طباق (تقابل)
طباق یوه عربي کله ده چي معنا یې د دوو شیانو په منځ کي موافقت او یا پخپل مینځ کي سنجولو ته وایي. په ادبي اصطلاح کي طباق هغه معنوي جوړښت ته ویل کیږي چي شاعر د دوو نومونو یا صفتونو په مینځ کي پخپل کلام کي داسشي کلمې وړاندي کړی چي د یوبل مقابل یا متضادي وي. د طباق بېلګه په لاندي پښتو نظم کي موږ موندلای سو: په خندا خندا یې تلمه و دیددار ته اوس یې درومم په ژړا ژړا مزار ته دلته خندا او ژړا کلمې د یوبل متضاد دي. طباق له ادبي پلوه پر درې ډوله دی : لمړی : نومیز طباق دی چي شاعر پخپل کلام کي دوه نومونه یا صفتونه د یوبل متضاد راولي . لکه دا پښتو متل : انسان تر ګل نازک تر کاڼي کلک دی دویم : فعلي طباق، چي کله شاعر پخپل شعر کي دوې متضادي فعلي کلمې راوړی لکه په لاندي بیت کي: ټولول، کښېښودل د زرو، د ښځو کار دی ورکول، بازول، خوی خصلت د نرو کار دی دریم : سلبي یا ایجابي طباق، چي په یوه فعل کي دوې داسي کلمې راوړل سي چي دوه څخه وي، او د منفي او مثبت یا امر او نهی په ډول وي لکه د پښتو په دې متل کي : د مړاوو، اوبو وبېرېږه، د توندو اوبو مه بېرېږه.