ἐγὼ γάρ, εἰ βασιλεὺς παρ᾿ αὑτὸν ὄντα με σύμβουλον ποιοῖτο, ταὔτ᾿ ἂν αὐτῷ παραινέσαιμ᾿ ἅπερ ὑμῖν, ὑπὲρ μὲν τῶν αὑτοῦ πολεμεῖν, ἐάν τις ἐναντιῶται τῶν Ἑλλήνων, ὧν δὲ μηδὲν αὐτῷ προσήκει, τ ούτων μηδ᾿ ἀντιποιεῖσθαι τὴν ἀρχήν.
Δηλαδή, αν ο βασιλιάς των Περσών με είχε κοντά του και μ' έκανε σύμβουλό του, εγώ θα τον συμβούλευα αυτά που παρακινώ κι εσάς: αν κάποιοι από τους Έλληνες του δειχτούν εχθρικοί, να πολεμήσει για ό,τι του ανήκει· όσα όμως δεν του ανήκουν, γι' αυτά καλύτερα να μην προβάλλει αξιώσεις.