Вебер Тесті
Вебер сынағы және Ринне сынағы (/ ˈrɪnə / RIN - ə) әдетте кез келген анықталған есту бұзылыстарының локализациясы мен сипатын анықтау үшін әрқайсысының нәтижелерімен бірге орындалады. Вебер сынағында дірілдейтін шанышқы (әдетте 256 Гц немесе 512 Гц, Вебердің діріл сынағы үшін қолданылады; Ринне есту сынағы үшін қолданылатын 512 Гц) маңдайдың ортасына, жоғарғы еріннің үстіне, мұрынның астына, тістердің үстіне немесе бастың жоғарғы жағына бірдей қашықтықта орналастырылады. науқастың құлағы сүйекке тиген жұқа терінің үстіне. Науқастан қай құлақтың дыбысы қатты естілетінін айтуды сұрайды. Кәдімгі Вебер сынағында пациент дыбыс екі жағынан бірдей естілетінін хабарлайды. Зардап шеккен науқаста, егер зақымдалған құлақ Вебердің шанышқысын қатты естісе, бұл зақымдалған құлақтың өткізгіш есту қабілетінің жоғалуын көрсетеді. Науқас науқаста, егер қалыпты құлақ шанышқының дыбысын жақсы естісе, екінші (ақаулы) құлақта сенсорлық есту қабілетінің жоғалуы байқалады. Алайда, жоғарыда айтылғандар адамның қай құлақтың зақымданғанын және қайсысының қалыпты екенін алдын-ала білетіндігін болжайды (мысалы, пациент дәрігерге бір құлақтың екіншісіндей жақсы ести алмайтынын айтады) және өткізгіш немесе сенсорлық, есту қабілетінің жоғалуын сипаттау үшін тестілеу жүргізіледі.орын алады.. Егер пациент есту қабілетінің жоғалуын білмесе немесе оған үйреніп қалған болса, дәрігер кез-келген бұзылуларды сипаттау және локализациялау үшін Ринне тестін Вебер тестімен бірге қолдануы керек. Яғни, Вебердің аномальды сынағы тек дәрігерге құлақтың өткізгіштігінің жоғалуы туралы, ол жақсы естиді немесе құлақтың сенсорлық жоғалуы туралы, ол нашар естиді.
Вебер тестін орындау кезінде шанышқы қай жерде орналасқан
маңдайдың ортасына, жоғарғы еріннің үстіне, мұрынның астына, тістердің үстіне немесе бастың жоғарғы жағына бірдей қашықтықта орналастырылады. науқастың құлағы сүйекке тиген жұқа терінің үстіне