Иеміздің Күні
Алғашқы ғасырларда Мәсіхтің қайта тірілуіне арналған мерекеге айналған жексенбі Діни қызметтер мен демалыс күні ретінде назар аударды, бірақ сенбідегі жетінші күн (еврей шаббатына негізделген, өйткені барлық алғашқы христиандар еврей болған) әлі де "барлық дерлік шіркеулер"құрметтеді. Көбінесе бірінші күні (жексенбі күні таңертең немесе сенбі күні кешке) ғибадат ету сенбі күнінің жетінші күнін құрметтеумен қатар қолданылды және 2-ші ғасырдағы патриоттық жазбаларда куәландырылған 2-ші ғасырға дейін кең таралған христиандық дәстүр болды; уақыт өте келе жексенбі осылайша Иеміздің күні ретінде белгілі болды. Бұл ертедегі христиандар Мәсіхтің қайта тірілуі мен көтерілуі жаратылыстың жаңаруын білдіреді деп сенді, Құдай жасаған күнді Құдай жарықты Жаратқан алғашқы жаратылыс күніне ұқсас күн етті. Бұл авторлардың кейбіреулері жексенбіні "сегізінші күн"деп атады.
ерте шіркеу Иеміздің күнін тойлағанда
жексенбі