هندکو يا انکو ژبه
هیندکو ، یا د هندکو ژبه، د ځینو کارپوهانو له خوا د هندکو ژبې په نوم یادیږي. کوم چې د هند - آریایي ژبو کورنۍ لنده فرعي کټګورۍ پورې اړه لري. د دې ژبې ویونکو ته هندوکوان ویل کیږي. دا ژبه د پاکستان ، شمالي هند او افغانستان په هندي سیمو کې ویل کیږي د هندوکو کلمه په لفظي توګه د هند غرونو مانا لري، یو نوم چې په پارسي سیمو کې د همالیا د سلسلې لپاره کارول کیږي. په فارسي ژبه کې د هند کلمه د سېند سیند پورې اړوند سیمې او کوه مانا غرونه دي. هنديکو په همدې تناسب د هند ژبه ویل کیږي. د هندکو اصطلاح د لرغوني یونان په علمي حلقو کې هم موندل شوې چې د اوسني شمالي پاکستان او ختیځ افغانستان غرونو لړۍ ته اشاره کوي. دا ژبه په پاکستان کې په ایبټ اباد ، مانسهره ، هري پور ، بټګرام ، پېښور ، کوهاټ ، د خیبر پښتونخوا ، د پنجاب صوبې اټک او پوټوهر سیمو او د آزاد کشمیر په ډېرو سیمو لکه پونچ ، باغ ، مظفرآباد او نورو کې ویل کېږي. د اټکل له مخې څلور میلیونه خلک کولای شي په دې ژبه خبرې او پوه شي. د دې ژبې ویونکو ته کومه ځانګړې اشاره نشته. دوی په مختلفو قومونو او سیمو پورې اړه لري او معمولا په لویو قومونو ویشل شوي. خو د هزاره ډویژن ، هري پور ، ایبټ آباد او مانسهره په سیمو کې دوی د هزاره وال هزاره ډویژن په نوم یادیږي. د پېښور په ښار کې د دې ژبې ويونکي د پېښوري يا خرې په نامه يادېږي، چې د پېښور ښار اصلي هندوان دي، ويل کېږي چې د پاکستان تر خپلواکۍ مخکې د امب ايالت د تنولي قبيلې واکمن و. دلته خبرې کیږي، تنولي اوس هم په خیبر پښتونخوا کې تر ټولو لویه هندي ژبه ده. انکو ژبې لهجې هندي ديارلس ژبې لري شمالي انکو . ایبټ آباد هندکو . ګالیتیا هندکو . هریپور هندکو . مانسهره هندکو ټیکس، میکس . تنولي هندکو . اسلام آباد هندکو جنوبي هند . پېښور ۸. تڼۍ ۹. غیبلي . کوهاتی هندکو . د پېښور کليوالي هندوکو . بډایه . اونکاری حوالې پنجابي ژبه د پاکستان ژبې