Орегон Елі
Бастапқыда Ұлыбритания, Франция, Ресей және Испания Орегон территориясына талап қойды; кейінірек Испанияның талаптарын Америка Құрама Штаттары қолдады. Мәлімделген аймақтың ұзындығы бастапқыда бұлыңғыр болды, бірақ ондаған жылдар ішінде 1818 жылғы Америка-Британ келісімінде көрсетілген нақты шекараларға айналды. АҚШ өз талаптарын ішінара 1792 жылы Роберт Грейдің Колумбия өзеніне кіруіне және Льюис пен Кларк экспедицияларына негіздеді. Ұлыбритания өзінің талаптарын ішінара Дэвид Томпсонның Британдық Колумбия өзенінің құрлықтағы зерттеулеріне және жағалау бойындағы бұрынғы ашылулар мен барлауға негіздеді. Испанияның талаптары 1493-94 жылдардағы интерьер мен Тордесильяс келісіміне, сондай-ақ 18 ғасырдың аяғында Тынық мұхиты жағалауын зерттеуге негізделген. Ресей өзінің талаптарын аймақтағы зерттеулері мен сауда қызметіне негіздеді және 1821 жылғы жарлықпен 51-ші параллельдің солтүстігіндегі аймаққа меншік құқығын талап етті, оны басқа державалар тез даулап, 1824 және 1825 жылдары АҚШ пен Ұлыбританиямен жеке шарттармен 54°40' Солтүстік ендіккедыстырды. Ноотка дағдарысынан кейінгі Ноотка конвенцияларында Испания Ұлыбританияға Тынық мұхитының солтүстік-батысына құқық берді, дегенмен бұл Испанияның Калифорнияның солтүстік шекарасын орнатпады және Тынық мұхитының солтүстік-батысына испандық құқықтарды жоймады. Кейінірек Испания 1819 жылғы Адамс-Онис келісімінің бөлігі ретінде Америка Құрама Штаттарына 42 - ші параллельден солтүстікке қарай қалған барлық талаптардан бас тартты. 1820 жылдары Ресей 54°40' оңтүстігінде және 141-ші меридианның шығысында Америка Құрама Штаттарымен және Ұлыбританиямен жеке шарттар шеңберінде өз талаптарынан бас тартты.
1800 жылдардың басында Орегон штатында қандай төрт ел жерді талап етті
Ұлыбритания Франция Ресей Испания