Osteoporotik kırıklar arasında vertebral kompresyon kırıkları en sık görülendir. Genelde torakolomber bileşkede (T12-L1) oluşurlar, çünkü bu seviyede fasetlerde anteroposterior yönde harekete karşı düşük direnç mevcuttur. Midtorasik kırıklar (T7-T8) yüksek sıklıkta oluşabilir. Kırıklar, harekette kısıtlılık, depresyon ve kronik ağrıya sebep olabilir. Ayrıca sonraki kırıklar için önemli bir risk faktörü; frajilite fraktürünün (düşük travma kırığı) mevcudiyetidir. Vertebral kompresyon kırıklarının yaklaşık 2/3’ü semptom görülmez. Akciğer veya karın grafileri sırasında insidental tanı konur. Bazı hastalarda vertebral kırıkların belirginleşmesi kifoz nedeniyle boy kısalığı geliştiğinde olur. Travma hikayesi semptomatik vertebral kırıkları olan hastaların çoğunda yoktur. Hastalar, tipik olarak, ani eğilme, öksürme veya ağır kaldırma sonrası ani başlangıçlı sırt ağrısı ile başvurur. Ağrı, genellikle her iki tarafta, karnın ön tarafına yönelen, sinir köklerini takiben, kuşak tarzında adlandırılan ağrı olarak tariflenir.
Hastalar tipik olarak hangi durumlar sonrası sırt ağrısı ile başvurur?
ani eğilme, öksürme veya ağır kaldırma