысы басқа қорғаушыға беріледі, олардың ешқайсысы оның көк тасы нағыз баға жетпес тас немесе ұқсас жалған екенін білмейді. Әр қорғаушыға өз зергерлік бұйымдарын немістердің қолына түсуден қорғау міндеті жүктелген. Мари-Лордың әкесі өз тасын Этьеннің үйінің кішкентай ағаш көшірмесіне жасырады, ол өзі жасайтын Сент-Мало қаласының үлгісіне сәйкес келетін алынбалы басқатырғыш қорап. Бұл модель Мари-Лор төсегінің етегінде орналасқан, онда ол көшеге шықпас бұрын саусақтарымен жаңа қаланы зерттеуге бірнеше сағат жұмсайды.
осы жарықтың арқасында біз француз қаласын көре алмаймыз
Сен-Мало