Германияның ішкі шекарасында қашу және құрбандық шалу әрекеттері
1945 жылдан бастап Германияның ішкі шекарасынан рұқсатсыз өткелдерді кеңестік немесе шығыс германдық шекарашылар атып тастау қаупі болды. Өлім күшін қолдану Schießbefehl ("ату туралы бұйрық" немесе "ату командасы") деп аталды. Ол ресми түрде 1948 жылы, шекарада атыс қаруын қолдануға қатысты ережелер жарияланған кезде күшіне енді. 1952 жылы 27 мамырда Шығыс Германия полициясы үшін шығарылған қаулыда " шекара патрульінің бұйрықтарын орындамау қару қолданумен жазаланады."1960 жылдардан 1980 жылдардың аяғына дейін шекарашылар күнделікті ауызша бұйрықтар алды (Vergatterung)" шекараны бұзушыларды іздеу, қамауға алу немесе жою."ГДР 1982 жылы наурызда "мемлекеттік шекара туралы" Заң "мемлекеттік шекараны бұзуға тырысатын"адамдарға қарсы" күш қолданудың максималды шарасы " ретінде атыс қаруын қолдануға бұйрық берген кезде өзінің өлім күшін қолдану ережелерін ресми түрде кодификациялады. ГДР басшылығы өлім Күшін қолдануды біржақты мақұлдады. ГДР Қорғаныс министрі генерал Хайнц Хоффман 1966 жылы тамызда " біздің шекарамызды құрметтемейтін кез-келген адам оқ сезінеді."1974 жылы Эрих Хонеккер Шығыс Германияның Ұлттық қорғаныс кеңесінің төрағасы ретінде:" атыс қаруы шекараны бұзуға тырысқан жағдайда аяусыз қолданылуы керек, ал атыс қаруын сәтті қолданған жолдастар мақтауға лайық."
кеңестер алғаш рет Шығыс Германиядан Батыс Берлинге кетіп бара жатқан босқындардың ағынын қалай тоқтатуға тырысты
Schießbefehl ("ату туралы бұйрық" немесе "ату командасы")