مسعود دوم
مسعود د کاکاوس مشر زوی و. هغه د خپل ځوانۍ یوه برخه په کریمیا کې د جلاوطنۍ په توګه تیره کړه او په قسطنطنیه کې یې د یو وخت لپاره ژوند وکړ، چې بیا د بازنطین امپراتورۍ پلازمینه وه. هغه د لومړي ځل لپاره په کې په اناتولیا کې د تخت د نمایندګۍ په توګه راڅرګند شو. په کې نوي ایلخان سلطان احمد د سلجوق سلطان کیخسرو له واکه ګوښه او اعدام کړ او مسعود یې په ځای مقرر کړ. د احمد ځای ناستی ارغون د سلجوق ځمکې وویشلي او د قونیې او لویدیځ نیمه برخه یې د ګوښه شوي سلطان دوو ځوانو زامنو ته ورکړه. مسعود په لږ ځواک سره یرغل وکړ، دوه هلکان یې ووژل او په ۱۲۸۶ کال یې په ښار کې ځان ټینګ کړ. هغه تل د منګولیانو په استازیتوب او معمولا د منګولیانو د سرتیرو سره د مخ پر ودې ترکمن سلطنتونو، بیلیکانو په وړاندې د څو کمپاینونو مشري کوله. د دغو څخه د پام وړ هغه سفر دی چې په کې د ګرمیانو په وړاندې پیل شو. ګرمیان د ترکمن نسل یوه جګړه ماره ډله وه، چې د سلجوقیانو له خوا په جنوب لوېدیځ اناتولیا کې اوسېدل، څو د ترکمن کوچیانو ډېر بې واکه وساتي. مسعود دغه کمپاين د وزير او ستر سياستوال فخرالدين علي تر څارنې لاندې ترسره کړ. که څه هم د جګړې په ډګر کې یو څه بریالیتوبونه شتون درلود، خو په سیمه کې خورا ګرځنده ګرمیان یو مهم ځواک پاتې شوی. مسعود او د هغه منگول متحدینو د کرمانیانو، اشرافیانو او عثمانیانو پر ضد په ورته ډول بې ځایه عملیات ترسره کړل. په کې په یوه داسې فضا کې چې د لیرې پرتو ایلخان واکمنۍ په وړاندې د توطیې او نږدې دوامداره بغاوت لخوا مشخص شوی و، د منګولیانو افسرانو او محلي ترکمن واکمنانو دواړو له خوا، بې رحمه مسعود د الخانیت په وړاندې دسیسه کې ښکیل شو. هغه بخښل شوی و خو له تخت څخه بې برخې شو او په تبریز کې بند شو. هغه د دریم کیقباد سره بدل شو چې ډیر ژر په ورته سازش کې ښکیل شو او د محمود غزن لخوا اعدام شو. بې وزله مسعود په ۱۳۰۳ کال کې بېرته تخت ته ستون شو. د په شاوخوا کې مسعود او د سلجوق سلطنت د هغه سره د تاریخي ریکارډ څخه ورک دی. که څه هم، په کې وروستۍ موندنې وړاندیز کوي چې د هغه قبر په سمسون کې پیژندل شوی دی. د رستم شکوروف په وینا، مسعود دوه ګونی عیسوی او مسلمان هویت درلود، یو هویت چې د دوه ګونی ترکفارسی او یونانی توکمیز هویت له امله پیچلی شوی و.