د حضرت علي(ک) لس ځانګړنې
ژباړړه: اجرالدین اقبال پته: د حضرت عليک لس ځانګړنې - حديث: حضرت عمرو بن ميمون وايي: له حضرت عبدالله بن عباسرض سره ناست وم،چې نهه ډلې ورته راغلې او و يې ويل: يا پاڅه او راسره راشه او يا مو له ابن عباس سره ځان ته پرېږده. دا پېښه هغه مهال وه،چې ابن عباس لا ړوند شوى نۀ و. ابن عباس ورته وويل: زه درسره ځم. هغوى يو كونج ته ولاړل او له ابن عباس سره په خبرو اترو شول. زه نۀ پوهېدم څه خبرې يې كولې. لږ وروسته مې ليدل، چې ابن عباس راروان و او جامې يې څنډلې او پر غوسه لګيا و : تون لعنت دې پر هغه وي، چې داسې سړي ته كنځل او ورپسې خبرې كوي،چې لس ځانګړنې لري،چې نور څوك يې نۀ لري: حضرت پېغمبر اکرم وويل:سبا به داسې سړى د جګړې ډګر ته ولېږم چې خداى او رسول يې پرې ډېر ګران او هغه هم پر خداى او رسول يې ډېر ګران دى او خداى به هېڅكله خوار يې نۀ کړ دا مهال ډېر خلك په تمه وو چې رسول اکرم به يې جګړې ته لېږي. رسول اکرم غږ وكړ : علي چېرې دى. رسول اکرم ته وويل شول: پر مېچنه اوړه كوي. رسول اکرم وويل په تاسو کې څوك نۀ و،چې اوړه يې كړي واى؟ بيا يې عليک راوغوښت،چې سترګې يې خوږېدې او څه يې نۀ شو ليداى. رسول اکرم پر سترګو يې خپلې توكاڼې وموږلې او وروسته بيرغ يې درې ځل جيګ كړ او و يې ښوځاوه او عليک ته يې وركړ. عليک صفيه د حيى لور په جګړه كې ونيوه. :- رسول اکرم حضرت ابابكررض د توبې سورت ابلاغ ته ولېږه؛ خو ورپسې يې عليک ولېږه،چې حضرت ابوبكررضد سورت له ابلاغ منع كړي؛ځكه رسول اکرم وويل: دا كار بهيوازې هغه كوي، چې زما د تن برخه وي او زه د هغه د تن برخه يم. :- په هغه ډله كې، چې عليک هم و، رسول اکرم بني هاشمو ته وويل:په تاسو كې به څوك په دنيا او اخرت كې زما ملګرى وي؟ عليک وويل: زه. رسول اکرم ټينګار وكړ او ويې ويل: تۀ به په دنيا او اخرت كې زما ملګرى يې. :- رسول اکرم،فاطمه بي بي،عليک،حسن او حسين راوغوښتل او پټو يې پرې واچو او و يې ويل:خدايه دوى زما اهل بيت دي،له دوى چټلي لرې كړه او له هر ډول ناپاكۍ يې پاك كړه. :- عليک لومړى تن و،چې له خديجې وروسته يې اسلام ومانه. :- عليک د رسول اکرم جامې واغوستې او پر ځاى يې ويده شو. مشركانو ګومان كاوه ، چې رسول اکرم دى؛ نو په كنځلو يې پيل وكړ. دا مهال حضرت ابوبكررضراغى او ورته يې وويل:د خداى رسوله! عليک ورته وويل: رسول اکرم د ميمون د څاه لوري ته تللى دى.حضرت ابوبكررض هم د ميمون څاه لوري ته ور روان شو. :- رسول اکرم له خپلو اصحابو سره د تبوك جګړى ته تله، عليک ورته وويل: زه هم در سره ځم. رسول ا لله وويل: نۀ. عليک پر ژړا شو. رسول اکرم ورته وويل: ايا په دې خوښ نۀ يې، چې راته داسې يې؛لكه هارون،چې موسى ته و؛خو په دومره توپير چې تۀ د هارون په څېر پېغمبر نۀ يې. بيا يې ورته وويل: تۀ له ما وروسته په مؤمنانو كې زما ځايناستى يې. :- پېغمبر اکرم بې د علي له وره،ټول هغه ورونه وتړل،چې جومات ته پرانېستل کېدل .عليک ته اجازه وه،چې جُنُب هم جومات ته راشي.دا كار يوازې رسول اکرم او عليک ته روا و. :- رسول اکرم وويل: د چا چې زه ولي او مشر يم؛علي هم ولي او مشر يې دى . :- خداى پاك په قرآن كې له هغوى خبر كړي يو ،چې تر ونې لاندې يې له رسول اكرمصسره بيعت بيعت الرضوان كړى. ايا له هغه وروسته،په باب يې د خپلې غوسې يادونه هم كړېده؟نۀ! هيڅكله او عليک له هغه وګړيو دى،چې هلته يې بيعت كړى او پردې سربېره حضرت عمررض،چې له رسول اكرم نه د حاطب د څټ غوڅولو اجازه اخېسته؛نو ورته يې وويل:څه پوهېږې،ښايي خداى تعالى اهل بدر هغه مسلمانان ، چې د بدر په جګړه كې يې ګډون كړى و تر لورينې لاندې نيولي وي او ويلي يې دي: څه چې غواړئ،و يې كړئ، تاسو مې بښلي ياستاو عليک د بدر په اصحابانو كې و. حديث په نورو سر چينو كې : سيره ابن هشام : ج ، ص ؛ طبقات ابن سعد : ج ، ص ؛ مصنف ابن ابي شيبه : ج ، ص ، ح اوج ، ص ، ح ؛ مسند احمد : ج ، ص ، ح او ج ، ص ، ط قديم اوج ، ص ، ح ج ، ص ، ط قديم ؛ فضائل احمد : ص ، ح اوص ، ح اوص ، ح اوص ، ح ؛ كتاب السنه : ص ، ح اوص ، ح ؛ صحيح مسلم : ج ، ص اوج ، ص ؛ مناقب كوفي : ج ، ص ، ح اوص ، ح اواوص ، ح ؛ مسند روياني : ج ، ص ، ح اوص ، ح ؛ معجم كبير طبراني : ج ، ص ، ح اوص ، ح ؛ سنن بيهقي : ج ، ص ؛ البداية و النهاية : ج ، ص او . . . . أخبرني هارون بن عبد الله الحمّال البغدادي قال : حدّثنا محمّد بن عبد الله بن الزبير الأسدي قال: حدّثنا عليّ بن صالح عن أبي إسحاق ، عن عمرو بن مرّة ، عن عبد الله بن سلمة ، عن عليّ قال : قال رسول الله ص : ألا أعلمّك كلمات إذا قلتهنّ غفر لك مع أنّه مغفور لك ؟ : لا أله ألّا هو الحليم الكريم ، لا إله إلّا هو العليّ العظيم ، سبحان الله ربّ السماوات السبع و ربّ العرش الكريم ، الحمد لله ربّ العالمين .