Жоғары құны үшін сыйлықақы
Қымбат сыйлықақы Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін енгізілді және сол кезде "қымбат тамақ сыйлықақысы"деп аталды. "Ескі тоқыма үстемесі "1947 жылы да енгізілді, дегенмен ол қайта қаралып, 1953 жылы"қайта қаралған тоқыма үстемесі" ретінде қайта енгізілді. Бастапқыда da жұмысшылардың жалақыны қайта қарау туралы талабына жауап ретінде берілді, бірақ кейінірек ол тұтыну бағаларының индексіне байланысты болды. Бұрын Орталық Үкімет қызметкерлеріне D. A. төлеу мәселесін қарау үшін әртүрлі комитеттер құрылды. III орталық жалақы комиссиясы тұтыну бағаларының индексі 200-ден 8 пунктке көтерілген сайын DA төлеуді ұсынды (базалық 1960 = 100). Нәтижесінде берілетін бейтараптандыру дәрежесі 1 - 1 - 1973 100% - дан 35% - ға дейін ауытқиды. IV Орталық жалақы комиссиясы DA-ны базалық жалақының "пайыздық жүйесі" бойынша ұсынуды ұсынды (1986). Ол сондай-ақ жылына екі рет DA төлеуді ұсынды: 1 қаңтар және 1 шілде. Әрбір DA жарнасы 12 айдағы (1960 ж.базалық) Үндістандағы тұтыну бағаларының орташа айлық индексінің пайыздық өсімін ескере отырып есептелуі керек еді. Бейтараптандыру дәрежесі қазір 100% - дан 65% - ға дейін өзгерді. V деңгейдегі орталық жалақы комиссиясы сараланған бейтараптандыруды қарастырды және оны аға офицерлерге әділетсіз деп тапты және барлық деңгейдегі қызметкерлерге біркелкі 100% бейтараптандыруды ұсынды. Комиссия өмір сүру құны базалық деңгейден 50% - ға көтерілген сайын қымбат сыйлықақыны қымбат сыйлықақыға айналдыруды ұсынды. VI Орталық жалақы комиссиясы тұтыну бағаларының индексінің (ТБИ) базалық жылын жиі қайта қарауды ұсынды feasible.It сондай-ақ, DA-ны 2001 жылға есептеу үшін базалық жыл өзгертілді (базалық жыл 2001 = 100)
Үндістандағы жұмысшыға қымбат сыйлықақыны анықтаудың негізі
тұтыну бағаларының индексіне