Жеті өлімге әкелетін күнә
Бұл жіктеу шөл әкелерінің, әсіресе Понтикалық Евагрияның арқасында пайда болды, олар жеті-сегіз зұлым ойларды немесе рухтарды жеңуге мәжбүр етті. Евагрий шәкірті Джон Кассиан өзінің "институттар" кітабымен Еуропаға классификация әкелді, онда ол католиктік конфессиялық практиканың негізін қалаушы болды, оны тәубеге келу жөніндегі нұсқаулықтардан, чосердің "Кентербери ертегілерінен" пастордың ертегісі сияқты уағыздардан және Дантенің "тазарту" сияқты өнер туындыларынан көруге болады. тауда тәубе етушілер Тазарту бейнеленген олар жасаған ең ауыр өлім күнәсіне сәйкес топтастырылған және жазаланған). Шіркеу адамдарға ауыр зардаптар мен теріс қылықтар болғанға дейін олардың зұлымдыққа бейімділігін тоқтатуға көмектесу үшін өлімге әкелетін күнәлар туралы ілімді қолданды; мұғалім көшбасшылары әсіресе мақтанышқа назар аударды (бұл жанды Рақымнан бөлетін және барлық нәрсенің өкілі және МӘНІ БОЛЫП ТАБЫЛАДЫ) зұлымдық) және ашкөздік, олардың екеуі де күнәкар және барлық басқа күнәлардың негізінде жатыр деп саналады (бірақ ашкөздік, егер ол өздігінен қарастырылса және ол әкелуі мүмкін барлық күнәларды ескермесе, әдетте жалқаулыққа қарағанда онша ауыр емес деп саналады). Адамдарды өлімге әкелетін жеті күнәға назар аударуға шабыттандыру үшін зұлымдықтар трактаттарда талқыланып, шіркеулердің суреттері мен мүсіндік әшекейлерінде бейнеленген. Питер Брюгель ақсақалдың "өлімге әкелетін жеті күнә" гравюралары және діни және діни емес көптеген басқа жұмыстар қазіргі дәуірдің мәдениеті мен күнделікті өміріндегі осы тәжірибенің сабақтастығын көрсетеді.
7 өлім күнәсін кім ойлап тапты
шөл әкелерінің, әсіресе Понтикалық Евагрияның