Плимут колониясы
Қажылардың өздері Англия шіркеуінен бөлінген протестанттық христиандар болған ағылшын сепаратистерінің (ағылшын диссентерлері деп те аталады) бөлігі болды. Қозғалыс христиан дінін елшілердің заманындағыдай ұстануға тырысты. Мартин Лютер мен Джон Кальвинді реформалағаннан кейін, олар Киелі кітап діни ілімнің жалғыз шынайы көзі және христиандыққа енгізілген кез-келген толықтырулардың христиандық тәжірибеде орны жоқ деп сенді, әсіресе діни қызметкерлерді кию немесе шіркеу қызметтерінде латын тілін қолдану сияқты шіркеу дәстүрлеріне қатысты. Атап айтқанда, олар шіркеу билігінің англикандық епископтық формасына үзілді-кесілді қарсы болды. Олар шіркеу - бұл Құдаймен және бір-бірімен келісім жасаған христиандар қауымдастығы деп сенді. Олардың қауымдастықтары демократиялық құрылымға ие болды. Министрлер, мұғалімдер және шіркеу ақсақалдары бүкіл қауыммен сайланды және оған жауапты болды (кальвинистік федерализм). Әрбір қауым басқалардан тәуелсіз болды және Құдайдың (немесе Мәсіхтің) Үкіметіне (теократияға) тікелей бағынышты болды, сондықтан конгрегационализм. Қажылар пуритандықтардан ерекшеленді, өйткені олар өздерін Англия шіркеуінен "бөлуге" ұмтылды, оны ішінен реформаламады. Дәл осы Англикан қауымдастығынан тыс жерде ғибадат етуге деген ұмтылыс оларды алдымен Нидерландыға және сайып келгенде жаңа Англияға әкелді.
сепаратистер колонияға келгенде қайда баруды жоспарлады
Нидерландыға