1971 жылғы Үнді-Пәкістан соғысы
Үндістан үкіметі бірнеше рет халықаралық қоғамдастыққа жүгінді, бірақ Сыртқы істер министрі Сваран Сингхтің басқа елдердің Сыртқы істер министрлерімен кездесуіне қарамастан ешқандай жауап алған жоқ. Премьер-Министр Индира Ганди 1971 жылы 27 наурызда Шығыс Пәкістан халқының тәуелсіздік үшін күресіне өз үкіметінің толық қолдауын білдірді және миллиондаған босқындарды қабылдаудың орнына Пәкістанға қарсы соғыс бастау үнемді болар еді деген қорытындыға келді. 1971 жылы 28 сәуірде Ганди кабинеті армия штабының бастығы генерал Сэм Манекшоу "Шығыс Пәкістанға баруды"бұйырды. Шығыс Пәкістан Қарулы Күштерінің қашып кеткен офицерлері мен үнді зерттеу-талдау қанатының (RAW) элементтері бірден Пәкістанға қарсы дайындалуы керек Мукти бахини партизандарын жалдау және оқыту үшін үнді босқындар лагерлерін қолдана бастады. 1971 жылы елдің шығысында Үндістан қолдайтын Бангладеш ұлтшылдығының күшті толқыны көтерілді. Жағдайостығып, елдің шығысында тұратын қарусыз көп ұлтты пәкістандықтарды жүйелі түрде мақсатты түрде өлтіру басталды. Мемлекеттік мекемелердегі автомобиль жарылыстары Шығыста кең таралған, ал Пәкістанға адал Бенгал саясаткерлерінің бірқатар өлтірулері Шығыста кең таралған. Финдік терроризм тарихшысы Юсси Ханхимякидің айтуынша, Шығыстағы Бенгал терроризмі " терроризм шежіресінде ұмытылған эпизод."Хамудур Рахман комиссиясы көп ұлтты пәкістандықтардың отбасыларына жасалған қатыгездік Үкіметтің бұйрығын қалпына келтіру үшін Пәкістан әскерилерінің қатыгездікпен әрекет етуіне әкелді деп сыни түрде жазған кезде Бенгал терроризмі туралы мәлімдемелерді қолдады.
1971 жылы Бангладеш соғысы кезінде үнді армиясын басқарған
генерал Сэм Манекшоу