انګرېزي ملت پالنه
انګریزي ملت پا لنه یوه ملت پالنه ده چې د یوه ملت په توګه د انګلستان ملاتړ کوي او د انګریزي کلتوري یووالی هڅوي. دیوه ټولیز مفهوم له مخې، دا ملت پالنه سیاسي او ټولنیز خوزښتونه او عاطفه را نغاړي چې د انګلیسي کلتور، ژبې اوتاریخ سره د مینې او د انګستان په خلکو او هېواد د ویاړ څخه الهام اخلي. انګرېزي ملتپالان ډېری وخت ځانونه عمدتا انګریزان بولې نه برتانویان. په سیاسی کچه، ځینو انګریزي ملتپالانو لکه انګریزي دیموکراتان له ځاني حکومت څخه د انګلستان لپاره دفاع کړې ده. دې حالت د شاهي دولت په دننه کې د سپارل شوي انګریزي پارلمان او یا له شاهي دولت بهر د انګلند د یوه مطلق خپلواک دولت بڼه غوره کولای شوه. تاریخ د انګریزي ملتپالنې تاریخ، د څیړنې لپاره د اختلاف وړ موضوع ده. تاریخپوه ادرین هستینګس لیکي: کولای شو چې داسې تاریخپوهان ومومو چې له اتمې تر نولسمې پیړۍ پورې یې د انګریزي ملي بیدارۍ رابرېدو او داسې نور عبارتونو لپاره تاریخ ټاکلی وي. انګلو ساکسون پټریک ورملد ادعا کړې ده چې د ښاغلي بیز تر وخت پورې چې د هیستوریا اککلیسیاتیکا یا د انګرېزي خلکو د کلیسا تاریخ یا یې ولیکه، انګلند یو ملت و. ورملد د انګریزي ملي هویت او د انګریزي ملي برخلیک پریکنده تعریف ولنراېبل ته نسبت ورکوي. بېد معمولا د انګریز لقب د جرمني خلکو د تشریح لپاره چې په برتانیا کې میشت شول کاروي: له بریتونانو، سکاتیانو او پیکتانو پرته انګلزان ، ساکسونان او جوتان . د انګریزي خلکو د کلیسا د تاریخ د سریزې په وروستي فقره کې بېد خپله معموله کلمه پریږدي او په ځای یې د نشیو کلمه د هیستوریا نوسترې نېشنیس د تشریح لپاره چې معني یې زموږ دخپل هیواد تاریخ ده کاروي. دا د انګریزي ملت لومړني لفظي ښکاره کېدنه ده. د انګلو ساکسون شعر د مادلون جګړه هغه جګړه چې د انګلو ساکسون د اتلرېد ان ریدي ځواکونو له خوا په ۹۹۱ز د ویکنګ د یرغل په وړاندې تر سره شوه تشرېح کوي. دا شعر له خپلې خاورې، د پاچا اتلرېد له ځمکې، د هغوی د ځای او خلکو د انګلو ساکسونانو د دفاع ستاینه کوي او دا قول بیرتنات د مالون دجګړې یو اتل وه او ارل اف اسیکس یو انګلیسی عسکر وه او سیاست مدار وه ۱۶۰۱-۱۵۶۶ چې د ډیرو کلونو لپاره د لومړۍ ملکې الیزابت ملګری او سلاکار پاتې شوی خو د هغوی د ملګرتوب تر پای ته له رسیدو وروسته هغه د ملکې د امر له مخې جیل ته واچول شو او هلته ووژل شو ته منسوبیږي چې وايې: آیا زموږ خلک، زموږ ملت تاسو وزغمي چې له دې ځایه زموږ له طلاوو سره لاړ شئ. دواړه هستینګز او جیمز کمپبېل باور لري چې انګلند د انګلو ساکسون په وروستیو وختو کې یو ملتیز دولت وه. جیمز کمپبېل لیکي چې په ۱۰۶۶ ز کې د نورمان د سوبې کال پورې یو ملتیز دولت و. منځنۍ پېړۍ د نورمان سوبې انګلند ته یو فرمان چلوونکی طبقه وروپېژندله چې د انګریزي ځمکه لرونکو او روحانیونو ځای یې ونیو او یوازې په انګلونورمان - ژبه یې خبرې کولې، که څه هم په ډیر احتمال د هغوی د دویم نسل ډیریو په انګلیسي ژبه خبرې کولې. ویلیم آف ملبېسبري په دولسمه پیړۍ کې دانګلو نورمان د ګډې سلسلې پیښه لیکونکی د هستینګانو جګړه دا ډول تشرېح کوي: د انګلند لپاره هغه مرګونې ورځ، زموږ د ګران هیواد غموونکي ویجاړیدل. هغه وړاندې ویر کوي او وایې: انګلند له بهره د راغلو هستوګنځای او د بهرنیانو د واک د چلیدو ځای. نن ورځ هیڅ انګریز ارل یو اشرافي چې رتبه یې له مارکیس ټيته وي، بي شاپ مسیحي ملا یا ابات دخانقا نه دی، نوي راغلي خلک په بډایانو او د انګلند په کورنیو برخو خولې لګوي؛ د دې غمیزې د پای ته رسیدو هیڅ هیله نه شته . رابرت آف ګلوسستر د بلې پېړۍ یعنې د دیارلسمې له نیمایي تر وروستی برخې په هکله خبرې کوي: نورمان خلکو بې له خپلې ژبې په بله ژبه خبرې نشوای کولای، هغوی په فرانسوي خبرې کولې ځکه په کور کې یې په دې ژبه خبرې کولې او ماشومانو ته یې هم همدا ژبه ښوولې وه، نو هغه مهم خلک چې دې هیواد ته له خپلو اصلي ځایو راځي نوهغوی هغو ژبو ته پابند دي چې دوی څخه پاتې دي ځکه هغه سړی چې په فرانسوي ژبه پوهیږي هغه ته لږ ورښودل کیږي. خو متواضعو خلکو تر اوسه په انګلیسي ژبې خبرو کولو ته دوام ورکړ. زه فکر کوم چې پرته له انګلند څخه په ټوله نړۍ کې داسې هیواد نشته چې خلک یې پرته له خپلې ژبې په بله ژبه خبروکولو ته دوام ورکړي. پاچا لومړي ادوارد، چې پخپله یو نورمان فرانسوي ژبې غږیدونکی و، د ۱۲۹۵ ز کال کې د پارلمان د احضار لپاره د فرمانونو د صادرولو په وخت کې دعوه وکړه چې د فرانسې پاچا غواړي په انګلند یرغل وکړي او پخوانۍ انګلیسي ژبه غلې کړي، دا په رښتیا یو کرکه پارونکی پلان و چې خدای به یې مخه نیولې وي. په ۱۳۲۳ ز کال کې هنري لامبارد یو روحاني د محکمې په وړاندې راوستل شو اوله هغه پوښتنه وشوه چې هغه څنګه جرأت وکړ چې ځان د غلا له تورونو بري کړي. هغه په انګلیسي ژبه ځواب ورکړ چې هغه یو روحاني دی ، له هغه وروسته له هغه وپوښتل شول چې آیا هغه په لاتیني یا فرانسوي ژبو پوهيږي. هغه ځواب ورکړ چې هغه انګریزده او انګریز زیږېدلی دی اوهغه ته په مورنۍ ژبه خبرې غوره دي. هغه په بله ژبه له خبرو کولو څخه ډډه وکړه . په محکمه کې په بلې ژبې باندې له ځواب ویلو ډډه کول د دې لامل شو چې هغه بلې محکمې ته د سزا ګاللو لپاره واستول شي. د څوارلسمې پیړۍ په وروستیو لسیزو کې انګلیسې یو ځل بیا رسمي کارېدلو ته راوګرځیده. په انګلیسی ژبه کې د عدالت غوښتنې د ۱۳۶۲ شمیره قانون په محکمو کې د دعوو پر مخ بیولو لپاره د فرانسوي ژبې ځای ونیو. د ۱۳۸۶ ز پارلمان ته د میرسر عریضه د پارلماني انګلیسي خورا زړه ټوټه ده. په انګلیسې ژبه لومړنۍ وصیت پاڼې د لندن د وصیت پاڼو په محکمي پورې اړه لري، د احکامو رجعت، عرفونه، د طلاوو ونډې په کال ۱۳۸۹ ز او په نورویچ او پاچا لین پورې اړوند دي. په ۱۳۸۵ کې د جان تریویسا لیکنه بیانوي: د ګرامرپه ټولو ښوونځیو کې ماشومان فرانسوي له پامه غورځوي او انګلیسې ژبه زده کوي او پراختیا ورکوي، همدارنګه مشران هم په پراخه کچه خپلو ماشومانو ته د فرانسوي ژبې زده کړه پای ته رسولې ده. له فرانسې سره سل کلنې جګړې ۱۴۵۳- ۱۳۳۷ د انګریزي ملتپال احساس وهڅاوه. مې مکیساک ادعا کړیده: د جګړې ډیر پایښت لرونکي او مهم عواقب باید ولټول شي، البته د ملي ارواپوهنې په برخه کې، ځکه سوبې، سوبې وې، دا سوبې یوازې د پاچا او اریستوکراسي سوبې نه وې بلکه دا سوبې د ملت هم وې. په ۱۳۴۶ز کال کې د پروپاګنديزو موخو لپاره په پارلمان کې یو جعلي فرمان وښوول شو چې په هغه کې د فرانسې پاچا د انګریز ملت له منځه وړل غوښتل، په داسې حال کې چې پارلمان پاچا ته د اکمالاتو لپاره د رأیو ورکولو چې د کالیس د محاصرې په موضوع کې ښکیل وه احضار شوی وه. په ۱۳۴۶ ز کې د کالیس له محاصرې وروسته پاچا دریم ادوارد د هغه ښار اوسیدونکې وشړل ځکه هغه ویلي وه: زه به په دې ښار کې یو ځل بیا سوچه انګریزان میشت کړم . کله چې پاچا هنري وي په ۱۴۱۵ ز کې هارفلیور ونیو نو هغه امر وکړ چې د ښار اوسیدونکې دې له سیمې ووځي. وروسته هغه انګریزي مهاجرین راوستل ترڅو د هغوی په ځای یې میشت کړي. سرچينې