Сол және оң саяси спектр
"Сол" және "оң" терминдері 1789 жылы француз революциясы кезінде пайда болды, сол кезде Ұлттық ассамблея мүшелері Президенттің оң жағындағы патшаның жақтастарына және оның сол жағындағы революцияның жақтастарына бөлінді. Депутаттардың бірі барон де Говилл былай деп түсіндірді: "Біз бір-бірімізді тани бастадық: дін мен патшаға адал адамдар қарсыластар лагерінде болып жатқан айқайлардан, қарғыс сөздерден және ұятсыздықтардан аулақ болу үшін орындықтың оң жағында орын алды."Алайда, оңшылдар орындарға отыруға қарсы болды, өйткені олар депутаттар жеке немесе ортақ мүдделерді қолдауы керек, бірақ фракциялар мен саяси партиялар құрмауы керек деп есептеді. Қазіргі баспасөз кейде қарама-қарсы жақтарға сілтеме жасау үшін "сол" және "оң" терминдерін қолданған. Ұлттық ассамблея 1791 жылы жаңа мүшелерден тұратын заң шығарушы органмен ауыстырылған кезде, келіспеушіліктер жалғасты. "Жаңашылдар "сол жақта отырды," модераторлар "орталыққа жиналды, ал" Конституцияның адал қорғаушылары " бұрын ескі режимді қорғаушылар жиналған оң жақта болды. 1792 жылы келесі Ұлттық конвенция жиналған кезде, отыру жалғасты, бірақ 1793 жылғы 2 маусымдағы мемлекеттік төңкерістен және жирондиндер қамауға алынғаннан кейін жиналыстың оң жағы босап, сол жерде отырған барлық қалған мүшелер орталыққа көшті. Алайда, 1794 жылғы термидорлық реакциядан кейін солшылдардың өкілдері алынып тасталды және отыру әдісі жойылды. Жаңа Конституцияда "партиялық топтарды бөлетін" Ассамблеяның ережелері болды."
"сол қанат" және "оң қанат"терминдері қайдан шыққан
француз революциясы