د استوا کرښه
د استوا کرښه د عرض البلد دایره چې شاوخوا ۴۰۰۷۵ کیلومټره ۲۴۹۰۱ مایله محیط لري او ځمکه پر دوو شمالي نیمکرو وېشي. دا یوه فرضي کرښه ده چې صفر درجې عرض البلد لري او د شمالي او سویلي قطبونو تر منځ پرته ده. په فضايي درې بُعدي هندسه کې چې په ستورپېژندنه کې کارول کېږي، د یوې دوراني کُرې لکه: یوه سیارې استوا د عرض البلد هغه دایرې سره چې عرض البلد يې صفر درجې دی، موازي ده. دا د کُرې پر مخ یوه فرضي کرښه ده، چې له قطبونو نه مساوي واټن لري او په شمالي او سویلي نیمکرو يې وېشي. دا د کُرې د غوڅونې ټکی دی چې د دوراني پر محور عموده مستوي ده او جغرافیوي قطبونو تر منځ هر قطب ته په مساوي واټن کې پرته ده. د استوا پر کرښه او ورنږدې، هره ورځ ټول کال د ماسپښین له خوا لمرنږدې په سر باندې د سمت الرأس نه کابو۲۳ درجې نېغ ولاړ وي. په پایله کې، د استوا کرښه د کال په اوږدو کې د ورځې له خوا د تودوخې یو څه ثابته کچه لري. په اعتدال کې د مارچ ۲۰ او سپټمبر ۲۳ د لمرلاندې نقطه په کمه زاویه د ځمکې له استوا نه تېرېږي، د لمررڼا د ځمکې پر دوراني محور عمودي ځلېږي او ټول عرض البلدونه نږدې ۱۲ ساعته ورځ او ۱۲ ساعته شپه لري. رېښه دا نوم د منځنیو پېړیو له لاتیني کلیمې نه په دې عبارت کې اخیستل شوی او معا يې ده هغه دایره چې شپه او ورځ سره مساوي کوي، د لاتینې ژبې کلیمه د مساوي کولو په معنا ده. عمومي کتنه د ځمکې د استوا عرض البلد د دایرې د قوس په صفر درجه سره پېژندل کېږي. استوا د ځمکې د پنځو مهمو د عرض البلد دایرو نه یوه ده، څلور نورې یې دوه قطبي دایرې د شمال قطب دایره او د سویل قطب دایره او دوه استوايي دایرې دي د سرطان حاره او د جدی حاره. د استوا کرښه، د عرض البلد یوازینی کرښه او ستره دایره ده په دې معنا چې مستوي يې د ځمکې کُرې له مرکز نه تېرېږي. د ځمکې د استوا مستوي، چې کله بهر لوري ته افلاکي کُرې ته مرتسم شي، افلاکي استوا راپېژني. د ځمکې د موسمونو په څرخ کې، استوايي مستوی په کال کې دوه ځله له لمر نه تېرېږي: په اعتدال کې په مارچ او سپتمبر میاشتو کې. یوه کس ته چې په ځمکه کې دي، لمر داسې برېښي چې په یادو وختونو کې يې د استوا کرښې په اوږدو یا د افلاکي استوا په اوږدو کې حرکت کوي. له الهیو داس رولاس نه تېرېدونکې په نښه شوې استوا کرښه، ساو تومې او پرینسیپ د استوا کرښې په نښه کوونکې د مارکو زیرو یادڅلی، ماکاپا، برازیل پر استوا کرښه پرتې سیمې ترټولو لنډ لمرخاته او ترټولو لنډ لمرپرېواته تجربه کوي، ځکه د لمر ورځنی مسیر د کال په ډېری وختونو کې د اسمان څنډې افق سره نږدې عمود دی. د ورځې اوږدوالی له لمرخاته نه تر لمرپرېواته د کال په اوږدو کې نږدې یو شان ثابت دی، خو شپه ۱۴ دقیقې د اتموسفیري انکسار او د دې حقیقت له امله اوږده وي چې، د لمرخاته پیل یا د لمرپرېواته پای د لمر سترګه له افق سره په مرکز کې نه، بلکې په بره برخه کې له مماس سره کېږي. ځمکه په استوا کې لږه راوتلې ده او منځنی قطر یې ۱۲۷۴۲ کیلومټره ۷۹۱۸ مایله دی، خو په استوا کې قطر د قطبونو له قطر نه نږدې ۴۳ کیلومټره ۲۷ مایله ستر دی. له استوا کرښې سره نږدې سیمې، لکه: د فرانسوۍ ګېنا هېواد په کورو سیمه کې د ګینا فضايي مرکز، د فضايي بندرونو لپاره ښه ځایونه دي، ځکه دوی د هر عرض البلد تر منځ تر ټولو چټک دوراني سرعت لري، ۴۶۰متره ۱۵۰۹ فوټه پر ثانیه. اضافي شوی سرعت پر ختیځ د ځمکې د دوران پر لور د ځمکې مدار ته د فضايي بېړیو د توغولو د سون توکو اړتیا راکموي او په هممهاله ډول د اپولو سپوږمۍ په څېر ماموریتونو پر مهال د میلان د صافولو لپاره د ګرانبیه تمریناتو مخه نیسي. جیوډیزی کره موقعیت د استوا کره ځای دقیقاً ثابت نه دی، سمه استوايي مستوي د ځمکې پر دوراني محور عمود ده او د یوه کال په اوږدو کې ۹ مټره ۳۰ فوټه خوځښت لري. دا اغېز باید په تفصیلي جیوفزیکي کچه اخیستنو کې په پام کې ونیول شي. جیولوجیکي نمونې ښيي چې، استوا کرښې د ۱۲ میلیونه نه ۴۸ میلیونه کلونو مخکې موقعیتونه په پام وړ کچه بدل کړي دي، ځکه هغه رسوبي مواد چې د سمندر حرارتي جریانونو په وسیله تل ته شوي دي، په استوا کې ځای پرځای شوي دي. د حرارتي جریانونه په وسیله رسوبات د ځمکې د محور په وسیله معلومېږي، چې د ځمکې د سطحې لمریز پوښښ ټاکي. کولای شو د اورغورځونکو ټاپوګانو لړۍ په جغرافيوي نقشه کې، چې د ځمکې د قشر لاندې ګرمو نقاطو کې د محور او قشر د خوځښت له امله رامنځته شوي دي، د ځمکې په محور کې بدلونونه وګورو. دا چاره د هندی ټکټونیک پوښ چې د اوراسیا ټکټونیک پوښ سره متصادم شوی او د همالیا لوړې یې رامنځ ته کړې دي، اړیکه لري. کره اوږدوالی د جیوډیزی نړیوال انجمن او د اسټرونومي نړیواله اتحادیه یوه استوايي شعاع کاروي چې ۶۳۷۸۱۳۶۶ کیلومټره یا ۳۹۶۳۱۹۰۳ مایله ده چې د کمیت کې تدوین شوې ده. دا استوايي شعاع د د او ۲۰۱۰ز کال په کنوانسیونونو کې راغلې ده. همدا استوايي شعاع د د ۲۰۰۳ز کال د بیضوي لپاره هم کارول شوې ده. که په رښتیا دایروي وای، د استوا اوږدوالی به په دقیقه توګه چنده د شعاع وو، چې بیا کېږي ۴۰۰۷۵۰۱۴۲ کیلومټره یا ۲۴۹۰۱۴۵۹۴ مایله. جیوډیټیک مرجع سیسټم ۱۹۸۰ چې د ۱۹۷۹ز کال د استرالیا په کانبیرا کې د په ناسته کې تایید او ومنل شو هم د ۶۳۷۸۱۳۷ کیلومټره یا ۳۹۶۳۱۹۱ مایله استوايي شعاع بیانوي. نړیوال جیوډیټیک سیسټم ۱۹۸۴ز چې د کارتوګرافۍ، جیوډيزي او د جی پي اېس په شمول د سټلایټ لارموندنې کې کارېدونکی معیاري سیسټم دی هم استوايي شعاع داسې بیانوي: ۶۳۷۸۱۳۷ کیلومټره ۳۹۶۳۱۹۱ مایله. هم د او هم د سیسټمونه د استوا اوږدوالی ۴۰۰۷۴۰۱۶۷ کیلومټره ۲۴۹۰۱۴۶۰۹ مایله بولي. جغرافیوي مایل د استوا کرښې د یوې قوس-دقیقې په توګه تعریف کېږي. له همدې کبله دا چې کومه شعاع په پام کې نیولې شوې ده، کمیتونه توپیر لري. د بېلګې په توګه، په - کې واټن . متره . فوټه دی، خو په - کې بیا . متره . فوټه دی. دلته په ټول واټن کې توپیر له یو ملي متر نه کم ۰۰۳۹ دی نږدې ۱۸۶ کیلومتره یا ۱۱۶ مایله. د ځمکې ماډل به عمومي توګه د داسې کُرې په بڼه جوړېږي، چې د خپل محور په اوږدو کې ٪۰۳۳۶ مستوی شوې ده. دا د دې لامل کېږي چې د نصف النهار یو ستره دایره چې د دواړو قطبونو نه تېرېږي په پرتله چې د استوا کرښه ٪۰۱۶ اوږده وي. د معیاري نصف النهار، تر ټولو نږدې ملي متر ته، . کیلومټره . مایله دی، یو قوس-دقیقه چې . متره . فوټه ده، ښيي چې معیاري سمندري مایل متره فوټه او له ۳ مترو ۹۸ فوټه نه ډېر د جغرافیوي مایل په پرتله اوږد دی. سرچینې