Итальяндық ренессанс
Итальяндық ренессанс (итальян. Rinascimento) 14 ғасырда Италияда басталған (Треченто) және 17 ғасырға дейін (Сейченто) жалғасып, ортағасырлық және қазіргі Еуропа арасындағы ауысуды белгілеген үлкен мәдени өзгерістер мен жетістіктер кезеңі болып табылатын жалпы еуропалық Ренессанстың алғашқы көрінісі болды. Француз сөзі ренессанс (Rinascimento итальян тілінде) "Қайта өрлеу" дегенді білдіреді және бұл кезеңді Ренессанс гуманистері қараңғы ғасырлар деп атаған ғасырлардан кейін классикалық ежелгі мәдениетке деген қызығушылықтың жаңару кезеңі, сондай-ақ қара өлімнен кейінгі экономикалық қайта өрлеу кезеңі ретінде анықтайды. Қайта өрлеу дәуірінің авторы Джорджио Васари "Ринаскита" терминін ең көрнекті суретшілердің, мүсіншілердің және сәулетшілердің өмірбаяндарында қолданған, бірақ бұл ұғым 19 ғасырда, Жюль Мишель мен Якоб Буркхардт сияқты ғалымдардың еңбектерінен кейін ғана кең тараған.
ренессанс Еуропадағы зерттеуді жандандырған мәдени қозғалыс болды
классикалық ежелгі мәдениетке