نورګل اندړوال
د ګران ملګري نورګل اندړوال نوی غزل زه دې د بازار شــــــــمه لیلام دې شم څنګه به وي ګرانې که په نام دې شـم؟ جاردې د ښکاري سترګوخوږې مینې شم دې چریزټوپک که دام دې شــــم؟ مینه کې دې شل ځلې رســــــــوا شمه مینه کې لس ځلي پوخ او خام دې شم وې دیسم داستا په سر پنځوس نومرې چانس دې پوهنتون کې شم ناکام دې شم وایمه ریښتیا چې له تا سل وار جار شم دې منصوري سړی اعدام دې شم ودې کړم دعا درته سل ، زر وارې زه دې د جومات شمه امام دې شم ته مې په سړو د مینې مست ساته خیر چې ناروغېږمه ذُکام دې شم یه لیونۍ ګل دې شم ازغی دې شم ستادې شم لالی دې شم د پام دې شم خلاص چې ترې په زیار د څو کلو نه شې پور دې د ښایست که د عشق وام دې شم ؟ شمه دې قاچاق ترپاکستان ، ایران تیږه د لاجورد دې شم رُخام دې شم پای دتخلص ، نوم کې دې څه وکړم ؟ نُور دې بې له ګاف شمه که لام دې شم ؟ نورګل اندړوال نوی غزل مې ساتي چې خپل وجود کې سرې لمبې ترسبایي کوي په څه دلیل مونږ ته ښېرې تر سبایي دا ښکلي څه د مینې خریدار غوندې راګوري او مونږ ته وایي سترګې کړئ ړندې تر سبایي راوړي دې دا تور دي او راوړي دا بد دي بس سپین دي او همدغه یې دي نخرې ترسبایي اربک او ملیشه یې د دیدن په تمه تمه کوي لنډې پیرې اوږدې اوږدې تر سبایي راوړم د شنو بنګړو پرځای سره درته محبوبې زه خیر دی نورې مه کوه ګیلې تر سبایي دهغه دغه نه یم اندړوال کنډاو کپر یم ساتلی د غم اور کې یم هغې تر سبایي ۱۳۹۸۰۳۱۹ پاسبان تلویزیون