Аяқтарды байлау
Аяқтың пішінін өзгерту үшін жас қыздардың аяқтарына тығыз таңу әдеті болды. Бұл тәжірибе Императорлық Қытайдағы бес әулет пен он патшалық кезеңінде (10-шы немесе 11-ші ғасыр) жоғары сыныпты сарай бишілері арасында басталған болуы мүмкін, содан кейін Сун әулеті кезінде элита арасында танымал болды және сайып келгенде Цин әулеті кезіндегі барлық әлеуметтік таптарға тарады. Аяқтарды таңу мәртебені көрсету құралы ретінде танымал болды( жұмыс істеу үшін аяқтарын қажет етпейтін бай отбасылардан шыққан әйелдер оларды таңуға мүмкіндік алды) және сәйкесінше Қытай мәдениетіндегі сұлулықтың символы ретінде қабылданды. Аяқтарды байлау әйелдердің қозғалғыштығын шектеді, нәтижесінде олар тербелмелі, тұрақсыз жүріспен жүрді, дегенмен ашық ауада жұмыс істейтін аяқтары байланған кейбір әйелдер де хабарланды. Аяқтарды байлаудың таралуы мен тәжірибесі елдің әр түкпірінде әр түрлі болды. Байланыстыру арқылы өзгертілген аяқтар лотос аяқтары деп аталды.
Қытайда аяқтар қандай мақсатпен байланған
мәртебені көрсету құралы ретінде танымал болды( жұмыс істеу үшін аяқтарын қажет етпейтін бай отбасылардан шыққан әйелдер оларды таңуға мүмкіндік алды)