داکار
داکار په انګلیسي په افریقا کې پروت د سینیګال هیواد پلازمینه ده. داکار په انګلیسي: د سېنېګال پلازمېنه او تر ټولو لوی ښار دی. د داکار ښار د وګړو شمېر ۱،۰۳۰،۵۹۴ دی، په داسې حال کې چې د داکار لویې سیمې د وګړو شمېر په ۲۰۲۱ز کال کې ۳.۹۴ میلیونه اټکل شوی دی. د داکار شاوخوا سیمه په پنځلسمې پېړۍ کې مېشته شوې وه. پرتګالیانو د کپ-وېرت ساحل په ګوریه ټاپو کې په ژوند پیل وکړ او دغه ټاپو یې د اتلانتیک غلامانو د سوداګرۍ هډه وګرځوله. فرانسې په ۱۶۷۷ز کال کې دغه ټاپو ونیوله. په نولسمې پېړۍ کې د غلامانو د سوداګرۍ پای ته رسېدلو او فرانسې ته د اصلي سیمې په ضمیمه کېدلو سره، داکار د سیمې یو ستر بندر او د فرانسې ښکېلاکګرې ټولواکمنۍ یو لوی ښار وګرځېده. په ۱۹۰۲ز کې، داکار د سېنت-لویس ځای ونیوه او د فرانسې د لوېدیځې افریقا پلازمېنه شوه. له ۱۹۵۹ څخه تر ۱۹۶۰ز پورې، داکار د لنډمهال مالي اتحاد پلازمېنه وه. په ۱۹۶۰ز کې دغه ښار د سېنېګال خپلواک جمهوریت پلازمېنه شوه. جغرافیه داکار د اتلانتیک سمندر ساحل د کپ-وېرت په ټاپووږمه سیمه کې واقع شوی او د افریقا تر ټولو لوېدیځ ښار دی. اقلیم د داکار اقلیم، په ټولیزه توګه، ډېر تود دی. د سمندر د اغېزې لهامله، د داکار اقلیم تود او نیمهوچ د کوپېن د اقلیم ډلبندي: دی او یو لنډ باراني فصل او اوږد وچ فصل لري. د داکار باراني فصل له جولای څخه تر اکټوبر پورې دوام کوي، په داسې حال کې چې د اتو میاشتو لپاره وچ فصل لري. د ورښت کلنۍ کچه په دغه ښار کې کابو ۴۹۵ مليمتره ۱۹.۵ انچه ده. د داکار هوا له ډسمبر څخه تر مې پورې، په ټولیزه توګه، ډېره توده ده چې د ورځې لهخوا د تودوخې درجه شاوخوا تر یا . تر . پورې رسېږي. د کال په دغه موده کې هوا توده ده او د تودوخې منځنۍ درجه شاوخوا تر یا . تر . ده. سره لهدې، د مې او نومبر میاشتو ترمنځ د ښار هوا خورا زیاته تودېږي چې د ورځې لهخوا د تودوخې درجه تر یا . تر . او د شپې لهخوا تر یا . تر . پورې رسېږي. د دغه تود فصل درلودلو سره، سره، د کال په ډېریو میاشتو کې د داکار هوا د نیامي او نجامنا ساحلي ښارونو په پرتله ډېره توده نهده، چېرې چې د تودوخې درجه له یا . څخه لوړېږي. د داکار هوا د کال په اوږدو کې د سمندري شمالونو په واسطه سړه ساتل کېږي. مهمې سیمې د داکار ښار د نړیوال میراث ښارونه د سازمان غړیتوب لري او څوګونې مهمې سیمې لري. د هغو جملې څخه یوه هم د دیوکس مامېلېس غبرګونې غونډۍ دي چې د اوکام په کُمون کې واقع شوې دي. دغه غونډۍ د ښار یوازېنۍ لوړه اراضي ده، چې له دغو غونډیو څخه ټول ښار د لیدو وړ دی. په لومړۍ غونډۍ کې د مامېلېس د رڼا برج په ۱۸۶۴ز کې جوړ شوی دی. دوهیمې غونډۍ کې پهدې وروستیو کې د افریقا رنسانس یادګاري څلی جوړ شوی دی، چې د افریقا تر ټولو لوړه مجسمه ګڼل کېږي. د ښار بله مهمه سیمه د مدینې مېنه ده چې د مدینې په کُمون کې واقع شوې ده. مدینه، په اصل کې، د فرانسې ښکېلاکي پېر پر مهال د سیمې خلکو لپاره د یوه ښارګوټي په ډول جوړه شوې وه. اوس مهال دغه مېنه د دودیزې سوداګرۍ مرکز دی او د ګنډونکو ګڼشمېر دوکانونه پهکې شتون لري. د سړک غاړې تر ټولو مشهور بازار سومبېدیون دی، چې سیلانیان ډېر ورځي. د داکار جامع جومات هم په دغې مېنه کې جوړ شوی چې د کُمون په مرکز کې واقع شوی دی؛ د نوموړي جومات ودانیزې چارې په ۱۹۶۴ز کال کې بشپړې شوې او د ښار یو مشهور ځای ګڼل کېږي. داکار د دوو کوچنیو ټاپوګانو په واسطه احاطه شوی دی: ایلې دو نګور او ایلې دو ګوریه. لومړۍ ټاپو د نګور کُمون په شمالي ساحل کې واقع شوې ده چې په ساحلونو کې یې د بېړۍ چلولو په څېر تفرېحي اسانتیاوې برابرې شوې دي. د نګور کُمون، د پلاژ دو نګور په څېر، د پاموړ نور تفرېحځایونه هم لري. ایلې دو ګوریه، چې پخوا د غلامانو ټاپو وه، اوس مهال د یونسکو نړیواله میراثه سیمه ده چې ښکېلاکۍ پېر معمارۍ او اسانتیاوې پهکې ساتل کېږي. په دغه ټاپو کې د پاموړ ځایونه، د ګوریه یادګاري څلی او د د غلامانو کور موزیم دی، چې د اتلانتیک غلامانو سوداګرۍ په پار جوړ شوی دی. اوس مهال دغه ټاپو د سلګونو سیمهییزو هنرمندانو د هنرونو صحنې کوربه دی، چې هر کال ډېري آثار پهکې نندارې ته وړاندې کېږي. ځینې نور د پاموړ ځایونه یې د لایېن مقبره چې د لایېن تصوف طریقت بنسټګر پهکې دفن دی، ولسمشرۍ ماڼۍ چې د دولت مقام پهکې شتون لري او په ۱۹۰۷ز کال کې جوړه شوې ده، د خپلواکۍ میدان چې د داکار مرکزي میدان دی، د داکار لویه کلیسا او د شیخ انتا دیوپ پوهنتون دی، چې د داکار پوهنتون په نامه هم پېژندل کېږي او په ۱۹۵۷ز کال کې تاسیس شوی دی. عبادتځایونه د عبادتځایونو له جملې څخه، ډېري یې د مسلمانانو جوماتونه دي. د مسیحیانو کلسیاوې او معبدونه هم لري: د داکار رومي کاتولیک لوی اسقفځای کاتولیکه کلیسا، د رباني جماعت کلیسا، د خدایي سلطنت نړیواله کلیسا. داکار، د اسلامي میراث په ویاړ، په ۲۰۰۷ز کال کې د اسلامي ښوونې او روزنې، علمي او فرهنګي سازمان لهخوا د افریقا د اسلامي فرهنګ مرکز په توګه وټاکل شو. او د اسلامي همکارۍ سازمان په دغه ښار کې څوګوني سیمهییز او نړیوال کنفرانسونه دایر کړل، چې په ۱۹۹۱ز کال کې د داکار بیانیې د تصویب لهمخې مهم کنفرانسونه ګڼل کېږي؛ د دغې بیانیې موخه د غړو ایالتونو ترمنځ د همکارۍ زیاتېدل وو. داکار د لایېن ورورولۍ د ظهور سیمه ګڼل کېږي؛ د لایېن ورورولۍ د تصوف یو طریقت دی چې بنسټ یې سیدینا محمدو لیمامو لایه په ۱۸۸۳ز کال کې د یوف په کُمون کې کېښودلی دی. سیدینا د لایېن په مقبره کې، چې د داکار یوه مهمه سیمه ده، خاورو ته سپارل شوی دی. اوسمهال، د لایېن ورورولي طریقت لارویان تر ډېره د لېبو وګړي دي او مرکز یې د کپ-وېرت په سیمه کې پروت دی. دغه فرقه د سېنېګال درېیمه لویه تصوفي فرقه ده. د مسلمانانو د عبادتځایونو تر ټولو مشهور ځایونه، د داکار جامع جومات چې په ۱۹۶۴ز کې، د مدینې په الیه پېپ ګویه فال کې تاسیس شوی د الوهیت جومات چې په ۱۹۷۳ز کې، په اوکام کې جوړ شوی او ځانګړۍ مثلثي کړکۍ لري او عمرین جومات دی چې په شنو ستورو سینګار شوې منارې لري. نامتو کسان عبدالله فایېه، د فوټبال لوبغاړی اېکون، آر اند بي سندرغاړي اصلي نوم: الیونه تیام بابا مال، سندرغاړی او ګیتار غږوونکی باباکار خان، د یوګا روزونکی بوریس دیاو، د یوتا جاز ډلې د باسکټبال لوبغاړی بونا کوندول، د اچنا لوبډلې د فوټبال لوبغاړی شیخ انتا دیوپ، د شیخ انتا دیوپ پوهنتون غړی، مورخ، د انساني علومو عالم، فزیکپوه، سیاستوال شیخ سامب، د شارلوت بابتکتز لوبډلې د باسکټبال لوبغاړی حمادي ندیای، د واشنګټن ویزاردز لوبډلې د باسکټبال لوبغاړی ابراهیم با، د فوټبال پخوانی لوبغاړی اسماعیل لو، سندرغاړی او د تصنیف کوونکی ادریسا ګویه، د پاریس سېنت جرمن لوبډلۍ د فوټبال لوبغاړی سرچينې