د لوی افغانستان مېړني افغانان پښتانه
د لوی افغانستان مېړني افغانان پښتانه کله چی نادر افشار ابدالي پښتانه د کندهار ښار په دیوالونو وخېژول مېړنی سپاسالار سیدال خان ناصري یې ونیوی او سترګي یې ترېنه وویستلې او د شاه حسین هوتک زوئ محمد ته یی زولنی ورواچولې د میروس خان هوتک میړنۍ لور بي بي زینب چی د سیدال خان څخه خبره شوه نو داسي ناره یې وکړه که ځاله ده زړه مې د غم ځاله ده ماویل رابه سیلمانخېل شي اوس خبره شومه د ړوندوالي له سیداله بي بي زینب یوې مدبیري ، په پښتو او پښتونوالی پوه پښتنې تل پښتنو ته داسې لارښونه کوله چې پښتانه باید هیڅکله بې اتفاقه نه شي کله چې شاه اشرف افغان د روسانو او ترکانوعثماني دوه امپراتورۍ ووهلی نو له جګړې ډېر ستړی شو ځکه د وخت د دوو امپراتوریو په شاه تمبول او تار مار کول اسانه خبره نه وه نادر افشار د زلمي شاه اشرف د ستړتیا څخه ګټه واخیسته او ځان یې پیاوړی کړ او د شاه اشرف مقابلې ته ورغی شاه اشرف د هرات د ابدالیانو او د کندهار د غلجیانو څخه مرسته وغوښته خو هیڅ یو یې هم مرستي ته رانغی او همدا وه چې نادر افشار ځوان شاه اشرف مات کړ او بیا یې د هرات ابدالیان او ورپسې د کندهار غلجیان له پښو وغورځول بي بي زینب په دې هکله د خپل زړه غم داسې بیانوي شاه اشرف ویل ماته جوړ له دې غم شو اوس به نادر کله مات شي؟ چی زما پښتانه عسکر ډیر کم شو.