قريش
قريش د عربستان يوه مشهوره او باعزته قبيله او د هغه هر فرد يا اشخاص. بنو قريظه يا قريظه د مکې له مهمو قبيلو څخه وه. خاتم الانبیاء حضرت محمد صلی الله علیه وسلم د همدې قبیلې له بنو هاشم سره تعلق درلود. د رسول صلی اللہ علیہ و آلہ وسلم وسلم نیکه د قیس بن کلاب اولاده د قریشو په نوم یادیږي. له هغه وخته چې قیس بن کلاب عربان په یوه مرکز کې راټول کړل، نو دوی ته قریش ویل کیده، ځکه چې په عربی کې د قریش معنی راټولوونکی او قصی د عربو راټولوونکی و. د تاریخ الطبري په وینا، قصی ابن کلاب لومړنی کس دی چې قریش بلل کېده. عبدالملک بن مروان وايي چې له قیس بن کلاب نه مخکې قریش نه و. د حضرت اسمعیل علیه السلام په نسل کې یو کس نضر بن کنانه وو، د هغه اولاد قریش بلل کیږي، ځکه د قریش معنی په یوه ځای کې راټولیدل دي، له همدې امله یې لقب قریش شو. که څه هم د بني کنانه د دې لقب نور لاملونه هم شته، خو صاحب قاموس همدې دليل ته لومړيتوب ورکړی دی. په حکيم تري ابن مردويه وغيره کې له ام هاني څخه يو حديث شته چې يوه برخه يې دا ده چې رسول الله صلی الله عليه وسلم فرمايلي دي چې د قريشو ډېر عزت په دې کې دی چې الله تعالی يو ځانګړی سورت نازل کړ. ال یالف په خپل حق کې داسې یو حدیث نازل کړی چې بل هیڅ پکې نه دی ذکر شوی. په دې سورت کې قريشو ته په دې ډول عزت ورکړل شوى دى. د قریشو مشران ابو طالب بنو هاشم اسد بن هاشم بنو هاشم عبدالمطلب بن هاشم بنو هاشم ابولهب بنو هاشم لکه ابن وائل بن سهام ابوجهل بنو مخزوم ابولهب بنو هاشم ابو سفیان بن حرب بنو اميه اخنس بن شریق حليف بنو عدي اسود بن متل بنو اسد حکیم بن حزام بنو اسد مطعم بن عدي بنو نوفل مغیره بن عبدالله بنو مخزوم نبيه بن حجاج بنو جمله نضر بن حارث بنو عبدالدار سهیل بن عمرو بنو عامر اميه بن خلف بنو جمله عقبه بن معیط بنو عبدالدار عتبه بن ربیعه بنو عبدالشمس څانګې حتی د حضرت محمد صلی الله علیه وسلم له پیدایښت نه مخکې هم د قریشو کورنۍ د عربو په ټولو قبیلو کې ځانګړی امتیاز درلود. قريشو د کعبې ساتونکي وو، چې د ټول عربستان مذهبي مرکز و او د مکې دولت هم په دوی پورې اړه درلود. د قريشو لويې څانګې په لاندې ډول وې: بنو هاشم اموي اوسئ بنو نوفل بنو عبدالدار بنو اسد بنو تمیم بنو مخزوم بنو عدي بنو عبد مناف مهربانه اوسه له دې پرته نورې څانګې هم شته. مسؤلیتونه د مکې معظمې ټول مسؤولیتونه په همدې څانګو وېشل شوي وو. . سادات، د کعبې د ساتنې او خدمت په معنی دی، د کعبې ساتونکی د کعبې کیلي درلوده او هغه به یې خلک لیدل. دا مقام د بني هاشم په کورنۍ کې و او د پېغمبراکرم ص د پيدايښت په وخت کې يې نيکه عبدالمطلب پر دې مقام ټاکل شوى و. . سقیه یعنی د اوبو برابرول په مکه مکرمه کی د اوبو کمبود وو او د حج په موسم کی د زرګونو حاجیانو د راغونډیدو له امله د اوبو ځانګړی بندوبست شوی وو. پخوا به د کعبې په صحن کې د څرمن ټانکونه جوړېدل او د شاوخوا له چينو به يې اوبه ډکولې. دا حكم تر چاه زمزم پورې دوام وكړ. د سقايې خدمت په بني هاشم پورې اړه درلود. . رفاده حاجيانو د قريشو ټولو کورنيو د کعبې د مېلمه پالنې لپاره يو ډول بسپنه ورکوله او له همدې مرستو څخه د بې وزلو حاجيانو د خوراک او څښاک بندوبست کېده. . عقاب، دا د قريشو د ملي بيرغ نوم و، کله به چې د جګړې وخت و، نو را ايستل کېده، که د کوم نامتو کس په اتفاق سره د بيرغ پورته کولو وړانديز وشو، نو هغه ته به يې ورکول کېده، که نه نو د قريشو ساتونکي. پرچمي چې د بنو اميه له کورنۍ سره تړاو درلود، خدمت يې ترسره کړ. . ندوه، دا د مکې ملي شورا وه. قريشو به دلته د مشورې لپاره راټولېدل، د جګړې او سولې او نورو مهمو مسايلو پريکړه به همدلته کېده او د قريشو ودونه هم دلته کېدل. . قائد، يعني د کاروان مشر، هغه کس چې دا مقام يې درلود، په ځانګړو چارو کې ورسره مشوره کېده. قريشو به د يوې مسئلې په اړه د نهايي تصميم نيولو نه مخکې د مشاور نظر اخستل. دا مقام د بني اسد اړوند وو. . کعبه چې کله مکېانو د جګړې لپاره د وتلو اراده وکړه، نو یوه خیمه یې جوړه کړه او په دې خیمه کې یې د جګړې وسایل ساتل. دغه مسؤليت هم د قريشو په يوې کورنۍ پورې اړه درلود. ۸. حکوم، یعنی په خپل منځ کې د شخړو پریکړه کول، ۹. سفاره یانې سفیر چې کله له یوې مخالفې قبیلې سره د سولې خبرې اترې وشوې نو د دې کار لپاره یو هوښیار سړی وټاکل شو. په پیل کې په اسلام کې د قریشو وروستی سفیر حضرت عمر بن الخطاب رضی الله عنه وو. له دې تفصيل څخه مالوميږي چې قريش د عربستان تر ټولو معززه قبيله وه. بیا د بني هاشم کورنۍ په قریشو کې تر ټولو مخکښه وه، ځکه چې ډېر لوی تړونونه په دوی پورې اړه لري. نور وګوره عرب قومونه قریشي هاشمي العبید د حديبې سوله سید عباسي خلافت ادریسي سلطنت درود د عربو پلرونه بهرنۍ اړیکې د قریش قبیله سرچينې