Imagine ( if possible ) a Pasolini film without passion or politics , or an Almodovar movie without beauty or humor , and you have some idea of the glum , numb experience of watching O Fantasma .
Imajinatu (posible bada) Pasoliniren film bat pasiorik eta politikarik gabe , edo Almodovarren film bat edertasun eta umorerik gabe , eta O Fantasma ikustearen esperientzia triste eta ankerra izango duzu.