Yaşlanmanın genetik, çevresel ve epigenetik mekanizmaların etkisi altında oluşan çoklu mekanizmaların katkı sağladığı moleküler ve hücresel hasarın ömür boyu birikmesinden kaynaklandığı düşünülmektedir. Bu kümülatif moleküler ve selüler hasara çoklu fizyolojik sistemlerde fizyolojik rezervde azalma, azalmış fiziksel aktivite ve nutritional faktörlerin eşlik etmesi bozulmuş homeostaz ve dış stres etmenlerine artmış hassasiyet ile karakterize kırılganlık (frajilite) sendromunu oluşturur. İskelet kası kütle kaybı tüm yaş gruplarında biyolojik yaştan bağımsız olarak frajilite ve azalmış fizyolojik rezervin majör komponentidir. Histolojik olarak incelendiğinde iskelet kası 2 ana tip kas lifi (miyofiber) içerir: Tip 1 miyofiberler yavaş kasılma hızına sahiptir, oksidatif yolakları kullanır ve yorgunluğa dirençlidir. Tip 2 miyofiberler ise hızlı kasılma hızına sahiptir, glikolitik yolakları kullanır ve kolay yorulurlar. Yaşlanma ile tip 1 miyofiberler nispeten korunurken, yüksek yoğunluklu kas aktivitelerinde görevli tip 2 miyofiberlerde azalma olduğu düşünülmektedir. Zira yaşlılarda tip 1 miyofiberlerlerin kullanıldığı yürüme gibi egzersizler korunurken, tip 2 miyofiberlerin sorumlu olduğu yüksek yoğunluklu aktivitelerde azalma olmaktadır. Histolopatolojik olarak kas kütlesinin kesitsel alanında azalma, motor ünitelerin miktarında azalma ve kas dokusunun ‘myosteatosis’ olarak adlandırılan lipit infiltrasyonu görülmektedir. Ayrıca ağırlıklı olarak sarkopenide etkilenen hızlı kasılan ve glikolitik kapasiteleri yüksek tip 2 fiberlerin boyut ve miktarında azalma, filamanlarda ve Z çizgisinde düzensiz görünüm, sarkoplazmik retikulum proliferasyonu ve lipofuskin akümülasyonu izlenir.
Sarkopenide etkilenen kas lifleri hangi özelliklere sahiptir?
hızlı kasılan ve glikolitik kapasiteleri