Розарин тарихы
16-шы ғасырдан 20-шы ғасырдың басына дейін раушан бақшасының құрылымы іс жүзінде өзгерген жоқ. Барлығы 15 жұмбақ болды, 15 онжылдықтың әрқайсысына бір. 20 ғасырда әр онжылдықтың соңына Фатима дұғасын қосу танымал болды. II Ватикан кеңесінен кейін литургиялық реформаның сәулетшісі Аннибале Бунини Мырза розарин құрылымына одан әрі өзгерістер енгізуді ұсынды, бірақ Рим Папасы Павел VI мұндай қалыптасқан және танымал ғибадаттың өзгеруі сенушілердің тақуалығын бұзады және ежелгі тәжірибеге деген құрметсіздікті көрсетеді деген негізде бұл ұсынысты жүзеге асырудан бас тартты. Осылайша, 2002 жылға дейін Иоанн Павел II бес жаңа жарық беретін құпияны құрғанға дейін басқа өзгерістер болған жоқ. 17 ғасырда моншақтар рим-католиктік Мариана өнерінің негізгі туындыларының элементі ретінде пайда бола бастады. Негізгі мысалдарға Испаниядағы Прадо мұражайындағы Мурриллоның "розарин Мадонна" және Миландағы Сан-Назаро Маджоре шіркеуіндегі розарин Мадонна мүсіні жатады. Дүние жүзіндегі бірнеше рим-католиктік Мариана шіркеулері розарийдің атымен аталды, мысалы Розариодағы Розарийдің насыбайгүлі, Аргентина, Лурдтағы Розарийдің насыбайгүлі және Порту-Алегредегі (Бразилия) Носса Сеньора-ду-Розарио.
Фатима дұғасы розарийдің бір бөлігі болған кезде
20 ғасырда