Күннің айналуы
Тұрақты айналу Күн бетіндегі әртүрлі заттардың ("трассерлердің") қозғалысын өлшеу арқылы өлшенді. Бірінші және ең көп қолданылатын көрсеткіштер-күн дақтары. Күн дақтары ежелгі заманнан бері телескоп пайда болған кезде ғана байқалғанымен, олардың күнмен бірге айналатыны байқалды және осылайша күннің айналу кезеңін анықтауға болады. Ағылшын ғалымы Томас Харриот телескопта күн дақтарын бірінші болып бақылаған болуы мүмкін, бұл оның дәптеріндегі 1610 жылғы 8 желтоқсандағы сурет және алғашқы жарияланған бақылаулар (1611 Ж. маусым) "DE Maculis in Sole Observatis, et Apparente earum cum sole Conversione Narratio" ("Күн сәулесінде байқалған дақтар туралы әңгіме") күн және олардың күнмен бірге көрінетін айналуы") дақтарды бірнеше ай бойы жүйелі түрде бақылап, олардың күн дискісіндегі қозғалысын да атап өткен Йоханнес Фабрициус жазған. Мұны күннің айналуының алғашқы бақылаушы дәлелі деп санауға болады. Кристофер Шайнер ("Rosa ensine sive solis", 4-кітап, 2-бөлім, 1630) күннің экваторлық айналу жылдамдығын бірінші болып өлшеп, жоғары ендіктерде айналу баяу екенін байқады, сондықтан оны күннің дифференциалды айналуын ашушы деп санауға болады.
күн айналатыны анықталған кезде
1630