Отаршыл Үндістан
Британдықтар бүкіл қазіргі Үндістанды тікелей немесе жанама бақылауға алды 19 ғасырдың ортасына дейін. 1857 жылы сепойлар армиясының жергілікті көтерілісі 1857 жылғы көтеріліске ұласты, оны басу екі жақтан да ауыр шығындармен алты айға созылды, дегенмен британдықтардың шығыны бірнеше мыңға жетсе де, үнді тарапының шығыны жүздеген мыңға жетті. Көтеріліске түрткі болған себеп даулы мәселе болды. Қарсылық қысқа мерзімді болса да, Британдық Шығыс Үндістан компаниясының Үндістанға бақылауды кеңейту әрекеттерінен туындады. Көтеріліс бірнеше себептерге байланысты болуы мүмкін, деді Олсон. Мысалы, Олсон Шығыс Үндістан компаниясының Үндістанға тікелей бақылауды кешіктіру доктринасы сияқты ерікті заңдар арқылы қосуға және кеңейтуге тырысуы Үндістанның жұмысқа орналасу кезіндегі кемсітушілігімен бірге 1857 жылғы көтеріліске ықпал етті деген қорытындыға келді. Шығыс Үндістан компаниясының офицерлері князь ретінде өмір сүрді, компанияның қаржысы құлдырады және Компанияның Үндістандағы тиімділігі 1858 жылдан кейін Британ тәжімен тексерілді. Нәтижесінде Шығыс Үндістан компаниясы үкіметтік өкілеттіктерін жоғалтты және британдық Үндістан Үндістанның тағайындалған генерал-губернаторымен ресми түрде тікелей Британдық билікке өтті. Шығыс Үндістан компаниясы келесі жылы, 1858 жылы таратылды. Бірнеше жылдан кейін Виктория патшайым Үндістан императрицасы атағын алды.
Үндістан Ұлыбританияның тікелей колониясына айналған кезде
19 ғасырдың ортасына дейін