Ұлыбританиядағы атыс қаруы саясаты
Данблейндегі қырғыннан кейін үкімет "атыс қаруы туралы" Заң қабылдады (түзету) 1997 және 1997 жылғы "атыс қаруы туралы" Заң (түзету) (№ 2), "қысқа ұңғылы атыс қаруын" 5-бөлім бойынша тыйым салынған қару ретінде анықтады, ол іс жүзінде тапаншаларды жеке иеленуге толықтай тыйым салды. Тыйым салудан ерекшеліктерге мылтық, Тарихи қызығушылық тудыратын тапаншалар (мысалы, белгілі қылмыстарды жасау кезінде қолданылатын тапаншалар, сирек кездесетін прототиптер, ерекше сериялық нөмірлер, коллекцияның бір бөлігін құрайтын тапаншалар), спорттық іс-шараларды бастау үшін қолданылатын тапаншалар, сигналдық тапаншалар, ерекше эстетикалық қызығушылық тудыратын тапаншалар (мысалы, гравюрамен немесе мылтықпен) жатады. асыл тастармен безендірілген тапаншалар) және зиянкестермен күресуге арналған мылтықтар. Белгілі бір жағдайларда жеке тұлғаларға ppw (жеке қорғаныс қаруы) лицензиясы берілуі мүмкін. Тіпті Британдық олимпиадалық атқыштар да бұл тыйымға ұшырады; атқыштар тек Солтүстік Ирландияда, канал аралдарында, Мэн аралында немесе Ұлыбританиядан тыс жерлерде (іс жүзінде Швейцарияда) жаттығуға қабілетті болды. 2012 жылғы Лондон Олимпиадасына дейін Британдық атқыштар қауымдастығы ішкі істер министрлігімен ұсынылған элиталық спортшылардың шектеулі санына 5-бөлімге рұқсат беру туралы келісім жасасты, бұл оларға мылтықтарын сақтауға және Ұлыбритания материгінде "5-бөлімге арналған атыс алаңдарында"жаттығуға мүмкіндік берді. Бұл келісім Олимпиада ойындарынан кейін ұзартылды және 5-бөлімге рұқсаттар Ұлыбритания құрамасының құқығы бар мүшелері үшін күшінде қалады.
Англияда қару ұстауға тыйым салынған кезде
1997