Көміртекті бекіту C4
С-фиксация-бұл кең таралған с-көміртекті фиксацияның дамуы және жақында ғана дамыған деп есептеледі. C рубиско ферментінің фототыныс алу процесінде көмірқышқыл газын емес, оттегін ысырап ету тенденциясын жеңеді. Бұған рубиско көмірқышқыл газы көп және оттегі өте аз ортада жұмыс істейтіндіктен қол жеткізіледі. CO Малат немесе аспартат арқылы мезофилл жасушаларынан сәулелік қабық жасушаларына тасымалданады. Бұл шоқ мембраналық жасушаларда Co малатты декарбоксилдеу арқылы шығарылады. C4 өсімдіктері мезофилл жасушаларында көбірек CO алу үшін PEP карбоксилазасын пайдаланады. PEP-карбоксилаза (3 көміртек атомы) со-мен байланысып, оксал-сірке қышқылын (OAA) түзеді. Содан кейін OAA малат (4 көміртек атомы) шығарады. Малат байлам қабығының жасушаларына еніп, CO шығарады. Алайда, бұл қосымша қадамдар АТФ түрінде көбірек энергияны қажет етеді. Осы қосымша энергияны пайдалана отырып, С өсімдіктері құрғақшылық, жоғары температура және азот немесе со шектеулі мөлшерде көміртекті тиімдірек ұстай алады. Кең таралған C жолы мұндай қосымша энергияны қажет етпейтіндіктен, ол басқа жағдайларда тиімдірек.
с4 өсімдіктерінде көміртекті бекіту қайда жүреді
мезофилл жасушаларында