Ирландия Тарихы
1614 жылы Ирландия Парламентіндегі католиктік көпшілікті құлату негізінен жаңа қоныстанушылар үстемдік еткен көптеген жаңа аудандарды құру арқылы жүзеге асырылды. XVII ғасырдың аяғында Ирландия халқының шамамен 85% -. құрайтын бас тартушыларға (ескі дінді ұстанушылар осылай аталған) Ирландия Парламентіне кіруге тыйым салынды. Ирландиядағы протестанттардың Үстемдігі 1641-52 және 1689-91 жылдардағы католиктер мен протестанттар арасындағы соғыстың екі кезеңінен кейін расталды. Осыдан кейін Саяси билік толығымен протестанттық азшылықтың қолына шоғырланды, ал католиктер мен келіспейтін протестанттық конфессиялардың мүшелері қылмыстық заңдарға сәйкес ауыр саяси және экономикалық қиындықтарға тап болды. Ирландия парламенті республикалық біріккен ирландиялықтардың көтерілісінен кейін 1801 жылдың 1 қаңтарынан бастап жойылды және Ирландия 1800 жылғы одақ актілерінің ережелеріне сәйкес Ұлыбритания мен Ирландияның жаңа Біріккен Корольдігінің ажырамас бөлігі болды. Тестілеу туралы Заңның уәде етілгеніне қарамастан, католиктерге 1829 жылы бүкіл жаңа Ұлыбританияда католиктік эмансипацияға қол жеткізілгенге дейін толық құқық берілмеді. Осыдан кейін 1832 жылғы Ирландия реформасы туралы бірінші заң пайда болды, оның басты шарты кедей ирландиялық фриголдерлердің дауыс беру құқығынан айыру болды.
Ирландия Ұлыбританияның құрамына кірген кезде
1801 жылдың 1 қаңтарынан