Қараңғы ғасырлар (тарихнама)
Бұл термин дәуірдің "қараңғылығын" (жазбалардың болмауы) "жарықтың" бұрынғы және кейінгі кезеңдеріне (жазбалардың көптігі) қарсы қою үшін жарық пен қараңғылықтың дәстүрлі қарама-қарсы бейнелерін қолданады. "Қараңғы ғасыр" тұжырымдамасы 1330 жылдары Римнен кейінгі ғасырларды классикалық ежелгі жарықпен салыстырғанда "қараңғы" деп санайтын итальяндық ғалым Петраркадан пайда болды. "Қараңғы ғасыр" тіркесінің өзі латынның saeculum obscurum сөзінен шыққан, бастапқыда Цезарь барониус 1602 10-11 ғасырлардағы аласапыран кезеңге қолданған. Осылайша, бұл тұжырымдама бүкіл орта ғасырларды Римнің құлауы мен қайта өрлеу дәуірі арасындағы интеллектуалды қараңғылық кезеңі ретінде сипаттай бастады; бұл әсіресе 18 ғасырдағы ағарту дәуірінде танымал болды.
"қараңғы ғасырлар" термині алғаш рет қашан қолданылды
1602