Сағат беті
14 ғасырдың аяғына дейін қозғалмайтын көрсеткі (көбінесе жебе түрінде кесіледі) айналмалы терудегі сандарды көрсететін сағатты көрсетті; осы уақыттан кейін қозғалмайтын терудегі айналмалы көрсеткі туралы қазіргі келісім қабылданды. Минуттық көрсеткілер (олар сағаттың кіші немесе минуттық бөлінуін көрсеткендіктен осылай аталған) маятник пен якорь триггерін ойлап тапқаннан кейін ғана шамамен 1690 ж. тұрақты қолданысқа енді, бұл уақыттың дәлдігін дәлелдеді. Кейбір дәл сағаттарда минутына бір рет айналатын үшінші көрсеткі бөлек көмекші теруге қосылды. Бұл" секундтық "көрсеткі деп аталды (өйткені ол сағаттың екінші минуттық бөлінуін өлшеді), ол" екінші " көрсеткіге дейін қысқартылды. Көрсеткілерді сағат тілімен жылжыту конвенциясы күн сағаттарына еліктеу үшін дамыды. Сағат беті пайда болған солтүстік жарты шарда көлденең күн сағатындағы гномон көлеңкесі күні бойы сағат тілімен қозғалады. Сондықтан түстен кейін немесе 12 сағат дәстүрлі түрде терудің жоғарғы жағында орналасқан.
сағатқа минуттық қол қосылған кезде
шамамен 1690 ж.