Қытай-Рим қатынастары
Қытай-Рим қатынастарына негізінен жанама байланыстар, сауда тауарлары, ақпарат ағыны және Рим империясы мен Қытай Хань империясы арасындағы, сондай-ақ кейінгі Шығыс Рим империясы мен әртүрлі Қытай әулеттері арасындағы кездейсоқ саяхатшылар кірді. Бұл империялар Римнің ежелгі Таяу Шығысқа кеңеюі және ханьдардың Орталық Азияға бір мезгілде әскери басып кіруі кезінде біртіндеп жақындады. Өзара хабардарлық төмен болып қалды және бір-бірінің білімі шектеулі болды. Жазбалардан тек бірнеше тікелей байланыс әрекеттері белгілі. Парфиялықтар мен Кушандар сияқты аралық империялар Жібек саудасын тиімді бақылауды сақтауға тырысып, осы екі Еуразиялық державаның тікелей байланысына кедергі келтірді. 97 жылы қытайлық генерал Бан Чао өзінің елшісі Ган Инді Римге жіберуге тырысты, бірақ парфиялықтар Ган Инге Парсы шығанағынан шығуға көндірді. Ежелгі қытай тарихшылары Қытайда бірнеше болжамды римдік эмиссарларды тіркеді. Рим императоры Антонинус Пиустың немесе оның асырап алған ұлы Маркус Аврелийдің алғашқы белгілі хаты біздің заманымыздың 166 жылы келді. Басқалары, жазбаларға сәйкес, біздің заманымыздың 226 және 284 жылдары келді, 643 жылы Византия елшілігі алғаш рет тіркелгенге дейін ұзақ уақыт болмады.
Римдіктерге қытайларға елшілік жіберуге кім кедергі болды
парфиялықтар