DEHB ile ilgili tanımlamalar uzun zamandır tıp literatüründe yer almaktadır. DEHB’ye benzeyen bir bozukluğun ilk örneği, 1798’de Sir Alexander Crichton tarafından verilmiştir. 1846 yılında Alman psikiyatrist Heinrich Hoffmann, hiperaktif ve dürtüsel çocukların davranışsal problemlerini ‘fevri delilik’ veya ‘yetersiz inhibisyon’ olarak tanımlamıştır. 1902 yılında George Still, ‘deficit of moral control’ (ahlaki kontrol eksikliği) adı altında hiperaktivite, dikkat problemleri, davranım bozuklukları ve öğrenme güçlüklerini içeren klinik durumu tanımlamıştır. Birinci dünya savaşı sonrasında ortaya çıkan influenza pandemisinde hayatta kalan çocuklarda ‘ensefalitis letarjika’ gelişmiştir. Bu çocuklarda görülen şiddetli davranış problemleri ‘organik hareketlilik’ olarak tanımlanmıştır. 1947 yılında Strauss ve arkadaşları aşırı hareketlilik, dürtüsellik ve bilişsel yetersizliği olan çocuklarda beyin hasarı olduğunu belirtmişler ve bu durumu ‘minimal beyin zedelenmesi sendromu’ olarak bildirmişlerdir. Sonrasında çoğu vakada gerçek beyin hasarı kanıtının bulunamayacağı düşünülerek ‘minimal beyin disfonksiyonu’ tanımı kullanılmıştır.
Strauss ve arkadaşları hangi belirtileri olan çocuklarda beyin hasarı olduğunu belirtmiştir?
aşırı hareketlilik, dürtüsellik ve bilişsel yetersizliği