Çocuklarda solunum sistemi yetişkinlerden farklı olup akciğer yüzey alanı, akciğer kompliyansı ve alveol sayısı daha azdır. Çocukların epiglotları daha kısa ve kalın, ağız boşluğu küçük, dil göreceli olarak büyük ve trakeaları daha kısa ve dardır. Ayrıca larinks daha yukarıda olup tiroid ve trakeal kartilaj immatürdür. Bu farklılıklar çocuklarda solunum yolu problemlerinin daha kolay gelişmesine neden olurken, tedavisini de güçleştirmektedir. DS’lu bireylerde hastaneye yatışların en yaygın, yoğun bakıma kabul oranlarının da ilk nedeni solunum sistemi problemleridir. Mortalitenin de önde gelen nedenlerindendir. DS’lu yenidoğanların 2 yaşına kadar solunum sistemi problemlerinden dolayı hastaneye yatış oranının % 42 olduğu tespit edilmiştir. DS’li çocuklarda pulmoner sorunların tanı ve tedavisinde tüm sistem sorunları ile beraber değerlendirilmesi gerekmektedir çünkü genel hipotoni, gelişme geriliği, kraniofasyal ve kalp anomalileri de solunum problemlerine katkıda bulunur. DS’lu çocukların solunum yolu incelendiğinde normalden küçük üst solunum yolları, azalmış alveol sayıları ve azalmış yüzey alanı ile karakterize üst ve alt solunum yolları olduğu görülmüştür. DS’lu çocukların kaslarındaki zayıflık akciğer volümünde azalmaya neden olmakta ve restriktif akciğer hastalığı riskini de arttırmaktadır.
DS'lu çocukların kaslarındaki zayıflığın sonucu nedir?
akciğer volümünde azalmaya neden olmakta ve restriktif akciğer hastalığı riskini de arttırmaktadır