Рим-Нубия қатынастары
Шынында да, Страбон біздің дәуірімізге дейінгі 1 ғасырда римдіктермен соғысты сипаттайды. Кандаке (немесе "Кандасия") аманиренастың Рим Египетіне қарсы алғашқы жеңістерінен кейін нубияның солтүстігіндегі кушиттер жеңіліп, Напата тоналды. Напата астанасының жойылуы кушиттер үшін жойқын соққы болған жоқ және кэндисті Рим әскерімен қайтадан күресуге кедергі болатындай етіп қорқытпады. Шынында да, Петронийдің шабуылы патшалыққа жандандыратын әсер еткен сияқты. Небәрі үш жылдан кейін, б.з. д. 22 жылы Кушиттердің үлкен әскері Каср-Ибримге шабуыл жасау ниетімен солтүстікке қарай жылжыды. Шабуыл туралы ескерткен Петрониус қайтадан оңтүстікке қарай жылжып, Каср-Ибримге жетіп, басқыншы кушиттер келгенге дейін оның қорғанысын нығайта алды. Ежелгі дереккөздер кейінгі шайқас туралы сипаттама бермесе де, біз кушиттердің бір сәтте Петрониймен бейбіт келіссөздер жүргізу үшін елшілерін жібергенін және "Клиент мемлекет" мәртебесін қабылдағанын білеміз Рим. Екінші науқанның соңында, бірнеше жылдық шайқастардан кейін, Петрониус кушиттермен күресуді жалғастыруға көңіл-күйі болмады. Кушиттер тиімді шарттармен бейбітшілік шартын жасай алды. ал екі ел арасындағы тауар айналымы артты.
Мерое кушиттері жанама сауда қатынастарына ие болды
Рим