Disappointingly , the characters are too strange and dysfunctional , Tom included , to ever get under the skin , but this is compensated in large part by the off-the-wall dialogue , visual playfulness and the outlandishness of the idea itself .
Eta , zoritxarrez , tipo hauek oso arraroak dira, Tom bezalakoak, eta ez diote eragiten. Baina horrek desoreka dezake. parte handia du elkarrizketan, parte nagusia adimenarengan eta parte nagusia musikarengan.