Гавайидегі қант плантациялары
1840 жылдарға қарай қант қамысы плантациялары Гавайи ауыл шаруашылығында берік орнықты. Пароходтар аралдарға жылдам және сенімді тасымалдауды қамтамасыз етті, ал Калифорниядағы алтын ағыны кезінде сұраныс артты. 1848 жылғы жерді бөлу туралы Заң (Ұлы Махеле деп аталады) гавайлықтарды өз жерлерінен вытыстырып, қант қамысы плантацияларының экономикасының негізін қалады. 1850 жылы заңға шетелдік тұрғындарға жерді сатып алуға және жалға беруге мүмкіндік беретін түзетулер енгізілді. 1850 жылы Калифорния штатқа айналған кезде пайда төмендеп, импорттық тарифтің енгізілуіне байланысты плантациялар саны беске дейін қысқарды. Америкадағы азаматтық соғыстың басталуымен нарықтық сұраныс одан әрі өсті, бұл қантты оңтүстіктен солтүстікке жеткізуге кедергі келтірді. Қанттың бағасы 525% - ға өсті-1861 жылы бір фунт үшін 4 центтен 1864 жылы 25 центке дейін. 1875 жылғы өзара келісім Гавайиге АҚШ-қа бажсыз немесе салықсыз қант сатуға мүмкіндік берді, бұл плантациялардың пайдасын едәуір арттырды. Бұл келісім сонымен қатар барлық ресурстардың, соның ішінде жер, су, адам күші, капитал және технологияның қант қамысын өсіруге жұмсалуын қамтамасыз етті. 1890 жылы Америка Құрама Штаттарының Үкіметі Гавайи қантының бәсекеге қабілетті бағасын төмендету үшін қабылдаған Маккинли тарифтері туралы заң материктегі өндірушілерге бір фунт үшін 2 цент төлеуді көздеді. Лоббистік күш-жігерден кейін бұл заң 1894 жылы жойылды. 1890 жылға қарай барлық жеке жердің 75% - ы шетелдік кәсіпкерлерге тиесілі болды. Плантация иелері Америка Құрама Штаттарының гавайиді аннексиялағанын қалады, сондықтан Гавайи қантына енді ешқашан баж салынбайды. Олар сондай-ақ аралда АҚШ әскери базасы (Перл-Харбор) болуы үшін Америка Құрама Штаттарының Гавайиді қосқанын қалады.
Гавайи қант өнеркәсібінің өсуіне көмектескен 1875 жылы не болды
1875 жылғы өзара келісім