چرس
په پښتو چرس په دری بنګ په فارسی کښې شاه دانه او حشیش یا چَرس په عربی کی قنب په فرانسوی کې په انګلیسی کی وایی. دا نبات د له کورنی څخه دی علمی نوم یی دی دا نبات یو کلن نبات دی ، د نبات پاڼی اوږدی دی، دا نبات تردو مترو پوری لوړیږی ،ددی نبات میوه یا دانه د نخودو په اندازه وی بد بوی لری چی تری غوړی استخراجوی خو د خوړلو دپاره نه دی صابون تری جوړوی ددی نبات میوه یو شکل صمع ګرد یا پک لری همدا د چرس لپاره اخلی چې اول او دوهم پک ورته وایی ډیرنیشه کونکی دی که خام پک وخوړل شی ډیرخطرناک وی اکثرا چرسیان یی پخوی او بیا یی خوری اویا دود کوی ،دنبات میوه یعنی بنګ دانه ډیرخطرناک وی که څوک یی وخوری حتی تر ۴۸ ساعتو پوری یی نیشه له منځه نه ځی حتی د مرګ امکان هم پکښی شته یودود چرس مساوی دی د شل عدد سګریټ سره همدا علت دی چی د مصرف کوونکو په منځ کښې د سرطان ناروغی زیات وی تاسو به ليدلى وى چې چرسيان ډير ټوخى کوى چې د سڔو حساسيت دى د چرسو يا بنګو د دود سره بنګ لكه چي پوهيږو د چرسو د بوټي دانې دي كومي چي د نشه یی موادو د درلودو له امله مخدري او نشه كوونكي دي. دغه دانې د تنباكوغوندي د چلم پر سرخانه ږدي او څكوي يې. د نبات ميوه يا بنګ دانه د پک له اخیستلو وروسته د مالګی سره وریتوی او بازار کی ښکاره خرڅیږی نشه نلرى. بنګاوه د چرسو دانی چی پک یی اخیستل شوی نه وی د بادامو ، بادیانو،شیدو او څو نورو شیانو سره ګډوی او خصوصا په هندوستان کی په مذهبی میلوکی خوړل کیږی دا بنګاوه ډیره زیاته نشه لری حتی تر ۴۸ ساعتو پوری نشه وی ډیر خطر ناک دی يوه بل شکل چرس : ما پخپله ليدلى نه دى د نبات له ګل او وچو شوو پاڼو جوړيڔى . د بنګو په هکله حدیث شریف : سَیَأْتِی زَمَانٌ عَلَى أُمَّتِی یَأْکُلُونَ شَیْئاً اسْمُهالْبَنْجُ أَنَا بَرِیءٌ مِنْهُمْ وَ هُمْ بَرِیئُونَ مِنِّی، قَالَص سَلِّمُوا عَلَى الْیَهُودِ وَ النَّصَارَى وَ لَا تُسَلِّمُوا عَلَى آکِلِ الْبَنْجِ، وَ قَالَص: مَنِ احْتَقَرَ ذَنْبَ الْبَنْجِ فَقَدْ کَفَرَ، وَ قَالَ: مَنْ أَکَلَ الْبَنْجَ فَکَأَنَّمَا هَدَمَ الْکَعْبَةَ سَبْعِینَ مَرَّةً وَ کَأَنَّمَا قَتَلَ سَبْعِینَ مَلَکاً مُقَرَّباً وَ کَأَنَّمَا قَتَلَ سَبْعِینَ نَبِیّاً مُرْسَلًا وَ کَأَنَّمَا أَحْرَقَ سَبْعِینَ مُصْحَفاً وَ کَأَنَّمَا رَمَى إِلَى اللهِ سَبْعِینَ حَجَراً وَ هُوَ أَبْعَدُ مِنْ رَحْمَةِ اللهِ مِنْ شَارِبِ الْخَمْرِ وَ آکِلِ الرِّبَا وَ الزَّانِی وَ النَّمَّام داسی وخت به راشی چی زما امت د بنګ په نامه څه خوری ، زه له هغو بیزاریم او هغوی له ما پریهود او نصارا باندی سلام واچوی خو په بنګی سلام مه اچوی څوک چی د بنګو ګناه کوچنی بولی کافر دی څوک چی بنګ وخوری داسی دی لکه چی اویا ځلی یی کعبه یی خرابه کړی وی ، او اویا د الله ج نږدی ملایکی او اویا پیغمبران یی وژلی وی ، او اویا اسمانی کتابونه یی سوزولی وی ، او اویا تیګی یی د الله ج په لوری ګذاری کړی وی داسی کس د شرابخور ،زناکار ، او غمازڅخه هم بد تر د الله ج د رحمت څخه لیری دی. سرچینې د روغن نباتى و توليد پنبه دانه له کتاب څخه د القلوید مواد مخدره مواد