Үндістандағы жасыл революция
Үндістандағы жасыл революция Үндістандағы ауыл шаруашылығы жоғары өнімді сорттардың тұқымдары (HYV), тракторлар, сорғы қондырғылары және т. б. сияқты заманауи әдістер мен технологияларды енгізу арқылы тұрақсыз өнеркәсіптік жүйеге айналған уақыт кезеңін білдіреді. адамдардың денсаулығына, шағын фермерлердің тұрақтылығына, топырақ эрозиясына және жердің деградациясына әсер ететін елде ауқымды жүйелік проблеманың пайда болуына ықпал етті. Үндістандық агроном ғалым Вехла Сваминатан Банда көптеген басқа адамдармен, соның ішінде г.С. Калкатамен бірге оған кеңінен қолданылатын "Үндістанның Жасыл революциясының әкесі"атағын берді. Жасыл революция Үндістан сияқты дамушы елдерге ауыл шаруашылығының төмен өнімділігін жеңуге мүмкіндік берді. Үндістанда бұл 1960 жылдардың басында басталып, әсіресе Пенджаб, Харьяна және Уттар-Прадеште азық-түлік астығының көбеюіне әкелді. Негізгі даму тотқа төзімді бидай сорттарын өсіру үшін жоғары өнімді бидай сорттары болды. Доктор Вандана Шива, Пенджаб университетінің физигі, Батыс Онтарио университетінде "кванттық теориядағы жасырын айнымалылар мен жергілікті емес" тақырыбында докторлық диссертациясын қорғаған (сонымен қатар 2010 жылы Forbes журналы жер шарындағы ең ықпалды жеті әйелдің бірі ретінде танылған) жасыл революция әкелмегенін растайды. өнеркәсіптік ауыл шаруашылығы мен ГМО технологиясының жақтаушылары, шын мәнінде," жасыл революция " Үндістандағы өндірісті қысқартты. Сонымен қатар, 1995 жылдан бастап Үндістанда 300 000-нан астам фермер өз өмірін қиды, ДСҰ (Дүниежүзілік сауда ұйымы) Ауыл шаруашылығын жаһандандыру ережелері енгізіліп, азық-түлікті тауарға, Ауыл шаруашылығын корпоративтік бизнеске айналдырды және фермерлерден тұқым мен азық-түлікті бақылауды алып трансұлттық корпорацияларға берді.
Үндістандағы жасыл революция алғаш рет енгізілді
1960 жылдардың басында